Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirteen

መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ አሥራ ሦስት

Unveiling the Triple Application of Prophecy: Understanding the Significance of September 11, 2001, in Biblical Context

የትንቢት ሶስት ድርብ ተፈጻሚነትን መግለጥ፡ የመስከረም 11፣ 2001 በመጽሐፍ ቅዱሳዊ አውድ ውስጥ ያለውን አስፈላጊነት መረዳት

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the Lord led His last-day people back to Jeremiah’s “old paths” on September 11, 2001, He had already identified the rule of the triple application of prophecy.

ጌታ በ2001 ሴፕቴምበር 11 ቀን የመጨረሻው ዘመን ሕዝቡን ወደ ኤርምያስ “የቀድሞ መንገዶች” በመለሰ ጊዜ፣ እርሱ አስቀድሞ የትንቢት ሦስት እጥፍ አተገባበር መርሕን ለይቶ ነበር።

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> ስለዚህ ጌታ እንዲህ ይላል፦ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ ስለ ቀድሞ መንገዶች ጠይቁ፤ መልካም መንገድ የት እንደ ሆነ ፈልጉ፥ በእርስዋም ተመላለሱ፤ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ። እነርሱ ግን፦ በእርስዋ አንመላለስም አሉ። ደግሞም፦ የመለከትን ድምፅ ስሙ ብዬ ጠባቂዎችን በላያችሁ ሾምሁ። እነርሱ ግን፦ አንሰማም አሉ። ኤርምያስ 6፥16, 17።

When the Lord returned His people to the old paths, they would find rest (the latter rain), and the watchmen were then given a trumpet message. All the prophets most perfectly identify the end of the last days, so the trumpet message of the last days would be the final trumpet, which is the seventh trumpet, which is the third woe.

እግዚአብሔር ሕዝቡን ወደ ቀደሙት መንገዶች በመመለሱ ጊዜ፣ ዕረፍትን (የኋለኛውን ዝናብ) ያገኙ ነበር፤ ከዚያም ጠባቂዎቹ የመለከት መልእክት ተሰጣቸው። ነቢያት ሁሉ የመጨረሻውን ዘመን ፍጻሜ በእጅጉ ፍጹም ሁኔታ ስለሚለዩ፣ የመጨረሻው ዘመን የመለከት መልእክት የመጨረሻው መለከት ነው፤ እርሱም ሰባተኛው መለከት ሲሆን ሦስተኛው ወዮም ነው።

When His last-day people began to walk within the old paths, it was recognized that the characteristics of the first woe, identified a specific symbolic historical leader (Mohammed), and that the second woe, did the same thing (Osman). It was found that each of the first four trumpets also had specific symbolic leaders to identify the trumpet, and it was then recognized that Osama bin Laden was the symbolic leader of the third woe.

የእርሱ የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ በቀድሞው መንገዶች ውስጥ መሄድ በጀመሩ ጊዜ፣ የመጀመሪያው ወዮ ባህርያት አንድ የተለየ ምሳሌያዊ ታሪካዊ መሪ (ሙሐመድ) እንደሚለዩ ታወቀ፤ ሁለተኛው ወዮም ደግሞ ያንኑ ነገር እንደሚያደርግ (ኦስማን) ታወቀ። ከመጀመሪያዎቹ አራቱ መለከቶች እያንዳንዱም መለከቱን ለመለየት የተለዩ ምሳሌያዊ መሪዎች እንዳሉት ተገኘ፤ ከዚያም ኦሳማ ቢን ላደን የሦስተኛው ወዮ ምሳሌያዊ መሪ እንደሆነ ታወቀ።

Mohammed was associated with Arabia, and Osman was the symbol of the Ottoman Empire in Turkey, and Osama bin Laden represented world-wide Islamic terror, though he, as with Mohammed, was an Arabian.

ሙሐመድ ከዓረቢያ ጋር የተያያዘ ነበር፤ ኦስማንም በቱርክ ውስጥ ያለው የኦቶማን ግዛት ምልክት ነበረ፤ ኦሳማ ቢን ላደንም፣ እርሱ እንደ ሙሐመድ ዓረባዊ ቢሆንም፣ ዓለም-አቀፍ እስላማዊ ሽብርን ይወክል ነበር።

It was also recognized that the first woe, hurt the armies of Rome and that the second woe, killed the armies of Rome. September 11, 2001 was then recognized as the point when Islam of the third woe, hurt the army of Rome (the United States), but that at the Sunday law, it will kill the army of Rome, as the United States comes to its conclusion as the sixth kingdom of Bible prophecy, and surrenders its national sovereignty to the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet.

እንዲሁም የመጀመሪያው ወዮ የሮማን ሠራዊቶች እንደጎዳ፣ ሁለተኛውም ወዮ የሮማን ሠራዊቶች እንደገደለ ተገነዘበ። ከዚያም መስከረም 11 ቀን 2001 የሦስተኛው ወዮ እስልምና የሮማን ሠራዊት (ዩናይትድ ስቴትስን) የጎዳበት ነጥብ መሆኑ ተገነዘበ፤ ነገር ግን በእሑድ ሕግ ጊዜ፣ ዩናይትድ ስቴትስ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት እንደ መደረሻዋ ስትደርስና ብሔራዊ ሉዓላዊነቷን ለዘንዶው፣ ለአውሬው እና ለሐሰተኛው ነቢይ ሦስትዮሽ ኅብረት በምትሰጥበት ጊዜ፣ የሮማን ሠራዊት እንደሚገድል ተገነዘበ።

It was recognized that the United States was the earth beast with two horns of power. A primary prophetic characteristic of the earth beast is that it changes from a lamb to a dragon. Prophetically horns represent strength, and the strength of the earth beast was Republicanism and Protestantism, represented as the two horns of the earth beast. But now in the last days, the two strengths of the earth beast have changed to military and economic power. On September 11, 2001 Islam of the third woe struck the earth, a symbol of the earth beast, the Pentagon, a symbol of its military might, and the Twin Towers in New York City, a symbol of its economic strength.

