Article

# Panium - Number Ten

ፓኒዩም — ቁጥር አሥር

The Rise and Fall of Nations: Sealing the 144,000 and the Hidden Prophetic History of Daniel 11:10–16

መንግሥታት መነሣታቸውና መውደቃቸው፤ የ144,000 ማኅተም መደረግ እና የዳንኤል 11፥10–16 የተሰወረ ትንቢታዊ ታሪክ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, as is the final rise and fall of the United States represented in the final president in verse two, as is the final earthly representative of the dragon power; the United Nation’s final rise and fall represented in verses three and four. Verses five through nine represent the history of the papal power from 538 unto 1798. 538 marks the empowerment of the papal power, 1798 marks the deadly wound of the papacy, and therefore verses five through nine represent the final rise and fall of the beast. Verse ten marks 1989 as the fall of the king of the south as represented in the former Soviet Union.

በቁጥር አሥራ አንድና አሥራ ሁለት ያለው ርእሰ ጉዳይ የደቡብ ንጉሥ መነሣትና መውደቅ ነው፤ እንዲሁም በቁጥር ሁለት በመጨረሻው ፕሬዚዳንት የተወከለችው የዩናይትድ ስቴትስ የመጨረሻ መነሣትና መውደቅ ነው፥ እርሱም የዘንዶው ኃይል የመጨረሻው ምድራዊ ወኪል ነው፤ እንዲሁም በቁጥር ሶስትና አራት የተወከለው የተባበሩት መንግሥታት የመጨረሻ መነሣትና መውደቅ ነው። ከቁጥር አምስት እስከ ዘጠኝ ድረስ የሚወክሉት ከ538 እስከ 1798 ድረስ ያለውን የጳጳሳዊ ኃይል ታሪክ ነው። 538 የጳጳሳዊው ኃይል መበርታቱን ያመለክታል፤ 1798 ደግሞ የጵጵስናውን ገዳይ ቁስል ያመለክታል፤ ስለዚህ ከቁጥር አምስት እስከ ዘጠኝ ድረስ የሚወክሉት የአውሬውን የመጨረሻ መነሣትና መውደቅ ነው። ቁጥር አሥር ደግሞ 1989ን እንደ ደቡብ ንጉሥ መውደቅ ያመለክታል፤ ይህም በቀድሞው ሶቪየት ኅብረት ተወክሎ ነበር።

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another. . . .

> “ወደ የተግባር መድረክ የገባች እያንዳንዱ አሕዛብ፣ ‘የጠባቂውና የቅዱሱ’ን ዓላማ ትፈጽም እንደሆነ እንዲታይ፣ በምድር ላይ ስፍራዋን እንድትይዝ ተፈቅዶላታል። ትንቢት የዓለምን ታላላቅ መንግሥታት—ባቢሎን፣ ሜዶ-ፋርስ፣ ግሪክ፣ እና ሮም—መነሳታቸውንና መውደቃቸውን ተከትላለች። ከእያንዳንዳቸውም ጋር፣ ከአነስተኛ ኃይል ካላቸው አሕዛብ ጋር እንደነበረው ሁሉ፣ ታሪክ ራሱን ደግሞ አደገመ። እያንዳንዱ የፈተናው ዘመን ነበረው፤ እያንዳንዱ አልተሳካም፤ ክብሩ ደበዘዘ፣ ኃይሉ ከእርሱ ራቀ፣ ስፍራውንም ሌላ ያዘ።...”

> “From the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ, they need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and its magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass’ it has perished. So perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Education, 177, 184.

> “ከቅዱስ መጽሐፍ ገጾች ላይ እንደ ግልጽ ሆኖ ከተገለጠው የአሕዛብ መነሣትና መውደቅ ጀምሮ፣ ብቻ ውጫዊና ዓለማዊ ክብር እንዴት ከንቱ እንደሆነ ሊማሩ ያስፈልጋቸዋል። ባቢሎን፣ ከኃይሏና ከግርማዋ ሁሉ ጋር—ዓለማችን ከዚያ ወዲህ እንደ እርሷ ያለችውን አላየችም—ያን ዘመን ሰዎች እጅግ የተረጋጋና ዘላቂ መስሎ የታያቸው ያ ኃይልና ያ ግርማ፣ ሙሉ በሙሉ እንዴት እንደ አለፈ እዩ! ‘እንደ ሣር አበባ’ ጠፍታለች። እግዚአብሔርን መሠረቱ ያላደረገ ሁሉ እንዲሁ ይጠፋል። ከዓላማው ጋር የተቆራኘና ባሕርዩን የሚገልጥ ብቻ ሊኖር ይችላል። መርሆቹ ዓለማችን የምታውቃቸው ብቸኛዎቹ የማይናወጡ ነገሮች ናቸው።” Education, 177, 184.

Verses eleven and twelve identify the final rise and fall of the king of the south, as represented by Russia. Verses thirteen through fifteen identify the final rise and fall of the United States. The entire prophetic narrative of chapter eleven is built upon the structure of the rise and fall of kingdoms. The student of prophecy must consider this fact if he is to have any possibility of rightly dividing the prophetic message of chapter eleven.

በቁጥር አሥራ አንድና አሥራ ሁለት የደቡብ ንጉሥ በሩሲያ እንደተወከለ የመጨረሻ መነሣቱና መውደቁ ተለይቶ ይታወቃል። በቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ደግሞ የአሜሪካ አንድ ሕብረት የመጨረሻ መነሣትና መውደቅ ተለይቶ ይታወቃል። የምዕራፍ አሥራ አንድ ትንቢታዊ ትረካ ሁሉ በመንግሥታት መነሣትና መውደቅ አወቃቀር ላይ የተገነባ ነው። የትንቢት ተማሪ የምዕራፍ አሥራ አንድን ትንቢታዊ መልእክት በትክክል ለመከፋፈል ምንም እድል እንዲኖረው ከፈለገ፣ ይህን እውነታ ግምት ውስጥ ማስገባት ይገባዋል።

The foundational perspective of Daniel chapter eleven is that it consists of repeated illustrations of the rise and fall of kingdoms. When Sister White stated, “So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome,” she is identifying “Grecia” as the dragon, “Rome” as the beast and “Medo-Persia” as the false prophet. She is identifying the final rise and fall of the final earthly kingdom which consists of the dragon, the beast and the false prophet who begin their rise at the Sunday law and lead the world to Armageddon in fulfillment of Revelation 16:12–21. She is directing God’s people to “the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ” as the perspective to employ in order “to learn how worthless is mere outward and worldly glory.”

የዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ መሠረታዊ አመለካከት የመንግሥታት መነሣትና መውደቅ በተደጋጋሚ ምሳሌዎች እንደሚቀርብ ነው። እህት ዋይት፣ “እንዲሁ የሜዶ-ፋርስ መንግሥት፣ እንዲሁም የግሪክና የሮም መንግሥታት ጠፉ” ብላ በገለጸች ጊዜ፣ “ግሪክ”ን እንደ ዘንዶው፣ “ሮም”ን እንደ አውሬው፣ “ሜዶ-ፋርስ”ንም እንደ ሐሰተኛው ነቢይ ትለይ ነበር። በራእይ 16:12–21 ፍጻሜ መሠረት መነሣታቸውን በእሁድ ሕግ የሚጀምሩና ዓለሙን ወደ አርማጌዶን የሚመሩትን፣ ዘንዶውንና አውሬውን እንዲሁም ሐሰተኛውን ነቢይ ያካተተውን የመጨረሻውን የምድራዊ መንግሥት የመጨረሻ መነሣትና መውደቅ ትጠቁማለች። እግዚአብሔር ሕዝቡ “የውጫዊና የዓለማዊ ክብር ብቻ ምንኛ ከንቱ እንደሆነ ለመማር” እንዲችሉ፣ “በቅዱስ መጽሐፍ ገጾች ውስጥ በግልጽ እንደተገለጸው የአሕዛብ መነሣትና መውደቅ” እንደ ሚጠቀሙበት አመለካከት ወደዚያ ትመራቸዋለች።

The reason we need “to learn how worthless is mere outward and worldly glory,” is to further understand that everything perishes “that has not God for its foundation.” It is therefore a life-or-death proposition to have God or not to have God as your foundation. From that point in the development of the thought Sister White then defines what it means to have God as your foundation when she states, “Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure.” She has just explained that everything not on God’s foundation perishes, and that a two-fold qualifier of what is built upon the foundation is whether a thing is “bound up with His purposes,” and that which “expresses His character.” His character is His foundation.

