Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Fifteen

መጽሐፈ ኢዮኤል እና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር አሥራ አምስት

Number Fifteen

ቁጥር አሥራ አምስት

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

I contend that it is important to understand the connection of the symbol of four generations with the latter rain message to have the best hope of recognizing the significance of the opening four verses of Joel chapter one. Joel sings the song of the vineyard, but his opening stanza is the covenant’s prophetic association with four generations.

ከኋለኛው ዝናብ መልእክት ጋር ያለውን የአራት ትውልዶች ምልክት ግንኙነት መረዳት፣ የኢዮኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያዎቹን አራት ቁጥሮች አስፈላጊነት ለመለየት የተሻለውን ተስፋ ለማግኘት አስፈላጊ ነው ብዬ እከራከራለሁ። ኢዮኤል የወይኑን ቦታ መዝሙር ይዘምራል፤ ነገር ግን የመክፈቻው ስንኝ ከአራት ትውልዶች ጋር ያለው የቃል ኪዳኑ ትንቢታዊ ትስስር ነው።

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> እርሱም አብራምን እንዲህ አለው፤ ዘርህ የራሳቸው ባልሆነ ምድር እንግዶች እንዲሆኑ፣ ለእነርሱም እንዲገዙ፣ እነርሱም አራት መቶ ዓመት እንዲያስጨንቋቸው በእርግጥ እወቅ፤ ደግሞም የሚገዙላትን ያቺን ሕዝብ እኔ እፈርድባታለሁ፤ ከዚያም በኋላ በብዙ ሀብት ይወጣሉ። አንተ ግን በሰላም ወደ አባቶችህ ትሄዳለህ፤ በመልካም ሽምግልናም ትቀበራለህ። በአራተኛውም ትውልድ ወደዚህ እንደገና ይመለሳሉ፤ የአሞራውያን ኃጢአት ገና አልሞላምና። ዘፍጥረት 15፥13–16።

This passage is the prophecy that was fulfilled through the life of Moses. When the book of Joel begins the song of the vineyard by referencing four generations of escalating destruction, it is aligning the book of Joel with the prophetic fourth and final generation. That generation is Peter’s “chosen generation” who have been called out of darkness into His “marvelous light.” They are contrasted with their generational counterpart represented as a generation of vipers. That fourth and final generation is represented by John, who is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who “are called, and chosen, and faithful.”

ይህ ክፍል በሙሴ ሕይወት አማካይነት የተፈጸመው ትንቢት ነው። የኢዮኤል መጽሐፍ የወይኑን ቦታ መዝሙር በአራት ትውልዶች የሚጨምር ጥፋትን በመጠቀስ ሲጀምር፣ የኢዮኤልን መጽሐፍ ከትንቢታዊው አራተኛና የመጨረሻ ትውልድ ጋር እያስተሳሰረ ነው። ያ ትውልድ ጴጥሮስ “የተመረጠ ትውልድ” ብሎ የጠራው፣ ከጨለማ ወደ እርሱ “ድንቅ ብርሃን” የተጠሩት ነው። እነርሱ ከትውልዳዊ ተጓዳኛቸው ጋር፣ “የእፉኝት ልጆች” ተብሎ ከተወከለው ትውልድ ጋር በተቃራኒው ተቀምጠዋል። ያ አራተኛና የመጨረሻ ትውልድ፣ “የተጠሩ፣ የተመረጡ፣ ታማኞችም” የሆኑትን መቶ አርባ አራት ሺህ የሚያመለክት ምልክት በሆነው በዮሐንስ ተወክሏል።

Called at 9/11, chosen in the Midnight Cry and faithful at the Sunday law crisis, just as the Levites were faithful in Aarons and Jeroboams’ golden calf rebellions. The souls who are purified as silver in Malachi three, are Levites who are chosen during the message of the Midnight Cry, for the sealing is accomplished with, and by, an outpouring of the Holy Spirit.

በ9/11 የተጠሩ፣ በእኩለ ሌሊት ጩኸት የተመረጡ፣ በእሑድ ሕግ ቀውስም ታማኝ የሆኑ፣ ሌዋውያን በአሮንና በኢዮርብዓም የወርቅ ጥጃ ዓመፃዎች ውስጥ ታማኝ እንደነበሩት ሁሉ ናቸው። በሚልክያስ ምዕራፍ 3 እንደ ብር የሚነጹት ነፍሳት፣ በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ዘመን የሚመረጡ ሌዋውያን ናቸው፤ ምክንያቱም ማኅተሙ የሚፈጸመው በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ጋርና በእርሱ ነው።

In the previous article we brought out lines from the history of Moses, who Sister White identifies as the alpha of Bible prophecy, who prophetically connects with Christ as the omega of Bible prophecy. Moses is the foundation stone and Christ is the capstone. They both are symbols of deliverance from sin, as represented by the deliverance from Egypt with Moses. Yet all the manifestations of the power of God that occurred at the hands of Moses, were far surpassed, when Christ confirmed the covenant with many for one week. Moses is the alpha and Christ is the omega, and the omega is the number “22” and the alpha is the number “1.”

በቀዳሚው ጽሑፍ እኛ ከሙሴ ታሪክ መስመሮችን አቀረብን፤ እህት ዋይትም እርሱን የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አልፋ መሆኑን ትለያየዋለች፤ እርሱም በትንቢታዊ መንገድ ከክርስቶስ ጋር ይገናኛል፥ እርሱም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ኦሜጋ ነው። ሙሴ የመሠረት ድንጋይ ነው፤ ክርስቶስም የራስ ድንጋይ ነው። ሁለቱም በሙሴ ከግብፅ መውጣት እንደተወከለው ከኃጢአት መዳን ምልክቶች ናቸው። ነገር ግን በሙሴ እጅ የተፈጸሙት የእግዚአብሔር ኃይል መገለጦች ሁሉ፣ ክርስቶስ ከብዙዎች ጋር ለአንድ ሳምንት ኪዳኑን ሲያጸና እጅግ በላይ ተሻገሩ። ሙሴ አልፋ ነው፤ ክርስቶስም ኦሜጋ ነው፤ ኦሜጋም “22” ቁጥር ነው፣ አልፋም “1” ቁጥር ነው።

Dealing with Moses we find the deliverance which pervades his prophetic testimony is set within water. His deliverance from the water of the Nile at his birth, typified Noah in the ark. The baptism at the Red Sea aligns with Noah and the eight within the ark, which in turn aligns with the baptism of Joshua at the Jordan River, that was repeated by Christ at the very same spot. The testimony of Moses begins with deliverance at the Nile River and ends at the banks of the Jordan River. The baptism of Christ was His anointing to witness for three and a half years leading up to His death, which was represented at the beginning at His baptism. At His resurrection there was a few drops until the full outpouring at Pentecost.

ከሙሴ ጋር በተያያዘ ሲታይ፣ በነቢያዊ ምስክሩ ሁሉ የሚሰራጨው መዳን በውኃ ውስጥ እንደተቀመጠ እናገኛለን። በትውልዱ ጊዜ ከናይል ወንዝ ውኃ የተዳነበት መዳን፣ ኖኅን በመርከቡ ውስጥ ያመለክት ነበር። በቀይ ባሕር የሆነው ጥምቀት፣ ኖኅንና በመርከቡ ውስጥ የነበሩትን ስምንቱን ይስማማል፤ ይህም ደግሞ ከኢያሱ በዮርዳኖስ ወንዝ የሆነው ጥምቀት ጋር ይስማማል፥ እርሱም በተመሳሳይ ቦታ በክርስቶስ እንደገና ተደግሞ ነበር። የሙሴ ምስክርነት በናይል ወንዝ የተደረገ መዳን ይጀምራል፣ በዮርዳኖስ ወንዝ ዳርቻም ያበቃል። የክርስቶስ ጥምቀት፣ በሞቱ እስከሚያደርስ ድረስ ለሦስት ዓመት ተኩል ምስክር ለመሆን የተቀባበት ቅባቱ ነበር፤ ይህም በመጀመሪያ በጥምቀቱ ላይ ተወክሎ ነበር። በትንሣኤው ጊዜ ጥቂት ነጠብጣቦች ነበሩ፤ ሙሉ መፍሰሱ ግን በጴንጤቆስጤ ሆነ።

God’s covenant promise to mankind begins with Noah, and His covenant promise to a chosen people through Abraham was fulfilled with Moses. Moses the alpha typified Jesus the omega who would come and confirm the covenant with “many,” not just a chosen people. As a type of Christ, Moses’ birth aligns with the covenant given to Noah, with the rainbow as the sign for all people. Moses also aligns with the covenant given to a chosen people, with circumcision as the sign for the chosen people. Moses’ covenant work was with “many,” not simply a chosen people. If that had not been the case, they would not have been constantly plagued by the mixed multitude.

የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ተስፋ ለሰው ልጅ ከኖኅ ጋር ይጀምራል፤ በአብርሃምም አማካይነት ለተመረጠ ሕዝብ የሰጠው የቃል ኪዳን ተስፋ በሙሴ ፍጻሜን አገኘ። አልፋው ሙሴ፣ ለተመረጠ ሕዝብ ብቻ ሳይሆን ከ“ብዙዎች” ጋር ቃል ኪዳኑን እንዲያጸና የሚመጣውን ኦሜጋውን ኢየሱስን አመሰለ። ሙሴ እንደ ክርስቶስ ምሳሌ በመሆኑ፣ ልደቱ ለሰዎች ሁሉ ምልክት የሆነው ቀስተ ደመና ከተሰጠበት ለኖኅ ከተሰጠው ቃል ኪዳን ጋር ይጣጣማል። ሙሴ ደግሞ ለተመረጠ ሕዝብ ምልክት የሆነው ግርዛት ከተሰጠበት ለተመረጠ ሕዝብ ከተሰጠው ቃል ኪዳን ጋር ይጣጣማል። የሙሴ የቃል ኪዳን ሥራ ከ“ብዙዎች” ጋር ነበር፣ በቀላሉ ከተመረጠ ሕዝብ ጋር ብቻ አልነበረም። ይህ እንዲህ ባልነበረ ኖሮ፣ በተቀላቀለው ሕዝብ ዘወትር እየተቸገሩ ባልነበሩም።

In the middle of all the various ‘waters of deliverance’ represented throughout the life of Moses, the baptism at Bethabara on the Jordan River connects the beginning of ancient Israel’s covenant history in the Promised Land with the end of its history, during the week that Christ confirmed the covenant with many. Christ’s baptism aligns with ancient Israel’s baptism and both histories speak to His resurrection when He breathed a few drops of rain, before the plentiful showers at Pentecost fifty days later. The entire line of alpha and omega in terms of Moses to Christ is portrayed within the waters of deliverance.

በሙሴ ሕይወት ሁሉ ውስጥ በተወከሉት ልዩ ልዩ “የማዳን ውኃዎች” መካከል፣ በዮርዳኖስ ወንዝ በቤተአባራ የተፈጸመው ጥምቀት በተስፋይቱ ምድር ውስጥ የቀድሞ እስራኤልን የቃል ኪዳን ታሪክ መጀመሪያ ከታሪኩ ፍጻሜ ጋር ያገናኛል፤ ይህም ክርስቶስ ከብዙዎች ጋር ቃል ኪዳኑን ባጸናበት ሳምንት ውስጥ ነው። የክርስቶስ ጥምቀት ከቀድሞ እስራኤል ጥምቀት ጋር ይስማማል፤ እነዚህም ሁለቱ ታሪኮች፣ ከሃምሳ ቀን በኋላ በጴንጤቆስጤ ከሚመጡት የበዙ ዝናብ ነጠብጣቦች በፊት ጥቂት የዝናብ ጠብታዎችን በነፈሰ ጊዜ፣ ስለ ትንሣኤው ይናገራሉ። ከሙሴ እስከ ክርስቶስ ባለው መስመር ሁሉ፣ አልፋና ኦሜጋ በሚለው መልኩ፣ በማዳን ውኃዎች ውስጥ ተስሎ ቀርቧል።

> “In teaching these disciples, Jesus showed the importance of the Old Testament as a witness to His mission. Many professed Christians now discard the Old Testament, claiming that it is no longer of any use. But such is not Christ’s teaching. So highly did He value it that at one time He said, ‘If they hear not Moses and the prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ Luke 16:31.

> “ኢየሱስ እነዚህን ደቀ መዛሙርት ሲያስተምር፣ ብሉይ ኪዳን ለእርሱ ተልእኮ ምስክር እንደሆነ ያለውን አስፈላጊነት አሳየ። ዛሬ ብዙ ክርስቲያኖች ነን የሚሉ ሰዎች፣ ከእንግዲህ ወዲህ ምንም ጥቅም የለውም በማለት ብሉይ ኪዳንን ይጥላሉ። ነገር ግን ይህ የክርስቶስ ትምህርት አይደለም። እርሱ እጅግ ከፍ አድርጎ ዋጋ ሰጠውና በአንድ ወቅት፣ ‘ሙሴንና ነቢያትን የማይሰሙ ከሆነ፣ ከሙታን አንዱ ቢነሣ እንኳ አይታመኑም’ ብሎ ተናገረ። ሉቃስ 16፥31።”

> “It is the voice of Christ that speaks through patriarchs and prophets, from the days of Adam even to the closing scenes of time. The Saviour is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. It is the light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Christ are a proof of His divinity; but a stronger proof that He is the world’s Redeemer is found in comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New.” The Desire of Ages, 799.

> “ከአዳም ዘመን ጀምሮ እስከ ዘመኑ ፍጻሜ የመጨረሻ ትዕይንቶች ድረስ በአባቶችና በነቢያት አማካይነት የሚናገረው የክርስቶስ ድምፅ ነው። አዳኙ በአሮጌው ኪዳን እንደ በአዲሱ ኪዳን በግልጽነት ተገልጦአል። የክርስቶስን ሕይወትና የአዲስ ኪዳንን ትምህርቶች በግልጽነትና በውበት የሚያበራው ከትንቢታዊው ያለፈ ዘመን የሚመጣው ብርሃን ነው። የክርስቶስ ተአምራት መለኮታዊነቱን የሚያረጋግጡ ማስረጃዎች ናቸው፤ ነገር ግን እርሱ የዓለም ቤዛ እንደሆነ የሚያሳየው ከዚያ የበለጠ ብርቱ ማስረጃ፣ የአሮጌውን ኪዳን ትንቢቶች ከአዲስ ኪዳን ታሪክ ጋር በማነጻጸር ውስጥ ይገኛል።” The Desire of Ages, 799.

In the articles addressing the book of Joel, we have been “comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New,” and also the history of modern spiritual Israel. Whether it is the Old or New Testaments or the history of the three angels that began in 1798, all of those lines are represented as “the voice of Christ.” The written testimony of the Bible and the Spirit of Prophecy is the voice of Christ, and the voice of Christ, is the voice of He who is the Word of God.

የዮኤል መጽሐፍን በሚመለከቱት ጽሑፎች ውስጥ፣ “የብሉይ ኪዳን ትንቢቶችን ከአዲስ ኪዳን ታሪክ ጋር” እንዲሁም ከዘመናዊው መንፈሳዊ እስራኤል ታሪክ ጋር እያነጻጸርን ነበር። ብሉይ ወይም አዲስ ኪዳናት ይሁኑ፣ ወይም በ1798 የጀመረው የሦስቱ መላእክት ታሪክ፣ እነዚህ መስመሮች ሁሉ “እንደ ክርስቶስ ድምፅ” ተወክለው ይቀርባሉ። የመጽሐፍ ቅዱስና የትንቢት መንፈስ የተጻፈ ምስክርነት የክርስቶስ ድምፅ ነው፤ የክርስቶስ ድምፅም የእርሱ ድምፅ ነው፥ እርሱም የእግዚአብሔር ቃል ነው።

The “voice” of the Word of God, is God’s message as represented in His written Word. His message in the last days is the message of the latter rain, which includes a former rain, followed by a former and latter rain, according to Joel.

“ድምፅ” የተባለው የእግዚአብሔር ቃል፣ በተጻፈ ቃሉ ውስጥ እንደ ተገለጸ ያለው የእግዚአብሔር መልእክት ነው። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው መልእክቱ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው፤ ይህም እንደ ኢዮኤል የቀደመውን ዝናብ የሚያካትት ሲሆን፣ ከዚያም የቀደመውንና የኋለኛውን ዝናብ በተከታታይ ያካትታል።

John the Revelator represents the one hundred and forty-four thousand who return to the old paths, for he hears a “voice” behind him. The “voice” behind is the voice of Christ “from the days of Adam” onward.

ዮሐንስ ራእይ ተቀባዩ ወደ ቀድሞው መንገድ የሚመለሱትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ይወክላል፤ ምክንያቱም ከኋላው “ድምፅ” ይሰማልና። ከኋላ ያለው “ድምፅ” ከ“አዳም ዘመን” ጀምሮ ያለው የክርስቶስ ድምፅ ነው።

> And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks. Revelation 1:12.

