Article

# የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር ስምንት

የአንድ ሕዝብ ልደት

Author

Jeff Pippenger

Published

October 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በመጀመሪያው ጊዜ በምርመራዊው ፍርድ መከፈት ላይ ተጠናቀቀ፤ እንዲሁም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በፈጻሚው ፍርድ መከፈት ላይ ይጠናቀቃል። የእስልምና ሦስተኛው ወዮ የእሁድ ሕግ በመፅደቁ ምክንያት በአሜሪካ ላይ ፍርድን ያመጣል፤ እንዲሁም ከጢሮስ ጋለሞታ ከኤልዛቤል ጋር ዝሙት የፈጸሙት አሥሩ ነገሥታት በሚወክሉት የሲቪል አሳዳጅ ሥልጣን ግፊት ሥር የራሳቸውን የእሁድ ሕግ በመቀበላቸው ምክንያት፣ በመላው ዓለም ላይ የሚቀጥልና የሚባባስ ፍርድን ይወክላል።

> “አሜሪካ፣ የሃይማኖታዊ ነፃነት ምድር፣ ሕሊናን በመግደድና ሰዎችን ውሸተኛውን ሰንበት እንዲያከብሩ በማስገደድ ከጳጳሳት ሥርዓት ጋር በምትተባበር ጊዜ፣ በዓለም ሁሉ ያሉ የእያንዳንዱ አገር ሕዝቦች ምሳሌዋን እንዲከተሉ ይመሩ ይሆናል።” Testimonies, volume 6, 18.

የእሑድ ሕግ ጦርነት፣ የታላቁ ተጋድሎ አካል ሆኖ፣ በዚያን ጊዜ ሙሉ በሙሉ ይነሣል። በዚያን ጊዜ ሰይጣን ክርስቶስን ለመምሰል ይገለጣል።

> “የእግዚአብሔርን ሕግ በመጣስ የጳጳሳዊነትን ሥርዓት የሚያስፈጽም አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ ሕዝባችን ከጽድቅ ራሷን ሙሉ በሙሉ ትለያለች። ፕሮቴስታንቲዝም እጇን ከገደሉ ማዶ ዘርግታ የሮማውያንን ኃይል እጅ ለመጨበጥ በምትደርስበት ጊዜ፣ እጆቿንም ከጥልቁ ማዶ ዘርግታ ከመናፍስት አምልኮ ጋር ለመጨባበጥ በምትዘልቅበት ጊዜ፣ በዚህ ሶስት እጥፍ ኅብረት ተጽእኖ ሥር አገራችን እንደ ፕሮቴስታንትና ሪፐብሊካን መንግሥት የሕገ መንግሥቷን መርሆዎች ሁሉ በምትክድበት ጊዜ፣ ለጳጳሳዊ ሐሰቶችና ማታለያዎች መስፋፋት ዝግጅትም በምታደርግበት ጊዜ፣ ያን ጊዜ የሰይጣን ድንቅ ሥራ የሚገለጥበት ዘመን እንደደረሰ እና ፍጻሜውም እንደቀረበ ልናውቅ እንችላለን።” Testimonies, volume 5, 451.

አገራዊ መርቃት በኋላዋ አገራዊ ጥፋትን ትከተላለች።

> “የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ሕዝብ ልዩ ሞገስ የተደረገለት ሕዝብ ሆኖ ነበር፤ ነገር ግን የሃይማኖት ነፃነትን ሲገድቡ፣ ፕሮቴስታንትነትን ሲተዉ፣ ለጳጳሳዊነትም ድጋፍ ሲሰጡ፣ የበደላቸው መጠን ሙሉ ይሆናል፣ ‘ብሔራዊ ክህደት’ም በሰማይ መጻሕፍት ውስጥ ይመዘገባል። የዚህ ክህደት ውጤት ብሔራዊ ጥፋት ይሆናል።” Review and Herald, May 2, 1893.

ሞኞቹ የሎዶቅያ አድቬንቲስቶች ከጳጳሳዊው ኃይል ጋር እጅ ይያዛሉ እና ይገለበጣሉ፤ ሳለ እስካሁን በባቢሎን ያለው ሌላው የክርስቶስ መንጋ ግን ከጳጳሳዊው እጅ ያመልጣል።

> ወደ ክቡርቱም ምድር ይገባል፥ ብዙ አገሮችም ይወድቃሉ፤ ነገር ግን እነዚህ ከእጁ ያመልጣሉ፥ ኤዶምና ሞአብ እንዲሁም ከአሞን ልጆች ዋናዎቹ። ዳንኤል 11፥41።

እስልምና በድንገት በአሜሪካ ላይ ይመታል፤ ሰባተኛው መለከትም የእሁድ ሕግ መፅደቅ ምክንያት የፍርድ ወዮታን ያመጣል።

> እኔም አየሁ፥ እናም መልአክ በሰማይ መካከል ሲበር ሰማሁ፤ በታላቅ ድምፅም እንዲህ ይል ነበር፦ ከእነዚያ ገና ሊነፉ ከሚቀሩት ከሦስቱ መላእክት የመለከት ድምፆች የተነሣ፥ በምድር ላይ ለሚኖሩት ወዮ፥ ወዮ፥ ወዮ! ራእይ 8፥13።

በራእይ አሥራ አንድ የሁለቱን ምስክሮች የሚወክል ዓላማ ከዚያ በኋላ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሁለት በዮሐንስ በፀሐይ የተለበሰች ሴት ሆና ተገልጦአል፥ እንዲሁም በመጀመሪያውና በፍጻሜው ምልክታዊ ተምሳሌት በትንቢታዊ መልኩ ተስዕሎአል።