“ባዶ ውጫዊና ዓለማዊ ክብር ምን ያህል ዋጋ ቢስ እንደሆነ መማር ያስፈልገናል” የሚለው ምክንያት፣ “እግዚአብሔርን እንደ መሠረቱ የሌለው ሁሉ እንደሚጠፋ” ይበልጥ እንድናስተውል ነው። ስለዚህ እግዚአብሔርን እንደ መሠረትህ መኖሩ ወይም አለመኖሩ የሕይወትና የሞት ጉዳይ ነው። ከዚያ የሐሳቡ እድገት ነጥብ ጀምሮ እህት ዋይት፣ “ከዓላማው ጋር የተቆራኘ እና ባሕርዩን የሚገልጥ ብቻ ሊኖር ይችላል” ብላ ሲናገር፣ እግዚአብሔርን እንደ መሠረትህ መኖሩ ምን እንደሚማለት ከዚያ በኋላ ትገልጻለች። እርሷ አስቀድማ በእግዚአብሔር መሠረት ላይ ያልሆነ ሁሉ እንደሚጠፋ ገልጻለች፤ እናም በመሠረቱ ላይ የተገነባውን ነገር የሚወስነው ሁለት እጥፍ መለኪያ፣ አንዱ “ከዓላማዎቹ ጋር የተቆራኘ” መሆኑ፣ ሌላውም “ባሕርዩን የሚገልጥ” መሆኑ ነው። ባሕርዩ መሠረቱ ነው።

Then in the closing sentence of the paragraph she states that “His principles are the only steadfast things our world knows.” God’s character is His principles, and His principles express His character. It is a life-or-death proposition on how mankind relates to God as the foundation of all things. I contend that the foundational structure of Daniel chapter eleven is built upon the narrative of the rise and fall of kingdoms. There is a passage where inspiration informs us of a correct type of study.

ከዚያም በአንቀጹ መዝጊያ አረፍተ ነገር ውስጥ እንዲህ ትናገራለች፦ “የእርሱ መርሆዎች ዓለማችን የምታውቃቸው ብቸኛዎቹ የማይናወጡ ነገሮች ናቸው።” የእግዚአብሔር ባሕርይ መርሆዎቹ ናቸው፣ መርሆዎቹም ባሕርዩን ይገልጣሉ። የሰው ልጆች ከእግዚአብሔር ጋር እንዴት እንደሚዛመዱት፣ እርሱም የሁሉ መሠረት እንደ ሆነ፣ ይህ የሕይወት ወይም የሞት ጉዳይ ነው። እኔ የዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ መሠረታዊ አወቃቀር በመንግሥታት መነሣትና መውደቅ ትረካ ላይ እንደተገነባ እከራከራለሁ። መነሣሣት ትክክለኛ የሆነ የጥናት አይነትን የሚያሳውቀን አንድ ክፍል አለ።

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The Ministry of Healing, 441.

> “የሚወቀስ ያልሆነ የታሪክ ጥናት አለ። ቅዱስ ታሪክ በነቢያት ትምህርት ቤቶች ውስጥ ከሚጠኑ ትምህርቶች አንዱ ነበር። ከሕዝቦች ጋር ባደረገው አያያዝ ምዝገባ ውስጥ የይሖዋ ፈለጎች ተከታትለው ይታዩ ነበር። እንዲሁም ዛሬ እኛ ከምድር ሕዝቦች ጋር የእግዚአብሔርን አያያዝ ልንመለከት ይገባናል። በታሪክ ውስጥ የትንቢትን ፍጻሜ ልናይ፣ በታላላቅ የተሐድሶ እንቅስቃሴዎች ውስጥ የመለኮታዊ አሳቢነትን ሥራ ልናጠና፣ እናም በታላቁ ተጋድሎ የመጨረሻው ግጭት ለማድረግ በሕዝቦች ማሰለፍ ውስጥ የክስተቶችን ግስጋሴ ልንረዳ ይገባናል።” The Ministry of Healing, 441.

A sanctified study of history is identified as studying God’s dealing with the nations of the earth and also in God’s providential leading of His reformatory movements, thus a sanctified history includes an external and internal line of study. The purpose of employing history in confirming God’s prophetic Word is to use that prophetic history in order to “understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The previous paragraph from Sister White was taken from a very enlightened explanation of the necessity of building a prophetic model of sacred history which is based upon the foundational structure represented in the “rise and fall” of kingdoms.

የተቀደሰ የታሪክ ጥናት ማለት እግዚአብሔር ከምድር አሕዛብ ጋር ያለውን አያያዝ እንዲሁም በተሐድሶ እንቅስቃሴዎቹ ውስጥ ያሳየውን በአምላካዊ አድራጎቱ መሪነት ማጥናት መሆኑ ይገለጻል፤ ስለዚህ የተቀደሰ ታሪክ የጥናት ውጫዊና ውስጣዊ መስመር ያካትታል። እግዚአብሔር የትንቢት ቃሉን ለማረጋገጥ ታሪክን የመጠቀም ዓላማ፣ ያንን የትንቢታዊ ታሪክ “በታላቁ ተጋድሎ የመጨረሻ ግጭት ለማግኘት አሕዛብ በሚሰለፉበት ጊዜ የክስተቶችን እድገት እንድንረዳ” ለመጠቀም ነው። ከሲስተር ዋይት የተወሰደው ያለፈው አንቀጽ፣ በ“መነሳትና መውደቅ” የመንግሥታት ውክልና በተመሠረተው መሠረታዊ አወቃቀር ላይ የተመሠረተ የተቀደሰ ታሪክ ትንቢታዊ አምሳል መገንባት እንዳስፈለገ በጣም ግልጽ ከሆነ ማብራሪያ ውስጥ ተወስዶ ነበር።

> “As a preparation for Christian work, many think it essential to acquire an extensive knowledge of historical and theological writings. They suppose that this knowledge will be an aid to them in teaching the gospel. But their laborious study of the opinions of men tends to the enfeebling of their ministry, rather than to its strengthening. As I see libraries filled with ponderous volumes of historical and theological lore, I think, Why spend money for that which is not bread? The sixth chapter of John tells us more than can be found in such works. Christ says: ‘I am the Bread of Life: he that cometh to Me shall never hunger; and he that believeth on Me shall never thirst.’ ‘I am the living Bread which came down from heaven: if any man eat of this Bread, he shall live forever.’ ‘He that believeth on Me hath everlasting life.’ ‘The words that I speak unto you, they are spirit, and they are life.’ John 6:35, 51, 47, 63.

> “ለክርስቲያናዊ ሥራ ዝግጅት እንዲሆን፣ ብዙዎች ሰፊ የታሪካዊና የሥነ-መለኮት ጽሑፎች እውቀት ማግኘት አስፈላጊ መሆኑን ያስባሉ። ይህ እውቀት ወንጌልን በማስተማር ረዳት እንደሚሆንላቸው ይገምታሉ። ነገር ግን የሰዎችን አስተያየት በብዙ ድካም ማጥናታቸው፣ አገልግሎታቸውን ከማበርታት ይልቅ ወደ ማዳከም ያዘነብላል። ቤተ መጻሕፍት በከባድ የታሪክና የሥነ-መለኮት ዕውቀት መጻሕፍት ተሞልተው እንደምናይ፣ እንዲህ ብዬ አስባለሁ፤ ለእንጀራ ያልሆነው ገንዘብ ለምን ይፈሰሳል? የዮሐንስ ስድስተኛው ምዕራፍ በእንደዚህ ዓይነት ሥራዎች ሊገኝ ከሚችለው ይልቅ እጅግ የበለጠ ነገር ይነግረናል። ክርስቶስ እንዲህ ይላል፤ ‘እኔ የሕይወት እንጀራ ነኝ፤ ወደ እኔ የሚመጣ ፈጽሞ አይራብም፣ በእኔም የሚያምን ፈጽሞ አይጠማም።’ ‘ከሰማይ የወረደው ሕያው እንጀራ እኔ ነኝ፤ ማንም ከዚህ እንጀራ ቢበላ ለዘላለም ይኖራል።’ ‘በእኔ የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው።’ ‘እኔ የምናገራችሁ ቃላት መንፈስ ናቸው፥ ሕይወትም ናቸው።’ ዮሐንስ 6፡35, 51, 47, 63።

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.

> “ሊወገድ የማይገባ የታሪክ ጥናት አለ። ቅዱስ ታሪክ በነቢያት ትምህርት ቤቶች ውስጥ ከሚማሩ ትምህርቶች አንዱ ነበር። ከአሕዛብ ጋር ባደረጋቸው ግንኙነቶቹ መዝገብ ውስጥ የይሖዋ ፈለጎች ተከታትለው ይታዩ ነበር። እንዲሁም ዛሬ እኛ ደግሞ ከምድር አሕዛብ ጋር ያለውን የእግዚአብሔር አሠራር ልንመለከት ይገባናል። በታሪክ ውስጥ የትንቢትን ፍጻሜ ልናይ ይገባናል፤ በታላላቅ የተሃድሶ እንቅስቃሴዎች ውስጥ የመለኮታዊ አስተዳደርን አሠራር ልናጠና ይገባናል፤ እንዲሁም በታላቁ ተጋድሎ የመጨረሻ ግጭት ለማድረስ በሚደረገው የአሕዛብ ስብስብ ውስጥ የክስተቶችን እድገት ልንረዳ ይገባናል።”

> “Such study will give broad, comprehensive views of life. It will help us to understand something of its relations and dependencies, how wonderfully we are bound together in the great brotherhood of society and nations, and to how great an extent the oppression and degradation of one member means loss to all.

