Article

# ኤልያስ - ቁጥር አስራ ሁለት

ሸለቆ ሁሉ ከፍ ይል።

Author

Jeff Pippenger

Published

October 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

እኛ አሁንም ኤልያስን እንደ ትንቢታዊ ምልክት እየተመለከትን ነን። ኤልያስ ለአክአብ ከእርሱ ቃል በቀር ለሦስት ዓመት ዝናብ እንደማይኖር አወጀ።

> ከጊልዓድ ነዋሪዎች የነበረው ቲሽባዊው ኤልያስ ለአክዓብ እንዲህ አለው፤ “በፊቱ የምቆምበት የእስራኤል እግዚአብሔር ሕያው እንደ ሆነ፣ በቃሌ ካልሆነ በቀር በእነዚህ ዓመታት ጤዛም ሆነ ዝናብ አይሆንም።” 1 ነገሥት 17፥1

ክርስቶስ በሉቃስ መጽሐፍ ውስጥ እንደሚያሳውቀን፣ ሦስቱ ዓመታት በእውነቱ ሦስት ዓመት ተኩል ነበሩ።

> እርሱም እንዲህ አለ፦ እውነት እላችኋለሁ፥ ማንኛውም ነቢይ በገዛ አገሩ አይቀበልም። ነገር ግን በእውነት እነግራችኋለሁ፤ ሰማይ ሦስት ዓመትና ስድስት ወር በተዘጋበት ጊዜ፥ ታላቅ ረሃብም በምድሪቱ ሁሉ በሆነበት ጊዜ፥ በኤልያስ ዘመን በእስራኤል ብዙ መበለቶች ነበሩ፤ ነገር ግን ኤልያስ ወደ ማናቸውም አልተላከም፥ ከሲዶና አገር ከሰራጵታ ከተማ ወደ ነበረች መበለት ሴት ብቻ እንጂ። ሉቃስ 4፥24–26

ሦስቱ ዓመታትና ግማሹ በአክአብና በኤልዛቤል ዘመን ተከናወኑ፤ ስለዚህም ከ538 እስከ 1798 ድረስ ያሉትን ሦስት ዓመታትና ግማሽ ትንቢታዊ ዓመታት ይለዩ ዘንድ ያመለክታሉ፤ በዚያን ጊዜ በጨለማው ዘመን ውስጥ በትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን እንደ ኤልዛቤል የተወከለው ጳጳሳዊ ሥርዓት ገዝቶ ነበር።

> ነገር ግን ጥቂት ነገሮች በአንቺ ላይ አሉብኝ፤ ራሷን ነቢይት ብላ የምትጠራውን ያችን ሴት ኤልዛቤልን፥ ባሪያዎቼን ዝሙት እንዲፈጽሙና ለጣዖታትም የተሠዉትን እንዲበሉ እያስተማረችና እያሳተች እንድትፈቅጂ ስለሆነ። ከዝሙቷም ንስሐ እንድትገባ ጊዜ ሰጠኋት፤ ነገር ግን ንስሐ አልገባችም። እነሆ፥ በአልጋ ላይ እጥላታለሁ፤ ከእርስዋም ጋር የሚያመነዝሩትን ከሥራቸው ንስሐ ካልገቡ በቀር ወደ ታላቅ መከራ እጥላቸዋለሁ። ልጆቿንም በሞት እገድላቸዋለሁ፤ እኔም ኩላሊትንና ልብን የምመረምር መሆኔን አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ ያውቃሉ፤ ለእያንዳንዳችሁም እንደ ሥራችሁ እሰጣለሁ። ራእይ 2፥20–23።

የኢዛቤል “ለመንሳት የተሰጣት ጊዜ” በኤልያስ ዘመን ሦስት ዓመት ከግማሽ ነበር፤ እንዲሁም በጳጳሳዊ ስደት የጨለማ ዘመን ውስጥ ከ538 እስከ 1798 ድረስ ሦስት ዓመት ከግማሽ ትንቢታዊ ዓመታት ነበሩ። የኢዛቤልና ከእርስዋ ጋር ዝሙት የፈጸሙ የአውሮፓ ነገሥታት ቅጣት፣ ወደ መከራ አልጋ መጣላቸውና የልጆቿ ሞት ነበር። በጨለማው ዘመን ውስጥ ወደ መከራ አልጋ የተጣሉ ታማኝ ነፍሳትም ነበሩ፤ ነገር ግን እነርሱ ይኖራሉ። ወደ መከራ አልጋ በተጣሉ ጊዜ፣ ለታማኞች ሕይወት ወይም ለማይታመኑ ሞት የሚያስከትለው ውጤት በ“ሥራቸው” ላይ የተመሠረተ ነበር። የታማኞች የመከራ አልጋ ትዕግሥትንና ሕይወትን አፈራ። የእነርሱ የመከራ አልጋ ወደ ሦስት ዓመት ከግማሹ መጨረሻ አካባቢ፣ ኤልያስ ከሰራጵታ ወጥቶ አክአብን እስራኤልን ሁሉ ወደ ቀርሜሎስ ተራራ እንዲጠራ ከማዘዙ ጥቂት በፊት፣ ያቆማል።