> ከእኔም ጋር የተናገረውን ድምፅ ለማየት ተመለስሁ። ተመልሼም ሳለሁ ሰባት የወርቅ መቅረዞችን አየሁ። ራእይ 1፥12።

The verse represents a break in chapter one, for up until the previous verse John was in the isle which is called Patmos, but in verse twelve he turns, and from there on John is in the Heavenly Sanctuary. When he turns, he is doing so, for in verse ten he had heard a voice from behind.

ይህ ጥቅስ በመጀመሪያው ምዕራፍ ውስጥ መቋረጥን ያመለክታል፤ ምክንያቱም እስከ ቀደመው ጥቅስ ድረስ ዮሐንስ ጳጥሞስ ተብሎ በሚጠራው ደሴት ላይ ነበር፤ ነገር ግን በአሥራ ሁለተኛው ጥቅስ ይመለሳል፣ ከዚያም ጀምሮ ዮሐንስ በሰማያዊው መቅደስ ውስጥ ነው። ሲመለስም፣ ይህን የሚያደርገው ምክንያት በአሥረኛው ጥቅስ ከኋላው የመጣ ድምፅ ሰምቶ ነበርና ነው።

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:10, 11.

> በጌታ ቀን በመንፈስ ነበርሁ፤ ከኋላዬም እንደ መለከት ድምፅ ያለ ታላቅ ድምፅ ሰማሁ፥ እንዲህም አለ፦ እኔ አልፋና ኦሜጋ ነኝ፥ ፊተኛውና ኋለኛው፤ የምታየውንም በመጽሐፍ ጻፍ፥ በእስያም ላሉት ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት ላክ፤ ወደ ኤፌሶን፥ ወደ ሰምርና፥ ወደ ጴርጋሞን፥ ወደ ትያጥሮን፥ ወደ ሰርዴስ፥ ወደ ፊላዴልፍያ፥ ወደ ሎዶቅያ። ራእይ 1፥10-11።

John represents those who hear the voice of Christ behind them. He hears Jeremiah’s trumpet message to return to the old paths, the paths the wicked refused to walk in and the warning trumpet they refuse to listen to. John listened, and the voice behind him identified himself as Alpha and Omega—the One who illustrates the new path, with the old path.

ዮሐንስ ከኋላቸው ያለውን የክርስቶስ ድምፅ የሚሰሙትን ይወክላል። ክፉዎች ሊሄዱበት ያልፈቀዱትን የቀድሞ መንገዶች እንዲመለሱ የሚጠራውን የኤርምያስ የመለከት መልእክት፣ እንዲሁም ሊያዳምጡት የማይፈቅዱትን የማስጠንቀቂያ መለከት ይሰማል። ዮሐንስ አዳምጦ ነበር፥ ከኋላው ያለውም ድምፅ ራሱን አልፋና ኦሜጋ መሆኑን ገለጠ—አዲሱን መንገድ ከቀድሞው መንገድ ጋር የሚያሳይ እርሱ።

> And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. Revelation 1:13–16.

> በሰባቱም መቅረዞች መካከልም የሰው ልጅን የሚመስል አንዱ ነበረ፤ እርሱም እስከ እግሩ ድረስ በሚደርስ ልብስ ተከናኝቶ በደረቱም ዙሪያ በወርቅ ቀበቶ ታጥቆ ነበር። ራሱና ጠጉሩ እንደ ሱፍ ነጭ፣ እንደ በረዶም ነጭ ነበሩ፤ ዓይኖቹም እንደ እሳት ነበልባል ነበሩ፤ እግሮቹም በእቶን ውስጥ እንደ ተነደደ ጥሩ ነሐስ ነበሩ፤ ድምፁም እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅ ነበር። በቀኝ እጁም ሰባት ከዋክብት ነበሩት፤ ከአፉም ስለታም ባለ ሁለት ጫፍ ሰይፍ ይወጣ ነበር፤ ፊቱም በኃይሉ እንደሚያበራ ፀሐይ ነበር። ራእይ 1፥13–16።

In verse twelve John turns around and sees a vision of Christ which Sister White aligns with the vision of Christ that Daniel had, which is the vision Isaiah, Jeremiah, Ezekiel and Paul had.

በአሥራ ሁለተኛው ቁጥር ዮሐንስ ወደ ኋላው ዞሮ ክርስቶስን በራእይ ያያል፤ እህት ዋይትም ይህን ራእይ ዳንኤል ካየው የክርስቶስ ራእይ ጋር ታመሳስለዋለች፤ ይህም ኢሳይያስ፣ ኤርምያስ፣ ሕዝቅኤል እና ጳውሎስ ያዩት ራእይ ነው።

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “በእውነተኛ ናፍቆት የጴንጤቆስጤ ቀን ክስተቶች ከዚያ ጊዜ ይልቅ በእጅጉ ታላቅ ኃይል እንደገና የሚደገሙበትን ጊዜ በጉጉት እጠብቃለሁ። ዮሐንስ እንዲህ ይላል፤ ‘ሌላም መልአክ ታላቅ ኃይል ያለው ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ በራች።’ ከዚያም፣ በጴንጤቆስጤ ወቅት እንደነበረው፣ ሕዝቡ እውነቱ ለእነርሱ ሲነገር ይሰማሉ፤ እያንዳንዱም ሰው በራሱ ቋንቋ።”

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him [Adam and Ezekiel’s valley of bones], and can touch the lips with a live coal from off the altar [Isaiah], and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed [Isaiah’s other tongue], and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement [Malachi’s Levites], and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “እግዚአብሔርን በቅን ልብ ለማገልገል የሚመኝ እያንዳንዱን ነፍስ እግዚአብሔር አዲስ ሕይወት ሊነፍስባት ይችላል [የአዳምና የሕዝቅኤል የአጥንቶች ሸለቆ]፣ ከመሠዊያውም ላይ በተወሰደ የእሳት ፍም ከንፈሮችን ሊነካ [ኢሳይያስ]፣ በእርሱም ምስጋና አንደበታቸው የተካኑ እንዲሆኑ ሊያደርጋቸው ይችላል። የእግዚአብሔር ቃል ድንቅ እውነቶችን ያውጁ ዘንድ ሺህዎች የሚቆጠሩ ድምፆች በኃይል ይሞላሉ። የሚንተባተብ ምላስ ይፈታል [የኢሳይያስ ሌላ ቋንቋ]፣ ፈሪዎችም ስለ እውነት በድፍረት ምስክርነት ለመስጠት ጽኑዎች ይደረጋሉ። ጌታ ሕዝቡን ከማንኛውም ርኵሰት የነፍስ ቤተ መቅደሳቸውን እንዲያነጹ [የሚልክያስ ሌዋውያን]፣ እንዲሁም የኋለኛው ዝናብ በሚፈስስበት ጊዜ ተካፋዮቹ እንዲሆኑ ከእርሱ ጋር እጅግ ቅርብ ኅብረትን እንዲጠብቁ ይርዳቸው።” Review and Herald, July 20, 1886.

The vision we are considering includes the description of Christ’s voice. When John turns and hears Christ’s voice, it is as the sound of “many waters.” When Christ’s voice speaks of His covenant with men or with a chosen people it is associated with many waters. The message of Daniel seven through nine was unsealed in 1798, and then, in 1989 the message of Daniel ten through twelve was unsealed. 1798 is associated with the voice of the Ulai River and 1989 is the voice of the Hiddekel River.

እየመለከትነው ያለው ራእይ የክርስቶስን ድምፅ መግለጫ ያካትታል። ዮሐንስ ተመልሶ የክርስቶስን ድምፅ ሲሰማ፣ እርሱ እንደ “ብዙ ውኆች” ድምፅ ነው። የክርስቶስ ድምፅ ስለ ቃል ኪዳኑ ከሰዎች ጋር ወይም ከተመረጠ ሕዝብ ጋር ሲናገር ከብዙ ውኆች ጋር የተያያዘ ነው። የዳንኤል ሰባት እስከ ዘጠኝ መልእክት በ1798 ተፈታ፣ ከዚያም በ1989 የዳንኤል አሥር እስከ አሥራ ሁለት መልእክት ተፈታ። 1798 ከኡላይ ወንዝ ድምፅ ጋር የተያያዘ ሲሆን 1989 የሕደቄል ወንዝ ድምፅ ነው።

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> ዳንኤል ከእግዚአብሔር የተቀበለው ብርሃን በተለይ ለእነዚህ የመጨረሻ ዘመናት ተሰጥቶ ነበር። በኡላይና በሕዴቅል፣ በሺናር ታላላቅ ወንዞች ዳርቻ ያየው ራእይ አሁን በፍጻሜ ሂደት ላይ ነው፣ ትንቢት የተነገሩትም ክስተቶች ሁሉ በቅርቡ ይፈጸማሉ። Testimonies to Ministers, 112.

The River Jordan is the link between the alpha covenant history and the omega covenant history of ancient Israel. The word Jordan means ‘descender’ and represents Christ ‘the great descender.’

ወንዝ ዮርዳኖስ በጥንታዊቱ እስራኤል የአልፋ ቃል ኪዳን ታሪክን ከኦሜጋ ቃል ኪዳን ታሪክ የሚያገናኝ ግንኙነት ነው። “ዮርዳኖስ” የሚለው ቃል “ወደ ታች የሚወርድ” ማለት ሲሆን፥ ክርስቶስን “ታላቁ ወደ ታች የወረደውን” ይወክላል።

> Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus: Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God: But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men: And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross. Philippians 2:5–9.

> ይህ አሳብ በእናንተ ዘንድ ይሁን፤ እርሱም በክርስቶስ ኢየሱስ ዘንድ የነበረው ነው፤ እርሱ በእግዚአብሔር መልክ ሳለ፥ ከእግዚአብሔር ጋር እኩል መሆኑን እንደሚቀማ ነገር አልቈጠረውም፤ ነገር ግን ራሱን ባዶ አደረገ፥ የባሪያ መልክንም ወስዶ፥ በሰዎችም ምሳሌ ሆነ፤ በሰውም አቀራረብ ተገኝቶ፥ ራሱን አዋረደ፥ እስከ ሞት ድረስ ታዛዥ ሆነ፥ ይህም የመስቀል ሞት ነው። ፊልጵስዩስ 2፥5–9።

The Jordan River represents Christ ‘the great descender’ and the Jordan is the connection between the alpha and omega history of the chosen people of God, who were given a vineyard to maintain. Moses’ waters of deliverance represent the voice of Christ, that can be heard if a soul would but turn around, to hear ‘the voice behind them,’ and the voice they would then hear is—the voice of many waters. From the flood of Noah to the destruction of Jerusalem in 70 AD, waters of deliverance are set forth as waymarks for God’s covenant people. Those waymarks represent the internal history of God’s final covenant people, the one hundred and forty-four thousand. The water that supplies the Jordan River originates in the dew and snow that accumulates in the Hermon mountains, which form the head waters of the Jordan River.

የዮርዳኖስ ወንዝ ክርስቶስን፣ “ታላቁ ወራጅ” ይወክላል፤ ዮርዳኖስም እንዲጠብቁት የወይን እርሻ ለተሰጣቸው ለእግዚአብሔር የተመረጡ ሕዝቦች የአልፋና የኦሜጋ ታሪክ መገናኛ ነው። የሙሴ የማዳን ውኃዎች፣ ነፍስ ብቻ ዞር ብትል ሰምታ ልትችል የምትሆነውን የክርስቶስን ድምፅ ይወክላሉ፤ “ከኋላቸው ያለውን ድምፅ” እንዲሰሙ፤ ከዚያም የሚሰሙት ድምፅ—የብዙ ውኃዎች ድምፅ ነው። ከኖኅ ጥፋት ውኃ ጀምሮ እስከ እ.ኤ.አ. 70 ዓ.ም. የኢየሩሳሌም ጥፋት ድረስ፣ የማዳን ውኃዎች ለእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ እንደ መንገድ ምልክቶች ቀርበዋል። እነዚያ መንገድ ምልክቶች የእግዚአብሔርን የመጨረሻ የቃል ኪዳን ሕዝብ፣ መቶ አርባ አራት ሺህን፣ ውስጣዊ ታሪክ ይወክላሉ። የዮርዳኖስን ወንዝ የሚያበቃ ውኃ ምንጩ በሄርሞን ተራሮች ላይ ከሚከማች ጠልና በረዶ ነው፤ እነዚህም የዮርዳኖስ ወንዝ ራስ ውኃዎች ናቸው።

> A Song of degrees of David. Behold, how good and how pleasant it is for brethren to dwell together in unity! It is like the precious ointment upon the head, that ran down upon the beard, even Aaron’s beard: that went down to the skirts of his garments; As the dew of Hermon, and as the dew that descended upon the mountains of Zion: for there the Lord commanded the blessing, even life for evermore. Psalms 133:1–3.

> የዳዊት መዓርግ መዝሙር። እነሆ፥ ወንድሞች በአንድነት ተቀምጠው መኖራቸው እንዴት መልካምና እንዴት ደስ የሚያሰኝ ነው! በራስ ላይ እንዳለ የከበረ ሽቱ ነው፥ በጺሙ ላይ የሚወርድ፥ በአሮን ጺም ላይ የሚወርድ፥ እስከ ልብሱም ዳርቻ ድረስ የሚወርድ፤ እንደ ሄርሞን ጠል፥ በጽዮን ተራሮች ላይ እንደሚወርድ ጠል ነው፤ በዚያ እግዚአብሔር በረከቱን አዘዘ፥ ለዘላለምም ሕይወትን። መዝሙረ ዳዊት 133፥1–3።

Those waters also produce the grotto of Pan, a deep pool, set within a cave located in Panium of Daniel 11:13–15, and Caesarea Philippi in the days of Peter. The head waters of the Jordan River also produce the satanic pool of the grotto of Pan. The voice of many waters identifies that the great controversy between Christ and Satan originated in the high mountain peaks of the Hermon mountains.

እነዚያ ውኃዎች ደግሞ የፓን ዋሻ ጉድጓድን፣ በዳንኤል 11፥13–15 በተጠቀሰው ፓኒየም ውስጥ የሚገኝ በዋሻ ውስጥ የተቀመጠ ጥልቅ ኩሬ፣ እንዲሁም በጴጥሮስ ዘመን ቂሣርያ ፊልጶስ የተባለውን ቦታ ያፈራሉ። የዮርዳኖስ ወንዝ ምንጭ ውኃዎች ደግሞ የፓን ዋሻ ሰይጣናዊ ኩሬን ያፈራሉ። የብዙ ውኃዎች ድምፅ በክርስቶስና በሰይጣን መካከል ያለው ታላቁ ተጋድሎ መነሻው በሄርሞን ተራሮች ከፍተኛ ጫፎች ላይ እንደሆነ ያመለክታል።

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> እኔም ደግሞ እልሃለሁ፥ አንተ ጴጥሮስ ነህ፤ በዚህም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አይችሉአትም። ማቴዎስ 16፥18።

The name “Hermon” means “sacred, consecrated, devoted, or set apart,” and is a symbol of Heaven, the source of all water and the beginning of the great controversy as represented by “the gates of hell,” which was the label Jesus attached to the grotto of Pan, when at Caesarea Philippi. In that setting Simon Barjona's name was changed to Peter. Simon means ‘one who hears,’ and Barjona means ‘son of the dove.’ Simon was a symbol of the soul who heard the message of Jesus baptism that was represented by the Holy Spirit in the form of a dove. As one who heard the message of Christ’s baptism, Peter is changed, representing the 144,000. Peter was sealed while at Panium, which is verses thirteen through fifteen of Daniel eleven.

“ሄርሞን” የሚለው ስም “ቅዱስ፣ የተቀደሰ፣ ለአምላክ የተለየ፣ ወይም የተለየ” ማለት ሲሆን፣ የሰማይ ምልክት ነው፤ ሰማይም የውኃ ሁሉ ምንጭ እና “የሲኦል ደጆች” በሚል የተወከለው የታላቁ ተጋድሎ መጀመሪያ ነው፤ ይህም ኢየሱስ በቂሳርያ ፊልጶስዩስ ሳለ በጳን ዋሻ ላይ የሰጠው መጠሪያ ነበር። በዚያ አቀማመጥ ውስጥ የስምዖን ባርዮና ስም ወደ ጴጥሮስ ተለወጠ። ስምዖን “የሚሰማ” ማለት ሲሆን፣ ባርዮና ደግሞ “የርግብ ልጅ” ማለት ነው። ስምዖን በርግብ አምሳል በመንፈስ ቅዱስ የተወከለውን የኢየሱስ ጥምቀት መልእክት የሰማች ነፍስ ምልክት ነበር። ጴጥሮስ የክርስቶስን ጥምቀት መልእክት እንደ ሰማ ሰው ተለውጦአል፤ ይህም 144,000ን ይወክላል። ጴጥሮስ በጳንዩም ሳለ ታተመ፤ ይህም የዳንኤል 11 ቁጥር 13 እስከ 15 ነው።

From Hermon’s waters, the Jordan river, a symbol of Christ—the great descender concludes His journey at the Dead Sea. From Heaven, where the dew of life originates, Christ descended to the death of the cross, represented by the Dead Sea. The Dead Sea shoreline is the deepest exposed surface land on earth. The Jordon river that descends, descends to the lowest water level on earth, as Christ descended to His death on the cross. From the water of life to the water of death, the River Jordan represents the descent of Christ from heaven to the cross.

