Article

# The Book of Daniel - Number Six

መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ስድስት

Jehoiakim

ኢዮያቄም

Author

Jeff Pippenger

Published

December 1, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The books of Daniel and Revelation are the same book, in the same sense that the Bible is one book, consisting of the Old Testament and the New Testament.

የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት፣ መጽሐፍ ቅዱስ አንድ መጽሐፍ ሆኖ ከብሉይ ኪዳንና ከአዲስ ኪዳን እንደሚገነባ በዚያው ምክንያት፣ አንድና ያው መጽሐፍ ናቸው።

> “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.

> “የኢየሱስ ሕይወት፣ ሞትና ትንሣኤ ታሪክ እንደ እግዚአብሔር ልጅ ያለው መሆኑ በብሉይ ኪዳን ውስጥ የተያዘው ማስረጃ ሳይኖር ሙሉ በሙሉ ሊረጋገጥ አይችልም። ክርስቶስ በብሉይ ኪዳን እንደሚገለጥ በአዲስ ኪዳንም እንዲሁ ግልጽ ነው። አንዱ ሊመጣ ስላለ አዳኝ ይመሰክራል፤ ሌላው ደግሞ ነቢያት እንደ ቀደሙት ትንቢት በተናገሩበት ሁኔታ ስለ መጣው አዳኝ ይመሰክራል። የድነትን ዕቅድ በትክክል ለማድነቅ፣ የብሉይ ኪዳን መጻሕፍት በጥልቀት ሊገባ ይገባል። ከትንቢታዊው ያለፈ ዘመን የሚወጣው የክብር ብርሃን ነው የክርስቶስን ሕይወትና የአዲስ ኪዳንን ትምህርቶች በግልጽነትና በውበት የሚያበራው። የኢየሱስ ተአምራት መለኮቱን የሚያረጋግጡ ማስረጃዎች ናቸው፤ ነገር ግን እርሱ የዓለም ቤዛ መሆኑን የሚያሳዩ ከሁሉ የበለጡ ማስረጃዎች የሚገኙት የብሉይ ኪዳን ትንቢቶችን ከአዲስ ኪዳን ታሪክ ጋር በማነጻጸር ነው። ኢየሱስ ለአይሁድ፣ ‘መጻሕፍትን ፈልጉ፤ በእነርሱ ዘላለማዊ ሕይወት አለላችሁ ብላችሁ ታስባላችሁና፣ እነርሱም ስለ እኔ የሚመሰክሩት ናቸው’ አለ። በዚያን ጊዜ ከብሉይ ኪዳን በቀር ሌላ ቅዱስ መጽሐፍ አልነበረም፤ ስለዚህ የመድኃኒቱ ትእዛዝ ግልጽ ነው።” መንፈስ ትንቢት፣ ቅጽ 3፣ 211።

The strongest evidence of who and what Christ is, is when the prophecies of the Old Testament are compared with the fulfillment of those prophecies in the history of the New Testament. So too, with the relationship of the books of Daniel and Revelation.

ክርስቶስ ማን እንደሆነና ምን እንደሆነ የሚያሳይ ከሁሉ የበለጠ ጠንካራ ማስረጃ፣ የብሉይ ኪዳን ትንቢቶች በአዲስ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ከተፈጸሙባቸው ክንውኖች ጋር ሲነጻጸሩ ነው። እንዲሁም፣ ለዳንኤልና ራእይ መጻሕፍት ግንኙነትም ይህ ያህል እውነት ነው።

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation.” Acts of the Apostles, 585.

> «በራእይ ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ ይገናኛሉ እና ፍጻሜያቸውን ያገኛሉ። እዚህ የዳንኤል መጽሐፍ ማሟያ አለ። አንዱ ትንቢት ነው፤ ሌላው ራእይ ነው።» ሐዋርያት ሥራ፣ 585።

The word “complement” means to bring to perfection. The fulfillment of the prophecies of the Old Testament were “the strongest” “proof” of Christ’s “divinity.” The strongest evidence of the divinity of the prophecies in the book of Daniel, are the fulfillment of those prophecies as represented in the book of Revelation. The prophecies in Daniel are continued in the book of Revelation, and they are brought to perfection in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed.

“መሙላት” የሚለው ቃል ወደ ፍጽምና ማምጣት ማለት ነው። የብሉይ ኪዳን ትንቢቶች መፈጸም ስለ ክርስቶስ “መለኮትነት” “እጅግ ጠንካራው” “ማስረጃ” ነበር። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያሉት ትንቢቶች መለኮታዊነት እጅግ ጠንካራው ማስረጃ፣ እነዚያ ትንቢቶች በራእይ መጽሐፍ እንደተወከሉት መፈጸማቸው ነው። በዳንኤል ውስጥ ያሉት ትንቢቶች በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ይቀጥላሉ፤ በመጨረሻዎቹም ቀኖች፣ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ በሚፈታበት ጊዜ፣ ወደ ፍጽምና ይመጣሉ።