> “የቤተ ክርስቲያን ስደት በ1260 ዓመታቱ ሙሉ ዘመን አልቀጠለም። እግዚአብሔር ለሕዝቡ ባለው ምሕረት የእሳታማ ፈተናቸውን ዘመን አሳጠረ። በቤተ ክርስቲያን ላይ የሚመጣውን ‘ታላቅ መከራ’ አስቀድሞ ሲናገር፣ አዳኙ እንዲህ አለ፦ ‘እነዚያ ቀኖች ባይጎድሉ፥ ሥጋ ያለው ሁሉ ባልዳነ ነበር፤ ነገር ግን ስለ ምርጦቹ እነዚያ ቀኖች ይጎድላሉ።’ ማቴዎስ 24፥22። በተሐድሶው ተጽእኖ ምክንያት ስደቱ ከ1798 በፊት ወደ ፍጻሜው መጣ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 266፣ 267።

ለጳጳሳዊነት የተወሰነው የ«መከራ አልጋ» ፍርድ «ልጆቿን በሞት ይገድላል» የሚል ነበር፤ ነገር ግን የ«መከራ አልጋ» ፍርድ ሥራቸው ታማኝነታቸውን ለሚያሳዩ የሕይወት ተስፋን ይዟል፥ ይህም በሰራጵታ መበለት ልጅ ሞት ውስጥ እንደ ተገለጠው ነው።

> ከዚህም በኋላ የቤቱ እመቤት የሆነችው ሴት ልጅ ታመመ፤ ሕመሙም እጅግ ጽኑ ስለ ነበር ትንፋሽ እስከማይቀርበት ድረስ ደረሰበት። እርስዋም ኤልያስን፦ አንተ የእግዚአብሔር ሰው ሆይ፥ ከአንተ ጋር ምን አለኝ? ኃጢአቴን እንድታስታውሰኝና ልጄንም እንድትገድል ወደ እኔ መጥተሃልን? አለችው። እርሱም፦ ልጅሽን ስጠኝ አላት። ከእቅፏም ወስዶ ወደ ሚኖርበት ሰገነት አወጣው፥ በራሱም አልጋ ላይ አኖረው። ወደ እግዚአብሔርም ጮኸና፦ አቤቱ አምላኬ፥ እኔ ከምኖርባት መበለቲቱ ልጅዋን በመግደል ክፉ ነገር በእርስዋ ላይ አምጥተሃልን? አለ። በሕፃኑም ላይ ሦስት ጊዜ ተዘረጋ፥ ወደ እግዚአብሔርም ጮኸና፦ አቤቱ አምላኬ፥ እለምንሃለሁ፥ የዚህ ሕፃን ነፍስ እንደ ገና ወደ እርሱ ትመለስ አለ። እግዚአብሔርም የኤልያስን ድምፅ ሰማ፤ የሕፃኑም ነፍስ እንደ ገና ወደ እርሱ ተመለሰች፥ ሕያውም ሆነ። ኤልያስም ሕፃኑን ወስዶ ከሰገነቱ ወደ ቤቱ አወረደው፥ ለእናቱም ሰጠው፤ ኤልያስም፦ እነሆ፥ ልጅሽ ሕያው ነው አለ። ሴቲቱም ኤልያስን፦ አሁን አንተ የእግዚአብሔር ሰው እንደ ሆንህ፥ በአፍህም ያለው የእግዚአብሔር ቃል እውነት እንደ ሆነ በዚህ አውቄአለሁ አለችው። 1 ነገሥት 17፥17–24።

መበለቲቱ ኤልያስ “የእግዚአብሔር ሰው” እንደሆነ ተገነዘበች፤ ምክንያቱም ልጇን ወደ ሕይወት የመለሰው “የጌታ ቃል” የ“እውነት” ቃል ነበርና። ኤልያስ በመበለቲቱ ልጅ ላይ ራሱን ሶስት ጊዜ ዘርግቶ የተገለጠው ሂደት፣ በመበለቲቱ ዘንድ በኤልያስ አፍ ያለው “ቃል” “እውነት” መሆኑን አስረዳ። የዕብራይስጥ “’emeth’” ቃል በዚህ ክፍል “እውነት” ተብሎ ተተርጉሟል፤ እርሱም የአልፋና ኦሜጋ የፍጥረታዊ ኃይልን ይወክላል። ይህም የዕብራይስጥ ፊደላት ገበታ ከመጀመሪያው፣ ከአሥራ ሦስተኛው እና ከመጨረሻው ፊደል የተፈጠረ ቃል ሲሆን፣ ሙታንን ወደ ሕይወት ሊመልስ የሚችለውን ኃይል ይወክላል።

ታማኞቹም፣ እንደ በሦስት ዓመት ተኩል የተወከለው የፈተና ጊዜ “ስፍራ” ውስጥ ያሉ ያልታመኑት፣ የ“መከራ አልጋ” ፍርድን ተቀበሉ። ከዝሙትን ከፈጸመችው ጋለሞታ በኋላ የተከተለውና የአሕዛብነት ትምህርቶችን ያስተማረው ክፍል ልጆች መጨረሻቸው ሞት ሆነ። ሌላውን ክፍል ግን የኤልያስን መመሪያዎች ተከትለው የ“እውነት” ቃልን ያመኑ ስለ ነበሩ ሕይወት ተሰጣቸው።

