Article

# The Seventy Forgotten Years of Tyre

የጢሮስ የተረሱት ሰባ ዓመታት

The Seventy Forgotten Years of Tyre

የጢሮስ ሰባ የተረሱ ዓመታት

Author

Jeff Pippenger

Published

August 12, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

All the prophets identify the end of the world.

ሁሉም ነቢያት የዓለምን ፍጻሜ ያመለክታሉ።

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “እያንዳንዳቸው ከጥንቱ ነቢያት የተናገሩት ከራሳቸው ዘመን ይልቅ ለእኛ ዘመን ይበልጥ ነበር፤ ስለዚህም ትንቢታቸው ለእኛ በኃይል ላይ ነው። ‘እነዚህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆኑ ደረሱባቸው፤ የዓለምም ፍጻሜ በደረሰብን በእኛ ምክር እንዲሆኑ ተጽፈዋል።’ 1 ቆሮንቶስ 10:11። ‘ይህም ነገር በሰማይ የተላከውን መንፈስ ቅዱስ እየተረዱ ወንጌልን በሰበኩላችሁ ሰዎች አሁን ለእናንተ የተነገረውን ነገር ለራሳቸው ሳይሆን ለእኛ እንደ አገለገሉ ተገለጠላቸው፤ እነዚህንም ነገሮች መላእክት ለማየት ይመኛሉ።’ 1 ጴጥሮስ 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “መጽሐፍ ቅዱስ የእርሱን መዝገቦች ለዚህ የመጨረሻ ትውልድ ሰብስቦ አከማችቶአል፣ በአንድነትም አስተሳስሮአል። በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ያሉት ሁሉም ታላላቅ ክስተቶችና ጽኑ ግብይቶች በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተደግመው ነበሩ፣ እንዲሁም እየተደገሙ ናቸው።” Selected Messages, መጽሐፍ 3, 338, 339.

All the books of the Bible conclude in the book of Revelation.

እግዚአብሔር ቃል ያሉት መጻሕፍት ሁሉ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ መደምደሚያቸውን ያገኛሉ።

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> «በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ ተገናኝተው ይደመድማሉ።» የሐዋርያት ሥራ, 585.

The final warning message for planet earth’s inhabitants is identified in Revelation eighteen.

ለፕላኔት ምድር ነዋሪዎች የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት በራእይ አሥራ ስምንት ተገልጿል።

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> ከዚህም በኋላ ታላቅ ሥልጣን ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ በራች። በኃይለኛ ድምፅም በታላቅ ጩኸት እንዲህ ሲል ጮኸ፦ ታላቂቱ ባቢሎን ወደቀች፥ ወደቀች፤ የአጋንንትም ማደሪያ፥ የክፉ መንፈስ ሁሉ መጠጊያ፥ የርኩስና የተጠላ ወፍ ሁሉ ጎጆ ሆነች። አሕዛብ ሁሉ ከዝሙቷ ቍጣ ወይን ጠጅ ጠጥተዋልና፥ የምድርም ነገሥታት ከእርስዋ ጋር ዝሙት ፈጽመዋል፥ የምድርም ነጋዴዎች ከቅንጦትዋ ብዛት የተነሣ ባለጠጎች ሆነዋል። ራእይ 18፥1–3።

The phrase “Babylon the great” represents the Roman Catholic church and in Isaiah chapter twenty-three “Babylon the great” is represented as Tyre.

“ታላቂቱ ባቢሎን” የሚለው ሐረግ የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያንን ይወክላል፤ በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሦስትም “ታላቂቱ ባቢሎን” እንደ ጢሮስ ተወክላለች።

> The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.

> ስለ ጢሮስ የተሸከመ መልእክት። እናንተ የተርሴስ መርከቦች ሆይ፥ ዋይ በሉ፤ ቤትም እንዳይኖር፥ መግቢያም እንዳይኖር ጠፍታለችና፤ ይህም ከኪጢም ምድር ተገልጦላቸዋል። እናንተ የደሴቲቱ ነዋሪዎች ሆይ፥ ዝም በሉ፤ ባሕርን እየተሻገሩ የሚሄዱ የሲዶና ነጋዴዎች ያበለጽጉሽ አንቺ። በብዙ ውኃዎችም ላይ የሲሖር ዘር፥ የወንዙ መከር፥ ገቢዋ ነበር፤ ለአሕዛብም ገበያ ሆና ነበር። ሲዶና ሆይ፥ እፈሪ፤ ባሕሩ እንጂ የባሕሩ ምሽግ እንዲህ ሲል ተናግሯልና፤ ምጥ አላየሁም፥ አልወለድሁምም፥ ጐበዞችንም አላሳደግሁም፥ ደናግልንም አላሳደግሁም። ስለ ግብፅ የተሰማው ወሬ እንደ ነበረው፥ ስለ ጢሮስ የሚሰማው ወሬ ሲደርስ እነርሱ እጅግ ይጨነቃሉ። ወደ ተርሴስ ተሻገሩ፤ እናንተ የደሴቲቱ ነዋሪዎች ሆይ፥ ዋይ በሉ። ይህች ከጥንት ዘመን ጀምሮ የነበረች የተደሰተችው ከተማችሁ ናትን? እግሮቿ ራሳቸው ወደ ሩቅ ለመቀመጥ ይወስዷታል። አክሊሎችን ትሰጥ የነበረችው፥ ነጋዴዎቿ መኳንንት የነበሩት፥ ነጋዴ መላላኪዎቿም በምድር ላይ የተከበሩ የነበሩት በዚህች ጢሮስ ላይ ይህን ምክር ያወጣው ማን ነው? የሰራዊት ጌታ እግዚአብሔር የክብር ሁሉን ትዕቢት ለማርከስ፥ በምድርም ላይ የተከበሩትን ሁሉ ለማዋረድ ይህን ዐስቦአል። የተርሴስ ልጅ ሆይ፥ እንደ ወንዝ በምድርሽ ላይ ተላለፊ፤ ከእንግዲህ በኋላ ግዴታ የለምና። እጁን በባሕር ላይ ዘረጋ፥ መንግሥታትንም አናወጠ፤ እግዚአብሔር በነጋዴይቱ ከተማ ላይ ምሽጎቿን እንዲያጠፋ ትእዛዝ ሰጥቶአል። እርሱም፦ አንቺ የተጨቈንሽ ድንግል፥ የሲዶና ልጅ ሆይ፥ ከእንግዲህ በኋላ አትደሰቺም፤ ተነሺ፥ ወደ ኪጢም ተሻገሪ፤ በዚያም እንኳ ዕረፍት አታገኚም አለ። እነሆ፥ የከለዳውያን ምድር፤ ይህ ሕዝብ አልነበረም፥ አሦራውያን ለምድረ በዳ ነዋሪዎች እስኪመሠርቱት ድረስ፤ ማማዎቹን አቆሙ፥ አዳራሾቹንም አነሡ፤ እርሱም ወደ ፍርስራሽ አደረገው። እናንተ የተርሴስ መርከቦች ሆይ፥ ዋይ በሉ፤ ጽናታችሁ ጠፍቶአልና። በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ ጢሮስ እንደ አንድ ንጉሥ ዘመን ሰባ ዓመት ትረሳለች፤ ከሰባውም ዓመት ፍጻሜ በኋላ ጢሮስ እንደ ጋለሞታ ትዘምራለች። አንቺ የተረሳሽ ጋለሞታ ሆይ፥ በገናን ውሰጂ፥ በከተማይቱ ዙሪያ ዞሪ፤ እንድትታሰቢ ጣፋጭ ዜማ አድርጊ፥ ብዙ ቅኔዎችን ዘምሪ። ከሰባውም ዓመት ፍጻሜ በኋላ እንዲህ ይሆናል፤ እግዚአብሔር ጢሮስን ይጎበኛታል፥ እርስዋም ወደ ደመወዟ ትመለሳለች፥ በምድርም ፊት ላይ ካሉ ከዓለም መንግሥታት ሁሉ ጋር ትዘሙታለች። ነገር ግን ንግዷና ደመወዟ ለእግዚአብሔር የተቀደሰ ይሆናል፤ አይከማችም፥ አይሰበሰብምም፤ ንግዷ በእግዚአብሔር ፊት ለሚኖሩት በቂ ለመብላትና ለዘላቂ ልብስ ይሆናል። ኢሳይያስ 23፥1-18።

Sister White writes: “All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.”

እህት ዋይት እንዲህ ትጽፋለች፦ “በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ የተከናወኑት ታላላቅ ክስተቶችና ክቡራን ሥርዓተ-ክንውኖች ሁሉ በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተደግመው ነበሩ፣ እየተደገሙም ናቸው።”

Isaiah twenty-three addresses the prophetic relationships of the United Nations, the Papacy, the United States and Islam. In order to recognize these truths certain symbols in the chapter must be defined by Inspiration. Once the symbols are defined, the sequence of events is fairly straightforward. The symbols in the chapter that need to be defined are:

ኢሳይያስ ሃያ ሦስት ስለ ተባበሩት መንግሥታት፣ ስለ ጳጳሳት መንበር፣ ስለ አሜሪካ የተባበሩ ግዛቶች እና ስለ እስልምና ያሉትን ትንቢታዊ ግንኙነቶች ይመለከታል። እነዚህን እውነቶች ለማስተዋል፣ በምዕራፉ ውስጥ ያሉ አንዳንድ ምልክቶች በመንፈሳዊ መነሳሳት መግለጽ ያስፈልጋል። ምልክቶቹ ከተገለጹ በኋላ፣ የክስተቶቹ ቅደም ተከተል እጅግ ግልጽ ይሆናል። በምዕራፉ ውስጥ መግለጽ የሚያስፈልጋቸው ምልክቶች እነዚህ ናቸው፦

The Burden, Tyre, The harlot, The Assyrian, The land of the Chaldeans, Towers and Palaces, Tarshish, The Seed of Sihor, The Land of Chittim, Zidon, The Merchants City, The report of Egypt and the report of Tyre, The Howling, A Daughter, Seventy Years, The Days of One King, Forgetting, and Remembering

ሸክሙ፣ ጢሮስ፣ ጋለሞታይቱ፣ አሶራዊው፣ የከለዳውያን ምድር፣ ግንቦችና አዳራሾች፣ ተርሴስ፣ የሲሖር ዘር፣ የኪጢም ምድር፣ ሲዶና፣ የነጋዴዎች ከተማ፣ የግብፅ ወሬና የጢሮስ ወሬ፣ ዋይታው፣ ሴት ልጅ፣ ሰባ ዓመታት፣ የአንድ ንጉሥ ዘመን፣ መርሳት፣ እና ማስታወስ

The word “burden” in verse one identifies a prophecy of doom against the kingdom of Tyre.

በአንቀጽ አንድ ውስጥ “ሸክም” የሚለው ቃል በጢሮስ መንግሥት ላይ የሚመጣ የጥፋት ትንቢትን ያመለክታል።

Burden: H4853—From H5375; a burden; specifically tribute, or (abstractly) porterage; figuratively an utterance, chiefly a doom, especially singing; mental, desire: – burden, carry away, prophecy, X they set, song, tribute.

ሸክም፡ H4853—ከ H5375 የተወሰደ፤ ሸክም ማለት ነው፤ በተለይም ግብር፣ ወይም (በረቂቅ ትርጉም) ሸክም መሸከም፤ በምሳሌያዊ አገላለጽ ንግግር፣ በተለይም የፍርድ ቃል፣ በተለይም መዝሙር፤ በአእምሮ ደረጃ ፍላጎት፤ – ሸክም፣ መሸከም፣ ትንቢት፣ X ያኖሩ፣ መዝሙር፣ ግብር።

The burden of Tyre is one of many passages in the Bible where the final judgment of the Roman Catholic church is identified. A “burden” by use and definition is a prophecy, and primarily a prophecy of doom. There are eleven “burdens” in Isaiah and eight times the word is used to describe a burden carried on the shoulders. The eleven times the word “burden” is represented as prophecy of doom are Isaiah 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6 and of course chapter twenty-three where we find the burden of Tyre. It is worthwhile to place all of Isaiah’s prophecies of doom together in order to evaluate which power is being represented in the last days. Eleven prophecies of doom are difficult to cover at one time, so I will give a brief definition of each doom prophecy to set the context for chapter twenty-three.

የጢሮስ ሸክም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን የመጨረሻ ፍርድ እንደሚገለጽባቸው ከብዙ ክፍሎች አንዱ ነው። “ሸክም” በአጠቃቀሙና በትርጉሙ ትንቢት ነው፤ በዋናነትም የጥፋት ትንቢት ነው። በኢሳይያስ ውስጥ አሥራ አንድ “ሸክሞች” አሉ፤ ቃሉም በትከሻ ላይ የሚሸከም ሸክምን ለመግለጽ ስምንት ጊዜ ተጠቅሟል። “ሸክም” የሚለው ቃል እንደ ጥፋት ትንቢት የተወከለባቸው አሥራ አንዱ ጊዜዎች ኢሳይያስ 13:1፤ 15:1፤ 17:1፤ 19:1፤ 21:1, 11, 13፤ 22:1፤ 30:6 እና በእርግጥ የጢሮስን ሸክም የምናገኝበት ምዕራፍ ሃያ ሦስት ናቸው። በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሚወከለው ኃይል የትኛው እንደሆነ ለመገምገም የኢሳይያስን የጥፋት ትንቢቶች ሁሉ በአንድ ላይ ማስቀመጥ ጠቃሚ ነው። አሥራ አንዱን የጥፋት ትንቢቶች በአንድ ጊዜ መሸፈን አስቸጋሪ ስለሆነ፣ ለምዕራፍ ሃያ ሦስት አውድ ለማዘጋጀት የእያንዳንዱን የጥፋት ትንቢት አጭር መግለጫ እሰጣለሁ።

In chapter thirteen the prophecy of doom against Babylon is modern Babylon at the end of the world, which is the whore of Rome that is also illustrated in chapter seventeen of the book of Revelation.

በአሥራ ሦስተኛው ምዕራፍ ላይ በባቢሎን ላይ የተነገረው የጥፋት ትንቢት፣ በዓለም ፍጻሜ የምትገለጠው ዘመናዊት ባቢሎን ናት፤ እርስዋም በራእይ መጽሐፍ አሥራ ሰባተኛው ምዕራፍ ደግሞ የተመሰለችው የሮማ ጋለሞታ ናት።

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:1–5.

> ሰባቱን ጽዋዎች ካላቸው ከሰባቱ መላእክት አንዱ መጥቶ እንዲህ እያለ ከእኔ ጋር ተናገረ፤ ወደዚህ ና፤ በብዙ ውኃዎች ላይ የተቀመጠችውን ታላቂቱን ጋለሞታ ፍርድ አሳይሃለሁ፤ ከእርስዋ ጋር የምድር ነገሥታት ዝሙት ፈጽመዋል፥ በዝሙቷም የወይን ጠጅ በምድር የሚኖሩ ሰዎች ሰክረዋል። በመንፈስም ወደ ምድረ በዳ ወሰደኝ፤ በዚያም ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶች ያሉት፥ በስድብ ስሞችም የተሞላ ቀይ እንስሳ ላይ ተቀምጣ ያለች አንዲት ሴት አየሁ። ሴቲቱም ሐምራዊና ቀይ ልብስ ተጎናጽፋ ነበር፥ በወርቅና በከበሩ ድንጋዮች እንዲሁም በዕንቍዎች ተሸልማ ነበር፤ በእጅዋም ከርኵሰቶችና ከዝሙቷ ርኵሰት የተሞላ የወርቅ ጽዋ ነበራት። በግንባርዋም የተጻፈ ስም ነበረ፤ ምስጢር፥ ታላቂቱ ባቢሎን፥ የጋለሞቶችና የምድር ርኵሰቶች እናት። ራእይ 17፥1–5።

I need to digress a little. The purpose of the study of the prophecy of Tyre is ultimately to align the prophetic history of the United States with that of the Seventh-day Adventist church. We will show that the government of the United States is one horn on the lamb-like beast of Revelation thirteen and that Protestantism that came out of the Dark Ages was the other horn. The horn of Protestantism became Millerite Adventism at the point the Protestants of the United States rejected the first angel’s message. When we have that in place, we will show that the history of the Protestant horn and the history of the Republican horn run parallel to one another and possess parallel prophetic characteristics. After all they are on the same beast representing that both horns are contemporary to one another. I will illustrate one example of this parallel of the horns of church and state in the United States. They both ‘forget’ in their own way.

ትንሽ መንገድ ልልይ። የጢሮስ ትንቢት ጥናት ዓላማ በመጨረሻ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስን ትንቢታዊ ታሪክ ከሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ታሪክ ጋር ማስማማት ነው። የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ መንግሥት በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ላይ ከተገለጸው እንደ በግ ያለ አውሬ አንዱ ቀንድ እንደሆነ፣ ከጨለማው ዘመን የወጣው ፕሮቴስታንትነትም ሌላው ቀንድ እንደሆነ እናሳያለን። የአሜሪካ ፕሮቴስታንቶች የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት በእምቢታ በተቀበሉበት ጊዜ፣ የፕሮቴስታንትነት ቀንድ ሚለራዊ አድቬንቲዝም ሆነ። ይህን በቦታው ካኖርን በኋላ፣ የፕሮቴስታንቱ ቀንድ ታሪክና የሪፐብሊካኑ ቀንድ ታሪክ እርስ በርሳቸው ትይዩ እንደሚሄዱ፣ እንዲሁም ትይዩ የሆኑ ትንቢታዊ ባሕርያትን እንደሚያጋሩ እናሳያለን። ከሁሉም በላይ፣ ሁለቱም ቀንዶች በአንድ አውሬ ላይ ናቸው፤ ይህም ሁለቱም ቀንዶች እርስ በርሳቸው ተመሳሳይ ዘመን ውስጥ እንዳሉ ይወክላል። በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ያሉትን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ቀንዶች መካከል ያለውን ይህን ትይዩነት በአንድ ምሳሌ አሳያለሁ። ሁለቱም በየራሳቸው መንገድ “ይረሳሉ።”

Isaiah twenty-three marks the prophetic point that the papal power is forgotten for seventy years, and in those seventy symbolic years men forget the papacy and why the Dark Ages are called the Dark Ages. The Protestant horn’s motto when they separated from the Catholic church was the Bible and the Bible alone. They forgot that the Bible informs us who the papacy really is. They forgot the message enshrined in the sacred document they were entrusted with, and professed to be the champion defenders of.

ኢሳይያስ ሃያ ሦስት የጳጳሳዊው ኃይል ለሰባ ዓመታት እንደሚረሳ የሚያመለክተውን ትንቢታዊ ነጥብ ያመለክታል፤ በእነዚያም ምሳሌያዊ ሰባ ዓመታት ሰዎች ጵጵስናን እና ለምን የጨለማው ዘመን የጨለማው ዘመን ተብሎ እንደሚጠራ ይረሳሉ። የፕሮቴስታንት ቀንድ ከካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን በተለየ ጊዜ መፈክሩ “መጽሐፍ ቅዱስ እና መጽሐፍ ቅዱስ ብቻ” የሚል ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ ጵጵስና በእውነት ማን እንደሆነ እንደሚያሳውቀን ረሱ። አደራ ተሰጥቶአቸው በነበረውና የእርሱ ዋና ተከላካዮች መሆናቸውን በሚናገሩበት በዚያ ቅዱስ ሰነድ ውስጥ የተቀመጠውን መልእክት ረሱ።

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “በቃሉ አስተዋይነታቸው ውስጥ የሚደናገሩ፣ የፀረ ክርስቶስን ትርጉም ማየት የሚሳናቸው ሰዎች በእርግጥ ራሳቸውን በፀረ ክርስቶስ ወገን ላይ ያቆማሉ። ከዓለም ጋር ለመዋሃድ አሁን ጊዜ የለንም። ዳንኤል በዕጣውና በስፍራው ቆሞአል። የዳንኤልና የዮሐንስ ትንቢቶች ሊገቡ ይገባል። እነርሱ እርስ በርሳቸው ይተረጉማሉ። ለዓለም ሁሉም ሊያስተውለው የሚገባውን እውነቶች ይሰጣሉ። እነዚህ ትንቢቶች በዓለም ውስጥ ምስክር ሊሆኑ ይገባል። በእነዚህ የመጨረሻ ቀናት በመፈጸማቸው ራሳቸውን ያብራራሉ።” Kress Collection, 105.

Likewise, the Republican horn representing the government of the United States was to be by the people and for the people, but the citizens of the United States have also forgotten the sacred document that they were entrusted with. That sacred document is the Constitution of the United States and the motto of the government that was designed to be for the people was the separation of church and state. They have forgotten the message of the Constitution they were entrusted with, and professed defenders of.

በተመሳሳይም፣ የአሜሪካ አንድነት መንግሥትን የሚወክለው ሪፐብሊካን ቀንድ በሕዝብ እና ለሕዝብ ሊሆን ይገባ ነበር፤ ነገር ግን የአሜሪካ አንድነት መንግሥት ዜጎችም እንዲሁ አደራ ተሰጥቷቸው የነበረውን ቅዱስ ሰነድ ረስተዋል። ያ ቅዱስ ሰነድ የአሜሪካ አንድነት መንግሥት ሕገ መንግሥት ነው፤ ለሕዝብ እንዲሆን ተዘጋጅቶ የነበረው የመንግሥቱ መርሕም የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት መለየት ነበር። አደራ ተሰጥቷቸው የነበረውን የሕገ መንግሥቱን መልእክት፣ እና ራሳቸውን ጠባቂዎቹ እንደሆኑ የሚናገሩትንም ረስተዋል።

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> “እናም ይህ እንዲታሰብ፤ ሮም ፈጽሞ እንደማትለወጥ የምትመካበት ነገር መሆኑ ነው። የግሪጎሪ VII እና የኢኖሰንት III መርሆች አሁንም የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን መርሆች ናቸው። እርስዋም ኃይሉ ቢኖራት በያኔው ዘመን እንደነበረው ብርታት አሁንም እነርሱን በተግባር ታውል ነበር። ፕሮቴስታንቶች በእሑድ ከፍ ማድረግ ሥራ ውስጥ የሮምን እርዳታ ለመቀበል ሲያቀርቡ ምን እያደረጉ እንዳሉ በጣም ጥቂት ያውቃሉ። እነርሱ ዓላማቸውን ለማሳካት በትጋት ሲጥሩ፣ ሮም ግን ኃይሏን እንደ ገና ለማቋቋምና ያጣችውን ልዕልና ለማስመለስ እያነጣጠረች ነው። በአሜሪካ አንድ ጊዜ ቤተ ክርስቲያን የመንግሥትን ኃይል ልትጠቀም ወይም ልትቆጣጠር እንደምትችል የሚለው መርህ ከተመሠረተ፤ የሃይማኖት ሥርዓቶች በሲቪል ሕጎች እንዲፈጸሙ ከተገደዱ፤ በአጭሩ፣ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ሥልጣን ሕሊናን እንዲገዛ ከሆነ፣ በዚህ አገር የሮም ድል የተረጋገጠ ነው።”

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “የእግዚአብሔር ቃል ስለሚመጣው አደጋ ማስጠንቀቂያ ሰጥቶአል፤ ይህም ችላ ከተባለ፣ የፕሮቴስታንት ዓለም የሮም ዓላማዎች በእውነት ምን እንደሆኑ የምታውቀው ከወጥመዱ ለማምለጥ እጅግ ዘግይቶ በኋላ ብቻ ይሆናል። እርስዋ በጸጥታ ወደ ኃይል እያደገች ነው። ትምህርቶቿ በሕግ አውጪ ሸንጎዎች፣ በቤተ ክርስቲያናት፣ እና በሰዎች ልብ ውስጥ ተጽእኖአቸውን እያሳዩ ነው። የቀድሞ ስደቶቿ እንደገና የሚደገሙባቸውን ስውር ውስጠኛ ክፍሎች የያዙ ከፍ ያሉና ግዙፍ ሕንፃዎቿን እየሠራች ነው። ለመምታት ጊዜዋ በሚደርስበት ጊዜ የራሷን ዓላማ ለማራመድ ኃይሎቿን በስውርነትና ሳይጠረጠር እያጠናከረች ነው። የምትሻው ሁሉ የተሻለ የአቋም ስፍራ ብቻ ነው፣ ይህም አሁን አስቀድሞ እየተሰጣት ነው። የሮማዊው አካል ዓላማ ምን እንደሆነ በቅርቡ እናያለን፣ እንሰማለንም። ቃሉን የሚያምንና የሚታዘዝ ሁሉ ስለዚህ ነቀፋና ስደት ይቀበላል።” The Great Controversy, 581.