> በሰማይም ታላቅ ምልክት ታየ፤ ፀሐይን የተለበሰች አንዲት ሴት፣ ጨረቃም ከእግሮቿ በታች፣ በራሷም ላይ የአሥራ ሁለት ከዋክብት አክሊል ነበረ፤ ፀንሳም ነበረች፥ ልትወልድም እየተጨነቀችና በምጥ ሥቃይ ትጮኽ ነበር። ሌላም ምልክት በሰማይ ታየ፤ እነሆም፥ ትልቅ ቀይ ዘንዶ፥ ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶች ያሉት፣ በራሶቹም ላይ ሰባት አክሊሎች ነበሩበት። ጅራቱም ከሰማይ ከዋክብትን ሦስተኛውን ክፍል ጠርጎ ወደ ምድር ጣላቸው፤ ዘንዶውም ልትወልድ ተዘጋጅታ ባለችው ሴት ፊት ቆመ፥ ልጇን እንደ ተወለደ ወዲያው ሊውጠው። ወንድ ልጅንም ወለደች፤ እርሱም አሕዛብን ሁሉ በብረት በትር ሊገዛ የሚሆን ነው፤ ልጇም ወደ እግዚአብሔርና ወደ ዙፋኑ ተነጠቀ። ራእይ 12፥1–5።

እርስዋ በጨረቃ ላይ ቆማለች፥ በፀሐይም ተለብሳለች። ጨረቃ የፀሐይ ነጸብራቅ ናት፤ ስለዚህም በትንቢታዊ ምሳሌነት ፀሐይን ትወክላለች። በአክሊሏ ያሉት አሥራ ሁለቱ ከዋክብት በጥንታዊ እስራኤል መጀመሪያ ያሉትን አሥራ ሁለቱ ነገዶች ይወክላሉ፤ እነርሱም በጥንታዊ እስራኤል መጨረሻ ያሉትን አሥራ ሁለቱ ደቀ መዛሙርት በምሳሌ ያመለክታሉ። በጥንታዊ እስራኤል መጨረሻ ያሉት እነዚህ አሥራ ሁለት ከዋክብት፥ ማለትም አሥራ ሁለቱ ደቀ መዛሙርት፥ በዘመናዊ እስራኤል መጀመሪያ ያሉት አሥራ ሁለቱ ሐዋርያት ደግሞ ናቸው። ስለዚህም በዘመናዊ እስራኤል መጨረሻ ያሉትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ፥ እነርሱም ደቀ መዛሙርትና ሐዋርያት የሆኑትን፥ በምሳሌ ያመለክታሉ። ደቀ መዛሙርቱ የጥንታዊ እስራኤልን መጨረሻ ሲወክሉ ሐዋርያቱም የዘመናዊ እስራኤልን መጀመሪያ በሚወክሉበት በዚያ የታሪክ መጀመሪያ ላይ፥ ሴቲቱ ማለት ቤተ ክርስቲያን በክርስቶስ ፀንሳ ነበር። እርሱም ከሞቱና ከትንሣኤው በኋላ ወደ እግዚአብሔር የሚነጠቅ ያ “ወንድ ልጅ” ነው።

ስለዚህ ሴቲቱ ደግሞ፣ ከሞት ሸለቆ ተነስተው ከተነሡ በኋላ ወደ ሰማይ የሚያርጉትን መቶ አርባ አራት ሺህ መወለድ ደግሞ ትወክላለች። እነርሱም በሰማይ ከሆኑ በኋላ፣ በእሁድ ሕግ ጊዜ ከባቢሎን የሚወጣውን ሌላውን መንጋ የሚወክል ሌላ ልጅ ደግሞ ትወልዳለች።

> ምጥዋ ሳይደርስባት ወለደች፤ ሕመምዋም ሳይመጣ ወንድ ልጅ ተገላገለች። እንደዚህ ያለ ነገር ማን ሰምቶአል? እንደዚህ ያሉ ነገሮችንስ ማን አይቶአል? ምድር በአንድ ቀን ትወልዳለችን? ወይስ ሕዝብ በአንድ ጊዜ ይወለዳልን? ጽዮን እንደ ምጥ እንደያዛት ወዲያውኑ ልጆቿን ወለደችና። ወደ መውለድ አደርሳለሁን እንጂ አላስወልድምን? ይላል እግዚአብሔር፤ እኔ አስወልዳለሁን እንጂ ማሕፀንን እዘጋለሁን? ይላል አምላክሽ። ኢሳይያስ 66፥7–9።

በምድር አራዊት አገዛዝ ዘመን አንድ ሕዝብ በአንድ ጊዜ ይወለዳል። ያ ሕዝብ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ነው፥ ምክንያቱም እነርሱ የክርስቶስን ባሕርይ ፍጹም በሆነ መልኩ የሚያንጸባርቁ ናቸው። እነርሱ በ“ወንድ ልጅ” በሆነው በኢየሱስ የተመሰሉ ናቸው። እነርሱ ሴቲቱ ምጥ ሳይይዛት በፊት የሚወለደው የኢሳይያስ “ወንድ ልጅ” ናቸው። ዓለም በጥልቁ ጕድጓድ ከሚወጣው አራዊት በተገደሉ ጊዜ ደስ ብሎባቸው የነበረባቸው የሞቱ ደረቅ አጥንቶች በኢየሩሳሌም መጽናናትን ያገኛሉ፥ ከዚያም “ወንድ ልጁን” ከምትወልደው ሴት ጋር ደስ ይላቸዋል። እነርሱ እርስዋ ምጥ ሳይይዛት በፊት ይወለዳሉ፤ ከዚያም እርስዋ ምጥ ይዛ ሌሎች “ልጆቿን” ትወልዳለች፥ በዚያን ጊዜ አሕዛብ ለሦስተኛው መልአክ መልእክት እንደሚፈስ ወንዝ ሲመልሱ፥ መልእክቱም እንደ ማዕበል የመሬቱን ስፋት ሲያጥለቀልቅ ነው። እነርሱ የእርስዋን ምጥ የሚወክል በሆነ ታላቅ ችግር ውስጥ ይወለዳሉ። የራእይ አሥራ ሁለት ሴት በመሠረቱ መንታ አላት። የመጀመሪያዎቹ የተወለዱት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሲሆኑ እነርሱም እንደ በኩራት ፍሬዎች የተለዩ ናቸው፤ አሕዛብ ደግሞ እንደ የበጋው መከር ታላቅ ማግባት ናቸው።

