Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Nine

መጽሐፈ ኢዮኤል እና ላኦዲቅያዊቱ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተክርስቲያን - ቁጥር ዘጠኝ

Number Nine

ቁጥር ዘጠኝ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

I have reached the point in this introduction to the book of Joel to briefly summarize some of the points from the first eight articles and identify what we should expect from the book of Joel now that we take it up more directly, and then of course what does that have to do with the battles of Raphia and Panium of Daniel 11:11–16?

በዚህ የዮኤል መጽሐፍ መግቢያ ውስጥ ከመጀመሪያዎቹ ስምንት ጽሑፎች የተወሰዱ አንዳንድ ነጥቦችን በአጭሩ ለማጠቃለልና አሁን ዮኤልን በቀጥታ ልንመለከት ስንጀምር ከዮኤል መጽሐፍ ምን ልንጠብቅ እንደሚገባ ለመለየት ደርሻለሁ፤ ከዚያም በእርግጥ ይህ ሁሉ ከዳንኤል 11፥11–16 ውስጥ ካሉት የራፊያና የፓኒየም ጦርነቶች ጋር ምን ግንኙነት አለው?

We have placed an emphasis upon the song of the vineyard for “experience” is represented by a “song” prophetically. One of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand as they sing the song of Moses and the Lamb, which is simply John’s way to represent Isaiah’s vineyard song. Every major prophet begins their books with condemnations against Israel for their rebellion, or you could say that every major prophet first sings the song of the vineyard. I contend that Joel’s song of the vineyard in chapter one is one of the most important revelations about the vineyard song. I could not say if I am correct or not, but the reason I am of this conviction is the prophetic connections that are symbolically represented in the book of Joel appear to be a key, or perhaps an axle for several spokes. Joel’s testimony not only connects with the other parallel lines, but it seems to set a point of reference, especially through the symbolism of the vineyard being destroyed in chapter one, and the next two chapters identifying both the image of the beast testing time in the United States and also the image of the beast testing time for the world. And it is all set within the context of a vineyard, and a vineyard isn’t a living vineyard—if it gets no rain.

ስለ “ልምምድ” በትንቢታዊ መንገድ “በመዝሙር” ስለሚወከል በወይን እርሻው መዝሙር ላይ አጽንዖት አድርገናል። መቶ አርባ አራቱ ሺህ የሙሴንና የበጉን መዝሙር ሲዘምሩ የሚታይባቸው ባህርያት አንዱ ይህ ነው፤ ይህም በቀላሉ የኢሳይያስን የወይን እርሻ መዝሙር ለመወከል ዮሐንስ የተጠቀመበት መንገድ ነው። እያንዳንዱ ዋና ነቢይ መጽሐፉን በእስራኤል በዓመፃዋ ላይ በሚነገሩ ፍርዶች ይጀምራል፤ ወይም ልትሉ ከሆነ እያንዳንዱ ዋና ነቢይ አስቀድሞ የወይን እርሻውን መዝሙር ይዘምራል። እኔ በኢዮኤል ምዕራፍ አንድ ያለው የወይን እርሻ መዝሙር ስለ ወይን እርሻው መዝሙር ከተሰጡት መገለጦች ሁሉ እጅግ አስፈላጊ ከሆኑት አንዱ ነው ብዬ እከራከራለሁ። ትክክል መሆኔን ወይም አለመሆኔን ልናገር አልችልም፤ ነገር ግን በዚህ እምነት የቆምሁበት ምክንያት በኢዮኤል መጽሐፍ በምልክታዊ ሁኔታ የተወከሉት ትንቢታዊ ግንኙነቶች ለብዙ ቅርንጫፎች ቁልፍ ወይም ምናልባት መሃል ዘንግ የሚመስሉ ስለሚታዩ ነው። የኢዮኤል ምስክርነት ከሌሎች ትይዩ መስመሮች ጋር ብቻ አይገናኝም፤ ነገር ግን በተለይም በምዕራፍ አንድ የወይን እርሻው መጥፋት በሚገለጥበት ምልክታዊ አቀራረብ እና በሚቀጥሉት ሁለት ምዕራፎች በአሜሪካ ውስጥ ያለውን የአውሬው ምስል የፈተና ጊዜ እንዲሁም ለዓለም ያለውን የአውሬው ምስል የፈተና ጊዜ ሁለቱንም በመለየት የማጣቀሻ ነጥብ የሚያቆም ይመስላል። ይህም ሁሉ በወይን እርሻ አውድ ውስጥ ተቀምጦ ይገኛል፤ ወይን እርሻም ዝናብ ካልተቀበለ ሕያው የሆነ ወይን እርሻ አይሆንም።

We have also placed an emphasis on the prophetic period that is represented by the symbol of “how long?” I felt the necessity of reminding us of this previously established principle about “how long” to put an emphasis upon the “capstone” that was, and is also the foundation and corner stone. The final full development of the Midnight Cry message that is now under way is the “capstone.” Based upon the foundations that capstone is Miller’s jewels shining ten times brighter than in the beginning.

እንዲሁም በ“እስከ መቼ?” ምልክት የሚወከለውን ትንቢታዊ ዘመን ላይ አጽንዖት አድርገናል። በ“እስከ መቼ?” ላይ ከዚህ ቀደም የተመሠረተውን ይህን መርህ ራሳችንን ለማስታወስ አስፈላጊነቱን ተሰምቶኝ ነበር፤ ይህም ነበረችም እና መሠረትና የማዕዘን ድንጋይም የሆነችውን “የአናት ድንጋይ” ላይ አጽንዖት ለማድረግ ነው። አሁን በመካሄድ ላይ ያለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የመጨረሻው ሙሉ እድገት “የአናት ድንጋይ” ነው። በመሠረቶቹ ላይ የተመሠረተው ያ የአናት ድንጋይ በመጀመሪያ ከነበረው አሥር እጥፍ የበለጠ ብርሃን የሚያበሩ የሚለር እንቁዎች ናቸው።

Based upon God’s “marvelous works” the capstone is when His people transition from a Laodicean experience unto a Philadelphian experience, which is when those people become the 8th that is of the 7 and also when they transition from the church militant to the church triumphant. This transition is the capstone. The transition is accomplished when God’s people hear and see the “capstone” message and it is marvelous in their eyes. The capstone message is the climax for it brings together all of the symbolic “capstone” truths together. The message of “seven times” was Miller’s foundation stone, and it was to be the Millerite capstone. Pentecost was the capstone to the Pentecostal season, just as was the Midnight Cry the capstone of the Millerite movement of the first and second angels.

በእግዚአብሔር “ድንቅ ሥራዎች” ላይ የተመሠረተው የማዕዘን ራስ ድንጋይ የሚደርሰው፣ ሕዝቡ ከሎዶቅያ ተሞክሮ ወደ ፊላዴልፍያ ተሞክሮ በሚሸጋገሩበት ጊዜ ነው፤ ይህም እነዚያ ሕዝቦች ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛ በሚሆኑበት ጊዜ እንዲሁም ከተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን ወደ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን በሚሸጋገሩበት ጊዜ ነው። ይህ ሽግግር የማዕዘን ራስ ድንጋይ ነው። ሽግግሩም የሚፈጸመው የእግዚአብሔር ሕዝብ የ“ማዕዘን ራስ ድንጋይ” መልእክትን ሲሰሙና ሲያዩት፣ እርሱም በዓይኖቻቸው ድንቅ በሚሆንበት ጊዜ ነው። የማዕዘን ራስ ድንጋይ መልእክት ፍጻሜው ነው፥ ምክንያቱም ምሳሌያዊ የ“ማዕዘን ራስ ድንጋይ” እውነቶችን ሁሉ በአንድነት ያሰባስባልና። የ“ሰባት ዘመን” መልእክት የሚለር የመሠረት ድንጋይ ነበር፣ እርሱም የሚለራውያን የማዕዘን ራስ ድንጋይ ሊሆን የተወሰነ ነበር። ጴንጤቆስጤ ለጴንጤቆስጤያዊው ዘመን የማዕዘን ራስ ድንጋይ እንደነበረ፣ እንዲሁም የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ሚለራዊ እንቅስቃሴ የማዕዘን ራስ ድንጋይ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነበር።

As the climax or capstone of the 46-year period in which Christ built the Millerite temple of the first and second angels, the capstone was to become the foundation stone for Christ’s work of building the temple of the one hundred and forty-four thousand. That foundation stone was set up in 1844 as the light to lighten the path to heaven, and for this reason God’s people at the end of the world are to return to the “old paths” in order to find rest. If and when they return to the pioneer history of the Millerites, they find that the message of the Midnight Cry was the climax of the foundational history. The Midnight Cry was a manifestation of the outpouring of the Holy Spirit. When a soul returns to the “old paths” and finds the “bright light” that was set up at the beginning or foundational point of the path he finds the Midnight Cry, which Jeremiah identifies as “rest.”