አሜሪካ የምድር አውሬ ሆና ሁለት የኃይል ቀንዶች ያሏት መሆኗ ታውቆ ነበር። የምድር አውሬው ዋነኛ ትንቢታዊ ባሕርይ ከበግ ወደ ዘንዶ መለወጡ ነው። በትንቢት ቀንዶች ኃይልን ይወክላሉ፣ የምድር አውሬውም ኃይል ሪፐብሊካኒዝምና ፕሮቴስታንቲዝም ነበሩ፥ እነርሱም እንደ ምድር አውሬው ሁለት ቀንዶች ተወክለው ነበር። ነገር ግን አሁን በመጨረሻዎቹ ቀናት የምድር አውሬው ሁለቱ ኃይሎች ወደ ወታደራዊና ወደ ኢኮኖሚያዊ ኃይል ተለውጠዋል። በሦስተኛው ወዮ የተመለከተው እስልምና መስከረም 11 ቀን 2001 ምድሪቱን መታ፤ ይህም የምድር አውሬው ምልክት ነበር፤ ፔንታጎንንም፣ የወታደራዊ ኀይሉ ምልክት የሆነውን፣ እንዲሁም በኒው ዮርክ ከተማ ያሉትን መንታ ማማዎች፣ የኢኮኖሚያዊ ኃይሉ ምልክት የሆኑትን።

When it was also recognized that the beginning history of the first woe, and the ending history of the second woe, both presented an illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, it was recognized that at the arrival of the third woe, when the great buildings of New York were brought down, it was identified that the sealing process of the one hundred and forty-four thousand had began.

በመጀመሪያው ወዮ የመነሻ ታሪክና በሁለተኛው ወዮ የፍጻሜ ታሪክ ሁለቱም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማተም ምሳሌ እንደሚያቀርቡ በታወቀ ጊዜ፣ ሦስተኛው ወዮ በመድረሱ፣ የኒው ዮርክ ታላላቅ ሕንፃዎች በተዋረዱበት ጊዜ፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የማተም ሂደት መጀመሩ እንደታወቀ ተለይቶ ተገኘ።

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “አሁን እኔ ኒው ዮርክ በትልቅ የባሕር ማዕበል እንደሚጠራረግ ተናግሬያለሁ የሚል ቃል ይመጣልን? ይህን እኔ ፈጽሞ አላልኩም። በዚያ ከፍ ከፍ እየተሠሩ ያሉትን ታላላቅ ሕንፃዎች፣ ወለል በወለል ሲጨመሩ፣ ስመለከት፣ ‘ጌታ ምድርን በእጅጉ ለማናወጥ በሚነሣበት ጊዜ እንዴት ያሉ አስፈሪ ትዕይንቶች ይከሰታሉ! በዚያን ጊዜ የራእይ 18፥1–3 ቃላት ይፈጸማሉ’ ብዬ ነበር ያልኩት። የራእይ መጽሐፍ አሥራ ስምንተኛው ምዕራፍ በሙሉ በምድር ላይ ሊመጣ ስላለው ነገር ማስጠንቀቂያ ነው። ነገር ግን በተለይ በኒው ዮርክ ላይ ስለሚመጣው ነገር ያገኘሁት ልዩ ብርሃን የለኝም፤ ከዚያ በቀር አንድ ቀን በዚያ ያሉት ታላላቅ ሕንፃዎች በእግዚአብሔር ኃይል መገልበጥና መናወጥ እንደሚጣሉ አውቃለሁ። ከተሰጠኝ ብርሃን የተነሣ ጥፋት በዓለም ውስጥ እንዳለ አውቃለሁ። ከጌታ አንድ ቃል፣ ከኀያል ኃይሉም አንድ ንክኪ ብቻ፣ እነዚህ ግዙፍ ሕንፃዎች ይወድቃሉ። እኛም አስፈሪነታቸውን ልንገምት የማንችላቸው ትዕይንቶች ይከሰታሉ።” Review and Herald, July 5, 1906.

The “destruction that is in the world,” is the character of Islam, for its character is represented as Apollyon and Abaddon in chapter nine, verse eleven of Revelation.

“በዓለም ያለው ጥፋት” የእስልምና ባሕርይ ነው፤ ምክንያቱም በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ፣ ቁጥር አሥራ አንድ ውስጥ ባሕርዩ እንደ አፖሊዮን እና አባዶን ተመስሎ ተገልጿል።

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. Revelation 9:11 (NINE ELEVEN).

> በላያቸውም ንጉሥ ነበራቸው፤ እርሱም የጥልቁ ጉድጓድ መልአክ ነው፤ ስሙም በዕብራይስጥ አባዶን ይባላል፥ በግሪክኛ ግን አጶልዮን የሚል ስም አለው። ራእይ 9፥11 (ዘጠኝ አስራ አንድ)።

The meaning of the name, or character, of the king that rules Islam, both in Hebrew and Greek, as represented by the two names is “death” and “destruction,” which arrived on September 11, 2001, when the great buildings of New York were thrown down. At that point, Revelation chapter eighteen, verses one through three began to be fulfilled.

የእስልምናን የሚገዛው ንጉሥ ስም፣ ወይም ባሕርይ፣ በሁለቱ ስሞች እንደተወከለው በዕብራይስጥና በግሪክ ትርጉሙ “ሞት” እና “ጥፋት” ነው፤ ይህም በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም.፣ የኒው ዮርክ ታላላቅ ሕንፃዎች በወደቁ ጊዜ ደረሰ። በዚያን ጊዜ፣ ራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት፣ ቁጥር አንድ እስከ ሦስት መፈጸም ጀመረ።

It was recognized that the first mention of the wild man of Islam in the book of Genesis used the Hebrew word for the “wild Arabian ass,” which was translated in the verse as a “wild man.” The symbol of Islam is the horse family, and in Revelation chapter nine, it was also represented as a warhorse. Upon the sacred charts of Habakkuk, that God’s people had been informed “should not be altered,” Islam was also represented by the war horses.

