Article

# Elijah - Number Seven

ኤልያስ - ቁጥር ሰባት

The First and Last

የመጀመሪያውና የመጨረሻው

Author

Jeff Pippenger

Published

October 7, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are identifying 1863 as the last testing point in a series of tests that were initiated at the great disappointment of 1844. Our first piece of logic is the fact that the Millerite movement ended when the Seventh-day Adventist church was legally registered with the government of the United States in that very year. The movement that began prophetically in 1798, ended in 1863.

እኛ 1863 ዓ.ም.ን በ1844 ዓ.ም. በታላቁ ተስፋ መቁረጥ የተጀመሩ ተከታታይ ፈተናዎች ውስጥ የመጨረሻው የፈተና ነጥብ እንደሆነ እየለየን ነው። የመጀመሪያው የአመክንዮ ነጥባችን ይህ ነው፤ የሚለራይት እንቅስቃሴ በዚያው ዓመት የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ መንግሥት ዘንድ በሕጋዊ መንገድ ሲመዘገብ ተጠናቀቀ። በትንቢታዊ ሁኔታ በ1798 የጀመረው ይህ እንቅስቃሴ በ1863 ተጠናቀቀ።

Inspiration informs us the when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001, the event had been typified in the Millerite movement when the angel of Revelation ten descended. The Millerites’ movement began at the time of the end in 1798, when the vision of the Ulai river of Daniel chapters eight and nine was unsealed. The movement of the one hundred and forty-four thousand began at the time of the end in 1989, when the vision of the Hiddekel river of the last three chapters of Daniel was unsealed.

መንፈሳዊ መገለጥ እንዲያስተምረን፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ያለው ብርቱ መልአክ በሴፕቴምበር 11፣ 2001 በወረደ ጊዜ፣ ያ ክስተት በራእይ ምዕራፍ አሥር ያለው መልአክ በወረደ ጊዜ በሚለራዊ እንቅስቃሴ ውስጥ አስቀድሞ ተምሳሌት ሆኖ ታይቶ ነበር። የሚለራውያን እንቅስቃሴ በፍጻሜው ዘመን በ1798 ጀመረ፣ በዚያን ጊዜ የዳንኤል ምዕራፎች ስምንትና ዘጠኝ ያለው የኡላይ ወንዝ ራእይ ተፈትቶ ነበር። የመቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ በፍጻሜው ዘመን በ1989 ጀመረ፣ በዚያን ጊዜ በዳንኤል የመጨረሻ ሦስት ምዕራፎች ያለው የሂዴቄል ወንዝ ራእይ ተፈትቶ ነበር።

Both time of the ends began a progressive separation of the former chosen people from those in the movement of their respective histories. When the primary rule of each history was publicly confirmed the angel of each respective history descended. The message, movement and messenger were the instruments the Lord employed in each respective history to demonstrate the former chosen people’s sin, for just as Christ taught of His work, if He had not come the quibbling Jews of history would have had no sin. The messenger, message and movement were the instruments of judgment that would hold the former chosen people accountable for rejecting the progressive light of their respective histories, and when the angel descended it marked that the judgment process of the former covenant people was under way. The instrument of judgment is identified when the prophets which illustrate that history eat the message delivered unto them by the Lord. When they eat the message, they then take the message to the former chosen people who are portrayed as a stiff-necked and rebellious people, who will not hear and be converted. Once the angel descends and the message is eaten, judgment of the rebellious people begins.

ሁለቱም የፍጻሜ ዘመናት በየታሪካቸው እንቅስቃሴ ውስጥ ከነበሩት ሰዎች የቀድሞው የተመረጠ ሕዝብ በደረጃ የሚገፋ መለየት ጀመሩ። የእያንዳንዱ ታሪክ ዋና ሕግ በአደባባይ በተረጋገጠ ጊዜ የየታሪኩ መልአክ ወረደ። መልእክቱ፣ እንቅስቃሴው እና መልእክተኛው ጌታ በእያንዳንዱ ታሪክ የቀድሞውን የተመረጠ ሕዝብ ኃጢአት ለማሳየት የተጠቀመባቸው መሣሪያዎች ነበሩ፤ ምክንያቱም ክርስቶስ ስለ ሥራው እንደ አስተማረው፣ እርሱ ባልመጣ ኖሮ በታሪክ የሚከራከሩት አይሁድ ኃጢአት ባልነበራቸው ነበር። መልእክተኛው፣ መልእክቱ እና እንቅስቃሴው የፍርድ መሣሪያዎች ነበሩ፤ እነዚህም የቀድሞውን የተመረጠ ሕዝብ በየታሪካቸው የሚገለጥ የሚጨምር ብርሃን ስለ መከላከላቸው ተጠያቂ ያደርጓቸው ነበር፤ መልአኩም በወረደ ጊዜ የቀድሞው የቃል ኪዳን ሕዝብ የፍርድ ሂደት በመካሄድ ላይ መሆኑን ምልክት አደረገ። የፍርድ መሣሪያው ያ ታሪክ የሚያበራሩት ነቢያት ጌታ የሰጣቸውን መልእክት በሚበሉ ጊዜ ይገለጣል። መልእክቱን ከበሉ በኋላ እነርሱ ያንን መልእክት ወደ ቀድሞው የተመረጠ ሕዝብ ይወስዳሉ፤ ይህ ሕዝብም አንገተ ደንዳናና ዓመፀኛ ሕዝብ እንደሆነ፣ የማይሰማና የማይመለስ ሕዝብ ሆኖ ተስሎአል። መልአኩ አንዴ ከወረደ እና መልእክቱ ከተበላ በኋላ፣ በዓመፀኛው ሕዝብ ላይ የሚደረገው ፍርድ ይጀምራል።

We are applying the judgment process of ancient Israel as illustrated in the book of Numbers to the history of the Millerite movement and ultimately, we will apply this testing process to the movement of the one hundred and forty-four thousand. The symbolism of the number ‘ten’ is to be determined by the context of the passage where it is employed.

እኛ በዘኍልቍ መጽሐፍ ውስጥ እንደተመለከተው የጥንቷ እስራኤል የፍርድ ሂደትን በሚለራይት እንቅስቃሴ ታሪክ ላይ እየተግባራዊ እናደርገዋለን፤ በመጨረሻም ይህንኑ የፈተና ሂደት በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ላይ እንተግብራለን። ‘አሥር’ የሚለው ቁጥር ምሳሌያዊ ትርጉም የሚወሰነው በተጠቀሰበት ንባብ ዐውድ መሠረት ነው።

The sequence of ten tests begins at the disappointment, either at the Red Sea for ancient Israel or October 22, 1844 for the Millerites. Sister White identifies the “landmark” truths that were opened up at that time beginning with what she called “the passing of time.” The disappointment for the Hebrews was the threat of Pharaoh’s army. The lack of faith in God’s power for the Hebrews was manifested in response to their fear of the army of their enemies, just as it was at the tenth and final test. Jesus illustrates the end from the beginning, so the fear of the giants in the Promised Land which the ten spies identified was the same fear that had also produced their disappointment by the Red Sea. The tenth and final test for the Millerite movement would be a time prophecy, as was October 22, 1844.

