Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Sixteen

ከአርባኛው ቁጥር የተሰወረ ታሪክ - ቁጥር አሥራ ስድስት

The Second Woe - Part Three

ሁለተኛው ወዮታ - ክፍል ሦስት

Author

Jeff Pippenger

Published

June 18, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

## Jones' Logic

ሎጂክ የጆንስ

Jones’ logic that the first angel of Revelation fourteen cannot be separated from the following two angels is rock-solid. His identification of the structural connection of those three angels with the trumpet angels is absolutely air-tight. His emphasis was no doubt upon the three angels of Revelation fourteen, but the logic for applying them as “inseparable,” is just as valid for all the angels that preceded them.

የዮንስ አመክንዮ በራእይ አሥራ አራት ያለው የመጀመሪያው መልአክ ከሚከተሉት ሁለት መላእክት ሊለይ እንደማይችል የሚያሳየው ፈጽሞ የማይናወጥ ነው። እነዚያን ሦስት መላእክት ከመለከት መላእክት ጋር ያላቸውን መዋቅራዊ ግንኙነት መለየቱ ፈጽሞ የማያስገባ ነው። አጽንኦቱ ያለ ጥርጥር በራእይ አሥራ አራት ላይ ባሉት ሦስቱ መላእክት ላይ ነበር፤ ነገር ግን “የማይለዩ” በማለት የሚተገብራቸው አመክንዮ ከእነርሱ በፊት ለቀደሙት መላእክት ሁሉ እኩል የሚሰራ ነው።

Because he was focusing upon the three angels of Revelation fourteen, he did not carry out his own logic to its ultimate conclusion. Ultimately the logic he used to connect the fifth, sixth and seventh woe trumpets to the three angels of Revelation fourteen, also included taking the line of the trumpets all the way back to the first of the seven trumpet angels.

እርሱ በራእይ አሥራ አራት ውስጥ በተጠቀሱት ሦስቱ መላእክት ላይ ትኩረቱን እያደረገ ስለነበር፣ የራሱን ሎጂክ እስከ መጨረሻው ውሳኔ ድረስ አልከተለውም። በመጨረሻም፣ አምስተኛውን፣ ስድስተኛውን እና ሰባተኛውን የወዮታ መለከቶች ከራእይ አሥራ አራት ሦስቱ መላእክት ጋር ለማገናኘት የተጠቀመበት ሎጂክ፣ የመለከቶቹን መስመር እስከ ሰባቱ የመለከት መላእክት ውስጥ ወደ መጀመሪያው ድረስ መመለስንም ያካትት ነበር።

> And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. … And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:2, 6.

> ከእግዚአብሔርም ፊት የቆሙትን ሰባቱን መላእክት አየሁ፤ ለእነርሱም ሰባት መለከቶች ተሰጡአቸው። … ሰባቱንም መለከቶች ያዙት ሰባቱ መላእክት እንዲነፉ ተዘጋጁ። ራእይ 8፥2, 6

The series of angels begins with the “seven” trumpet angels, and the line of angels in Revelation begins with the first trumpet all the way through to the third angel’s warning of the mark of the beast. Jones is correct for identifying a distinction from the first four trumpets and the last three woe trumpets, for that “four and three” prophetic structure is also found in the churches and the seals. Established upon three witnesses in the book of Revelation allows those who choose to see that seven as a symbol, also contains four as a symbol and three as a symbol.

የመላእክቱ ተከታታይ ስብስብ በ“ሰባቱ” የመለከት መላእክት ይጀምራል፤ እናም በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያለው የመላእክት ተከታታይ መስመር ከመጀመሪያው መለከት ጀምሮ እስከ ሦስተኛው መልአክ ስለ አውሬው ምልክት የሰጠው ማስጠንቀቂያ ድረስ ይዘልቃል። ዮንስ በመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶችና በመጨረሻዎቹ ሦስት የወዮ መለከቶች መካከል ልዩነት መኖሩን በመለየቱ ትክክል ነው፤ ምክንያቱም ያ “አራትና ሦስት” ያለው ትንቢታዊ አወቃቀር በቤተ ክርስቲያናትና በማኅተሞቹም ውስጥ ይገኛልና። በራእይ መጽሐፍ ውስጥ በሦስት ምስክሮች ላይ መመስረቱ፣ ለማየት የሚመርጡ ሰዎች ያ ሰባት እንደ ምልክት መሆኑን እንዲያስተውሉ ያስችላል፤ እንዲሁም አራትን እንደ ምልክት እና ሦስትንም እንደ ምልክት እንደሚያካትት ያሳያል።

## A Divine Connection

አምላካዊ ግንኙነት

What we have been identifying in the recent past is that the first and second angels of Revelation fourteen are empowered by a time prophecy of Islam of the first and second woes, and that the empowerment of the third angel is accomplished by the fulfillment of the third woe on 9/11. What Jones’ application identifies, (even though he did not make my point) is that every angel from the first trumpet angel of Revelation eight to the third woe trumpet of Revelation eleven is inseparably connected with the three angels of Revelation fourteen. They are symbols within the same prophetic line. They must be recognized as such to understand the various roles that each of the angels represent. So just as the seven churches, seals and trumpets represent seven, and also the symbol of four and three within the overall symbolism of the seven (churches, seals and trumpets); the line of angels from the first of seven trumpet angels all the way through to the third angel must be considered as a whole. This identifies a line of eleven angels.

በቅርብ ዘመን እያስረዳን የነበረው ነገር ይህ ነው፤ የራእይ አስራ አራት የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ኃይል የሚቀበሉት ከእስልምና የተመለከተው የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ የጊዜ ትንቢት እንደሆነ፣ እናም የሦስተኛው መልአክ ኃይል መሞላት በ9/11 የሦስተኛው ወዮ ፍጻሜ እንደሚፈጸም ነው። የጆንስ ተግባራዊ አተገባበር የሚያመለክተውም፣ (ምንም እንኳ እኔ የምለውን ነጥብ እርሱ ባያቀርብም) ከራእይ ስምንት የመጀመሪያው የመለከት መልአክ እስከ ራእይ አስራ አንድ የሦስተኛው ወዮ መለከት ድረስ ያለ እያንዳንዱ መልአክ ከራእይ አስራ አራት ሦስቱ መላእክት ጋር የማይነጣጠል ግንኙነት እንዳለው ነው። እነርሱ በአንድ የትንቢት መስመር ውስጥ ያሉ ምልክቶች ናቸው። እያንዳንዱ መልአክ የሚወክለውን የተለያየ ሚና ለማስተዋል፣ እንደዚሁ መሆናቸው መታወቅ አለበት። ስለዚህ ልክ ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት፣ ማኅተሞችና መለከቶች በአጠቃላይ የሰባቱ ምልክታዊ አወቃቀር ውስጥ ሰባትን እንደሚወክሉ፣ እንዲሁም የአራትና የሦስት ምልክትን እንደሚያካትቱ፣ ከሰባቱ የመለከት መላእክት የመጀመሪያው ጀምሮ እስከ ሦስተኛው መልአክ ድረስ ያለው የመላእክቱ መስመር እንደ አንድ ሙሉ መቆጠር አለበት። ይህም የአሥራ አንድ መላእክት መስመር መኖሩን ያመለክታል።

The three angels of Revelation fourteen represent the warning message of the Millerites that announced the opening of the judgment and thereafter the warning message of the one hundred and forty-four thousand that is announcing the close of judgment.

ራእይ አሥራ አራት ያሉት ሦስቱ መላእክት የፍርድ መከፈቱን ያስታወቀውን የሚለራውያን የማስጠንቀቂያ መልእክትና፣ ከዚያ በኋላም የፍርድ መዘጋቱን እያስታወቀ ያለውን የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የማስጠንቀቂያ መልእክት ይወክላሉ።

The seven trumpets represent powers that God employed providentially to bring judgment upon nations that enforced the worship of the sun.

ሰባቱ መለከቶች እግዚአብሔር የፀሐይን አምልኮ በኃይል በአስፈጸሙ አሕዛብ ላይ ፍርድ ለማምጣት በመለኮታዊ አስተዳደሩ የተጠቀመባቸውን ኃይላት ይወክላሉ።

The first four trumpets identify the progressive demise of Western Rome by the year 476.

አራቱ የመጀመሪያ መለከቶች እስከ 476 ዓ.ም. ድረስ የምዕራባዊ ሮማ እየተራመደ የመጣውን ውድቀት ያመለክታሉ።

The fifth and sixth identify the demise of Eastern Rome from 1449 unto 1453.

አምስተኛውና ስድስተኛው ከ1449 እስከ 1453 ድረስ የምሥራቅ ሮምን ውድቀት ያመለክታሉ።

The last three trumpets represent Islam of the three woes.

የመጨረሻዎቹ ሦስት መለከቶች የሦስቱ ወዮች እስልምናን ይወክላሉ።

The angel in Revelation ten is Christ, who descends to empower the movement in the beginning and He descends again in Revelation eighteen, to empower the movement at the end.

በራእይ አሥር ውስጥ ያለው መልአክ ክርስቶስ ነው፤ እርሱ በመጀመሪያው ዘመን እንቅስቃሴውን ኃይል ለመስጠት ይወርዳል፥ እንዲሁም በራእይ አሥራ ስምንት ውስጥ እንቅስቃሴውን በፍጻሜው ዘመን ኃይል ለመስጠት እንደገና ይወርዳል።

The seventh trumpet began to sound on October 22, 1844 at the opening of the judgment which is the antitypical Day of Atonement. The trumpet of Jubilee was to be sounded on the Day of Atonement. Two trumpets therefore are sounded at the judgment; the Jubilee trumpet and the seventh trumpet.