መበለቲቱ ለኤልያስ ጥቂት ውኃ ታመጣለት እና ጥቂት እንጀራ ትሰጠው ዘንድ የሰጠውን ትእዛዝ ተከትላ ነበር፤ ለነቢዩም ቃል ያሳየችው መታዘዝ በትያጥሮን የጨለማ ዘመናት ያሉትን ታማኞች ይወክላል። (ኤልያስ መበለቲቱን አስቀድማ ለእርሱ እንድትመግብ፣ ከዚያም በኋላ ለልጇና ለራሷ እንድትመግብ ሲያዛት፣ የሚወከለው ነገር ኤልያስ በመጀመሪያ ምግቡን ለመብላት የሚቀበለው መሆኑን ማስተዋል ይገባል። መልእክቱን በመጀመሪያ የሚቀበለው እርሱ ነው፤ ከዚያም በኋላ ቤተ ክርስቲያን ናት።) የታማኞቹ ሥራ ከመጀመሪያው ይልቅ በመጨረሻ የበለጠ እንደ ነበረ እንገነዘባለን።

> ለትያጥሮንም ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ጻፍ፤ ዓይኖቹ እንደ እሳት ነበልባል ያሉ፣ እግሮቹም እንደ ተጣራ ነሐስ ያሉ የእግዚአብሔር ልጅ እነዚህን ይላል፤ ሥራህን፣ ፍቅርህን፣ አገልግሎትህን፣ እምነትህን፣ ትዕግሥትህን፣ ሥራህንም አውቃለሁ፤ የኋለኞቹም ከፊተኞቹ ይልቅ እንደሚበዙ። ራእይ 2፥18፣ 19።

በጳጳስነት ሥርዓት ለንስሐ የተሰጠው የ“ጊዜ ክፍል” ውስጥ ታማኞቹ መልካም “ሥራዎችን” አሳዩ፤ ነገር ግን በመጨረሻቸው ያሉት ሥራዎቻቸው “ከመጀመሪያዎቹ ይልቅ እጅግ የበዙ” ነበሩ። ያ የ“ጊዜ ክፍል” በመጠናቀቅ ላይ ሳለ፣ ክርስቶስ የተሐድሶን የንጋት ኮከብ ላከ፤ እርሱም ቤተ ክርስቲያንን “ዝሙት እንድትፈጽም እና ለጣዖታት የተሠዋውን እንድትበላ” ያስተማረውን ጳጳስነት ሥርዓት ከእንግዲህ በኋላ እንዳይታገሥ ሥራውን ጀመረ።

> የሚያሸንፍና ሥራዬን እስከ መጨረሻ የሚጠብቅ፥ እኔ በአሕዛብ ላይ ሥልጣን እሰጠዋለሁ፤ በብረት በትርም ይገዛቸዋል፤ እንደ ሸክላ ሠሪ ዕቃዎችም ይሰባበራሉ፤ እኔም ከአባቴ እንደ ተቀበልሁ እንዲሁ። የንጋትንም ኮከብ እሰጠዋለሁ። ጆሮ ያለው፥ መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚለውን ይስማ። ራእይ 2፥26–29።

ክርስቶስ በጳጳሳዊ ሥልጣን ለንስሐ የተሰጠው “ዘመን” መጀመሪያ ላይ ታማኞቹ ስለፈቀዱላት በእነርሱ ላይ “ጥቂት ነገሮች አሉኝ” ነበር፤ ምክንያቱም ራሷን ነቢይት ትለዋለች የምትባለውን ኤልዛቤል “ባሪያዎቼን ዝሙት እንዲፈጽሙና ለጣዖታት የተሠዋውን እንዲበሉ እያስተማረችና እያሳተች” ነበር። ነገር ግን በዚያ “ዘመን” መጨረሻ ላይ ታማኞቹ ጳጳሳዊ ሥልጣኑ ማታለሏን እንድትቀጥል መታገሳቸውን ያቆማሉ።

> በአሥራ አራተኛው ክፍለ ዘመን በእንግሊዝ ውስጥ “የተሃድሶ የንጋት ኮከብ” ተነሣ። ጆን ዋይክሊፍ የተሃድሶ አዋጅ አስተላላፊ ነበር፤ ለእንግሊዝ ብቻ ሳይሆን ለክርስትናው ዓለም ሁሉ ነበር። በሮም ላይ እንዲናገረው የተፈቀደለት ያ ታላቅ ተቃውሞ ፈጽሞ ዝም እንዲባል አልተደረገም። ያ ተቃውሞ በመጨረሻ የግለሰቦችን፣ የቤተ ክርስቲያናትን፣ እና የአሕዛብን ነፃነት የሚያመጣ ትግል ከፈተ።” The Great Controversy, 80.

