Article

# Elijah - Number Nine

ኤልያስ — ቁጥር ዘጠኝ

The Prophet Lied

ነቢዩ ዋሸ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We ended the last article with a passage that addresses “a lying spirit.” The following is one of the paragraphs from that passage.

ያለፈውን ጽሑፍ “የሐሰት መንፈስ”ን በሚመለከት አንድ ንባብ በማቅረብ ደመደምን። የሚከተለው ከዚያ ንባብ የተወሰደ አንድ አንቀጽ ነው።

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the God of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.” Testimonies to Ministers, 409.

> “ያልተቀደሱ አገልጋዮች ራሳቸውን በእግዚአብሔር ላይ እያሰለፉ ነው። ክርስቶስንና የዚህን ዓለም አምላክ በአንድ እስትንፋስ እያመሰገኑ ነው። በመናገራቸው ክርስቶስን እንደሚቀበሉ ቢገልጹም፣ በእርግጥ ግን በራባስን ይቀበላሉ፤ በሥራቸውም፣ ‘ይህን ሰው አይደለም፥ በራባስን እንጂ’ ይላሉ። እነዚህን መስመሮች የሚያነቡ ሁሉ ይጠንቀቁ። ሰይጣን ሊያደርግ ስለሚችለው ነገር ትምክህቱን አድርጎአል። ክርስቶስ በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ እንዲኖር የጸለየውን አንድነት እንደሚያፈርስ ያስባል። እርሱ እንዲህ ይላል፦ ‘ልወጣ እሄዳለሁ፤ የምችላቸውን ለማሳት፣ ለመተቸት፣ ለመኮነንና ለማጭበርበር የሐሰት መንፈስ እሆናለሁ።’ ታላቅ ብርሃን፣ ታላቅ ማስረጃ የተሰጣት ቤተ ክርስቲያን የማታለልና የሐሰት ምስክር ልጅን እንድታስተናግድ፣ ያች ቤተ ክርስቲያን ጌታ የላከውን መልእክት ትጥላለች፣ እጅግ የማይገባ አስረጃዎችንና የሐሰት ግምቶችን እንዲሁም የሐሰት ንድፈ ሐሳቦችን ትቀበላለች። ሰይጣን እውነት ምን እንደሆነ ስለሚያውቅ፣ በእነርሱ ሞኝነት ይስቃል።” Testimonies to Ministers, 409.

Let “the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories.” In 1863, Millerite Adventism ‘returned’ to the unreasonable and false methodology employed by apostate Protestantism and rejected William Miller’s identification of the seven times of Leviticus twenty-six. The subject of ‘returning’ was represented by the rebels in Numbers fourteen, when they determined to select a captain and return to Egypt.

“የማታለልና የሐሰት ምስክር ልጅ በታላቅ ብርሃንና በታላቅ ማስረጃ የተቀበለች ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ይቀበል፤ እናም ያች ቤተ ክርስቲያን ጌታ የላከውን መልእክት ትጥላለች፣ እጅግ የማይረባ አስረዳዶችንም ሐሰተኛ ግምቶችንና ሐሰተኛ ንድፈ ሐሳቦችን ትቀበላለች።” በ1863፣ ሚለራዊ አድቬንቲዝም በከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም የተጠቀመውን የማይረባና ሐሰተኛ የትርጓሜ ዘዴ ‘ተመለሰ’፣ እናም ዊልያም ሚለር በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የሰባቱን ዘመናት የሰጠውን መለየት አልተቀበለም። ‘መመለስ’ የተባለው ርዕሰ ጉዳይ በዘኍልቍ አሥራ አራት ውስጥ በነበሩት ዓመፀኞች ተወክሎ ነበር፤ በዚያም አለቃ እንመርጥ ወደ ግብፅም እንመለስ ብለው ቈርጠው ነበር።

> And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt. Numbers 14:4.

> እርስ በርሳቸውም፣ አለቃ እንሾም፥ ወደ ግብፅም እንመለስ አሉ። ዘኍልቍ 14፥4።

The subject of “returning” to apostate Protestantism was also represented by Jeremiah, when in chapter fifteen, he was told that the fallen Protestants could return to him, but he was not to “return” unto them.

ወደ ክዱዓት ፕሮቴስታንትነት “መመለስ” የሚለው ጉዳይ በኤርምያስ ደግሞ ተወክሎ ነበር፤ በምዕራፍ አሥራ አምስት እንደ ተነገረው፣ የወደቁት ፕሮቴስታንቶች ወደ እርሱ ሊመለሱ ይችሉ ነበር፣ እርሱ ግን ወደ እነርሱ “እንዳይመለስ” ተነግሮት ነበር።

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. Jeremiah 15:17–20.

> በፌዘኞች ጉባኤ አልተቀመጥሁም፥ ደስም አላለኝም፤ እጅህ በእኔ ላይ ስለነበረች ብቻዬን ተቀመጥሁ፤ ቁጣን ሞልተኸኛልና። ሥቃዬ ለምን ዘላቂ ሆነ? ቁስሌስ ለምን የማይፈወስ ሆነ፥ መፈወስንም የሚከለክል? በእውነት ለእኔ እንደ ሐሰተኛ ትሆናለህን? እንደሚጠፉ ውኃዎችስ ትሆናለህን? ስለዚህ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ አንተ ብትመለስ፥ እኔ እንደገና አመጣሃለሁ፥ በፊቴም ትቆማለህ፤ የከበረውንም ከከንቱው ብታወጣ፥ እንደ አፌ ትሆናለህ፤ እነርሱ ወደ አንተ ይመለሱ፥ አንተ ግን ወደ እነርሱ አትመለስ። እኔም ለዚህ ሕዝብ የታጠረ የናስ ቅጥር አደርግሃለሁ፤ እነርሱም ይዋጉሃል፥ ነገር ግን አያሸንፉህም፤ እኔ እታደግህና አድንህ ዘንድ ከአንተ ጋር ነኝና፥ ይላል እግዚአብሔር። ኤርምያስ 15፥17–20።

Perhaps the clearest prophetic illustration of the principle of not returning to apostate Protestantism is found in the story of the disobedient prophet, who delivered a message of rebuke to Jeroboam, the northern ten tribe’s first king.

ምናልባት ወደ ከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም እንዳይመለሱ የሚያስተምረው መርህ በነቢያዊ ምሳሌ እጅግ ግልጽ በሆነ መልኩ የሚታየው፣ ለሰሜኑ ዐሥሩ ነገዶች የመጀመሪያው ንጉሥ ለነበረው ለኢዮርብዓም የግሣጼ መልእክት ያደረሰው ያልታዘዘው ነቢይ ታሪክ ውስጥ ነው።

> And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:7–10.