በዘፍጥረት መጽሐፍ ውስጥ ስለ እስልምናው የዱር ሰው የተደረገው የመጀመሪያ ጥቅስ፣ በዚያ ንባብ “የዱር ሰው” ተብሎ የተተረጎመውን “የዱር ዓረባዊ አህያ” የሚል ዕብራይስጥ ቃል እንደተጠቀመ ታውቆ ነበር። የእስልምና ምልክት የፈረስ ወገን ነው፤ በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝም እንዲሁ እንደ የጦር ፈረስ ተወክሎ ነበር። በሐበቁቅ ቅዱሳን ሰንጠረዦች ላይም፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ “ሊለወጡ የማይገባቸው” ተብለው የተነገራቸው እነዚያ ሰንጠረዦች ላይ፣ እስልምና ደግሞ በጦር ፈረሶች ተወክሎ ነበር።

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> የእግዚአብሔርም መልአክ እንዲህ አላት፦ እነሆ፥ አርግዘሻል፤ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፥ ስሙንም እስማኤል ትይው፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር መከራሽን ሰምቶአልና። እርሱም እንደ ዱር አህያ ያለ ሰው ይሆናል፤ እጁ በሰው ሁሉ ላይ ይሆናል፥ የሰውም ሁሉ እጅ በእርሱ ላይ ይሆናል፤ በወንድሞቹም ሁሉ ፊት ይኖራል። ዘፍጥረት 16፥11, 12።

The first mention of the birth of Ishmael was associated with a “restraint,” which became a primary symbol associated with Islam.

የእስማኤል መወለድ ለመጀመሪያ ጊዜ ሲጠቀስ፣ ከ“መከልከል” ጋር ተያይዞ ነበር፤ ይህም ከእስልምና ጋር የተያያዘ ዋነኛ ምልክት ሆነ።

> Now Sarai Abram’s wife bare him no children: and she had an handmaid, an Egyptian, whose name was Hagar. And Sarai said unto Abram, Behold now, the Lord hath restrained me from bearing: I pray thee, go in unto my maid; it may be that I may obtain children by her. And Abram hearkened to the voice of Sarai. Genesis 16:1, 2.

> አሁንም የአብራም ሚስት ሦራ ልጅ አልወለደችለትም ነበር፤ ግብፃዊት የሆነች አንዲት ባሪያ ነበራት፥ ስምዋም አጋር ነበር። ሦራም ለአብራም፦ እነሆ፥ እግዚአብሔር ከመውለድ ከልክሎኛል፤ እባክህ ወደ ባሪያዬ ግባ፤ ምናልባት በእርስዋ አማካኝነት ልጆች አገኝ ይሆናል አለችው። አብራምም የሦራን ቃል ሰማ። ዘፍጥረት 16፥1-2።

In the very same first mention of Islam, as represented by the birth of Ishmael, submission is emphasized. The concept of submission is fundamental to the religion of Islam. The word “Islam,” is derived from two Arabic words, “salaam,” which means “peace”, and “aslama,” which means “to submit” or “surrender”. Islam teaches that believers should submit their will to the will of Allah (God) in all aspects of life. Once Sarah realized she had made a bad decision by encouraging Abraham to take Hagar and produce Ishmael she got permission from Abraham to treat Hagar harshly, causing Hagar to flee from the home of Abraham. There she received a message from the angel.

በእስልምና ስለተደረገው የመጀመሪያው ጥቅስ ራሱ፣ ማለትም በእስማኤል ልደት እንደተወከለው፣ መገዛት በግልጽ ይጎላል። የመገዛት ጽንሰ-ሐሳብ ለእስልምና ሃይማኖት መሠረታዊ ነው። “እስልምና” የሚለው ቃል “ሰላም” ከሚለው ትርጉሙ “ሰላም” ከሆነ አረብኛ ቃል እና “አስለማ” ከሚለው ትርጉሙ “መገዛት” ወይም “እጅ መስጠት” ከሆነ ሁለት የአረብኛ ቃላት የተገኘ ነው። እስልምና አማኞች በሕይወት ጉዳይ ሁሉ ፈቃዳቸውን ለአላህ (እግዚአብሔር) ፈቃድ እንዲያስገዙ ያስተምራል። ሣራም አብርሃምን አጋርን እንዲወስድ እና እስማኤልን እንዲወልድ በማበረታቷ መጥፎ ውሳኔ እንዳደረገች ባወቀች ጊዜ፣ አጋርን በጭካኔ እንድትይዛት ከአብርሃም ፈቃድ አገኘች፤ ይህም አጋር ከአብርሃም ቤት እንድትሸሽ አደረጋት። በዚያም ከመልአኩ መልእክት ተቀበለች።

> But Abram said unto Sarai, Behold, thy maid is in thy hand; do to her as it pleaseth thee. And when Sarai dealt hardly with her, she fled from her face. And the angel of the Lord found her by a fountain of water in the wilderness, by the fountain in the way to Shur. And he said, Hagar, Sarai’s maid, whence camest thou? and whither wilt thou go? And she said, I flee from the face of my mistress Sarai. And the angel of the Lord said unto her, Return to thy mistress, and submit thyself under her hands. And the angel of the Lord said unto her, I will multiply thy seed exceedingly, that it shall not be numbered for multitude. And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:6–12.

