Article

# መጽሐፈ ኢዮኤልና ሎዶቅያዊት የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ሰላሳ

ቁጥር ሠላሳ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

በማቴዎስ መጽሐፍ ውስጥ ያሉት የመሲሓዊ ፍጻሜዎች የፍጻሜውን ዘመን የመንገድ ምልክት፣ መልእክቱ መደበኛ መሆኑን የሚያመለክት የመንገድ ምልክት፣ የ9/11 የመንገድ ምልክት ሁለት ምስክሮችን—አንዱ ለሎዶቅያ የሚቀርበው የውስጥ መልእክት ምስክር ሲሆን ሌላው ደግሞ የእስልምና ሽብርተኝነት የውጭ መልእክት ነው—ያካትታሉ። የ9/11 የመንገድ ምልክት በማቴዎስ ውስጥ ካሉት ከአሥራ ሁለቱ የመሲሓዊ ፍጻሜዎች መካከል በሁለቱ መወከሉ ተገቢ ነው፤ ምክንያቱም 9/11 ሁሌም ድርብነት ያለበትን የሁለተኛው መልአክ መልእክት ያካትታልና። የ2020 ጁላይ 18 ሞት የተመለከትነው አምስተኛው የመንገድ ምልክት ነበር፤ ከዚያም በ2023 ጁላይ የበረሃው ድምፅ ስድስተኛው ሆነ፣ የ2024 ትንሣኤም ሰባተኛው ነበር። ስምንተኛው የመሲሓዊ ፍጻሜ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነው።

## ስምንተኛው መሲሓዊ የመንገድ ምልክት የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነው።

> ይህም ሁሉ በነቢዩ እንዲህ ሲል የተነገረው እንዲፈጸም ሆነ፤ “ለጽዮን ልጅ ንገሩ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ ትሑት ሆኖም በአህያ ላይ፥ በአህያም ውርንጫ በሆነ በግልገል ላይ ተቀምጦ።” ማቴዎስ 21፥4-5።

## ትንቢት

> እጅግ ደስ ይበልሽ፣ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ ጮኺ፣ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ እርሱ ጻድቅ ነው፥ ማዳንንም ያመጣል፤ ትሑትም ነው፥ በአህያም ላይ ተቀምጦ፥ በውርንጫዋም በአህያ ግልገል ላይ ይጋልባል። ዘካርያስ 9፥9።

> “ከዚያ በፊት ከአምስት መቶ ዓመታት በፊት ጌታ በነቢዩ ዘካርያስ አማካይነት እንዲህ ብሎ ነበር፤ ‘እጅግ ደስ ይበልሽ፥ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ ጩኺ፥ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ። እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል። እርሱ ጻድቅ ነው፥ መዳንም ያለው ነው፤ ትሑትም ነው፥ በአህያ ላይ፥ በውርንጫዋም በአህያ ግልገል ላይ ተቀምጦ ይመጣል።’ [ዘካርያስ 9:9] ደቀ መዛሙርቱ ክርስቶስ ወደ ፍርድና ወደ ሞት እየሄደ እንደ ነበር ቢያውቁ፥ ይህን ትንቢት ሊፈጽሙ ባልቻሉ ነበር።”

> “በእንዲሁም ሁኔታ፣ ሚለርና ባልደረቦቹ ትንቢትን ፈጸሙ፣ እናም መንፈሳዊ መገለጥ ለዓለም ሊሰጥ እንደሚገባ አስቀድሞ የተናገረውን መልእክት ሰጡ፤ ነገር ግን የሚያመለክቱትን ትንቢቶች በሙሉ ቢያስተውሉ ኖሮ፣ ስለ እነርሱ ተስፋ መቁረጥ የሚገልጹትንና ጌታ ከመምጣቱ በፊት ለሕዝቦች ሁሉ ሊሰበክ የሚገባውን ሌላ መልእክት የሚያቀርቡትን ትንቢቶች በሙሉ ቢረዱ ኖሮ፣ ያንን መልእክት ሊሰጡ አይችሉም ነበር። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች በትክክለኛው ጊዜ ተሰጡ፣ እግዚአብሔርም በእነርሱ እንዲፈጽም ያሰበውን ሥራ ፈጸሙ።” The Great Controversy, 405.

የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ያልተገባ መረዳት በክርስቶስ የድል መግቢያ ታሪክ ውስጥ ተካትቶ ነበር፣ እንዲሁም በ1844 የተነገረው የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት አቻ ታሪክ ውስጥም ነበር። አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ “የእነርሱን ተስፋ መቁረጥ የሚያመለክቱትን ትንቢቶች” እንዲረዱ ይጠበቅባቸዋል። ዮሐንስ በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ በቅድሚያ እንዲህ ተነግሮታል፤ በአፉ ውስጥ ጣፋጭ የሚሆነው የታናሹ መጽሐፍ መልእክት መራራ እንደሚሆን።

> “ጌታ የመራንበትን መንገድ፣ እና በባለፈው ታሪካችን የሰጠንን ትምህርት ካልረሳን በቀር፣ ስለ ወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም።” Life Sketches, 196.

ባለፈው ጊዜ የነበረው “የጌታ መሪነት” ከሌሎች የአምላካዊ እንክብካቤ ተግባሮች መካከል፣ በቁጥሮች ውስጥ የነበረን ስህተት እጁ በመሸፈን እንደ ተወከለ ይቆጠራል፤ ምክንያቱም ሚለራውያን ተስፋ መቁረጣቸውን አስቀድሞ እንዲረዱ የተሻለ አልነበረም፣ ከዚህ በላይም ደግሞ ደቀ መዛሙርቱ በመስቀሉ ላይ ያጋጠማቸውን ተስፋ መቁረጥ ንጥረ ነገሮቹን ሁሉ እንዲረዱ ያልተገባ እንደነበረው ነው። ነገር ግን የእኩለ ሌሊት ጩኸት አዋጅ ታሪክ ወደ ሰማይ የሚመራው ብርሃን ራሱ እንደሆነ ተለይቶ ይታወቃል፤ ይህም በኤለን ዋይት እጅግ የመጀመሪያዋ ራእይ ውስጥ ተጠቅሷል። መቶ አርባ አራት ሺህ የደቀ መዛሙርቱንና የሚለራውያኑን ተስፋ መቁረጦች ማስተዋል ይገባቸዋል። ያንን ብርሃን መቃወም ከመንገዱ መውደቅ ነው።

> “በመንገዱ መጀመሪያ ከኋላቸው ደማቅ ብርሃን ተተክሎ ነበር፤ አንድ መልአክም ይህ ‘የእኩለ ሌሊት ጩኸት’ እንደሆነ ነገረኝ። ይህ ብርሃን በመንገዱ ሁሉ ላይ ይበራ ነበር፤ እንዳይሰናከሉም ለእግራቸው ብርሃን ይሰጥ ነበር።”

> “ዓይኖቻቸውን ከፊታቸው ቀድሞ ቆሞ ወደ ከተማይቱ በሚመራቸው በኢየሱስ ላይ በጽናት ተቀንብረው ቢጠብቁ ደህና ነበሩ። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አንዳንዶች ደከሙ፥ ከተማይቱም እጅግ ሩቅ ናት አሉ፤ ከዚህ በፊት ገብተውባት ይሆናል ብለውም ጠበቁ። ከዚያም ኢየሱስ የክብሩን ቀኝ ክንዱን ከፍ በማድረግ ያበረታቸው ነበር፤ ከክንዱም አንድ ብርሃን ወጣ፥ በአድቬንቲስቶች ሰራዊት ላይም እየተወዛወዘ አለፈ፤ እነርሱም ‘ሃሌሉያ!’ ብለው ጮኹ። ሌሎች ግን ከኋላቸው ያለውን ብርሃን በድፍረት ካዱ፥ እስከዚህ ድረስ የመራቸው እግዚአብሔር አይደለም አሉ። ከኋላቸው ያለው ብርሃን ጠፋ፥ እግራቸውንም በፍጹም ጨለማ ውስጥ ተወ፤ ተሰናከሉም፥ ከምልክቱና ከኢየሱስ እይታቸውን አጡ፥ ከመንገዱም ወድቀው ወደ ታች ባለው ጨለማና ክፉ ዓለም ወረዱ።” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

ስምንተኛው መንገድ ምልክት በክርስቶስ ወደ ኢየሩሳሌም በክብር መግባቱ እንደ ምሳሌ የተገለጠው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነው።

> “የእኩለ ሌሊት ጩኸት የተሸከመው በክርክር እጅግ አልነበረም፤ ምንም እንኳ የቅዱሳን መጻሕፍት ማስረጃ ግልጽና የማያሻማ ነበር። ከእርሱ ጋር ነፍስን የሚነቃቃ አስገዳጅ ኃይል ነበረ። ጥርጣሬ አልነበረም፥ ጥያቄም አልነበረም። ክርስቶስ በድል ወደ ኢየሩሳሌም በገባበት ጊዜ፣ በዓሉን ለማክበር ከምድሪቱ ሁሉ የተሰበሰቡት ሕዝብ ወደ ደብረ ዘይት ተመሙ፤ እነርሱም ኢየሱስን የሚሸኙትን ጭፍራ በተቀላቀሉ ጊዜ የሰዓቱን መንፈስ ተቀብለው፣ ‘በጌታ ስም የሚመጣ ብፁዕ ነው!’ የሚለውን ጩኸት እንዲበረታ ረዱ። [ማቴዎስ 21፥9።] እንዲሁም በአድቬንቲስቶች ስብሰባዎች የሚጎርፉ ያላመኑ ሰዎች—አንዳንዶቹ ከጉጉት፣ አንዳንዶቹም ለማሾፍ ብቻ—‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል!’ የሚለውን መልእክት የሚያጅበውን አሳማኝ ኃይል ተሰማቸው።” የትንቢት መንፈስ፣ ቅጽ 4፣ 250፣ 251።

በዘመኑ ፍጻሜ ጥበበኛ ድንግል ለመሆን፣ በትንቢታዊ አስፈላጊነት እነዚያ ጥበበኛ ድንግሎች ቅሬታ እንዲደርስባቸው ይጠይቃል፤ ይህም በተራው የምሳሌውን የመዘግየት ጊዜ ያስገባል። የዚያን የመዘግየት ጊዜ ልምድ ሳይኖርህ ጥበበኛም ሆነ ሰነፍ ድንግል አይደለህም።

> “በማቴዎስ 25 የተጠቀሰው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ተሞክሮ ያብራራል።” The Great Controversy, 393.