ክርስቶስ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት የሚለራይት ቤተ መቅደስን በገነባበት የ46 ዓመት ዘመን መደምደሚያ ወይም የራስ ድንጋይ እንደ ሆነ፣ ያ የራስ ድንጋይ ለክርስቶስ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ቤተ መቅደስ ሥራ የመሠረት ድንጋይ ሊሆን ነበር። ያ የመሠረት ድንጋይ በ1844 ወደ ሰማይ የሚመራውን መንገድ እንዲያበራ እንደ ብርሃን ተተከለ፤ ስለዚህም በዓለም ፍጻሜ ዘመን ያሉ የእግዚአብሔር ሕዝቦች ዕረፍትን እንዲያገኙ “ወደ አሮጌዎቹ መንገዶች” ሊመለሱ ይገባቸዋል። ወደ ሚለራይቶች የመሠረት ታሪክ በሚመለሱበት ጊዜ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የዚያ የመሠረት ታሪክ ከፍተኛ መድረሻ እንደ ነበረ ያገኛሉ። የእኩለ ሌሊት ጩኸት የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ መገለጫ ነበረ። አንድ ነፍስ “ወደ አሮጌዎቹ መንገዶች” በምትመለስበት ጊዜ፣ በመንገዱ መጀመሪያ ወይም በመሠረታዊ ነጥብ የተተከለውን “ደማቅ ብርሃን” ታገኛለች፤ ያን ማግኘትም የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ማግኘት ነው፣ ኤርምያስም እርሱን “ዕረፍት” ብሎ ይጠራዋል።

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> "በመንገዱ መጀመሪያ ከእነርሱ በኋላ ደማቅ ብርሃን ተቀምጦ ነበር፤ መልአክም ይህን ብርሃን ‘የእኩለ ሌሊት ጩኸት’ እንደሆነ ነገረኝ። ይህ ብርሃን በመንገዱ ሁሉ ላይ ይበራ ነበር፥ እግሮቻቸውንም ያበራ ነበር፣ እንዳይሰናከሉም።"

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “ዓይናቸውን በፊታቸው ቆሞ ወደ ከተማይቱ በሚመራቸው በኢየሱስ ላይ ጽኑ አድርገው ቢያቆዩ ደህና ነበሩ። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አንዳንዶቹ ደከሙ፥ ከተማይቱም እጅግ ሩቅ እንደሆነች ተናገሩ፤ ከዚህ በፊትም በውስጧ እንገባ ዘንድ ጠብቀው ነበር። ከዚያም ኢየሱስ የከበረችውን ቀኝ ክንዱን በማንሣት ያበረታቸው ነበር፤ ከክንዱም አንድ ብርሃን ወጣ እና በአድቬንቱ ሰራዊት ላይ እየተወዛወዘ ይታይ ነበር፥ እነርሱም ‘ሃሌሉያ!’ ብለው ይጮኹ ነበር። ሌሎች ግን በኋላቸው ያለውን ብርሃን በድፍረት ካዱ፥ እስከዚያም ድረስ ያወጣቸው እግዚአብሔር አይደለም አሉ። ከኋላቸው ያለው ብርሃን ጠፋ፥ እግራቸውንም ፍጹም በሆነ ጨለማ ውስጥ ተወ፤ ተሰናከሉም፥ ምልክቱንና ኢየሱስንም ከዓይናቸው አጡ፥ ከመንገዱም ወደ ታች ባለው ጨለማና ክፉ ዓለም ወደቁ።” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

The capstone of Millerite history is the foundation stone for the history of the one hundred and forty-four thousand. From the beginning of the three angels in 1798 until the church triumphant is raised up in fulfillment of cleansing of the sanctuary at the Sunday law the path is illuminated with the message of the Midnight Cry, for the parable is about Adventism, and how God raises up a people to perfectly reflect His character as probation closes for mankind during the Sunday law crisis.

የሚለራውያን ታሪክ የሚያጠናቅቀው የራስ ድንጋይ ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ የመሠረት ድንጋይ ነው። ከሦስቱ መላእክት መልእክት መጀመሪያ በ1798 ጀምሮ እስከ ቤተ ክርስቲያን ድል አድራጊቱ በእሑድ ሕግ ጊዜ የመቅደሱ መንጻት ፍጻሜ ሲፈጸም ስትነሣ ድረስ፣ መንገዱ በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የተበራ ነው፤ ምክንያቱም ምሳሌው ስለ አድቬንቲዝም ነው፣ እናም እግዚአብሔር በእሑድ ሕግ ቀውስ ወቅት ለሰው ልጆች የምሕረት ዘመን ሲዘጋ ባሕርዩን ፍጹም በሆነ መልኩ የሚያንጸባርቅ ሕዝብ እንዴት እንደሚያስነሣ ይገልጣል።

On the path, Jesus is leading and He continues to lighten the path by raising His glorious right arm. There is therefore a bright light at the beginning of the path and a bright light leading to the end of the path. Jesus as Alpha and Omega illustrates the end with the beginning, so the light at both ends of the path is the message of the Midnight Cry.

በመንገዱ ላይ ኢየሱስ እየመራ ነው፥ ክቡር የሆነችውን ቀኝ ክንዱንም በማንሣት መንገዱን ማብራቱን ይቀጥላል። ስለዚህ በመንገዱ መጀመሪያ ደማቅ ብርሃን አለ፥ ወደ መንገዱም መጨረሻ የሚመራ ደማቅ ብርሃን አለ። ኢየሱስ እንደ አልፋና ኦሜጋ መጨረሻውን በመጀመሪያው ይገልጣል፤ ስለዚህ በመንገዱ ሁለቱም ጫፎች ያለው ብርሃን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ነው።

The first angel arrived in 1798 and announced that the hour of His judgment had arrived, “Saying … the hour of his judgment is come.” The hour of judgment came in 1798 and when it began the marriage between Christ and His new bride—Philadelphian Millerite Adventism began. Christ was to be married on October 22, 1844 and from 1798 to 1844 the bride was made ready. The bride was Philadelphian, for there was no condemnation upon Christ’s bride, for she made herself ready—she was pure. The announcement of the judgment is the announcement of the marriage at the beginning in 1798 that arrived at the end in 1844.

መጀመሪያው መልአክ በ1798 መጣና “... የፍርዱ ሰዓት መጥቶአል” ሲል የፍርዱ ሰዓት እንደ ደረሰ አወጀ። የፍርዱ ሰዓት በ1798 መጣ፤ በዚያም ሲጀምር በክርስቶስና በአዲሲቱ ሙሽራው—ፊላዴልፊያዊ ሚለራዊ አድቬንቲዝም—መካከል ያለው ጋብቻ ተጀመረ። ክርስቶስ በጥቅምት 22, 1844 ሊጋባ የነበረ ሲሆን፣ ከ1798 እስከ 1844 ድረስ ሙሽሪቱ ተዘጋጀች። ሙሽሪቱ ፊላዴልፊያዊ ነበረች፥ ምክንያቱም በክርስቶስ ሙሽሪት ላይ ኩነኔ አልነበረባትምና፤ ራሷን ዝግጁ አድርጋ ነበር፤ ንጽሕትም ነበረች። የፍርዱ ማስታወቂያ በ1798 በመጀመሪያው የተሰጠ የጋብቻው ማስታወቂያ ሲሆን፣ በ1844 ፍጻሜውን ደረሰ።

The foundational light and the capstone light for the Millerite movement was the message announcing the marriage—the message of the Midnight Cry. The Midnight Cry was the foundation and capstone of the history of the first and second angels as well as Millerite history and the capstone of Millerite history is the foundation stone of the history of the one hundred and forty-four thousand as well as being the capstone. The temple construction is finished when the capstone is placed and the work of placing that final “marvelous” stone began in July 2023.

ለሚለራዊ እንቅስቃሴ መሠረታዊ ብርሃንና የመደምደሚያ ራስ ድንጋይ ብርሃን ጋብቻውን የሚያውጅ መልእክት ነበረ—የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት። የእኩለ ሌሊት ጩኸት የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ታሪክ እንዲሁም የሚለራዊ ታሪክ መሠረትና ራስ ድንጋይ ነበረ፤ እንዲሁም የሚለራዊ ታሪክ ራስ ድንጋይ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ መሠረታዊ ድንጋይ እንደሆነ ሁሉ ደግሞ የዚያው ራስ ድንጋይ ነው። የቤተ መቅደሱ ሕንፃ ሥራ ራስ ድንጋዩ በሚቀመጥበት ጊዜ ይፈጸማል፤ ያ የመጨረሻው “ድንቅ” ድንጋይ የማኖር ሥራም በጁላይ 2023 ተጀመረ።

There are various prophetic fulfillments that will make up the capstone, but the capstone also represents the climax of a message. Pentecost was the capstone of the message of the Pentecostal season, just as the light of the “seven times” that came through the pen of Hiram Edson in 1856, was the intended capstone to Miller’s message, for the first foundational truth Miller discovered was the “seven times.” In 1856, rejecting the new light of the capstone truth equated to choosing to die in the wilderness of Laodicea, as ancient Israel had done over a forty-year period. This identifies July of 2023 as 1856, the turning point from Philadelphia to Laodicea in Millerite history and the reversal from Laodicea unto Philadelphia in the history of the one hundred and forty-four thousand. Christ did not marry an impure woman in 1844, for she was Philadelphian and He will marry a bride from Philadelphia at the Sunday law. But first she must make herself ready. Are you ready?

