Article

# Laodicea - Number Four

ሎዶቅያ - ቁጥር አራት

Overlapping Histories

የተደራረቡ ታሪኮች

Author

Jeff Pippenger

Published

September 1, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The aspect which I pointed out that Stephen Haskell probably did not see, though he upheld by his recognition of the truths which bring to light this fact, is that in the history at the end of ancient Israel, you simultaneously find the beginning of modern Israel overlapping the same historical period. When Christ was confirming the covenant with many for one week (twenty-five hundred and twenty days), ancient Israel was living out the experience of Laodicea, on the verge of being spewed out of the mouth of the Lord. Simultaneously modern Israel was living out the experience of Ephesus. Laodicea of ancient Israel was being scattered and Ephesus of modern Israel was being gathered in the very same history.

እኔ ያመለከትሁት ገጽታ፣ ስቲፈን ሃስኬል ምናልባት በቀጥታ አላየውም ነገር ግን ይህን እውነታ ወደ ብርሃን የሚያመጡትን እውነቶች በመቀበሉ ደግፎታል፤ እርሱም የጥንታዊ እስራኤል መጨረሻ ታሪክ ውስጥ፣ በአንድ ጊዜ ከዚያው ታሪካዊ ዘመን ጋር ተደራርቦ ያለውን የዘመናዊ እስራኤል መጀመሪያ እንደምታገኙ ነው። ክርስቶስ ከብዙዎች ጋር ለአንድ ሳምንት (ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሀያ ቀናት) ኪዳኑን ሲያጸና፣ ጥንታዊ እስራኤል ከጌታ አፍ ልትተፋ በሚቃረብበት የሎዶቅያ ልምምድ ውስጥ እየኖረች ነበር። በዚያው ጊዜ ዘመናዊቱ እስራኤል የኤፌሶን ልምምድ እየኖረች ነበር። የጥንታዊቱ እስራኤል ሎዶቅያ በመበተን ላይ ሳለች፣ የዘመናዊቱ እስራኤል ኤፌሶን በዚያው ታሪክ ውስጥ እየተሰበሰበች ነበር።

And “yes” if you are wondering, I am aware that the week that Christ confirmed the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, which began at His baptism and ended with the stoning of Stephen was not a literal twenty-five hundred and twenty days, but prophetically it most definitely was, for prophetically a year equals three hundred and sixty days. Three hundred and sixty days multiplied by seven is twenty-five hundred and twenty days, and “the dead center” of that prophetic week is the cross. Prophetically Christ placed the cross, dead center of the prophetic period of twenty-five hundred and twenty days, thus showing that the “seven times” of Leviticus twenty-six is established and upheld by the cross of Christ. It is not an accident that when Sister White teaches, as she does that both of Habakkuk’s sacred tables; the 1843 and 1850 chart have the twenty-five hundred and twenty year prophecy in the very center of the chart, and both charts have the cross dead center of that illustration.

እና “አዎን”፣ እናንተ ብትጠይቁ እንደምትገምቱት፣ ክርስቶስ የዳንኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ፍጻሜ ሆኖ ኪዳኑን ያጸናበት ሳምንት፣ በጥምቀቱ የጀመረና በእስጢፋኖስ ድንጋይ መወገር ያበቃው፣ በቃል በቃል ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ቀናት እንዳልነበረ አውቃለሁ፤ ነገር ግን በትንቢታዊ መልኩ በእርግጥ እንዲሁ ነበረ፥ ምክንያቱም በትንቢት አንድ ዓመት ከሶስት መቶ ስድሳ ቀናት ጋር ይመጣል። ሶስት መቶ ስድሳ ቀናት በሰባት ሲባዙ ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ቀናት ይሆናሉ፣ እና የዚያ ትንቢታዊ ሳምንት “ትክክለኛው መካከል” መስቀሉ ነው። በትንቢታዊ መልኩ ክርስቶስ መስቀሉን በዚያ ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ቀናት ትንቢታዊ ዘመን ትክክለኛ መካከል አኖረው፥ በዚህም ዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ያለው “ሰባት ዘመን” በክርስቶስ መስቀል እንደ ተመሰረተና እንደ ተደገፈ አሳየ። ሲስተር ዋይት፣ እንደምታስተምረው፣ የዕንባቆም ሁለቱም ቅዱሳን ሰንጠረዦች፤ የ1843 እና የ1850 ገበታ በገበታው ትክክለኛ መካከል የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመት ትንቢት እንዳላቸው፣ እና ሁለቱም ገበታዎች በዚያ ምሳሌ ትክክለኛ መካከል መስቀሉን እንዳላቸው፣ መሆኑ የአጋጣሚ ነገር አይደለም።

> “The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

> መጽሐፍ ቅዱስ ሰዎች ለዚህ ሕይወት ወይም ለሚመጣው ሕይወት እንዲዘጋጁ ሊያስፈልጋቸው የሚገቡትን መርሆች ሁሉ ይዟል። እነዚህም መርሆች በሁሉም ሰዎች ሊገቡ ይችላሉ። ትምህርቱን የሚያከብር መንፈስ ያለው ማንም ሰው ከመጽሐፍ ቅዱስ አንዲት ንባብ እንኳ ሳይነብብ ከእርሷ የሚረዳ አንድ ሐሳብ ሳያገኝ ሊቀር አይችልም። ነገር ግን ከመጽሐፍ ቅዱስ የሚገኘው እጅግ ውድ ትምህርት በአልፎ አልፎ ወይም በተቆራረጠ ጥናት አይገኝም። የእውነት ታላቅ ሥርዓቱ ፈጣን ወይም ግዴለሽ አንባቢ እንዲያስተውለው እንዲሁ ተቀርቦ አልተሰጠም። ከብዙ መዝገቦቹ ብዙዎቹ ከላይ በታች ጥልቅ ውስጥ ተሰውረው አሉ፤ እነርሱም በትጉህ ፍለጋና በቀጣይ ጥረት ብቻ ሊገኙ ይችላሉ። ያን ታላቅ ሙሉ ነገር የሚያቀናጁት እውነቶች “ጥቂት በዚህ፣ ጥቂትም በዚያ” ተፈልገው መሰብሰብ ይገባቸዋል። ኢሳይያስ 28፥10።

> “When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.

> “እንዲህ ተመርመረው ተሰብስበው ሲቀርቡ፣ እርስ በርሳቸው ፍጹም ተስማሚ እንደሆኑ ይገኛሉ። እያንዳንዱ ወንጌል ለሌሎቹ ማሟያ ነው፤ እያንዳንዱም ትንቢት የሌላው ማብራሪያ ነው፤ እያንዳንዱም እውነት የሌላ እውነት እድገት ነው። በአይሁድ ሥርዓተ አምልኮ ውስጥ ያሉት ምሳሌያዊ አይነቶች በወንጌል ግልጽ ይሆናሉ። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ያለ እያንዳንዱ መርህ የራሱ ስፍራ አለው፤ እያንዳንዱም እውነታ የራሱ አስፈላጊነት አለው። የአጠቃላዩም መዋቅር በእቅዱና በአፈጻጸሙ ለደራሲው ምስክር ይሆናል። እንዲህ ያለ መዋቅር ከማያልቀው አእምሮ በቀር ሌላ አእምሮ ሊያስብውም ሊያበጀውም አይችልም።” Education, 123.

Along with the principle that each of the seven churches are repeated in Millerite history and also our history is another important principle early Adventism acknowledged. That principle demonstrates that “internal and external” prophetic lines of the same history is employed by the Holy Spirit to convey truth. Miller recognized this and directly taught it. He correctly taught that the seven seals of Revelation represent a parallel history to the churches, but in that parallel illustration the seals represent an external and the churches an internal truth of the identical history. Uriah Smith also addresses this principle and employs the words “internal” and “external” which seems to me to be the best way to express the two parallel lines.

ከሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት እያንዳንዳቸው በሚለራዊት ታሪክ እንዲሁም በእኛ ታሪክ ውስጥ እንደሚደገሙ ከሚያሳየው መርህ ጋር አንድ ሌላ አስፈላጊ መርህ ደግሞ ቀደምት አድቬንቲዝም ተቀብሎት ነበር። ይህ መርህ በአንድ ታሪክ ውስጥ ያሉ “ውስጣዊና ውጫዊ” ትንቢታዊ መስመሮች እውነትን ለማስተላለፍ በመንፈስ ቅዱስ እንደሚጠቀሙ ያሳያል። ሚለር ይህን አስተውሎ በቀጥታም አስተምሮታል። በትክክል እንደ አስተማረውም፣ የራእይ ሰባቱ ማኅተሞች ከቤተ ክርስቲያናቱ ጋር ትይዩ ታሪክን ይወክላሉ፤ ነገር ግን በዚያ ትይዩ ምሳሌ ውስጥ ማኅተሞቹ ውጫዊ እውነትን፣ ቤተ ክርስቲያናቱ ደግሞ የዚያውን ተመሳሳይ ታሪክ ውስጣዊ እውነት ይወክላሉ። ኡራያ ስሚዝ ደግሞ ይህን መርህ ይመለከታል፤ “ውስጣዊ” እና “ውጫዊ” የሚሉትን ቃላትም ይጠቀማል፤ እነዚህም ሁለቱን ትይዩ መስመሮች ለመግለጽ ከሁሉ የተሻለ መንገድ እንደሆኑ ለእኔ ይመስላል።

> “The seals are introduced to our notice in the 4th, 5th, and 6th chapters of Revelation. The scenes presented under these seals are brought to view in Revelation 6, and the first verse of Revelation 8. They evidently cover events with which the church is connected from the opening of this dispensation to the coming of Christ.

> “ማኅተሞቹ በራእይ መጽሐፍ 4ኛ፣ 5ኛ፣ እና 6ኛ ምዕራፎች ላይ ለማስተዋል ይቀርባሉ። በእነዚህ ማኅተሞች ሥር የቀረቡት ትዕይንቶች በራእይ 6 እና በራእይ 8 የመጀመሪያው ቁጥር ውስጥ ይታያሉ። እነርሱ በግልጽ ሁኔታ ከዚህ የሥርዓተ ዘመን መከፈት ጀምሮ እስከ ክርስቶስ መምጣት ድረስ ቤተ ክርስቲያን የተያያዘችባቸውን ክስተቶች ያካትታሉ።”

> “While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

> “ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት የቤተ ክርስቲያንን ውስጣዊ ታሪክ ሲያቀርቡ፣ ሰባቱ ማኅተሞች ደግሞ የውጫዊ ታሪክዋን ታላላቅ ክስተቶች ወደ እይታ ያመጣሉ።” ኡርያ ስሚዝ፣ The Biblical Institute, 253.

We will now begin our consideration of the seven churches. It is important to recognize that the first two churches and then again, the third and fourth church have a “cause and effect” relationship that demands that they be considered together. Smyrna is the church that represents those that are persecuted by Rome, and Ephesus was the church that carried the gospel to the entire world.

አሁን ሰባቱን ቤተ ክርስቲያናት መመርመራችንን እንጀምራለን። የመጀመሪያዎቹ ሁለት ቤተ ክርስቲያናት፣ እንዲሁም ደግሞ ሦስተኛውና አራተኛው ቤተ ክርስቲያን በአንድነት ሊታሰቡ የሚገባቸው የ“ምክንያትና ውጤት” ግንኙነት እንዳላቸው መገንዘብ አስፈላጊ ነው። ሰምርኔስ በሮም የተሰደዱትን የሚወክል ቤተ ክርስቲያን ናት፤ ኤፌሶንም ወንጌልን ወደ መላው ዓለም ያደረሰች ቤተ ክርስቲያን ናት።

> “It was in Antioch that the disciples were first called Christians. The name was given them because Christ was the main theme of their preaching, their teaching, and their conversation. Continually they were recounting the incidents that had occurred during the days of His earthly ministry, when His disciples were blessed with His personal presence. Untiringly they dwelt upon His teachings and His miracles of healing. With quivering lips and tearful eyes they spoke of His agony in the garden, His betrayal, trial, and execution, the forbearance and humility with which He had endured the contumely and torture imposed upon Him by His enemies, and the Godlike pity with which He had prayed for those who persecuted Him. His resurrection and ascension, and His work in heaven as the Mediator for fallen man, were topics on which they rejoiced to dwell. Well might the heathen call them Christians, since they preached Christ and addressed their prayers to God through Him.

> “በአንጾኪያ ደቀ መዛሙርቱ መጀመሪያ ጊዜ ክርስቲያኖች ተብለው ተጠሩ። ይህ ስም የተሰጣቸው ክርስቶስ የስብከታቸው፣ የትምህርታቸው፣ እና የውይይታቸው ዋና እርስተ ጉዳይ ስለነበረ ነው። ያለማቋረጥ በምድር አገልግሎቱ ዘመን ውስጥ፣ ደቀ መዛሙርቱ በግል መገኘቱ የተባረኩባቸውን ቀኖች ላይ የተከሰቱትን ክስተቶች ዘወትር ይነግሩ ነበር። ሳይታክቱ በትምህርቶቹና በፈውስ ተአምራቱ ላይ ይቆዩ ነበር። በሚንቀጠቀጡ ከንፈሮችና በእንባ በተሞሉ ዓይኖች ስለ ሕማሙ በአትክልቱ፣ ስለ መሰጠቱ፣ ስለ ፍርዱና ስለ መስቀሉ ሞት ይናገሩ ነበር፤ እንዲሁም ጠላቶቹ ያደረሱበትን ስድብና ሥቃይ በትዕግሥትና በትሕትና የተሸከመበትን፣ እና የሚያሳድዱትን ስለ እነርሱ በእግዚአብሔርነት ባለው ርኅራኄ የጸለየበትን ይናገሩ ነበር። ስለ ትንሣኤውና ስለ ዕርገቱ፣ እንዲሁም ለወደቀ ሰው አማላጅ ሆኖ በሰማይ ስለሚያደርገው ሥራ በደስታ የሚቆዩባቸው ርእሶች ነበሩ። አሕዛብ ክርስቲያኖች ብለው መጥራታቸው ተገቢ ነበር፥ ምክንያቱም ክርስቶስን ይሰብኩ ነበርና ጸሎታቸውንም በእርሱ አማካኝነት ወደ እግዚአብሔር ያቀርቡ ነበር።”

> “It was God who gave to them the name of Christian. This is a royal name, given to all who join themselves to Christ. It was of this name that James wrote later, ‘Do not rich men oppress you, and draw you before the judgment seats? Do not they blaspheme that worthy name by the which ye are called?’ James 2:6, 7. And Peter declared, ‘If any man suffer as a Christian, let him not be ashamed; but let him glorify God on this behalf.’ ‘If ye be reproached for the name of Christ, happy are ye; for the spirit of glory and of God resteth upon you.’ 1 Peter 4:16, 14.” Acts of the Apostles, 157.

> “ክርስቲያን የሚለውን ስም የሰጣቸው እግዚአብሔር ነበር። ይህ ከክርስቶስ ጋር ራሳቸውን ለሚያቆራኙ ሁሉ የተሰጠ ንጉሣዊ ስም ነው። ያዕቆብ በኋላ፣ ‘ባለጠጎች እናንተን አያስጨንቋችሁምን? ወደ ፍርድ ወንበሮችስ አይጎትቷችሁምን? የተጠራችሁበትን ያን የከበረ ስም እነርሱ አይሰድቡትምን?’ ብሎ የጻፈው ስለዚህ ስም ነበር። ያዕቆብ 2፥6, 7። ጴጥሮስም፣ ‘ማንም እንደ ክርስቲያን ቢከራከር አይፈር፤ በዚህ ነገር ግን እግዚአብሔርን ያክብር።’ ‘ስለ ክርስቶስ ስም ብትሰደቡ ብፁዓን ናችሁ፤ ምክንያቱም የክብርና የእግዚአብሔር መንፈስ በእናንተ ላይ ያርፋልና።’ ሲል አወጀ። 1 ጴጥሮስ 4፥16, 14።” የሐዋርያት ሥራ, 157.

The Ephesus church represented the early church that lived “godly in Christ Jesus” which is a “cause” that always produces an “effect.”

በኤፌሶን ያለችው ቤተ ክርስቲያን፣ “በክርስቶስ ኢየሱስ እግዚአብሔርን በሚገባ የኖረችውን” ቀደምት ቤተ ክርስቲያን ትወክላለች፤ ይህም ሁልጊዜ “ውጤት” የሚያመጣ “ምክንያት” ነው።

> Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. 2 Timothy 3:12.

> አዎን፥ በክርስቶስ ኢየሱስ በእግዚአብሔርነት መኖር የሚፈልጉ ሁሉ ስደትን ይቀበላሉ። 2 ጢሞቴዎስ 3፥12።

The godliness of the Ephesian church brought about the persecution represented by the church of Smyrna. The two churches represent a cause and an effect relationship, and the effect demands to be preceded by a cause. The persecution of the Sunday law crisis is instigated by a manifestation of what Sister White calls “primitive godliness.” A godliness that has been illustrated in past, or primitive histories.

የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን አምላካዊነት በሰምርና ቤተ ክርስቲያን የተወከለውን ስደት አመጣ። እነዚህ ሁለት ቤተ ክርስቲያናት የምክንያትና የውጤት ግንኙነትን ይወክላሉ፥ ውጤቱም ከምክንያቱ በፊት ሊመጣ አይችልም። የእሑድ ሕግ ቀውስ ስደት፣ እህት ዋይት “primitive godliness” ብላ የምትጠራው ነገር ሲገለጥ ይነሣል። ይህም በያለፉ ወይም በመጀመሪያ ዘመናት ታሪኮች ውስጥ የተገለጸ አምላካዊነት ነው።

> “Notwithstanding the widespread declension of faith and piety, there are true followers of Christ in these churches. Before the final visitation of God’s judgments upon the earth there will be among the people of the Lord such a revival of primitive godliness as has not been witnessed since apostolic times. The Spirit and power of God will be poured out upon His children. At that time many will separate themselves from those churches in which the love of this world has supplanted love for God and His word. Many, both of ministers and people, will gladly accept those great truths which God has caused to be proclaimed at this time to prepare a people for the Lord’s second coming. The enemy of souls desires to hinder this work; and before the time for such a movement shall come, he will endeavor to prevent it by introducing a counterfeit. In those churches which he can bring under his deceptive power he will make it appear that God’s special blessing is poured out; there will be manifest what is thought to be great religious interest. Multitudes will exult that God is working marvelously for them, when the work is that of another spirit. Under a religious guise, Satan will seek to extend his influence over the Christian world.” The Great Controversy, 464.