በማንኛውም ሁኔታ፣ በመጨረሻው ዘመን ያሉት ጥበበኛ ድንግልናዎች ከ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 19 ጋር የሚመሳሰል ተስፋ መቁረጥ ልምምድ ማለፍ አለባቸው፤ ምክንያቱም የምሳሌው ልምምድ በራእይ ውስጥ ዮሐንስ እንደ ድንግልናዎች የሚጠራቸው የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ልምምድ ነው።

> እነዚህ በሴቶች ያልረከሱ ናቸው፤ ድንግል ናቸውና። እነዚህ በጉ ወደሚሄድበት ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። እነዚህ ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኩራት እንዲሆኑ ከሰዎች መካከል የተቤዡ ናቸው። ራእይ 14፥4።

ስንት የክርስቶስ ምሳሌዎች በቀጥታና በተለይ እስከ ፊደሉ ድረስ እንደሚፈጸሙ ተለይተው ተገልጠዋል? እያንዳንዱ ምሳሌ እስከ ፊደሉ ድረስ ይፈጸማል፤ ነገር ግን የአሥሩ ደናግል ምሳሌ በተለይ “እስከ ፊደሉ ድረስ” በቀድሞውና በወደፊቱ እንደሚፈጸም ቀርቦ ተገልጦአል። ይህም ከ1844 ጀምሮ ሚካኤል እስኪነሣ እና የሰው የምሕረት ጊዜ እስኪዘጋ ድረስ የአሁን እውነት ሆኖ ከሚቀጥለው ሦስተኛው መልአክ ጋር ተመስሎአል።

> «ብዙ ጊዜ አሥሩ ድንግል ስለሚነገረው ምሳሌ ትኩረቴ ይመራል፤ ከእነርሱ አምስቱ ጥበበኞች ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በትክክለኛው ፊደል ሁሉ ተፈጽሟል እና ይፈጸማልም፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተፈጻሚነት አለውና፣ እንዲሁም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል እና የዘመን ፍጻሜ እስከሚደርስ ድረስ የአሁኑ እውነት ሆኖ መኖሩን ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.

እስከ ዘመን መጨረሻ ድረስ፣ የአሥሩ ድንግል ምሳሌ የአሁን እውነት ነው፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸትም ደግሞ በትክክል እንደ ቃሉ እንደገና ይፈጸማል።

> “ክፋት በውስጡ የተኛ፣ በማታለልና በስህተት፣ በሞትም ጥላ ውስጥ የሚገኝ አንድ ዓለም አለ፤—ተኝቶአል፣ ተኝቶአል። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው እነማን ናቸው? የትኛው ድምፅ ሊደርስባቸው ይችላል? አእምሮዬ ወደ ፊት ወደሚሆነው ተወሰደ፣ ምልክቱም በሚሰጥበት ጊዜ። ‘እነሆ፣ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትገናኙት ውጡ።’ ነገር ግን አንዳንዶች መብራቶቻቸውን ለመሙላት ዘይቱን ለማግኘት ዘግይተው ይሆናሉ፣ እናም በጣም ዘግይተው ያን ባህርይ፣ በዘይቱ የተመሰለውን፣ ሊተላለፍ የማይችል መሆኑን ያገኙታል።” Review and Herald, February 11, 1896.

የእኩለ ሌሊት ጩኸት በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ አድማስ ላይ ያለው ቀጣዩ መለያ ምልክት ነው። ያ መለያ ምልክት ከእሑድ ሕግ በፊት በታማኞቹ ላይ የሚጀምር ስደት ጋር ይታጀባል። ያ ስደት ውጫዊም ነው፣ ውስጣዊም ነው፤ ውስጣዊውም ስደት ሁለት የተለዩ ምልክቶችን ያካትታል። ከእነዚህ ምልክቶች አንዱ ይሁዳ ነው፣ ሌላው ሸንጎው ነው።

## ዘጠነኛው መሲሓዊ የመንገድ ምልክት በ30 ብር መክዳት ነው።

> በዚያን ጊዜ በነቢዩ ኤርምያስ የተነገረው ተፈጸመ፥ እንዲህ ሲል፤ “ሰላሳውን ብር፥ የተገመተውን ዋጋ፥ ከእስራኤል ልጆች የተገመተውን ወሰዱ፤ ጌታም እንዳዘዘኝ ለሸክላ ሠሪው እርሻ ሰጡት።” ማቴዎስ 27፥9፡10։

## ትንቢት

> እኔም እንዲህ አልኋቸው፦ መልካም መስሎአችሁ ከሆነ፥ ዋጋዬን ስጡኝ፤ ካልሆነም ተዉት። እነርሱም ለዋጋዬ ሠላሳ ብር መዘኑልኝ። እግዚአብሔርም እንዲህ አለኝ፦ እኔ በእነርሱ የተገመትሁበትን የክብር ዋጋ ወደ ሸክላ ሠሪው ጣለው። እኔም ሠላሳውን ብር ወስጄ በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ ወደ ሸክላ ሠሪው ጣልሁት። ዘካርያስ 11፥12, 13።

የይሁዳ ክህደት የሐሰተኛ ካህናትን ክህደት ይወክላል፤ ምክንያቱም ቁጥር 30 የካህናትን ዕድሜ ይወክላል። ካህናቱም፣ እነርሱም ደግሞ ሌዋውያን ሲሆኑ፣ በኪዳኑ መልእክተኛ እንደ ወርቅና ብር ይነጻሉ። የይሁዳ ሠላሳ ብር የሐሰተኛ ካህናትን በእሁድ ሕግ ጊዜ መንጻት ይወክላል፤ ምንም እንኳ ይሁዳ ከመስቀሉ ትንሽ ቀደም ብሎ ቢሞትም፣ ያ ግን አሁንም ያው ቀን ነበር። ይሁዳ የሸንጎው ምልክት አይደለም፤ እርሱ ከክርስቶስ ደቀ መዛሙርት መካከል ነው ተብሎ የታሰበ አንድ ሰው ምልክት ነው።

እንደ ክርስቶስ ደቀ መዝሙር፣ እርስዎ የኢየሱስ ቅብዓት ደቀ መዝሙር ነበሩ። በጥምቀቱ ጊዜ የተሰጠው ቅብዓት የኢየሱስን ስም ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ለወጠው፤ ምክንያቱም “ክርስቶስ” ማለት የተቀባ ሰው ማለት ነው። ስሙም በዚያን ጊዜ ተለወጠ፥ ምክንያቱም ከብዙዎች ጋር ለአንድ ሳምንት ኪዳኑን ሊያጸና ያን ጊዜ ነበር፤ የኪዳን ግንኙነትም ዋና ምልክት የተለወጠ ስም ነው። ኢየሱስ በጥምቀቱ ጊዜ በኃይል ተቀባ። የክርስቶስ ደቀ መዝሙር መሆን ማለት የጥምቀቱ ደቀ መዝሙር መሆን ማለት ነበር። በጥምቀቱ ጊዜ ነበር በኃይል የተቀባው። በማቴዎስ 16፥18 ላይ በጴጥሮስ የተነገረው መግለጫ በክርስቲያናዊ ሥነ መለኮት ዓለም “የክርስቲያን መናዘዝ” ተብሎ ይታወቃል። ይህ በሥነ መለኮት ባለሙያዎችና በምሁራን መካከል ለውይይት ከሚቀርቡ ታላላቅ ርዕሶች አንዱ ነው። በአጠቃላይ፣ የሥነ መለኮት ባለሙያዎችና የምሁራን ውይይት ምንም ወይም ምናልባት አነስተኛ ጠቀሜታ ያለውን ነገር ይለይታል፤ ነገር ግን ነጥቡ ይህ ነው፥ ክርስትና ኢየሱስ በተቀባ ጊዜ ያን ጊዜ መሲሕ እንደ ሆነ ይረዳል።

> እርሱም፦ እናንተ ግን እኔን ማን ነኝ ትላላችሁ? አላቸው። ስምዖን ጴጥሮስም መልሶ፦ አንተ ክርስቶስ ነህ፥ የሕያው አምላክ ልጅ። አለ። ማቴዎስ 16፥15፣ 16።

የጴጥሮስ የመጀመሪያ ስም ያንኑ እውነት ያስተላልፍ ነበር፤ ምክንያቱም ስምዖን በርዮና ማለት “የርግብን መልእክት የሚሰማ ሰው” ማለት ነው፤ ይህም የጥምቀቱ መልእክት ነበር። ጥምቀቱ ከ9/11 ጋር ይጣጣማል፥ ይሁዳም በአንድ ወቅት ስለ 9/11 ግንዛቤ እንዳላቸው የተናገሩ ነገር ግን በመንገዱ ላይ መስመራቸውን የሚያጡ እነዚያን ይወክላል። ይሁዳ የሳንሄድሪን ምልክት አይደለም፥ ምክንያቱም እነርሱ የሎዶቅያ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያንን ይወክላሉና። ይሁዳ ለሳንሄድሪን ምስክር ሰጥቶ ነበር፥ ነገር ግን የሳንሄድሪን ዓመፅ ምልክት ከይሁዳ ዓመፅ ምልክት የተለየ ነው። የሳንሄድሪን ዓመፅ በሚከተለው ሕልም ውስጥ ተገልጿል።

> «ጽሑፎቼን ሰበሰብሁ፥ ጉዞአችንንም ጀመርን። በመንገድ ላይ በኦሬንጅ ሁለት ስብሰባዎችን አደረግን፤ ቤተ ክርስቲያኒቱም እንደ ተጠቀመችና እንደ ተበረታታች ማስረጃ ነበረን። እኛ ራሳችንም በጌታ መንፈስ ታደስን። በዚያች ሌሊት በሕልሜ በባትል ክሪክ እንዳለሁ፥ በደጁ ጎን ካለው የብርጭቆ መስኮት ወደ ውጭ እየተመለከትሁ እንዳለሁ፥ ሁለት ሁለት ሆነው ወደ ቤቱ እየተጓዙ የሚመጡ ቡድን አየሁ። ፊታቸው ጽኑና ቍርጥ ውሳኔ ያለባቸው ይመስሉ ነበር። በደንብ አውቃቸው ነበር፤ እነርሱንም ለመቀበል የእንግዳ ክፍሉን በር ልከፍት ተመለስሁ፤ ነገር ግን ደግሜ ልመለከት አሰብሁ። ትዕይንቱ ተለውጦ ነበር። አሁን ያ ቡድን የካቶሊክ ሰልፍ መልክ አሳየ። አንዱ በእጁ መስቀል ይዞ ነበር፥ ሌላውም በትር። እነርሱም እየቀረቡ ሳሉ፥ በትር የተሸከመው ቤቱን ዙሪያ ክብ እየሰራ ሦስት ጊዜ እንዲህ አለ፤ “ይህ ቤት ታግዷል። ንብረቱ ሊወረስ ይገባል። በቅዱስ ሥርዓታችን ላይ ተናግረዋል።” ፍርሃት ያዘኝ፥ በቤቱም ውስጥ ሮጬ ከሰሜን በር ወጣሁ፤ ከዚያም እራሴን አንዳንዶቹን የማውቃቸው በነበሩበት ቡድን መካከል አገኘሁ፤ ነገር ግን እንዳይከዱኝ ስለ ፈራሁ አንዲት ቃል እንኳ ልናገር አልደፈርሁም። ወደ ማንም ሳልገናኝ እየተመለስሁ የተራቀቀ ስፍራ ፈለግሁ፥ በዚያም ማልቀስና መጸለይ እችል ዘንድ፥ የተጣደፉና መርማሪ ዓይኖች በየማዕዘኑ እንዳይገጥሙኝ። ብዙ ጊዜም እንዲህ እያልሁ እደግም ነበር፤ “ይህን ብቻ ልረዳ ብችል! ምን እንደ ተናገርሁ ወይም ምን እንዳደረግሁ ቢነግሩኝ!”»