> አብራምም ሣራይን፦ እነሆ፥ ባሪያሽ በእጅሽ ነች፤ ደስ እንደሚልሽ አድርጊባት አላት። ሣራይም በጭካኔ ባደረገችባት ጊዜ ከፊቷ ሸሸች። የእግዚአብሔርም መልአክ በምድረ በዳ አንድ የውኃ ምንጭ አጠገብ፥ በሹር መንገድ ያለውን ምንጭ አጠገብ አገኛት። እርሱም፦ አንቺ የሣራይ ባሪያ አጋር፥ ከወዴት መጣሽ? ወዴትስ ትሄጃለሽ? አላት። እርሷም፦ ከእመቤቴ ከሣራይ ፊት እሸሻለሁ አለች። የእግዚአብሔርም መልአክ፦ ወደ እመቤትሽ ተመለሺ፥ ከእጆቿም በታች ተገዢ ሁኚ አላት። የእግዚአብሔርም መልአክ ደግሞ፦ ዘርሽን እጅግ አበዛዋለሁ፥ ከብዛቱም የተነሣ ሊቈጠር አይቻልም አላት። የእግዚአብሔርም መልአክ ደግሞ፦ እነሆ፥ ፀንሰሻል፥ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፤ እግዚአብሔር መከራሽን ሰምቶአልና ስሙን ይስማኤል ትዪዋለሽ። እርሱም ምድረ በዳ ሰው ይሆናል፤ እጁ በሁሉ ላይ ይሆናል፥ የሁሉም እጅ በእርሱ ላይ ይሆናል፤ በወንድሞቹም ሁሉ ፊት ይቀመጣል። ዘፍጥረት 16፥6–12።

The restraint of Islam, the “submission” that represents the character of the religion of Islam, and the role of Islam are all in the first mention of Ishmael, and represent the prophetic DNA of the Islam represented by the three woes of Revelation. Once the Lord brought His people to Jeremiah’s old paths they also recognized that the “four winds” that are held in check by the four angels of Revelation chapter seven, are specifically the four winds of Islam.

የእስልምና መገዛት፣ የእስልምናን ሃይማኖት ባሕርይ የሚወክለው “መታዘዝ”፣ እና የእስልምና ሚና ሁሉ በእስማኤል የመጀመሪያ መጠቀስ ውስጥ ይገኛሉ፣ እናም በራእይ የተጠቀሱት ሦስቱ ወዮታዎች የሚወክሉትን እስልምና ትንቢታዊ ዲኤንኤ ይወክላሉ። ጌታም ሕዝቡን ወደ ኤርምያስ የቀድሞ መንገዶች ካመጣ በኋላ፣ በራእይ ምዕራፍ ሰባት ባሉት አራቱ መላእክት ተይዘው የሚቆጠቡት “አራቱ ነፋሳት” በተለይ የእስልምና አራቱ ነፋሳት መሆናቸውን ደግሞ ተገነዘቡ።

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “መላእክት አራቱን ነፋሳት ይይዛሉ፤ እነርሱም እንደ ተቆጣ ፈረስ ተመስለው ከቁጥጥር ለመፈታትና በጥፋትና በሞት ዱካቸውን እያሰራጩ በምድር ሁሉ ፊት ላይ ለመጥለቅ ይፈልጋሉ።” Manuscript Releases, ቅጽ 20, 217.

The “angry horse” of Islam that is also the “four winds” that are “restrained” while the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished, bear “death and destruction” (Abaddon and Apollyon) in their “path.” Just as the restraint placed upon Hagar, placed that prophetic attribute into the symbol of Islam, the four winds and the angry horse are both restrained, and with that fact in place it was recognized that the beginning of the first woe, identifies a restraint upon Islam as represented by Abubakar’s historical command.

የእስልምናው “የተቈጣ ፈረስ” እንዲሁም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማተም እስኪፈጸም ድረስ “የታገዱ” የሆኑት “አራቱ ነፋሳት” በ“መንገዳቸው” ውስጥ “ሞትና ጥፋት” (አባዶን እና አፖልዮን) ይሸከማሉ። በሐጋር ላይ የተጣለው እገዳ ያን ትንቢታዊ ባሕርይ ወደ እስልምና ምልክት እንዳስገባው ሁሉ፣ አራቱ ነፋሳትና የተቈጣው ፈረስ ሁለቱም የታገዱ ናቸው፤ ይህም እውነታ በተቀመጠ ጊዜ፣ የመጀመሪያው ወዮ መጀመር እስልምና ላይ እገዳ መኖሩን እንደሚያመለክት፣ ይህም በአቡባከር ታሪካዊ ትእዛዝ እንደተወከለ ታወቀ።

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> እነርሱም የምድርን ሣር፣ ማንኛውንም አረንጓዴ ነገር፣ ወይም ማንኛውንም ዛፍ እንዳያበላሹ፥ ነገር ግን በግንባራቸው የእግዚአብሔር ማኅተም የሌላቸውን ሰዎች ብቻ እንዲጎዱ ታዘዙ። ራእይ 9፥4።

Line upon line, the beginning of the second woe, which in the triple application of the three woes is placed over the beginning of the first woe, identifies a release of the four angels, who in the verse represents the release of Islam’s second great jihad.

በመስመር ላይ መስመር፣ የሁለተኛው ወዮ መጀመሪያ፣ በሦስቱ ወዮዎች ሦስትዮሽ አተገባበር ውስጥ በመጀመሪያው ወዮ መጀመሪያ ላይ የተደረገ ሲሆን፣ በዚያ ጥቅስ ውስጥ የእስልምና ሁለተኛውን ታላቅ ጂሃድ መፈታት የሚወክል የአራቱ መላእክት መፈታትን ይለያል።

> Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. Revelation 9:14.

> መለከት ለነበረው ስድስተኛው መልአክ፣ “በታላቁ ወንዝ ኤፍራጥስ የታሰሩትን አራቱን መላእክት ፍታቸው” እያለ ተናገረ። ራእይ 9፥14።

It was therefore understood that at the beginning of the third woe, Islam would be both released and restrained, which is the very testimony of Sister White.

ስለዚህ በሦስተኛው ወዮ መጀመሪያ ላይ እስልምና በአንድ ጊዜ እንደሚለቀቅና እንደሚገታ ተረድቶ ነበር፤ ይህም በትክክል የእህት ኋይት ምስክርነት ነው።

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “በዚያ ጊዜ፣ የድነት ሥራ ወደ መዘጋቱ ሲደርስ፣ መከራ በምድር ላይ ይመጣል፤ አሕዛብም ይቈጡባሉ፣ ነገር ግን የሦስተኛውን መልአክ ሥራ እንዳያግዱ ተቆጥተው ይያዛሉ። በዚያን ጊዜ ‘የኋለኛው ዝናብ፣’ ወይም ከጌታ ፊት የሚመጣ ማረፍ፣ ይመጣል፤ ይህም ለሦስተኛው መልአክ ታላቅ ድምፅ ኃይል ለመስጠትና ቅዱሳንንም ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች በሚፈስሱበት ዘመን እንዲቆሙ ለማዘጋጀት ነው።” Early Writings, 85.