ከሄርሞን ውኃዎች የሚነሣው የዮርዳኖስ ወንዝ፣ የክርስቶስ ምልክት ሆኖ—ታላቁ ወራጅ—ጉዞውን በሙት ባሕር ይደመድማል። የሕይወት ጠል የሚመነጭበት ከሰማይ ክርስቶስ በሙት ባሕር የተወከለው ወደ መስቀል ሞት ወረደ። የሙት ባሕር ዳርቻ በምድር ላይ ከተገለጡ የመሬት ገጽታዎች ሁሉ በጥልቅ የተገኘ ነው። ወደ ታች የሚወርደው የዮርዳኖስ ወንዝ፣ ክርስቶስ ወደ መስቀል ሞቱ እንደወረደ ሁሉ፣ በምድር ላይ ወደሚገኘው ከሁሉ ዝቅተኛ የውኃ ደረጃ ይወርዳል። ከሕይወት ውኃ ወደ ሞት ውኃ፣ የዮርዳኖስ ወንዝ ክርስቶስ ከሰማይ ወደ መስቀል የወረደበትን መውረድ ይወክላል።

Important themes of Bible prophecy are associated with water, and Bible prophecy is the voice of Christ, which is a voice of many waters. The whore of Babylon is seated upon many waters, and the waters of the Euphrates are dried up to prepare the way of the kings of the east, and the merchants and kings stand a far off and lament for the ships of Tarshish are destroyed in the midst of the seas, and the covenant of death that the drunkards of Ephraim accepted when the hid themselves under lies, is disannulled by the overwhelming flood of the papal Sunday law.

ዋና ዋና የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ጭብጦች ከውኃ ጋር የተያያዙ ናቸው፤ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢትም የብዙ ውኆች ድምፅ የሆነው የክርስቶስ ድምፅ ነው። የባቢሎን ጋለሞታ በብዙ ውኆች ላይ ተቀምጣለች፤ የምሥራቅ ነገሥታት መንገድ እንዲዘጋጅ የኤፍራጥስ ውኆች ደርቀዋል፤ ነጋዴዎችና ነገሥታትም በባሕር መካከል የተጠፉትን የተርሴስ መርከቦች ስለሚያዝኑ በሩቅ ቆመው ያለቅሳሉ፤ የኤፍሬም ሰካራሞችም በሐሰት ሥር በተሸሸጉ ጊዜ የተቀበሉት የሞት ቃል ኪዳን በጳጳሳዊው የእሑድ ሕግ በሚያጥለቀልቅ ጎርፍ ይሻራል።

When Sister White references the “great rivers of Shinar,” she is addressing the Tigris and Euphrates Rivers. Those waters can be traced back to the Garden of Eden where they are the third and fourth river to come out of Eden.

ወንዞች ታላላቅ የሺናር ሲሉ እህት ዋይት የሚጠቅሰው የጤግሮስና የኤፍራጥስ ወንዞችን ነው። እነዚህ ውኃዎች ከኤደን ገነት የተመነጩ ሲሆን ከኤደን ከሚወጡት ወንዞች መካከል ሦስተኛና አራተኛ ወንዞች ናቸው።

> And the name of the third river is Hiddekel: that is it which goeth toward the east of Assyria. And the fourth river is Euphrates. Genesis 2:14.

> የሦስተኛውም ወንዝ ስም ሕዴቄል ነው፤ ወደ አሦር ምሥራቅ የሚሄድም እርሱ ነው። አራተኛውም ወንዝ ኤፍራጥስ ነው። ዘፍጥረት 2፥14።

The Hiddekel is the Tigris, and of course, the Euphrates was the Euphrates, though modern historians and theologians disagree. They insist that the Ulai was not a great river, but simply a man-made aqueduct in Persia, not Shinar. Those same human authorities identify that the only two rivers of any note that are associated with Shinar, were the Tigris and Euphrates, and the prophetess states that the Ulai and the Hiddekel were “the great rivers of Shinar.”

ሂዴቄል ጤግሮስ ነው፤ እናም በእርግጥ ኤፍራጥስ ኤፍራጥስ ነበር፤ ምንም እንኳ ዘመናዊ ታሪክ ጸሐፊዎችና ሥነ-መለኮት ምሁራን በዚህ ላይ ይከራከራሉ። እነርሱ ኡላይ ታላቅ ወንዝ አልነበረም ብለው ይናገራሉ፤ ነገር ግን በሺናር ሳይሆን በፋርስ ያለ በሰው እጅ የተሠራ የውኃ ማስተላለፊያ ቦይ ብቻ ነበር ይላሉ። እነዚያው ሰብአዊ ባለሥልጣኖች ከሺናር ጋር የተያያዙ ማንኛውም ጉልህ ታዋቂ የሆኑት ሁለቱ ወንዞች ጤግሮስና ኤፍራጥስ ብቻ እንደነበሩ ይለያያሉ፤ ነቢይቱም ኡላይና ሂዴቄል “የሺናር ታላላቅ ወንዞች” እንደሆኑ ትናገራለች።

The prophetess words on the message of water opposes the modern experts, as did the ancient experts—who opposed Noah’s message of water. We are informed that the two visions represented by the two rivers are in the process of fulfillment, and therefore, everything represented within those two visions that were given by “the two great rivers of Shinar,” will soon come to pass. The message associated with those rivers is the voice of Christ, for His voice is as many waters. The Tigris and Euphrates represent a major prophetic theme, and their testimony is related to the covenant that the alpha Moses set forth, which is the same covenant that the omega Christ confirmed.

በውኃ መልእክት ላይ የነቢይቱ ቃላት ዘመናዊ ምሁራንን ይቃወማሉ፤ እንዲሁም የጥንቱ ምሁራን የኖኅን የውኃ መልእክት እንደተቃወሙት ሁሉ። በሁለቱ ወንዞች የተመሰሉት ሁለቱ ራእዮች በመፈጸም ሂደት ላይ እንዳሉ ተነግሮናል፤ ስለዚህም በ“የሺናር ሁለቱ ታላላቅ ወንዞች” የተሰጡት በእነዚያ ሁለት ራእዮች ውስጥ የተወከለ ሁሉ በቅርቡ ይፈጸማል። ከእነዚያ ወንዞች ጋር የተያያዘው መልእክት የክርስቶስ ድምፅ ነው፥ ምክንያቱም ድምፁ እንደ ብዙ ውኃዎች ነውና። ጤግሮስና ኤፍራጥስ አንድ ታላቅ ትንቢታዊ ጭብጥ ይወክላሉ፤ ምስክርነታቸውም አልፋው ሙሴ ያቆመውን ቃል ኪዳን ይመለከታል፥ እርሱም ኦሜጋው ክርስቶስ ያጸናው ያው ቃል ኪዳን ነው።

In prophecy the Tigris represents Assyria and the Euphrates is Babylon. In this relation they are the two powers, represented as lions by Jeremiah who would carry first the northern kingdom and thereafter the southern kingdom into captivity.

በትንቢት ውስጥ ጤግሮስ አሦርን ይወክላል፤ ኤፍራጥስም ባቢሎንን ይወክላል። በዚህ ግንኙነት እነርሱ ኤርምያስ እንደ አንበሶች የሚያቀርባቸው ሁለቱ ኃያላን ናቸው፤ እነርሱም በመጀመሪያ የሰሜኑን መንግሥት ከዚያም በኋላ የደቡቡን መንግሥት ወደ ምርኮ የሚወስዱ ናቸው።

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadrezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> እስራኤል ተበትኖ ያለ በግ ነው፤ አንበሶች አባረሩት፤ መጀመሪያ የአሦር ንጉሥ በላው፥ በኋላም ይህ የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር አጥንቶቹን ሰበረ። ኤርምያስ 50፥17።

Both Assyria and Babylon were northern enemies in relation to either kingdom of Israel, and are therefore types of the counterfeit king of the north—the papal power. Essentially the same political and religious traditions were carried out by the two powers that arose from the same cultural setting, but Assyria’s political structure emphasized statecraft, whereas; Babylon emphasized churchcraft, though very similar. Pagan Rome and papal Rome at some levels are identical, but still, pagan Rome represents statecraft and papal Rome churchcraft. Assyria, in prophetic relation to Babylon was a kingdom of statecraft, followed by Babylon a similar power that emphasized churchcraft. Assyria represented pagan Rome and Babylon represents papal Rome. All four of these powers trampled down God’s sanctuary and host. Assyria is associated with the Tigris and Babylon the Euphrates. This is in agreement with the drying up of the Euphrates in the book of Revelation, to prepare the way for the kings of the east as typified by the work of Cyrus in diverting the Euphrates to bring down Babylon. Babylon is the Euphrates; Assyria is the Tigris.

አሶርና ባቢሎን ሁለቱም ከእስራኤል መንግሥታት ከአንዱም አንጻር ሲታዩ የሰሜን ጠላቶች ነበሩ፤ ስለዚህም የሐሰተኛው የሰሜን ንጉሥ—የጳጳሳዊው ኃይል—ምሳሌዎች ናቸው። በመሠረቱ ከአንድ የባህል አውድ የተነሡት እነዚህ ሁለት ኃይሎች ተመሳሳይ የፖለቲካና የሃይማኖት ልማዶችን አስፈጽመዋል፤ ነገር ግን የአሶር የፖለቲካ መዋቅር የመንግሥታዊ አስተዳደርን የበለጠ አጽንኦት የሰጠ ሲሆን፣ ባቢሎን ግን ምንም እንኳ በጣም ተመሳሳይ ቢሆንም የቤተ ክህነታዊ አስተዳደርን አጽንኦት ሰጥታለች። አረማዊት ሮምና ጳጳሳዊት ሮም በአንዳንድ ደረጃዎች አንድ ዓይነት ናቸው፤ ነገር ግን አረማዊት ሮም የመንግሥታዊ አስተዳደርን ትወክላለች፣ ጳጳሳዊት ሮም ደግሞ የቤተ ክህነታዊ አስተዳደርን። አሶር፣ በባቢሎን ጋር በሚኖረው ትንቢታዊ ግንኙነት፣ የመንግሥታዊ አስተዳደር መንግሥት ነበረች፤ ከዚያም በኋላ ባቢሎን፣ ተመሳሳይ ኃይል ሆና ሳለች፣ የቤተ ክህነታዊ አስተዳደርን አጽንኦት ሰጠች። አሶር አረማዊትን ሮም ትወክላለች፤ ባቢሎን ደግሞ ጳጳሳዊትን ሮም ትወክላለች። እነዚህ አራቱም ኃይሎች የእግዚአብሔርን መቅደስና ሠራዊቱን ረግጠው አዋርደዋል። አሶር ከጤግሮስ ጋር ትያያዛለች፣ ባቢሎን ደግሞ ከኤፍራጥስ ጋር። ይህም በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ስለ ኤፍራጥስ መድረቅ ከተገለጸው ጋር ይስማማል፤ ይህም የምሥራቅ ነገሥታት መንገድ እንዲዘጋጅ ነው፣ ይህም ቂሮስ ባቢሎንን ለመውደቅ ኤፍራጥስን በመለወጥ ባከናወነው ሥራ ተመስሏል። ባቢሎን ኤፍራጥስ ናት፤ አሶር ግን ጤግሮስ ናት።

The king of the north in prophecy conquers the world during the Sunday law crisis and thereafter falls, but the conquering is often represented as an overwhelming flood. The story of the king of the north, as represented by Assyria and Babylon, is symbolized by rivers for the story is told by the voice of many waters.

በትንቢት ውስጥ የሰሜን ንጉሥ በእሑድ ሕግ ቀውስ ጊዜ ዓለምን ያሸንፋል፣ ከዚያም ይወድቃል፤ ነገር ግን ይህ ድል ብዙ ጊዜ እንደ ሁሉን የሚያጥለቀልቅ ጎርፍ ተደርጎ ይወከላል። በአሦርና በባቢሎን እንደ ተመሰለው የሰሜን ንጉሥ ታሪክ በወንዞች ይመሰላል፥ ምክንያቱም ታሪኩ በብዙ ውኃዎች ድምፅ ይነገራል።

The land between the two rivers is called Mesopotamia, which means ‘the land between two rivers.’ The two rivers represent the northern power which God employs to chastise His apostate people by scattering them into captivity. One of the tributary streams of the voice of many waters is found in the name “Padanaram,” which is referenced only ten times in the Scriptures. The first mention is in association with the covenant, for it identifies the blood roots of Rebekah, the wife of Isaac. The verse says:

በሁለቱ ወንዞች መካከል ያለችው ምድር መሶጶጣሚያ ትባላለች፤ ይህም ማለት ‘በሁለት ወንዞች መካከል ያለች ምድር’ ማለት ነው። እነዚህ ሁለቱ ወንዞች እግዚአብሔር ከሃዲ ሕዝቡን በምርኮ በመበተን ለመገሠጽ የሚጠቀምበትን ሰሜናዊ ኃይል ይወክላሉ። ከብዙ ውኃዎች ድምፅ ቅርንጫፍ ፈሳሾች መካከል አንዱ “ፓዳናራም” በሚለው ስም ውስጥ ይገኛል፤ ይህም በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ አሥር ጊዜ ብቻ የተጠቀሰ ነው። የመጀመሪያው ጥቅስ ከቃል ኪዳኑ ጋር በተያያዘ ይገኛል፤ ምክንያቱም የይስሐቅ ሚስት የርብቃን የደም ሥሮች ይለያልና። ቁጥሩ እንዲህ ይላል፦

> And Isaac was forty years old when he took Rebekah to wife, the daughter of Bethuel the Syrian of Padanaram, the sister to Laban the Syrian.

> ይስሐቅም የሶርያዊው የፓዳንአራም ሰው የቤቱኤል ልጅ፥ የሶርያዊውም የላባን እህት ርብቃን ለሚስት በወሰደ ጊዜ አርባ ዓመት ነበረው።

The end of forty years has been shown upon the three witnesses of Moses to lead to Kadesh, 1863 and the Sunday law. The marriage of Isaac is a covenant marriage typifying the marriage of Christ to the one hundred and forty-four thousand at the Sunday law, which is 1863, which is Kadesh, which is the end of a forty-year covenant history. Rebekah was a daughter of a Syrian and the sister of Laban a Syrian, (who in the next generation of covenant history, broke a covenant with Isaac’s son Jacob.)

የአርባ ዓመታት ፍጻሜ በሙሴ ሦስቱ ምስክሮች ላይ ወደ ቃዴስ፣ 1863 እና ወደ እሁድ ሕግ እንደሚመራ ተገልጧል። የይስሐቅ ጋብቻ የቃል ኪዳን ጋብቻ ሲሆን፣ ይህም ክርስቶስ በእሁድ ሕግ ከአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ጋር የሚገባውን ጋብቻ ያመለክታል፤ እርሱም 1863 ነው፣ እርሱም ቃዴስ ነው፣ እርሱም የአርባ ዓመት የቃል ኪዳን ታሪክ ፍጻሜ ነው። ርብቃ የሶርያዊ ሰው ልጅ ነበረች፣ እንዲሁም የሶርያዊው ላባ እህት ነበረች፤ (እርሱም በሚቀጥለው ትውልድ የቃል ኪዳን ታሪክ ውስጥ ከይስሐቅ ልጅ ያዕቆብ ጋር የነበረውን ቃል ኪዳን ሰበረ።)

Bethuel means ‘house of desolation or desolator,’ so Rebekah was the daughter of “the house of the desolator.’ Syria means highland and plateau, and Padanaram means Mesopotamia, or the land between. Rebekah was from the bloodline of Syrians who came from Mesopotamia the highland between ‘the Tigris of Assyria’ and ‘the Euphrates of Babylon,’ who represent the lions which the Lord used to scatter his apostate sheep. The house of the desolators was joined with the house of God in the marriage of Isaac and Rebekah. It is not an accident that in the first mention of Padanaram, these two rivers representing the prophetic king of the north who is represented as an overflowing flood is first mentioned in Genesis 25:20.