> “ንብረታችን ሲወረስ ሳይ እጅግ አለቀስሁ እና ጸለይሁ። በዙሪያዬ ካሉት ሰዎች እይታ ውስጥ ለእኔ ርኅራኄ ወይም አዘኔታ ማንበብ ሞከርሁ፤ ከሰዎችም መታየታቸውን ካልፈሩ ያናግሩኝና ያጽናኑኝ ይሆናል ብዬ ያሰብኋቸውን የበርካታ ሰዎች ፊት ተመለከትሁ። ከሕዝቡ መካከል ለማምለጥ አንድ ሙከራ አደረግሁ፤ ነገር ግን እንደምጠበቅ ባየሁ ጊዜ ሐሳቤን ደበቅሁ። በታላቅ ድምፅ ማልቀስ ጀመርሁ እና እንዲህ አልሁ፦ ‘ምን እንዳደረግሁ ወይም ምን እንዳልሁ ብቻ ቢነግሩኝ!’ በዚያው ክፍል በአልጋ ላይ ተኝቶ የነበረው ባለቤቴ እኔ በታላቅ ድምፅ ሳለቅስ ሰምቶ አነቃኝ። ትራሴ በእንባ እርጥብ ነበር፥ የተስፋ መቁረጥም ከባድ ጭንቀት በመንፈሴ ላይ ነበረ።” Testimonies, volume 1, 577, 578.

ነቢያት የኖሩበትን ዘመን ከሚናገሩት ይልቅ ስለ ኋለኛው ዘመን የበለጠ እንደሚናገሩ የሚለውን መርህ ሲተገብር፣ ለሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪዎች እጅግ ጽኑ የሆነ ጥያቄ ያስነሣል። እህት ዋይት “ጽሑፎቼን” “ሰበሰበች” እና ወደ ባትል ክሪክ የመመለስ ጉዞ ጀመረች። ባትል ክሪክ በዚያን ጊዜ የሥራው ልብ ነበረ፣ ዛሬ ታኮማ ፓርክ እንደሆነው፣ ወይም በክርስቶስ ዘመን ኢየሩሳሌም እንደነበረችው። ስለ ጽሑፎቿ እያጋጠማት የነበረ ትግል ካቀረበች በኋላ፣ ለጉዞው ጽሑፎቿን ሰበሰበች። የሕልሟ አውድ ስለ ጽሑፎቿ ነው። ትግሉም በራይት ከተማ ውስጥ ተካሄደ።

> “በዋይት እያለን ለቁጥር 11 የነበረውን የእኔን የእጅ ጽሑፍ ወደ ህትመት ቢሮ ልከን ነበር፤ እኔም ከስብሰባ ውጭ በምገኝበት ጊዜ ሁሉ ለቁጥር 12 የሚሆን ጽሑፍ በመጻፍ ከሞላ ጎደል በእያንዳንዱ ቅጽበት እንደገና ኃይል እያገኘሁ ነበር። በዋይት ላለችው ቤተ ክርስቲያን ስሠራ ሳለሁ የሥጋዬም ሆነ የአእምሮዬ ኃይሎች እጅግ ተጨንቀው ነበር። ዕረፍት እንዳስፈለገኝ ይሰማኝ ነበር፤ ነገር ግን እፎይታ የማገኝበትን ምንም አጋጣሚ ማየት አልቻልሁም። በሳምንት ብዙ ጊዜ ለሕዝቡ እናገር ነበር፤ ብዙ ገጾችም የግል ምስክርነቶችን እጽፍ ነበር። የነፍሳት ሸክም በላዬ ነበር፤ የሚሰማኝም ኃላፊነት እጅግ ታላቅ ስለ ነበረ፣ በየሌሊቱ ከጥቂት ሰዓታት በላይ እንቅልፍ ማግኘት አልቻልሁም።”

> እንዲህ ስናገርና ስጽፍ እየደከምሁ ሳለሁ፣ ከባትል ክሪክ የሚያሳዝኑ ዓይነት ደብዳቤዎች ደረሱኝ። እነርሱን ሳነብ በመንፈሴ ሊገለጽ የማይችል ጭንቀት ተሰማኝ፤ ይህም እስከ አእምሮ ሥቃይ ድረስ የደረሰ ሆኖ፣ ለአጭር ጊዜ ሕያው ኃይሌን እንደሚያሽመደምድ መሰለ። ለሦስት ሌሊት ከቶ ማለት ይቻላል አልተኛሁም። ሐሳቦቼ ተረብሰውና ተቸግረው ነበር። ስሜቴን ከባሌና ከእኛ ጋር ካሉት ርኅሩኅ ቤተሰቦች በተቻለኝ መጠን ሸሸግሁት። ከቤተሰቡ ጋር በጠዋትና በማታ አምልኮ ስተባበር፣ ሸክሜንም በታላቁ ሸክም ተሸካሚ ላይ ለመጣል ስፈልግ፣ ያደረኩትን ትጋትና የአእምሮ ሸክም ማንም አላወቀውም። ነገር ግን ልመናዎቼ ከሥቃይ የተጨመቀ ልብ የወጡ ነበሩ፤ ጸሎቴም በማይቆጠር ሐዘን ምክንያት የተቆራረጠና ያልተያያዘ ነበር። ደም ወደ አእምሮዬ ይገፋ ነበር፣ ይህም ብዙ ጊዜ እስከ መወዛወዝና ማለት ይቻላል እስከ መውደቅ ድረስ ያደርሰኝ ነበር። በተለይም ለመጻፍ ጥረት ካደረግሁ በኋላ አፍንጫዬ ብዙ ጊዜ ደም ይፈስ ነበር። ጽሁፌን ወደ ጎን ለማቆም ተገደድሁ፤ ነገር ግን ለሌሎች ልሰጣቸው ያልቻልሁት ምስክርነቶች እንዳሉኝ ስገነዘብ፣ በላዬ ያለውን የጭንቀትና የኃላፊነት ሸክም ከራሴ ላይ ልጥለው አልቻልሁም።

> “ሌላ ደብዳቤ ደግሞ ተቀበልሁ፤ በእርሱም ውስጥ፣ በጤና ተቋሙ ላይ የተገለጠልኝን ነገር ጽፌ እስክልክ ድረስ ቁጥር 11 የሚታተመው እንዲዘገይ የተሻለ እንደሆነ ተመስሎ እንደነበር ተገልጦልኝ ነበር፤ ምክንያቱም ያንን ሥራ የሚያስተዳድሩት እጅግ በጣም የገንዘብ እጥረት ውስጥ ነበሩ፣ ወንድሞችንም ለማንቀሳቀስ የምስክርነቴን ተጽእኖ ያስፈልጋቸው ነበር። ከዚያም ስለ ተቋሙ የተገለጠልኝን ነገር አንድ ክፍል ጻፍሁ፤ ነገር ግን ደም ወደ አእምሮዬ ስለሚጫን ርዕሱን ሁሉ ማውጣት አልቻልሁም። ቁጥር 12 እንዲህ ረጅም ጊዜ እንደሚዘገይ ባወቅሁ ኖሮ፣ በምንም ሁኔታ በቁጥር 11 ውስጥ የተካተተውን ያን የነገሩን ክፍል አልልክም ነበር። ጥቂት ቀናት ካረፍሁ በኋላ ደግሜ ጽሁፌን ልቀጥል እንደምችል አስቤ ነበር። ነገር ግን ለታላቅ ሐዘኔ፣ የአእምሮዬ ሁኔታ ለመጻፍ ፈጽሞ የማያስችለኝ መሆኑን አገኘሁ። ምስክርነቶችን መጻፍ፣ አጠቃላይም ሆነ የግል፣ ፈጽሞ ተተወ፤ እነርሱንም መጻፍ ስላልቻልሁ ያለማቋረጥ በጭንቀት ውስጥ ነበርሁ።”

> “በዚህ የሁኔታ አቀማመጥ ውስጥ መንገዶቹ ጭቃማና የተበላሹ ሆነው ሳሉ ወደ ባትል ክሪክ እንመለስ እና በዚያ እንቆይ፣ እኔም በዚያ ቁጥር 12ን እጨርስ ዘንድ ተወሰነ። ባለቤቴ በባትል ክሪክ ያሉትን ወንድሞቹን ለማየት፣ ከእነርሱም ጋር ለመነጋገር እና እግዚአብሔር ስለ እርሱ በሚያደርገው ሥራ ከእነርሱ ጋር ለመደሰት እጅግ ይጓጓ ነበር። ጽሑፎቼን ሰበሰብሁ፣ እኛም ጉዞአችንን ጀመርን። …” Testimonies, volume 1, 576, 577.

በኋለኛው ዘመን፣ እንደ ባትል ክሪክ እና እርስዋ “በደንብ የምታውቃቸው” ሰዎች ተወክሎ የቀረበው የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪነት ወደ ካቶሊካዊ ሰልፍ ተለወጠ። የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪነት ወደ ካቶሊካዊ ሰልፍ ተለወጠ። በሕልሙ ውስጥ እነርሱ “ሁለት ሁለት” ሆነው መጡ፤ አንዱ የመለኪያ ዘንግ ይዞ፣ ሌላው መስቀል ይዞ። በቤቱ ዙሪያ ክበብ ሳሉ ሦስት ጊዜ፣ “ይህ ቤት እገዳ ተጥሎበታል። ንብረቶቹ መወረስ አለባቸው። በቅዱስ ሥርዓታችን ላይ ተናግረዋል” ብለው አወጁ። የባትል ክሪክ ካቶሊካዊ መሪዎች “የወረሱት” በ“ቤቱ” ውስጥ ያሉት “ንብረቶች” ምንድር ናቸው? “የተነገረበት” የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን “ቅዱስ ሥርዓት” የቱ ነው?