ከዚህ ጫፍ ድንጋይ ጋር የሚያበቃ የተለያዩ ትንቢታዊ ፍጻሜዎች አሉ፤ ነገር ግን ጫፍ ድንጋዩ የመልእክት ፍጻሜ ከፍተኛ ነጥብንም ይወክላል። ጰንጤቆስጤ የጰንጤቆስጤ ዘመን መልእክት ጫፍ ድንጋይ ነበረች፤ እንዲሁም በ1856 በHiram Edson ብዕር አማካይነት የመጣው የ“seven times” ብርሃን ለMiller መልእክት የታሰበው ጫፍ ድንጋይ ነበር፥ ምክንያቱም Miller ያገኘው የመጀመሪያው መሠረታዊ እውነት “seven times” ነበር። በ1856 የጫፍ ድንጋዩን እውነት አዲስ ብርሃን መቃወም፣ የጥንታዊቱ እስራኤል በአርባ ዓመት ጊዜ ውስጥ እንዳደረገችው፣ በሎዶቅያ ምድረ በዳ ሞትን መምረጥ እኩል ነበር። ይህም July የ2023 ዓ.ም. በMillerite ታሪክ ከPhiladelphia ወደ Laodicea የመቀየር ነጥብ እንደሆነ፣ እንዲሁም በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ ከLaodicea ወደ Philadelphia የመመለሻ ነጥብ እንደሆነ ይለያል። ክርስቶስ በ1844 የረከሰችን ሴት አላገባም፥ ምክንያቱም እርሷ Philadelphian ነበረችና እርሱም በSunday law ከPhiladelphia የሆነችን ሙሽራ ያገባል። ነገር ግን አስቀድማ ራሷን ማዘጋጀት አለባት። አንተ ዝግጁ ነህን?

> Fear not, little flock; for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. Luke 12:32.

> አትፍሩ፥ እናንተ ታናሽ መንጋ፤ አባታችሁ መንግሥቱን ሊሰጣችሁ ወዶአልና። ሉቃስ 12፡32።

On October 22, 1844 the Lord married the bride He had made ready to follow Him into the history of the third angel, and all that the third angel represents, but by 1863 the history of the third angel was diverted into the wilderness of Laodicea. The history of 1844 unto 1863 represents the period of the third angel, thus providing an illustration of the foolish virgins in the time period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The virgins are wheat and tares who are being separated by messages typified by angels—for it is the angels that do the work of separating.

በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ጌታ እርሱን ወደ ሦስተኛው መልአክ ታሪክ እና ሦስተኛው መልአክ የሚወክለውን ሁሉ እንድትከተል አዘጋጅቶ የነበራትን ሙሽራ አገባ፤ ነገር ግን በ1863 ሦስተኛው መልአክ ታሪክ ወደ ሎዶቅያ ምድረ በዳ ተለወጠ። ከ1844 እስከ 1863 ያለው ታሪክ የሦስተኛውን መልአክ ዘመን ይወክላል፤ እንዲሁም በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ዘመን ውስጥ ያሉትን ሰነፍ ደናግል ምሳሌ ያቀርባል። ደናግሉ በመልአክት የተመሰሉ መልእክቶች የሚለዩ ስንዴና እንክርዳድ ናቸው—ምክንያቱም የመለየትን ሥራ የሚያከናውኑት መልአክት ናቸው።

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> «ከዚያም ሦስተኛውን መልአክ አየሁ። ከእኔ ጋር የነበረው መልአክም እንዲህ አለ፦ ‘ሥራው አስፈሪ ነው። ተልእኮው ድንገተኛ ነው። እርሱ ስንዴውን ከእንክርዳዱ የሚለይ እና ስንዴውን ለሰማያዊው ጎተራ የሚታተም ወይም የሚያስር መልአክ ነው። እነዚህ ነገሮች ሁሉን አእምሮ፣ ሁሉንም ትኩረት ሊይዙ ይገባል።’» ቀደምት ጽሑፎች፣ 119።

The three angel’s messages of Revelation fourteen are the latter rain message that divides and binds the two classes.

ራእይ አሥራ አራት ያሉት የሦስቱ መላእክት መልእክቶች ሁለቱን ክፍሎች የሚለዩና የሚያስተሳስሩ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ናቸው።

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> ለዮሐንስ በቤተ ክርስቲያን ልምድ ውስጥ ያሉ ጥልቅና እጅግ አስደናቂ ጉዳዮች ተከፈቱለት። እርሱ የእግዚአብሔርን ሕዝብ አቋም፣ አደጋዎቻቸውን፣ ተጋድሎዎቻቸውን፣ እና የመጨረሻ መዳናቸውን አየ። የምድርን መከር ለማብሰል የሚሆኑትን የመዝጊያ መልእክቶች መዝግቦአል፤ ይህም ወይም ለሰማያዊው ጎተራ እንደ ነዶ ወይም ለጥፋት እሳት እንደ እስራት እንዲሆኑ ነው። እጅግ ከፍተኛ አስፈላጊነት ያላቸው ርእሶች ለእርሱ ተገለጡለት፤ በተለይም ለመጨረሻው ቤተ ክርስቲያን፣ ከስህተት ወደ እውነት የሚመለሱ ሰዎች በፊታቸው ስላሉት አደጋዎችና ተጋድሎዎች እንዲማሩ ዘንድ። በምድር ላይ ሊመጣ ስላለው ነገር ማንም በጨለማ ውስጥ መሆን አያስፈልገውም።” The Great Controversy, 341.

It is “words of truth” which in this generation are “the closing messages which are to ripen the harvest,” and which separate the two classes. That work is also the work of the “dirt brush man” from Miller’s dream.

“የእውነት ቃላት” ናቸው በዚህ ትውልድ “እከሩን ለማብሰል የሚያገለግሉ የመዝጊያ መልእክቶች” የሆኑት፣ እናም ሁለቱን ክፍሎች የሚለዩት። ያ ሥራ ደግሞ በሚለር ሕልም ውስጥ የተጠቀሰው የ“ቆሻሻ ብሩሽ ሰው” ሥራ ነው።

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘መንፈሻው በእጁ ነው፥ አውድማውንም ፈጽሞ ያነጻል፥ ስንዴውንም ወደ ጎተራው ይሰበስባል።’ ማቴዎስ 3፥12። ይህ ከማንጻት ዘመኖች አንዱ ነበረ። በእውነት ቃላት ገለባው ከስንዴው እየተለየ ነበር። ተግሣጽን ለመቀበል እጅግ ከንቱና በራሳቸው ጽድቅ የተሞሉ ስለነበሩ፥ እንዲሁም የትሕትናን ሕይወት ለመቀበል ዓለምን እጅግ ስለወደዱ፥ ብዙዎች ከኢየሱስ ዘንድ ተመለሱ። ዛሬም ብዙዎች ይህንኑ ነገር እያደረጉ ነው። ነፍሳት ዛሬ በቅፍርናሆም ምኵራብ ውስጥ ያሉት ደቀ መዛሙርት እንደተፈተኑ እየተፈተኑ ነው። እውነት ወደ ልብ ሲደርስ፥ ሕይወታቸው ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር የማይስማማ መሆኑን ያያሉ። በራሳቸው ውስጥ ሙሉ ለሙሉ ለውጥ እንዳስፈለጋቸው ያያሉ፤ ነገር ግን ራስን የሚክድ ያንን ሥራ ለመሸከም ፈቃደኞች አይደሉም። ስለዚህ ኃጢአታቸው በሚገለጥበት ጊዜ ይቈጣሉ። ‘ይህ ንግግር ከባድ ነው፤ ማን ሊሰማው ይችላል?’ እያሉ እያጕረመረሙ ደቀ መዛሙርቱ ኢየሱስን እንደተዉት እነርሱም ተሰናክለው ይሄዳሉ።” The Desire of Ages, 392.

Beginning at the great disappointment of 1844 the waymarks and transactions through to 1863 represent the history of 9/11 unto the Sunday law. Why is 1844 9/11 you ask?

ከ1844 ዓ.ም. ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ጀምሮ እስከ 1863 ዓ.ም. ድረስ ያሉት የመንገድ ምልክቶችና ክስተቶች ከ9/11 ጀምሮ እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን ታሪክ ይወክላሉ። 1844 ለምን 9/11 ነው? ትላላችሁ።

Sister White’s writings are clear that the third angel arrived on October 22, 1844, but also arrived in 1888 which typifies 9/11. More importantly all the prophets isolate the very history of 9/11 unto the Sunday law, so it is not the testimony of two or three, but the united testimony of every witness from God’s Word that 9/11 to the Sunday law is the period where “the effect of every vision” is accomplished.

የእህት ዋይት ጽሑፎች ሦስተኛው መልአክ በጥቅምት 22 ቀን 1844 እንደመጣ በግልጽ ያሳያሉ፤ ነገር ግን 9/11ን የሚወክል በ1888 ደግሞ መጣ። ከዚህም ይልቅ አስፈላጊው ነገር፣ ነቢያት ሁሉ ከ9/11 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን ታሪክ በተለይ እንደሚለዩት ነው፤ ስለዚህ “የእያንዳንዱ ራእይ ፍጻሜ” የሚፈጸምበት ዘመን ከ9/11 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ያለው ጊዜ መሆኑን የሚያረጋግጠው የሁለት ወይም የሦስት ምስክሮች ምስክርነት ብቻ ሳይሆን፣ ከእግዚአብሔር ቃል የተነሡ ምስክሮች ሁሉ የተባበረ ምስክርነት ነው።

The history of the third angel’s arrival and conclusion was from 1844 to 1863 and represents the period of God’s marvelous works from 9/11 unto the Sunday law. That history is also represented by 1840 to 1844, and in that line 1840 is the alpha and 1844 the omega. In the line of 1844 to 1863, 1844 is the alpha and 1863 is the omega. 1844 is both alpha and omega.