ለእግዚአብሔር ባሪያዎች የሚበሉት ምግብ የሚቀበሉት ትምህርቶች ወይም መልእክት ነው። ዝሙት ማለት ቤተ ክርስቲያኒቱ ራሷን የጣዖት አምልኮ ትምህርቶች ለማስፈጸም የመንግሥትን ሥልጣን መጠቀም ነው። ኢዛቤል ንስሐ እንድትገባ በተሰጣት “ጊዜ” ውስጥ፣ ቤተ ክርስቲያኒቱ ለጥበቃ ወደ ምድረ በዳ ሸሸች።

> ሴቲቱም እግዚአብሔር ያዘጋጀላት ስፍራ ወዳለበት ወደ ምድረ በዳ ሸሸች፥ በዚያም ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ቀን ይመግቧት ዘንድ…. ለሴቲቱም ከእባቡ ፊት ርቃ ወደ ምድረ በዳ ወዳለው ወደ ስፍራዋ እንድትበር የታላቅ ንስር ሁለት ክንፎች ተሰጡአት፤ በዚያም ለአንድ ዘመንና ለዘመናት እና ለግማሽ ዘመን ትመገባለች። እባቡም ሴቲቱን በጎርፍ እንድትወሰድ ከአፉ እንደ ወንዝ ውኃ ከኋላዋ አወጣ። ምድርም ሴቲቱን ረዳች፤ ምድርም አፏን ከፍታ ዘንዶው ከአፉ ያወጣውን ወንዝ ዋጠች። ራእይ 12፥6፣ 14–16።

በኤልዛቤልና በአክአብ ስደት ዘመን፣ ኦብድያ በጳጳሳዊ ግዛት ዘመን በምድረ በዳ የተሰጠውን ጥበቃ ወክሎ ነበር።

> አክአብም በቤቱ ላይ አለቃ የነበረውን ኦብድያን ጠራ። (ኦብድያ እግዚአብሔርን እጅግ ይፈራ ነበር፤ ኤልዛቤል የእግዚአብሔርን ነቢያት ባጠፋች ጊዜ ኦብድያ ከመቶ ነቢያት አንሥቶ በዋሻ ውስጥ በሃምሳ ሃምሳ ሸሸጋቸው፥ እንጀራና ውኃም ይመግባቸው ነበርና።) 1 ነገሥት 18፥3፣ 4።

ኦብድያ ነቢያቱን በየአምሳው በዋሻዎች ውስጥ የሰወረበት ሥራ፣ ለታማኞቹ ምግብ እንዲሆን በእግዚአብሔር በምድረ በዳ የተዘጋጀውን ስፍራ የሚያመለክት ምልክት ነው፤ እነዚህ ታማኞች የጳጳሳትን ትምህርቶች መብላት የእምቢታ ሰዎች ሲሆኑ፣ እንዲሁም ከአውሮፓ ነገሥታት ጋር በዝሙትዋ የተመሰለውን ያልተቀደሰ ግንኙነት መቀበልም እምቢ ያሉ ነበሩ። ኤልያስ ከኤልዛቤልና ከአክአብ ጥበቃና ምግብ ለማግኘት ወደ ሰራጵታ ባለቤት መበለቲቱ እንዲሄድ የተመራበት የጊዜ ርዝመት፣ ቤተ ክርስቲያን ወደ ምድረ በዳ የሸሸችበት የጊዜ ርዝመት ነበረ፤ እግዚአብሔርም ለእነርሱ ያዘጋጀው ስፍራ በኦብድያ ሥራ ተወክሎ ነበር።

በዕብራይስጥ “ዘረፋት” ተብሎ የሚጠራው በሳሬፕታ የነበረው የኤልያስ መሸሸጊያ ስፍራ መንጻት ማለት ነው። ለኤልዛቤል ንስሐ እንድትገባ የተሰጣት ዘመን በተፈጸመ ጊዜ፣ ኤልያስ ወደ አብድዩ ሄዶ አክዓብ እስራኤልን ሁሉ ወደ ቀርሜሎስ እንዲጠራ አዘዘው።

> እና ኦባድያስ በመንገድ ላይ ሳለ፥ እነሆ፥ ኤልያስ ተገናኘው፤ እርሱም አውቆት በፊቱ ተደፍቶ፦ ጌታዬ ኤልያስ፥ አንተ ነህን? አለ። እርሱም፦ እኔ ነኝ፤ ሂድና ለጌታህ፦ እነሆ፥ ኤልያስ እዚህ አለ በለው አለው። 1 ነገሥት 18:17, 18.

