Article

# Rome Establishes the Vision - Number Twelve

ሮም ራእዩን ያቆማል - ቁጥር አስራ ሁለት

The Triple Application of Prophecy: The Abomination of Desolation and the Last Days Warning to Flee

የትንቢት ሦስት እጥፍ ተፈጻሚነት፦ የጥፋት ርኩሰትና ስለ መጨረሻዎቹ ዘመናት የመሸሽ ማስጠንቀቂያ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.

በነቢዩ ዳንኤል የተነገረው የጥፋት ርኵሰት ለክርስቲያኖች በሶስት የተለያዩ ዘመናት እንዲሸሹ የሚያመለክት ምልክት ነው። በኢ.ኤ.አ. 66 ዓመት የሮማውያን ጦር ሠራዊት ዓርማዎች ኢየሩሳሌምን ከበብዋት ባዩ ጊዜ በኢየሩሳሌም ያሉት ክርስቲያኖች ሸሹ። በአምስተኛው ክፍለ ዘመን መጨረሻና በስድስተኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ የነበሩት ክርስቲያኖች በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ውስጥ ራሱ እግዚአብሔር እንደሆነ እያወጀ የኃጢአት ሰውን ባዩ ጊዜ ወደ ምድረ በዳ ሸሹ። በ1888 ዓመት በሴኔተር ብሌየር አማካይነት በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ኮንግረስ ውስጥ ተከታታይ የእሑድ ሕጎች ቀረቡ። እነዚያ ሕግ ረቂቆች የብሌየር ሕግ ረቂቆች ተብለው ይጠሩ ነበር፣ እናም እሑድን እንደ ብሔራዊ የአምልኮ ቀን ለመለየት የተደረገ ጥረት ነበሩ። የእሑድ አምልኮ የአውሬው ምልክት ነው፣ የጳጳሳዊ ሥልጣን ምልክትም ነው፤ እንዲሁም የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ሕገ መንግሥት ለአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ዜጎች እንደ ፈተና ብሔራዊ ሃይማኖት እንዲፈጸም ማስገደድን በቀጥታ ይቃወማል።

It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.

ዩናይትድ ስቴትስን ዘመናዊ ሮም በማለት ከሚለየው የተሳሳተ ተግባራዊ አተገባበር ጋር ተያይዞ የሚቀር እውነታ ይህ ነው። የትንቢት ሶስትዮሽ አተገባበር አተገባበሩን የሚመሩ የተወሰኑ መመሪያዎች አሉት። እነዚህ መመሪያዎች የሦስተኛውን ፍጻሜ ትንቢታዊ ባህርያት ለመመስረት፣ የመጀመሪያው ፍጻሜ ትንቢታዊ ባህርያት ከሁለተኛው ፍጻሜ ትንቢታዊ ባህርያት ጋር እንዲጣመሩ እንደሚገባ ያመለክታሉ።

The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul’s as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.

የመሸሽ ማስጠንቀቂያው ከሚመጣ ስደት ለመሸሽ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያ ነው። በክርስቶስ ዘመን ያ ስደት በ70 ዓ.ም. የኢየሩሳሌምና የቤተ መቅደሱ ጥፋት ነበር። የዚያ እየቀረበ ያለ ስደት ማስጠንቀቂያ ምልክት በ66 ዓ.ም. ተሰጠ። በአምስተኛው ዘመን መጨረሻና በስድስተኛው ዘመን መጀመሪያ የተሰጠው የመሸሽ ማስጠንቀቂያ፣ ጳውሎስ እንደገለጸው፣ አረማዊቷን ሮም የምትወክል የትንቢታዊቷ ጴርጋሞን መውደቅ መታወቅ ነበር። እርሱ ራሱን እንደ እግዚአብሔር የሚያውጅ የኃጢአት ሰው እንዲገለጥ አስቀድሞ መውደቅ ሊኖር ይገባ ነበር። ወደ 538 እየቀረበ በነበረው ታሪክ ውስጥ፣ የከለከለች ወይም ጳውሎስ “የሚከለክል” እንዳለው አረማዊቷ ሮም ተወገደች፤ ጴርጋሞንም ስትወድቅ የመሸሽ ምልክቱ ደርሶ ታማኞችን ከጳጳሳዊቷ ቤተ ክርስቲያን ኅብረት እንዲለዩ መራቸው። ከዚያም በ538፣ በOrleans ምክር ቤት፣ የጳጳሳዊ ኀይል የእሑድ ሕግ አሳለፈ፣ እናም የጳጳሳዊ ስደት አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ተጀመረ።

The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.