የሦስተኛው መልአክ መምጣትና መደምደሚያ ታሪክ ከ1844 እስከ 1863 ድረስ ነበር፣ ከ9/11 ጀምሮ እስከ እሁድ ሕግ ድረስ ያለውን የእግዚአብሔር ድንቅ ሥራዎች ዘመን ይወክላል። ያ ታሪክ ደግሞ በ1840 እስከ 1844 ያለውን ጊዜ ይወክላል፣ በዚያም መስመር 1840 አልፋ ሲሆን 1844 ኦሜጋ ነው። በ1844 እስከ 1863 ያለው መስመር ውስጥ፣ 1844 አልፋ ሲሆን 1863 ኦሜጋ ነው። 1844 ሁለቱም አልፋና ኦሜጋ ነው።

The cross aligns with 1844, and the Alpha and Omega shed His blood at the cross. From 9/11 (1840) we find Revelation ten setting forth the history that begins with John eating the little book in 1840 and then the disappointment in his stomach in 1844. The eating is the beginning; the stomach marks the end. The last verse of chapter ten represents the history being repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

መስቀሉ ከ1844 ጋር ይጣጣማል፥ አልፋና ኦሜጋም በመስቀሉ ላይ ደሙን አፈሰሰ። ከ9/11 (1840) ጀምሮ ራእይ አሥር ዮሐንስ በ1840 ታናሹን መጽሐፍ በመብላቱ የሚጀምረውን ታሪክ እና ከዚያም በ1844 በሆዱ ያጋጠመውን ተስፋ መቁረጥ እንደሚያቀርብ እናገኛለን። መብላቱ መጀመሪያው ነው፤ ሆዱ መጨረሻውን ያመለክታል። የአሥረኛው ምዕራፍ የመጨረሻው ቁጥር ታሪኩ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ እንደገና እየተደገመ መሆኑን ይወክላል።

> And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:10, 11.

> እኔም ትንሹን መጽሐፍ ከመልአኩ እጅ ወስጄ በላሁት፤ በአፌም እንደ ማር ጣፋጭ ነበረ፤ ከበላሁትም በኋላ ሆዴ መራራ ሆነ። እርሱም፦ አንተ በብዙ ሕዝቦችና አሕዛብ ቋንቋዎችና ነገሥታት ፊት ዳግመኛ ትንቢት ልትናገር ይገባሃል አለኝ። ራእይ 10፥10፣ 11።

Revelation chapter ten and Habakkuk chapter two represent two chapters that provide witness to the prophetic period of 1840 unto 1844. The history of 1844 unto 1863 begins at a waymark of disappointment, followed by a scattering that is followed by a gathering. In that period the prophetic history of Habakkuk’s two tables concludes when the second table was printed in 1849 and published abroad in 1850. The period of Habakkuk’s tables was from May of 1842 when the 1843 chart was published and the prophetic period ended where it began with the publication of one of Habakkuk’s two tables. The 1843 chart is the alpha and the 1850 chart is the omega.

ራእይ ምዕራፍ አሥር እና ዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ከ1840 እስከ 1844 ድረስ ላለው ትንቢታዊ ዘመን ምስክርነት የሚሰጡ ሁለት ምዕራፎችን ይወክላሉ። ከ1844 እስከ 1863 ድረስ ያለው ታሪክ በቅር መሰናከል መለያ ይጀምራል፤ ከዚያም መበተን ይከተላል፥ ይህንንም እንደገና መሰብሰብ ይከተለዋል። በዚያ ዘመን የዕንባቆም ሁለቱ ሰንጠረዦች ትንቢታዊ ታሪክ ሁለተኛው ሰንጠረዥ በ1849 ሲታተም እና በ1850 ለውጭ አገር ሲታተም ፍጻሜውን ያገኛል። የዕንባቆም ሰንጠረዦች ዘመን ከ1842 ግንቦት ጀምሮ፣ የ1843 ሰንጠረዥ በታተመበት ጊዜ ጀምሮ ነበር፤ ይህም ትንቢታዊ ዘመን እንደ ተጀመረበት ሁሉ በዕንባቆም ሁለቱ ሰንጠረዦች መካከል አንዱ በታተመበት ሁኔታ ተፈጸመ። የ1843 ሰንጠረዥ አልፋ ሲሆን የ1850 ሰንጠረዥ ደግሞ ኦሜጋ ነው።

In 1856 Hiram Edson wrote a series of articles which took William Miller’s understanding of the “seven times” to a new level. Edson’s work was the omega of Miller’s work bringing Miller’s foundation truth to the position of a capstone which was intended to empower God’s people. Miller’s light on the “seven times” was the alpha and Edson’s light on the “seven times” was the omega.

በ1856 ሂራም ኤድሰን የዊልያም ሚለርን ስለ “ሰባቱ ዘመናት” ያለውን ግንዛቤ ወደ አዲስ ደረጃ ያደረሰ ተከታታይ ጽሑፎችን ጻፈ። የኤድሰን ሥራ የሚለር ሥራ ኦሜጋ ነበር፤ የሚለርን መሠረታዊ እውነት የእግዚአብሔርን ሕዝብ ለማበርታት የታሰበ የራስ ድንጋይ ስፍራ አደረሰው። ስለ “ሰባቱ ዘመናት” የሚለር ብርሃን አልፋ ነበር፣ ስለ “ሰባቱ ዘመናት” የኤድሰንም ብርሃን ኦሜጋ ነበር።

In 1863 the movement changed into the church which would ultimately bring about a movement from its own body, the same way that the Millerites came from Protestants, and just as the disciples came out of Judaism to Christianity and just as Joshua and Caleb came from the former covenant people who were destined to die in the wilderness.

በ1863 ዓ.ም. ያ ንቅናቄ ወደ ቤተ ክርስቲያን ተለወጠ፤ በመጨረሻም ከራሷ አካል ሌላ ንቅናቄ የምታመጣ ሆነች፤ እንዲሁም ሚለራውያን ከፕሮቴስታንቶች እንደ ወጡ፣ ደቀ መዛሙርቱም ከአይሁድነት ወደ ክርስትና እንደ ወጡ፣ እንዲሁም ኢያሱና ካሌብ በምድረ በዳ እንዲሞቱ ከተወሰነባቸው የቀድሞው ቃል ኪዳን ሕዝብ እንደ ወጡ።

In the very same history, (1844 to 1863) the Republican horn of the earth beast is going through a parallel struggle that ultimately breaks out into the Civil War which all historians agree reached its midpoint in 1863 with Lincoln’s Emancipation Proclamation. Lincoln represents the first Republican president, who took the oath of Presidency following the worst Democratic President in history up to that point. He was later assassinated. All these prophetic characteristics and others are repeated with the last Republican president.

በትክክል በዚያው ታሪክ ውስጥ (1844 እስከ 1863) የምድር አውሬው የሪፐብሊካን ቀንድ በተመሳሳይ ትግል ውስጥ እየተሳተፈ ነው፤ ይህም በመጨረሻ ሁሉም የታሪክ ምሁራን በ1863 በሊንከን የነፃነት አዋጅ መካከለኛ ነጥቡ ላይ ደርሶ እንደነበር በሚስማሙበት የእርስ በርስ ጦርነት ውስጥ ይፈነዳል። ሊንከን እስከዚያ ድረስ በታሪክ የነበረውን እጅግ ክፉ ዲሞክራት ፕሬዚዳንት ተከትሎ የፕሬዚዳንትነት መሐላ የፈጸመ የመጀመሪያውን ሪፐብሊካን ፕሬዚዳንት ይወክላል። ከዚያም በኋላ ተገደለ። እነዚህ ሁሉ የትንቢት ባህርያት እና ሌሎችም ከመጨረሻው ሪፐብሊካን ፕሬዚዳንት ጋር እንደገና ይደገማሉ።

1844 unto 1863 included a scattering and gathering. 1863 represents the Sunday law, so the scattering that took place in 1844 is the only scattering until 1863 when the Laodicean Seventh-day Adventists were scattered unto the wilderness of Laodicea. 1844 produced a scattering and 1863 produced a scattering, thus witnessing to the fact that the history is an identified prophetic symbol, for it begins with an alpha scattering in 1844 and ends with an omega scattering in 1863. The first scattering arrived on July 18, 2020 and the final omega scattering is fulfilled at the Sunday law.

ከ1844 እስከ 1863 ድረስ መበተንና መሰብሰብ ተካትቶ ነበር። 1863 የእሑድ ሕግን ይወክላል፤ ስለዚህ በ1844 የተከናወነው መበተን እስከ 1863 ድረስ ያለው ብቸኛው መበተን ነው፤ በዚያን ጊዜ የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ወደ ሎዶቅያ ምድረ በዳ ተበተኑ። 1844 መበተን አመጣ፣ 1863ም መበተን አመጣ፤ እንግዲህ ይህ ታሪክ የተለየ ትንቢታዊ ምልክት መሆኑን ይመሰክራል፤ ምክንያቱም በ1844 በአልፋ መበተን ይጀምራል እና በ1863 በኦሜጋ መበተን ያበቃል። የመጀመሪያው መበተን በጁላይ 18, 2020 ደረሰ፣ የመጨረሻውም የኦሜጋ መበተን በእሑድ ሕግ ጊዜ ፍጻሜውን ያገኛል።

> “The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.