> “ምንም እንኳ እምነትና አምልኮ በሰፊው ወደ ኋላ የተመለሱ ቢሆኑም፣ በእነዚህ ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ እውነተኛ የክርስቶስ ተከታዮች አሉ። እግዚአብሔር ፍርዶቹን በምድር ላይ ከሚጎበኙበት የመጨረሻ ጊዜ በፊት፣ በጌታ ሕዝብ መካከል ከሐዋርያት ዘመን ጀምሮ ያልታየ እንደዚያ ያለ የጥንታዊ እግዚአብሔርነት መነቃቃት ይኖራል። የእግዚአብሔር መንፈስና ኃይል በልጆቹ ላይ ይፈስሳል። በዚያን ጊዜ የዚህ ዓለም ፍቅር ለእግዚአብሔርና ለቃሉ ያለውን ፍቅር በተተካባቸው ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ ካሉት ብዙዎች ራሳቸውን ይለያሉ። ከአገልጋዮችም ሆነ ከሕዝቡ መካከል ብዙዎች፣ እግዚአብሔር ለጌታ ሁለተኛ ምጽአት ሕዝብ እንዲዘጋጅ በዚህ ዘመን እንዲታወጁ ያደረጋቸውን እነዚያን ታላላቅ እውነቶች በደስታ ይቀበላሉ። የነፍሳት ጠላት ይህን ሥራ ሊያሰናክል ይፈልጋል፤ እንዲህ ያለ እንቅስቃሴ የሚመጣበት ጊዜ ሳይደርስ በፊትም፣ የሐሰት ተመሳሳይ ነገር በማስገባት ሊከለክለው ይሞክራል። በማታለያው ኃይሉ ሥር ሊያገባቸው በሚችልባቸው ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ፣ የእግዚአብሔር ልዩ በረከት እንደፈሰሰ እንዲታይ ያደርጋል፤ ታላቅ ሃይማኖታዊ ፍላጎት ተብሎ የሚታሰብ ነገር ይገለጣል። ብዙ ሕዝብ፣ እግዚአብሔር ስለ እነርሱ በድንቅ ሁኔታ እየሠራ ነው ብለው ደስ ይላቸዋል፤ ሥራው ግን የሌላ መንፈስ ነው። በሃይማኖት መልክ ሰይጣን ተጽእኖውን በክርስቲያናዊው ዓለም ላይ ለማስፋፋት ይሞክራል።” The Great Controversy, 464.

The Midnight Cry of the “last days” is the revival of “primitive godliness” identified in the passage. It’s a revival that occurs in a movement, not a church. The history Sister White employs to describe the revival is the history of “apostolic times,” which is represented by the church of Ephesus. That revival will produce “persecution.”

የ“ዘመኑ ፍጻሜ ቀኖች” የእኩለ ሌሊት ጩኸት በዚያ ክፍል የተለየው የ“መጀመሪያው እግዚአብሔርን መፍራት” መታደስ ነው። ይህም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሳይሆን በእንቅስቃሴ ውስጥ የሚከሰት መታደስ ነው። እህት ኋይት ይህን መታደስ ለመግለጽ የምትጠቀምበት ታሪክ በኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን የተወከለው የ“ሐዋርያት ዘመን” ታሪክ ነው። ያ መታደስ “ስደትን” ያመጣል።

> “Many will be imprisoned, many will flee for their lives from cities and towns, and many will be martyrs for Christ’s sake in standing in defense of the truth.” Selected Messages, book 3, 397.

> «ብዙዎች ይታሰራሉ፣ ብዙዎች ከከተሞችና ከከተማ ውጭ መንደሮች ሕይወታቸውን ለማዳን ይሸሻሉ፣ እናም ብዙዎች እውነትን ለመከላከል በጽናት ቆመው ስለ ክርስቶስ ሲሉ ሰማዕታት ይሆናሉ።» Selected Messages, book 3, 397.

The “life of Christ on earth” in the next passage represents the beginning of the church of Ephesus, but it also typifies the history of Laodicean Adventism at the end of the world.

በሚቀጥለው ንባብ ውስጥ “በምድር ላይ ያለው የክርስቶስ ሕይወት” የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያንን መጀመሪያ ይወክላል፤ ነገር ግን ደግሞ በዓለም መጨረሻ ያለውን የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ታሪክ በምሳሌ ያመለክታል።

> “‘Judgment is turned away backward, and justice standeth afar off; for truth is fallen in the street, and equity cannot enter. Yea, truth faileth; and he that departeth from evil maketh himself a prey.’ Isaiah 59:14, 15. This was fulfilled in the life of Christ on earth. He was loyal to God’s commandments, setting aside the human traditions and requirements which had been exalted in their place. Because of this He was hated and persecuted. This history is repeated.” Christ’s Object Lessons, 170.

> “ፍርድ ወደ ኋላ ተመልሶአል፥ ጽድቅም ከሩቅ ቆሞአል፤ እውነት በአደባባይ ወድቃለችና፥ ቅንነትም ሊገባ አይችልም። አዎን፥ እውነት ጠፍታለች፤ ከክፉም የሚርቅ ሰው ምርኮ ይሆናል።” ኢሳይያስ 59:14, 15። ይህ በምድር ላይ በነበረው በክርስቶስ ሕይወት ተፈጽሞአል። እርሱ በእግዚአብሔር ትእዛዛት ታማኝ ነበር፥ በእነርሱ ስፍራ ከፍ ከፍ ተደርገው የተቀመጡትን የሰው ልማዶችና ጥያቄዎች ወደ ጎን ትቶ። ስለዚህም ተጠልቶ ተሳደደ። ይህ ታሪክ ደግሞ ይደገማል።” የክርስቶስ ምሳሌያዊ ትምህርቶች፣ 170።

The experience represented by Ephesus takes place simultaneously to the experience of Laodicea. The quibbling Jews were the Laodiceans of ancient Israel and Christ and His disciples were Ephesians of modern Israel. John the Baptist introduced the church of Ephesus, and he represents the church in the “last days” which is opposed by Laodiceans, who call themselves Jews, but they are not.

በኤፌሶን የተወከለው ተሞክሮ ከሎዶቅያ ተሞክሮ ጋር በአንድ ጊዜ ይፈጸማል። ጥቃቅን ክርክር የሚያነሡት አይሁድ የጥንታዊት እስራኤል ሎዶቅያውያን ነበሩ፤ ክርስቶስና ደቀ መዛሙርቱ ግን የዘመናዊት እስራኤል ኤፌሶናውያን ነበሩ። ዮሐንስ መጥምቁ የኤፌሶንን ቤተ ክርስቲያን አስተዋወቀ፤ እርሱም ራሳቸውን አይሁድ ብለው የሚጠሩ ነገር ግን እንዳልሆኑ ሎዶቅያውያን የሚቃወሙአትን በ“የመጨረሻዎቹ ዘመናት” ያለችውን ቤተ ክርስቲያን ይወክላል።

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> “የመጥምቁ ዮሐንስ ሥራ፣ እና በመጨረሻዎቹ ዘመናት ሕዝቡን ከግዴለሽነታቸው ለማንቃት በኤልያስ መንፈስና ኃይል የሚወጡ እነዚያ ሰዎች ሥራ፣ በብዙ አይነት አንድ ናቸው። የእርሱ ሥራ በዚህ ዘመን ሊደረግ የሚገባው ሥራ ምሳሌ ነው። ክርስቶስ ዓለምን በጽድቅ ለመፍረድ ሁለተኛ ጊዜ ሊመጣ ነው። ለዓለም ሊሰጥ የሚገባውን የመጨረሻውን የማስጠንቀቂያ መልእክት የሚሸከሙ የእግዚአብሔር መልእክተኞች፣ ዮሐንስ ለመጀመሪያው ምጽአቱ መንገድ እንዳዘጋጀ፣ እነርሱም ለክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት መንገድ ሊያዘጋጁ ነው። በዚህ የዝግጅት ሥራ፣ ‘ሸለቆ ሁሉ ከፍ ይላል፣ ተራራና ኮረብታ ሁሉም ዝቅ ይላሉ፤ ጠማማውም ቀጥ ይሆናል፣ አስቸጋሪውም ስፍራ ሜዳ ይሆናል’፤ ምክንያቱም ታሪክ ሊደገም ነውና፣ ደግሞም ‘የእግዚአብሔር ክብር ይገለጣል፥ ሥጋ ለባሽ ሁሉም በአንድነት ያየዋል፤ የእግዚአብሔር አፍ ተናግሮአልና።’” Southern Watchman, March 21, 1905.

Ephesus is the “cause” and Smyrna is the “effect.” Pergamos and Thyatira also represent a cause-and-effect relationship. Pergamos is the church of compromise that corrupted Christianity by combining it with paganism. The Christian church fell when it accepted the premise that it was possible for the idolatry of paganism to co-exist within its borders. The emperor Constantine is the symbol of that compromising history, and his prophetic role was to produce the falling away of true Christianity in advance of the papacy being revealed.

ኤፌሶን “ምክንያት” ሲሆን ስምርና “ውጤት” ናት። ጴርጋሞንና ትያጥሮን ደግሞ እንዲሁ የምክንያትና የውጤት ግንኙነትን ይወክላሉ። ጴርጋሞን ክርስትናን ከአረማዊነት ጋር በማቀላቀል ያበላሸችው የመስማማት ቤተ ክርስቲያን ናት። የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን የአረማዊነት የጣዖት አምልኮ በውስጧ ክልል ውስጥ አብሮ ሊኖር እንደሚችል የሚለውን መሠረተ ሐሳብ በተቀበለች ጊዜ ወደቀች። ንጉሠ ነገሥት ቆስጠንጢኖስ የዚያ የመስማማት ታሪክ ምልክት ነው፤ ትንቢታዊ ሚናውም ጳጳሳዊነት ከመገለጡ በፊት የእውነተኛ ክርስትናን መራቅ እንዲያመጣ ነበር።

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming. 2 Thessalonians 2:3–8.

> ማንም በማንኛውም መንገድ እንዳያታልላችሁ፤ ምክንያቱም መጀመሪያ ዓመፅ ሳይመጣ፥ ያ ቀን አይመጣምና፤ የኃጢአትም ሰው፥ የጥፋት ልጅ ሳይገለጥ። እርሱ ከእግዚአብሔር ተብሎ የሚጠራውን ሁሉ ወይም የሚመለከውን ሁሉ ይቃወማል፥ ከፍም ከፍ ያደርጋል፤ እስከሚያሳይ ድረስም ራሱ እግዚአብሔር እንደሆነ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ እንደ እግዚአብሔር ይቀመጣል። ከእናንተ ጋር ገና ሳለሁ እነዚህን ነገሮች እነግራችሁ እንደ ነበርሁ አታስታውሱምን? አሁንም በዘመኑ እንዲገለጥ የሚከለክለውን ታውቃላችሁ። የዓመፅ ምሥጢር አሁን እንኳ አስቀድሞ እየሠራ ነውና፤ ብቻ አሁን የሚከለክል ከመንገድ እስኪወገድ ድረስ ይከለክላል። ከዚያም ያ ክፉው ይገለጣል፤ ጌታም በአፉ መንፈስ ይጠፋዋል፥ በምጽአቱም ብርሃን ያጠፋዋል። 2 ተሰሎንቄ 2፥3–8።

The Pergamos church was the “cause” and Thyatira was the “effect.” The prophet Daniel often presents the history of paganism giving way to papalism, and the falling away that preceded the establishment of the papacy that Paul identified is addressed in Daniel eleven.

ቤተ ክርስቲያን ጴርጋሞስ “ምክንያቱ” ነበረች፣ ትያጥሮንም “ውጤቱ” ነበረች። ነቢዩ ዳንኤል ብዙ ጊዜ የአረማዊነት ስፍራውን ለጳጳሳዊነት ሲለቅ የሚያሳየውን ታሪክ ያቀርባል፤ ጳውሎስ የለየው እና የጳጳሳዊነት መቋቋም ከመጀመሩ በፊት የቀደመው መራቅም በዳንኤል አሥራ አንድ ውስጥ ተመልክቷል።

> For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:30–31.

> የኪቲም መርከቦች ይመጡበታልና፤ ስለዚህ ይቈጣል፥ ይመለሳልም፥ በቅዱሱም ኪዳን ላይ ቍጣ ያሳያል፤ እንዲሁም ያደርጋል፤ ደግሞም ይመለሳል፥ ቅዱሱን ኪዳን ከሚተዉት ጋርም ይገናኛል። ኃይሎችም በእርሱ ወገን ይቆማሉ፥ የኃይልንም መቅደስ ያረክሳሉ፥ የዘወትርም መሥዋዕትን ያስወግዳሉ፥ የሚያጠፋውንም ርኵሰት ያቆማሉ። ዳንኤል 11፥30–31።

The church of compromise that fell away before the papal power was revealed into history is represented by Daniel as “them that” forsook “the holy covenant.” After they forsook the covenant, then the papacy, represented by Daniel as the “abomination that maketh desolate,” was placed upon the throne of the earth. Sister White identifies the last six verses of Daniel eleven when she states, the “prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment.” The last six verses are the final fulfillment of Daniel eleven, and she teaches that the history represented by those final verses was typified by Daniel 11:30–36, which identifies the historical “cause and effect” represented by Pergamos and Thyatira.

ከጳጳሳዊ ሥልጣን በታሪክ ውስጥ ከመገለጡ በፊት ወደ መውደቅ የገባችው የስምምነት ቤተ ክርስቲያን፣ ዳንኤል “ቅዱሱን ኪዳን” የተዉ “እነዚያ” በማለት ይወክላታል። እነርሱ ኪዳኑን ከተዉ በኋላ፣ በዳንኤል “የሚያጠፋ ርኩሰት” ተብሎ የተወከለው ጳጳሳዊነት በምድር ዙፋን ላይ ተቀመጠ። እህት ዋይት፣ “በዳንኤል አሥራ አንደኛው ምዕራፍ ያለው ትንቢት ሙሉ ፍጻሜውን ለመድረስ እጅግ ቀርቦአል” ስትል፣ የዳንኤል 11 የመጨረሻዎቹን ስድስት ቁጥሮች ትለይታለች። የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች የዳንኤል 11 የመጨረሻ ፍጻሜ ናቸው፤ እርሷም በእነዚያ የመጨረሻ ቁጥሮች የተወከለው ታሪክ በዳንኤል 11:30–36 እንደ ምሳሌ ተቀርጾ እንደነበር ታስተምራለች፤ ይህም በጴርጋሞንና በትያጥሮን የተወከለውን ታሪካዊ “ምክንያትና ውጤት” ይለይታል።

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.

> “የምናጣው ጊዜ የለንም። የመከራ ዘመናት በፊታችን ናቸው። ዓለም በጦርነት መንፈስ ታወካለች። በቅርቡ በትንቢቶች ውስጥ የተነገሩት የመከራ ትዕይንቶች ይፈጸማሉ። በዳንኤል አሥራ አንደኛው ምዕራፍ ውስጥ ያለው ትንቢት ሙሉ ፍጻሜውን ለማግኘት እጅግ ቀርቦአል። በዚህ ትንቢት ፍጻሜ የተፈጸመው ብዙ ታሪክ እንደገና ይደገማል።”

> “In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘verses 30 through thirty-six quoted.’

> “በሠላሳኛው ቁጥር ውስጥ ‘ከቁጥር 30 እስከ 36 የተጠቀሱት ቁጥሮች’ የሚል አንድ ኃይል ተነግሮበታል።”

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “በእነዚህ ቃላት የተገለጹትን የሚመስሉ ትዕይንቶች ይከሰታሉ።” Manuscript Releases, ቁጥር 13, 394.

The cause-and-effect relationship of Pergamos and Thyatira, as well as the cause-and-effect relationship of Ephesus and Smyrna are repeated in the “last days.” The Protestants of the United States will compromise with idolatry, as represented by Pergamos (the premier sign of idolatry is the worship of the sun), and when they fall away the way is prepared for the man of sin, to once again be prophetically revealed. While the falling away and placing of the papacy on the throne is repeated God will simultaneously be raising up a church typified by Ephesus to carry the message of Daniel and Revelation to the world and the persecution represented by Smyrna will be repeated.

በ“የመጨረሻዎቹ ቀኖች” ውስጥ የጴርጋሞንና የትያጥሮን የምክንያትና የውጤት ግንኙነት፣ እንዲሁም የኤፌሶንና የሰምርና የምክንያትና የውጤት ግንኙነት ይደገማሉ። በፐርጋሞን የተወከለውን ጣዖት አምልኮ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ፕሮቴስታንቶች ጋር ስምምነት ያደርጋሉ (የጣዖት አምልኮ ቀዳሚ ምልክት የፀሐይ አምልኮ ነው)፣ እነርሱም ሲወድቁ ለኃጢአት ሰው መንገድ ይዘጋጃል፣ ይህም እንደገና በትንቢታዊ ሁኔታ እንዲገለጥ ያደርጋል። መውደቁና ጵጵስናን በዙፋን ላይ ማኖር ሲደገም፣ እግዚአብሔር በተመሳሳይ ጊዜ በኤፌሶን የተመሰለች ቤተ ክርስቲያንን እያስነሣ ይሆናል፤ እርስዋም የዳንኤልና የራእይ መልእክት ወደ ዓለም እንድትሸከም ይሆናል፣ በሰምርና የተወከለውም ስደት ደግሞ ይደገማል።

I will address the last three churches after we consider the truth that the first four seals of Revelation are an external line of truth that runs parallel to the internal line of truth represented by the first four churches. As already noted, Uriah Smith states it this way:

ከዚህ በኋላ በመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት የተወከለውን ውስጣዊ የእውነት መስመር ጋር በትይዩ የሚሄድ የውጫዊ የእውነት መስመር መሆናቸውን የራእይ መጽሐፍ የመጀመሪያዎቹ አራት ማኅተሞች በሚመለከት እውነቱን ከተመለከትን በኋላ የመጨረሻዎቹን ሦስት ቤተ ክርስቲያናት እመለከታለሁ። እንደ አስቀድሞ እንደተጠቀሰው ዩራያ ስሚዝ ይህን በዚህ መልኩ ይናገራል፦

> “While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

> “ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት የቤተ ክርስቲያንን ውስጣዊ ታሪክ ሲያቀርቡ፣ ሰባቱ ማኅተሞች ደግሞ የውጫዊ ታሪክዋን ታላላቅ ክስተቶች ወደ እይታ ያመጣሉ።” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

We have shown that the first four churches represent two “cause and effect” relationships that are repeated in the “last days.” Based upon the pioneers of Adventism, but more importantly upon the authority of God’s Word, those four internal histories of the church should have a parallel external history represented by the first four seals. The first and second seals echo the same characteristics of Ephesus and Smyrna, but use a white horse to represent the work of carrying Christianity to the world. It represents the external work of the church, and the second seal represents the blood bath of Smyrna with a red horse.