If you can locate any dictionary that was published before 1950, and look up “scarlet colored woman” or some variation of that phrase from Revelation seventeen, every one of those pre-1950 dictionaries identifies that the Roman Catholic church is the whore of Revelation seventeen. The United States, Revelation thirteen’s two-horned earth-beast forgets its past, whether it be the horn of Protestantism or the horn of Republicanism. Both of these institutions came about from the protest against the religious tyranny of the papacy and the political tyranny of the kings that supported her, or as the Bible says, the kings that “committed fornication” with her. Before we take up Isaiah twenty-three, we will briefly give an overview of the other ten times Isaiah identifies a ‘prophecy of doom,’ for all of the eleven “burdens” are just that.

ከ1950 በፊት የታተመ ማናቸውንም መዝገበ ቃላት ማግኘት ከቻላችሁ፣ እና “ቀይ ልብስ የለበሰች ሴት” ወይም ከራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት የተወሰደ የዚያ ሐረግ ልዩነት ብትፈልጉ፣ ከ1950 በፊት የታተሙት መዝገበ ቃላት ሁሉ የሚያመለክቱት የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን የራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ጋለሞታ መሆኗን ነው። ዩናይትድ ስቴትስ፣ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ሁለት ቀንዶች ያሉት ከምድር የወጣው አውሬ፣ ያለፈውን ታሪኩን ይረሳል፤ ይህም የፕሮቴስታንቲዝም ቀንድ ይሁን ወይም የሪፐብሊካኒዝም ቀንድ። እነዚህ ሁለቱ ተቋማት የተፈጠሩት በጳጳሳት ሥርዓት የሃይማኖት ግፍ ላይ ከተነሣው ተቃውሞ እና እርሷን የደገፉ ነገሥታት የፖለቲካ ግፍ ላይ ከተነሣው ተቃውሞ ነው፤ ወይም መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚለው፣ ከእርሷ ጋር “ዝሙት የፈጸሙ” ነገሥታት። ኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሦስትን ከመያዛችን በፊት፣ ኢሳይያስ ‘የጥፋት ትንቢት’ ብሎ የሚለያቸውን ሌሎቹን አሥር ጊዜያት በአጭሩ እንመለከታለን፤ ምክንያቱም አሥራ አንዱም “ሸክሞች” ያው ናቸው።

Isaiah thirteen is the burden of Babylon in the “last days.” Babylon, though controlled and directed by the Catholic church in the last days is made up of three powers that lead the world to Armageddon in chapter sixteen of Revelation. In chapter thirteen’s prophecy of doom against modern Babylon there are three powers represented; Babylon, Lucifer and Assyria representing the beast (Assyria), the dragon (Lucifer) and the false prophet (Babylon). Assyria and Babylon are the two desolating powers God employed to punish ancient Israel and Assyria came first taking the northern ten tribes into captivity and thereafter Babylon took the southern two tribes of Judah.

ኢሳይያስ አሥራ ሦስት በ“የመጨረሻ ዘመን” ላይ ስለ ባቢሎን የተነገረ ሸክም ነው። ባቢሎንም፣ ምንም እንኳ በመጨረሻዎቹ ዘመናት በካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ተቆጣጥራና ተመርታ ብትሆንም፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስድስት ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመሩ ሦስት ኃይሎች የተዋቀረች ናት። በምዕራፍ አሥራ ሦስት በዘመናዊቱ ባቢሎን ላይ በተነገረው የጥፋት ትንቢት ውስጥ ሦስት ኃይሎች ተወክለዋል፤ ባቢሎን፣ ሉሲፈር እና አሶር፤ እነዚህም አውሬውን (አሶርን)፣ ዘንዶውን (ሉሲፈርን) እና ሐሰተኛውን ነቢይ (ባቢሎንን) ይወክላሉ። አሶርና ባቢሎን እግዚአብሔር ጥንታዊቷን እስራኤል ለመቅጣት የተጠቀመባቸው ሁለቱ አጥፊ ኃይሎች ናቸው፤ አሶርም በቅድሚያ መጥታ ሰሜናዊውን አሥር ነገዶች ወደ ምርኮ ወሰደች፥ ከዚያም በኋላ ባቢሎን የይሁዳን ደቡባዊ ሁለት ነገዶች ወሰደች።

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Therefore thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will punish the king of Babylon and his land, as I have punished the king of Assyria. Jeremiah 50:17, 18.

> እስራኤል የተበተነ በግ ነው፤ አንበሶች አባረሩት፤ መጀመሪያ የአሦር ንጉሥ በላው፥ በመጨረሻም ይህ የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር አጥንቶቹን ሰበረ። ስለዚህ የሠራዊት ጌታ፣ የእስራኤል አምላክ እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ የአሦርን ንጉሥ እንደ ቀጣሁት ሁሉ የባቢሎንን ንጉሥና ምድሩን እቀጣለሁ። ኤርምያስ 50፥17, 18።

First Assyria took the northern ten tribes of Israel into captivity and thereafter Babylon took the southern two tribes of Judah into captivity. Both of these captivities were fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.” The “seven times” of Leviticus was the very first “time prophecy” William Miller discovered, and it identifies that when Assyria captured the northern tribe it marked the beginning of a scattering that continued for twenty-five hundred and twenty years. That period began at their captivity in 723BC and ended at the “time of the end” in 1798. The southern tribes were taken by Babylon in 677BC, beginning the “seven times” against Judah which ended at the same point as the 2300-year prophecy of Daniel eight verse fourteen, on October 22, 1844. Assyria and Babylon fulfilled the same purpose of punishment against the rebellion of God’s people, but the punishment was first carried out by Assyria and then by Babylon.

በመጀመሪያ አሦር የእስራኤልን ሰሜናዊ አሥር ነገዶች ወደ ምርኮ ወሰደ፤ ከዚያም ባቢሎን የይሁዳን ደቡባዊ ሁለት ነገዶች ወደ ምርኮ ወሰደ። እነዚህ ሁለቱም ምርኮዎች የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባት ዘመናት” ፍጻሜ ነበሩ። የዘሌዋውያን “ሰባት ዘመናት” ዊልያም ሚለር ያገኘው የመጀመሪያው እጅግ “የጊዜ ትንቢት” ነበር፤ እርሱም አሦር ሰሜናዊውን ነገድ በያዘበት ጊዜ ለሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት የቀጠለ መበተን መጀመሩን ያመለክታል። ያ ዘመን በ723 ዓ.ዓ. በምርኮአቸው ተጀመረ፤ በ1798ም በ“ዘመኑ ፍጻሜ” ተደመደመ። ደቡባዊዎቹ ነገዶች በ677 ዓ.ዓ. በባቢሎን ተወስደው ወደ ምርኮ ገቡ፤ ይህም በይሁዳ ላይ የሆነውን “ሰባት ዘመናት” ጀመረ፣ እርሱም ከዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አራት የ2300 ዓመታት ትንቢት ጋር በአንድ ቦታ ተፈጸመ፥ በጥቅምት 22 ቀን 1844። አሦርና ባቢሎን በእግዚአብሔር ሕዝብ ዓመፅ ላይ ያለውን ቅጣት ለማስፈጸም አንድ አይነት ዓላማ አገለገሉ፤ ነገር ግን ቅጣቱ መጀመሪያ በአሦር ከዚያም በባቢሎን ተፈጸመ።

In the prophetic relationship of the three powers in chapter thirteen Babylon is the image of Assyria, for she came after but did the same work against God’s people.

በምዕራፍ አሥራ ሦስት ውስጥ በተገለጸው የሦስቱ ኃይሎች ትንቢታዊ ግንኙነት ውስጥ፣ ባቢሎን የአሦር ምስል ናት፤ ምክንያቱም ከእርሷ በኋላ መጥታ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ያደረገችውን ያውኑ ሥራ አድርጋለችና።

In chapter fifteen, the burden against Moab is against the Protestant churches.

በአሥራ አምስተኛው ምዕራፍ፣ በሞዓብ ላይ የተነገረው ሸክም በፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ላይ ነው።

> “This description of Moab represents the churches that have become like Moab. They have not stood at their post of duty as faithful sentinels. They have not cooperated with the heavenly intelligences by exercising their God-given ability to do the will of God, pressing back the powers of darkness, and using every power God has given them to advance truth and righteousness in our world. They have a knowledge of the truth, but they have not practiced what they know.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.

> “ይህ ስለ ሞዓብ የተሰጠው መግለጫ እንደ ሞዓብ የሆኑትን ቤተ ክርስቲያናት ይወክላል። እነርሱ እንደ ታማኝ ጠባቂዎች በኃላፊነታቸው ስፍራ አልቆሙም። የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማድረግ ከእግዚአብሔር የተሰጣቸውን ችሎታ በመጠቀም፣ የጨለማን ኃይሎች በመመለስ፣ እና እውነትንና ጽድቅን በዓለማችን ለማስፋፋት እግዚአብሔር የሰጣቸውን ኃይል ሁሉ በመጠቀም ከሰማያዊ አስተዋዮች ጋር አልተባበሩም። የእውነት እውቀት አላቸው፣ ነገር ግን የሚያውቁትን በተግባር አልፈጸሙትም።” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.

The Protestant church that has fallen is the church that continued to walk with the Lord when the rest of Protestantism fled at the second angel’s message. Moab is Adventism, the fallen Protestant horn.

የወደቀችው ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያን በሁለተኛው መልአክ መልእክት ጊዜ የተቀረው ፕሮቴስታንቲዝም ሲሸሽ ከጌታ ጋር መጓዝን የቀጠለችው ቤተ ክርስቲያን ናት። ሞዓብ አድቬንቲዝም ነው፣ የወደቀው የፕሮቴስታንት ቀንድ።

Chapter seventeen is about Damascus, and it is identified as a city that is taken away. A city is a symbol of a kingdom and the kingdom that is taken away in the “last days” is the United States.

ምዕራፍ አሥራ ሰባት ስለ ደማስቆ ነው፤ እርስዋም የተወገደች ከተማ መሆኗ ተለይታ ታውቃለች። ከተማ የመንግሥት ምልክት ናት፤ በ“ዘመኑ ፍጻሜ” የሚወገደውም መንግሥት ዩናይትድ ስቴትስ ነው።

Chapter nineteen is the prophecy of doom against Egypt, representing the United Nations and the whole world.

ምዕራፍ አሥራ ዘጠኝ በግብፅ ላይ የተነገረው የጥፋት ትንቢት ነው፤ ይህም የተባበሩት መንግሥታትንና መላውን ዓለም ይወክላል።

The next three prophecies of doom in chapter twenty-one are against the terrible desert land of the south, Dumah and Arabia. These three prophecies of doom identify Islam, in agreement with the three woes of Revelation 8:13.

በምዕራፍ ሃያ አንድ ውስጥ የሚገኙት ቀጣዮቹ ሦስት የጥፋት ትንቢቶች በደቡብ ያለውን አስፈሪ ምድረ በዳ፣ ዱማንና ዐረቢያን ይመለከታሉ። እነዚህ ሦስቱ የጥፋት ትንቢቶች እስልምናን ይለዩታል፥ ይህም ከራእይ 8፥13 ውስጥ ካሉት ሦስቱ ወዮታዎች ጋር ይስማማል።

The prophecy of doom in chapter twenty-two portrays the separation of the Laodicean Adventists from the Philadelphian Adventists at the Sunday law.

በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ ያለው የጥፋት ትንቢት በእሑድ ሕግ ጊዜ የላኦዲቅያ አድቬንቲስቶች ከፊላዴልፍያ አድቬንቲስቶች መለየታቸውን ያሳያል።

And then in chapter thirty we find the burden of the beasts of the south, which is a second illustration of the rebellion of Laodicean Adventists. Bringing all the burdens of Isaiah together virtually addresses every prophetic player in the “last days.” I am selecting Isaiah twenty-three in order to demonstrate that the history of the United States, as the sixth kingdom of Bible prophecy, reigns from 1798 to the Sunday law.

ከዚያም በሰላሳኛው ምዕራፍ የደቡብ አውሬዎችን ሸክም እናገኛለን፤ ይህም የሎዶቅያ አድቬንቲስቶች ዓመፅ ሁለተኛ ምሳሌ ነው። የኢሳይያስን ሸክሞች ሁሉ በአንድ ላይ ማሰባሰብ በ“የመጨረሻዎቹ ቀናት” ያሉትን ትንቢታዊ ተዋናዮች በሙሉ ማለት ይቻላል ይመለከታል። እኔ የአሜሪካ ታሪክ እንደ ስድስተኛው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥት ከ1798 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ እንደሚነግሥ ለማሳየት ኢሳይያስ ሀያ ሦስትን እመርጣለሁ።

Because “each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us,” every prophetic utterance is addressing the events at the end of the world. This truth combined with the fact that “all the books of the Bible meet and end” in the book of Revelation, establishes the book of Revelation as the point of reference for aligning the prophetic testimony about the events at the end of the world.

“ከጥንት ነቢያት እያንዳንዱ ለራሱ ዘመን ከሚናገረው ይልቅ ለእኛ ዘመን የበለጠ ተናገረ፥ ስለዚህም ትንቢታቸው ለእኛ ኃይሉን ይዞ ይቆያል” ስለሆነ፣ እያንዳንዱ የትንቢት ንግግር በዓለም መጨረሻ ላይ የሚከሰቱትን ክስተቶች እየተናገረ ነው። ይህ እውነት፣ “የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ በራእይ መጽሐፍ ይገናኛሉ እና ይፈጸማሉ” ከሚለው እውነታ ጋር ተደምሮ፣ ራእይ መጽሐፍን ስለ ዓለም መጨረሻ ክስተቶች የተሰጠውን የትንቢት ምስክርነት ለማስተካከል የሚመለከትበት መሠረታዊ መዳረሻ ያደርገዋል።

In the seventeenth chapter of Revelation, we see the great whore that commits fornication with the kings of the earth and her final judgment.

በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ውስጥ፣ ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙትን የምታደርገውን ታላቂቱን ጋለሞታ እና የመጨረሻ ፍርዷን እናያለን።

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.

> ሰባቱን ጽዋዎች ከነበራቸው ከሰባቱ መላእክት አንዱ መጥቶ እንዲህ ሲል አነጋገረኝ፤ ወደዚህ ና፤ በብዙ ውኃዎች ላይ ለተቀመጠችው ለታላቂቱ ጋለሞታ የሚመጣባትን ፍርድ አሳይሃለሁ፤ ከእርስዋ ጋር የምድር ነገሥታት ዝሙት ፈጽመዋል፥ በዝሙቷም ወይን የምድር ነዋሪዎች ሰክረዋል። ራእይ 17፥1-2።

The prophets never contradict one another.

ነቢያት እርስ በርሳቸው ፈጽሞ አይቃረኑም።

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> የነቢያትም መናፍስት ለነቢያት ይገዛሉ። እግዚአብሔር የሰላም እንጂ የማደናገር አይደለምና፥ በቅዱሳን ቤተ ክርስቲያናት ሁሉ እንዲሁ ነው። 1 ቆሮንቶስ 14፥32, 33።

At the end of the world “the judgment of the great whore that sitteth upon many waters,” the great whore with “whom the kings of the earth have committed fornication,” the great whore that has made “the inhabitants of the earth” drunk “with the wine of her fornication;” is represented by Isaiah as the “harlot” who is forgotten for “the days of one king,” or seventy prophetic years. When the seventy years conclude Tyre “shall commit fornication with all the kingdoms of the world.” Isaiah’s harlot is John’s great whore. Isaiah’s harlot and John’s whore represent the Roman Catholic church, for a woman is a symbol of a church in God’s Word.

በዓለም መጨረሻ፣ “በብዙ ውኃዎች ላይ የተቀመጠችው ታላቂቱ ጋለሞታ ፍርድ፣” ከእርስዋም “ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙት የፈጸሙባት፣” እና “በምድር የሚኖሩትን” “በዝሙቷ የወይን ጠጅ” ያሰከረችው ታላቂቱ ጋለሞታ፣ በኢሳይያስ “ለአንድ ንጉሥ ዘመን፣” ወይም ሰባ ትንቢታዊ ዓመታት የተረሳችው “ጋለሞታ” ሆና ተወክላለች። ሰባው ዓመት በተፈጸመ ጊዜ ጢሮስ “ከዓለም መንግሥታት ሁሉ ጋር ዝሙት ትፈጽማለች።” የኢሳይያስ ጋለሞታ የዮሐንስ ታላቂቱ ጋለሞታ ናት። የኢሳይያስ ጋለሞታና የዮሐንስ ጋለሞታ የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያንን ይወክላሉ፤ ምክንያቱም በእግዚአብሔር ቃል ሴት የቤተ ክርስቲያን ምልክት ናትና።

> Wives, submit yourselves unto your own husbands, as unto the Lord. For the husband is the head of the wife, even as Christ is the head of the church: and he is the saviour of the body. Therefore as the church is subject unto Christ, so let the wives be to their own husbands in everything. Husbands, love your wives, even as Christ also loved the church, and gave himself for it; That he might sanctify and cleanse it with the washing of water by the word, That he might present it to himself a glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing; but that it should be holy and without blemish. So ought men to love their wives as their own bodies. He that loveth his wife loveth himself. For no man ever yet hated his own flesh; but nourisheth and cherisheth it, even as the Lord the church: For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Nevertheless let every one of you in particular so love his wife even as himself; and the wife see that she reverence her husband. Ephesians 5:22–33.

> ሚስቶች ሆይ፥ ለራሳችሁ ባሎቻችሁ እንደ ጌታ ተገዙ። ምክንያቱም ክርስቶስ የቤተ ክርስቲያን ራስ እንደ ሆነ፥ ባል ደግሞ የሚስቱ ራስ ነው፤ እርሱም የሰውነቱ መድኃኒት ነው። ስለዚህ ቤተ ክርስቲያን ለክርስቶስ እንደምትገዛ፥ እንዲሁ ደግሞ ሚስቶች በሁሉ ነገር ለራሳቸው ባሎቻቸው ይገዙ። ባሎች ሆይ፥ ክርስቶስ ደግሞ ቤተ ክርስቲያንን እንደ ወደደና ስለ እርስዋ ራሱን እንደ ሰጠ፥ እንዲሁ ሚስቶቻችሁን ውደዱ፤ ይህም በቃል በውኃ መታጠብ ቀድሶ እንዲያነጻት፥ እንዲሁም ነውር ወይም መጨማደድ ወይም እንደዚህ ያለ ማናቸውም ነገር የሌላት፥ ቅድስትና ንጽሕት ሆና ክብር ያላት ቤተ ክርስቲያን አድርጎ ለራሱ እንዲያቀርባት ነው። እንዲሁም ወንዶች ሚስቶቻቸውን እንደ ገዛ ሥጋቸው ሊወዱአቸው ይገባቸዋል። ሚስቱን የሚወድ ራሱን ይወዳል። ማንም ሰው ገና ከቶ የራሱን ሥጋ አልጠላምና፤ ነገር ግን ይመግበዋል ይንከባከበዋልም፥ ጌታ ደግሞ ቤተ ክርስቲያንን እንዲሁ ያደርጋል፤ እኛ ከሥጋውና ከአጥንቶቹ ሆነን የሰውነቱ ብልቶች ነንና። ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ትቶ ከሚስቱ ጋር ይተባበራል፥ ሁለቱም አንድ ሥጋ ይሆናሉ። ይህ ታላቅ ምስጢር ነው፤ እኔ ግን ስለ ክርስቶስና ስለ ቤተ ክርስቲያን እናገራለሁ። ነገር ግን ከእናንተ እያንዳንዱ ደግሞ ሚስቱን እንደ ራሱ ይውደዳት፤ ሚስትም ባልዋን ታክብር። ኤፌሶን 5፥22–33።

The apostle Paul identifies that the church of Christ is prophetically represented as a woman. Therefore, a woman in prophecy is a church, but Christ’s church is “holy and without blemish.” An unholy church is represented as an unholy woman, thus Isaiah identifies a harlot and John a whore. They represent the papacy as a whore and God’s church is a virgin.

ሐዋርያው ጳውሎስ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን በትንቢት ሴት እንደምትወከል ያሳያል። ስለዚህ በትንቢት ውስጥ ሴት ማለት ቤተ ክርስቲያን ነው፤ ነገር ግን የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን “ቅድስትና ነውር የሌለባት” ናት። ያልተቀደሰች ቤተ ክርስቲያን ያልተቀደሰች ሴት እንደምትወከል ስለሆነ፣ እንዲሁ ኢሳይያስ ጋለሞታን ይለያል፣ ዮሐንስም ሴሰኛን ይጠቅሳል። እነዚህ ጵጵስናን እንደ ሴሰኛ ይወክላሉ፤ የእግዚአብሔርም ቤተ ክርስቲያን ድንግል ናት።

> For I am jealous over you with godly jealousy: for I have espoused you to one husband, that I may present you as a chaste virgin to Christ. 2 Corinthians 11:2.

> እኔ በእግዚአብሔር ቅንአት ስለ እናንተ እቀናለሁና፤ ንጹሕ ድንግል እንደሆናችሁ ለክርስቶስ አቀርባችሁ ዘንድ ለአንድ ባል አጭቻችኋለሁ። 2 ቆሮንቶስ 11:2

Not only is God’s church represented as a virgin, but she is espoused to only one husband. Tyre and John’s great whore commit fornication with the kings of the earth. The Catholic church has relations with several men, not one. Daniel informs us the kings are kingdoms.

የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን በድንግል እንደምትወከል ብቻ ሳይሆን፣ ለአንድ ብቻ ባል ታጭታለች። ጢሮስና የዮሐንስ ታላቂቱ ጋለሞታ ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙትን ይፈጽማሉ። የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ከአንድ ሳይሆን ከብዙ ወንዶች ጋር ግንኙነት አላት። ዳንኤል ነገሥታት መንግሥታት እንደሆኑ ያስታውቀናል።

> This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. And after thee shall arise another kingdom inferior to thee, and another third kingdom of brass, which shall bear rule over all the earth. And the fourth kingdom shall be strong as iron: forasmuch as iron breaketh in pieces and subdueth all things: and as iron that breaketh all these, shall it break in pieces and bruise. Daniel 2:36–40.

> ይህ ሕልሙ ነው፤ ትርጓሜውንም በንጉሡ ፊት እንናገራለን። አንተ፥ ንጉሥ ሆይ፥ የነገሥታት ንጉሥ ነህ፤ የሰማይ አምላክ መንግሥትንና ኃይልን ብርታትንም ክብርንም ሰጥቶሃልና። የሰው ልጆችም የሚኖሩበትን ስፍራ ሁሉ፥ የምድር አራዊትንና የሰማይ ወፎችን በእጅህ አሳልፎ ሰጥቶሃል፥ በሁሉም ላይም ገዥ አድርጎሃል። አንተ ይህ የወርቅ ራስ ነህ። ከአንተም በኋላ ከአንተ ያነሰ ሌላ መንግሥት ይነሣል፥ ከዚያም በኋላ በናስ የሆነ ሦስተኛ መንግሥት ይነሣል፥ እርሱም በምድር ሁሉ ላይ ይገዛል። አራተኛውም መንግሥት እንደ ብረት ብርቱ ይሆናል፤ ብረት ሁሉን እንደሚሰብርና እንደሚያሸንፍ፥ እነዚህንም ሁሉ እንደሚፈርስ ብረት፥ እርሱ ደግሞ ይሰባብራል ያደቃቸውማል። ዳንኤል 2፥36–40።

In Daniel two, the kingdoms of Bible prophecy are identified and explained. As Daniel explains the dream to Nebuchadnezzar, he informs Nebuchadnezzar that he is the head of gold. The head of gold is a king, but a king represents a kingdom. The Roman Catholic church is the great harlot that commits fornication with all the kings of the earth at the end of seventy prophetic years. The kings are symbolic of men, and Tyre is an impure woman. A woman is a church, a whore is an unholy church; a man is a king and a king is a kingdom. A woman is a church and a king is a state. The unlawful relationship of these two entities represents spiritual fornication.