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> “ራእይ የታተመ መጽሐፍ ነው፣ ነገር ግን የተከፈተ መጽሐፍም ነው። በዚህ ምድር ታሪክ የመጨረሻ ዘመናት ውስጥ ሊፈጸሙ ያሉ አስደናቂ ክስተቶችን ይመዘግባል። የዚህ መጽሐፍ ትምህርቶች ግልጽ ናቸው፤ ምሥጢራዊና የማይገቡ አይደሉም። በውስጡ በዳንኤል ውስጥ እንዳለው ተመሳሳይ የትንቢት መስመር ይቀርባል። እግዚአብሔር አንዳንድ ትንቢቶችን ደግሞ ደግሞ ተናግሮአል፤ በዚህም ለእነርሱ ትልቅ አስፈላጊነት ሊሰጥ እንደሚገባ አሳይቶአል። ጌታ ከፍተኛ ውጤት የሌላቸውን ነገሮች አይደግምም።” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. Daniel 1:1.

> በይሁዳ ንጉሥ በዮአቂም ነገሥታት ሦስተኛው ዓመት የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር ወደ ኢየሩሳሌም መጥቶ ከበባት። ዳንኤል 1፥1።

The first verse of the book of Daniel has a wealth of prophetic information when rightly considered. We will begin our consideration with Jehoiakim.

በትክክል ሲመረመር የዳንኤል መጽሐፍ የመጀመሪያው ቁጥር የበለጸገ ትንቢታዊ መረጃ ይዟል። ምርመራችንን በኢዮአቄም እንጀምራለን።

Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah. As such, he represents the first angel’s message. His son Jehoiachin, who was also known as Jeconiah or Coniah, represented the second angel’s message. Jehoiachin was followed by Zedekiah, the last of the three final kings of Judah. Zedekiah represents the third angel’s message. There are several prophetic witnesses that uphold that Jehoiakim is a symbol of the first angel’s message. It is important to understand these proofs, for it identifies that the first verse of chapter one of Daniel is identifying the first angel’s message, and that fact is an anchor that allows the first chapter to be understood as the first angel’s message of Revelation fourteen. We will begin in second Chronicles.

ኢዮአቄም ከይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት መካከል የመጀመሪያው ነበረ። ስለዚህም የመጀመሪያውን የመልአኩ መልእክት ይወክላል። ልጁ ኢዮአኪን፣ እርሱም ይኮንያ ወይም ቆንያ ተብሎ ይታወቅ የነበረው፣ ሁለተኛውን የመልአኩ መልእክት ይወክላል። ከኢዮአኪን በኋላ የመጣው ከይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት ውስጥ የመጨረሻው ዘዴቅያስ ነበረ። ዘዴቅያስ ሦስተኛውን የመልአኩ መልእክት ይወክላል። ኢዮአቄም የመጀመሪያው የመልአኩ መልእክት ምልክት መሆኑን የሚያጸኑ በርካታ ትንቢታዊ ምስክሮች አሉ። እነዚህን ማስረጃዎች መረዳት አስፈላጊ ነው፤ ምክንያቱም ይህ በዳንኤል ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያው ቁጥር የመጀመሪያውን የመልአኩ መልእክት እየለየ መሆኑን ይገልጣል፣ እናም ያ እውነታ የመጀመሪያው ምዕራፍ የራእይ አሥራ አራት የመጀመሪያው የመልአኩ መልእክት እንደሆነ እንዲረዳ የሚያስችል መሠረት ነው። በሁለተኛ ዜና መዋዕል እንጀምራለን።

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:20, 21.

> ከሰይፍም የተረፉትን ወደ ባቢሎን ማረካቸው፤ የፋርስ መንግሥት እስኪነግሥ ድረስም ለእርሱና ለልጆቹ ባሪያዎች ሆኑ፤ ይህም ምድሪቱ ሰንበቶቿን እስክትደሰት ድረስ፣ በኤርምያስ አፍ የተናገረው የጌታ ቃል እንዲፈጸም ነበር፤ ምድሪቱ ባድማ ሆና ተኝታ ባለችበት ዘመን ሁሉ ሰንበትን ጠብቃለች፥ ሰባ ዓመትም እስኪፈጸም ድረስ። 2 ዜና መዋዕል 36፥20, 21።

The captivity in Babylon for seventy years was so the land could enjoy the sabbaths that had not been fulfilled in agreement with Leviticus twenty-five. Seventy years of sabbaths amounts to four hundred and ninety years, that ancient Israel had disregarded the direction of Leviticus twenty-five. Four hundred and ninety years of rebellion preceded seventy years of captivity. At the ending of the four hundred and ninety years, three kings would be placed into subjection by Nebuchadnezzar.