When the historical record of Islam was investigated it was found that the warfare and accomplishments of Arabic Islam of the first woe, is understood by Islam as “the first great jihad”, and that the warfare of the Ottoman Empire that began when the four angels were loosed is understood by Islam as “the second great jihad”. In agreement with the triple application Islam believes the third and last great jihad, began on September 11, 2001. As William Miller once wrote, “History and prophecy, doth agree.”

የእስልምና ታሪካዊ መዝገብ በተመረመረ ጊዜ፣ የመጀመሪያው ወዮ የሆነው የዓረባዊ እስልምና ጦርነትና ውጤቶች በእስልምና “የመጀመሪያው ታላቅ ጂሃድ” ተብለው እንደሚገነዘቡ፣ እንዲሁም አራቱ መላእክት በተፈቱ ጊዜ የጀመረው የኦቶማን ግዛት ጦርነት በእስልምና “ሁለተኛው ታላቅ ጂሃድ” ተብሎ እንደሚገነዘብ ተገኘ። ከሶስትዮሽ አተገባበር ጋር በመስማማት፣ እስልምና ሦስተኛውና የመጨረሻው ታላቅ ጂሃድ መስከረም 11 ቀን 2001 እንደጀመረ ያምናል። ዊልያም ሚለር አንድ ጊዜ እንደጻፈው፣ “ታሪክና ትንቢት ይስማማሉ።”

The “line upon line” application of a release and simultaneous restraint as represented by laying the beginning prophetic line of the first and second woes, over one another, was perfectly confirmed by the Spirit of Prophecy, and immediately after Islam struck on September 11, 2001 President George W. Bush placed a world-wide restraint upon Islam by initiating his war on terror. The simultaneous releasing and restraining of the “angry horse” of Islam was confirmed by the Bible, the Spirit of Prophecy, and also history.

“መስመር በመስመር” የሆነው የመፈታትና በተመሳሳይ ጊዜ የመገደብ አተገባበር፣ የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን ወዮታ መነሻ ትንቢታዊ መስመር እርስ በርሳቸው በመደራረብ እንደሚወከል፣ በትንቢት መንፈስ ፍጹም ተረጋግጦ ነበር፤ እናም እስልምና በመስከረም 11 ቀን 2001 ከመታች ወዲያውኑ ፕሬዚዳንት ጆርጅ ደብልዩ. ቡሽ የሽብር ላይ ጦርነቱን በማስጀመር በእስልምና ላይ ዓለም አቀፍ ገደብ ጣለ። የእስልምናው “ቁጡ ፈረስ” በተመሳሳይ ጊዜ መፈታቱና መገደቡ በመጽሐፍ ቅዱስ፣ በትንቢት መንፈስ፣ እና ደግሞ በታሪክ ተረጋግጦ ነበር።

Those who “follow the Lamb” back to the Millerite old paths find the “rest,” which is the latter rain, that Sister White identifies begins when the nations are angered, yet held in check, as they were on September 11, 2001.

እነዚያ “በጉን የሚከተሉ” ወደ ሚለራውያን የቀድሞ መንገዶች ሲመለሱ፣ እህት ዋይት በአሕዛብ ሲቈጡ ነገር ግን በግዴታ ሲታገዱ—እንደ 2001 ሴፕቴምበር 11 እንደነበረው—የሚጀምር መሆኑን የምትለየውን ያን “ዕረፍት” ማለትም የኋለኛውን ዝናብ ያገኛሉ።

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> «በዚያን ጊዜ፣ የመዳን ሥራ ወደ መጨረሻው ሲቃረብ፣ መከራ በምድር ላይ ይመጣ ይሆናል፣ እናም አሕዛብ ይቈጡ ይሆናል፤ ሆኖም የሦስተኛውን መልአክ ሥራ እንዳይከለክሉ ተገድበው ይያዛሉ። በዚያን ጊዜ “የኋለኛው ዝናብ፣” ወይም ከጌታ ፊት የሚመጣው መታደስ፣ ለሦስተኛው መልአክ ታላቅ ድምፅ ኃይል ለመስጠት፣ እናም ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች በሚፈስሱበት ዘመን ቅዱሳንን ለመቆም ለማዘጋጀት ይመጣል።» Early Writings, 85.

Those who “follow the Lamb” back to the Millerite old paths find the “rest,” which is the latter rain, that Sister White identifies begins when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001.

እነዚያ “በጉን የሚከተሉ” ወደ ሚለራውያን የቀድሞ መንገዶች በመመለስ፣ እኅት ዋይት በራእይ 18 ያለው ብርቱ መልአክ በሴፕቴምበር 11፣ 2001 ሲወርድ እንደሚጀምር የለየችውን፣ ይህም የኋለኛው ዝናብ የሆነውን “ዕረፍት” ያገኛሉ።

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “የኋለኛው ዝናብ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ሊወርድ ነው። ኃያል መልአክ ከሰማይ ሊወርድ ነው፥ ምድርም ሁሉ በክብሩ ሊበራ ነው።” Review and Herald, April 21, 1891.

That mighty angel descended when the buildings of New York were thrown down, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the latter rain began to sprinkle. Those who were led back to Jeremiah’s old paths, and found the “rest,” which is the latter rain, then recognized that Isaiah’s “rest and refreshing,” was also the latter rain, but it was also an identification of the test which on September 11, 2001 confronted God’s people, and especially the “scornful men” who “ruled Jerusalem”. They came to understand that the test was twofold, for it represented the message of Islam of the third woe, and just as importantly, it represented the biblical methodology that established the message of the latter rain.