ኤልያስ ከሣሬፕታ መበለቲቱ ጋር ያሳለፈው ዘመን የጨለማውን ዘመን ያመለክታል። በኤልያስና በመበለቲቱ ታሪክ ውስጥ፣ እርስዋ ልትሞት ስለተቃረበች ሁለት እንጨቶችን ትሰበስብ ነበር። በትንቢት ውስጥ መበለት ቤተ ክርስቲያንን ይወክላል፤ እርስዋም ልትሞት የቀረበችውን በምድረ በዳ ያለችውን ቤተ ክርስቲያን ትወክል ነበር።

> ወደ ሰርዴስም ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ፤ የእግዚአብሔር ሰባቱን መናፍስትና ሰባቱን ከዋክብት የያዘ ይህን ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ ሕያው ነህ የሚል ስም አለህ፥ ነገር ግን ሞተሃል። ንቁ ሁን፥ ሊሞቱም የቀሩትን ነገሮች አጽና፤ ሥራህን በእግዚአብሔር ፊት ፍጹም ሆኖ አላገኘሁትምና። ራእይ 3፥1, 2።

እርሷ “ሁለት እንጨቶችን ልትሰበስብ” ሳለች፣ ለሞቷ ዝግጅት እያደረገች በነበረችበት ጊዜ ኤልያስ መጥቶ አቋረጣት።

> የእግዚአብሔርም ቃል ወደ እርሱ መጣ እንዲህም አለው፤ ተነሥተህ ወደ የሲዶና የሆነች ሰራፕታ ሂድ፥ በዚያም ተቀመጥ፤ እነሆ፥ በዚያ ያለችን አንዲት መበለት እንድታስተናግድህ አዝዣለሁ። እርሱም ተነሥቶ ወደ ሰራፕታ ሄደ። ወደ ከተማይቱም በር በደረሰ ጊዜ፥ እነሆ፥ መበለቲቱ እንጨት ትለቅም ነበር፤ ጠርቶም፥ እባክሽ፥ እጠጣ ዘንድ በዕቃ ጥቂት ውኃ አምጪልኝ አላት። ልታመጣውም ስትሄድ፥ ደግሞ ጠርቶ፥ እባክሽ፥ በእጅሽ ቍራሽ እንጀራ አምጪልኝ አላት። እርስዋም፥ ሕያው በሆነው በአምላክህ በእግዚአብሔር እምላለሁ፥ እንጀራ የለኝም፤ ነገር ግን በገንዳ ውስጥ አንድ እፍኝ ዱቄትና በማሰሮ ውስጥ ጥቂት ዘይት ብቻ አለኝ፤ እነሆም፥ ገብቼ ለእኔና ለልጄ አዘጋጅቼው እንበላውና እንሙት ዘንድ ሁለት እንጨቶች እለቅማለሁ አለች። 1 ነገሥት 17፥8–12።

መበለቲቱ የሳረጵታ ሴት “ሁለት እንጨቶች” ትሰበስብ ነበር። መበለቲቱ በኢዜቤል ዘመን ታማኞቹን ትወክላለች። ልጇም በትያጥሮን ታሪክ ዘመን ውስጥ ከመጀመሪያው ትንሣኤ ይነሡ ዘንድ በተስፋ ሞቱትን ይወክላል።

> ዙፋናትንም አየሁ፥ በእነርሱም ላይ ተቀመጡ፤ ፍርድም ለእነርሱ ተሰጠ። ስለ ኢየሱስ ምስክርነትና ስለ እግዚአብሔር ቃል ራሳቸው የተቈረጠላቸውን ነፍሳት፥ እንዲሁም ለአውሬውና ለምስሉ ያልሰገዱ፥ ምልክቱንም በግንባራቸው ወይም በእጃቸው ያልተቀበሉትን አየሁ፤ ሕያዋንም ሆኑ፥ ከክርስቶስም ጋር ሺህ ዓመት ነገሡ። ከሙታን የቀሩት ግን ሺህ ዓመቱ እስኪፈጸም ድረስ አልሕያዋንም ሆኑም። ይህ የመጀመሪያው ትንሣኤ ነው። በመጀመሪያው ትንሣኤ ክፍል ያለው ብፁዕና ቅዱስ ነው፤ በእነዚህ ላይ ሁለተኛው ሞት ሥልጣን የለውም፥ ነገር ግን የእግዚአብሔርና የክርስቶስ ካህናት ይሆናሉ፥ ከእርሱም ጋር ሺህ ዓመት ይነግሣሉ። ራእይ 20፥4–6።

ባልቴቲቱ ደግሞ በሰርዴስ ውስጥ ያሉትን ጥቂቶች፣ የተገባቸውንና ነጭ ልብሶች የተሰጧቸውን ትወክላለች።

> ነገር ግን በሰርዴስ እንኳ ልብሳቸውን ያላረከሱ ጥቂት ስሞች አሉህ፤ እነርሱም የሚገባቸው ስለሆኑ ከእኔ ጋር በነጭ ይመላለሳሉ። የሚያሸንፍም እርሱ በነጭ ልብስ ይለበሳል፤ ስሙንም ከሕይወት መጽሐፍ ፈጽሞ አልደምስስም፤ ነገር ግን ስሙን በአባቴ ፊትና በመላእክቱ ፊት እመሰክራለሁ። ራእይ 3፥4-5።

በትያጥሮን ያለችው አራተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ በታማኝነት የሞቱት፣ በመበለቲቱ ልጅ የተመሰሉት፣ በአምስተኛው ማኅተም ነጭ ልብሶች ተሰጥተዋቸው።