የአሥሩ ፈተናዎች ቅደም ተከተል ከተስፋ መቁረጥ ይጀምራል፤ ለጥንታዊቱ እስራኤል በቀይ ባሕር ላይ ወይም ለሚለራውያን በ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ላይ። እህት ዋይት በዚያን ጊዜ የተከፈቱትን “የመሠረት ምልክት” እውነቶች ትለይታለች፤ ይህም እርሷ “የጊዜ ማለፍ” ብላ በጠራችው ነገር ይጀምራል። ለዕብራውያን ያለው ተስፋ መቁረጥ የፈርዖን ሠራዊት ስጋት ነበር። ለዕብራውያን በእግዚአብሔር ኃይል ላይ ያለው የእምነት እጥረት፣ ከጠላቶቻቸው ሠራዊት የፈሩትን ፍርሃት በመልሳቸው ተገለጠ፤ እንዲሁም በአሥረኛውና በመጨረሻው ፈተና ላይ እንደተገለጠው ነበር። ኢየሱስ መጨረሻውን ከመጀመሪያው ያሳያል፤ ስለዚህ አሥሩ ሰላዮች በተስፋይቱ ምድር ውስጥ ስለለዩዋቸው ግዙፎች የነበረው ፍርሃት፣ በቀይ ባሕር አጠገብ ያንኑ ተስፋ መቁረጥ ያመጣው ፍርሃት ነበር። ለሚለራዊው እንቅስቃሴ አሥረኛውና የመጨረሻው ፈተና፣ 1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 እንደነበረው ሁሉ፣ የጊዜ ትንቢት ይሆናል።

The great disappointment in the progressive testing of Millerite history marked the beginning of a history that had been clearly typified by ancient Israel’s deliverance from Egypt. Beginning at the Red Sea there was a series of ten tests, and the last test would reflect the first test. The “passing of time” at the great disappointment was produced by a misunderstanding of a time prophecy. The last of the testing process for spiritual Israel would be the same as the first. In 1863, the leaders of literal Israel chose to return to the biblical methodology of those they had just identified as daughters of Rome, and rejected, or you might say, misunderstood the longest time prophecy in the Bible. The end of the ten tests in both literal and spiritual Israel was represented by the beginning. And the end, in both instances the rebels manifested a desire to return to the place that they had just been delivered from.

በሚለራይት ታሪክ ውስጥ በእየደረጃው በተከናወነው ፈተና ውስጥ የተከሰተው ታላቁ ተስፋ መቁረጥ፣ ከጥንታዊቷ እስራኤል ከግብፅ መዳን ጋር በግልጽ ሁኔታ የተመሰለ የታሪክ መጀመሪያ ምልክት ሆነ። ከቀይ ባሕር ጀምሮ የአሥር ፈተናዎች ተከታታይ ነበር፣ እና የመጨረሻው ፈተና የመጀመሪያውን ፈተና ያንጸባርቅ ነበር። በታላቁ ተስፋ መቁረጥ ጊዜ የተከሰተው “የጊዜ መሻገር” በአንድ የዘመን ትንቢት አለመረዳት ምክንያት ተፈጥሮ ነበር። ለመንፈሳዊቷ እስራኤል የፈተናው ሂደት የመጨረሻ ክፍል እንደ መጀመሪያው ተመሳሳይ ይሆናል። በ1863 ዓ.ም.፣ የትክክለኛይቱ እስራኤል መሪዎች አሁን ገና የሮም ልጆች መሆናቸውን ተለይተው ያወቁአቸው ሰዎች የነበራቸውን መጽሐፍ ቅዱሳዊ ሥነ-ዘዴ ዳግመኛ ለመከተል መረጡ፣ እናም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ረጅሙን የዘመን ትንቢት ውድቅ አደረጉ፣ ወይም እንደምትሉት ተሳስተው ተረዱት። በትክክለኛይቱም ሆነ በመንፈሳዊቷ እስራኤል ያሉ አሥሩ ፈተናዎች መጨረሻ በመጀመሪያው ተወክሎ ነበር። እና በመጨረሻው፣ በሁለቱም አጋጣሚዎች ዓመፀኞቹ አሁን ገና ከተዳኑበት ስፍራ ወደ ኋላ ለመመለስ ፍላጎት አሳዩ።

By rejecting the seven times of Leviticus twenty-six Laodicean Adventism created a prophetic dilemma that they had not foreseen. To this day they have not been able to resolve the dilemma, though they offer up a variety of dishes of fables in an attempt to do so. The dilemma is in the verse that Sister White identifies as the foundation and central pillar of Adventism.

የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ያለውን “ሰባቱን ዘመናት” በመካድ ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም እነርሱ አስቀድሞ ያላዩትን ትንቢታዊ ችግኝ ፈጠረ። እስከ ዛሬ ድረስ ይህን ችግኝ ሊፈቱት አልቻሉም፤ ምንም እንኳ ይህን ለማድረግ በመሞከር የተለያዩ የተረት ምግቦችን ያቀርባሉ። ይህ ችግኝ እህት ዋይት የአድቬንቲዝም መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ ነው ብላ በምትጠቁመው ጥቅስ ውስጥ ይገኛል።

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> “ከሌሎች ሁሉ በላይ የአድቨንት እምነት መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ ሆኖ የነበረው የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅስ፣ ‘እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል።’ [Daniel 8:14.]” ታላቁ ተጋድሎ፣ 409።

Adventism has much to say about verse fourteen, but they never address the very first observation that should be made about the verse. That observation is that verse fourteen is an “answer.” An answer is meaningless, if it does not include the question that elicits the answer. Verse thirteen cannot logically, grammatically or reasonably be separated from verse fourteen, for verse thirteen is the question and verse fourteen is the answer.