ሁለቱ የመጀመሪያ ምስክሮች ክርስቶስ የሰጠው የመሸሽ ማስጠንቀቂያ ሶስተኛው ፍጻሜ ከትክክለኛው ስደት በፊት እንደተከናወነ በግልጽ ያሳያሉ። የኢየሩሳሌም ጥፋት በ66 ዓ.ም. የቄስጥዮስ ከበባ ከጀመረ በኋላ በትክክል ከሶስት ዓመት ተኩል በኋላ መጣ፤ ስለዚህም ክርስቲያኖቹ በቲቶስ የተነሣሣውና በቤተ መቅደሱና በከተማይቱ ጥፋት የተደመደመው የሁለተኛው ከበባ አስፈሪ ነገሮች ከመድረሳቸው በፊት አስቀድመው እንዲሸሹ እድል ተሰጣቸው። ከ538 ዓመት በፊት ክርስቲያኖቹ ከጳጳሳዊት ሮም ቤተ ክርስቲያን ተለዩ፤ በትንቢታዊ ምልክትም ወደ ምድረ በዳ ሸሹ፤ ይህም መንፈሳዊቱን ኢየሩሳሌም ጥፋት ይወክላል።

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> ነገር ግን ከመቅደሱ ውጭ ያለውን አደባባይ ተወው፥ አትለካውም፤ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና፤ እነርሱም ቅድስቲቱን ከተማ አርባ ሁለት ወር ይረግጣሉ። ለሁለቱም ምስክሮቼ ኃይልን እሰጣለሁ፥ ማቅ ለብሰውም አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ቀን ትንቢት ይናገራሉ። ራእይ 11፥2, 3።

In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.

በሁለቱም የመሸሽ ማስጠንቀቂያ ምሳሌዎች ውስጥ ማስጠንቀቂያው ከስደቱ በፊት ይቀድማል፤ ስደቱም በሮማ፣ አረማዊ ይሁን ወይም ጳጳሳዊ፣ ኢየሩሳሌምን፣ ትክክለኛ ይሁን ወይም መንፈሳዊ፣ እየረገጠች እንደምትወክል ተገልጿል። ለሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች የመሸሽ ማስጠንቀቂያው በ1888 የብሌር ሕግ ነበር። በአረማዊቱ ሮማ ታሪክ ውስጥ በነበረው የመጀመሪያ ፍጻሜ ክርስቲያኖች ከኢየሩሳሌም መሸሽ ነበረባቸው፤ በጳጳሳዊቱም ሮማ ፍጻሜ ክርስቲያኖች ወደ ምድረ በዳ ሸሹ። ለአድቬንቲዝም የተሰጠው ማስጠንቀቂያ ወደ ገጠር መሸሽ ነበር።

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> “አሁን ለእግዚአብሔር ሕዝብ ፍቅራቸውን በዓለም ላይ የሚያቆሙበት ወይም ሀብታቸውን የሚያከማቹበት ጊዜ አይደለም። እንደ ቀደሙት ደቀ መዛሙርት ሁሉ፣ በበረሃማና ብቸኛ ስፍራዎች መጠጊያ ለመፈለግ እንድንገደድ የሚያደርገው ጊዜ እጅግ ሩቅ አይደለም። ኢየሩሳሌም በሮማውያን ሠራዊት መከበቧ ለይሁዳ ክርስቲያኖች ለመሸሽ ምልክት እንደነበረ፣ እንዲሁም በጳጳሳዊው ሰንበት ማስከበር ትእዛዝ ውስጥ ብሔራችን ሥልጣንን ሲወስድ ለእኛ ማስጠንቀቂያ ይሆናል። በዚያን ጊዜ ከታላላቅ ከተሞች መውጣት፣ ከዚያም ከትንንሽ ከተሞች ወጥተን በተራሮች መካከል ባሉ ገለልተኛ ስፍራዎች ውስጥ ወደ ተገለሉ መኖሪያዎች ለመሄድ የመዘጋጀት ጊዜ ይሆናል።” Testimonies, volume 5, 464.

“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.