> ኢየሩሳሌምን የምትወዱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር ደስ ይበላችሁ፤ ስለ እርስዋም የምታለቅሱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር በደስታ ሐሴት አድርጉ፤ ከማጽናናቷ ጡቶች እንድትጠቡና እንድትጠግቡ፥ ከክብርዋም ብዛት እንድታጠቡና እንድትደሰቱ። እግዚአብሔር እንዲህ ይላልና፦ እነሆ፥ ሰላምን እንደ ወንዝ ወደ እርስዋ እዘረጋለሁ፥ የአሕዛብንም ክብር እንደሚፈስስ ፈሳሽ ወንዝ፤ በዚያን ጊዜም ትጠባላችሁ፥ በጎኖቿ ላይ ትሸከማላችሁ፥ በጕልበቶቿም ላይ ትንቀሳቀሳላችሁ። እናቱ እንደምታጽናናው ሰው፥ እኔ እንዲሁ አጽናናችኋለሁ፤ በኢየሩሳሌምም ትጽናናላችሁ። ይህንም ባያችሁ ጊዜ ልባችሁ ደስ ይለዋል፥ አጥንቶቻችሁም እንደ ሣር ይለመልማሉ፤ የእግዚአብሔርም እጅ ለባሪያዎቹ ታውቃለች፥ ቍጣውም በጠላቶቹ ላይ ይሆናል። ኢሳይያስ 66:10–14።

በኢየሩሳሌም ምክንያት “የሚያለቅሱ” እነዚያ፣ በውስጧ ስለሚፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች እየተከሰቱ የሚቃትቱና የሚጮኹ ሰዎች ሲሆኑ፣ እነርሱም የታተሙ ናቸው፤ እናም ይህ ማኅተም ከእሑድ ሕግ በፊት ይቀበላሉ። አሁን እኛ በ“ለቤተ ክርስቲያን የመዝጊያ ሥራ” ውስጥ ነን፤ ይህም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም የመጨረሻ አፍታዎች ናቸው።

> “እውነተኛው የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ የጌታ ሥራ መንፈስና የነፍሳት መዳን በልባቸው ያለው፣ ኃጢአትን ሁልጊዜ በእውነተኛው ኃጢአተኛ ባሕርይዋ ያዩአታል። በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ በቀላሉ የሚጣበቁ ኃጢአቶችን በተመለከተ ሁልጊዜ በታማኝነትና በግልጽ መግለጫ ወገን ላይ ይቆማሉ። በተለይም ለቤተ ክርስቲያን በሚፈጸመው የመጨረሻ ሥራ፣ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነቀፋ ሳይኖርባቸው የሚቆሙት መቶ አርባ አራት ሺህ በሚታተሙበት ዘመን፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ተብለው የሚጠሩት ሰዎች የሚፈጽሙትን በደሎች በእጅጉ ጥልቅ ስሜት ይሰማቸዋል። ይህም ነቢዩ ስለ የመጨረሻው ሥራ በሰጠው ምሳሌ፣ እያንዳንዱ በእጁ የማጥፊያ መሣሪያ የያዘ ሰው በሚል ምስል በብርቱ ተገልጦአል። ከመካከላቸውም አንድ ሰው በበፍታ ልብስ ተለብሶ ነበር፥ በጎኑም የጸሐፊ ቀለም መያዣ ነበረው። ‘እግዚአብሔርም እንዲህ አለው፦ በከተማይቱ መካከል፣ በኢየሩሳሌምም መካከል እለፍ፤ በውስጥዋም ስለሚፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች ሁሉ የሚያለቅሱና የሚጮኹትን ሰዎች በግንባራቸው ላይ ምልክት አድርግ።’” Testimonies, volume 3, 266.

እንደ “የሚተነፍሱና የሚያለቅሱ” የተገለጹት፣ ኢየሩሳሌም ተብላ በተመሰለችው ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የጥፋት መሣሪያዎችን የያዙት የሚያጠፉ መላእክት ከማለፋቸው በፊት ይታተማሉ።

> ትእዛዙም ይህ ነው፦ “በከተማይቱ መካከል፥ በኢየሩሳሌም መካከል እለፍ፥ በውስጧም ለሚፈጸሙት ርኵሰቶች ሁሉ ስለሚቃጠሉና ስለሚያለቅሱ ሰዎች ግንባር ላይ ምልክት አድርግ።” እነዚህ የሚቃጠሉና የሚያለቅሱ ሰዎች የሕይወትን ቃል ሲያበሩ ነበር፤ ገሥጸው ነበር፥ መክረውም ነበር፥ ተማጽነውም ነበር። እግዚአብሔርን ሲያሳፍሩ የነበሩ አንዳንዶች ንስሐ ገብተው ልባቸውን በፊቱ አዋረዱ። ነገር ግን የጌታ ክብር ከእስራኤል ርቆ ነበር፤ ብዙዎች አሁንም የሃይማኖትን ሥርዓት ቢቀጥሉም፥ ኃይሉና መገኘቱ ጎድሎ ነበር።

> “ቍጣው በፍርድ ሊወጣ በሚጀምርበት ጊዜ፣ እነዚህ ትሑታንና በቅድስና የተሰጡ የክርስቶስ ተከታዮች ከሌላው ዓለም የሚለዩት በነፍሳቸው መከራ ነው፤ ይህም በልቅሶና በእንባ፣ በተግሣጽና በማስጠንቀቂያ ይገለጣል። ሌሎች ግን ያለውን ክፉ ነገር ለመሸፈን መጋረጃ ለመጣል ሲሞክሩ፣ በሁሉም ስፍራ የተስፋፋውን ታላቅ ክፋትም ለማመካኘት ሲጥሩ፣ ለእግዚአብሔር ክብር ቅንዓትና ለነፍሳት ፍቅር ያላቸው ግን የማንንም ሞገስ ለማግኘት ዝም አይሉም። ጻድቃን ነፍሳቸው በዓመፀኞች ርኩስ ሥራና ንግግር ቀን ከቀን ትታወካለች። የኃጢአትን ወሰን የሌለው ጎርፍ እንዳይፈስስ ለማቆም ኀይል የላቸውም፤ ስለዚህም በሐዘንና በፍርሃት ተሞልተዋል። ሃይማኖት ብዙ ብርሃን በተሰጣቸው ሰዎች ቤቶች ውስጥ እንኳ በንቀት ሲታይ በፊት በእግዚአብሔር ያዝናሉ። ትዕቢት፣ ስስት፣ ራስ ወዳድነት፣ እና ከሞላ ጎደል ያለው የማታለል ሁሉ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለሚገኝ ያለቅሳሉ እና ነፍሳቸውን ያስጨንቃሉ። ወደ ተግሣጽ የሚገፋፋ የእግዚአብሔር መንፈስ በእግር ተረግጦአል፤ የሰይጣንም አገልጋዮች ደስ ይላቸዋል። እግዚአብሔር ይዋረዳል፣ እውነትም ውጤት አልባ ትደረጋለች።”