ያ ኀያል መልአክ የኒው ዮርክ ሕንፃዎች በተጣሉ ጊዜ ወረደ፤ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም መደረግ ተጀመረ፥ የኋለኛውም ዝናብ መርጨት ጀመረ። ወደ ኤርምያስ የድሮ መንገዶች የተመሩ እና “ዕረፍቱን” ያገኙ ሰዎች፣ እርሱም የኋለኛው ዝናብ ነው፣ በዚያን ጊዜ የኢሳይያስ “ዕረፍትና ማረፍ” ደግሞ የኋለኛው ዝናብ መሆኑን አወቁ፤ ነገር ግን ይህ ደግሞ በመስከረም 11 ቀን 2001 ከእግዚአብሔር ሕዝብ ፊት የቆመውን ፈተና፣ በተለይም “ኢየሩሳሌምን የገዙ” “ፌዘኞች ሰዎች” የተመለከተ መለያ መሆኑን ነበር። ይህ ፈተና ሁለት ገጽታ እንዳለው ሊያስተውሉ ጀመሩ፤ ምክንያቱም እርሱ የሦስተኛው ወዮ የእስልምና መልእክትን ይወክል ነበር፥ እንዲሁም ከዚያ ያልተናነሰ አስፈላጊነት ያለው ሆኖ፣ የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ያቋቋመውን መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዘዴ ደግሞ ይወክል ነበር።

> To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Isaiah 28:12–14.

> እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “ይህ ድካም ለደከመው ዕረፍት የሚሆንበት ዕረፍት ነው፤ ይህም መታደስ ነው።” ነገር ግን ሊሰሙ አልወዱም። ስለዚህ የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ ሥርዓት በሥርዓት፣ ሥርዓት በሥርዓት፤ መስመር በመስመር፣ መስመር በመስመር፤ እዚህ ትንሽ፣ በዚያም ትንሽ ሆነ፤ እንዲሄዱና ወደ ኋላ እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ እንዲጠመዱና እንዲያዙ ዘንድ። ስለዚህ በኢየሩሳሌም ያለውን ይህን ሕዝብ የምትገዙ ፌዘኞች ሆይ፣ የእግዚአብሔርን ቃል ስሙ። ኢሳይያስ 28፥12–14።

Walking in the old paths allowed God’s last day people to then see that the parable of the ten virgins, which “illustrates the experience of the Adventist people,” was to be repeated “to the very letter,” during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The testimony of the history where the parable was first fulfilled identified that Habakkuk chapter two was directly connected with and part of the parable. Therefore the “debate” of Habakkuk two represented the test of the rest and refreshing that the scornful men refused to hear. As faithful Bible students continued to investigate the old paths, they realized that not only was the parable of the ten virgins, and Habakkuk two, the same prophecy, but so too was Ezekiel chapter twelve.

በቀድሞዎቹ መንገዶች መመላለስ የእግዚአብሔር በመጨረሻው ዘመን ያሉትን ሕዝብ ከዚያ በኋላ፣ “የአድቬንቲስት ሕዝብ ልምድን የሚያመለክት” የአሥሩ ደናግል ምሳሌ፣ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የማኅተም ዘመን ውስጥ “በፊደል በፊደል” እንደገና ሊፈጸም እንደሚገባ እንዲያዩ አስቻላቸው። ምሳሌው ለመጀመሪያ ጊዜ የተፈጸመበት ታሪክ ምስክርነት፣ የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ከምሳሌው ጋር በቀጥታ የተያያዘና የእርሱም ክፍል እንደሆነ ገለጠ። ስለዚህ በዕንባቆም ሁለት ያለው “ክርክር”፣ ፌዘኞቹ ሰዎች ሊሰሙት ያልፈለጉትን የእረፍትና የማረፊያ ፈተና ይወክል ነበር። ታማኝ የመጽሐፍ ቅዱስ ተማሪዎች ቀድሞዎቹን መንገዶች መመርመራቸውን በቀጠሉ ጊዜ፣ የአሥሩ ደናግል ምሳሌና የዕንባቆም ሁለት ብቻ ሳይሆኑ አንድ ትንቢት መሆናቸውን፣ እንዲሁም የሕዝቅኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለትም ደግሞ እንዲሁ መሆኑን ተገነዘቡ።

> “A portion of Ezekiel’s prophecy also was a source of strength and comfort to believers: ‘The word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God. . . . The days are at hand, and the effect of every vision. . . . I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged.’ ‘They of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of My words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done.’ Ezekiel 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 393.

> ከሕዝቅኤል ትንቢት አንድ ክፍል ደግሞ ለአማኞች የኃይልና የመጽናኛ ምንጭ ነበር፦ “‘የእግዚአብሔርም ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለኝ፦ የሰው ልጅ ሆይ፥ በእስራኤል ምድር የምትናገሩት፦ ዘመኑ ይረዝማል፥ ራእይም ሁሉ ይቀራል የምትሉት ይህ ምሳሌ ምንድር ነው? ስለዚህ እንዲህ በላቸው፥ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል.... ዘመኑ ቀርቦአል፥ የራእይም ሁሉ ፍጻሜ.... እኔ እናገራለሁ፥ የምናገረውም ቃል ይፈጸማል፤ ከእንግዲህ ወዲህ አይዘገይም።’ ‘ከእስራኤል ቤት፦ የሚያየው ራእይ ለብዙ ዘመን በኋላ ነው፥ ስለ ሩቅም ዘመን ትንቢት ይናገራል ይላሉ። ስለዚህ እንዲህ በላቸው፥ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ከቃሎቼ አንዱ እንኳ ከእንግዲህ ወዲህ አይዘገይም፥ ነገር ግን የተናገርሁት ቃል ይፈጸማል።’ ሕዝቅኤል 12፥21–25፣ 27፣ 28።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 393።

The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, as represented by the Advent movement of 1840 to 1844, represents the period of time in the last days, when “the effect of every vision” “shall come to pass.” The prophetic history of the first woe, laid upon the prophetic history of the second woe, identifies the prophetic history of the third woe, which is the prophetic history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. It is also the history of 1840 to 1844. It is also the history where the work of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant is accomplished. It is the history where the two horns of the earth beast go through a transition from the sixth unto the “eighth” that “is of the seven”. It is the history where the two prophets are slain in the street, in chapter eleven of Revelation.

