Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-One

መጽሐፈ ኢዮኤል እና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ሃያ አንድ

Number Twenty-One

ቁጥር ሀያ አንድ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 31, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Daniel 12:11.

> ዘወትር የሚቀርበው መሥዋዕት ከሚወገድበት ጊዜ፣ ምድረ በዳ የሚያደርገውም ርኵሰት ከሚቆምበት ጊዜ ጀምሮ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ቀኖች ይሆናሉ። ዳንኤል 12፡11።

Since October 22, 1844, the application of prophetic time is no longer a correct application of prophecy, by those who might wish to rightly divide the word of truth. The period of 1290 years in verse eleven is to be applied as a symbolic period after 1844, and the application after 1844, or a period without the elements of “time,” must retain the foundational understanding of the truth, as it was understood before 1844. The 1290 represents a period of 30, followed by 1260. The understanding before 1844 was that the thirty years from 508 unto 538 represented a period of preparation for the antichrist to begin to rule from 538 unto 1798.

ከ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ጀምሮ፣ የትንቢታዊ ጊዜ አተገባበር የእውነትን ቃል በትክክል ሊከፍሉ በሚፈልጉ ሰዎች ዘንድ ከእንግዲህ በኋላ ትክክለኛ የትንቢት አተገባበር አይደለም። በቁጥር አሥራ አንድ ያለው የ1290 ዓመታት ዘመን ከ1844 በኋላ እንደ ምሳሌያዊ ዘመን ሊተገበር ይገባል፤ ከ1844 በኋላ ያለው አተገባበርም፣ ወይም የ“ጊዜ” ንጥረ ነገሮች የሌሉበት ዘመን፣ ከ1844 በፊት እንደ ተረዳ ያለውን መሠረታዊ የእውነት ግንዛቤ መጠበቅ አለበት። 1290 የሚወክለው 30 የሚሆን ዘመን ሲሆን፣ ከዚያም 1260 ይከተለዋል። ከ1844 በፊት የነበረው ግንዛቤ፣ ከ508 እስከ 538 ያሉት ሠላሳ ዓመታት ፀረ-ክርስቶስ ከ538 እስከ 1798 ለመግዛት እንዲጀምር የዝግጅት ዘመን እንደሚወክሉ ነበር።

The 30 years transition is the subject of Paul in 2 Thessalonians. Paul includes no reference to the element of “time,” but he identifies the prophetic characteristics of paganism giving way to papalism in those thirty years. Then the papal rule began. The historical understanding, absent any element of time, identifies the transition of the fourth kingdom of Bible prophecy unto the fifth kingdom, followed by the first of two papal blood baths, thus typifying the transition of the sixth kingdom unto the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet and the second papal blood bath.

የሠላሳው ዓመታት ሽግግር በ2 ተሰሎንቄ ውስጥ የጳውሎስ ርእሰ ጉዳይ ነው። ጳውሎስ ስለ “ጊዜ” ንጥረ ነገር ምንም ማጣቀሻ አያካትትም፤ ነገር ግን በእነዚያ ሠላሳ ዓመታት ውስጥ ጣዖት አምልኮ ለጳጳሳዊ ሥርዓት ቦታ ሲለቅ የታዩትን ትንቢታዊ ባሕርያት ይለይታል። ከዚያም የጳጳሳዊው ግዛት ተጀመረ። ታሪካዊው ግንዛቤ የማንኛውም የጊዜ ንጥረ ነገር ሳይኖረው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አራተኛው መንግሥት ወደ አምስተኛው መንግሥት የሚሸጋገርበትን ሽግግር ይለያል፤ ከዚያም ከሁለቱ የጳጳሳዊ ደም መፋሰሶች የመጀመሪያው ይከተላል፤ ይህም በአርአያነት የስድስተኛው መንግሥት ወደ ዘንዶው፣ ወደ አውሬውና ወደ ሐሰተኛው ነቢይ ሶስት ዕጥፍ ኅብረት የሚሸጋገርበትን ሽግግር እንዲሁም ሁለተኛውን የጳጳሳዊ ደም መፋሰስ ያመለክታል።

The thirty years preparation followed by a prophetic period is a primary symbol of God’s covenant with a chosen people. The transition of the two powers over the thirty years, that is followed by 1260 years of persecution aligns with Christ’s thirty years of preparation, followed by 1260 days of salvation. Antichrist’s thirty years preparation counterfeited Christ’s thirty years of preparation. The end of the thirty years identifies either the empowerment of Christ at His baptism, or the empowerment of the antichrist in 538. The empowerment of the antichrist came from the economic and military support that came from the previous kingdom, and the power poured out upon Christ came from the previous kingdom He left thirty years before.

ከሠላሳ ዓመታት ዝግጅት በኋላ የሚመጣው ትንቢታዊ ዘመን፣ እግዚአብሔር ከተመረጠ ሕዝብ ጋር ያደረገው ኪዳን ዋና ምልክት ነው። በሠላሳው ዓመታት ውስጥ የሁለቱ ኃይሎች ሽግግር፣ ከዚያም በ1260 ዓመታት ስደት የሚከተለው፣ ከክርስቶስ ሠላሳ ዓመታት ዝግጅት ጋር፣ ከዚያም በ1260 ቀናት ድነት የተከተለው ጋር ይጣጣማል። የፀረ-ክርስቶስ ሠላሳ ዓመታት ዝግጅት፣ የክርስቶስን ሠላሳ ዓመታት ዝግጅት በማስመሰል አስመሳይ ሆነ። የሠላሳው ዓመታት ፍጻሜ ወይም በጥምቀቱ ጊዜ የክርስቶስን መበርታት፣ ወይም በ538 የፀረ-ክርስቶስን መበርታት ይለይታል። የፀረ-ክርስቶስ መበርታት ከቀደመው መንግሥት የመጣ የኢኮኖሚና የወታደራዊ ድጋፍ ነበረው፤ በክርስቶስ ላይ የፈሰሰው ኃይል ግን ከሠላሳ ዓመታት በፊት ከተወው ቀደመው መንግሥት መጣ።

The break in the two periods is marked by an empowerment, and the break in the two periods set forth by Abram and Paul is recognized by simple comparison. In Abram and Pauls’ thirty-year distinction, the preparation period was the first thirty years representing the covenant process, which empowered Abram’s descendants to fulfill the prophecy of bondage in Egypt. The four hundred and thirty years has a further symbolic division, for correctly applied the first two hundred and fifteen years is represented by God’s representative and Pharaoh. For Joseph and the first 215 years it was the good Pharaoh, and for Moses and the second 215 years it was the bad Pharaoh.

በእነዚያ ሁለት ዘመናት መካከል ያለው መቋረጥ በማበርታት ይለያል፥ እናም በአብራምና በጳውሎስ የቀረቡት እነዚያ ሁለት ዘመናት ያላቸው መቋረጥ በቀላል ንጽጽር ይታወቃል። በአብራምና በጳውሎስ የሠላሳ ዓመት ልዩነት ውስጥ፥ የዝግጅት ዘመኑ የመጀመሪያዎቹ ሠላሳ ዓመታት ሲሆን የቃል ኪዳኑን ሂደት ይወክላል፤ ይህም የአብራምን ዘሮች በግብፅ ያለውን የባርነት ትንቢት እንዲፈጽሙ አበረታታቸው። አራት መቶ ሠላሳው ዓመታት ተጨማሪ ምሳሌያዊ ክፍፍል አለው፤ በትክክል ሲተገበር የመጀመሪያው ሁለት መቶ አሥራ አምስት ዓመታት በእግዚአብሔር ወኪልና በፈርዖን ይወከላሉ። ለዮሴፍና ለመጀመሪያዎቹ 215 ዓመታት መልካሙ ፈርዖን ነበር፥ ለሙሴና ለሁለተኛዎቹ 215 ዓመታት ግን ክፉው ፈርዖን ነበር።

That division identifies two periods of four generations. The first four generations can be laid over the second four generations line upon line, and in doing so, Joseph and Moses, a prophetic alpha and omega, interact with a alpha-good Pharaoh and an omega bad Pharaoh. There is great light to be derived from this parallel consideration, but I am simply identifying that Abram’s prediction of the fourth generation identifies two witnesses of the four generations in the 430 years. The twofold representation of four generations is found in the genealogies of Genesis four and five. When we consider Cain and Seth as the start of the listing of the blood lines, we find that there are eight generations from Seth to Noah, and that when divided in the middle there is a representation of two periods of four generations. This is recognized in the eight generational lines of both Seth and Cain.

ያ መከፋፈል የአራት ትውልዶች ሁለት ዘመናትን ይለይታል። የመጀመሪያዎቹ አራት ትውልዶች በሁለተኞቹ አራት ትውልዶች ላይ መስመር በመስመር ሊደረቡ ይችላሉ፤ በዚህም ሲደረግ ዮሴፍና ሙሴ፣ ትንቢታዊ አልፋና ኦሜጋ፣ ከአልፋ-መልካም ፈርዖንና ከኦሜጋ-ክፉ ፈርዖን ጋር ይገናኛሉ። ከዚህ ትይዩ አስተያየት ታላቅ ብርሃን ሊገኝ ይችላል፤ ነገር ግን እኔ በቀላሉ የምለየው የአብራም ስለ አራተኛው ትውልድ የሰጠው ትንቢት በ430 ዓመታት ውስጥ ያሉትን የአራቱ ትውልዶች ሁለት ምስክሮች እንደሚለይ ብቻ ነው። የአራት ትውልዶች ባለሁለት ውክልና በዘፍጥረት አራትና አምስት ያሉት ትውልድ ሐረጎች ውስጥ ይገኛል። ቃየንንና ሴትን የየደም መስመሮች ዝርዝር መጀመሪያ እንደሆኑ ስናስብ፣ ከሴት እስከ ኖኅ ድረስ ስምንት ትውልዶች እንዳሉ እናገኛለን፤ ይህም በመካከሉ በሁለት ሲከፈል የአራት ትውልዶች ሁለት ዘመናት ውክልና እንዳለው ያሳያል። ይህም በሴትና በቃየን ሁለቱም ስምንት-ትውልድ ሐረጎች ውስጥ ይታወቃል።

The genealogies in chapters four and five are represented with the conclusion of the lines, which is Noah. Noah is the symbol of God’s covenant with mankind as represented by the rainbow. Abram is the symbol of God’s covenant with a chosen people as represented by circumcision. Those two covenants are always tied together, and Genesis eleven, where we find the tower of Babel right after Noah’s flood, is where the genealogy that leads to Abram is set forth. In that passage it is ten generations, not eight. In the passage that leads to Abram and the passage that lead to Noah the Noachian and Abrahamic covenants are represented.