አድቨንቲዝም ስለ አሥራ አራተኛው ቁጥር ብዙ የሚናገረው ነገር አለው፤ ነገር ግን ስለዚያ ቁጥር መጀመሪያ ሊደረግ የሚገባውን እጅግ መሠረታዊ ምልከታ ፈጽሞ አያነሣም። ያ ምልከታም አሥራ አራተኛው ቁጥር “መልስ” መሆኑ ነው። መልስ እርሱን ያስከተለውን ጥያቄ ካላካተተ ትርጉም የለውም። አሥራ ሦስተኛው ቁጥር ጥያቄው ስለሆነ እና አሥራ አራተኛው ቁጥር መልሱ ስለሆነ፣ አሥራ ሦስተኛው ቁጥር ከአሥራ አራተኛው ቁጥር በሎጂካዊነትም ሆነ በሰዋሰዋዊነትም ወይም በተገቢ አመክንዮ ሊለይ አይችልም።

The question, when rightly and fairly represented produces a very different meaning to verse fourteen than what Adventism teaches. This does not mean that verse fourteen is not “the foundation and central pillar of the Advent faith,” for it is. It means that when Adventism misunderstood and set aside the seven times in 1863, they were unable to fully define what verse fourteen truly means. In the Scriptures, a half truth is not truth. Rightly understood the question of verse thirteen demands a recognition of the prophecy that marks the cleansing of the sanctuary that had been tread down, and also a recognition of the prophecy that marks the treading down of the host. The twenty-three hundred year prophecy addresses the ‘sanctuary’ and the twenty-five hundred and twenty year prophecy addresses the ‘host’.

ጥያቄው በትክክልና በፍትሐዊ መንገድ ሲቀርብ፣ ለአሥራ አራተኛው ቁጥር ከአድቬንቲዝም ከሚያስተምረው ፍጹም የተለየ ትርጉም ያመጣል። ይህም አሥራ አራተኛው ቁጥር “የአድቬንት እምነት መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ” አይደለም ማለት አይደለም፤ እንዲያውም ነው። ነገር ግን አድቬንቲዝም በ1863 ሰባቱን ዘመናት ሲያስተውል ተሳስቶ ወደ ጎን ባስቀመጠው ጊዜ፣ አሥራ አራተኛው ቁጥር በእውነት ምን ማለት እንደሆነ ሙሉ በሙሉ ሊገልጽ አልቻለም። በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ግማሽ እውነት እውነት አይደለም። በትክክል ሲረዳ፣ የአሥራ ሦስተኛው ቁጥር ጥያቄ ወደ ታች የተረገጠውን መቅደስ የሚያነጻውን ትንቢት እንዲታወቅ ይጠይቃል፣ እንዲሁም ሰራዊቱ ወደ ታች መረገጡን የሚያመለክተውን ትንቢት እንዲታወቅ ይጠይቃል። የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመት ትንቢት ‘መቅደሱን’ ይመለከታል፤ የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመት ትንቢት ደግሞ ‘ሰራዊቱን’ ይመለከታል።

To address the relationship of the two verses requires a lengthy study, which I do not intend to do at this point in these articles. These points have repeatedly been addressed through the years and can be found in the series Habakkuk’s Tables. I am still addressing the symbolism of Elijah and wish to finish those truths first.

በእነዚህ ጽሑፎች ውስጥ በዚህ ወቅት ለማድረግ ያልፈለግሁትን ረዥም ጥናት የሁለቱን ቁጥሮች ግንኙነት ለማብራራት ያስፈልጋል። እነዚህ ነጥቦች በዓመታት ሁሉ ተደጋግመው ተነስተዋል እና በ“Habakkuk’s Tables” ተከታታይ ጽሑፎች ውስጥ ሊገኙ ይችላሉ። እኔ አሁንም የኤልያስን ምልክታዊ ትርጉም እየመለከትሁ ነው፥ እነዚያንም እውነቶች አስቀድሜ ልጨርስ እፈልጋለሁ።

William Miller was the Elijah of the beginning of Adventism and his first discovery was the seven times of Leviticus twenty-six, so the rejection of that truth in 1863 was a rejection of the Elijah message. At this point I am addressing the characteristic of Alpha and Omega that identifies the end with the beginning. The final test for ancient Israel was represented in the first test. Both tests represent fear that the heathen nations were more powerful than God. The tenth test being the same in principle was much more rebellious than the first test, for the history of the victory of God in the first test should have produced a settled confidence in the rebels. They manifested their rejection of God in spite of much more evidence of His power than they had at the Red Sea. Millerite Adventism by 1863 was already explaining why the great disappointment was a powerful work of God, but they still decided to pick a captain and return to Egypt and reject the message that Daniel calls the “oath” of Moses that had been represented by Elijah.

ዊልያም ሚለር በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ያለው ኤልያስ ነበር፣ የመጀመሪያውም ግኝቱ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የ“ሰባቱ ዘመናት” ነበር፤ ስለዚህ በ1863 የዚያን እውነት መቃወም የኤልያስን መልእክት መቃወም ነበር። በዚህ ነጥብ ላይ መጨረሻውን ከመጀመሪያው ጋር የሚለይ የአልፋና ኦሜጋ ባሕርይን እያቀረብሁ ነው። ለጥንታዊቷ እስራኤል የመጨረሻው ፈተና በመጀመሪያው ፈተና ተወክሎ ነበር። ሁለቱም ፈተናዎች አሕዛብ ከእግዚአብሔር ይልቅ የበለጠ ኃያላን ናቸው የሚል ፍርሃትን ይወክላሉ። አሥረኛው ፈተና በመርህ ከመጀመሪያው ጋር አንድ ቢሆንም፣ እጅግ የበለጠ ዓመፀኛ ነበር፤ ምክንያቱም በመጀመሪያው ፈተና የታየው የእግዚአብሔር ድል ታሪክ በዓመፀኞቹ ውስጥ የተረጋጋ መተማመን ሊያመጣ ይገባ ነበርና። እነርሱ በቀይ ባሕር ከነበራቸው ይልቅ ስለ እርሱ ኃይል እጅግ የበለጠ ማስረጃ ቢኖራቸውም እግዚአብሔርን መቃወማቸውን ገለጡ። የሚለር አድቬንቲዝም እስከ 1863 ድረስ ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ኃይለኛ የእግዚአብሔር ሥራ እንደነበረ አስቀድሞ እያብራራ ነበር፤ ነገር ግን አለቃ መርጠው ወደ ግብፅ ለመመለስ እና ዳንኤል በኤልያስ የተወከለው የሙሴ “መሐላ” ብሎ የሚጠራውን መልእክት ለመቃወም አሁንም ወሰኑ።

Rather than taking the time to set forth the proofs of the validity of the seven times as a time prophecy, I intend to use some simple logic to prove its validity in another way. For the movement that began in 1798, the final test of 1863 would also represent the final test for the movement of the mighty angel of Revelation eighteen. Inspiration has been very clear what the last test is for both movements.