> ንጉሡም ለእግዚአብሔር ሰው፣ ወደ ቤቴ ከእኔ ጋር ና፥ እረፍትም አግኝ፤ እኔም ዋጋ እሰጥሃለሁ አለው። እግዚአብሔር ሰውም ለንጉሡ፣ የቤትህን እኩሌታ ብትሰጠኝ እንኳ፣ ከአንተ ጋር አልገባም፤ በዚህም ስፍራ እንጀራ አልበላም ውኃም አልጠጣም፤ እንዲህ ብሎ በእግዚአብሔር ቃል ታዝዤ ነበርና፥ እንጀራ አትብላ፥ ውኃም አትጠጣ፥ በመጣህበትም መንገድ አትመለስ ተብሎኝ ነበር አለው። ስለዚህ በሌላ መንገድ ሄደ፥ ወደ ቤቴልም በመጣበት መንገድ አልተመለሰም። 1 ነገሥት 13፥7–10።

The disobedient prophet had been told of God not to return the way he came. Millerite Adventism had come out of Protestantism represented by Sardis, and they were not to return. Though the disobedient prophet knew full well not to return the way he came, a false prophet of Jeroboam’s kingdom, told him that God had said that the disobedient prophet should return to the false prophet’s home and eat with him. In spite of God’s direction, he did that very thing. Once he had begun to eat the false prophet’s food, the Bible plainly states the prophet of Samaria had lied.

ያልታዘዘው ነቢይ በመጣበት መንገድ እንዳይመለስ ከእግዚአብሔር ተነግሮት ነበር። በሰርዴስ የተወከለችውን ፕሮቴስታንትነት ትታ የወጣችው ሚለራዊ አድቬንቲዝም ወደ እርሷ መመለስ አልነበረባትም። ያልታዘዘው ነቢይ በመጣበት መንገድ እንዳይመለስ ፈጽሞ እያወቀ ሳለ፣ የኢዮርብዓም መንግሥት ሐሰተኛ ነቢይ እግዚአብሔር ያልታዘዘው ነቢይ ወደ ሐሰተኛው ነቢይ ቤት ተመልሶ ከእርሱ ጋር እንዲበላ እንዳለ ነገረው። የእግዚአብሔርን መመሪያ ቢቃወምም፣ ያንኑ ነገር አደረገ። አንድ ጊዜ የሐሰተኛውን ነቢይ ምግብ መብላት ከጀመረ በኋላ፣ መጽሐፍ ቅዱስ የሰማርያ ነቢይ እንደዋሸ በግልጽ ይናገራል።

> Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. 1 Kings 13:11–19.

> በቤቴልም አንድ ሽማግሌ ነቢይ ይኖር ነበር፤ ልጆቹም መጥተው የእግዚአብሔር ሰው በዚያ ቀን በቤቴል ያደረገውን ሥራ ሁሉ ነገሩት፤ ለንጉሡም የተናገረውን ቃል ደግሞ ለአባታቸው ነገሩት። አባታቸውም፦ በምን መንገድ ሄደ? አላቸው፤ ከይሁዳ የመጣው የእግዚአብሔር ሰው በምን መንገድ እንደ ሄደ ልጆቹ አይተው ነበርና። እርሱም ለልጆቹ፦ አህያውን አሰናዱልኝ አላቸው። አህያውንም አሰናዱለት፤ እርሱም በእርስዋ ላይ ተቀምጦ ሄደ፥ የእግዚአብሔርንም ሰው ተከትሎ ሄደ፤ ከዛፍም በታች ተቀምጦ አገኘው። እርሱም፦ ከይሁዳ የመጣኸው የእግዚአብሔር ሰው አንተ ነህን? አለው። እርሱም፦ እኔ ነኝ አለ። ከዚያም፦ ከእኔ ጋር ወደ ቤት ና፥ እንጀራም ብላ አለው። እርሱ ግን፦ ከአንተ ጋር ልመለስ ወይም ከአንተ ጋር ወደ ቤት ልግባ አልችልም፤ በዚህም ቦታ ከአንተ ጋር እንጀራ አልበላም፥ ውኃም አልጠጣም፤ በእግዚአብሔር ቃል፦ በዚያ እንጀራ አትብላ፥ ውኃም አትጠጣ፥ በመጣህበትም መንገድ ተመልሰህ አትሂድ ተብሎ ተነግሮኛልና አለው። እርሱም፦ እኔ ደግሞ እንዳንተ ነቢይ ነኝ፤ መልአክም በእግዚአብሔር ቃል፦ እንጀራ ይበላ ውኃም ይጠጣ ዘንድ ወደ ቤትህ ከአንተ ጋር መልሰህ አምጣው ብሎ ተናገረኝ አለው። ነገር ግን ዋሸው። ስለዚህም ከእርሱ ጋር ተመልሶ ሄደ፥ በቤቱም እንጀራ በላ፥ ውኃም ጠጣ። 1 ነገሥት 13፥11–19።

The disobedient prophet ate and drank with the lying prophet of Samaria, meaning he accepted the message of an apostate prophet, and rejected the message of the Lord. The message he had faithfully delivered the same day. He knew full well he was not to return, but he did it anyway. Sister White informs us that if the “son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent.” In Millerite history the first angel had lightened the earth with its glory. In 1840, the first angel’s message was carried to every mission station in the world.

የማይታዘዘው ነቢይ ከሰማርያው ሐሰተኛ ነቢይ ጋር በልቶ ጠጣ፤ ይህም ማለት የከሃዲ ነቢይን መልእክት ተቀብሎ የጌታን መልእክት ግን እንደ ገና አልቀበለም ማለት ነው። ይኸውም በዚያኑ ቀን በታማኝነት ያደረሰው መልእክት ነበር። መመለስ እንደሌለበት ፈጽሞ ያውቅ ነበር፤ ነገር ግን ሆነ ብሎ አደረገው። እህት ዋይትም፣ “የማታለል ልጅና የሐሰት ምስክር ታላቅ ብርሃንና ታላቅ ማስረጃ የተሰጣት ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተቀባይነት ቢያገኝ፣ ያች ቤተ ክርስቲያን ጌታ የላከውን መልእክት ትጥላለች” ሲሉ ያሳውቁናል። በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ የመጀመሪያው መልአክ ምድርን በክብሩ አብርቶ ነበር። በ1840፣ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በዓለም ሁሉ ያሉ የተልእኮ ጣቢያዎች ሁሉ ተደርሶ ነበር።

> “The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> “የጌታችን በኃይልና በታላቅ ክብር ወደ ዓለማችን በቅርቡ መምጣቱ የሚናገረው የምሥራች እውነት ነው፣ እናም በ1840 በእርሱ ማወጅ ብዙ ድምፆች ተነስተው ነበር።” Manuscript Releases, volume 9, 134.