መገልገያው ፍርድ፣ የእውነተኛው የስርየት ቀን ሲከፈት በ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ላይ ሰባተኛው መለከት መሰማት ጀመረ። የኢዮቤልዩ መለከት በስርየት ቀን ሊነፋ ይገባ ነበር። ስለዚህ በፍርድ ጊዜ ሁለት መለከቶች ይሰማሉ፤ የኢዮቤልዩ መለከትና ሰባተኛው መለከት።

> Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. A jubilee shall that fiftieth year be unto you: ye shall not sow, neither reap that which groweth of itself in it, nor gather the grapes in it of thy vine undressed. Leviticus 25:9–11.

> በሰባተኛውም ወር በአሥረኛው ቀን የኢዮቤልዩ ቀንደ መለከት እንዲነፋ ታደርጋለህ፤ በማስተስረያው ቀንም በምድራችሁ ሁሉ ቀንደ መለከቱን እንዲነፉ ታደርጋላችሁ። አምሳኛውንም ዓመት ትቀድሳላችሁ፤ በምድሪቱም ሁሉ ለሚኖሩባት ሁሉ ነጻነትን ታውጃላችሁ፤ እርስዋም ለእናንተ ኢዮቤልዩ ትሆናለች፤ እያንዳንዱም ሰው ወደ ርስቱ ይመለሳል፥ እያንዳንዱም ሰው ወደ ቤተ ሰቡ ይመለሳል። ያቺ አምሳኛው ዓመት ለእናንተ ኢዮቤልዩ ትሆናለች፤ በእርስዋ አትዘሩ፥ ከራሱም የሚበቅለውን አታጭዱ፥ ያልተገረዘውንም የወይን ተክልህን ፍሬ አትሰብስቡ። ዘሌዋውያን 25፥9–11።

The context that identifies the scattering of Israel for “seven times” located in the very next chapter in Leviticus, is set forth in the verses that lead to the instruction of sounding the jubilee trumpet on the Day of Atonement.

በዘሌዋውያን ውስጥ በቀጣዩ ምዕራፍ የተገኘውን የእስራኤል ለ“ሰባት ዘመን” መበተን የሚለይ አውድ፣ በስርየት ቀን የኢዮቤልዩ መለከት እንዲነፋ ወደ ተሰጠው ትእዛዝ የሚመሩት ቁጥሮች ውስጥ ተቀምጦ አለ።

> Speak unto the children of Israel, and say unto them, When ye come into the land which I give you, then shall the land keep a sabbath unto the Lord. Six years thou shalt sow thy field, and six years thou shalt prune thy vineyard, and gather in the fruit thereof; But in the seventh year shall be a sabbath of rest unto the land, a sabbath for the Lord: thou shalt neither sow thy field, nor prune thy vineyard. That which groweth of its own accord of thy harvest thou shalt not reap, neither gather the grapes of thy vine undressed: for it is a year of rest unto the land. And the sabbath of the land shall be meat for you; for thee, and for thy servant, and for thy maid, and for thy hired servant, and for thy stranger that sojourneth with thee, And for thy cattle, and for the beast that are in thy land, shall all the increase thereof be meat. And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Leviticus 25:2–8.

> ለእስራኤል ልጆች ተናገር፥ እንዲህም በላቸው፤ እኔ የምሰጣችሁትን ምድር በገባችሁ ጊዜ፥ ምድሪቱ ለእግዚአብሔር ሰንበትን ትጠብቅ። ስድስት ዓመት እርሻህን ትዘራለህ፥ ስድስትም ዓመት ወይንህን ትቈርጣለህ፥ ፍሬውንም ታከማቻለህ፤ በሰባተኛው ዓመት ግን ለምድሪቱ ፍጹም የዕረፍት ሰንበት፥ ለእግዚአብሔር ሰንበት ይሆናል፤ እርሻህን አትዘራ፥ ወይንህንም አትቈርጥ። ከመከርህ ራሱን በራሱ የበቀለውን አታጭድ፥ ያልተቈረጠውንም ወይንህን አታከማች፤ ለምድሪቱ የዕረፍት ዓመት ነውና። የምድሪቱም ሰንበት ለእናንተ ምግብ ይሆናል፤ ለአንተ፥ ለባሪያህ፥ ለሴት ባሪያህ፥ ለቀጥሮ ሠራተኛህ፥ ከአንተም ጋር ለሚቀመጥ ስደተኛ፥ ለከብትህም፥ በምድርህም ላለው አራዊት ሁሉ፥ የምታፈራው ሁሉ ምግብ ይሆናል። ለአንተም ሰባት የዓመታት ሰንበቶችን ትቈጥራለህ፥ ሰባት ጊዜ ሰባት ዓመት፤ የሰባቱም የዓመታት ሰንበቶች ዘመን አርባ ዘጠኝ ዓመት ይሆንልሃል። ዘሌዋውያን 25፥2–8።

When Miller recognized the judgment against Israel for breaking the sabbath rest for the land in chapter twenty-six, he applied the principle that a day represents a year and discovered that a year is three hundred and sixty days, and that seven times three hundred and sixty was twenty-five hundred and twenty years of punishment for breaking the covenant. It was the first prophetic truth he discovered. It’s the foundation of the truths that made up the foundation that Christ laid through the work of Miller. The Jubilee trumpet is an announcement of deliverance and freedom.

ሚለር በምዕራፍ ሃያ ስድስት ውስጥ እስራኤል ለምድሪቱ የሰንበት ዕረፍትን በመጣስ የተፈረደባትን ፍርድ ባስተዋለ ጊዜ፣ አንድ ቀን አንድን ዓመት ይወክላል የሚለውን መርህ ተግባራዊ አድርጎ፣ አንድ ዓመትም ሦስት መቶ ስድሳ ቀናት እንደሆነ አገኘ፤ ሰባት ዘመን በሦስት መቶ ስድሳ ሲባዛ ደግሞ ቃል ኪዳኑን ስለጣሱ የሚሆን ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት የቅጣት ዘመን መሆኑን አወቀ። ይህ ያገኘው የመጀመሪያው ትንቢታዊ እውነት ነበር። በሚለር ሥራ ክርስቶስ የጣለውን መሠረት የሠሩት እውነቶች መሠረት ይህ ነው። የኢዮቤልዩ መለከት መዳንንና ነጻነትን የሚያውጅ ነው።

The seventh trumpet is Islam of the third woe.

መለከት ሰባተኛው የሶስተኛው ወዮ እስልምና ነው።

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> ነገር ግን በሰባተኛው መልአክ ድምፅ ዘመን፣ እርሱም መነፋት ሲጀምር፣ እግዚአብሔር ለባሪያዎቹ ለነቢያት እንደ አስታወቀው ምሥጢሩ ይፈጸማል። ራእይ 10፥7።

The seventh trumpet of Islam is an external prophetic truth and the Jubilee trumpet is the internal prophetic truth of justification by faith—deliverance from sin, which according to Sister White is the third angel in verity. In the period when the seventh trumpet is sounding, the mystery of Christ in you the hope of glory will be perfected as Christ combines His Divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand. Those who then receive the seal of God will proclaim a trumpet message of warning represented as the third woe and also the warning of the third angel. The third woe empowers the message of the third angel when the angel who is no less a personage than Jesus Christ descends with a message in His hand.

የእስልምና ሰባተኛው መለከት ውጫዊ ትንቢታዊ እውነት ነው፥ የኢዮቤልዩ መለከት ግን በእምነት ስለ መጽደቅ ያለው ውስጣዊ ትንቢታዊ እውነት—ከኃጢአት መዳን—ነው፤ ይህም እንደ እህት ዋይት አባባል በእውነቱ ሶስተኛው መልአክ ነው። ሰባተኛው መለከት በሚነፋበት ዘመን፥ “ክርስቶስ በእናንተ ያለ የክብር ተስፋ” የሚለው ምስጢር ክርስቶስ መለኮቱን ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ሰብአዊነት ጋር ሲያጣምር ፍጹም ይሆናል። በዚያን ጊዜ የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበሉት፥ እንደ ሶስተኛው ወዮ የተወከለ የማስጠንቀቂያ የመለከት መልእክት እንዲሁም የሶስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያ ይዋሹ። ሶስተኛው ወዮ፥ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ሰው ሳይሆን ያ መልአክ መልእክት በእጁ ይዞ በሚወርድበት ጊዜ፥ የሶስተኛውን መልአክ መልእክት ኃይል ይሰጠዋል።

When we identify that it was a time prophecy of the first and second woe that empowered the first angel’s message, and a prophecy of the third woe that empowers the third angel’s message, we are identifying the trumpets as ‘judgments that were brought upon Rome in response to Sunday enforcement.’ Those providential judgments, particularly the last three woe trumpets, align and parallel the warning message of Revelation fourteen’s three angels. Two woes and two angels in the Millerite history and the third woe and the third angel in the history of the one hundred and forty-four thousand. In the beginning history of the first and second angels, the message of the opening of the judgment was empowered by a fulfillment of Islam of the first and second woes. In the ending history of the third angel the message announcing the close of judgment was empowered by a fulfillment of Islam of the third woe.

የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን ወዮ መልእክት ኃይል የሰጠው የጊዜ ትንቢት እንደነበረ፣ እንዲሁም ለሦስተኛው መልአክ መልእክት ኃይል የሚሰጠው የሦስተኛው ወዮ ትንቢት እንደሆነ ስንለይ፣ መለከቶቹን “ለእሑድ ሕግ አስፈጻሚነት ምላሽ ሆነው በሮም ላይ የመጡ ፍርዶች” መሆናቸውን እየለየን ነው። እነዚያ በመለኮታዊ አገልግሎት የመጡ ፍርዶች፣ በተለይም የመጨረሻዎቹ ሦስት የወዮ መለከቶች፣ በራእይ አሥራ አራት ያሉት የሦስቱ መላእክት የማስጠንቀቂያ መልእክት ጋር ይጣጣማሉ እና በትይዩ ይሄዳሉ። በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ ሁለት ወዮዎችና ሁለት መላእክት፣ በአንድ መቶ አርባ አራቱም ታሪክ ውስጥ ሦስተኛው ወዮና ሦስተኛው መልአክ። በመጀመሪያውና በሁለተኛው መላእክት የመነሻ ታሪክ ውስጥ፣ የፍርድ መከፈትን የሚያበስረው መልእክት በመጀመሪያውና በሁለተኛው ወዮ የእስልምና ፍጻሜ ኃይል ተሰጥቶት ነበር። በሦስተኛው መልአክ የመጨረሻ ታሪክ ውስጥ ደግሞ፣ የፍርድ መዘጋትን የሚያስታውቀው መልእክት በሦስተኛው ወዮ የእስልምና ፍጻሜ ኃይል ተሰጥቶት ነበር።

The empowerment at the beginning and ending was represented by the angel of Revelation ten and eighteen, “who was no less a personage than Jesus Christ.” The external message of Islam and the internal message of judgment is the external third woe trumpet and the internal message of judgment is the trumpet of the third angel. The external trumpet of Islam is the prophecy of twenty-five hundred and twenty years and the internal trumpet of the third angel is the twenty-three hundred years. Both arrived and sounded at the opening of the judgment of the dead, and both arrived again at the opening of the judgment of the living.

በመጀመሪያውና በመጨረሻው ያለው ኃይል-መስጠት፣ በራእይ 10 እና 18 ያለው መልአክ የሚወክለው ነበር፣ “እርሱም ከኢየሱስ ክርስቶስ በታች ያልሆነ አካል ነበር።” የእስልምና ውጫዊ መልእክት እና የፍርድ ውስጣዊ መልእክት፣ ውጫዊው ሦስተኛው ወዮ መለከት ነው፤ የፍርድ ውስጣዊው መልእክትም የሦስተኛው መልአክ መለከት ነው። የእስልምና ውጫዊ መለከት የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሀያ ዓመታት ትንቢት ሲሆን፣ የሦስተኛው መልአክ ውስጣዊ መለከት ደግሞ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት ነው። ሁለቱም በሙታን ፍርድ መከፈቻ ላይ ደርሰው አሰሙ፣ ሁለቱም እንደገና በሕያዋን ፍርድ መከፈቻ ላይ ደረሱ።

The angel of Revelation ten descended on August 11, 1840 in fulfillment of the prophecy of Islam and in so doing, the angel typified the descent of the angel of Revelation eighteen with a fulfillment of a prophecy of Islam. God’s judgment upon the rebellion of the Sunday law in 321, and then again in 538 is represented by the first six trumpets, and His judgment for the soon-coming Sunday law rebellion is represented by the seventh trumpet, which is the third woe and also the third angel. The warning message of the beginning of the judgment on October 22, 1844 and the warning message of the judgment of the living on 9/11 were both empowered by the seventh angel in the sequence that Jones set forth. Six trumpet angels in chapters eight and nine, then in chapter ten the angel descends who is no less a personage than Jesus Christ. He is the seventh in the sequence of angels, who is followed in chapter eleven by the third woe, which is the seventh trumpet that began to sound in 1844, but is the eighth in the series of angels that lead to the ninth, tenth and eleventh angels in Revelation fourteen.

የራእይ መጽሐፍ አሥረኛው ምዕራፍ መልአክ በእስልምና ትንቢት ፍጻሜ መሠረት እ.ኤ.አ. ኦገስት 11, 1840 ወረደ፤ እንዲሁም በዚህ ማድረጉ ያ መልአክ የራእይ መጽሐፍ አሥራ ስምንተኛው ምዕራፍ መልአክ በእስልምና ትንቢት ፍጻሜ መውረዱን አመለከተ። እግዚአብሔር በ321 የእሑድ ሕግ ዓመፅ ላይ ያመጣው ፍርድ፣ ከዚያም እንደገና በ538 ያመጣው ፍርድ፣ በመጀመሪያዎቹ ስድስት መለከቶች ይወከላል፤ ለሚቀርበው የእሑድ ሕግ ዓመፅ የሚመጣው ፍርዱም በሰባተኛው መለከት ይወከላል፤ እርሱም ሦስተኛው ወዮ እንዲሁም ሦስተኛው መልአክ ነው። በኦክቶበር 22, 1844 የፍርድ መጀመሪያ ማስጠንቀቂያ መልእክት እና በ9/11 የሕያዋን ፍርድ ማስጠንቀቂያ መልእክት ሁለቱም ጆንስ ባቀረበው ቅደም ተከተል ሰባተኛው መልአክ ኃይል ሰጥቷቸዋል። በምዕራፍ ስምንትና ዘጠኝ ስድስት የመለከት መላእክት አሉ፤ ከዚያም በምዕራፍ አሥር የሚወርደው መልአክ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንም አይደለም። እርሱ በመላእክቱ ቅደም ተከተል ሰባተኛው ነው፤ ከእርሱም በኋላ በምዕራፍ አሥራ አንድ ሦስተኛው ወዮ ይመጣል፤ ይህም በ1844 መሰማት የጀመረው ሰባተኛው መለከት ነው፣ ነገር ግን ወደ ራእይ መጽሐፍ አሥራ አራት የዘጠነኛው፣ የአሥረኛው እና የአሥራ አንደኛው መላእክት የሚመራ በመላእክት ተከታታይነት ውስጥ ስምንተኛው ነው።

The third angel’s message cannot be isolated from the first and second angels’ messages, but neither can it be separated from the seven trumpets of God’s judgment upon apostasy. The first four trumpets of judgment in chapter eight of Revelation identify the progressive demise of Western Rome after Constantine’s first Sunday law in 321 and began at his division of the empire into east and west in 330.

የሦስተኛው መልአክ መልእክት ከመጀመሪያውና ከሁለተኛው መላእክት መልእክቶች ተለይቶ ሊታይ አይችልም፤ ነገር ግን እንዲሁም በክህደት ላይ ከሚወርደው የእግዚአብሔር ፍርድ ሰባቱ መለከቶች አልተለየም። በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ ስምንት የተጠቀሱት የፍርድ የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች በ321 ከቆስጠንጢኖስ የመጀመሪያው የእሁድ ሕግ በኋላ የምዕራባዊቱ ሮም ቀስ በቀስ መውደቅን ያመለክታሉ፤ ይህም በ330 መንግሥቱን ወደ ምሥራቅና ምዕራብ በከፈለበት ጊዜ ጀመረ።

> “When our nation, in its legislative councils, shall enact laws to bind the consciences of men in regard to their religious privileges, enforcing Sunday observance, and bringing oppressive power to bear against those who keep the seventh-day Sabbath, the law of God will, to all intents and purposes, be made void in our land; and national apostasy will be followed by national ruin.” Review and Herald, December 18, 1888.

> “ሕዝባችን በሕግ አውጪ ምክር ቤቶቹ ውስጥ ከሃይማኖታዊ መብቶቻቸው ጋር በተያያዘ የሰዎችን ሕሊና ለማሰር ሕጎችን ሲያወጣ፣ የእሑድን አከባበር በኃይል ሲያስፈጽም፣ ሰባተኛውን ቀን ሰንበት በሚጠብቁት ላይም የግፍ ኃይል ሲያደርግ፣ የእግዚአብሔር ሕግ በምድራችን ውስጥ በሁሉም ተግባራዊ አይነት ከንቱ ይሆናል፤ እናም ብሔራዊ ክህደትን ብሔራዊ ጥፋት ይከተላል።” Review and Herald, December 18, 1888.

The principle of national apostasy bringing national ruin was brought upon Constantine’s nation beginning with the first four trumpets that brought Western Rome to a conclusion by 476. Eastern Rome came to its conclusion in 1453, though it had prophetically lost its national sovereignty on July 27, 1449. Unlike Babylon, who was overthrown in one night, Rome, both western and eastern was brought to their endings progressively. The demise of Western Rome under the first four trumpets by 476, represents the demise of the United States under four trumpets, which at one level represents the four generations of the United States that began in 1798 and ends at the Sunday law. Those four generations parallel the four generations of Adventism, which parallel the first four churches of Revelation two, and the four escalating abominations of Ezekiel chapter eight and the four waves of grasshoppers in the book of Joel.

የብሔራዊ ክህደት መርህ ብሔራዊ ጥፋትን እንደሚያመጣ በ476 ዓ.ም. ምዕራባዊ ሮምን ወደ ፍጻሜዋ ባመጡት የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች ጀምሮ በቆስጠንጢኖስ ሕዝብ ላይ ተፈጻሚ ሆነ። ምሥራቃዊ ሮምም በ1453 ዓ.ም. ወደ ፍጻሜዋ መጣች፤ ሆኖም በትንቢታዊ አቅጣጫ ብሔራዊ ሉዓላዊነቷን በJuly 27, 1449 አጥታ ነበር። በአንድ ሌሊት እንደ ተገለበጠችው ባቢሎን ሳይሆን፣ ሮም ሁለቱም ምዕራባዊና ምሥራቃዊ በቀስታ እየተገፉ ወደ ፍጻሜያቸው ተደርሰዋል። በ476 ዓ.ም. በመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች ሥር የምዕራባዊ ሮም ውድቀት፣ በአራት መለከቶች ሥር የአሜሪካ ውድቀትን ይወክላል፤ ይህም በአንድ ደረጃ ከ1798 ጀምሮ እስከ እሁድ ሕግ ድረስ የሚዘልቁትን የአሜሪካን አራት ትውልዶች ይወክላል። እነዚህ አራቱ ትውልዶች ከአድቬንቲዝም አራቱ ትውልዶች ጋር ተመሳሳይነት አላቸው፤ እነርሱም ከራእይ ምዕራፍ ሁለት የመጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት፣ ከሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት የተጠናከሩት አራቱ ርኩሰቶች፣ እና በኢዮኤል መጽሐፍ ውስጥ ካሉት አራቱ የአንበጣ ማዕበሎች ጋር ይመሳሰላሉ።

> For thus saith the Lord God; How much more when I send my four sore judgments upon Jerusalem, the sword, and the famine, and the noisome beast, and the pestilence, to cut off from it man and beast? Ezekiel 14:21.