በዳንኤል ሁለት ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት ተለይተው ይታወቃሉ እና ይተረጎማሉ። ዳንኤል ሕልሙን ለናቡከደነፆር ሲያስረዳ፣ አንተ የወርቁ ራስ ነህ ብሎ ያሳውቀዋል። የወርቁ ራስ ንጉሥ ነው፣ ነገር ግን ንጉሥ መንግሥትን ይወክላል። የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን በሰባ ትንቢታዊ ዓመታት መጨረሻ ከምድር ነገሥታት ሁሉ ጋር ዝሙትን የምትፈጽም ታላቂቱ ጋለሞታ ናት። ነገሥታቱ የሰዎች ምልክት ናቸው፣ ጢሮስም ርኩስ ሴት ናት። ሴት ቤተ ክርስቲያን ናት፤ ጋለሞታ ያልተቀደሰች ቤተ ክርስቲያን ናት፤ ወንድ ንጉሥ ነው፣ ንጉሥም መንግሥት ነው። ሴት ቤተ ክርስቲያን ናት፣ ንጉሥም መንግሥት ነው። የእነዚህ ሁለት አካላት ሕገ-ወጥ ግንኙነት መንፈሳዊ ዝሙትን ይወክላል።

The Constitution of the United States is a divine document that enshrines the necessity of keeping these two entities separate. Though we are not yet finished with identifying Tyre as the Roman Catholic church, it seems appropriate at this point to address another symbol in Isaiah twenty-three that explains the symbolism of man and woman—church and state.

የአሜሪካ የተባበሩት ግዛቶች ሕገ-መንግሥት እነዚህን ሁለት አካላት ተለይተው እንዲቆዩ የሚያስፈልገውን አስፈላጊነት የሚያከብር መለኮታዊ ሰነድ ነው። ጢሮስን እንደ ሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን መለየታችንን ገና ባንጨርስም፣ በዚህ ነጥብ ላይ በኢሳይያስ ሃያ ሦስት ውስጥ ያለውን ሌላ ምልክት፣ ይኸውም የወንድና የሴት—የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት—ምሳሌነትን የሚያብራራውን፣ ማቅረብ ተገቢ ይመስላል።

> Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Isaiah 23:13.

> እነሆ፥ የከለዳውያን ምድር፤ ይህ ሕዝብ አልነበረም፥ አሦራውያንም በምድረ በዳ ለሚኖሩት መሠረቱአት፤ ማማዎቿን አቆሙ፥ ቤተ መንግሥቶቿንም አነሡ፤ እርሱም ወደ ፍርስራሽ አመጣት። ኢሳይያስ 23፥13።

In the verse, the Assyrian founded the land of the Chaldeans and set up both “towers” and “palaces.” The Assyrian is a symbol of Nimrod, and the Chaldeans represent the religious leaders of Babylon’s mystery religions. A “tower” is a symbol of a church. When Jesus set forth the parable of the vineyard, Sister White comments on the parable as follows:

በዚያ ጥቅስ ውስጥ አሶራዊው የከለዳውያንን ምድር መሠረተ፥ “ግንቦችንም” እና “መንግሥታዊ ቤተ መኖሪያዎችንም” አቆመ። አሶራዊው የናምሩድ ምልክት ነው፤ ከለዳውያኑም የባቢሎንን ምሥጢራዊ ሃይማኖቶች የሚመሩ መንፈሳዊ መሪዎችን ይወክላሉ። “ግንብ” የቤተ ክርስቲያን ምልክት ነው። ኢየሱስ የወይን ቦታውን ምሳሌ በአቀረበ ጊዜ፥ እህት ዋይት ስለ ዚያ ምሳሌ እንዲህ ትናገራለች፦

> “In the parable the householder represented God, the vineyard the Jewish nation, and the hedge the divine law which was their protection. The tower was a symbol of the temple.” Desire of Ages, 596.

> «በምሳሌው ውስጥ የቤቱ ባለቤት እግዚአብሔርን ይወክል ነበር፤ የወይኑ እርሻውም የአይሁድን ሕዝብ፣ አጥሩም ጥበቃቸው የነበረውን መለኮታዊ ሕግ ይወክል ነበር። ግንቡ የቤተ መቅደሱ ምልክት ነበር።» Desire of Ages, 596.

The Assyrian founded the land of the Chaldeans who set up a church (tower) and a “palace.” A “palace’ represents a “king” which in turn represents a kingdom. A kingdom is also represented as a city.

አሶራዊው ቤተ ክርስቲያንን (ግንብን) እና “መንግሥት ቤትን” ያቆሙት የከለዳውያንን ምድር መሠረተ። “መንግሥት ቤት” “ንጉሥን” ይወክላል፤ እርሱም ደግሞ መንግሥትን ይወክላል። መንግሥት ደግሞ እንደ ከተማ ትወከላለች።

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> እነርሱም፡—ኑ፥ ለእኛ ከተማና ጫፉ እስከ ሰማይ የሚደርስ ግንብ እንሥራ፤ በምድርም ሁሉ ፊት እንዳንበተን ለእኛ ስም እናድርግ፡ አሉ። ዘፍጥረት 11፥4።

The “tower” and “palace” that the Assyrian founded are the “city” and “tower” which Nimrod built.

አሦራዊው የመሠረተው “ግንብ” እና “አዳራሽ”፣ ናምሩድ የሠራቸው “ከተማ” እና “ግንብ” ናቸው።

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8.

> እነርሱም የሞቱ ሥጋቸው በታላቂቱ ከተማ መንገድ ላይ ይተኛል፤ እርስዋም በመንፈሳዊ አጠራር ሶዶምና ግብፅ ትባላለች፥ ጌታችንም ደግሞ በዚያ ተሰቅሎ ነበር። ራእይ 11፥8።

Inspiration informs us the “great city” in Revelation eleven represents the kingdom of France during the period of the French Revolution.

መንፈሳዊ መግለጫ በራእይ አሥራ አንድ የተጠቀሰችው “ታላቂቱ ከተማ” በፈረንሳይ አብዮት ዘመን የፈረንሳይ መንግሥትን እንደምትወክል ያሳውቀናል።

> “‘The great city’ in whose streets the witnesses are slain, and where their dead bodies lie, is ‘spiritually’ Egypt. Of all nations presented in Bible history, Egypt most boldly denied the existence of the living God and resisted His commands. No monarch ever ventured upon more open and highhanded rebellion against the authority of Heaven than did the king of Egypt. When the message was brought him by Moses, in the name of the Lord, Pharaoh proudly answered: ‘Who is Jehovah, that I should hearken unto His voice to let Israel go? I know not Jehovah, and moreover I will not let Israel go.’ Exodus 5:2, A.R.V. This is atheism, and the nation represented by Egypt would give voice to a similar denial of the claims of the living God and would manifest a like spirit of unbelief and defiance. ‘The great city’ is also compared, ‘spiritually,’ to Sodom. The corruption of Sodom in breaking the law of God was especially manifested in licentiousness. And this sin was also to be a pre-eminent characteristic of the nation that should fulfill the specifications of this scripture.

> ምስክሮቹ የሚገደሉባትና ሬሳቸውም በአደባባዮቿ የሚተኛባት “ታላቂቱ ከተማ” በ“መንፈሳዊ” ሁኔታ ግብፅ ናት። በመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ ውስጥ ከቀረቡት አሕዛብ ሁሉ መካከል ግብፅ የሕያው አምላክን መኖር እጅግ በድፍረት ካደች እና ትእዛዛቱንም ከተቃወመች ናት። የግብፅ ንጉሥ እንዳደረገው ያህል በሰማይ ሥልጣን ላይ ይበልጥ ግልጽና እብሪተኛ ዓመፅ ለማካሄድ የደፈረ ነገሥታት ማንም አልነበረም። መልእክቱ በሙሴ አማካይነት በጌታ ስም በቀረበለት ጊዜ ፈርዖን በትዕቢት እንዲህ ሲል መለሰ፦ “እስራኤልን እለቅ ዘንድ ቃሉን እሰማ ዘንድ እግዚአብሔር ማን ነው? እግዚአብሔርን አላውቅም፤ እስራኤልንም አልለቅም።” ዘፀአት 5፥2፣ A.R.V. ይህ እግዚአብሔር-አልባነት ነው፤ በግብፅ የተመሰለችውም ሕዝብ ለሕያው አምላክ መብቶች ተመሳሳይ የሆነ ክህደት ድምፅ ትሰጣለች፣ እንዲሁም የማያምንነትና የእምቢተኝነት እንደዚሁ ያለ መንፈስ ታሳያለች። “ታላቂቱ ከተማ” እንዲሁም በ“መንፈሳዊ” ሁኔታ ከሰዶም ጋር ተመስላለች። ሰዶም የእግዚአብሔርን ሕግ በመጣስ ያሳየችው ብልሹነት በተለይ በሴሰኝነት ተገልጦ ነበር። ይህ ኃጢአትም ደግሞ የዚህን የመጽሐፍ ቃል መለያዎች የምትፈጽም ሕዝብ የሚኖራት ዋነኛ ባሕርይ ሊሆን ነበር።

> “According to the words of the prophet, then, a little before the year 1798 some power of satanic origin and character would rise to make war upon the Bible. And in the land where the testimony of God’s two witnesses should thus be silenced, there would be manifest the atheism of the Pharaoh and the licentiousness of Sodom.

> “እንግዲህ እንደ ነቢዩ ቃል፣ ከ1798 ዓመት ጥቂት በፊት ከሰይጣናዊ ምንጭና ባሕርይ የሆነ አንድ ኃይል መጽሐፍ ቅዱስን ሊዋጋ ይነሣ ነበር። እንዲሁም የእግዚአብሔር ሁለቱ ምስክሮች ምስክርነት በዚህ መልኩ የሚያጸግምበት በዚያ ምድር፣ የፈርዖን እግዚአብሔር-አልባነትና የሶዶም ርኩሰ ምግባር ይገለጥ ነበር።”

> “This prophecy has received a most exact and striking fulfillment in the history of France. During the Revolution, in 1793, ‘the world for the first time heard an assembly of men, born and educated in civilization, and assuming the right to govern one of the finest of the European nations, uplift their united voice to deny the most solemn truth which man’s soul receives, and renounce unanimously the belief and worship of a Deity.’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. ‘France is the only nation in the world concerning which the authentic record survives, that as a nation she lifted her hand in open rebellion against the Author of the universe. Plenty of blasphemers, plenty of infidels, there have been, and still continue to be, in England, Germany, Spain, and elsewhere; but France stands apart in the world’s history as the single state which, by the decree of her Legislative Assembly, pronounced that there was no God, and of which the entire population of the capital, and a vast majority elsewhere, women as well as men, danced and sang with joy in accepting the announcement.’—Blackwood’s Magazine, November, 1870.” The Great Controversy, 269.

> “ይህ ትንቢት በፈረንሳይ ታሪክ ውስጥ እጅግ ትክክለኛና አስደናቂ ፍጻሜ አግኝቶአል። በአብዮቱ ዘመን፣ በ1793፣ ‘ዓለም ለመጀመሪያ ጊዜ በሥልጣኔ ውስጥ ተወልደውና የተማሩ የሰዎች ጉባኤ፣ ከአውሮፓ አገሮች እጅግ የተመረጡትን አንዱን ሕዝብ የመግዛት መብት እንዳላቸው ሲወስዱ፣ የሰው ነፍስ የምትቀበለውን እጅግ ቅዱስ እውነት ለመካድ የተባበረ ድምፃቸውን ከፍ ሲያደርጉ፣ በአንድ ድምፅም በአምላክ መኖር ላይ ያለውን እምነትና አምልኮ ሲተዉ ሰማች።’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. ‘ፈረንሳይ ከዓለም አገሮች መካከል እንደ ሕዝብ የዓለሙ ፈጣሪ ላይ በግልጽ ዐመፅ እጅዋን እንዳነሳች የተረጋገጠ ታሪካዊ መዝገብ የቀረላት ብቸኛዋ አገር ናት። ብዙ ስድብ ተናጋሪዎች፣ ብዙ ከሓዲዎች ነበሩ፣ አሁንም በእንግሊዝ፣ በጀርመን፣ በስፔን እና በሌሎችም ስፍራዎች አሉ፤ ነገር ግን ፈረንሳይ በዓለም ታሪክ ውስጥ በሕግ አውጪ ጉባኤዋ ድንጋጌ እግዚአብሔር የለም ብላ ያወጀች ብቸኛዋ መንግሥት ሆና ትለያለች፤ ይህንም ማስታወቂያ ሲቀበሉ የዋና ከተማዋ ሕዝብ ሁሉ፣ በሌሎችም ስፍራዎች ያለው እጅግ ብዙ አብዛኛው ሕዝብ፣ ሴቶችም እንዲሁ ወንዶችም፣ በደስታ እየዘፈኑና እየጨፈሩ ተቀብለውታል።’—Blackwood’s Magazine, November, 1870.” The Great Controversy, 269.

The “great city” in Revelation eleven was the nation of France that passed a “decree of her Legislative Assembly” pronouncing that there was no God. The decree was an expression of atheism as represented by the rebellion of Pharaoh. A great city is a kingdom, or a “nation” or a “state.” In Revelation eleven France consists of two symbols—Egypt and Sodom.

በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ የተጠቀሰችው “ታላቂቱ ከተማ” በ “የሕግ አውጪ ሸንጎዋ አዋጅ” እግዚአብሔር የለም ብላ ያወጀችው የፈረንሳይ ሕዝብ ነበረች። ያ አዋጅ በፈርዖን ዓመፅ እንደተወከለው አምላክ-ከሃዲነት መግለጫ ነበር። ታላቅ ከተማ ማለት መንግሥት ወይም “ሕዝብ” ወይም “ሀገር” ማለት ነው። በራእይ አሥራ አንድ ፈረንሳይ በሁለት ምልክቶች—ግብፅና ሰዶም—ተገልጣለች።

We are informed, “This is atheism, and the nation represented by Egypt would give voice to a similar denial of the claims of the living God and would manifest a like spirit of unbelief and defiance. ‘The great city’ is also compared, ‘spiritually,’ to Sodom. The corruption of Sodom in breaking the law of God was especially manifested in licentiousness.”

“ይህ እምነት-አልባነት ነው” ተብሎ ተነግሮናል፤ በግብፅ የተመሰለችውም ሕዝብ በሕያው እግዚአብሔር መብቶች ላይ ተመሳሳይ እምቢታን ድምፅ ታሰማለች፣ እንዲሁም የመሰለ የእምነት-አልባነትና የተቃውሞ መንፈስ ታሳያለች። “ታላቂቱ ከተማ” ደግሞ “በመንፈሳዊ ሁኔታ” ከሶዶም ጋር ተመስላለች። ሶዶም የእግዚአብሔርን ሕግ በመጣስ ያሳየችው ብልሹነት በተለይ በርኵሰት ተገልጦ ነበር።

The great city or nation of France is symbolically represented by a nation (Egypt) and a city (Sodom.) Egypt “would give voice,” and the speaking of a nation represents statecraft, not churchcraft. Egypt was the state and Sodom was the church is the representation found in chapter eleven of Revelation

ታላቂቱ ከተማ ወይም ሀገር ፈረንሳይ በምልክታዊ መንገድ በአንዲት ሀገር (ግብፅ) እና በአንዲት ከተማ (ሰዶም) ተወክላለች። ግብፅ “ድምፅ ትሰጣለች”፤ የአንዲት ሀገር መናገርም የሚወክለው የመንግሥት ሥራ ነው እንጂ የቤተ ክርስቲያን ሥራ አይደለም። በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ የተገኘው ምሳሌያዊ ውክልና ግብፅ መንግሥት እንደሆነች እና ሰዶም ቤተ ክርስቲያን እንደሆነች ያሳያል።

> “The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 442.

> «የአገሩ ‘መናገር’ ማለት የሕግ አውጪና የፍርድ ባለሥልጣኖቹ ተግባር ነው።» The Great Controversy, 442.

In Revelation eleven John sets forth the events of the French Revolution in prophetic symbolism. The actual Revolution provided ample historical evidence of the validity of John’s predictions in the chapter. John predicted, then the French Revolution fulfilled the prediction, and then in turn—both the prediction and the historical fulfillment of the prediction identify and parallel events at the end of the world, when once again a corrupt state is combined with a corrupt church. Of course, a bloodbath follows that unholy marriage. The kingdom of God is also a great city.

በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ዮሐንስ የፈረንሳይ አብዮትን በትንቢታዊ ምልክቶች ያቀርባል። እውነተኛው አብዮት በዚያ ምዕራፍ ውስጥ ዮሐንስ የተናገረው ትንቢት እውነተኛ መሆኑን የሚያረጋግጥ የታሪክ ማስረጃ በብዛት ሰጥቶአል። ዮሐንስ አስቀድሞ ትንቢት ተናገረ፤ ከዚያም የፈረንሳይ አብዮት ያንን ትንቢት ፈጸመ፤ ከዚያም በተራው—ትንቢቱም ሆነ የትንቢቱ ታሪካዊ ፍጻሜ—ዓለም መጨረሻ ላይ የሚከሰቱ ክስተቶችን ይለዩና ያመሳስላሉ፤ በዚያ ጊዜ እንደገና ብልሹ መንግሥት ከብልሹ ቤተ ክርስቲያን ጋር ይቀላቀላል። እርግጥ ነው፣ ያንን ያልተቀደሰ ጋብቻ የደም መፋሰስ ይከተላል። የእግዚአብሔር መንግሥትም ደግሞ ታላቅ ከተማ ናት።

> And he carried me away in the spirit to a great and high mountain, and showed me that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God. Revelation 21:10.

> በመንፈስም ወደ ታላቅና ከፍ ወዳለ ተራራ ወሰደኝ፤ ከእግዚአብሔርም ዘንድ ከሰማይ የምትወርድዋን ያቺን ታላቂቱን ከተማ፥ ቅድስቲቱን ኢየሩሳሌም አሳየኝ። ራእይ 21፥10።

> “The coming of the bridegroom, here brought to view, takes place before the marriage. The marriage represents the reception by Christ of His kingdom. The Holy City, the New Jerusalem, which is the capital and representative of the kingdom, is called ‘the bride, the Lamb’s wife.’ Said the angel to John: ‘Come hither, I will show thee the bride, the Lamb’s wife.’ ‘He carried me away in the spirit,’ says the prophet, ‘and showed me that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God.’ Revelation 21:9, 10.” The Great Controversy, 426.

> “እዚህ በግልጽ የተገለጠው የሙሽራው መምጣት ከሠርጉ በፊት ይፈጸማል። ሠርጉ ክርስቶስ መንግሥቱን መቀበሉን ይወክላል። የመንግሥቱ ዋና ከተማና ወኪል የሆነችው ቅድስቲቱ ከተማ፣ አዲሲቱ ኢየሩሳሌም፣ ‘ሙሽራይቱ፣ የበጉ ሚስት’ ተብላ ትጠራለች። መልአኩም ለዮሐንስ እንዲህ አለው፦ ‘ወደዚህ ና፤ ሙሽራይቱን፣ የበጉን ሚስት አሳይሃለሁ።’ ነቢዩም ‘በመንፈስ ወሰደኝ፤ ከእግዚአብሔርም ዘንድ ከሰማይ የምትወርደውን ታላቂቱን ከተማ፣ ቅድስቲቱን ኢየሩሳሌም አሳየኝ’ ይላል። ራእይ 21፥9፣ 10።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 426።

Nimrod’s rebellion is represented by his building a tower and a city, which typifies the combination of church and state at the end of the world, for all the prophets spoke of the end of the world. Nimrod’s rebellion was also a continuation of the rebellion of Lucifer whose desire was to take control of both God’s church and God’s state.

የኒምሮድ ዓመፅ እርሱ ማማና ከተማ በመገንባቱ ይወከላል፤ ይህም በዓለም መጨረሻ የሚታየውን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት መቀላቀል ምሳሌ ነው፥ ምክንያቱም ነቢያት ሁሉ ስለ ዓለም መጨረሻ ተናግረዋልና። የኒምሮድ ዓመፅ ደግሞ የሉሲፈር ዓመፅ ቀጣይነት ነበር፥ ፍላጎቱም በእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያንና በእግዚአብሔር መንግሥት ሁለቱም ላይ ሥልጣን መቆጣጠር ነበር።

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.

> እንዴት ከሰማይ ወደቅህ፣ አንተ ሉሲፈር፣ የንጋት ልጅ! እንዴትስ ወደ ምድር ተወረወርህ፣ አሕዛብን ታደክም የነበርህ! አንተ በልብህ፣ “ወደ ሰማይ እወጣለሁ፤ ዙፋኔን ከእግዚአብሔር ከዋክብት በላይ ከፍ አደርጋለሁ፤ በሰሜን ዳርቻዎች ባለው በስብሰባው ተራራ ላይ ደግሞ እቀመጣለሁ፤ ከደመናት ከፍታ በላይ እወጣለሁ፤ እንደ ልዑል እሆናለሁ” ብለህ ነበርና። ኢሳይያስ 14:12–14።

As Isaiah reveals Lucifer’s secret heart-desires to be “like the most High,” he points out that Lucifer is seeking to be seated in two distinctly different chairs. He wishes to “exalt” his “throne above the stars of God” and to “sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north.”

ኢሳይያስ ሉሲፈር እንደ “ልዑል ሁሉ ያለውን እሆናለሁ” የሚለውን ስውር የልቡን ምኞት ሲገልጥ፣ ሉሲፈር በግልጽ ሁኔታ በሁለት ፈጽሞ የተለያዩ ወንበሮች ላይ ለመቀመጥ እየፈለገ እንደሆነ ያመለክታል። እርሱ “ዙፋኑን” “ከእግዚአብሔር ከዋክብት በላይ” ለማክበር እና “ደግሞም በሰሜን ዳርቻዎች ላይ ባለው በስብሰባው ተራራ ላይ ለመቀመጥ” ይሻል።

The throne is a symbol of the king’s authority—or state authority and “the sides of the north” is God’s church.

ዙፋኑ የንጉሡ ሥልጣን ወይም የመንግሥት ሥልጣን ምልክት ነው፤ “የሰሜን ወገኖች” ደግሞ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ናቸው።

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.

> ለቆሬ ልጆች መዝሙርና ቅኔ። በአምላካችን ከተማ፣ በቅድስናው ተራራ ላይ፣ እግዚአብሔር ታላቅ ነው፥ እጅግም የሚመሰገን ነው። በአቀማመጧ ውብ፣ የምድር ሁሉ ደስታ የሆነችው የጽዮን ተራራ ናት፤ በሰሜን ዳርቻ ላይ፣ የታላቁ ንጉሥ ከተማ። እግዚአብሔር በአዳራሾቿ ውስጥ እንደ መጠጊያ ይታወቃል። መዝሙር 48፥1–3።

Jerusalem is “the city of the great King,” thus marking the political throne of God, and Jerusalem is also “the mountain of his holiness,” “on the sides of the north,” thus marking the religious throne of God. From the beginning Satan’s rebellion and warfare are portrayed within the context of his desire to rule over both God’s church and God’s state. Satan thereafter led in the rebellion of Nimrod and the land that he founded for the Chaldeans is represented as a land where Nimrod built both a tower and a city—church and state.

ኢየሩሳሌም “የታላቁ ንጉሥ ከተማ” ናት፤ በዚህም የእግዚአብሔርን የፖለቲካ ዙፋን ታመለክታለች፤ እንዲሁም ኢየሩሳሌም “የቅድስናው ተራራ”፣ “በሰሜን ዳርቻዎች” ናት፤ በዚህም የእግዚአብሔርን የሃይማኖት ዙፋን ታመለክታለች። ከመጀመሪያው ጀምሮ የሰይጣን ዐመፅና ጦርነት በእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያንና በእግዚአብሔር መንግሥት ሁለቱም ላይ ለመግዛት ባለው ፍላጎት ዐውድ ውስጥ ተገልጦ ይቀርባል። ከዚያም በኋላ ሰይጣን በናምሩድ ዐመፅ ውስጥ መሪ ሆነ፤ ለከለዳውያንም የመሠረተው ምድር ናምሩድ መገንባቱ የተገለጸባት ምድር ሆና ተወክላለች፤ እርሱም በዚያ ሁለቱንም ማለትም ግንብና ከተማን—ቤተ ክርስቲያንንና መንግሥትን—ሠራ።

Therefore, when Isaiah’s harlot and John’s great whore commit fornication with the kings of the earth, prophecy is marking that an unholy relationship takes place between the Roman Catholic church and the kings of the earth at the end of seventy prophetic years.

ስለዚህ፣ የኢሳይያስ ጋለሞታና የዮሐንስ ታላቂቱ አመንዝራ ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙትን በሚፈጽሙበት ጊዜ፣ ትንቢቱ በሰባ ትንቢታዊ ዓመታት መጨረሻ መካከል በሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያንና በምድር ነገሥታት መካከል የማይቀድስ ግንኙነት እንደሚፈጠር እያመለከተ ነው።

Isaiah’s line of prophecy describes the judgment of the harlot Tyre in chapter twenty-three and John describes the same judgment with the symbol of a scarlet-colored woman who is identified as “Babylon the great.” A third witness to the same judgment of the same whore is as follows:

መስመረ ትንቢተ ኢሳይያስ በምዕራፍ ሃያ ሦስት ስለ ጋለሞታይቱ ጢሮስ የሚመጣውን ፍርድ ይገልጻል፤ ዮሐንስም ያንኑ ፍርድ በ“ታላቂቱ ባቢሎን” ተብላ በተለየች ቀይ ቀለም ባላት ሴት ምልክት ይገልጻል። ለዚሁ በዚያችው ጋለሞታ ላይ ለሚመጣው ለዚያው ፍርድ ሦስተኛ ምስክር የሚሆነው እንዲህ ነው፦

> “The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness: . . . and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.