> “እያንዳንዳችን ከሌሎች እንለያይና እንበታተን የምንሆንበት ጊዜ እየመጣ ነው፤ እያንዳንዳችንም ከእነዚያ ከእኛ ጋር እኩል ውድ እምነት ያላቸው ጋር ያለውን ህብረት የማግኘት መብት ሳይኖረን መቆም ይገባናል፤ እግዚአብሔርስ በጎንህ ካልሆነ፣ እርሱም እየመራህና እያስተዳደረህ እንደሆነ ካላወቅህ እንዴት መቆም ትችላለህ?” Review and Herald, March 25, 1890.

Its not enough for God to stand “by your side,” you must also “know that he is leading and guiding you.” This fact is a subject of prophecy represented by the various phrases based upon when “ye shall know the Lord.”

እግዚአብሔር “ከጎንህ ቆሞ” መገኘቱ ብቻ አበቃም፤ እርሱ “እየመራህና እየመራቀቀህ መሆኑን ደግሞ ማወቅ ይገባል።” ይህ እውነታ “ጌታን ታውቃላችሁ” በሚለው መሠረት በተለያዩ ሐረጎች የተወከለ የትንቢት ርዕሰ ጉዳይ ነው።

> And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. … So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more. Joel 2:26, 27, 3:17.

> እናንተም በብዛት ትበላላችሁ፥ ትጠግባላችሁም፥ ከእናንተ ጋር ድንቅ ነገር ያደረገውን የእግዚአብሔርን የአምላካችሁን ስም ታመሰግናላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም። እኔም በእስራኤል መካከል እንዳለሁ፥ እኔም እግዚአብሔር አምላካችሁ እንደ ሆንሁ ከእኔም በቀር ሌላ እንደሌለ ታውቃላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም። … እኔ በጽዮን በተቀደሰው ተራራዬ የምኖር እግዚአብሔር አምላካችሁ እንደ ሆንሁ እንዲሁ ታውቃላችሁ፤ በዚያን ጊዜ ኢየሩሳሌም ቅድስት ትሆናለች፥ እንግዶችም ዳግም በእርስዋ አያልፉም። ኢዮኤል 2፥26፣ 27፤ 3፥17።

When Jerusalem is holy, she is the church triumphant, for the church militant is defined is a church made up of wheat and tares, and when “no strangers pass through” “Jerusalem” “anymore” God’s people “shall know” “that he is leading and guiding.” They know, for they are those who have fulfilled the prayer of “seven times,” which includes confessing that God had not been leading you as a Laodicean, but when your change to a Philadelphian you will know “that he is leading and guiding” and that God is “in the midst of Israel.”

ኢየሩሳሌም ቅድስት ሲሆን፣ እርስዋ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን ናት፤ ምክንያቱም ተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን ከስንዴና ከእንክርዳድ የተዋቀረች ቤተ ክርስቲያን ተብላ ትገለጻለች፤ እናም “እንግዶች ዳግመኛ” “በኢየሩሳሌም” “አያልፉም” በሚል ጊዜ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ “እርሱ እየመራና እየመካ እንዳለ ያውቃሉ።” ያውቃሉ፤ ምክንያቱም እነርሱ “ሰባት ጊዜ” የሚለውን ጸሎት የፈጸሙ ሰዎች ናቸውና፣ ይህም እንደ ሎዶቅያ ሳሉ እግዚአብሔር ሲመራችሁ እንዳልነበር መናዘዝን ይጨምራል፤ ነገር ግን ከሎዶቅያ ወደ ፊላዴልፍያ በምትለወጡ ጊዜ “እርሱ እየመራና እየመካ እንዳለ ታውቃላችሁ፤” እንዲሁም እግዚአብሔር “በእስራኤል መካከል” እንዳለ ታውቃላችሁ።

The alpha scattering (disappointment) of April 19 and the omega scattering (disappointment) of October 22 is marked by the first official publication after the great disappointment of October 22. Publishing is a prophetic marker in Millerite history and the prophetic history of the United States, so the first thing officially published after 1844 is a waymark of that history, and the waymark identifies a scattering.

የኤፕሪል 19 የአልፋ መበተን (ተስፋ መቁረጥ) እና የኦክቶበር 22 የኦሜጋ መበተን (ተስፋ መቁረጥ) ከኦክቶበር 22 ታላቅ ተስፋ መቁረጥ በኋላ በወጣው የመጀመሪያው ይፋዊ ሕትመት ምልክት ይደረግባቸዋል። ሕትመት በሚለራዊ ታሪክና በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ የትንቢት መለያ ስለሆነ፣ ስለዚህ ከ1844 በኋላ በይፋ የታተመው የመጀመሪያው ነገር የዚያ ታሪክ የመንገድ ምልክት ነው፣ ይህም የመንገድ ምልክት መበተንን ይለያል።

## 1847—The Remnant Scattered Abroad

1847—በውጭ የተበተነው ቀሪው ሕዝብ

> “A Word to the ‘Little Flock.’

> ለ“ታናሽ መንጋ” የተሰጠ ቃል።

> “The following articles were written for The Day-Dawn, which has been published at Canandaigua, New York, by O. R. L. Crosier. But as that paper is not now published, and as we do not know as it will be published again, it is thought best by some of us in Maine, to have them given in this form. I wish to call the attention of the ‘little flock’ to those things which will very soon take place on this earth. . . .

> “የሚከተሉት ጽሑፎች በኒው ዮርክ ካናንዳይጓ ውስጥ በኦ. አር. ኤል. ክሮሲየር የታተመው ለThe Day-Dawn ተጽፈዋል። ነገር ግን ያ ጋዜጣ አሁን ስለማይታተም፣ እና እንደገና ይታተም እንደሆነም ስለማናውቅ፣ በሜይን ያለን ከእኛ አንዳንዶች በዚህ መልክ እንዲቀርቡ ይሻላል ብለን አስበናል። የ‘ትንሹ መንጋ’ ትኩረት በዚህ ምድር ላይ በጣም በቅርቡ ወደሚፈጸሙት ነገሮች ለመሳብ እወዳለሁ....”

> “The reader will have observed that three communications from the pen of Mrs. E. G. White were included in A Word to the ‘Little Flock.’ . . .

> አንባቢው ከወይዘሮ ኢ. ጂ. ኋይት ብዕር የወጡ ሦስት መልእክቶች በ «A Word to the ‘Little Flock’» ውስጥ እንደተካተቱ ተመልክቶ ይሆናል።...

> “The second communication from Mrs. White, found on pages 14–18, is an account of her first vision under the title, To the Remnant Scattered Abroad. This was written December 20, 1845, as a personal letter to Enoch Jacobs, and was first published by the recipient in The Day-Star of January 24, 1846. Then on April 6, 1846, it was reprinted in broadside form by James White and H. S. Gurney. The statement as it appears in A Word to the ‘Little Flock,’ with the exception of minor editorial changes and added scripture references, is identical with the full account of the vision as first printed.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

> “ከ14–18 ገጾች ላይ የተገኘው ከወይዘሮ ዋይት የመጣው ሁለተኛው መልእክት፣ ለበተኑት ቀሪዎች (To the Remnant Scattered Abroad) በሚል ርዕስ የቀረበው የመጀመሪያዋ ራእይ መግለጫ ነው። ይህም በዲሴምበር 20, 1845 ለኢኖክ ጃኮብስ እንደ ግል ደብዳቤ ተጻፈ፣ ከዚያም ተቀባዩ በጃንዋሪ 24, 1846 የወጣው ዘ ዴይ-ስታር (The Day-Star) ውስጥ ለመጀመሪያ ጊዜ አሳተመው። ከዚያ በኋላ በኤፕሪል 6, 1846 ጄምስ ዋይት እና ኤች. ኤስ. ገርኒ በብሮድሳይድ ቅርጽ እንደገና አሳተሙት። መግለጫውም በA Word to the ‘Little Flock’ ውስጥ እንደቀረበው፣ ከጥቂት አርታኢያዊ ለውጦችና ከተጨመሩ የቅዱስ መጽሐፍ ማጣቀሻዎች በስተቀር፣ በመጀመሪያ እንደታተመው የራእዩ ሙሉ መግለጫ ጋር በፍጹም አንድ ነው።” ጄምስ ዋይት፣ A Word to the ‘Little Flock’, 25.

1844 marks the arrival of an angel and a disappointment. In 1845 the first vision is written and it is published in 1846. The first vision is to “the remnant scattered abroad.” I doubt that the unmarried teenage prophetess knew when she wrote out her first vision that a prophetic characteristic of the “remnant” is that the remnant would of prophetic necessity need to be “scattered abroad,” as one of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand. In 1846 the Whites were married, thus changing Ellen’s last name to White. In the same year the Whites began to keep the seventh-day Sabbath. In 1846 the covenant is marked as finalized, the prophetic marriage that began in 1844 was consummated in 1846, and in 1847 the first official publication is printed and mailed.