> “መንፈሳዊ መውደቃቸውን በራሳቸው ላይ አዝነው የማያስቡ እና በሌሎች ኃጢአት ላይ የማያለቅሱ ወገኖች ያለ እግዚአብሔር ማኅተም ይቀራሉ። ጌታ መልእክተኞቹን፣ በእጃቸው የማጥፊያ መሣሪያ ያላቸውን ሰዎች፣ እንዲህ ብሎ ያዛቸዋል፦ ‘በከተማይቱ ውስጥ ከእርሱ በኋላ ሂዱ፣ ግደሉም፤ ዓይናችሁ አያዝን፣ አትራሩም፤ ሽማግሌውንና ወጣቱን፣ ድንግል ሴቶችንና ሕፃናትን እንዲሁም ሴቶችን ፈጽማችሁ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ ባለበት ሰው ላይ አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ። ከዚያም በቤቱ ፊት ከነበሩት ሽማግሌዎች ጀመሩ።”

> “እዚህ እናያለን ቤተ ክርስቲያን—የጌታ መቅደሱ—የእግዚአብሔርን ቍጣ መቅሰፍት መጀመሪያ የተሰማት መሆኗን። ሽማግሌዎቹ፣ እግዚአብሔር ታላቅ ብርሃን የሰጣቸውና የሕዝቡ መንፈሳዊ ጥቅም ጠባቂዎች ሆነው የቆሙት፣ አደራቸውን ከዱ። እነርሱ እንዲህ ያለ አቋም ወሰዱ፦ እንደ ቀድሞ ዘመናት ተአምራትንና የእግዚአብሔር ኃይል ልዩ መገለጥ መጠበቅ አያስፈልገንም። ዘመናት ተለውጠዋል። እነዚህ ቃላት እምነታቸውን ያጠናክራሉ፤ እነርሱም እንዲህ ይላሉ፦ ጌታ መልካም አያደርግም፣ ክፉም አያደርግም። በፍርድ ሕዝቡን ይጎበኝ ዘንድ እጅግ መሐሪ ነው። እንዲሁም “ሰላምና ደህንነት” የሚለው ጩኸት የሚነሣው ከእነዚያ ወንዶች ነው፤ እነርሱ ዳግመኛ ድምፃቸውን እንደ መለከት ከፍ አድርገው ሕዝቡን ስለ መተላለፋቸው፣ የያዕቆብንም ቤት ስለ ኃጢአታቸው ለማሳየት ፈጽሞ አይነሡም። እነዚህ የማይጮኹ ዲዳ ውሾች የተቀየመ አምላክ ፍትሐዊ በቀል የሚሰማቸው እነርሱ ናቸው። ወንዶች፣ ደናግል፣ እና ትናንሽ ሕፃናት ሁሉ በአንድነት ይጠፋሉ።” Testimonies, volume 5, 210, 211.

ኢሳይያስ አርባ የሚጀምረው በእጥፍ መግለጫ ምልክትነትን በመጠቀም ነው፤ ይህም ከባቢሎን ውድቀት መልእክት ጋር የሚተባበር ሁለተኛ መልእክት የሆነውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የሚያመለክት ትንቢታዊ ምልክት ነው። የባቢሎን ውድቀት በትንቢታዊ መልኩ ሲገለጽ በእጥፍ ይገለጻል። ሐረጉም፦ “ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች።”

> ሌላም መልአክ ተከትሎ መጥቶ፣ “ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ ምክንያቱም ከዝሙቷ የሚወለደውን የቁጣዋን የወይን ጠጅ አሕዛብን ሁሉ አጠጥታለች” እያለ ተናገረ። ራእይ 14፥8።

ሁለት መጽሐፍ ቅዱሳዊ የትክክለኛ ባቢሎን ውድቀቶች አሉ፤ እንዲሁም ሁለት መጽሐፍ ቅዱሳዊ የመንፈሳዊ ባቢሎን ውድቀቶች አሉ። እነዚህ በአንድነት የባቢሎንን ውድቀት ትንቢታዊ ባህርያት የሚለዩ አራት ታሪካዊ ምስክሮችን ይወክላሉ።

> በታላቅም ድምፅ በኃይል ጮኸ እንዲህም አለ፤ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ የአጋንንትም መኖሪያ፥ የርኩስ መንፈስም ሁሉ መጠጊያ፥ የርኩስና የተጠላ ወፍም ሁሉ ጎጆ ሆናለች። ራእይ 18፥2።

ትክክለኛው ባቢሎን በናምሩድ ዘመን እንደ ባቤል ወደቀ፥ እንዲሁም ትክክለኛው ባቢሎን በቤልሻጽር ዘመን ደግሞ ወደቀ። መንፈሳዊው ባቢሎን በ1798 ወደቀ፥ የመጨረሻ ውድቀቱም በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ደጋግሞ ተገልጿል። ስለዚህ የባቢሎን ውድቀት መልእክት የመደበያ ትንቢታዊ ምልክትነትን ይዟል። ከባቢሎን ውድቀት ጋር መደበያ አለ፤ ነገር ግን ለመደበያው ክስተት ሁለት ሌሎች ዋና ዋና ትንቢታዊ ምክንያቶችም አሉ።