> እንዲህ ያለ ጥናት ስለ ሕይወት ሰፊና ሁሉን አቀፍ አመለካከት ይሰጣል። በዚህም የሕይወትን ግንኙነቶችና መደጋገፎች በአንድ መጠን እንድንረዳ፣ በማኅበረሰብና በአሕዛብ ታላቅ ወንድማማችነት ውስጥ እንዴት በአስደናቂ ሁኔታ እርስ በርሳችን እንደተሳሰርን፣ እንዲሁም የአንድ አባል ግፍና ዝቅተኛነት ለሁሉ እስከ ምን ድረስ ጉዳት እንደሚሆን እንድንገነዘብ ይረዳናል።

> “But history, as commonly studied, is concerned with man’s achievements, his victories in battle, his success in attaining power and greatness. God’s agency in the affairs of men is lost sight of. Few study the working out of His purpose in the rise and fall of nations.

> “ነገር ግን ታሪክ፣ በተለምዶ እንደሚጠናው፣ በሰው ስኬቶች፣ በጦርነት ድሎቹ፣ ኃይልና ታላቅነት ለማግኘት በደረሰበት ስኬት ይተኮራል። በሰዎች ጉዳዮች ውስጥ የእግዚአብሔር ሥራ ከዕይታ ይሰወራል። በአሕዛብ መነሣትና መውደቅ ውስጥ የዓላማው አፈጻጸም እንዴት እንደሚፈጸም የሚመረምሩ ጥቂቶች ናቸው።”

> “And, to a great degree, theology, as studied and taught, is but a record of human speculation, serving only to ‘darken counsel by words without knowledge.’ Too often the motive in accumulating these many books is not so much a desire to obtain food for mind and soul, as it is an ambition to become acquainted with philosophers and theologians, a desire to present Christianity to the people in learned terms and propositions.

> “እናም፣ በታላቅ መጠን፣ እንደሚጠና እና እንደሚያስተምር ያለው ሥነ መለኮት ከሰው ግምት መዝገብ ብቻ ነው፤ ይህም ‘ምክርን ያለ እውቀት በቃል ለማጨለም’ ብቻ የሚያገለግል ነው። ብዙ ጊዜ፣ እነዚህን ብዙ መጻሕፍት ለማሰባሰብ ያለው መነሳሳት ለአእምሮና ለነፍስ ምግብ ለማግኘት ያለ ፍላጎት እንጂ፣ ፈላስፎችንና የሥነ መለኮት ምሁራንን ለመለማመድ ያለ ምኞት፣ ክርስትናንም ለሕዝቡ በተማሩ ቃላትና በአቀራረብ ነጥቦች ለማቅረብ ያለ ፍላጎት ነው።”

> “Not all the books written can serve the purpose of a holy life. ‘Learn of Me’, said the Great Teacher, ‘take My yoke upon you,’ ‘learn My meekness and lowliness.’ Your intellectual pride will not aid you in communicating with souls that are perishing for want of the bread of life. In your study of these books you are allowing them to take the place of the practical lessons you should be learning from Christ. With the results of this study the people are not fed. Very little of the research which is so wearying to the mind furnishes that which will help one to be a successful laborer for souls.

> “የተጻፉ መጻሕፍት ሁሉ የቅዱስ ሕይወትን ዓላማ ለማገልገል አይችሉም። ‘ከእኔ ተማሩ’ አለ ታላቁ አስተማሪ፤ ‘ቀንበሬን በላያችሁ ላይ ውሰዱ፤’ ‘የእኔን የዋህነትና ትሕትና ተማሩ።’ እናንተ ያላችሁ የአእምሮ ትዕቢት ከሕይወት እንጀራ እጥረት የተነሣ እየጠፉ ካሉ ነፍሳት ጋር ለመገናኘት አይረዳችሁም። እነዚህን መጻሕፍት በምታጠኑበት ጥናት ውስጥ ከክርስቶስ ልትማሩ የሚገባችሁን ተግባራዊ ትምህርቶች እነርሱ ቦታ እንዲይዙ ትፈቅዳላችሁ። በዚህ ጥናት ውጤት ሕዝቡ አይመገቡም። አእምሮን እጅግ ከሚያደክም ምርመራ መካከል ሰውን ለነፍሳት የተሳካ ሠራተኛ እንዲሆን የሚረዳ ነገር እጅግ ጥቂት ነው።”

> “The Saviour came ‘to preach the gospel to the poor.’ Luke 4:18. In His teaching He used the simplest terms and the plainest symbols. And it is said that ‘the common people heard Him gladly.’ Mark 12:37. Those who are seeking to do His work for this time need a deeper insight into the lessons He has given.

> “መድኃኒቱ ‘ለድሆች ወንጌልን ለማብሰር’ መጣ።” ሉቃስ 4፡18። በትምህርቱም እጅግ ቀላሉን ቃላት እና እጅግ ግልጹን ምሳሌያዊ ምልክቶች ተጠቀመ። እንዲሁም፣ “ተራው ሕዝብ በደስታ ይሰሙት ነበር” ተብሎ ተነግሯል። ማርቆስ 12፡37። በዚህ ዘመን ሥራውን ለማድረግ የሚሹ ሰዎች፣ እርሱ ከሰጣቸው ትምህርቶች የበለጠ ጥልቅ ማስተዋል ያስፈልጋቸዋል።

> “The words of the living God are the highest of all education. Those who minister to the people need to eat of the bread of life. This will give them spiritual strength; then they will be prepared to minister to all classes of people.” The Ministry of Healing, 441–443.

> “የሕያው እግዚአብሔር ቃላት ከትምህርት ሁሉ ሁሉ የላቀ ናቸው። ለሕዝቡ የሚያገለግሉ ሰዎች ከሕይወት እንጀራ መብላት ያስፈልጋቸዋል። ይህ መንፈሳዊ ኃይልን ይሰጣቸዋል፤ ከዚያም ለሰዎች የሁሉንም ወገን ለማገልገል ዝግጁ ይሆናሉ።” The Ministry of Healing, 441–443.

Sister White further defines that recognizing the outworking of God’s power in setting up kings and removing kings based upon the king’s choices is the true philosophy of historical study.

እህት ዋይት ከዚህ በላይ በግልጽ ሁኔታ ያብራራችው ነገር ይህ ነው፤ እግዚአብሔር በነገሥታት ምርጫ መሠረት ነገሥታትን በማቆምና በማውረድ የሚገለጥ ኃይሉን መለየት የታሪክ ጥናት እውነተኛ ፍልስፍና ነው።

> “In the history of nations the student of God’s word may behold the literal fulfillment of divine prophecy. Babylon, shattered and broken at last, passed away because in prosperity its rulers had regarded themselves as independent of God, and had ascribed the glory of their kingdom to human achievement. The Medo-Persian realm was visited by the wrath of Heaven because in it God’s law had been trampled underfoot. The fear of the Lord had found no place in the hearts of the vast majority of the people. Wickedness, blasphemy, and corruption prevailed. The kingdoms that followed were even more base and corrupt; and these sank lower and still lower in the scale of moral worth.

> “በአሕዛብ ታሪክ ውስጥ የእግዚአብሔርን ቃል ተማሪ የመለኮታዊ ትንቢት ትክክለኛ ፍጻሜ ሊመለከት ይችላል። ባቢሎን፣ በመጨረሻ ተሰብራና ተደቅቃ፣ አለፈች፤ ምክንያቱም በብልጽግናዋ ውስጥ ገዥዎቿ ራሳቸውን ከእግዚአብሔር የተለዩና ገለልተኞች እንደሆኑ ቈጥረው ስለነበር፣ የመንግሥታቸውንም ክብር ለሰው ልጅ ስኬት አስገኝተው ነበር። በሜዶ-ፋርስ ግዛት የሰማይ ቍጣ መጣበት፤ ምክንያቱም በዚያ የእግዚአብሔር ሕግ በእግር ተረግጦ ነበር። በሕዝቡ ከፍተኛው ብዛት ልብ ውስጥ የጌታ ፍርሃት ስፍራ አላገኘም ነበር። ክፋት፣ ስድብ፣ ሙስናም ተስፋፍተው ነበር። የተከተሉት መንግሥታት ከዚህ የበለጠ ዝቅተኛና የበሰበሱ ነበሩ፤ እነርሱም በሥነ ምግባር ዋጋ መለኪያ ላይ እየተዋረዱ ከዝቅታ ወደ ዝቅታ ሄዱ።”

> “The power exercised by every ruler on the earth is Heaven-imparted; and upon his use of the power thus bestowed, his success depends. To each the word of the divine Watcher is, ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’ Isaiah 45:5. And to each the words spoken to Nebuchadnezzar of old are the lesson of life: ‘Break off thy sins by righteousness, and thine iniquities by showing mercy to the poor: if it may be a lengthening of thy tranquillity.’ Daniel 4:27.

> “በምድር ላይ በእያንዳንዱ ገዢ የሚፈጸመው ሥልጣን ከሰማይ የተሰጠ ነው፤ ስኬቱም ይህን እንዲሁ የተቸረውን ሥልጣን በሚጠቀምበት አጠቃቀም ላይ ይደገፋል። ለእያንዳንዱ የመለኮታዊው ጠባቂ ቃል፣ ‘አንተ ግን እኔን ሳታውቀኝ ታጥቄሃለሁ’ የሚል ነው። ኢሳይያስ 45፥5። እንዲሁም በጥንት ለናቡከደነፆር የተነገሩት ቃላት ለእያንዳንዱ የሕይወት ትምህርት ናቸው፤ ‘ኃጢአትህን በጽድቅ አቋርጥ፥ በድሆችም ላይ ምሕረት በማሳየት በደልህን አርቅ፤ ምናልባትም የሰላምህ መቆየት ይሆናል።’ ዳንኤል 4፥27።”

> “To understand these things,—to understand that ‘righteousness exalteth a nation;’ that ‘the throne is established by righteousness,’ and ‘upholden by mercy;’ to recognize the outworking of these principles in the manifestation of His power who ‘removeth kings, and setteth up kings,’—this is to understand the philosophy of history. Proverbs 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.