1844 ዓ.ም. የመልአክ መምጣትንና ተስፋ መቁረጥን ያመለክታል። በ1845 ዓ.ም. የመጀመሪያው ራእይ ተጻፈ፣ በ1846 ዓ.ም.ም ታተመ። የመጀመሪያው ራእይ ለ“በውጭ የተበተኑት ቅሬታዎች” ነበር። ያላገባችው ወጣት ነቢይት የመጀመሪያውን ራእይዋን በጽሑፍ ስታወጣ የ“ቅሬታዎቹ” አንድ ትንቢታዊ ባህርይ፣ ትንቢታዊ ግዴታ ምክንያት “በውጭ የተበተኑ” መሆን እንዳለባቸው፣ እንደ አንዱ ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ባህርያት መሆኑን እንዳወቀች እጠራጠራለሁ። በ1846 ዓ.ም. ዋይቶች ተጋቡ፣ ስለዚህም የኤለን የአያት ስም ወደ ዋይት ተለወጠ። በዚያው ዓመት ዋይቶች ሰባተኛውን ቀን ሰንበት መጠበቅ ጀመሩ። በ1846 ዓ.ም. ኪዳኑ እንደ ተፈጸመ ተለይቶ ተመልክቷል፤ በ1844 ዓ.ም. የጀመረው ትንቢታዊ ጋብቻ በ1846 ዓ.ም. ፍጻሜውን አገኘ፣ በ1847 ዓ.ም.ም የመጀመሪያው ኦፊሴላዊ ሕትመት ታትሞ በፖስታ ተላከ።

## May, 1850

ግንቦት፣ 1850

> “DEAR READER—My object in this review has been to expose error by the light of sacred truth. . . .

> “ውድ አንባቢ—በዚህ ግምገማ ያለኝ ዓላማ ስሕተትን በቅዱስ እውነት ብርሃን መግለጥ ነበር....”

> “In presenting this little work to the scattered flock, I have discharged my duty to them, in this respect, and may God add his blessing. Amen.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

> “ይህን ትንሽ ሥራ ለተበተነው መንጋ ሳቀርብ፣ በዚህ ረገድ ለእነርሱ ያለብኝን ግዴታ ፈጽሜአለሁ፤ እግዚአብሔርም በረከቱን ይጨምርበት። አሜን።” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

The publication by James White is identifying that his audience was still a scattered flock, but it is also the defense of the seventh-day Sabbath. This is the message of the third angel in its infancy in terms of Millerite Adventism understanding of the Sabbath and the third angel. It is published the same year the 1850 chart is published and together they represent the raising up of the Lord’s army for the approaching Sunday law crisis. Jesus always illustrates the end with the beginning and those who presented the message in 1844 who employed the 1843 chart, were typifying those who would present the message employing the 1850 chart. The beginning of the period of Habakkuk’s two tables, men were proclaiming the message of the hour in conjunction with Habakkuk’s table and in 1850 James White is presenting the message of the third angel along with the 1850 chart. The chart was made by Brother Nichols in the 1849 time period, a period of time when James and Ellen White were living with Brother Nichols. James White was directly associated with the 1850 chart’s production and in that year he began to proclaim the third angel’s message.

በጄምስ ዋይት የታተመው ጽሑፍ አድማጮቹ አሁንም የተበተኑ መንጋ እንደነበሩ የሚያመለክት ሲሆን፣ በተመሳሳይም የሰባተኛው ቀን ሰንበት መከላከያ ነው። ይህ መልእክት በሚለራዊት አድቬንቲዝም ስለ ሰንበትና ስለ ሦስተኛው መልአክ ባለው ግንዛቤ መሠረት፣ በገና በሕፃንነቱ ያለው የሦስተኛው መልአክ መልእክት ነው። ይህም በ1850 ዓ.ም. የ1850 ሰንጠረዥ በታተመበት በዚያው ዓመት ታትሞ ነበር፤ ሁለቱም በአንድነት ለሚቀርበው የእሁድ ሕግ ቀውስ የጌታን ሠራዊት መነሣት ይወክላሉ። ኢየሱስ ሁልጊዜ መጨረሻውን በመጀመሪያው ያመለክታል፤ እናም በ1844 ዓ.ም. የ1843 ሰንጠረዥን ተጠቅመው መልእክቱን ያቀረቡት፣ የ1850 ሰንጠረዥን ተጠቅመው መልእክቱን የሚያቀርቡትን ሰዎች ምሳሌ ሆነው ነበር። በእንባቆም ሁለቱ ሰንጠረዦች ዘመን መጀመሪያ፣ ሰዎች የሰዓቱን መልእክት ከእንባቆም ሰንጠረዥ ጋር በመተባበር ያውጁ ነበር፤ እንዲሁም በ1850 ዓ.ም. ጄምስ ዋይት የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ከ1850 ሰንጠረዥ ጋር አብሮ እያቀረበ ነበር። ሰንጠረዡ በ1849 ዘመን በወንድም ኒኮልስ ተዘጋጀ፤ ይህም ጄምስና ኤለን ዋይት ከወንድም ኒኮልስ ጋር እየኖሩ የነበሩበት የጊዜ ወቅት ነበር። ጄምስ ዋይት ከ1850 ሰንጠረዥ ዝግጅት ጋር በቀጥታ የተያያዘ ነበር፤ በዚያም ዓመት የሦስተኛውን መልአክ መልእክት መስበክ ጀመረ።

> “September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “መስከረም 23፣ [1850] ጌታ የሕዝቡን ቅሬታ ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እንደ ዘረጋ አሳየኝ፤ በዚህም የመሰብሰብ ጊዜ ጥረቶች በእጥፍ ሊጨመሩ እንደሚገባ አሳየኝ። በመበተን ጊዜ እስራኤል ተመታና ተቀደደ፤ አሁን ግን በመሰብሰብ ጊዜ እግዚአብሔር ሕዝቡን ይፈውሳል ይጠግናቸውማል። በመበተን ጊዜ እውነትን ለማስፋፋት የተደረጉ ጥረቶች እጅግ ትንሽ ውጤት ነበራቸው፤ ትንሽ ብቻ ወይም ምንም አልፈጸሙም፤ ነገር ግን በመሰብሰብ ጊዜ፣ እግዚአብሔር ሕዝቡን ለመሰብሰብ እጁን በዘረጋ ጊዜ፣ እውነትን ለማስፋፋት የሚደረጉ ጥረቶች የታሰበላቸውን ውጤት ያስገኛሉ። ሁሉም በሥራው አንድ ሆነው ትጉሃን መሆን ይገባቸዋል። አሁን በመሰብሰብ ጊዜ እኛን ለመምራት ምሳሌ እንዲሆን ወደ መበተኑ መጠቀስ ለማንኛውም ሰው ኀፍረት እንደሆነ አየሁ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር አሁን ከዚያን ጊዜ ያደረገልን በላይ ምንም ካላደረገልን፣ እስራኤል ፈጽሞ ባልተሰበሰበ ነበር። እውነት በአንድ ወረቀት እንዲታተም መደረጉ፣ እንዲሰበክ እንደሚያስፈልግ ሁሉ እንዲሁ አስፈላጊ ነው።” Review and Herald, November 1, 1850.

> “The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

> በገጽ 74 ላይ ያለው፣ ጌታ “ከሕዝቡ ቀሪዎችን ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እንዘረጋ” የሚለው አመለካከት፣ ለክርስቶስ የሚጠባበቁ መካከል አንድ ጊዜ የነበረውን አንድነትና ጽናት ብቻ ይጠቅሳል፤ እንዲሁም እርሱ ሕዝቡን እንደ ገና ማኅበር ለማድረግና ለማስነሣት መጀመሩን ያመለክታል። ኤርሊ ራይቲንግስ፣ 86።

Sister White in Early Writings is commenting upon the passage from Review and Herald in connection with her employing the prophet Isaiah’s words when she said, “the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people.” He stretched out His hand in 1850. When He gathered those people into the Most Holy Place on October 22, 1844 it was at the conclusion of the scattering from 677 BC until October 22, 1844. Literal Judah residing in the literal glorious land were scattered for 2520 years in agreement with the “seven times” of Leviticus twenty-six in 677 BC. At the conclusion of the 2520 years spiritual Israel was gathered on October 22, 1844 and they were immediately scattered and the scattering concluded when the Lord stretches forth His hand a second time. He gathers them the second time in the passage to accomplish two things; to “bind up his people” and to “raise up” His people.