ቤቱኤል ማለት “የጥፋት ቤት” ወይም “የአጥፊው ቤት” ማለት ነው፤ ስለዚህ ርብቃ “የአጥፊው ቤት” ልጅ ነበረች። ሶርያ ማለት ከፍተኛ ምድርና ሸለቆ ማለት ሲሆን፣ ፓዳናራም ደግሞ መስጴጦምያ፣ ወይም መካከለኛይቱ ምድር ማለት ነው። ርብቃ ከሶርያውያን ዘር መስመር የመጣች ነበረች፤ እነርሱም ከመስጴጦምያ የመጡ ነበሩ፥ እርስዋም “የአሶር ጤግሮስ” እና “የባቢሎን ኤፍራጥስ” መካከል ካለችው ከፍተኛ ምድር ነበረች፤ እነዚህም ጌታ ከሃዲ በጎቹን ለመበተን የተጠቀመባቸውን አንበሶች ይወክላሉ። በይስሐቅና በርብቃ ጋብቻ የአጥፊዎቹ ቤት ከእግዚአብሔር ቤት ጋር ተባበረ። ፓዳናራም በመጀመሪያ ጊዜ በተጠቀሰበት ስፍራ፣ እነዚህ ሁለቱ ወንዞች እንደሚወክሉት በሞልቶ የሚጥለቀለቅ ጎርፍ የተመሰለው የትንቢት ሰሜን ንጉሥ በመጀመሪያ ጊዜ በዘፍጥረት 25፥20 መጠቀሱ ድንገተኛ አይደለም።

The connection of the house of desolation with God’s covenant people continues when Jacob flees from Esau, and ends up at his uncle Laban’s and there serves two periods’ of 2520 days in order to secure the next covenant marriage. One marriage ends with the scattering of the northern kingdom of Israel and the other marriage ends with the scattering of the southern kingdom. When those two kingdoms respective period of scattering ended in 1798 and 1844, the marriage that Jacob labored to accomplish over two periods of 2520 was fulfilled, as the bridegroom came to the marriage on October 22, 1844.

የምድረ በዳው ቤት ከእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ጋር ያለው ግንኙነት፣ ያዕቆብ ከኤሳው ሲሸሽ ወደ አጎቱ ወደ ላባ በመድረሱ፣ በዚያም ቀጣዩን የቃል ኪዳን ጋብቻ ለማግኘት የ2520 ቀናትን ሁለት ዘመኖች በማገልገል ይቀጥላል። አንዱ ጋብቻ በሰሜኑ የእስራኤል መንግሥት መበተን ይደመዳል፣ ሌላውም ጋብቻ በደቡቡ መንግሥት መበተን ይደመዳል። የእነዚህ ሁለት መንግሥታት የየራሳቸው የመበተን ዘመን በ1798 እና በ1844 በተጠናቀቀ ጊዜ፣ ያዕቆብ በ2520 ሁለት ዘመኖች ያተጋበረው ጋብቻ ተፈጸመ፤ ምክንያቱም ሙሽራው በOctober 22, 1844 ወደ ሰርጉ መጣ።

Did Christ then marry Leah, which means ‘weary and tired,’ or did He marry Rachel, which means ‘a good traveler?’ Leah and Rachel represent two classes of travelling virgins, one virgin who ‘grows weary’ and one virgin who ‘travels well’ on the path to marry Jacob on October 22, 1844.

እንግዲህ ክርስቶስ ‘ደክማና ዝሎ’ ማለት የሆነችውን ልያን አገባን? ወይስ ‘መልካም ተጓዥ’ ማለት የሆነችውን ራሔልን አገባን? ልያና ራሔል ሁለት የተጓዥ ድንግል ክፍሎችን ይወክላሉ፤ አንዲቱ ‘የምትደክም’ ድንግል ሲሆን ሌላይቱም በ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ያዕቆብን ለማግባት በሚያመራው መንገድ ‘በመልካም ሁኔታ የምትጓዝ’ ድንግል ናት።

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> «በመንገዱ መጀመሪያ ከኋላቸው ደማቅ ብርሃን ተቀምጦ ነበር፤ መልአክም ይህን ብርሃን “የእኩለ ሌሊት ጩኸት” ነው ብሎ ነገረኝ። ይህ ብርሃን በመንገዱ ሁሉ ላይ ይበራ ነበር፥ እንዳይሰናከሉም ለእግራቸው ብርሃን ይሰጥ ነበር።»

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Early Writings, 15.

> «ዓይኖቻቸውን በፊታቸው ሆኖ ወደ ከተማይቱ የሚመራቸው በነበረው በኢየሱስ ላይ ተጠግተው ቢያኖሩ ደህና ነበሩ። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አንዳንዶቹ ደከሙ፤ ከተማይቱም እጅግ ሩቅ እንደሆነች አሉ፥ ከዚህ ቀደም ገብተውባት እንደሚሆን ጠብቀው ነበር። ከዚያም ኢየሱስ ክቡር ቀኝ ክንዱን ከፍ በማድረግ ያበረታቸው ነበር፤ ከክንዱም አድቬንት ቡድኑን በላያቸው እየተወዛወዘ የሚበራ ብርሃን ወጣ፥ እነርሱም “አሌሉያ!” ብለው ጮኹ። ሌሎች ግን ከኋላቸው የነበረውን ብርሃን በድፍረት ካዱ፥ እስከዚህ ድረስ ያወጣቸው እግዚአብሔር አልነበረም አሉ። ከኋላቸው የነበረውም ብርሃን ጠፋ፥ እግሮቻቸውንም ፍጹም በጨለማ ውስጥ ተወ፤ ተሰናከሉም፥ ግቡንና ኢየሱስን ከዓይናቸው አጡ፥ ከመንገዱም ወደ ታች ባለው ጨለማና ክፉ ዓለም ወደቁ።» Early Writings, 15.

In 1844, the Philadelphian Millerite movement went into the marriage. The marriage of October 22, 1844 separated two classes of worshippers represented by Rachel and Leah. Rachel, represents a class who had successfully travelled on the path to the marriage of October 22, 1844, but Leah’s class grew weary. They were then separated and the testing process of the third angel began, right where the testing-process of the Midnight Cry concluded.

በ1844 ዓ.ም. የፊላዴልፊያው ሚለራዊ እንቅስቃሴ ወደ ሠርጉ ገባ። የ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ሠርግ በራሔልና በልያ የተወከሉ ሁለት የአምላኪዎች ክፍሎችን ለየ። ራሔል፣ ወደ 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ሠርግ በሚወስደው መንገድ በተሳካ ሁኔታ ተጓዘው የደረሱ አንድ ክፍልን ትወክላለች፤ ነገር ግን የልያ ክፍል ደከመ። ከዚያም ተለዩ፣ የሦስተኛው መልአክ የፈተና ሂደትም የእኩለ ሌሊት ጩኸት የፈተና ሂደት በተፈጸመበት ቦታ ተጀመረ።

The marriage had commenced and it was to thereafter to be consummated and tested. The marriage was consummated in 1846, and the testing process of the third angel began. In 1849 and 1850 the Lord was stretching out His hand a second time to gather His remnant. The second table of Habakkuk was then placed into history, as typified by the second set of Commandments. After Moses broke the first set, the second set of tables were set forth. The 1850 chart replaced the 1843, and in 1850, the testing of ancient Israel as God’s new covenant bride continued towards Kadesh and 1863.

ትዳሩ ተጀምሮ ነበር፣ ከዚያም በኋላ ሊፈጸምና ሊፈተን ይገባው ነበር። ትዳሩ በ1846 ተፈጸመ፣ የሦስተኛውም መልአክ የፈተና ሂደት ተጀመረ። በ1849 እና 1850 ጌታ ቅሬታውን ለመሰብሰብ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እዘረጋ ነበር። ያን ጊዜ ሁለተኛው የዕንባቆም ሰንጠረዥ፣ በሁለተኛው የትእዛዛት ጽላት እንደተመሰለው፣ ወደ ታሪክ ተቀመጠ። ሙሴ የመጀመሪያውን ስብስብ ከሰበረ በኋላ፣ ሁለተኛው የጽላቶች ስብስብ ቀረበ። የ1850 ሰንጠረዥ የ1843ን ተካ፣ እና በ1850 የጥንታዊቷ እስራኤል እንደ እግዚአብሔር የአዲስ ኪዳን ሙሽራ የተጀመረው ፈተና ወደ ቃዴስና 1863 ቀጠለ።

In 1856, more water from the two rivers came through the pen of Hiram Edson. The light upon the “seven times” which came through Edson’s pen, was the light represented by the two rivers that began their prophetic testimony at the Garden of Eden. The Garden of Eden is a symbol of mankind’s rebellion against God’s law, and is where the waters of the Ulai and Hiddekel rivers begin their journey. They travel through covenant history, for that Garden, the symbol of rebellion, is also where a lamb was slain to provide clothes to replace the fig leaves upon Adam and Eve. Covenant history begins with the covenant of life between Adam and God. That covenant symbolized by the tree of life, led to the broken covenant by Adam and Eve, that initiated a new covenant of life, when the Lamb slain from the foundation of the world provided clothing for the naked and lost pair. The two rivers which flow from that Garden ultimately become the symbols of the powers God employs as His rod of chastisement.

በ1856 ዓ.ም. ከሁለቱ ወንዞች የበለጠ ውኃ በሂራም ኤድሰን ብዕር አማካይነት መጣ። በኤድሰን ብዕር የመጣው ስለ “ሰባቱ ዘመናት” ብርሃን፣ ከኤደን ገነት ጀምረው ትንቢታዊ ምስክርነታቸውን የጀመሩትን ሁለቱን ወንዞች የሚወክል ብርሃን ነበር። የኤደን ገነት የሰው ልጅ በእግዚአብሔር ሕግ ላይ ያደረገው ዓመፅ ምልክት ናት፣ እናም የኡላይና የሂደቀል ወንዞች ጉዞአቸውን የሚጀምሩባት ስፍራ ናት። እነርሱ በቃል ኪዳን ታሪክ ውስጥ ይጓዛሉ፤ ምክንያቱም ያች ገነት፣ የዓመፅ ምልክት ብትሆንም፣ በአዳምና በሔዋን ላይ ያሉትን የበለስ ቅጠሎች ለመተካት ልብስ እንዲሰጥ በግ የታረደባት ስፍራም ናት። የቃል ኪዳን ታሪክ የሕይወት ቃል ኪዳን በአዳምና በእግዚአብሔር መካከል በተደረገው ይጀምራል። በሕይወት ዛፍ የተመሰለው ያ ቃል ኪዳን፣ በአዳምና በሔዋን ወደ ተሰበረ ቃል ኪዳን መራ፤ ይህም ዓለም ከመመሥረቱ በፊት የታረደው በግ ለተራቆቱትና ለጠፉት ጥንዶች ልብስ በሰጠ ጊዜ አዲስ የሕይወት ቃል ኪዳንን ጀመረ። ከዚያች ገነት የሚፈሱት ሁለቱ ወንዞች በመጨረሻ እግዚአብሔር እንደ ተግሣጽ በትሩ የሚጠቀምባቸው ኃይሎች ምልክቶች ይሆናሉ።

> O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.

> አሦር ሆይ፥ አንተ የቍጣዬ በትር ነህ፤ በእጃቸውም ያለው በትር መዓትዬ ነው። እኔ በግብዝ ሕዝብ ላይ እልከዋለሁ፤ በቍጣዬም ሕዝብ ላይ ምርኮን እንዲወስድ፥ ብዝበዛንም እንዲያገኝ፥ እንደ መንገድ ጭቃም እንዲረግጣቸው ትእዛዝ እሰጠዋለሁ። ኢሳይያስ 10፥5-6።

Those two rivers flowed out of Eden into the lineage of Rebekah and her covenant marriage to Isaac, and onward to Jacob, where the water of the two rivers is represented as two distinct periods of seven times. Then, the same two rivers flow through the last six chapters of Daniel, where three chapters are represented by each river. One river represents the increase of knowledge which was unsealed in chapters seven, eight and nine and the other river represents the increase of knowledge which was unsealed in chapters ten, eleven and twelve.

እነዚያ ሁለት ወንዞች ከዔደን ወጥተው ወደ ርብቃ ዘር ሐረግና ከይስሐቅ ጋር ወደ ቃል ኪዳን ጋብቻዋ ፈሰሱ፥ ከዚያም ወደ ያዕቆብ ቀጠሉ፤ በዚያም የእነዚያ ሁለት ወንዞች ውኃ እያንዳንዱ ሰባት ጊዜ የሚሆኑ ሁለት የተለዩ ዘመናት እንደሆኑ ይወከላል። ከዚያም፥ እነዚያው ሁለት ወንዞች በዳንኤል የመጨረሻ ስድስት ምዕራፎች ውስጥ ይፈስሳሉ፤ እያንዳንዱም ወንዝ በሦስት ምዕራፎች ይወከላል። አንዱ ወንዝ በምዕራፍ ሰባት፣ ስምንት እና ዘጠኝ ውስጥ የተፈታ የእውቀት መጨመርን ይወክላል፤ ሌላውም ወንዝ በምዕራፍ አሥር፣ አሥራ አንድ እና አሥራ ሁለት ውስጥ የተፈታ የእውቀት መጨመርን ይወክላል።

Chapters seven, eight and nine are represented as the vision of the Ulai and Christ is portrayed in a similar way in chapters ten, eleven and twelve. In both river visions, represented by three chapters—Christ is represented as standing upon the water.

ሰባተኛው፣ ስምንተኛው እና ዘጠነኛው ምዕራፎች እንደ የኡላይ ራእይ ተቀርበዋል፤ ክርስቶስም በአሥረኛው፣ በአሥራ አንደኛው እና በአሥራ ሁለተኛው ምዕራፎች በተመሳሳይ ሁኔታ ተገልጦአል። በሁለቱም የወንዝ ራእዮች፣ በሦስት ምዕራፎች የተወከሉት፣ ክርስቶስ በውኃው ላይ ቆሞ እንዳለ ተገልጦአል።

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> እኔም ዳንኤል ራእዩን ካየሁ በኋላ ትርጉሙን ለማወቅ ስፈልግ፥ እነሆ፥ በፊቴ እንደ ሰው መልክ ያለ አንድ ቆመ። በዑላይም ዳርቻዎች መካከል የሰውን ድምፅ ሰማሁ፤ እርሱም ጠርቶ እንዲህ አለ፦ ገብርኤል፥ ይህን ሰው ራእዩን እንዲያስተውል አድርግ። ዳንኤል 8፥15፣ 16።

The vision of Christ in chapter ten is similar to the vision John witnessed in Revelation chapter one, and in Daniel’s vision of chapter eight Palmoni is upon the waters, as He was in chapter twelve, where He was clothed in linen.

ስለ ክርስቶስ በአሥረኛው ምዕራፍ የተገለጠው ራእይ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ በመጀመሪያው ምዕራፍ ከተመለከተው ራእይ ጋር ተመሳሳይ ነው፤ እንዲሁም በዳንኤል የስምንተኛው ምዕራፍ ራእይ ውስጥ ፓልሞኒ በውኃዎች ላይ ነበረ፣ ልክ በአሥራ ሁለተኛው ምዕራፍ እንደነበረው፣ በበፍታም ተለብሶ ነበር።

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> “በገብርኤል ጉብኝት ጊዜ ነቢዩ ዳንኤል ተጨማሪ ትምህርት ሊቀበል አልቻለም፤ ነገር ግን ጥቂት ዓመታት ከዚያ በኋላ፣ እስካሁን ሙሉ በሙሉ ያልተብራሩ ርእሰ ጉዳዮችን የበለጠ ለማወቅ በመሻት፣ እንደገና ከእግዚአብሔር ብርሃንና ጥበብ ለመፈለግ ራሱን ሰጠ። ‘በዚያን ዘመን እኔ ዳንኤል ሦስት ሙሉ ሳምንት እያለቀስሁ ነበር። የሚያስደስት እንጀራ አልበላሁም፤ ሥጋም ሆነ ወይንም ወደ አፌ አልገባም፤ ፈጽሞም ራሴን ቅባት አልቀባሁም…. ከዚያም ዓይኖቼን አነሣሁ፥ ተመለከትሁም፤ እነሆም፥ በቀጭን በፍታ የለበሰ አንድ ሰው፥ ወገቡም በኦፋዝ ጥሩ ወርቅ የታጠቀ። ሰውነቱም እንደ ቤሪል ነበር፥ ፊቱም እንደ መብረቅ መልክ፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት መብራቶች፥ ክንዶቹና እግሮቹም እንደ ተወለወለ ናስ ቀለም፥ የቃሉም ድምፅ እንደ ብዙ ሕዝብ ድምፅ ነበር።’”

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.” Review and Herald, February 8, 1881.

