Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Six

መጽሐፈ ኢዮኤል እና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ሃያ ስድስት

Number Twenty-Six

ቁጥር ሀያ ስድስት

Author

Jeff Pippenger

Published

January 12, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four generations of Joel represent a progressive destruction of God’s vineyard from 1863 unto the Sunday law. The number four also symbolizes four attributes of Christ’s character. The cherubim in the sanctuary have four facial manifestations, and those manifestations align with the fourfold division of ancient Israel as they encamped around the sanctuary. They also represent the four gospels.

አራቱ ትውልዶች የዮኤል ከ1863 ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ በእግዚአብሔር ወይን እርሻ ላይ የሚደርስ ቀጣይነት ያለው ጥፋት ይወክላሉ። ቁጥር አራት ደግሞ አራት ባሕርያትን የክርስቶስ ጠባይ ይወክላል። በመቅደሱ ውስጥ ያሉት ኪሩቤል አራት የፊት መገለጫዎች አሏቸው፤ እነዚህም መገለጫዎች በመቅደሱ ዙሪያ ሰፍረው እንደነበሩ ከጥንታዊቷ እስራኤል አራት ክፍል አደረጃጀት ጋር ይጣጣማሉ። እነርሱም ደግሞ አራቱን ወንጌሎች ይወክላሉ።

> As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Ezekiel 1:10.

> ስለ ፊቶቻቸውም አምሳል፣ እነርሱ አራቱ የሰው ፊት ነበራቸው፤ በቀኝ ወገንም አራቱ የአንበሳ ፊት ነበራቸው፤ በግራ ወገንም አራቱ የበሬ ፊት ነበራቸው፤ አራቱም ደግሞ የንስር ፊት ነበራቸው። ሕዝቅኤል 1፥10።

> And the first beast was like a lion, and the second beast like a calf, and the third beast had a face as a man, and the fourth beast was like a flying eagle. Revelation 4:7.

> እና የመጀመሪያው እንስሳ እንደ አንበሳ ነበረ፥ ሁለተኛውም እንስሳ እንደ ጥጃ፥ ሦስተኛውም እንስሳ እንደ ሰው ፊት ነበረው፥ አራተኛውም እንስሳ እንደሚበር ንስር ነበረ። ራእይ 4፥7።

The Bible (Numbers 2) describes the 12 tribes (excluding Levi, who camped immediately around the tabernacle) organized into four camps of three tribes each, positioned on the four cardinal directions around the sanctuary, each under a standard, meaning, banner or ensign. The arrangement created a symbolic parallel, where the earthly camp mirrors the heavenly throne guarded by the cherubim.

መጽሐፍ ቅዱስ (ዘኍልቍ 2) አሥራ ሁለቱን ነገዶች—ሌዊን ሳይጨምር፣ እርሱ ግን በማደሪያው ዙሪያ በቅርብ የሰፈረ—በአራት ሰፈሮች ውስጥ፣ በእያንዳንዱም ሰፈር ሦስት ነገዶች እያሉ፣ በመቅደሱ ዙሪያ በአራቱ ዋና አቅጣጫዎች ላይ፣ እያንዳንዳቸውም ከምልክቱ በታች—ማለትም ባንዲራ ወይም ዓላማ—ተደራጅተው እንደነበሩ ይገልጻል። ይህ አደረጃጀት ምድራዊው ሰፈር በኪሩቤል የሚጠበቀውን ሰማያዊ ዙፋን እንደሚያንጸባርቅ የሚያሳይ ምሳሌያዊ ተመሳሳይነት ፈጠረ።

Judah faced east, toward the rising sun at the entrance of the sanctuary. Judah’s standard was a lion, for it represents the Lion of the tribe of Judah. The two tribes with Judah were Issachar and Zebulun. In the vision of John, the first beast was as a lion, just as Ezekiel’s cherubim had a face of a lion. Rueben, the symbol of man was on the south with Simeon and Gad. On the west was Ephraim, with Benjamin and Manasseh represented by the ox. On the north was Dan, with Asher and Naphtali, represented by the eagle. The tribe’s association with the four faces of the heavenly sanctuary are represented in the four gospels.

ይሁዳ በመቅደሱ መግቢያ ወደሚገኘው የፀሐይ መውጫ ምሥራቅ ተመልክቶ ነበር። የይሁዳ ዓላማ አንበሳ ነበር፥ ምክንያቱም እርሱ የይሁዳ ነገድ አንበሳን ይወክላልና። ከይሁዳ ጋር የነበሩት ሁለቱ ነገዶች ይሳኮርና ዘብሉን ነበሩ። በዮሐንስ ራእይ፥ የመጀመሪያው እንስሳ እንደ አንበሳ ነበር፤ እንዲሁም የሕዝቅኤል ኪሩቤል የአንበሳ ፊት ነበራቸው። ሮቤል፥ የሰው ምልክት፥ ከስምዖንና ከጋድ ጋር በደቡብ ነበር። በምዕራብ ኤፍሬም ነበር፥ ብንያምና ምናሴም በበሬ የተወከሉ ከእርሱ ጋር ነበሩ። በሰሜን ዳን ነበር፥ ከአሴርና ከንፍታሌም ጋር፥ በንስር የተወከለ። የነገዶቹ ከሰማያዊው መቅደስ አራቱ ፊቶች ጋር ያላቸው ግንኙነት በአራቱ ወንጌላት ተወክሎአል።

Matthew is the Lion of the tribe of Judah, Mark is the sacrificial ox, Luke the man and John the high-flying eagle. Christ as the Lion of the tribe of Judah defines Himself as the one who seals and unseals His prophetic Word. The book of Matthew has more direct references to fulfillments of Messianic prophecies (12) as the other three gospels combined. It is not even close.

ማቴዎስ የይሁዳ ነገድ አንበሳ ነው፤ ማርቆስ የመሥዋዕት በሬ ነው፤ ሉቃስ ሰው ነው፤ ዮሐንስም ከፍ ብሎ የሚበር ንስር ነው። ክርስቶስ እንደ ይሁዳ ነገድ አንበሳ ራሱን ትንቢታዊ ቃሉን የሚያትምና የሚፈታ እርሱ እንደሆነ ይገልጻል። የማቴዎስ መጽሐፍ ከሌሎቹ ሦስት ወንጌሎች በአንድነት ከሚገኙት ይልቅ ስለ መሲሕ ትንቢቶች ፍጻሜ የሚያመለክቱ ቀጥተኛ ማጣቀሻዎች (12) የበለጠ አሉት። እንኳን ለመነጻጸር አይቀርብም።

The book of Matthew represents God’s prophetic Word. Luke, who was a doctor presents his gospel from the perspective of Christ as the Son of Man, for Luke is the face of the man. Mark presents his gospel of Christ from the perspective of the sacrificial offering which Christ represented, for Mark is the ox. John is the high-flying eagle, who presented the deep things of God in his presentation of the gospel of Christ.

