Article

# Panium - Number Six

ፓኒየም - ቁጥር ስድስት

Prophetic Waymarks in Daniel 11: The Collapse of the USSR, the Sunday Law, and the Rise of Modern Rome

በዳንኤል 11 ውስጥ ያሉ ትንቢታዊ ምልክቶች፡ የሶቪየት ህብረት ውድቀት፣ የእሑድ ሕግ፣ እና የዘመናዊቷ ሮማ መነሣት

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

With the collapse of the USSR in 1989 verse forty of Daniel eleven was fulfilled. Verse forty-one is the Sunday law in the United States, as is verse sixteen. From 1989 until the Sunday law in the United States verse forty is empty. The collapse of the USSR in 1989 was also identified in verse ten of Daniel eleven, that was initially fulfilled by Antiochus Magnus.

ከሶቪየት ሶሻሊስት ሪፐብሊኮች ህብረት (USSR) መፍረስ ጋር በ1989 ዓ.ም. ዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ ተፈጸመ። ቁጥር አርባ አንድ በአሜሪካ ውስጥ ያለው የእሁድ ሕግ ነው፤ እንዲሁም ቁጥር አሥራ ስድስት ደግሞ እርሱን ያመለክታል። ከ1989 ዓ.ም. ጀምሮ እስከ በአሜሪካ ውስጥ ያለው የእሁድ ሕግ ድረስ፣ ቁጥር አርባ ባዶ ነው። በ1989 ዓ.ም. የUSSR መፍረስ በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አሥር ውስጥም ተለይቶ ተገልጦ ነበር፤ ይህም በመጀመሪያ በአንቲዮኮስ ማግኑስ ተፈጽሞ ነበር።

Antiochus III Magnus the Seleucid “king of the north,” ruled from 223–187 BC and sought to reclaim territories lost to the Ptolemies (the “king of the south”) after the Third Syrian War (246–241 BC). His campaign in the Fourth Syrian War (219–217 BC) aimed to retake Coele-Syria, Phoenicia, and Palestine. In 219 BC Antiochus marched south, capturing Seleucia-in-Pieria, Tyre, and Ptolemais (Acre), regaining coastal strongholds. In 218 BC he advanced further, taking Philadelphia (Amman) and pressing toward Egypt’s frontier, intent on reclaiming lost Seleucid lands down to Gaza. Antiochus halted his march in 218 BC, consolidating gains and preparing for a decisive push. Ptolemy IV Philopator, the Ptolemaic king, mustered an army to meet him, bolstered by Egyptian troops. Verse ten of Daniel eleven sets forth this movement of Antiochus, thus prefiguring the collapse of the USSR in 1989, and typifying verse forty.

አንቲዮኮስ ሳልሳዊ ማግኑስ፣ የሴሌውኪድ “የሰሜን ንጉሥ፣” ከ223–187 ዓ.ዓ. ገዝቶ ነበር፤ ከሶስተኛው የሶርያ ጦርነት (246–241 ዓ.ዓ.) በኋላ ለጶጦሌማውያን (“የደቡብ ንጉሥ”) የጠፉትን ግዛቶች መልሶ ለማስመለስ ፈለገ። በአራተኛው የሶርያ ጦርነት (219–217 ዓ.ዓ.) ያደረገው ዘመቻ ኮዬሌ-ሶርያን፣ ፊንቄን እና ፍልስጤምን መልሶ ለመውሰድ ያለመ ነበር። በ219 ዓ.ዓ. አንቲዮኮስ ወደ ደቡብ ዘመተ፤ ሴሌውቂያ-ኢን-ፒዬሪያን፣ ጢሮስን እና ጶጦሌማይስን (አክሬ) በመያዝ የባሕር ዳርቻ ምሽጎችን መልሶ አገኘ። በ218 ዓ.ዓ. ወደ ፊት ይበልጥ ገፋ፤ ፊላዴልፊያን (አማን) ወስዶ እስከ ጋዛ ድረስ የጠፉትን የሴሌውኪድ ምድሮች መልሶ ለማስመለስ ቆርጦ የግብፅ ድንበር አቅጣጫ ጫና አደረገ። አንቲዮኮስ በ218 ዓ.ዓ. ጉዞውን አቆመ፤ ያገኘውን ድል እያጠናከረ ለወሳኝ ግፊት ተዘጋጀ። የጶጦሌማይክ ንጉሥ ጶጦሌሚዎስ አራተኛ ፊሎፓቶር ከግብፃውያን ጭፍሮች በተጠናከረ ሠራዊት እርሱን ለመገናኘት ሠራዊት አሰባሰበ። የዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አሥር ይህን የአንቲዮኮስ እንቅስቃሴ ያቀርባል፤ እንዲሁም የሶቪየት ህብረት በ1989 ዓ.ም. መፍረስን አስቀድሞ ያመለክታል፣ እናም የቁጥር አርባን ምሳሌ ያደርጋል።

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> ነገር ግን ልጆቹ ይነሣሣሉ፥ የብዙ ታላላቅ ኃይሎችንም ሕዝብ ያሰባስባሉ፤ ከእነርሱም አንዱ በእርግጥ ይመጣል፥ እንደ ጎርፍም ይጎርፋል እና ያልፋል፤ ከዚያም ተመልሶ እስከ ምሽጉ ድረስ ይነሣሣል። ዳንኤል 11፥10።

When the king of the north in verse forty “overflows and passes over” it aligns with verse ten’s king of the north “overflowing and passing through.” In both verses it is the identical Hebrew words, that are simply translated a little differently. It is the same expression as found in Isaiah 8:8.