በይበልጥ ቀጥተኛ መልኩ ጥያቄው፣ “በኢንኩዊዚሽን ውስጥ መሪ ሆኖ የወጣው የካቶሊክ ሥርዓት የትኛው ነበር?” ሊሆን ይችላል። ኢንኩዊዚሽን የጀመረው ከዶሚኒካኖች ሥርዓት ጋር ሲሆን፣ የየሱሳውያን በታሪክ ላይ ከመግባታቸው በፊት ነበር፤ ነገር ግን አንድ ጊዜ ከተሳተፉ በኋላ ጭካኔንና የደም መፋሰስን የተሟገቱ ሥርዓት እነርሱ ሆኑ።

> በክርስትናው ዓለም ሁሉ ውስጥ ፕሮቴስታንትነት በኀያላንና በአስፈሪ ጠላቶች ተከብቦ ነበር። የተሐድሶው የመጀመሪያ ድሎች ከአለፉ በኋላ ሮም ጥፋቱን ለማስፈጸም በተስፋ አዲስ ኃይሎችን ሰበሰበች። በዚህም ጊዜ የኢየሱሳውያን ማኅበር ተቋቋመ፤ ከጳጳሳዊነት ተዋጊዎች ሁሉ የበለጠ ጨካኝ፣ ሕሊና የሌለው፣ እና ኀያል የነበረው። ከምድራዊ ግንኙነቶችና ከሰው ፍላጎቶች ተቈርጠው፣ ለተፈጥሮ ፍቅር ጥያቄ ሞተው፣ አስተዋይነትና ሕሊና ፈጽሞ ታፍነው፣ ከማኅበራቸው ውጭ ሌላ ሕግ ወይም ሌላ ቍርኝት አያውቁም ነበር፤ ኃይሉንም ከማስፋፋት በቀር ሌላ ግዴታ አልነበራቸውም። የክርስቶስ ወንጌል ተከታዮቹን አደጋን እንዲገጥሙና መከራን እንዲታገሡ አስችሎአቸው ነበር፤ በብርድ፣ በረሃብ፣ በድካምና በድህነት ሳይሸበሩ፣ በማሰቃያ መሣሪያ፣ በእስር ቤት፣ እና በማቃጠያ ዐምድ ፊት የእውነትን ሰንደቅ እንዲያቆሙ አድርጎአቸው ነበር። እነዚህን ኃይሎች ለመዋጋት ኢየሱሳውያንነት ተከታዮቹን እንደዚሁ ዓይነት አደጋዎች እንዲታገሡ የሚያስችላቸውን አክራሪ መንፈስ አነሣሣባቸው፤ በእውነትም ኃይል ላይ የማታለያን መሣሪያዎች ሁሉ እንዲያቆሙ አደረጋቸው። ለመፈጸም ከሚበዛቸው ወንጀል የበለጠ ታላቅ ወንጀል አልነበረም፤ ለማድረግ ከሚያፍራቸው ማታለያ የበለጠ ዝቅተኛ ማታለያ አልነበረም፤ ለመልበስ ከሚከብዳቸው መልክ የበለጠ አስቸጋሪ መሸፈኛ አልነበረም። ለዘላቂ ድህነትና ትሕትና ቃል የገቡ ሲሆኑ፣ ሀብትንና ኃይልን ለማግኘት በጥንቃቄ የተዘጋጀ ዓላማቸው ነበር፤ ለፕሮቴስታንትነት መጥፋትና ለጳጳሳዊ የበላይነት ዳግመኛ መቋቋም ተሰጥተው ነበር።

> “እንደ ሥርዓታቸው አባላት ሲታዩ፣ የቅድስና ልብስ ይለብሱ ነበር፤ እስር ቤቶችንና ሆስፒታሎችን ይጎበኙ ነበር፣ ለታመሙትና ለድሆች ያገለግሉ ነበር፣ ዓለምን እንደ ተዉ ይናገሩ ነበር፣ መልካም ሲያደርግ ይዞር የነበረውን የኢየሱስን ቅዱስ ስምም ይሸከሙ ነበር። ነገር ግን በዚህ ነቀፋ የሌለበት ውጫዊ መልክ ሥር እጅግ ወንጀለኛና ገዳይ ዓላማዎች ብዙ ጊዜ ተሸሽገው ነበር። የዚህ ሥርዓት መሠረታዊ መርህ መጨረሻው መንገዱን ያጸድቃል የሚል ነበር። በዚህ ሕግ መሠረት፣ ውሸት፣ ስርቆት፣ ሐሰተኛ መሐላ፣ ግድያ የቤተ ክርስቲያንን ጥቅም ሲያገለግሉ ይቅር የሚባሉ ብቻ ሳይሆኑ የሚመሰገኑም ነበሩ። በልዩ ልዩ ማስመሰያዎች ሥር ኢየሱሳውያኑ ወደ መንግሥት ሥልጣኖች ገብተው መንገዳቸውን አዘጋጁ፤ እስከ ነገሥታት አማካሪነት ድረስ ወጥተው የአሕዛብን ፖሊሲ ይቀርጹ ነበር። በጌቶቻቸው ላይ እንደ ሰላዮች ይሠሩ ዘንድ አገልጋዮች ሆኑ። ለመኳንንትና ለባለ ሥልጣናት ልጆች ኮሌጆችን፣ ለተራ ሕዝብም ትምህርት ቤቶችን አቋቋሙ፤ የፕሮቴስታንት ወላጆች ልጆችም የጳጳሳዊ ሥርዓቶችን እንዲጠብቁ ተስበው ነበር። የሮማውያን አምልኮ ውጫዊ ግርማና ትዕይንት ሁሉ አእምሮን ለማደናገር እና ሐሳብን ለማንጸባረቅና ለመማረክ ተጠቅመው ነበር፤ እንዲሁም አባቶች በድካማቸውና በደማቸው ያገኙት ነፃነት በልጆች እጅ ተላልፎ ተሰጠ። ኢየሱሳውያኑ በፍጥነት በመላው አውሮጳ ተስፋፉ፤ ወደሄዱበትም ስፍራ ሁሉ የጳጳሳዊነት መነቃቃት ተከተለ።”

> የምርመራ ፍርድ ቤቱን እንደ ገና ለማቋቋም የጳጳሳዊ አዋጅ ወጣ እንዲሁም ለእነርሱ የበለጠ ሥልጣን እንዲሰጥ ተደረገ። በካቶሊክ አገሮች እንኳ በእርሱ ላይ የነበረው አጠቃላይ ጥላቻ ቢኖርም፣ ይህ አስፈሪ ፍርድ ቤት በጳጳሳዊ ደጋፊ ገዥዎች እንደ ገና ተቋቋመ፤ የቀን ብርሃን ሊታገሣቸው የማይችሉ እጅግ አሰቃቂ ግፎችም በምስጢራዊ እስር ቤቶቹ ውስጥ እንደ ገና ተደገሙ። በብዙ አገሮች ውስጥ፣ በሺዎች የሚቈጠሩ ሺዎች የአገሩ ምርጥ ልጆች፣ እጅግ ንጹሓንና ክቡራን፣ በአእምሮ የበለጡና ከፍ ያለ ትምህርት ያገኙ፣ ቅዱሳንና ራሳቸውን የሰጡ መጋቢዎች፣ ታታሪና አገር ወዳድ ዜጎች፣ የሚያበሩ ምሁራን፣ ተሰጥኦ ያላቸው አርቲስቶች፣ ክህሎት ያላቸው ባለሙያ እጅ ሠራተኞች ተገደሉ ወይም ወደ ሌሎች አገሮች ለመሸሽ ተገደዱ።

> “ሮም የተሐድሶውን ብርሃን ለማጥፋት፣ መጽሐፍ ቅዱሱን ከሰዎች ለማራቅ፣ እና የጨለማውን ዘመን ድንቁርናና 迷信 እንደገና ለመመለስ የጠራችው መንገዶች እነዚህ ነበሩ። ነገር ግን በእግዚአብሔር በረከትና ሉተርን ለመተካት እርሱ ባስነሣቸው እነዚያ ክቡራን ሰዎች ድካም፣ ፕሮቴስታንቲዝም አልተገለበጠም። ኃይሉን የሚያገኘው ከመኳንንት ሞገስ ወይም ከጦር ኃይላቸው አልነበረም። ትንንሾቹ አገሮች፣ ከሁሉ የተዋረዱና የኃይል አቅማቸው ዝቅተኛ የሆኑ ሕዝቦች፣ ምሽጎቹ ሆኑ። እርስዋን ለማጥፋት እየተማከሩ ባሉ ብርቱ ጠላቶች መካከል ያለችው ትንሿ ጄኔቫ ነበረች፤ በሰሜናዊው ባሕር ዳርቻ ባሉ አሸዋማ ዳርቻዎቿ ላይ ሆና በዚያን ጊዜ ከመንግሥታት ሁሉ ታላቂቱና እጅግ ባለጠጋይቱ የነበረችውን ስፔን ግፍ የተቃወመችው ሆላንድ ነበረች፤ ለተሐድሶው ድል ያስገኘችውም ጨካኝና መካን ስዊድን ነበረች።” The Great Controversy, 234, 235.

ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን የአረማውያን ባህላቸውንና ልማዶቻቸውን ከእግዚአብሔር ቃል በላይ ናቸው በማለት መጽሐፍ ቅዱስን ከሰዎች ለመሰወር የቻሉትን ሁሉ አደረጉ። የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም መሪዎች ስለ ኤለን ዋይት ጽሑፎች ተቃዋሚዎችን ወደ ፍርድ ቤት አይወስዱም፤ ነገር ግን እራሳቸውን የባትል ክሪክ መሪዎች ነን የሚሉ ካቶሊኮች ያደርጋሉ። የካቶሊክነት አውሬ ትክክለኛ ማንነት ሃይማኖታዊ ዓላማዎችን ለማሳካት ዓለማዊ ሥልጣንን መጠቀም ነው። አድቬንቲዝም ተቋማቱን ለማስተዳደር ሕጋዊ ዓለማዊ ሥልጣንን በፈለገ ጊዜ፣ የ“ቅዱስ ሥርዓታቸው” ፍሬዎች ሊታዩ ይችላሉ።

በስፓንያዊው ኢንኩዊዚሽን የአውቶ-ዳ-ፌ (የእምነት ተግባር) ሥነ-ሥርዓቶች አውድ ውስጥ፣ ሸንበቆውና መስቀሉ ከክርስቶስ መሰቀል ጋር የተያያዙ ምሳሌያዊ ንጥረ ነገሮች ሆነው ይታያሉ። ሸንበቆው በእሾህ አክሊል በተቀዳጀበት ጊዜ በኢየሱስ እጅ ውስጥ እንደ መሳለቂያ በትር የተቀመጠውን ያመለክታል፤ ይህንንም የሮማ ወታደሮች ሊመቱት ተጠቅመውበታል፤ ይህም መሳለቅን፣ መከራንና ንቀትን ያመለክታል።

መስቀሉ በአውቶ-ዳ-ፌ ሰልፎች ውስጥ በግልጽ ሁኔታ የተቀደሰ ስፍራ ይይዛል። አረንጓዴ መስቀል (ብዙ ጊዜ በጥቁር ክሬፕ የተሸፈነ) የኢንኩዊዚሽኑ ምልክት ሆኖ ያገለግል ነበር፤ ከክስተቱ አንድ ቀን በፊት በተለየ የዝግጅት ሰልፍ ውስጥ ይሸከም ነበር እና በዝግጅቱም ጊዜ ይታይ ነበር። ይህም የፍርድ ቤቱን ሥልጣን ያመለክት ነበር።

የንብረት ማግደድ ማለት የተፈረደበት ሰው ንብረት መውረስ (መነጠቅ ወይም በሕግ መከልከል) ሲሆን፣ ይህም ፍርድ ቤቱን ለመደገፍና መናፍቅነትን ለመቅጣት በኢንክዊዚሽን ዘንድ የተለመደ ቅጣት ነበር። ይህ በአውቶ-ዳ-ፌ የፍርድ ቃሎች ውስጥ በይፋ ይነገር ነበር፤ ይህም የሕዝብ ፊት እፍረትን እና ማስጠንቀቂያነትን ያጎላ ነበር።