በአራተኛና በአምስተኛ ምዕራፎች ያሉት የትውልድ ሐረጎች የመስመሮቹ ፍጻሜ በሆነው በኖኅ ይቀርባሉ። ኖኅ በቀስተ ደመና እንደተመለከተው ከሰው ዘር ጋር የእግዚአብሔር ኪዳን ምልክት ነው። አብራም በግርዛት እንደተመለከተው ከተመረጠ ሕዝብ ጋር የእግዚአብሔር ኪዳን ምልክት ነው። እነዚህ ሁለት ኪዳናት ሁልጊዜ ተያይዘው ይገኛሉ፤ እናም ከኖኅ የጥፋት ውኃ በኋላ ወዲያውኑ የባቢሎን ግንብን የምናገኝበት ዘፍጥረት አስራ አንድ ላይ፣ ወደ አብራም የሚያደርሰው የትውልድ ሐረግ ተዘርዝሯል። በዚያ ክፍል ላይ ስርዓቱ አስር ትውልድ ነው፤ ስምንት አይደለም። ወደ አብራም በሚያደርሰው ክፍልና ወደ ኖኅ በሚያደርሰው ክፍል ውስጥ የኖኅ ኪዳንና የአብርሃም ኪዳን ተወክለዋል።

In the passage from chapter eleven that addresses a chosen people we find two of those generations are laden with great light.

በአስራ አንደኛው ምዕራፍ ለተመረጠ ሕዝብ የሚናገረው ክፍል ውስጥ፣ ከእነዚያ ትውልዶች ሁለቱ በታላቅ ብርሃን የተሸከሙ መሆናቸውን እናገኛለን።

> And Eber lived four and thirty years, and begat Peleg: And Eber lived after he begat Peleg four hundred and thirty years, and begat sons and daughters. And Peleg lived thirty years, and begat Reu. Genesis 11:16–19.

> ኤቤርም ሠላሳ አራት ዓመት ኖረ፥ ፋሌቅንም ወለደ፤ ኤቤርም ፋሌቅን ከወለደ በኋላ አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ኖረ፥ ወንዶችንና ሴቶችንም ወለደ። ፋሌቅም ሠላሳ ዓመት ኖረ፥ ራግውንም ወለደ። ዘፍጥረት 11፥16–19።

The reference to Eber is the first reference of the Hebrew word that is eventually identified as the Hebrew word “Hebrew.” In the genealogy of a chosen people, one of the ten descendants is named Hebrew, which is what the chosen people were to be known as. In three verses Eber and Peleg are used to mark the distinction of the chosen Hebrew race. Eber means “crossing over” or “the one who crosses over” and is the root of the word, “Hebrew.” Abram is a symbol of those who cross over from Babylon to the Promised Land. “Peleg” means “division” or “split,” as referenced in Genesis 10:25, where we are informed that in Peleg’s days the “earth was divided.”

ለ“ዔቤር” የተደረገው መጠቀስ በኋላ “ዕብራዊ” ተብሎ የሚታወቀው የዕብራይስጥ ቃል የመጀመሪያው መጠቀስ ነው። በተመረጠ ሕዝብ ትውልድ ዝርዝር ውስጥ፣ ከአሥሩ ዘሮች አንዱ “ዕብራዊ” ተብሎ ተሰይሟል፤ ይህም ተመረጠው ሕዝብ የሚታወቅበት ስም ነበር። በሦስት ቁጥሮች ውስጥ ዔቤርና ፋሌግ የተመረጠውን የዕብራውያን ዘር ልዩነት ለማመልከት ተጠቅመዋል። “ዔቤር” ማለት “መሻገር” ወይም “የሚሻገር” ማለት ሲሆን፣ “ዕብራዊ” የሚለው ቃል ሥር ነው። አብራም ከባቢሎን ወደ ተስፋይቱ ምድር የሚሻገሩት ሰዎች ምልክት ነው። “ፋሌግ” ማለት “መከፈል” ወይም “መለያየት” ማለት ነው፤ ይህም በዘፍጥረት 10፥25 እንደተጠቀሰው፣ በፋሌግ ዘመን “ምድር ተከፈለች” ተብሎ በተነገረው ውስጥ ይታያል።

Eber and Peleg represent a prophetic division for those who wish to rightly divide the word of truth. The genealogy of Noah produced two lines of eight, which represented two sets of four generations, as does the 430 years in Egypt. The genealogy of Genesis eleven is represented by ten, not eight, for it is the genealogy of a chosen people. The chosen people are divided into two groups of five, thus aligning with the parable of the ten virgins, which is the parable of God’s covenant people.

ኤቤርና ፋሌግ የእውነትን ቃል በትክክል ለሚከፍሉ ሰዎች ትንቢታዊ መለያየትን ይወክላሉ። የኖኅ ትውልድ ሐረግ ሁለት የስምንት መስመሮችን አፈራ፤ እነዚህም በግብፅ ያሉት 430 ዓመታት እንደሚወክሉት ሁለት የአራት ትውልዶች ስብስቦችን ይወክላሉ። የዘፍጥረት ምዕራፍ አስራ አንድ የትውልድ ሐረግ የተመረጠ ሕዝብ ትውልድ ሐረግ ስለሆነ በስምንት ሳይሆን በአሥር ይወከላል። የተመረጠው ሕዝብ በሁለት የአምስት ቡድኖች ይከፈላል፤ ስለዚህም ከአሥሩ ደናግል ምሳሌ ጋር ይስማማል፥ እርሱም የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ምሳሌ ነው።

In that chosen people genealogy, Peleg’s name and his historical fulfillment represent a division of two classes of wise or foolish virgins, at the very point in biblical history that the earth had been divided at the tower of Babel. In the list of ten, Peleg is number five, for that is the center of ten. Eber the Hebrew, typified by Abram represents a foolish virgin who crosses over and becomes a wise virgin, when the two classes are divided at the cry at midnight. Eber, the first Hebrew in name, represents Abram, the first Hebrew by covenant. When the Lord called Abram out of Babylon, it typified the message of the midnight cry, which is the empowerment of the second angel, who calls men and women out of Babylon.

በዚያ የተመረጠ ሕዝብ የትውልድ ሐረግ ውስጥ፣ የፋሌግ ስምና የታሪክ ፍጻሜው በመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ ውስጥ ምድር በባቤል ግንብ ጊዜ በተከፈለችበት ትክክለኛ ነጥብ ላይ፣ የጥበበኞች ወይም የሰነፎች ድንግልናዎች ሁለት ክፍሎች መከፈላቸውን ይወክላሉ። በአሥሩ ዝርዝር ውስጥ ፋሌግ ቁጥር አምስት ነው፥ ምክንያቱም ያ የአሥሩ መካከል ነውና። በአብራም የተመሰለው ዕብራዊው ዔቤር፣ ሁለቱ ክፍሎች በእኩለ ሌሊት ጩኸት ሲለዩ አሻግሮ የሚሻገርና ጥበበኛ ድንግል የሚሆን ሰነፍ ድንግልን ይወክላል። በስም የመጀመሪያው ዕብራዊ ዔቤር፣ በቃል ኪዳን የመጀመሪያውን ዕብራዊ አብራምን ይወክላል። ጌታ አብራምን ከባቢሎን በጠራው ጊዜ፣ ወንዶችንና ሴቶችን ከባቢሎን የሚጠራው የሁለተኛው መልአክ ኃይል መጎናጸፍ የሆነውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ያመለክት ነበር።

The parable of the ten virgins is represented with Eber and Peleg representing a call to come out, just before the dividing line of Peleg closes the door of probation. In the prophetic relationship Eber lived 430 years after Peleg, who then lived 30 years. The first step of Abram’s threefold covenant was represented by Eber and Peleg. Abram, as Eber and Peleg as the dividing line between two classes. Paul’s addition to Abram’s prophecy is Peleg’s addition to Eber’s prophecy. Eber proclaimed 400 years, but Peleg identified 430 years. Peleg therefore represented Paul, and Paul’s addition of 30 years to the 400 years, and Paul’s ministry was to identify the Peleg of Bible prophecy. The “Peleg” of Bible prophecy that Paul identified represented the dividing of the nation from literal to spiritual.

የአሥሩ ድንግል ምሳሌ ኤቤርና ፋሌግ የመውጣት ጥሪን እንደሚወክሉ ተወክላለች፤ ይህም የፋሌግ መለያ መስመር የምሕረት ደጅን ከመዝጋቱ በፊት ነው። በትንቢታዊው ግንኙነት ኤቤር ከፋሌግ በኋላ 430 ዓመት ኖረ፤ ፋሌግም ከዚያ 30 ዓመት ኖረ። የአብራም ሶስት እጥፍ ኪዳን የመጀመሪያው እርምጃ በኤቤርና በፋሌግ ተወክሎ ነበር። አብራም፣ እንደ ኤቤርና ፋሌግ፣ በሁለት ክፍሎች መካከል ያለ የመለያ መስመር ነው። ጳውሎስ በአብራም ትንቢት ላይ ያደረገው መጨመር፣ ፋሌግ በኤቤር ትንቢት ላይ ያደረገው መጨመር ነው። ኤቤር 400 ዓመት አወጀ፤ ፋሌግ ግን 430 ዓመትን ለየ። ስለዚህ ፋሌግ ጳውሎስን ይወክል ነበር፤ እንዲሁም ጳውሎስ በ400 ዓመቱ ላይ ያከለውን 30 ዓመት፤ የጳውሎስም አገልግሎት የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ፋሌግን መለየት ነበር። ጳውሎስ የለየው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት “ፋሌግ” ሕዝቡ ከቀጥተኛ ወደ መንፈሳዊ መከፈሉን ይወክል ነበር።

From Shem to Peleg is five descendants, and from Rue to Abram is five.

ከሴም እስከ ፋሌቅ አምስት ዘሮች ናቸው፤ ከሩዔ እስከ አብራምም አምስት ናቸው።

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years. Genesis 15:13.

> እርሱም አብራምን እንዲህ አለው፦ ዘርህ የእነርሱ ባልሆነ ምድር እንግዳ እንደሚሆን፣ እነርሱንም እንደሚያገለግል፣ እነርሱም አራት መቶ ዓመት እንደሚያስጨንቁት በእርግጥ እወቅ። ዘፍጥረት 15፥13።

> Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, And to seeds, as of many; but as of one, And to thy seed, which is Christ. And this I say, that the covenant, that was confirmed before of God in Christ, the law, which was four hundred and thirty years after, cannot disannul, that it should make the promise of none effect. For if the inheritance be of the law, it is no more of promise: but God gave it to Abraham by promise. Galatians 3:16–18.

> አሁንም ተስፋዎቹ ለአብርሃምና ለዘሩ ተሰጡ። “ለዘሮችህም” ብሎ እንደ ብዙዎች አይልም፤ ነገር ግን እንደ አንድ ሰው፣ “ለዘርህም” ይላል፤ ይህም ክርስቶስ ነው። እኔም ይህን እላለሁ፤ ከዚህ በፊት በእግዚአብሔር በክርስቶስ የጸናውን ኪዳን፣ ከአራት መቶ ሠላሳ ዓመት በኋላ የመጣው ሕግ ተስፋውን ከንቱ ያደርግ ዘንድ ሊሽረው አይችልም። ርስቱ ከሕግ ቢሆን ከእንግዲህ ወዲህ ከተስፋ አይሆንምና፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ለአብርሃም በተስፋ ሰጠው። ገላትያ 3፡16–18።

Thirty Years Old

ሠላሳ ዓመት ዕድሜ

Jesus was thirty when he began His ministry.