መጽሐፈ ማቴዎስ የእግዚአብሔርን ትንቢታዊ ቃል ይወክላል። ሉቃስም፣ ሐኪም የነበረ፣ ወንጌሉን ክርስቶስን እንደ የሰው ልጅ ከሚመለከት አቅጣጫ ያቀርባል፤ ምክንያቱም ሉቃስ የሰው ፊት ነውና። ማርቆስ ግን ክርስቶስ የወከለውን የመሥዋዕት መባ ከሚመለከት አቅጣጫ ወንጌሉን ያቀርባል፤ ምክንያቱም ማርቆስ በሬው ነውና። ዮሐንስ ግን ከፍ ብሎ የሚበርር ንስር ነው፥ እርሱም የክርስቶስን ወንጌል በማቅረቡ ውስጥ የእግዚአብሔርን ጥልቅ ነገሮች አቀረበ።

It is important to understand the book of Matthew as it is represented within the prophetic Word. The book of Matthew is the Lion of the tribe of Judah, the master of His prophetic Word, the Wonderful Numberer of secrets, the Wonderful Linguist, the one who seals and unseals His Word. Jesus is the Alpha and Omega, and He is the Word. The first book of the New Testament and the last book of the New Testament are prophetic books. Most know this fact about the book of Revelation, but they might not have recognized that Matthew is the alpha of the New Testament, so it must align with the omega of the New Testament. It must represent the end, which is the book of Revelation.

መጽሐፈ ማቴዎስን በትንቢታዊው ቃል ውስጥ እንደ ተወከለ መረዳት አስፈላጊ ነው። መጽሐፈ ማቴዎስ የይሁዳ ነገድ አንበሳ፣ የትንቢታዊ ቃሉ ጌታ፣ የምስጢራት ድንቅ ቆጣሪ፣ ድንቅ የቋንቋ ሊቅ፣ ቃሉን የሚያትምና የሚፈታ እርሱ ነው። ኢየሱስ አልፋና ኦሜጋ ነው፥ እርሱም ቃል ነው። የአዲስ ኪዳን የመጀመሪያው መጽሐፍና የአዲስ ኪዳን የመጨረሻው መጽሐፍ ትንቢታዊ መጻሕፍት ናቸው። ብዙዎች ስለ ራእይ መጽሐፍ ይህን እውነታ ያውቃሉ፤ ነገር ግን ማቴዎስ የአዲስ ኪዳን አልፋ መሆኑን ምናልባት አላስተዋሉም፤ ስለዚህም ከአዲስ ኪዳን ኦሜጋ ጋር መስማማት ይገባዋል። መጽሐፈ ራእይ የሆነውን ፍጻሜ መወከል ይገባዋል።

Therefore, when we find in Matthew the parallel line of Genesis’ line of covenant history set forth in chapters eleven through twenty-two, it is nothing less than a truth which the Lion of the tribe of Matthew is unsealing. The twelve chapters of covenant history that are represented in Genesis, Matthew and Revelation are now being unsealed and what we are identifying is that chapter twenty-three of Matthew represents the separation of the wise and foolish in the parable of the vineyard. Eight woes upon the former covenant people, that find their prophetic counterpart in the eight souls representing the one hundred and forty-four thousand who get on the ark of safety. 23 is a representation of the work that began in the Heavenly sanctuary when the 2300 days reached its conclusion on October 22, 1844, and will do so again at the soon-coming Sunday law. Chapter 23 is marking this truth.

ስለዚህ፣ በማቴዎስ ውስጥ ከኦሪት ዘፍጥረት የቃል ኪዳን ታሪክ መስመር ጋር ተመሳሳይ የሆነውን መስመር በምዕራፍ አስራ አንድ እስከ ሀያ ሁለት ሲቀርብ በምናገኘው ጊዜ፣ ይህ ከማቴዎስ ነገድ አንበሳ እየፈታው ያለው እውነት እንጂ ሌላ አይደለም። በዘፍጥረት፣ በማቴዎስ እና በራእይ የተወከሉት አሥራ ሁለቱ የቃል ኪዳን ታሪክ ምዕራፎች አሁን እየተፈቱ ናቸው፤ እኛም እየለየን ያለነው የማቴዎስ ምዕራፍ ሀያ ሦስት በወይን እርሻው ምሳሌ ውስጥ ያሉትን ጥበበኞችና ሰነፎች መለየት እንደሚወክል ነው። በቀድሞው የቃል ኪዳን ሕዝብ ላይ የሚመጡ ስምንት ወዮታዎች፣ የእነርሱን ትንቢታዊ ተመሳሳይነት በደህንነት መርከብ ላይ የሚገቡትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚወክሉት ስምንቱ ነፍሳት ውስጥ ያገኛሉ። 23 የ2300 ቀናት በጥቅምት 22, 1844 ፍጻሜያቸውን በደረሱ ጊዜ በሰማያዊው መቅደስ ውስጥ የጀመረውን ሥራ የሚወክል ሲሆን፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግም እንዲሁ ያደርጋል። ምዕራፍ 23 ይህን እውነት ምልክት እያደረገ ነው።

Chapter twenty-four takes place as Christ has just ended His dialogue with apostate Israel and left the Jew’s temple for the final time. The number 24 is a symbol of the transition of ancient to modern Israel, the very point in prophetic history where Christ stood, when He presented His message in Matthew twenty-four. The prophetic message of Matthew 24 is a Divine illustration of line upon line methodology, that specifically addresses the history of the Millerites, and therefore the history of the one hundred and forty-four thousand. 24 is represented by the church of Revelation twelve, which stands upon the moon that reflects the light of the sun of righteousness. On her head are twelve stars that represent 24, for she represents the history leading up to the birth of Christ when ancient Israel’s 12 tribes would become modern Israel’s twelve disciples. In chapter twenty-four the Millerite history from 1798 unto the great disappointment are represented. Then comes Matthew 25.

ምዕራፍ ሀያ አራት ክርስቶስ ከከሃዲቱ እስራኤል ጋር ያለውን ንግግር አሁን በተጨረሰ ጊዜ፣ የአይሁድንም ቤተ መቅደስ ለመጨረሻ ጊዜ ትቶ ሲወጣ የሚከሰት ነው። ቍጥር 24 ከጥንታዊቱ እስራኤል ወደ ዘመናዊቱ እስራኤል የሚደረገው ሽግግር ምልክት ነው፤ ይህም ክርስቶስ በማቴዎስ ሀያ አራት መልእክቱን ባቀረበበት ጊዜ በትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ በትክክል የቆመበት ነጥብ ነው። የማቴዎስ 24 ትንቢታዊ መልእክት በተለይ የሚለራውያንን ታሪክ፣ ስለዚህም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ታሪክ የሚመለከት፣ መስመር በመስመር የሚልን ሥርዓተ-ዘዴ መለኮታዊ ማብራሪያ ነው። 24 የተወከለው በራእይ አሥራ ሁለት ቤተ ክርስቲያን ነው፤ እርስዋም የጽድቅን ፀሐይ ብርሃን በሚያንጸባርቀው ጨረቃ ላይ ቆማለች። በራስዋም ላይ 24ን የሚወክሉ አሥራ ሁለት ከዋክብት አሉ፤ ምክንያቱም ጥንታዊቱ እስራኤል አሥራ ሁለት ነገዶች ወደ ዘመናዊቱ እስራኤል አሥራ ሁለት ደቀ መዛሙርት የሚሆኑበትን እስከ ክርስቶስ ልደት ድረስ የሚመራውን ታሪክ ትወክላለችና። በምዕራፍ ሀያ አራት ውስጥ ከ1798 ጀምሮ እስከ ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ድረስ ያለው የሚለራውያን ታሪክ ተወክሏል። ከዚያም ማቴዎስ 25 ይመጣል።

The number 25 is a symbol of the Levites, whether good or bad, but just as significantly it represents the separation of the wise and wicked Levites. Matthew 25 identifies upon three witnesses, or three parables, the separation process that is represented by the number twenty-five. Of course, the parable of the ten virgins represents the history of the Millerites, and also the history of the one hundred and forty-four thousand. That history is the history of the first angel, the parable of the talents is the second angel and the parable of sheep and goats is the judgment of the third angel.