> እነዚህን ነገሮች ማስተዋል፣—‘ጽድቅ ሕዝብን ከፍ ከፍ ያደርጋል’ የሚለውን፤ ‘ዙፋን በጽድቅ ይመሰረታል’ እና ‘በምሕረት ይጠናከራል’ የሚለውን ማስተዋል፤ ‘ነገሥታትን የሚያስወግድ እና ነገሥታትን የሚያቆም’ የእርሱ ኃይል መገለጥ ውስጥ የእነዚህን መርሆች አሠራር ማስተዋል፣—ይህ የታሪክን ፍልስፍና መረዳት ነው። ምሳሌ 14፡34፤ 16፡12፤ 20፡28፤ ዳንኤል 2፡21።

> “In the word of God only is this clearly set forth. Here it is shown that the strength of nations, as of individuals, is not found in the opportunities or facilities that appear to make them invincible; it is not found in their boasted greatness. It is measured by the fidelity with which they fulfill God’s purpose.” Prophets and Kings, 501, 502.

> “ይህ በግልጽ የተቀመጠው በእግዚአብሔር ቃል ብቻ ነው። በዚህ ውስጥ የብሔራት ኃይል፣ እንደ ግለሰቦችም እንዲሁ፣ እነርሱን የማይሸነፉ እንደሚያደርጉ በሚታዩ ዕድሎች ወይም አቅሞች ውስጥ እንዳልሆነ ይታያል፤ በሚመኩበት ታላቅነታቸውም ውስጥ አይገኝም። ይልቁንም እግዚአብሔርን ዓላማ በምን ያህል ታማኝነት እንደሚፈጽሙ በዚያ ይለካል።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 501, 502.

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, but more importantly the verses mark the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the second of three tests that began at the time of the end in 1989 as represented in verse ten.

በአሥራ አንድና በአሥራ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ ያለው ዋና ርእስ የደቡቡ ንጉሥ መነሣትና መውደቅ ነው፤ ነገር ግን ከዚያ ይበልጥ አስፈላጊው እነዚህ ቁጥሮች የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ማተም፣ እንዲሁም በ1989 በመጨረሻው ዘመን እንደ ቁጥር አሥር የተወከለው የጀመረው ከሦስቱ ፈተናዎች ሁለተኛውን መለየታቸው ነው።

That sealing is represented by Daniel in the lion’s den, the three worthies in the fiery furnace, Daniel and the three worthies praying to understand Nebuchadnezzar’s dream of the image of beasts in chapter two, Daniel praying the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine, the wise who understand the increase of knowledge, Joshua having his sin removed in Zechariah chapter three, Zerubbabel in chapter four, Joseph becoming the second ruler in Egypt, the disciples in the upper room for ten days in advance of Pentecost, the Millerites at the Exeter camp meeting, Lazarus leading the procession at the Triumphal Entry, and the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter seven.

ያ ማኅተም በዳንኤል በአንበሶች ጉድጓድ ውስጥ፣ በእሳት እቶን ውስጥ ባሉት ሦስቱ ታማኞች፣ ዳንኤልና እነዚያ ሦስቱ ታማኞች በምዕራፍ ሁለት ያለውን የናቡከደነፆርን የምስሉን ሕልም ለመረዳት ሲጸልዩ፣ ዳንኤል በምዕራፍ ዘጠኝ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ጸሎትን ሲጸልይ፣ ዕውቀት በሚጨምርበት ጊዜ የሚያስተውሉ ጥበበኞች፣ ኢያሱ ኃጢአቱ በዘካርያስ ምዕራፍ ሦስት ሲወገድለት፣ ዘሩባቤል በምዕራፍ አራት፣ ዮሴፍ በግብጽ ሁለተኛ ገዥ ሲሆን፣ ደቀ መዛሙርቱ ከጰንጤቆስጤ በፊት ለአሥር ቀናት በላይኛው ቤት ሲቆዩ፣ ሚለራውያን በExeter የካምፕ ስብሰባ፣ አልዓዛር በክብር መግባት ሰልፍ ፊት ሲመራ፣ እና በራእይ ምዕራፍ ሰባት ያሉት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ውስጥ ተወክሎ ተቀርቧል።

Verse eleven arrived in 2014 at the outset of the Ukrainian war and in July of 2023 the visual test, where God’s people are “made white” began. The fifth line in chapter eleven is verses thirteen through fifteen.

በ2014 ዓ.ም. በዩክሬን ጦርነት መጀመሪያ ላይ አሥራ አንደኛው ቁጥር ደረሰ፤ እና በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር የእግዚአብሔር ሕዝብ “ነጭ የሚደረግበት” የታይታ ፈተና ተጀመረ። በአሥራ አንደኛው ምዕራፍ ውስጥ አምስተኛው መስመር ከቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ነው።

## Fifth Line Overview

አምስተኛው መስመር አጠቃላይ እይታ

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:13–15.

> እንግዲህ የሰሜን ንጉሥ ይመለሳል፥ ከፊተኛውም ይልቅ የበዛ ሕዝብ ያሰባስባል፤ ከተወሰኑም ዓመታት በኋላ በታላቅ ሠራዊትና በብዙ ሀብት በእርግጥ ይመጣል። በዚያም ዘመን ብዙዎች በደቡብ ንጉሥ ላይ ይነሣሉ፤ ከሕዝብህም ዘንድ የዓመፅ ልጆች ራእዩን ለማጽናት ራሳቸውን ያነሣሉ፥ ነገር ግን ይወድቃሉ። ከዚያም የሰሜን ንጉሥ ይመጣል፥ እብጠትንም ይጥላል፥ እጅግ የተመሸጉትንም ከተሞች ይወስዳል፤ የደቡብም ኃይሎች አይቆሙለትም፥ የተመረጠውም ሕዝቡ እንዲሁ፤ የሚቆምም ኃይል አይኖርም። ዳንኤል 11፥13–15።

These verses were fulfilled in 200 BC and they identify the Battle of Panium, which includes the opposing kings and their alliances, and the verses are also the point in history where pagan Rome first asserted itself into the history of Daniel eleven. The verses include the final rise and fall of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the biblical history of Christ visiting Caesarea Philippi, where Peter locates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. This history typifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand with the arrival of the third of the three tests of chapter twelve consisting of being “purified, made white and tried.”

እነዚህ ጥቅሶች በክርስቶስ ልደት ከመቶ ሁለት ዓመት በፊት ተፈጽመዋል፤ እነርሱም የፓኒየምን ጦርነት ይለዩታል፣ እርሱም ተቃራኒ ነገሥታትንና ሕብረታቸውን ያካትታል፤ እነዚህ ጥቅሶች ደግሞ አረማዊት ሮም በዳንኤል አስራ አንድ ታሪክ ውስጥ ራሷን ለመጀመሪያ ጊዜ ያስገባችበት የታሪክ ነጥብ ናቸው። እነዚህ ጥቅሶች የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት የመጨረሻ መነሳትና ውድቀት እንዲሁም ጴጥሮስ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም የሚያስቀምጥበትን ክርስቶስ ቂሳርያ ፊልጶስዩስን የጎበኘበትን መጽሐፍ ቅዱሳዊ ታሪክ ያካትታሉ። ይህ ታሪክ “እንዲነጹ፣ እንዲነጡ፣ እንዲፈተኑም” ተብለው የተገለጹትን የምዕራፍ አስራ ሁለት ሦስቱ ፈተናዎች ከሚያካትተው ሦስተኛው መምጣት ጋር የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተምን ይወክላል።

These three verses lead to verse sixteen where the Sunday law in the United States is represented. When the Exeter camp meeting ended on August 17, 1844 the wise virgins carried the message of the Midnight Cry across the eastern seaboard of the United States in sixty-six days. There is a period when all the virgins awake and one class has no oil, and everything which that identifies. When Simon Barjona’s name was changed to Peter the sealing of the one hundred and forty-four thousand is marked. From that point onward Jesus began to teach the disciples about the events connected with the cross.

እነዚህ ሦስት ጥቅሶች በአሜሪካ ውስጥ የእሑድ ሕግ የተወከለበት ወደ አሥራ ስድስተኛው ጥቅስ ይመራሉ። በነሐሴ 17 ቀን 1844 ዓ.ም. የኤክሰተር የካምፕ ስብሰባ በተጠናቀቀ ጊዜ፣ ጥበበኛ ድንግልናዎች በስድሳ ስድስት ቀናት ውስጥ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት በአሜሪካ የምሥራቅ የባሕር ዳርቻ አቋርጠው አደረሱ። ድንግልናዎች ሁሉ የሚነቁበት ጊዜ አለ፤ ከእነርሱም አንዱ ወገን ዘይት የሌለው ነው፣ እናም ይህ የሚለይባቸው ነገሮች ሁሉ አሉ። የስምዖን በርዮና ስም ወደ ጴጥሮስ በተለወጠ ጊዜ፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም መታተም ምልክት ተደረገበት። ከዚያ ነጥብ ጀምሮ ኢየሱስ ከመስቀሉ ጋር የተያያዙትን ክስተቶች ለደቀ መዛሙርቱ ማስተማር ጀመረ።

The cross is a symbol of the close of probation and William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had in turn been typified by Elijah was raised up to present the “events connected with the close of probation” as did both John the Baptist and Elijah. John said it this way.