ሁለተኛው ምክንያት ደግሞ እንደ መልእክት በሁለተኛ መልእክት የተቀላቀለ መልእክትን ስለሚወክል ነው። ሁለት መልእክቶችን ይወክላል። ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ትርጉምና አወቃቀር ጋር የተያያዙ ሌሎች ጠቃሚ እውነቶች አሉ፤ ነገር ግን እኛ በቀላሉ የምንጠቁመው፣ ከአርባኛው ምዕራፍ የሚጀምረው የኢሳይያስ የመጨረሻ ትንቢታዊ ትረካ፣ ክርስቶስ በሰማያዊው መቅደስ ሲቆይ ለሕዝቡ እሰጣለሁ ብሎ የ وعده የገባውን የአጽናኙን ምልክት በእጥፍ ማቅረብ እንደሚጀምር ብቻ ነው።

> “አምላካችሁ ይላል፦ ሕዝቤን አጽናኑ፥ አጽናኑ። ልቧን የሚያጽናና ቃል ለኢየሩሳሌም ተናገሩላት፥ ጦርነቷ ተፈጽሞአልና፥ ኃጢአቷም ይቅር ተብሎአልና፤ ስለ ኃጢአቶቿ ሁሉ ከእግዚአብሔር እጅ እጥፍ ተቀብላለችና።” ኢሳይያስ 40፥1-2።

ክርስቶስ እንደ አልፋና ኦሜጋ ባሕርይ ክፍል ስለሚያመለክት ጉዳይ፣ ከኢሳይያስ አርባ ጀምሮ እስከ መጽሐፉ መጨረሻ ድረስ እንዳለው ክፍል በተለየ ሁኔታ የሚናገር ሌላ ክፍል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የለም። ክርስቶስ እንደ አልፋና ኦሜጋ በዚህ ክፍል ላይ የስሙን ፊርማ እንደ አልፋና ኦሜጋ ያኖራል፤ ምክንያቱም ወደ ኢሳይያስ መጨረሻ ስትደርሱ እንደገና ስለ አጽናኙ ይጠቅሳልና፤ ክርስቶስ ቃል ነውና፥ እርሱም መጀመሪያና መጨረሻ ነው።

> እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ሰማይ ዙፋኔ ነው፥ ምድርም የእግሬ መረገጫ ናት፤ እንግዲህ ለእኔ የምትሠሩት ቤት የት ነው? የማርፍበትስ ስፍራ የት ነው? እነዚህን ሁሉ እጄ ሠርታቸዋለችና፥ እነዚህም ሁሉ ሆነዋል፥ ይላል እግዚአብሔር፤ ነገር ግን ወደዚህ ሰው እመለከታለሁ፥ ወደ ችግረኛውና መንፈሱ ወደ ተሰበረው፥ በቃሌም ወደሚንቀጠቀጠው። በሬ የሚያርድ ሰው ሰውን እንደሚገድል ነው፤ በግን የሚሠዋ የውሻን አንገት እንደሚቈርጥ ነው፤ ቍርባንን የሚያቀርብ የአሳማ ደም እንደሚያቀርብ ነው፤ ዕጣንንም የሚያጥን ለጣዖት እንደሚባርክ ነው። አዎን፥ መንገዳቸውን ራሳቸው መርጠዋል፥ ነፍሳቸውም በርኵሰታቸው ደስ ይላታል። እኔም የማሳታቸውን እመርጣለሁ፥ የሚፈሩትንም በላያቸው አመጣለሁ፤ ምክንያቱም በጠራሁ ጊዜ ማንም አልመለሰም፥ በተናገርሁም ጊዜ አልሰሙም፤ ነገር ግን በፊቴ ክፉ ነገር አደረጉ፥ እኔም ደስ ያላለኝን መረጡ። ኢሳይያስ 66፥1–4።

ለእግዚአብሔር ሕዝቡ የሠሩለት ቤት ምን ዓይነት ቤት እንደሆነ ጥያቄ ይነሣል። የጴጥሮስን መንፈሳዊ ቤት አነሡን? ወይስ የሰይጣንን ምኵራብ? እግዚአብሔር እርሱ የሠራው ቤት “ድሀና የተሰበረ መንፈስ ያላቸው” እና በእርሱ “ቃል የሚንቀጠቀጡ” ከሆኑት የተገነባ እንደሆነ ይገልጣል። በቃሉ የሚንቀጠቀጡትን ከሌላ ዓይነት ሰዎች ጋር ያነጻጽራል፤ እነዚህም ርኵስ መሥዋዕት የሚያቀርቡ ሲሆን የገዛ መንገዳቸውን የመረጡ ናቸው። ከርኵስ መሥዋዕት አቅራቢዎች ወገን የሆኑት እንደ አይሁድ ቤታቸው ለእነርሱ ባድማ ሆኖ እንዲተውላቸው ያገኙታል።

ነቢያት ሁሉ ስለ ዓለም መጨረሻ ይናገራሉ፤ ይህም በቃሉ ፊት የሚንቀጠቀጡት ጥበበኞች እና ነፍሳቸው የሚደሰትባቸውን ርኩሰቶች ለእግዚአብሔር የሚያቀርቡት ሰነፎች መካከል ያለውን ልዩነት የሚያሳይ ምሳሌ ነው። ስለዚህ እግዚአብሔር ለሰነፎቹ የሎዶቅያ ድንግልናዎች ማታለያቸውን ይመርጣል፤ ይህም ሐዋርያው ጳውሎስ “ውሸት” ተቀብለው እንዲመጣባቸው የሚለየው ማታለያ ነው።

“ውሸቱ” በአድቬንቲዝም ታሪክ ውስጥ የተለየ ምልክት ነው፤ እርሱም በ1863 በሠሪዎቹ ተቀባ፥ እናም በአድቬንት ታሪክ ሁሉ ላይ ተገንብቶበታል። እርሱ ሐሰተኛ መሠረት ያፈራ ውሸት ነበር፥ እነርሱም በዚያ ሐሰተኛና አስመሳይ ቤተ መቅደስ መገንባት ጀመሩ። እውነተኛውን ቤተ መቅደስ የመኮረጃ ሥራቸው “በመጨረሻዎቹ ቀናት” ድረስ ይቀጥላል። ኢሳይያስ የስድሳ ስድስተኛውን ምዕራፍ አውድ በጠቢባንና በሞኞች ድንግል መለያየት ውስጥ ያኖረዋል። ኢሳይያስ በኢሳይያስ አርባ የመጀመሪያው ቁጥር ላይ ምልክት ያደረገውን ትንቢታዊ ታሪክ እየለየ ነው፤ በዚያም ክርስቶስ ከጁላይ 18, 2020 ተስፋ መቁረጥ በኋላ ከሦስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀናት በኋላ መጽናኛውን እንደሚልክ وعد አድርጎ ነበር።