ቁጥር 25 የሌዋውያን ምልክት ነው፤ ጥሩ ቢሆኑም ክፉ ቢሆኑም፤ ነገር ግን እንደዚሁም በአስፈላጊነቱ የጥበበኞቹንና የክፉዎቹን ሌዋውያን መለየት ይወክላል። ማቴዎስ 25፣ በሦስት ምስክሮች፣ ወይም በሦስት ምሳሌዎች ላይ፣ በሀያ አምስት ቁጥር የሚወከለውን የመለየት ሂደት ያሳያል። እርግጥ ነው፣ የአሥሩ ደናግል ምሳሌ የሚለራውያንን ታሪክ ይወክላል፣ እንዲሁም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ታሪክ ይወክላል። ያ ታሪክ የመጀመሪያው መልአክ ታሪክ ነው፤ የመክሊቶች ምሳሌ የሁለተኛው መልአክ ነው፤ የበጎችና የፍየሎች ምሳሌም የሦስተኛው መልአክ ፍርድ ነው።

Chapters twenty-six through twenty-eight identify the history of Passover to the post crucifixion gospel commission.

ምዕራፎች ሃያ ስድስት እስከ ሃያ ስምንት የፋሲካን ታሪክ እስከ ከስቅለቱ በኋላ ድረስ የወንጌል ተልእኮን ያመለክታሉ።

> And it came to pass, when Jesus had finished all these sayings, he said unto his disciples, Ye know that after two days is the feast of the passover, and the Son of man is betrayed to be crucified. Matthew 26:1, 2.

> ኢየሱስም እነዚህን ቃላት ሁሉ ከጨረሰ በኋላ ለደቀ መዛሙርቱ፡— ከሁለት ቀን በኋላ ፋሲካ እንደሚሆን ታውቃላችሁ፥ የሰውም ልጅ እንዲሰቀል አሳልፎ ይሰጣል፡ አላቸው። ማቴዎስ 26፥1, 2

A summary of the various waymarks in chapter 26 is the plot to kill Jesus in verses three through five. Then Jesus is anointed at Bethany in verses six through thirteen. In verses fourteen through sixteen Judas betrays Christ for thirty pieces of silver. Then came Passover with His disciples, in verses seventeen through twenty-five. Verses twenty-six through twenty-nine, Jesus institutes the Lord’s supper, and in verse thirty, Jesus foretells Peter’s denial. In verses thirty-six through forty-six Jesus is in Gethsemane. Verse forty-seven through fifty-six Jesus is arrested, then in verses fifty-seven through sixty-eight, Jesus is before Caiaphas and the Sanhedrin. From verse sixty-nine onward Peter’s denial of Christ is set forth. The chapter contains ten specific waymarks that are to be repeated during the latter days.

በምዕራፍ 26 ውስጥ ያሉት ልዩ ልዩ ምልክቶች ማጠቃለያ በቁጥር 3 እስከ 5 የተገለጸው ኢየሱስን ለመግደል የተደረገው ሴራ ነው። ከዚያም በቁጥር 6 እስከ 13 ኢየሱስ በቢታንያ ይቀባል። በቁጥር 14 እስከ 16 ይሁዳ ክርስቶስን በሠላሳ ብር ቁራጭ አሳልፎ ይሰጣል። ከዚያም በቁጥር 17 እስከ 25 ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ፋሲካ ይመጣል። በቁጥር 26 እስከ 29 ኢየሱስ የጌታን እራት ያቋቁማል፤ በቁጥር 30 ደግሞ ኢየሱስ የጴጥሮስን መካድ አስቀድሞ ይናገራል። በቁጥር 36 እስከ 46 ኢየሱስ በጌቴሴማኔ ይገኛል። በቁጥር 47 እስከ 56 ኢየሱስ ይያዛል፤ ከዚያም በቁጥር 57 እስከ 68 ኢየሱስ በቀያፋና በሸንጎ ፊት ይቀርባል። ከቁጥር 69 ጀምሮም ጴጥሮስ ክርስቶስን የካደበት ነገር ይቀርባል። ይህ ምዕራፍ በኋለኛው ዘመን ሊደገሙ የሚገቡ አሥር የተወሰኑ ምልክቶችን ይዟል።

Chapter twenty-seven has ten distinct waymarks as well. Jesus is delivered to Pilate, then Judas hangs himself, then Jesus is taken before Pilate, then Barabbas is chosen, Pilate delivers Jesus to be crucified, then Jesus is mocked, then the crucifixion, then the death of Jesus, then Jesus is buried and then the guard at the tomb testifies.

ምዕራፍ ሃያ ሰባት ደግሞ አሥር የተለዩ የመንገድ ምልክቶች አሉት። ኢየሱስ ለጲላጦስ ተሰጠ፣ ከዚያም ይሁዳ ራሱን ሰቀለ፣ ከዚያም ኢየሱስ በጲላጦስ ፊት ቀረበ፣ ከዚያም ባርያባስ ተመረጠ፣ ጲላጦስም ኢየሱስን እንዲሰቀል አሳልፎ ሰጠው፣ ከዚያም ኢየሱስ ተሣለቀበት፣ ከዚያም ስቅለቱ፣ ከዚያም የኢየሱስ ሞት፣ ከዚያም ኢየሱስ ተቀበረ፣ ከዚያም በመቃብሩ ያለው ጠባቂ መሰከረ።

Chapter twenty-eight has but three waymarks, the first being the resurrection, followed by the lie of the Sanhedrin and then the great commission. Three chapters with twenty-three distinct waymarks of the cross that will be repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ምዕራፍ ሃያ ስምንት ሦስት የመንገድ ምልክቶች ብቻ አሉት፤ የመጀመሪያው ትንሣኤ ሲሆን፣ ከዚያም የሰንሄድሪን ሐሰት ይከተላል፣ ከዚያም ታላቁ ተልእኮ። ሦስት ምዕራፎች ውስጥ ያሉ ሃያ ሦስት ልዩ ልዩ የመስቀሉ የመንገድ ምልክቶች፣ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ እንደገና ይደገማሉ።

## Matthew 26 – Ten Waymarks

ማቴዎስ 26 – አሥር መንገድ ምልክቶች

- Plot by chief priests and elders to kill Jesus (vv. 3–5)

  በአለቃ ካህናትና በሽማግሌዎች ኢየሱስን ለመግደል የተደረገ ሴራ (ቁ. 3–5)

- Anointing at Bethany by the woman with alabaster box (vv. 6–13)

  በቢታንያ የተፈጸመው በአልባስጥሮስ ሳጥን ያላት ሴት ቅባት መቀባት (ቁ. 6–13)

- Judas agrees to betray Jesus for 30 pieces of silver (vv. 14–16)

  ይሁዳ ኢየሱስን በ30 ብር አሳልፎ ለመስጠት ተስማማ (ቁጥር 14–16)

- Preparation and eating of the Passover with the disciples (vv. 17–25)

  ከደቀ መዛሙርቱ ጋር የፋሲካው ዝግጅትና መብላት (ቁ. 17–25)

- Institution of the Lord’s Supper (vv. 26–29)

  የጌታ እራት ሥርዓት መመስረት (ቁጥር 26–29)

- Prediction of Peter’s denial (vv. 30–35)

  የጴጥሮስ ክህደት ትንቢት (ቁ. 30–35)

- Agony in Gethsemane (vv. 36–46)

  በጌተሰመኔ ያለው መከራ (ቍጥ. 36–46)

- Betrayal and arrest of Jesus (vv. 47–56)

  የኢየሱስ ክህደትና መያዝ (ቁ. 47–56)