ኢየሱስ አገልግሎቱን ሲጀምር ሠላሳ ዓመት ነበረው።

> And Jesus himself began to be about thirty years of age, being (as was supposed) the son of Joseph, which was the son of Heli. Luke 3:23.

> ኢየሱስም ራሱ ሥራውን ሲጀምር ወደ ሠላሳ ዓመት የሚጠጋ ነበር፤ እንደ ተቈጠረውም የዮሴፍ ልጅ ነበር፥ ዮሴፍም የሄሊ ልጅ ነበር። ሉቃስ 3፥23።

Joseph began to serve Pharaoh in Egypt when he was thirty years old.

ዮሴፍ በግብፅ ፈርዖንን ማገልገል የጀመረው ሠላሳ ዓመት ሲሆነው ነበር።

> And Joseph was thirty years old when he stood before Pharaoh king of Egypt. And Joseph went out from the presence of Pharaoh, and went throughout all the land of Egypt. Genesis 41:46.

> ዮሴፍም በግብፅ ንጉሥ በፈርዖን ፊት ሲቆም ዕድሜው ሠላሳ ዓመት ነበረ። ዮሴፍም ከፈርዖን ፊት ወጥቶ በግብፅ ምድር ሁሉ ዞረ። ዘፍጥረት 41፥46።

The prophet Ezekiel was thirty years old when he began his ministry, and his ministry lasted twenty-two years.

ነቢዩ ሕዝቅኤል አገልግሎቱን ሲጀምር ሠላሳ ዓመት ዕድሜ ነበረው፤ አገልግሎቱም ሃያ ሁለት ዓመት ቆየ።

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

> እንዲህም ሆነ፤ በሠላሳኛው ዓመት፥ በአራተኛው ወር፥ በወሩም በአምስተኛው ቀን፥ እኔ በኮባር ወንዝ አጠገብ ከምርኮኞች መካከል ሳለሁ፥ ሰማያት ተከፈቱ፥ የእግዚአብሔርንም ራእዮች አየሁ። ሕዝቅኤል 1፥1።

Ezekiel has more historical references within his writings than any other prophet. There are thirteen direct references to ascertainable dates in the writings of Ezekiel, and unknowingly, the biblical scholars and historians confirm that his ministry spanned twenty-two years, though they know not that twenty-two is a symbol of the one hundred and forty-four thousand.

ሕዝቅኤል በጽሑፎቹ ውስጥ ከሌሎች ነቢያት ሁሉ ይልቅ የታሪክ ማጣቀሻዎችን ይዟል። በሕዝቅኤል ጽሑፎች ውስጥ የሚረጋገጡ ቀኖችን በቀጥታ የሚጠቁሙ አሥራ ሦስት ማጣቀሻዎች አሉ፤ እንዲሁም ሳያውቁ የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የታሪክ ጸሐፊዎች አገልግሎቱ ሃያ ሁለት ዓመታት እንደቆየ ያረጋግጣሉ፤ ነገር ግን ሃያ ሁለት የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ምልክት መሆኑን አያውቁም።

King David was thirty years old when he began to reign and he reigned for forty years.

ንጉሥ ዳዊት መንግሥትን ሲጀምር ዕድሜው ሠላሳ ዓመት ነበር፤ አርባ ዓመትም ነገሠ።

> David was thirty years old when he began to reign, and he reigned forty years. In Hebron he reigned over Judah seven years and six months: and in Jerusalem he reigned thirty and three years over all Israel and Judah. 2 Samuel 5:4, 5.

> ዳዊት መንግሥት መግዛት በጀመረ ጊዜ ሠላሳ ዓመት ዕድሜ ነበረው፤ አርባ ዓመትም ነገሠ። በኬብሮን በይሁዳ ላይ ሰባት ዓመትና ስድስት ወር ነገሠ፤ በኢየሩሳሌምም በእስራኤልና በይሁዳ ሁሉ ላይ ሠላሳ ሦስት ዓመት ነገሠ። 2 ሳሙኤል 5፥4, 5

David’s forty-year reign is a symbolic number, and the period of 40 is like Abram and Paul’s 430 years, for the 40 years is divided into two parts (7 and a half and 33 years). The two periods of David’s forty-year reign, have an added prophetic enigma, for another biblical witness records those two periods as seven years and thirty-three years. What does the extra six months in Second Samuel represent, and how does 7.5 and 33 equal 40? There is an overlap of six months that must represent a prophetic truth.

የዳዊት አርባ ዓመት ንግሥና ምሳሌያዊ ቁጥር ነው፤ የ40 ዘመንም እንደ አብራምና ጳውሎስ 430 ዓመታት ነው፥ ምክንያቱም ይህ 40 ዓመት በሁለት ክፍሎች (7 ዓመት ከግማሽ እና 33 ዓመት) ተከፍሏልና። የዳዊት አርባ ዓመት ንግሥና እነዚህ ሁለት ዘመናት ተጨማሪ ትንቢታዊ ምስጢር አላቸው፥ ምክንያቱም ሌላ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምስክር እነዚያን ሁለት ዘመናት ሰባት ዓመትና ሠላሳ ሦስት ዓመት ብሎ ይመዘግባል። በሁለተኛ ሳሙኤል ያለው ተጨማሪ ስድስት ወር ምንን ይወክላል? 7.5 እና 33 እንዴት 40 ይሆናሉ? ስድስት ወር የሚሆን መደራረብ አለ፥ እርሱም ትንቢታዊ እውነትን ሊወክል ይገባል።

> And the days that David reigned over Israel were forty years: seven years reigned he in Hebron, and thirty and three years reigned he in Jerusalem. 1 Kings 2:11.

> ዳዊትም በእስራኤል ላይ የነገሠባቸው ዘመናት አርባ ዓመት ነበሩ፤ በኬብሮን ሰባት ዓመት ነገሠ፥ በኢየሩሳሌምም ሠላሳ ሦስት ዓመት ነገሠ። 1 ነገሥት 2፥11።

22 is a symbolic number representing the combination of Divinity with humanity and Ezekiel’s ministry lasted twenty-two-years. Joseph’s fourteen years is divided into two periods of seven years, Christ’s covenant week divided into two equal 1260-day periods, and David’s forty year reign is broken into two periods, with an additional symbol connecting the two periods.

22 የመለኮትና የሰብአዊነት ጥምረትን የሚወክል ምሳሌያዊ ቁጥር ነው፣ የሕዝቅኤልም አገልግሎት ለሀያ ሁለት ዓመታት ቆይቷል። የዮሴፍ አሥራ አራት ዓመታት በሁለት የሰባት ዓመት ዘመናት ይከፈላሉ፤ የክርስቶስ የቃል ኪዳን ሳምንትም በሁለት እኩል የ1260 ቀናት ዘመናት ተከፍሏል፤ የዳዊትም የአርባ ዓመት ንግሥና በሁለት ዘመናት ተከፍሎአል፣ እነዚህንም ሁለቱን ዘመናት የሚያገናኝ ተጨማሪ ምልክት አለ።

Jesus is the Prophet, the Priest and the King. In the latter days He will lift up His church triumphant as an ensign, and that church is represented by Christ, the prophet, priest and king who has combined His Divinity with men, represented by Ezekiel the prophet, Joseph the priest and David the king. The four symbols represent three worthies in the furnace that was heated seven times above normal, and then there appeared the fourth, and He was as the son of God. All the world was represented at the celebration of Nebuchadnezzar’s golden image, and they all saw the church triumphant made up of a human prophet, a human priest and a human king, sustained by the fourth Divine person.

ኢየሱስ ነቢዩ፣ ካህኑ እና ንጉሡ ነው። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ድል ያደረገችውን ቤተ ክርስቲያኑን እንደ ምልክት ያነሣታል፤ ያችም ቤተ ክርስቲያን መለኮቱን ከሰዎች ጋር ባንድ ያደረገ ክርስቶስ፣ ነቢዩ፣ ካህኑ እና ንጉሡ፣ ሰዎቹም በሕዝቅኤል ነቢዩ፣ በዮሴፍ ካህኑ እና በዳዊት ንጉሡ የተወከሉ መሆናቸውን ታመለክታለች። እነዚህ አራቱ ምልክቶች ከተለመደው ሰባት እጥፍ የተጋገረውን እቶን ውስጥ የነበሩትን ሦስቱን ብሩካን ይወክላሉ፤ ከዚያም አራተኛው ታየ፥ እርሱም እንደ እግዚአብሔር ልጅ ነበር። በናቡከደነፆር የወርቅ ምስል ምረቃ ላይ ዓለም ሁሉ ተወክሎ ነበር፤ ሁሉምም በአራተኛው መለኮታዊ አካል የተደገፈች፣ ከሰው ነቢይ፣ ከሰው ካህን እና ከሰው ንጉሥ የተሠራችውን ድል ያደረገች ቤተ ክርስቲያን አዩ።

> “Satan has taken the world captive. He has introduced an idol sabbath, apparently giving to it great importance. He has stolen the homage of the Christian world away from the Sabbath of the Lord for this idol sabbath. The world bows to a tradition, a man-made commandment. As Nebuchadnezzar set up his golden image on the plain of Dura, and so exalted himself, so Satan exalts himself in this false sabbath, for which he has stolen the livery of heaven.” Review and Herald, March 8, 1898.

> “ሰይጣን ዓለሙን በምርኮ ይዞታል። ለዚህም ታላቅ አስፈላጊነት እንዳለው አስመስሎ የጣዖት ሰንበትን አስገብቷል። ከጌታ ሰንበት ወደዚህ የጣዖት ሰንበት የክርስቲያን ዓለምን አክብሮት ሰርቆ አዘዋውሮታል። ዓለሙ ለልማድ፣ ለሰው ሠራሽ ትእዛዝ ይሰግዳል። ናቡከደነፆር በዱራ ሜዳ የወርቅ ምስሉን እንዳቆመና እርሱን እንዳከበረ፣ እንዲሁም ሰይጣን የሰማይን መልክ ሰርቆ ባለበሰው በዚህ ሐሰተኛ ሰንበት ራሱን ያከብራል።” Review and Herald, March 8, 1898.

## The Number Four

ቁጥር አራት

At the prophetic level, forty is a tithe of Abram’s four hundred, and four is a tithe of forty. Any prophetic characteristic that is found in the number four, must align with the symbolism of forty, which in turn must align with the symbolism of four hundred. In context, four often represents “worldwide,” a familiar understanding, but it also represents “a progression” and in some contexts a “progressive destruction.”

በትንቢታዊ ደረጃ፣ አርባ ከአብራም አራት መቶ አሥራት ነው፤ አራትም ከአርባ አሥራት ነው። በቁጥር አራት ውስጥ የሚገኝ ማንኛውም ትንቢታዊ ባሕርይ፣ ከአርባ ምልክታዊ ትርጉም ጋር መስማማት አለበት፤ ይህም በተራው ከአራት መቶ ምልክታዊ ትርጉም ጋር መስማማት ይገባዋል። በዐውድ ውስጥ፣ አራት ብዙ ጊዜ “ዓለም አቀፋዊ” ማለትን ይወክላል፣ ይህም የተለመደ ግንዛቤ ነው፤ ነገር ግን ደግሞ “አንድ ሂደታዊ እድገት” እና በአንዳንድ ዐውዶች “ሂደታዊ ጥፋት” ይወክላል።

The first four of the seven trumpets represent the progressive destruction of Western Rome. Eastern Rome in Constantinople ended in submission to the four Ottoman Sultans. Line upon line eastern and western Rome progressively disintegrated over four periods, represented by four trumpets, while also being brought down by Islam of the fifth and sixth trumpets. Together the two lines identify the fall of Rome over four generations of trumpets, while an escalating war with Islam leads to the ultimate demise when the four sultans of Islam take supremacy over the kingdom. The history of west and east began with the division of the Empire by Constantine in 330.