ከ1840 እስከ 1844 ባለው የአድቬንት እንቅስቃሴ የተወከለው የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ዘመን፣ በመጨረሻዎቹ ቀኖች “የእያንዳንዱ ራእይ ውጤት” “ይፈጸማል” የሚለው የጊዜ ዘመንን ይወክላል። የመጀመሪያው ወዮ ትንቢታዊ ታሪክ በሁለተኛው ወዮ ትንቢታዊ ታሪክ ላይ ተደርቦ ሲቀመጥ፣ የሦስተኛውን ወዮ ትንቢታዊ ታሪክ ይለይታል፤ ይህም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ትንቢታዊ ታሪክ ነው። ይህም ደግሞ ከ1840 እስከ 1844 ያለው ታሪክ ነው። ይህም ደግሞ ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገድን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ ሥራ የሚፈጸምበት ታሪክ ነው። ይህም ደግሞ የምድር አውሬው ሁለቱ ቀንዶች ከስድስተኛው ወደ “ስምንተኛው”፣ እርሱም “ከሰባቱ የሆነው” የሚሸጋገሩበት ታሪክ ነው። ይህም ደግሞ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ላይ ሁለቱ ነቢያት በመንገድ ላይ የሚገደሉበት ታሪክ ነው።

Just as significant though, is the fact that because God’s word never fails, in conjunction with the principle that all the prophets are speaking more of the last days than any other period, on September 11, 2001 the “prophetic days are at hand” where the “words that” God has spoken “will come to pass,” and “it shall be no more prolonged.”

እንዲሁም ደግሞ ከፍተኛ ጠቀሜታ ያለው እውነታ ይህ ነው፤ የእግዚአብሔር ቃል ፈጽሞ እንደማይወድቅ፣ እና ከዚህ ጋር በተያያዘ ሁሉም ነቢያት ከማንኛውም ሌላ ዘመን ይልቅ ስለ ዘመኑ ፍጻሜ እየተናገሩ እንደሆነ በሚለው መርህ መሠረት፣ በመስከረም 11 ቀን 2001 “የትንቢት ቀኖች ቀርበዋል”፤ በዚያም “እኔ የተናገርሁት ቃል” እግዚአብሔር እንዳለው “ይፈጸማል፥” እና “ከእንግዲህ ወዲያ አይዘገይም።”

The rebellion of 1863 assigned Laodicean Adventism to wander in the wilderness until they were all dead. The Lord returned to that history on September 11, 2001 as He had done with ancient Israel at Kadesh.

የ1863 ዓ.ም. ዓመፅ ላውዴቅያዊ አድቬንቲዝምን ሁሉም እስኪሞቱ ድረስ በምድረ በዳ እንዲቅበዘበዝ መደበው። ጌታም በጥንታዊቷ እስራኤል በቃዴስ እንዳደረገው ሁሉ በ2001 ሴፕቴምበር 11 ወደዚያ ታሪክ ተመለሰ።

The first visit to Kadesh produced the rebellion of the ten spies, and brought the time of wandering in the wilderness. At the end of the forty years, they returned to Kadesh, and it was there that Moses struck the Rock a second time and was prevented from entering into the Promised Land, but they went in with Joshua. September 11, 2001, identifies the last generation, and God will no longer prolong His Word.

ወደ ቃዴስ የተደረገው የመጀመሪያ ጉብኝት የአሥሩን ሰላዮች ዓመፅ አመጣ፣ የበረሃውንም ስደት ዘመን አመጣ። በአርባው ዓመት መጨረሻ ወደ ቃዴስ ተመለሱ፤ በዚያም ሙሴ ዓለቱን ለሁለተኛ ጊዜ መታ፣ ወደ ተስፋይቱም ምድር እንዳይገባ ተከለከለ፤ እነርሱ ግን ከኢያሱ ጋር ገቡ። መስከረም 11 ቀን 2001 የመጨረሻውን ትውልድ ያመለክታል፣ እግዚአብሔርም ቃሉን ከእንግዲህ ወዲህ አያዘገይም።

We will address this fact in the next article.

ይህንን እውነታ በሚቀጥለው ጽሑፍ እንመለከታለን።

> “The history of the wilderness life of Israel was chronicled for the benefit of the Israel of God to the close of time. God’s dealings with the wanderers of the desert in all their marchings to and fro, in their exposure to hunger, thirst, and weariness, and in the striking manifestations of his power for their relief, are a divine parable, fraught with warning and instruction for his people in all ages. The varied experience of the Hebrews was a school of preparation for their promised home in Canaan. God would have his people in these last days review with humble hearts, and teachable spirits, the fiery trials through which ancient Israel passed, that they may be instructed in their preparation for the heavenly Canaan.

> “በምድረ በዳ ያለው የእስራኤል ሕይወት ታሪክ እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ ለእግዚአብሔር እስራኤል ጥቅም ሲባል ተመዝግቦአል። እግዚአብሔር ከምድረ በዳው ተቅበዝባዦች ጋር በመላው መመላለሳቸው፣ ለራብ፣ ለጥም፣ ለድካምም በተጋለጡበት ሁሉ፣ እንዲሁም ለመርዳታቸው ኃይሉን በሚያስደንቅ መገለጦች ባሳየበት ሁሉ ያደረገው ነገር፣ ለሕዝቡ በዘመናት ሁሉ ማስጠንቀቂያና ትምህርት የተሞላበት መለኮታዊ ምሳሌ ነው። የዕብራውያን ልዩ ልዩ ልምምድ በተስፋ ለተሰጣቸው በከነዓን ላለው መኖሪያ የሚያዘጋጃቸው ትምህርት ቤት ነበር። እግዚአብሔር በእነዚህ የመጨረሻ ዘመናት ሕዝቡ በትሑት ልብና ለመማር በተዘጋጀ መንፈስ የጥንቱ እስራኤል ያለፈባቸውን እሳታማ ፈተናዎች እንዲመለከቱና ለሰማያዊቱ ከነዓን ዝግጅታቸው ትምህርት እንዲወስዱ ይፈልጋል።”

> “The rock which, smitten by the command of God, sent forth its living waters, was a symbol of Christ, smitten and bruised that by his blood a fountain might be prepared for the salvation of perishing man. As the rock had been once smitten, so Christ was to be ‘once offered, to bear the sins of many.’ But when Moses rashly smote the rock at Kadesh, the beautiful symbol of Christ was marred. Our Saviour was not to be sacrificed a second time. As the great offering was made but once, it is only necessary for those who seek the blessings of his grace to ask in Jesus’ name,—to pour forth the heart’s desires in penitential prayer. Such prayer will bring before the Lord of hosts the wounds of Jesus, and then will flow forth afresh the life-giving blood, symbolized by the flowing of the living water for thirsting Israel.