> እንዲህ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፤ ሰውንና እንስሳን ከእርስዋ ለማጥፋት አራቱን ክፉ ፍርዶቼን፣ ሰይፉንና ራብን፣ አጥፊ አውሬንና ቸነፈርን በኢየሩሳሌም ላይ ስልክ እንዴት አይሆን? ሕዝቅኤል 14፥21።

The fifth and sixth trumpets brought down Eastern Rome, and eastern Rome in prophetic relation to western Rome, represents the state. Western Rome represents the church. Western Rome also represents the United States, who is conquered first, as was western Rome.

መባላዎቹ አምስተኛውና ስድስተኛው የምስራቅ ሮምን አወረዱ፤ እና ምስራቃዊቱ ሮም በትንቢታዊ ግንኙነት ከምዕራባዊቱ ሮም ጋር ስትመለከት መንግሥትን ትወክላለች። ምዕራባዊቱ ሮም ቤተ ክርስቲያንን ትወክላለች። ምዕራባዊቱ ሮም ደግሞ መጀመሪያ እንደ ምዕራባዊቱ ሮም ተሸንፎ የሚወረረውን ዩናይትድ ስቴትስን ትወክላለች።

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> «አሜሪካ፣ የሃይማኖታዊ ነፃነት ምድር፣ ሕሊናን በማስገደድና ሰዎችን የሐሰተኛውን ሰንበት እንዲያከብሩ በማስገደድ ከጳጳሳዊነት ጋር ሲተባበር፣ በምድር ዙሪያ ያሉ የእያንዳንዱ አገር ሕዝቦች የእርሷን ምሳሌ እንዲከተሉ ይመሩ ይሆናሉ።» ምስክርነቶች፣ ቅጽ 6፣ 18።

The first four trumpets represent the four generations of American history, and when the United States falls, the glorious land of verse forty-one of Daniel eleven has just fallen, and the next obstacle is Egypt, a symbol of the rest of the nations of the world. The United Nations, who are the ten kings, then agree to give their seventh kingdom to the papacy, for ‘a short space—one hour,’ in Revelation seventeen. This occurs at Herod’s birthday party, when he pledges half his kingdom. At Herod’s birthday party, in that hour the handwriting appears upon the plaster of the walls, and Belshazzar is slain. That hour arrives at the Sunday law and continues until the close of human probation. The seventh kingdom is conquered as typified by the destruction of the walls of Constantinople that came down in 1453. From the Sunday law in the United States, as typified by 1449; unto the fall of Constantinople in 1453 is four symbolic years. The papacy received its deadly wound in 1798.

የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች የአሜሪካ ታሪክ አራቱን ትውልዶች ይወክላሉ፤ እና አሜሪካ በምትወድቅበት ጊዜ፣ በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አንድ የተጠቀሰችው የክብር ምድር አሁን ወድቃለች፤ የሚቀጥለውም እንቅፋት ግብፅ ነው፣ እርስዋም የቀሩትን የዓለም አሕዛብ የምትወክል ምልክት ናት። ከዚያም ዐሥሩ ነገሥታት የሆኑት የተባበሩት መንግሥታት፣ በራእይ አሥራ ሰባት እንደተገለጸው፣ “ለአጭር ጊዜ—ለአንድ ሰዓት” ሰባተኛ መንግሥታቸውን ለጵጵስናው ለመስጠት ይስማማሉ። ይህም የሚሆነው በሄሮድስ የልደት ግብዣ ላይ፣ እርሱ የመንግሥቱን ግማሽ በሚያስገባበት ጊዜ ነው። በሄሮድስ የልደት ግብዣ ላይ፣ በዚያች ሰዓት ጽሕፈቱ በቅጥሮቹ ግልምጫ ላይ ይታያል፣ ቤልሻጽርም ይገደላል። ያች ሰዓት በእሑድ ሕግ ጊዜ ትደርሳለች እና የሰው ልጅ የምሕረት ዘመን እስከሚዘጋ ድረስ ትቀጥላለች። ሰባተኛው መንግሥት በ1453 የቆስጠንጢኖስ ቅጥሮች መፍረስ እንደ ምሳሌ እንደተገለጸው ይሸነፋል። በአሜሪካ ውስጥ ከእሑድ ሕግ፣ በ1449 እንደ ምሳሌ ከተመለከተው፣ እስከ 1453 የቆስጠንጢኖስ ውድቀት ድረስ አራት ምልክታዊ ዓመታት ናቸው። ጵጵስናው ገዳይ ቍስሉን በ1798 ተቀበለ።

In Daniel eleven verse forty the papacy fell in 1798, at the time of the end. Then the king of the south fell in 1989, at the time of the end. The United States falls in verse forty-one and Egypt falls in verse forty-two and the papacy comes to its second and final fall in verse forty-five.

በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር 40 ላይ ጳጵሳዊ ሥርዓቱ በ1798፣ በፍጻሜው ዘመን ወደቀ። ከዚያም የደቡብ ንጉሥ በ1989፣ በፍጻሜው ዘመን ወደቀ። በቁጥር 41 ላይ ዩናይትድ ስቴትስ ትወድቃለች፣ በቁጥር 42 ላይም ግብፅ ትወድቃለች፤ በቁጥር 45 ላይ ደግሞ ጳጵሳዊ ሥርዓቱ ወደ ሁለተኛውና የመጨረሻው ውድቀቱ ይመጣል።

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> “በዳንኤልና በራእይ መጻሕፍት ግልጽ እንደ ተደረገው ከመንግሥታት መነሣትና መውደቅ መማር ያለብን፣ ብቻውን ውጫዊና ዓለማዊ ክብር ምንኛ ከንቱ እንደሆነ ነው። ባቢሎን፣ ዓለማችን ከዚያ በኋላ ከቶ ያላየችውን ሁሉንም ኃይልና ግርማ በያዘች ሳለ፣—በዚያን ዘመን ላሉ ሰዎች እጅግ ጽኑና ዘላቂ የሚመስሉት ኃይልና ግርማ፣—እንዴት ፈጽሞ እንደ ጠፋች! እንደ ‘የሣር አበባ’ ጠፍታለች። ያዕቆብ 1:10። እንዲሁም የሜዶ-ፋርስ መንግሥት፣ የግሪክና የሮም መንግሥታት ጠፉ። እንዲሁም መሠረቱ እግዚአብሔር ያልሆነ ሁሉ ይጠፋል። ከዓላማው ጋር የተቆራኘውና ባሕርዩን የሚገልጠው ብቻ ሊኖር ይችላል። መርሆቹ ዓለማችን የምታውቃቸው ብቸኛዎቹ ጽኑ ነገሮች ናቸው።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 548።

The fall of the United States (the false prophet) in verse forty-one was typified by 1449, and the fall of Egypt (the dragon) in verse forty-two was typified by 1453 and the papacy (the beast) comes to its end with none to help as typified by 1798. The false prophet and the dragon are brought down by trumpet powers, and the beast is brought down by a dragon power.

የአሜሪካ ውድቀት (ሐሰተኛው ነቢይ) በአርባ አንደኛው ቁጥር በ1449 ተመስሎ ቀርቦአል፤ የግብጽም ውድቀት (ዘንዶው) በአርባ ሁለተኛው ቁጥር በ1453 ተመስሎ ቀርቦአል፤ ጳጳሳዊነትም (አውሬው) በ1798 እንደ ተመሰለው የሚረዳው ሳይኖር ወደ ፍጻሜው ይደርሳል። ሐሰተኛው ነቢይና ዘንዶው በመለከት ኃይሎች ይዋረዳሉ፤ አውሬው ግን በዘንዶ ኃይል ይዋረዳል።

The number four is a symbol of the dissolution of a kingdom. Alexander’s kingdom disintegrated into four kingdoms, and Egypt came down in the Red Sea in the fourth generation, and Israel is bowing to the sun in the fourth abomination of Ezekiel eight. The four generations a Protestantism and Republicans in the earth beast began in 1798 and ends at the soon-coming Sunday law for both horns. Ezekiel’s four sore judgments upon Jerusalem illustrate four judgments upon the United States, and those four judgments upon the sixth kingdom of Bible prophecy typify the four years from 1449 unto 1453 when the seventh kingdom of Bible prophecy agrees to give half their kingdom unto the papacy in a church and state relationship that the whore of Tyre reigns over.