- Jesus tried before Caiaphas and the Sanhedrin (vv. 57–68)

  ኢየሱስ በቀያፋና በሳንሄድሪን ፊት ሲፈረድ (ቁ. 57–68)

- Peter’s threefold denial (vv. 69–75)

  የጴጥሮስ ሶስት እጥፍ ክህደት (ቍጥሮች 69–75)

## Matthew 27 – Ten Waymarks

ማቴዎስ 27 – አሥር የመንገድ ምልክቶች

- Jesus delivered to Pilate (vv. 1–2)

  ኢየሱስ ለጲላጦስ ተሰጠ (ቁ. 1–2)

- Judas’s remorse and suicide (vv. 3–10)

  የይሁዳ ጸጸትና ራስን መግደል (ቁጥ. 3–10)

- Jesus before Pilate – the formal Roman trial (vv. 11–14)

  ኢየሱስ በጲላጦስ ፊት – መደበኛው የሮማውያን ፍርድ (ቁጥር 11–14)

- Choice of Barabbas over Jesus (vv. 15–26)

  የባርባስን ከኢየሱስ በላይ መምረጥ (ቁ. 15–26)

- Pilate delivers Jesus to be crucified (included in the release of Barabbas)

  ጲላጦስ ኢየሱስን እንዲሰቀል አሳልፎ ሰጠው (በበርባን መፍታት ውስጥ የተካተተ)

- Mocking and scourging by the soldiers (vv. 27–31)

  በወታደሮቹ የተደረገ መሳለቅና መግረፍ (ቁ. 27–31)

- The crucifixion (vv. 32–44)

  ስቀል ላይ መሰቀሉ (ቁ. 32–44)

- The death of Jesus (vv. 45–50)

  መሞት የኢየሱስ (ቁ. 45–50)

- Supernatural signs and burial by Joseph of Arimathea (vv. 51–61)

  ከተፈጥሮ በላይ ምልክቶች እና በአርማትያስ ዮሴፍ የተደረገ ቀብር (ቁ. 51–61)

- Posting of the guard at the tomb (vv. 62–66)

  የጥበቃ ሰራዊትን በመቃብሩ ላይ መመደብ (ቁጥር 62–66)

## Matthew 28 – Three Waymarks

ማቴዎስ 28 – ሦስት መለያ ምልክቶች

- The resurrection and empty tomb (vv. 1–10)

  ትንሣኤውና ባዶው መቃብር (ቁ. 1–10)

- The lie of the chief priests and elders to the soldiers (vv. 11–15)

  የዋና ካህናትና የሽማግሌዎች ለወታደሮቹ የነገሩት ውሸት (ቁ. 11–15)

- The Great Commission (vv. 16–20)

  ታላቁ ተልእኮ (ቁ. 16–20)

Just as Christ’s experience from the anointing at Bethany to the Great Commission marked the close of His earthly ministry and the beginning of the gospel to all nations, so these same waymarks are repeated in the experience of God’s remnant as they approach the close of probation and their final triumph.

ልክ እንደ ክርስቶስ በቤተንያ ከተቀባበት ጊዜ ጀምሮ እስከ ታላቁ ተልእኮ ድረስ ያለው ልምዱ የምድራዊ አገልግሎቱን መደምደሚያና ወንጌል ለሕዝብ ሁሉ መጀመሪያን እንደ ምልክት አድርጎ አመለከተ፥ እንዲሁም እነዚህ ተመሳሳይ የመንገድ ምልክቶች የእግዚአብሔር ቀሪዎች ወደ ምሕረት ዘመን መደምደሚያና ወደ መጨረሻው ድል ሲቃረቡ በልምዳቸው ውስጥ ይደገማሉ።

Chapters twenty-six through twenty-eight represent the Passover history structured upon 23 distinct waymarks that are repeated during the history leading to and following after the Sunday law.

ምዕራፍ ሀያ ስድስት እስከ ሀያ ስምንት ድረስ የፋሲካን ታሪክ በ23 የተለዩ የመንገድ ምልክቶች ላይ የተዋቀረ መሆኑን ይወክላሉ፤ እነዚህም በእሑድ ሕግ ወደሚያመራው ታሪክ ውስጥና ከእርሱ በኋላ በሚከተለው ታሪክ ውስጥ ይደገማሉ።

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 427.

> “ክርስቶስ እንደ እኛ ሊቀ ካህን ሆኖ ለመቅደሱ መንጻት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን መምጣቱ፣ በዳንኤል 8፥14 እንደተገለጠው፤ የሰው ልጅ ወደ ቀናት የበዛበት መምጣቱ፣ በዳንኤል 7፥13 እንደቀረበው፤ እንዲሁም ጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ መምጣቱ፣ በሚልክያስ እንደተነበየው፤ እነዚህ ሁሉ የአንድ እና የተመሳሳይ ክስተት መግለጫዎች ናቸው፤ ይህም ደግሞ ክርስቶስ በማቴዎስ 25 ባለው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ እንደገለጸው፣ ሙሽራው ወደ ሰርጉ መምጣቱን ይወክላል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 427።

The end of the 2300 days on October 22, 1844 is repeated at the Sunday law. The 23 waymarks located in the last three chapters of Matthew identify the precious blood that is employed to combine Divinity with humanity.

የ2300 ቀናት መጨረሻ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 በእሁድ ሕግ ጊዜ እንደገና ይደገማል። በማቴዎስ ወንጌል የመጨረሻዎቹ ሦስት ምዕራፎች ውስጥ የሚገኙት 23 የመንገድ ምልክቶች፣ መለኮትን ከሰብአዊነት ጋር ለማዋሃድ የሚያገለግለውን ክቡር ደም ያመለክታሉ።

> “The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven. We must by faith enter within the veil, ‘whither the forerunner is for us entered.’ Hebrews 6:20. There the light from the cross of Calvary is reflected. There we may gain a clearer insight into the mysteries of redemption. The salvation of man is accomplished at an infinite expense to heaven; the sacrifice made is equal to the broadest demands of the broken law of God. Jesus has opened the way to the Father’s throne, and through His mediation the sincere desire of all who come to Him in faith may be presented before God.” The Great Controversy, 489.

> “ክርስቶስ በላይ ባለው መቅደስ ለሰው ልጅ የሚያደርገው ምልጃ በመስቀል ላይ ሞቱ ለድነት ዕቅድ እንደ ነበረው እንዲሁ አስፈላጊ ነው። በሞቱ ከትንሣኤው በኋላ በሰማይ ሊፈጽመው ወደ ዚያ የወጣውን ሥራ ጀመረ። እኛም በእምነት በመጋረጃው ውስጥ መግባት ይገባናል፤ ‘አስቀድሞ የሄደው ስለ እኛ በዚያ ገብቶአልና።’ ዕብራውያን 6:20። በዚያ ከቀራንዮ መስቀል የሚመጣው ብርሃን ይንጸባረቃል። በዚያ የቤዛነትን ምስጢራት ይበልጥ ግልጽ በሆነ መልኩ ማስተዋል እንችላለን። የሰው ልጅ ድነት ለሰማይ ማለቂያ በሌለው ዋጋ ተፈጽሟል፤ የቀረበውም መሥዋዕት የተጣሰውን የእግዚአብሔር ሕግ እጅግ ሰፊ የሆነውን ጥያቄ ሁሉ የሚያሟላ ነው። ኢየሱስ ወደ አብ ዙፋን የሚወስደውን መንገድ ከፍቶአል፤ በእርሱም ምልጃ ከልብ በእምነት ወደ እርሱ የሚመጡ ሁሉ ቅን መሻት በእግዚአብሔር ፊት ሊቀርብ ይችላል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 489።

Chapter 23 of Matthew emphasizes the condemnation upon the counterfeit priesthood. Chapters twenty-six through twenty-eight are the omega to chapter twenty-three. The counterfeit Levites, the old men’s escalating rebellion over four generations produced the waymarks in the last three chapters.