እኛ የመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት በ“የመጨረሻው ዘመን” ውስጥ የሚደገሙ ሁለት “ምክንያትና ውጤት” ግንኙነቶችን እንደሚወክሉ አሳይተናል። በአድቬንቲዝም ፈር ቀዳጆች ላይ በመመርኮዝ፣ ነገር ግን ከዚያ ይልቅ በአስፈላጊነት በእግዚአብሔር ቃል ሥልጣን ላይ ተመስርቶ፣ እነዚያ አራቱ የቤተ ክርስቲያን ውስጣዊ ታሪኮች በመጀመሪያዎቹ አራት ማኅተሞች የሚወከል ተመሳሳይ ውጫዊ ታሪክ ሊኖራቸው ይገባል። የመጀመሪያውና የሁለተኛው ማኅተሞች የኤፌሶንና የሰምርና ባሕርያትን ያስተጋባሉ፣ ነገር ግን ክርስትናን ወደ ዓለም ለማድረስ የተከናወነውን ሥራ ለመወከል ነጭ ፈረስን ይጠቀማሉ። ይህ የቤተ ክርስቲያንን ውጫዊ ሥራ ይወክላል፤ ሁለተኛው ማኅተምም በቀይ ፈረስ የሰምርናን የደም መታጠቢያ ይወክላል።

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. Revelation 6:1–4.

> እናም በጉው ከማኅተሞቹ አንዱን ሲከፍት አየሁ፤ ከአራቱም እንስሶች አንዱ እንደ ነጐድጓድ ድምፅ ያለ ድምፅ ሲል፦ መጥተህ እይ ብሎ ሰማሁ። አየሁም፤ እነሆም ነጭ ፈረስ ነበረ፤ በእርሱም ላይ የተቀመጠው ቀስት ነበረው፤ አክሊልም ተሰጠው፤ ድል እየነሣም ድል ለመንሣት ወጣ። ሁለተኛውንም ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ ሁለተኛው እንስሳ፦ መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ። ሌላም ቀይ ፈረስ ወጣ፤ በእርሱም ላይ ለተቀመጠው ሰላምን ከምድር እንዲያስወግድ፥ ሰዎችም እርስ በርሳቸው እንዲገዳደሉ ሥልጣን ተሰጠው፤ ታላቅ ሰይፍም ተሰጠው። ራእይ 6፥1–4።

Zechariah contains a few passages that directly identify the four horses represented in the first four seals of Revelation. In one of those passages in chapter ten, Zechariah identifies that when the latter rain is poured out “the flock of Judah” which is God’s “house” will be turned into “his goodly horse in the battle.”

ዘካርያስ በራእይ የመጀመሪያዎቹ አራት ማኅተሞች ውስጥ የተወከሉትን አራቱን ፈረሶች በቀጥታ የሚለዩ ጥቂት ክፍሎችን ይዟል። በእነዚህ ክፍሎች መካከል በአንዱ፣ በአሥረኛው ምዕራፍ፣ ዘካርያስ የኋለኛው ዝናብ ሲፈስስ “የይሁዳ መንጋ” የሆነው፣ የእግዚአብሔር “ቤት” ወደ “በሰልፍ ውስጥ ያለ የክብሩ ፈረስ” እንደሚለወጥ ይገልጻል።

> Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. For the idols have spoken vanity, and the diviners have seen a lie, and have told false dreams; they comfort in vain: therefore they went their way as a flock, they were troubled, because there was no shepherd. Mine anger was kindled against the shepherds, and I punished the goats: for the Lord of hosts hath visited his flock the house of Judah, and hath made them as his goodly horse in the battle. Zechariah 10:1–3.

> በኋለኛው ዝናብ ዘመን ዝናብን ከእግዚአብሔር ለምኑ፤ እግዚአብሔርም የሚያበሩ ደመናትን ያደርጋል፥ የዝናብ ነጠብጣቦችንም ይሰጣቸዋል፥ ለእያንዳንዱም በሜዳ ውስጥ ሣርን ይሰጣል። ጣዖታት ከንቱነትን ተናግረዋልና፥ ምዋርተኞችም ሐሰትን አይተዋል፥ የሐሰት ሕልሞችንም ተናግረዋል፤ በከንቱ ያጽናናሉ፤ ስለዚህ እንደ መንጋ መንገዳቸውን ሄዱ፥ እረኛም ስላልነበራቸው ተጨነቁ። ቍጣዬ በእረኞች ላይ ነደደ፥ ፍየሎቹንም ቀጣሁ፤ የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር መንጋውን የይሁዳን ቤት ጎብኝቶአልና፥ በሰልፍም ውስጥ እንደ ክቡር ፈረሱ አድርጎአቸዋል። ዘካርያስ 10፥1–3።

Ellen White repeatedly identifies that the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost typifies the latter rain that is now falling. The work done for the world at Pentecost is represented by the church of Ephesus, and Ephesus causes the persecution represented by Smyrna, which John represents as the “red horse” of the second seal. The first two seals run parallel to the first two churches and they illustrate the “last days,” when the latter rain is being poured out.

ኤለን ዋይት በተደጋጋሚ በጴንጤቆስጤ የተፈሰሰው የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ አሁን እየወረደ ያለውን የኋለኛውን ዝናብ እንደሚያመለክት ትገልጻለች። በጴንጤቆስጤ ለዓለም የተሠራው ሥራ በኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል፤ ኤፌሶንም በሰምርኔስ የተወከለውን ስደት ያስከትላል፤ ይህንም ዮሐንስ በሁለተኛው ማኅተም “ቀይ ፈረስ” ብሎ ይወክለዋል። የመጀመሪያዎቹ ሁለት ማኅተሞች ከመጀመሪያዎቹ ሁለት አብያተ ክርስቲያናት ጋር ተመሳሳይ መስመር ላይ ይሄዳሉ፤ እነርሱም የኋለኛው ዝናብ እየተፈሰሰ ያለበትን “የመጨረሻ ቀኖች” ያብራራሉ።

The Spirit of Prophecy also selects both the end of the third seal and beginning of the fourth seal thus tying them together (cause and effect), and in doing so she places the history represented as existing in her day and in the “last days.”

መንፈስ ትንቢት ደግሞ የሦስተኛውን ማኅተም መጨረሻና የአራተኛውን ማኅተም መጀመሪያ በመምረጥ ሁለቱን እርስ በርሳቸው ታስራለች (ምክንያትና ውጤት)፤ ይህንንም ስታደርግ በዘመኗና በ“ዘመን ፍጻሜ” ውስጥ እንዳለ የተወከለውን ታሪክ በዚያ ታስቀምጣለች።

> “The same spirit is seen today that is represented in Revelation 6:6–8. History is to be repeated. That which has been will be again.” Manuscript Releases, volume 9, 7.

> “ዛሬ በራእይ 6፥6–8 የተወከለው ያው መንፈስ ይታያል። ታሪክ እንደገና ሊደገም ነው። የነበረው እንደገና ይሆናል።” Manuscript Releases, ቅጽ 9, 7.

In Sister White’s personal history, (penned in 1898) the spirit of compromise that prepares the way for the papacy to once again be enthroned was already alive and well, for the falling away of Protestantism that began with the rejection of the first angel’s message in the spring of 1844, had already begun (in 1863) to encroach upon the horn of Protestant Adventism.

በ1898 ዓ.ም. በተጻፈው የእህት ዋይት የግል ታሪክ ውስጥ፣ ጵጵስና እንደገና በዙፋን እንድትቀመጥ መንገድን የሚያዘጋጅ የስምምነት መንፈስ አስቀድሞ ሕያውና ጠንካራ ነበር፤ ምክንያቱም በ1844 ዓ.ም. ጸደይ ወቅት የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት በመከላከል የጀመረው የፕሮቴስታንትነት መውደቅ፣ አስቀድሞ (በ1863 ዓ.ም.) በፕሮቴስታንት አድቬንቲዝም ቀንድ ላይ መግባት ጀምሮ ነበር።

The compromise of Pergamos is represented as a “pair” of balances in the third seal. Two balances of measuring represent a dishonest measurement. The third seal leads to the fourth seal, represented by a “pale horse” of “death,” thus representing the murder of millions by the papacy during the Dark Ages. “Hell” is what follows the pale horse of the papacy. The history of the third and fourth seals parallel the history of the churches of Pergamos and Thyatira. The compromise of Constantine was a progressive work; thus, the spirit of compromise was already active in Sister White’s personal history, just as it was in the time of Paul when he said the “mystery of iniquity does already work.” The falling away that precedes the papacy’s enthronement is always a progressive history, and that “history is to be repeated. That which has been will be again.”

የጴርጋሞን መስማማት በሦስተኛው ማኅተም ውስጥ እንደ “ጥንድ” ሚዛን ተመስሎ ተቀርቧል። ሁለት የመለኪያ ሚዛኖች የማይጠብቅ መለካትን ያመለክታሉ። ሦስተኛው ማኅተም ወደ አራተኛው ማኅተም ይመራል፤ እርሱም በ“ገረጣ ፈረስ” እና “ሞት” የተመሰለ ሲሆን፣ ስለዚህ በጨለማው ዘመን በጳጳሳት ሥርዓት የተፈጸመውን የሚሊዮኖች ግድያ ይወክላል። “ሲኦል” የጳጳሳት ሥርዓቱን ገረጣ ፈረስ የሚከተለው ነው። የሦስተኛውና የአራተኛው ማኅተሞች ታሪክ ከጴርጋሞንና ከትያጥሮን ቤተ ክርስቲያናት ታሪክ ጋር በትይዩ ይሄዳል። የቆስጠንጢኖስ መስማማት ቀስ በቀስ የተገነባ ሥራ ነበር፤ ስለዚህ የመስማማት መንፈስ በእህት ዋይት የግል ታሪክ ውስጥ አስቀድሞ ንቁ ነበር፥ ልክ ጳውሎስ “የዓመፅ ምስጢር አሁንም እየሠራ ነው” ባለበት ዘመን እንደነበረው። የጳጳሳት ሥርዓት መንገሥ በፊት የሚቀድመው መራቅ ሁልጊዜ ቀስ በቀስ የሚፈጠር ታሪክ ነው፤ እናም “ያ ታሪክ ደግሞ ሊደገም ነው። የነበረው እንደ ገና ይሆናል።”

> And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:6–8.

> በአራቱ እንስሳት መካከልም እንዲህ የሚል ድምፅ ሰማሁ፤ አንድ መስፈሪያ ስንዴ በአንድ ዲናር፣ ሦስትም መስፈሪያ ገብስ በአንድ ዲናር፤ ዘይቱንና ወይኑንም አትጉዳ። አራተኛውንም ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ የአራተኛውን እንስሳ ድምፅ፦ መጥተህ እይ ሲል ሰማሁ። አየሁም፥ እነሆም ግራጫ ፈረስ፤ በእርሱም ላይ የተቀመጠው ስሙ ሞት ነበር፥ ሲኦልም ተከተለው። በሰይፍም፣ በራብም፣ በሞትም፣ በምድርም አራዊት ይገድሉ ዘንድ በምድር አራተኛ ክፍል ላይ ሥልጣን ተሰጣቸው። ራእይ 6፥6-8።

James White identified another prophetic anomaly in the seven churches, and seven seals. He identifies a purposeful distinction between the first four churches and the last three churches, and then again, the same phenomenon in the first four seals and the last three seals.

ጄምስ ዋይት በሰባቱ ቤተ ክርስቲያናትና በሰባቱ ማኅተሞች ውስጥ ሌላ ትንቢታዊ ያልተለመደ ጉዳይ ለይቶ አሳየ። እርሱ በመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናትና በመጨረሻዎቹ ሦስት ቤተ ክርስቲያናት መካከል ሆን ተብሎ የተደረገ ልዩነት እንዳለ ያመለክታል፤ ከዚያም እንደገና በመጀመሪያዎቹ አራት ማኅተሞችና በመጨረሻዎቹ ሦስት ማኅተሞች ውስጥ ይኸው ተመሳሳይ ክስተት እንዳለ ያሳያል።

> “We have now traced the churches, the seals, and the beasts, or living beings, as far as they will compare as covering the same periods of time. The seals are seven in number, the beasts but four. And it may be well here to notice, that at the opening of the first, second, third and fourth seals the first, second, third and fourth beasts are heard to say ‘Come and see;’ but when the fifth, sixth and seventh seals are opened, there is no such voice heard. Neither do the last three churches, and the last three seals, compare, as covering the same periods of time, as the first four churches, and the first four seals do. But, as we have shown, the churches, seals and beasts do agree, as covering the same periods of time for the space of nearly 1800 years, till we come down to a little more than half a century of the present time.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

> “አሁን እስከሚቻል ድረስ በአንድ ዓይነት የዘመን ክፍሎችን እንደሚሸፍኑ ሆነው የሚመሳሰሉትን አብያተ ክርስቲያናትን፣ ማኅተሞችን፣ እና አራዊቱን፣ ወይም ሕያዋን ፍጥረታትን፣ ተከታትለን መርምረናቸዋል። ማኅተሞቹ በቁጥር ሰባት ናቸው፤ አራዊቱ ግን አራት ብቻ ናቸው። እናም በዚህ ስፍራ ይህን ማስተዋል ተገቢ ይሆናል፤ በመጀመሪያው፣ በሁለተኛው፣ በሦስተኛው እና በአራተኛው ማኅተም ሲከፈት፣ የመጀመሪያው፣ የሁለተኛው፣ የሦስተኛው እና የአራተኛው አራዊት ‘ና እይ’ ሲሉ ይሰማሉ፤ ነገር ግን አምስተኛው፣ ስድስተኛው እና ሰባተኛው ማኅተሞች ሲከፈቱ እንዲህ ያለ ድምፅ አይሰማም። እንዲሁም የመጨረሻዎቹ ሦስት አብያተ ክርስቲያናትና የመጨረሻዎቹ ሦስት ማኅተሞች፣ እንደ መጀመሪያዎቹ አራት አብያተ ክርስቲያናትና የመጀመሪያዎቹ አራት ማኅተሞች በአንድ ዓይነት የዘመን ክፍሎችን እንደሚሸፍኑ ሆነው አይመሳሰሉም። ነገር ግን፣ እንዳሳየነው፣ አብያተ ክርስቲያናት፣ ማኅተሞች እና አራዊት እስከ አሁኑ ዘመን ከግማሽ ምዕተ ዓመት በላይ ወደሚሆን ጊዜ ድረስ፣ ለማለትም ለተራዘመ 1800 ዓመታት ያህል፣ በአንድ ዓይነት የዘመን ክፍሎችን እንደሚሸፍኑ ሆነው ይስማማሉ።” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

James White did not include the fact that the same pattern exists in the trumpets, but it does. The first four trumpets are trumpets, but the last three trumpets are three woes. The first four trumpets represent God’s judgment on pagan Rome for Constantine’s Sunday law in the year 321, and the three trumpet woes represent Islam. The first two trumpet woes were judgments against papal Rome for the Sunday law it enacted in 538, and the third trumpet woe is for the Sunday law crisis that is coming in the very near future.

ጄምስ ዋይት ተመሳሳይ ሥርዓተ-ንድፍ በመለከቶቹ ውስጥም እንዳለ አላካተተም፤ ነገር ግን እርግጥ ነው እንዳለ። የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች መለከቶች ናቸው፤ ነገር ግን የመጨረሻዎቹ ሦስት መለከቶች ሦስት ወዮታዎች ናቸው። የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች በ321 ዓመት ቆስጠንጢኖስ ስለ እሁድ ሕግ ባወጣው በአረማዊቷ ሮም ላይ የእግዚአብሔርን ፍርድ ይወክላሉ፤ ሦስቱ የመለከት ወዮታዎች ግን እስልምናን ይወክላሉ። የመጀመሪያዎቹ ሁለት የመለከት ወዮታዎች በ538 ያወጣችውን የእሁድ ሕግ ምክንያት በጳጳሳዊቷ ሮም ላይ የመጡ ፍርዶች ነበሩ፤ ሦስተኛው የመለከት ወዮ ግን በቅርብ ጊዜ እጅግ ሊመጣ ላለው የእሁድ ሕግ ቀውስ ነው።

Joseph Bates employs the pioneer understanding of the last three churches as a singular symbol to describe three contemporary churches in the Millerite time period. All the emphasis in the passage was supplied by Bates.

ዮሴፍ ቤትስ የመጨረሻዎቹን ሦስት ቤተ ክርስቲያናት በአንድ ነጠላ ምልክት እንደሚወክሉ የአቅኚዎች ግንዛቤ ተጠቅሞ፣ በሚለራይት ዘመን ውስጥ የነበሩ ሦስት ዘመናዊ ቤተ ክርስቲያናትን ለመግለጽ ይጠቀማል። በዚህ ንባብ ውስጥ ያለው ሁሉም አጽንኦት በቤትስ ተሰጥቶ ነበር።

> “‘In all the land saith the Lord; TWO PARTS therein shall be cut off, and die; but the THIRD shall be left therein. God says he will bring the THIRD PART through the fire, and refine them. They shall call upon him, and he will hear them. He will say ‘IT IS MY PEOPLE; and they shall say the LORD IS MY GOD.’ First part, SARDIS, the nominal church or Babylon. Second part, Laodicea, the nominal Adventist. Third part, Philadelphia, the only true church of God on earth, for they are to be translated to the city of God. Revelation 3:12; Hebrews 12:22–24. In the name of Jesus, I exhort you again to flee from the Laodiceans, as from Sodom and Gomorrah. Their teachings are false and delusive; and lead to utter destruction. Death! DEATH!!* eternal DEATH!!! is on their track. Remember Lot’s wife.” Joseph Bates, Review and Herald, volume 1, November 1850.

> “‘በምድር ሁሉ ውስጥ፥ ይላል እግዚአብሔር፤ በውስጧ ያሉት ሁለት ክፍሎች ይቈረጣሉ፥ ይሞታሉም፤ ሦስተኛው ግን በውስጧ ይቀራል። እግዚአብሔር ሦስተኛውን ክፍል በእሳት ውስጥ እንደሚያሳልፈው እና እንደሚያጠራው ይናገራል። እነርሱ ወደ እርሱ ይጮኻሉ፥ እርሱም ይሰማቸዋል። እርሱ፣ ‘ይህ ሕዝቤ ነው’ ይላል፤ እነርሱም፣ ‘እግዚአብሔር አምላኬ ነው’ ይላሉ። የመጀመሪያው ክፍል፥ ሰርዴስ፥ የስም ብቻ ቤተ ክርስቲያን ወይም ባቢሎን ነው። ሁለተኛው ክፍል፥ ሎዶቅያ፥ የስም ብቻ አድቬንቲስት ነው። ሦስተኛው ክፍል፥ ፊላዴልፍያ፥ ወደ እግዚአብሔር ከተማ ሊተላለፉ የሚገባቸው ስለሆኑ፥ በምድር ላይ ካሉ የእግዚአብሔር አንዲት እውነተኛ ቤተ ክርስቲያን ብቻ ናት። ራእይ 3፥12፤ ዕብራውያን 12፥22–24። በኢየሱስ ስም፥ ከሰዶምና ከገሞራ እንደሚሸሹ ሁሉ፥ ከሎዶቅያውያን እንድትሸሹ እንደገና እመክራችኋለሁ። ትምህርታቸው ሐሰተኛና አሳች ነው፤ ወደ ፍጹም ጥፋትም ይመራል። ሞት! ሞት!!* ዘላለማዊ ሞት!!! በዱካቸው ላይ ነው። የሎጥን ሚስት አስቡ።” ጆሴፍ ቤትስ፣ Review and Herald፣ ቅጽ 1፣ ኖቬምበር 1850።

In the Millerite history Sardis, was the church that had a name that claimed to be alive, but it was dead.

በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ ሰርዴስ ሕያው እንደ ሆነ ስም ያለው ሆኖ ሳለ፣ ሞተ የነበረች ቤተ ክርስቲያን ነበረች።

> And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith he that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Revelation 3:1.

> ለሰርዴስም ቤተ ክርስቲያን መልአክ ጻፍ፤ የእግዚአብሔርን ሰባቱ መናፍስትና ሰባቱን ከዋክብት ያዘው እንዲህ ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ ሕያው እንደ ሆንህ ስም አለህ፥ ነገር ግን ሙት ነህ። ራእይ 3፥1።

God’s people always have a name. The name during the history of Ephesus through Pergamos was Christian. The name during the papal rule was the church in the wilderness. The name from the introduction of the morning star, John Wycliffe was Protestant. At the time of the end in 1798, the Protestants had already begun their return to the Roman communion. All that was needed then was a test that would manifest the fact that in spite of their professed name, they were no longer the chosen church. In the spring of 1844, they reached the test that would manifest that they were no longer the church that carried Christ’s covenant name. The story of Elijah provides a very detailed second witness of this fact. When they manifested their true character, it was difficult for the Millerites to initially identify that the Protestants had demonstrated that they had become the daughters of Babylon. But the Millerites eventually did that very thing, and began to call souls out of those fallen churches in fulfillment of the second angel’s message. Then there was a testing process that would cause the Millerites to manifest their own characters. Were they Philadelphians or Laodiceans?

የእግዚአብሔር ሕዝብ ሁልጊዜ ስም አለው። በኤፌሶን እስከ ጴርጋሞን ባለው የታሪክ ዘመን ስሙ ክርስቲያን ነበር። በጳጳሳዊ አገዛዝ ዘመን ስሙ በምድረ በዳ ያለችው ቤተ ክርስቲያን ነበር። ከንጋት ኮከብ መግቢያ ጀምሮ፣ ዮሐንስ ዋይክሊፍ ፕሮቴስታንት የሚለው ስም ነበር። በፍጻሜው ዘመን በ1798፣ ፕሮቴስታኖች ወደ ሮማዊቱ ኅብረት መመለሳቸውን አስቀድመው ጀምረው ነበር። በዚያን ጊዜ የሚያስፈልገው ነገር ቢኖር፣ በሚናገሩት ስም ቢጠሩም እንኳ፣ ከእንግዲህ በኋላ የተመረጠችው ቤተ ክርስቲያን እንዳልነበሩ የሚገልጥ ፈተና ብቻ ነበር። በ1844 የጸደይ ወቅት፣ የክርስቶስ የቃል ኪዳን ስም የምትሸከም ቤተ ክርስቲያን ከእንግዲህ በኋላ እንዳልነበሩ የሚገልጥ ፈተና ደረሱ። የኤልያስ ታሪክ ለዚህ እውነታ እጅግ ዝርዝር ያለ ሁለተኛ ምስክር ይሰጣል። እውነተኛ ባህርያቸውን በገለጡ ጊዜ፣ ፕሮቴስታኖች የባቢሎን ሴቶች ልጆች ሆነው እንደተገኙ መለየት ለሚለርያውያን በመጀመሪያ አስቸጋሪ ነበር። ነገር ግን ሚለርያውያን በመጨረሻ በእርግጥ ያንኑ ነገር አደረጉ፣ እናም ሁለተኛውን መልአክ መልእክት በመፈጸም ከእነዚያ ወደቁት አብያተ ክርስቲያናት ነፍሳትን መጥራት ጀመሩ። ከዚያም ሚለርያውያን የራሳቸውን ባህርይ እንዲገልጡ የሚያደርግ የፈተና ሂደት ነበረ። እነርሱ ፊላዴልፍያውያን ነበሩን ወይስ ሎዶቅያውያን?

The Philadelphians followed Christ into the Most Holy Place and those Millerites who refused to do so manifested the character of Laodiceans. Thus, we find the logic for Bates identification of the three churches as contemporaries of the same history. That history was fulfilled within the prophetic structure of the parable of the ten virgins, which inspiration informs us has been and will be fulfilled to the very letter.

ፊላዴልፊያውያን ክርስቶስን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ተከትለው ገቡ፤ ይህን ለማድረግ የነቀፉት ሚለራውያንም የሎዶቅያውያንን ባሕርይ ገለጡ። ስለዚህ፣ ቤትስ እነዚህን ሦስት ቤተ ክርስቲያናት በአንድ ታሪክ ውስጥ በተመሳሳይ ዘመን የነበሩ መሆናቸውን ለመለየቱ ያለውን ሎጂክ እናገኛለን። ያ ታሪክ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ትንቢታዊ አወቃቀር ውስጥ ተፈጽሞ ነበር፤ መንፈሳዊ ተመስጦም እንደሚያሳውቀን ይህ ምሳሌ በፊደል እስከ ፊደል ተፈጽሞ ነበር እና ደግሞ ይፈጸማል።

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “በማቴዎስ 25 የተገለጸው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ተሞክሮ ያብራራል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “እኔ ብዙ ጊዜ ወደ አሥሩ ደናግል ምሳሌ እጠቀማለሁ፤ ከእነርሱም አምስቱ ጥበበኞች ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በፊደል ልክ ተፈጽሟል እና ይፈጸማልም፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተግባራዊነት አለው፣ እናም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል እና ዘመን እስኪዘጋ ድረስ የአሁን እውነት ሆኖ መኖሩን ይቀጥላል።” Review and Herald, August 19, 1890.

The last three churches represent those outside of the Millerite movement as Sardis, and those within the movement represent either Philadelphia or Laodicea. Those three churches are identified in Revelation chapter three, and the first four churches are in chapter two. Therefore, when Sister White references the history of chapter three of Revelation, she is identifying the very same churches Joseph Bates just identified.

የመጨረሻዎቹ ሦስት ቤተ ክርስቲያኖች ከሚለራዊት እንቅስቃሴ ውጭ ያሉትን እንደ ሰርዴስ ይወክላሉ፤ በእንቅስቃሴው ውስጥ ያሉት ግን ወይም ፊላዴልፊያን ወይም ሎዶቅያን ይወክላሉ። እነዚህ ሦስቱ ቤተ ክርስቲያኖች በራእይ ምዕራፍ ሦስት ውስጥ ተለይተው ይገኛሉ፤ የመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያኖች ግን በምዕራፍ ሁለት ውስጥ ናቸው። ስለዚህ፣ እህት ዋይት የራእይ ምዕራፍ ሦስትን ታሪክ በምትጠቅስበት ጊዜ፣ ጆሴፍ ቤትስ አሁን የለየቸውን እነዚያኑ ቤተ ክርስቲያኖች እየለየች ነው።

> “Oh, what a description! How many there are in this fearful condition. I earnestly entreat every minister to study diligently the third chapter of Revelation, for in it is portrayed the condition of things existing in the last days. Study carefully every verse in this chapter, for through these words Jesus is speaking to you.” Manuscript Releases, volume 18, 193.

> «ኦህ፣ ምን ዓይነት መግለጫ ነው! በዚህ አስፈሪ ሁኔታ ውስጥ ያሉ ስንቶች ናቸው። እያንዳንዱ አገልጋይ የራእይን ሦስተኛ ምዕራፍ በትጋት እንዲያጠና ከልብ እማጸናለሁ፤ በውስጡ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሚኖሩ ነገሮች ሁኔታ ተስሎ ቀርቧልና። በዚህ ምዕራፍ ያለውን እያንዳንዱን ቁጥር በጥንቃቄ አጥኑ፤ በእነዚህ ቃላት ኢየሱስ ራሱ ለእናንተ እየተናገረ ነውና።» Manuscript Releases, volume 18, 193.

The three contemporary churches of Millerite history are repeated at the end of Adventism. Joseph Bates was identifying the dynamics of the Millerite period and identified Sardis as the daughters of Babylon, which was the target audience for the second angel’s message. He was addressing the struggle between the little flock that followed Christ into the Most Holy Place on October 22, 1844 and those who refused to move out of the holy place. He was attempting to call the Laodiceans out of the darkness they had received, and at least part of their Laodicean blindness was due to the fact that William Miller had taken a leading position in the Laodicean movement. This is the same struggle identified in the message to Philadelphia.

በሚለርአውያን ታሪክ ውስጥ ያሉት ሦስቱ ዘመናዊ ቤተ ክርስቲያናት በአድቬንቲዝም መጨረሻ እንደገና ይደገማሉ። ጆሴፍ ቤትስ የሚለርአውያን ዘመን ተለዋዋጮችን ይለይ ነበር፥ ሰርዴስንም የባቢሎን ልጆች መሆናቸውን ለይቶ አሳየ፤ እነርሱም የሁለተኛው መልአክ መልእክት የተመለከተባቸው ነበሩ። እርሱ በ1844 ጥቅምት 22 ክርስቶስን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የተከተለው ትንሹ መንጋ እና ከቅዱሱ ስፍራ መውጣትን የእምቢ ያሉት መካከል ያለውን ትግል እየነገረ ነበር። እርሱ ለሎዶቅያውያን የተቀበሉትን ጨለማ ትተው እንዲወጡ ለመጥራት እየሞከረ ነበር፤ እና ቢያንስ የሎዶቅያውያን ዕውርነት አንዱ ክፍል የሆነው ዊልያም ሚለር በሎዶቅያ እንቅስቃሴ ውስጥ መሪ ስፍራ ይዞ ነበር የሚለው ነው። ይህ በፊላዴልፍያ መልእክት ውስጥ የተለየው ያው ትግል ነው።

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:9.

> እነሆ፥ ከሰይጣን ምኵራብ የሆኑትን፣ አይሁድ ነን የሚሉ ነገር ግን ያልሆኑትን፣ ውሸትም የሚናገሩትን፥ እነሆ፥ መጥተው በእግሮችህ ፊት እንዲሰግዱ እና እኔ እንደ ወደድሁህ እንዲያውቁ አደርጋቸዋለሁ። ራእይ 3፡9።

A religious crisis always produces two classes of worshippers as it did in the Great Disappointment. The mantle of Protestantism had just been taken from Sardis, as they returned to Rome and officially became Rome’s daughter. The mantle was then held by Millerite Adventism, but a test would soon after produce two classes professing to be the little flock. A true flock and a counterfeit flock. Bates represented the little flock that followed Christ into the Most Holy Place. His struggle was with Laodiceans who professed to be the little flock. As a Philadelphian, Bates’ struggle was with the synagogue of Satan, a group that professed to be God’s people, but did lie and were not Jews.

አንድ የሃይማኖት ቀውስ ሁልጊዜ፣ በታላቁ ተስፋ መቁረጥ እንደ ሆነው ሁሉ፣ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን ያፈራል። እነርሱ ወደ ሮም ተመልሰው በይፋ የሮም ልጅ ሆነው ስለነበር፣ የፕሮቴስታንትነት ካባ ከሰርዴስ አሁን ተወስዶ ነበር። ከዚያም ካባው በሚለራዊ አድቬንቲዝም ተይዞ ነበር፤ ነገር ግን ከዚያ ብዙም ሳይቆይ አንድ ፈተና ትንሹ መንጋ ነን ብለው የሚናገሩ ሁለት ክፍሎችን ያፈራ ነበር። አንዱ እውነተኛ መንጋ ነበር፣ ሌላውም ሐሰተኛ መንጋ። ቤትስ ክርስቶስን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የተከተለችውን ትንሿን መንጋ ይወክል ነበር። ትግሉም እኛ ትንሹ መንጋ ነን ብለው ከሚናገሩ ሎዶቅያውያን ጋር ነበር። ቤትስ ፊላዴልፍያዊ እንደ ነበረ፣ ትግሉ ከሰይጣን ምኵራብ ጋር ነበር፤ ይህም የእግዚአብሔር ሕዝብ ነን ብሎ የሚናገር፣ ነገር ግን የሚዋሽ እና አይሁድም ያልሆነ ቡድን ነበር።

When the parable is fulfilled for the final time at the end of Adventism there will be a chosen covenant people that were passed by at the time of the end in 1989, the same as the Jewish leadership was passed by at Christ birth, which represents the time of the end in that prophetic history. When the history of Christ reached the triumphal entry into Jerusalem, the Midnight Cry history of the Millerite time was typified. Inspiration repeatedly aligns the waymark of the cross with the Great Disappointment of 1844. Judas represents the Laodiceans of Christ’s history, and the apostles were the Philadelphians. For three and a half years after the cross the Philadelphians, represented by Bates, attempted to call the Laodiceans out of a fallen church that was represented by the disciple Judas Iscariot.

ምሳሌው በአድቬንቲዝም መጨረሻ ላይ ለመጨረሻ ጊዜ ሲፈጸም፣ በ1989 ዓ.ም. በዘመኑ ፍጻሜ ጊዜ የተተዉ የኪዳን ሕዝቦች ይኖራሉ፤ ይህም በዚያ ትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ የዘመኑን ፍጻሜ የሚወክል በሆነው በክርስቶስ ልደት ጊዜ የአይሁድ መሪነት እንደተተወ እንዲሁ ነው። የክርስቶስ ታሪክ ወደ ኢየሩሳሌም የድል መግቢያ ሲደርስ፣ የሚለራውያን ዘመን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ በዚያ ተመሰለ። መንፈሳዊ ተነሣሽነት የመስቀሉን የመንገድ ምልክት ከ1844 ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ጋር ደጋግሞ ያስማማል። ይሁዳ በክርስቶስ ታሪክ ውስጥ ላኦዴቅያውያንን ይወክላል፣ ሐዋርያትም ፊላዴልፍያውያን ነበሩ። ከመስቀሉ በኋላ ለሦስት ዓመት ተኩል፣ በቤትስ የተወከሉት ፊላዴልፍያውያን፣ በደቀ መዝሙሩ በይሁዳ አስቆሮታዊ የተወከለችው የወደቀች ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ከነበሩት ላኦዴቅያውያን እንዲወጡ ለመጥራት ሞከሩ።

In 1989 the former chosen covenant people rejected the light that was unsealed and were passed by. When the first disappointment of July 18, 2020 arrived the testing process began among those who formerly had appeared to be of the same movement. Yet one class are Laodicean and the other class Philadelphian. Just as Judas covenanted three times with the Sanhedrin to betray Christ before the cross, the Laodiceans of the history after September 11, 2001 will have failed three opportunities to repent. At the soon coming Sunday law it will be manifested as certainly as Judas hanging from a tree, that the Laodiceans are separate from the Philadelphians. It is at the harvest when the tares are separated from the wheat. We are rapidly approaching that harvest.

በ1989 ዓ.ም. ቀድሞ የተመረጡት የቃል ኪዳን ሕዝቦች የተፈታውን ብርሃን እምቢ አሉና ተዘለሉ። የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ በጁላይ 18, 2020 ሲደርስ፣ ቀድሞ ከአንድ እንቅስቃሴ የሆኑ ይመስሉ ከነበሩት መካከል የፈተናው ሂደት ተጀመረ። ሆኖም አንዱ ክፍል ሎዶቅያውያን ሲሆን ሌላው ክፍል ፊላዴልፍያውያን ናቸው። ይሁዳ ከመስቀሉ በፊት ክርስቶስን አሳልፎ ለመስጠት ከሸንጎው ጋር ሦስት ጊዜ ቃል ኪዳን እንዳደረገ ሁሉ፣ ከሴፕቴምበር 11, 2001 በኋላ ባለው ታሪክ ያሉት ሎዶቅያውያን ለንስሐ የተሰጧቸውን ሦስት እድሎች አሳልፈው ወድቀው ይሆናሉ። በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ፣ ይሁዳ በዛፍ ላይ ተንጠልጥሎ እንደተገለጠ እርግጥ በሆነ ሁኔታ፣ ሎዶቅያውያን ከፊላዴልፍያውያን የተለዩ መሆናቸው ይገለጣል። እንክርዳዱ ከስንዴው የሚለይበት ጊዜ በመከር ነው። ወደዚያ መከር በፍጥነት እየቀረብን ነው።

These truths are only recognized when and if we are willing to understand that the only biblical methodology that can uncover and establish ‘truth’ is “historicism.” The true methodology is not preterism, futurism, dispensationalism, woke-ism, grammatical or historical expertise or any variation of the many satanic counterfeits. There is a commonly known phrase that is attributed to a seventeenth century philosopher named Jean-Jacques Rousseau that has been restated many ways, but the essence of the thought is, “Error has many roots, but truth has only one.” “Truth” is Alpha and Omega who is as a root out of dry ground.

እነዚህ እውነቶች ሊታወቁ የሚችሉት፣ እኛ እውነትን ሊገልጥና ሊያረጋግጥ የሚችለው ብቸኛው መጽሐፍ ቅዱሳዊ ሥነ-ዘዴ “ታሪካዊነት” መሆኑን ለመረዳት ፈቃደኞች ስንሆን ብቻ ነው። እውነተኛው ሥነ-ዘዴ ፕሬተሪዝም ወይም ፉቱሪዝም ወይም ዲስፐንሳሽናሊዝም ወይም ዎክ-ኢዝም ወይም የሰዋሰው ወይም የታሪክ ሙያዊ እውቀት ወይም ከብዙዎቹ ሰይጣናዊ ሐሰተኛ ተካዮች ማንኛውም ልዩነት አይደለም። ለዣን-ዣክ ሩሶ ተብሎ ለሚጠራ የአሥራ ሰባተኛው ክፍለ ዘመን ፈላስፋ የሚደረግ አንድ በብዙ ሰዎች የሚታወቅ ንግግር አለ፤ ይህም በብዙ መንገዶች እንደገና ተነግሯል፣ ነገር ግን የሐሳቡ ዋና ነጥብ እንዲህ ይላል፤ “ስሕተት ብዙ ሥሮች አሉት፣ እውነት ግን አንድ ብቻ አለው።” “እውነት” ከደረቅ መሬት እንደ ሥር የወጣ የሆነው አልፋና ኦሜጋ ነው።

> “So with the Bible, the treasure house of the riches of His grace. The glory of its truths, that are as high as heaven and compass eternity, is undiscerned. To the great mass of mankind, Christ Himself is ‘as a root out of a dry ground,’ and they see in Him ‘no beauty that’ they ‘should desire Him.’ Isaiah 53:2. When Jesus was among men, the revelation of God in humanity, the scribes and Pharisees declared to Him, ‘Thou art a Samaritan, and hast a devil.’ John 8:48. Even His disciples were so blinded by the selfishness of their hearts that they were slow to understand Him who had come to manifest to them the Father’s love. This was why Jesus walked in solitude in the midst of men. He was understood fully in heaven alone.” Thoughts from the Mount of Blessing, 25.