የኤለን ጂ. ዋይት ጽሑፎች እርሷ የጻፈቻቸውን ጽሑፎች የወይኑን እርሻ መዝሙር እንዳይዘመር ለማጥፋት በሚደረግ ሙከራ ለሚከለክሉ መሪዎች በግልጽነትና በማያሻማ ሁኔታ ፍርድ ይሰጣሉ፤ ነገር ግን ይህ እነርሱ ባሕርያቸውን በእሁድ ሕግ ጊዜ በግልጽ ከማሳየታቸው በፊት የሚፈጽሙት የርኩስ ሥርዓት የመጨረሻ እርምጃ ነው። “የካቶሊክ ሰልፍ” ከሃያ አምስቱ የጥንት ሰዎች ለፀሐይ በመስገድ ጋር ይጣጣማል። በሚከተሉት አራት አንቀጾች ውስጥ፣ የመጀመሪያው አንቀጽ በ“የመጨረሻ ዘመን” ውስጥ ያሉትን “እግዚአብሔር ነን የሚሉ ሕዝብ” ያቀርባል። ይህ ንባብ በመጨረሻዎቹ ቀናት የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት አገልጋዮች “በቤተ ክርስቲያናትና በክፍት አየር በሚደረጉ ታላላቅ ስብሰባዎች” ውስጥ “የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን መጠበቅ አስፈላጊነት በሕዝቡ ላይ እንደሚገፋፉ” በግልጽ ያስተምራል።

> “በእነዚህ የመጨረሻ ዘመናት ጌታ ከራሱ ሕዝብ ነን ብለው ከሚናገሩ ሕዝቡ ጋር ክርክር አለው። በዚህ ክርክር ውስጥ በኃላፊነት ስፍራ ያሉ ሰዎች ነህምያ ከተከተለው መንገድ በቀጥታ የሚቃረን አካሄድ ይወስዳሉ። እነርሱ ራሳቸው ሰንበትን ችላ ብለው እና ንቀው ብቻ አይቀሩም፤ ነገር ግን ከልማድና ከወግ ፍርስራሽ በታች ቀብረው ከሌሎች ደግሞ እንዳይጠብቁት ለማድረግ ይሞክራሉ። በቤተ ክርስቲያናትና በሜዳ ላይ በሚደረጉ ታላላቅ ስብሰባዎች አገልጋዮች የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን መጠበቅ አስፈላጊነት በሕዝቡ ላይ ያጽናናሉ። በባሕርና በምድር ላይ መቅሰፍቶች አሉ፤ እነዚህም መቅሰፍቶች ይጨምራሉ፥ አንዱ አደጋ ሌላውን በቅርብ እየተከተለ፤ እና በሕሊናቸው ታማኝ የሆኑት ትንሹ የሰንበት ጠባቂዎች ቡድን፣ እሑድን ባለመጠበቃቸው የእግዚአብሔርን ቍጣ በዓለም ላይ እያመጡ እንደሆኑ ተጠቅሰው ይታያሉ።”

ይህ በግልጽ ሁኔታ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶችን እሁድን መጠበቅ የሚያበረታቱ እንደ “እግዚአብሔር መሆናቸውን የሚናገሩ ሕዝቦች” እየለየ ያመለክታል፣ እንዲሁም “የሕሊና ታማኝ ሰንበት ጠባቂዎች ያሉትን ትንሽ ቡድን” ደግሞ “እያመለከቱ ያሳያሉ” ብሎ ያመለክታል። በሚቀጥለው አንቀጽ የቀድሞ ዘመናት ስደት እንደገና እንደሚደገም ታጠናክራለች። ከዚያ በፊት ያለው አንቀጽ፣ እርሷ የሕሊና ታማኝ ሰንበት ጠባቂዎች ብላ ከምትጠራቸው ጋር በማነጻጸር እግዚአብሔር መሆናቸውን የሚናገሩ ሕዝቦችን በመለየት ተደመደመ። ከዚያም ያለፉ ታሪኮችን ታስገባለች፣ እነዚያም ታሪኮች በመጨረሻዎቹ ዘመናት እንደሚደገሙ ታስጠነቅቃለች። እርሷ በጣም ግልጽ ናት።

> “ሰይጣን ዓለምን በምርኮ እንዲይዝ ይህን ሐሰት ያነሳሳል። ሰዎችን ስህተቶችን እንዲቀበሉ በግድ ማስገባት ዕቅዱ ነው። በሐሰተኛ ሃይማኖቶች ሁሉ ስርጭት ውስጥ በንቃት ይሳተፋል፥ የተሳሳቱ ትምህርቶችንም ለማስገደድ በሚያደርገው ጥረት ፊቱን ከምንም አያዞርም። በሃይማኖታዊ ቅንዓት ሽፋን ሥር፥ በመንፈሱ ተጽዕኖ የተገዙ ሰዎች ለባልንጀሮቻቸው እጅግ አሰቃቂ የሆኑ ማሰቃያዎችን ፈጥረዋል፥ ከሁሉም የበለጠ አስፈሪ ሥቃይም አድርሰውባቸዋል። ሰይጣንና ወኪሎቹ እስከ አሁንም ያንኑ መንፈስ አላቸው፤ የቀድሞውም ታሪክ በዘመናችን ዳግመኛ ይደገማል።”

> “ክፉን ለመፈጸም አእምሮአቸውንና ፈቃዳቸውን ያቀኑ ሰዎች አሉ፤ በልባቸው ጨለማ ውስጣዊ ማዕዘኖች ውስጥ የሚፈጽሟቸውን ወንጀሎች ወስነዋል። እነዚህ ሰዎች ራሳቸውን የሚያታልሉ ናቸው። የእግዚአብሔርን ታላቅ የጽድቅ መለኪያ ጥለው በስፍራው የራሳቸውን መስፈርት አቁመዋል፤ ከዚህም መስፈርት ጋር ራሳቸውን በማነጻጸር ራሳቸውን ቅዱሳን መሆናቸውን ይፈርዳሉ። ጌታ በልባቸው ያለውን እንዲገልጡ፣ የሚገዛቸውን ጌታ መንፈስ በተግባር እንዲያሳዩ ይፈቅድላቸዋል። ለሕጉ መስፈርቶች ታማኝ የሆኑትን በሚያደርጉባቸው አያያዝ በሕጉ ላይ ያላቸውን ጥላቻ እንዲያሳዩ ይፈቅድላቸዋል። ክርስቶስን የሰቀለውን መንጋ ያነሳሳው ያው የሃይማኖታዊ እብደት መንፈስ እነርሱንም ያንቀሳቅሳቸዋል፤ ቤተ ክርስቲያንና መንግሥትም በዚያው የተበላሸ ስምምነት ይተባበራሉ።”

> “የዛሬው ቤተ ክርስቲያን የቀድሞዎቹን አይሁድ ፈለግ ተከትላለች፤ እነርሱም የገዛ ልማዶቻቸውን ስለ እግዚአብሔር ትእዛዛት ገለል አድርገው ነበር። እርስዋ ሥርዓቱን ለውጣለች፥ ዘላለማዊውንም ቃል ኪዳን ሰብራለች፤ አሁንም እንደዚያን ጊዜ ትዕቢት፥ አለማመን፥ እና ክህደት ውጤቱ ሆነዋል። እውነተኛ ሁኔታዋ ከሙሴ መዝሙር በተወሰዱት በእነዚህ ቃላት ተገልጦአል፤ ‘ራሳቸውን አበላሹ፤ እከካቸው የልጆቹ እከክ አይደለም፤ ጠማማና ጎባጣ ትውልድ ናቸው። እናንተ ሰነፎችና ጥበብ የሌላችሁ ሕዝብ፥ ለእግዚአብሔር እንዲህ ትመልሱለታላችሁን? የገዛህ አባትህ እርሱ አይደለምን? እርሱ አልሠራህምን? አላጸናህምን?’” Review and Herald, March 18, 1884.

በትንቢት መንፈስ ውስጥ በኋለኛው ዘመን በእግዚአብሔር ታማኞች ላይ የሚመጣውን ስደት የሚለዩ ክፍል በክፍል ምንባቦች አሉ፤ እርሷም የምትለየው “የዛሬ ቤተ ክርስቲያን” በአጠቃላይ ክርስትናን አይደለም፤ ይልቁንም እርሷ ደጋግማ በአይሁድ ቤተ ክርስቲያን እንደተመሰለች በግልጽ የምትለየውን ቤተ ክርስቲያን ነው። በጽሑፎቿ ውስጥ ያሉት እነዚያ ግልጽ ምንባቦች፣ ሲስተር ዋይት ሕልሟ በእጅጉ ተገቢ ሁኔታ እንደሚለየው፣ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በሲስተር ዋይት ጽሑፎች ላይ እገዳዎችን ለመጣል እንድትሞክር የሚነሳሳት ምክንያት ናቸው። በእርሷ ጽሑፎች ላይ የወሰዱት እርምጃ፣ ወደ ቅዱስ የካቶሊክ ሥርዓት ተለውጠው በሆኑት የባትል ክሪክ መሪዎች የሚከለከሉ መሆን ያለባቸው የቤቷ ግልጽ ንብረቶች ነበሩ። በጽሑፎቿ ላይ ያደረጉት ጥቃት በኤርምያስ ጽሑፎች ላይ በተደረገው ጥቃት ደግሞ ተመስሎ ይታያል። የኤለን ዋይት ሕልም የኤርምያስ ጽሑፎች መቃጠላቸውን የሚመሰክር ሁለተኛ ምስክር ነው።

በሎዲቅያዊ አድቬንቲዝም ሦስተኛው ትውልድ ውስጥ መስማማት ዋነኛው ጭብጥ ነበር። ሦስተኛው ትውልድ በጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል። እ.ኤ.አ. በ1919 የታተመው የW. W. Prescott The Doctrine of Christ ተብሎ የተሰየመ መጽሐፍ ጀምሮ እስከ እ.ኤ.አ. በ1957 የQuestions on Doctrine ህትመት ድረስ፣ በአልፋ ህትመት የተወከለ እና በኦሜጋ ህትመት የተጠናቀቀ የሽግግር ዘመንን ያመለክታል። የመጀመሪያው መጽሐፍ የW. W. Prescott የይሁዳ ነገድ አንበሳን አለመቀበሉን፣ በምትኩም የክርስቶስን የከሃዲ ፕሮቴስታንት አመለካከት መቀበሉን ይወክል ነበር። በትክክል The Doctrine of Christ ተብሎ የተሰየመው የPrescott መጽሐፍ፣ ሚለራዊውን ትንቢታዊ መልእክት አውጥቶ ባዶ አድርጎታል፤ በዚህም ካቶሊክነትና ከሃዲ ፕሮቴስታንትነት የሚያመልኩትን ባዶ የኢየሱስ ትርጉም ብቻ ተውቶታል። በዚያ ትውልድ ውስጥ ያለው የመጨረሻው መጽሐፍ የእግዚአብሔርን ሕግ፣ ፍትሑንና ምሕረቱን የሚያፈርስ ቅድስናና ጽድቅን ይገልጻል። ጥንታዊት እስራኤል የእግዚአብሔር ሕግ ጠባቂዎች የመሆን ኃላፊነት ተሰጥቷት ነበር፤ አድቬንቲዝምም የእግዚአብሔር ሕግ ብቻ ሳይሆን የትንቢቱም ቃል ጠባቂ ሊሆን ነበር። በ1919 የእግዚአብሔርን ትንቢታዊ ቃል መከላከል የናቀ አንድ መጽሐፍ ታተመ፤ ይህም በኋላ የእግዚአብሔርን ሕግ በሚክድ መጽሐፍ የተጠናቀቀውን የሎዲቅያዊ አድቬንቲዝም ሦስተኛውን ትውልድ መጀመሪያ ምልክት አደረገ።

> “በልብ ግትርነት ብትጸኑ፣ እናም በትዕቢትና በራስ-ጽድቅ ምክንያት ስህተቶቻችሁን ባትመሰክሩ፣ ለሰይጣን ፈተናዎች ተገዥ ሆናችሁ ትቀራላችሁ። ጌታ ስህተቶቻችሁን ሲገልጥላችሁ ባትነሱ ወይም ንስሐ ባታደርጉ፣ ወይም ኑዛዜ ባትሰጡ፣ እርሱ በአምላካዊ አገዛዙ ያንኑ መሬት ደግሞ ደጋግማችሁ እንድትመላለሱበት ያደርጋችኋል። ተመሳሳይ ባሕርይ ያላቸውን ስህተቶች እንድትፈጽሙ ትተዋላችሁ፤ ጥበብንም ማጣታችሁን ትቀጥላላችሁ፤ ኃጢአትንም ጽድቅ ነው ትላላችሁ፣ ጽድቅንም ኃጢአት ነው ትላላችሁ። በእነዚህ የመጨረሻ ዘመናት የሚነግሡት የማታለያ ብዛቶች ይከብቧችኋል፤ መሪዎቻችሁንም ትለውጣላችሁ፣ እንዲህም እንዳደረጋችሁ እንኳ አታውቁም።” Review and Herald, December 16, 1890.