ቁጥር አራት የመንግሥት መፍረስ ምልክት ነው። የእስክንድር መንግሥት ወደ አራት መንግሥታት ተበተነ፣ ግብፅም በአራተኛው ትውልድ በቀይ ባሕር ውስጥ ወደቀች፣ እስራኤልም በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ባለው አራተኛው አስጸያፊ ነገር ለፀሐይ እየሰገደ ነው። የፕሮቴስታንትነትና የሪፐብሊካኖች በምድር አውሬ ውስጥ ያሉት አራቱ ትውልዶች በ1798 ተጀመሩ፣ ለሁለቱም ቀንዶች በቅርቡ የሚመጣው የእሁድ ሕግም ሲመጣ ያበቃሉ። በሕዝቅኤል በኢየሩሳሌም ላይ የመጡት አራቱ ከባድ ፍርዶች በዩናይትድ ስቴትስ ላይ የሚመጡትን አራት ፍርዶች ያመለክታሉ፤ እነዚያም በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ላይ በተጠቀሰው ስድስተኛው መንግሥት ላይ የሚመጡት አራት ፍርዶች፣ በ1449 እስከ 1453 ድረስ ያሉትን አራቱ ዓመታት ምሳሌ ያደርጋሉ፤ በዚያን ጊዜ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ያለው ሰባተኛው መንግሥት፣ የጢሮስ ጋለሞታ የምትገዛበት የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ግንኙነት ውስጥ፣ መንግሥታቸውን ግማሽ ለጵጵስናው ሊሰጡ ይስማማሉ።

The four years of 1449 unto 1453 represent the demise of the seventh kingdom at the Sunday law, and they also represent the period of the demise of the eighth kingdom from the Sunday law unto the close of probation. The conquering of Egypt, who is the world and also the dragon that is given to the papacy, is a fractal at the beginning of the period symbolized by the four years of 1449 unto 1453. This identifies the fall of Constantinople at the Sunday law, and then again when Michael stands up. When Michael stands up the four angels are fully released according to inspiration.

ከ1449 እስከ 1453 ያሉት አራቱ ዓመታት ሰባተኛው መንግሥት በእሁድ ሕግ ጊዜ መጥፋቱን ይወክላሉ፣ እንዲሁም ከእሁድ ሕግ ጀምሮ እስከ የምሕረት ዘመን መዘጋት ድረስ ያለውን የስምንተኛው መንግሥት መጥፋት የሚወክል ዘመን ናቸው። ዓለም የሆነችውና ደግሞ ለጳጳሳት ሥርዓት የተሰጠው ዘንዶ የሆነችው ግብፅ መሸነፍ፣ ከ1449 እስከ 1453 ባሉት አራቱ ዓመታት ተመስሎ በተገለጸው ዘመን መጀመሪያ ላይ ያለ ፍራክታል ነው። ይህም የኮንስታንቲኖፕል ውድቀት በእሁድ ሕግ ጊዜ እንዳለ ያሳያል፣ ከዚያም ሚካኤል በሚነሣበት ጊዜ ደግሞ እንዲሁ ነው። ሚካኤል በሚነሣበት ጊዜ አራቱ መላእክት እንደ መነሳሳት በሙሉ ይፈቀዳሉ።

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> “አራቱ መላእክት ኢየሱስ በመቅደሱ ውስጥ የሚያከናውነው ሥራ እስኪፈጸም ድረስ አራቱን ነፋሳት እንደሚይዙ፣ ከዚያም ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች እንደሚመጡ አየሁ።” ቀደምት ጽሑፎች፣ 36።

Four divisions of Alexander’s kingdom, four trumpets upon Western Rome, four winds released on Eastern Rome, four sore judgments upon Jerusalem, four winds released when the papacy comes to its end with none to help. With these prophetic symbols set forth we will consider the second woe in the context of applying it at the soon coming Sunday law.

የእስክንድር መንግሥት አራት ክፍሎች፣ በምዕራባዊ ሮም ላይ አራት መለከቶች፣ በምሥራቃዊ ሮም ላይ የተፈቱ አራት ነፋሳት፣ በኢየሩሳሌም ላይ አራት ክፉ ፍርዶች፣ እንዲሁም ጳጳሳዊ ሥርዓት የሚረዳው ማንም ሳይኖር ወደ ፍጻሜው በሚደርስበት ጊዜ የሚፈቱ አራት ነፋሳት። እነዚህ ትንቢታዊ ምልክቶች በዚህ ሁኔታ ከተቀመጡ ሁሉ ጋር፣ ሁለተኛውን ወዮ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ አውድ ውስጥ በመተግበር እንመለከታለን።

## The Council of Florence

የፍሎሬንስ ምክር ቤት

In 1439, at the Council of Florence (also called the Union of Florence), representatives of the Eastern Orthodox Church (led by the Byzantine Emperor John VIII Palaiologos and the Patriarch of Constantinople) signed a formal decree of union with the Roman Catholic Church. They agreed to identify the Pope of Rome as the head (supreme authority) of the entire Church.

በ1439 ዓ.ም.፣ በፍሎሬንስ ጉባኤ (የፍሎሬንስ ኅብረት ተብሎም የሚጠራው) ላይ፣ የምሥራቃዊ ኦርቶዶክስ ቤተ ክርስቲያን ተወካዮች (በባይዛንታይኑ ንጉሠ ነገሥት ዮሐንስ ስምንተኛ ፓላዮሎጎስ እና በቁስጥንጥንያ ፓትርያርክ የተመሩ) ከሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ጋር መደበኛ የኅብረት አዋጅ ፈረሙ። የሮማ ጳጳስን የመላዋ ቤተ ክርስቲያን ራስ (የበላይ ሥልጣን) እንደሆነ ለመቀበል ተስማሙ።

> For the husband is the head of the wife, even as Christ is the head of the church: and he is the saviour of the body. Ephesians 5:23.

> ምክንያቱም ባል የሚስት ራስ ነው፥ ክርስቶስ ደግሞ የቤተ ክርስቲያን ራስ እንደሆነ፤ እርሱም የአካሉ መድኃኒት ነው። ኤፌሶን 5፥23።

## The Nicene Creed

የኒቅያ የእምነት መግለጫ

The Emperor and Patriarch accepted the “Filioque clause” in the Nicene Creed, which was an addition to Nicene Creed, claiming that the Holy Spirit proceeds from the Father and the Son. The Nicene Creed is one of the most important and widely used statements within the history of the Catholic faith. The Nicene Creed is a formal summary of core Catholic beliefs. It was originally written to defend the truth about who Jesus Christ is. In 325, a major controversy arose because a priest named Arius taught that Jesus was created by God the Father and was not fully God.

ንጉሠ ነገሥቱና ፓትርያርኩ በኒቂያ ሃይማኖት መግለጫ ውስጥ “የፊሊዮቄ አንቀጽ”ን ተቀበሉ፤ ይህም በኒቂያ ሃይማኖት መግለጫ ላይ የተጨመረ ነበር፣ መንፈስ ቅዱስ ከአብና ከወልድ እንደሚወጣ የሚናገር። የኒቂያ ሃይማኖት መግለጫ በካቶሊክ እምነት ታሪክ ውስጥ እጅግ አስፈላጊና በሰፊው የሚጠቀሙት መግለጫዎች አንዱ ነው። የኒቂያ ሃይማኖት መግለጫ የካቶሊክ መሠረታዊ እምነቶች ሥርዓታዊ ማጠቃለያ ነው። በመጀመሪያ የተጻፈው ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ማንነት ያለውን እውነት ለመከላከል ነበር። በ325 ዓ.ም.፣ አርዮስ የተባለ አንድ ካህን ኢየሱስ በእግዚአብሔር አብ የተፈጠረ እንደሆነና ፍጹም አምላክ እንዳልሆነ ስላስተማረ ታላቅ ክርክር ተነሣ።

Emperor Constantine called the First Council of Nicaea to settle the issue. The council strongly affirmed that Jesus is fully God, “of the same substance” as the Father. The Creed was later expanded at the Council of Constantinople in 381. It is to be noted at this point; that the Nicene Creed was established in the history of Constantine the first, and it would be an issue for the last Constantine, who was Constantine the eleventh, who was the last Emperor of the eastern Byzantine Empire. Constantine the Great, who was the first is repeatedly set forth as a subject in Bible prophecy. He is the ruler at the beginning of the empire of the east and therefore typifies the ruler at the ending of the empire of the east. The fact that the Nicene Creed is an element of both the beginning and ending histories must be noted by a student of prophecy, if they understand the principle of alpha and omega.

ንጉሠ ነገሥት ቆስጠንጢኖስ ይህን ጉዳይ ለመፍታት የመጀመሪያውን የኒቂያ ጉባኤ ጠራ። ጉባኤውም ኢየሱስ ፍጹም አምላክ መሆኑን፣ “ከአብ ጋር በአንድ ባሕርይ” መሆኑን በጽኑ አረጋገጠ። እምነቱም በኋላ በ381 ዓ.ም. በቁስጥንጥንያ ጉባኤ ተስፋፋ። በዚህ ነጥብ ላይ ሊታወስ የሚገባው፤ የኒቂያ ሃይማኖት አምነት በቆስጠንጢኖስ ቀዳማዊ ታሪክ ውስጥ መመሥረቱ ሲሆን፣ ለመጨረሻው ቆስጠንጢኖስም ጉዳይ ይሆን ነበር፤ እርሱም ቆስጠንጢኖስ አሥራ አንደኛ ሲሆን፣ የምሥራቃዊው ባይዛንታይን ንጉሠ ነገሥታት ግዛት የመጨረሻው ንጉሠ ነገሥት ነበር። ታላቁ ቆስጠንጢኖስ፣ እርሱም የመጀመሪያው፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ ደጋግሞ እንደ ጉዳይ ተቀርቧል። እርሱ በምሥራቃዊው መንግሥት መጀመሪያ ያለ ገዥ ነው፤ ስለዚህም በምሥራቃዊው መንግሥት መጨረሻ ያለውን ገዥ ይወክላል። የኒቂያ ሃይማኖት አምነት በሁለቱም በመጀመሪያውና በመጨረሻው ታሪኮች ውስጥ አካል መሆኑ፣ አልፋና ኦሜጋ የሚለውን መርህ ካስተዋሉ የትንቢት ተማሪዎች ሊያስተውሉት ይገባል።

In 381, the Nicene Creed was updated with the doctrine of Purgatory, the doctrine of the Eucharist, with the acceptance of the use of unleavened bread for the Eucharist, which was a Latin practice. The Creed of 381 also accepted the Catholic understanding of original sin and the afterlife. It ended with this key line: “We also define that the holy apostolic see and the Roman Pontiff holds the primacy over the whole world and is the true vicar of Christ.”