በዘሌዋውያን ሃያ አምስት መሠረት ሊፈጸሙ ያልቻሉትን ሰንበቶች ምድሪቱ እንድትደሰትባቸው በባቢሎን ያለው ምርኮ ሰባ ዓመት ነበረ። ሰባ ዓመት የሰንበቶች መጠን አራት መቶ ዘጠና ዓመት ይሆናል፤ ይህም ጥንታዊቷ እስራኤል የዘሌዋውያን ሃያ አምስትን መመሪያ ችላ ብላ ያሳለፈችበት ዘመን ነበር። ከሰባው ዓመት ምርኮ በፊት አራት መቶ ዘጠና ዓመት የአመፅ ዘመን ነበረ። በእነዚያ አራት መቶ ዘጠና ዓመታት ፍጻሜ ላይ ሦስት ነገሥታት በናቡከደነፆር ቁጥጥር ሥር ይገቡ ነበር።

At the end of the seventy years of captivity, the Lord raised up Cyrus, who was the first of the three kings that would decree that Israel could return and rebuild Jerusalem. Artaxerxes was the third of those three kings and he made the third decree in 457 BC. The third decree began the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. In 1798, the first end of the indignation ended, the book of Daniel was unsealed and the first of the three angels arrived. The third angel arrived on October 22, 1844.

በሰባው ዓመት ምርኮ መጨረሻ ጌታ ኢያሱስን አስነሣ፤ እርሱም እስራኤል ተመልሳ ወደ ኢየሩሳሌም ሄዳ እንድትገነባ የሚፈቅዱ ሦስቱ ነገሥታት መካከል የመጀመሪያው ነበረ። አርጤክስስ ከእነዚያ ሦስቱ ነገሥታት ሦስተኛው ነበረ፥ እርሱም ሦስተኛውን አዋጅ በ457 ዓ.ዓ. አወጣ። ሦስተኛው አዋጅ በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት እና ቁጥር አሥራ አራት የተጠቀሱትን ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት ጀመረ። በ1798 የቁጣው የመጀመሪያው ፍጻሜ ተፈጸመ፤ የዳንኤል መጽሐፍ ተከፈተ፥ ከሦስቱም መላእክት የመጀመሪያው መጣ። ሦስተኛው መልአክ በጥቅምት 22 ቀን 1844 መጣ።

The three last kings of Judah were all confronted by Nebuchadnezzar, and at Jehoiakim’s captivity, the seventy years began. It continued until Babylon was destroyed, and the general (Cyrus) that had destroyed Babylon, and who shortly thereafter became the king, passed the first of three decrees. The third decree began the prophecy of the evenings and mornings that ended with the arrival of the third of three angels. Christ always identifies the end with the beginning.

የይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት ሁሉ በናቡከደነፆር ተጋጥመው ነበር፤ በዮአቄምም ምርኮ ጊዜ ሰባው ዓመታት ተጀመሩ። ይህም ባቢሎን እስከ ወደመች ድረስ ቀጠለ፤ ባቢሎንንም ያወደመው እና ከዚያ በኋላ በቅርቡ ንጉሥ የሆነው አዛዥ (ቂሮስ) ከሦስቱ አዋጆች የመጀመሪያውን አስተላለፈ። ሦስተኛው አዋጅ የሦስቱ መላእክት ሦስተኛው በመምጣቱ የተፈጸመውን የማታና የጠዋት ትንቢት ጀመረ። ክርስቶስ ሁልጊዜ ፍጻሜውን ከመጀመሪያው ጋር ያገናኛል።

The beginning of the seventy years took place with Nebuchadnezzar’s first attack against Jerusalem. The ending of the seventy years was marked by the destruction of Babylon. The final and complete destruction of Jerusalem was brought upon the third of three kings who had all been attacked by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem was progressive. The last three kings represent one prophetic symbol, in the sense that they all had been attacked by Nebuchadnezzar. They typified the three decrees that were all one symbol, as were the three angels at the end of the twenty-three hundred days.

የሰባው ዓመታት መጀመሪያ በናቡከደነፆር በኢየሩሳሌም ላይ ባደረገው የመጀመሪያ ጥቃት ተከናወነ። የሰባው ዓመታት ፍጻሜ ደግሞ በባቢሎን ጥፋት ተለይቶ ታወቀ። የኢየሩሳሌም የመጨረሻና ሙሉ ጥፋት በናቡከደነፆር ጥቃት በደረሰባቸው ሦስት ነገሥታት መካከል በሦስተኛው ላይ መጣ። የኢየሩሳሌም ጥፋት በደረጃ የተገለጠ ነበር። የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት አንድ ትንቢታዊ ምልክት ይወክላሉ፥ በዚህ ማለት ሁሉም በናቡከደነፆር ጥቃት የደረሰባቸው ነበሩ። እነርሱም፣ በሁለት ሺህ ሦስት መቶው ቀናት መጨረሻ እንደነበሩት ሦስቱ መላእክት ሁሉ፣ ሦስቱ አዋጆች ሁሉም አንድ ምልክት እንደነበሩ ያመለክቱ ነበር።