> በራእይ 17 ውስጥ ያለችው ሴት (ባቢሎን)፣ “ሐምራዊና ቀይ ለብሳ፣ በወርቅና በከበሩ ድንጋዮች እንዲሁም በዕንቍ ተሸልማ፣ በእጇም ርኵሰትንና የዝሙቷን እድፍ የሞላበት የወርቅ ጽዋ ይዛ ነበረች፤... በግንባሯም፣ ምሥጢር፣ ታላቂቱ ባቢሎን፣ የጋለሞቶች እናት የሚል ስም ተጽፎ ነበር” ተብላ ተገልጻለች። ነቢዩም እንዲህ ይላል፤ “ሴቲቱንም በቅዱሳን ደምና በኢየሱስ ሰማዕታት ደም ሰክራ አየኋት።” ባቢሎን ደግሞ፣ “በምድር ነገሥታት ላይ የምትነግሥ ታላቂቱ ከተማ” መሆኗ ተገልጿል። ራእይ 17፥4–6, 18። ለብዙ ምዕተ ዓመታት በክርስትና ዓለም ነገሥታት ላይ ጨቋኝ ሥልጣንን ጠብቃ ያኖረችው ኃይል ሮም ናት።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 382።

Tyre is the Roman Catholic church in the “last days.” At that time the papacy will go forth and sing her seductive songs to the kings of the earth, thus leading the kings into the act of fornication, which is prophetically the combination of church and state.

ጢሮስ በ“መጨረሻዎቹ ቀኖች” ውስጥ ያለችው የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ናት። በዚያን ጊዜ ጳጳሳዊ ሥርዓቱ ወጥቶ ለምድር ነገሥታት አታላይ መዝሙሮቿን ትዘምራለች፤ በዚህም ነገሥታቱን ወደ ዝሙት ድርጊት ትመራቸዋለች፤ ይህም በትንቢታዊ ቋንቋ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት ነው።

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Isaiah 23:15.

> በዚያም ቀን ጢሮስ እንደ አንድ ንጉሥ ዘመን ሰባ ዓመት ትረሳለች፤ ከሰባውም ዓመት ፍጻሜ በኋላ ጢሮስ እንደ ጋለሞታ ትዘምራለች። ኢሳይያስ 23፥15።

A king is a kingdom in Bible prophecy, so Tyre shall be forgotten during the time when a prophetic kingdom rules for seventy years.

አንድ ንጉሥ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ መንግሥት ነው፤ ስለዚህ ጢሮስ አንድ ትንቢታዊ መንግሥት ለሰባ ዓመት በሚገዛበት ዘመን ትረሳለች።

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> በዚያም ቀን ጢሮስ እንደ አንድ ንጉሥ ዘመን ሰባ ዓመት ትረሳለች፤ ከሰባውም ዓመት ፍጻሜ በኋላ ጢሮስ እንደ ጋለሞታ ትዘምራለች። አንቺ የተረሳሽ ጋለሞታ ሆይ፥ በገና ይዘሽ በከተማይቱ ዙሪያ ዞሪ፤ እንድትታሰቢ ጣፋጭ ዜማ አውጪ፥ ብዙ መዝሙሮችንም ዘምሪ። ከሰባውም ዓመት ፍጻሜ በኋላ እግዚአብሔር ጢሮስን ይጎበኛታል፤ እርስዋም ወደ ዋጋዋ ትመለሳለች፥ በምድርም ፊት ላይ ካሉ ከዓለም መንግሥታት ሁሉ ጋር ትገልማለች። ኢሳይያስ 23፥15–17።

During the days of one kingdom that rules for seventy prophetic years the Roman Catholic church will be forgotten. At the end of the seventy years, the papal power will “make sweet melody, sing many songs.” Prophetically a “song” represents “experience.”

በሰባ ትንቢታዊ ዓመታት የሚገዛ የአንድ መንግሥት ዘመን ውስጥ፣ የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ትረሳለች። በሰባው ዓመታት መጨረሻ፣ የጳጳሳዊው ኃይል “ጣፋጭ ዜማ ያደርጋል፣ ብዙ መዝሙሮችንም ይዘምራል።” በትንቢታዊ አገላለጽ “መዝሙር” “ልምምድን” ይወክላል።

> “Upon the crystal sea before the throne, that sea of glass as it were mingled with fire,—so resplendent is it with the glory of God,—are gathered the company that have ‘gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name.’ With the Lamb upon Mount Zion, ‘having the harps of God,’ they stand, the hundred and forty and four thousand that were redeemed from among men; and there is heard, as the sound of many waters, and as the sound of a great thunder, ‘the voice of harpers harping with their harps.’ And they sing ‘a new Song’ before the throne, a song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand. It is the song of Moses and the Lamb—a song of deliverance. None but the hundred and forty-four thousand can learn that song; for it is the song of their experience—an experience such as no other company have ever had. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth.’ These, having been translated from the earth, from among the living, are counted as ‘the first fruits unto God and to the Lamb.’ Revelation 15:2, 3; 14:1-5. ‘These are they which came out of great tribulation;’ they have passed through the time of trouble such as never was since there was a nation; they have endured the anguish of the time of Jacob’s trouble; they have stood without an intercessor through the final outpouring of God’s judgments. But they have been delivered, for they have ‘washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb.’ ‘In their mouth was found no guile: for they are without fault’ before God. ‘Therefore are they before the throne of God, and serve Him day and night in His temple: and He that sitteth on the throne shall dwell among them.’ They have seen the earth wasted with famine and pestilence, the sun having power to scorch men with great heat, and they themselves have endured suffering, hunger, and thirst. But ‘they shall hunger no more, neither thirst any more; neither shall the sun light on them, nor any heat. For the Lamb which is in the midst of the throne shall feed them, and shall lead them unto living fountains of waters: and God shall wipe away all tears from their eyes.’ Revelation 7:14-17.” The Great Controversy, 648.

> “በዙፋኑ ፊት ባለው በክሪስታል ባሕር ላይ፣ ከእሳት ጋር የተቀላቀለ የሚመስለው በዚያ የብርጭቆ ባሕር ላይ—በእግዚአብሔር ክብር እጅግ የሚያበራ ስለሆነ—‘በአውሬውና በምስሉና በምልክቱና በስሙ ቍጥር ላይ ድል የነሡ’ ሕዝብ ተሰብስበዋል። ከበጉ ጋር በጽዮን ተራራ ላይ፣ ‘የእግዚአብሔርን በገናዎች ይዘው’፣ ከሰዎች መካከል የተዋጁት መቶ አርባ አራት ሺህ ቆመዋል፤ እንዲሁም ‘በገና የሚመቱ በገና ነጣቂዎች ድምፅ’ እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅና እንደ ታላቅ ነጐድጓድ ድምፅ የሆነ ድምፅ ተሰምቷል። በዙፋኑም ፊት ‘አዲስ ቅኔ’ ይዘምራሉ፤ ያንን ቅኔ ከመቶ አርባ አራት ሺህ በቀር ማንም ሊማረው አይችልም። እርሱ የሙሴና የበጉ ቅኔ ነው—የማዳን ቅኔ። ከመቶ አርባ አራት ሺህ በቀር ያንን ቅኔ ማንም ሊማረው አይችልም፤ ምክንያቱም እርሱ የልምምዳቸው ቅኔ ነው—ሌላ ማንኛውም ሕዝብ ከቶ ያልነበረው ልምምድ። ‘እነዚህ በጉን ወደሚሄድበት ሁሉ የሚከተሉት ናቸው።’ እነዚህ፣ ከሕያዋን መካከል ከምድር ተለውጠው የተወሰዱ ስለሆኑ፣ ‘ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኩራት’ ተቈጥረዋል። ራእይ 15:2, 3፤ 14:1-5። ‘እነዚህ ከታላቅ መከራ የወጡ ናቸው፤’ ሕዝብ ከሆነ ጀምሮ ከቶ ያልነበረ ያህል የመከራ ዘመን አልፈዋል፤ የያዕቆብ መከራ ዘመን ጭንቀት ተቀብለዋል፤ በእግዚአብሔር ፍርዶች የመጨረሻ መፍሰስ ጊዜ ያለ አማላጅ ቆመዋል። ነገር ግን ተድነዋል፤ ምክንያቱም ‘ልብሳቸውን አጥበው በበጉ ደም አንጽተውታል።’ ‘በአፋቸው ሽንገላ አልተገኘባቸውም፤ በእግዚአብሔር ፊት ነውር የሌለባቸው ናቸውና።’ ‘ስለዚህ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ናቸው፣ በቤተ መቅደሱም ቀንና ሌሊት ያገለግሉታል፤ በዙፋኑም ላይ የተቀመጠው በመካከላቸው ይኖራል።’ ምድር በራብና በቸነፈር ስትጠፋ፣ ፀሐይም ሰዎችን በታላቅ ሙቀት ለማቃጠል ሥልጣን ሲኖራት አይተዋል፤ እነርሱም ራሳቸው መከራንና ራብንና ጥማትን ታግሠዋል። ነገር ግን ‘ከእንግዲህ ወዲህ አይራቡም፥ ከእንግዲህም ወዲህ አይጠሙም፤ ፀሐይም አትመታቸውም፥ ምንም ትኩሳትም የለባቸውም። በዙፋኑ መካከል ያለው በግ ይጠብቃቸዋልና፣ ወደ ሕይወት ውኃ ምንጮችም ይመራቸዋል፤ እግዚአብሔርም ከዓይኖቻቸው እንባን ሁሉ ያብሳል።’ ራእይ 7:14-17።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 648።

> “‘In His temple doth everyone speak of His glory’ (Psalm 29:9), and the song which the ransomed ones will sing—the song of their experience—will declare the glory of God: ‘Great and marvelous are Thy works, O Lord God, the Almighty; righteous and true are Thy ways, Thou King of the ages. Who shall not fear, O Lord, and glorify Thy name? for Thou only art holy.’ Revelation 15:3, 4, R.V.” Education, 308.

> “‘በቤተ መቅደሱ ውስጥ ያለ ሁሉ ስለ ክብሩ ይናገራል’ (መዝሙር 29:9)፤ እና የተዋጁት የሚዘምሩት መዝሙር—የልምዳቸው መዝሙር—የእግዚአብሔርን ክብር ይገልጣል፤ ‘አቤቱ አምላክ ሁሉን የምትችል፥ ሥራዎችህ ታላላቅና ድንቅ ናቸው፤ የዘመናት ንጉሥ ሆይ፥ መንገዶችህ ጻድቅና እውነተኛ ናቸው። አቤቱ፥ ማን አይፈራህም፥ ስምህንስ አያከብርም? አንተ ብቻ ቅዱስ ነህና።’ ራእይ 15:3, 4, R.V.” ትምህርት፥ 308.

At the end of seventy prophetic years the papacy will “make sweet melody, sing many songs, that” she “mayest be remembered.” At the end of the kingdom that rules for seventy prophetic years the Roman Catholic church will remind the world of the experience of her past history. In that history she ruled as the moral authority in a relationship between her and the kings of Europe. That history is rightly identified as the Dark Ages, and all the darkness that might in any way be associated with the history where the Papacy ruled over the kings of Europe can be attributed to the very foundational action that produced all the following darkness. That action was the combination of church and state, the combination of the kings of Europe and the Catholic church. In a biblical marriage the man is to rule over the woman, but the fornication that took place in that history was upside down from the true order of the relationship of man and woman.

በሰባ ትንቢታዊ ዓመታት መጨረሻ ላይ ጵጵስና “እንድትታሰቢ ጣፋጭ ዜማ ታሰማለች፥ ብዙ መዝሙሮችንም ትዘምራለች።” ሰባ ትንቢታዊ ዓመታት የሚገዛው መንግሥት ሲያበቃ፣ የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ያለፈው ታሪኳ ያመጣውን ተሞክሮ ለዓለም ታስታውሳለች። በዚያ ታሪክ ውስጥ እርሷና የአውሮፓ ነገሥታት በነበራቸው ግንኙነት ውስጥ እርሷ እንደ ሥነ ምግባራዊ ሥልጣን ገዝታለች። ያ ታሪክ በትክክል የጨለማው ዘመን ተብሎ ይገለጻል፤ ጵጵስና በአውሮፓ ነገሥታት ላይ በገዛችበት ታሪክ ጋር በማንኛውም መንገድ ሊያያዝ የሚችለው ሁሉ ጨለማ ደግሞ፣ ከዚያ በኋላ የተከተለውን ጨለማ ሁሉ ያፈለቀው በጣም መሠረታዊ እርምጃ ሊመደብ ይችላል። ያ እርምጃ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት፣ የአውሮፓ ነገሥታትና የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ጥምረት ነበር። በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ጋብቻ ውስጥ ወንዱ በሴቲቱ ላይ ሊገዛ ይገባዋል፤ ነገር ግን በዚያ ታሪክ ውስጥ የተፈጸመው ዝሙት ከወንድና ከሴት እውነተኛ ግንኙነት ሥርዓት በተቃራኒው የተገለበጠ ነበር።

At the end of seventy years there will be a great crisis when the kingdom of Bible prophecy that rules the world during the period of time when the Papacy is prophetically forgotten comes to a conclusion. The worldwide crisis produced by the collapse of that kingdom opens the door for the Catholic church to begin to inform the world that in order to navigate the troublous times produced by the collapse of that kingdom, the world must submit to the moral authority of the Roman Catholic church, as illustrated in the history of the Dark Ages.

በሰባ ዓመታት መጨረሻ፣ ጵጵስና በትንቢታዊ መልኩ የተረሳበት የጊዜ ዘመን ሲሆን በዚያ ወቅት ዓለምን የሚገዛው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥት ወደ ፍጻሜው በሚደርስበት ጊዜ ታላቅ ቀውስ ይኖራል። በዚያ መንግሥት መፍረስ የሚፈጠረው ዓለምአቀፍ ቀውስ፣ በጨለማው ዘመን ታሪክ እንደተገለጸው፣ ዓለም በዚያ መንግሥት መፍረስ የተነሣ የሚመጡትን የመከራ ዘመናት ለመሻገር ሲል ለሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን የሥነ ምግባር ሥልጣን መገዛት እንዳለበት ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ለዓለም መናገር እንድትጀምር መንገድ ይከፍታል።

When the kingdom ends and the papacy sings the song of her past experience, an experience that historians label as darkness; so how could that dark history possibly be a message for the papacy to share with the kings of the earth that would convince them to commit fornication with her? In a great crisis why would the experience of the past ages, (her song) her experience before she was forgotten prophetically, provide the logic for the kings of the earth to accept the experience of darkness as the solution for their great crisis?

መንግሥቱ ሲያበቃ እና ጵጵስናው የቀድሞ ልምምዷን መዝሙር ሲዘምር፣ ታሪክ ጸሐፊዎች ያንን ልምምድ እንደ ጨለማ የሚጠሩት ሲሆን፤ እንግዲህ ያ የጨለማ ታሪክ ከእርሷ ጋር ዝሙት እንዲፈጽሙ ለማሳመን ጵጵስናው ለምድር ነገሥታት የሚያካፍለው መልእክት እንዴት ሊሆን ይችላል? በታላቅ ቀውስ ጊዜ፣ በትንቢታዊ መልኩ ከመረሳቷ በፊት ያለችው የዘመናት ያለፈ ልምምድ፣ (መዝሙሯ) ልምምዷ፣ እንዴት ለምድር ነገሥታት ያንን የጨለማ ልምምድ ለታላቁ ቀውሳቸው መፍትሔ እንደሆነ እንዲቀበሉ የሚያስችል አመክንዮ ሊሰጥ ይችላል?

> “A large class, even of those who look upon Romanism with no favor, apprehend little danger from her power and influence. Many urge that the intellectual and moral darkness prevailing during the Middle Ages favored the spread of her dogmas, superstitions, and oppression, and that the greater intelligence of modern times, the general diffusion of knowledge, and the increasing liberality in matters of religion forbid a revival of intolerance and tyranny. The very thought that such a state of things will exist in this enlightened age is ridiculed. It is true that great light, intellectual, moral, and religious, is shining upon this generation. In the open pages of God’s Holy Word, light from heaven has been shed upon the world. But it should be remembered that the greater the light bestowed, the greater the darkness of those who pervert and reject it.

> በሮማንነት ላይ ምንም ዓይነት ሞገስ የማይኖራቸው ብዙ ወገኖች እንኳ ከእርስዋ ኃይልና ተጽእኖ የሚመጣውን አደጋ ጥቂት ብቻ ያስተውላሉ። ብዙዎች የመካከለኛው ዘመን ውስጥ የነበረው የአእምሮና የሥነ-ምግባር ጨለማ የእርስዋን ትምህርቶች፣ እምነተ ባዕድነቶች፣ እና ግፍ እንዲስፋፉ እንደረዳ ይከራከራሉ፤ የዘመናዊ ዘመን የላቀ አስተዋይነት፣ የእውቀት በአጠቃላይ መስፋፋት፣ እና በሃይማኖት ጉዳዮች ውስጥ እየጨመረ የሚሄድ ሰፊ መቻቻል ደግሞ አለመቻቻልና ግፍ እንደገና እንዲነሡ እንደማይፈቅድ ይናገራሉ። እንዲህ ያለ ሁኔታ በዚህ ብሩህ ዘመን ይኖራል የሚለው አስተሳሰብ ራሱ የሚያስቅ ነገር ሆኖ ይቈጠራል። እውነት ነው፤ ታላቅ ብርሃን፣ የአእምሮ፣ የሥነ-ምግባር፣ እና የሃይማኖት ብርሃን፣ በዚህ ትውልድ ላይ እየበራ ነው። በእግዚአብሔር ቅዱስ ቃል ክፍት ገጾች ላይ ከሰማይ የመጣ ብርሃን በዓለም ላይ ተፈስሶአል። ነገር ግን የተሰጠው ብርሃን ሲበዛ፣ ያንን የሚያጣምሙና የሚጥሉት ሰዎች ጨለማ ይልቁንም እንደሚበዛ ሊታሰብ ይገባል።

> “A prayerful study of the Bible would show Protestants the real character of the papacy and would cause them to abhor and to shun it; but many are so wise in their own conceit that they feel no need of humbly seeking God that they may be led into the truth. Although priding themselves on their enlightenment, they are ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They must have some means of quieting their consciences, and they seek that which is least spiritual and humiliating. What they desire is a method of forgetting God which shall pass as a method of remembering Him. The papacy is well adapted to meet the wants of all these. It is prepared for two classes of mankind, embracing nearly the whole world—those who would be saved by their merits, and those who would be saved in their sins. Here is the secret of its power.

> “መጽሐፍ ቅዱስን በጸሎት መንፈስ የተሞላ ጥናት በመስራት ፕሮቴስታንቶች የጳጳሳት ሥርዓትን እውነተኛ ባህርይ ያዩ ነበር፣ እርሱንም ይጠሉትና ይርቁት ነበር፤ ነገር ግን ብዙዎች በራሳቸው ግምት እጅግ ጠቢባን ስለሆኑ፣ ወደ እውነት እንዲመሩ በትሕትና እግዚአብሔርን ለመፈለግ አስፈላጊነት አያስቡም። ምንም እንኳ በብርሃናቸው ቢመኩም፣ መጻሕፍትንም ሆነ የእግዚአብሔርን ኃይል አያውቁም። ሕሊናቸውን የሚያሳርፉበት አንድ ዘዴ ሊኖራቸው ይገባል፣ እነርሱም ከሁሉ ያነሰ መንፈሳዊና የሚያዋርድ ነገር ይፈልጋሉ። የሚመኙትም እግዚአብሔርን የማስታወስ ዘዴ መስሎ የሚታይ እርሱን የመርሳት ዘዴ ነው። የጳጳሳት ሥርዓት ለእነዚህ ሁሉ ፍላጎቶች ምላሽ ለመስጠት እጅግ የተስማማ ነው። እርሱ ለሰው ዘር ሁለት ክፍሎች፣ ማለትም ከሞላ ጎደል መላውን ዓለም ለሚያካትቱት—በራሳቸው ብቃት መዳን የሚሹትንና በኃጢአታቸው ውስጥ ሳሉ መዳን የሚሹትን—ለመቀበል ተዘጋጅቶአል። ይህ የኃይሉ ምስጢር ነው።”

> “A day of great intellectual darkness has been shown to be favorable to the success of the papacy. It will yet be demonstrated that a day of great intellectual light is equally favorable for its success. In past ages, when men were without God’s word and without the knowledge of the truth, their eyes were blindfolded, and thousands were ensnared, not seeing the net spread for their feet. In this generation there are many whose eyes become dazzled by the glare of human speculations, ‘science falsely so called;’ they discern not the net, and walk into it as readily as if blindfolded. God designed that man’s intellectual powers should be held as a gift from his Maker and should be employed in the service of truth and righteousness; but when pride and ambition are cherished, and men exalt their own theories above the word of God, then intelligence can accomplish greater harm than ignorance. Thus the false science of the present day, which undermines faith in the Bible, will prove as successful in preparing the way for the acceptance of the papacy, with its pleasing forms, as did the withholding of knowledge in opening the way for its aggrandizement in the Dark Ages.” The Great Controversy, 572.

> “ታላቅ የአእምሮ ጨለማ ያለበት ዘመን ለጳጳስነት ስኬት እንደሚያገለግል ተገልጦአል። ገናም ታላቅ የአእምሮ ብርሃን ያለበት ዘመን ደግሞ ለስኬቱ በእኩል መጠን እንደሚያገለግል ይገለጣል። በቀድሞ ዘመናት ሰዎች ያለ እግዚአብሔር ቃልና ያለ እውነት እውቀት በነበሩበት ጊዜ፣ ዓይኖቻቸው ተሸፍነው ነበር፤ ለእግራቸውም የተዘረጋውን ወጥመድ ሳያዩ ሺዎች ተጠምደው ነበር። በዚህ ትውልድ ግን ዓይኖቻቸው በሰብአዊ ግምቶች ነጸብራቅ፣ ‘በሐሰት ሳይንስ ተብሎ የሚጠራው’፣ የሚደነቁ ብዙዎች አሉ፤ እነርሱም ወጥመዱን አያስተውሉም፣ እንደ ዓይናቸው እንደተሸፈነ ሰዎችም በቀላሉ ወደ እርሱ ይገባሉ። እግዚአብሔር የሰው የአእምሮ ኃይሎች ከፈጣሪው የተሰጠ ስጦታ እንደሆኑ እንዲቆጠሩ እና በእውነትና በጽድቅ አገልግሎት እንዲውሉ አስቦ ነበር፤ ነገር ግን ትዕቢትና ምኞተ ክብር ሲንከባከቡ፣ ሰዎችም የራሳቸውን ጽንሰ ሐሳቦች ከእግዚአብሔር ቃል በላይ ሲያኖሩ፣ አእምሮ ከድንቁርና የበለጠ ጉዳት ሊያመጣ ይችላል። ስለዚህ በአሁኑ ዘመን በመጽሐፍ ቅዱስ ላይ እምነትን የሚያፈርሰው ይህ የሐሰት ሳይንስ፣ ከሚያስደስቱ ቅርጾቹ ጋር የጳጳስነትን መቀበል መንገድ በማዘጋጀት ረገድ፣ በጨለማው ዘመን ለከፍታው መንገድ በመክፈት እውቀትን መከልከል እንደተሳካው ሁሉ እንዲሁ የተሳካ መሆኑን ያሳያል።” The Great Controversy, 572.

> “Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of the church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman church has not relinquished her claim to infallibility; and when the world and the Protestant churches accept a spurious Sabbath of her creating, while they reject the Sabbath of Jehovah, they virtually acknowledge this claim. They may cite the authority for this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.