> “ከእግዚአብሔር ልጅ በታች ያልሆነ ታላቅ ሰው ራሱ ለዳንኤል ተገለጠ። ይህ መግለጫ ክርስቶስ በጳጥሞስ ደሴት ላይ ለዮሐንስ በተገለጠለት ጊዜ የተሰጠውን መግለጫ ይመስላል። ጌታችን አሁን በኋለኛው ዘመን የሚሆነውን ለዳንኤል ለማስተማር ከሌላ ሰማያዊ መልእክተኛ ጋር ይመጣል። ይህ እውቀት የዓለም ፍጻሜ የደረሰባቸው እኛ ስለሆንን ለእኛ በመንፈሳዊ መነሳሳት ለዳንኤል ተሰጥቶ ተመዝግቦአል።” Review and Herald, February 8, 1881.

In the Hiddekel vision of Christ in chapter ten, Christ is upon the water and clothed in linen and in the Ulai vision He is upon the water. The vision of Revelation one aligns with the vision presented in the Ulai and Hiddekel visions, where Sister White identifies that it is “no less a personage than the Son of God.” When she identifies the angel of Revelation ten she states the angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The angel in Revelation ten lifts up His hand to heaven and swears by Him that liveth forever and ever, connected with the vision of Christ in chapter twelve who lifts up both His hands to heaven and swears by Him that liveth forever and ever. In Revelation ten He is upon both the water and land.

በአሥረኛው ምዕራፍ ያለው የሂዴቄል ራእይ ስለ ክርስቶስ ሲናገር፣ ክርስቶስ በውኃው ላይ ቆሞ እና በበፍታ ለብሶ ይታያል፤ በኡላይ ራእይም እርሱ በውኃው ላይ ነው። የራእይ አንድ ራእይ ከኡላይና ከሂዴቄል ራእዮች ጋር ይስማማል፤ በዚያም ሲስተር ዋይት ይህ “ከእግዚአብሔር ልጅ ያነሰ ማንም አይደለም” ብላ ትለያለች። በራእይ አሥር ያለውን መልአክ ስትለይ ደግሞ፣ መልአኩ “ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንም አይደለም” ብላ ትናገራለች። በራእይ አሥር ያለው መልአክ እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ ለዘላለም ዓለም በሕይወት ያለውን ሲምል፣ ይህ ከአሥራ ሁለተኛው ምዕራፍ ያለው የክርስቶስ ራእይ ጋር የተገናኘ ነው፤ በዚያም ሁለቱን እጆቹን ወደ ሰማይ አንሥቶ ለዘላለም ዓለም በሕይወት ያለውን ይምላል። በራእይ አሥር እርሱ በውኃውም ላይ በምድሩም ላይ ነው።

What exists “between the banks” of a river is water, and Daniel heard “a man’s voice between the banks,” so the voice came from the man upon the water, and the voice was the sound of the waters of the Ulai river.

በወንዝ ዳርቻዎች “መካከል” ያለው ውኃ ነው፤ ዳንኤልም “በዳርቻዎቹ መካከል የሰው ድምፅ” ሰማ፤ ስለዚህ ድምፁ በውኃው ላይ ካለው ሰው መጣ፥ ድምፁም የኡላይ ወንዝ ውኃዎች ድምፅ ነበር።

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. …

> በመጀመሪያውም ወር በሃያ አራተኛው ቀን፥ ታላቁ ወንዝ የሆነው ሕዴቄል አጠገብ ሳለሁ፥ ዓይኖቼን አነሣሁ ተመለከትሁም፤ እነሆም፥ ቀጭን በፍታ የተለበሰ አንድ ሰው ነበረ፥ ወገቡም በኡፋዝ በተጠራ ጥሩ ወርቅ ታጥቆ ነበር። ሰውነቱም እንደ ቤርል ነበረ፥ ፊቱም እንደ መብረቅ ታይቶ ነበር፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት መብራቶች፥ ክንዶቹና እግሮቹም በቀለም እንደ ተጠረጠረ ናስ ነበሩ፥ የቃሉም ድምፅ እንደ ብዙ ሕዝብ ድምፅ ነበረ። …

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.

> አንተ ግን፣ ዳንኤል ሆይ፣ ቃላቱን ዝጋ፣ መጽሐፉንም እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ አትም፤ ብዙዎች ወዲህና ወዲያ ይመላለሳሉ፣ እውቀትም ይበዛል። ከዚያም እኔ ዳንኤል ተመለከትሁ፤ እነሆም፣ ሌሎች ሁለት ቆመው ነበር፤ አንዱ በወንዙ ዳር በዚህ ወገን፣ ሌላውም በወንዙ ዳር በዚያ ወገን። አንዱም በወንዙ ውኃ ላይ ለነበረው፣ በበፍታ ለተለበሰው ሰው፣ “የእነዚህ ድንቅ ነገሮች ፍጻሜ እስከ መቼ ነው?” አለው። በወንዙም ውኃ ላይ የነበረውን፣ በበፍታ የተለበሰውን ሰው፣ ቀኝ እጁንና ግራ እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ፣ ለዘላለም በሕይወት በሚኖረው ሲምል፣ “ለአንድ ዘመን፣ ለሁለት ዘመን፣ ለግማሽም ዘመን ይሆናል፤ የቅዱሱን ሕዝብ ኃይል መበተን በፈጸመ ጊዜም፣ እነዚህ ሁሉ ይፈጸማሉ” ሲል ሰማሁ።

> And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 10:4–6; 12:4–10.

> እኔም ሰማሁ፥ ነገር ግን አልተረዳሁም፤ እኔም አልሁ፥ ጌታዬ ሆይ፥ የእነዚህ ነገሮች ፍጻሜ ምን ይሆናል? እርሱም አለ፥ ዳንኤል ሆይ፥ ሂድ፤ ቃላቱ እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ተዘግተውና ታትመው ነውና። ብዙዎች ይነጻሉ፥ ይነጣሉም፥ ይፈተናሉም፤ ነገር ግን ኃጢአተኞች ክፉ ያደርጋሉ፤ ከኃጢአተኞችም አንዳቸው አያስተውሉም፤ ጥበበኞች ግን ያስተውላሉ። ዳንኤል 10፥4–6፤ 12፥4–10።

The great rivers of Shinar as Sister White identifies them, are both attached to a vision where Christ is upon the water speaking, for His voice is as the sound of many waters. In both visions the question of “how long” is asked. Both rivers are also represented in Daniel’s ‘question and answer’ of chapter eight, which is the central pillar and foundation of Adventism. There, the two rivers are symbols of the “seven times” of scattering and trampling down of both the sanctuary and the host. The two rivers fulfill their role as God’s rod of chastisement, only to thereafter flow into the Millerite history of the first angel, where William Miller discovered his first prophetic jewel, which was the line of the “seven times” in Leviticus twenty-six. The two rivers represent the two scatterings of 2520 years, which were accomplished by the two lions of Assyria and Babylon, who are represented by the Tigris and Euphrates, and of course by Leah and Rachel, nieces of Rebekah, whose covenant marriage occurred when Isaac was forty years old, as recorded in Genesis 2520.

ሲስተር ዋይት እንደምትለው የሺናር ታላላቅ ወንዞች ሁለቱም ክርስቶስ በውኃው ላይ ሆኖ የሚናገርበት ራእይ ጋር የተያያዙ ናቸው፤ ምክንያቱም ድምፁ እንደ ብዙ ውኆች ድምፅ ነውና። በሁለቱም ራእዮች “እስከ መቼ” የሚለው ጥያቄ ይጠየቃል። እነዚህ ሁለቱ ወንዞች ደግሞ በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ውስጥ ባለው የ“ጥያቄና መልስ” ክፍል ውስጥ ተወክለዋል፤ ይህም የአድቬንቲዝም ማዕከላዊ ዓምድና መሠረት ነው። በዚያ ሁለቱ ወንዞች የ“ሰባት ዘመናት” ምልክቶች ናቸው፤ ይህም የመቅደሱና የሠራዊቱ መበተንና መረገጥ ነው። እነዚህ ሁለቱ ወንዞች እንደ እግዚአብሔር የቅጣት በትር ሚናቸውን ይፈጽማሉ፤ ከዚያም በኋላ ወደ ሚለራዊው የመጀመሪያው መልአክ ታሪክ ይፈሳሉ፣ በዚያም ዊልያም ሚለር በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ ያለውን የ“ሰባት ዘመናት” መስመር የሆነውን የመጀመሪያውን ትንቢታዊ ዕንቁውን አገኘ። እነዚህ ሁለቱ ወንዞች በአሶርና በባቢሎን በተወከሉት በሁለቱ አንበሶች የተፈጸሙትን የ2520 ዓመታት ሁለት መበተኖች ይወክላሉ፤ እነርሱም በጤግሮስና በኤፍራጥስ እንዲሁም በእርግጥ በርብቃ እህት ልጆች በሆኑት በልያና በራሔል ይወከላሉ፤ የቃል ኪዳን ጋብቻቸውም ይስሐቅ አርባ ዓመት በሆነ ጊዜ ተፈጸመ፥ ይህም በዘፍጥረት 2520 እንደተመዘገበ ነው።

Miller only presented the scattering of “seven times” against the southern kingdom of Judah, which was fulfilled with the 2300-year prophecy in 1844. In 1856, the “new wine” of the “seven times” identified the same scattering upon the northern kingdom ending in 1798. As the first prophetic discovery of William Miller, the water of the river Euphrates arrived as the alpha doctrine in the history of the first angel. The water of the Ulai river arrived with the third angel. The alpha discovery of Miller was the seven times represented by the river Ulai and the omega discovery of Hiram Edson was the seven times represented by the Hiddekel river.

ሚለር በ1844 ከ2300 ዓመት ትንቢት ጋር ተፈጽሞ የተገኘውን በደቡባዊው የይሁዳ መንግሥት ላይ የሆነውን “ሰባት ጊዜያት” መበተን ብቻ አቀረበ። በ1856 “የሰባት ጊዜያት” “አዲስ ወይን” በ1798 የሚያበቃውን በሰሜናዊው መንግሥት ላይ ያለውን ያውኑ መበተን ለየ። እንደ ዊልያም ሚለር የመጀመሪያ ትንቢታዊ ግኝት፣ የኤፍራጥስ ወንዝ ውኃ በመጀመሪያው መልአክ ታሪክ ውስጥ እንደ አልፋ ትምህርት ደረሰ። የኡላይ ወንዝ ውኃ ከሦስተኛው መልአክ ጋር ደረሰ። የሚለር የአልፋ ግኝት በኡላይ ወንዝ የተወከለው ሰባቱ ጊዜያት ነበር፤ የሂራም ኤድሰን የኦሜጋ ግኝት ግን በሂደቄል ወንዝ የተወከለው ሰባቱ ጊዜያት ነበር።

The 2520 represents the length of the period that is the same for each kingdom, but that begins and ends forty-six years apart. 1798 marks the time of the end and the arrival of the first angel of Revelation fourteen. 1798 is the fulfillment of the 2520 years of scattering brought upon the northern kingdom by the lion of Assyria. 1844 is the fulfillment of the “seven times” brought upon the southern kingdom and is represented by the lion of Babylon. The two rivers are the bookends for the history of the first and second angels’ messages that ended with the arrival of the third on October 22, 1844, when both the seventh trumpet and also the jubilee trumpet were sounded on the antitypical Day of Atonement.

2520 በእያንዳንዱ መንግሥት ዘንድ አንድ ዓይነት የሆነውን ዘመን ርዝመት ይወክላል፤ ነገር ግን መጀመሪያውና መጨረሻው ከእርስ በእርሳቸው በአርባ ስድስት ዓመታት የተለያዩ ናቸው። 1798 የፍጻሜውን ዘመን እና የራእይ አሥራ አራት የመጀመሪያው መልአክ መምጣትን ያመለክታል። 1798 በአሦር አንበሳ በሰሜናዊው መንግሥት ላይ የመጣው 2520 ዓመታት መበተን ፍጻሜ ነው። 1844 በደቡባዊው መንግሥት ላይ የመጡት “ሰባት ዘመናት” ፍጻሜ ሲሆን፣ በባቢሎን አንበሳ ይወከላል። ሁለቱ ወንዞች በ1844 ኦክቶበር 22 ቀን ሦስተኛው መልአክ በመምጣቱ የተፈጸመውን የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ታሪክ የሚያስጀምሩና የሚያበቁ ድንበሮች ናቸው፤ በዚያም ቀን በአምሳሉ በሆነው በስርየት ቀን ሰባተኛው መለከት እንዲሁም የኢዮቤልዩ መለከት ተነፈሱ።

> Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:9.

> ከዚያም በሰባተኛው ወር በአሥረኛው ቀን የኢዮቤልዩ ቀንደ መለከት እንዲነፋ ታደርጋለህ፤ በማስተሰረይ ቀን ቀንደ መለከቱ በምድራችሁ ሁሉ እንዲነፋ ታደርጋላችሁ። ዘሌዋውያን 25፥9።

The sounding of the seventh trumpet is a symbol of Christ’s work in combining His Divinity with humanity, and is represented by the 2300 years of the Ulai River vision, and the sounding of the jubilee trumpet is a symbol of the covenant of the land that was broken and brought upon God’s people, what Daniel called the curse and oath of Moses, and what Moses called the “quarrel of God’s covenant.”

የሰባተኛው መለከት መነፋት ክርስቶስ መለኮቱን ከሰብአዊነት ጋር በማዋሃድ የሚፈጽመው ሥራ ምልክት ነው፤ ይህም በኡላይ ወንዝ ራእይ ውስጥ በተጠቀሱት 2300 ዓመታት የተወከለ ነው፤ የኢዮቤልዩ መለከት መነፋት ግን የምድሪቱ ኪዳን ተሰብሮ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የመጣው ነገር ምልክት ነው፤ ዳንኤል ይህንን የሙሴ እርግማንና መሐላ ብሎ የጠራው ሲሆን፥ ሙሴ ደግሞ “የእግዚአብሔር ኪዳን ክርክር” ብሎ ጠርቶታል።

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> አዎን፥ እስራኤል ሁሉ ሕግህን ተላልፎአል፤ ድምፅህንም እንዳይታዘዝ ፈቀቅ ብሎአል፤ ስለዚህ በእኛ ላይ ርግማኑ ፈሰሰ፥ በእግዚአብሔርም ባሪያ በሆነው በሙሴ ሕግ ውስጥ የተጻፈው መሐላ፥ ምክንያቱም በእርሱ ላይ በድለናልና። ዳንኤል 9፥11።

The “curse” and the “oath” written of “in the law of Moses” is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The word translated as “oath” is the same Hebrew word that in Leviticus is translated as “seven times.” The curse, for breaking the oath of the covenant in chapter twenty-five, is set forth in chapter twenty-six, where Moses identifies the curse as the “quarrel of the covenant.”

በ«በሙሴ ሕግ ውስጥ» ተጽፎ ያለው «እርግማን» እና «መሐላ» በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ የተጠቀሰው «ሰባት ጊዜ» ነው። «መሐላ» ተብሎ የተተረጎመው ቃል በዘሌዋውያን ውስጥ «ሰባት ጊዜ» ተብሎ የተተረጎመው ያው የዕብራይስጥ ቃል ነው። በሃያ አምስተኛው ምዕራፍ የቃል ኪዳኑን መሐላ በመጣስ ላይ የሚመጣው እርግማን በሃያ ስድስተኛው ምዕራፍ ተዘርዝሮ ቀርቦአል፤ በዚያም ሙሴ ያንን እርግማን «የቃል ኪዳኑ ክርክር» ብሎ ይገልጠዋል።

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> እኔም ደግሞ በእናንተ ላይ እቃወማለሁ፥ ስለ ኃጢአታችሁም ሰባት እጥፍ እቀጣችኋለሁ። የቃል ኪዳኔንም ተቃርኖ የሚበቀል ሰይፍ በእናንተ ላይ አመጣለሁ፤ በከተሞቻችሁም ውስጥ በተሰበሰባችሁ ጊዜ ቸነፈርን በመካከላችሁ እልካለሁ፤ በጠላትም እጅ አሳልፌ እሰጣችኋለሁ። ዘሌዋውያን 26፥24, 25።

The Lord brought the sword of the lion of Assyria upon the northern kingdom to “punish” them by delivering them into “the hand of the enemy,” in 723 BC. Forty-six years later in 677 BC, the southern kingdom felt the curse of Moses. The curse of Moses is the quarrel of the covenant. For forty-six years the lions of Mesopotamia were employed by God to remove and trample down the host. At the end of that period of forty-six years Nebuchadnezzar destroyed the sanctuary. The host of Daniel’s question in verse thirteen of Daniel eight was enslaved by their enemies over a forty-six-year period that culminated with the destruction of the sanctuary, which was the other subject that was to be trampled down in verse thirteen. When those rivers reached 1798 and 1844 respectably, a host had been gathered together as a temple, for the host is a body, and the body is a temple. At the end of that period the temple erected over the forty-six years was to join with the heavenly temple in the marriage of Divinity with humanity. Marriage is between two temples, and what God joins together is not to be apart.