> እርሱም አምስተኛውን ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ በመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ያዙት ምስክርነት የተገደሉትን ነፍሳት አየሁ። እነርሱም በታላቅ ድምፅ ጮኹ እንዲህ ሲሉ፦ ቅዱስና እውነተኛ ጌታ ሆይ፥ በምድር ላይ በሚኖሩት ላይ ደማችንን እስከ መቼ አትፈርድም አትበቀልምም? ለእያንዳንዳቸውም ነጭ ልብስ ተሰጣቸው፤ እንደ እነርሱም ሊገደሉ ያሉ ባልንጀሮቻቸውና ወንድሞቻቸው ደግሞ እስኪፈጸሙ ድረስ፥ ገና ለጥቂት ዘመን ያርፉ ተባለላቸው። ራእይ 6፥9–11።

የጨለማው ዘመን ሰማዕታት ነጭ ልብስ ተሰጥቷቸው፣ እንደ እነርሱ እንደተገደሉ ሌላ የጳጳሳዊ ሥርዓት ሰማዕታት እስኪገደሉ ድረስ በመቃብራቸው ውስጥ እንዲያርፉ ተነገራቸው። በሦስት ዓመት ተኩል ያህል ጊዜ ውስጥ በጳጳሳዊ ሥርዓቱ ተገድለው ነበር፣ እናም ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በመጨረሻ እንደሚፈረድበት ተስፋ ተሰጥቷቸው ነበር፤ ነገር ግን ይህ የሚሆነው በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ቀውስ ወቅት ሁለተኛ ቡድን የጳጳሳዊ ሥርዓት ሰማዕታት እስኪገደሉ ድረስ አይደለም። እህት ዋይት ሰማዕታቱ በጳጳሳዊ ሥርዓቱ ላይ ፍርድ እንዲመጣ ያቀረቡትን ልመና ከራእይ መጽሐፍ ውስጥ ካሉ ሁለት ክፍሎች ጋር ታገናኛለች።

> “አምስተኛው ማኅተም በተከፈተ ጊዜ፣ ራእይን የተቀበለው ዮሐንስ በራእይ ከመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት የተገደሉትን ማኅበር አየ። ከዚህ በኋላም በራእይ አሥራ ስምንት የተገለጹት ትዕይንቶች መጡ፣ በዚያም ታማኝና እውነተኞች ከባቢሎን እንዲወጡ ተጠሩ። [ራእይ 18፥1–5 ተጠቅሷል።]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

ራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ከቁጥር አንድ እስከ አምስት ድረስ በቁጥር አንድና በቁጥር አራት የተጠቀሱትን ሁለቱን ድምፆች ያመለክታል። ሁለተኛው ድምፅ ከባቢሎን የመውጫ ጥሪ ነው፤ እርሱም የእሑድ ሕግ ስደት መጀመሪያን ያመለክታል፥ በዚያን ጊዜ የሦስተኛው መልአክ ኃያል እንቅስቃሴ የእግዚአብሔርን ሌላ መንጋ ከባቢሎን ይጠራል። እርስዋም ከአምስተኛው ማኅተም ያለውን ክፍል በሰባተኛው ማኅተም መክፈቻ ላይ ታስቀምጣለች።

> “[ራእይ 6፥9–11 ተጠቅሷል]። እዚህ ለዮሐንስ የቀረቡት ትዕይንቶች በእርግጥ ያሉ ነገሮች ሳይሆኑ ወደፊት በሚመጣ የዘመን ክፍለ ጊዜ ውስጥ የሚሆኑ ነገሮች ነበሩ።

> «ራእይ 8፥1–4 ተጠቅሷል።» Manuscript Releases, ቅጽ 20, 197.

በራእይ ምዕራፍ ስምንት ከቁጥር አንድ እስከ አራት፣ ሰባተኛው ማኅተም ተከፈተ።

> ሰባተኛውንም ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ በሰማይ እንደ ግማሽ ሰዓት ያህል ጸጥታ ሆነ። በእግዚአብሔርም ፊት የሚቆሙትን ሰባቱን መላእክት አየሁ፤ ለእነርሱም ሰባት መለከቶች ተሰጡአቸው። ሌላም መልአክ የወርቅ ጥና መስጫ ይዞ መጥቶ በመሠዊያው አጠገብ ቆመ፤ በዙፋኑም ፊት ባለው በወርቅ መሠዊያ ላይ ከቅዱሳን ሁሉ ጸሎት ጋር እንዲያቀርበው ብዙ ዕጣን ተሰጠው። የዕጣኑም ጢስ ከቅዱሳን ጸሎት ጋር ከመልአኩ እጅ ወደ እግዚአብሔር ፊት ወጣ። ራእይ 8፥1–4።