> “እንዲሁም መጽሐፍ ቅዱስ፣ የጸጋው ብልጽግና የተከማቸበት መዝገብ ቤት ሆኖ። እውነቶቹ እስከ ሰማይ ከፍ ያሉና ዘላለምን የሚከብቡ ክብራቸው አይታወቅም። ለብዙው የሰው ልጆች ሕዝብ ክርስቶስ ራሱ ‘ከደረቅ ምድር እንደ ሥር’ ነው፥ በእርሱም ‘የሚመኙት ዘንድ ውበት’ አያዩበትም። ኢሳይያስ 53:2። ኢየሱስ በሰዎች መካከል ሳለ፣ እግዚአብሔር በሰብአዊነት የተገለጠበት መገለጥ ሆኖ፣ ጻፎችና ፈሪሳውያን ‘አንተ ሳምራዊ ነህ፥ አጋንንትም አለብህ’ ብለው ተናገሩት። ዮሐንስ 8:48። እንኳን ደቀ መዛሙርቱ ራሳቸው በልባቸው ራስ ወዳድነት እጅግ ስለታወሩ፣ ለእነርሱ የአብን ፍቅር ሊገልጥላቸው የመጣውን ለማስተዋል ዝግ ነበሩ። ስለዚህ ኢየሱስ በሰዎች መካከል ሆኖ በብቸኝነት ይሄድ ነበር። ፍጹም በሙሉ የተረዱት በሰማይ ብቻ ነበር።” Thoughts from the Mount of Blessing, 25.

The truths we are currently sharing must be recognized in the context that the growth of truth is progressive throughout history, and more importantly our understanding of truth must be placed in the context of the Alpha and Omega, the context of Jesus identifying the end of a thing with the beginning of a thing.

እኛ አሁን እየተካፈልናቸው ያሉት እውነቶች፣ የእውነት እድገት በታሪክ ሁሉ ውስጥ በተራማጅ ሂደት እንደሚገለጥ በሚታወቀው አውድ ውስጥ መገንዘብ ይገባል፤ ከዚህም ይልቅ የእውነት ግንዛቤያችን በአልፋና ኦሜጋ አውድ ውስጥ መቀመጥ አለበት፤ ማለትም ኢየሱስ የአንድ ነገር ፍጻሜ ከመጀመሪያው ጋር እንደሚለይ ሳይሆን እንደሚያስለይት በሚገልጠው አውድ ውስጥ።

The fourth church is Thyatira and it represents the period that the papacy ruled as the fifth kingdom of Bible prophecy, which is the period that the church in the wilderness was in captivity. The captivity of spiritual Israel by spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years was typified by the captivity of literal Israel in literal Babylon for seventy years.

አራተኛው ቤተ ክርስቲያን ትያጥሮን ናት፤ እርስዋም ፓፍነት እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛው መንግሥት ሆኖ የገዛበትን ዘመን ትወክላለች፥ ይህም ቤተ ክርስቲያን በምድረ በዳ በምርኮ የነበረችበት ዘመን ነው። መንፈሳዊቱ እስራኤል በመንፈሳዊቱ ባቢሎን ሥር ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት የነበረችው ምርኮ፥ በትክክለኛይቱ እስራኤል በትክክለኛይቱ ባቢሎን ሥር ለሰባ ዓመታት በነበረችው ምርኮ ተመስሎ ተገልጦአል።

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “ዛሬ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ለጠፋ ዘር መዳን የተዘጋጀውን መለኮታዊ እቅድ ወደ ፍጻሜ ለማድረስ በነጻነት ትቀጥላለች። ለብዙ ምዕተ ዓመታት የእግዚአብሔር ሕዝብ ነጻነታቸው ተገድቦባቸው መከራ ተቀበሉ። ወንጌል በንጽሕናው እንዲሰበክ ተከልክሎ ነበር፥ የሰዎችንም ትእዛዛት ለመቃወም የደፈሩት ሁሉ ከሁሉ የከበዱ ቅጣቶች ይጣሉባቸው ነበር። በዚህ የተነሣ የጌታ ታላቁ ሥነ ምግባራዊ የወይን ቦታ ማለት ይቻላል ሙሉ በሙሉ ባዶ ሆኖ ቀርቶ ነበር። ሕዝቡ ከእግዚአብሔር ቃል ብርሃን ተነፍገው ነበር። የስሕተትና የአጉል እምነት ጨለማ የእውነተኛ ሃይማኖትን እውቀት ሊያጠፋ ያስፈራ ነበር። በምድር ላይ ያለችው የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን፥ እስራኤል ልጆች በስደት ዘመን በባቢሎን ተማርከው እንደ ተያዙ ሁሉ፥ በዚህ ረጅም የማያቋርጥ ስደት ዘመን በእውነት በምርኮ ውስጥ ነበረች።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 714።

The seventy years of captivity in Babylon is represented by the church of Thyatira. The church of Thyatira is the effect that was produced by the cause, which is represented by Pergamos. Pergamos is symbolized by Constantine the emperor that combined idolatry with Christianity. The symbol of his idolatry was the worship of the sun. The biblical reason for ancient Israel being taken into captivity for the seventy years of Thyatira is that their kings formed relationships and alliances with the idolatrous nations around them in direct rebellion against God’s Word. God repeatedly warned Israel not to intermix with the heathen nations around them. The Ten Commandments, the very thing ancient Israel was to be the depositaries of straightly forbids worshipping idols. When the Lord passed by Moses at the cave of Horeb and revealed His character He twice included the very warning we are referring to.

በባቢሎን ያለው የሰባ ዓመት ምርኮ በትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል። የትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን በጴርጋሞን የተወከለው ምክንያት ያመነጨው ውጤት ነው። ጴርጋሞን ከክርስትና ጋር ጣዖት አምልኮን በቀላቀለው ንጉሠ ነገሥት ቆስጠንጢኖስ ይመሰላል። የጣዖት አምልኮው ምልክት የፀሐይ አምልኮ ነበር። ጥንታዊቷ እስራኤል ለትያጥሮን ሰባ ዓመታት ወደ ምርኮ የተወሰደችበት መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምክንያት፣ ነገሥታቷ ከዙሪያቸው ካሉት ጣዖት አምላኪ አሕዛብ ጋር በእግዚአብሔር ቃል ላይ በቀጥታ አመፅ ግንኙነቶችንና ቃል ኪዳኖችን መፍጠራቸው ነበር። እግዚአብሔር እስራኤል በዙሪያዋ ካሉት አሕዛብ ጋር እንዳትቀላቀል ደጋግሞ አስጠንቅቋት ነበር። አሥርቱ ትእዛዛት፣ ጥንታዊቷ እስራኤል ተቀማጭ አደራ አድርጋ ልትጠብቀው የነበረው እጅግ ነገር፣ ጣዖታትን ማምለክን በግልጽ ይከለክላል። ጌታ በሆሬብ ዋሻ አጠገብ በሙሴ ፊት ባለፈ ጊዜ ባሕርዩን ሲገልጥ፣ እዚህ እየጠቀስን ያለነውን ማስጠንቀቂያ ሁለት ጊዜ አካትቶ ነበር።

> And he said, Behold, I make a covenant: before all thy people I will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee. Observe thou that which I command thee this day: behold, I drive out before thee the Amorite, and the Canaanite, and the Hittite, and the Perizzite, and the Hivite, and the Jebusite. Take heed to thyself, lest thou make a covenant with the inhabitants of the land whither thou goest, lest it be for a snare in the midst of thee: But ye shall destroy their altars, break their images, and cut down their groves: For thou shalt worship no other god: for the Lord, whose name is Jealous, is a jealous God: Lest thou make a covenant with the inhabitants of the land, and they go a whoring after their gods, and do sacrifice unto their gods, and one call thee, and thou eat of his sacrifice; And thou take of their daughters unto thy sons, and their daughters go a whoring after their gods, and make thy sons go a whoring after their gods. Exodus 34:10–16.

> እርሱም አለ፦ እነሆ፥ እኔ ቃል ኪዳን እገባለሁ፤ በሕዝብህ ሁሉ ፊት በምድር ሁሉ እና በማንኛውም ሕዝብ መካከል ከቶ ያልተደረጉ ተአምራትን አደርጋለሁ፤ አንተም የምትኖርበት ሕዝብ ሁሉ የእግዚአብሔርን ሥራ ያያል፤ ከአንተ ጋር የማደርገው ነገር የሚያስፈራ ነውና። ዛሬ የማዝዝህን ጠብቅ፤ እነሆ፥ እኔ አሞራዊውን፥ ከነዓናዊውን፥ ኬጢያዊውን፥ ፌርዛዊውን፥ ኤዋዊውን፥ ኢያቡሳዊውንም ከፊትህ አባርራለሁ። ወደምትገባበት ምድር ነዋሪዎች ጋር ቃል ኪዳን እንዳትገባ ራስህን ጠብቅ፥ በመካከልህ ወጥመድ እንዳይሆንብህ። ነገር ግን መሠዊያዎቻቸውን አፍርሱ፥ ምስሎቻቸውን ሰብሩ፥ የአማልክታቸውንም ዐፀዶች ቁረጡ፤ ሌላ አምላክ አትስገድ፤ ስሙ ቀናተኛ የሆነ እግዚአብሔር ቀናተኛ አምላክ ነውና። ከምድሪቱ ነዋሪዎች ጋር ቃል ኪዳን እንዳትገባ፤ እነርሱ ከአማልክታቸው በኋላ እየሄዱ እንዳያመነዝሩ፥ ለአማልክታቸውም እንዳይሠዉ፥ አንዱም ጠርቶህ ከመሥዋዕቱ እንዳትበላ፤ ከሴቶቻቸውም ለወንዶችህ እንዳትወስድ፤ ሴቶቻቸውም ከአማልክታቸው በኋላ እየሄዱ እንዳያመነዝሩ፥ ወንዶችህንም ከአማልክታቸው በኋላ እያስከተሉ እንዳያመነዝሩ ። ዘፀአት 34፥10–16።

Twice God warned ancient Israel in this passage alone, and there are many other biblical testimonies of the command to ancient Israel that they were to make no covenants with the idolatrous nations around them. Those compromises began with ancient Israel’s rejection of God and His theocracy. When they desired a king, God allowed them to have a king and from that point on the majority of all the kings, and most certainly every king of the northern ten tribes disregarded that very command. The principle that required that Israel was separate and peculiar from the idolatrous nations around them was rejected and illustrated by the compromise that Constantine would later become a symbol of. Pergamos and Constantine represent the rebellion of Israel’s kings who introduced idolatry into God’s church. The falling away that began with king Saul typified the falling away of the Christian church that led to the captivity in spiritual Babylon. The sacred history beginning with king Saul onward until the captivity in Babylon is symbolized by the church of Pergamos. The captivity of seventy years that followed was the church of Thyatira.

እግዚአብሔር በዚህ ክፍል ብቻ ሁለት ጊዜ ለጥንታዊቱ እስራኤል ማስጠንቀቂያ ሰጠ፤ ከዚህም በላይ ጥንታዊቱ እስራኤል በዙሪያዋ ካሉት ጣዖት አምላኪ አሕዛብ ጋር ቃል ኪዳን እንዳታደርግ የተሰጣት ትእዛዝ የሚመሰክሩ ሌሎች ብዙ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምስክሮች አሉ። እነዚያ መቻቻሎች የጀመሩት ጥንታዊቱ እስራኤል እግዚአብሔርንና የእርሱን ቴኦክራሲ በመናቅዋ ነበር። ንጉሥ በተመኙ ጊዜ፣ እግዚአብሔር ንጉሥ እንዲኖራቸው ፈቀደላቸው፤ ከዚያም ነጥብ ጀምሮ ከነገሥታቱ አብዛኞቹ፣ በተለይም የሰሜኑ አሥር ነገዶች ነገሥታት ሁሉ፣ ያንኑ ትእዛዝ ናቁ። እስራኤል ከበዙሪያዋ ካሉት ጣዖት አምላኪ አሕዛብ የተለየችና የተለየች ሕዝብ መሆን እንዳለባት የሚጠይቀው መርህ ተጣለ፤ ይህም በኋላ ቆስጠንጢኖስ ምልክት የሚሆንለት በነበረው መቻቻል ተገለጠ። ጴርጋሞንና ቆስጠንጢኖስ ጣዖት አምልኮን ወደ እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ያስገቡ የእስራኤል ነገሥታትን ዓመፅ ይወክላሉ። በንጉሥ ሳኦል የጀመረው መንሸራተት ክርስቲያናዊቷን ቤተ ክርስቲያን ወደ መንፈሳዊ ባቢሎን ምርኮ ያመራትን መንሸራተት ይጠቁም ነበር። ከንጉሥ ሳኦል ጀምሮ እስከ ባቢሎን ምርኮ ድረስ ያለው ቅዱስ ታሪክ በጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል። ከዚያ በኋላ የመጣው የሰባ ዓመቱ ምርኮ ደግሞ የትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን ነበር።

Ephesus, represents the church that goes forth to conquer the Promised Land. Ephesus represents the time of Moses and the deliverance of Israel from the bondage of Egypt.

ኤፌሶን የተስፋይቱን ምድር ለመውረስ ወደፊት የምትወጣውን ቤተ ክርስቲያን ትወክላለች። ኤፌሶን የሙሴን ዘመን እና እስራኤል ከግብፅ ባርነት መዳኗን ትወክላለች።

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> «መጽሐፍ ቅዱስ ለዚህች የመጨረሻ ትውልድ የራሱን መዛግብት ሰብስቦ እና አንድ ላይ አስሮ አከማችቶአል። በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ያሉት ታላላቅ ክስተቶች ሁሉ እና የተከበሩ ግብይቶች በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተደግመው ነበሩ፣ እንዲሁም እየተደገሙ ናቸው።» Selected Messages, book 3, 338, 339.

The history represented by the deliverance from Egypt is repeated in the last days. It was therefore also repeated in the Millerite history. That is why Sister White repeatedly references that history to describe the Millerite history. She aligns the Great Disappointment of 1844 with the disappointment of the Hebrews as they stood before the Red Sea with Pharaoh’s army approaching them from behind. She also aligns the history of the deliverance from Egypt with the time of Christ, thus the disappointment of the disciples at the cross was typified by the disappointment at the Red Sea, which also typified the Great Disappointment of 1844. The disappointment of the cross represented the beginning of the church of Ephesus. The time of Moses at the beginning of ancient Israel represented by the church of Ephesus which also typified the beginning of modern Israel in the time of Christ. Both histories are represented by the church of Ephesus. The truths we are identifying here have often been publicly presented through the years by Future for America, so I am simply providing an overview.

በግብፅ ከባርነት መዳን የተወከለው ታሪክ በመጨረሻዎቹ ዘመናት እንደገና ይደገማል። ስለዚህም በሚለራይት ታሪክ ውስጥ ደግሞ ተደግሞ ታየ። ስለዚህ እህት ዋይት የሚለራይትን ታሪክ ለመግለጽ ወደ ዚያ ታሪክ በተደጋጋሚ ትጠቅሳለች። እርሷ የ1844ቱን ታላቁ ተስፋ መቁረጥ፣ ዕብራውያን በቀይ ባሕር ፊት ቆመው ሳሉ የፈርዖን ሠራዊት ከኋላቸው ሲቀርብባቸው ከተደረሰባቸው ተስፋ መቁረጥ ጋር ታመሳስለዋለች። እንዲሁም ከግብፅ መዳን የሚመለከተውን ታሪክ ከክርስቶስ ዘመን ጋር ታመሳስላለች፤ ስለዚህ ደቀ መዛሙርቱ በመስቀሉ ላይ የደረሰባቸው ተስፋ መቁረጥ በቀይ ባሕር ያለው ተስፋ መቁረጥ ምሳሌ ነበረው፣ ይህም ደግሞ የ1844ቱን ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ይወክል ነበር። የመስቀሉ ተስፋ መቁረጥ የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን መጀመሪያን ይወክል ነበር። በጥንታዊቷ እስራኤል መጀመሪያ ዘመን ያለው የሙሴ ዘመን በኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ተወክሎ ነበር፣ ይህም ደግሞ በክርስቶስ ዘመን ያለውን የዘመናዊቷ እስራኤል መጀመሪያ ይወክል ነበር። ሁለቱም ታሪኮች በኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ይወከላሉ። እዚህ የምንለይባቸው እውነቶች በFuture for America በዓመታት ውስጥ በብዙ ጊዜ በአደባባይ ቀርበዋል፤ ስለዚህ እኔ በቀላሉ አጠቃላይ እይታ ብቻ እየሰጠሁ ነኝ።

In the history of Christ, we find the beginning of the new covenant people who are being raised up as the previous covenant chosen people are being passed by. The history of Christ is the end of ancient Israel, and in the history of the deliverance from Egypt at the beginning of ancient Israel there was a previously chosen covenant people that were passed by for a new covenant people.

በክርስቶስ ታሪክ ውስጥ፣ የቀድሞው የቃል ኪዳን የተመረጠ ሕዝብ እየተተወ ሲሄድ፣ የአዲሱ የቃል ኪዳን ሕዝብ እየተነሣ የሚጀምርበትን መነሻ እናገኛለን። የክርስቶስ ታሪክ የጥንታዊቱ እስራኤል ፍጻሜ ነው፤ እንዲሁም በጥንታዊቱ እስራኤል መጀመሪያ ላይ በግብፅ ከባርነት መዳን ታሪክ ውስጥ፣ ለአዲስ የቃል ኪዳን ሕዝብ ሲባል የተተወ አስቀድሞ የተመረጠ የቃል ኪዳን ሕዝብ ነበር።

In Christ’s history the former chosen people came to their final conclusion in the year 70 with the destruction of Jerusalem. At the beginning in the time of Moses the former chosen people died in the wilderness over a forty-year period, and Joshua and Caleb became the representatives of the new chosen people that were destined to carry the message to the Promised land as did the apostles of the Ephesian church time period carried the gospel to the world.

በክርስቶስ ታሪክ ውስጥ፣ ቀደሙት የተመረጡ ሕዝብ በ70 ዓ.ም. ኢየሩሳሌም በተደመሰሰችበት ጊዜ ወደ መጨረሻቸው ደረሱ። በመጀመሪያ፣ በሙሴ ዘመን ቀደሙት የተመረጡ ሕዝብ በአርባ ዓመት ጊዜ ውስጥ በምድረ በዳ ሞቱ፤ እያሱና ካሌብም መልእክቱን ወደ ተስፋይቱ ምድር ሊያደርሱ የተመደቡትን አዲሱን የተመረጠ ሕዝብ የሚወክሉ ሆኑ፤ እንዲሁም የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ዘመን ሐዋርያት ወንጌሉን ወደ ዓለም እንደወሰዱት።

The beginning and ending of ancient and also the beginning of modern Israel all identify a transition of a former chosen people unto a new chosen people. Upon the testimony of two or three a thing is established; and each of these three lines of witnesses identify the divorce of the previous chosen people and these witnesses possess the signature of Alpha and Omega, the One who identifies the end from the beginning. There will be a former chosen people that is passed by when God enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand. God is not the author of confusion; He never changes and His word never fails.