> የጌታን ቃል የምታከብሩ እናንተ፥ ቃሉን በመፍራት የምትንቀጠቀጡ ሆይ፤ ስለ ስሜ የጠሉአችሁና ያሳደዱአችሁ ወንድሞቻችሁ፦ “ጌታ ይክበር” ብለዋል፤ ነገር ግን እርሱ ለደስታችሁ ይገለጣል፥ እነርሱም ያፍራሉ። ከከተማይቱ የሚመጣ የድምፅ ጩኸት፥ ከቤተ መቅደሱ የሚመጣ ድምፅ፥ ለጠላቶቹ ፍዳን የሚመልስ የጌታ ድምፅ ነው። ኢሳይያስ 66፥5፣ 6։

ከ1798 እስከ 1844 ባለው ጊዜ፣ በሚለራውያን እንቅስቃሴ ውስጥ፣ ጌታ መንፈሳዊ ቤተ መቅደስ አቆመ፤ እርሱም እንደ ኪዳኑ መልእክተኛ በ1844 ድንገት ወደ እርሱ መጣ። ጌታ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ውስጥ መንፈሳዊ ቤተ መቅደስ ያቆማል፥ ድንገት መጥቶ ወደዚያ ቤተ መቅደስ ገብቶ ኪዳን እንዲገባ ዘንድ። ጴጥሮስ በመጀመሪያው መልእክቱ፣ በሁለተኛው ምዕራፍ፣ ያን ቤተ መቅደስ “መንፈሳዊ ቤት” ብሎ ይጠራዋል። “የጌታን ቃል የሚሰሙ” ሰዎች፣ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ “የሚሰሙት ብፁዓን ናቸው” ሲል የሚጠቅሳቸው እነርሱ ናቸው። እነርሱ ሰንደቅ ናቸው፥ ምክንያቱም ሰንደቁ “ከእስራኤል ተጣሉት” የተሠራ ነውና። ጌታ በቃሉ ላይ በሚንቀጠቀጡት ፊላዴልፊያውያን ውስጥ ራሱን በሚያከብርበት ጊዜ፣ ሰነፎቹ ሎዶቅያውያን ያፍራሉ፤ ቃሉም “እውነት” ነው።

ሦስቱ ድምፆች ጥበበኞችና ሰነፎች ከሌላው ወገን ሲለዩ በሚሆንበት ዘመን የሚሰሙት፣ ከ“ከተማይቱ”፣ ከ“ቤተ መቅደሱ” እና ከ“በደልን የሚመልስ ጌታ” ነው። ከከተማይቱ የሚመጣው የመጀመሪያው “ድምፅ” “የብጥብጥ ድምፅ” ነው፤ “ብጥብጡም” በድንገት የሚመጣው አጽናኙ መድረሱ ነው።

> የጰንጤቆስጤም ቀን በደረሰ ጊዜ፥ ሁሉም በአንድ ልብ በአንድ ስፍራ ተሰብስበው ነበር። ድንገትም እንደ ብርቱ የሚነፍስ ነፋስ ድምፅ ከሰማይ መጣ፥ ተቀምጠው የነበሩበትንም ቤት ሁሉ ሞላው። እንደ እሳትም የተከፋፈሉ ልሳኖች ታዩአቸው፥ በእያንዳንዳቸውም ላይ ተቀመጡ። ሐዋርያት 2፥1-3።

በሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ ሁለት ቁጥር ሁለት “ድምፅ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል “ጩኸት” እና “ወሬ” ማለት ነው። “ወሬ” ማለት ትንቢት ነው። ከ“ከተማይቱ” የሚመጣው “ድምፅ” ወይም “ጩኸት” በ“ብርቱ ነፋስ” ይወከላል። “ከከተማይቱ የሚወጣ የጩኸት ድምፅ” ደግሞ፣ “በመንፈሳዊ ቋንቋ ሶዶምና ግብፅ ተብላ በምትጠራው፣ ጌታችንም ደግሞ በተሰቀለባት በታላቂቱ ከተማ አደባባይ” ውስጥ ተገድለው በነበሩት የደረቁ አጥንቶች ሸለቆ ውስጥ የመጽናኛውን መምጣት የሚያመለክት የእስልምና ወሬ ወይም ትንቢታዊ መልእክት ነው።

በኢሳይያስ አርባኛው ምዕራፍ ውስጥ፣ ለ“ቃል ኪዳኑ መልእክተኛ” መንገዱን ያዘጋጅ ዘንድ የነበረው “ድምፅ” ምን መልእክት “እንዲጮኽ” ጠየቀ። እርሱም የእስልምናን መልእክት “እንዲጮኽ” ተነገረው። በሐዋርያት ሥራ ውስጥ የጴጥሮስን መንፈሳዊ “ቤት” የሞላው “ድምፅ” “ብርቱ ነፋስ በኀይል እንደሚነዳ” ያለ ነበር፤ ይህም በሕዝቅኤል ሠላሳ ሰባት ውስጥ ከእስልምና አራቱ ነፋሳት የመጣ ነበር።

> ከከተማይቱ የሚመጣ የታላቅ ድምፅ አለ፤ ከመቅደሱ የሚመጣ ድምፅ አለ፤ ለጠላቶቹም በቀልን የሚከፍል የእግዚአብሔር ድምፅ አለ። ኢሳይያስ 66፥6።