> “የሮማ ካቶሊኮች የሰንበት ለውጥ በእነርሱ ቤተ ክርስቲያን እንደተደረገ ያመናሉ፤ እናም ይህን ተመሳሳይ ለውጥ የቤተ ክርስቲያኗ የላቀ ሥልጣን ማስረጃ እንደሆነ ይጠቅሳሉ። የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን እንደ ሰንበት በመጠበቅ ፕሮቴስታንቶች በመለኮታዊ ነገሮች ላይ ሕግ ማውጣት የሚችል ኃይሏን እየተቀበሉ መሆናቸውን ያውጃሉ። የሮማ ቤተ ክርስቲያን ስህተት የማትፈጽም ነኝ የሚለውን የራሷን ጥያቄ አልተወችም፤ እናም ዓለምና የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት እርሷ የፈጠረችውን ሐሰተኛ ሰንበት ሲቀበሉ፣ የይሖዋን ሰንበት ግን ሲክዱ፣ በተግባር ይህንን ጥያቄ እየተቀበሉ ነው። ለዚህ ለውጥ ሥልጣን ሊጠቅሱ ይችላሉ፤ ነገር ግን የአስተሳሰባቸው ስህተት በቀላሉ ሊታወቅ ይችላል። ጳጳሳዊው ሰው ፕሮቴስታንቶች እውነታውን በፈቃዳቸው ዓይናቸውን በመዝጋት ራሳቸውን እያታለሉ መሆናቸውን ለማየት በቂ ብልህ ነው። የእሑድ ተቋም ተቀባይነት እያገኘ ሲሄድ፣ መጨረሻ ላይ መላውን የፕሮቴስታንት ዓለም ከሮማ ባንዲራ በታች እንደሚያመጣ እርግጠኛ ሆኖ ደስ ይለዋል።”

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “የሰንበት ለውጥ የሮማ ቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ምልክት ወይም ማኅተም ነው። የአራተኛውን ትእዛዝ መብቶች ተረድተው እውነተኛውን ሰንበት ትተው በስፍራው ሐሰተኛውን ሰንበት ለመጠበቅ የሚመርጡ ሰዎች፥ በዚህ ብቻ የታዘዘበትን ኃይል ለመስገድ እየከበሩት ናቸው። የአውሬው ምልክት የጳጳሳዊው ሰንበት ነው፤ እርሱም በእግዚአብሔር የተሾመውን ቀን በመተካት በዓለም ዘንድ ተቀብሏል።”

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> “ነገር ግን በትንቢት እንደተወሰነው የአውሬውን ምልክት የሚቀበሉበት ጊዜ ገና አልደረሰም። የፈተናው ጊዜም ገና አልመጣም። ከሮማ ካቶሊክ ህብረት ሳይቀር በእያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን እውነተኛ ክርስቲያኖች አሉ። ብርሃኑን እስኪቀበሉና የአራተኛውን ትእዛዝ ግዴታ እስኪያዩ ድረስ ማንም አይፈረድበትም። ነገር ግን ሐሰተኛውን ሰንበት የሚያስከብር አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ እና የሦስተኛው መልአክ ታላቅ ጩኸት ሰዎችን አውሬውንና ምስሉን ከማምለክ በሚያስጠነቅቅበት ጊዜ፣ በሐሰትና በእውነት መካከል ያለው መስመር ግልጽ ሆኖ ይሳላል። ከዚያም አሁንም በመተላለፍ የሚቀጥሉ የአውሬውን ምልክት በግምባራቸው ወይም በእጃቸው ይቀበላሉ።”

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> “በፈጣን እርምጃዎች ወደዚህ ዘመን እየቀረብን ነው። ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ሐሰተኛ ሃይማኖትን ለመደገፍ ከዓለማዊ ሥልጣን ጋር በሚተባበሩበት ጊዜ፣ ይህንን ሃይማኖት በመቃወም አባቶቻቸው ከሁሉ የከፋ ስደት በተቀበሉበት ጊዜ እንደነበረው፣ በዚያን ጊዜ የጳጳሳዊው ሰንበት በቤተ ክርስቲያንና በመንግሥት የተባበረ ሥልጣን ይግደዳል። ብሔራዊ ክህደት ይኖራል፣ መጨረሻውም ብሔራዊ ጥፋት ብቻ ይሆናል።” Bible Training School, February 2, 1913.

We have now touched upon five of the symbols we are seeking to identify before we fully address the chapter itself. A city is a kingdom in Bible prophecy and in Isaiah twenty-three there are two kingdoms that are closely related, but distinctly different. The first is the “crowning city” and the other is the “merchant city.” In the last days the power who is in control of the three-fold union of the dragon, beast and false prophet is the papacy. It is the kingdom that has the crown.

ራሱን ምዕራፉን ሙሉ በሙሉ ከመግለጻችን በፊት ለመለየት እየፈለግናቸው ያሉትን ምልክቶች መካከል አምስቱን አሁን ነክተናል። በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ከተማ መንግሥት ናት፤ እናም በኢሳይያስ ሃያ ሦስት ውስጥ በእርስ በርሳቸው በቅርብ የተዛመዱ ነገር ግን በግልጽ የተለዩ ሁለት መንግሥታት አሉ። የመጀመሪያው “ዘውድ የሚቀዳጅ ከተማ” ነው፣ ሌላውም “ነጋዴዋ ከተማ” ነው። በመጨረሻዎቹ ዘመናት የዘንዶውን፣ የአውሬውንና የሐሰተኛውን ነቢይ ሶስት-እጥፍ ኅብረት የሚቆጣጠር ኃይል ጵጵስና ነው። ዘውዱ ያለው መንግሥት እርሱ ነው።

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> “ወደ መጨረሻው ቀውስ እየቀረብን ስንመጣ፣ በጌታ መሣሪያዎች መካከል ስምምነትና አንድነት እንዲኖር እጅግ አስፈላጊ ነው። ዓለም በማዕበልና በጦርነት እንዲሁም በክርክር ተሞልታለች። ነገር ግን በአንድ ራስ ሥር—በጳጳሳዊ ኃይል—ሕዝቡ በምስክሮቹ ሰውነት እግዚአብሔርን ለመቃወም ይተባበራል። ይህ ኅብረት በታላቁ ከሃዲ የተጠናከረ ነው። እርሱ ወኪሎቹን በእውነት ላይ ለመዋጋት ለማቀናጀት ሲሻ፣ የእውነትን ደጋፊዎች ለመከፋፈልና ለመበተን ይሠራል። ቅናት፣ ክፉ ጥርጣሬ፣ ክፉ ንግግር ግጭትና መለያየት ለማምጣት በእርሱ የሚቀሰቀሱ ናቸው።” Testimonies, volume 7, 182.

The kingdom with the crown is Tyre, which means, “a rock.” In this chapter Tyre represents the papacy that works to counterfeit Christ, for the papacy is antichrist. The word “anti” in antichrist means “in place of.” The papacy seeks to counterfeit Christ at every level, and the name Tyre means rock, for the papacy is a counterfeit of the “Rock of Ages.”

መንግሥቱ ከዘውዱ ጋር ያለው ጢሮስ ነው፥ ትርጉሙም “ዐለት” ማለት ነው። በዚህ ምዕራፍ ጢሮስ ክርስቶስን ለመተካት የሚሠራውን ጳጳሳዊ ሥርዓት ይወክላል፥ ምክንያቱም ጳጳሳዊ ሥርዓቱ ፀረ ክርስቶስ ነውና። በፀረ ክርስቶስ ውስጥ ያለው “ፀረ” የሚለው ቃል “በቦታው ላይ” ማለት ነው። ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በእያንዳንዱ ደረጃ ክርስቶስን ለመተካት ይፈልጋል፥ የጢሮስም ስም ዐለት ማለት ነውና፥ ምክንያቱም ጳጳሳዊ ሥርዓቱ የ“ዘመናት ዐለት” ሐሰተኛ ተመሳሳይ ነውና።

> Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. Isaiah 23:8–11.

> በነገሥታት የተከለለችውን ከተማ፥ ነጋዴዎቿ መኳንንት የሆኑባትን፥ አታላዮቿም በምድር ላይ ከበሩ ሰዎች የሆኑባትን ጢሮስን ይህን ምክር ያወጣባት ማን ነው? የሠራዊት ጌታ ይህን አሰበ፥ የክብርን ሁሉ ትዕቢት ለማርከስ፥ በምድርም ላይ የተከበሩትን ሁሉ ለመናቅ አድርጎአል። የተርሴስ ሴት ልጅ ሆይ፥ እንደ ወንዝ በምድርሽ ላይ እለፊ፤ ከእንግዲህ ወዲያ ኀይል የለም። እጁን በባሕር ላይ ዘረጋ፥ መንግሥታትንም አናወጠ፤ እግዚአብሔር በነጋዴዋ ከተማ ላይ ትእዛዝ ሰጠ፥ ምሽጎቿንም ያጠፋ ዘንድ። ኢሳይያስ 23፥8–11።

We intend to show upon many witnesses that “the shaking of the kingdoms” is accomplished by God, through Islam. Islam is the power that angers the nations and is used to shake the nations. At this point we are identifying that the Lord has determined to bring into contempt “all the honorable of earth,” who are the “merchants” and “traffickers” whose “strong holds” are to be destroyed. The merchant city and the crowning city “have provoked the displeasure of heaven” and the Lord has purposed to destroy their “strong holds” and that represents the economy. The collapse of the economy occurs before the Sunday law in the United States, for before the Sunday law the citizens of the United States are demanding to be returned “to divine favor and temporal prosperity.” Their argument is that the judgments of God will not end until Sunday is “strictly enforced.” Several Bible witnesses agree that we are on the verge of a tremendous crash in the economy of the world. That crash occurs before the Sunday law, just as the crash of 1837, occurred before October 22, 1844.

“የመንግሥታት መናወጥ” በእግዚአብሔር እንደሚፈጸም፣ በእስልምናም እንደሚፈጸም በብዙ ምስክሮች ላይ ለማሳየት እንፈልጋለን። እስልምና አሕዛብን የሚያስቆጣ ኃይል ነው፣ አሕዛብንም ለማናወጥ የሚጠቀምበት መሣሪያ ነው። በዚህ ደረጃ ጌታ “የምድርን ክቡራን ሁሉ” ለንቀት ለማቅረብ እንደ ወሰነ እየለየን ነው፤ እነርሱም “ነጋዴዎች” እና “ነጋድያን” ናቸው፣ “ምሽጎቻቸውም” ሊፈርሱ የሚገባቸው ናቸው። የነጋዴው ከተማ እና ዘውድ የምታቀዳጅ ከተማ “የሰማይን ቍጣ አስነሥተዋል፤” ጌታም “ምሽጎቻቸውን” ለማጥፋት አስቦአል፣ ይህም ኢኮኖሚውን ይወክላል። የኢኮኖሚው መውደቅ በዩናይትድ ስቴትስ የእሑድ ሕግ ከመጣ በፊት ይከሰታል፤ ምክንያቱም ከእሑድ ሕጉ በፊት የዩናይትድ ስቴትስ ዜጎች “ወደ መለኮታዊ ሞገስና ጊዜያዊ ብልጽግና” እንዲመለሱ እየጠየቁ ነው። ክርክራቸውም የእግዚአብሔር ፍርዶች እሑድ “በጥብቅ እስኪፈጸም” ድረስ እንደማያበቁ ነው። በርካታ የመጽሐፍ ቅዱስ ምስክሮች በዓለም ኢኮኖሚ ላይ ከፍ ያለ ውድቀት በመድረሱ አፋፍ ላይ እንዳለን ይስማማሉ። ያ ውድቀት ከእሑድ ሕግ በፊት ይከሰታል፣ እንዲሁም የ1837 ውድቀት ከጥቅምት 22 ቀን 1844 በፊት እንደተከሰተው።

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

> “ከዚያም ታላቁ አታላይ እግዚአብሔርን የሚያገለግሉት እነዚህን ክፉ ነገሮች እያመጡ እንደሆነ ሰዎችን ያሳምናል። የሰማይን ቍጣ ያስነሱት ወገኖች ሁሉንም መከራቸውን ለእነዚያ በእግዚአብሔር ትእዛዛት መታዘዛቸው ለተላላፊዎች ዘወትር ተግሣጽ የሆነባቸው ላይ ይጭናሉ። ሰዎች የእሑድን ሰንበት በመጣሳቸው እግዚአብሔርን እያስቈጡ እንደሆነ ይነገራል፤ ይህም ኃጢአት ጥፋቶችን አምጥቶአል፣ እነዚህም የእሑድ አክብሮት በጥብቅ እስኪፈጸም ድረስ አያቋርጡም ተብሎ ይገለጻል፤ እንዲሁም የአራተኛውን ትእዛዝ መብቶች የሚያቀርቡ፣ በዚህም ለእሑድ ያለውን ክብር የሚያፈርሱ ሰዎች ሕዝቡን የሚያውኩ፣ ወደ መለኮታዊ ሞገስና ወደ ምድራዊ ብልጽግና መመለሳቸውን የሚያግዱ እንደሆኑ ይነገራል። እንዲሁ ቀድሞ በእግዚአብሔር ባሪያ ላይ የተሰነዘረው ክስ እንደገና ይደገማል፤ መሠረቱም በእኩል መጠን የተመሠረተ እንደነበረው ይሆናል፤ ‘አክዓብም ኤልያስን ባየ ጊዜ፥ አክዓብ፦ እስራኤልን የምታውክ አንተ ነህን? አለው። እርሱም፦ እስራኤልን ያወክሁት እኔ አይደለሁም፤ ነገር ግን አንተና የአባትህ ቤት ናችሁ፥ የእግዚአብሔርንም ትእዛዛት ትታችሁ በኣልንም ተከትላችኋልና።’ 1 Kings 18:17, 18። የሕዝቡ ቍጣ በሐሰተኛ ክሶች እየተነደፈ ሲሄድ፣ እነርሱ በእግዚአብሔር መልእክተኞች ላይ ክህደት የገባባት እስራኤል በኤልያስ ላይ ከወሰደችው አቋም ጋር እጅግ የሚመሳሰል አካሄድ ይከተላሉ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 590።

Elijah confronting the prophets of Baal and the priests of the grove on Mount Carmel represents the Sunday law. The message for the church was “choose this day whom you will serve.” When this history is repeated at the Sunday law the question is “which day are you going to choose, for the day you pick indicates whom you serve.” Before Mount Carmel the was three and a half years of severe drought. Before the Sunday law there is a series of Sunday laws, but they have not been “strictly enforced.” The principle associated with a Sunday law is that national apostacy is followed by national ruin. The example of that is Constantine in the year 321 passed a Sunday law and shortly thereafter the first four trumpets of Revelation chapter eight began to bring Western Rome to its conclusion by the year 476. The story of Constantine is important for it included a progressive exalting of Sunday, and simultaneous progressive restrictions on the seventh-day Sabbath. The progressive history reached its conclusion when the citizens were forced to observe Sunday or be persecuted for keeping the Sabbath. That is also the conclusion of the escalating Sunday legislation in the United States. One principle associated with Sunday worship enforcement is “national apostasy is followed by national ruin.” This principle means escalating Sunday law enforcements, produces an escalation of God’s judgments, before the actual Sunday law of Revelation thirteen verse eleven. Every enactment will bring a corresponding ruin. The judgments the citizens are accusing the Sabbath-keepers of producing are actually produced by the escalating enforcement of Sunday legislation. We have included a passage from The Great Controversy, which I titled Sunday Progression. I would recommend that you read that once again. It is in the category entitled The Spirit of Prophecy.

ኤልያስ በቀርሜሎስ ተራራ ላይ ከበኣል ነቢያትና ከዱር አምልኮ ካህናት ጋር ያደረገው ፍጥጫ የእሁድ ሕግን ይወክላል። ለቤተ ክርስቲያን የቀረበው መልእክት “ዛሬ ማንን እንደምታገለግሉ ምረጡ” የሚል ነበር። ይህ ታሪክ በእሁድ ሕግ ጊዜ ሲደገም ጥያቄው “የሚመርጡት ቀን የትኛውን ነው? ምክንያቱም የምትመርጡት ቀን ማንን እንደምታገለግሉ ያመለክታል” የሚል ይሆናል። ከቀርሜሎስ ተራራ በፊት ሦስት ዓመት ተኩል የቆየ ከባድ ድርቅ ነበር። ከእሁድ ሕግ በፊትም ተከታታይ የእሁድ ሕጎች አሉ፣ ነገር ግን “በጥብቅ ተፈጻሚ” አልሆኑም። ከእሁድ ሕግ ጋር የተያያዘው መርህ ብሔራዊ ክህደት በብሔራዊ ጥፋት እንደሚከተል የሚገልጽ ነው። የዚህ ምሳሌ ቆስጠንጢኖስ በ321 ዓ.ም. የእሁድ ሕግ ማውጣቱ ነው፤ ከዚያም ብዙ ሳይቆይ የራእይ ምዕራፍ ስምንት የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች ምዕራባዊ ሮምን እስከ 476 ዓ.ም. በመጨረሻዋ ድረስ ማድረስ ጀመሩ። የቆስጠንጢኖስ ታሪክ አስፈላጊ ነው፥ ምክንያቱም የእሁድን ቀን በቀስታ ከፍ ማድረግና በተመሳሳይ ጊዜም በሰባተኛው ቀን ሰንበት ላይ በቀስታ እገዳዎችን መጫን አካትቶ ነበርና። ይህ ቀስ በቀስ የተገነባ ታሪክ ወደ መጨረሻው የደረሰው ዜጎች እሁድን እንዲጠብቁ ወይም ሰንበትን ስለሚጠብቁ እንዲሰደዱ በተገደዱ ጊዜ ነው። ይህም ደግሞ በአሜሪካ ውስጥ እየተጨመረ የሚሄደው የእሁድ ሕግ ማውጣት የሚደርስበት መጨረሻ ነው። ከእሁድ አምልኮ አስገዳጅ አፈጻጸም ጋር የተያያዘ አንድ መርህ “ብሔራዊ ክህደት በብሔራዊ ጥፋት ይከተላል” የሚል ነው። ይህ መርህ እየተጨመረ የሚሄደው የእሁድ ሕግ አፈጻጸም ከራእይ አሥራ ሦስት ቁጥር አሥራ አንድ የተገለጸው ትክክለኛው የእሁድ ሕግ በፊት የእግዚአብሔር ፍርዶች መጨመርን እንደሚያመጣ ማለት ነው። እያንዳንዱ ሕግ ማውጣት ተመጣጣኝ ጥፋትን ያመጣል። ዜጎች ሰንበት ጠባቂዎች እያመጡት ነው ብለው የሚከሱት ፍርዶች በእውነቱ በእየተጨመረ በሚሄደው የእሁድ ሕግ አፈጻጸም የሚመጡ ናቸው። “Sunday Progression” ብዬ ርዕስ የሰጠሁትን ከThe Great Controversy የተወሰደ ንባብ አካትተናል። ያንን አንድ ጊዜ እንደገና እንድታነቡት እመክራለሁ። ይህም The Spirit of Prophecy በተሰኘው ምድብ ውስጥ ይገኛል።

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 452.

> “እግዚአብሔር በመጨረሻዎቹ ዘመናት ሊሆን ያለውን ገልጦአል፥ ይህም ሕዝቡ በተቃውሞና በቁጣ ማዕበል ፊት ለመቆም ዝግጁ ይሆኑ ዘንድ ነው። በፊታቸው ስለሚመጡት ክስተቶች የተጠነቀቁት ሰዎች የሚመጣውን ማዕበል በሰላማዊ ጥበቃ ሲጠብቁ፥ ጌታ በመከራ ቀን ታማኞቹን እንደሚጋርዳቸው በራሳቸው እየተጽናኑ መቀመጥ የለባቸውም። እኛ ጌታችንን እንደሚጠባበቁ ሰዎች መሆን አለብን፤ ይሁን እንጂ በስንፍና ተስፋ ሳይሆን፥ በትጋት ሥራና በማይናወጥ እምነት። አሁን አእምሮአችን በአነስተኛ አስፈላጊነት ባላቸው ነገሮች እንዲዋጥ የሚፈቀድበት ጊዜ አይደለም። ሰዎች እያንቀላፉ ሳሉ፥ ሰይጣን የጌታ ሕዝብ ምሕረት ወይም ፍትሕ እንዳያገኙ ጉዳዮችን በንቃት እያዘጋጀ ነው። የእሑድ እንቅስቃሴ አሁን በጨለማ ውስጥ መንገዷን እየቀደደች ነው። መሪዎቹ እውነተኛውን ጉዳይ እየሸፈኑ ነው፥ እናም ከእንቅስቃሴው ጋር የሚተባበሩ ብዙዎች ራሳቸው ውስጣዊው ግፊት ወዴት እንደሚያዘነብል አያዩም። መግለጫዎቿ ለስላሳና በመልክ ክርስቲያናዊ ናቸው፤ ነገር ግን ሲናገር የዘንዶውን መንፈስ ይገልጣል። የተደነገገውን አደጋ ለመከላከል በኀይላችን ያለውን ሁሉ ማድረግ ግዴታችን ነው። በሕዝቡ ፊት ራሳችንን በተገቢው መልክ በማቅረብ አድልዎን ለማስወገድ መጣር አለብን። በእርግጥ ያለውን ጉዳይ በፊታቸው ማቅረብ አለብን፤ እንዲሁም የሕሊና ነፃነትን ለመገደብ በሚወሰዱ እርምጃዎች ላይ እጅግ ውጤታማ የሆነ ተቃውሞ እንድናቀርብ ያደርገናል። መጽሐፍ ቅዱሳትን መመርመር አለብን፥ እምነታችንም ምክንያቱን ልንሰጥ የምንችል መሆን አለብን። ነቢዩ እንዲህ ይላል፦ ‘ኃጢአተኞችም ኃጢአት ያደርጋሉ፤ ከኃጢአተኞችም አንድ ስንኳ አያስተውልም፤ ጥበበኞች ግን ያስተውላሉ።’” ምስክርነቶች፣ ቅጽ 5፣ 452።

It is difficult to recognize the movement for Sunday legislation, for it is making its way in “darkness” and the papacy is “stealthily and unsuspectedly” “strengthening her forces to further her own ends.” It is a fact that the work to pass Sunday legislation in darkness is a central issue in the testing process of the one hundred and forty-four thousand. “None of the wicked shall understand” according to Daniel and Sister White. The “wicked” in Daniel are Matthew’s “foolish virgins,” who Sister White identifies as Laodiceans. The wise will understand the events that are now taking place, even if the history around us appears to contradict God’s word. Do we believe God’s word or what is happening around us? Yet we have been forewarned that the end would be as the days of Noah.

የእሁድ ሕግ አውጪነት እንቅስቃሴን መለየት አስቸጋሪ ነው፤ ምክንያቱም በ“ጨለማ” ውስጥ መንገዷን እየፈጠረች ነውና፣ ጳጳሳዊ ሥርዓቱም “በስውርነትና ሰዎች ሳያስቡ” “የራሷን ዓላማ ለማራመድ ኃይሎቿን እያጠናከረች” ነው። በጨለማ ውስጥ የእሁድ ሕግ እንዲፀድቅ የሚደረገው ሥራ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የፈተና ሂደት ውስጥ ማዕከላዊ ጉዳይ መሆኑ እውነት ነው። ዳንኤልና እህት ዋይት እንደሚሉት፣ “ክፉዎች ምንም አያስተውሉም።” በዳንኤል ውስጥ ያሉት “ክፉዎች”፣ እህት ዋይት ላኦዴቅያውያን መሆናቸውን የምትገልጻቸው፣ በማቴዎስ ያሉት “ሰነፍ ድንግልቶች” ናቸው። ጥበበኞች አሁን እየተፈጸሙ ያሉትን ክስተቶች ያስተውላሉ፤ በዙሪያችን ያለው ታሪክ የእግዚአብሔርን ቃል የሚቃረን ይመስል እንኳ። እኛ የምናምነው የእግዚአብሔርን ቃል ነውን ወይስ በዙሪያችን የሚከናወነውን? ሆኖም ፍጻሜው እንደ ኖኅ ዘመን እንደሚሆን አስቀድሞ ተነግሮናል።

> “The world, full of rioting, full of godless pleasure, is asleep, asleep in carnal security. Men are putting afar off the coming of the Lord. They laugh at warnings. The proud boast is made, ‘All things continue as they were from the beginning.’ ‘Tomorrow shall be as this day, and much more abundant.’ 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. We will go deeper into pleasure loving. But Christ says, ‘Behold, I come as a thief.’ Revelation 16:15. At the very time when the world is asking in scorn, ‘Where is the promise of His coming?’ the signs are fulfilling. While they cry, ‘Peace and safety,’ sudden destruction is coming. When the scorner, the rejecter of truth, has become presumptuous; when the routine of work in the various money-making lines is carried on without regard to principle; when the student is eagerly seeking knowledge of everything but his Bible, Christ comes as a thief.