የጥንቱ እስራኤል መጀመሪያና ፍጻሜ፣ እንዲሁም የዘመናዊ እስራኤል መጀመሪያ ሁሉ፣ ከቀድሞ የተመረጠ ሕዝብ ወደ አዲስ የተመረጠ ሕዝብ የሚደረግ ሽግግርን ያመለክታሉ። አንድ ነገር በሁለት ወይም በሦስት ምስክሮች ምስክርነት ይጸናል፤ እነዚህም ሦስቱ የምስክሮች መስመሮች እያንዳንዳቸው የቀድሞው የተመረጠ ሕዝብ መፋታትን ይለያያሉ፣ እነዚህ ምስክሮችም መጨረሻውን ከመጀመሪያው የሚገልጠው የአልፋና ኦሜጋ ፊርማ ይይዛሉ። እግዚአብሔር ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር ቃል ኪዳን ሲገባ፣ የሚተረፍ የቀድሞ የተመረጠ ሕዝብ ይኖራል። እግዚአብሔር የብዥታ ፈጣሪ አይደለም፤ እርሱ ፈጽሞ አይለወጥም ቃሉም ከቶ አይከሽፍም።

The deliverance from Egypt and the triumphs accomplished by God through Joshua are represented by the church of Ephesus, but Ephesus was destined to lose its first love. When Joshua was laid to rest another generation arose marking the period represented by Smyrna. Joshua’s wonderful work of clearing the Promised Land was never fully accomplished, for the people became satisfied with themselves and forsook the work given to Joshua. They lost their first love. That period continued until Israel rejected God and Samuel anointed king Saul, thus ushering in the church of Pergamos.

ከግብፅ የተገኘው ማዳንና እግዚአብሔር በኢያሱ አማካኝነት ያከናወናቸው ድሎች በኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ይወከላሉ፤ ነገር ግን ኤፌሶን የመጀመሪያዋን ፍቅር እንድታጣ ተወስኖላት ነበር። ኢያሱም ከዐረፈ በኋላ ስምርናን የሚወክል ዘመን የሚያመለክት ሌላ ትውልድ ተነሣ። ኢያሱ የተስፋይቱን ምድር ከጠላቶቿ ለማጥራት ያደረገው ድንቅ ሥራ ፈጽሞ አልተፈጸመም፤ ሕዝቡ በራሳቸው ረክተው ለኢያሱ የተሰጠውን ሥራ ተዉ። የመጀመሪያቸውን ፍቅር አጡ። ይህም ዘመን እስራኤል እግዚአብሔርን እስከ ጣለች ድረስ ቀጠለ፤ ሳሙኤልም ሳኦልን ንጉሥ ቀባ፥ በዚህም የጴርጋሞንን ቤተ ክርስቲያን አስገባ።

> “The message came to Smyrna, a church in Asia Minor, and likewise to the Christian church as a whole, during the second and third centuries. It was a time when paganism was making its final stand for supremacy in the world. Christianity had spread with wonderful rapidity, until it was known throughout the world. Some embraced the faith of Christ because of heart conversion, others, because of the might of argument brought to bear, and still others, because they could see that the cause of paganism was waning, and policy led them to the side that promised to be victorious. These conditions weakened the spirituality of the church. The Spirit of Prophecy, which characterized the apostolic church, was gradually lost. This is a gift which brings the church to which it is entrusted, into the unity of the faith. When there were no longer true prophets, false teachings spread rapidly; the philosophy of the Greeks led to a false interpretation of the Scriptures, and the self-righteousness of the ancient Pharisees, so often condemned by Christ, again appeared in the midst of the church. The foundation was laid during the two centuries preceding the reign of Constantine for those evils which were fully developed during the two centuries following. During this period, martyrdom became popular in many parts of the Roman Empire. Strange as this may seem, it is none the less true. It was the result of the relationship existing between Christians and pagans.

> መልእክቱ ለስምርና፣ በታናሽ እስያ ላለች ቤተ ክርስቲያን፣ እንዲሁም በአጠቃላይ ለክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን፣ በሁለተኛና በሦስተኛ ምዕተ ዓመታት መጣ። ይህም አረማዊነት በዓለም ላይ የበላይነትን ለመያዝ የመጨረሻ ትግሉን እያደረገ የነበረበት ዘመን ነበር። ክርስትና በሚያስደንቅ ፍጥነት ተስፋፍቶ ነበር፥ እስከሚታወቅ ድረስም በዓለም ሁሉ ታውቆ ነበር። አንዳንዶች በልባቸው ለውጥ ምክንያት የክርስቶስን እምነት ተቀበሉ፤ ሌሎች ግን በቀረበላቸው ኃይለኛ ክርክር ተገፍተው፤ ሌሎችም ደግሞ የአረማዊነት ጉዳይ እየደከመ መሆኑን ስላዩ፣ ድል የሚያገኝ የሚመስለውን ወገን ፖሊሲ አመራቸው። እነዚህ ሁኔታዎች የቤተ ክርስቲያኑን መንፈሳዊነት አዳከሙት። የሐዋርያትን ቤተ ክርስቲያን ያለየው የትንቢት መንፈስ ቀስ በቀስ ጠፋ። ይህ እምነት አንድነት ውስጥ የተሰጠችለትን ቤተ ክርስቲያን የሚያመጣ ስጦታ ነው። እውነተኛ ነቢያት ከነበሩ በኋላ ሳይሆን ከጠፉ በኋላ፣ ሐሰተኛ ትምህርቶች ፈጥነው ተስፋፉ፤ የግሪኮች ፍልስፍና ወደ ቅዱሳት መጻሕፍት የተሳሳተ ትርጓሜ አመጣ፤ እናም ክርስቶስ ብዙ ጊዜ የኮነነው የጥንታውያን ፈሪሳውያን ራስን የማጽደቅ መንፈስ እንደገና በቤተ ክርስቲያን መካከል ታየ። ከቆስጠንጢኖስ መንግሥት በፊት ባሉት ሁለት ምዕተ ዓመታት ውስጥ፣ በኋላ ባሉት ሁለት ምዕተ ዓመታት ፍጹም በሆነ መልኩ ለተገለጡት ክፋቶች መሠረቱ ተጣለ። በዚህ ዘመን ውስጥ፣ በሮማ ግዛት ብዙ ክፍሎች ውስጥ ሰማዕትነት ተወዳጅ ሆነ። ይህ ምንም ያህል እንግዳ ቢመስልም፣ እውነት መሆኑ ከዚህ የሚቀንስ አይደለም። ይህም በክርስቲያኖችና በአረማውያን መካከል ካለው ግንኙነት የተነሣ ውጤት ነበር።

> “In the Roman world the religion of all nations was respected, but the Christians were not a nation, they were but a sect of a despised race. When they therefore persisted in denouncing the religion of all classes of men, when they held secret meetings, and separated themselves entirely from the customs and practices of their nearest relatives and most intimate friends, they became objects of suspicion, and often of persecution, by the pagan authorities. Often they brought persecution upon themselves, when there was no spirit of opposition in the minds of the rulers. In illustration of this spirit, history gives the details of the execution of Cyprian, bishop of Carthage. When his sentence was read, a general cry arose from the listening multitude of Christians, who said, ‘We will die with him.’

> “በሮማውያን ዓለም ውስጥ የአሕዛብ ሁሉ ሃይማኖት የተከበረ ነበር፤ ነገር ግን ክርስቲያኖች አንድ ሕዝብ አልነበሩም፤ ከተናቀ ዘር የወጣ አንድ ኑፋቄ ብቻ ነበሩ። ስለዚህ የሰዎችን የማኅበረ መደብ ሁሉ ሃይማኖት ሲያወግዙ በመኖራቸው፣ በስውር ስብሰባዎች ሲያደርጉ፣ ከቅርብ ዘመዶቻቸውና ከእጅግ የተቀራረቡ ወዳጆቻቸው ልማዶችና አሠራሮች ፈጽሞ ራሳቸውን ሲለዩ፣ በአረማውያን ባለሥልጣናት ዘንድ የጥርጣሬ ነገር፣ ብዙ ጊዜም የስደት ዒላማ ሆኑ። ብዙ ጊዜም በገዥዎቹ አእምሮ ውስጥ የተቃውሞ መንፈስ ሳይኖር እንኳ ስደትን በራሳቸው ላይ ያመጡ ነበር። የዚህን መንፈስ ለማሳየት፣ ታሪክ የካርታጅ ጳጳስ የነበረው ሲፕሪያኖስ ሲገደል የሆነውን ዝርዝር ይሰጣል። ፍርዱ በተነበበ ጊዜ፣ ያዳምጡ የነበሩት የክርስቲያኖች ብዙ ሕዝብ፣ ‘ከእርሱ ጋር እኛም እንሞታለን’ ሲሉ አንድ ዓይነት ጩኸት አሰሙ።”

> “The spirit with which many professed Christians accepted death, and even needlessly provoked the enmity of the government, probably had much to do with the passage, in 303, a. d., of the edict of persecution, by the emperor Diocletian, and his assistant, Galerius. The edict was universal in its spirit, and was enforced with more or less strenuousness for ten years.” Steven Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 50. 51.

> “ብዙ ስም ብቻ ክርስቲያኖች ሞትን የተቀበሉበት መንፈስ፣ እንዲሁም ያለ አስፈላጊነት የመንግሥትን ጥላቻ እስከ ማስነሣት የደረሱበት አቋም፣ በንጉሠ ነገሥቱ ዲዮቅልጥያኖስና በረዳቱ ጋሌሪዮስ በ303 ዓ.ም. የስደት አዋጅ እንዲወጣ ምናልባት እጅግ አስተዋጽኦ አድርጎ ይሆናል። አዋጁ በመንፈሱ ዓለም አቀፍ ነበር፣ እናም ለአሥር ዓመታት በከፍተኛ ወይም በተወሰነ ጥንካሬ ተፈጻሚ ሆኖ ቆየ።” Steven Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 50. 51.

Though Smyrna is one of the two churches that receive no rebuke from the Lord, the history testifies that those who were martyred during that period of time represents some whose motivations were based upon human and not divine impulses. The book of Judges opens by identifying the death of Joshua, and there is a verse that is repeated twice in the book which defines the history of the judges. The second time that verse is cited is the final verse of the book. The first verse of the book marks the end of Joshua and the last verse summarizes the history.

ምንም እንኳ ስምርና ከጌታ ተግሣጽ ካልተቀበሉት ሁለቱ ቤተ ክርስቲያናት አንዲቱ ብትሆንም፣ ታሪክ በዚያ ዘመን ሰማዕት የሆኑት አንዳንዶቹ መነሳሳታቸው በመለኮታዊ ግፊት ሳይሆን በሰውአዊ ግፊት ላይ የተመሠረተ እንደ ነበር ይመሰክራል። የመሳፍንት መጽሐፍ የኢያሱን ሞት በመግለጽ ይከፈታል፤ በመጽሐፉም ውስጥ የመሳፍንቱን ታሪክ የሚገልጽ ሁለት ጊዜ የተደገመ አንድ ቃል አለ። ያ ቃል ለሁለተኛ ጊዜ የተጠቀሰው የመጽሐፉ የመጨረሻ ቁጥር ነው። የመጽሐፉ የመጀመሪያ ቁጥር የኢያሱን መጨረሻ ያመለክታል፣ የመጨረሻውም ቁጥር ታሪኩን በአጠቃላይ ያጠቃልላል።

> Now after the death of Joshua it came to pass, that the children of Israel asked the Lord, saying, Who shall go up for us against the Canaanites first, to fight against them?… In those days there was no king in Israel, but every man did that which was right in his own eyes… In those days there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes. Judges 1:1; 17:16; 21:25.

> ከኢያሱ ሞት በኋላም እንዲህ ሆነ፤ የእስራኤል ልጆች እግዚአብሔርን ጠየቁ እንዲህ ሲሉ፦ ከከነዓናውያን ጋር ለመዋጋት በመጀመሪያ ለእኛ ማን ይወጣ? … በዚያን ዘመን በእስራኤል ንጉሥ አልነበረም፤ እያንዳንዱም ሰው በራሱ ዓይን የቀናውን ያደርግ ነበር… በዚያን ዘመን በእስራኤል ንጉሥ አልነበረም፤ እያንዳንዱም ሰው በራሱ ዓይን የቀናውን ያደርግ ነበር። መሳፍንት 1፥1፤ 17፥16፤ 21፥25።

As in the history of Smyrna “self” was a primary theme from the beginning to the end. Because they had no king, they determined to do whatever they chose to do. The lack of guidance was what Haskell identified in the history of Smyrna that was represented by no active Spirit of Prophecy. In both histories a lack of guidance opened the door for decisions to be made based upon a person’s own motivations. Ephesus represents the deliverance from Egypt. The history recorded in the book of Judges is represented by the church of Smyrna. From king Saul until the Babylonian captivity is represented by the church of Pergamos and the captivity in Babylon is represented by the church of Thyatira.

በስምርና ታሪክ ውስጥ፣ “ራስ” ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው ድረስ ዋና ጭብጥ እንደነበረ ሁሉ ነበር። ንጉሥ ስላልነበራቸው፣ ለማድረግ የመረጡትን ሁሉ እንዲያደርጉ ወሰኑ። የመመሪያ እጥረት በስምርና ታሪክ ውስጥ ሃስኬል የለየው ነገር ሲሆን፣ ይህም የነቃ የትንቢት መንፈስ ባለመኖሩ የተወከለ ነበር። በሁለቱም ታሪኮች የመመሪያ እጥረት ውሳኔዎች በሰው የራሱ ተነሳሽነት ላይ እንዲመሠረቱ በር ከፈተ። ኤፌሶን ከግብፅ መዳንን ይወክላል። በመሳፍንት መጽሐፍ የተመዘገበው ታሪክ በስምርና ቤተ ክርስቲያን ይወከላል። ከንጉሥ ሳኦል ጀምሮ እስከ ባቢሎን ምርኮ ድረስ ያለው ዘመን በጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል፣ በባቢሎንም ያለው ምርኮ በትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል።

In agreement with the phenomenon identified by the pioneers there is a four and three division in the churches, seals and trumpets, and the first four churches in ancient Israel’s history begin with the Egyptian captivity and end with the Babylonian captivity, for the Alpha and Omega always identifies the end with the beginning. The first four churches in modern Israel’s history begin with the subjection of the Jews to Roman authority and the four churches end with the subjection of the spiritual Jews to spiritual Rome for twelve hundred and sixty years.

በአቅኚዎች የተለየው ክስተት ጋር በመስማማት፣ በቤተ ክርስቲያናት፣ በማኅተሞች እና በመለከቶች ውስጥ አራትና ሦስት የሆነ ክፍፍል አለ፤ እንዲሁም በጥንታዊቷ እስራኤል ታሪክ ውስጥ የመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት በግብፅ ምርኮ ይጀምራሉ እና በባቢሎን ምርኮ ያበቃሉ፤ ምክንያቱም አልፋና ኦሜጋ ሁልጊዜ መጨረሻውን ከመጀመሪያው ጋር ይለያልና። በዘመናዊቷ እስራኤል ታሪክ ውስጥ የመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት በአይሁድ ለሮማውያን ሥልጣን መገዛት ይጀምራሉ፥ እነዚህም አራቱ ቤተ ክርስቲያናት መንፈሳዊ አይሁድ ለመንፈሳዊቷ ሮም ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት በመገዛታቸው ያበቃሉ።

What followed Thyatira was Sardis, which began when they came out of the Babylonian captivity typified by Thyatira. Sardis is the church which had a name that it lived, but it did not live. Their profession of life was a lie. Interestingly enough, of all the seven churches it is the word Sardis that has no definition. Definitions have been assigned to Sardis based upon the context of the history and verses, but there is no etymological definition of the name. It has a name, but it doesn’t.

ከቲያጥራ በኋላ የተከተለው ሰርዴስ ነበረ፤ ይህም በቲያጥራ የተመሰለው ከባቢሎን ምርኮነት በወጡ ጊዜ የጀመረ ነበር። ሰርዴስ ሕያው እንደሆነ ስም የነበራት ቤተ ክርስቲያን ናት፣ ነገር ግን ሕያው አልነበረችም። የሕይወት መናዘዛቸው ሐሰት ነበር። የሚያስገርመውም፣ ከሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ መካከል ትርጉም የሌለው ቃል ሰርዴስ እንደሆነ ነው። በታሪኩና በጥቅሶቹ አውድ መሠረት ለሰርዴስ ትርጓሜዎች ተሰጥተዋል፣ ነገር ግን ለዚያ ስም ሥርወ ቃላዊ ትርጉም የለውም። ስም አለው፣ ነገር ግን የለውም።

> “But the second temple had not equaled the first in magnificence; nor was it hallowed by those visible tokens of the divine presence which pertained to the first temple. There was no manifestation of supernatural power to mark its dedication. No cloud of glory was seen to fill the newly erected sanctuary. No fire from heaven descended to consume the sacrifice upon its altar. The Shekinah no longer abode between the cherubim in the most holy place; the ark, the mercy seat, and the tables of the testimony were not to be found therein. No voice sounded from heaven to make known to the inquiring priest the will of Jehovah.” The Great Controversy, 24.

> “ነገር ግን ሁለተኛው ቤተ መቅደስ በክብርና በግርማ ከመጀመሪያው ጋር አልተካከለም ነበር፤ እንዲሁም ለመጀመሪያው ቤተ መቅደስ የተለዩ የነበሩት የመለኮታዊ ህልውና የሚታዩ ምልክቶች አልቀደሱትም ነበር። መቀደሱን የሚያመለክት የረቂቅ ኃይል መገለጥ አልነበረም። አዲስ የተሠራውን መቅደስ የሚሞላ የክብር ደመና አልታየም። በመሠዊያው ላይ ያለውን መሥዋዕት ለማቃጠል ከሰማይ እሳት አልወረደም። ሸኪና ከእንግዲህ ወዲህ በቅድስተ ቅዱሳን ስፍራ በኪሩቤል መካከል አልኖረችም፤ በዚያም ታቦቱ፣ የስርየት መክደኛው፣ እና የምስክርነቱ ጽላቶች አልተገኙም። ለሚጠይቀው ካህን የይሖዋን ፈቃድ የሚገልጥ ድምፅ ከሰማይ አልተሰማም።” The Great Controversy, 24.

After the Babylonian captivity they rebuilt Jerusalem and the temple. They then had a name again, for God had promised to put His name in Jerusalem. But His name represents His character, and the lack of His personal presence identified that they had the name that represented life, but in reality, they no longer had the presence that produces life. All they really had was profession and pretense.