ሰባቱ ዘመናት እንደ የጊዜ ትንቢት ትክክለኛነታቸውን የሚያረጋግጡ ማስረጃዎችን ለማቅረብ ጊዜ ከመውሰድ ይልቅ፣ ትክክለኛነታቸውን በሌላ መንገድ ለማረጋገጥ አንዳንድ ቀላል አመክንዮ ልጠቀም እፈልጋለሁ። በ1798 የተጀመረው እንቅስቃሴ ላይ፣ የ1863 የመጨረሻ ፈተና እንዲሁም የራእይ አስራ ስምንት ኃያል መልአክ እንቅስቃሴ የመጨረሻ ፈተናን ይወክላል። መንፈሳዊ መገለጥ ለሁለቱም እንቅስቃሴዎች የመጨረሻው ፈተና ምን እንደሆነ በግልጽ ሁኔታ አሳይቶአል።

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18).” Selected Messages, book 1, 48.

> “ሰይጣን ነው... ከእውነት ለማራቅ ሐሰተኛውን ያለማቋረጥ እየገፋ የሚያስገባ። የሰይጣን በጣም የመጨረሻው ማታለል የእግዚአብሔር መንፈስ ምስክርነትን ከንቱ ማድረግ ይሆናል። ‘ራእይ በሌለበት ሕዝቡ ይጠፋል’ (ምሳሌ 29:18)።” Selected Messages, book 1, 48.

There is no honest way to take the writings of Ellen White and suggest that she did not fully endorse the seven times of Leviticus twenty-six. Sister White, as we have previously identified in these articles and is well documented in the series titled Habakkuk’s Tables directly informs us that God directed both the 1843 and 1850 charts. She directly teaches that those two tables were a fulfillment of Habakkuk chapter two. Both charts identify the seven times of Leviticus twenty-six as the center point of their respective graphical layout. In both charts the line of the seven times has the cross of Christ as the center of the prophetic line of the seven times.

የኤለን ዋይትን ጽሑፎች በቅንነት አንብቦ እርሷ የሌዋውያን ሃያ ስድስት ያለውን “ሰባት ጊዜ” ሙሉ በሙሉ አልደገፈችውም ብሎ መጠቆም የሚቻልበት ምንም ቅን መንገድ የለም። እህት ዋይት፣ ቀደም ብለን በእነዚህ ጽሑፎች እንዳመለከትነውና Habakkuk’s Tables በሚል ርዕስ ባለው ተከታታይ ጥናት ውስጥ እንደሚገባ እንደተመዘገበው፣ እግዚአብሔር ሁለቱንም የ1843 እና የ1850 ቻርቶች እንደመራ በቀጥታ ታሳውቀናለች። እርሷ እነዚያ ሁለቱ ሰንጠረዦች የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ፍጻሜ እንደነበሩ በቀጥታ ታስተምራለች። ሁለቱም ቻርቶች የሌዋውያን ሃያ ስድስት ያለውን “ሰባት ጊዜ” የየራሳቸው ግራፊካዊ አቀማመጥ ማዕከላዊ ነጥብ እንደሆነ ያሳያሉ። በሁለቱም ቻርቶች ውስጥ የ“ሰባት ጊዜ” መስመር የ“ሰባት ጊዜ” ትንቢታዊ መስመር ማዕከል እንደሆነ የክርስቶስን መስቀል ያቀርባል።

Along with her endorsements of Habakkuk’s two tables, she has recorded multiple times that we are to continue to present the message that was presented from 1840 through 1844, and every Adventist historian that addresses how the Millerites promoted the message they proclaimed, identifies that they employed the 1843 chart. Not only does she endorse the messages represented upon the charts, and counsel God’s people to continue to present the very same messages that were presented in that history, she also provides multiple passages where she warns that those messages would be attacked throughout the history of God’s remnant people. When she warns of those attacks, she repeatedly identifies that it is the work of God’s watchmen to defend those very truths.

ከሐባቁቅ ሁለቱ ሰንጠረዦች ላይ የሰጠቻቸው ድጋፎች ጋር በተያያዘ፣ ከ1840 እስከ 1844 ድረስ የቀረበውን መልእክት እኛ መቀጠል እንዳለብን ብዙ ጊዜ መዝግባለች፤ እንዲሁም ሚለራውያን ያወጁትን መልእክት እንዴት እንዳስፋፉ የሚመለከት ማንኛውም አድቬንቲስት ታሪክ ጸሐፊ፣ 1843 የሰንጠረዥ ካርታን እንደተጠቀሙ ያመለክታል። እርሷ በሰንጠረዦቹ ላይ የተወከሉትን መልእክቶች መደገፍ ብቻ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ በዚያ ታሪክ የቀረቡትን እነዚያን ተመሳሳይ መልእክቶች እንዲቀጥሉ ምክር ትሰጣለች፤ እንዲሁም እነዚያ መልእክቶች በእግዚአብሔር ቀሪ ሕዝብ ታሪክ ሁሉ ውስጥ ጥቃት እንደሚደርስባቸው የምታስጠነቅቅባቸውን ብዙ ክፍሎች ደግሞ ታቀርባለች። ስለ እነዚያ ጥቃቶች ስታስጠነቅቅ፣ እነዚያን እውነቶች መከላከል የእግዚአብሔር ጠባቂዎች ሥራ መሆኑን ደጋግማ ትገልጣለች።

If the charts are incorrect, then the messages they graphically represent are incorrect. If the message the Millerites proclaimed from 1840 through 1844 was incorrect, then Ellen White’s repeated identification that the Millerite message was the foundation is also incorrect. If those messages were incorrect her repeated commands to continue to present those very same truths is false counsel. If the message of the Millerites does not represent the foundations that were to be preserved and guarded from satanic attacks, then those counsels are also erroneous. To reach the conclusion that all these issues associated with the Elijah message of that history is erroneous, would clearly demonstrate that Ellen White was a false prophet.