ከሰሜን ያለው ንጉሥ በአርባኛው ቁጥር “ጎርፎ ያልፋል” በሚለው ጊዜ፣ ይህ በአሥረኛው ቁጥር ላይ ከተጠቀሰው ከሰሜን ንጉሥ “ጎርፎ እያለፈ” ከሚለው ጋር ይስማማል። በሁለቱም ቁጥሮች ውስጥ ትክክለኛው እርሱ ተመሳሳይ የዕብራይስጥ ቃላት ናቸው፣ እነዚህም ብቻ ትንሽ በተለየ መልኩ ተተርጉመዋል። ይህ በኢሳይያስ 8፥8 ውስጥ የተገኘው ተመሳሳይ አገላለጽ ነው።

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> እርሱም በይሁዳ ውስጥ ያልፋል፤ ይጎርፋልም ያልፋልም፤ እስከ አንገትም ድረስ ይደርሳል፤ የክንፎቹም መዘርጋት የምድርህን ስፋት ሁሉ ይሞላል፥ አቤቱ አማኑኤል። ኢሳይያስ 8፥8።

Each of the three verses is identifying a southern king being defeated by a northern king. Antiochus the northern king prevails over Ptolemy the southern king, just as Sennacherib prevailed over Judah the southern king, and just as the king of the north in verse forty swept away the USSR in 1989. Three verses along with the three historical fulfillments of those verses, identify the “time of the end” in 1989. Thus, verse ten is 1989 and verse sixteen is the Sunday law in the United States, as is verse forty-one.

ከእነዚህ ሦስቱ ቁጥሮች እያንዳንዱ የሚያመለክተው፣ የደቡብ ንጉሥ በሰሜን ንጉሥ መሸነፉን ነው። አንጾክስ የሰሜን ንጉሥ በጴጥሎሜዎስ በደቡብ ንጉሥ ላይ ድል እንዳደረገ፣ ሴናክሬብም በይሁዳ በደቡብ ንጉሥ ላይ ድል እንዳደረገ፣ እንዲሁም በአርባኛው ቁጥር ያለው የሰሜን ንጉሥ በ1989 ዩኤስኤስአርን ጠርጎ እንደወሰደው ነው። እነዚህ ሦስት ቁጥሮች፣ ከእነዚያ ቁጥሮች ሦስት ታሪካዊ ፍጻሜዎች ጋር ተያይዘው፣ “የመጨረሻው ዘመን” በ1989 መሆኑን ይለዩታል። ስለዚህ አሥረኛው ቁጥር 1989 ነው፣ አሥራ ስድስተኛውም ቁጥር እንዲሁም አርባ አንደኛው ቁጥር በዩናይትድ ስቴትስ ያለው የእሁድ ሕግ ነው።

Verses eleven through fifteen is a line of Scripture, which also has a historical fulfillment that identifies specific prophetic waymarks within the hidden history of verse forty. Before the Sunday law in the United States, but after 1989 the battle of Raphia and its aftermath is set forth in verses eleven and twelve, and the battle of Panium is set forth in verses thirteen to fifteen.

ከአሥራ አንድ እስከ አሥራ አምስት ያሉት ቁጥሮች እንዲሁም በታሪክ ውስጥ ፍጻሜ ያለው የመጽሐፍ ቅዱስ መስመር ሲሆን፣ በአርባኛው ቁጥር ውስጥ በተሰወረው ታሪክ ውስጥ የሚገኙ የተወሰኑ ትንቢታዊ መንገድ ምልክቶችን ያሳያል። በአሜሪካ ውስጥ የእሑድ ሕግ ከመውጣቱ በፊት፣ ነገር ግን ከ1989 በኋላ፣ የራፊያ ጦርነትና የዚያ ተከታይ ክስተቶች በአሥራ አንድና በአሥራ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ ተቀምጠዋል፤ የፓኒየም ጦርነትም በአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ባሉት ቁጥሮች ውስጥ ተቀምጧል።

The Sunday law is the time appointed; for it is there that the deadly wound of the papacy is healed, and the pope returns to the throne of the earth. That empowerment was typified by the enthronement of the papacy in 538, and by the enthronement of pagan Rome at the battle of Actium. Once prophetically enthroned pagan Rome ruled supremely for 360 years. Once the papacy was enthroned in 538, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years. Once the deadly wound is healed at the Sunday law the papacy will rule supremely for a symbolic 42 months.

የእሁድ ሕግ የተመደበው ጊዜ ነው፤ ምክንያቱም የጳጳሳት ሥልጣን ያገኘበት የሞት ቁስል የሚፈወስበት እና ጳጳሱ ወደ ምድር ዙፋን የሚመለስበት በዚያ ጊዜ ነውና። ያ ሥልጣን መሰጠት በ538 ዓ.ም. የጳጳሳት ሥልጣን በዙፋን ላይ በመቀመጡ እና በአክቲየም ጦርነት አረማዊት ሮም በዙፋን ላይ በመቀመጧ አስቀድሞ ተመስሏል። አረማዊት ሮም በትንቢታዊ ሁኔታ አንድ ጊዜ በዙፋን ላይ ከተቀመጠች በኋላ ለ360 ዓመታት በከፍተኛ ሥልጣን ገዛች። የጳጳሳት ሥልጣን በ538 ዓ.ም. አንድ ጊዜ በዙፋን ላይ ከተቀመጠ በኋላ፣ ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታት በከፍተኛ ሥልጣን ገዛ። በእሁድ ሕግ ጊዜ የሞት ቁስሉ አንድ ጊዜ ከተፈወሰ በኋላ፣ የጳጳሳት ሥልጣን ለምሳሌያዊ 42 ወራት በከፍተኛ ሥልጣን ይገዛል።

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.