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> በዕዝራ ሰባተኛው ምዕራፍ ውስጥ አዋጁ ይገኛል። ቁጥር 12-26። በጣም የተሟላ ቅርጹ በፋርስ ንጉሥ አርጤክስስ በ457 ዓ.ዓ. ተሰጠ። ነገር ግን በዕዝራ 6፥14 በኢየሩሳሌም ያለው የጌታ ቤት “እንደ ቂሮስና እንደ ዳርዮስ እንዲሁም እንደ ፋርስ ንጉሥ አርጤክስስ ትእዛዝ [በዳር ጽሑፍ ‘አዋጅ’]” መሠረት እንደ ተሠራ ተነግሮአል። እነዚህ ሦስት ነገሥታት አዋጁን በመጀመር፣ እንደ ገና በማጽናት፣ እና በማጠናቀቅ 2300 ዓመታቱ መጀመሪያ እንዲሆን ትንቢቱ የሚፈልገውን ፍጹምነት አመጡለት። 457 ዓ.ዓ.፣ አዋጁ የተጠናቀቀበትን ጊዜ፣ እንደ ትእዛዙ ቀን በመውሰድ፣ ስለ ሰባው ሳምንታት ያለው የትንቢቱ እያንዳንዱ ዝርዝር እንደ ተፈጸመ ታየ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 326።

Sister White identifies that the three decrees were necessary for the perfection of the prophecy. She defines their relation to each other, and in so doing, identifies the grammatical characteristics of the Hebrew word “truth.” She says the first decree originated, the second decree reaffirmed, and the third decree completed “every specification of the prophecy concerning the seventy weeks.” The Hebrew word “truth” is created by the combination of the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The first decree originated, the second reaffirmed and the last decree completed the prophecy. The three decrees contain the signature of Alpha and Omega, and they were fulfilled at the end of the seventy-year prophecy of the captivity in Babylon, even though the third decree arrived well after the seventy years ended. The three decrees were progressive, and though they were three decrees, they were still one prophetic symbol.

ሲስተር ዋይት ሦስቱ አዋጆች ለትንቢቱ ፍጹምነት አስፈላጊ እንደነበሩ ትገልጻለች። እርሷ እርስ በእርሳቸው ያላቸውን ግንኙነት ትወስናለች፤ በዚህም ሲያደርግ የዕብራይስጥ ቃል “truth” ሰዋሰዋዊ ባህርያትን ትለይታለች። የመጀመሪያው አዋጅ እንደ መነሻ ሆነ፣ ሁለተኛው አዋጅ ዳግመኛ አጸናው፣ ሦስተኛውም አዋጅ “ስለ ሰባው ሳምንታት ያለውን የትንቢቱን እያንዳንዱን ዝርዝር” ፈጸመ። የዕብራይስጥ ቃል “truth” ከዕብራይስጥ ፊደላት ገበታ የመጀመሪያው፣ የአሥራ ሦስተኛው እና የመጨረሻው ፊደላት ጥምረት የተሠራ ነው። የመጀመሪያው አዋጅ መነሻ ሆነ፣ ሁለተኛው ዳግመኛ አጸና፣ የመጨረሻውም አዋጅ ትንቢቱን ፈጸመ። ሦስቱ አዋጆች የአልፋና ኦሜጋ ፊርማ ይዘዋል፤ ሦስተኛው አዋጅ ከሰባው ዓመታት ፍጻሜ እጅግ በኋላ ቢመጣም እንኳ፣ እነርሱ በባቢሎን ምርኮ ላይ የነበረው የሰባው ዓመታት ትንቢት መጨረሻ ላይ ተፈጸሙ። ሦስቱ አዋጆች በደረጃ የተገለጡ ነበሩ፤ ሦስት አዋጆች ቢሆኑም እንኳ፣ አንድ የትንቢት ምልክት ነበሩ።

The first angel arrived in 1798, the second angel arrived in the spring of 1844, and the third angel arrived on October 22, 1844. Those three angels are one prophetic symbol, representing the everlasting gospel of Revelation chapter fourteen.

የመጀመሪያው መልአክ በ1798 መጣ፣ ሁለተኛው መልአክ በ1844 የጸደይ ወቅት መጣ፣ ሶስተኛውም መልአክ በ1844 ጥቅምት 22 መጣ። እነዚያ ሶስት መላእክት አንድ ትንቢታዊ ምልክት ናቸው፤ ይህም በራእይ ምዕራፍ አሥራ አራት ውስጥ ያለውን ዘላለማዊ ወንጌል ይወክላል።

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> “የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልእክቶች በ1843 እና በ1844 ተሰጡ፤ እኛም አሁን በሦስተኛው መልእክት አዋጅ ሥር ነን፤ ነገር ግን ሦስቱም መልእክቶች እስካሁንም ሊታወጁ ይገባቸዋል። እነርሱ እንደገና ለእውነት ፈላጊዎች እንዲደገሙ አሁንም እንደ መቼውም ጊዜ አስፈላጊ ነው። አዋጁን በብዕርና በቃል ልናሰማ ይገባናል፥ ሥርዓታቸውንም እያሳየን እንዲሁም ወደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት የሚያደርሱን ትንቢቶች አፈጻጸም እያብራራን። የመጀመሪያውና የሁለተኛው ሳይኖሩ ሦስተኛው ሊኖር አይችልም። እነዚህን መልእክቶች በሕትመቶችና በንግግሮች ለዓለም ልንሰጥ ይገባናል፤ በትንቢታዊ ታሪክ አቅጣጫ ውስጥ የሆኑትንና የሚሆኑትን ነገሮች እያሳየን።” Selected Messages, book 2, 104, 105.