ገበታዎቹ የተሳሳቱ ከሆኑ፣ በምስላዊ መንገድ የሚወክሉት መልእክቶችም የተሳሳቱ ናቸው። ሚለራውያን ከ1840 እስከ 1844 ድረስ ያወጁት መልእክት የተሳሳተ ከሆነ፣ ኤለን ኋይት የሚለራውያን መልእክት መሠረት ነበር ብላ ደጋግማ ያደረገችው መለያየትም የተሳሳተ ነው። እነዚያ መልእክቶች የተሳሳቱ ከሆኑ፣ እነዚያኑ እውነቶች እንዲቀጥሉ በተደጋጋሚ የሰጠቻቸው ትእዛዛት ሐሰተኛ ምክር ናቸው። የሚለራውያን መልእክት ሊጠበቁና ከሰይጣናዊ ጥቃቶች ሊጠበቁ የነበሩትን መሠረቶች የማይወክል ከሆነ፣ እነዚያ ምክሮችም የተሳሳቱ ናቸው። ከዚያ ታሪክ የኤልያስ መልእክት ጋር የተያያዙ እነዚህ ጉዳዮች ሁሉ የተሳሳቱ ናቸው ወደሚለው ድምዳሜ መድረስ፣ ኤለን ኋይት ሐሰተኛ ነቢይ እንደነበረች በግልጽ ያሳያል።

Modern Adventism still teaches at their Revelation Seminars that the remnant church would possess the Spirit of Prophecy, which is the testimony of Jesus, but they certainly don’t tell those who they are seeking to draw into church membership that they fully reject Ellen White’s endorsement and warnings connected with those early foundational truths and history. What does the following passage mean to you?

ዘመናዊ አድቬንቲዝም አሁንም በራእይ ሴሚናሮቻቸው ላይ የቀረው ቤተ ክርስቲያን የነቢያትን መንፈስ፣ እርሱም የኢየሱስ ምስክርነት እንደሆነ፣ እንደምትይዝ ያስተምራል፤ ነገር ግን ወደ ቤተ ክርስቲያን አባልነት ለመሳብ የሚፈልጓቸውን ሰዎች፣ ከእነዚያ ቀደምት መሠረታዊ እውነቶችና ታሪክ ጋር የተያያዙትን የኤለን ኋይት ድጋፍና ማስጠንቀቂያዎች ፈጽመው እንደሚክዱ በእርግጥ አይነግሯቸውም። የሚከተለው ክፍል ለእርስዎ ምን ማለት ነው?

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> «ጌታ የመራንበትን መንገድና በእኛ ያለፈው ታሪክ ውስጥ የሰጠንን ትምህርት ካልረሳን በስተቀር፣ ስለ ወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም።» Life Sketches, 196.

In 1863, the Millerite movement reached a conclusion and registered as a legal entity with the government that would ultimately form an image to the papacy, which by Ellen White’s definition is the combination of the church with the state.

በ1863 ዓ.ም. የሚለራይት እንቅስቃሴ ወደ መደረሻ ደረሰ፤ በመጨረሻም ለጳጳሳት ሥርዓት ምስል የሚያቆም መንግሥት ጋር እንደ ሕጋዊ አካል ተመዘገበ፤ ይህም በኤለን ኋይት መግለጫ መሠረት ቤተ ክርስቲያንን ከመንግሥት ጋር መቀላቀል ነው።

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.

> “በአሁኑ ጊዜ በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ለቤተ ክርስቲያን ተቋማትና ሥርዓቶች የመንግሥትን ድጋፍ ለማስገኘት በመካሄድ ላይ ባሉት እንቅስቃሴዎች ውስጥ፣ ፕሮቴስታንቶች የጳጳሳውያንን ፈለግ እየተከተሉ ናቸው። ከዚያም የከፋ፣ ጵጵስና በፕሮቴስታንት አሜሪካ ውስጥ በአሮጌው ዓለም ያጣችውን የበላይነት እንደገና እንድታገኝ በርን እየከፈቱላት ናቸው።” The Great Controversy, 573.

Under the premise that the legal association with the government was part of the necessity for organization, in a time when the youth of the nation were being drafted into the blood bath known as the Civil War, the movement of the Millerites ended. In 1863, both with a printed article and a new chart, the Seventh-day Adventist church rejected the prophecy of slavery which Daniel calls the oath of Moses. In 1850, the Lord had directed His people to make the second table of Habakkuk, and correct the error that He had held his hand over on the 1843 table. The chart ordered in 1850 fully accomplished its purpose, for Ellen White said that she saw “that God was in the publishment of the chart,” while also identifying that the 1850 chart was identified in Habakkuk chapter two.

በአደረጃጀት አስፈላጊነት ውስጥ ከመንግሥት ጋር የተደረገው ሕጋዊ ግንኙነት አካል ነበር በሚል መሠረት፣ የአገሩ ወጣቶች ሲቪል ዎር ተብሎ ወደሚታወቀው የደም መፋሰስ ሲጠሩ በነበረበት ዘመን፣ የሚለራውያን እንቅስቃሴ ተፈጸመ። በ1863 ዓ.ም.፣ በታተመ ጽሑፍና በአዲስ ሠንጠረዥ ሁለቱም አማካይነት፣ የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ዳንኤል የሙሴ መሐላ ብሎ የሚጠራውን የባርነት ትንቢት አልተቀበለችም። በ1850 ዓ.ም. ጌታ ሕዝቡን የዕንባቆምን ሁለተኛ ጽላት እንዲሠሩ፣ በ1843 ሠንጠረዥ ላይም እጁን አኑሮበት የነበረውን ስህተት እንዲያስተካክሉ መርቶ ነበር። በ1850 ዓ.ም. የታዘዘው ሠንጠረዥ ዓላማውን ፈጽሞ አሳካ፤ ምክንያቱም ኤለን ዋይት “እግዚአብሔር በሠንጠረዡ ማተም ውስጥ እንዳለ አየሁ” ብላ ተናግራለች፤ በተጨማሪም የ1850 ሠንጠረዥ በዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት እንደተጠቀሰ ገልጻለች።

The purpose of the 1850 chart was the same as the 1843 chart. It was to be the evangelistic tool used to present the message of the third angel to a dying world. In 1863, that message was discarded. The testing process that is typified by the testing process that began at the Red Sea, began with the time prophecy identifying the sanctuary that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight, and the testing process ended with the time prophecy identifying the host that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight.