ጴርጋሞን፣ ሦስተኛው ቤተ ክርስቲያን፣ ወደ ትያጥራ፣ ማለትም የጳጳሳዊቱ ቤተ ክርስቲያን ወሰደ፤ እርስዋም አራተኛው ትውልድ ናት፥ በዚያን ጊዜ ሃያ አምስቱ ሰዎች ለትያጥራ ሥልጣን ምልክት ሲሰግዱ።

> “ቀደምት ቅኝ ገዢዎች የተቀበሉት ደንብ፣ በሲቪል መንግሥት ውስጥ ለመምረጥ ወይም ሥልጣን ለመያዝ የቤተ ክርስቲያን አባላት ብቻ እንዲፈቀድላቸው የሚፈቅድ መሆኑ፣ እጅግ ክፉ ውጤቶችን አመጣ። ይህ እርምጃ የመንግሥትን ንጽሕና ለመጠበቅ እንደ አንድ መንገድ ተቀብሎ ነበር፤ ነገር ግን በውጤቱ የቤተ ክርስቲያን ብልሹነትን አመጣ። ሃይማኖትን መናዘዝ የመምረጥ መብትና ሥልጣን ለመያዝ ሁኔታ ሆኖ ስለነበር፣ ብዙዎች በልብ ለውጥ ሳይኖራቸው፣ በዓለማዊ ፖሊሲ ብቻ የተነሳ መነሻ ምክንያቶች ተነስተው ከቤተ ክርስቲያን ጋር ተቀላቀሉ። እንዲሁም ቤተ ክርስቲያናት በከፍተኛ መጠን ካልተለወጡ ሰዎች የተሞሉ ሆኑ፤ እንዲሁም በአገልግሎት ሥራ ውስጥ እንኳ የትምህርት ስህተቶችን የያዙ ብቻ ሳይሆን፣ የመንፈስ ቅዱስን የማደስ ኃይል የማያውቁ ሰዎች ነበሩ። እንዲሁ ደግሞ፣ ከቆስጠንጢኖስ ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ደጋግሞ እንደታየው፣ ቤተ ክርስቲያንን በመንግሥት ድጋፍ ለማቋቋም መሞከር፣ እንዲሁም ያለውን ዓለማዊ ኃይል በ“መንግሥቴ ከዚህ ዓለም አይደለም” ብሎ የተናገረውን ወንጌል ለመደገፍ መጠየቅ፣ ያስከተለው ክፉ ውጤት እንደገና ተገለጠ። ዮሐንስ 18፥36። የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ኅብረት፣ የመጠኑ ትንሽ ቢሆንም እንኳ፣ ዓለምን ወደ ቤተ ክርስቲያን እንደሚያቀርብ ሊመስል ቢችልም፣ በእውነቱ ግን ቤተ ክርስቲያንን ወደ ዓለም ብቻ ያቀርባታል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 297።

“ቤተ ክርስቲያን ከመንግሥት ጋር መተባበር፣ የዚያ መጠን ምንም ያህል ትንሽ ቢሆንም፣ ዓለምን ወደ ቤተ ክርስቲያን የሚያቀርብ ይመስል እንጂ፣ በእውነቱ ግን ቤተ ክርስቲያንን ወደ ዓለም ብቻ ያቀርባታል።” በግንቦት 18፣ 1977 በርት ቢ. ቢች (በቤተ ክርስቲያኑ የሰሜን አውሮፓ–ምዕራብ አፍሪካ ዲቪዥን ውስጥ ዳይሬክተር ሆኖ የሚያገለግል እና በእምነተ ቤቶች መካከል ግንኙነት ውስጥ የተሳተፈ) በሮም በተካሄደ የቡድን ተቀባይነት ላይ ለፀረ ክርስቶሱ፣ ለጳጳስ ጳውሎስ ስድስተኛ በወርቅ የተሸፈነ ሜዳልያ አቀረበ። ይህም የዓለም እምነተ ቤተሰቦች የጸሐፊዎች ጉባኤ ስብሰባ አካል ነበር። ይህ ክስተት በAdventist Review (ነሐሴ 11፣ 1977) ተዘግቦ ነበር፣ እንዲሁም በReligious News Service አንድ ይፋዊ የSDA ተወካይ ከአንድ ጳጳስ ጋር ለመጀመሪያ ጊዜ የተገናኘበት ጊዜ መሆኑ ተጠቅሶ ነበር።

> “ጌታ ከቅዱሳት መጻሕፍት የሚቀንሱትንም ሆነ የሚጨምሩትን ላይ እርግማን አውጥቶአል። ታላቁ እኔ ነኝ የእምነትና የትምህርት መመዘኛ ምን እንደሚሆን ወስኖአል፤ መጽሐፍ ቅዱስም የቤተሰብ መጽሐፍ እንዲሆን አድርጎ ሠርቶታል። የእግዚአብሔርን ቃል አጥብቃ የምትይዝ ቤተ ክርስቲያን ከሮም ጋር ፈጽሞ የማትስማማ በመሆን ተለይታለች። ፕሮቴስታንቶች አንድ ጊዜ ከዚች ታላቅ የክህደት ቤተ ክርስቲያን እንዲህ ተለይተው ነበር፤ ነገር ግን ወደ እርስዋ ይበልጥ ቀርበዋል፥ አሁንም ወደ ሮም ቤተ ክርስቲያን የመታረቅ መንገድ ላይ ናቸው። ሮም ፈጽሞ አትለወጥም። መርሆዋ በትንሹ እንኳ አልተለወጠም። በራስዋና በፕሮቴስታንቶች መካከል ያለውን ልዩነት አልቀነሰችም፤ ወደ ፊት የገፉት ሁሉ እነርሱ ናቸው። ነገር ግን ይህ ለዚህ ዘመን ፕሮቴስታንትነት ምን ያመለክታል? ሰዎችን ወደ የእምነት ክህደት እንዲቀርቡ የሚያደርጋቸው የመጽሐፍ ቅዱስ እውነትን መጣል ነው። በራስዋ ከጳጳሳዊነት ጋር ያለውን ርቀት የምታሳንስ ቤተ ክርስቲያን ወደ ኋላ የተመለሰች ቤተ ክርስቲያን ናት።”

> “እንደ ሉተር፣ ክራንመር፣ ሪድሊ፣ ሁፐር፣ እና ለእውነት ሲሉ ሰማዕታት የሆኑት ሺህዎች ክቡራን ሰዎች ያሉ ነፍሳት እውነተኛ ፕሮቴስታንቶች ናቸው። እነርሱ ታማኝ የእውነት ጠባቂዎች ሆነው ቆመው፣ ፕሮቴስታንትነት ከሮማዊነት ጋር ለመተባበር እንደማይችል፣ ነገር ግን ከጳጳሳዊነት መርሆች እንደ ምሥራቅ ከምዕራብ እንደሚርቅ መራቅ እንዳለበት አወጁ። እንደዚህ ያሉ የእውነት ተሟጋቾች ከ‘ኃጢአት ሰው’ ጋር ሊስማሙ ከክርስቶስና ከሐዋርያቱ ይልቅ አይችሉም ነበር። በቀደሙት ዘመናት ጻድቃን ከሮም ጋር መተባበር የማይቻል እንደሆነ ያስቡ ነበር፤ እናም ምንም እንኳ ከዚህ የስህተት ሥርዓት ጋር ያላቸው ተቃውሞ በንብረታቸውና በሕይወታቸው አደጋ ላይ ሆኖ ቢጠበቅም፣ መለያታቸውን ለመጠበቅ ድፍረት ነበራቸው፣ ለእውነትም በወንድነት ታገሉ። የመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ከባለጠግነት፣ ከክብር፣ እንኳንም ከሕይወት ራሱ ይልቅ ለእነርሱ የበለጠ ውድ ነበረ። እውነት በአጉል እምነትና በሐሰተኛ ማጭበርበር ክምር ስር ተቀብራ ማየትን ሊታገሡ አልቻሉም። የእግዚአብሔርን ቃል በእጃቸው ወስደው የእውነትን ዓላማ በሕዝቡ ፊት ከፍ አደረጉ፤ በመጽሐፍ ቅዱስ በትጋት በመመርመር እግዚአብሔር የገለጠላቸውን በድፍረት አወጁ። ለእግዚአብሔር ታማኝነታቸው ምክንያት ከሁሉ የከፉ ሞቶችን ሞቱ፤ ነገር ግን በደማቸው ብዙዎች ራሳቸውን ፕሮቴስታንቶች ብለው የሚጠሩ ሰዎች በቀላሉ ለክፉ ኃይል እያስረከቡ ያሉትን ነጻነቶችና መብቶች ለእኛ ገዙልን። ነገር ግን እኛ እነዚህን እጅግ ውድ በሆነ ዋጋ የተገዙ መብቶች እንሰጣለንን? ከሮማዊው ቀንበር ነጻ ካወጣን በኋላ ደግሞ ራሳችንን ለዚህ ፀረ-ክርስቶሳዊ ኃይል በባርነት እናስገባለንን፣ የሰማይን አምላክስ እንሰድባለንን? የሃይማኖታዊ ነጻነታችንን፣ እግዚአብሔርን እንደ ገዛ ሕሊናችን መመሪያ መሠረት የማምለክ መብታችንን በመፈረም እየሰጠን መውደቃችንን እናሳያለንን?”