> ከራሶቹም አንዱ እንደ ሞት የተወጋ መሰለኝ፤ የሞትም ቍስሉ ተፈወሰ፤ ምድርም ሁሉ አውሬውን ተከተለችና አደነቀች። ለአውሬውም ሥልጣን ስለ ሰጠው ለዘንዶው ሰገዱ፤ ለአውሬውም ሰገዱ እያሉ፦ እንደ አውሬው ያለ ማን ነው? ከእርሱስ ጋር ሊዋጋ የሚችል ማን ነው? ብለው። ታላላቅ ነገሮችንና ስድብን የሚናገር አፍም ተሰጠው፤ አርባ ሁለት ወርም እንዲሠራ ሥልጣን ተሰጠው። ራእይ 13፥3–5።

Verse 27 says “both” of these kings:

ቁጥር 27 ስለ እነዚህ ሁለቱ ነገሥታት “ሁለቱም” ይላል፦

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> የእነዚህም ሁለት ነገሥታት ልብ ክፉ ለማድረግ ይሆናል፥ በአንድም ማዕድ ላይ ሐሰት ይነጋገራሉ፤ ነገር ግን አይሳካላቸውም፥ ምክንያቱም ፍጻሜው ገና ለተወሰነው ጊዜ ነውና። ዳንኤል 11፥27។

The two kings in verse twenty-seven are the kings in the previous two verses who thereafter fought the battle of Actium.

ሁለቱ ነገሥታት በሀያ ሰባተኛው ቁጥር ውስጥ የተጠቀሱት፣ ከዚያ በኋላ የአክቲየምን ጦርነት የተዋጉት በቀደሙት ሁለት ቁጥሮች ውስጥ የተጠቀሱት ነገሥታት ናቸው።

> And he shall stir up his power and his courage against the king of the south with a great army; and the king of the south shall be stirred up to battle with a very great and mighty army; but he shall not stand: for they shall forecast devices against him. Yea, they that feed of the portion of his meat shall destroy him, and his army shall overflow: and many shall fall down slain. Daniel 11:25, 26.

> እርሱም በታላቅ ሠራዊት በደቡብ ንጉሥ ላይ ኀይሉንና ድፍረቱን ያነሣሣል፤ የደቡብም ንጉሥ እጅግ ታላቅና ብርቱ በሆነ ሠራዊት ወደ ውጊያ ይነሣሣል፤ ነገር ግን አይቆምም፥ ምክንያቱም በእርሱ ላይ ሽንገላን ያስባሉና። አዎን፥ ከእራቱ ዕድል የሚበሉት ያጠፉታል፤ ሠራዊቱም ይፈስሳል፥ ብዙዎችም ተገድለው ይወድቃሉ። ዳንኤል 11፥25, 26።

Verse twenty-seven therefore creates an anomaly that needs to be understood before we proceed. In verse twenty-four the “time” represents a 360-year period beginning at the battle of Actium and concluding at the appointed time in the year 330.

ስለዚህ ሀያ ሰባተኛው ቁጥር ከመቀጠላችን በፊት ሊገባ የሚገባውን ያልተለመደ ሁኔታ ይፈጥራል። በሀያ አራተኛው ቁጥር “ጊዜው” በአክቲየም ጦርነት የሚጀምርና በ330 ዓመት በተወሰነው ጊዜ የሚያበቃ የ360 ዓመታት ዘመንን ይወክላል።

The king of the south in the battle was Cleopatra, who was in an alliance with Marc Antony. Octavius was the king of the north who would defeat them both. At the time appointed (31 BC) the two kings who had previously sat down at one table and told lies to one another would confront each other at the battle of Actium.

የደቡቡ ንጉሥ በዚያ ጦርነት ከማርክ አንቶኒ ጋር በህብረት የነበረችው ክሊዮፓትራ ነበረች። ኦክታቪየስ ደግሞ ሁለቱንም የሚያሸንፋቸው የሰሜኑ ንጉሥ ነበረ። በተወሰነው ዘመን (31 ዓ.ዓ.) ከዚህ ቀደም በአንድ ገበታ ተቀምጠው እርስ በርሳቸው ሐሰት የተነጋገሩት ሁለቱ ነገሥታት በአክቲየም ጦርነት ላይ እርስ በርሳቸው ይጋጠሙ ነበር።

The two kings at the table align with the history of the battle of Panium (verses 13 through 15), where there was an alliance of Antiochus Magnus and Phillip of Macedon. That historical alliance corresponds with the symbolic alliance represented in the name of Panium in the time of Christ—Caesarea Philippi. The alliance is also represented in verse forty when the USSR is swept away in 1989 through an alliance between Reagan and pope John Paul II. The two kings tell lies to each other before 31 BC, which aligns with the Sunday law in the United States, and therefore their lies occur before verse sixteen, during the history represented by verses thirteen to fifteen which were fulfilled at the battle of Panium seventeen years after the battle of Raphia, and one hundred and thirty-seven years before Pompey conquered Jerusalem in fulfillment of verse sixteen.