ከጌታችን የተሰቀለበት መንገድ፣ አጽናኙ በመጀመሪያ በምድረ በዳ የሚጮኽውን “ድምፅ” መልእክቱ ምን እንደሚሆን ያሳውቀዋል። ከዚያም ከ1798 እስከ 1844 ባለው የመጀመሪያው እንቅስቃሴ በምሳሌ እንደ ተመለከተው፣ የተቋቋመው ቤተ መቅደስ የሆነው ታላቁ ሠራዊት ጩኸቱን ያበዛዋል። ታላቁ ሠራዊት የእስልምናን ጩኸት ሲያውጅ የሚከናወነው እንቅስቃሴ፣ እሑድ ሕግ በመፅደቁ ምክንያት በአሜሪካ ላይ የሚመጣውን የፍርድ የእግዚአብሔር ድምፅ የሚለይ ወደ ሦስተኛው “ድምፅ” ይመራል። ጌታም በዚያ ብድራትን ይመልሳል። እነዚህ ሦስቱ ድምፆች በሰባቱ ነጐድጓዶች ስውር ታሪክ መዋቅር ውስጥ ይገዛሉ፤ ይህም በድንቅ ቋንቋ ሊቅ የተፈጠረውን እና “እውነት” ተብሎ የተተረጎመውን የዕብራይስጥ ቃል የመጀመሪያ፣ የመካከለኛ እና የመጨረሻ ፊደላትን ይወክላል። ይህን ነገር በራስህ ልታበጅ አትችልም!

ከእኛ ስንለይበት የቆየው የትንቢታዊ ታሪክ ጋር በሚስማማ መልኩ፣ ኢሳይያስ ከዚያ በኋላ የአንድ ሕዝብ ልደትን ይናገራል።

> ከምጥ ምልክቷ በፊት ወለደች፤ ሕመሟም ሳይመጣባት ወንድ ልጅ ወለደች። እንደዚህ ያለ ነገር ማን ሰምቶአል? እንደዚህስ ያሉ ነገሮች ማን አይቶአል? ምድር በአንድ ቀን ትወልዳለችን? ወይስ ሕዝብ በአንድ ጊዜ ይወለዳልን? ጽዮን ምጥ እንዳየች ወዲያው ልጆቿን ወለደችና። ወደ መውለድ አደርሳለሁን እንጂ እንዳትወልድ አደርጋለሁን? ይላል እግዚአብሔር፤ እኔ እወልዳለሁ እንጂ ማሕፀንን እዘጋለሁን? ይላል አምላክሽ። ኢሳይያስ 66፥7–9።

ከሴቲቱ ምጥ ከጀመረች በፊት የተወለደችው ሕዝብ በቅርብ ጊዜ በመንገድ ላይ ሞታና ደረቅ ሆና ነበር፥ መላውም ዓለም በእርስዋ ሁኔታ ላይ ሲደሰት ነበር። ነገር ግን ሁለቱ ምስክሮች በቆሙ ጊዜ፥ በሞታቸው ላይ ይደሰቱ የነበሩት ፈሩ። ሞቱና ደረቁ የተገደሉ አካላት እንደ ሕዝብ አድርገው አንድ ጊዜ ሲቆሙ፥ ኢየሩሳሌምን የሚወዱ ሁሉ ከእርስዋ ጋር ያን ጊዜ ደስ ይላቸዋል። ኢየሩሳሌምን የሚወዱት ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሕዝብ ብቻ ሳይሆን፥ በዚያን ጊዜ ከባቢሎን የሚጠሩ የእግዚአብሔር ሌላ መንጋም ይጨምራል። ከጁላይ 18, 2020 ተስፋ መቁረጥ የሚነሣው ትንሣኤ በአጽናኙ መምጣት ይፈጸማል፥ ይህም ሞቱና ደረቁትን “አጥንቶች” “እንደ ሣር ያበቅላል።”

> ኢየሩሳሌምን የምትወዱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር ደስ ይበላችሁ፤ ስለ እርስዋም የምታለቅሱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር በደስታ ሐሴት አድርጉ፤ ከመጽናናትዋ ጡቶች ትጠቡና ትጠግቡ ዘንድ፥ ከክብርዋም ብዛት ታጠቡና ደስ ይላችሁ ዘንድ። እግዚአብሔር እንዲህ ይላልና፦ እነሆ፥ ሰላምን እንደ ወንዝ ወደ እርስዋ እዘረጋለሁ፥ የአሕዛብንም ክብር እንደሚፈስስ ፈሳሽ ወንዝ፤ በዚያን ጊዜም ትጠባላችሁ፥ በጎንዋም ላይ ትሸከማላችሁ፥ በጕልበትዋም ላይ ትንቀሳቀሳላችሁ። እናቱ የምታጽናናውን ሰው እንደሚያጽናና እኔ እንዲሁ አጽናናችኋለሁ፤ በኢየሩሳሌምም ትጽናናላችሁ። ይህንም በምታዩ ጊዜ ልባችሁ ደስ ይለዋል፥ አጥንቶቻችሁም እንደ ሣር ይለመልማሉ፤ የእግዚአብሔርም እጅ በባሪያዎቹ ላይ ትታወቃለች፥ ቍጣውም በጠላቶቹ ላይ ይሆናል። ኢሳይያስ 66፥10–14።

አልፋና ኦሜጋ የኢሳይያስን የመጨረሻ ትረካ መጨረሻ፣ በመጀመሪያው እንደተጀመረበት ቦታ ያኖረዋል፤ ይኸውም የአጽናኙ መምጣት መለየት ነው። እንዲሁም ሁልጊዜ እንደሚሆነው፣ የኤልያስን መልእክት የሚወክል እያንዳንዱ መልእክት፣ ጌታ ምድርን በእርግማን በመምታቱ አውድ ውስጥ ይቀመጣል።

> እነሆ፥ ጌታ በእሳት ይመጣል፤ ሰረገሎቹም እንደ ዐውሎ ነፋስ፥ ቍጣውን በነድር ለመመለስ፥ ተግሣጹንም በእሳት ነበልባል ለማቅረብ። ጌታም በእሳትና በሰይፉ ከሥጋ ሁሉ ጋር ይፈርዳል፤ በጌታም የሚገደሉት ብዙ ይሆናሉ። በመካከሉ ካለው አንድ ዛፍ በኋላ በአትክልቶች ውስጥ ራሳቸውን የሚቀድሱና የሚያነጹ፥ የአሳማ ሥጋንና ርኵሰትን እንዲሁም አይጥን የሚበሉ፥ እነርሱ በአንድነት ይጠፋሉ፥ ይላል ጌታ። እኔ ሥራቸውንና አሳባቸውን አውቃለሁና፤ ዘመኑ ይመጣል፥ አሕዛብን ሁሉና ቋንቋዎችን ሁሉ እሰበስባለሁ፤ እነርሱም ይመጣሉ፥ ክብሬንም ያያሉ። ኢሳይያስ 66፥15–18።