Shortly thereafter, Millerite Adventism returned to “the lie” of apostate Protestantism’s methodology, and discarded “the message of the Lord” which God had sent through William Miller. They discarded the message of Moses as presented by Elijah, and the “lie” received at the beginning in Millerite history, represents the “lie” that is believed at the end; the “lie” which brings strong delusion upon Laodicean Adventism.

ከጥቂት ጊዜ በኋላ፣ ሚለራዊ አድቬንቲዝም ወደ ከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም ዘዴ የሆነው “ሐሰት” ተመለሰ፣ እግዚአብሔርም በዊልያም ሚለር አማካይነት የላከውን “የጌታ መልእክት” ጥለው ተዉ። እነርሱ በኤልያስ የቀረበውን የሙሴ መልእክት ጥለው ተዉ፤ በሚለራዊ ታሪክ መጀመሪያ የተቀበለው “ሐሰት” በመጨረሻ የሚታመነውን “ሐሰት” ይወክላል፤ ለሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ብርቱ ማሳትን የሚያመጣውን “ሐሰት”።

> And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:10–12.

> በሚጠፉትም ዘንድ በዓመፃ ማታለያ ሁሉ ይሠራል፤ ለመዳናቸው የሚያበቃቸውን የእውነት ፍቅር አልተቀበሉምና። ስለዚህም ሐሰትን እንዲያምኑ እግዚአብሔር የብርቱ ስሕተትን ይልክባቸዋል፤ እውነትን ያላመኑ ነገር ግን በዓመፃ ደስ ያላቸው ሁሉ እንዲፈረድባቸው። 2 ተሰሎንቄ 2:10–12።

We are attempting to demonstrate the role of Elijah as a symbol in connection with the parallel histories of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism during the period that the sixth kingdom of Bible prophecy reigns. The difficulty in bringing all the issues of 1863 together prophetically, at least for me, is the various interrelated lines that border on the concept of “circuitous logic”. A straight forward logic is always the best approach, but identifying divine truths and the relationships of those truths to each other is a difficult work, for they are found in the Bible “here a little and there a little.”

በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት በሚነግሥበት ዘመን፣ ከፕሮቴስታንትነት ቀንድና ከሪፐብሊካኒዝም ቀንድ ትይዩ ታሪኮች ጋር በተያያዘ የኤልያስን ሚና እንደ ምልክት ለማሳየት እንሞክራለን። የ1863 ዓ.ም. ጉዳዮችን ሁሉ በትንቢታዊ መልኩ አንድ ላይ ለማምጣት ያለው አስቸጋሪነት፣ ቢያንስ ለእኔ፣ “ዙሪያዊ ሎጂክ” በሚባለው ጽንሰ-ሐሳብ ዳር የሚደርሱ የተለያዩ እርስ በርሳቸው የተያያዙ መስመሮች ስላሉ ነው። ቀጥተኛ ሎጂክ ሁልጊዜ የተሻለው አቀራረብ ነው፤ ነገር ግን መለኮታዊ እውነቶችን መለየትና እነዚያ እውነቶች እርስ በርሳቸው ያላቸውን ግንኙነቶች ማወቅ አስቸጋሪ ሥራ ነው፤ ምክንያቱም እነርሱ በመጽሐፍ ቅዱስ “እዚህ ጥቂት እዚያ ጥቂት” ሆነው ይገኛሉ።

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little. Isaiah 28:9, 10.

> እውቀትን ለማን ያስተምራል? ትምህርትንስ ለማን ያስረዳል? ከወተት ለተለዩ፥ ከጡትም ለተነጠቁ ነው። ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፥ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፥ መስመር በመስመር ላይ፤ ጥቂት እዚህ፥ ጥቂትም እዚያ መሆን አለበት። ኢሳይያስ 28፥9, 10።

It is also a difficult work when your target audience consists of those that are familiar with the primary truths you are addressing, but others are new to it all. Virtually all the truths I intend to give an overview of in this article, can be found in Habakkuk’s Tables. For fear of sounding as if I am using ‘circuitous logic’, I am going to tell you where we are going, in advance of actually going there.

ተመሳሳይ መልኩ፣ የእርስዎ የታለመ አድማጮች ከእርስዎ የምትናገሩትን ዋና እውነቶች የሚያውቁ ሰዎችንም ሲያካትት፣ ሌሎች ግን ለዚህ ሁሉ አዲስ ሲሆኑ፣ ይህ ደግሞ አስቸጋሪ ሥራ ነው። በዚህ ጽሑፍ አጠቃላይ እይታ ልሰጥ የምፈልጋቸው እውነቶች ሁሉ ማለት ይቻላል፣ በዕንባቆም ሰንጠረዦች ውስጥ ሊገኙ ይችላሉ። ‘ዙሪያ ዙሪያ የሚሄድ አመክንዮ’ እየተጠቀምሁ እንደሆነ እንዳይመስል፣ በትክክል ወደዚያ ከመድረሳችን በፊት ወዴት እንደምንሄድ አስቀድሜ እነግራችኋለሁ።

In 1863, Laodicean Millerite Adventism set up an image of jealousy. The image of jealousy represents the first of Laodicean Adventism’s four generations.

በ1863 ላኦዴቅያዊ ሚለራዊ አድቬንቲዝም የቅንዓት ምስል አቆመ። የቅንዓት ምስሉ ከላኦዴቅያዊ አድቬንቲዝም አራት ትውልዶች መካከል የመጀመሪያውን ይወክላል።

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ አሁን ዓይኖችህን ወደ ሰሜን አቅጣጫ አንሣ። እኔም ዓይኖቼን ወደ ሰሜን አቅጣጫ አነሣሁ፤ እነሆም፥ በሰሜን በኩል በመሠዊያው በር መግቢያ ላይ ይህ የቅንዓት ምስል ነበረ። ሕዝቅኤል 8፥5።

The four generations of the Seventh-day Adventist church are represented in various passages of Scripture, but I employ Ezekiel eight as the primary point of reference. The reason for this is that chapter eight leads into chapter nine. In Ezekiel nine, the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated, and in Testimonies, volume five, Sister White clearly identifies this fact. In Sister White’s comments she clearly addresses two classes of worshippers in Jerusalem when the sealing takes place. Ezekiel does the same thing, and the class that does not receive the seal are represented in chapter eight.

የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን አራቱ ትውልዶች በተለያዩ የቅዱስ መጽሐፍ ክፍሎች ውስጥ ተወክለዋል፤ ነገር ግን እኔ ሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንትን እንደ ዋና መመሪያ ነጥብ እጠቀማለሁ። የዚህም ምክንያት ምዕራፍ ስምንት ወደ ምዕራፍ ዘጠኝ ስለሚያስገባ ነው። በሕዝቅኤል ዘጠኝ ውስጥ የመቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ማኅተም መቀበል በምሳሌ ተቀርጾ ይታያል፤ እና በ Testimonies, volume five ውስጥ እህት ዋይት ይህን እውነታ በግልጽ ሁኔታ ታመለክታለች። በእህት ዋይት አስተያየቶች ውስጥ ማኅተሙ በሚሰጥበት ጊዜ በኢየሩሳሌም ውስጥ ያሉ ሁለት የአምልኮ ክፍሎችን በግልጽ ሁኔታ ትናገራለች። ሕዝቅኤልም እንዲሁ ያደርጋል፤ እና ማኅተሙን የማይቀበለው ክፍል በምዕራፍ ስምንት ተወክሎ ተቀርጿል።

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> “ስለ ራሳቸው መንፈሳዊ ውድቀት የማይከዙ፣ ስለ ሌሎችም ኃጢአት የማያለቅሱት ወገኖች ያለ እግዚአብሔር ማኅተም ይቀራሉ። ጌታ መልእክተኞቹን፣ በእጃቸው የማጥፊያ መሣሪያ የያዙትን ሰዎች፣ እንዲህ ብሎ ያዛቸዋል፦ ‘በከተማይቱ ውስጥ ከእርሱ በኋላ ሂዱ፥ ምቱም፤ ዓይናችሁ አትራራ፥ አትራሩም፤ ሽማግሌንና ወጣትን፥ ቈነጃጅትንና ሕፃናትን፥ ሴቶችንም ፈጽሞ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ ባለበት ሰው ሁሉ አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ። ከዚያም በቤቱ ፊት ከነበሩት ሽማግሌዎች ጀመሩ።’”

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 211.

> “በዚህ ስፍራ እናያለን፤ ቤተ ክርስቲያን—የጌታ መቅደስ—የእግዚአብሔር ቁጣ መቅሰፍት በመጀመሪያ የተሰማት እርሷ እንደነበረች። ሽማግሌዎቹ፣ እግዚአብሔር ታላቅ ብርሃን የሰጣቸውና ለሕዝቡ መንፈሳዊ ጥቅሞች ጠባቂዎች ሆነው የቆሙት፣ አደራቸውን ክደው ነበር። እነርሱ እንዲህ ያለ አቋም ወስደው ነበር፤ እንደ ቀድሞ ዘመናት ያሉ ተአምራትንና የእግዚአብሔር ኃይል ልዩ መገለጥን መጠበቅ አያስፈልገንም ብለው። ዘመኖች ተለውጠዋል። እነዚህ ቃላት አለመታመናቸውን ያጸናሉ፥ እነርሱም፦ ጌታ መልካም አያደርግም፥ ክፉም አያደርግም ይላሉ። በፍርድ ሕዝቡን ይጎበኝ ዘንድ እጅግ መሐሪ ነው ይላሉ። እንዲሁም ‘ሰላምና ደኅንነት’ የሚለው ጩኸት፣ ከእንግዲህ ወዲህ ድምፃቸውን እንደ መለከት ከፍ አድርገው ለእግዚአብሔር ሕዝብ መተላለፋቸውንና ለያዕቆብ ቤት ኃጢአታቸውን ከማሳየት ፈጽሞ የሚቆጠቡ ሰዎች ዘንድ ይሰማል። እነዚህ የማይጮኹ ዝምተኛ ውሾች የተቀየመ አምላክ ፍትሐዊ በቀል የሚሰማቸው እነርሱ ናቸው። ወንዶች፣ ደናግል፣ እና ታናናሽ ሕፃናት ሁሉ በአንድነት ይጠፋሉ።” Testimonies, volume 5, 211.

Chapter eight is describing those in Jerusalem–“the church” that in the fourth of the four generations–represented as bowing down to the sun.

ስምንተኛው ምዕራፍ በአራቱ ትውልዶች አራተኛው ውስጥ ያሉትን በኢየሩሳሌም የሚገኙትን—“ቤተ ክርስቲያንን”—ለፀሐይ እንደሚሰግዱ ተመልክተው የተወከሉትን እየገለጸ ነው።

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> እርሱም ወደ እግዚአብሔር ቤት ውስጠኛው አደባባይ አገባኝ፤ እነሆም፥ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ደጅ፥ በረንዳውና መሠዊያው መካከል፥ ወደ ሃያ አምስት የሚጠጉ ሰዎች ነበሩ፤ ጀርባቸውንም ወደ እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ መልሰው፥ ፊታቸውን ወደ ምሥራቅ አድርገው፥ ወደ ምሥራቅም ፀሐይን ይሰግዱ ነበር። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ይህን አይተሃልን? የይሁዳ ቤት በዚህ የሚፈጽሙትን ርኩሰቶች መፈጸማቸው ቀላል ነገር ነውን? ምድሪቱን በግፍ ሞልተዋልና፥ እኔንም ያስቈጡ ዘንድ ደግመው ተመልሰዋል፤ እነሆም፥ ቅርንጫፉን ወደ አፍንጫቸው ያቀርባሉ። ስለዚህ እኔ ደግሞ በቍጣ እሠራባቸዋለሁ፤ ዓይኔ አይራራም፥ አልራራላቸውምም፤ በታላቅ ድምፅም በጆሮዬ ቢጮኹ፥ አልሰማቸውም። ሕዝቅኤል 8፥16–18።

Just as with the evil report of the ten spies, the twenty-five leaders of the rebellion that are worshipping the sun have “provoked” the Lord to anger. The Sunday law is the “day of provocation” which the prophets point forward to. Chapter nine describes those that receive the seal of God at the same point in time, for it is simply repeating and enlarging upon chapter eight.

ልክ በአሥሩ ሰላዮች ክፉ ወሬ እንደ ሆነው ሁሉ፣ ፀሐይን የሚያመልኩት የዓመፁ ሃያ አምስቱ መሪዎች ደግሞ ጌታን ለቁጣ አስነሥተዋል። የእሑድ ሕግ፣ ነቢያት ወደፊት የሚያመለክቱት “የመቀስቀሻ ቀን” ነው። ምዕራፍ ዘጠኝ በተመሳሳይ የጊዜ ነጥብ ላይ የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበሉትን ይገልጻል፤ ምክንያቱም ምዕራፍ ስምንትን በመድገም እና በማስፋት ብቻ ነው።

> “This sealing of the servants of God [Revelation seven] is the same that was shown to Ezekiel in vision.” Testimonies to Ministers, 445.

> “ይህ የእግዚአብሔር ባሪያዎች መታተም [ራእይ ሰባት] ለሕዝቅኤል በራእይ የተገለጠለት ያው ነው።” Testimonies to Ministers, 445.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began its wandering through the wilderness. The prophetic history that identifies the image of jealousy in 1863, was the golden calf of Aaron. The prophetic characteristics of the golden calf are that it was an image of a beast, and it was gold. Gold is the symbol of Babylon, so Aaron’s golden calf was the image of the beast of Babylon. The image of the beast is only defined as the combination of church and state with the church in control of the relationship.