የማቴዎስ ምዕራፍ 23 በሐሰተኛው ክህነት ላይ የሚመጣውን ፍርድ ያጠናክራል። ምዕራፎች ሀያ ስድስት እስከ ሀያ ስምንት ለምዕራፍ ሀያ ሦስት ኦሜጋው ናቸው። ሐሰተኛዎቹ ሌዋውያን፣ የሽማግሌዎቹ በአራት ትውልዶች ላይ እየጨመረ የሄደው ዓመፅ፣ በመጨረሻዎቹ ሶስት ምዕራፎች ውስጥ ያሉትን የመንገድ ምልክቶች አፈራ።

Chapter twenty-four identifies the line upon line methodology as the methodology of Christ, as He employs the destruction of Jerusalem to describe the things that are, the things that have been and the things that will be.

ምዕራፍ ሀያ አራት መስመር በመስመር የሚሠራውን ዘዴ እንደ ክርስቶስ ዘዴ ይገልጻል፤ እርሱም የኢየሩሳሌምን ጥፋት በመጠቀም ያሉትን ነገሮች፣ የነበሩትን ነገሮች እና የሚሆኑትን ነገሮች እንዲገልጽ ያደርጋል።

The fall of Jerusalem in 70 AD, took place on the same day of the year that Jerusalem was first destroyed by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem by Nebuchadnezzar was past history, and Christ’s history, when Titus took Jerusalem, typified the end of the world. Matthew 24 is lifting up the line upon line methodology, thus identifying “methodology” as an element of the prophetic testimony.

በክርስቶስ ዘመን 70 ዓ.ም. የተፈጸመው የኢየሩሳሌም ውድቀት፣ ኢየሩሳሌም ለመጀመሪያ ጊዜ በናቡከደነፆር በተደመሰሰችበት የዓመቱ ቀን ላይ ተፈጸመ። ኢየሩሳሌም በናቡከደነፆር መደምሰሷ ያለፈ ታሪክ ነበረ፣ እናም ቲቶስ ኢየሩሳሌምን በያዘበት ጊዜ የተፈጸመው የክርስቶስ ዘመን ታሪክ የዓለምን ፍጻሜ አምሳል ነበር። ማቴዎስ 24 የ«መስመር በላይ መስመር» ዘዴን ከፍ እያደረገ ነው፤ በዚህም «ዘዴ» የትንቢታዊ ምስክርነት አንድ ክፍል መሆኑን ይለያል።

It is in chapter 24 that Christ identifies the necessity of understanding the “abomination of desolation” spoken of by Daniel the prophet, the very foundational understanding of William Miller, and the symbol that establishes the vision in Daniel. It also represents the rebellion of Adventism, as they rejected the Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel, and thus partook of the strong delusion of 2 Thessalonians chapter two. The chapter directly connects with Luke 21, thus identifying August 11, 1840 through October 22, 1844, which typifies 9/11 unto the Sunday law. It also connects with the “times of the Gentiles” in Luke 21:24, which is a primary key in unlocking the “seven times” of Moses, while also aligning with the measuring of the temple in Revelation eleven.

በምዕራፍ 24 ውስጥ ክርስቶስ በዳንኤል ነቢይ የተነገረውን “የጥፋት ርኩሰት” መረዳት እንደሚያስፈልግ ይገልጻል፤ ይህም የዊልያም ሚለር መሠረታዊ ግንዛቤ ሲሆን ራእዩን በዳንኤል ውስጥ የሚመሠርተው ምልክት ነው። ይህ ደግሞ አድቬንቲዝም ያመፀበትን ሁኔታ ይወክላል፥ ምክንያቱም በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለውን “ዘወትሩን” በሚለራዊያን መረዳት ስለ አልተቀበሉት፣ ከዚህም የተነሣ በ2 ተሰሎንቄ ምዕራፍ ሁለት የተጠቀሰውን ኃይለኛ ማታለል ተካፋዮች ሆኑ። ይህ ምዕራፍ በቀጥታ ከሉቃስ 21 ጋር ይገናኛል፤ እንዲሁም ከነሐሴ 11 ቀን 1840 እስከ ጥቅምት 22 ቀን 1844 ድረስ ያለውን ዘመን ይለይታል፥ ይህም ከ9/11 እስከ እሁድ ሕግ ድረስ ያለውን ይወክላል። እንዲሁም በሉቃስ 21፥24 ውስጥ ካለው “የአሕዛብ ዘመናት” ጋር ይገናኛል፤ ይህም በሙሴ ውስጥ ያሉትን “ሰባት ዘመናት” ለመፍታት ዋና ቁልፍ ሲሆን፣ በተጨማሪም ከራእይ አሥራ አንድ ውስጥ ካለው የመቅደሱ መለካት ጋር ይስማማል።

Beginning with chapter twenty-three, followed by 24 and 25, and then concluding with chapters 26 through 27, three chapters which possess twenty-three waymarks that are the omega to the alpha of chapter twenty-three. Chapter twenty-six added to twenty-seven and twenty-eight equals “81,” which is a symbol of the priesthood. Upon three witnesses (Genesis, Matthew and Revelation) chapters 11 through 22 are one line. Chapters 23 through 28 are a line of truth which begins with 23 and ends with 23.

በሃያ ሦስተኛው ምዕራፍ ተጀምሮ፣ በ24 እና 25 ተከትሎ፣ ከዚያም በ26 እስከ 27 ባሉት ምዕራፎች በመደምደም፣ የሃያ ሦስት የመንገድ ምልክቶችን የያዙ ሦስት ምዕራፎች አሉ፤ እነርሱም የሃያ ሦስተኛው ምዕራፍ አልፋ ኦሜጋ ናቸው። ሃያ ስድስት በሃያ ሰባት እና በሃያ ስምንት ሲደመር “81” ይሆናል፤ ይህም የክህነት ምልክት ነው። በሦስት ምስክሮች (ዘፍጥረት፣ ማቴዎስ እና ራእይ) ላይ 11 እስከ 22 ያሉት ምዕራፎች አንድ መስመር ናቸው። 23 እስከ 28 ያሉት ምዕራፎች በ23 የሚጀምርና በ23 የሚያልቅ የእውነት መስመር ናቸው።

Chapters one through ten are the first of three prophetic lines in the book of Matthew. Ten chapters, followed by twelve chapters, followed by six chapters. Inspiration informs us that all the books of the Bible meet and end in the Revelation, and therefore all the books of the Bible meet and end in Matthew. Matthew, as the face of the lion of the tribe of Judah identifies twelve distinct Messianic prophecies, and those twelve passages produce the waymarks of the history of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand. As the book of Revelation begins with the revelation of Jesus Christ, Matthew chapter one presents a revelation of Jesus Christ which connects with the life and testimony of Moses, with the history of Antichrist while identifying the three elements of the church triumphant as represented by the prophet, the priest and the king.