The last three kings of Judah were one symbol, for they were all brought into various degrees of subjection by the king of Babylon. The last three kings of Judah, the three decrees and the three angels, though distinctly three are also represented as one prophetic symbol.

የይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት አንድ ምልክት ነበሩ፥ ምክንያቱም ሁሉም በባቢሎን ንጉሥ ሥር በተለያዩ ደረጃዎች ተገዥነት ውስጥ ተገብተው ነበርና። የይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት፣ ሦስቱ አዋጆች እና ሦስቱ መላእክት፣ በተለዩ ሦስት ቢሆኑም ደግሞ እንደ አንድ ትንቢታዊ ምልክት ተወክለዋል።

The last three kings are part of the prophetic setting of the beginning of the prophecy of seventy years of captivity, and as such they become part of the beginning that illustrates the end of the seventy years of captivity. The captivity began with the progressive subjection of three kings, ending with the destruction of the kingdom and its capital city. The end of the prophecy marks the destruction of the nation and capital of Babylon, which marks the arrival of the three progressive decrees. The beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy is marked by three progressive decrees, and it illustrates the ending of the twenty-three hundred year prophecy, which consists of three progressive messages.

የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት የሰባ ዓመት ምርኮነት ትንቢት መጀመሪያ የትንቢታዊ አውድ ክፍል ናቸው፤ እንደዚሁም የሰባው ዓመት ምርኮነት ፍጻሜን የሚያመለክተው መጀመሪያ ክፍል ይሆናሉ። ምርኮነቱ በሦስት ነገሥታት ላይ በተከታታይ በመጣ መገዛት ተጀመረ፤ መጨረሻውም በመንግሥቱና በዋና ከተማው ጥፋት ተቋጨ። የትንቢቱ ፍጻሜ የባቢሎንን ሕዝብና ዋና ከተማ ጥፋት ያመለክታል፤ ይህም ሦስቱ በተከታታይ የተሰጡ አዋጆች መድረሳቸውን ያመለክታል። የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመት ትንቢት መጀመሪያ በሦስት በተከታታይ በተሰጡ አዋጆች ይታወቃል፤ እርሱም የሁለት ሺህ ሦስት መቶውን ዓመት ትንቢት ፍጻሜ ያመለክታል፥ እርሱም ሦስት በተከታታይ መልእክቶችን ያካትታል።

The three angels, and their respective three messages, had been typified by three kings and their three progressive decrees. The three kings that proclaimed their respective three decrees had been typified by three progressive kings, who had each presented their messages of rebellion against Nebuchadnezzar. Three messages of rebellion, typified three decrees, that in turn typified three messages. One begins the prophecy of seventy years, that in turn ends with the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy, that ends at the arrival of the third angel in 1844. The seventy years that the land was to enjoy its Sabbath cannot be separated from October 22, 1844.

ሦስቱ መላእክትና እያንዳንዳቸው የሚያወጡት ሦስቱ መልእክቶች፣ በሦስት ነገሥታትና በእነርሱ የተሰጡት በተራ የሚገፉ ሦስት አዋጆች ተመስለው ነበር። የእያንዳንዳቸውን ሦስት አዋጆች ያወጁት እነዚያ ሦስት ነገሥታት፣ እያንዳንዳቸው በናቡከደነፆር ላይ የዓመፃ መልእክታቸውን ያቀረቡ በተራ የሚገፉ ሦስት ነገሥታት ተመስለው ነበር። ሦስት የዓመፃ መልእክቶች፣ ሦስት አዋጆችን ተመስለው ነበር፤ እነዚህም በተራቸው ሦስት መልእክቶችን ተመስለው ነበር። አንዱ የሰባ ዓመቱን ትንቢት ይጀምራል፤ ይህም በተራው የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመት ትንቢት መጀመሪያ ጋር ይደመደማል፤ ይህም በ1844 ሦስተኛው መልአክ ሲመጣ ያበቃል። ምድሪቱ ሰንበቷን እንድትደሰት የተወሰኑት ሰባው ዓመታት ከጥቅምት 22 ቀን 1844 ሊለዩ አይችሉም።

Jehoiakim represents Cyrus’ first decree and also the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Beyond this, the three witnesses of the last three Judean kings, the three decrees and the three angel’s messages, provide precise information of the symbol of Jehoiakim, for the prophetic history of the three angels has been very carefully marked by inspiration. All three messages have a historical arrival and thereafter a historical empowerment.

ዮአቄም የቂሮስን መጀመሪያ አዋጅ እንዲሁም የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አራት ያለውን የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት ይወክላል። ከዚህም በላይ፣ የመጨረሻዎቹ ሦስት የይሁዳ ነገሥታት ሦስቱ ምስክሮች፣ ሦስቱ አዋጆች እና ሦስቱ የመላእክት መልእክቶች ስለ ዮአቄም ምልክት ትክክለኛ መረጃ ይሰጣሉ፤ ምክንያቱም የሦስቱ መላእክት ትንቢታዊ ታሪክ በመንፈስ አነሣሽነት እጅግ በጥንቃቄ ተለይቶ ምልክት ተደርጎበታል። ሦስቱም መልእክቶች ታሪካዊ መድረስ አላቸው፣ ከዚያም በኋላ ታሪካዊ ማበርታት አላቸው።

The first angel arrived in 1798, and was empowered on August 11, 1840, with the confirmation of the day for a year principle.