በ1863 ዓ.ም. የመጀመሪያው ትውልድ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም በምድረ በዳ መንከራተቱን ጀመረ። በ1863 ዓ.ም. የቅንአትን ምስል የሚለይ ትንቢታዊ ታሪክ የአሮን የወርቅ ጥጃ ነበር። የወርቅ ጥጃው ትንቢታዊ ባህርያት የአውሬ ምስል መሆኑና ወርቅ መሆኑ ናቸው። ወርቅ የባቢሎን ምልክት ነው፤ ስለዚህ የአሮን የወርቅ ጥጃ የባቢሎን አውሬ ምስል ነበር። የአውሬው ምስል የሚገለጸው ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት በተቀላቀሉበት፣ በዚያም ግንኙነት ውስጥ ቤተ ክርስቲያን ቁጥጥር የምታደርግበት አንድነት ብቻ ነው።

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “ነገር ግን ‘ለአውሬው የተሠራው ምስል’ ምንድር ነው? እና እንዴት ሊሠራ ነው? ምስሉ በሁለት ቀንዶች ባለው አውሬ የተሠራ ነው፣ እናም ለአውሬው ምስል ነው። ደግሞም የአውሬው ምስል ተብሎ ይጠራል። እንግዲህ ምስሉ ምን እንደሚመስልና እንዴት ሊሠራ እንደሚገባ ለማወቅ፣ የአውሬውን ራሱን ባሕርይ—ጳጳሳዊ ሥርዓቱን—ማጥናት ይኖርብናል።

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> “ቀደምት ቤተ ክርስቲያን ከወንጌል ቅንነት ርቃ በመሄድ አረማዊ ሥርዓቶችንና ልማዶችን በተቀበለች ጊዜ ተበላሸች፤ የእግዚአብሔርንም መንፈስና ኃይል አጣች፤ እናም የሕዝቡን ሕሊና ለመቆጣጠር የዓለማዊ ሥልጣንን ድጋፍ ፈለገች። የዚህም ውጤት ጳጳሳዊነት ሆነ፤ ይህም የመንግሥትን ሥልጣን የተቆጣጠረች እና ለራሷ ዓላማ ማስፈጸሚያ ያደረገችው ቤተ ክርስቲያን ነበረች፤ በተለይም ‘መናፍቅነትን’ ለመቅጣት። አሜሪካ የአውሬውን ምስል እንድትሠራ የሃይማኖት ኃይሉ የመንግሥትን ሥልጣን እንዲህ ያለ ሁኔታ መቆጣጠር አለበት፤ እንዲሁም የመንግሥት ሥልጣን በቤተ ክርስቲያን ራሷ ዓላማ ለማስፈጸም እንዲውል መደረግ አለበት።” The Great Controversy, 443.

The calf built by Aaron, was built when Moses was receiving the Ten Commandments. The second commandment forbids the worship of idols, and includes a partial description of God’s character, when it identifies God as a jealous God.

በአሮን የተሠራው ጥጃ ሙሴ ዐሥሩን ትእዛዛት ሲቀበል ተሠራ። ሁለተኛው ትእዛዝ ጣዖታትን ማምለክ ይከለክላል፣ እግዚአብሔርንም ቀናተኛ አምላክ ብሎ በመጥራት የባሕርዩን ከፊል መግለጫ ያካትታል።

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> ለራስህ የተቀረጸ ምስል ወይም በላይ በሰማይ ያለውን ወይም በታች በምድር ያለውን ወይም ከምድር በታች በውኃ ያለውን ማንኛውንም ምሳሌ አታድርግልህ፤ ለእነርሱም አትስገድ፥ አታገልግላቸውም፤ እኔ እግዚአብሔር አምላክህ ቀናተኛ አምላክ ነኝና፥ የሚጠሉኝን የአባቶችን ኃጢአት በልጆች ላይ እስከ ሦስተኛና አራተኛ ትውልድ ድረስ እቀጣለሁ፤ እኔንም ለሚወዱኝና ትእዛዜን ለሚጠብቁ እስከ ሺህ ትውልድ ምሕረትን አደርጋለሁ። ዘፀአት 20፥4–6።

Aaron’s image of the golden calf, being an idol, represents an image of jealousy, for it produced the righteous indignation that compelled Moses to throw down and break the first two tables of the Ten Commandments. We intend to show that the counterfeit chart of 1863, was represented by Aaron’s golden calf. God’s jealousy was manifested towards Aaron’s golden calf, for the golden calf represented a false god. The calf was the counterfeit representation of God. Aaron proclaimed that it represented the gods that had delivered them from Egyptian bondage. The two tables which Moses broke in that very history, were a “transcript” of the true God’s character, the God that had actually brought them out of Egypt. The counterfeit chart produced in 1863, is an image of jealousy, for it broke the two tables of Habakkuk chapter two by removing the seven times of Moses’ oath.

የአሮን የወርቅ ጥጃ ምስል ጣዖት ስለሆነ፣ ሙሴን የዐሥርቱን ትእዛዛት የመጀመሪያዎቹን ሁለት ጽላቶች ጥሎ እንዲሰብር ያስገደደውን ጽድቅ ቍጣ ስላመነጨ፣ የቅናት ምስልን ይወክላል። የ1863 የሐሰት ሰንጠረዥ በአሮን የወርቅ ጥጃ እንደተወከለ ለማሳየት እንፈልጋለን። የወርቅ ጥጃው ሐሰተኛ አምላክን ስለወከለ፣ የእግዚአብሔር ቅናት በአሮን የወርቅ ጥጃ ላይ ተገለጠ። ጥጃው የእግዚአብሔር ሐሰተኛ ውክልና ነበር። አሮንም ያ ከግብጽ ባርነት ያወጧቸውን አማልክት እንደሚወክል አወጀ። ሙሴ በዚያው ታሪክ የሰበራቸው ሁለቱ ጽላቶች፣ ከግብጽ በእርግጥ ያወጣቸው የእውነተኛው አምላክ ባሕርይ “ግልባጭ” ነበሩ። በ1863 የተዘጋጀው የሐሰት ሰንጠረዥ የቅናት ምስል ነው፥ ምክንያቱም የሙሴን መሐላ ሰባት ዘመናት በማስወገድ የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለትን ሁለት ጽላቶች ሰብሯልና።

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> «የ1843 ሰንጠረዥ በጌታ እጅ እንደተመራ አይቻለሁ፤ ሊለወጥም እንደማይገባው፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደፈለገው እንደነበሩ፤ እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ላይ እንደነበረች እና ስህተትን እንደሸፈነች፣ እጁ እስኪነሣ ድረስ ማንም እንዳያየው።» Early Writings, 74, 75.

Further Ellen White adds to the command not to altar the 1843 chart, with the qualifications of “except by inspiration.”