እግዚአብሔር በአሦር አንበሳ ሰይፍ ሰሜናዊውን መንግሥት በ723 ከክርስቶስ በፊት “በጠላት እጅ” አሳልፎ በመስጠት እነርሱን “ለመቀጣት” መጣበት። ከዚያ ከአርባ ስድስት ዓመታት በኋላ፣ በ677 ከክርስቶስ በፊት፣ ደቡባዊው መንግሥት የሙሴን እርግማን ተሰማ። የሙሴ እርግማን የኪዳኑ ጠብ ነው። ለአርባ ስድስት ዓመታት የመሶፖታምያ አንበሶች ሠራዊቱን ለማስወገድና ለመርገጥ በእግዚአብሔር ተጠቅመው ነበር። በዚያ የአርባ ስድስት ዓመት ዘመን መጨረሻ ናቡከደነፆር መቅደሱን አጠፋ። በዳንኤል 8 ቁጥር 13 ውስጥ ባለው የዳንኤል ጥያቄ የተጠቀሰው ሠራዊት በአርባ ስድስት ዓመታት ጊዜ በጠላቶቻቸው ባርነት ሥር ነበረ፤ ይህም ዘመን በቁጥር 13 ውስጥ ሊረገጥ የተነገረው ሌላው ጉዳይ የሆነው የመቅደሱ ጥፋት ላይ ተጠናቀቀ። እነዚያ ወንዞች በቅደም ተከተል ወደ 1798 እና 1844 በደረሱ ጊዜ፣ አንድ ሠራዊት እንደ መቅደስ ተሰብስቦ ነበር፤ ምክንያቱም ሠራዊቱ አካል ነውና፣ አካሉም መቅደስ ነው። በዚያ ዘመን መጨረሻ በእነዚያ አርባ ስድስት ዓመታት ላይ የተገነባው መቅደስ በመለኮትና በሰብአዊነት ጋብቻ ከሰማያዊው መቅደስ ጋር ሊተባበር ነበር። ጋብቻ በሁለት መቅደሶች መካከል ነው፥ እግዚአብሔርም የተባበረው እንዳይለይ ነው።

The water of the Tigris came to 1798 and the water of the Euphrates came to 1844. Just before the arrival of the third angel, the second angel arrived, and thereafter at the Exeter, New Hampshire camp meeting on August 12–17, 1844, the message of the Midnight Cry was poured out. Exeter means “a water fortress,” and at the camp meeting, there was a counterfeit meeting held in a different tent, set up by a group from Watertown, Massachusetts. The waters that originated in Eden, according to Sister White, were about to be dispersed as “a tidal wave” across the eastern seaboard of the United States. The earthquake which triggered that tidal wave occurred in the Garden of Eden when Satan conquered mankind, causing a seismic upheaval in Eden whose waves reached the Midnight Cry of the Millerite history. That tidal wave floods into the Midnight Cry in the history of the one hundred and forty-four thousand, and the wave that began at the earthquake of Adam’s sin reaches to the earthquake of the Sunday law of Revelation chapter eleven.

የጤግሮስ ውኃ እስከ 1798 ደረሰ፣ የኤፍራጥስም ውኃ እስከ 1844 ደረሰ። ሦስተኛው መልአክ ከመምጣቱ ጥቂት ቀደም ብሎ ሁለተኛው መልአክ መጣ፤ ከዚያም በኋላ በኤክሰተር፣ ኒው ሃምፕሻየር በነሐሴ 12–17፣ 1844 በተካሄደው የካምፕ ስብሰባ ላይ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ተፈሰሰ። ኤክሰተር ማለት “የውኃ ምሽግ” ማለት ነው፤ በዚያም የካምፕ ስብሰባ ላይ ከዋተርታውን፣ ማሳቹሴትስ የመጣ አንድ ቡድን በሌላ ድንኳን ያቋቋመው የሐሰት ስብሰባ ተካሂዶ ነበር። ሲስተር ዋይት እንደምትገልጸው፣ ከኤደን የመነጩት ውኆች “እንደ ማዕበል ሞገድ” በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ምሥራቃዊ ባሕር ዳርቻ ሁሉ ላይ ሊበተኑ ነበር። ያንን ማዕበል ሞገድ ያስነሳው የምድር መንቀጥቀጥ በኤደን ገነት ውስጥ ሰይጣን በሰው ዘር ላይ ድል በተቀዳጀ ጊዜ ተከሰተ፤ ይህም ሞገዶቹ እስከ ሚለራውያን ታሪክ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ድረስ የደረሱ የመሬት መናወጥ በኤደን አስከተለ። ያ ማዕበል ሞገድ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ ወደ እኩለ ሌሊት ጩኸት ይጎርፋል፤ በአዳም ኃጢአት የጀመረውም ሞገድ እስከ ራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ የእሁድ ሕግ የምድር መንቀጥቀጥ ድረስ ይደርሳል።

The voice of Christ is the voice of many waters, and the waters combined, make up the message of the latter rain. Isaiah and his son Shearjashub are standing in verse three of chapter seven at the pool from the upper conduit, presenting the latter rain message in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. There Isaiah’s pronouncement upon the foolish and wicked king Ahaz is that the Lord would send upon Ahaz the waters of Assyria, king Sennacherib and his water would flow up to the neck.

የክርስቶስ ድምፅ የብዙ ውኃዎች ድምፅ ነው፤ እነዚህም ውኃዎች በአንድነት ተቀላቅለው የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ያቀናጃሉ። ኢሳይያስና ልጁ ሸአር-ያሹብ በምዕራፍ ሰባት ቁጥር ሦስት ላይ ከላይኛው መተላለፊያ ውኃ በሚመጣው መጠራቀሚያ አጠገብ ቆመው ሲታዩ፣ በመቶ አርባ አራቱ ሺህ የማኅተም ዘመን የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ያቀርባሉ። በዚያም ኢሳይያስ በሞኝነትና በክፋት ላይ የቆመውን ንጉሥ አካዝን በተመለከተ የሰጠው ንግግር፣ ጌታ በአካዝ ላይ የአሶርን ውኃዎች፣ ንጉሥ ሰናክሬምን፣ እንደሚያመጣበት እና ውኃውም እስከ አንገት ድረስ እንደሚደርስ ነበር።

> The Lord spake also unto me again, saying, Forasmuch as this people refuseth the waters of Shiloah that go softly, and rejoice in Rezin and Remaliah’s son; Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:5–8.

> ጌታም ደግሞ እንዲህ ብሎ ተናገረኝ፤ ይህ ሕዝብ ቀስ ብለው የሚፈሱትን የሺሎአ ውኃዎች ስለ ናቁ፥ በሬፅንና በረማልያስ ልጅ ስለ ደስ አላቸው፤ አሁንም እነሆ፥ ጌታ ብርቱና ብዙ የሆኑትን የወንዙን ውኃዎች፥ ይኸውም የአሦርን ንጉሥና ክብሩን ሁሉ፥ በእነርሱ ላይ ያመጣባቸዋል፤ እርሱም በወንዙ መስመሮች ሁሉ ላይ ይወጣል፥ በዳርቻዎቹም ሁሉ ላይ ይተርፋል፤ በይሁዳም ያልፋል፤ ይጥለቀለቃል እና ይረፍራፋል፥ እስከ አንገትም ድረስ ይደርሳል፤ የክንፎቹም መዘርጋት የአገርህን ስፋት ሁሉ ይሞላል፥ አቤቱ አማኑኤል። ኢሳይያስ 8፥5–8።

Ahaz refused the waters that were ‘sent’ by the Lord, so the Lord ‘sent’ the waters of Assyria to Ahaz. Ahaz “rejoiced” in the confederacy of “Rezin and Remaliah’s son.” Ahaz “rejoices” in a counterfeit latter rain message represented by Rezin and Remaliah’s son.

አካዝ በጌታ የተ“ላኩትን” ውኃዎች እምቢ አለ፤ ስለዚህ ጌታ የአሶርን ውኃዎች ወደ አካዝ “ላከ”። አካዝ በ“ሬዚንና በረማልያስ ልጅ” ሕብረት “ደስ አለው”። አካዝ በሬዚንና በረማልያስ ልጅ የተወከለውን ሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክት “ደስ ይለዋል”።

Rezin and the son of Remaliah, who is Pekah, king of the northern kingdom, represent a counterfeit of Isaiah and his son. The foolish and wicked king Ahaz “rejoices” in the confederacy represented by the ten northern tribes of Israel and Syria, typifying the unlawful relationship of church and state at the Sunday law. Ahaz rejoices, for shame and joy are the two opposite emotions that are employed by inspiration to address those who are represented in the debate of the latter rain. When Jeremiah ate the little book it was the joy and rejoicing of his heart, and Joel informs us God’s people will never be ashamed. Ahaz, as a Laodicean is blind, so he is rejoicing in the false water message and rejecting Isaiah’s true water message. He should be ashamed for trusting in the counterfeit latter rain message represented by the flood of the king of the north, but he has rejected the message of Shiloah.

ሬፅን እና የረማልያስ ልጅ የሆነው ፈቃሕ፣ የሰሜኑ መንግሥት ንጉሥ፣ የኢሳይያስና የልጁን ሐሰተኛ ቅጂ ይወክላሉ። ሞኝና ክፉው ንጉሥ አካዝ፣ በእስራኤል ሰሜናዊ አሥር ነገዶችና በሶርያ በተወከለው ጥምረት “ደስ ይለዋል”፤ ይህም በእሁድ ሕግ ጊዜ ያለውን ሕገ-ወጥ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ግንኙነት ያመለክታል። አካዝ ደስ ይለዋል፥ ምክንያቱም እፍረትና ደስታ በኋለኛው ዝናብ ክርክር ውስጥ ለተወከሉት ሰዎች ለመናገር በመንፈሳዊ መገለጥ የተጠቀሱ ሁለት ተቃራኒ ስሜቶች ናቸው። ኤርምያስ ትንሹን መጽሐፍ በበላ ጊዜ የልቡ ደስታና ሐሴት ነበረ፤ ኢዮኤልም የእግዚአብሔር ሕዝብ ፈጽሞ እንዳያፍሩ ያሳውቀናል። አካዝ፣ እንደ ሎዶቅያ ሰው ዕውር ስለሆነ፣ በሐሰተኛው የውኃ መልእክት ደስ እያለው የኢሳይያስን እውነተኛ የውኃ መልእክት ይጥላል። በሰሜኑ ንጉሥ ጎርፍ በተወከለው ሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ስለታመነ ሊያፍር ይገባው ነበር፤ ነገር ግን የሺሎአን መልእክት አልተቀበለም።

The message of Shiloah in Isaiah eight is the message of the latter rain. The pool of Shiloah is identified in the New Testament as the pool of Siloam. In Hebrew or Greek it means “sent.” It was expedient for Christ to leave that He might “send” the Holy Spirit. Isaiah and Ahaz are at the pool of Shiloah, and the test is based upon whether to have faith in the pool Shiloah as represented by Isaiah and his son, or faith in Rezin and Remaliah’s son? Ahaz is choosing between two waters, the waters of Shiloah or the waters of the King of Assyria. Ahaz rejoiced in the alliance and message represented by Rezin and Remaliah’s son and he therefore received the flood of desolation, instead of the water that runs softly at his judgment. His judgment represents the Sunday law when the king of the north overflows the entire world like a flood. It does so from the Sunday law onward, when the flood of the Midnight Cry is also sweeping the world.

በኢሳይያስ ምዕራፍ ስምንት ያለው የሺሎአ መልእክት የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው። የሺሎአ ገንዳ በአዲስ ኪዳን የሲሎአም ገንዳ መሆኑ ተለይቶ ይገለጣል። በዕብራይስጥም ሆነ በግሪክኛ “የተላከ” ማለት ነው። ክርስቶስ “መንፈስ ቅዱስን እንዲልክ” እርሱ እንዲሄድ የሚገባ ነበር። ኢሳይያስና አካዝ በሺሎአ ገንዳ አጠገብ ናቸው፥ ፈተናውም ኢሳይያስና ልጁ የሚወክሉትን የሺሎአ ገንዳ በእምነት መቀበል ነውን፥ ወይስ በሬፅንና በረማልያ ልጅ እምነት መኖር ነውን? አካዝ በሁለት ውኃዎች መካከል እየመረጠ ነው፤ የሺሎአ ውኃዎች ወይስ የአሦር ንጉሥ ውኃዎች። አካዝ በሬፅንና በረማልያ ልጅ የተወከለውን ህብረትና መልእክት ተደሰተበት፥ ስለዚህም በፍርዱ ጊዜ በቀስታ የሚፈሰውን ውኃ ሳይሆን የጥፋትን ጎርፍ ተቀበለ። ፍርዱ የሰሜን ንጉሥ እንደ ጎርፍ ሆኖ መላውን ዓለም በሚያጥለቀልቅበት ጊዜ የእሑድ ሕግን ይወክላል። ይህም ከእሑድ ሕግ ጀምሮ እየተፈጸመ ይሄዳል፤ በዚያን ጊዜ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ጎርፍ ደግሞ ዓለምን እየጠረገ ነው።

Ahaz rejoices in the alliance of the ten northern tribes and Syria, and thus rejoices in the message that combines church and state, as represented by every unlawful alliance found within God’s Word. Isaiah represents a Philadelphian and Ahaz a Laodicean. Christ connects Isaiah’s testimony with His own when He cures the blind man, a Laodicean at the pool of Siloam.

አካዝ በሰሜናዊው አሥሩ ነገዶችና በሶርያ መካከል በተፈጠረው ቃል ኪዳን ደስ ይለዋል፤ ስለዚህም በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ በሚገኝ እያንዳንዱ ሕገ-ወጥ ቃል ኪዳን የሚወከለውን ቤተ ክርስቲያንና መንግሥትን የሚያቀላቅል መልእክት ደግሞ ይደሰትበታል። ኢሳይያስ የፊላዴልፍያ ሰውን ይወክላል፤ አካዝ ግን የሎዶቅያን ይወክላል። ክርስቶስ በሰሊሆም መጠመቂያ የነበረውን ዕውር ሰው፣ ማለትም ሎዶቅያዊን፣ በፈወሰ ጊዜ የኢሳይያስን ምስክርነት ከራሱ ምስክርነት ጋር ያገናኛል።

> And as Jesus passed by, he saw a man which was blind from his birth. And his disciples asked him, saying, Master, who did sin, this man, or his parents, that he was born blind?

> ኢየሱስም በመንገድ ሲያልፍ ከትውልዱ ጀምሮ ዕውር የነበረ አንድ ሰው አየ። ደቀ መዛሙርቱም፣ “መምህር ሆይ፣ ይህ ሰው ዕውር ሆኖ እንዲወለድ ማን ኃጢአት አደረገ? እርሱን ወይስ ወላጆቹ?” ሲሉ ጠየቁት።

> Jesus answered, Neither hath this man sinned, nor his parents: but that the works of God should be made manifest in him. I must work the works of him that sent me, while it is day: the night cometh, when no man can work. As long as I am in the world, I am the light of the world. When he had thus spoken, he spat on the ground, and made clay of the spittle, and he anointed the eyes of the blind man with the clay, And said unto him, Go, wash in the pool of Siloam, (which is by interpretation, Sent.) He went his way therefore, and washed, and came seeing.

> ኢየሱስም መልሶ፦ ይህ ሰው አልበደለም፥ ወላጆቹም አልበደሉም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ሥራ በእርሱ እንዲገለጥ ነው። ቀን ሳለ የላከኝን ሰው ሥራ ልሠራ ይገባኛል፤ ማንም ሊሠራ የማይችልበት ሌሊት እየመጣች ነው። በዓለም ሳለሁ የዓለም ብርሃን እኔ ነኝ። ይህንም ከተናገረ በኋላ በምድር ላይ ተፋ፥ ከምራቁም ጭቃ አደረገ፥ ጭቃውንም በዕውሩ ሰው ዐይኖች ላይ ቀባ፤ እንዲህም አለው፦ ሂድ፥ በሰሊሆም መጠመቂያ ታጠብ፤ ትርጓሜውም “የተላከ” ማለት ነው። ስለዚህ ሄዶ ታጠበ፥ እያየም መጣ።

> The neighbours therefore, and they which before had seen him that he was blind, said, Is not this he that sat and begged? Some said, This is he: others said, He is like him: but he said, I am he. Therefore said they unto him, How were thine eyes opened?

> እንግዲህ ጎረቤቶቹና ከዚህ በፊት ዕውር እንደ ነበረ ያዩት ሰዎች፥ «ይህ ተቀምጦ ይለምን የነበረው ሰው አይደለምን?» አሉ። አንዳንዶች፥ «እርሱ ነው» አሉ፤ ሌሎች ግን፥ «እርሱን ይመስላል» አሉ፤ እርሱ ግን፥ «እኔ ነኝ» አለ። ስለዚህም እነርሱ፥ «እንግዲያ ዓይኖችህ እንዴት ተከፈቱ?» አሉት።

> He answered and said, A man that is called Jesus made clay, and anointed mine eyes, and said unto me, Go to the pool of Siloam, and wash: and I went and washed, and I received sight. John 9:1–11.