> “የሉተር ድምፅ፣ በተራሮችና በሸለቆዎች ውስጥ የተንጸባረቀው፣ አውሮፓንም እንደ መሬት መናወጥ ያናወጠው፣ የኢየሱስ ክርስቶስ ክቡራን ሐዋርያት የሆኑ ሰራዊትን አስነሣ፤ እነርሱም የተከራከሩለት እውነት በእንጨት እሳት፣ በስቃይ፣ በእስር ቤት፣ በሞት ሊያጸግብ አልቻለም፤ እናም እስከ አሁን ድረስ የዚያ የሰማዕታት ክቡር ሰራዊት ድምፆች የሮማ ኃይል በመጨረሻዎቹ ዘመናት የተነገረው ክህደት፣ ጳውሎስም በራሱ ዘመን እንኳ መሥራት ጀምሮ ያየው የዓመፅ ምስጢር መሆኑን እየነገሩን ነው። ሮማ ካቶሊክነት በፍጥነት መሬት እየያዘ ነው። ፓፍያዊነት እየጨመረ ነው፤ ጆሮአቸውንም ከእውነት መስማት ያዞሩ ሰዎች የእርስዋን አሳሳች ተረቶች እየሰሙ ነው። የጳጳሳዊ ጸሎት ቤቶች፣ የጳጳሳዊ ኮሌጆች፣ የመነኮሳት ገዳማት፣ እና የመነኮሳት ቤተ ገዳማት እየበዙ ነው፤ የፕሮቴስታንት ዓለምም የተኛ ይመስላል። ፕሮቴስታንቶች ከዓለም የለያቸውን ልዩነት ምልክት እያጡ ነው፤ በራሳቸውና በሮማ ኃይል መካከል ያለውንም ርቀት እያሳነሱ ነው። ጆሮአቸውን ከእውነት መስማት ዘወር አድርገዋል፤ እግዚአብሔር በመንገዳቸው ላይ ያበራውን ብርሃን ለመቀበል ፈቃደኞች አልነበሩም፥ ስለዚህም ወደ ጨለማ እየገቡ ነው። ከሮማውያንና ከእነርሱ ጋር ከሚተባበሩ ወገኖች በኩል ያለፈው ዘመን የነበረው ጨካኝ ስደት እንደገና ይነሣል የሚለውን ሐሳብ በንቀት ይናገራሉ። የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ያለ መነሣት ፈጽሞ እንደሚተነብይ አያውቁም፤ መጽሐፍ ቅዱስም፣ ‘ዘንዶውም በሴቲቱ ላይ ተቈጣ፥ የእግዚአብሔርንም ትእዛዛት የሚጠብቁትን የኢየሱስንም ምስክርነት ያላቸውን ከቀረው ዘርዋ ጋር ሊዋጋ ሄደ’ ቢልም፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የእግዚአብሔር ሕዝብ ስደት እንደሚቀበል አይቀበሉም።”

> “ጳጳሳዊነት የሰው ተፈጥሮ ሃይማኖት ነው፤ እናም የሰው ዘር አብዛኛው ሰዎች ኃጢአትን እንዲፈጽሙ የሚፈቅድላቸውን፣ ነገር ግን ከውጤቱ የሚያስመልጣቸውን ትምህርት ይወዳሉ። ሰዎች አንድ ዓይነት ሃይማኖት ሊኖራቸው ይገባል፤ እናም ይህ በሰው ዘዴ የተቀመረ፣ ሆኖም መለኮታዊ ሥልጣንን የሚናገር ሃይማኖት ለሥጋዊ አሳብ ይስማማል። ራሳቸውን ጠቢባንና አስተዋዮች ነን ብለው የሚያስቡ ሰዎች ከጽድቅ መለኪያ፣ ከአሥርቱ ትእዛዛት በኩራት ይርቃሉ፤ ስለ እግዚአብሔርም መንገዶች መመርመር ከክብራቸው ጋር የሚስማማ አይመስላቸውም። ስለዚህ ወደ ሐሰተኛ መንገዶች፣ ወደ የተከለከሉ ጎዳናዎች ይገባሉ፤ እንደ ጳጳሱ ምሳሌ ራሳቸውን የሚበቃቸው፣ ራሳቸውን የሚያሳብጡ ይሆናሉ እንጂ እንደ ኢየሱስ ክርስቶስ ምሳሌ አይደሉም። ከመንፈሳዊነትና ከራስን ከመካድ እጅግ ያነሰ መስፈርት ያለበትን የሃይማኖት ቅርጽ ሊኖራቸው ይገባል፤ ያልተቀደሰም የሰው ጥበብ ጳጳሳዊነትን እንዲጠሉት ስለማይመራቸው፣ በተፈጥሯቸው ወደ አቅርቦቶቹና ወደ ትምህርቶቹ ይሳባሉ። በጌታ መንገዶች ለመሄድ አይሹም። እግዚአብሔርን በጸሎትና በትሕትና ከቃሉ ብልህ እውቀት ጋር ለመፈለግ እጅግ የበሩ ናቸው ብለው ያስባሉ። የጌታን መንገዶች ለማወቅ ስለማይጨነቁ፣ አእምሮአቸው ሁሉ ለማታለል ክፍት ነው፤ ውሸትንም ለመቀበልና ለማመን ፈጽሞ ዝግጁ ነው። እጅግ የማይረባ፣ እጅግ የማይጣጣም ሐሰቶች እንደ እውነት በላያቸው እንዲጫኑባቸው ፈቃደኞች ናቸው።”

> “የሰይጣን የማታለል ዋና ሥራ ጳጳሳዊነት ነው፤ እናም የታላቅ አእምሮአዊ ጨለማ ዘመን ለሮማኒዝም እንደ ተስማማ እንደተረጋገጠ፣ እንዲሁም የታላቅ አእምሮአዊ ብርሃን ዘመን ደግሞ ለኃይሉ እንደሚስማማ ይረጋገጣል፤ ምክንያቱም የሰዎች አእምሮ በራሳቸው ከፍታ ላይ ይተኩራልና፣ እግዚአብሔርንም በእውቀታቸው ውስጥ ለማኖር አይወዱም። ሮም ያልሳሳትነትን ትጠይቃለች፣ ፕሮቴስታንቶችም በዚያው መስመር እየተከተሉ ነው። እነርሱ እውነትን ለመፈለግና ከብርሃን ወደ የበለጠ ብርሃን ለመግባት አይሹም። ራሳቸውን በአድልዎ ቅጥር ያጥራሉ፣ ለመታለልም ሌሎችንም ለማታለል ፈቃደኞች የሚመስሉ ናቸው።”

> “ነገር ግን የቤተ ክርስቲያናት አቋም ተስፋ የሚያስቈርጥ ቢሆንም፣ ልብ ማጣት አያስፈልግም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ለእውነቱ ታማኝነታቸውን የሚጠብቁ፣ መጽሐፍ ቅዱስንና መጽሐፍ ቅዱስን ብቻ የእምነታቸውና የትምህርታቸው መመሪያ የሚያደርጉ፣ ደረጃውን ከፍ የሚያደርጉና ‘የእግዚአብሔር ትእዛዛትና የኢየሱስ እምነት’ ተብሎ የተጻፈበትን ባንዲራ ከፍ አድርገው የሚያነሡ ሕዝብ አለው። እነርሱም ንጹሕ ወንጌልን ከፍ አድርገው ይቈጥራሉ፣ መጽሐፍ ቅዱስንም የእምነታቸውና የትምህርታቸው መሠረት ያደርጋሉ።”

> “እንደዚህ ላለ ጊዜ፣ ሰዎች የሠራዊት ጌታን ሕግ በመጣል ሲተዉት፣ የዳዊት ጸሎት ለተግባር የሚሆን ነው፦— ‘አቤቱ፣ አንተ የምትሠራበት ጊዜ ነው፤ ሕግህን አፍርሰውታልና።’ በእግዚአብሔር ሕግ ላይ ከሞላ ጎደል ዓለም አቀፍ ንቀት የሚደረግበት ጊዜ እየቀረብን ነው፣ እግዚአብሔርም ትእዛዛቱን የሚጠብቁ ሕዝቦች እጅግ ከባድ ፈተና ይደርስባቸዋል፤ ነገር ግን ሌሎች የሕጉን ግዴታ የሚጠይቀውን ሥልጣን አይመለከቱም አይገነዘቡም ብለው እነርሱ ለይሖዋ ሕግ ያላቸውን አክብሮት ይጥሉታልን? እግዚአብሔር ትእዛዛቱን የሚጠብቁ ሕዝቦች፣ እንደ ዳዊት፣ ሰዎች ሕጉን እየጣሉት እና በላዩ ውርደትና ንቀት እየከመሩበት ሲሄዱ፣ በዚያው መጠን የእግዚአብሔርን ሕግ ይክበሩት።” Signs of the Times, February 19, 1894.

ፀረ-ክርስቶስ በሎዶቅያዊቱ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪ የወርቅ ሜዳልያ ከመሰጠቱ ሁለት ዓመት በፊት፣ በ1975 በሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ላይ ክስ ቀረበ፤ EEOC v. Pacific Press Publishing Association (Case No. C-74-2025 CBR in the U.S. District Court for the Northern District of California) በተባለው ጉዳይ፣ የእኩል የሥራ ዕድል ኮሚሽን በሁለት ሴት ሠራተኞች—ሜሪካይ ሲልቨር (ክሱ በቀረበበት ጊዜ ከሥራዋ ቀድሞ የለቀቀች የቀድሞ አርታኢ) እና ሎርና ቶብለር—ወክሎ በቤተ ክርስቲያኑ ማተሚያ ቤት ላይ ክስ አቀረበ፤ ክሱም በደመወዝና በጥቅማ ጥቅሞች ረገድ በፆታ ላይ የተመሠረተ መድልዎ ተፈጽሟል ብሎ ይከስ ነበር። ቤተ ክርስቲያኑ ድርጊቶቹን በመከላከል ረገድ፣ በከፊል ሃይማኖታዊ ነፃ መብቶችን በመጥቀስና የአስተዳደር አወቃቀሩን በመወያየት ተከላከለ።

በየካቲት 6 ቀን 1976 ዓ.ም. በተዘጋጀ በመሐላ የተደገፈ መግለጫ ውስጥ (ለፍርድ ቤቱ የቀረበ የመከላከያ ማጠቃለያ ክፍል እንደነበረ) ኒል ሲ. ዊልሰን (በዚያን ጊዜ የቤተ ክርስቲያኑ የሰሜን አሜሪካ ክፍል ፕሬዚዳንት የነበረ፣ በኋላም ከ1979–1990 ድረስ የጠቅላላ ጉባኤ ፕሬዚዳንት የሆነ) ቤተ ክርስቲያኑ ስለ ሮማ ካቶሊክነት በታሪክ ያቆየውን አመለካከት ተናግሯል። መግለጫው የተሰጠው ቤተ ክርስቲያኑ እንደ ጳጳሳዊ ሥርዓት ያለ ተመሳሳይ “ተዋረድ” አለው የሚሉ መግለጫዎችን ለመቃወም በሚቀርብ ክርክር አውድ ውስጥ ነበር። ሙሉ እና አግባብ ያለው ጥቅስ ይህ ነው፦ “ምንም እንኳን የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በሕይወቷ ውስጥ ለየት ባለ መልኩ ፀረ–ሮማ ካቶሊክ አመለካከት የወሰደችበት ዘመን እንደነበረ እውነት ቢሆንም፣ እና ‘ተዋረድ’ የሚለው ቃል የጳጳሳዊውን የቤተ ክርስቲያን አስተዳደር ቅርጽ ለማመልከት በአሉታዊ ትርጉም ጥቅም ላይ ይውል እንደነበረ፣ ያ በቤተ ክርስቲያኒቱ በኩል ያለው አመለካከት ከዚህ ክፍለ ዘመን መጀመሪያ እና ካለፈው ክፍለ ዘመን መጨረሻ ክፍል በወግ አጥባቂ ፕሮቴስታንት ቤተ እምነቶች መካከል ሰፊ የነበረው ፀረ–ጵጵስና ስሜት ከመገለጡ በቀር ሌላ ምንም አልነበረም፤ እናም ይህ አሁን የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በሚመለከትበት መጠን ወደ ታሪክ ቆሻሻ ክምር ተጥሎአል።”