> “በእግዚአብሔር ትእዛዝ ተመትቶ ሕያው ውኃውን ያፈለቀው ድንጋይ፣ በደሙ ለሚጠፋ ሰው መዳን ምንጭ ይዘጋጅ ዘንድ የተመታና የተቀጠቀጠ ክርስቶስ ምሳሌ ነበረ። ድንጋዩ አንድ ጊዜ እንደ ተመታ ሁሉ፣ ክርስቶስ ደግሞ “የብዙዎችን ኃጢአት ይሸከም ዘንድ አንድ ጊዜ ሊቀርብ” ይገባው ነበር። ነገር ግን ሙሴ በቃዴስ ድንጋዩን በድፍረት በመምታቱ፣ ያ ውብ የክርስቶስ ምሳሌ ተበላሸ። መድኃኒታችን ሁለተኛ ጊዜ መሥዋዕት ሊሆን አልነበረበትም። ታላቁ መሥዋዕት አንድ ጊዜ ብቻ ስለ ተደረገ፣ የጸጋውን በረከት የሚሹ ሰዎች በኢየሱስ ስም መለመን ብቻ ያስፈልጋቸዋል፤ ይህም የልባቸውን ምኞት በንስሐ ጸሎት ማፍሰስ ነው። እንዲህ ያለ ጸሎት የኢየሱስን ቁስሎች በሰራዊት ጌታ ፊት ያቀርባል፤ ከዚያም ለተጠማው እስራኤል በተፈሰሰው ሕያው ውኃ ፍሰት የተመሰለው ሕይወት የሚሰጠው ደም እንደ ገና ይፈስሳል።”

> “Only by living faith in God, and humble obedience to his commands, can man hope to meet the divine approval. On the occasion of that mighty miracle at Kadesh, Moses, wearied with the continual murmuring and rebellion of the people, lost sight of his Almighty Helper; he heeded not the command, ‘Speak ye unto the rock, and it shall give forth its waters;’ and without the divine strength he was left to mar his record with an exhibition of passion and human weakness. The man who should, and might have stood pure, firm, and unselfish to the close of his work, was overcome at last. God was dishonored before the congregation of Israel, when he might have been honored, and his name glorified.

> “ሰው የእግዚአብሔርን ሞገስ ለማግኘት ተስፋ ሊያደርግ የሚችለው በእግዚአብሔር ላይ በሕያው እምነት በመኖርና ለትእዛዛቱ በትሕትና በመታዘዝ ብቻ ነው። በቃዴስ ያ ታላቅ ተአምር በተፈጸመበት ጊዜ፣ ሙሴ በሕዝቡ የማያቋርጥ ማጉረምረምና ዓመፅ ደክሞ፣ ሁሉን ቻዩን ረዳቱን ከዓይኑ አጣ፤ ‘ለዓለቱ ተናገሩ፥ እርሱም ውኃውን ይሰጣል’ የሚለውን ትእዛዝ አልተጠነቀቀበትም፤ ከመለኮታዊ ኃይልም ያለ ሆኖ በቍጣና በሰው ድካም መገለጥ ታሪኩን እንዲበላሽ ተወ። ሥራው እስከ ፍጻሜው ድረስ ንጹሕ፣ ጽኑ፣ ራሱን የማይፈልግ ሆኖ ሊቆም የነበረውና ሊቆም የቻለው ሰው፣ በመጨረሻ ተሸነፈ። እግዚአብሔር በእስራኤል ጉባኤ ፊት ሊከበርና ስሙ ሊከብር በሚገባበት ጊዜ፣ ተዋረደ።”

> “The judgment immediately pronounced against Moses was most cutting and humiliating,—that he with rebellious Israel must die before crossing the Jordan. But shall man assert that the Lord dealt severely with his servant for that one offense? God had honored Moses as he had honored no other man then living. He had vindicated his cause again and again. He had heard his prayers, and had spoken with him face to face, as a man speaketh with a friend. Just in proportion to the light and knowledge which Moses had enjoyed, was his criminality increased.” Signs of the Times, October 7, 1880.

> “በሙሴ ላይ ወዲያውኑ የተነገረው ፍርድ እጅግ የሚቈርጥና የሚያዋርድ ነበር፤ እርሱ ከዓመፀኛው እስራኤል ጋር ዮርዳኖስን ሳይሻገር መሞት ነበረበት። ነገር ግን ሰው በዚያ አንድ በደል ምክንያት ጌታ በባሪያው ላይ ከባድ አድርጎ ተገብሯል ብሎ ሊናገር ይችላልን? እግዚአብሔር በዚያን ጊዜ በሕይወት የነበረ ሌላ ማንም ሰው እንዳልከበረው ሙሴን አክብሮት ነበር። እርሱ ጉዳዩን ደጋግሞ አጸናለት። ጸሎቶቹንም ሰምቶአል፣ ሰው ከወዳጁ ጋር እንደሚናገር ከእርሱ ጋር ፊት ለፊት ተናግሮአል። ሙሴ ያገኘው ብርሃንና እውቀት በምን መጠን እንደነበረ፣ ወንጀለኝነቱም በዚያው መጠን ተጨምሮ ነበር።” Signs of the Times, October 7, 1880.

Back to Articles