ምዕራፍ አንድ እስከ አሥር በማቴዎስ መጽሐፍ ውስጥ ካሉት ሦስት ትንቢታዊ መስመሮች የመጀመሪያው ናቸው። አሥር ምዕራፎች፣ ከዚያ አሥራ ሁለት ምዕራፎች፣ ከዚያም ስድስት ምዕራፎች። መንፈሳዊ መግለጥ የሚያስታውቀን እንደሆነ፣ የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ በራእይ ውስጥ ይገናኛሉ እና በዚያም ያበቃሉ፤ ስለዚህም የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ በማቴዎስ ውስጥ ይገናኛሉ እና በዚያም ያበቃሉ። ማቴዎስ፣ የይሁዳ ነገድ አንበሳ ፊት እንደ ሆነ መለያ ሲሰጥ፣ አሥራ ሁለት የተለዩ መሲሓዊ ትንቢቶችን ይለያል፤ እነዚያም አሥራ ሁለት ክፍሎች የሚለራውያን ታሪክና የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የታሪክ ምልክቶችን ያፈራሉ። የራእይ መጽሐፍ በኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ እንደሚጀምር፣ እንዲሁም የማቴዎስ ምዕራፍ አንድ ከሙሴ ሕይወትና ምስክርነት ጋር የሚገናኝ፣ ከፀረ ክርስቶስ ታሪክ ጋር የሚያያዝ፣ በነቢይ፣ በካህን እና በንጉሥ የተወከሉትን የቤተ ክርስቲያን ድል አድራጊ ሦስት ክፍሎች እየለየ የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ ያቀርባል።

Matthew begins with the revelation of Jesus Christ in the context of God’s covenant with a chosen people. From Abraham to David was 14 generations, from David to captivity in Babylon was fourteen generations, and from Babylon to Christ is another fourteen generations. The genealogy of Christ in Matthew aligns with Moses, for Moses is the alpha of Christ the omega. Moses life of one hundred and twenty years, aligns with the one hundred and twenty years of probationary time in the history of Noah. Noah’s covenant is therefore connected with the covenant of a chosen people. The one hundred and twenty years of Moses represents three periods of forty years that concluded with Moses slaying the Egyptian at the end of forty years, and the first born, Pharaoh and his army being slain at the end of the second forty-year period. The second forty-year period ended at a rebellion at Kadesh and the third forty-year period ended at the second rebellion of Kadesh. All of the three prophetic lines of the alpha end at Kadesh and the three prophetic lines of Matthew’s genealogy end at David, captivity in Babylon and the Messenger of the covenant.

ማቴዎስ የሚጀምረው የኢየሱስ ክርስቶስን መገለጥ በእግዚአብሔር ከተመረጠ ሕዝብ ጋር በገባው ቃል ኪዳን አውድ ውስጥ ነው። ከአብርሃም እስከ ዳዊት ድረስ አሥራ አራት ትውልዶች ነበሩ፤ ከዳዊት እስከ ባቢሎን ምርኮ ድረስ አሥራ አራት ትውልዶች ነበሩ፤ ከባቢሎንም እስከ ክርስቶስ ድረስ ደግሞ ሌላ አሥራ አራት ትውልዶች አሉ። በማቴዎስ ውስጥ ያለው የክርስቶስ ትውልድ ሐረግ ከሙሴ ጋር ይስማማል፤ ምክንያቱም ሙሴ የክርስቶስ ኦሜጋ አልፋ ነውና። የሙሴ አንድ መቶ ሃያ ዓመት ዕድሜ በኖኅ ታሪክ ውስጥ ካለው የፈተና ጊዜ አንድ መቶ ሃያ ዓመት ጋር ይጣጣማል። ስለዚህ የኖኅ ቃል ኪዳን ከተመረጠ ሕዝብ ቃል ኪዳን ጋር የተገናኘ ነው። የሙሴ አንድ መቶ ሃያ ዓመታት ሦስት የአርባ ዓመት ዘመናትን ይወክላሉ፤ እነዚህም በመጀመሪያው አርባ ዓመት መጨረሻ ሙሴ ግብፃዊውን በመግደሉ፣ በሁለተኛውም አርባ ዓመት ዘመን መጨረሻ የበኩር ልጅ፣ ፈርዖንና ሠራዊቱ በመገደላቸው ተደምድመዋል። ሁለተኛው የአርባ ዓመት ዘመን በቃዴስ በተነሳ ዓመፅ ተፈጸመ፤ ሦስተኛውም የአርባ ዓመት ዘመን በቃዴስ በተነሳው ሁለተኛ ዓመፅ ተፈጸመ። ሁሉም ሦስቱ የአልፋ ትንቢታዊ መስመሮች በቃዴስ ያበቃሉ፤ የማቴዎስ ትውልድ ሐረግ ሦስቱ ትንቢታዊ መስመሮችም በዳዊት፣ በባቢሎን ምርኮ፣ እና በቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ያበቃሉ።

When the alpha of Moses is aligned with the omega of Christ there are six witnesses of Kadesh, which is 1863 and the Sunday law. Matthew’s genealogy places king David at Kadesh, which is where apostate Adventism is taken to Babylon, as Christ confirms the covenant with the one hundred and forty-four thousand. By placing David at the Sunday law a second witness of David is established with David being one of three human representatives that began to serve when they were thirty years old. Christ, David, Joseph and Ezekiel all began their work at thirty years of age. Together the four thirty-year-old’s that began to serve represent the combination of Divinity with humanity, when the church militant is transformed into the church triumphant. That church is made up of a prophet, a priest and a king. The transformation is marked at the Sunday law, which is also Kadesh, so David in the genealogy of Matthew aligns with the thirty year old David.

የሙሴ አልፋ ከክርስቶስ ኦሜጋ ጋር በሚስማማበት ጊዜ፣ የቃዴስ ስድስት ምስክሮች አሉ፤ ይህም 1863 እና የእሑድ ሕግ ነው። የማቴዎስ ትውልድ ሐረግ ንጉሥ ዳዊትን በቃዴስ ያኖረዋል፤ ይህም ከሃዲት አድቬንቲዝም ወደ ባቢሎን የሚወሰድበት ስፍራ ነው፥ ክርስቶስም ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር ቃል ኪዳኑን ሲያጸና ነው። ዳዊትን በእሑድ ሕግ ላይ በማኖር የዳዊት ሁለተኛ ምስክር ይቋቋማል፤ ዳዊትም በሰላሳ ዓመታቸው ሲሆን ማገልገል መጀመር ከጀመሩት ሶስት ሰብዓዊ ወኪሎች አንዱ ነው። ክርስቶስ፣ ዳዊት፣ ዮሴፍ እና ሕዝቅኤል ሁሉም ሥራቸውን በሰላሳ ዓመታቸው ጀመሩ። አገልግሎት የጀመሩት እነዚህ አራቱ የሰላሳ ዓመት ዕድሜ ያላቸው በአንድነት፣ ተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን ወደ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን በምትለወጥበት ጊዜ፣ መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የሚዋሃድበትን ውህደት ይወክላሉ። ያቺ ቤተ ክርስቲያን ከነቢይ፣ ከካህን እና ከንጉሥ የተዋቀረች ናት። ይህ ለውጥ በእሑድ ሕግ ላይ ምልክት ይደረግበታል፤ እርሱም ደግሞ ቃዴስ ነው፤ ስለዚህ በማቴዎስ ትውልድ ሐረግ ያለው ዳዊት ከሰላሳ ዓመት ዕድሜ ያለው ዳዊት ጋር ይስማማል።

The thirty years of preparation aligns with the four hundred and thirty years of Abraham’s covenant, and also the age of a priest and the 1290 years of Daniel 12:11. In the next article we will consider each of those twelve Messianic prophecies within the book of Matthew. We are first identifying three prophetic lines within Matthew; chapters one through ten, followed by chapters eleven through twenty-two, and then twenty-three through twenty-eight.