> ዓለም በሁከት የተሞላች፣ በእግዚአብሔር አልባ ተድላ የተሞላች፣ ተኝታለች፤ በሥጋዊ ደኅንነት ተኝታለች። ሰዎች የጌታን ምጽአት እያራቁ ናቸው። ለማስጠንቀቂያዎች ይስቃሉ። የትዕቢት ፉከራውም፣ “ሁሉ ነገር ከፍጥረት መጀመሪያ ጀምሮ እንደነበረ እንዲሁ ይቀጥላል” የሚል ነው። “ነገ እንደ ዛሬው ቀን ይሆናል፥ ከዚህም እጅግ የበለጠ ይበዛል።” 2 ጴጥሮስ 3:4፤ ኢሳይያስ 56:12። ወደ ተድላ ወዳድነት ይበልጥ እንዘልቃለን። ነገር ግን ክርስቶስ፣ “እነሆ፥ እንደ ሌባ እመጣለሁ” ይላል። ራእይ 16:15። ዓለም በማፌዝ፣ “የምጽአቱ ተስፋ ወዴት ነው?” በምትልበት በዚያው ጊዜ ምልክቶቹ እየተፈጸሙ ናቸው። “ሰላምና ደኅንነት” ብለው ሲጮኹ፣ ድንገተኛ ጥፋት እየመጣ ነው። ፌዘኛው፣ እውነትን የሚጥል ሰው፣ ድፍረተኛ በሆነ ጊዜ፤ በተለያዩ ገንዘብ ማግኛ ዘርፎች ያለው የሥራ መደበኛ ሂደት ለመርህ ሳይገዛ በሚቀጥልበት ጊዜ፤ ተማሪውም ከመጽሐፍ ቅዱሱ በቀር ስለ ሁሉ ነገር እውቀት በጉጉት በሚፈልግበት ጊዜ፣ ክርስቶስ እንደ ሌባ ይመጣል።

> “Everything in the world is in agitation. The signs of the times are ominous. Coming events cast their shadows before. The Spirit of God is withdrawing from the earth, and calamity follows calamity by sea and by land. There are tempests, earthquakes, fires, floods, murders of every grade. Who can read the future? Where is security? There is assurance in nothing that is human or earthly. Rapidly are men ranging themselves under the banner they have chosen. Restlessly are they waiting and watching the movements of their leaders. There are those who are waiting and watching and working for our Lord’s appearing. Another class are falling into line under the generalship of the first great apostate. Few believe with heart and soul that we have a hell to shun and a heaven to win.

> “በዓለም ውስጥ ያለው ሁሉ በታላቅ መናወጥ ውስጥ ነው። የዘመኑ ምልክቶች አስፈሪ ናቸው። የሚመጡ ነገሮች ጥላቸውን አስቀድመው ይጥላሉ። የእግዚአብሔር መንፈስ ከምድር እየተለየ ነው፥ መቅሰፍትም በባሕርና በምድር ላይ አንዱን ሌላው እየተከተለ ይመጣል። አውሎ ነፋሳት፣ የምድር መናወጦች፣ እሳቶች፣ ጎርፎች፣ በየደረጃው ያሉ ግድያዎች አሉ። ወደፊቱን ማን ሊያነብ ይችላል? ደህንነት የት አለ? በሰውነታዊም ሆነ በምድራዊ ነገር ምንም እርግጠኝነት የለም። ሰዎች የመረጡት ባንዲራ ሥር በፍጥነት እየተሰለፉ ነው። በዕረፍት ሳይኖራቸው የመሪዎቻቸውን እንቅስቃሴ እየተጠበቁና እየተመለከቱ ነው። ለጌታችን መገለጥ የሚጠብቁና የሚመለከቱ እንዲሁም የሚሠሩ አሉ። ሌላ ወገን ግን ከመጀመሪያው ታላቅ ዓመፀኛ አለቃነት በታች በሰልፍ ውስጥ እየገባ ነው። ገሃነምን ልንሽሽ እና ሰማይንም ልናሸንፍ እንዳለብን በልብና በነፍስ የሚያምኑ ጥቂቶች ናቸው።”

> “The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying, and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied and entranced, until the day of probation shall be ended, and the door of mercy be forever shut.

> “ቀውሱ በቀስታ እየተገባብን ነው። ፀሐይ በሰማያት ታበራለች፥ በተለመደውም መንገዷ ትዞራለች፤ ሰማያትም አሁንም የእግዚአብሔርን ክብር ያውጃሉ። ሰዎች አሁንም እየበሉና እየጠጡ፥ እየተከሉና እየሠሩ ናቸው፤ እያገቡና ለጋብቻ እየሰጡ ናቸው። ነጋዴዎች አሁንም እየገዙና እየሸጡ ናቸው። ሰዎች አንዱ በሌላው ላይ እየተጋጩ፥ ለከፍተኛው ስፍራ እየተጣሉ ናቸው። ደስታን የሚወዱ ሰዎች አሁንም ወደ ቲያትሮች፥ ወደ ፈረስ ውድድሮች፥ ወደ የቁማር ቤቶች እየተጨናነቁ ናቸው። ከፍተኛው የመነቃቃት ሁኔታ ነግሦአል፤ ነገር ግን የምሕረት ጊዜ ሰዓት በፍጥነት እየተዘጋ ነው፥ እያንዳንዱም ጉዳይ ለዘላለም ሊወሰን ቀርቦአል። ሰይጣን ጊዜው አጭር እንደሆነ ያያል። ሰዎች እንዲታለሉ፥ እንዲሳቱ፥ እንዲጠመዱና እንዲማረኩ የፈተና ጊዜው ቀን እስኪፈጸም፥ የምሕረትም ደጅ ለዘላለም እስኪዘጋ ድረስ፥ መሣሪያዎቹን ሁሉ በሥራ ላይ አውሎአል።”

> “Solemnly there come to us down through the centuries the warning words of our Lord from the Mount of Olives: ‘Take heed to yourselves, lest at any time your hearts be overcharged with surfeiting, and drunkenness, and cares of this life, and so that day come upon you unawares.’ ‘Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.’” Desire of Ages, 635, 636.

> “ከዘመናት መካከል እየወረዱ የሚመጡብን የጌታችን ከደብረ ዘይት የተናገራቸው የማስጠንቀቂያ ቃላት በግርማ ሞገስ ይደርሱናል፤ ‘ልባችሁ በመብላት ብዛትና በስካር እንዲሁም በዚህ ሕይወት ጭንቀቶች እንዳይከብድ፣ ያችም ቀን ድንገት እንዳትደርስባችሁ፣ ራሳችሁን ተጠንቀቁ።’ ‘እንግዲህ ይህ ሁሉ ሊደርስ ያለውን ነገር ሁሉ እንድትሸሹ እና በሰው ልጅ ፊት ለመቆም የተገባችሁ እንድትሆኑ፣ ሁልጊዜ እየጸለያችሁ ተጉ።’” Desire of Ages, 635, 636.

In chapter twenty-three of Isaiah Zidon is the United States and Tyre is the papacy. Tyre and Zidon were ancient contemporary Phoenician cities located on the Mediterranean coast. They were known for their maritime trade, wealth, and influence in the ancient world. Zidon and its “merchants” replenished Tarshish in the passage. Zidon’s merchants trafficked the “seed of Sihor,” which is “the harvest of a river,” and is the fruit “of the river,” and it is “her revenue,” for she is the “mart of nations.” All the prophets speak of the end of the world, so who is the mart of nations at the end of the world? It’s the USA.

በኢሳይያስ ሃያ ሦስተኛው ምዕራፍ ውስጥ ሲዶን የአሜሪካ አንድነት መንግሥታት ናት፣ ጢሮስም ጳጵሳዊ ሥርዓት ነው። ጢሮስና ሲዶን በጥንት ዘመን በአንድ ዘመን የነበሩ በሜድትራንያን ባሕር ዳርቻ ላይ የሚገኙ ፊንቄያውያን ከተሞች ነበሩ። እነርሱ በባሕር ንግዳቸው፣ በባለጠግነታቸው፣ እና በጥንታዊው ዓለም ውስጥ በነበራቸው ተጽዕኖ የታወቁ ነበሩ። በዚያ ክፍል ውስጥ ሲዶንና “ነጋዴዎቿ” ተርሴስን ያበዙ ነበር። የሲዶን ነጋዴዎች “የሺሖርን ዘር” ይነግዱ ነበር፤ ይህም “የወንዝ ምርት” ነው፣ “የወንዙም” ፍሬ ነው፣ እርሷም “የአሕዛብ ገበያ” ስለሆነች “ገቢዋ” ነው። ነቢያት ሁሉ ስለ ዓለም ፍጻሜ ይናገራሉ፤ ስለዚህ በዓለም ፍጻሜ ጊዜ የአሕዛብ ገበያ ማን ነው? እርሷ የአሜሪካ አንድነት መንግሥታት ናት።

Sihor is a river in Egypt (likely the Nile delta) and is used to represent the wealth of the world, for Egypt is the world. Zidon’s “virgin daughter” represents the last generation of the USA, and she is oppressed from the martial law that accompanies the Sunday law and the national ruin that immediately follows. Those virgins of Zidon are rebuked by the question concerning Tyre saying, “is this your joyous city” (kingdom) that the USA rejoiced in? Is “this the kingdom “whose antiquity is of ancient days,” when according to the passage it was founded by Nimrod, just after the flood?

ሲሖር በግብፅ ውስጥ ያለ ወንዝ ነው (ምናልባት የናይል ደልታ)፥ እናም ግብፅ ዓለምን ስለምትወክል የዓለምን ባለጠግነት ለመወከል ይጠቀማል። የሲዶን “ድንግል ልጅ” የአሜሪካ አንድነት መንግሥት የመጨረሻውን ትውልድ ትወክላለች፥ እርስዋም ከእሑድ ሕግ ጋር በሚመጣው የጦር ሕግና ወዲያውኑ በሚከተለው ብሔራዊ ጥፋት ተጨቁናለች። እነዚያ የሲዶን ድንግሎች፣ ስለ ጢሮስ በተነሣው ጥያቄ፣ “ይህቺ ያ ደስ የሚያሰኛት ከተማችሁ ናትን?” (መንግሥት) ማለትም አሜሪካ የምትደሰትባት ነበረችውን? ተብለው ይገሠጻሉ። “ይህቺ መንግሥት ናትን፣ ‘የቀድሞነቷ ከጥንት ዘመናት የሆነ’”፣ እንደ ንባቡ ከሆነ ከውኃ ጥፋት በኋላ ወዲያውኑ በንምሩድ የተመሠረተችው?

God has determined and “purposed” for “Tyre, the crowning city,” to punish her. The papacy’s punishment includes the collapse of the financial structure of the world, for “the Lord hath given” “a commandment against” “Zidon” “the merchant city,” (the United States.) His commandment “to destroy the strong holds,” or the economy of the United States is the Sabbath commandment, for national apostasy is followed by national ruin.

እግዚአብሔር “አክሊል የምታቀድስ ከተማ” የሆነችውን “ጢሮስ” ለመቅጣት ወስኖ “አሰበ”። የጳጳሳዊ ሥርዓቱ ቅጣት የዓለም የገንዘብ መዋቅር መፍረስን ያካትታል፥ ምክንያቱም “እግዚአብሔር ትእዛዝ ሰጥቶአል” “በነጋዴይቱ ከተማ” “በሲዶና” “ላይ” (ዩናይትድ ስቴትስ)። “ምሽጎችን ለማጥፋት” የሰጠው ትእዛዝ፥ ወይም የዩናይትድ ስቴትስን ኢኮኖሚ ለማፍረስ የተሰጠው ትእዛዝ፥ የሰንበት ትእዛዝ ነው፤ ምክንያቱም ብሔራዊ ክህደትን ብሔራዊ ጥፋት ይከተላል።

The punishment of the papacy begins with the economic collapse of the entire world in response to the economy of the United States being destroyed. Zidon has a “house” associated with its economy, thus representing a financial structure that is destroyed, for you can no longer enter in. No more investments or profits from that “house,” for it is destroyed. The destruction takes place at the Sunday law, even though prior to the Sunday law there are already escalating judgments. When the collapse hits, the papacy, the USA with its merchant princes and honorable traffickers and the ships of Tarshish are going to “howl.”

የጳጳሳዊ ሥልጣን ቅጣት የሚጀምረው የአሜሪካ ኢኮኖሚ በመፍረሱ ምላሽ የመላው ዓለም ኢኮኖሚ ሲወድቅ ነው። ጽዶን ከኢኮኖሚዋ ጋር የተያያዘ “ቤት” አላት፤ ስለዚህም ይህ ከእንግዲህ ወዲህ ሊገባበት የማይቻል ስለሆነ የሚፈርስ የፋይናንስ መዋቅርን ይወክላል። ከዚያ “ቤት” ዳግም ኢንቨስትመንትም ሆነ ትርፍ የለም፤ ምክንያቱም ፈርሶአልና። ጥፋቱ በእሑድ ሕግ ጊዜ ይፈጸማል፤ ምንም እንኳ ከእሑድ ሕግ በፊት እየተባባሱ የሚሄዱ ፍርዶች አስቀድመው ቢኖሩም። ውድቀቱ ሲመታ፣ ጳጳሳዊ ሥልጣኑ፣ አሜሪካ ከነጋዴ መሳፍንቶቿና ክቡራን ነጋዴዎቿ ጋር፣ እንዲሁም የተርሴስ መርከቦች “ዋይ ዋይ” ይላሉ።

The location of “Tarshish” in the passage is associated with wealth in antiquity, and the ships of Tarshish in the Bible are the premier symbol of economic strength.

በዚህ ክፍል “ተርሴስ” የተባለው ስፍራ በጥንት ዘመን ከባለጠግነት ጋር የተያያዘ ሲሆን፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የተርሴስ መርከቦች የኢኮኖሚያዊ ኃይል ከፍተኛ ምልክት ናቸው።

> For the king’s ships went to Tarshish with the servants of Huram: every three years once came the ships of Tarshish bringing gold, and silver, ivory, and apes, and peacocks. And king Solomon passed all the kings of the earth in riches and wisdom. 2 Chronicles 9:21, 22.

> ለንጉሡ መርከቦች ከሑራም አገልጋዮች ጋር ወደ ተርሴስ ይሄዱ ነበር፤ የተርሴስም መርከቦች በየሦስት ዓመቱ አንድ ጊዜ ወርቅንና ብርን፣ ዝሆን ጥርስንም፣ ዝንጀሮዎችንና ጣዎሶችን እያመጡ ይመጡ ነበር። ንጉሥ ሰሎሞንም በባለጠግነትና በጥበብ ከምድር ነገሥታት ሁሉ በላይ ሆነ። 2 ዜና መዋዕል 9፥21, 22።

Ships represent economic strength, and Tarshish is the leading economic ship in Bible prophecy. The final generation of Tarshish, represented by the “daughter” of Tarshish is told to “pass through thy land as a river,” and what she finds is that her land has “no more strength,” and can no longer “rejoice” over the kingdom of Tyre. The strength they were looking for was the former economic strength of Zidon, but it was gone for the sea had spoken “saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins,” thus identifying the final generation of the sea, which is the peoples of the world lamenting the destruction of the economy of the world and at which point the people of the world wake up to the reality that they are the last generation of earth’s history, and its too late to prepare for eternal life.

መርከቦች የኢኮኖሚያዊ ኀይልን ይወክላሉ፤ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢትም ተርሴስ ቀዳሚው ኢኮኖሚያዊ መርከብ ናት። በ“የተርሴስ ሴት ልጅ” የተመሰለችው የተርሴስ የመጨረሻ ትውልድ “እንደ ወንዝ በምድርሽ ላይ እለፊ” ተብሎ ይነገራታል፤ የምታገኘውም በምድሯ “ከእንግዲህ ወዲህ ኀይል የለም” መሆኑን ነው፣ በጢሮስም መንግሥት ላይ ከዚህ በኋላ “ደስ ማለት” አትችልም። የፈለጉት ኀይል የቀድሞው የሲዶና ኢኮኖሚያዊ ኀይል ነበር፤ ነገር ግን ባሕሩ “እኔ ምጥ አልያዝም፣ አልወልድምም፣ ጐበዛዝትንም አላሳድግም፣ ድንግሎችንም አላሳድግም” ብሎ ተናግሮ ነበርና ያ ኀይል ጠፍቶ ነበር፤ በዚህም የባሕሩ የመጨረሻ ትውልድ ማን እንደሆነ ይለያል፤ ይህም የዓለም ኢኮኖሚ ጥፋት ላይ የሚያለቅሱ የዓለም ሕዝቦች ናቸው፤ በዚያ ጊዜም የዓለም ሕዝብ እነርሱ የምድር ታሪክ የመጨረሻ ትውልድ መሆናቸውን እውነታ ይገነዘባሉ፣ ለዘላለማዊ ሕይወትም ለመዘጋጀት እጅግ ዘግይቶባቸዋል።

> “Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Evangelism, 62.

> “የዘላለማዊ ትዕይንቶች እውነታ ለሰው ስሜቶች ሲገለጥ፣ ገንዘብ በቅርቡ እጅግ በድንገት ዋጋውን ያጣል።” ኤቫንጀሊዝም፣ 62.

There are two “reports” or messages that cause pain to everyone in the passage. The first “report” concerns Egypt and the second “report” is Tyre. The report of Egypt is in the past tense for Isaiah says, “as at the report concerning Egypt,” thus showing that God had done something with Egypt prior to His destruction of Zidon (the USA.) What God did to Egypt, that also represents the “report” of Egypt, is that He destroyed Egypt in connection with the first time God entered into covenant with a chosen people. The two reports are the same “report.” The report of Egypt is the beginning and the report of Tyre is the ending. The Alpha and Omega has illustrated the covenant with the one hundred and forty-four thousand in the last days with the beginning history of that subject. The “report” concerning Egypt is the Red Sea deliverance when Pharaoh and his host were destroyed, which typifies the final deliverance of God’s people as represented by the “report” which is the “burden of Tyre.”

በዚህ ክፍል ለሁሉም ሰው ህመምን የሚያመጡ ሁለት “ወሬዎች” ወይም መልእክቶች አሉ። የመጀመሪያው “ወሬ” ስለ ግብጽ ነው፤ ሁለተኛው “ወሬ” ግን ጢሮስ ነው። ስለ ግብጽ የተነገረው ወሬ በአለፈ ጊዜ ቅርጽ ተቀምጦአል፤ ምክንያቱም ኢሳይያስ፣ “ስለ ግብጽ በተሰማው ወሬ እንደሆነ” ይላል፤ እንዲሁም እግዚአብሔር ሲዶናን (አሜሪካን) ከማጥፋቱ በፊት ከግብጽ ጋር የፈጸመው አንድ ነገር እንዳለ ያሳያል። እግዚአብሔር በግብጽ ላይ ያደረገው ነገር፣ ያውም ስለ ግብጽ ያለውን “ወሬ” ይወክላል፤ ይህም እግዚአብሔር ከተመረጠ ሕዝብ ጋር በመጀመሪያ ጊዜ ቃል ኪዳን በገባበት ጊዜ ከግብጽ ጋር በተያያዘ ግብጽን ማጥፋቱ ነው። እነዚህ ሁለቱ ወሬዎች አንድና ያው “ወሬ” ናቸው። ስለ ግብጽ ያለው ወሬ መጀመሪያው ነው፤ ስለ ጢሮስ ያለው ወሬ ደግሞ መጨረሻው ነው። አልፋና ኦሜጋ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ከመቶ አርባ አራት ሺህ ጋር ያለውን ቃል ኪዳን በዚያ ጉዳይ የመጀመሪያ ታሪክ አማካኝነት ገልጦአል። ስለ ግብጽ ያለው “ወሬ” ፈርዖንና ሠራዊቱ በጠፉበት ጊዜ የተፈጸመው የቀይ ባሕር ማዳን ነው፤ ይህም “የጢሮስ ሸክም” ተብሎ በተገለጸው “ወሬ” የተመሰለውን የእግዚአብሔር ሕዝብ የመጨረሻ ማዳን ይወክላል።

The power represented in the Bible that destroys the ships of Tarshish is Islam. The subject of Islam will be taken up later, so we will address the subject more fully at a later time. It is represented in the passage as “Chittim” an ancient word for Cyprus, and the passage says that the destruction of Zidon and Tyre is revealed from “Chittim.” The symbol of Islam includes a very specific illustration of the destruction of the United States in Bible prophecy.

በመጽሐፍ ቅዱስ የተወከለው፣ የተርሴስን መርከቦች የሚያጠፋ ኃይል እስልምና ነው። ስለ እስልምና ጉዳይ በኋላ ስለሚነሳ ርዕሱን በኋላ በሙሉ እንመለከተዋለን። በዚህ ክፍል “ኪቲም” ተብሎ ተወክሎአል፤ ይህም ለቆጵሮስ የነበረ ጥንታዊ ቃል ነው፤ እናም ክፍሉ የሲዶናን እና የጢሮስን ጥፋት ከ“ኪቲም” እንደሚገለጥ ይናገራል። የእስልምና ምልክት በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ የአሜሪካን አንድነት ግዛቶች ጥፋት የሚያሳይ እጅግ የተለየ ምሳሌ ያካትታል።

It is important to follow the days and years referenced in the book of Isaiah for they often identify the prophetic time of the passage that follows. Isaiah twenty-three follows the “burden” of the valley of vision in chapter twenty-two, that is preceded by chapter twenty-one that has three burdens,” and all three identify Islam. Before that chapter, in verse one of chapter twenty the setting of the prophetic history where the following prophecies of doom are identified in the following chapters.

በኢሳይያስ መጽሐፍ ውስጥ የተጠቀሱትን ቀናትና ዓመታት መከታተል አስፈላጊ ነው፤ ምክንያቱም እነዚህ ብዙ ጊዜ በኋላ የሚመጣውን ክፍል የሚመለከተውን ትንቢታዊ ጊዜ ይለዩታልና። ኢሳይያስ ሃያ ሦስት በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ ያለውን የራእይ ሸለቆ “ሸክም” ይከተላል፤ ይህም ከእርሱ በፊት ባለው ሃያ አንደኛው ምዕራፍ የተቀደመ ሲሆን፣ በዚያ ሦስት “ሸክሞች” አሉ፤ ሦስቱም እስልምናን ይለያሉ። ከዚያ ምዕራፍ በፊት፣ በሃያኛው ምዕራፍ ቁጥር አንድ ውስጥ፣ በቀጣዮቹ ምዕራፎች የሚገለጹት የጥፋት ትንቢቶች የሚታወቁበት የትንቢታዊ ታሪክ መቼት ተገልጿል።

> In the year that Tartan came unto Ashdod (when Sargon the king of Assyria sent him,) and fought against Ashdod, and took it. Isaiah 20:1.

> ታርታን ወደ አሽዶድ በመጣበት ዓመት፥ ይህም የአሶር ንጉሥ ሳርጎን በላከው ጊዜ፥ በአሽዶድ ላይ ተዋግቶ ያዘው። ኢሳይያስ 20፥1።

The word “Tartan” may be a name or it is most likely a title of a military leader. Tartan came to Ashdod, a city in Egypt and took it in the period of history when the Assyrians were progressively taking control of the world. Assyria typified Babylon. Both Assyria and Babylon were kingdoms that came from the north, kingdoms identified as “lions” that “scattered” God’s sheep and both receive the same punishment. Assyria was first Babylon was last.

“ታርታን” የሚለው ቃል ስም ሊሆን ይችላል፤ ወይም ከሁሉ ይልቅ የወታደራዊ መሪ ማዕረግ መሆኑ ይመስላል። ታርታን ወደ ግብፅ ከተማ ወደሆነችው አሽዶድ መጥቶ ያዘአት፤ ይህም አሦራውያን በቀስ በቀስ የዓለሙን ቁጥጥር እየወሰዱ በነበሩበት የታሪክ ዘመን ነበር። አሦር የባቢሎን ምሳሌ ነበረች። አሦርና ባቢሎን ሁለቱም ከሰሜን የመጡ መንግሥታት ነበሩ፤ “አንበሶች” ተብለው የተለዩ፣ የእግዚአብሔርንም በጎች “የበተኑ” መንግሥታት ሲሆኑ፣ ሁለቱም አንድ ዓይነት ፍርድ ይቀበላሉ። አሦር መጀመሪያ ነበረች፤ ባቢሎን ደግሞ መጨረሻ ነበረች።

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Therefore thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will punish the king of Babylon and his land, as I have punished the king of Assyria. Jeremiah 50:17, 18.

> እስራኤል የተበተነ በግ ነው፤ አንበሶችም አባረሩት፤ መጀመሪያ የአሦር ንጉሥ በላው፥ በኋላም ይህ የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር አጥንቶቹን ሰበረ። ስለዚህ የሰራዊት ጌታ፥ የእስራኤል አምላክ፥ እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ የባቢሎንን ንጉሥና ምድሩን እቀጣለሁ፥ የአሦርን ንጉሥ እንደ ቀጣሁት። ኤርምያስ 50፥17፡18።

Prophetically they are both the “haughty Assyrian.”