በማዕድ ላይ ያሉት ሁለቱ ነገሥታት ከፓኒየም ጦርነት ታሪክ (ከቁጥር 13 እስከ 15) ጋር ይጣጣማሉ፤ በዚያም የአንቲዮክስ ማግኑስና የመቄዶንያው ፊልጶስ ትብብር ነበር። ያ ታሪካዊ ትብብር በክርስቶስ ዘመን በፓኒየም ስም—ቄሳርያ ፊልጶስ—ውስጥ ከተወከለው ምሳሌያዊ ትብብር ጋር ይመሳሰላል። በ1989 ዓ.ም. የሶቪየት ሕብረት በሬገንና በጳጳስ ዮሐንስ ጳውሎስ ሁለተኛ መካከል በተፈጠረ ትብብር እንደ ተ swept away በቁጥር 40 ይህ ትብብር ደግሞ ተወክሏል። እነዚህ ሁለቱ ነገሥታት ከ31 ዓ.ዓ. በፊት እርስ በርሳቸው ሐሰት ይነጋገራሉ፤ ይህም በአሜሪካ ውስጥ ካለው የእሑድ ሕግ ጋር ይጣጣማል፤ ስለዚህም ሐሰታቸው ከቁጥር 16 በፊት፣ በቁጥር 13 እስከ 15 በተወከለው ታሪክ ውስጥ ይከሰታል፤ ይህም ከራፍያ ጦርነት ከአሥራ ሰባት ዓመት በኋላ በፓኒየም ጦርነት ተፈጽሟል፣ እና በቁጥር 16 ፍጻሜ መሠረት ፖምፔይ ኢየሩሳሌምን ከመውረሱ አንድ መቶ ሠላሳ ሰባት ዓመት በፊት ነበር።

In verse twenty-eight Octavius, the victor over both Cleopatra (the king of the south) and Marc Antony, “returns into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land.” Uriah Smith identifies these two victories as Actium in 31 BC and the destruction of Jerusalem in 70 AD. Verse twenty-eight is therefore identifying a history which begins at the battle of Actium, which is the beginning of the 360 years and the destruction of Jerusalem in 70 AD.

በሃያ ስምንተኛው ቁጥር ኦክታቪየስ፣ በክሊዮፓትራ (የደቡብ ንጉሥ) እና በማርክ አንቶኒ ላይ ድል ያደረገው፣ “ከብዙ ሀብት ጋር ወደ ምድሩ ይመለሳል፤ ልቡም በቅዱሱ ቃል ኪዳን ላይ ይሆናል፤ ታላቅ ሥራም ያደርጋል፥ ከዚያም ወደ ራሱ ምድር ይመለሳል።” ዩራያ ስሚዝ እነዚህን ሁለት ድሎች በ31 ዓ.ዓ. የአክቲየም ውጊያ እና በ70 ዓ.ም. የኢየሩሳሌም ጥፋት መሆናቸውን ይለያል። ስለዚህ ሃያ ስምንተኛው ቁጥር የ360 ዓመታቱ መጀመሪያ የሆነውን የአክቲየም ውጊያ እና በ70 ዓ.ም. የኢየሩሳሌምን ጥፋት የሚጀምር ታሪክ እየለየ ነው።

> Then shall he return into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land. Daniel 11:28.

> ከዚያም በታላቅ ሀብት ወደ ምድሩ ይመለሳል፤ ልቡም በቅዱሱ ቃል ኪዳን ላይ ይሆናል፤ ድርጊትም ያደርጋል፥ ወደ ራሱም ምድር ይመለሳል። ዳንኤል 11፥28።

The last phrase of verse twenty-four (even for a time) onward represents a historical line which began in 31 BC and concludes in the last phrase of verse thirty-one (shall place the abomination that maketh desolate) which was fulfilled in 538. The line begins with the battle of Actium, which marks the beginning of pagan Rome ruling supremely for three hundred and sixty years. The line ends in 538 with papal Rome beginning to rule supremely for twelve hundred and sixty years. Within the verses and the history which fulfilled the verses the time appointed in 330 represents a division in the history of pagan Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy. After the initial period of ruling supremely for three hundred and sixty years, there follows two hundred and eight years of disintegration of the empire in advance of the papacy taking the throne in verse thirty-one in the year 538. In the sequence of those eight verses only verse twenty-seven identifies a historical fulfillment that occurred before the battle of Actium in 31 BC.

የሃያ አራተኛው ቁጥር የመጨረሻ ሐረግ (እስከ ዘመን ድረስ) ጀምሮ ወደፊት፣ በ31 ዓ.ዓ. የጀመረና በሠላሳ አንደኛው ቁጥር የመጨረሻ ሐረግ (ምድረ በዳ የሚያደርገውን አስጸያፊ ነገር ያቆማሉ) ላይ የሚፈጸም፣ በ538 የተፈጸመ ታሪካዊ መስመርን ይወክላል። ይህ መስመር በአክቲየም ጦርነት ይጀምራል፤ ይህም አረማዊት ሮም ለሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት በላይነት መግዛትዋን የሚያመለክት መጀመሪያ ነው። መስመሩም በ538 ያበቃል፤ በዚያም ጊዜ ጳጳሳዊት ሮም ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት በላይነት መግዛት ጀመረች። በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥና እነዚህን ቁጥሮች በፈጸመው ታሪክ ውስጥ፣ በ330 የተወሰነው ጊዜ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተጠቀሰው አራተኛው መንግሥት እንደ አረማዊት ሮም በታሪክዋ ውስጥ መከፈልን ይወክላል። መጀመሪያ ለሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት በላይነት ከገዛች በኋላ፣ በ538 በሠላሳ አንደኛው ቁጥር ላይ ጵጵስናው ዙፋኑን ከመውሰዱ በፊት፣ ሁለት መቶ ስምንት ዓመታት የንጉሣዊ አገዛዙ መፍረስ ይከተላል። በእነዚያ ስምንት ቁጥሮች ቅደም ተከተል ውስጥ፣ በ31 ዓ.ዓ. የአክቲየም ጦርነት ከመከሰቱ በፊት የተፈጸመ ታሪካዊ ፍጻሜ የሚለይ ብቸኛው ቁጥር ሃያ ሰባተኛው ቁጥር ብቻ ነው።

Verse twenty-seven identifies a meeting between two kings in advance of the “appointed time” and verse twenty-nine identifies an “appointed time.” Verse twenty-seven’s “appointed time” is the beginning of the three hundred and sixty year period and the “appointed time” of verse twenty-nine is the ending of the three hundred and sixty year period. The beginning and ending represent an “appointed time.”