መስቀሉ የምሕረት ዘመን መዘጋት ምልክት ነው፤ እና በኤልያስ የተምሳሌተ ነበረው ዮሐንስ መጥምቅ ደግሞ በእርሱ የተምሳሌተ እንደነበረው ዊልያም ሚለር፣ ዮሐንስ መጥምቅና ኤልያስ እንዳደረጉት ሁሉ “ከምሕረት ዘመን መዘጋት ጋር የተያያዙ ክስተቶችን” ለማቅረብ ተነሣ። ዮሐንስም ይህን እንዲህ ብሎ ተናገረ።

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> ነገር ግን ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን ብዙዎች ወደ ጥምቀቱ ሲመጡ ባየ ጊዜ፣ “የእፉኝት ዘር ሆይ፣ ከሚመጣው ቍጣ ሽሽታችሁ እንድትድኑ ማን አስጠነቀቃችሁ?” አላቸው። ማቴዎስ 3፥7።

Elijah said it this way.

ኤልያስ እንዲህ ብሎ ተናገረ።

> And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:33–17:1.

> አክአብም የአሼራ ዐፀድ አደረገ፤ አክአብም ከእርሱ በፊት ከነበሩት የእስራኤል ነገሥታት ሁሉ ይልቅ እግዚአብሔርን የእስራኤል አምላክ ለቍጣ ለማስነሣት ክፉ ነገር አደረገ። በእርሱም ዘመን ቤቴላዊው ኂኤል ኢያሪኮን ሠራ፤ መሠረቷን በበኵር ልጁ በአቢራም ጣለ፥ በታናሽ ልጁም በሴጉብ ደጆቿን አቆመ፤ ይህም እግዚአብሔር በነዌ ልጅ በኢያሱ አፍ እንደ ተናገረው ቃል ነበር። ጊልዓዳዊውም ከጊልዓድ ነዋሪዎች የነበረው ቲሽባዊው ኤልያስ ለአክአብ እንዲህ አለው፤ በፊቱ የምቆምበት የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ሕያው ነው፤ በእነዚህ ዓመታት እንደ ቃሌ ካልሆነ በቀር ጠልም ሆነ ዝናብ አይሆንም። 1 ነገሥት 16፥33–17፥1።

Speaking of William Miller’s work as a modern reformer Sister White stated:

ስለ ዊልያም ሚለር ሥራ እንደ ዘመናዊ ተሐድሶ አራማጅ ሲናገር እህት ዋይት እንዲህ አለች፦

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “ሰዎች ለሚገኙበት አደጋ እንዲነቁ፣ ከምሕረት ጊዜ መዘጋት ጋር ለተያያዙት ክቡር ክስተቶችም ለመዘጋጀት እንዲነሱ ያስፈልግ ነበር።” The Great Controversy, 310.

The last six verses of Daniel eleven represent the “events connected with the close of probation.” Those events were unsealed at the time of the end in 1989, and they were clearly revealed.

የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች “ከምሕረት በር መዘጋት ጋር የተያያዙ ክስተቶችን” ይወክላሉ። እነዚያ ክስተቶች በዘመኑ ፍጻሜ በ1989 ተፈቱ፣ እናም በግልጽ ተገለጡ።

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> “ከመስቀሉ ላይ ከመሰቀሉ በፊት አዳኙ ለደቀ መዛሙርቱ እርሱ ሊገደል እንደሚገባውና ከመቃብርም እንደሚነሣ ገለጸላቸው፤ መላእክትም ቃሉን በአእምሮና በልባቸው ላይ እንዲያስቀምጡ ተገኝተው ነበር። ነገር ግን ደቀ መዛሙርቱ ከሮማውያን ቀንበር ጊዜያዊ መዳንን ይጠባበቁ ነበር፤ ተስፋቸው ሁሉ ያተኮረበት እርሱ የውርደት ሞት እንዲቀበል የሚለውን ሐሳብ ሊታገሡት አልቻሉም። ሊያስታውሱአቸው የሚገባቸው ቃላት ከአእምሮአቸው ተወግደው ነበር፤ የፈተናውም ጊዜ በደረሰ ጊዜ ዝግጁ ሳይሆኑ አገኛቸው። የኢየሱስ ሞት አስቀድሞ ባያስጠነቅቃቸው ኖሮ እንደሚሆነው ሁሉ ተስፋቸውን ፈጽሞ አጠፋው። እንዲሁም በትንቢቶች ውስጥ የወደፊቱ ነገር በክርስቶስ ቃል ለደቀ መዛሙርቱ እንደተገለጠው ሁሉ በግልጽ ሁኔታ በፊታችን ተከፍቶአል። ከምሕረት ዘመን መዘጋትና ለመከራው ጊዜ የመዘጋጀት ሥራ ጋር የተያያዙ ክስተቶች በግልጽ ቀርበዋል። ነገር ግን ብዙ ሕዝብ እነዚህን አስፈላጊ እውነቶች ፈጽሞ እንዳልተገለጡላቸው ያህል አያስተውሉአቸውም። ሰይጣን ለመዳን የሚያጠበቡ የሆኑትን ማንኛውንም ስሜት ለመንጠቅ ይጠባበቃል፤ የመከራውም ጊዜ ያልተዘጋጁ ሆነው ያገኛቸዋል።” The Great Controversy, 595.

It was at Caesarea Philippi, which is Panium, which is verses thirteen through fifteen that Christ began to teach His disciples about the cross, thus typifying the history of the Exeter camp meeting until October 22, 1844. At the beginning of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” were unsealed and at the end of the movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” are unsealed within the hidden history of verse forty.

በቄሳርያ ፊልጶስ፣ ይኸውም ፓኒየም፣ በቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ውስጥ ክርስቶስ ስለ መስቀሉ ደቀ መዛሙርቱን ማስተማር የጀመረው በዚያ ነበር፤ ይህም እስከ ጥቅምት 22, 1844 ድረስ ያለውን የኤክሰተር የካምፕ ስብሰባ ታሪክ በምሳሌ ያመለክታል። የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የተሃድሶ እንቅስቃሴ መጀመሪያ ላይ “ከምሕረት ጊዜ መዘጋት ጋር የተያያዙ ክስተቶች” ተገለጡ፤ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ መጨረሻ ላይም “ከምሕረት ጊዜ መዘጋት ጋር የተያያዙ ክስተቶች” በአርባኛው ቁጥር ስውር ታሪክ ውስጥ ይገለጣሉ።

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> «ዛሬ፣ በኤልያስና በመጥምቁ ዮሐንስ መንፈስና ኃይል፣ በእግዚአብሔር ሹመት የተሾሙ መልእክተኞች የፍርድ የተወሰነበትን ዓለም ትኩረት ከምሕረት ጊዜ መዝጊያ ሰዓቶች እና ክርስቶስ ኢየሱስ እንደ ነገሥታት ንጉሥና እንደ ጌቶች ጌታ መገለጡ ጋር በተያያዘ በቅርቡ ሊፈጸሙ ያሉት ክቡራን ክስተቶች ላይ እየጠሩ ነው።» ነቢያትና ነገሥታት፣ 715, 716.

The “events connected with the close of probation” are the events that are unsealed in the hidden history of verse forty. In Zechariah chapter three the final scenes of the investigative judgment are illustrated. Inspiration combines Zechariah’s testimony with those who are sealed in Ezekiel chapter nine.

ከምሕረት ዘመን መወዳእታ ጋር የተያያዙት “ክስተቶች” በአርባኛው ቁጥር ውስጥ በተሰወረው ታሪክ ውስጥ የተገለጡ ክስተቶች ናቸው። በዘካርያስ ምዕራፍ ሦስት ውስጥ የመርማሪው ፍርድ የመጨረሻ ትዕይንቶች ተስዕለው ቀርበዋል። መንፈሳዊ መነሳሳት የዘካርያስን ምስክርነት ከሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ ማኅተም ከሚቀበሉት ጋር ያዋህዳል።

> “The people of God are sighing and crying for the abominations done in the land. With tears they warn the wicked of their danger in trampling upon the divine law, and with unutterable sorrow they humble themselves before the Lord on account of their own transgressions. The wicked mock their sorrow, ridicule their solemn appeals, and sneer at what they term their weakness. But the anguish and humiliation of God’s people is unmistakable evidence that they are regaining the strength and nobility of character lost in consequence of sin. It is because they are drawing nearer to Christ, and their eyes are fixed upon His perfect purity, that they so clearly discern the exceeding sinfulness of sin. Their contrition and self-abasement are infinitely more acceptable in the sight of God than is the self-sufficient, haughty spirit of those who see no cause to lament, who scorn the humility of Christ, and who claim perfection while transgressing God’s holy law. Meekness and lowliness of heart are the conditions for strength and victory. The crown of glory awaits those who bow at the foot of the cross. Blessed are these mourners, for they shall be comforted.