ከሰባቱ መለከቶች ውስጥ የመጀመሪያዎቹ አራቱ የምዕራባዊቱን ሮም ቀስ በቀስ መጥፋት ይወክላሉ። ምሥራቃዊቱ ሮም በቆስጠንጢኖስ ከተማ በአራቱ የኦቶማን ሱልጣኖች ፊት በመገዛት ፍጻሜዋን ደረሰች። መስመር በመስመር ላይ፣ ምሥራቃዊና ምዕራባዊ ሮም በአራት ዘመናት ሂደት ቀስ በቀስ ፈራረሱ፣ በአራት መለከቶች ሲወከሉ፤ በተመሳሳይም በአምስተኛውና በስድስተኛው መለከቶች የተወከለው እስልምና ወደ ውድቀታቸው አወረዳቸው። ሁለቱ መስመሮች በአንድነት የመለከቶች አራት ትውልዶች በተዘረጋ ሂደት የሮምን ውድቀት ያመለክታሉ፤ ከእስልምና ጋር እየተባባሰ የሚሄድ ጦርነትም አራቱ የእስልምና ሱልጣኖች በመንግሥቱ ላይ ልዕልናን ሲያገኙ ወደ መጨረሻው ጥፋት ይመራል። የምዕራብና የምሥራቅ ታሪክ በ330 በቆስጠንጢኖስ ንጉሠ ነገሥት ግዛቱ በተከፈለ ጊዜ ጀመረ።

The four trumpets of western Rome begin in 330, and the fifth and sixth trumpet represent the power that bring eastern Rome down, an eastern Rome also began in 330. Both eastern and western Rome contributed to the work of placing the papal power on the throne of the earth in 538, so the two lines of western and eastern typify the two horns of the United States, who places the papal power back on the throne at the Sunday law. Western Rome is the symbol of churchcraft in the prophetic relationship and eastern Rome is the symbol of statecraft.

አራቱ የምዕራባዊ ሮም መለከቶች በ330 ይጀምራሉ፤ አምስተኛውና ስድስተኛው መለከትም ምሥራቃዊ ሮምን ያወደቀውን ኃይል ይወክላሉ፤ ምሥራቃዊ ሮምም ደግሞ በ330 ጀምሮ ነበር። ምሥራቃዊም ሆነ ምዕራባዊ ሮም በ538 የጳጳሳዊውን ኃይል በምድር ዙፋን ላይ ለማስቀመጥ በተደረገው ሥራ አስተዋጽኦ አድርገዋል፤ ስለዚህ እነዚህ ሁለቱ መስመሮች፣ የምዕራብና የምሥራቅ፣ በእሑድ ሕግ ጊዜ የጳጳሳዊውን ኃይል እንደገና በዙፋን ላይ የሚያኖረውን የዩናይትድ ስቴትስ ሁለቱን ቀንዶች ይወክላሉ። ምዕራባዊ ሮም በትንቢታዊው ግንኙነት ውስጥ የቤተ ክርስቲያን-ጥበብ ምልክት ሲሆን፣ ምሥራቃዊ ሮም ደግሞ የመንግሥት-ጥበብ ምልክት ነው።

Within the history of the fall of western and eastern Rome, the history of papal Rome is set forth. Beginning with the church of the disciples, represented by Ephesus, the first three churches lead to the fourth church, which is the papacy from 538 until 1798. In Revelation thirteen, the papacy is identified as ruling for 42 months, after its deadly wound of 1798 is healed at the Sunday law. “Time is no longer” after 1844, so the forty-two months are a symbol of the period of persecution from the Sunday law until Michael stands up. The pioneers understood the churches, seals and trumpets represented three lines of history that run parallel to one another. Laying the prophetic testimony of western Rome over the line of eastern Rome and the line of papal Rome is not a prophetic application which was employed by the Millerites, but the technique does not contradict any of their established understandings.

በምዕራባዊና በምሥራቃዊ ሮም ውድቀት ታሪክ ውስጥ፣ የጳጳሳዊት ሮም ታሪክ ተገልጦ ተቀምጧል። በደቀ መዛሙርቱ ቤተ ክርስቲያን፣ በኤፌሶን የተወከለችው ሆና የሚጀምረው፣ የመጀመሪያዎቹ ሦስት አብያተ ክርስቲያናት ወደ አራተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን ይመራሉ፤ እርስዋም ከ538 እስከ 1798 ድረስ የነበረችው ጳጳሳዊነት ናት። በራእይ ምዕራፍ 13 ውስጥ፣ ጳጳሳዊነቱ ለ42 ወራት እንደሚገዛ ተለይቶ ይገለጣል፤ ይህም በ1798 የደረሰበት የሞት ቁስል በእሁድ ሕግ ጊዜ ከተፈወሰ በኋላ ነው። “ጊዜ ከእንግዲህ ወዲህ የለም” ከ1844 በኋላ ስለሆነ፣ አርባ ሁለቱ ወራት ከእሁድ ሕግ ጀምሮ ሚካኤል እስኪቆም ድረስ ያለውን የመከራ ዘመን የሚወክል ምልክት ናቸው። መሠረቱን የጣሉት አባቶች አብያተ ክርስቲያናቱ፣ ማኅተሞቹና መለከቶቹ እርስ በርሳቸው ትይዩ የሚሄዱ ሦስት የታሪክ መስመሮችን እንደሚወክሉ ተረድተው ነበር። የምዕራባዊት ሮምን ትንቢታዊ ምስክርነት በምሥራቃዊት ሮም መስመርና በጳጳሳዊት ሮም መስመር ላይ መደራረብ፣ ሚለራውያን የተጠቀሙበት ትንቢታዊ አተገባበር አልነበረም፤ ነገር ግን ይህ ዘዴ ከማናቸውም የተመሠረቱ ግንዛቤዎቻቸው ጋር አይጋጭም።

Line upon line, the first four trumpets are to be laid over the history represented by the fifth and sixth trumpets, and then the line of the first three churches that lead to the period of papal persecution represented by the fourth church. Four trumpets on the one line, four sultans on the second line, and four churches on the third line. The number “four” represents worldwide, but it also represents a progressive destruction of either a civil or religious power. What it represents is determined by context.

መስመር በመስመር፥ የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች በአምስተኛውና በስድስተኛው መለከት የተወከለውን ታሪክ ላይ ሊደረቡ ይገባል፤ ከዚያም ወደ አራተኛው ቤተ ክርስቲያን በተወከለው የጳጳሳዊ ስደት ዘመን የሚመራው የመጀመሪያዎቹ ሦስት አብያተ ክርስቲያናት መስመር ይመጣል። በመጀመሪያው መስመር አራት መለከቶች፣ በሁለተኛው መስመር አራት ሱልጣኖች፣ በሦስተኛውም መስመር አራት አብያተ ክርስቲያናት። “አራት” የሚለው ቁጥር ዓለም አቀፍነትን ያመለክታል፤ ነገር ግን የሲቪል ወይም የሃይማኖታዊ ኃይል ቀስ በቀስ መጥፋትንም ይወክላል። የሚወክለው ነገር በአውዱ ይወሰናል።

At the Sunday law the papal power is restored. The first time the papacy was empowered there was a thirty-year period of preparation. In the first four churches, the fourth church is the papacy, and the first church was the disciples, represented as Ephesus. The first three generations of the Christian church led to the fourth church of Thyatira, that is represented by Jezebel. When you get to Thyatira, in 538, a Sunday law was enacted at the Counsel of Orleans, thus identifying the Sunday law in the United States, when the deadly wound of 1798 is healed.

በእሑድ ሕግ ጊዜ የጳጳሳዊ ሥልጣን እንደገና ይመለሳል። ጵጵስና ለመጀመሪያ ጊዜ ሥልጣን በተሰጣት ጊዜ የሠላሳ ዓመት የዝግጅት ዘመን ነበረ። በመጀመሪያዎቹ አራት አብያተ ክርስቲያናት ውስጥ አራተኛው ቤተ ክርስቲያን ጵጵስናን ይወክላል፤ የመጀመሪያውም ቤተ ክርስቲያን በኤፌሶን የተመሰለው የደቀ መዛሙርቱ ቤተ ክርስቲያን ነበር። የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን የመጀመሪያዎቹ ሶስት ትውልዶች በኤዛቤል የተወከለችው ወደ አራተኛው የትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን አመሩ። ወደ ትያጥሮን በምትደርሱበት ጊዜ፣ በ538 ዓ.ም. በኦርሊየንስ ምክር ቤት ላይ የእሑድ ሕግ ተደነገገ፤ ስለዚህም በ1798 የሞት ቍስሉ ሲፈወስ በዩናይትድ ስቴትስ ያለውን የእሑድ ሕግ ይለያል።

The history from 1798, until the Sunday law in the United States is represented by the first four churches. The fourth church of Thyatira is the Sunday law, and the papal persecution which follows. The first church of Ephesus, the church who lost its first love, ended up at the conclusion of the four-step progressive destruction, at the Sunday law of Thyatira. The generation that leads to the Sunday law of Thyatira, is the third generation of Pergamos. Thyatira represents the Sunday law until the close of probation, and Pergamos represents the compromise of the third generation that prepares the way for Thyatira. The third generation of Pergamos, and the compromise it represents was first fulfilled in the time of Constantine, who passed the very first Sunday law in 321. The United States began as the lamb of Ephesus, but when it places Thyatira back on the throne, it speaks as a dragon.

ከ1798 ጀምሮ እስከ በአሜሪካ የሚጸናው የእሑድ ሕግ ድረስ ያለው ታሪክ በመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት ይወከላል። አራተኛው ቤተ ክርስቲያን ትያጥሮን የእሑድ ሕግን እና ከዚያ በኋላ የሚመጣውን የጳጳሳዊ ስደት ይወክላል። የመጀመሪያው ቤተ ክርስቲያን ኤፌሶን፣ የመጀመሪያ ፍቅሯን ያጣችው ቤተ ክርስቲያን፣ በአራቱ ደረጃዎች የሚሄድ የጥፋት ሂደት መጨረሻ ላይ፣ በትያጥሮን የእሑድ ሕግ ላይ ተደረሰች። ወደ ትያጥሮን የእሑድ ሕግ የሚመራው ትውልድ የጴርጋሞን ሶስተኛ ትውልድ ነው። ትያጥሮን ከእሑድ ሕግ ጀምሮ እስከ የምሕረት ዘመን መዘጋት ድረስ ይወክላል፥ ጴርጋሞን ደግሞ ለትያጥሮን መንገድ የሚያዘጋጀውን የሶስተኛው ትውልድ መስማማት ይወክላል። የጴርጋሞን ሶስተኛ ትውልድ፣ እና የሚወክለው ያ መስማማት፣ መጀመሪያ ጊዜ በቆስጠንጢኖስ ዘመን ተፈጸመ፤ እርሱም በ321 የመጀመሪያውን የእሑድ ሕግ አውጥቶ ነበር። ዩናይትድ ስቴትስ እንደ ኤፌሶን በግ ተጀመረች፤ ነገር ግን ትያጥሮንን እንደገና በዙፋን ላይ ስታስቀምጥ፣ እንደ ዘንዶ ትናገራለች።

The progressive destruction of the United States is represented by the first four churches of Revelation. The progressive destruction of the sixth kingdom of Bible prophecy occurs over four generations that lead to the Sunday law, where the earth beast, speaks as a dragon. The final generation is represented by the dragon, that is a reptile, as in the Garden of Eden, and for this reason, both John the Baptist and Jesus called the last generation of ancient Israel, “a generation of vipers.”

የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ በደረጃ የሚፈጸመው ጥፋት በራእይ ያሉት የመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት ይወከላል። የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት በደረጃ የሚፈጸመው ጥፋት ወደ እሁድ ሕግ በሚመሩ አራት ትውልዶች ላይ ይከናወናል፤ በዚያም የምድር አውሬው እንደ ዘንዶ ይናገራል። የመጨረሻው ትውልድ በዘንዶው ይወከላል፤ እርሱም እንደ ኤደን ገነት ውስጥ ያለው ተሳቢ ነው፤ ስለዚህም ዮሐንስ መጥምቁም ሆነ ኢየሱስ የጥንታዊቱን እስራኤል የመጨረሻ ትውልድ፣ “የእፉኝት ትውልድ” ብለው ጠርተዋል።

The fourth and last generation is either the “chosen generation” representing the one hundred and forty-four thousand, or its counterpart, the generation of vipers. One class has formed the image of Christ, the other the image of the beast—the serpent. The generation of vipers is directly set forth, four times in God’s Word. The context at each reference is different.

አራተኛውና የመጨረሻው ትውልድ፣ መቶ አርባ አራት ሺህን የሚወክለው “የተመረጠ ትውልድ” ወይም የእርሱ ተቃራኒ፣ የእፉኝት ትውልድ ነው። አንደኛው ወገን የክርስቶስን ምስል ፈጥሯል፤ ሌላው ደግሞ የአውሬውን—የእባቡን—ምስል ፈጥሯል። የእፉኝት ትውልድ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ በቀጥታ አራት ጊዜ ተገልጦ ተቀምጧል። በእያንዳንዱ ማጣቀሻ ያለው አውድ የተለየ ነው።

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> ነገር ግን ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን ብዙዎች ወደ ጥምቀቱ ሲመጡ ባየ ጊዜ፣ “እናንተ የእፉኝት ልጆች፣ ከሚመጣው ቍጣ ለመሸሽ ማን አስጠነቀቃችሁ?” አላቸው። ማቴዎስ 3፥7።

If the “generation of vipers” were simply some derogatory remarks about a couple sects of people that John didn’t like, then there would be nothing to say about the expression. But every word is sacred within God’s Word, so John was assigning a specific label to the Sadducees and Pharisees. That label is defined prophetically by the context of the passage where it is expressed. In the passage John is identified as accomplishing his ministry, then the Sadducees and Pharisees enter the narrative. In the opening verses John is identified as Isaiah’s “voice in the wilderness.”

“የእባቦች ትውልድ” የሚለው አገላለጽ ዮሐንስ የማይወዳቸው ሁለት የሰዎች ክፍሎች ላይ የተሰነዘሩ አንዳንድ አዋራጅ ንግግሮች ብቻ በሆነ ኖሮ፣ ስለ እርሱ የሚነገር ምንም ነገር ባልነበረም። ነገር ግን በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ እያንዳንዱ ቃል ቅዱስ ስለሆነ፣ ዮሐንስ ሰዱቃውያንንና ፈሪሳውያንን በተወሰነ ስያሜ እየሰየማቸው ነበር። ያ ስያሜ የተገለጸበት ክፍል ዐውድ በትንቢታዊ ሁኔታ ይገልጸዋል። በዚያ ክፍል ውስጥ ዮሐንስ አገልግሎቱን እየፈጸመ እንዳለ ተገልጿል፤ ከዚያም ሰዱቃውያንና ፈሪሳውያን ወደ ትረካው ይገባሉ። በመክፈቻዎቹ ቁጥሮች ዮሐንስ የኢሳይያስ “በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ” መሆኑ ተገልጿል።

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand.

> በዚያ ወራት ዮሐንስ መጥምቁ በይሁዳ ምድረ በዳ እየሰበከ መጣ፥ እንዲህም እያለ፦ ንስሐ ግቡ፤ የሰማይ መንግሥት ቀርቦአልና።

> For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying,

> ይህ ነው በነቢዩ ኢሳይያስ ስለ እርሱ የተነገረው፥ እንዲህ ሲል፦

> The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight.

> በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ፦ የጌታን መንገድ አዘጋጁ፥ መንገዶቹንም አቅኑ።

> And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.

> ይህም ዮሐንስ ራሱ ከግመል ጠጕር የተሠራ ልብስ ለብሶ ነበር፥ በወገቡም የቆዳ ቀበቶ ታጥቆ ነበር፤ ምግቡም አንበጣና የዱር ማር ነበረ።

> Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:2–7.

> ከዚያም ኢየሩሳሌም ሁሉ፣ ይሁዳም ሁሉ፣ በዮርዳኖስም ዙሪያ ያለው አገር ሁሉ ወደ እርሱ ወጡ፤ ኃጢአታቸውንም እየተናዘዙ በዮርዳኖስ በእርሱ ተጠመቁ። ነገር ግን ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን ብዙዎች ወደ ጥምቀቱ ሲመጡ ባየ ጊዜ፥ “እናንተ የእፉኝት ልጆች፣ ከሚመጣው ቍጣ ሽሹ ዘንድ ማን አስጠነቀቃችሁ?” አላቸው። ማቴዎስ 3፥2–7።

The final generation of ancient Israel is labelled as “a generation of vipers,” by a prophet who came out of the wilderness. John is the prophet who fulfilled the role as Malachi’s messenger who prepared the way for the Messenger of the Covenant, who was also the voice in the wilderness identified by Isaiah.

የጥንቷ እስራኤል የመጨረሻ ትውልድ፣ ከምድረ በዳ በወጣ ነቢይ “የእፉኝት ትውልድ” ተብሎ ተሰይሟል። ዮሐንስ ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገድን ያዘጋጀው የሚልክያስ መልእክተኛ ሆኖ ያለውን ሚና የፈጸመ ነቢይ ነው፤ እርሱም ደግሞ በኢሳይያስ የተለየው በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ ነበር።

If we consider “leaves” as a symbol, we find that they represent “profession.” The first reference is with Adam and Eve, who covered their unrighteousness, with fig leaves. They had previously worn the garment of light, the garment of righteousness, but when that was gone, they realized they were naked Laodiceans, who think all they need to do is hide behind the “leaves of profession,” and everything will be OK. Further on in the passage, John speaks directly against the Laodicean Jews trusting in the bloodline of Abraham to save them, for their presumption was simply the empty leaves of profession. A person’s garments represent who they are.

“ቅጠሎች”ን እንደ ምልክት ብንመለከት፣ “ሙያ መናገር”ን እንደሚወክሉ እናገኛለን። የመጀመሪያው ማጣቀሻ ከአዳምና ሔዋን ጋር ነው፤ እነርሱም ዓመፃቸውን በበለስ ቅጠሎች ሸፈኑ። ከዚህ በፊት የብርሃን ልብስ፣ የጽድቅ ልብስ ለብሰው ነበር፤ ነገር ግን ያ በሄደ ጊዜ፣ “ከሙያ መናገር ቅጠሎች” በስተጀርባ መሸሸግ ብቻ የሚያስፈልጋቸው እንደሆነ የሚያስቡ፣ እና ሁሉም ደህና እንደሚሆን የሚቈጥሩ፣ ራቁታቸውን ላኦዶቅያውያን መሆናቸውን አስተዋሉ። በንባቡ ውስጥ ወደ ፊት ሲሄድ፣ ዮሐንስ ደግሞ ላኦዶቅያውያን አይሁድ እነርሱን ለማዳን በአብርሃም የደም ዘር ላይ መታመናቸውን በቀጥታ ይቃወማል፤ ምክንያቱም ድፍረታቸው በቀላሉ ባዶ የሙያ መናገር ቅጠሎች ብቻ ነበር። የሰው ልብሶች ማን እንደሆነ ይወክላሉ።

Trees are a symbol of men and of kingdoms, and the fruit, the branch, the seed, the soil, the water, the root and obviously the leaves all represent specific prophetic symbols unto themselves, but each of those truths is connected to the other symbols represented in the various lines of prophecy that employ the prophetic symbols that go to make up a “tree.” Of course, the first prophetic symbolism of a tree is that it represents a life-or-death test.

ዛፎች የሰዎችና የመንግሥታት ምልክት ናቸው፤ ፍሬው፣ ቅርንጫፉ፣ ዘሩ፣ አፈሩ፣ ውኃው፣ ሥሩ እና በእርግጥም ቅጠሎቹ ሁሉ በራሳቸው የተለዩ ትንቢታዊ ምልክቶችን ይወክላሉ፤ ነገር ግን እያንዳንዱ ከእነዚያ እውነቶች ዛፍን የሚያቋቁሙትን ትንቢታዊ ምልክቶች በሚጠቀሙ የተለያዩ የትንቢት መስመሮች ውስጥ ከሚወከሉት ሌሎች ምልክቶች ጋር የተያያዘ ነው። እርግጥ ነው፣ የዛፍ የመጀመሪያው ትንቢታዊ ምልክት የሕይወት ወይም የሞት ፈተናን መወከሉ ነው።

John’s message is represented by the clothes he wore, and the food he ate. Prophetic food, such as the manna at the beginning of ancient Israel, or the Bread of Heaven at the end; must be eaten. The food represents a prophetic testing message which must be eaten, for it is Christ’s flesh and His blood. The clothes John wore and the food he ate identifies the message, and messenger who prepared the way for Christ. John typifies the final messenger who prepares the way for Christ, who is the Messenger of the Covenant who suddenly comes to His temple at the Sunday law. When that takes place, the foolish virgins, who are also Laodiceans and tares, represent the final fourth generation of those who profess to be the legitimate covenant people of Abraham, just as did the Pharisees and Sadducees, in the time when John appeared out of the wilderness.