የሠላሳው የዝግጅት ዓመታት ከአብርሃም ቃል ኪዳን አራት መቶ ሠላሳ ዓመታት ጋር፣ እንዲሁም ከካህን ዕድሜ እና ከዳንኤል 12፥11 ያሉት 1290 ዓመታት ጋር ይጣጣማሉ። በሚቀጥለው ጽሑፍ በማቴዎስ መጽሐፍ ውስጥ ካሉት እነዚያን አሥራ ሁለት መሲሓዊ ትንቢቶች እያንዳንዳቸውን እንመለከታለን። መጀመሪያ ግን በማቴዎስ ውስጥ ሶስት ትንቢታዊ መስመሮችን እየለየን ነው፤ ምዕራፍ አንድ እስከ አሥር፣ ከዚያም ምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሀያ ሁለት፣ ከዚያም ሀያ ሦስት እስከ ሀያ ስምንት።

> “For a time after the disappointment in 1844, I did hold, in common with the advent body, that the door of mercy was then forever closed to the world. This position was taken before my first vision was given me. It was the light given me of God that corrected our error, and enabled us to see the true position.

> “ከ1844 ዓ.ም. የተከሰተው ተስፋ መቁረጥ በኋላ ለአንድ ጊዜ፣ እኔም እንደ አድቬንቲስት አካል ሁሉ፣ የምሕረት ደጅ በዚያን ጊዜ ለዓለም ለዘላለም እንደተዘጋ ተያይዤ ነበር። ይህ አቋም የመጀመሪያዬ ራእይ ከመሰጠቴ በፊት ተወስዶ ነበር። ስህተታችንን ያስተካከለና እውነተኛውን ሁኔታ እንድናይ ያስቻለን ከእግዚአብሔር የተሰጠኝ ብርሃን ነበር።”

> “I am still a believer in the shut-door theory, but not in the sense in which we at first employed the term or in which it is employed by my opponents.

> “እኔ አሁንም በተዘጋው በር ንድፈ ሐሳብ አማኝ ነኝ፤ ነገር ግን ይህ ማለት ቃሉን እኛ መጀመሪያ እንደ ተጠቀምንበት ወይም ተቃዋሚዎቼ እንደሚጠቀሙበት ትርጉም አይደለም።”

> “There was a shut door in Noah’s day. There was at that time a withdrawal of the Spirit of God from the sinful race that perished in the waters of the Flood. God Himself gave the shut-door message to Noah: ‘My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years’ (Genesis 6:3).

> በኖኅ ዘመን የተዘጋ በር ነበረ። በዚያን ጊዜ በጥፋት ውኃ ውስጥ ከጠፋው ኃጢአተኛ ዘር ላይ የእግዚአብሔር መንፈስ መራቁ ነበረ። እግዚአብሔር ራሱ የተዘጋውን በር መልእክት ለኖኅ ሰጠው፦ “መንፈሴ ሰው ሥጋ ስለሆነ ሁልጊዜ ከሰው ጋር አይታገልም፤ ዘመኑም መቶ ሀያ ዓመት ይሆናል” (ዘፍጥረት 6:3)።

> “There was a shut door in the days of Abraham. Mercy ceased to plead with the inhabitants of Sodom, and all but Lot, with his wife and two daughters, were consumed by the fire sent down from heaven.

> በአብርሃም ዘመን የተዘጋ ደጅ ነበረ። ምሕረት ከሰዶም ነዋሪዎች ጋር መማለድን አቆመች፥ ከሎጥ ከሚስቱና ከሁለት ሴት ልጆቹ በቀር ሁሉም ከሰማይ በወረደው እሳት ተቃጠሉ።

> “There was a shut door in Christ’s day. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38).

> “በክርስቶስ ዘመን የተዘጋ ደጅ ነበረ። የዚያ ትውልድ የማያምኑ አይሁድን የእግዚአብሔር ልጅ፣ ‘ቤታችሁ ባዶ ሆኖ ለእናንተ ተትቶአል’ (ማቴዎስ 23፥38) ብሎ አወጀ።”

> “Looking down the stream of time to the last days, the same infinite power proclaimed through John: ‘These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth’ (Revelation 3:7).

> የዘመንን ፈሳሽ ወደ መጨረሻዎቹ ቀኖች እየተመለከተ፣ ያው ወሰን የሌለው ኃይል በዮሐንስ አማካኝነት እንዲህ ሲል አወጀ፤ “ቅዱሱና እውነተኛው፣ የዳዊት ቁልፍ ያለው፣ የሚከፍትም ማንም የማይዘጋ፣ የሚዘጋም ማንም የማይከፍት፣ ይህን ይላል” (ራእይ 3፥7)።

> “I was shown in vision, and I still believe, that there was a shut door in 1844. All who saw the light of the first and second angels’ messages and rejected that light, were left in darkness. And those who accepted it and received the Holy Spirit which attended the proclamation of the message from heaven, and who afterward renounced their faith and pronounced their experience a delusion, thereby rejected the Spirit of God, and it no longer pleaded with them.

> “በራእይ ተገልጦልኝ ነበር፣ እኔም አሁን ድረስ እንደዚያ እመናለሁ፣ በ1844 የተዘጋ ደጅ እንደነበረ። የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መልአክ መልእክቶች ብርሃን አይተው ያንን ብርሃን የጣሉ ሁሉ በጨለማ ተዉ። እርሱንም የተቀበሉ እና ከሰማይ የመጣውን መልእክት አዋጅ የተከተለውን መንፈስ ቅዱስ የተቀበሉ እነዚያ፣ ከዚያ በኋላ ግን እምነታቸውን የካዱና ልምምዳቸውን ማታለያ መሆኑን የተናገሩ፣ በዚህ መንገድ የእግዚአብሔርን መንፈስ ጥለዋል፣ እርሱም ከዚያ በኋላ ከእነርሱ ጋር አልተማፀነም።”

> “Those who did not see the light, had not the guilt of its rejection. It was only the class who had despised the light from heaven that the Spirit of God could not reach. And this class included, as I have stated, both those who refused to accept the message when it was presented to them, and also those who, having received it, afterward renounced their faith. These might have a form of godliness, and profess to be followers of Christ; but having no living connection with God, they would be taken captive by the delusions of Satan. These two classes are brought to view in the vision—those who declared the light which they had followed a delusion, and the wicked of the world who, having rejected the light, had been rejected of God. No reference is made to those who had not seen the light, and therefore were not guilty of its rejection.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “ብርሃኑን ያላዩ ሰዎች እርሱን በመናቅ የሚያስከትለው በደል አልነበረባቸውም። የእግዚአብሔር መንፈስ ሊደርስባቸው ያልቻለው ከሰማይ የመጣውን ብርሃን ንቀው የተዉት ቡድን ብቻ ነበር። እንደ ገለጽሁትም ይህ ቡድን መልእክቱ ሲቀርብላቸው መቀበልን የከለከሉትን ብቻ ሳይሆን፣ ተቀብለውት ከዚያ በኋላ እምነታቸውን የካዱትንም ያካትታል። እነዚህ የአምልኮ መልክ ሊኖራቸው ይችላል፣ የክርስቶስም ተከታዮች እንደሆኑ ሊመሰክሩ ይችላሉ፤ ነገር ግን ከእግዚአብሔር ጋር ሕያው ግንኙነት ስለሌላቸው በሰይጣን ማታለያዎች ምርኮኞች ይሆኑ ነበር። እነዚህ ሁለት ቡድኖች በራእዩ ውስጥ ታይተዋል—የተከተሉት ብርሃን ማታለያ ነው ብለው የተናገሩት፣ እና ብርሃኑን ከናቁ በኋላ በእግዚአብሔር የተጣሉት የዓለም ክፉዎች። ብርሃኑን ያላዩ ስለዚህም በመናቁ ወንጀለኛ ያልሆኑ ሰዎች ግን በምንም መልኩ አልተጠቀሱም።” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “It is those who by faith follow Jesus in the great work of the atonement who receive the benefits of His mediation in their behalf, while those who reject the light which brings to view this work of ministration are not benefited thereby. The Jews who rejected the light given at Christ’s first advent, and refused to believe on Him as the Saviour of the world, could not receive pardon through Him. When Jesus at His ascension entered by His own blood into the heavenly sanctuary to shed upon His disciples the blessings of His mediation, the Jews were left in total darkness to continue their useless sacrifices and offerings. The ministration of types and shadows had ceased. That door by which men had formerly found access to God was no longer open. The Jews had refused to seek Him in the only way whereby He could then be found, through the ministration in the sanctuary in heaven. Therefore they found no communion with God. To them the door was shut. They had no knowledge of Christ as the true sacrifice and the only mediator before God; hence they could not receive the benefits of His mediation.