“የእኛ ሕዝብ የጳጳሳዊውን ሰንበት የሚያስፈጽም አዋጅ በማውጣት ሥልጣን መውሰዱ ለእኛ ማስጠንቀቂያ ይሆናል” የሚለው ቃል፣ ከማርቆስ ቃላት ጋር በመስማማት “ሊቆም በማይገባው ስፍራ ቆሞ” የተባለው የጥፋት ርኩሰት ሲፈጸም ተፈጸመ። በ1888 የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ኮንግረስ ከሕገ መንግሥቱ መሠረታዊ አካል አንዱ ጋር በቀጥታ የሚጋጭ ሕግ እየመረመረ ነበር፤ በዚያም ጊዜ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ከከተሞች ወጥተው ወደ ገጠር መሄድ ነበረባቸው።

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.

> “በኢየሩሳሌም ጥፋት አንድ እንኳ ክርስቲያን አልጠፋም። ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ ማስጠንቀቂያ ሰጥቶ ነበር፣ ቃሉንም ያመኑ ሁሉ የተሰጠውን ምልክት ይጠብቁ ነበር።... ሳይዘገዩ ወደ ደኅንነት ስፍራ ሸሹ—ዮርዳኖስን በማዶ፣ በጴርያ ምድር ወደምትገኘው ወደ ጴላ ከተማ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 30።

The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.

የመጀመሪያው ከማስጠንቀቂያ ምልክቶች መካከል ለመሽሽ የሚያመለክቱት ትንቢታዊ ባህርያት፣ ሦስተኛውንና የመጨረሻውን ፍጻሜ ይወክላሉ። አንዳንድ ጊዜም እነዚያ ትንቢታዊ ባህርያት በሦስተኛው ፍጻሜ ውስጥ ሁለት እጥፍ ፍጻሜ ያመጣሉ። የዚህ ምሳሌ ሦስቱ ኤልያሶች ናቸው። ኤልያስ ከኤልዛቤል፣ ከአክአብና ከበኣል ነቢያት ጋር በነበረው ግጭት የታየው መስመር፣ ከሁለተኛው ኤልያስ ከሆነው ዮሐንስ መጥምቅ ጋር የተያያዙ ባህርያት፣ እርሱም ከሄሮድያዳ፣ ከሄሮድና ከሰሎሜ ጋር በነበረው ግጭት የታዩት፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት፣ ምክንያቱም የሦስት እጥፍ አተገባበር ሦስተኛውና የመጨረሻው ፍጻሜ ሁልጊዜ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ስለሚሆን፣ ኤልያስና ዮሐንስ ሁለት የእግዚአብሔር ሕዝብ ወገኖችን እንደሚወክሉ ያቋቁማሉ። በኤልያስ የተወከለው አንዱ ወገን አይሞትም፣ በዮሐንስ የተወከለው ሌላው ወገን ግን ይሞታል። እነዚህ ሁለቱ ወገኖች በራእይ ምዕራፍ ሰባት ውስጥ ደግሞ እንደ መቶ አርባ አራት ሺህ፣ እነርሱም የማይሞቱ፣ እና እንደ ታላቁ ሕዝብ ብዛት፣ እርሱም የሚሞት፣ ተወክለዋል።

In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.

በሦስቱ ባቢሎኖች ውስጥ ያለው ተመሳሳይ የትንቢት መልእክት አንዱ ክፍል ይህ ነው፤ የመጀመሪያው ባቢሎን በናምሩድ የተወከለ ሲሆን፣ ሁለተኛው ባቢሎን ግን በመጀመሪያውና በመጨረሻው ነገሥታት፣ ናቡከደነፆርና ብልሻጽር የተወከለ ነው። ናቡከደነፆር በባቢሎን ውስጥ የሚድኑትን ይወክላል፤ ብልሻጽር ግን በባቢሎን ውስጥ የሚጠፉትን ይወክላል።