ከዚህም በላይ ኤለን ኋይት የ1843 ዓ.ም. ሰንጠረዥ እንዳይለወጥ በተሰጠው ትእዛዝ ላይ፣ “ከመንፈስ ቅዱስ መገለጥ በቀር” የሚለውን ገደብ ጨምራለች።

> “I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> “አሮጌው ሰንጠረዥ በጌታ እንደተመራ አየሁ፤ ከእርሱም አንዲት ምልክት እንኳ በመንፈስ መገለጥ ሳይሆን ሊለወጥ እንደማይገባ አየሁ። በሰንጠረዡ ላይ ያሉት ምልክቶች እግዚአብሔር እንዲሆኑ እንደወደደ እንደነበሩ አየሁ፤ እጁም ከምልክቶቹ አንዳንዶቹ ውስጥ ያለ ስህተት እንዳይታይ ከላዩ እንደሸፈነው፣ እጁ እስኪነሣ ድረስም ማንም እንዳያየው አየሁ።” Spalding and Magan, 2.

James and Ellen White were living with Otis Nichol’s family, when Nichol’s prepared and produced the 1850 chart. The only thing that was “altered” with the 1850 chart, was that the year ‘1844’ was used to replace the year ‘1843,’ that had been represented upon the 1843 chart. The only thing “altered” was a correction of the “mistake” that God had held His hand over. The inspiration of the prophetess was in the very home where the 1843 chart was “altered” into the 1850 chart, and the seven times of Leviticus twenty-six remained enshrined upon that chart, as it had been on the 1843 chart.

ጄምስና ኤለን ዋይት ከኦቲስ ኒኮል ቤተሰብ ጋር ይኖሩ ነበር፥ በዚያን ጊዜም ኒኮል ቤተሰብ የ1850 ገበታውን አዘጋጅተው አሳተሙ። በ1850 ገበታው ላይ “የተቀየረው” ነገር ብቻ፥ በ1843 ገበታው ላይ ተመልክቶ የነበረውን ‘1843’ ዓመት በ‘1844’ ዓመት መተካት ነበር። “የተቀየረው” ነገር ብቻ፥ እግዚአብሔር እጁን በላዩ ያኖረበት የነበረውን “ስህተት” ማረም ብቻ ነበር። የነቢይቱ መንፈሳዊ ነፍስ በዚያው ቤት ውስጥ ነበረ፥ በዚያም 1843 ገበታው ወደ 1850 ገበታ “ተቀይሮ” ነበር፤ እናም በ1843 ገበታው ላይ እንደነበረው ሁሉ፥ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ሰባቱ ጊዜያት በዚያ ገበታ ላይ እንደ ቅዱስ መታሰቢያ ተጠብቀው ቀሩ።

The second commandment includes another piece of this prophetic puzzle, for it identifies that God counts the generations until He visits the iniquity that occurs. 1863, began the first of four generations of the Seventh-day Adventist church, for the Millerite movement ended at that point.

ሁለተኛው ትእዛዝ የዚህን ትንቢታዊ እንቆቅልሽ ሌላ ክፍል ያካትታል፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር የሚፈጸመውን ኃጢአት ለመቅጣት እስከሚመጣበት ድረስ ትውልዶችን እንደሚቈጥር ይገልጻል። 1863 ዓ.ም. የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ከአራት ትውልዶች መካከል የመጀመሪያዋ የተጀመረችበት ነበር፤ ምክንያቱም የሚለራውያን እንቅስቃሴ በዚያ ጊዜ ተጠናቆ ነበር።

The two tables of the Ten Commandments typify the two tables of Habakkuk, but they also typify the two wave loaves of Pentecost, which were the only offering in the sanctuary service that included sin. The manifestation of God’s power in the giving of the Ten Commandments, the manifestation of God’s power at the Pentecostal outpouring and the manifestation of God’s power in the history of the two charts of the Millerites, all typify the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit in the latter rain. The two wave loaves of Pentecost represent the one hundred and forty-four thousand who are lifted up as an ensign during the latter rain.

የአሥሩ ትእዛዛት ሁለቱ ጽላቶች የዕንባቆምን ሁለቱ ጽላቶች ይመስላሉ፤ ነገር ግን ኃጢአትን የያዘ ብቸኛው ቍርባን በነበረው በመቅደሱ አገልግሎት ውስጥ የጴንጤቆስጤ ሁለቱን የማወዛወዝ እንጀራዎች ደግሞ ይመስላሉ። በአሥሩ ትእዛዛት መሰጠት ጊዜ የተገለጠው የእግዚአብሔር ኃይል፣ በጴንጤቆስጤ መፍሰስ ጊዜ የተገለጠው የእግዚአብሔር ኃይል፣ እንዲሁም በሚለራውያን ሁለቱ ሰንጠረዦች ታሪክ ውስጥ የተገለጠው የእግዚአብሔር ኃይል፣ ሁሉም በኋለኛው ዝናብ ውስጥ ስለሚሆነው የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ የመጨረሻ መገለጥን ይመስላሉ። የጴንጤቆስጤ ሁለቱ የማወዛወዝ እንጀራዎች በኋለኛው ዝናብ ጊዜ እንደ ሰንደቅ የሚከፍ መቶ አርባ አራት ሺህን ይወክላሉ።

The Pentecostal wave loaves were to be prepared with “leaven”, which represents sin, but the leaven was destroyed by the process of baking.

የጰንጤቆስጤ ማዕበል እንጀራዎች ኃጢአትን የሚወክል “እርሾ” ያለባቸው እንዲዘጋጁ ነበር፤ ነገር ግን እርሾው በመጋገር ሂደት ተደምስሶ ነበር።

> In the mean time, when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon another, he began to say unto his disciples first of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy. Luke 12:1.

> በዚያ መካከል ስፍር የሌለው ብዙ ሕዝብ ተሰብስቦ እርስ በርሳቸው እስኪረጋገጡ ድረስ፣ እርሱ ከሁሉ በፊት ለደቀ መዛሙርቱ መናገር ጀመረ፤ የፈሪሳውያንን እርሾ፣ ማለትም ግብዝነትን፣ ተጠንቀቁ። ሉቃስ 12፥1።

The wave loaves were a first fruit offering.

የማወዛወዙ እንጀራዎች የበኩራት መባ ነበሩ።

> Ye shall bring out of your habitations two wave loaves of two tenth deals: they shall be of fine flour; they shall be baken with leaven; they are the firstfruits unto the Lord. Leviticus 23:17.

> ከመኖሪያችሁ ሁለት የሚውለበለቡ እንጀራዎችን፣ እያንዳንዳቸው ከአሥራት ሁለት ክፍል የተዘጋጁ፣ ታመጡ ዘንድ ነው፤ እነርሱም ከጥሩ ዱቄት ይሁኑ፤ በእርሾ የተጋገሩ ይሁኑ፤ እነርሱ ለእግዚአብሔር በኩራት ፍሬዎች ናቸው። ዘሌዋውያን 23፥17።

The one hundred and forty-four thousand are the first fruit offering in the last days.

አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የበኵራት መባ ናቸው።

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> እኔም ተመለከትሁ፤ እነሆም፥ በጽዮን ተራራ ላይ በግ ቆሞ ነበር፤ ከእርሱም ጋር መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ነበሩ፥ የአባቱም ስም በግንባራቸው ላይ ተጽፎ ነበር። ከሰማይም ድምፅ ሰማሁ፥ እንደ ብዙ ውኆች ድምፅ እና እንደ ታላቅ ነጐድጓድ ድምፅ ያለ፤ የሰማሁትም ድምፅ በበገናቸው የሚዘምሩ በገና ደረቦች ድምፅ ነበር። በዙፋኑም ፊት፥ በአራቱም ፍጥረታት ፊት፥ በሽማግሌዎችም ፊት አዲስ መዝሙር እንደሚሆን ዘመሩ፤ ከምድርም የተዋጁት እነዚያ መቶ አርባ አራት ሺህ ብቻ በቀር ያንን መዝሙር ማንም ሊማር አልቻለም። እነዚህ በሴቶች ያልተረከሱ ናቸው፤ ድንግልናን ጠብቀዋልና። እነዚህ በግ ወደሚሄድበት ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። እነዚህ ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኵራት ይሆኑ ዘንድ ከሰዎች መካከል ተዋጁ። በአፋቸውም ሽንገላ አልተገኘባቸውም፤ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነውር የሌለባቸው ናቸውና። ራእይ 14፥1-5።

The class of worshippers in the last days who never die, represented by Elijah will have fully overcome sin, for the fire of purification that is brought upon them by the Messenger of the Covenant, thoroughly bakes out and removes the leaven, from the sons of Levi.

በመጨረሻዎቹ ዘመናት ፈጽሞ የማይሞቱት እና በኤልያስ የተወከሉት የአምላኪዎች ወገን፣ ኃጢአትን ሙሉ በሙሉ ድል አድርገው ይሆናሉ፤ ምክንያቱም በቃል ኪዳኑ መልእክተኛ በእነርሱ ላይ የሚመጣው የመንጻት እሳት፣ ከሌዊ ልጆች እርሾውን ፈጽሞ አብስሎ ያወግደዋልና።

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> እነሆ፥ መንገዱን በፊቴ ያዘጋጅ ዘንድ መልእክተኛዬን እልካለሁ፤ እናንተም የምትፈልጉት ጌታ ድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ ይመጣል፤ እነሆ፥ የምትደሰቱበት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ይመጣል፥ ይላል የሠራዊት ጌታ። ነገር ግን የመምጣቱን ቀን ማን ሊታገሥ ይችላል? ሲገለጥስ ማን ሊቆም ይችላል? እርሱ እንደ አቅላጫ እሳት እና እንደ አጣቢዎች ሳሙና ነውና። ብርን እንደሚያቅላጭና እንደሚያነጻም ተቀምጦ ይሠራል፤ የሌዊንም ልጆች ያነጻል፥ እንደ ወርቅና ብርም ያጥራቸዋል፥ እነርሱም በጽድቅ መሥዋዕትን ለጌታ ያቀርቡ ዘንድ። በዚያን ጊዜ የይሁዳና የኢየሩሳሌም መሥዋዕት እንደ ቀድሞው ዘመንና እንደ አስቀድሞው ዓመታት በጌታ ፊት የተወደደ ይሆናል። ሚልክያስ 3፥1-4።

The offering that is “as the days of old” is the Pentecostal wave offering of two loaves. It was lifted up as an offering, identifying the two prophets that were slain in the streets, and who are then lifted up to heaven as an ensign, at the beginning of the Sunday law crisis.

መባው “እንደ ቀድሞ ዘመን ቀኖች” የተባለው የጴንጤቆስጤ የሁለት እንጀራዎች የማዕበል መባ ነው። በጎዳናዎች ላይ የተገደሉትን ሁለቱን ነቢያት የሚለይ መባ ሆኖ ወደ ላይ ተነሣ፤ እነርሱም በእሁድ ሕግ ቀውስ መጀመሪያ ላይ እንደ ሰንደቅ ወደ ሰማይ ይነሣሉ።

When Aaron produced his golden calf, he pronounced that the calf was the gods that had brought them out of Egypt, and then proclaimed a feast to the Lord.

አሮን ወርቃማውን ጥጃ ባደረገ ጊዜ፣ ያ ጥጃ ከግብፅ ያወጣቸው አማልክት ነው ብሎ አወጀ፤ ከዚያም ለጌታ በዓል እንዲሆን አወገደ።

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. Exodus 32:4, 5.

> ከእጃቸውም ተቀብሎ፥ በመቅረጫ መሣሪያ አበጀው፤ የቀለጠ ጥጃም አደረገው፤ እነርሱም፦ እስራኤል ሆይ፥ ከግብፅ ምድር ያወጡህ አማልክትህ እነዚህ ናቸው አሉ። አሮንም አይቶ በፊቱ መሠዊያ ሠራ፤ አሮንም አዋጅ አድርጎ፦ ነገ ለእግዚአብሔር በዓል ነው አለ። ዘፀአት 32፥4፣ 5።

When the northern kingdom of Israel broke away from the southern kingdom of Judah, Jeroboam, the first king of Israel purposely introduced a counterfeit worship service in two cities, made the same pronouncement as Aaron, claiming his two golden calves were the gods that brought them out of Egypt, and ordained a counterfeit feast as had Aaron.

ሰሜናዊው የእስራኤል መንግሥት ከደቡባዊው የይሁዳ መንግሥት በተለየ ጊዜ፣ የእስራኤል የመጀመሪያው ንጉሥ ዮሮብዓም በዐላማ በሁለት ከተሞች የሐሰት አምልኮ ሥርዓት አስገባ፤ ሁለቱ የወርቅ ጥጃዎቹ ከግብፅ ያወጡአቸው አማልክት ናቸው ብሎ እንደ አሮን ተመሳሳይ መግለጫ ሰጠ፤ እንዲሁም አሮን እንዳደረገው የሐሰት በዓል ሾመ።