እህት ኋይት በ《Early Writings》 ውስጥ፣ “ጌታ የሕዝቡን ቀሪዎች ለማስመለስ እጁን ሁለተኛ ጊዜ እንዘረጋ አሳየኝ” በማለቷ የነቢዩ ኢሳይያስን ቃላት በመጠቀሟ ጋር በተያያዘ፣ ከ《Review and Herald》 የተወሰደውን ክፍል ትገልጻለች። እርሱ በ1850 እጁን ዘረጋ። እነዚያን ሕዝቦች በ1844 ጥቅምት 22 ወደ ቅድስተ ቅዱሳን በሰበሰባቸው ጊዜ፣ ይህ ከ677 ዓ.ዓ. ጀምሮ እስከ 1844 ጥቅምት 22 ድረስ የቆየው መበተን በሚያበቃበት ጊዜ ነበር። በትክክለኛው የክብር ምድር የሚኖር ትክክለኛ ይሁዳ፣ በ677 ዓ.ዓ. ከዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የተጠቀሱት “ሰባት ዘመናት” መሠረት ለ2520 ዓመታት ተበትኖ ነበር። በ2520 ዓመታቱ መጨረሻ፣ መንፈሳዊ እስራኤል በ1844 ጥቅምት 22 ተሰበሰበ፣ እናም ወዲያውኑ ተበተነ፤ ያም መበተን ጌታ እጁን ሁለተኛ ጊዜ በሚዘረጋበት ጊዜ ተፈጸመ። በዚያ ክፍል ውስጥ ሁለተኛ ጊዜ የሚሰበስባቸው ሁለት ነገሮችን ለማከናወን ነው፤ “ሕዝቡን ለመጠገን” እና “ሕዝቡን ለማስነሣት”።

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his word, awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal or bind the wheat for the heavenly garner.’ These things should engage the whole mind, the whole attention. Again I was shown the necessity of those who believe we are having the last message of mercy, being separate from those who are daily receiving or imbibing new error. I saw that neither young nor old should attend the assemblies of those who are in error and darkness. Said the angel, ‘Let the mind cease to dwell on things of no profit.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

> “ከዚያም ሦስተኛውን መልአክ አየሁ። ከእኔ ጋር የነበረው መልአክ እንዲህ አለ፦ ‘ቃሉ የሚያስፈራ ነው፣ ተልእኮውም አስፈሪ ነው። እርሱ ስንዴውን ከእንክርዳዱ የሚለይ፣ ስንዴውንም ለሰማያዊው ጎተራ የሚያትም ወይም የሚያስር መልአክ ነው።’ እነዚህ ነገሮች ሙሉ ልቦናን፣ ሙሉ ትኩረትንም ሊያስይዙ ይገባል። ደግሞም፣ እኛ የመጨረሻውን የምሕረት መልእክት እየተቀበልን እንደሆነ የሚያምኑ ሰዎች፣ በየቀኑ አዲስ ስሕተትን ከሚቀበሉ ወይም ከሚውጡ ሰዎች የተለዩ መሆን እንዳለባቸው አሳየኝ። ወጣትም ሆነ ሽማግሌ በስሕተትና በጨለማ ውስጥ ያሉትን ሰዎች ስብሰባ መካፈል እንደማይገባቸው አየሁ። መልአኩም እንዲህ አለ፦ ‘ልቦና ምንም ጥቅም በሌላቸው ነገሮች ላይ መቆየቷን ትተው።’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

The second gathering that began in 1850 typified the sealing (binding) of God’s people as they are lifted up “raised” as an ensign. 1850 identifies when the Lord gathers the one hundred and forty-four thousand. Of prophetic necessity they must have been scattered prior to being gathered. Thus, “the three and a half days” of Revelation 11:11 which symbolize 1260, which is half of 2520 and represents the scattering that followed July 18, 2020. Revelation 11:11 is representing the second gathering of those who are to be the one hundred and forty-four thousand and the ensign that is lifted up to the nations as set forth in Isaiah 11:11!

በ1850 የጀመረው ሁለተኛው መሰብሰብ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ እንደ ምልክት ዓላማ ሆነው “ከፍ ሲደረጉ” “ሲነሡ” መታተማቸውን (መታሰራቸውን) ያመለክት ነበር። 1850 ጌታ መቶ አርባ አራቱን ሺህ የሚሰበስብበትን ጊዜ ይለያል። በትንቢታዊ አስፈላጊነት ከመሰብሰባቸው በፊት ተበትነው መሆን ነበረባቸው። ስለዚህ፣ በራእይ 11:11 ያሉት “ሦስት ቀን ተኩል” 1260ን የሚወክሉ ሲሆን፣ ይህም የ2520 ግማሽ ሲሆን ከJuly 18, 2020 በኋላ የተከተለውን መበተን ይወክላል። ራእይ 11:11 መቶ አርባ አራቱ ሺህ ሊሆኑ ያሉትን ሰዎች ሁለተኛ መሰብሰብ እና በኢሳይያስ 11:11 እንደተመለከተው ለአሕዛብ ከፍ የሚደረገውን ምልክት ዓላማ ይወክላል!

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious.

> በዚያም ቀን ለሕዝቦች ዓርማ ሆኖ የሚቆም የእሴይ ሥር ይኖራል፤ አሕዛብም እርሱን ይፈልጉታል፤ ዕረፍቱም ክቡር ይሆናል።

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea.

> በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ ጌታ ከአሶር፣ ከግብፅ፣ ከጳትሮስ፣ ከኩሽ፣ ከዔላም፣ ከሺናር፣ ከሐማት፣ ከባሕርም ደሴቶች የቀሩትን የሕዝቡን ቅሬታ ለመመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ ዳግመኛ ይዘረጋል።

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10, 11, 12.

> እርሱም ለአሕዛብ ምልክትን ያቆማል፥ የእስራኤልንም ተበታተኑት ይሰበስባል፥ የይሁዳንም ተበታተኑት ከምድር አራቱ ዳርቻዎች ያከማቻል። ኢሳይያስ 11፥10፣ 11፣ 12።

In 1850 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. In July of 2023 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. Both 1850 and July 2023 identify the gathering of “the remnant of his people” as Isaiah states in verse 11 of chapter 11. Verse 11 is sandwiched between verses ten and twelve, and both those verses identify the lifting up of the ensign to the world.

በ1850 ጌታ በሁለተኛ ጊዜ እጁን ዘርግቶ በዕንቅልፍ አጋማሽ ጩኸት መልእክት ጋር ተያይዞ ሦስተኛውን የመልአክ መልእክት ያቀርቡ የነበሩትን ሕዝብ ሰበሰበ፤ ይህም በዕብቁቅ ሁለቱ ጽላቶች እንደተወከለ ነው። በ2023 ዓ.ም. ጁላይም ጌታ በሁለተኛ ጊዜ እጁን ዘርግቶ በዕንቅልፍ አጋማሽ ጩኸት መልእክት ጋር ተያይዞ ሦስተኛውን የመልአክ መልእክት ያቀርቡ የነበሩትን ሕዝብ ሰበሰበ፤ ይህም በዕብቁቅ ሁለቱ ጽላቶች እንደተወከለ ነው። 1850ም ሆነ 2023 ዓ.ም. ጁላይ “የሕዝቡን ቀሪ” መሰብሰብ እንደሚያመለክቱ ኢሳይያስ በምዕራፍ 11 ቁጥር 11 እንደሚናገረው ይገልጣሉ። ቁጥር 11 በቁጥር 10 እና 12 መካከል ተቀምጦአል፤ እነዚያም ሁለቱ ቁጥሮች ለዓለም ሰንደቅ መነሣቱን ያመለክታሉ።

Each of the three verses are identifying the ensign, though the middle verse identifies them as the “remnant.” The remnant there is gathered a second time and the number of tribes who they are gathered from is eight. “8” represents not only those in the Noah’s ark that went from old world to the new world without seeing death, but “8” also represents those who are the 8th church that is of the seven. The two witnesses of Revelation 11:11 are those who have been resurrected. The number “8” is the symbol of the resurrection, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, a symbol of baptism and a symbol of those who transition from Laodicea unto Philadelphia and become Isaiah’s ensign to the nations. The Lord stretches forth His hand a second time in 1850 to 1865 and again in July of 2023.

ከሦስቱ ቁጥሮች እያንዳንዱ ሰንደቁን ይገልጻል፤ መካከለኛው ቁጥር ግን እነርሱን “ቀሪዎች” ብሎ ይለያቸዋል። በዚያ ያሉት ቀሪዎች ለሁለተኛ ጊዜ ተሰብስበዋል፤ የሚሰበሰቡባቸው ነገዶችም ቁጥራቸው ስምንት ነው። “8” የሚወክለው ሞትን ሳያዩ ከአሮጌው ዓለም ወደ አዲሱ ዓለም በኖኅ መርከብ የተሻገሩትን ብቻ ሳይሆን፣ “8” ደግሞ ከሰባቱ የሆነችውን ስምንተኛዋን ቤተ ክርስቲያን የሚወክል ነው። የራእይ 11:11 ሁለቱ ምስክሮች ከሞት የተነሡ ናቸው። ቁጥር “8” የትንሣኤ ምልክት፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ምልክት፣ የጥምቀት ምልክት፣ እንዲሁም ከሎዶቅያ ወደ ፊላዴልፊያ የሚሸጋገሩና ለአሕዛብ የኢሳይያስ ሰንደቅ የሚሆኑትን ሰዎች ምልክት ነው። ጌታ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ በ1850 እስከ 1865 ዘመን ዘረጋ፥ እንደገናም በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር።

In 2023, there was new light upon the seven times just as there had been in 1856. The period of 1856 unto 1863 is representing the history of the one hundred and forty-four thousand when the Lord raises up His remnant people as an army.

በ2023 እንደ 1856 እንደ ነበረው ሁሉ በሰባቱ ዘመናት ላይ አዲስ ብርሃን ነበረ። ከ1856 እስከ 1863 ያለው ዘመን፣ ጌታ ቀሪውን ሕዝቡን እንደ ሠራዊት ሲያስነሣ የመቶ አርባ አራቱ ሺህ ታሪክን ይወክላል።

Isaiah 11:11 aligns perfectly with Revelation 11:11 which aligns perfectly with Daniel 11:11. Isaiah and John are portraying an internal history and Daniel an external history. Daniel’s external line of 11:11 runs parallel with John’s internal line of 11:11 and Isaiah’s 11:11 presents the ensign of the internal line who calls God’s other flock out of the external line. Palmoni has tied these passages together into a nice bundle that could only be accomplished by the One who is Creator of all things.