የ1850 ዓ.ም. ሰንጠረዥ ዓላማ ከ1843 ዓ.ም. ሰንጠረዥ ዓላማ ጋር አንድ ነበር። ለሞት የተዳረገ ዓለም የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ለማቅረብ የሚያገለግል የወንጌላዊ መሣሪያ እንዲሆን ነበር። በ1863 ዓ.ም. ያ መልእክት ተጣለ። በቀይ ባሕር የጀመረው የፈተና ሂደት ምሳሌ የሆነው የፈተና ሂደት፣ በዳንኤል ምዕራፍ 8 ቁጥር 13 ውስጥ የሚረገጠውን መቅደስ የሚለይ የጊዜ ትንቢት ጋር ተጀመረ፤ የፈተናውም ሂደት በዳንኤል ምዕራፍ 8 ቁጥር 13 ውስጥ የሚረገጠውን ሠራዊት የሚለይ የጊዜ ትንቢት ጋር ተፈጸመ።

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላም ቅዱስ ለዚያ የተናገረው ቅዱስ እንዲህ አለው፦ “ስለ ዘወትር መሥዋዕቱ እና ስለ ጥፋትን የሚያመጣው መተላለፍ፥ መቅደሱም ሠራዊቱም እንዲረገጡ ይህ ራእይ እስከ መቼ ድረስ ይሆናል?” እርሱም እንዲህ አለኝ፦ “እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል።” ዳንኤል 8፥13-14።

The testing process that began on October 22, 1844, has the signature of Alpha and Omega. The beginning of that testing process was a time prophecy that represented the sanctuary that was to be trampled down. It was a prophecy that produced great light when fulfilled. The testing process that ended in 1863, has the signature of Alpha and Omega. The ending of that testing process was a time prophecy that represented the host that was to be trampled down. It was a prophecy that was designed to produced great light when fulfilled. It was a time prophecy presented by the Elijah of that history, and when it was rejected and set aside, it produced great darkness.

ሂደተ ፈተናው በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 የጀመረው የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ አለበት። የዚያ የፈተና ሂደት መጀመሪያ የሚረገጥ የነበረውን መቅደስ የሚወክል የጊዜ ትንቢት ነበር። በፍጻሜውም ጊዜ ታላቅ ብርሃን ያስገኘ ትንቢት ነበር። በ1863 ያበቃው የፈተና ሂደት ደግሞ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ አለበት። የዚያ የፈተና ሂደት መጨረሻ የሚረገጥ የነበረውን ሰራዊት የሚወክል የጊዜ ትንቢት ነበር። ይህም በፍጻሜው ጊዜ ታላቅ ብርሃን እንዲያመጣ የታሰበ ትንቢት ነበር። በዚያ ታሪክ የነበረው ኤልያስ ያቀረበው የጊዜ ትንቢት ነበር፤ ነገር ግን በተቀባ አልተቀበለምና ወደ ጎን ሲደረግ ታላቅ ጨለማ አስከተለ።

> And this is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light, because their deeds were evil. John 3:19.

> ፍርዱም ይህ ነው፤ ብርሃን ወደ ዓለም መጥቶአል፣ ሰዎችም ሥራቸው ክፉ ስለ ነበረ ከብርሃን ይልቅ ጨለማን ወደዱ። ዮሐንስ 3፥19።

The logic that I intend to finish this article with is what I have already noted. Did God through Ellen White endorse the 1843 and 1850 charts?

እኔ ይህን ጽሑፍ ለመደምደም ያሰብሁበት ምክንያታዊ አቀራረብ አስቀድሜ የጠቀስሁት ያው ነው። እግዚአብሔር በኤለን ዋይት አማካኝነት የ1843 እና የ1850 ሰንጠረዦችን አጸደቀን?

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> «እኔ የ1843 ሰንጠረዥ በጌታ እጅ እንደ ተመራ አይቻለሁ፣ እናም ሊለወጥ እንደማይገባው፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደ ፈለገው እንደነበሩ፤ እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ያለውን ስህተት ሸፍኖ በላያቸው እንዳለ ነበር፣ ስለዚህ እጁ እስኪነሳ ድረስ ማንም ሊያየው አልቻለም።» Early Writings, 74.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

> “እግዚአብሔር በወንድም ኒኮልስ የሰንጠረዡን ህትመት ውስጥ እንዳለ አየሁ። የዚህ ሰንጠረዥ ትንቢት በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንዳለ አየሁ፤ እናም ይህ ሰንጠረዥ ለእግዚአብሔር ሕዝብ የተዘጋጀ ከሆነ፣ ለአንዱ በቂ ከሆነ ለሌላውም እንዲሁ ነው፤ አንዱም በትልቅ መጠን አዲስ ሰንጠረዥ እንዲሳል ካስፈለገው፣ ሁሉም እንዲሁ በእኩል መጠን ያስፈልጋቸዋል።” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

Did God through Ellen White endorse the message the Millerites presented during the history of 1840 through 1844?

እግዚአብሔር በኤለን ዋይት አማካኝነት በ1840 እስከ 1844 ድረስ ባለው ታሪክ ወቅት ሚለራውያን ያቀረቡትን መልእክት አጽድቆ ነበርን?

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “እግዚአብሔር አዲስ መልእክት አይሰጠንም። በ1843 እና በ1844 ከሌሎቹ ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ እንድንወጣ ያደረገንን መልእክት ልናውጅ ይገባናል።” Review and Herald, January 19, 1905.

> “God bids us give our time and strength to the work of preaching to the people the messages that stirred men and women in 1843 and 1844.” Manuscript Release, Number 760.

> «እግዚአብሔር በ1843 እና በ1844 ወንዶችንና ሴቶችን ያነቃቁትን መልእክቶች ለሕዝቡ በመስበክ ሥራ ጊዜያችንንና ኃይላችንን እንድንሰጥ ያዘዘናል።» Manuscript Release, Number 760.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “ከ1840–1844 ዓ.ም. ጀምሮ የተሰጡት መልእክቶች አሁን በብርቱ ሊቀርቡ ይገባል፥ ምክንያቱም መንገዳቸውን የሳቱ ብዙ ሰዎች አሉ። መልእክቶቹ ወደ ሁሉም ቤተ ክርስቲያናት ሊደርሱ ይገባል።”

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ “ዓይኖቻችሁ የሚያዩ ስለሆኑ ብፁዓን ናቸው፤ ጆሮዎቻችሁም የሚሰሙ ስለሆኑ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፥ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኙ፥ አላዩምም፤ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኙ፥ አልሰሙምም” [ማቴዎስ 13:16, 17]። በ1843 እና በ1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው።

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “መልእክቱ ተሰጥቶአል። እናም መልእክቱን በመድገም ረገድ ምንም መዘግየት ሊኖር አይገባም፤ ምክንያቱም የዘመኑ ምልክቶች እየተፈጸሙ ናቸው፤ የመዝጊያውም ሥራ መፈጸም አለበት። ታላቅ ሥራ በአጭር ጊዜ ውስጥ ይፈጸማል። በቅርቡ በእግዚአብሔር ሹመት አንድ መልእክት ይሰጣል፤ ይህም ወደ ታላቅ ጩኸት ያድጋል። ከዚያም ዳንኤል ምስክርነቱን እንዲሰጥ በዕጣው ውስጥ ይቆማል።” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed. The messages of the first, second, and third angels will in the future be proclaimed with a loud voice. They will be given with earnest determination and in the power of the Spirit.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “በ1841፣ ‘42፣ ‘43፣ እና ‘44 የተቀበልናቸው እውነቶች አሁን ሊጠኑና ሊታወጁ ይገባል። የመጀመሪያው፣ የሁለተኛው፣ እና የሦስተኛው መላእክት መልእክቶች ወደፊት በታላቅ ድምፅ ይታወጃሉ። እነርሱም በቅን ቁርጠኝነትና በመንፈስ ኃይል ይሰጣሉ።” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “We understand the present feebleness and smallness of the work. We have had an experience. In doing the work God has given us, we may go trustingly forward, assured that He will be our efficiency. He will be with us in 1906, as He was with us in 1841, 1842, 1843, and 1844.” Loma Linda Messages, 156.