In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

በመጨረሻዎቹ ዘመናት በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተነገሩ ሁለት የእሑድ ሕጎች አሉ። የመጀመሪያው በቅርቡ በአሜሪካ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ሲሆን፣ ሁለተኛው ደግሞ በመላው ዓለም ላይ በግድ የሚጫን የእሑድ ሕግ ነው። እነዚህ ሁለቱ የእሑድ ሕጎች በአረማዊቷ ሮም የእሑድ ሕግ በምሳሌነት ተወክለው ነበር፤ በዚያም በ321 ዓመት ቆስጠንጢኖስ የመጀመሪያውን የእሑድ ሕግ አስገድዶ አስፈጸመ፥ ከዚያም በ538 የጳጳሳዊቷ ሮም የእሑድ ሕግ ተከተለ። አረማዊቷ ሮም አሜሪካን በትንቢታዊ ምሳሌነት ከሚያስቀድሙ ብዙ ምሳሌዎች አንዱ ናት፤ እናም የ321 የእሑድ ሕግ በቅርቡ በአሜሪካ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ይወክላል። የ538 የጳጳሳዊቷ ሮም የእሑድ ሕግ ግን በመላው ዓለም ላይ የሚጫነውን የእሑድ ሕግ ይወክላል። አሜሪካ በዳንኤል አሥራ አንድ ውስጥ በቀራንዮች እንደ ተመሰለች የሚያስብ የተሳሳተ አመለካከት፣ በቅርቡ በአሜሪካ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ እንደ ማስረጃ በመጠቀም በአሜሪካ ያለው የእሑድ ሕግ አሜሪካ ዘመናዊቷ ሮም መሆኗን እንደሚያረጋግጥ ለመከራከር ይሞክራል፤ ነገር ግን በዘንዶው፣ በአውሬውና በሐሰተኛው ነቢይ ሦስትዮሽ ኅብረት በዓለም ሕዝቦች ሁሉ ላይ በግድ የሚጫን ሌላ የእሑድ ሕግ እንዳለ ችላ ይላል።

If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.

በዩናይትድ ስቴትስ የሚወጣ የእሁድ ሕግ ዩናይትድ ስቴትስን ዘመናዊቷ ሮም እንደሆነች የሚለይ ከሆነ፣ እንግዲህ ዓለም አቀፍ የእሁድ ሕግ ምንን ይለያል? ሦስቱ ሮሞች ይህች በሦስት ክፍል የተገለጠች ዘመናዊቷ ሮም ሁለት የተለዩ የእሁድ ሕጎችን እንደምታስፈጽም ያሳያሉ። የመጀመሪያው በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ነው፣ እርሱም በ321 በቆስጠንጢኖስ የእሁድ ሕግ አስቀድሞ የተመሰለ ነበር፤ ሁለተኛውም 538 በጳጳሳዊው የእሁድ ሕግ እንደ ምሳሌ የተቀረበው መላው ዓለም ነው። በትንቢት ሦስት እጥፍ ተግባራዊነት አውድ ውስጥ በዩናይትድ ስቴትስ የእሁድ ሕግን ተጠቅሞ የእሁድ ሕጉ ዘመናዊቷ ሮም ማን እንደሆነች ያረጋግጣል ማለት፣ በአረማዊቷና በጳጳሳዊቷ ሮም የተመሠረቱትን ትንቢታዊ ባሕርያት መናቅ ነው። በመጨረሻዎቹ ቀኖች ሁለት የተለዩ የእሁድ ሕጎች አሉ፣ ከእነዚህም አንዳቸውም የሕዝቡ ዘራፊዎች ዩናይትድ ስቴትስ መሆናቸውን ለመለየት ማስረጃ አይደለም። የአረማዊቷና የጳጳሳዊቷ ሮም ምስክርነት የግል ትርጓሜን ለማጽናት ሲሉ በተሳሳተ መንገድ ሲወከል፣ አሁን እየተደረገ እንደሆነው፣ የግላቸውን ትርጓሜ ለማጽናት የሚፈልጉት አይነትና ፍጻሜ የሚባሉትን እንደማያስተውሉ ያሳያል።

Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.

አረማዊቷ ሮም የዩናይትድ ስቴትስ ምሳሌ ናት፣ እና የጳጳሳዊቷ ሮም ዘመናዊቷን ሮም ትወክላለች። ከዚህ የትንቢት ሶስትዮሽ ተግባራዊነት የተሳሳተ አተገባበር እና የሚሰጠው ትምህርት “በምሳሌና በፍጻሜው” አውድ ውስጥ እንደተቀመጠ የሚቀርበው ይገባኛል ተብሎ የሚነገረው አቤቱታ ጋር፣ “የጥፋት ርኵሰት” በትንቢት ሶስትዮሽ ተግባራዊነት አውድ ውስጥ እንደሚወከል መግለጽ ላይ ያለው ሌላ ውድቀት ደግሞ አለ።

From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.