መጀመሪያው መልአክ በ1798 ደረሰ፣ እናም የቀን ለዓመት መርህ በመረጋገጡ ነሐሴ 11, 1840 ኃይል ተሰጠው።

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “በ1840 ዓመት ሌላ ድንቅ የትንቢት ፍጻሜ ሰፊ ፍላጎትን አስነሣ። ከዚያ ሁለት ዓመት በፊት፣ የሁለተኛውን ምጽአት ከሚሰብኩ መሪ አገልጋዮች አንዱ የነበረው ጆሳያ ሊች፣ ራእይ 9ን የሚያብራራ ትርጓሜ አሳትሞ፣ የኦቶማን ግዛት መውደቅ እንደሚመጣ ተንብዮ ነበር። እንደ ስሌቱም፣ ይህ ኃይል እንዲገለበጥ... ‘በ1840 ዓመት ነሐሴ 11 ቀን፣ በቁስጥንጥንያ ያለው የኦቶማን ኃይል እንደሚፈርስ ሊጠበቅ ይችላል። እኔም ይህ እንዲሁ መሆኑ እንደሚገኝ አምናለሁ።’”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “በትክክል በተጠቀሰው ጊዜ፣ ቱርክ በመልእክተኞቿ አማካይነት የአውሮፓ ተባባሪ ኃይሎችን ጥበቃ ተቀብላ፣ እንዲሁም ራሷን በክርስቲያን መንግሥታት ቁጥጥር ሥር አኖረች። ይህ ክስተት ትንቢቱን በትክክል ፈጸመ። ይህ ነገር በታወቀ ጊዜ፣ ብዙ ሕዝብ ሚለርና ባልደረቦቹ የተቀበሉት የትንቢት ትርጓሜ መርሆች ትክክለኛነት እንዳላቸው ተረዱ፤ ለዳግም ምጽአት እንቅስቃሴም አስደናቂ ግፊት ተሰጠው። የትምህርትና የማዕረግ ሰዎች ከሚለር ጋር በስብከትም ሆነ በአስተያየቶቹ ሕትመት ተባበሩ፣ እናም ከ1840 እስከ 1844 ድረስ ሥራው በፍጥነት ተስፋፋ።” The Great Controversy, 334, 335.

The first angel arrived announcing the opening of the judgment in 1798, but the message was premised on the validity of William Miller’s identification that a day in Bible prophecy represents a year. That principle was confirmed “on the 11th of August, 1840,” and the first message was empowered. With the failure of the prediction of Christ’s return in the biblical year of 1843, which extended into the year 1844, the second angel of Revelation chapter fourteen arrived. With the failure of the prediction in the spring of 1844, the Protestant churches rejected Miller’s rule of a day for a year, and became the daughters of Babylon. That message was thereafter empowered in the summer of 1844, when it was joined by the message of the Midnight Cry. With the fulfillment of the message of the Midnight Cry on October 22, 1844, the third angel arrived with his message.

መጀመሪያው መልአክ በ1798 የፍርድ መከፈቱን እያወጀ መጣ፤ ነገር ግን መልእክቱ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አንድ ቀን አንድ ዓመትን እንደሚወክል ዊልያም ሚለር ያደረገው መለየት ትክክለኛ መሆኑን መሠረት አድርጎ ነበር። ያ መርህ “በነሐሴ 11 ቀን 1840 ዓ.ም.” ተረጋገጠ፣ እናም መጀመሪያው መልእክት ኃይል ተሰጠው። በ1843 የመጽሐፍ ቅዱስ ዓመት ውስጥ የክርስቶስ መመለስ የተነገረው ትንቢት ሳይፈጸም፣ ይህም እስከ 1844 ዓመት ድረስ ተራዝመው ሲቆይ፣ የራእይ ምዕራፍ አሥራ አራት ሁለተኛው መልአክ መጣ። በ1844 ጸደይ ወቅት የተነገረው ትንቢት ሳይፈጸም፣ የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት የሚለርን የአንድ ቀን ለአንድ ዓመት ደንብ አልተቀበሉም፤ እንዲሁም የባቢሎን ሴት ልጆች ሆኑ። ከዚያ በኋላ ያ መልእክት በ1844 የበጋ ወቅት ኃይል ተሰጠው፣ ይህም ከእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ጋር በተቀላቀለ ጊዜ ነበር። የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በጥቅምት 22 ቀን 1844 ዓ.ም. ሲፈጸም፣ ሦስተኛው መልአክ ከመልእክቱ ጋር መጣ።

Due to the disobedience of Laodicean Adventism in 1863, God’s people were assigned to repeat the history of ancient Israel’s wandering in the wilderness. The empowerment of the third message would wait until September 11, 2001. Each of the three messages arrive in history and are thereafter empowered.