> እርሱም መልሶ እንዲህ አለ፤ ኢየሱስ የሚባል አንድ ሰው ጭቃ ሠርቶ ዓይኖቼን ቀባቸው፤ ከዚያም፦ ወደ ሲሎአም መጠመቂያ ሂድና ታጠብ አለኝ፤ እኔም ሄጄ ታጠብሁ፥ ማየትም ቻልሁ። ዮሐንስ 9፥1–11።

The blind man along with the foolish and wicked king Ahaz are tested as to whether to place their confidence in the pool of Siloam or the flood of Assyria. The blind man knows he is blind, but Ahaz is rich, increased with goods and in need of nothing. Ahaz is the foolish virgin at the pool of the latter rain, and the blind man a wise virgin. The waters that are Sent from, or the waters that are sent from Assyria are the test.

ዕውሩ ሰው፣ ከሰነፉና ከክፉው ንጉሥ አካዝ ጋር በሺሎአም መዋኛ ወይስ በአሶር ጎርፍ መታመን እንደሚገባቸው ይፈተናሉ። ዕውሩ ሰው ዕውር መሆኑን ያውቃል፤ ነገር ግን አካዝ ባለጠጋ ነው፥ ሀብትም በዝቶለታል፥ ምንም እንዳያስፈልገውም ይቈጥራል። አካዝ በኋለኛው ዝናብ መዋኛ ላይ ያለችው ሰነፍ ድንግል ናት፤ ዕውሩ ሰው ግን ጥበበኛ ድንግል ነው። ከተላከው የሆኑት ውኃዎች፣ ወይም ከአሶር የተላኩት ውኃዎች፣ ፈተናው ናቸው።

A pool is where water is gathered together, and prophetically a pool is where the various streams, rivers, creeks, seas, oceans, lakes, rain and dew of all the “waters” which represent the voice of Christ are gathered together. The pool of the latter rain is formed by the water which flows from the upper pool. The pool represents the message of the latter rain in the context of a test. Ahaz rejected the waters that flow softly, but the blind man was obedient to the message connected with the pool. Jesus took some of His Divinity, represented as “spit” and combined it with clay, representing the combination of Divinity with humanity that is accomplished by Christ in the Most Holy Place.

ኩሬ ማለት ውሃ የሚሰበሰብበት ስፍራ ነው፤ በትንቢታዊ ምልክትም ኩሬ ማለት የክርስቶስን ድምፅ የሚወክሉት የልዩ ልዩ “ውሃዎች” ማለትም ምንጮች፣ ወንዞች፣ ፈሳሾች፣ ባሕሮች፣ ውቅያኖሶች፣ ሐይቆች፣ ዝናብና ጤዛ ሁሉ የሚሰበሰቡበት ስፍራ ነው። የኋለኛው ዝናብ ኩሬ የሚፈጠረው ከላይኛው ኩሬ ከሚፈስ ውሃ ነው። ኩሬው በፈተና አውድ ውስጥ ያለውን የኋለኛው ዝናብ መልእክት ይወክላል። አካዝ በቀስታ የሚፈሱትን ውሃዎች አልተቀበለም፤ ነገር ግን ዕውሩ ሰው ከኩሬው ጋር በተያያዘው መልእክት ታዛዥ ነበር። ኢየሱስ “ምራቅ” ተብሎ የተወከለውን ከመለኮቱ የሆነ አንድ ክፍል ወስዶ፣ ከጭቃ ጋር አቀላቀለው፤ ይህም ክርስቶስ በቅድስተ ቅዱሳን የሚፈጽመውን መለኮት ከሰብአዊነት ጋር መቀላቀል ይወክላል።

Christ spat on the ground and mixed His spit to form clay. He used the message of the combination of Divinity and humanity to anoint the eyes of the blind man. The message represented by the combination of Divinity and humanity is the message of 1888, and it is designed to transform a person from the condition of Laodicea unto the condition of Philadelphia. But the message requires human participation. They must go to the pool, then wash.

ክርስቶስ በምድር ላይ ተፍቶ ከምራቁ ጋር አቀላቅሎ ጭቃ አደረገ። የመለኮትና የሰብአዊነት ኅብረት መልእክትን በዕውሩ ሰው ዓይኖች ላይ ለመቀባት ተጠቀመበት። በመለኮትና በሰብአዊነት ኅብረት የሚወከለው መልእክት የ1888 መልእክት ነው፥ እርሱም ሰውን ከሎዶቅያ ሁኔታ ወደ ፊላዴልፍያ ሁኔታ ለመለወጥ የተዘጋጀ ነው። ነገር ግን መልእክቱ የሰው ተሳትፎ ይጠይቃል። ወደ መጠመቂያው ሊሄዱ ይገባቸዋል፥ ከዚያም ሊታጠቡ ይገባቸዋል።

All have sinned and come short of the glory of God, but Jesus said the blind man and his parents had not sinned. Jesus is removing the question of blame from the blind man’s condition, and identifies him as a man that was raised up to glorify the Lord, and the prophetic man in Bible prophecy that is raised up for the purpose that “the works of God should be made manifest” are the ensign, which is made up of men and women who have transitioned from Laodicea to Philadelphia. The ensign is where the works of God are manifested, for His work was to combine Divinity with humanity (as represented by the ointment of clay), and the trophies of that work are those who not only heard the Laodicean message, but those who followed the prescription in the message. The prescription for the blind man was to go and wash. Once he could see he did not need to try and glorify God, the circumstances surrounding him made that happen.

ሁሉም ኃጢአትን ሠርተዋል ከእግዚአብሔርም ክብር ጎድለዋል፤ ነገር ግን ኢየሱስ ዕውሩ ሰውና ወላጆቹ ኃጢአት አልሠሩም ብሎ ተናገረ። ኢየሱስ ከዕውሩ ሰው ሁኔታ የተነሣውን የጥፋት ጥያቄ እያስወገደ ነው፤ እርሱንም ጌታን ለማክበር የተነሣ ሰው እንደሆነ ይገልጠዋል፤ እንዲሁም በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት “የእግዚአብሔር ሥራ በእርሱ እንዲገለጥ” ተብሎ ለዚህ ዓላማ የሚነሣው ትንቢታዊ ሰው ዓርማው ነው፤ ይህም ዓርማ ከሎዶቅያ ወደ ፊላዴልፊያ የተሸጋገሩ ወንዶችና ሴቶች የተዋቀረ ነው። የእግዚአብሔር ሥራ የሚገለጠው በዓርማው ውስጥ ነው፤ ሥራውም መለኮትን ከሰብአዊነት ጋር ማዋሐድ ነበር (ይህም በጭቃ ቅባት የተወከለ ነው)፤ የዚያም ሥራ ዋንጫዎች የሆኑት የሎዶቅያን መልእክት ብቻ የሰሙ ሳይሆን፣ በመልእክቱ ውስጥ የተሰጠውን ሕክምና የተከተሉ ናቸው። ለዕውሩ ሰው የተሰጠው ሕክምና ሄዶ እንዲታጠብ ነበር። አንድ ጊዜ ማየት ከቻለ በኋላ እግዚአብሔርን ለማክበር ሊሞክር አላስፈለገውም፤ በዙሪያው የነበሩት ሁኔታዎች ይህ እንዲሆን አደረጉ።

It began with Christ’s approach, followed by Christ’s work. The last work of Christ in the Heavenly sanctuary in relation to man is to transform a human being from a valley of dead dry bones, or from being dead in the streets or from being blind as a bat. His last work is to recreate His people into His image, and that is the very work He did when He created Adam out of the dust of the ground, then breathed into him the breath of life. The last work is the first work, for He first made the clay and then anointed that clay with the life of His Spirit. With Adam the Spirit was His breath, with the blind man it was the water. With Ezekiel’s valley of dead bones it was a gathering message which created the body. Then a message of the four winds was breathed upon the body, and then it stood up as an mighty army.

በክርስቶስ መቅረብ ተጀመረ፥ ከዚያም በክርስቶስ ሥራ ተከተለ። የክርስቶስ በሰማያዊው መቅደስ ለሰው በተያያዘ የመጨረሻ ሥራ ሰውን ከሞቱና ከደረቁ አጥንቶች ሸለቆ ማለትም በጎዳናዎች ላይ ከሞተ ወይም እንደ የሌሊት ወፍ ከታወረ ሁኔታ መለወጥ ነው። የመጨረሻ ሥራው ሕዝቡን በራሱ አምሳል እንደገና መፍጠር ነው፥ ይህም አዳምን ከምድር ትቢያ በፈጠረው ጊዜ ያደረገው ያው ሥራ ነው፤ ከዚያም የሕይወትን እስትንፋስ በእርሱ ውስጥ ነፈሰበት። የመጨረሻው ሥራ የመጀመሪያው ሥራ ነው፥ ምክንያቱም መጀመሪያ ጭቃውን አደረገ፥ ከዚያም ያንን ጭቃ በመንፈሱ ሕይወት ቀባው። ከአዳም ጋር መንፈሱ እስትንፋሱ ነበር፤ ከዕውሩ ሰው ጋር ግን ውኃው ነበር። ከሕዝቅኤል የሞቱ አጥንቶች ሸለቆ ጋር ደግሞ ሥጋውን የፈጠረ የመሰብሰብ መልእክት ነበር። ከዚያ በኋላም የአራቱ ነፋሳት መልእክት በዚያ ሥጋ ላይ ተነፈሰበት፥ ከዚያም እንደ ብርቱ ሠራዊት ቆመ።

While the blind man was yet blind, Jesus saw Him and then approached him. He approaches the blind man within the context of a question that was raised by His disciples, thus allowing Him to establish the proper prophetic setting for the illustration. The “works of God” are a prophetic symbol upon many various lines of witnesses in the Bible. Every manifestation of the “works of God” in the Scriptures is fulfilled in the time of the latter rain. Jesus is placing the context of the story in terms of the final message, as represented by Elijah in the last verses of Malachi.

ሰውየው ገና ዕውር ሳለ፣ ኢየሱስ አይቶት ወደ እርሱም ቀረበ። ወደ ዕውሩ ሰው የቀረበው በደቀ መዛሙርቱ የተነሣው ጥያቄ አውድ ውስጥ ነው፤ ይህም ለምሳሌው ተገቢውን ትንቢታዊ መቼት እንዲያቆም ፈቀደለት። “የእግዚአብሔር ሥራዎች” በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በብዙ ልዩ ልዩ የምስክርነት መስመሮች ላይ ያለ ትንቢታዊ ምልክት ነው። በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ የ“እግዚአብሔር ሥራዎች” ማንኛውም መገለጥ በኋለኛው ዝናብ ዘመን ፍጻሜውን ያገኛል። ኢየሱስ የታሪኩን አውድ በመጨረሻው መልእክት መሠረት እያቀመጠው ነው፤ ይህም በሚልክያስ የመጨረሻ ቁጥሮች ውስጥ በኤልያስ የተወከለው ነው።

The parents and the blind child are not condemned as sinners, for this is the time of God’s marvelous works, and in that time the hearts of the parents and the hearts of the children will get turned to see the issue at hand. The issue being—whether the blind Laodicean man has been changed into a anointed Philadelphian man. That is the issue that confronts the parents and the child in the time of the latter rain, for that is also the time of judgment. And the time of judgment is carried out during the third and fourth generations according to Abraham’s covenant prophecy. The blind man is the last and fourth generation, and his parents are the third. In that period the Elijah message places families into circumstances where they are forced to accept or reject the message of the pool of Siloam. The foolish and wicked king Ahaz rejected the message of that pool, but the blind man accepted. The Elijah message of Malachi is set in the context of a curse before the great and terrible day of the Lord.

ወላጆቹም ሆኑ ዕውሩ ሕፃን እንደ ኃጢአተኞች አይፈረድባቸውም፤ ምክንያቱም ይህ የእግዚአብሔር ድንቅ ሥራዎች የሚገለጡበት ዘመን ነውና፤ በዚያም ዘመን የወላጆች ልብና የልጆች ልብ በፊታቸው ያለውን ጉዳይ እንዲያዩ ይመለሳሉ። ያለው ጉዳይም—ዕውሩ የሎዶቅያ ሰው ወደ የተቀባ ፊላዴልፍያ ሰው ተለውጦአልን የሚለው ነው። ይህ በኋለኛው ዝናብ ዘመን በወላጆችና በልጁ ፊት የሚቀርብ ጉዳይ ነው፤ ምክንያቱም ያ ደግሞ የፍርድ ዘመን ነውና። የፍርድ ዘመንም እንደ አብርሃም የቃል ኪዳን ትንቢት በሦስተኛውና በአራተኛው ትውልድ ውስጥ ይፈጸማል። ዕውሩ ሰው የመጨረሻውና የአራተኛው ትውልድ ሲሆን፣ ወላጆቹ ደግሞ ሦስተኛው ናቸው። በዚያ ዘመን የኤልያስ መልእክት ቤተሰቦችን የሰሊሆምን ገንዳ መልእክት እንዲቀበሉ ወይም እንዲክዱ ተገድደው የሚወስኑበት ሁኔታ ውስጥ ያስገባቸዋል። ሞኝና ክፉ ንጉሥ አካዝ የዚያን ገንዳ መልእክት አልተቀበለም፤ ዕውሩ ሰው ግን ተቀበለ። የሚልክያስ የኤልያስ መልእክት ከጌታ ታላቁና አስፈሪው ቀን በፊት ባለው እርግማን አውድ ውስጥ ተቀምጦአል።

When Jesus organized the setting we are considering, He included in His summary of the purpose of the miracle was that He must work then, for a time will come when no man can work. The work He referred to takes place in the daylight, and the end of work is represented as night. His reference is to the close of probation.

ኢየሱስ እኛ እየተመለከትነው ያለውን ሁኔታ ሲያዘጋጅ፣ የተአምሩን ዓላማ በሰጠው ማጠቃለያ ውስጥ፣ ማንም ሰው ሊሠራ የማይችልበት ጊዜ እንደሚመጣ ስለሆነ በዚያን ጊዜ መሥራት እንዳለበት አካትቶ ገለጸ። እርሱ የጠቀሰው ሥራ በቀን ብርሃን ውስጥ የሚከናወን ሲሆን፣ የሥራ መጨረሻውም እንደ ሌሊት ተወክሏል። ማጣቀሻውም ወደ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ነው።

When He finishes His work of judgment, he takes off His priestly garments and puts on His garments of vengeance. When He finishes that work of separating the lost from the saved, the work of salvation ends. Probation is closed and it is now nighttime when no man can work. Christ’s message was not only the Laodicean message to a blind man, but it was the Elijah message set within the context of the nearness of the close of probation, which is Christ’s sanctified motivation to work for the saving of souls.

ሥራውን የፍርድ ሥራ በሚፈጽም ጊዜ፣ የክህነቱን ልብሶች አውልቆ የበቀል ልብሶቹን ይለብሳል። የጠፉትን ከዳኑት የመለየት ያንን ሥራ በሚጨርስ ጊዜ፣ የድነት ሥራ ያበቃል። የምሕረት ዘመን ይዘጋል፣ ማንም ሊሠራ የማይችልበትም ሌሊት ይሆናል። የክርስቶስ መልእክት ለዓይነ ስውር ሰው የተላለፈ የሎዶቅያ መልእክት ብቻ አልነበረም፤ ነገር ግን የምሕረት ዘመን መዘጋት ቅርብ መሆኑ በሚያቀርበው አውድ ውስጥ የተቀመጠው የኤልያስ መልእክት ነበር፤ ይህም ክርስቶስ ነፍሳትን ለማዳን እንዲሠራ የሚያነሳሳው የተቀደሰ መነሳሳቱ ነው።

First Christ approached the blind man, then prepared and applied the ointment, then gave instructions for a work that the blind man must do for himself, and just as importantly is that as he takes up the work his sight is restored. Once he has sight he has transformed from a blind Laodicean into a Philadelphian. The transformation period of those two churches was fulfilled in the beginning from 1856 unto 1863.

አስቀድሞ ክርስቶስ ወደ ዕውሩ ሰው ቀረበ፤ ከዚያም ቅባቱን አዘጋጀና ተገብሮ ተጠቀመበት፤ ከዚያም ዕውሩ ሰው ለራሱ ማድረግ የሚገባውን ሥራ የሚመለከት ትእዛዝ ሰጠው፤ እንዲሁም በእኩል አስፈላጊነት ሥራውን ሲያነሣ ዐይኑ እንደሚመለስለት ነው። እይታ ካገኘ በኋላ ከዕውር ሎዶቅያዊ ወደ ፊላዴልፊያዊ ተለውጦአል። የእነዚያ ሁለቱ ቤተ ክርስቲያናት የለውጥ ዘመንም ከ1856 እስከ 1863 ባለው የመጀመሪያ ክፍል ተፈጽሞአል።

That period represents the separation of the wheat and tares, and the final sealing of the one hundred and forty-four thousand who are thereafter lifted up as an ensign. The blind man immediately became the public focus—once he changed from a Laodicean unto a Philadelphian. The blind man is the one hundred and forty-four thousand and the wicked and foolish king Ahaz are the former covenant people who are spewed out of the mouth of the Lord. At the same point in history, Jesus is either using his spit to anoint His new covenant people, or He is spitting the old covenant people out of His mouth.