ኢሳይያስ 11፥11 ከራእይ 11፥11 ጋር ፍጹም ይስማማል፤ እርሱም ከዳንኤል 11፥11 ጋር ፍጹም ይስማማል። ኢሳይያስና ዮሐንስ ውስጣዊ ታሪክን ያቀርባሉ፤ ዳንኤል ግን ውጫዊ ታሪክን ያቀርባል። በዳንኤል 11፥11 ያለው ውጫዊ መስመር ከዮሐንስ 11፥11 ውስጣዊ መስመር ጋር በትይዩ ይሄዳል፤ ኢሳይያስም 11፥11 የውስጣዊውን መስመር አርማ ያቀርባል፥ እርሱም የእግዚአብሔርን ሌላ መንጋ ከውጫዊው መስመር ውስጥ ወደ ውጭ የሚጠራ ነው። ፓልሞኒ እነዚህን ምንባቦች ሁሉ አንድ ውብ ጥቅል አድርጎ አስተሳስሯቸዋል፤ ይህም ሊፈጸም የቻለው የሁሉ ፈጣሪ በሆነው ብቻ ነው።

We will continue these things in the next article.

እነዚህን ነገሮች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

## Dialogue with Artificial Information:

ከሰው ሠራሽ መረጃ ጋር ውይይት፡

Does the math world find any significance in the number “11”?

የሒሳብ ዓለም “11” በሚባለው ቁጥር ውስጥ ማንኛውንም ትርጉም ያገኛልን?

Yes, the number 11 holds several points of genuine mathematical interest and significance (beyond just being a prime number). Here are the main ones that mathematicians and math enthusiasts often highlight:

አዎን፣ ቁጥር 11 ከቀዳሚ ቁጥር መሆኑ ብቻ በላይ በሂሳብ ውስጥ እውነተኛ ፍላጎትና ጠቀሜታ ያላቸው በርካታ ገጽታዎችን ይይዛል። የሂሳብ ሊቃውንትና የሂሳብ ወዳጆች ብዙውን ጊዜ የሚያበሩዋቸው ዋና ዋና ነጥቦች እነዚህ ናቸው፦

11 is fifth prime number, the smallest two-digit prime and the first prime that is a palindrome in base 10. “11” is the smallest repunit (a number consisting of repeated units that is a prime. It is the only two-digit prime where the two digits are the same. 11, 22, 33, 44 ect. Only works with “11.” “11” is a Mersenne prime exponent. The decimal expansion of 1/11 = 0.090909… has a repeating period of just 2, but 1/11 is famous in another way: the sequence of primes 11, 101, 1009, 10007, 100003, etc., shows up in discussions of primes in arithmetic progression. The dihedral group of order 22 (symmetries of a regular 11-gon) is notable because “11” is the smallest prime for which the dihedral group has a non-abelian center-free structure of interest in group theory. In theoretical physics (string theory / M-theory), the universe is often modeled in 11 spacetime dimensions, and physicists and mathematicians who work in that area frequently remark on 11’s appearance. “11” is the only palindromic prime with an even number of digits (all others with even digits greater than 2 are divisible by 11 and hence composite). This is a theorem in recreational number theory.

11 አምስተኛው የፕራይም ቁጥር ሲሆን፣ ከሁለት አሃዝ ያላቸው ፕራይሞች መካከል ትንሹ ነው፣ እንዲሁም በመሠረት 10 ፓሊንድሮም የሆነ የመጀመሪያው ፕራይም ነው። “11” ከተደጋጋሚ አንድነቶች የተዋቀረ ቁጥር ማለትም ሪፑኒት ሲሆን፣ ፕራይም የሆነ እንዲህ ያለ ቁጥር ውስጥ ትንሹ ነው። ሁለቱ አሃዞቹ ተመሳሳይ የሆኑበት ብቸኛው የሁለት አሃዝ ፕራይም ነው። 11፣ 22፣ 33፣ 44 ወዘተ። ይህ የሚሠራው በ“11” ብቻ ነው። “11” የሜርሴን ፕራይም ኤክስፖነንት ነው። የ1/11 = 0.090909… የዴሲማል መስፋፋት የተደጋጋሚነት ጊዜው 2 ብቻ ነው፤ ነገር ግን 1/11 በሌላም መንገድ ዝነኛ ነው፤ 11፣ 101፣ 1009፣ 10007፣ 100003 ወዘተ የሚለው የፕራይሞች ተከታታይ በአርቲሜቲክ ፕሮግሬሽን ውስጥ ስለሚገኙ ፕራይሞች በሚደረጉ ውይይቶች ውስጥ ይታያል። 22 ደረጃ ያለው ዳይሄድራል ግሩፕ (የመደበኛ 11-ጎን ሲምሜትሪዎች) “11” በግሩፕ ቲዎሪ ውስጥ ተፈላጊ የሆነ አቤሊያን ያልሆነና ማዕከል-አልባ መዋቅር ያለው ዳይሄድራል ግሩፕ የሚኖረው ትንሹ ፕራይም ስለሆነ የሚጠቀስ ነው። በንድፈ ፊዚክስ (ስትሪንግ ቲዎሪ / ኤም-ቲዎሪ) ውስጥ ዩኒቨርስ ብዙ ጊዜ በ11 የስፔስ-ታይም ልኬቶች ይሞዴላል፣ እና በዚያ መስክ የሚሠሩ ፊዚሲስቶችና ሒሳብ ሊቃውንት 11 መታየቱን ብዙ ጊዜ ይጠቅሳሉ። “11” እኩል ብዛት ያላቸው አሃዞች ያሉት ብቸኛው ፓሊንድሮሚክ ፕራይም ነው (ከዚያ ውጭ ከ2 በላይ እኩል አሃዞች ያላቸው ሁሉ በ11 የሚካፈሉ ስለሆኑ ኮምፖዚት ናቸው)። ይህ በመዝናኛ የቁጥር ቲዎሪ ውስጥ የተረጋገጠ ንድፈ ሐሳብ ነው።

Bottom line:

ቁም ነገር፦

While “11” doesn’t have the same superstar status as π, e, or the golden ratio, it pops up repeatedly as the smallest or first example of many phenomena (first repunit prime, only even-digit palindromic prime, early appearance in many proofs and counterexamples, 11 dimensions in M-theory, etc.). So yes—the math world does consider 11 a significant number.

ምንም እንኳ ፒ፣ e ወይም ወርቃማው መጠን እንዳላቸው ያለውን ከፍተኛ ዝና “11” ባይኖረውም፣ እንደ ብዙ ክስተቶች ትንሹ ወይም የመጀመሪያው ምሳሌ ሆኖ ደጋግሞ ይታያል (የመጀመሪያው repunit prime፣ በእኩል ቁጥር አሃዞች የተጻፈ ብቸኛው ፓሊንድሮሚክ ፕራይም፣ በብዙ ማስረጃዎችና ተቃራኒ ምሳሌዎች ውስጥ ቀደም ብሎ መታየቱ፣ በM-theory ውስጥ 11 ልኬቶች፣ ወዘተ)። ስለዚህ አዎን—የሒሳብ ዓለም 11ን እንደ ጉልህ ቁጥር ይቆጥረዋል።

> “He who inspired the Word was the true expositor of the Word. Christ illustrated his teachings by calling the attention of his hearers to the simple laws of nature, and to the familiar objects which they daily saw and handled. Thus he led their minds from the natural to the spiritual. Many failed of grasping at once the meaning of his parables; but as they day by day came in contact with the objects with which the Great Teacher had associated spiritual truths, some discerned the lessons of divine truth he had sought to impress, and these were convinced of the truth of his mission and converted to the gospel.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “ቃሉን ያነሣሣው እርሱ ራሱ የቃሉ እውነተኛ ተርጓሚ ነበር። ክርስቶስ ትምህርቶቹን ሲያብራራ የሚሰሙትን ሰዎች ትኩረት ወደ ቀላል የተፈጥሮ ሕጎችና ዕለት ዕለት ያዩና የሚያዙአቸው ወደ ተለመዱ ነገሮች በመመራት አሳየ። እንዲሁም አእምሮአቸውን ከተፈጥሯዊው ወደ መንፈሳዊው መራቸው። ብዙዎች የምሳሌዎቹን ትርጉም ወዲያውኑ መገንዘብ አልቻሉም፤ ነገር ግን ቀን በቀን ታላቁ መምህር መንፈሳዊ እውነቶችን ካያያዛቸው ነገሮች ጋር ሲገናኙ፣ አንዳንዶቹ ሊያሳስባቸው የፈለገውን የመለኮታዊ እውነት ትምህርቶች አስተዋሉ፤ እነዚህም ስለ ተልእኮው እውነተኛነት ተረድተው በወንጌል ተለወጡ።” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “Leading thus from the natural to the spiritual kingdom, Christ’s parables are links in the chain of truth that unites man with God, and earth with heaven.” Christ’s Object Lessons, 17.

> “ክርስቶስ ከተፈጥሮአዊው መንግሥት ወደ መንፈሳዊው መንግሥት እንዲህ እየመራ፣ ምሳሌዎቹ ሰውን ከእግዚአብሔር ጋር፣ ምድርንም ከሰማይ ጋር በሚያስተሳስር የእውነት ሰንሰለት ውስጥ ያሉ አገናኞች ናቸው።” Christ’s Object Lessons, 17.

Back to Articles