በ1863 ዓ.ም. የሎዶቅያ አድቬንቲዝም አለመታዘዝ ምክንያት፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ የጥንታዊቱን እስራኤል በምድረ በዳ መንከራተት ታሪክ እንደገና እንዲደግም ተመደበ። የሦስተኛው መልእክት ኃይል መሞላት እስከ መስከረም 11, 2001 ድረስ ይጠብቅ ነበር። እያንዳንዱ ከእነዚህ ሦስቱ መልእክቶች በታሪክ ውስጥ ይመጣል፣ ከዚያም በኋላ ኃይል ይሰጠዋል።

Jehoiakim and Cyrus represent the empowerment of the first angel, not its arrival. Though Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and though he represents the first angel’s message, the prophetic characteristics that he, and also Cyrus, demonstrate that they are both symbols of the empowerment of the first angel, and not symbols of the arrival of the first angel. The arrival of the first message in the history of Jehoiakim was Manasseh, the first of the last seven kings of Judah.

ኢዮአቄምና ቂሮስ የመጀመሪያውን መልአክ መምጣቱን ሳይሆን መበርታቱን ይወክላሉ። ኢዮአቄም ከይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት መካከል የመጀመሪያው ቢሆንም፣ እንዲሁም የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት ቢወክልም፣ እርሱም እንዲሁም ቂሮስ የሚያሳዩት ትንቢታዊ ባህርያት ሁለቱም የመጀመሪያው መልአክ መበርታት ምልክቶች እንጂ የመጀመሪያው መልአክ መምጣት ምልክቶች እንዳልሆኑ ያሳያሉ። በኢዮአቄም ታሪክ ውስጥ የመጀመሪያው መልእክት መምጣት ምልክቱ ምናሴ ነበር፥ እርሱም ከይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታት መካከል የመጀመሪያው ነበር።

Seven kings preceded the complete and final destruction of Jerusalem. Those seven kings represent a progressive history, as was the history they typified from 1798 to 1844. The first angel arrived in 1798, and the third arrived on October 22, 1844. The history of 1798 to 1844, is the history of the first and second angels. The history of the third angel began in 1844. When Sister White identifies the symbolism of the seven thunders of Revelation chapter ten, she says the seven thunders represent the history of the first and second angels, but not the third angel.

ሰባት ነገሥታት ከኢየሩሳሌም ፍጹምና የመጨረሻ ጥፋት በፊት ነበሩ። እነዚያ ሰባት ነገሥታት የተራማጅ ታሪክን ይወክላሉ፥ እንዲሁም ከ1798 እስከ 1844 ድረስ የሚያመለክቱት ታሪክ እንዲሁ ነበር። የመጀመሪያው መልአክ በ1798 መጣ፥ ሦስተኛውም በጥቅምት 22 ቀን 1844 መጣ። ከ1798 እስከ 1844 ያለው ታሪክ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ ታሪክ ነው። የሦስተኛው መልአክ ታሪክ በ1844 ጀመረ። እህት ዋይት የራእይ ምዕራፍ አሥር ያሉትን የሰባቱ ነጐድጓዶች ምልክት ስትለይ፥ ሰባቱ ነጐድጓዶች የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መልአክ ታሪክ እንደሚወክሉ ትናገራለች፥ ነገር ግን የሦስተኛውን መልአክ አይደለም።

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ለዮሐንስ የተሰጠው ልዩ ብርሃን፣ በሰባቱ ነጐድጓዶች የተገለጸው፣ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ሥር የሚፈጸሙ ክስተቶችን መግለጫ ነበር።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, ቅጽ 7, 971.

The history of the seven thunders of Revelation chapter ten, emphasize the history of the empowerment of the first angel on August 11, 1840 through to the great disappointment on October 22, 1844, but it none-the-less, includes the entire history of the first and second angels. The general application of the seven thunders is that it represents 1798 through to October 22, 1844. The history of the arrival of the first angel from 1798 to the great disappointment is the history of the first and second angels, and it is prophetically represented as seven thunders. The seven thunders were also typified by the last seven kings of Judah. The last three of those kings were not only identifying sequential kings, but together they are one symbol made up of a first, middle and last.

በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ ያሉት የሰባቱ ነጐድጓዶች ታሪክ በ1840 ኦገስት 11 የመጀመሪያው መልአክ እስከ ተበረታበት ጊዜ ጀምሮ እስከ 1844 ኦክቶበር 22 ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ድረስ ያለውን ታሪክ ያጎላል፤ ነገር ግን ሆኖም የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መልአክ ሙሉ ታሪክ ያካትታል። የሰባቱ ነጐድጓዶች አጠቃላይ ተፈጻሚነት ከ1798 ጀምሮ እስከ 1844 ኦክቶበር 22 ድረስ ያለውን ይወክላል የሚል ነው። ከ1798 ጀምሮ እስከ ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ድረስ ያለው የመጀመሪያው መልአክ መምጣት ታሪክ፣ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ ታሪክ ነው፤ በትንቢታዊ ምልክትም ሰባት ነጐድጓዶች ሆኖ ተወክሏል። ሰባቱ ነጐድጓዶች እንዲሁም በይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታት አማካይነት ተምሳሌት ሆነው ቀርበዋል። ከእነዚያም ነገሥታት የመጨረሻዎቹ ሦስቱ ተከታታይ ነገሥታትን ብቻ የሚያመለክቱ ሳይሆን፣ አንደኛ፣ መካከለኛ እና መጨረሻ ከሆኑ አንድ ምልክት ተቀናብረው ናቸው።

In the history of the three angels, the first message was empowered on August 11, 1840, and both Jehoiakim and Cyrus typified that event.