ከባቢሎናዊው ምርኮ በኋላ ኢየሩሳሌምንና ቤተ መቅደሱን እንደ ገና ሠሩ። ከዚያም እግዚአብሔር ስሙን በኢየሩሳሌም እንዲያኖር ስለ ተስፋ ሰጥቶ ነበርና ዳግመኛ ስም ነበራቸው። ነገር ግን ስሙ ባህርዩን ይወክላል፤ የእርሱ የግል ህልውና መታጣትም ሕይወትን የሚወክል ስም እንዳላቸው ቢታወቅም፣ በእውነቱ ግን ሕይወትን የሚያፈራውን ህልውና ከእንግዲህ ወዲህ እንደሌላቸው ያሳየ ነበር። በእውነቱ የነበራቸው ሙያዊ መናገርና ማስመሰል ብቻ ነበር።

The last voice in Sardis promised of an Elijah who would come before the great and terrible day of the Lord. For ancient Israel the destruction of Jerusalem was the great and dreadful day of the Lord. For this reason, Sister White refers to Jerusalem’s destruction in 70AD as an illustration of the great and dreadful day of the Lord represented as the seven last plagues. The church of Philadelphia began with the voice of John the Baptist crying in the wilderness, thus typifying the voice of William Miller. The voices of John the Baptist and William Miller were presenting the Laodicean message to a people who believed everything was alright, when everything was all wrong. Both John the Baptist and William Miller laid the ax to the root of the tree. The message to Sardis was that there were “a few names even in Sardis which have not defiled their garments; and they shall walk with me in white: for they are worthy.” John the Baptist and William Miller represent those who came out of the time period represented by Sardis and were worthy to walk with Christ.

በሰርዴስ ያለው የመጨረሻው ድምፅ ከጌታ ታላቅና አስፈሪ ቀን በፊት ስለሚመጣ ኤልያስ ተስፋ ሰጠ። ለጥንታዊቷ እስራኤል የኢየሩሳሌም ጥፋት የጌታ ታላቅና አስፈሪ ቀን ነበር። ስለዚህ ምክንያት፣ እህት ዋይት በ70 ዓ.ም. የኢየሩሳሌምን ጥፋት በሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች የተወከለው የጌታ ታላቅና አስፈሪ ቀን ምሳሌ እንደሆነ ትጠቅሳለች። የፊላዴልፊያ ቤተ ክርስቲያን በምድረ በዳ በሚጮኽ በመጥምቁ ዮሐንስ ድምፅ ጀመረች፤ በዚህም ሁኔታ የዊልያም ሚለርን ድምፅ ትወክላለች። የመጥምቁ ዮሐንስና የዊልያም ሚለር ድምፆች፣ ሁሉም ነገር ትክክል ነው ብለው ለሚያምኑ ሕዝቦች፣ ሁሉም ነገር ፈጽሞ ተሳስቶ ሳለ፣ የሎዶቅያን መልእክት ያቀርቡ ነበር። መጥምቁ ዮሐንስም ሆነ ዊልያም ሚለር መጥረቢያውን በዛፉ ሥር ላይ አኖሩ። ለሰርዴስ የተሰጠው መልእክት፣ “በሰርዴስ እንኳ ልብሳቸውን ያላረከሱ ጥቂት ስሞች አሉ፤ እነርሱም የሚገባቸው ስለሆኑ ከእኔ ጋር ነጭ ለብሰው ይሄዳሉ” የሚል ነበር። መጥምቁ ዮሐንስና ዊልያም ሚለር፣ በሰርዴስ የተወከለውን የዘመን ክፍለ ጊዜ ተሻግረው የወጡና ከክርስቶስ ጋር ለመሄድ የተገባቸውን ይወክላሉ።

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> “ሺህዎች በዊልያም ሚለር የተሰበከውን እውነት እንዲቀበሉ ተመሩ፣ እናም መልእክቱን ለማወጅ በኤልያስ መንፈስና ኃይል ውስጥ የተነሡ የእግዚአብሔር አገልጋዮች ተነሡ። እንደ ኢየሱስ ቀደም ብሎ መንገድ የጠረገው ዮሐንስ፣ ይህን ጽኑ መልእክት የሰበኩት ሰዎች መጥረቢያውን በዛፉ ሥር ላይ ለማኖር እንዲሁም ለንስሐ የሚገባ ፍሬ እንዲያፈሩ ሰዎችን ለመጥራት የተገደዱ መሆናቸውን ተሰማቸው። ምስክርነታቸው ቤተ ክርስቲያናትን ለማንቃትና በኃይል ለማነቃቃት እንዲሁም እውነተኛ ባህርያቸውን ለመግለጥ የተዘጋጀ ነበር። እናም ከሚመጣው ቍጣ ለመሸሽ የሚያስጠነቅቀው ይህ ጽኑ ማስጠንቀቂያ ሲሰማ፣ ከቤተ ክርስቲያናት ጋር የተባበሩ ብዙዎች የፈውስ መልእክቱን ተቀበሉ፤ ወደ ኋላ መመለሳቸውን አዩ፣ እናም በመራራ የንስሐ እንባና በጥልቅ የነፍስ ሕመም እግዚአብሔር ፊት ራሳቸውን አዋረዱ። የእግዚአብሔርም መንፈስ በእነርሱ ላይ ሲያርፍ፣ ‘እግዚአብሔርን ፍሩ፣ ክብርም ስጡት፤ የፍርዱ ሰዓት ደርሶአልና’ የሚለውን ጩኸት ለማሰማት ረዱ።” Early Writings, 233.

The seven churches of Revelation represent the history of the apostles until the Second Coming of Christ, and the seven churches also represent the history of ancient Israel from the prophet Moses until the first coming of Christ.

ሰባቱ የራእይ አብያተ ክርስቲያናት ከሐዋርያት ዘመን ጀምሮ እስከ ክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት ድረስ ያለውን ታሪክ ይወክላሉ፤ እንዲሁም ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ከነቢዩ ሙሴ ጀምሮ እስከ ክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት ድረስ ያለውን የጥንቷ እስራኤል ታሪክ ደግሞ ይወክላሉ።

> “The trials of the children of Israel, and their attitude just before the first coming of Christ, illustrate the position of the people of God in their experience before the second coming of Christ.

> “የእስራኤል ልጆች ፈተናዎች፣ እና ከክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት በፊት ያሳዩት አመለካከት፣ ከክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት በፊት በሚኖራቸው ልምምድ ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ የሚገኙበትን ሁኔታ ያመለክታሉ።”

> “Satan’s snares are laid for us as verily as they were laid for the children of Israel just prior to their entrance into the land of Canaan. We are repeating the history of that people.

> “የሰይጣን ወጥመዶች ለእኛ እንደ ተዘረጉ ሁሉ፣ የእስራኤል ልጆች ወደ ከነዓን ምድር ሊገቡ ከመሆናቸው በፊት ለእነርሱም በእውነት ተዘርግተው ነበር። እኛ የዚያን ሕዝብ ታሪክ እየደገመን ነው።”

> “Their history should be a solemn warning to us. We need never expect that when the Lord has light for his people, Satan will stand calmly by and make no effort to prevent them from receiving it. Let us beware that we do not refuse the light God sends, because it does not come in a way to please us. . . . If there are any who do not see and accept the light themselves, let them not stand in the way of others.

> “ታሪካቸው ለእኛ ጥልቅ ማስጠንቀቂያ ሊሆን ይገባል። ጌታ ለሕዝቡ ብርሃን ሲኖረው፣ ሰይጣን በጸጥታ ቆሞ እነርሱ እንዳይቀበሉት ለመከላከል ምንም ጥረት እንዳያደርግ ፈጽሞ ልንጠብቅ የለብንም። እግዚአብሔር የሚልከውን ብርሃን እኛን ደስ በሚያሰኝ መንገድ ስላልመጣ እንዳንቀበለው እንጠንቀቅ።... ብርሃኑን ራሳቸው የማያዩና የማይቀበሉ ማንኛዎችም ካሉ፣ በሌሎች መንገድ አይቁሙ።”

> “‘I call heaven and earth to record this day against you, that I have set before you life and death, blessing and cursing; therefore choose life, that both thou and thy seed may live; that thou mayest love the Lord thy God, and that thou mayest obey his voice, and that thou mayest cleave unto him; for he is thy life, and the length of thy days; that thou mayest dwell in the land which the Lord sware unto thy fathers, to Abraham, to Isaac, and to Jacob, to give them.’

> “‘እኔ ሕይወትንና ሞትን፣ በረከትንና እርግማንን በፊታችሁ እንዳኖርሁ፣ ሰማይንና ምድርን በዚህ ቀን በእናንተ ላይ ምስክር አድርጌ እጠራለሁ፤ ስለዚህ አንተና ዘርህ ትኖሩ ዘንድ ሕይወትን ምረጥ፤ እግዚአብሔርን አምላክህን ትወድድ ዘንድ፣ ቃሉንም ትታዘዝ ዘንድ፣ እርሱንም ትጣበቅ ዘንድ፤ እርሱ ሕይወትህና የዕድሜህ ርዝመት ነውና፤ እግዚአብሔርም ለአባቶችህ፣ ለአብርሃም፣ ለይስሐቅ፣ ለያዕቆብም እንዲሰጣቸው የማለላቸው በምድር ላይ ትኖር ዘንድ።’”

> “This song was not historical but prophetic. While it recounted the wonderful dealings of God with his people in the past, it also foreshadowed the great events of the future, the final victory of the faithful when Christ shall come the second time in power and glory.

> “ይህ መዝሙር ታሪካዊ ሳይሆን ትንቢታዊ ነበር። እግዚአብሔር በሕዝቡ ላይ ቀደም ሲል ያደረገውን ድንቅ አሠራር ሲያስታውስ፣ ደግሞም ክርስቶስ በኃይልና በክብር ለሁለተኛ ጊዜ በሚመጣበት ጊዜ የሚፈጸመውን የወደፊቱን ታላቅ ክስተት፣ የታማኞችንም የመጨረሻ ድል አስቀድሞ ያመለክት ነበር።”

> “The apostle Paul plainly states that the experience of the Israelites in their travels has been recorded for the benefit of those living in this age of the world, those upon whom the ends of the world are come. We do not consider that our dangers are any less than those of the Hebrews, but greater.” Healthful Living, 280, 281.

> ሐዋርያው ጳውሎስ የእስራኤላውያን በጉዞአቸው ያጋጠማቸው ልምድ በዚህ የዓለም ዘመን ለሚኖሩት፣ የዓለም መጨረሻዎች የደረሱባቸው ሰዎች ጥቅም ሲባል እንደ ተመዘገበ በግልጽ ይናገራል። እኛ አደጋዎቻችን ከዕብራውያን ያነሱ እንደሆኑ አንቈጥርም፤ ይልቁንም ከእነርሱ የሚበልጡ ናቸው። Healthful Living, 280, 281.

The deliverance from Egypt is represented by the church of Ephesus, and the symbol of the church of Ephesus in that history was Joshua. After those who God brought out of Egypt failed ten successive tests, the Lord removed the covenant from the rebels and gave it to Joshua and Caleb.

ከግብፅ የተፈጸመው መዳን በኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል፤ በዚያም ታሪክ ውስጥ የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ምልክት ኢያሱ ነበር። እግዚአብሔር ከግብፅ ያወጣቸው ሰዎች አስር ተከታታይ ፈተናዎችን ካልፉ በኋላ፣ ጌታ ቃል ኪዳኑን ከዐመፀኞቹ አነሣና ለኢያሱና ለካሌብ ሰጠው።

> Say unto them, As truly as I live, saith the Lord, as ye have spoken in mine ears, so will I do to you: Your carcases shall fall in this wilderness; and all that were numbered of you, according to your whole number, from twenty years old and upward, which have murmured against me, Doubtless ye shall not come into the land, concerning which I sware to make you dwell therein, save Caleb the son of Jephunneh, and Joshua the son of Nun. Numbers 14:28–30.

> እነርሱንም እንዲህ በሏቸው፤ እኔ በሕይወቴ እንደምኖር በእውነት፥ ይላል ጌታ፤ በጆሮዬ እንደተናገራችሁ፥ እንዲሁ አደርግባችኋለሁ፤ ሬሳችሁ በዚህ ምድረ በዳ ይወድቃል፤ ከሁላችሁም ተቈጥራችሁ የነበራችሁ፥ እንደ ሙሉ ቍጥራችሁ፥ ከሀያ ዓመት ዕድሜ ጀምሮ እና ከዚያ በላይ ያላችሁ፥ በእኔ ላይ ያጉረመረማችሁ ሁሉ፥ እኔ በዚያ እንድትኖሩ ማልሁላት ወደ ዚያች ምድር ፈጽሞ አትገቡም፤ ከዮፎኔ ልጅ ከካሌብ እና ከነዌ ልጅ ከኢያሱ በቀር። ዘኍልቍ 14፥28–30።

Sister White identifies that Joshua and Caleb represent those “upon whom the ends of the world are come,” who “make a covenant with God by sacrifice.”

ሴስተር ዋይት ኢያሱንና ካሌብን “የዓለም ፍጻሜዎች የደረሱባቸውን” እና “ከእግዚአብሔር ጋር በመሥዋዕት ቃል ኪዳን የሚገቡትን” እንደሚወክሉ ትገልጻለች።

> “For our admonition, upon whom the ends of the world are come, was this history recorded. How often the people of God today live over the experience of the children of Israel! How often they murmur and complain! How often they draw back when the Lord bids them go forward! The cause of God is suffering for want of men like Caleb and Joshua, men of fidelity and unshaken trust. God calls for men who will give themselves to him to be imbued with his Spirit. The cause of Christ and humanity demand sanctified, self-sacrificing men, men who will go forth without the camp, bearing the reproach. Let them be strong, valiant men, fit for worthy enterprises, and let them make a covenant with God by sacrifice.” Review and Herald, May 20, 1902.

> “ይህ ታሪክ የተመዘገበው የዓለም መጨረሻዎች በደረሱባቸው እኛን ለማስጠንቀቅ ነው። ዛሬ የእግዚአብሔር ሕዝብ የእስራኤልን ልጆች ተሞክሮ ምን ያህል ብዙ ጊዜ እንደገና ይኖራሉ! ምን ያህል ብዙ ጊዜ ያጉረመርማሉ እና ያማርራሉ! ጌታ ወደ ፊት እንዲሄዱ በሚያዛቸው ጊዜ ምን ያህል ብዙ ጊዜ ወደ ኋላ ይሳባሉ! እንደ ካሌብና ኢያሱ ያሉ፣ ታማኝነትና የማይናወጥ መታመን ያላቸው ሰዎች በመጥፋታቸው የእግዚአብሔር ሥራ እየተጎዳ ነው። እግዚአብሔር በመንፈሱ እንዲሞሉ ራሳቸውን ለእርሱ የሚሰጡ ሰዎችን ይጠራል። የክርስቶስና የሰብአዊነት ሥራ የተቀደሱና ራሳቸውን የሚሠዉ ሰዎችን፣ ስድቡን ተሸክመው ከሰፈሩ ውጭ የሚወጡ ሰዎችን ይጠይቃል። እነርሱ ብርቱዎችና ጀግኖች፣ ለክቡር ተግባር የተገቡ ሰዎች ይሁኑ፤ በመሥዋዕትም ከእግዚአብሔር ጋር ኪዳን ያድርጉ።” Review and Herald, May 20, 1902.

The covenant that is renewed, as represented by the covenant being renewed with Joshua and Caleb, is the covenant with the one hundred and forty-four thousand and the great multitude. It is renewed after the original covenant chosen people are divorced from God and assigned to die in the wilderness. The covenant with the hundred and forty-four thousand is accomplished in the very same history that a former chosen people is rejected.

እንደ ከኢያሱና ከካሌብ ጋር የታደሰው ቃል ኪዳን የሚወከለው፣ የታደሰው ቃል ኪዳን ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህና ከታላቁ ሕዝብ ጋር የተደረገው ቃል ኪዳን ነው። ይህም የመጀመሪያው የቃል ኪዳን የተመረጠ ሕዝብ ከእግዚአብሔር ተፈትቶ በምድረ በዳ እንዲሞት ከተወሰነ በኋላ ይታደሳል። ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ጋር የተደረገው ቃል ኪዳን አንድ ቀደም ያለ የተመረጠ ሕዝብ በሚጣልበት በዚያው ታሪክ ውስጥ ይፈጸማል።

Ephesus means desirable and the work accomplished by both Joshua and the early church was “desirable.” When Joshua led God’s people into the Promised Land, he went forth conquering. The first seal runs parallel with the church of Ephesus, and is represented by a white horse that goes forth conquering. This was true of Joshua and of the apostolic church. The first seal runs parallel to the church of Ephesus in both ancient and modern Israel.

ኤፌሶን ማለት ተፈላጊ ማለት ነው፤ በኢያሱና በቀደመችው ቤተ ክርስቲያን የተፈጸመውም ሥራ “ተፈላጊ” ነበር። ኢያሱ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ወደ ተስፋይቱ ምድር ሲመራ ድል እየነሣ ወጣ። የመጀመሪያው ማኅተም ከኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ጋር ተመሳሳይ ሲሆን፣ ድል እየነሣ በሚወጣ ነጭ ፈረስ ይወከላል። ይህ ለኢያሱም ሆነ ለሐዋርያዊቱ ቤተ ክርስቲያን እውነት ነበር። የመጀመሪያው ማኅተም በጥንታዊውም ሆነ በዘመናዊው እስራኤል ከኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ጋር ተመሳሳይ ነው።

Smyrna is derived from the word “myrrh” which is an oil that was used for embalming the dead. The second seal is represented by a red horse who was given “a great sword” and “power” to take “peace from the earth” which meant that men in that history would “kill one another.” The second seal runs parallel to the church of Smyrna and it represents the authority given to God’s enemies allowing them to overcome and kill God’s people. This was fulfilled in the period following the apostolic church and also in the history of the Judges. In both histories God allowed powers outside of God’s people to bring warfare and death upon His people. In the apostolic church that warfare was motivated by the rejection of the religion of Christ, which in the previous period of Ephesus had been invincible as it carried the gospel to the world. The motivation of the enemies of God’s people in the period of the Judges was based upon the previous period of Ephesus, where God demonstrated his power upon Egypt and the following nations that Joshua had been used to conquer. The second seal runs parallel to the church of Smyrna in both ancient and modern Israel.