በአምስተኛው ማኅተም ውስጥ ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙት በምታደርገው ጋለሞታ ላይ እግዚአብሔር ፍርድ እንዲያመጣ የሚለምኑት የጨለማው ዘመን ሰማዕታት ጸሎቶች፣ ሰባተኛው ማኅተም ሲከፈት፣ “ወደ ላይ በእግዚአብሔር ፊት” ይወጣሉ። መንፈሳዊ መገለጥ የሰባተኛውን ማኅተም መከፈት ከራእይ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ ጋር ያስተሳስራል፤ ምክንያቱም በሁለተኛው ድምፅ ጊዜ እግዚአብሔር ኃጢአቶቿን ያስታውሳል፣ ከዚያም ፍርድዋን እጥፍ ያደርጋል። አንድ ጊዜ ለጨለማው ዘመን ሰማዕታት፣ አንድ ጊዜም ለእሁድ ሕግ ቀውስ የደም መፍሰስ።

> ከሰማይም ሌላ ድምፅ እንዲህ ሲል ሰማሁ፤ “የእርስዋ ኃጢአቶች ተካፋዮች እንዳትሆኑ፣ ከመቅሠፍቶችዋም እንዳትቀበሉ፣ ሕዝቤ ሆይ፣ ከእርስዋ ውጡ። ኃጢአቶችዋ እስከ ሰማይ ደርሰዋልና፣ እግዚአብሔርም በደሎችዋን አስታውሶአል። እርስዋ እንደ ከፈለቻችሁ እንዲሁ ክፈሉአት፤ እንደ ሥራዋም መጠን ዕጥፍ ድርብ አድርጋችሁ ክፈሉአት፤ በሞላችውም ጽዋ ዕጥፍ ሞልታችሁ ስጡአት።” ራእይ 18፥4–6።

በሰርዴስ ልብሳቸውን ያልነከሱት ጥቂቶች፣ በ1798 ዓ.ም. መጨረሻ ያገኘው ከትያጥሮን ታሪክ የወጡትን ይወክላሉ። እነርሱም በ1844 ወደ ጋብቻ የምትሄድ መበለት በነበረችው የሰራፕታ መበለት ተመስለው ተወክለዋል።

> “ክርስቶስ መቅደሱን ለማንጻት እንደ ሊቀ ካህናታችን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን መምጣቱ፣ በዳንኤል 8፡14 እንደተገለጸው፤ የሰው ልጅም ወደ ቀዳሚው ዘመናት መምጣቱ፣ በዳንኤል 7፡13 እንደቀረበው፤ እንዲሁም ጌታ ወደ መቅደሱ መምጣቱ፣ በሚልክያስ እንደተነበየው፤ የአንድና የዚያው ክስተት መግለጫዎች ናቸው፤ ይህም ደግሞ ክርስቶስ በማቴዎስ 25 በቀረበው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ ሙሽራው ወደ ሰርጉ መምጣት ብሎ የገለጸውን ይወክላል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 426።

መበለቲቱ ከሞትዋ በፊት የመጨረሻ እራቷን እያዘጋጀች ሳለ፣ ኤልያስ እርሷ ለእርሱ እንድታገለግል አዘዛት። እርሷ በትያጥሮን ያሉትን ታማኝ ጥቂቶች ትወክላለች፤ እነዚህም ወደ በሳርዴስ ያሉት ታማኝ ጥቂቶች እየተሸጋገሩ፣ ለ“እሳት” “ሁለት እንጨቶችን” እየሰበሰቡ ነበር።

“ሁለቱ በትሮች” በአረማዊነት ከዚያም በጳጳሳዊነት ተረግጠው የነበሩትን የጥንቷን እስራኤል ሁለቱንም ቤቶች ይወክላሉ፤ ነገር ግን በ1798 እስከ 1844 ባለው ታሪክ ውስጥ እንደ “አንድ በትር” ተሰብስበው ሊጣመሩ ነበር።