መጥምቁ ዮሐንስ ያስተላለፈው መልእክት በለበሰው ልብስና በበላው ምግብ ይወከላል። ትንቢታዊ ምግብ፣ እንደ ማና በጥንታዊቷ እስራኤል መጀመሪያ፣ ወይም እንደ የሰማይ እንጀራ በመጨረሻ፣ ሊበላ ይገባል። ያ ምግብ መበላት ያለበትን ትንቢታዊ የፈተና መልእክት ይወክላል፤ ምክንያቱም እርሱ የክርስቶስ ሥጋና ደሙ ነውና። ዮሐንስ የለበሰው ልብስና የበላው ምግብ፣ ለክርስቶስ መንገድ ያዘጋጀውን መልእክትና መልእክተኛ ይለዩታል። ዮሐንስ፣ ለክርስቶስ መንገድ የሚያዘጋጀውን የመጨረሻ መልእክተኛ ያመለክታል፤ እርሱም የኪዳኑ መልእክተኛ የሆነው በእሁድ ሕግ ጊዜ ድንገት ወደ መቅደሱ የሚመጣው ክርስቶስ ነው። ይህ በሚፈጸምበት ጊዜ፣ ደናቁርት ድንግልናዎች፣ እነርሱም ደግሞ ሎዶቅያውያንና እንክርዳዶች ሲሆኑ፣ ልክ ዮሐንስ ከምድረ በዳ በተገለጠበት ዘመን ፈሪሳውያንና ሰዱቃውያን እንዳደረጉት ሁሉ፣ ራሳቸውን ሕጋዊ የአብርሃም ኪዳን ሕዝብ ነን ብለው የሚያመልኩትን የመጨረሻውን አራተኛ ትውልድ ይወክላሉ።

John wore camel hair, a leather girdle that included a harness attachment, such as farm animals have with a yoke. He ate, and therefore his message was of locusts, a premier symbol of Islam in the Scriptures, and he mixed his message of Islam, with the honey.

ዮሐንስ የግመል ጠጕር ለብሶ ነበር፤ እንስሳት ቀንበር ሲሸከሙ ያላቸውን የመታጠቂያ አባሪ የሚያካትት የቆዳ ቀበቶ ታጥቆ ነበር። እርሱም አንበጣ ይበላ ነበር፤ ስለዚህ መልእክቱም በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ የእስልምና ከፍተኛ ምልክት ስለሆነው አንበጣ ነበር፤ የእስልምናንም መልእክቱን ከማር ጋር ቀላቀለው።

> And the house of Israel called the name thereof Manna: and it was like coriander seed, white; and the taste of it was like wafers made with honey. Exodus 16:31.

> የእስራኤልም ቤት ስሙን መና ብሎ ጠራው፤ እርሱም እንደ ድንብላል ዘር ይመስል ነበር፥ ነጭም ነበር፤ ጣዕሙም ከማር የተሠራ ቂጣ እንደሆነ ነበር። ዘፀአት 16፥31።

Manna is a symbol of God’s Word, and it tasted like honey, which the prophets identify as the taste of the message, they are represented as eating. John brought the message of Islam as represented by the locusts, and a girdle of camel leather and camel hair. The locusts and the camel are both symbols of Islam. That message of Islam was mixed with the enlightenment of God’s Word that is represented as “honey.”

መና የእግዚአብሔር ቃል ምልክት ነው፤ ጣዕሙም እንደ ማር ነበር፥ ይህም ነቢያት እንደሚበሉት ተደርጎ የተወከለው የመልእክቱ ጣዕም መሆኑን ያመለክታሉ። ዮሐንስ በአንበጣ እንደተወከለው የእስልምናን መልእክት፣ እንዲሁም የግመል ቆዳ ቀበቶና የግመል ጠጕር ይዞ መጣ። አንበጣውም ሆነ ግመሉ ሁለቱም የእስልምና ምልክቶች ናቸው። ያ የእስልምና መልእክት “ማር” ተብሎ በተወከለው የእግዚአብሔር ቃል ብርሃን ጋር ተቀላቅሎ ነበር።

> Then said Jonathan, My father hath troubled the land: see, I pray you, how mine eyes have been enlightened, because I tasted a little of this honey. 1 Samuel 14:29.

> ከዚያም ዮናታን እንዲህ አለ፤ አባቴ ምድሪቱን አስጨንቋታል፤ እባካችሁ፣ ከዚህ ማር ጥቂት ስለ ቀመስሁ ዓይኖቼ እንዴት እንደ በሩ ተመልከቱ። 1 ሳሙኤል 14፥29።

John did not simply represent a message of Islam, but he came from the wilderness, as did Elijah, and John did not eat honey, he ate wild honey, for he, as with Christ, was not trained in the institutions of the day who had their own honey of a message, represented by the leaven of the Pharisees and Sadducees. John ate honey from the wilderness, for he was trained by the Holy Spirit outside the religious institutions of his day. The typical girdle of the time period contained a hinge mechanism that a person would tie their camel hair garment onto. The hinge represents John, who was the turning point from the earthly unto the heavenly sanctuary.

ዮሐንስ በቀላሉ የእስልምና መልእክት ብቻ አልወከለም፤ ነገር ግን እንደ ኤልያስ ሁሉ ከምድረ በዳ መጣ፤ እንዲሁም ዮሐንስ ማር አልበላም፥ የበረሃ ማርን በላ፤ ምክንያቱም እርሱ እንደ ክርስቶስ ሁሉ በዘመኑ ተቋማት ውስጥ አልሠለጠነምና፤ እነርሱም በፈሪሳውያንና በሰዱቃውያን እርሾ የተወከለውን የመልእክታቸውን የራሳቸውን ማር ነበራቸው። ዮሐንስ ከምድረ በዳ የሆነ ማር በላ፥ ምክንያቱም በዘመኑ የሃይማኖት ተቋማት ውጭ በመንፈስ ቅዱስ ሠልጥኖ ነበርና። የዚያ ዘመን የተለመደው ቀበቶ ሰው የግመል ጠጕር ልብሱን የሚያስርበት የማጠፊያ ሥርዓት ይዟል። ያ ማጠፊያ ዮሐንስን ይወክላል፤ እርሱም ከምድራዊው ወደ ሰማያዊው መቅደስ የሚደረገው ሽግግር ነጥብ ነበር።

> “The prophet John was the connecting link between the two dispensations. As God’s representative he stood forth to show the relation of the law and the prophets to the Christian dispensation. He was the lesser light, which was to be followed by a greater. The mind of John was illuminated by the Holy Spirit, that he might shed light upon his people; but no other light ever has shone or ever will shine so clearly upon fallen man as that which emanated from the teaching and example of Jesus. Christ and His mission had been but dimly understood as typified in the shadowy sacrifices. Even John had not fully comprehended the future, immortal life through the Saviour.” The Desire of Ages, 220.

> “ነቢዩ ዮሐንስ በሁለቱ ሥርዓተ-ዘመኖች መካከል የሚያገናኝ ትስስር ነበር። እንደ እግዚአብሔር ተወካይ ሆኖ የሕግንና የነቢያትን ከክርስቲያናዊ ሥርዓተ-ዘመን ጋር ያላቸውን ግንኙነት ለማሳየት ፊት ለፊት ቆመ። እርሱ በኋላው የሚመጣውን ከእርሱ የሚበልጥ ብርሃን የሚቀድም ታናሽ ብርሃን ነበር። በሕዝቡ ላይ ብርሃን እንዲያበራ የዮሐንስ አእምሮ በመንፈስ ቅዱስ ተበራ፤ ነገር ግን ከኢየሱስ ትምህርትና ምሳሌ የሚወጣውን ያህል በወደቀ ሰው ላይ እንደዚያ ግልጽ ሆኖ ያበራ ሌላ ብርሃን ከቶ አልበራም፣ ወይም ወደፊትም አያበራም። ክርስቶስና ተልእኮው በጥላ መሥዋዕቶች ውስጥ በምሳሌ እንደ ተገለጡ ቢሆንም በጭላንጭል ብቻ ተረድተው ነበር። ዮሐንስ እንኳ በአዳኙ አማካኝነት የሚገኘውን የወደፊት ዘላለማዊ ሕይወት ሙሉ በሙሉ አልተረዳውም።” The Desire of Ages, 220.

The hinge garment of John is introduced at the very point of Christ’s baptism, which was the turning point, represented by the place where John was baptizing. That place was named Bethabara meaning “ferry crossing,” and is the very place ancient Israel entered into the Promised Land as they came out of the wilderness, just as John had done.

የዮሐንስ የሽግግር ልብስ በክርስቶስ ጥምቀት በተከናወነበት ትክክለኛ ነጥብ ላይ ይቀርባል፤ ይህም የመለወጫ ነጥብ ነበር፣ ይህንንም ዮሐንስ ሲያጠምቅበት የነበረው ስፍራ ይወክለው ነበር። ያ ስፍራ ቤተ-አባራ ተብሎ ይጠራ ነበር፤ ትርጉሙም “የጀልባ መሻገሪያ” ማለት ነው፤ እንዲሁም እንደ ዮሐንስ ከምድረ በዳ እንደ ወጣ ሁሉ፣ የጥንቱ እስራኤል ከምድረ በዳ ወጥታ ወደ ተስፋይቱ ምድር የገባችበት ትክክለኛው ስፍራ ነው።

Of course, the movement of the one hundred and forty-four thousand are who John is representing, but we are simply pointing out that when Jesus was baptized, it was that generation that He and John called the “generation of vipers.” Jesus came to magnify God’s Ten Commandment law, and He inspired every word in the Bible, so when He calls the final generation of ancient Israel a generation of vipers, He knows full well that the second commandment identifies the judgment being accomplished in the third and fourth generations.

በእርግጥ፣ ዮሐንስ የሚወክላቸው የመቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ነው፤ ነገር ግን እኛ በቀላሉ የምናመለክተው ኢየሱስ በተጠመቀ ጊዜ፣ እርሱና ዮሐንስ “የእፉኝት ትውልድ” ብለው የጠሩት ያ ትውልድ እንደነበረ ነው። ኢየሱስ የመጣው የእግዚአብሔርን ዐሥርቱ ትእዛዛት ሕግ ለማክበርና ለማጉላት ነበር፤ እርሱም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ያለውን ቃል ሁሉ አነሣሥቶአል፤ ስለዚህ የጥንታዊቱን እስራኤል የመጨረሻ ትውልድ “የእፉኝት ትውልድ” ብሎ ሲጠራት፣ ሁለተኛው ትእዛዝ ፍርዱ በሦስተኛውና በአራተኛው ትውልድ ላይ እንደሚፈጸም እንደሚለይ ፈጽሞ ያውቃል።

The third and fourth generations represent a progressive judgment that ends in the fourth generation, which is the generation of vipers. Christ baptism typifies 9/11. The Laodicean Seventh-day Adventist generation has been in its final generation since that time. John’s message to the Pharisees and Sadducees was the Laodicean message.

ሦስተኛውና አራተኛው ትውልድ በአራተኛው ትውልድ የሚጠናቀቅ ቀስ በቀስ የሚገለጥ ፍርድን ይወክላሉ፤ ይህም የእፉኝት ልጆች ትውልድ ነው። የክርስቶስ ጥምቀት 9/11ን ይመስላል። የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ትውልድ ከዚያን ጊዜ ጀምሮ በመጨረሻው ትውልዱ ውስጥ ኖሯል። የዮሐንስ ለፈሪሳውያንና ለሰዱቃውያን ያቀረበው መልእክት የሎዶቅያ መልእክት ነበር።

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them,

> ነገር ግን ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን ብዙዎች ወደ ጥምቀቱ ሲመጡ ባየ ጊዜ፥ እንዲህ አላቸው፤

> O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> እናንተ የእፉኝት ትውልድ፣ ከሚመጣው ቁጣ ሽሽታችሁ እንድታመልጡ ማን አስጠነቀቃችሁ?