ስምርና የተመሠረተችው “ከርቤ” ከሚለው ቃል ነው፤ ከርቤም ሙታንን ለመቀባት ይጠቀሙበት የነበረ ዘይት ነው። ሁለተኛው ማኅተም “ታላቅ ሰይፍ” እና “ሥልጣን” የተሰጠው ቀይ ፈረስ በመሆኑ ይወከላል፤ ይህም “ሰላምን ከምድር ለማስወገድ” ነበር፥ ማለትም በዚያ ታሪክ ሰዎች “እርስ በርሳቸው ይገድሉ” ነበር። ሁለተኛው ማኅተም ከስምርና ቤተ ክርስቲያን ጋር በትይዩ ይሄዳል፥ እናም ለእግዚአብሔር ጠላቶች የተሰጠውን ሥልጣን ይወክላል፤ ይህም የእግዚአብሔርን ሕዝብ እንዲያሸንፉና እንዲገድሉ የፈቀደላቸው ነበር። ይህ በሐዋርያት ቤተ ክርስቲያን ከተከተለው ዘመን ውስጥ እንዲሁም በመሳፍንት ታሪክ ውስጥ ተፈጽሟል። በሁለቱም ታሪኮች እግዚአብሔር ከሕዝቡ ውጭ ያሉ ኃይሎች በሕዝቡ ላይ ጦርነትንና ሞትን እንዲያመጡ ፈቅዶአል። በሐዋርያት ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያ ጦርነት የተነሣው የክርስቶስ ሃይማኖት በመጣል ምክንያት ነበር፤ ይህም በቀደመው የኤፌሶን ዘመን ወንጌልን ወደ ዓለም ሲያደርስ ድል የማይነሣበት ነበር። በመሳፍንት ዘመን የእግዚአብሔር ሕዝብ ጠላቶች ያነሳቸው እንቅስቃሴ ደግሞ በቀደመው የኤፌሶን ዘመን ላይ የተመሠረተ ነበር፤ በዚያም እግዚአብሔር ኃይሉን በግብፅ እና ከዚያ በኋላ ኢያሱ ለማሸነፍ ያገለገለባቸው አሕዛብ ላይ አሳይቶ ነበር። ሁለተኛው ማኅተም በጥንታዊቷም ሆነ በዘመናዊቷ እስራኤል ከስምርና ቤተ ክርስቲያን ጋር በትይዩ ይሄዳል።

Pergamos means a “fortified citadel,” thus representing a castle of a king. The third seal runs parallel to Pergamos and represents the history where human judgment is carried out by the kings of the land in opposition to God’s judgment. Thus, the measurement, or the judgment which is represented by the “two” scales that weigh the “wheat,” “barley,” “oil” and “wine;” identifies royal human authority, which is always flawed in relation to God’s judgment. Remember that an honest measuring or an honest weighing does not require two scales. Two scales represent unequal judgment.

ጴርጋሞን ማለት “የተመሸገ ምሽግ” ማለት ሲሆን፣ በዚህም የንጉሥ ቤተ መንግሥትን ይወክላል። ሦስተኛው ማኅተም ከጴርጋሞን ጋር በትይዩ ይሄዳል፤ እንዲሁም የሰው ፍርድ በምድር ነገሥታት በእግዚአብሔር ፍርድ ተቃራኒ ሆኖ የሚፈጸምበትን ታሪክ ይወክላል። ስለዚህ በ“ስንዴው፣” “ገብሱ፣” “ዘይቱ፣” እና “የወይኑ ጠጅ” ላይ ሚዛን በሚያደርጉት “ሁለት” ሚዛኖች የተወከለው መለኪያ፣ ወይም ፍርድ፣ በእግዚአብሔር ፍርድ አንጻር ሁልጊዜ ጉድለት ያለበትን ንጉሣዊ ሰብዓዊ ሥልጣን ያመለክታል። ቅን መለካት ወይም ቅን መመዘን ሁለት ሚዛኖችን እንደማያስፈልግ አስታውሱ። ሁለት ሚዛኖች ያልተካከለ ፍርድን ይወክላሉ።

The “barley” is a symbol of the Passover festival’s “first fruit” offering, the “wheat” is a symbol of the Pentecostal festival’s offering of the “two wave loaves.” The “oil” is a symbol of the Holy Spirit and the “wine” is a symbol of doctrine. Pergamos in the time of ancient Israel is the period of the compromising kings of Israel who brought judgment upon God’s system of worship represented by the Passover through Pentecostal season. The truths of God’s word are represented by the “wine” and “oil.” In both ancient and modern Israel, the church of Pergamos is the period when Satan attempts to accomplish what he could not do through the shedding of blood in the history represented by Smyrna. In Pergamos Satan attempted to destroy God’s people and God’s truth through compromise, not by the shedding of blood as represented in Smyrna. The compromise of the kings of ancient Israel typifies the compromise of Constantine in modern Israel.

“ገብስ” የፋሲካ በዓል “በኵራት ፍሬ” መሥዋዕት ምልክት ነው፤ “ስንዴ” ደግሞ የጴንጤቆስጤ በዓል “ሁለቱ የሚወዛወዙ እንጀራዎች” መሥዋዕት ምልክት ነው። “ዘይት” የመንፈስ ቅዱስ ምልክት ነው፣ “ወይን” ደግሞ የትምህርት ምልክት ነው። ጴርጋሞን በጥንታዊቷ እስራኤል ዘመን፣ በፋሲካ እስከ ጴንጤቆስጤ ወቅት የተወከለውን የእግዚአብሔር የአምልኮ ሥርዓት ላይ ፍርድ ያመጡ የእስራኤል መስማሚ ነገሥታት ዘመን ነው። የእግዚአብሔር ቃል እውነቶች በ“ወይን”ና “ዘይት” ተወክለዋል። በጥንታዊቷም ሆነ በዘመናዊቷ እስራኤል፣ የጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ሰይጣን በስምርና በተወከለው ታሪክ ውስጥ በደም መፍሰስ ሊያደርገው ያልቻለውን ለመፈጸም የሚሞክርበት ዘመን ነው። በጴርጋሞን ሰይጣን እንደ በስምርና ተወክሎ በደም መፍሰስ ሳይሆን፣ በመስማማት እግዚአብሔርን ሕዝብና የእግዚአብሔርን እውነት ለማጥፋት ሞከረ። የጥንታዊቷ እስራኤል ነገሥታት መስማማት በዘመናዊቷ እስራኤል ውስጥ የቆስጠንጢኖስን መስማማት ይወክላል።

Thyatira means “sacrifice of contrition” and speaks to the spirit of martyrdom that God provides to His people that are slain for His name. The sacrifice of contrition represents the willingness to serve Christ in severe circumstances as represented by Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego during the captivity of the seventy years; and it also represents the sacrifice of the Waldensians, the Huguenots and others who were tortured, imprisoned, slandered and slain by the papal authority during the history of the twelve hundred and sixty years. The fourth seal runs parallel to the church of Thyatira and represents the persecution by ancient Babylon against ancient Israel and the persecution by modern Babylon against modern Israel. The history of both captivities first required a falling away from truth which Israel’s kings and the emperor Constantine accomplished. Both prepared the way for a period represented by Thyatira.

ትያጥሮን ማለት “የቁርጠኝነት መሥዋዕት” ማለት ሲሆን፣ ለስሙ የሚገደሉ ሕዝቡ እግዚአብሔር የሚሰጣቸውን የሰማዕትነት መንፈስ ይጠቁማል። የቁርጠኝነት መሥዋዕት በሰባው ዓመት ምርኮ ዘመን በዳንኤል፣ በሰድራቅ፣ በሚሳቅ፣ በአብደናጎም እንደተወከለው በከባድ ሁኔታዎች ውስጥ ክርስቶስን ለማገልገል ያለውን ፈቃደኝነት ይወክላል፤ እንዲሁም በአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ታሪክ ውስጥ በጳጳሳዊ ሥልጣን የተነሣ መከራ ሲደርስባቸው፣ የተሠቃዩትን፣ የታሰሩትን፣ በሐሰት የተወነጀሉትን እና የተገደሉትን ዋልደንሳውያንን፣ ሁጎኖቶችን እና ሌሎችንም መሥዋዕት ይወክላል። አራተኛው ማኅተም ከትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን ጋር በትይዩ የሚሄድ ሲሆን፣ የጥንቷ ባቢሎን በጥንቷ እስራኤል ላይ ያደረገችውን ስደት እና የዘመናዊቱ ባቢሎን በዘመናዊቱ እስራኤል ላይ የምታደርገውን ስደት ይወክላል። የሁለቱም ምርኮዎች ታሪክ በመጀመሪያ ከእውነት መራቅን አስፈለገ፤ ይህንንም የእስራኤል ነገሥታትና ንጉሠ ነገሥቱ ቆስጠንጢኖስ ፈጽመዋል። ሁለቱም በትያጥሮን የተወከለውን ዘመን የሚያስጀምር መንገድ አዘጋጁ።

Sardis has no meaning in agreement with it professing a name, but the profession is a lie. The presence of the Shekinah never manifested in the second temple. The presence of Christ never manifested in the history of Sardis. The reformation of the Dark Ages was essentially a series of one step forward and two steps back. The work that the history of Sardis was supposed to accomplish in the Protestant Reformation was never finalized.

ሰርዴስ ስም እንዳላት ብትናገርም፣ ከዚያ አንፃር ምንም ትርጉም የላትም፤ ይልቁንም ያ መናዘዝ ሐሰት ነው። የሼኪና መገኘት በሁለተኛው ቤተ መቅደስ ፈጽሞ አልተገለጠም። የክርስቶስ መገኘትም በሰርዴስ ታሪክ ውስጥ ፈጽሞ አልተገለጠም። የጨለማው ዘመን ተሐድሶ በመሠረቱ አንድ እርምጃ ወደ ፊትና ሁለት እርምጃ ወደ ኋላ የሚሄድ ተከታታይ ሂደት ነበር። የሰርዴስ ታሪክ በፕሮቴስታንት ተሐድሶ ውስጥ ሊፈጽመው የተገባው ሥራ ፈጽሞ አልተጠናቀቀም።

Philadelphia means brotherly love and it is impossible to love your brother if you do not first love God.

ፊላዴልፊያ ማለት የወንድማማችነት ፍቅር ማለት ነው፤ እግዚአብሔርን አስቀድመህ ካልወደድህ ወንድምህን መውደድ አይቻልም።

> If a man say, I love God, and hateth his brother, he is a liar: for he that loveth not his brother whom he hath seen, how can he love God whom he hath not seen? And this commandment have we from him, That he who loveth God love his brother also. 1 John 4:20, 21.

> ሰው እግዚአብሔርን እወዳለሁ ቢል ወንድሙንም ቢጠላ፥ ሐሰተኛ ነው፤ ያየውን ወንድሙን የማይወድ ያላየውን እግዚአብሔርን እንዴት ሊወድ ይችላል? ይህንም ትእዛዝ ከእርሱ አለን፤ እግዚአብሔርን የሚወድ ወንድሙን ደግሞ ይውደድ። 1 ዮሐንስ 4፥20-21።

Philadelphia represents the church who loves God, and for this reason there is no condemnation or rebuke levelled against Philadelphia.

ፊላዴልፊያ እግዚአብሔርን የሚወድ ቤተ ክርስቲያንን ትወክላለች፤ በዚህም ምክንያት በፊላዴልፊያ ላይ የተሰነዘረ ኩነኔ ወይም ተግሣጽ የለም።

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth. Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:7–12.

> ለፊላዴልፍያም ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ጻፍ፤ ቅዱስ የሆነው፥ እውነተኛው፥ የዳዊት ቁልፍ ያለው፥ የሚከፍትና ማንም የማይዘጋ፥ የሚዘጋም ማንም የማይከፍት፥ እነዚህን ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ እነሆ፥ ማንም ሊዘጋው የማይችል የተከፈተ ደጅ በፊትህ አኑሬልሃለሁ፤ ትንሽ ኃይል ቢኖርህም ቃሌን ጠብቀሃልና፥ ስሜንም አልካድህም። እነሆ፥ አይሁድ ነን የሚሉ ሳይሆኑም የሚዋሹ፥ ከሰይጣን ምኵራብ የሆኑትን፥ እነሆ፥ መጥተው በእግርህ ፊት እንዲሰግዱና እኔም እንደ ወደድሁህ እንዲያውቁ አደርጋቸዋለሁ። የትዕግሥቴን ቃል ጠብቀሃልና፥ እኔ ደግሞ በምድር ላይ የሚኖሩትን ለመፈተን በዓለም ሁሉ ላይ ከሚመጣው የፈተና ሰዓት እጠብቅሃለሁ። እነሆ፥ በፍጥነት እመጣለሁ፤ ማንም አክሊልህን እንዳይወስድ፥ ያለህን አጥብቀህ ያዝ። ድል የሚነሣውን በአምላኬ ቤተ መቅደስ ምሰሶ አደርገዋለሁ፥ ከዚያም ወዲያ ፈጽሞ አይወጣም፤ በእርሱም ላይ የአምላኬን ስም፥ ከአምላኬም ዘንድ ከሰማይ የምትወርደውን የአምላኬን ከተማ የአዲሲቱ ኢየሩሳሌምን ስም፥ እንዲሁም አዲሱን ስሜን እጽፍበታለሁ። ራእይ 3፥7–12።

Philadelphia is given “the key of David,” and in the Philadelphian history of ancient Israel they were given the Son of David, which represents among other things the prophetic principle of Alpha and Omega, the first and the last. That key represents the methodology of “historicism.” In the period represented by the Philadelphian church at the end of ancient Israel the very Author of biblical prophecy was the key. In the period represented by the Philadelphian church in the Millerite history William Miller was given the key. In those two histories Christ dealt with Jews who thought they were the sons of Abraham, but they were not. Miller dealt with Protestants who thought they were spiritual Jews, but were not.

ለፊላዴልፊያ “የዳዊት ቁልፍ” ተሰጣት፤ በጥንታዊቷ እስራኤል የፊላዴልፊያ ታሪክም የዳዊት ልጅ ተሰጣቸው፥ ይህም ከሌሎች ነገሮች መካከል የአልፋና የኦሜጋ ትንቢታዊ መርህ፣ መጀመሪያውና መጨረሻውን ይወክላል። ያ ቁልፍ “ሂስቶሪሲዝም” የተባለውን የትርጓሜ ዘዴ ይወክላል። በጥንታዊቷ እስራኤል መጨረሻ በፊላዴልፊያ ቤተ ክርስቲያን የተወከለው ዘመን ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት በጣም ደራሲ ራሱ ቁልፉ ነበር። በሚለራውያን ታሪክ በፊላዴልፊያ ቤተ ክርስቲያን የተወከለው ዘመን ውስጥ ዊልያም ሚለር ቁልፉ ተሰጠው። በእነዚህ ሁለት ታሪኮች ውስጥ ክርስቶስ ራሳቸውን የአብርሃም ልጆች እንደሆኑ ከሚያስቡ ነገር ግን ያልነበሩ አይሁድ ጋር ተያያዘ። ሚለርም ራሳቸውን መንፈሳዊ አይሁድ እንደሆኑ ከሚያስቡ ነገር ግን ያልነበሩ ፕሮቴስታንቶች ጋር ተያያዘ።

> He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:13.

> መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ። ራእይ 3፥13።

Laodicea means a people judged, and the Laodiceans, the Jews of Christ time period, were ultimately judged in 70AD at the destruction of Jerusalem. The ultimate judgment of apostate Protestantism takes place in the Sunday law crisis, but they met their judgment when they rejected the first angel’s message in the spring of 1844, and were then divinely pronounced as the daughters of Babylon. Those fallen Protestants typify Laodicean Adventism in the last days of the investigative judgment.

ሎዶቅያ ማለት የተፈረደበት ሕዝብ ማለት ነው፤ እናም ሎዶቅያውያን፣ በክርስቶስ ዘመን የነበሩት አይሁድ፣ በመጨረሻ በ70 ዓ.ም. ኢየሩሳሌም በተፈረሰችበት ጊዜ ተፈረደባቸው። የከሐዲ ፕሮቴስታንትነት የመጨረሻ ፍርድ በእሁድ ሕግ ቀውስ ውስጥ ይፈጸማል፤ ነገር ግን በ1844 የጸደይ ወቅት የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት በእነርሱ ሲጥሉ ፍርዳቸውን ተቀበሉ፥ ከዚያም በመለኮታዊ አዋጅ የባቢሎን ሴቶች ልጆች መሆናቸው ተነገረ። እነዚያ የወደቁ ፕሮቴስታንቶች በምርመራዊው ፍርድ የመጨረሻ ዘመን ውስጥ ያለውን ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ይወክላሉ።

We have now essentially reviewed several various ways in which the seven churches of Revelation can be correctly understood as prophetic symbols and thereafter prophetically applied. But they must be understood and applied within the context of the prophetic rules “that have been given us by the highest authority.”

አሁን የራእይ ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት እንደ ትንቢታዊ ምልክቶች በትክክል ሊገቡ የሚችሉባቸውንና ከዚያም በትንቢታዊ መልኩ ሊተገበሩ የሚችሉባቸውን ብዙ የተለያዩ መንገዶች በመሠረታዊነት ተመልክተናል። ነገር ግን እነርሱ ሊገቡና ሊተገበሩ የሚገባቸው “ከከፍተኛው ባለሥልጣን የተሰጡን” የትንቢት ሕጎች በሚያቀርቡት አውድ ውስጥ ነው።

The message to the seven churches were messages given to the seven churches that were in existence when John recorded the messages. The messages to the seven churches provide instruction and warning for all churches throughout history. The messages to the seven churches provide instruction and warning for individual Christians throughout history. The seven churches represent the history of Christianity from the time of the apostles until the end of the world. The seven churches represent the history of ancient Israel from the time of Moses until the destruction of Jerusalem in 70 AD. The seven churches may be recognized and applied by identifying the distinction between the first four churches and the last three churches.

መልእክቶቹ ለሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት የተሰጡት መልእክቶች ዮሐንስ መልእክቶቹን በመዝገብ ላይ ባሰፈረበት ጊዜ በነበሩት ሰባት አብያተ ክርስቲያናት የተሰጡ ነበሩ። መልእክቶቹ ለሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት በታሪክ ዘመን ሁሉ ለሚገኙ አብያተ ክርስቲያናት መመሪያና ማስጠንቀቂያ ይሰጣሉ። መልእክቶቹ ለሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት በታሪክ ዘመን ሁሉ ለእያንዳንዱ ክርስቲያን መመሪያና ማስጠንቀቂያ ይሰጣሉ። ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ከሐዋርያት ዘመን ጀምሮ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ያለውን የክርስትና ታሪክ ይወክላሉ። ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ከሙሴ ዘመን ጀምሮ እስከ ኢየሩሳሌም በ70 ዓ.ም. እስከ ተፈረሰችበት ድረስ ያለውን የጥንቷ እስራኤል ታሪክ ይወክላሉ። ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት በመጀመሪያዎቹ አራት አብያተ ክርስቲያናት እና በኋለኞቹ ሦስት አብያተ ክርስቲያናት መካከል ያለውን ልዩነት በመለየት ሊታወቁና ሊተገበሩ ይችላሉ።

Of the six various prophetic applications we are identifying, the same applications are represented in the seven seals.

እኛ እየለየን ካለን ስድስት ልዩ ልዩ ትንቢታዊ አተገባበሮች መካከል፣ እነዚሁ አተገባበሮች በሰባቱ ማኅተሞች ውስጥም ተወክለው ይገኛሉ።

We will address these truths in the next article.

እነዚህን እውነቶች በሚቀጥለው ጽሑፍ ውስጥ እንመለከታለን።

Back to Articles