> “በታላቁ የማስታረቅ ሥራ ውስጥ በእምነት ኢየሱስን የሚከተሉት ብቻ ስለ እነርሱ የሚደረገውን የእርሱን መካከለኛነት ጥቅም ይቀበላሉ፤ ይህን የአገልግሎት ሥራ ወደ ታይታ የሚያመጣውን ብርሃን የሚጥሉ ግን ከዚህ ምንም ጥቅም አያገኙም። በክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት ጊዜ የተሰጣቸውን ብርሃን የጣሉ እና እርሱን እንደ ዓለም አዳኝ ለማመን ያልተቀበሉ አይሁድ በእርሱ አማካኝነት ይቅርታን ሊቀበሉ አልቻሉም። ኢየሱስ በዕርገቱ ጊዜ በገዛ ደሙ ወደ ሰማያዊው መቅደስ ገብቶ በደቀ መዛሙርቱ ላይ የመካከለኛነቱን በረከቶች እንዲፈስስ በገባ ጊዜ፣ አይሁድ ከንቱ መሥዋዕቶቻቸውንና መባቸውን ለመቀጠል በፍጹም ጨለማ ውስጥ ተተዉ። የምሳሌና የጥላ አገልግሎት ተወግዶ ነበር። ሰዎች ቀድሞ ወደ እግዚአብሔር መድረሻ ያገኙበት ያ ደጅ ከእንግዲህ በኋላ ክፍት አልነበረም። አይሁድ በዚያን ጊዜ ሊገኝ በሚቻለው ብቸኛ መንገድ፣ ይኸውም በሰማይ መቅደስ ውስጥ ባለው አገልግሎት አማካኝነት፣ እርሱን ለመፈለግ እምቢ አሉ። ስለዚህ ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት አላገኙም። ለእነርሱ ደጁ ተዘግቶ ነበር። ክርስቶስን እንደ እውነተኛው መሥዋዕት እና በእግዚአብሔር ፊት ብቸኛው መካከለኛ እንደሆነ እውቀት አልነበራቸውም፤ ስለዚህም የመካከለኛነቱን ጥቅሞች ሊቀበሉ አልቻሉም።”

> “The condition of the unbelieving Jews illustrates the condition of the careless and unbelieving among professed Christians, who are willingly ignorant of the work of our merciful High Priest. In the typical service, when the high priest entered the most holy place, all Israel were required to gather about the sanctuary and in the most solemn manner humble their souls before God, that they might receive the pardon of their sins and not be cut off from the congregation. How much more essential in this antitypical Day of Atonement that we understand the work of our High Priest and know what duties are required of us.

> የማያምኑት አይሁድ ሁኔታ በክርስቲያኖች መካከል እንደ አማኞች የሚታወቁ ሆነው በግዴለሽነት የሚኖሩና የማያምኑ ሰዎች ሁኔታ ምሳሌ ነው፤ እነርሱም ስለ ምሕረት የተሞላበት ሊቀ ካህናችን ሥራ በፈቃዳቸው የማያውቁ ናቸው። በምሳሌያዊው አገልግሎት፣ ሊቀ ካህኑ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን በገባ ጊዜ፣ እስራኤል ሁሉ በመቅደሱ ዙሪያ እንዲሰበሰብና ኃጢአታቸው ይቅርታ እንዲቀበሉ ከማኅበሩም እንዳይቈረጡ በእጅግ ጥልቅ ክብርና ግርማ መንፈስ ራሳቸውን በእግዚአብሔር ፊት እንዲያዋርዱ ይጠየቁ ነበር። እንግዲህ በዚህ የእውነተኛው የስርየት ቀን በሆነው ዘመን የሊቀ ካህናችንን ሥራ እንረዳና ከእኛ የሚጠየቁትን ግዴታዎች እናውቅ ዘንድ ምንኛ የበለጠ አስፈላጊ ነው።

> “Men cannot with impunity reject the warning which God in mercy sends them. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and their salvation depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the Flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation: ‘Your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Looking down to the last days, the same Infinite Power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved’: ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:10–12. As they reject the teachings of His word, God withdraws His Spirit and leaves them to the deceptions which they love.” The Great Controversy, 430, 431.

> “ሰዎች እግዚአብሔር በምሕረቱ የሚልክላቸውን ማስጠንቀቂያ ቅጣት ሳይከተላቸው ሊንቁ አይችሉም። በኖኅ ዘመን ከሰማይ ወደ ዓለም መልእክት ተልኮ ነበር፣ መዳናቸውም ያ መልእክት እንዴት እንደተቀበሉት በዚያ ላይ የተመሠረተ ነበር። ማስጠንቀቂያውን ስለ ናቁ የእግዚአብሔር መንፈስ ከኃጢአተኛው ዘር ተነሣ፣ እነርሱም በውኃዎች የጥፋት ውኃ ውስጥ አለቁ። በአብርሃም ዘመን ምሕረት ከሶዶም በደለኛ ነዋሪዎች ጋር መማለድን አቆመች፣ ከሎጥ ከሚስቱና ከሁለት ሴቶች ልጆቹ በቀር ሁሉ ከሰማይ በወረደው እሳት ተቃጠሉ። እንዲሁም በክርስቶስ ዘመን። የእግዚአብሔር ልጅ ለዚያ ትውልድ ለማያምኑት አይሁድ እንዲህ ብሎ አወጀ፦ ‘ቤታችሁ ባድማ ሆኖ ለእናንተ ተትቶአል።’ ማቴዎስ 23፥38። ወደ መጨረሻዎቹ ቀናት ተመልክቶ፣ ያው ያልተወሰነ ኃይል ስለ እነዚያ ‘እንዲድኑ የእውነትን ፍቅር ያልተቀበሉ’ እንዲህ ይናገራል፦ ‘ስለዚህም ውሸትን እንዲያምኑ እግዚአብሔር የስሕተት ኃይለኛ ሥራ ይልክባቸዋል፤ እውነትን ያላመኑ ነገር ግን በዓመፃ ደስ ያላቸው ሁሉ እንዲፈረድባቸው።’ 2 ተሰሎንቄ 2፥10–12። የቃሉን ትምህርት እንደሚንቁ ሁሉ፣ እግዚአብሔር መንፈሱን ያነሣል፣ እነርሱንም ራሳቸው ለሚወዱት ማታለያ ይተዋቸዋል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 430, 431.

Back to Articles