> “እኛ የሥራውን አሁን ያለውን ድካምና አነስተኛነት እናስተውላለን። ልምድ አለን። እግዚአብሔር የሰጠንን ሥራ በማከናወን እርሱ ብቃታችን እንደሚሆን ተረጋግጠን በእምነት ወደ ፊት መሄድ እንችላለን። እርሱ በ1841፣ 1842፣ 1843 እና 1844 ከእኛ ጋር እንደነበረ፣ በ1906ም ከእኛ ጋር ይሆናል።” Loma Linda Messages, 156.

> “Those who stand as teachers and leaders in our institutions are to be sound in the faith and in the principles of the third angel’s message. God wants His people to know that we have the message as He gave it to us in 1843 and 1844.” General Conference Bulletin, April 1, 1903.

> “በተቋማችን ውስጥ እንደ አስተማሪዎችና መሪዎች የሚቆሙ ሰዎች በእምነትና በሦስተኛው መልአክ መልእክት መርሆች የጸኑ መሆን አለባቸው። እግዚአብሔር ሕዝቡ በ1843 እና በ1844 እንደ ሰጠን ያንኑ መልእክት እንዳለን እንዲያውቁ ይፈልጋል።” General Conference Bulletin, April 1, 1903.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “ማስጠንቀቂያው መጥቶአል፤ በ1842፣ 1843 እና 1844 መልእክቱ ከመጣ ጀምሮ እኛ ስንገነባበት የኖርነውን የእምነት መሠረት የሚናውጥ ነገር ምንም እንኳ እንዲገባ መፍቀድ የለበትም። እኔ በዚህ መልእክት ውስጥ ነበርሁ፤ ከዚያን ጊዜም ጀምሮ እግዚአብሔር የሰጠን ብርሃን በታማኝነት ይዤ በዓለም ፊት ቆሜአለሁ። ቀን በቀን ጌታን በትጉህ ጸሎት ስንፈልግ፣ ብርሃንንም ስንሻ እግራችን በተቀመጠበት መድረክ ላይ ከዚያ ለማንሳት አናስብም። እግዚአብሔር የሰጠኝን ብርሃን ልተው እችላለሁ ብላችሁ ታስባላችሁን? እርሱ እንደ ዘላለማዊው ዓለት ይሆናል። ከተሰጠኝም ጀምሮ ሁልጊዜ ሲመራኝ ኖሯል።” Review and Herald, April 14, 1903.

Did God through Ellen White warn His people to defend against attacks that would undermine the truths of the Millerite history?

እግዚአብሔር በኤለን ኋይት አማካኝነት ሕዝቡ የሚለር እንቅስቃሴ ታሪክ እውነቶችን የሚያፈርሱ ጥቃቶችን እንዲከላከሉ አስጠንቅቆ ነበርን?

> “The great waymarks of truth, showing us our bearings in prophetic history, are to be carefully guarded, lest they be torn down, and replaced with theories that would bring confusion rather than genuine light.” Selected Messages, book 2, 101, 102.

> “በትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ ያለንን አቅጣጫ የሚያሳዩን የእውነት ታላላቅ የድንበር ምልክቶች በታላቅ ጥንቃቄ ሊጠበቁ ይገባል፤ እንዳይፈርሱና ከእውነተኛ ብርሃን ይልቅ ውዥንብር የሚያመጡ ንድፈ ሐሳቦች በእነርሱ ቦታ እንዳይተኩ ነው።” Selected Messages, book 2, 101, 102.

> “Today Satan is seeking opportunities to tear down the waymarks of truth,—the monuments that have been raised up along the way; and we need the experience of the aged workers who have built their house upon the solid rock, who through evil report as well as good report have been steadfast to the truth.” Gospel Workers, 104.

> «ዛሬ ሰይጣን የእውነትን መለያ ምልክቶች ለማፍረስ—በመንገዱ ላይ የተቋቋሙትን ሐውልቶች—አጋጣሚዎችን እየፈለገ ነው፤ እኛም ቤታቸውን በጽኑ ዐለት ላይ የሠሩ፣ በክፉ ወሬም ሆነ በመልካም ወሬ በእውነት ጸንተው የቆሙ አረጋውያን ሠራተኞች ልምድ ያስፈልገናል።» Gospel Workers, 104.

> “God never leaves the world without men who can discern between good and evil, righteousness and unrighteousness. God has men whom he has appointed to stand in the forefront of the battle in times of emergency. In a crisis, he will raise up men as he did in ancient times. Young men will be bidden to link up with the aged standard-bearers, that they may be strengthened and taught by the experience of these faithful ones, who have passed through so many conflicts, and to whom, through the testimonies of his Spirit, God has so often spoken, pointing out the right way and condemning the wrong way. When perils arise, which try the faith of God’s people, these pioneer workers are to recount the experiences of the past, when just such crises came, when the truth was questioned, when strange sentiments, proceeding not from God, were brought in.

> “እግዚአብሔር ዓለምን በመልካምና በክፉ፣ በጽድቅና በዓመፃ መካከል መለየት የሚችሉ ሰዎች ሳይኖሩባት ፈጽሞ አይተዋትም። እግዚአብሔር በድንገተኛ ጊዜ በውጊያው ግንባር ላይ እንዲቆሙ የሾማቸው ሰዎች አሉት። በችግር ጊዜ እንደ ቀድሞው ዘመን እንዳደረገው ሰዎችን ያስነሣል። ወጣቶች ከዕድሜ የገፉት የዓላማ ሰንደቅ ተሸካሚዎች ጋር እንዲተባበሩ ይጠራሉ፥ ይህም በእነዚህ ታማኞች ሰዎች ተሞክሮ እንዲጠነክሩና እንዲማሩ ነው፤ እነዚህም በብዙ ግጭቶች ውስጥ አልፈዋል፥ እግዚአብሔርም በመንፈሱ ምስክርነቶች አማካይነት ብዙ ጊዜ ተናግሮአቸው ትክክለኛውን መንገድ እያሳየና የተሳሳተውን መንገድ እየኰነነ ነው። የእግዚአብሔር ሕዝብ እምነትን የሚፈትኑ አደጋዎች ሲነሡ፥ እነዚህ ቅድመ አገልጋዮች እውነት በተጠየቀበትና ከእግዚአብሔር ያልመጡ እንግዳ አሳቦች ወደ ውስጥ በገቡበት እንደዚሁ ያሉ ችግሮች በመጡበት የቀድሞ ልምምዶችን ሊያስታውሱ ይገባቸዋል።”

> “The experience of those aged workers is needed now; for Satan is watching every opportunity to make of no account the old waymarks,—the monuments that have been raised up along the way.” Review and Herald, November 19, 1903.