በ381 ዓ.ም. የኒቂያ ሃይማኖት መግለጫ በመንጽሔ ዐለም ትምህርትና በቅዱስ ቁርባን ትምህርት ተሻሽሎ ነበር፤ እንዲሁም ለቅዱስ ቁርባን እርሾ ያልገባበት እንጀራ መጠቀም የላቲን ልማድ መሆኑን በመቀበል ተሻሽሎ ነበር። የ381 ዓ.ም. መግለጫው ደግሞ ስለ ቀዳማዊ ኃጢአትና ስለ ከሞት በኋላ ሕይወት ያለውን የካቶሊክ ግንዛቤ ተቀብሎ ነበር። በዚህ ዋና ንግግር ተደምድሞ ነበር፤ “እኛ ደግሞ ቅዱሱ ሐዋርያዊ መንበርና የሮማ ጳጳስ በመላው ዓለም ላይ ቀዳሚነት እንዳለውና እርሱም የክርስቶስ እውነተኛ ተወካይ እንደሆነ እንወስናለን።”

At the Council of Florence another updated version was signed on July 6, 1439, 14 years before Constantinople fell to the Ottoman Turks in 1453. The union was signed under heavy political pressure. The Byzantine Empire was desperate for military help from the West against the advancing Ottomans. When the Greek delegates returned home, the agreement was strongly rejected by the majority of the clergy, monks, and ordinary people in the East. Most of the bishops who signed it later withdrew their support. The union was never fully implemented and was formally repudiated by the Eastern Orthodox Church in the following years. By the time Constantinople fell in 1453, the union had already effectively collapsed. It is often described by historians as a political union that failed due to deep theological, cultural, and popular resistance.

በፍሎረንስ ጉባኤ ሌላ የተሻሻለ ቅጂ በ1439 ዓ.ም. ጁላይ 6 ቀን፣ በ1453 ዓ.ም. ቁስጥንጥንያ በኦቶማን ቱርኮች ከመውደቋ 14 ዓመታት በፊት፣ ተፈርሟል። አንድነቱ ከባድ የፖለቲካ ጫና ሥር ተፈርሟል። የቢዛንታይን ኢምፓየር ከምዕራብ በሚመጡ ኦቶማኖች ላይ የጦር እርዳታ ከምዕራብ ለማግኘት በጣም ተጨንቆ ነበር። የግሪክ ተወካዮች ወደ አገራቸው በተመለሱ ጊዜ፣ ስምምነቱ በምሥራቅ ያሉ አብዛኞቹ ካህናት፣ መነኮሳት እና ተራ ሕዝብ ዘንድ በጽኑ ተቃውሞ ተቀበለ። በእርሱ ላይ ፊርማቸውን ካኖሩት ጳጳሳት አብዛኞቹ በኋላ ድጋፋቸውን አነሱ። አንድነቱ ፈጽሞ በሙሉ ተግባራዊ አልሆነም፣ እናም በቀጣዮቹ ዓመታት በምሥራቃዊ ኦርቶዶክስ ቤተ ክርስቲያን በመደበኛ ሁኔታ ተሰረዘ። በ1453 ዓ.ም. ቁስጥንጥንያ በወደቀችበት ጊዜ፣ አንድነቱ አስቀድሞ በተግባር ፈርሶ ነበር። በታሪክ ጸሐፊዎች ዘንድ፣ በጥልቅ የሥነ መለኮት፣ የባህል እና የሕዝባዊ ተቃውሞ ምክንያት ያልተሳካ የፖለቲካ አንድነት መሆኑ ብዙ ጊዜ ይገለጻል።

At the First Council of Nicaea of 325 the Nicene Creed was adopted. It is marked five years before the year 330, when the 360 years of Daniel eleven, verse twenty-four, represented as a “time” concluded.

በክ.ዓ. 325 በተካሄደው በመጀመሪያው የኒቂያ ምክር ቤት የኒቂያ የእምነት መግለጫ ተቀበለ። ይህም እንደ “ዘመን” ተወክሎ የቀረበው የዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር ሃያ አራት 360 ዓመታት የተጠናቀቁበት ከ330 ዓ.ም. አምስት ዓመት በፊት እንደ ምልክት ተደርጓል።

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> እርሱም ወደ አውራጃው እጅግ ወፍራሞቹ ስፍራዎች እንኳ በሰላም ይገባል፤ አባቶቹም ያላደረጉትን፥ የአባቶቹም አባቶች ያላደረጉትን ያደርጋል፤ ምርኮንና ብዝበዛን ሀብትንም በመካከላቸው ይበትናል፤ አዎን፥ ለአንድ ጊዜ እንኳ በተመሸጉ ምሽጎች ላይ ዘዴዎቹን ያስቀድማል። ዳንኤል 11፥24።

The year 31 BC and 330 both mark the “time appointed” of verses twenty-seven and twenty-nine of Daniel eleven.

ዓ.ዓ. 31 ቅድመ ልደት እና 330 ሁለቱም የዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር ሃያ ሰባትና ሃያ ዘጠኝ የተጠቀሰውን “የተቀጠረ ጊዜ” ያመለክታሉ።

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. … At the time appointed he shall return, and come toward the south; but it shall not be as the former, or as the latter. Daniel 11:27, 29.

> ሁለቱም እነዚህ ነገሥታት ልባቸው ክፋትን ለማድረግ ይሆናል፥ በአንድ ገበታም ላይ ሐሰትን ይናገራሉ፤ ነገር ግን አይሳካም፥ ምክንያቱም ፍጻሜው ገና በተወሰነው ጊዜ ይሆናልና። … በተወሰነው ጊዜ ይመለሳል፥ ወደ ደቡብም ይመጣል፤ ነገር ግን እንደ ፊተኛው ወይም እንደ ኋለኛው አይሆንም። ዳንኤል 11፥27, 29።

The beginning (330) and ending (1449–1453) of the prophetic line of eastern Rome is represented by the first and last emperor Constantine. The alpha and omega of the prophetic line of eastern Rome, called the Byzantine Empire is connected to the ending of the three hundred- and sixty-years Imperial Rome ruled supremely from the battle of Actium in 31 BC unto the year 330, and then onward to 1453. Before the battle of Actium in 31 BC Mark Antony and Augustus Ceasar spoke lies at one table that did not prosper. Before the year 330, in 325 the Nicene Creed was adopted. Before the year 1453 the updated version of the very same Nicene Creed was adopted. Before 31 BC two political figures told lies at one table. In 325 the spiritual lies were told at one table. Those two witnesses identify the political and spiritual lies that were adopted in 1439 at the Council of Florence. That updated Nicene Creed was called the Decree of Union.

የምሥራቃዊ ሮም የትንቢታዊ መስመር መጀመሪያው (330) እና ፍጻሜው (1449–1453) በመጀመሪያውና በመጨረሻው ንጉሠ ነገሥት ቆስጠንጢኖስ ይወከላሉ። ቢዛንታይን ኢምፓየር ተብሎ የሚጠራው የምሥራቃዊ ሮም የትንቢታዊ መስመር አልፋና ኦሜጋ ከ31 ከክርስቶስ ልደት በፊት በአክቲየም ጦርነት ጀምሮ እስከ 330 ዓ.ም. ድረስ በበላይነት የተገዛችው የሦስት መቶ ስልሳ ዓመታት ኢምፔሪያል ሮም ፍጻሜ ጋር የተያያዘ ሲሆን ከዚያም እስከ 1453 ድረስ ይቀጥላል። 31 ከክርስቶስ ልደት በፊት ከአክቲየም ጦርነት በፊት ማርቆስ አንቶኒዮስና አውግስጦስ ቄሳር በአንድ ጠረጴዛ ላይ ሐሰት ተናገሩ፤ ነገር ግን አልተሳካላቸውም። ከ330 ዓ.ም. በፊት፣ በ325 ዓ.ም. የኒቂያ ሃይማኖት አዋጅ ተቀባ። ከ1453 ዓ.ም. በፊት የዚያው በጣም ያልተለየ የኒቂያ ሃይማኖት አዋጅ የታደሰ ቅጂ ተቀባ። ከ31 ከክርስቶስ ልደት በፊት ሁለት የፖለቲካ ሰዎች በአንድ ጠረጴዛ ላይ ሐሰት ተናገሩ። በ325 ዓ.ም. መንፈሳዊ ሐሰቶች በአንድ ጠረጴዛ ላይ ተነገሩ። እነዚያ ሁለት ምስክሮች በ1439 ዓ.ም. በፍሎረንስ ጉባኤ የተቀበሉትን የፖለቲካና የመንፈሳዊ ሐሰቶች ይለዩ ዘንድ ያመለክታሉ። ያ የታደሰው የኒቂያ ሃይማኖት አዋጅ “የኅብረት ድንጋጌ” ተብሎ ይጠራ ነበር።

The first waymark of lies at one table came before 31 BC, and was between two political factions of pagan Rome. The time appointed for those lies was 31 BC, and it consisted of Augustus, a symbol of Rome against a confederacy of a man and woman representing Egypt. The second set of lies was 325, and the time appointed was 330. The third set of lies was in 1439, and the time appointed was 1449–1453. Those at the table in 1439 represented western and eastern Rome, with eastern Rome seeking a political goal, by agreeing to a religious argument. 31 BC, followed by 330 and then 1453 represent a triple application of the line of Rome.