> “የእግዚአብሔር ሕዝብ በምድሪቱ ውስጥ ስለሚፈጸሙት እርኩሰቶች እያቃሰቱና እያለቀሱ ነው። በእንባ እያሉ ኃጢአተኞችን መለኮታዊውን ሕግ በመርገጥ በሚገቡበት አደጋ ያስጠነቅቋቸዋል፤ እነርሱም ስለ ራሳቸው መተላለፎች በማይነገር ሐዘን በጌታ ፊት ራሳቸውን ያዋርዳሉ። ክፉዎች ግን ሐዘናቸውን ያፌዛሉ፣ ከክብደት የተሞሉ ጥሪዎቻቸውን ያሾፋሉ፣ ድካማቸው ብለው በሚጠሩትም ነገር ይሳለቃሉ። ነገር ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ሥቃይና ትሕትና በኃጢአት ምክንያት የጠፋባቸውን ብርታትና የባሕርይ ክብር እንደገና እያገኙ እንደሆነ የማያሻማ ማስረጃ ነው። ይህም ከክርስቶስ ወደ እርሱ የበለጠ እየቀረቡ ስለሆነ፣ ዓይኖቻቸውም በእርሱ ፍጹም ንጽሕና ላይ ተተክለው ስለሚገኙ፣ የኃጢአትን እጅግ ክፉ ኃጢአተኝነት እንዲህ በግልጽ ለማየት የሚችሉት ስለዚህ ነው። የእነርሱ መቈጨትና ራስን ማዋረድ፣ ለማልቀስ ምክንያት እንደሌለ ከሚያስቡ፣ የክርስቶስን ትሕትና ከሚንቁ፣ የእግዚአብሔርን ቅዱስ ሕግ እየተላለፉ ፍጹማን ነን ከሚሉ ራሳቸውን የሚበቃቸውና ትዕቢተኞች መንፈስ ይልቅ በእግዚአብሔር ፊት እጅግ ይበልጥ ተቀባይነት አለው። የዋህነትና የልብ ትሕትና ለብርታትና ለድል መሠረታዊ ሁኔታዎች ናቸው። በመስቀሉ እግር ሥር ለሚሰግዱ የክብር ዘውድ ይጠብቃል። እነዚህ አልቃሾች ብፁዓን ናቸው፤ እነርሱ ይጽናናሉና።”

> “The faithful, praying ones are, as it were, shut in with God. They themselves know not how securely they are shielded. Urged on by Satan, the rulers of this world are seeking to destroy them; but could their eyes be opened, as were the eyes of Elisha’s servant at Dothan, they would see the angels of God encamped about them, by their brightness and glory holding in check the hosts of darkness.

> ታማኞቹ ጸሎተኞች ማለት ይቻላል ከእግዚአብሔር ጋር ተዘግተው ናቸው። እነርሱ ራሳቸው ምን ያህል በደኅንነት እንደተጠበቁ አያውቁም። በሰይጣን ግፊት ተነሥተው የዚህ ዓለም ገዢዎች እነርሱን ለማጥፋት እየፈለጉ ነው፤ ነገር ግን ዓይኖቻቸው ቢከፈቱ፣ በዶታን የኤልሳዕ አገልጋይ ዓይኖች እንደ ተከፈቱት፣ የእግዚአብሔርን መላእክት በዙሪያቸው ሰፍረው በብርሃናቸውና በክብራቸው የጨለማውን ሠራዊት እየከለከሉ እንዳሉ ያዩ ነበር።

> “As the people of God afflict their souls before Him, pleading for purity of heart, the command is given, ‘Take away the filthy garments’ from them, and the encouraging words are spoken, ‘Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment.’ The spotless robe of Christ’s righteousness is placed upon the tried, tempted, yet faithful children of God. The despised remnant are clothed in glorious apparel, nevermore to be defiled by the corruptions of the world. Their names are retained in the Lamb’s book of life, enrolled among the faithful of all ages. They have resisted the wiles of the deceiver; they have not been turned from their loyalty by the dragon’s roar. Now they are eternally secure from the tempter’s devices. Their sins are transferred to the originator of sin. And the remnant are not only pardoned and accepted, but honored. ‘A fair miter’ is set upon their heads. They are to be as kings and priests unto God. While Satan was urging his accusations and seeking to destroy this company, holy angels, unseen, were passing to and fro, placing upon them the seal of the living God. These are they that stand upon Mount Zion with the Lamb, having the Father’s name written in their foreheads. They sing the new song before the throne, that song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.’”

> “የእግዚአብሔር ሕዝብ በፊቱ ነፍሳቸውን ሲያስጨንቁ እና የልብ ንጽሕናን ሲለምኑ፣ ‘የረከሱትን ልብሶች’ ከእነርሱ እንዲወገዱ ትእዛዝ ይሰጣል፤ የሚያበረታቱም ቃላት ይነገራሉ፣ ‘እነሆ፣ ኃጢአትህን ከአንተ አስወግጄአለሁ፥ የተለወጠ ልብስም አለብስሃለሁ።’ ንጹሕ ያልተበከለው የክርስቶስ ጽድቅ ልብስ በተፈተኑ፣ በተፈተኑ ነገር ግን በታማኝነት የጸኑት የእግዚአብሔር ልጆች ላይ ይጫንባቸዋል። የተናቁት ቀሪዎች በክብር ልብስ ይለበሳሉ፤ ከዚህ በኋላ በዓለም ሙስና ፈጽሞ አይረክሱም። ስማቸው በበጉ የሕይወት መጽሐፍ ውስጥ ይጠበቃል፥ በዘመናት ሁሉ ካሉት ታማኞች መካከል ተመዝግበዋል። የአታላዩን ተንኮል ተቃውመዋል፤ በዘንዶው ጩኸት ከታማኝነታቸው አልተመለሱም። አሁን ከፈታኙ ተንኮሎች ለዘላለም የተጠበቁ ናቸው። ኃጢአታቸው ወደ ኃጢአት መነሻው ይተላለፋል። ቀሪዎቹም ይቅር ተብለው ብቻ አይቀሩም፣ ተቀባይነት ያገኛሉ ብቻም አይደለም፤ ይከበራሉ። ‘የተዋበ ቆብ’ በራሳቸው ላይ ይደረጋል። ለእግዚአብሔር እንደ ነገሥታትና ካህናት ይሆናሉ። ሰይጣን ክሶቹን እያቀረበ ይህን ወገን ሊያጠፋ ሲፈልግ፣ የተሰወሩ ቅዱሳን መላእክት የሕያውን እግዚአብሔር ማኅተም በላያቸው እያኖሩ ወዲህና ወዲያ ይመላለሱ ነበር። እነዚህ ከበጉ ጋር በጽዮን ተራራ ላይ የቆሙት ናቸው፤ የአባቱ ስም በግንባራቸው ተጽፎአል። አዲሱን መዝሙር በዙፋኑ ፊት ይዘምራሉ፤ ያ መዝሙር ከምድር የተዋጁት ከመቶ አርባ አራት ሺህ በቀር ማንም ሊማረው የማይችል ነው። ‘እነዚህ በጉ ወደሚሄድበት ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። እነዚህ ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኩራት እንዲሆኑ ከሰዎች መካከል የተዋጁ ናቸው። በአፋቸውም ሽንገላ አልተገኘባቸውም፤ ምክንያቱም በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነውር የሌለባቸው ናቸው።’”

> “Now is reached the complete fulfillment of those words of the Angel: ‘Hear now, O Joshua the high priest, thou, and thy fellows that sit before thee: for they are men wondered at: for, behold, I will bring forth My servant the Branch.’ Christ is revealed as the Redeemer and Deliverer of His people. Now indeed are the remnant ‘men wondered at,’ as the tears and humiliation of their pilgrimage give place to joy and honor in the presence of God and the Lamb. ‘In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.”’ Testimonies, volume 5, 474–476.

> “አሁን እነዚያ የመልአኩ ቃላት ፍጹም ፍጻሜያቸውን ደርሰዋል፤ ‘እንግዲህ ሊቀ ካህናቱ ኢያሱ ሆይ፣ አንተና በፊትህ የሚቀመጡ ባልንጀሮችህ ስሙ፤ እነርሱ የሚደነቅባቸው ሰዎች ናቸውና፤ እነሆም፣ አገልጋዬን ቍጥቋጦውን አመጣለሁ።’ ክርስቶስ የሕዝቡ ቤዛና ነጻ አውጪ ሆኖ ተገልጦአል። አሁን በእውነት የቀሩት ‘የሚደነቅባቸው ሰዎች’ ናቸው፤ የጉዞአቸው እንባና ውርደት በእግዚአብሔርና በበጉ ፊት ለፊት ለደስታና ለክብር ስፍራ ሲሰጥ። ‘በዚያች ቀን የእግዚአብሔር ቍጥቋጦ ውብና ክቡር ይሆናል፥ የምድርም ፍሬ ከእስራኤል ለዳኑት የተከበረና ያማረ ይሆናል። እንዲሁም በጽዮን የቀረውና በኢየሩሳሌም የተረፈው ቅዱስ ይባላል፤ በኢየሩሳሌም ከሕያዋን ጋር የተጻፈ ሁሉ።” Testimonies, volume 5, 474–476.