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father:

> እንግዲህ ለንስሐ የሚገባ ፍሬን አፍሩ፤ በልባችሁም፦ “አብርሃም አባታችን ነው” ለማለት አታስቡ።

> for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham.

> እኔ ግን እላችኋለሁ፤ እግዚአብሔር ከእነዚህ ድንጋዮች ለአብርሃም ልጆችን ሊያስነሣ እንዲችል ችሎታ አለው።

> And now also the axe is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will throughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire.

> አሁንም ደግሞ መጥረቢያው በዛፎች ሥር ላይ ተቀምጦአል፤ ስለዚህ መልካም ፍሬ የማያፈራ ዛፍ ሁሉ ይቈረጣል ወደ እሳትም ይጣላል። እኔስ ለንስሓ በውኃ አጠምቃችኋለሁ፤ ነገር ግን ከእኔ በኋላ የሚመጣው ከእኔ ይልቅ ኀያል ነው፤ ጫማውንም ለመሸከም የማይገባኝ ነኝ፤ እርሱ በመንፈስ ቅዱስና በእሳት ያጠምቃችኋል። ማበጠሪያው በእጁ ነው፥ አውድማውንም ፈጽሞ ያነጻል፤ ስንዴውንም ወደ ጎተራ ይሰበስባል፤ ገለባውን ግን በማይጠፋ እሳት ያቃጥለዋል።

> Then cometh Jesus from Galilee to Jordan unto John, to be baptized of him. Matthew 3:7–13.

> ከዚያም ኢየሱስ በእርሱ ዘንድ እንዲጠመቅ ከገሊላ ወደ ዮርዳኖስ ወደ ዮሐንስ መጣ። ማቴዎስ 3፥7–13።

Jesus came from Galilee, which symbolizes a turning point in agreement with John’s girdle-hinge, and the meaning of Bethabara. John’s work of preparing the way, had then changed to Christ’s work of confirming the covenant. The thirty years of preparation was ended and the three and a half years before and after the cross began.

ኢየሱስ ከገሊላ መጣ፤ ይህም ከዮሐንስ ቀበቶ-ማጠፊያ እና ከቤተአባራ ትርጉም ጋር በሚስማማ መልኩ የለውጥ ነጥብን ያመለክታል። ዮሐንስ መንገዱን የማዘጋጀት ሥራ በዚያን ጊዜ ወደ ክርስቶስ ኪዳኑን የማጽናት ሥራ ተለወጠ። የሠላሳ ዓመቱ የዝግጅት ዘመን ተፈጽሞ ነበር፣ እናም ከመስቀሉ በፊትና በኋላ ያሉት ሦስት ዓመት ተኩል ተጀመሩ።

John’s message was a warning of the coming wrath at the destruction of Jerusalem, a destruction that also represents the end of the world and the seven last plagues. That warning message was set within the context of Islam, and it was delivered by a man who not only fulfilled Malachi’s messenger who prepares the way, and Isaiah’s voice in the wilderness, but also the message of Elijah, for John’s clothing paralleled Elijah’s just as John’s message paralleled Elijah’s.

የዮሐንስ መልእክት በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ ስለሚመጣው ቁጣ የሚያስጠነቅቅ ነበር፤ ይህም ጥፋት ደግሞ የዓለምን ፍጻሜና ሰባቱን የመጨረሻ መቅሰፍቶች ይወክላል። ያ የማስጠንቀቂያ መልእክት በእስልምና አውድ ውስጥ የተቀመጠ ነበር፥ እናም እርሱ መንገዱን የሚያዘጋጅ የሚልእክያስ መልእክተኛንና በምድረ በዳ የሚጮህን የኢሳይያስ ድምፅ ብቻ ሳይሆን የኤልያስንም መልእክት የፈጸመ ሰው አቀረበው፤ ምክንያቱም የዮሐንስ ልብስ ከኤልያስ ልብስ ጋር እንደተመሳሰለ ሁሉ፣ የዮሐንስ መልእክትም ከኤልያስ መልእክት ጋር ይመሳሰል ነበር።

> And he said unto them, What manner of man was he which came up to meet you, and told you these words? And they answered him, He was an hairy man, and girt with a girdle of leather about his loins. And he said, It is Elijah the Tishbite. 2 Kings 1:7, 8.

> እርሱም። ሊገናኛችሁ ወጥቶ ይህን ቃል የነገራችሁ ሰው ምን ዓይነት ሰው ነበረ? አላቸው። እነርሱም መልሰው። ጠጕራም ሰው ነበረ፥ በወገቡም የቆዳ ቀበቶ ታጥቆ ነበር አሉት። እርሱም። ይህ ቲሽባዊው ኤልያስ ነው አለ። 2 ነገሥት 1፥7-8።

If they were to ask of John, and not of Elijah, “what manner of man was he?” they would be answered “a hairy man, and girt with a girdle of leather about his loins.” The entire six-month ministry of John is represented in the passage where the final and fourth generation is specifically identified and defined. The Laodicean message unto them directly attacks the profession of being God’s covenant people, it warns them of the coming wrath as illustrated by an ax striking the roots of the trees. The message included that Christ would finish the testing process that began with John. Later in Matthew, Jesus also calls the Jews “a generation of vipers,” and He takes the thought up from John’s theme of cutting down a tree, and explains why.

ከዮሐንስ እንጂ ከኤልያስ ስለ እርሱ “ምን ዓይነት ሰው ነበረ?” ብለው ቢጠይቁ፣ “ጠጉራም ሰው ነበረ፥ በወገቡም ዙሪያ የቆዳ መታጠቂያ ታጥቆ ነበር” ተብለው መልስ ይሰጣቸው ነበር። የዮሐንስ ሙሉ የስድስት ወር አገልግሎት የመጨረሻውና የአራተኛው ትውልድ በተለይ ተለይቶ በሚገለጥበትና በሚገለጽበት ክፍል ውስጥ ተወክሎ ይገኛል። ለእነርሱ የተሰጠው የሎዶቅያ መልእክት እግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ነን የሚለውን ሙያ በቀጥታ ይወቅሳል፤ በዛፎች ሥር ላይ የሚመታ መጥረቢያ እንደሚያመለክተውም ስለሚመጣው ቁጣ ያስጠነቅቃቸዋል። መልእክቱ ክርስቶስ በዮሐንስ የተጀመረውን የፈተና ሂደት እንደሚፈጽም ያካትት ነበር። ከዚያ በኋላ በማቴዎስ ውስጥ ኢየሱስ አይሁድን “የእፉኝት ትውልድ” ብሎ ይጠራቸዋል፤ ከዮሐንስም የዛፍ መቈረጥ ጭብጥ ሐሳብ ተነሥቶ ለምን እንደሆነ ይገልጻል።

> Either make the tree good, and his fruit good; or else make the tree corrupt, and his fruit corrupt: for the tree is known by his fruit. O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. A good man out of the good treasure of the heart bringeth forth good things: and an evil man out of the evil treasure bringeth forth evil things. But I say unto you, That every idle word that men shall speak, they shall give account thereof in the day of judgment. For by thy words thou shalt be justified, and by thy words thou shalt be condemned. Matthew 12:33–37.

> ዛፉን መልካም አድርጉ፥ ፍሬውንም መልካም አድርጉ፤ ወይም ዛፉን መጥፎ አድርጉ፥ ፍሬውንም መጥፎ አድርጉ፤ ዛፉ በፍሬው ይታወቃልና። እናንተ የእፉኝት ልጆች፥ ክፉዎች ሆናችሁ መልካም ነገር እንዴት ልትናገሩ ትችላላችሁ? አፍ ከልብ ሞልቶ ይናገራልና። መልካም ሰው ከልቡ መልካም መዝገብ መልካም ነገርን ያወጣል፤ ክፉም ሰው ከክፉ መዝገብ ክፉ ነገርን ያወጣል። እኔ ግን እላችኋለሁ፥ ሰዎች የሚናገሩትን ከንቱ ቃል ሁሉ በፍርድ ቀን ስለ እርሱ حساب ይሰጣሉ። በቃልህ ትጸድቃለህና፥ በቃልህም ትኮነናለህ። ማቴዎስ 12፥33–37።

The day of judgment, according to the second commandment is in the fourth generation. The judgment is based upon the message we speak, and that message comes out of our hearts. It is the message we speak that identifies whether we are Peter’s “chosen generation” or a “generation of vipers.” Either class is manifested at the conclusion of a testing process where Christ, as the dirt brush man cleans His floor. As with the oil in the parable of the ten virgins, the message is represented either by an evil or a good heart. Christ’s reference adds that this generation of vipers, which is the fourth and final generation—seek after a sign, and the only sign they would be given was the sign of Jonah.

በሁለተኛው ትእዛዝ መሠረት የፍርድ ቀን በአራተኛው ትውልድ ነው። ፍርዱ የተመሠረተው በምንናገረው መልእክት ላይ ነው፣ ያም መልእክት ከልባችን ይወጣል። እኛ የምንናገረው መልእክት የጴጥሮስ “የተመረጠ ትውልድ” መሆናችንን ወይም “የእፉኝት ልጆች ትውልድ” መሆናችንን የሚለይ ነው። ሁለቱም ወገኖች በፈተና ሂደት መጨረሻ ላይ ይገለጣሉ፤ በዚያም ጊዜ ክርስቶስ እንደ አውድማውን የሚያጸዳ ሰው ወለሉን ያጸዳል። በአስሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ እንዳለው ዘይት ሁሉ፣ መልእክቱ በክፉ ልብ ወይም በመልካም ልብ ይወከላል። የክርስቶስ ማጣቀሻ እንዲሁም ይህ የእፉኝት ልጆች ትውልድ፣ እርሱም አራተኛውና የመጨረሻው ትውልድ ሆኖ፣ ምልክትን ይፈልጋል፤ የሚሰጣቸውም ብቸኛው ምልክት የዮናስ ምልክት ነበር።

> Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. The men of Nineveh shall rise in judgment with this generation, and shall condemn it: because they repented at the preaching of Jonas; and, behold, a greater than Jonas is here. The queen of the south shall rise up in the judgment with this generation, and shall condemn it: for she came from the uttermost parts of the earth to hear the wisdom of Solomon; and, behold, a greater than Solomon is here. Matthew 12:38–42.