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> ኢዮርብዓምም በልቡ። አሁን መንግሥቱ ወደ ዳዊት ቤት ይመለሳል፤ ይህ ሕዝብ በኢየሩሳሌም ባለው በእግዚአብሔር ቤት መሥዋዕት ለማቅረብ ቢወጣ፥ የዚህ ሕዝብ ልብ ወደ ጌታቸው፥ ወደ ይሁዳ ንጉሥ ወደ ሮብዓም እንደገና ይመለሳል፤ እኔንም ይገድሉኛል፥ ወደ ይሁዳ ንጉሥ ወደ ሮብዓምም ይመለሳሉ አለ። ንጉሡም ምክር ካደረገ በኋላ ሁለት የወርቅ ጥጃዎችን ሠራ፥ እንዲህም አላቸው፦ ወደ ኢየሩሳሌም መውጣት ለእናንተ እጅግ ነው፤ እነሆ፥ እስራኤል ሆይ፥ ከግብፅ ምድር ያወጡህ አማልክቶችህ። አንዱንም በቤቴል አኖረ፥ ሌላውንም በዳን አኖረ። ይህም ነገር ኃጢአት ሆነ፤ ሕዝቡ በአንዱ ፊት ለመስገድ እስከ ዳን ድረስ ይሄድ ነበርና። ደግሞም የኮረብታ መስገጃዎችን ቤት ሠራ፥ ከሌዊ ልጆች ያልሆኑ ከሕዝቡም ዝቅተኞች ካህናትን አደረገ። ኢዮርብዓምም በስምንተኛው ወር፥ በወሩም በአሥራ አምስተኛው ቀን፥ በይሁዳ እንዳለው በዓል የሚመስል በዓል አቆመ፤ በመሠዊያውም ላይ ሠዋ። እንዲሁም በቤቴል ያደረገው ለሠራቸው ጥጃዎች እየሠዋ ነው፤ በቤቴልም የሠራቸውን የኮረብታ መስገጃዎች ካህናት አኖረ። ስለዚህ በልቡ ካሰበው ወር፥ በስምንተኛው ወር በአሥራ አምስተኛው ቀን፥ በቤቴል ባደረገው መሠዊያ ላይ ሠዋ፤ ለእስራኤል ልጆችም በዓል አቆመ፤ በመሠዊያውም ላይ ወጥቶ ዕጣን አጠነ። 1 ነገሥት 12፥26–33።

Dan means judgment, and represents a state; Bethel means the house of God. With Aaron’s rebellion as with king Jeroboam’s the symbols identify the combination of church and state that ultimately takes place at the Sunday law in the United States.

ዳን ማለት ፍርድ ሲሆን፣ አንድ መንግሥትን ይወክላል፤ ቤተል ደግሞ የእግዚአብሔር ቤት ማለት ነው። እንደ አሮን ዓመፅ ሁሉ በንጉሥ ይሮብዓም ዓመፅም ምልክቶቹ በአሜሪካ ውስጥ በእሁድ ሕግ ጊዜ በመጨረሻ የሚፈጸመውን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት ያመለክታሉ።

The Sunday law occurs at the end of Adventism and in the beginning of Adventism, the movement, which had been identified as the Protestant horn in the summer of 1844, came together legally with the Republican horn. Thus, Aaron and Jeroboam’s rebellion represents both 1863, and the soon-coming Sunday law.

ሕገ-እሑድ በአድቬንቲዝም መጨረሻ ይከሰታል፤ እና በአድቬንቲዝም መጀመሪያ፣ በ1844 የበጋ ወቅት ከፕሮቴስታንት ቀንድ ጋር ተለይቶ የታወቀው እንቅስቃሴ ከሪፐብሊካን ቀንድ ጋር በሕጋዊ መንገድ ተባበረ። ስለዚህ፣ የአሮንና የኢዮርብዓም ዓመፅ 1863ንም ሆነ በቅርቡ የሚመጣውን ሕገ-እሑድ ይወክላል።

The reason that the messenger of the covenant purifies the “sons of Levi” and not any other of the tribes, is because at the rebellion of Aaron’s golden calf, it was the Levites that stood with Moses. For their faithfulness, they were then made the tribe that represented the priesthood, an honor which had been previously designed to consist of the firstborn of each of the tribes. This is why Jeroboam made sure that his counterfeit priesthood was not of the sons of Levi, and instead made his priesthood “of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.”

ምክንያቱም የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ “የሌዊ ልጆችን” እንጂ ከሌሎቹ ነገዶች ማንኛውንም አያነጻም የሚለው፣ በአሮን የወርቅ ጥጃ ዓመፅ ጊዜ ከሙሴ ጋር የቆሙት ሌዋውያን ስለነበሩ ነው። ስለ ታማኝነታቸውም ቀደም ሲል ከእያንዳንዱ ነገድ በኵር ልጆች ሊካተት ተዘጋጅቶ የነበረውን ክህነት የሚወክል ነገድ እነርሱ እንዲሆኑ ተደረጉ፤ ይህም ነው ኢዮርብዓም የሐሰት ክህነቱ ከሌዊ ልጆች እንዳይሆን በብርቱ ያረጋገጠው፥ ከዚህ ይልቅም ክህነቱን “ከሌዊ ልጆች ያልሆኑ ከሕዝቡ ዝቅተኞች” አደረገ።

The sons of Levi are those that are purified by fire as an ensign, or wave offering during the Sunday law crisis. The history of the Sunday law crisis in the last days, was typified by the crisis of 1863, when the newly identified Protestant horn became legally attached to the Republican horn. We have one more line of history to address before we begin to work through the passages we have just referenced.

የሌዊ ልጆች በእሁድ ሕግ ቀውስ ወቅት እንደ ዓላማ ምልክት ወይም እንደ የማወዛወዝ መሥዋዕት በእሳት የሚነጹ ናቸው። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው የእሁድ ሕግ ቀውስ ታሪክ፣ በ1863 በተከሰተው ቀውስ ተምሳሌት ተደርጎ ቀድሞ ታይቶ ነበር፤ በዚያን ጊዜ አዲስ ተለይቶ የታወቀው የፕሮቴስታንት ቀንድ በሕጋዊ መንገድ ከሪፐብሊካን ቀንድ ጋር ተያያዘ። አሁን የተጠቀስናቸውን ምንባቦች በዝርዝር ከመመርመራችን በፊት፣ ልንመለከተው የሚገባን አንድ ተጨማሪ የታሪክ መስመር አለ።

That line is the year 1856, and we will address that in our next article.

ያ መስመር 1856 ዓመት ነው፤ ይህንንም በሚቀጥለው ጽሑፋችን እንመለከታለን።

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ክርስቶስ እንደ ሊቀ ካህናችን ወደ እጅግ ቅዱሱ ስፍራ መምጣቱ፣ ለመቅደሱ ማንጻት፣ በዳንኤል 8፡14 እንደተገለጠው፤ የሰው ልጅ ወደ ዘመናት ጥንታዊው መምጣቱ፣ በዳንኤል 7፡13 እንደቀረበው፤ እንዲሁም በሚልክያስ እንደተተነበየው የጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ መምጣት፣ እነዚህ ሁሉ የአንድ እና የዚያው ክስተት መግለጫዎች ናቸው፤ ይህም ደግሞ በማቴዎስ 25 ባለው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ በክርስቶስ እንደተገለጸው የሙሽራው ወደ ሰርጉ መምጣት ይወክለዋል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 426።

Back to Articles