በትንቢታዊ መልኩ ሁለቱም “ኩሩው አሦራዊ” ናቸው።

> “When Sennacherib, the haughty Assyrian, reproached and blasphemed God, and threatened Israel with destruction, ‘it came to pass that night, that the angel of the Lord went out, and smote in the camp of the Assyrians an hundred fourscore and five thousand.’ There were ‘cut off all the mighty men of valor, and the leaders and captains,’ from the army of Sennacherib. ‘So he returned with shame of face to his own land.’ [2 Kings 19:35; 2 Chronicles 32:21.]” The Great Controversy, 512.

> “ትዕቢተኛው አሶራዊ ሰናክሬም እግዚአብሔርን በነቀፋና በስድብ ሲናገር፣ እስራኤልንም በጥፋት ሲያስፈራራ፣ ‘በዚያ ሌሊትም እንዲህ ሆነ፤ የእግዚአብሔር መልአክ ወጥቶ በአሶራውያን ሰፈር ውስጥ መቶ ሰማንያ አምስት ሺህ ሰዎችን መታ።’ ከሰናክሬም ሠራዊትም ‘ኃያላን የጦር ሰዎች፣ አለቆችና አዛዦች ሁሉ ተወግደው ተጠፉ።’ ‘እርሱም ፊቱ በኀፍረት ተሸፍኖ ወደ ራሱ ምድር ተመለሰ።’ [2 ነገሥት 19:35፤ 2 ዜና መዋዕል 32:21።]” ታላቁ ተጋድሎ፣ 512።

The year that “Tartan came unto Ashdod” and “took it,” represents the progressive conquering of the world by the papal power as illustrated in the last six verses of Daniel eleven. The history of the Sunday law crisis, which is the “last days” of the investigative judgment, and which leads directly into the executive judgment, (the seven last plagues) is the historical setting represented by the “year” that Tartan came to Ashdod. With the context of that history in place Isaiah then gives three prophecies of doom concerning Islam, one concerning Laodicean Adventism and then the burden of Tyre. Chapter twenty-four is one of the classic examples of the seven last plagues that is followed by chapter twenty-five representing the final deliverance of God’s people, where we find God’s people expressing one of the most well-known statements during the great time of trouble.

“ታርታን ወደ አሽዶድ መጥቶ ያዘባት” የተባለው ዓመት፣ በዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች እንደተገለጸው ዓለም በጳጳሳዊው ኃይል በቀስታ እየተሸነፈ መሄዱን ይወክላል። የእሁድ ሕግ ቀውስ ታሪክ፣ ይህም የምርመራው ፍርድ “የመጨረሻ ዘመን” ሲሆን በቀጥታም ወደ አስፈጻሚው ፍርድ (ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች) የሚያስገባ፣ ታርታን ወደ አሽዶድ በመጣበት “ዓመት” የተወከለው ታሪካዊ አውድ ነው። የዚያ ታሪክ አውድ ከተቀመጠ በኋላ ኢሳይያስ ስለ እስልምና ሦስት የጥፋት ትንቢቶች፣ አንዱን ስለ ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም፣ ከዚያም ስለ ጢሮስ ሸክም ይሰጣል። ምዕራፍ ሃያ አራት ከሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች መካከል አንጋፋ ምሳሌዎች አንዱ ሲሆን፣ በኋላውም ምዕራፍ ሃያ አምስት የእግዚአብሔርን ሕዝብ የመጨረሻ መዳን ይወክላል፤ በዚያም ታላቁ የመከራ ዘመን ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ ከሚናገሩት እጅግ የታወቁ ንግግሮች አንዱን ሲገልጹ እናገኛለን።

> And it shall be said in that day, Lo, this is our God; we have waited for him, and he will save us: this is the Lord; we have waited for him, we will be glad and rejoice in his salvation. Isaiah 25:9.

> በዚያም ቀን፡—እነሆ፥ ይህ አምላካችን ነው፤ በእርሱ ተስፋ አድርገናል፥ እርሱም ያድነናል፤ ይህ እግዚአብሔር ነው፤ በእርሱ ተስፋ አድርገናል፥ በማዳኑም ደስ ይለናል እንጨፍርማለን። ኢሳይያስ 25፥9

The one hundred and forty-four thousand are the wise virgins that waited for their Lord to come to the wedding, though He tarried in agreement with the parable of the ten virgins. They are not Laodiceans, they are Philadelphians. Up to this point this article has been setting the context.

አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ በአሥሩ ድንግል ምሳሌ መሠረት እርሱ ቢዘገይም ጌታቸው ወደ ሰርግ እስኪመጣ ድረስ የጠበቁ ጥበበኛ ድንግሎች ናቸው። እነርሱ ሎዶቅያውያን አይደሉም፤ ፊላዴልፊያውያን ናቸው። እስከዚህ ነጥብ ድረስ ይህ ጽሑፍ ዐውዱን በማቆም ላይ ነበር።

In 1798, Napoleon took the pope captive delivering the prophetic deadly wound that is healed at the end of the world according to Revelation thirteen. At that point the United States took its place as the sixth kingdom of Bible prophecy according to Daniel two, seven, eight and eleven and Revelation twelve, thirteen, sixteen, seventeen and eighteen. From that point on both the Republican horn of the United States and the Protestant horn (Adventism) have forgotten who the papacy is. 1798 is the first year that the nations of the rest of the world acknowledged the United States as a sovereign nation, and it is also the year the first angel’s message arrived in history.

በ1798 ናፖሊዮን ራእይ አሥራ ሦስት መሠረት በዓለም መጨረሻ የሚፈወሰውን የትንቢታዊውን የሞት ቁስል በማድረስ ጳጳሱን በምርኮ ወሰደው። በዚያ ጊዜ ዩናይትድ ስቴትስ ዳንኤል ሁለት፣ ሰባት፣ ስምንት እና አሥራ አንድ እንዲሁም ራእይ አሥራ ሁለት፣ አሥራ ሦስት፣ አሥራ ስድስት፣ አሥራ ሰባት እና አሥራ ስምንት መሠረት በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ የስድስተኛው መንግሥት ስፍራዋን ወሰደች። ከዚያ ጊዜ ጀምሮ የዩናይትድ ስቴትስ ሪፐብሊካን ቀንድ እና ፕሮቴስታንት ቀንድ (አድቬንቲዝም) ጵጵስናው ማን እንደሆነ ረሱ። 1798 የቀረው የዓለም አገሮች ዩናይትድ ስቴትስን ሉዓላዊ ሀገር እንደሆነች ያመኑባት የመጀመሪያው ዓመት ነበር፤ እንዲሁም የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በታሪክ ውስጥ የደረሰበት ዓመትም ነው።

The “motto” of a Protestant at that time was, “the Bible and the Bible only.” Protestants identify themselves as defenders of the Bible alone, and when Adventism took their mantel at the arrival of the second angel, they accepted that “motto,” and were afterward labelled the “people of the book.” They had been given, through the ministry of William Miller a set of rules that would, if properly employed open the Bible to the minds of all who wished to hear. Miller’s Rules of Prophetic Interpretation are what inspiration says we must study if we are to give the third angel’s message.

በዚያን ጊዜ የፕሮቴስታንት ሰው “መሪ ቃል”፣ “መጽሐፍ ቅዱስ፣ እና መጽሐፍ ቅዱስ ብቻ” የሚል ነበር። ፕሮቴስታንቶች ራሳቸውን የመጽሐፍ ቅዱስ ብቻ ተከላካዮች እንደሆኑ ያስረዳሉ፤ እና አድቬንቲዝም በሁለተኛው መልአክ መምጣት ጊዜ ልብሳቸውን በወሰደ ጊዜ፣ ያን “መሪ ቃል” ተቀበለ፣ ከዚያም በኋላ “የመጽሐፉ ሕዝብ” ተብሎ ተጠራ። በዊልያም ሚለር አገልግሎት አማካኝነት፣ በትክክል ቢተገበሩ መጽሐፍ ቅዱስን ለመስማት ለሚፈልጉ ሁሉ አእምሮ የሚከፍቱ የሕጎች ስብስብ ተሰጥቶአቸው ነበር። የሚለር የትንቢት ትርጓሜ ሕጎች መነሣሣት እኛ ሦስተኛውን መልአክ መልእክት ለመስጠት ከሆነ ማጥናት ያለብን ናቸው የሚልባቸው ናቸው።

> “Said Christ, ‘If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me.’ Again he said, ‘I am the light of the world; he that followeth me shall not walk in darkness.’ The light of truth is going forth like a burning lamp, and those who love the light will not walk in darkness. They will study the Scriptures, that they may know of a surety that they are listening to the voice of the true Shepherd, and not that of a stranger.

> ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ «ማንም ሰው ከእኔ በኋላ ሊመጣ ቢፈልግ፥ ራሱን ይካድ፥ መስቀሉንም ይሸከም፥ እኔንም ይከተለኝ።» ደግሞ እንዲህ አለ፦ «እኔ የዓለም ብርሃን ነኝ፤ እኔን የሚከተለኝ በጨለማ አይመላለስም።» የእውነት ብርሃን እንደሚነድ መብራት እየበራ ወደ ፊት እየወጣ ነው፥ ብርሃኑንም የሚወዱ በጨለማ አይመላለሱም። የእውነተኛውን እረኛ ድምፅ እንጂ የእንግዳውን እንዳልሆነ በእርግጥ እንዲያውቁ፥ ቅዱሳት መጻሕፍትን ይመረምራሉ።

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> “የሦስተኛውን መልአክ መልእክት በመስበክ የተሰማሩ ሰዎች አባት ሚለር ተቀብሎ በተከተለው እቅድ መሠረት ቅዱሳት መጻሕፍትን እየመረመሩ ነው። አባት ሚለር Views of the Prophecies and Prophetic Chronology በሚል ርእስ በተሰየመው ትንሽ መጽሐፍ ውስጥ ለመጽሐፍ ቅዱስ ጥናትና ትርጓሜ የሚከተሉትን ቀላል ሆነው ነገር ግን አስተዋይና ጠቃሚ ሕጎች ይሰጣል፦”

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> “‘1. በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ቀርቦ ለተገለጸው ርእስ እያንዳንዱ ቃል የራሱ ትክክለኛ ተፅእኖ ሊኖረው ይገባል፤ 2. መጽሐፍ ቅዱስ ሁሉ አስፈላጊ ነው፥ በትጋት በመተግበርና በመመርመርም ሊገባ ይችላል፤ 3. በእምነት የሚጠይቁ፥ ሳይወላውሉ ለሚለምኑ በመጽሐፍ ቅዱስ የተገለጠ ምንም ነገር ሊሰወርባቸው አይችልም፥ አይሰወርባቸውምም፤ 4. ትምህርትን ለማስተዋል፥ ልታውቁት በምትፈልጉት ርእስ ላይ ያሉትን መጻሕፍት ሁሉ አንድ ላይ አምጡ፤ ከዚያም እያንዳንዱ ቃል የራሱን ተገቢ ተፅእኖ እንዲኖረው ፍቀዱለት፤ እናም ንድፈ ሐሳባችሁን ያለ ምንም ተቃርኖ ማቆም ከቻላችሁ፥ በስህተት ላይ ልትሆኑ አትችሉም፤ 5. መጽሐፍ ቅዱስ የራሱ መግለጫ ራሱ መሆን አለበት፥ ምክንያቱም ለራሱ መለኪያ ነውና። እኔ አንድ አስተማሪ እንዲተረጉምልኝ ብተማመንበት፥ እርሱም ትርጉሙን በግምት ቢያወጣ፥ ወይም በክፍለ እምነቱ ምክንያት እንዲሁ እንዲሆን ቢመኝ፥ ወይም ጥበበኛ እንደሚመስል ሊቈጠር ቢሻ፥ እንግዲያስ የእርሱ ግምት፥ ምኞት፥ እምነተ ክፍል፥ ወይም ጥበብ እንጂ መጽሐፍ ቅዱስ ደንቤ አይሆንም።’”

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> “ከላይ የተጠቀሰው የእነዚህ መመሪያዎች አንድ ክፍል ነው፤ እኛም በመጽሐፍ ቅዱስ ጥናታችን ውስጥ ሁላችን የቀረቡትን መርሆች በመጠንቀቅ ብንታዘዝ መልካም ነው።”

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> “እውነተኛ እምነት በቅዱሳት መጻሕፍት ላይ የተመሠረተ ነው፤ ነገር ግን ሰይጣን ቅዱሳት መጻሕፍትን በማጣመም ስሕተትን ለማስገባት እጅግ ብዙ ዘዴዎችን ይጠቀማል፤ ስለዚህ ሰው እነርሱ በእውነት የሚያስተምሩትን ማወቅ ቢፈልግ ታላቅ ጥንቃቄ ያስፈልገዋል። በዚህ ዘመን ካሉት ታላላቅ ማታለያዎች አንዱ፣ በስሜት ላይ እጅግ መቆየት እና ያ ቃል ከስሜት ጋር ስለማይስማማ የእግዚአብሔርን ቃል ግልጽ ንግግሮች እያልተቀበሉ ቅንነትን መጠየቅ ነው። ብዙዎች ለእምነታቸው ከስሜት በቀር ሌላ መሠረት የላቸውም። ሃይማኖታቸው በመነቃቃት የተመሠረተ ነው፤ ያም ሲያቆም እምነታቸው ይጠፋል። ስሜት ገለባ ሊሆን ይችላል፤ የእግዚአብሔር ቃል ግን ስንዴ ነው። ነቢዩም፣ ‘ገለባውስ ከስንዴው ጋር ምን አለው?’ ይላል።”

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> “በፍጹም ያልነበራቸውን እና ሊያገኙትም ያልቻሉትን ብርሃንና እውቀት ስላልተጠነቀቁ ማንም አይፈረድበትም። ነገር ግን ብዙዎች ከዓለም መለኪያ ጋር ለመስማማት ስለሚፈልጉ በክርስቶስ አምባሳደሮች የቀረበላቸውን እውነት ለመታዘዝ ይከለክላሉ፤ ወደ አስተዋላቸው የደረሰው እውነት፣ በነፍሳቸው ውስጥ የበራው ብርሃን በፍርድ ቀን ይፈርድባቸዋል። በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች ሁሉንም ዘመናት ሲያበራ የነበረው የተሰበሰበ ብርሃን አለን፣ እኛም በዚህ መጠን ተመጣጣኝ ኃላፊነት እንጠየቃለን። የቅድስና መንገድ ከዓለም ጋር በአንድ ደረጃ ላይ አይደለም፤ ከፍ ብሎ የተዘጋጀ መንገድ ነው። በዚህ መንገድ ብንሄድ፣ በጌታ ትእዛዛት መንገድ ብንሮጥ፣ ‘የጻድቃን መንገድ እንደሚያበራ ብርሃን ነው፤ እርሱም ፍጹም ቀን እስኪሆን ድረስ ይበልጥ ይበራል’ የሚለውን እናገኛለን።” Review and Herald, November 25, 1884.

You can read in more detail about William Miller’s rules in the Article entitled William Miller under the Prophetic Keys category.

በትንቢታዊ ቁልፎች ምድብ ሥር ባለው “William Miller” በሚል ርዕስ ጽሑፍ ውስጥ ስለ ዊልያም ሚለር ሕጎች በበለጠ ዝርዝር ማንበብ ይችላሉ።

In “our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth” within “Father Miller’s” rules of prophetic interpretation. The horn of Protestantism was given the sacred document we call the Bible, and also given the responsibility to defend and promote the principles contained therein, and the Protestant horn was also given a set of rules to rightly divide the sacred documents’ meaning and intent.

በ«እኛ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት» ውስጥ በ«አባት ሚለር» የትንቢት ትርጓሜ መመሪያዎች ውስጥ የተቀመጡትን መርሆች ሁላችንም በትጋት ብንጠብቅ መልካም ነው። ለፕሮቴስታንቲዝም ቀንድ መጽሐፍ ቅዱስ ብለን የምንጠራው ቅዱስ ሰነድ ተሰጥቶት ነበር፤ እንዲሁም በውስጡ የተካተቱትን መርሆች የመከላከልና የማስፋፋት ኃላፊነት ደግሞ ተሰጥቶት ነበር፤ እንዲሁም ለፕሮቴስታንት ቀንድ የቅዱሱን ሰነዶች ትርጉምና ዓላማ በትክክል ለመለየት የሚያስችል የመመሪያዎች ስብስብ ደግሞ ተሰጥቶት ነበር።

The horn of Republicanism was given a sacred document we call the Constitution, and also given the responsibility to defend and promote the principles contained therein. The Republican horn was also given a set of rules to rightly divide the sacred documents’ meaning and intent. The rules given to rightly divide the Constitution is the Bill of Rights and it enshrines the most important purpose of the Constitution in the first rules of the Bill of Rights. The First Amendment listed in the Bill of Rights is the freedom of religion, expression, speech, and the press.

የሪፐብሊካኒዝም ቀንድ እኛ ሕገ መንግሥት ብለን የምንጠራው ቅዱስ ሰነድ ተሰጠው፣ እንዲሁም በውስጡ የተካተቱትን መርሆች ለመጠበቅና ለማስፋፋት ኃላፊነት ተሰጠው። ሪፐብሊካን ቀንዱ ደግሞ የዚህን ቅዱስ ሰነድ ትርጉምና ዓላማ በትክክል ለመለየት የሚያስችል የደንብ ስብስብ ተሰጠው። ሕገ መንግሥቱን በትክክል ለመለየት የተሰጡት ደንቦች የመብቶች ድንጋጌ ሲሆኑ፣ በዚያም ውስጥ ከሕገ መንግሥቱ እጅግ አስፈላጊው ዓላማ በየመብቶች ድንጋጌው የመጀመሪያ ደንቦች ተቀመጠ። በየመብቶች ድንጋጌው የተዘረዘረው የመጀመሪያው ማሻሻያ የሃይማኖት፣ የመግለጫ፣ የንግግር እና የፕሬስ ነጻነት ነው።

> “Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances.” U.S. Constitution, amend. I

> «ኮንግረስ ስለ ሃይማኖት መመስረት የሚመለከት ሕግ ወይም የሃይማኖትን በነፃ መፈጸም የሚከለክል ሕግ አያወጣም፤ ወይም የንግግርን ነፃነት ወይም የፕሬስን ነፃነት የሚገድብ ሕግ፤ ወይም ሕዝቡ በሰላም ለመሰብሰብና ለቅሬታዎቻቸው መፍትሔ እንዲሰጥ መንግሥትን ለመማጸን ያላቸውን መብት የሚገድብ ሕግ አያወጣም።» የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ሕገ መንግሥት፣ ማሻሻያ 1

The Sunday law is an open attack against the first issue of the Constitution, which guarantees freedom of religion, which is eliminated at the Sunday law, thus marking the end of the Constitution, the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the beginning of the persecution against those who are then proclaiming the third angel’s message in a loud cry. Those who are proclaiming the loud cry of the third angel and protesting against the destruction of the first Amendment and the Constitution are persecuted by those who were supposed to be upholding and applying the sacred rules, which defend the sacred document they were ordained to defend. This is an illustration of understanding and applying the parallel histories of the two horns of the lamb-like earth beast. The founding Fathers of the Constitution parallel Father Miller. The term Father used for Miller is used to designate a leader, not a popish priest. The Bible forbids calling men father who are professing to be spiritual guides. The Millerites are named after their father, as is often the case. To miss this distinction is to miss some of what the Elijah message means, when it turns the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.

የእሁድ ሕግ የሃይማኖት ነፃነትን የሚያረጋግጥ በሕገ መንግሥቱ የመጀመሪያው ማሻሻያ ላይ የተከፈተ ጥቃት ነው፤ ይህም በእሁድ ሕግ ላይ ይወገዳል፥ በዚህም የሕገ መንግሥቱ ፍጻሜ፣ የአሜሪካ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ያለው ስድስተኛው መንግሥት እንደ ሆነ ፍጻሜው፣ እና በዚያን ጊዜ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት በታላቅ ጩኸት የሚያውጁትን ላይ የሚጀምረው ስደት ምልክት ይደረጋል። የሦስተኛውን መልአክ ታላቅ ጩኸት የሚያውጁ እና የመጀመሪያው ማሻሻያና የሕገ መንግሥቱን ጥፋት የሚቃወሙ እነዚያ፣ በመከበር እና በመፈጸም የተጠሩትን ቅዱሳን ሥርዓቶች፣ እነርሱም ለመጠበቅ የተሾሙትን ቅዱስ ሰነድ የሚከላከሉትን፣ ሊያቆሙና ሊፈጽሙ የነበሩ በእነዚያ ሰዎች ይሰደዳሉ። ይህ የበግ መሳይ የምድር አውሬ ሁለቱ ቀንዶች ተመሳሳይ ታሪኮችን መረዳትና መተግበር የሚያሳይ ምሳሌ ነው። የሕገ መንግሥቱ መሥራች አባቶች ከአባት ሚለር ጋር ተመሳሳይ ናቸው። ለሚለር የተጠቀመው “አባት” የሚለው ቃል መሪን ለመጠቆም እንጂ የጳጳሳዊ ካህንን ለማመልከት አይደለም። መጽሐፍ ቅዱስ ሰዎች መንፈሳዊ መሪዎች እንደሆኑ ሲናገሩ አባት ብሎ መጠራትን ይከለክላል። ሚለራውያን እንደ ብዙ ጊዜ ልማድ ሆኖ እንደሚገኘው በአባታቸው ስም ተሰይመዋል። ይህን ልዩነት ማጣት የኤልያስ መልእክት ልቦችን ከአባቶች ወደ ልጆች እና ከልጆችም ወደ አባቶች በሚመልስበት ጊዜ ምን ማለት እንደሆነ ያለውን አንዳንድ ክፍል ማጣት ነው።

The United States in Isaiah twenty-three is the sixth kingdom of Bible prophecy and it remains so until it overturns its Constitution at the rapidly approaching Sunday law. The sixth kingdom rules for seventy prophetic years, which are the days of one king. The kingdom (a king is a kingdom) that ruled for seventy years was Babylon. During the seventy years the horn of the state was the government of Babylon and the horn of the church was the Chaldeans. Daniel, Shadrach, Meshack and Abednego represent the one hundred and forty-four thousand. Both horns and God’s people are represented in Daniel’s testimony. The seventy years of captivity in Babylon was the days of one king that Isaiah employs to identify that the prophetic history of the United States and the history of Adventism as 1798 until the Sunday law.

በኢሳይያስ ሃያ ሦስት ውስጥ የተጠቀሰችው አሜሪካ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ ስድስተኛው መንግሥት ናት፤ ፈጥኖ እየቀረበ ባለው የእሁድ ሕግ ሕገ መንግሥቷን እስክትገለብጥ ድረስም እንዲሁ ትቀጥላለች። ስድስተኛው መንግሥት ሰባ ትንቢታዊ ዓመታት ይገዛል፤ እነዚህም የአንድ ንጉሥ ዘመን ናቸው። ሰባ ዓመት የገዛው መንግሥት (ንጉሥ ማለት መንግሥት ነው) ባቢሎን ነበረች። በእነዚያ ሰባ ዓመታት ውስጥ የመንግሥት ቀንድ የባቢሎን መንግሥት ነበር፣ የቤተ ክርስቲያንም ቀንድ ከለዳውያን ነበሩ። ዳንኤል፣ ሳድራቅ፣ ሜሳቅ እና አቤድናጎ መቶ አርባ አራት ሺህን ይወክላሉ። ሁለቱም ቀንዶች እና የእግዚአብሔር ሕዝብ በዳንኤል ምስክርነት ውስጥ ተወክለዋል። በባቢሎን የነበረው የሰባ ዓመት ምርኮኝነት ኢሳይያስ ከ1798 ጀምሮ እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን የአሜሪካ ትንቢታዊ ታሪክና የአድቬንቲዝም ታሪክ ለመለየት የተጠቀመበት የአንድ ንጉሥ ዘመን ነበር።

Identifying that the line of prophetic history for both horns of the United States allows us to consider the ending and beginning, with the two horn witnesses to identify the characteristic of the other horn. After all the horns were the same. In Daniel there were horns, some broken, with horns that grew out of the broken horn. Some horns in Daniel were not the same size as each other, coming up later than the other. Not so, with the two horns of the United States. Those two horns parallel each other through the same history and produce the same waymarks, though different from one another in terms of their purpose. There are caveats within the history that are also important to understand.