The one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation are Ezekiel’s group that are “sealed” as they “sigh and cry” for the abominations that are in the land. They are sealed when they are given the garment of Christ’s righteousness and the fair miter which represents Peter’s “kings and priests,” who were not the people of God, but have now become the people of God.

በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የተጠቀሱት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች፣ በምድሪቱ ውስጥ ስላሉት አስጸያፊ ነገሮች “የሚቃትቱና የሚያለቅሱ” ሲሆኑ “የሚታተሙት” የሕዝቅኤል ቡድን ናቸው። እነርሱም የክርስቶስ ጽድቅ ልብስ በሚሰጣቸውና የጴጥሮስን “ነገሥታትና ካህናት” የሚወክለው ውብ ኵፉ በራሳቸው በሚደረግላቸው ጊዜ ይታተማሉ፤ እነርሱም ቀድሞ የእግዚአብሔር ሕዝብ አልነበሩም፣ አሁን ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ሆነዋል።

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. Dearly beloved, I beseech you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul; Having your conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak against you as evildoers, they may by your good works, which they shall behold, glorify God in the day of visitation. 1 Peter 2:9–12.

> እናንተ ግን የተመረጠ ትውልድ፣ ንጉሣዊ ክህነት፣ ቅዱስ ሕዝብ፣ ለራሱ የተለየ ሕዝብ ናችሁ፤ ይህም ከጨለማ ወደ ድንቅ ብርሃኑ የጠራችሁትን የእርሱን ምስጋና እንድትናገሩ ነው፤ ቀድሞ ሕዝብ ያልነበራችሁ እናንተ አሁን ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ናችሁ፤ ምሕረት ያላገኛችሁ ነበራችሁ፣ አሁን ግን ምሕረትን አግኝታችኋል። ወዳጆቼ ሆይ፣ እንደ እንግዶችና እንደ መጻተኞች እለምናችኋለሁ፤ በነፍስ ላይ የሚዋጉትን ሥጋዊ ምኞቶች ራቁ፤ በአሕዛብም መካከል ኑሯችሁ የተከበረ ይሁን፤ ይህም ክፉ አድራጊዎች ናችሁ ብለው በሚናገሩባችሁ ነገር፣ መልካም ሥራችሁን አይተው በመጎብኘት ቀን እግዚአብሔርን እንዲያከብሩ ነው። 1 ጴጥሮስ 2:9–12።

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> እንግዲህ አሁን ድምፄን በእውነት ብትታዘዙ ቃል ኪዳኔንም ብትጠብቁ፥ ምድር ሁሉ የእኔ ስለሆነች፥ ከሕዝቦች ሁሉ በላይ ለእኔ የተለየ መዝገብ ትሆናላችሁ፤ እናንተም ለእኔ የካህናት መንግሥትና ቅዱስ ሕዝብ ትሆናላችሁ። ይህ ለእስራኤል ልጆች የምትናገረው ቃል ነው። ዘፀአት 19፥5-6።

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> በዚህ ምድር ታሪክ የመጨረሻ ዘመናት ውስጥ፣ እግዚአብሔር ከትእዛዛቱን ከሚጠብቁ ሕዝቡ ጋር ያለው ቃል ኪዳን እንደ አዲስ ሊታደስ ነው። “‘በዚያ ቀን ለእነርሱ ከምድር አራዊት፣ ከሰማይ ወፎች፣ ከምድርም ተንቀሳቃሾች ጋር ቃል ኪዳን አደርግላቸዋለሁ፤ ቀስትንና ሰይፍን ጦርነትንም ከምድር እሰብራለሁ፤ በደኅንነትም እንዲተኙ አደርጋቸዋለሁ። ለዘላለምም ለእኔ እጋባሻለሁ፤ አዎን፣ በጽድቅና በፍርድ፣ በፍቅራዊ ቸርነትና በምሕረት ለእኔ እጋባሻለሁ። በታማኝነትም ለእኔ እጋባሻለሁ፤ አንቺም እግዚአብሔርን ታውቂያለሽ።’”

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.

> “‘በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ እኔ እሰማለሁ፥ ይላል እግዚአብሔር፤ ሰማያትንም እሰማለሁ፥ እነርሱም ምድርን ይሰማሉ፤ ምድርም እህሉንና ወይኑን ዘይቱንም ትሰማለች፤ እነርሱም ኢይዝራኤልን ይሰማሉ። እርስዋንም ለራሴ በምድር እዘራታለሁ፤ ምሕረትም ያላገኘችውን እምራታለሁ፤ ሕዝቤም ያልሆኑትን፦ እናንተ ሕዝቤ ናችሁ እላለሁ፤ እነርሱም፦ አንተ አምላካችን ነህ ይላሉ።’ ሆሴዕ 2፥14–23።”

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> “‘በዚያ ቀን፣ ... የእስራኤል ቀሪዎችና ከያዕቆብ ቤት ያመለጡት፣ ... በእውነት በእስራኤል ቅዱስ በሆነው በእግዚአብሔር ላይ ይደገፋሉ።’ ኢሳይያስ 10፡20። ከ‘ሕዝብ ሁሉና ወገን ሁሉ፣ ቋንቋ ሁሉና ነገድ ሁሉ’ መካከል፣ ‘እግዚአብሔርን ፍሩ፣ ክብርንም ስጡት፤ የፍርዱ ሰዓት ደርሶአልና’ ለሚለው መልእክት በደስታ የሚሰጡ ሰዎች ይኖራሉ። ከዚህ ምድር ጋር ከሚያስሩአቸው ጣዖታት ሁሉ ይመለሳሉ፥ ‘ሰማይንና ምድርን፣ ባሕርንና የውኃ ምንጮችን የፈጠረውንም’ ያመልካሉ። ከማንኛውም የሚያጠላቸው ነገር ሁሉ ራሳቸውን ያስለቅቃሉ፥ በዓለምም ፊት የእግዚአብሔር ምሕረት ሐውልቶች ሆነው ይቆማሉ። ለመለኮታዊ መስፈርት ሁሉ ታዛዦች ሆነው፣ ‘የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ’ እነዚያ መሆናቸው በመላእክትና በሰዎች ዘንድ ይታወቃሉ። ራእይ 14፡6–7፣ 12።”

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> “‘እነሆ፥ ቀኖች ይመጣሉ፥ ይላል ጌታ፤ አራሹ አጫጁን ያገኛል፥ የወይንም ረጋጭ ዘር የሚዘራውን ያገኛል፤ ተራሮችም ጣፋጭ የወይን ጠጅ ያንጠባጥባሉ፥ ኮረብቶችም ሁሉ ይቀልጣሉ። የሕዝቤንም የእስራኤልን ምርኮ እመልሳለሁ፥ የፈረሱትንም ከተሞች ይሠራሉ በውስጣቸውም ይኖራሉ፤ የወይን ቦታዎችንም ይተክላሉ የወይኑንም ጠጅ ይጠጣሉ፤ አትክልቶችንም ያዘጋጃሉ ፍሬያቸውንም ይበላሉ። በምድራቸውም ላይ እተክላቸዋለሁ፥ ከሰጠኋቸውም ምድር ከዚያ ወዲህ አይነቀሉም፥ ይላል ጌታ አምላክህ። አሞጽ 9፥13–15።’” ሪቪው ኤንድ ሄራልድ፣ የካቲት 26፣ 1914።

It is evident that from the point when the final chosen generation of the one hundred and forty-four thousand are sealed that there are still Gentiles who can be influenced by the one hundred and forty-four thousand’s life style (conversation) during the day of the Gentile’s visitation.

የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የመጨረሻው የተመረጠ ትውልድ ከታተመበት ጊዜ ጀምሮ፣ በአሕዛብ መጎብኘት ቀን በአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የኑሮ ዘይቤ (ሕይወት አካሄድ) ተጽእኖ ሊደርስባቸው የሚችሉ አሕዛብ እንዳሉ ግልጽ ነው።

> “Human power and human might did not establish the church of God, and neither can they destroy it. Not on the rock of human strength, but on Christ Jesus, the Rock of Ages, was the church founded, ‘and the gates of hell shall not prevail against it.’ Matthew 16:18. The presence of God gives stability to His cause. ‘Put not your trust in princes, nor in the son of man,’ is the word that comes to us. Psalm 146:3. ‘In quietness and in confidence shall be your strength.’ Isaiah 30:15. God’s glorious work, founded on the eternal principles of right, will never come to nought. It will go on from strength to strength, ‘not by might, nor by power, but by My Spirit, saith the Lord of hosts.’ Zechariah 4:6.