> ከዚያም ከጻፎችና ከፈሪሳውያን አንዳንዶች መልሰው፣ “መምህር ሆይ፣ ከአንተ ምልክት እንድናይ እንወዳለን” አሉት። እርሱ ግን መልሶ እንዲህ አላቸው፤ “ክፉና አመንዝራ ትውልድ ምልክትን ትሻለች፤ ነገር ግን ከነቢዩ ዮናስ ምልክት በቀር ምልክት አይሰጣትም። ዮናስ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት በዓሣ ነባሪው ሆድ እንደነበረ፣ እንዲሁም የሰው ልጅ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት በምድር ልብ ውስጥ ይሆናል። የነነዌ ሰዎች በፍርድ ከዚህ ትውልድ ጋር ይነሣሉ፤ ይፈርዱባትማል፤ ምክንያቱም በዮናስ ስብከት ንስሐ ገብተዋልና፤ እነሆም፣ ከዮናስ የሚበልጥ በዚህ አለ። የደቡብ ንግሥት በፍርድ ከዚህ ትውልድ ጋር ትነሣለች፤ ትፈርድባትማለች፤ ምክንያቱም የሰሎሞንን ጥበብ ለመስማት ከምድር ዳርቻ መጥታለችና፤ እነሆም፣ ከሰሎሞን የሚበልጥ በዚህ አለ።” ማቴዎስ 12፥38–42።

Christ referenced the Jews as a generation of vipers, and He uses illustrations of judgment as the message of Jonah, and the message of the wisdom of Solomon. Jesus is identifying by context, and with two witnesses, that the generation of vipers is the fourth generation, for the fourth generation is where judgment is accomplished.

ክርስቶስ አይሁድን እንደ እባቦች ትውልድ ጠቅሶአል፤ እንዲሁም የዮናስ መልእክትንና የሰለሞን ጥበብ መልእክትን እንደ ፍርድ ምሳሌዎች ይጠቀማል። ኢየሱስ በአውድ እና በሁለት ምስክሮች ይህ የእባቦች ትውልድ አራተኛው ትውልድ መሆኑን እየለየ ነው፤ ምክንያቱም ፍርድ የሚፈጸመው በአራተኛው ትውልድ ነው።

The one hundred and forty-four thousand are the ensign, or the sign of the latter days, as is the law of God, and the Sabbath. The sign of Jonah is the sign of the resurrection, which for the Jews in Christ’s day and age was His baptism, when the Holy Spirit descended, represented as a dove. Jonah means “dove.” Jonah, John the Revelator, Daniel, Joseph and Lazarus represent the one hundred and forty-four thousand, who are resurrected from being dead in the street for three and a half days. At that point they are to transition from Laodiceans unto Philadelphians, thus becoming the eighth that is of the seven. Jonah represents baptism, for he was cast into the water and symbolically died when he was eaten by the whale. He was thereafter resurrected, as was John, when he was taken out of the boiling oil, and as was Daniel when he was taken out of the lion’s den, and as was Joseph, when he was taken out of the pit, as was Lazarus, the sealing miracle in the time of Christ. The Jews could not see the sign of Jonah, as represented by Christ’s resurrection any clearer than Adventism sees the sign of 9/11, which is the sign of Jonah.

አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ እንደ እግዚአብሔር ሕግና እንደ ሰንበት ሁሉ የዘመኑ ፍጻሜ ዘመናት ዓላማ ወይም ምልክት ናቸው። የዮናስ ምልክት የትንሣኤ ምልክት ነው፤ ይህም በክርስቶስ ዘመን ለአይሁድ መንፈስ ቅዱስ እንደ ርግብ ሲወርድ በተወከለበት ጊዜ የእርሱ ጥምቀት ነበር። ዮናስ ማለት “ርግብ” ማለት ነው። ዮናስ፣ ዮሐንስ ራእይ ጸሐፊው፣ ዳንኤል፣ ዮሴፍና አልአዛር ሦስት ቀንና ተኩል በመንገድ ላይ ሞተው ከነበሩበት ሁኔታ የሚነሡትን አንድ መቶ አርባ አራቱን ሺህ ይወክላሉ። በዚያ ጊዜ ከሎዶቅያውያን ወደ ፊላዴልፍያውያን ሊሸጋገሩ ይገባቸዋል፤ እንዲሁም ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛ ይሆናሉ። ዮናስ ጥምቀትን ይወክላል፤ ምክንያቱም ወደ ውኃ ተጣለ፣ ዓሣ ነባሪም በበላው ጊዜ በምሳሌያዊ ሁኔታ ሞተ። ከዚያ በኋላም ተነሣ፤ ይህም ዮሐንስ ከሚፈላ ዘይት በተወጣ ጊዜ እንደ ተነሣው፣ ዳንኤልም ከአንበሶች ጉድጓድ በተወጣ ጊዜ እንደ ተነሣው፣ ዮሴፍም ከጉድጓድ በተወጣ ጊዜ እንደ ተነሣው፣ በክርስቶስ ዘመን የማተሚያ ተአምር የሆነው አልአዛርም እንዲሁ ነበር። አይሁድ በክርስቶስ ትንሣኤ እንደ ተወከለው የዮናስን ምልክት ማየት እንዳልቻሉ ሁሉ፣ አድቬንቲዝምም የ9/11ን ምልክት፣ እርሱም የዮናስ ምልክት እንደሆነ፣ በዚያው ግልጽነት አያይም።

We will continue these subjects in the next article.

እነዚህን ርእሶች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “The burden of the warning now to come to the people of God, nigh and afar off, is the third angel’s message. And those who are seeking to understand this message will not be led by the Lord to make an application of the Word that will undermine the foundation and remove the pillars of the faith that has made Seventh-day Adventists what they are today. The truths that have been unfolding in their order, as we have advanced along the line of prophecy revealed in the Word of God, are truth, sacred, eternal truth today. Those who passed over the ground step by step in the past history of our experience, seeing the chain of truth in the prophecies, were prepared to accept and obey every ray of light. They were praying, fasting, searching, digging for the truth as for hidden treasures, and the Holy Spirit, we know, was teaching and guiding us. Many theories were advanced, bearing a semblance of truth, but so mingled with misinterpreted and misapplied scriptures, that they led to dangerous errors. Very well do we know how every point of truth was established, and the seal set upon it by the Holy Spirit of God. And all the time voices were heard, ‘Here is the truth,’ ‘I have the truth; follow me.’ But the warnings came, ‘Go not ye after them. I have not sent them, but they ran.’ (See Jeremiah 23:21.)

> “አሁን ወደ ሕዝብ እግዚአብሔር፣ ቅርብም ሆነ ሩቅ፣ ሊመጣ ያለው የማስጠንቀቂያው ሸክም የሦስተኛው መልአክ መልእክት ነው። እናም ይህን መልእክት ለማስተዋል የሚሹ በጌታ አይመሩም የቃሉን ትግበራ እንዲያደርጉ ያ መሠረቱን የሚያፈርስና ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶችን ዛሬ ያሉበት ያደረገውን የእምነት ምሰሶዎች የሚያስወግድ ትርጓሜ እንዲሰጡ። በእግዚአብሔር ቃል የተገለጠውን የትንቢት መስመር ተከትለን እንደ ተራመድን በተራ ሲገለጡ የመጡት እውነቶች ዛሬም እውነት፣ ቅዱስ፣ ዘላለማዊ እውነት ናቸው። በቀድሞው የልምዳችን ታሪክ ውስጥ መሬቱን እርምጃ በእርምጃ እየተሻገሩ፣ በትንቢቶች ውስጥ ያለውን የእውነት ሰንሰለት እያዩ የሄዱት ሰዎች እያንዳንዱን የብርሃን ጨረር ለመቀበልና ለመታዘዝ ዝግጁ ነበሩ። እነርሱ ይጸልዩ ነበር፣ ይጾሙ ነበር፣ እየፈለጉና እንደ ተሰወረ መዝገብ እውነትን እየቆፈሩ ነበር፤ እኛም እንደምናውቀው መንፈስ ቅዱስ ያስተምረንና ይመራን ነበር። ብዙ ሐሳቦች ቀረቡ፤ የእውነት መልክ የተሸከሙ ቢሆኑም፣ ነገር ግን ከተሳሳተ ትርጓሜና ከተሳሳተ አተገባበር የሆኑ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች ጋር እጅግ ተቀላቅለው ስለነበር፣ ወደ አደገኛ ስህተቶች መሩ። እያንዳንዱ የእውነት ነጥብ እንዴት እንደ ተመሠረተ፣ እናም በእርሱ ላይ የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ማኅተሙን እንዴት እንዳኖረበት፣ በግልጽ እናውቃለን። በዚያም ሁሉ ጊዜ ድምፆች፣ ‘እነሆ እውነት እዚህ ነው፣’ ‘እውነቱ እኔ ዘንድ ነው፤ ተከተሉኝ’ ሲሉ ይሰሙ ነበር። ነገር ግን ማስጠንቀቂያዎቹ እንዲህ እያሉ መጡ፤ ‘ከእነርሱ በኋላ አትሂዱ። እኔ አልላክኋቸውም፣ እነርሱ ግን ሮጡ።’ (ኤርምያስ 23፥21 ተመልከቱ።)”

> “The leadings of the Lord were marked, and most wonderful were His revelations of what is truth. Point after point was established by the Lord God of heaven. That which was truth then, is truth today. But the voices do not cease to be heard—‘This is truth. I have new light.’ But these new lights in prophetic lines are manifest in misapplying the Word and setting the people of God adrift without an anchor to hold them. If the student of the Word would take the truths which God has revealed in the leadings of His people, and appropriate these truths, digest them, and bring them into their practical life, they would then be living channels of light. But those who have set themselves to study out new theories, have a mixture of truth and error combined, and after trying to make these things prominent, have demonstrated that they have not kindled their taper from the divine altar, and it has gone out in darkness.” Selected Messages, book 2, 103, 104.

> “የጌታ መሪነቶች ግልጽ የታወቁ ነበሩ፣ ስለ እውነት ያሳየውም መገለጦች እጅግ ድንቅ ነበሩ። ነጥብ በነጥብ በሰማይ አምላክ ጌታ ተመሠረተ። በዚያን ጊዜ እውነት የነበረው፣ ዛሬም እውነት ነው። ነገር ግን ድምፆች መሰማታቸውን አላቆሙም—‘ይህ እውነት ነው። አዲስ ብርሃን አለኝ።’ ነገር ግን እነዚህ አዲስ ብርሃናት በትንቢታዊ መስመሮች ውስጥ ቃሉን በተሳሳተ መንገድ በመተግበርና የእግዚአብሔርን ሕዝብ እነርሱን የሚያጽናና መልህቅ ሳይኖራቸው በባሕር ላይ እንዲንሳፈፉ በማድረግ ይገለጣሉ። የቃሉ ተማሪ እግዚአብሔር በሕዝቡ መሪነት የገለጣቸውን እውነቶች ቢቀበል፣ እነዚህንም እውነቶች በውስጡ ቢያዋህድ፣ ቢፈጭና ወደ ተግባራዊ ሕይወቱ ቢያስገባቸው፣ ከዚያ የብርሃን ሕያዋን መስመሮች ይሆኑ ነበር። ነገር ግን አዳዲስ ንድፈ ሐሳቦችን ለማውጣት ራሳቸውን የሰጡ ሰዎች፣ እውነትንና ስህተትን ተቀላቅለው ይዘዋል፤ እነዚህንም ነገሮች ጎልተው እንዲታዩ ለማድረግ ከሞከሩ በኋላ፣ መብራታቸውን ከመለኮታዊው መሠዊያ እንዳላበሩ አሳይተዋል፣ እርሱም በጨለማ ውስጥ ጠፍቶአል።” Selected Messages, book 2, 103, 104.

Back to Articles