> የእግዚአብሔርም ቃል ዳግመኛ ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፤ አንተም የሰው ልጅ ሆይ፥ አንድ እንጨት ውሰድልህ በእርሱም፦ ለይሁዳ እና ለእርሱ ባልንጀሮች ለእስራኤል ልጆች ብለህ ጻፍበት፤ ከዚያም ሌላ እንጨት ውሰድ፥ በእርሱም፦ ለዮሴፍ፥ ለኤፍሬም እንጨት፥ እና ለእርሱ ባልንጀሮች ለእስራኤል ቤት ሁሉ ብለህ ጻፍበት፤ እነርሱንም አንዱን ከሌላው ጋር ወደ አንድ እንጨት አገናኝ፥ በእጅህም አንድ ይሆናሉ። ከሕዝብህም ልጆች፦ ይህ ምን ማለት እንደ ሆነ አታሳየንምን? ብለው በሚናገሩህ ጊዜ፥ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ በኤፍሬም እጅ ያለውን የዮሴፍን እንጨት እና ባልንጀሮቹን የእስራኤል ነገዶች እወስዳለሁ፥ ከእርሱም ጋር፥ ከይሁዳ እንጨት ጋር አደርጋቸዋለሁ፥ አንድም እንጨት አደርጋቸዋለሁ፥ በእጄም አንድ ይሆናሉ። የምትጽፍባቸውም እንጨቶች በዓይኖቻቸው ፊት በእጅህ ውስጥ ይሁኑ። እንዲህም በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ የእስራኤልን ልጆች ከሄዱባቸው አሕዛብ መካከል እወስዳለሁ፥ ከየወገናቸውም እሰበስባቸዋለሁ፥ ወደ ራሳቸውም ምድር አመጣቸዋለሁ፤ በእስራኤልም ተራሮች ላይ ባለው ምድር አንድ ሕዝብ አደርጋቸዋለሁ፥ አንድም ንጉሥ ለሁሉም ንጉሥ ይሆናል፤ ከእንግዲህም ወዲያ ሁለት ሕዝቦች አይሆኑም፥ ከእንግዲህም ወዲያ ወደ ሁለት መንግሥታት አይከፈሉም፤ ከእንግዲህም ወዲያ በጣዖቶቻቸው ወይም በርኵሰታቸው ወይም በኃጢአቶቻቸው ሁሉ ራሳቸውን አያረክሱም፤ ነገር ግን ኃጢአት ካደረጉባቸው ከመኖሪያዎቻቸው ሁሉ አድናቸዋለሁ፥ አነጻቸውማለሁ፤ እንዲሁም ሕዝቤ ይሆናሉ፥ እኔም አምላካቸው እሆናለሁ። ባሪያዬም ዳዊት በእነርሱ ላይ ንጉሥ ይሆናል፤ ሁሉም አንድ እረኛ ይኖራቸዋል፤ በፍርዴም ይሄዳሉ፥ ሥርዓቴንም ይጠብቃሉ ያደርጉትማል። ለባሪያዬም ለያዕቆብ በሰጠሁት ምድር፥ አባቶቻችሁ በተቀመጡባት ምድር ይኖራሉ፤ በእርስዋም እነርሱ እና ልጆቻቸው የልጆቻቸውም ልጆች ለዘላለም ይቀመጣሉ፤ ባሪያዬም ዳዊት ለዘላለም አለቃቸው ይሆናል። ደግሞም ከእነርሱ ጋር የሰላም ቃል ኪዳን አደርጋለሁ፤ ለእነርሱ ዘላለማዊ ቃል ኪዳን ይሆናል፤ እተክላቸዋለሁ፥ አበዛቸውማለሁ፥ መቅደሴንም በመካከላቸው ለዘላለም አኖራለሁ። ማደሪያዬም ደግሞ ከእነርሱ ጋር ይሆናል፤ እኔም አምላካቸው እሆናለሁ፥ እነርሱም ሕዝቤ ይሆናሉ። መቅደሴም በመካከላቸው ለዘላለም በሚሆንበት ጊዜ፥ እኔ እግዚአብሔር እስራኤልን እንደምቀድስ አሕዛብ ያውቃሉ። ሕዝቅኤል 37፥15-28።

ኤልያስ አክአብንና እስራኤልን ሁሉ ወደ ቀርሜሎስ ተራራ ለመጥራት ከሰራጵታ ሲወጣ፣ ወደ ምድረ በዳ ሸሽታ የገባችው ባልቴቲቱ ቤተ ክርስቲያን በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ከሠርጉ በፊት ባልቴቲቱን አስቀድሞ ለሚያነጻው እሳት ሁለት እንጨቶችን ትሰበስብ ነበር። የእነዚህ ሁለት እንጨቶች መሰብሰብ በኢሳይያስ ሰባት ውስጥ ተለይቶ በተጠቀሰው የመጨረሻው ስድሳ አምስት ዓመታት ዘመን የተፈጸመው የሚለራውያን እንቅስቃሴ መሰብሰብ ነው። ሰሜናዊው መንግሥት ከ723 ዓ.ዓ. በፊት እስከ 1798 ዓ.ም. ድረስ የሙሴን እርግማን ተቀብሎ ተቀጣ፣ ደቡባዊውም መንግሥት ከ677 ዓ.ዓ. በፊት እስከ 1844 ዓ.ም. ድረስ ያንኑ እርግማን ተቀበለ። በ1844 ዓ.ም. የእነዚያ ሁለቱ ትክክለኛ ሕዝቦች መንፈሳዊ ዘሮች እንደ አንድ እንጨት፣ ወይም እንደ አንድ ሕዝብ ተሰበሰቡ።

ከሌላ ሁሉ በቀር፣ ሕዝቅኤል ሁለቱን በትሮች ሁለት አሕዛብ መሆናቸውን፣ እነርሱም አንድ አሕዝብ እንደሚሆኑ ይገልጻል።

> የሶርያ ራስ ደማስቆ ነው፥ የደማስቆም ራስ ረዚን ነው፤ በስድሳ አምስትም ዓመት ውስጥ ኤፍሬም ሕዝብ እንዳይሆን ይሰበራል። የኤፍሬምም ራስ ሰማርያ ነው፥ የሰማርያም ራስ የረማልያ ልጅ ነው። ካላመናችሁ በእርግጥ አትጸኑም። ኢሳይያስ 7፥8፣ 9።

የስድሳ አምስት ዓመቱን ትንቢት ካላመንን አንጸናም።

በሚቀጥለው ጽሑፍ የኤልያስን ምሳሌያዊነት ማቅረባችንን እንቀጥላለን።

Back to Articles