ያ ዘመን የስንዴውንና የእንክርዳዱን መለየት እንዲሁም ከዚያ በኋላ እንደ ሰንደቅ የሚነሡትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የመጨረሻ ማተም ይወክላል። ዓይነ ስውሩ ሰው ወዲያውኑ የሕዝብ ትኩረት ማዕከል ሆነ—ከሎዶቅያ ወደ ፊላደልፍያ ከተለወጠ በኋላ። ዓይነ ስውሩ ሰው እነዚያ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ናቸው፤ ክፉውና ሞኙ ንጉሥ አካዝም ከጌታ አፍ የሚተፉት የቀድሞው ኪዳን ሕዝብ ናቸው። በታሪክ በዚያው ነጥብ ላይ፣ ኢየሱስ አዲሱን የኪዳን ሕዝቡን ለመቀባት ምራቁን እየተጠቀመ ነው፤ ወይም ደግሞ የአሮጌውን የኪዳን ሕዝብ ከአፉ እየተፋ ነው።

We will continue these thoughts in the next article.

እነዚህን ሐሳቦች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “The Coming Crisis

> «የሚመጣው ቀውስ»

> “With unerring accuracy the Infinite One keeps an account with all nations. While his mercy is offered with calls to repentance, this account will remain open; but when a certain limit which God has fixed is reached, the ministry of his wrath begins. The account is then closed; divine patience ceases; there is no more pleading for mercy in their behalf.

> በስህተት የማይገባ ትክክለኛነት፣ ወሰን የሌለው አንዱ ከሕዝቦች ሁሉ ጋር መለያ ይይዛል። ምሕረቱ ንስሐ እንዲገቡ በሚጠሩ ጥሪዎች ሲቀርብ፣ ይህ መለያ ክፍት ሆኖ ይቆያል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር የወሰነው የተወሰነ ደረጃ ሲደረስ፣ የቍጣው አገልግሎት ይጀምራል። ከዚያ በኋላ መለያው ይዘጋል፤ መለኮታዊ ትዕግሥት ያበቃል፤ ለእነርሱ ሲባል ምሕረት ይደረግ ዘንድ የሚቀርብ ልመና ከእንግዲህ ወዲህ አይኖርም።

> “The prophet, looking down the ages, had our time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of Heaven’s blessings have been given them; but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude, are written against them. They are fast closing up their account with God.

> “ነቢዩ በዘመናት ርዝመት ወደ ፊት ሲመለከት፣ ዘመናችን በራእዩ ፊት ቀርቦለት ነበር። የዚህ ዘመን አሕዛብ ከዚህ በፊት ያልታዩ ምሕረቶችን ተቀባዮች ሆነው ነበር። ከሰማይ በረከቶች ሁሉ የተመረጡት ለእነርሱ ተሰጥተዋል፤ ነገር ግን በእነርሱ ላይ የተጻፈው የትዕቢት መጨመር፣ የገንዘብ ምኞት፣ ጣዖት አምልኮ፣ እግዚአብሔርን መናቅ፣ እና ዝቅተኛ የሆነ ምስጋና ቢስነት ነው። ከእግዚአብሔር ጋር ያላቸውን መለያ በፍጥነት ወደ መዝጋት እየደረሱ ነው።”

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion in the religious world. There will be gods many and lords many; every wind of doctrine will be blowing; and Satan, clothed in angel robes, would deceive, if it were possible, the very elect.

> “ለሃይማኖታዊው ዓለም ታላቅ ጭንቀትና ውዥንብር የሚሆንባቸው ቀናት በፍጥነት እየቀረቡ ናቸው። አማልክት ብዙ ይሆናሉ ጌቶችም ብዙ ይሆናሉ፤ የትምህርት ነፋስ ሁሉ ይነፍሳል፤ ሰይጣንም በመልአክ ልብስ ተሸፍኖ ቢቻል ኖሮ ምርጦቹን እንኳ ያታልል ነበር።”

> “The universal scorn thrown upon true piety and holiness, leads those who have not a living connection with God to lose their reverence for his law. And as the disrespect for the divine law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world and a world-loving church will become more distinct. Love of God’s precepts increases with one class, according as contempt for them increases with the other.

> “በእውነተኛ አምልኮና ቅድስና ላይ የሚጣል ሁሉን አቀፍ ንቀት፣ ከእግዚአብሔር ጋር ሕያው ግንኙነት የሌላቸውን ሰዎች ለሕጉ ያላቸውን አክብሮት እንዲያጡ ያደርጋል። ለመለኮታዊው ሕግ የሚታየው ንቀት ይበልጥ ግልጽ እየሆነ ሲሄድም፣ በሕጉ ጠባቂዎችና በዓለም እንዲሁም ዓለምን ወዳጅ በሆነች ቤተ ክርስቲያን መካከል ያለው የመለያ መስመር ይበልጥ ግልጽ ይሆናል። በአንዱ ወገን ለእግዚአብሔር ሥርዓቶች ያለው ፍቅር በሌላው ወገን ለእነርሱ ያለው ንቀት እየጨመረ በሄደ መጠን ይጨምራል።”

> “The great I AM is vindicating his law. He is speaking to those who make it void in storms, in floods, in tempests, in earthquakes, in perils by land and by sea. Now is the time for his people to show themselves true to principle.

> “ታላቁ እኔ ነኝ ሕጉን እያጸደቀ ነው። በዐውሎ ነፋሳት፣ በጎርፎች፣ በማዕበላት፣ በመሬት መንቀጥቀጦች፣ በምድርና በባሕር አደጋዎች ውስጥ ሕጉን የሚያፈርሱትን እያነጋገረ ነው። አሁን ሕዝቡ ለመርሕ እውነተኞች መሆናቸውን የሚያሳዩበት ጊዜ ነው።”

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. The Lord is at the door. Upon the Mount of Olives the Saviour rehearsed the scenes that were to precede this great event: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars,’ he said. ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom; and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfilment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application in the last days.

> «እኛ በታላላቅና ጽኑ ክብደት ባላቸው ክስተቶች ደጃፍ ላይ ቆመናል። ጌታ በደጅ ላይ ነው። በደብረ ዘይት ላይ አዳኙ ይህን ታላቅ ክስተት የሚቀድሙትን ትዕይንቶች አስቀድሞ ተናገረ፤ “ስለ ጦርነቶችና ስለ ጦርነት ወሬዎች ትሰማላችሁ” ብሎ አለ። “ሕዝብ በሕዝብ ላይ፥ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ይነሣል፤ ራብና ቸነፈርም ይሆናሉ፥ በተለያዩም ስፍራዎች የምድር መናወጥ ይሆናል። ይህ ሁሉ የምጥ መጀመሪያ ነው።” እነዚህ ትንቢቶች በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ በከፊል ፍጻሜ ቢያገኙም፥ ይበልጥ ቀጥተኛ ተፈጻሚነት በመጨረሻዎቹ ዘመናት አላቸው።»

> “John and the other prophets also were witnesses of the terrible scenes that will take place as signs of Christ’s coming. They saw armies mustering for battle, and men’s hearts failing them for fear. They saw the earth moved out of its place, the mountains carried into the midst of the sea, the waves thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. They saw the vials of God’s wrath opened, and pestilence, famine, and death come upon the inhabitants of the earth.

> «ዮሐንስና ሌሎች ነቢያት ደግሞ የክርስቶስ ምጽአት ምልክቶች ሆነው የሚፈጸሙትን አስፈሪ ትዕይንቶች የመሰከሩ ነበሩ። ሰራዊቶች ለጦርነት ሲሰበሰቡ አዩ፥ የሰዎችም ልብ በፍርሃት ሲደክም አዩ። ምድር ከስፍራዋ ስትናወጥ፥ ተራሮችም ወደ ባሕር መካከል ሲወሰዱ፥ ማዕበሉም ሲጮኽና ሲታወክ፥ ተራሮችም በመናወጡ ሲንቀጠቀጡ አዩ። የእግዚአብሔር ቍጣ ጽዋዎች ሲከፈቱ፥ ቸነፈርና ረሃብ ሞትም በምድር ነዋሪዎች ላይ ሲመጡ አዩ።»

> “Already the restraining Spirit of God is being withdrawn from the world. And hurricanes, tempests, disasters by sea and land, follow each other in quick succession. Science seeks to explain all these. The signs thickening around us, telling of the near approach of the Son of God, are attributed to any other than the true cause. Men cannot discern the sentinel angels restraining the four winds that they may not blow until the servants of God are sealed; but when God shall bid his angels loose the winds, there will be such a scene of his avenging wrath as no pen can picture.

> “የእግዚአብሔር የሚከለክል መንፈስ አሁንም ከዓለም እየተወሰደ ነው። እናም ማዕበሎች፣ ነፋሳዊ አውሎ ነፋሶች፣ በባሕርና በምድር ላይ የሚደርሱ ጥፋቶች በፍጥነት እርስ በርሳቸው ይከተላሉ። ሳይንስ እነዚህን ሁሉ ለማስረዳት ትጥራለች። በዙሪያችን እየበዙ ያሉት፣ የእግዚአብሔር ልጅ መቅረቡን የሚያበስሩ ምልክቶች፣ ከእውነተኛው ምክንያት በቀር ለሌላ ማንኛውም ነገር ይመለከታሉ። ሰዎች የእግዚአብሔር ባሪያዎች እስኪታተሙ ድረስ እንዳይነፉ አራቱን ነፋሶች የሚከለክሉትን ጠባቂ መላእክት ማስተዋል አይችሉም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር መላእክቱን ነፋሶቹን እንዲፈቱ በሚያዝበት ጊዜ፣ ማንም ብዕር ሊስለው የማይችል የበቀል ቍጣው ትዕይንት ይኖራል።”

> “A crisis is just upon us; but God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, Ezekiel, and John, we see how closely heaven is connected with the events transpiring upon the earth. We see the care of God for those who are loyal to him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of his church, in his own keeping.

> “ቀውስ ከፊታችን በጣም ቀርቦአል፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር አገልጋዮች በዚህ ታላቅ ድንገተኛ ሁኔታ በራሳቸው ላይ እምነት ሊያኖሩ አይገባም። ለኢሳይያስ፣ ለሕዝቅኤል፣ እና ለዮሐንስ በተሰጡት ራእዮች ውስጥ ሰማይ በምድር ላይ ከሚፈጸሙት ክስተቶች ጋር ምን ያህል በቅርብ እንደተያያዘ እናያለን። ለእርሱ ታማኝ ለሆኑት ያለውን የእግዚአብሔር እንክብካቤ እናያለን። ዓለም ገዥ የሌለው አይደለም። የሚመጡ ክስተቶች አካሄድ በጌታ እጅ ውስጥ ነው። የሰማይ ግርማ የአሕዛብን ዕድል፣ እንዲሁም የቤተ ክርስቲያኑን ጉዳዮች፣ በራሱ ጥበቃ ውስጥ ይዞአቸዋል።”

> “God has revealed what is to take place in the last days, that his people may be prepared to stand against the tempests of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter his faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance.

> እግዚአብሔር በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሚሆነውን ገልጦአል፥ ይህም ሕዝቡ ከተቃውሞና ከቍጣ ማዕበሎች ፊት ለመቆም ዝግጁ እንዲሆኑ ነው። በፊታቸው ስላሉት ነገሮች ማስጠንቀቂያ የተቀበሉ ሰዎች፥ በመጪው አውሎ ነፋስ ዝም ብለው በሰላም መጠበቅ የለባቸውም፤ በመከራ ቀን ጌታ ታማኞቹን ይጋርዳል ብለው ራሳቸውን እያጽናኑ። እኛ ጌታችንን እንደሚጠባበቁ ሰዎች ልንሆን ይገባናል፤ ነገር ግን በስራ ፈት መጠባበቅ ሳይሆን፥ በቅን ትጋትና በማይናወጥ እምነት ውስጥ። አሁን አእምሮአችን በአነስተኛ ጠቀሜታ ባላቸው ነገሮች እንዲውሰድ የሚፈቀድበት ጊዜ አይደለም።

> “While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the under-current is tending. Its professions are mild, and apparently Christian; but when it shall speak, it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should bring before the people the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures, and be able to give the reason for our faith. Says the prophet, ‘The wicked shall do wickedly, and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’

> “ሰዎች ተኝተው ሳሉ፣ ሰይጣን የጌታ ሕዝብ ምሕረት ወይም ፍትሕ እንዳያገኝ ነገሮችን በትጋት እያዘጋጀ ነው። የእሑድ እንቅስቃሴ አሁን በጨለማ ውስጥ መንገዷን እየገነባች ነው። መሪዎቹ እውነተኛውን ጉዳይ እየሸሸጉ ነው፣ እናም ከእንቅስቃሴው ጋር የሚተባበሩ ብዙዎች ራሳቸው የውስጡ ግፊት ወዴት እያመራ እንደሆነ አያዩም። የሚናገረው ማስመሰያ ለስላሳና በውጭ እይታ ክርስቲያናዊ ይመስላል፤ ነገር ግን ሲናገር የዘንዶውን መንፈስ ይገልጣል። እየተደነገገውን አደጋ ለማስቀረት በኃይላችን ውስጥ ያለውን ሁሉ ማድረግ ግዴታችን ነው። የሕሊና ነፃነትን ለመገደብ በሚወሰዱ እርምጃዎች ላይ እጅግ ውጤታማ ተቃውሞ እንድናቀርብ፣ በክርክሩ ላይ ያለውን እውነተኛ ጥያቄ በሕዝቡ ፊት ማቅረብ ይገባናል። መጽሐፍ ቅዱሳትን ልንመረምር እና ለእምነታችን ምክንያት መስጠት ልንችል ይገባናል። ነቢዩ እንዲህ ይላል፤ ‘ኃጥኣን ክፉ ያደርጋሉ፣ ከኃጥኣንም አንዱ እንኳ አያስተውልም፤ ጥበበኞች ግን ያስተውላሉ።’”

> “The important future is before us. To meet its trials and temptations, and to perform its duties, will require great faith, energy, and perseverance. But we may triumph gloriously; for not one watching, praying, believing soul will be ensnared by the devices of the enemy. All heaven is interested in our welfare, and waits our demand upon its wisdom and strength. Every opposing influence, whether open or secret, may be successfully resisted, ‘not by might nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of hosts.’ God is just as willing now as anciently to work through human efforts, and to accomplish great things through weak instrumentalities. We shall not gain the victory through numbers, but through full surrender of the soul to Jesus.

> “አስፈላጊው የወደፊት ጊዜ በፊታችን አለ። ፈተናዎቹንና ማታለያዎቹን ለመጋፈጥ፣ እንዲሁም ግዴታዎቹን ለመፈጸም፣ ታላቅ እምነት፣ ብርታትና ጽናት ያስፈልጋል። ነገር ግን በክብር እንድናሸንፍ እንችላለን፤ ምክንያቱም የሚጠብቅ፣ የሚጸልይ፣ የሚያምን ነፍስ አንዲትም ቢሆን በጠላት ሽንገላ አትያዝም። መላው ሰማይ ለደኅንነታችን ይጨነቃል፣ ጥበቡንና ኃይሉንም እንድንለምን ይጠብቃል። የሚቃወመው ተጽእኖ ሁሉ፣ ግልጽ ይሁን ወይም ስውር፣ ‘በሠራዊት ጌታ ይላል፦ በመንፈሴ እንጂ በኃይል ወይም በጉልበት አይደለም’ በሚለው መሠረት በተሳካ ሁኔታ ሊቋቋም ይችላል። እግዚአብሔር አሁንም እንደ ቀድሞው በሰው ጥረት አማካኝነት ሊሠራ፣ በደካማ መሣሪያዎችም ታላላቅ ነገሮችን ሊፈጽም ፈቃደኛ ነው። ድልን በቍጥር አናገኝም፣ ነገር ግን ነፍስን ሙሉ በሙሉ ለኢየሱስ በማስረከብ እናገኘዋለን።”

> “Now, while mercy still lingers, while Jesus is making intercession for us, let us make thorough work for eternity.” Southern Watchman, December 25, 1906.

> “አሁንም ምሕረት ሳለች፣ ኢየሱስም ስለ እኛ ምልጃ ሲያደርግ፣ ለዘላለም በሙሉ ትጋት እንሥራ።” Southern Watchman, ታኅሣሥ 25, 1906.

Back to Articles