ይህ ነገር በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ጳጳሳዊ ሥርዓትን “አውሬው” ወይም ክርስቶስን የሚቃወም በማለት የለየችው ከቤተ ክርስቲያኒቱ ባህላዊ ትንቢታዊ ትርጓሜ መራቅን ያንጸባርቃል። በቤተ ክርስቲያኒቱ ውስጥና ከእርሷ ውጭ ያሉ ተቺዎች ይህን አቋም ከዘመናዊ ኢኩመኒዝም ወይም ከሕጋዊ መከላከያዎች ጋር ለማስማማት ያንን ፀረ-ካቶሊክ አቋም እንደሚያቃልል ወይም እንደሚተው ተርጉመውታል። ዊልሰን በ1985 ዓ.ም. እንዲህ በማለት የቤተ ክርስቲያኒቱን የተለያዩ ዲቪዥኖች ፕሬዚዳንቶች “ካርዲናሎች” ብሎ ለይቶ ጠራቸው፤ “… ከሩቅ ምሥራቅ አገሮች ሁሉ ‘ካርዲናል’ አንድም የለም፤ ከአፍሪካ ግን ምናልባት ሁለት ‘ካርዲናሎች’ ይኖራሉ።”

ሲስተር ዋይት በራሷና በጳጳሱ መካከል ያለውን ርቀት የምታነሳ ቤተ ክርስቲያን ወደ ኋላ የተመለሰች ቤተ ክርስቲያን መሆኗን ገለጸች! የሦስተኛው ትውልድ ስምምነት በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ላይ ለታሙዝ እያለቀሱ እንደሚታይ ተወክሎአል፣ እንዲሁም በጴርጋሞን ስምምነት ይወከላል። ከ1863 እስከ 1888 ያለው የመጀመሪያው ትውልድ የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያንን ይወክል ነበር፣ እርሷም የመጀመሪያዋን ፍቅር ያጣች ቤተ ክርስቲያን ናት፤ የሚለራዊያን እንቅስቃሴ የመጀመሪያ ፍቅርም ትንቢታዊው መልእክት ነበር፣ የዚያም ትንቢታዊ መልእክት የመጀመሪያው ምዕራፍ በ1863 ወደ ጎን የተተወው “ሰባቱ ዘመኖች” ነበሩ።

ከ1888 እስከ 1919 ድረስ፣ በስምርናና በሕዝቅኤል ስውር ክፍሎች የተወከለችው ሁለተኛው ትውልድ፣ እህት ዋይት በ1915 ወደ ዕረፍት ሲቀመጥ የትንቢት መንፈስ ሞትን አየች። ምስክሩን ለማጠናቀቅ ስለ አራቱ ትውልዶች ተጨማሪ ዝርዝሮች ያስፈልጋሉ፤ ነገር ግን ክህደቱ በደረጃ በደረጃ የተገለጠበት ሂደት በሙሉ ሊገባ ይገባል፣ ከሃዲ ሕዝብ የኤለን ዋይትን ጽሑፎች “እንዴት ሊከለክል” እንደቻለ፣ ወይም የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን እንዴት እንደ ተቀባይ ሊያበረታታ እንደቻለ በሙሉ እንዲገለጥ። ይሁዳ በኢየሩሳሌም “ይህን ሕዝብ ከሚገዙት” “የኤፍሬም ሰካራሞች” ጋር ይሠራል፤ ኢየሩሳሌምንም የሚገዙትና ለፀሐይ የሚሰግዱት በሳንሄድሪን ተወክለዋል።

ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “በእግዚአብሔር ልጆች ነን ብለው በሚናገሩት መካከል፣ ምን ያህል ትዕግሥት ጥቂት እንደታየ፣ ምን ያህል መራራ ቃላት እንደተነገሩ፣ ከእምነታችን ውጭ በሆኑት ላይ ምን ያህል ውግዘት እንደተነገረ ታይቷል። ብዙዎች የሌሎች ቤተ ክርስቲያናት አባላት የሆኑትን እጅግ ታላላቅ ኃጢአተኞች እንደሆኑ ተመልክተዋል፤ ጌታ ግን እንዲህ አይመለከታቸውም። በሌሎች ቤተ ክርስቲያናት አባላት ላይ እንዲህ የሚመለከቱ ሰዎች ራሳቸውን በእግዚአብሔር ኃይለኛ እጅ በታች ማዋረድ ያስፈልጋቸዋል። እነርሱ የሚያወግዟቸው ሰዎች ትንሽ ብርሃን፣ ጥቂት እድሎችና መብቶች ብቻ ያገኙ ሊሆን ይችላል። የእኛ ቤተ ክርስቲያናት ብዙ አባላት ያገኙትን ብርሃን እነርሱ ቢያገኙ ኖሮ፣ ከዚህ የበለጠ ፈጥነው እድገት ሊያደርጉ ነበር፣ እምነታቸውንም ለዓለም የተሻለ ሁኔታ ሊወክሉ ነበር። በብርሃናቸው የሚመኩ ነገር ግን በእርሱ መሄድ የሚሳናቸውን በተመለከተ ክርስቶስ እንዲህ ይላል፦ ‘እኔ ግን እላችኋለሁ፤ በፍርድ ቀን ለጢሮስና ለሲዶና ከእናንተ ይልቅ የሚቀለው ይሆናል። አንቺም ቀፍርናሆም [ታላቅ ብርሃን የተሰጣችሁ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች]፣ እስከ ሰማይ [በመብት ረገድ] ከፍ ያልሽ፣ እስከ ሲኦል ትወርዳለሽ፤ በአንቺ ውስጥ የተደረጉት ኃይላት በሰዶም ተደርገው ቢሆን ኖሮ፣ እስከ ዛሬ ድረስ በኖረች ነበር። እኔ ግን እላችኋለሁ፤ በፍርድ ቀን ለሰዶም ምድር ከአንቺ ይልቅ የሚቀለው ይሆናል።’ በዚያን ጊዜ ኢየሱስ መልሶ እንዲህ አለ፤ ‘አባት ሆይ፣ የሰማይና የምድር ጌታ ሆይ፣ እነዚህን ነገሮች ከጥበበኞችና ከአስተዋዮች [በራሳቸው ግምት] ስለ ሰወርህ፣ ለሕፃናትም ስለ ገለጥህ አመሰግንሃለሁ።’”

> “‘አሁንም ይህን ሁሉ ሥራ ስላደረጋችሁ፥ ይላል እግዚአብሔር፥ እኔም ማለዳ ተነሥቼ ተናገርኋችሁ፥ እናንተ ግን አልሰማችሁም፤ ጠራኋችሁም፥ እናንተ ግን አልመለሳችሁም፤ ስለዚህ በስሜ የተጠራውን ይህን ቤት፥ እናንተም የምትታመኑበትን፥ ለእናንተና ለአባቶቻችሁም የሰጠሁትን ስፍራ፥ በሺሎ እንዳደረግሁት እንዲሁ አደርግበታለሁ። እናንተንም ወንድሞቻችሁን ሁሉ፥ የኤፍሬምን ዘር ሁሉ እንደጣልሁ፥ ከፊቴ እጥላችኋለሁ።’”

> “ጌታ በመካከላችን እጅግ አስፈላጊ ተቋማትን መሥርቶአል፤ እነርሱም ዓለማዊ ተቋማት እንደሚተዳደሩት ሳይሆን በእግዚአብሔር ሥርዓት መሠረት ሊተዳደሩ ይገባቸዋል። በማንኛውም መንገድ የሚጠፉ ነፍሳት እንዲድኑ፣ ለክብሩ ብቻ የተመለከተ ዓይን እያላቸው ሊተዳደሩ ይገባቸዋል። ለእግዚአብሔር ሕዝብ የመንፈስ ምስክርነቶች መጥተዋል፤ ነገር ግን ብዙዎች ለተግሣጽ፣ ለማስጠንቀቂያዎች፣ እና ለምክሮች ትኩረት አልሰጡም።”

> “‘እንግዲህ ይህን ስሙ፥ እናንተ ሰነፍ እና ማስተዋል የሌላችሁ ሕዝብ፤ ዓይን አላችሁ ነገር ግን አታዩም፥ ጆሮ አላችሁ ነገር ግን አትሰሙም፤ እኔን አትፈሩኝምን? ይላል እግዚአብሔር፤ በፊቴስ አትንቀጠቀጡምን? ለባሕር ወሰን እንዲሆን አሸዋን በዘላለማዊ ሥርዓት ያኖርሁ፥ እርሱም ሊያልፈው አይችልም፤ ሞገዶቹም ቢናወጡ እንኳ ሊያሸንፉት አይችሉም፤ ቢጮኹም እንኳ ሊሻገሩት አይችሉም። ነገር ግን ይህ ሕዝብ ዓመፀኛና እምቢተኛ ልብ አለው፤ አፈንግጠው ሄደዋል። በልባቸውም፦ በጊዜው ዝናብን፥ ፊተኛውንም ሆነ ኋለኛውንም የሚሰጠን፥ ለመከሩም የተወሰኑትን ሳምንታት የሚጠብቅልንን እግዚአብሔር አምላካችንን አሁን እንፍራ አይሉም። በደላችሁ እነዚህን ነገሮች አስቀርቶአል፥ ኃጢአታችሁም መልካሙን ነገር ከልክሎአችኋል።... የድሀ አደጎችን ጉዳይ፥ የአባት የሌላቸውን ጉዳይ አይፈርዱም፥ ነገር ግን ይበለጽጋሉ፤ የችግረኛውንም መብት አያስፈርዱም። በእነዚህ ነገሮች ምክንያት አልቀጣምን? ይላል እግዚአብሔር፤ እንደዚህ ባለች ሕዝብ ላይ ነፍሴ አትበቀልምን?’”

> “ጌታ ‘ለዚህ ሕዝብ አትጸልይላቸው፤ ስለ እነርሱም ጩኸትም ሆነ ጸሎት አታቅርብ፤ ለእኔም ምልጃ አታድርግ፤ እኔ አልሰማህምና’ ለማለት ይገደድ ይሆን? ‘ስለዚህ ዝናቡ ተከልክሏል፥ የኋለኛውም ዝናብ አልነበረም.... ከዚህ ጊዜ ጀምሮ፦ አባቴ ሆይ፥ አንተ የወጣትነቴ መሪ ነህ ብለህ ወደ እኔ አትጮኽምን?’” Review and Herald, August 1, 1893.

Back to Articles