ቁጥር ሃያ ሰባት ከ“የተወሰነው ጊዜ” በፊት በሁለት ነገሥታት መካከል የሚሆን ስብሰባ እንዳለ ይገልጻል፤ ቁጥር ሃያ ዘጠኝ ደግሞ “የተወሰነውን ጊዜ” ይለያል። የቁጥር ሃያ ሰባት “የተወሰነው ጊዜ” የሦስት መቶ ስድሳ ዓመት ዘመን መጀመሪያ ነው፤ የቁጥር ሃያ ዘጠኝ “የተወሰነው ጊዜ” ደግሞ የሦስት መቶ ስድሳ ዓመት ዘመን መጨረሻ ነው። መጀመሪያውና መጨረሻው “የተወሰነ ጊዜ”ን ይወክላሉ።

The empowerment of pagan Rome began when it conquered the third geographical obstacle as represented in Daniel 8:9.

የአረማዊቱ ሮም ኃይል ማግኘት የጀመረው በዳንኤል 8፡9 እንደተወከለው ሦስተኛውን የጂኦግራፊያዊ እንቅፋት ሲያሸንፍ ነበር።

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> ከእነርሱም አንዱ ትንሽ ቀንድ ወጣ፤ እርሱም ወደ ደቡብ፣ ወደ ምሥራቅ፣ እና ወደ ውብቱ ምድር እጅግ ታላቅ ሆነ። ዳንኤል 8፥9።

The empowerment began at the battle of Actium, and the subsequent subjection of the king of the south (Egypt) in verse nine of chapter eight.

ማበርታቱ በአክቲየም ጦርነት ጀመረ፥ እናም በምዕራፍ ስምንት ቁጥር ዘጠኝ የተጠቀሰው የደቡብ ንጉሥ (ግብፅ) ቀጣይ መገዛትም ተከተለ።

The ending of pagan Rome’s rules as the fourth kingdom of Bible prophecy ended in 538 when papal Rome overcame its third geographical obstacle. The entire five-hundred and sixty-eight year period from the battle of Actium unto 538 begins with pagan Rome conquering it’s third obstacle and becoming the fourth kingdom of Bible prophecy, and it ends when papal Rome conquers it’s third geographical obstacle.

በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አራተኛው መንግሥት እንደነበረችው ጣዖታዊት ሮም አገዛዝ በ538 ተፈጸመ፤ ይህም ጳጳሳዊት ሮም ሦስተኛውን የጂኦግራፊያዊ እንቅፋቷን ባሸነፈች ጊዜ ነው። ከአክቲየም ጦርነት ጀምሮ እስከ 538 ድረስ ያለው ሙሉ የአምስት መቶ ስድሳ ስምንት ዓመት ዘመን፣ ጣዖታዊት ሮም ሦስተኛውን እንቅፋቷን በማሸነፍ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አራተኛው መንግሥት ሆና ሲጀምር፣ ጳጳሳዊት ሮምም ሦስተኛውን የጂኦግራፊያዊ እንቅፋቷን በማሸነፍ ይፈጸማል።

As the fourth kingdom of Bible prophecy, the history represented identifies two periods, the first when Rome exalts itself followed by a period describing Rome’s fall. The beginning of the first period of exaltation is also the beginning of the entire period pagan Rome ruled as the fourth kingdom of Bible prophecy. The first period of Rome’s exaltation begins and ends with an appointed time, and it also begins with the joining of the northern and southern kingdoms. It ends with the division into an eastern kingdom and a western kingdom. Beginning and ending with an appointed time and the beginning and ending represent the four divisions of Alexander’s kingdom.

መጽሐፍ ቅዱሳዊ ትንቢት ውስጥ አራተኛው መንግሥት እንደሆነ የተገለጸው ታሪክ ሁለት ዘመናትን ያመለክታል፤ የመጀመሪያውም ሮማ ራሷን የምታከብርበት ጊዜ ሲሆን፣ ከዚያ በኋላ ደግሞ የሮማን ውድቀት የሚገልጽ ዘመን ይከተላል። የዚህ የመጀመሪያ የከፍታ ዘመን መጀመሪያ ደግሞ አረማዊቷ ሮማ በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ትንቢት አራተኛው መንግሥት ሆና የገዛችበት ጠቅላላ ዘመን መጀመሪያ ነው። የሮማ የመጀመሪያው የከፍታ ዘመን በተቀጠረ ጊዜ ይጀምራል እንዲሁም በተቀጠረ ጊዜ ያበቃል፤ እንዲሁም በሰሜናዊውና በደቡባዊው መንግሥታት መተባበር ይጀምራል። በምሥራቃዊ መንግሥትና በምዕራባዊ መንግሥት መከፈል ያበቃል። በተቀጠረ ጊዜ መጀመሩና ማብቃቱ፣ እንዲሁም መጀመሩና ማብቃቱ የእስክንድር መንግሥት አራቱን ክፍሎች ይወክላሉ።

The two appointed times of verses twenty-seven and twenty-nine represent a beginning and ending waymark describing the period when Rome rules supremely. At the Sunday law in the United States in fulfillment of verse forty-one and verse sixteen of Daniel eleven the period for modern Rome to rule supremely for forty-two symbolic months begins. The first appointed time of verse twenty-seven is the Sunday law in the United States and the second appointed time represents when the last nation on earth follows the example of the United States and enforces the last Sunday law and in so doing identifies the worldwide enforcement of the idol sabbath.