በሦስቱ መላእክት ታሪክ ውስጥ፣ የመጀመሪያው መልእክት በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 በኃይል ተጎለበተ፣ ይህንንም ክስተት ዮአቄምና ቂሮስ በምሳሌነት አመለከቱ።

We will continue to identify these most important truths in the next article.

እነዚህን እጅግ አስፈላጊ እውነቶች በሚቀጥለው ጽሑፍ ውስጥ መለየታችንን እንቀጥላለን።

> “Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of his law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.

> “ጽኑ ቅንነት በእያንዳንዱ ተማሪ ዘንድ እጅግ ሊከበር ይገባል። እያንዳንዱ አእምሮ ለተገለጠው የእግዚአብሔር ቃል በክብር ትኩረት ይመለስ። እንዲሁ ለእግዚአብሔር ለሚታዘዙ ብርሃንና ጸጋ ይሰጣቸዋል። ከሕጉም ውስጥ ድንቅ ነገሮችን ያያሉ። ከጴንጤቆስጤ ዘመን ጀምሮ ያልተገነዘቡና ያልታዩ የተቀሩ ታላላቅ እውነቶች ከእግዚአብሔር ቃል በተፈጥሯዊ ንጽሕናቸው ሊያበሩ ናቸው። እግዚአብሔርን በእውነት ለሚወዱ መንፈስ ቅዱስ ከአእምሮ የጠፉ እውነቶችን ይገልጣል፣ ፈጽሞ አዲስ የሆኑ እውነቶችንም ይገልጣል። የእግዚአብሔርን ልጅ ሥጋ የሚበሉና ደሙን የሚጠጡ ከዳንኤልና ከራእይ መጻሕፍት በመንፈስ ቅዱስ የተነደፈ እውነትን ያወጣሉ። ሊታፈኑ የማይችሉ ኃይሎችን ወደ ሥራ ያነሣሉ። የሕፃናት ከንፈሮች ከሰዎች አእምሮ የተሰወሩትን ምስጢራት ለማወጅ ይከፈታሉ። ጌታ ጥበበኞችን ለማሳፈር የዓለምን ሞኞች ነገሮች፣ ብርቱዎችንም ለማሳፈር የዓለምን ደካማ ነገሮች መርጧል።”

> “The Bible should not be brought into our schools to be sandwiched in between infidelity. The Bible must be made the groundwork and subject-matter of education. It is true that we know much more of the word of the living God than we knew in the past, but there is still much more to be learned. It should be used as the word of the living God, and esteemed as first, and last, and best in everything. Then will be seen true spiritual growth. The students will develop healthy religious characters, because they eat the flesh and drink the blood of the Son of God. But unless watched and nurtured, the health of the soul decays. Keep in the channel of light. Study the Bible. Those who serve God faithfully will be blessed. He who permits no faithful work to go unrewarded will crown every act of loyalty and integrity with special tokens of his love and approbation.” Review and Herald, August 17, 1897.

> «መጽሐፍ ቅዱስ በትምህርት ቤቶቻችን ውስጥ በክሕደት መካከል ተጨምቆ እንዲገባ መመጣት የለበትም። መጽሐፍ ቅዱስ የትምህርት መሠረትና ዋና ይዘት ሊሆን ይገባዋል። እውነት ነው፣ ከቀድሞ ዘመን ይልቅ ከሕያው እግዚአብሔር ቃል ብዙ ነገር እናውቃለን፤ ሆኖም እስካሁን ድረስ ሊማር የሚገባ እጅግ ብዙ ነገር አለ። እርሱ እንደ ሕያው እግዚአብሔር ቃል ሊጠቀምበት ይገባል፣ በነገር ሁሉም ቀዳሚ፣ መጨረሻ፣ እና ከሁሉ የሚበልጥ መሆኑም ሊከበር ይገባል። በዚያን ጊዜ እውነተኛ መንፈሳዊ እድገት ይታያል። ተማሪዎቹ ጤናማ ሃይማኖታዊ ባሕርያትን ያዳብራሉ፥ ምክንያቱም የእግዚአብሔርን ልጅ ሥጋ ይበላሉ ደሙንም ይጠጣሉና። ነገር ግን ካልተጠበቀችና ካልታገዘች፣ የነፍስ ጤና ይበሰብሳል። በብርሃን መስመር ውስጥ ቆዩ። መጽሐፍ ቅዱስን አጥኑ። እግዚአብሔርን በታማኝነት የሚያገለግሉ ይባረካሉ። ታማኝ ሥራ ምንም ሳይሸለም እንዲቀር የማይፈቅድ እርሱ፣ እያንዳንዱን የታማኝነትና የቅንነት ተግባር በፍቅሩና በውድቅ መቀበሉ ልዩ ምልክቶች ይክለልለታል።» Review and Herald, August 17, 1897.

Back to Articles