ለዩናይትድ ስቴትስ ሁለቱም ቀንዶች የትንቢታዊ ታሪክ መስመር እንዳላቸው መለየታችን፣ በሁለቱ ቀንድ ምስክሮች ሌላውን ቀንድ የሚለይ ባህርይ ለመለየት መጨረሻውንና መጀመሪያውን እንድናስብ ያስችለናል። ከሁሉም በኋላ ቀንዶቹ አንድ ዓይነት ነበሩ። በዳንኤል ውስጥ ቀንዶች ነበሩ፤ አንዳንዶቹ ተሰብረው ነበር፣ ከተሰበረውም ቀንድ የበቀሉ ቀንዶች ነበሩ። በዳንኤል ውስጥ አንዳንድ ቀንዶች እርስ በርሳቸው አንድ መጠን አልነበራቸውም፤ አንዱ ከሌላው በኋላ ይወጣ ነበር። ነገር ግን በዩናይትድ ስቴትስ ሁለቱ ቀንዶች እንዲህ አይደሉም። እነዚያ ሁለት ቀንዶች በተመሳሳይ ታሪክ ውስጥ እርስ በርሳቸው ይጓዛሉ፣ እናም ምንም እንኳ በዓላማቸው እርስ በርሳቸው የተለዩ ቢሆኑም ተመሳሳይ የመንገድ ምልክቶችን ያፈራሉ። በዚህ ታሪክ ውስጥ ለመረዳት እጅግ አስፈላጊ የሆኑ ገደቦችም አሉ።

In the beginning of Adventism there was a change from the prophetic history represented by the church of Philadelphia unto the church of Laodicea. There must be therefore at the end a change from the prophetic history of Laodicea. The Revelation of Jesus Christ includes the light of this understanding and it is part of what is being unsealed at this time.

በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ፣ በፊላደልፊያ ቤተ ክርስቲያን የተወከለው የትንቢታዊ ታሪክ ወደ ሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያን ተለወጠ። ስለዚህ በመጨረሻ ደግሞ ከሎዶቅያ ትንቢታዊ ታሪክ ለውጥ ሊኖር ይገባል። የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ የዚህን መረዳት ብርሃን ያካትታል፣ ይህም በዚህ ዘመን ከሚፈታው ነገር አካል ነው።

And “after the end of seventy years” the pope will “sing” and the “forgotten” “harlot” will be remembered. She is “remembered” at the Sunday law, where the issue is between the worship of the sun, or the worship of the day that God’s law informed mankind to “remember.”

እና “ከሰባ ዓመታት መጨረሻ በኋላ” ጳጳሱ “ይዘምራል” እና “የተረሳችው” “ጋለሞታ” ትታሰባለች። እርስዋም በእሁድ ሕግ ጊዜ “ትታሰባለች፤” በዚያም ጉዳዩ በፀሐይ አምልኮ እና የእግዚአብሔር ሕግ ለሰው ልጅ “አስታውስ” ብሎ ያስታወቀውን ቀን በማምለክ መካከል ይሆናል።

In this article we have identified that the history of Babylon’s seventy-year rule typifies the history of the United States from 1798 until the Sunday law. In a previous article and often in Habakkuk’s Tables we identify that the captivity in and deliverance from Egypt, also typifies the history of the United States and God’s people. Those four histories of Babylon, Egypt, Adventism and the United States are not the only lines to bring upon these lines, but when we apply the rule of first mention to those four lines—it is absolutely amazing. I will close this article with one simple and partial illustration of what I mean, and what I intend to continue with when we further address the history of Isaiah twenty-three at a later time.

በዚህ ጽሑፍ ውስጥ የባቢሎን ሰባ ዓመት ግዛት ታሪክ ከ1798 ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ያለውን የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ታሪክ እንደሚወክል ለይተን አሳይተናል። በቀደመ ጽሑፍ እና ብዙ ጊዜም በዕንባቆም ሰንጠረዦች ውስጥ፣ በግብፅ የነበረው ምርኮ እና ከዚያ መዳን ደግሞ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስን እና የእግዚአብሔርን ሕዝብ ታሪክ እንደሚወክል እናሳያለን። እነዚህ አራት ታሪኮች፣ ማለትም የባቢሎን፣ የግብፅ፣ የአድቬንቲዝም እና የዩናይትድ ስቴትስ ታሪኮች፣ በእነዚህ መስመሮች ላይ ለማምጣት ያሉት ብቻ አይደሉም፤ ነገር ግን የመጀመሪያ መጠቀስ ሕግን በእነዚህ አራት መስመሮች ላይ ስንተግብር፣ እጅግ አስደናቂ ነው። ይህን ጽሑፍ የምዘጋው በምን ማለቴ እንደሆነ የሚያሳይ አንድ ቀላልና ከፊል ምሳሌ በማቅረብ ነው፤ እንዲሁም በኋላ በኢሳይያስ ሃያ ሦስት ታሪክ ላይ ወደ ተጨማሪ ምርመራ ስንመለስ ልቀጥልበት የምፈልገውም ይህንኑ ነው።

The history of Babylon has a converted king at the beginning and a wicked king at the end. Doesn’t matter if it were Biden or Trump, for the book of Daniel teaches that it is God who sets up rulers and takes them down. What can be sure about either a Democrat or Republican leader at the time of the Sunday law is that they are a wicked leader. Nebuchadnezzar was Babylon, he was the tyrant of Babylon, willing to throw three good men into the fire. But he was eventually converted to Daniel’s God. Not so with the last leader Belshazzar. He was a wicked king. The United States in prophecy begins as a lamb, a symbol of Christ and His sacrifice for mankind. At the end the United States will speak as a dragon. The change from Christ to Satan in this line of history is represented by the difference of Nebuchadnezzar and Belshazzar.

የባቢሎን ታሪክ በመጀመሪያው ላይ የተለወጠ ንጉሥ አለው፣ በመጨረሻውም ክፉ ንጉሥ አለው። ቢደን ወይም ትራምፕ ቢሆን አይገባም፤ ምክንያቱም የዳንኤል መጽሐፍ ገዢዎችን የሚያቆምና የሚያወርድ እግዚአብሔር እርሱ እንደሆነ ያስተምራልና። በእሑድ ሕግ ዘመን ዴሞክራት ወይም ሪፐብሊካን መሪ ስለሚሆን እርግጠኛ ሊሆን የሚችለው ነገር፣ እርሱ ክፉ መሪ እንደሚሆን ብቻ ነው። ናቡከደነፆር ባቢሎን ነበር፤ እርሱ የባቢሎን ግፈኛ ነበር፣ ሦስት በጎ ሰዎችን ወደ እሳት ለመጣል ፈቃደኛ ነበር። ነገር ግን በመጨረሻ ወደ የዳንኤል አምላክ ተለወጠ። ከመጨረሻው መሪ ቤልሻፄር ጋር ግን እንዲህ አልነበረም። እርሱ ክፉ ንጉሥ ነበር። ዩናይትድ ስቴትስ በትንቢት ውስጥ እንደ በግ ትጀምራለች፤ ይህም የክርስቶስና ለሰው ልጅ ያደረገው መሥዋዕት ምልክት ነው። በመጨረሻ ግን ዩናይትድ ስቴትስ እንደ ዘንዶ ትናገራለች። በዚህ የታሪክ መስመር ውስጥ ከክርስቶስ ወደ ሰይጣን የሚሆነው ለውጥ በናቡከደነፆርና በቤልሻፄር መካከል ባለው ልዩነት ይወከላል።

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “ቤልሻጸር የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማወቅና ለማድረግ ብዙ እድሎች ተሰጥተውት ነበር። አያቱ ናቡከደነጾር ከሰዎች ማኅበር እንደተባረረ አይቶ ነበር። ያ ትዕቢተኛ ንጉሥ የሚመካበት የነበረው አእምሮ ከሰጠው አምላክ እንደተወሰደበት አይቶ ነበር። ንጉሡ ከመንግሥቱ እንደተባረረና የምድረ በዳ አራዊት ጓደኛ እንደተደረገ አይቶ ነበር። ነገር ግን የቤልሻጸር መዝናናትን መውደድና ራሱን ማክበር ፈጽሞ ሊረሳቸው የማይገቡትን ትምህርቶች አጠፋባቸው፤ እርሱም በናቡከደነጾር ላይ የታዩ ፍርዶችን ያመጡ ከነበሩት ኃጢአቶች ጋር ተመሳሳይ ኃጢአቶችን ፈጸመ። በጸጋ የተሰጡትን እድሎች አባከነ፤ እውነትን ለማወቅ በእጁ ውስጥ ያሉትን አጋጣሚዎች መጠቀም ቸል አለ። ‘እንድን ልዳን ምን ላድርግ?’ የሚለውን ጥያቄ ያ ታላቅ ነገር ግን ሞኝ ንጉሥ በግዴለሽነት አለፈው።” Bible Echo, April 25, 1898.

Notice that the wicked Belshazzar was the foolish king. He suffered the same judgment as his father Nebuchadnezzar, for both judgments were represented as the “seven times” of Leviticus twenty-six. Nebuchadnezzar was in the fields living like a beast for twenty-five hundred and twenty days, which is seven biblical years and his son Belshazzar’s judgment which written on the wall represents twenty-five hundred and twenty as well. The difference was the judgment against Nebuchadnezzar converted him and made him a wise king, whereas Belshazzar’s judgment was upon the foolish king.

ክፉው ብልሻጽር ሰነፍ ንጉሥ እንደነበረ ልብ በሉ። ሁለቱም ፍርዶች በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ እንደ “ሰባት ዘመናት” ስለተመለከቱ እርሱ እንደ አባቱ ነቡከደነፆር ያውኑ ፍርድ ተቀበለ። ነቡከደነፆር ሰባት መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዓመታት በሆኑ ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ቀናት በሜዳ እንደ አውሬ እየኖረ ነበር፤ በልጁም ብልሻጽር ላይ በግድግዳው ላይ የተጻፈው ፍርድ ደግሞ ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያን እንዲሁ ይወክላል። ልዩነቱ ግን በነቡከደነፆር ላይ የመጣው ፍርድ እርሱን ለወጠውና ጥበበኛ ንጉሥ አደረገው፤ በእንግዲህ ብልሻጽር ላይ የመጣው ፍርድ ግን በሰነፉ ንጉሥ ላይ ነበረ።

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “ለመጨረሻው የባቢሎን ገዥ፣ እንደ ምሳሌ ለመጀመሪያው እንደመጣለት ሁሉ፣ የመለኮታዊው ጠባቂ ፍርድ መጣ፤ ‘አንተ ንጉሥ ሆይ፣ ... መንግሥቱ ከአንተ ተወስዷል።’ ዳንኤል 4፥31።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 533።

The handwriting on the wall for the last president is the first amendment which identifies the “wall” of separation of church and state, which the final foolish king does not understand. The “seven times” of Leviticus twenty-six represents a “scattering of the people” that is accomplished by the king of the north at the Sunday law. That scattering is the national ruin that follows the Sunday law. The sixth nation forgot the lessons of their founding fathers who penned the Constitution to protect not only from a corrupt church, but also from the tyrannical European kings that the corrupt woman slept with. The founding fathers represent those who rejected the papacy and the kings of Europe for they knew from their own experience after coming out of a scattering of twelve hundred and sixty years of papal darkness, that protections against that type of tyranny must be the center piece of their new Constitution. They were wise fathers, they were lamb-like, but not so with the last father, for he will speak as a dragon. The Fathers came out of a scattering and the son goes back into a scattering. The tyrant in both instances is the first papacy and the last papacy.

ለመጨረሻው ፕሬዚዳንት በቅጥሩ ላይ የተጻፈው ጽሕፈት፣ የ“ቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት” መለያየት ያለበትን “ቅጥር” የሚገልጽ የመጀመሪያው ማሻሻያ ነው፤ ይህንንም የመጨረሻው ሞኝ ንጉሥ አያስተውልም። በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የተጠቀሰው “ሰባት ጊዜ”፣ በእሁድ ሕግ ጊዜ በሰሜኑ ንጉሥ የሚፈጸመውን “የሕዝቡ መበተን” ይወክላል። ያ መበተን ከእሁድ ሕግ በኋላ የሚመጣው ብሔራዊ ጥፋት ነው። ስድስተኛው ሕዝብ፣ ሕገ መንግሥቱን የጻፉትን የመሥራች አባቶቹን ትምህርቶች ረሳ፤ እነርሱም ያንን ሕገ መንግሥት የጻፉት ከተበላሸች ቤተ ክርስቲያን ብቻ ሳይሆን፣ ያች የተበላሸች ሴት ከእነርሱ ጋር ያደረችው ግንኙነት ከነበረው ከአውሮፓ ግፈኛ ነገሥታትም ለመጠበቅ ነበር። የመሥራች አባቶች ጳጳሳዊ ሥልጣንንና የአውሮፓን ነገሥታት የተቃወሙ ሰዎችን ይወክላሉ፤ ምክንያቱም እነርሱ ራሳቸው ከአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታት የጳጳሳዊ ጨለማ መበተን ውስጥ ከወጡ በኋላ ባገኙት ልምድ እንደሚያውቁት፣ ከእንዲህ ዓይነት ግፍ የሚጠብቁ መከላከያዎች የአዲሱ ሕገ መንግሥታቸው ማዕከላዊ ክፍል መሆን እንዳለባቸው ነበር። እነርሱ ጥበበኛ አባቶች ነበሩ፤ እንደ በግም ያሉ ነበሩ፤ ነገር ግን ከመጨረሻው አባት ጋር እንዲሁ አይደለም፥ እርሱ እንደ ዘንዶ ይናገራልና። አባቶቹ ከመበተን ወጡ፤ ልጁ ግን ወደ መበተን ይመለሳል። በሁለቱም ሁኔታዎች ግፈኛው አንደኛው ጵጵስና እና መጨረሻው ጵጵስና ናቸው።

The symbol of the judgment upon Nebuchadnezzar, the first king and the last king Belshazzar was the “seven times” scattering of Leviticus twenty-six. Nebuchadnezzar lived it, and Belshazzar had it written upon the wall as his epitaph the very night he died. The symbol of the Republican horn in the beginning was its escape from the king of the north’s bondage and the symbol of the Republican horn at its end is captivity brought about from the king of the north. The Sunday law is the “very night” that it dies as the sixth kingdom of Bible prophecy. In all four illustrations, Belshazzar, Nebuchadnezzar, and the beginning and ending of the Republican horn the twenty-five twenty of Leviticus twenty-six, is the symbol represented at the beginning and the ending. That represents the signature of Alpha and Omega.

የፍርዱ ምልክት በናቡከደነፆር፣ በመጀመሪያው ንጉሥ፣ እና በመጨረሻው ንጉሥ ብልጣሶር ላይ የነበረው የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የ“ሰባት ዘመን” መበተን ነበር። ናቡከደነፆር ይህን በሕይወቱ አገኘው፤ ብልጣሶር ደግሞ የሞተበት በዚያች ሌሊት እንደ መቃብር ጽሑፉ በግድግዳው ላይ ተጽፎለት ነበር። በመጀመሪያው የሪፐብሊካን ቀንድ ምልክት ከሰሜን ንጉሥ ባርነት ማምለጡ ነበር፤ በመጨረሻውም የሪፐብሊካን ቀንድ ምልክት ከሰሜን ንጉሥ የመጣ ምርኮኝነት ነው። የእሑድ ሕግ እንደ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት የሚሞትበት “በዚያች ሌሊት” ነው። በእነዚህ አራት ምሳሌዎች ሁሉ፣ ብልጣሶር፣ ናቡከደነፆር፣ እና የሪፐብሊካን ቀንድ መጀመሪያና መጨረሻ፣ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ሃያ አምስት ሃያ የሆነው በመጀመሪያውም በመጨረሻውም የተወከለ ምልክት ነው። ይህም የአልፋና የኦሜጋ ፊርማን ይወክላል።

The first “time prophecy” William Miller discovered was the twenty-five twenty of Leviticus twenty-six. It was the first stone in the foundation that Jesus laid through the work of Miller. It was also the first foundational truth that was set aside by Adventism in 1863. When all of Miller’s stones of truth were put into the foundation, those truths were represented on the two tables of Habakkuk, which are the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two tables represent the covenant relationship between God and His denominated people just as the two tables of the Ten Commandments represented the covenant with ancient Israel.

ዊልያም ሚለር ያገኘው የመጀመሪያው “የዘመን ትንቢት” የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ያለው ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ነበር። እርሱም ኢየሱስ በሚለር አገልግሎት አማካኝነት በአኖረው መሠረት ውስጥ የመጀመሪያው ድንጋይ ነበር። እንዲሁም በ1863 አድቬንቲዝም ወደ ጎን ያስቀመጠው የመጀመሪያው መሠረታዊ እውነት ነበር። የሚለር ሁሉም የእውነት ድንጋዮች በመሠረቱ ውስጥ በተቀመጡ ጊዜ፣ እነዚያ እውነቶች በዕንባቆም ሁለቱ ጽላቶች ላይ ተወክለው ነበር፤ እነዚህም የ1843 እና የ1850 የፓይነሮች ቻርቶች ናቸው። እነዚህ ሁለቱ ጽላቶች፣ ሁለቱ የአሥርቱ ትእዛዛት ጽላቶች ከጥንታዊቷ እስራኤል ጋር ያለውን ቃል ኪዳን እንደወከሉ ሁሉ፣ ከእግዚአብሔር እና በስሙ ከተሰየሙ ሕዝቡ መካከል ያለውን የቃል ኪዳን ግንኙነት ይወክላሉ።

At the end of Laodicean Adventism, when it is spewed out of the mouth of the Lord at the Sunday law, the handwriting on the wall is those two sacred pioneer charts. Charts which they are unable to read, for they refused to be benefitted by the warning message in their beginning of their history….

በሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ፍጻሜ ላይ፣ በእሑድ ሕግ ጊዜ ከጌታ አፍ በሚተፋበት ጊዜ፣ በግድግዳው ላይ የተጻፈው ጽሕፈት እነዚያ ሁለቱ ቅዱሳን የመሥራች አቅኚዎች ሰንጠረዦች ናቸው። እነርሱ ሊያነቧቸው የማይችሉት ሰንጠረዦች ናቸው፤ ምክንያቱም በታሪካቸው መጀመሪያ ላይ ከተሰጠው የማስጠንቀቂያ መልእክት ለመጠቀም እምቢ አሉና….

The financial crisis of 1837 in the United States was a complex event triggered by a combination of economic factors, policies, and speculative activities.

በአሜሪካ የ1837 የገንዘብ ቀውስ በተለያዩ ኢኮኖሚያዊ ምክንያቶች፣ ፖሊሲዎች፣ እና ግምታዊ ንግድ እንቅስቃሴዎች ጥምረት የተነሳ ውስብስብ ክስተት ነበር።

Speculative Bubble: In the years leading up to 1837, there was a speculative boom in land and investments, driven in part by the westward expansion of the country. Land speculation, particularly in the western frontier, led to inflated land prices and excessive borrowing.

የግምታዊ ንግድ ፍንዳታ፡ እስከ 1837 ድረስ በነበሩት ዓመታት፣ በአገሪቱ ወደ ምዕራብ የተስፋፋ መስፋፋት በከፊል ተነሳስቶ፣ በመሬትና በኢንቨስትመንት መስክ የግምታዊ ንግድ ከፍተኛ መጨመር ተከሰተ። በተለይም በምዕራባዊው ድንበር አካባቢ ያለው የመሬት ግምታዊ ግብይት፣ የመሬት ዋጋ እንዲገፋ እና ከመጠን በላይ ብድር እንዲወሰድ አድርጓል።

Easy Credit and Speculative Lending: Banks and financial institutions were issuing large amounts of credit and loans, often without adequate collateral. This easy access to credit contributed to the speculative frenzy and increased the risks of financial instability.

ቀላል ብድርና ግምታዊ አበዳደር፡ ባንኮችና የገንዘብ ተቋማት በብዙ መጠን ክሬዲትና ብድር ይሰጡ ነበር፣ ብዙ ጊዜም በቂ ዋስትና ሳይኖር። ይህ ቀላል የክሬዲት ተደራሽነት ለግምታዊ እብደት አስተዋፅኦ አድርጎ የገንዘብ አለመረጋጋትን አደጋዎች ጨምሮ ነበር።

Overexpansion of Banks: Banks were expanding their operations rapidly, often issuing more paper money (banknotes) than they had specie (gold and silver) to back it up. This practice, known as “wildcat banking,” resulted in an overabundance of unregulated and unreliable currency in circulation.

የባንኮች ከመጠን ያለፈ መስፋፋት፦ ባንኮች ሥራቸውን በፍጥነት ያስፋፉ ነበር፤ ብዙ ጊዜም ለመደገፍ ካላቸው የጠጣር ገንዘብ (ወርቅና ብር) በላይ የወረቀት ገንዘብ (የባንክ ኖቶች) ያወጡ ነበር። ይህ አሠራር “wildcat banking” በመባል የሚታወቅ ሲሆን፣ በዝውውር ውስጥ ቁጥጥር የሌለበትና የማይታመን ምንዛሬ ከመጠን በላይ እንዲበዛ አስከትሏል።

Jackson’s Economic Policies: President Andrew Jackson’s policies played a role in exacerbating the crisis. He issued the Specie Circular in 1836, which required that public lands be purchased with hard currency (gold and silver) rather than paper money. This led to a rush to convert banknotes into specie, causing financial strains and bank failures.

የጃክሰን የኢኮኖሚ ፖሊሲዎች፦ የፕሬዚዳንት አንድሩ ጃክሰን ፖሊሲዎች ቀውሱን እንዲባባስ ሚና ተጫውተዋል። በ1836 ዓ.ም. ሕዝባዊ መሬቶች በወረቀት ገንዘብ ሳይሆን በጠንካራ ገንዘብ (ወርቅና ብር) እንዲገዙ የሚጠይቅ የSpecie Circular ትእዛዝ አወጣ። ይህም የባንክ ኖቶችን ወደ ጠንካራ ገንዘብ ለመቀየር እጅግ ፈጣን መጣደፍ አስከተለ፤ ይህም የገንዘብ ጫናና የባንኮች ውድቀት አመጣ።

International Factors: The crisis in the United States was also influenced by international economic conditions. A slump in the British economy, a major trading partner of the United States, led to a reduction in demand for American goods and exports. This, in turn, affected American businesses and contributed to economic distress.

ዓለም አቀፍ ምክንያቶች፡- በዩናይትድ ስቴትስ ያለው ቀውስ በዓለም አቀፍ የኢኮኖሚ ሁኔታዎችም ተጽዕኖ ተቀብሎ ነበር። የዩናይትድ ስቴትስ ዋና የንግድ አጋር የሆነችው ብሪታንያ ኢኮኖሚ ውስጥ የተከሰተ ድቀት፣ ለአሜሪካ እቃዎችና ወደ ውጭ ለሚላኩ ምርቶች ያለውን ፍላጎት እንዲቀንስ አደረገ። ይህም በተራው በአሜሪካ ንግዶች ላይ ተጽዕኖ አሳድሮ ለኢኮኖሚያዊ ችግር አስተዋጽኦ አደረገ።

Panic and Bank Runs: In May 1837, a series of financial shocks, including bank failures and credit contractions, led to a panic among investors and depositors. This panic triggered a wave of bank runs and a severe contraction of credit.

ድንጋጤና በባንኮች ላይ የተነሱ የገንዘብ አውጪ ሩጫዎች፡ በ1837 ዓ.ም. ግንቦት ወር፣ የባንክ መውደቅና የብድር መጥበብን የሚያካትቱ ተከታታይ የፋይናንስ ድንጋጤዎች፣ በኢንቨስተሮችና በተቀማጮች መካከል ድንጋጤ አስከተሉ። ይህ ድንጋጤ በባንኮች ላይ የተነሱ የገንዘብ አውጪ ሩጫዎችን እና ከባድ የብድር መጥበብን አስከተለ።

Contraction of Money Supply: As banks failed and credit tightened, the overall money supply in the economy contracted significantly. This contraction of money aggravated economic difficulties and deepened the recession. The combination of these factors led to a severe economic downturn, characterized by bank failures, unemployment, reduced consumer spending, and a general economic depression.

የገንዘብ አቅርቦት መቀነስ፡ ባንኮች እየከሰሩ እና ብድር እየጠበበ ሲሄድ፣ በኢኮኖሚው ውስጥ ያለው አጠቃላይ የገንዘብ አቅርቦት በእጅጉ ቀነሰ። ይህ የገንዘብ መቀነስ የኢኮኖሚ ችግሮችን አባብሶ ድቀቱንም አሳደገ። የእነዚህ ምክንያቶች ጥምረት በባንክ ክስረቶች፣ በሥራ አጥነት፣ በሸማቾች ወጪ መቀነስ እና በአጠቃላይ ኢኮኖሚያዊ መዋረድ የተገለጸ ከባድ የኢኮኖሚ ውድቀትን አስከተለ።

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “ጌታ ያመራንበትን መንገድና በቀደመው ታሪካችን የሰጠንን ትምህርቱ ካልረሳን በስተቀር፣ ስለ ወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም።” Life Sketches, 196.

Back to Articles