በሃያ ሰባትኛውና በሃያ ዘጠነኛው ቁጥሮች የተጠቀሱት ሁለቱ የተወሰኑ ዘመናት፣ ሮም በፍጹም ልዕልና የምትገዛበትን ዘመን የሚገልጹ የመጀመሪያና የመጨረሻ ምልክቶችን ይወክላሉ። በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አንድና ቁጥር አሥራ ስድስት ፍጻሜ መሠረት በአሜሪካ የእሁድ ሕግ ሲወጣ፣ ለዘመናዊቷ ሮም ለአርባ ሁለት ምሳሌያዊ ወራት በፍጹም ልዕልና የመግዛት ዘመን ይጀምራል። የቁጥር ሃያ ሰባት የመጀመሪያው የተወሰነ ዘመን በአሜሪካ የእሁድ ሕግ ነው፣ ሁለተኛው የተወሰነ ዘመንም በምድር ላይ ያለችው የመጨረሻ ሀገር የአሜሪካን ምሳሌ ተከትላ የመጨረሻውን የእሁድ ሕግ በምታስፈጽምበት ጊዜን ይወክላል፤ በዚህም የጣዖቱ ሰንበት በዓለም አቀፍ ደረጃ መስፈጸሙን ያሳያል።

Those two prophetic waymarks are the Sunday law in the United States unto the world Sunday law enforcement, and those two Sunday laws are the two appointed times in verse twenty-seven and twenty-nine. The first appointed time of verse twenty-seven was also typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the papal Sunday law at the Counsel of Orleans in 538 represents the worldwide Sunday law.

እነዚህ ሁለቱ ትንቢታዊ መለያ ምልክቶች በአሜሪካ የሚጸናው የእሑድ ሕግ እስከ ዓለም አቀፍ የእሑድ ሕግ አስፈጻሚነት ድረስ ናቸው፤ እነዚህም ሁለቱ የእሑድ ሕጎች በቁጥር ሃያ ሰባትና ሃያ ዘጠኝ የተመደቡት ሁለቱ ጊዜያት ናቸው። በቁጥር ሃያ ሰባት ያለው የመጀመሪያው የተመደበ ጊዜ ደግሞ በ321 ዓ.ም. በቆስጠንጢኖስ የእሑድ ሕግ እንደ ምሳሌ ተገልጦ ነበር፤ በ538 ዓ.ም. በኦርሊየንስ ጉባኤ የወጣው የጳጳሳዊ የእሑድ ሕግም ዓለም አቀፍ የእሑድ ሕግን ይወክላል።

In the context of verses thirteen through fifteen the battle of Panium is the history that precedes the Sunday law of verse sixteen. Within that history the meeting of the two kings who lie to each other is fulfilled. Verse thirteen through fifteen are part of the history represented in verses ten through sixteen. The verses identify the fourth Syrian War in verse ten, the battle of Raphia in verse eleven, and the aftermath of that battle in verse twelve. Verses thirteen through fifteen represent the history of the year 200 BC when the battle of Panium was fulfilled, and when pagan Rome represented as the robbers of thy people enter the prophetic narrative.

በአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ድረስ ያሉት ቁጥሮች አውድ ውስጥ፣ የፓኒየም ጦርነት የአሥራ ስድስት ቁጥር የእሑድ ሕግን የሚቀድም ታሪክ ነው። በዚያ ታሪክ ውስጥ እርስ በርሳቸው የሚዋሹት ሁለቱ ነገሥታት መገናኘታቸው ፍጻሜውን ያገኛል። ከአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያሉት ቁጥሮች በአሥር እስከ አሥራ ስድስት ባሉት ቁጥሮች የተወከለው የታሪክ ክፍል ናቸው። እነዚህ ቁጥሮች በአሥር ቁጥር አራተኛውን የሶርያ ጦርነት፣ በአሥራ አንድ ቁጥር የራፊያን ጦርነት፣ እና በአሥራ ሁለት ቁጥር የዚያን ጦርነት ውጤት በኋላ የተከተለውን ሁኔታ ያመለክታሉ። ከአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያሉት ቁጥሮች የፓኒየም ጦርነት ፍጻሜውን ያገኘበትን እና የሕዝብህ ዘራፊዎች ተብለው የተወከሉት አረማዊት ሮም ወደ ትንቢታዊው ትረካ የሚገባበትን ከክርስቶስ በፊት 200 ዓመት ታሪክ ይወክላሉ።

Daniel eleven verse forty identifies the collapse of the USSR in 1989 and verse sixteen identifies the Sunday law in the United States. The meeting between two kings who tell lies to one another in advance of the time appointed, which was the battle of Actium, do so within the history of verse forty that follows the time of the end in 1989 and concludes at the Sunday law in the United States. Verse twenty-seven is a waymark in the hidden history of verse forty, occurring after 1989, but before the Sunday law. The “meeting” of verse twenty-seven is a waymark before the empowerment of Rome at the Sunday law. There are several waymarks that lead up to the empowerment of the papacy in 538, and these waymarks also occur before the time appointed. One of those prophetic waymarks is the decree of Justinian in 533, that fulfilled verse thirty’s reference to having “intelligence with those that forsake the covenant.”

ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር 40 በ1989 የዩኤስኤስአር መፍረስን ይለያል፥ ቁጥር 16 ደግሞ በአሜሪካ ያለውን የእሑድ ሕግ ይለያል። ከተወሰነው ጊዜ በፊት እርስ በርሳቸው ሐሰት የሚነጋገሩ ሁለት ነገሥታት የሚገናኙበት ስብሰባ፥ እርሱም የአክቲየም ጦርነት ነበር፥ በ1989 ከመጣው የፍጻሜ ጊዜ በኋላ የሚከተለውና በአሜሪካ ባለው የእሑድ ሕግ የሚያበቃው የቁጥር 40 ታሪክ ውስጥ ይፈጸማል። ቁጥር 27 በቁጥር 40 ስውር ታሪክ ውስጥ ያለ የመንገድ ምልክት ነው፤ ከ1989 በኋላ የሚከሰት ቢሆንም ከእሑድ ሕጉ ግን በፊት ነው። የቁጥር 27 “ስብሰባ” በእሑድ ሕግ ላይ ከሮም ኃይል መሰጠት በፊት የሚገኝ የመንገድ ምልክት ነው። በ538 ለጵጵስና ኃይል መሰጠት የሚያደርሱ በርካታ የመንገድ ምልክቶች አሉ፥ እነዚህም የመንገድ ምልክቶች ደግሞ ከተወሰነው ጊዜ በፊት ይከሰታሉ። ከእነዚያ ትንቢታዊ የመንገድ ምልክቶች አንዱ በ533 የዩስጥንያኖስ አዋጅ ነው፤ እርሱም “ቃል ኪዳኑን ከሚተዉ ጋር መግባባት” ሲል በቁጥር 30 የተጠቀሰውን አሟልቷል።

The other waymarks that lead to the time appointed in the history of pagan Rome are the year 330 when pagan Rome cast down and simultaneously gave the “seat,” to the papal power. In 496 Clovis gave his “power” to the papacy. In fulfillment of Daniel seven pagan Rome removed “three horns” for the papacy, the last being the removal of the Ostrogoths from the city of Rome in 538. In 508 the religion of paganism was set aside as the legal religion of the realm and was replaced with Catholicism. 538 represents the Sunday law of verse forty-one, and 496 represents 1989 when Reagan as with Clovis dedicated his power to the pope of Rome. The year 330 identifies the Sunday law, for it is there that the papacy returns to the seat of authority.

በአረማዊት ሮማ ታሪክ ውስጥ ወደ የተወሰነው ዘመን የሚመሩት ሌሎች ምልክቶች እነዚህ ናቸው፤ በ330 ዓ.ም. አረማዊት ሮማ ወድቃ በተመሳሳይ ጊዜም “ዙፋኗን” ለጳጳሳዊው ኀይል ሰጠች። በ496 ክሎቪስ “ኀይሉን” ለጵጵስናው ሰጠ። የዳንኤል ሰባት ፍጻሜ እንደሆነ፣ አረማዊት ሮማ ለጵጵስናው “ሦስት ቀንዶች” አስወገደች፤ የመጨረሻውም በ538 ኦስትሮጎቶች ከሮማ ከተማ መወገዳቸው ነበር። በ508 የአረማዊነት ሃይማኖት እንደ መንግሥቱ ሕጋዊ ሃይማኖት ከሥራ ተወግዶ በካቶሊክነት ተተካ። 538 የቁጥር አርባ አንድን የእሑድ ሕግ ይወክላል፣ 496 ደግሞ ሬጋን እንደ ክሎቪስ ኀይሉን ለሮማ ጳጳስ በሰጠበት 1989 ዓ.ም. ይወክላል። 330 ዓ.ም. የእሑድን ሕግ ይጠቁማል፥ ምክንያቱም በዚያ ጵጵስናው ወደ ሥልጣን መቀመጫው ይመለሳልና።

This identifies that both 538 and 330 represent the time appointed, which is verses sixteen and forty-one. 496 represents 1989 fulfilled verse ten and verse forty in Daniel eleven and Isaiah 8:8. 508 identifies when the religion of the realm is set aside for Catholicism. Beginning with Clovis in 496 through 508, a progressive removal and replacement of the legal religion of the realm was illustrated. In the history beginning in 330 a progressive demise of Western Rome is represented by the first four trumpets, thus identifying progressive destruction that begins at the Sunday law in the United States.

ይህ 538 እና 330 ሁለቱም የተወሰነውን ጊዜ እንደሚወክሉ ያሳያል፥ ይህም አሥራ ስድስተኛና አርባ አንደኛ ቁጥሮች ናቸው። 496 ደግሞ በ1989 የዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አሥርንና ቁጥር አርባን እንዲሁም ኢሳይያስ 8፥8ን እንደተፈጸመ ይወክላል። 508 የመንግሥቱ ሃይማኖት ለካቶሊክነት ተወግዶ የሚተውበትን ጊዜ ይለያል። በ496 ከክሎቪስ ጀምሮ እስከ 508 ድረስ፥ የመንግሥቱ ሕጋዊ ሃይማኖት በቀስታ እየተወገደ በሌላ እየተተካ መሄዱ ተገልጧል። በ330 የሚጀምረው ታሪክ ውስጥ፥ የምዕራባዊቱ ሮማ በቀስታ መጥፋት በመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች ይወከላል፤ ስለዚህም በዩናይትድ ስቴትስ እሁድ ሕግ ሲጀምር የሚከተለውን በቀስታ የሚፈጸም ጥፋት ይለያል።

The progressive fall of pagan Rome following Constantine’s Sunday law in 321 illustrates the fall of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy that arrives at the Sunday law. Then the four trumpet judgments are brought upon the United States as Sister White has identified when she states that “national apostacy will be followed by national ruin.” Ezekiel adds witness to a fourfold punishment.