> “የእነዚያ ዕድሜ የገፉ ሠራተኞች ልምድ አሁን ያስፈልጋል፤ ምክንያቱም ሰይጣን የድሮዎቹን የመንገድ ምልክቶች፣—በመንገዱ ላይ የተቆሙትን ሐውልቶች ከንቱ ለማድረግ እያንዳንዱን አጋጣሚ በንቃት እየተመለከተ ነው።” Review and Herald, November 19, 1903.

In 1863 the Millerite movement ended by rejecting the first truth the Elijah of that history had been led to understand. Its final test was based upon the two verses in Daniel eight that identify the trampling down of the sanctuary and the host. The light of the sanctuary was opened at the first of ten tests and darkness was brought upon the host at the last of ten tests.

በ1863 የሚለራይት እንቅስቃሴ የዚያ ታሪክ ኤልያስ እንዲያስተውል የተመራውን የመጀመሪያውን እውነት በመቃወም ተፈጸመ። የመጨረሻው ፈተናዋ መቅደሱንና ሰራዊቱን መረገጥ እንደሚለዩ በዳንኤል ምዕራፍ 8 ውስጥ ባሉት ሁለቱ ቁጥሮች ላይ የተመሠረተ ነበር። የመቅደሱ ብርሃን ከአሥሩ ፈተናዎች በመጀመሪያው ላይ ተገለጠ፣ ጨለማም በአሥሩ ፈተናዎች የመጨረሻው ላይ በሰራዊቱ ላይ መጣ።

> “One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.

> “አንድ ነገር እርግጠኛ ነው፤ በሰይጣን ዓላማ ሥር አቋማቸውን የሚያደርጉ እነዚያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች፣ በእግዚአብሔር መንፈስ ምስክርነቶች ውስጥ በተካተቱት ማስጠንቀቂያዎችና ተግሣጾች ላይ ያላቸውን እምነት በመጀመሪያ ይተዋሉ።”

> “The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> “ወደ የበለጠ መቀደስና ወደ የበለጠ ቅዱስ አገልግሎት የሚጠራው ጥሪ እየተደረገ ነው፣ እንዲሁም መደረጉን ይቀጥላል። አሁን የሰይጣንን አሳሳቢ ሐሳቦች እየተናገሩ ያሉ አንዳንዶች ወደ ራሳቸው ይመለሳሉ። በአስፈላጊ የኃላፊነት ቦታዎች ላይ ያሉ እውነቱን ለዚህ ዘመን የማያስተውሉ አሉ። መልእክቱ ለእነርሱ ሊሰጥ ይገባል። ቢቀበሉት፣ ክርስቶስ ይቀበላቸዋል፣ ከእርሱም ጋር አብረው የሚሠሩ ሠራተኞች ያደርጋቸዋል። ነገር ግን መልእክቱን መስማት ቢከለክሉ፣ ከጨለማው አለቃ ጥቁር ሰንደቅ በታች አቋማቸውን ይወስዳሉ።”

> “I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.

> «እንድናገር ተነግሮኛል፤ ለዚህ ዘመን የተሰጠው ውድ እውነት ለሰው አእምሮ ከዕለት ወደ ዕለት ይበልጥ ግልጽ ሆኖ እየተከፈተ ነው። በልዩ ሁኔታ ወንዶችና ሴቶች የክርስቶስን ሥጋ ሊበሉ ደሙንም ሊጠጡ ይገባቸዋል። የማስተዋል እድገት ይኖራል፥ ምክንያቱም እውነት ያለማቋረጥ ሊሰፋ የሚችል ነውና። የእውነት መለኮታዊ መሥራች እርሱን ለማወቅ የሚቀጥሉትን ሰዎች ወደ ይበልጥና ወደ ይበልጥ ቅርብ ኅብረት ይመጣል። የእግዚአብሔር ሕዝብ ቃሉን እንደ ሰማያዊ እንጀራ ሲቀበሉ፥ መውጣቱ እንደ ንጋት የተዘጋጀ መሆኑን ያውቃሉ። ምግብ ሲበላ ሰውነት አካላዊ ብርታትን እንደሚቀበል፥ እንዲሁ እነርሱም መንፈሳዊ ኃይልን ይቀበላሉ።»

> “We do not half understand the Lord’s plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.

> “ጌታ የእስራኤልን ልጆች ከግብፅ ባርነት ወስዶ በምድረ በዳ አሳልፎ ወደ ከነዓን በመምራቱ ያለውን እቅድ ግማሽ እንኳ አንረዳውም።”

> “As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people.” Spalding and Magan, 305, 306.

> “ከወንጌል የሚያበሩትን መለኮታዊ ጨረሮች ስናከማች፣ ስለ አይሁዳዊው ሥርዓት የበለጠ ግልጽ ግንዛቤ እናገኛለን፣ ለእርሱም ያሉትን አስፈላጊ እውነቶች የበለጠ ጥልቅ አድናቆት እናገኛለን። የእውነት ምርመራችን ገና ያልተጠናቀቀ ነው። ከብርሃን ጨረሮች ጥቂቶቹን ብቻ ሰብስበናል። ቃሉን በየቀኑ የማያጠኑ ሰዎች የአይሁዳዊውን ሥርዓት ችግሮች አይፈቱም። በቤተ መቅደሱ አገልግሎት የተማሩትን እውነቶች አያስተውሉም። የእግዚአብሔር ሥራ ስለ ታላቁ ዕቅዱ ባለው ዓለማዊ አመለካከት የተነሣ ይታገዳል። ወደፊት ያለው ሕይወት ክርስቶስ በደመናው ዓምድ ተሸፍኖ ለሕዝቡ የሰጣቸውን ሕጎች ትርጉም ትገልጣለች።” Spalding and Magan, 305, 306.

We will continue our consideration of the symbolism of Elijah in connection with 1863 in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ፣ ከ1863 ጋር በተያያዘ የኤልያስን ምሳሌያዊነት መመርመራችንን እንቀጥላለን።

Back to Articles