የ“በአንድ ማዕድ ላይ የተነገሩ ውሸቶች” የመጀመሪያው የመንገድ ምልክት ከ31 ዓ.ዓ.በ. በፊት ነበር፥ እናም በአረማዊቱ ሮም ሁለት የፖለቲካ ክፍሎች መካከል ነበር። ለእነዚያ ውሸቶች የተቀጠረው ዘመን 31 ዓ.ዓ.በ. ነበር፥ እርሱም አውግስጦስን፥ ከግብፅን የሚወክሉ ወንድና ሴት ጥምረት በተቃራኒው የሮም ምልክት የሆነ አድርጎ ያካተተ ነበር። ሁለተኛው የውሸቶች ስብስብ 325 ላይ ነበር፥ የተቀጠረውም ዘመን 330 ነበር። ሦስተኛው የውሸቶች ስብስብ በ1439 ነበር፥ የተቀጠረውም ዘመን 1449–1453 ነበር። በ1439 በማዕዱ ላይ የነበሩት ምዕራባዊትንና ምሥራቃዊትን ሮም ይወክሉ ነበር፥ ምሥራቃዊቱም ሮም በኃይማኖታዊ ክርክር መስማማት አማካይነት የፖለቲካ ግብ ትፈልግ ነበር። 31 ዓ.ዓ.በ.፥ ከዚያም 330፥ ከዚያም 1453 በመከተል የሮምን መስመር ሦስት ዕጥፍ ተግባራዊ ማድረግ ይወክላሉ።

The political threat of the alliance of Marc Antony and Cleopatra, typified the spiritual threat of the heresy of Arianism in 325, which in turn typified the political and religious threat of the Islamic Turks in 1439.

የማርክ አንቶኒና ክሊዮፓትራ ትብብር ያስከተለው የፖለቲካ አደጋ፣ በ325 ዓ.ም. የነበረውን የአርዮሳውያን ኑፋቄ መንፈሳዊ አደጋ በምሳሌነት ያመለክት ነበር፤ ይህም ደግሞ በ1439 ዓ.ም. የእስላማዊ ቱርኮችን የፖለቲካና የሃይማኖት አደጋ በምሳሌነት ያመለክት ነበር።

The doctrines of the Nicene Creed are lies and there is no truth in them. The document signed on July 6, 1439, at the Council of Florence was called the Decree of Union and represented the same lies and more. When the delegates returned to Constantinople in 1439, they were met with anger and accusations of betrayal. The saying went around: “Better the Turkish turban than the Pope’s mitre.”

የኒቂያ የእምነት መግለጫ ትምህርቶች ሐሰት ናቸው፤ በእነርሱም ውስጥ እውነት የለም። በ1439 ዓ.ም. ጁላይ 6 ቀን በፍሎረንስ ጉባኤ ላይ የተፈረመው ሰነድ “የኅብረት ድንጋጌ” ተብሎ ይጠራ ነበር፤ ይህም ያውን ሐሰትና ከዚያም የበለጠ የሚወክል ነበር። ልዑካኑ በ1439 ዓ.ም. ወደ ቆስጠንጢኖስ በተመለሱ ጊዜ፣ በቁጣና በክህደት ክሶች ተቀበሉአቸው። እንዲህ የሚል ንግግር በሕዝቡ መካከል ተሰራጨ፦ “ከጳጳሱ ሚትራ ይልቅ የቱርክ ጥምጣም ይሻላል።”

The union was signed mainly because the Byzantine Emperor desperately needed Western military help against the Ottomans. Once it became clear that very little (or no) military aid was coming, support for the union evaporated. In 1450–1451, several Eastern synods rejected the union, and after Constantinople fell in 1453, the union was completely abandoned. The ultimate outcome of the Decree of Union of Florence is considered by the Eastern Orthodox Church as a failed and rejected council. It is not recognized as valid. The Roman Catholic Church, however, still considers it a valid ecumenical council.

ሕብረቱ የተፈረመው በዋነኝነት የቢዛንታይን ንጉሠ ነገሥት ከኦቶማኖች ጋር በነበረው ግጭት ላይ ከምዕራቡ የሰራዊት ድጋፍ በእጅጉ ስለሚያስፈልገው ነበር። እጅግ ትንሽ ወይም ምንም ዓይነት የሰራዊት እርዳታ እንደማይመጣ ግልጽ ሆኖ ከታየ በኋላ፣ ለሕብረቱ የነበረው ድጋፍ ፈጽሞ ጠፋ። በ1450–1451 በርካታ የምሥራቅ ሲኖዶሶች ሕብረቱን ውድቅ አደረጉ፣ እና በ1453 ኮንስታንቲኖፕል ከወደቀች በኋላ ሕብረቱ ሙሉ በሙሉ ተተወ። የፍሎረንስ የሕብረት ድንጋጌ የመጨረሻ ውጤት በምሥራቃዊት ኦርቶዶክስ ቤተ ክርስቲያን ዘንድ ያልተሳካና ውድቅ የተደረገ ጉባኤ እንደሆነ ይቆጠራል። ትክክለኛ እንደሆነ አይታወቅም። ሆኖም የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን እስከ አሁን ድረስ ይህንን እንደ ትክክለኛ የዓለም አቀፍ ጉባኤ ትቆጥረዋለች።

We are setting the logic to understand how the prophetic characteristics of the second woe are repeated in the history of the third woe. The one-hundred-and-fifty-year prophecy of the first woe began on July 27, 1299 and ended on July 27, 1449.

እኛ የሁለተኛው ወዮ ትንቢታዊ ባሕርያት በሦስተኛው ወዮ ታሪክ ውስጥ እንዴት እንደሚደገሙ ለመረዳት የሚያስችለውን አመክንዮ እያቀናበርን ነው። የመጀመሪያው ወዮ የአንድ መቶ አምሳ ዓመት ትንቢት በሐምሌ 27 ቀን 1299 ተጀምሮ በሐምሌ 27 ቀን 1449 ተጠናቀቀ።

## 1449

1449

Constantine XI Palaiologos was born in 1404 and reigned from January, 1449 unto May 29, 1453. He was the final emperor of the Eastern Roman (Byzantine) Empire, which had lasted over 1,100 years. He bravely led the defense of Constantinople during the Ottoman siege in 1453 with only about 7,000 to 8,000 defenders against Mehmed II’s army of 80,000 plus. He died fighting on the city walls on May 29, 1453 when Constantinople finally fell. His body was never conclusively identified. His death marked the end of the Roman Empire (the last direct continuation of the empire founded by Augustus in 27 BC).

ቆንስታንጢኖስ ፲፩ ፓላዮሎጎስ በ1404 ተወለደ፣ ከጃንዋሪ 1449 እስከ ሜይ 29, 1453 ድረስም ነገሠ። እርሱ ከ1,100 ዓመታት በላይ የቆየችው የምሥራቅ ሮማውያን (ባይዛንታይን) መንግሥት የመጨረሻው ንጉሠ ነገሥት ነበር። በ1453 በኦቶማን ከበባ ጊዜ ቆንስታንጢኖፕልን ለመከላከል 80,000 በላይ ወታደሮች ካሉት የመህመድ ፪ ሠራዊት ጋር በተፋጠጠ ጊዜ፣ 7,000 እስከ 8,000 ያህል ተከላካዮች ብቻ እያሉት በጀግንነት መሪነት ሰጠ። ቆንስታንጢኖፕል በመጨረሻ በወደቀችበት በሜይ 29, 1453 ቀን፣ በከተማይቱ ቅጥሮች ላይ እየተዋጋ ሳለ ሞተ። አስከሬኑ ፈጽሞ በማያሻማ ሁኔታ ተለይቶ አልታወቀም። ሞቱም በ27 ከክርስቶስ በፊት በአውጉስጦስ የተመሠረተው መንግሥት የመጨረሻ ቀጥተኛ ቀጣይ የነበረችው የሮማ መንግሥት ፍጻሜ ሆነ።

He is remembered in Greek history and Orthodox tradition as a heroic figure — often called “the Marble Emperor” in legend (the belief that he will one day return to save Constantinople).

በግሪክ ታሪክና በኦርቶዶክስ ባህል ውስጥ እርሱ እንደ ጀግና ሰው ይታሰባል—በታሪካዊ ተረትም ብዙ ጊዜ “የእብነ በረድ ንጉሠ ነገሥት” ተብሎ ይጠራል (አንድ ቀን ተመልሶ መጥቶ ቆስጠንጢኖፕልን ያድናታል የሚል እምነት).

John VIII Palaiologos (1392–1448) was the second-to-last Byzantine Emperor who reigned from 1425–1448. He was the eldest son of Emperor Manuel II Palaiologos and the older brother of Constantine XI. John VIII spent most of his reign desperately trying to save the dying Byzantine Empire from the Ottomans. In 1439, he personally traveled to Italy and presided over the Council of Florence, where he and the Eastern Orthodox delegation temporarily agreed to reunite with the Roman Catholic Church and accept the Pope as head of the Church. Constantine the Great had also presided over the Council of Nicaea. John VIII hoped this union with the papacy would bring Western military help against the Turks, but the union was deeply unpopular back in Constantinople and ultimately failed. John VIII died in 1448 (of natural causes), just five years before Constantinople fell in 1453. His brother Constantine XI then became emperor and died defending the city.