ከኮንስታንቲኖስ የእሑድ ሕግ በ321 ዓ.ም. በኋላ የአረማዊቱ ሮም በደረጃ የተከታተለ ውድቀት፣ ወደ እሑድ ሕግ የሚደርሰው እንደ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ውድቀትን ያመለክታል። ከዚያም ሲስተር ኋይት፣ “ብሔራዊ ክህደት በብሔራዊ ጥፋት ይከተላል” ብላ ሲያስረዳ እንደ ገለጸችው፣ አራቱ የመለከት ፍርዶች በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ላይ ይወርዳሉ። ሕዝቅኤልም ስለ አራት እጥፍ ቅጣት ምስክርነት ይጨምራል።

> The word of the Lord came again to me, saying, Son of man, when the land sinneth against me by trespassing grievously, then will I stretch out mine hand upon it, and will break the staff of the bread thereof, and will send famine upon it, and will cut off man and beast from it: Though these three men, Noah, Daniel, and Job, were in it, they should deliver but their own souls by their righteousness, saith the Lord God. If I cause noisome beasts to pass through the land, and they spoil it, so that it be desolate, that no man may pass through because of the beasts: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters; they only shall be delivered, but the land shall be desolate. Or if I bring a sword upon that land, and say, Sword, go through the land; so that I cut off man and beast from it: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters, but they only shall be delivered themselves. Or if I send a pestilence into that land, and pour out my fury upon it in blood, to cut off from it man and beast: Though Noah, Daniel, and Job, were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither son nor daughter; they shall but deliver their own souls by their righteousness. For thus saith the Lord God; How much more when I send my four sore judgments upon Jerusalem, the sword, and the famine, and the noisome beast, and the pestilence, to cut off from it man and beast? Yet, behold, therein shall be left a remnant that shall be brought forth, both sons and daughters: behold, they shall come forth unto you, and ye shall see their way and their doings: and ye shall be comforted concerning the evil that I have brought upon Jerusalem, even concerning all that I have brought upon it. And they shall comfort you, when ye see their ways and their doings: and ye shall know that I have not done without cause all that I have done in it, saith the Lord God. Ezekiel 14:12–23.

> የእግዚአብሔርም ቃል ዳግመኛ ወደ እኔ መጣ እንዲህም ሲል፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ምድር በእጅጉ ክህደት ስትበድልብኝ፥ እጄን በእርስዋ ላይ እዘረጋለሁ፥ የእንጀራዋንም ድጋፍ እሰብራለሁ፥ ራብንም በእርስዋ ላይ እልካለሁ፥ ሰውንና እንስሳንም ከእርስዋ አጠፋለሁ፤ ኖኅ፥ ዳንኤል፥ እዮብም እነዚህ ሦስት ሰዎች በእርስዋ ውስጥ ቢሆኑ፥ በጽድቃቸው ነፍሳቸውን ብቻ ያድኑ ነበር፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ክፉ አራዊትንም በምድሪቱ ላይ አሳልፌ ባስኬድ፥ ቢያጠፉአትም ማንም ከአራዊቱ የተነሣ እንዳያልፍባት ምድረ በዳ ብትሆን፥ እነዚህ ሦስት ሰዎች በእርስዋ ውስጥ ቢሆኑ፥ እኔ ሕያው እንደ ሆንሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፥ ወንዶች ልጆችንም ሴቶች ልጆችንም አያድኑም፤ እነርሱ ብቻ ይድናሉ፥ ምድሪቱም ምድረ በዳ ትሆናለች። ወይም ሰይፍን በዚያች ምድር ላይ ባመጣ፥ ‘ሰይፍ ሆይ፥ በምድሪቱ ውስጥ እለፍ’ ብዬ ሰውንና እንስሳን ከእርስዋ ባጠፋ፥ እነዚህ ሦስት ሰዎች በእርስዋ ውስጥ ቢሆኑ፥ እኔ ሕያው እንደ ሆንሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፥ ወንዶች ልጆችንም ሴቶች ልጆችንም አያድኑም፤ እነርሱ ብቻ ይድናሉ። ወይም ቸነፈርን ወደዚያች ምድር ብልክ፥ ሰውንና እንስሳን ከእርስዋ ለማጥፋት ቍጣዬን በደም ላይ ባፈስስባት፥ ኖኅ፥ ዳንኤል፥ እዮብም በእርስዋ ውስጥ ቢሆኑ፥ እኔ ሕያው እንደ ሆንሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፥ ወንድ ልጅንም ሆነ ሴት ልጅን አያድኑም፤ ነፍሳቸውን ብቻ በጽድቃቸው ያድናሉ። ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላልና፤ ሰይፍንና ራብን፥ ክፉ አራዊትንና ቸነፈርን፥ ሰውንና እንስሳንም ከእርስዋ ለማጥፋት አራቱን ክፉ ፍርዶቼን በኢየሩሳሌም ላይ በላክሁ ጊዜ እንዴት ይብስ አይሆንም? ነገር ግን፥ እነሆ፥ ከዚያ የሚወጡ ወንዶች ልጆችና ሴቶች ልጆች የሚሆኑ ቅሬታዎች በእርስዋ ውስጥ ይቀራሉ፤ እነሆ፥ ወደ እናንተ ይመጣሉ፥ መንገዳቸውንና ሥራቸውንም ታያላችሁ፤ በኢየሩሳሌም ላይ ስላመጣሁት ክፉ ነገር፥ በእርስዋም ላይ ስላመጣሁት ሁሉ ትጽናናላችሁ። መንገዳቸውንና ሥራቸውንም ባያችሁ ጊዜ እነርሱ ያጽናኑአችኋል፤ በእርስዋ ያደረግሁትን ሁሉ ያለ ምክንያት እንዳላደረግሁ ታውቃላችሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ሕዝቅኤል 14፥12–23።

We will continue these considerations in the next article.

እነዚህን አስተያየቶች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

Back to Articles