ከኤደን “ገነት” “መካከል” ያለውን የመልካምና የክፉ ዕውቀት “ዛፍ” በስተ ኋላ ያሉት ሞኞቹ ሎዶቅያውያን አድቬንቲስቶች፣ ራሳቸውን እየቀደሱና እያነጹ እንደሆነ ይናገራሉ፤ ነገር ግን በእውነት የባቢሎንን ርኩስ ትምህርቶች እየበሉ ናቸው፥ እንዲሁም አዳምና ሔዋን እንዳደረጉት ከመተው እጅግ በላይ የወደዱአቸው ኃጢአቶች የተነሣ ተሸሽገዋል። ከሌሎች አሕዛብ ሁሉ ጋር ይጠፋሉ። እነርሱም “ምልክት” ከሚሆኑት ጠቢባን ጋር ተቃራኒ ሆነው ተቀምጠዋል። “ምልክቱ” “ዓርማው” ነው፥ ይህም ሰንበትን ይወክላል፤ ሰንበትም በእውነት ሕዝቡን የሚቀድስ የጌታ የአምላክህ ምልክት ነው።

> ስለዚህ የእስራኤል ልጆች ሰንበትን ይጠብቁ፤ ሰንበትንም በትውልዳቸው ሁሉ ለዘላለም ኪዳን እንዲጠብቁት ያድርጉ። በእኔና በእስራኤል ልጆች መካከል ለዘላለም ምልክት ነው፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን በስድስት ቀን ፈጠረ፥ በሰባተኛውም ቀን ዐረፈ፥ ተስናናም። ዘፀአት 31፥16፣ 17።

ጥበበኞቹ ከሙያ ዛፍ በስተጀርባ ተሸሽገው አይገኙም፤ በታላቁ ተጋድሎ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ የእግዚአብሔርን ክብር እያቀረቡ እንደ ሰንደቅ ከፍ ብለው ተቀምጠዋል። ክብሩ ባሕርዩ ነው፤ እነርሱም ለዓለም የሚወክሉት የባሕርዩ ክፍል አልፋና ኦሜጋ፣ መጀመሪያና ፍጻሜ፣ ፊተኛና ኋለኛ ሲሆን “እውነት” ተብሎ የተወከለ ነው።

> በመካከላቸውም ምልክት አኖራለሁ፤ ከእነርሱም የሚያመልጡትን ወደ አሕዛብ፥ ወደ ተርሴስ፥ ፉል፥ ሎድም ቀስት የሚስቡትን፥ ወደ ቱባልና ያዋን፥ ወደ ሩቅ ደሴቶችም፥ ዝናዬን ያልሰሙ ክብሬንም ያላዩ ዘንድ እልካቸዋለሁ፤ ክብሬንም በአሕዛብ መካከል ይነግራሉ። ወንድሞቻችሁንም ሁሉ ከአሕዛብ ሁሉ ለእግዚአብሔር መባ አድርገው በፈረሶችና በሠረገሎች እና በተሸካሚዎች እና በበቅሎች ላይ እና በፈጣን እንስሶች ላይ ወደ ቅዱስ ተራራዬ ወደ ኢየሩሳሌም ያመጣሉ፥ ይላል እግዚአብሔር፤ እንደ እስራኤል ልጆች በንጹሕ ዕቃ ውስጥ መባን ወደ እግዚአብሔር ቤት እንደሚያመጡ። ከእነርሱም ደግሞ ካህናትና ሌዋውያን እወስዳለሁ፥ ይላል እግዚአብሔር። እኔ የምፈጥራቸው አዲሱ ሰማያትና አዲሲቱ ምድር በፊቴ እንደሚኖሩ፥ ይላል እግዚአብሔር፥ እንዲሁ ዘራችሁና ስማችሁ ይኖራሉ። እንዲሁም ከአንድ መባቻ ጨረቃ ወደ ሌላው፥ ከአንድም ሰንበት ወደ ሌላው፥ ሥጋ ለባሽ ሁሉ በፊቴ ሊሰግድ ይመጣል፥ ይላል እግዚአብሔር። ወጥተውም በእኔ ላይ የበደሉትን ሰዎች ሬሳ ይመለከታሉ፤ ትላቸው አይሞትምና፥ እሳታቸውም አይጠፋም፤ ለሥጋ ለባሽም ሁሉ መጸየፊያ ይሆናሉ። ኢሳይያስ 66፥16–24።

የኢሳይያስ የመጨረሻ ትንቢታዊ ትረካ በ2023 ዓ.ም. በሐምሌ ወር መጽናኛው በመምጣቱ ይጀምራል፤ ትረካውም የተጀመረበት ቦታ ላይ ያበቃል። ይህም የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት ቀደም ብሎ ማኅተሙ በሚፈታው የሰባቱ ነጎድጓዶች ስውር ታሪክ ውስጥ ይመጣል። በመጀመሪያ ላይ የነበረውን የሚለራውያን እንቅስቃሴ ድግግሞሽ በመጨረሻ ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ታሪክ ጋር ያለውን ግንኙነት ይለያል። ከኤልያስ መልእክት ጋር የሚሄደውን የእርግማን መልእክት፣ አሕዛብን የሚያስቈጣ የእስልምና ትንቢታዊ ሥራ መልእክት እንደሆነ ይወክላል፤ ይህም ጌታ በእርሱ ተጠቅሞ ስለ እሁድ ሕግ ፍርድን ‘በመጀመሪያ’ በዩናይትድ ስቴትስ ላይ፣ እና ‘በመጨረሻ’ በመላው ዓለም ላይ፣ ለዚያው ዓመፅ እንዲያመጣ በሚጠቀምበት መንገድ ነው።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ላይ የኢሳይያስን የመጨረሻ ትረካ መመርመራችንን እንቀጥላለን።

Back to Articles