ዮሐንስ ስምንተኛ ፓላዮሎጎስ (1392–1448) ከ1425–1448 ድረስ የነገሠ ከመጨረሻዎቹ ሁለት የባይዛንታይን ንጉሠ ነገሥታት መካከል አንዱ ነበር። እርሱ የንጉሠ ነገሥት ማኑኤል ሁለተኛ ፓላዮሎጎስ የበኩር ልጅ እና የቆስጠንጢኖስ አሥራ አንደኛ ታላቅ ወንድም ነበር። ዮሐንስ ስምንተኛ አብዛኛውን የንግሥናውን ዘመን ከኦቶማኖች የሚያጠፋ ሁኔታ ውስጥ የገባውን እየሞተ ያለውን የባይዛንታይን መንግሥት ለማዳን በእጅጉ በተስፋ እጦት ተጥሮ አሳለፈ። በ1439 እርሱ በግል ወደ ጣልያን ተጓዘ እና በፍሎሬንስ ምክር ቤት ላይ መሪነት አድርጎ ተቀመጠ፤ በዚያም እርሱና የምሥራቃዊ ኦርቶዶክስ ልዑካን ከሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ጋር እንደገና ለመኔრთიანት እና ጳጳሱን የቤተ ክርስቲያን ራስ እንደሆነ ለመቀበል ለጊዜው ተስማሙ። ታላቁ ቆስጠንጢኖስም ደግሞ በኒቂያ ጉባኤ ላይ መሪነት አድርጎ ተቀምጦ ነበር። ዮሐንስ ስምንተኛ ከጳጳሳቱ መንበር ጋር የሚደረገው ይህ አንድነት በቱርኮች ላይ ከምዕራቡ ዓለም ወታደራዊ እርዳታ እንዲያመጣ ተስፋ አድርጎ ነበር፤ ነገር ግን ይህ አንድነት በቆስጠንጢኖፕል በተመለሱ ጊዜ እጅግ የማይወደድ ነበርና በመጨረሻም አልተሳካም። ዮሐንስ ስምንተኛ በ1448 በተፈጥሯዊ ምክንያት ሞተ፤ ይህም ቆስጠንጢኖፕል በ1453 ከወደቀችበት ጊዜ አምስት ዓመት ብቻ በፊት ነበር። ከዚያ በኋላ ወንድሙ ቆስጠንጢኖስ አሥራ አንደኛ ንጉሠ ነገሥት ሆነ እና ከተማይቱን ሲከላከል ሞተ።

When John VIII died in 1448, his brother Constantine XI was chosen as successor. By 1448 the Byzantine Empire was a tiny vassal state, and the Ottomans had significant influence over who sat on the throne in Constantinople. On July 27, 1449, a very significant political event occurred in the final years of the Byzantine Empire. The Byzantine Emperor John VIII Palaiologos had died earlier in 1448. His brother, Constantine XI Palaiologos (the last emperor), was proclaimed emperor in Constantinople. However, before Constantine XI officially ascended the throne, he sent ambassadors to the Ottoman Sultan (Murad II) and requested permission to reign. The Sultan granted that permission, and only then was Constantine XI formally crowned and recognized as emperor. This act was seen as the voluntary surrender of Byzantine independence. For the first time, a Byzantine emperor openly acknowledged that he ruled only by permission of the Ottoman Turks. Just four years later, in 1453, Constantinople fell to the Ottomans.

ዮሐንስ ስምንተኛ በ1448 በሞተ ጊዜ፣ ወንድሙ ቆስጠንጢኖስ አሥራ አንደኛ ተተኪው ሆኖ ተመረጠ። በ1448 ዓ.ም. የባይዛንታይን ግዛት እጅግ ትንሽ የተገዥ መንግሥት ሆኖ ነበር፣ ኦቶማኖችም በቆስጠንጢኖፕል ዙፋን ላይ ማን እንደሚቀመጥ ላይ ከፍተኛ ተጽእኖ ነበራቸው። በሐምሌ 27 ቀን 1449 ዓ.ም.፣ በባይዛንታይን ግዛት የመጨረሻ ዓመታት ውስጥ እጅግ ጠቃሚ የፖለቲካ ክስተት ተከሰተ። የባይዛንታይን ንጉሠ ነገሥት ዮሐንስ ስምንተኛ ፓሌኦሎጎስ ከዚያ በፊት በ1448 ዓ.ም. ሞቶ ነበር። ወንድሙ ቆስጠንጢኖስ አሥራ አንደኛ ፓሌኦሎጎስ (የመጨረሻው ንጉሠ ነገሥት) በቆስጠንጢኖፕል ንጉሠ ነገሥት መሆኑ ተነገረ። ነገር ግን፣ ቆስጠንጢኖስ አሥራ አንደኛ በይፋ ዙፋኑን ከመውረሱ በፊት፣ ወደ ኦቶማን ሱልጣን (ሙራድ ሁለተኛ) መልእክተኞችን ልኮ እንዲነግሥ ፈቃድ ጠየቀ። ሱልጣኑም ያንን ፈቃድ ሰጠው፣ ከዚያም በኋላ ብቻ ቆስጠንጢኖስ አሥራ አንደኛ በሥርዓት ዘውድ ተጫነለት እና እንደ ንጉሠ ነገሥት እውቅና ተሰጠው። ይህ ድርጊት የባይዛንታይን ነጻነት በፈቃድ እንደ ተላለፈ ተቆጠረ። ለመጀመሪያ ጊዜ፣ አንድ የባይዛንታይን ንጉሠ ነገሥት በግልጽ ሁኔታ በኦቶማን ቱርኮች ፈቃድ ብቻ እንደሚገዛ አመነ። ከአራት ዓመታት ብቻ በኋላ፣ በ1453 ዓ.ም. ቆስጠንጢኖፕል በኦቶማኖች እጅ ወደቀች።

Three hundred and ninety-one years and fifteen days after July 27, 1449, on August 11, 1840, the Turks sought protection from Egypt by submitting to the four great European powers, thus fulfilling the prophecy of an hour, day, month and year. We have now set the logic in place to apply the first and second woe at the soon coming Sunday law. Peter as a symbol of the one hundred and forty-four thousand represents the movement of the third angel and William Miller represents the movement in the first and second angels. Both movements are associated with “keys.”

ከ1449 ዓ.ም. ጁላይ 27 በኋላ ሦስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመትና አሥራ አምስት ቀን ሲሆን፣ በ1840 ኦገስት 11 ቱርኮች ለግብፅ መከላከያ ለማግኘት ራሳቸውን ለአራቱ ታላላቅ የአውሮፓ ኃይሎች አሳልፈው በመስጠት፣ የአንድ ሰዓትና የአንድ ቀንና የአንድ ወርና የአንድ ዓመት ትንቢት ፍጻሜ ሆነ። አሁን የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን ወዮ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ላይ ለመተግበር አመክንዮውን አስቀምጠናል። ጴጥሮስ፣ እንደ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ምልክት፣ የሦስተኛውን መልአክ እንቅስቃሴ ይወክላል፤ ዊልያም ሚለርም በመጀመሪያውና በሁለተኛው መላእክት ውስጥ ያለውን እንቅስቃሴ ይወክላል። ሁለቱም እንቅስቃሴዎች “ቁልፎች” ጋር የተያያዙ ናቸው።

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> የዳዊትንም ቤት ቁልፍ በትከሻው ላይ አኖራለሁ፤ እርሱም ይከፍታል እንጂ የሚዘጋ የለም፤ ይዘጋልም እንጂ የሚከፍት የለም። ኢሳይያስ 22፥22።

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:18, 19.

> እኔም ደግሞ እልሃለሁ፤ አንተ ጴጥሮስ ነህ፥ በዚህም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አያሸንፏትም። የሰማያትንም መንግሥት ቁልፎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስረው ሁሉ በሰማያት የታሰረ ይሆናል፥ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማያት የተፈታ ይሆናል። ማቴዎስ 16፥18፣ 19።

We will approach the battle of Nineveh in the next article as the “key” that not only opens the bottomless pit, but as the prophetic key that aligns the entire testimony of Daniel eleven into perfect order. In Miller’s dream the “key” attached to the casket was Miller’s method of Bible study. Proof texting of the Millerite history combined with “line upon line” in the history of the third angel is the key that allows the key of Revelation nine to unlock and align the hidden history of verse forty’s external message into order.

በሚቀጥለው ጽሑፍ የነነዌን ጦርነት የጥልቁን ጕድጓድ ብቻ የሚከፍት “ቁልፍ” ብቻ ሳይሆን፣ የዳንኤል አሥራ አንድ ምስክርነትን በሙሉ ወደ ፍጹም ሥርዓት የሚያስተካክል ትንቢታዊ ቁልፍ እንደሆነ እንቀርባለን። በሚለር ሕልም ውስጥ ከሣጥኑ ጋር የተያያዘው “ቁልፍ” የሚለር የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ዘዴ ነበር። የሚለራውያንን ታሪክ በማስረጃ ጥቅሶች ማጣቀስ ከሦስተኛው መልአክ ታሪክ ውስጥ “መስመር በላይ መስመር” ጋር ተዳምሮ፣ የራእይ ዘጠኝ ቁልፍ የአርባኛው ቁጥር ውጫዊ መልእክት ስውር ታሪክን ከፍቶ ወደ ሥርዓት እንዲያስገባ የሚያስችል ቁልፍ ነው።

We will continue our considerations in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ግምቶቻችንን እንቀጥላለን።

> “To the prophet the wheel within a wheel, the appearances of living creatures connected with them, all seemed intricate and unexplainable. But the hand of Infinite Wisdom is seen among the wheels, and perfect order is the result of its work. Every wheel works in perfect harmony with every other.” Testimonies to Ministers, 214.

> «ለነቢዩ በመንኮራኩር ውስጥ ያለው መንኮራኩር፣ ከእነርሱም ጋር የተያያዙት የሕያዋን ፍጥረታት መታየቶች፣ ሁሉም ውስብስብና የማይገለጹ መስለው ታዩ። ነገር ግን በመንኮራኩሮቹ መካከል የማያልቅ ጥበብ እጅ ትታያለች፣ ከሥራዋም ፍጹም ሥርዓት ይፈጠራል። እያንዳንዱ መንኮራኩር ከሌላው ሁሉ ጋር በፍጹም መስማማት ይሠራል።» Testimonies to Ministers, 214.

Back to Articles