> “የእግዚአብሔርን ቤተ ክርስቲያን ያቋቋመው የሰው ኃይልና የሰው ብርታት አልነበረም፤ እንዲሁም ሊያፈርሱአት የሚችሉትም እነርሱ አይደሉም። ቤተ ክርስቲያን የተመሠረተችው በሰው ብርታት ዐለት ላይ ሳይሆን፣ በክርስቶስ ኢየሱስ፣ በዘላለማት ዐለት ላይ ነው፤ ‘የሲኦልም ደጆች አይችሉአትም።’ ማቴዎስ 16፥18። የእግዚአብሔር መገኘት ለሥራው ጽናትን ይሰጣል። ‘በመሳፍንት ወይም ማዳን በማይችል በሰው ልጅ አትታመኑ’ የሚለው ቃል ወደ እኛ ይመጣል። መዝሙር 146፥3። ‘ኃይላችሁ በዝምታና በመተማመን ውስጥ ይሆናል።’ ኢሳይያስ 30፥15። በዘላለማዊ የጽድቅ መርሆች ላይ የተመሠረተው የእግዚአብሔር ክቡር ሥራ ፈጽሞ ወደ ከንቱ አይመጣም። ከኃይል ወደ ኃይል ይሄዳል፤ ‘በመንፈሴ እንጂ በኃይል ወይም በብርታት አይደለም፥ ይላል የሠራዊት ጌታ።’ ዘካርያስ 4፥6።”

> “The promise, ‘The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it,’ was literally fulfilled. Verse 9. ‘The elders of the Jews builded, and they prospered through the prophesying of Haggai the prophet and Zechariah the son of Iddo. And they builded, and finished it, according to the commandment of the God of Israel, and according to the commandment of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia. And this house was finished on the third day of the month Adar [the twelfth month], which was in the sixth year of the reign of Darius the king.’ Ezra 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.

> “‘የዘሩባቤል እጆች የዚህን ቤት መሠረት ጥለዋል፤ እጆቹም ደግሞ ያጠናቅቁታል’ የሚለው ተስፋ በቃል በተገቢው ሁኔታ ተፈጸመ። ቁጥር 9። ‘የአይሁድም ሽማግሌዎች ሠሩ፥ በነቢዩም በሐጌና በዔዶ ልጅ በዘካርያስ ትንቢት አማካይነት በረከቱ። እነርሱም እንደ እስራኤል አምላክ ትእዛዝ፥ እንደ ፋርስም ነገሥታት እንደ ቂሮስና ዳርዮስ እንዲሁም አርጤክስስ ትእዛዝ ሠርተው ፈጸሙት። ይህም ቤት በንጉሡ በዳርዮስ መንግሥት በስድስተኛው ዓመት በአዳር [በአሥራ ሁለተኛው ወር] ወር በሦስተኛው ቀን ተፈጸመ።’ ዕዝራ 6፥14, 15።” Prophets and Kings, 595, 596.

Verses thirteen to fifteen represent the prophetic events that lead to the close of probation for Sabbath-keepers at the Sunday law. They also represent the third of three steps in verse ten of Daniel twelve. Verse ten is the “purification,” verses eleven and twelve represent the “made white” and verses thirteen to fifteen represent the litmus test where the Sabbath-keeping virgins are “tried.”

ከአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያሉት ቁጥሮች በእሑድ ሕግ ጊዜ ለሰንበት ጠባቂዎች የምሕረት በር መዘጋትን የሚያስከትሉ ትንቢታዊ ክስተቶችን ይወክላሉ። እነርሱም እንዲሁ በዳንኤል አሥራ ሁለት ቁጥር አሥር ውስጥ ካሉት ሦስት እርምጃዎች ሦስተኛውን ይወክላሉ። ቁጥር አሥር “መንጻት” ነው፤ ቁጥሮች አሥራ አንድና አሥራ ሁለት “ነጭ መደረግን” ይወክላሉ፤ ከአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያሉት ደግሞ ሰንበት ጠባቂ ድንግልናዎች “የሚፈተኑበትን” የመለያ ፈተና ይወክላሉ።

The internal message in the book of Daniel is represented by the Ulai River vision of chapters seven through nine and the external message is represented by the Hiddekel River vision of chapters ten through twelve. Chapter twelve is the climax of both the internal and external visions, and it presents the method in which Christ raises up and cleanses the one hundred and forty-four thousand. Verses ten through sixteen represent the hidden history of verse forty from 1989 unto the Sunday law of verse forty-one and sixteen. The verses that fit into the hidden history represent the perfect fulfillment of verse ten of chapter twelve.

በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለው ውስጣዊ መልእክት በምዕራፍ ሰባት እስከ ዘጠኝ ባለው የኡላይ ወንዝ ራእይ ይወከላል፥ ውጫዊውም መልእክት በምዕራፍ አሥር እስከ አሥራ ሁለት ባለው የሂዴቅል ወንዝ ራእይ ይወከላል። ምዕራፍ አሥራ ሁለት የውስጣዊውም ሆነ የውጫዊውም ራእዮች ከፍተኛ ጫፍ ነው፥ ክርስቶስም አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን የሚያስነሣና የሚያነጻቸውን ዘዴ ያቀርባል። ከአሥር እስከ አሥራ ስድስት ያሉት ቁጥሮች ከ1989 ጀምሮ እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ባለው የአርባ ቁጥር እና የአርባ አንድ እና የአሥራ ስድስት ቁጥር ስውር ታሪክን ይወክላሉ። በዚህ ስውር ታሪክ ውስጥ የሚገጥሙት ቁጥሮች የምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አሥር ፍጹም ፍጻሜን ይወክላሉ።

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:10–12.

> ብዙዎች ይነጻሉ፥ ይነጣጠራሉም፥ ይፈተናሉም፤ ነገር ግን ኀጥኣን ኀጢአትን ያደርጋሉ፤ ከኀጥኣንም አንድ ስንኳ አያስተውልም፤ ጠቢባን ግን ያስተውላሉ። ዘወትር የሚቀርበውም መሥዋዕት ከሚወገድበት ጊዜ ጀምሮ፥ የሚያጠፋው ርኵሰት እስከሚቆም ድረስ፥ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ቀናት ይሆናሉ። የሚጠብቅና እስከ አንድ ሺህ ሦስት መቶ ሠላሳ አምስት ቀናት የሚደርስ ብፁዕ ነው። ዳንኤል 12፥10–12።

The “wise” who understand verses ten through sixteen and who have been sealed both “intellectually” and “spiritually” are those who understand the external prophetic message represented in the hidden history of verse forty, and they have been “intellectually” settled into that understanding before the Sunday law. The “wise” are those who have been transformed by the internal message represented by Revelation chapter eleven and verse eleven and they have settled into the experience before the Sunday law.

ከአሥር እስከ አሥራ ስድስት ያሉትን ቁጥሮች የሚያስተውሉት “ጥበበኞች”፣ በ“አእምሮ”ና በ“መንፈስ” ሁለቱም የታተሙ እነርሱ ናቸው፤ በአርባኛው ቁጥር ውስጥ በተሰወረው ታሪክ የተመሰለውን ውጫዊ ትንቢታዊ መልእክት የሚያስተውሉ እነርሱ ናቸው፣ እናም ከእሁድ ሕግ በፊት በዚያ አስተዋውቆ ውስጥ በ“አእምሮ” ጽኑ ሆነው ተቀምጠዋል። “ጥበበኞች” ማለት፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ እና በአሥራ አንደኛው ቁጥር የተመሰለው የውስጥ መልእክት የተለወጡ እነርሱ ናቸው፣ እናም ከእሁድ ሕግ በፊት በዚያ ልምድ ውስጥ ጽኑ ሆነው ተቀምጠዋል።

The “wise” are those who have received the “blessing” associated with “waiting,” marking the one hundred and forty-four thousand as those who fulfill the perfect and final fulfillment of the ten virgins. Revelation eleven verse eleven arrived in July of 2023, thus marking the “time of the end,” when Daniel and Revelation mark with two witnesses that the increase of knowledge which was unsealed in July of 2023 identifies the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. Eleven plus eleven equals twenty-two, which is a symbol of the combination of divinity with humanity, and those who pass the three-step purification process that produces the one hundred and forty-four thousand are identified in Daniel twelve, verse twelve providing another signature of Palmoni, for twelve times twelve equals one hundred and forty-four thousand.

“ጠቢባን” ማለት ከ“መጠበቅ” ጋር የተያያዘውን “በረከት” የተቀበሉ ናቸው፤ ይህም አንድ መቶ አርባ አራቱን ሺህ የአሥሩን ደናግል ፍጹምና የመጨረሻ ፍጻሜ የሚፈጽሙ እንደሆኑ ያመለክታል። ራእይ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር ደረሰ፤ ስለዚህም ዳንኤልና ራእይ በሁለት ምስክሮች የሚያመለክቱት የ“ፍጻሜ ዘመን” ተለይቶ ታወቀ፤ በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ የተፈታው የእውቀት መጨመርም የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህን የማተም ሂደት እንደሚለይ ያመለክታል። አሥራ አንድ ሲደመር አሥራ አንድ ሀያ ሁለት ይሆናል፤ ይህም መለኮት ከሰብአዊነት ጋር ያለው ጥምረት ምልክት ነው፤ እናም አንድ መቶ አርባ አራቱን ሺህ የሚያፈራውን የሦስት-ደረጃ የንጽህና ሂደት የሚያልፉት በዳንኤል አሥራ ሁለት ቁጥር አሥራ ሁለት ተለይተው ይታወቃሉ፤ ይህም ደግሞ ሌላ የፓልሞኒ ፊርማ ነው፤ ምክንያቱም አሥራ ሁለት በአሥራ ሁለት ሲባዛ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ይሆናል።

We will continue this study in the next article.

ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

Back to Articles