ከ 66 ዓ.ም. እስከ 70 ዓ.ም. ድረስ ሁለት የሮማ አዛዦች ኢየሩሳሌምን ወረሩ። ሁለቱም አዛዦች፣ ኬስጥዮስና ቲቶስ፣ በከበባ ጀመሩ፤ ነገር ግን ከከበባው ለአጭር ጊዜ የተመለሰ አንድ ብቻ ነበር፣ ይህም በመለኮታዊ አስተዳደር ክርስቲያኖች እንዲሸሹ አስችሎአቸዋል። ክርስቲያኖች የመሸሽ ማስጠንቀቂያውን ያወቁት ከኬስጥዮስ በተነሣው የመጀመሪያው ከበባ ጊዜ ነበር። በ70 ዓ.ም. ቲቶስ በኢየሩሳሌም ላይ የተጀመረውን ጦርነት ለመቀጠል በመጣ ጊዜ፣ በከበባ ጀመረ እና ኢየሩሳሌምና ቤተ መቅደሱ እስኪጠፉ ድረስ አላቋረጠም። የኢየሱስ ማስጠንቀቂያ ሁለት ደረጃዎችን ይዟል። የመጀመሪያው የመሸሽ ምልክት ነው፣ ከዚያም በኋላ ስደት ይመጣል። በዚህ ማስጠንቀቂያ ፍጻሜ በአምስተኛውና በስድስተኛው ክፍለ ዘመናት፣ ክርስቲያኖች ከተበላሸችው የሮማ ቤተ ክርስቲያን ከ538 በፊት ተለዩ፣ ከዚያም ስደቱ ተጀመረ።

Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.

ጳውሎስ የጥንታዊቷ እስራኤል የተመዘገበው ታሪክ ሁሉ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ለሚኖሩት እንደ ተጻፈ፣ እንዲሁም እነዚያ ታሪኮች ሁሉ ምሳሌያዊ አይነቶች እንደ ነበሩ በእጅጉ ግልጽ ያደርጋል፤ ምንም እንኳ ይህን እውነት በሚያቀርበው ታዋቂ መግለጫው ውስጥ “አይነቶች” ማለት የሆነው የግሪክ ቃል “typos” እንደ “ምሳሌዎች” ተተርጉሞ ቢገኝም።

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> እነዚህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆኑ ደረሱባቸው፤ በዘመናትም መጨረሻ ላይ ለደረስን ለእኛ ማስጠንቀቂያ እንዲሆኑ ተጽፈዋል። 1 ቆሮንቶስ 10፥11።

The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.

በዚህ እውነት አውድ ለማስቀመጥ ጳውሎስ በአሥረኛው ምዕራፍ የተጠቀመባቸው ታሪኮች በጥንታዊቷ እስራኤል በጽድቅ የተመላለሰችበት ታሪክ አልነበሩም።

> But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.

> ነገር ግን ከእነርሱ ብዙዎቹን እግዚአብሔር አልወደዳቸውም፤ ስለዚህም በምድረ በዳ ተገልብጠው ወደቁ። እነዚህም ነገሮች እነርሱ ደግሞ እንደ ተመኙ እኛ ክፉ ነገርን እንዳንመኝ ለእኛ ምሳሌዎች ሆኑ። እንዲሁም ከእነርሱ አንዳንዶቹ እንደ ነበሩ አምልኮ ጣዖት አትሁኑ፤ እንደ ተጻፈው፦ “ሕዝቡ ሊበላና ሊጠጣ ተቀመጠ፥ ሊጫወትም ተነሣ።” ከእነርሱም አንዳንዶቹ እንደ ዘለዉ እኛ ዝሙትን አናድርግ፤ በአንድ ቀንም ሃያ ሦስት ሺህ ወደቁ። እንዲሁም ከእነርሱ አንዳንዶቹ እንደ ፈተኑት እኛ ክርስቶስን አንፈትን፤ በእባቦችም ጠፉ። 1 ቆሮንቶስ 10፥5–9።

Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.

ቅዱስ ታሪክ የእግዚአብሔር ሕዝብ ጽድቅንም ሆነ ዓመፃን የሚመዘግብ ማስታወሻ ነው፤ ነገር ግን በሁለቱም መዝገቦች ውስጥ ያለው ታሪክ አሁንም በመጨረሻዎቹ ዘመናት ለሚኖሩ የእግዚአብሔር ሕዝቦች ምሳሌ ነው። በ1888 በሚኒያፖሊስ የተነሳው የዓመፅ ታሪክ፣ አድቬንቲስት ታሪክ ጸሐፊዎች የሚናገሩት ምንም ቢሆን፣ የዓመፃ መዝገብ ነው። ዓመፁ እጅግ ጥልቅ ነበርና ኤለን ዋይት ስብሰባውን ለመተው ወሰነች፤ ነገር ግን መልአክ በሙሴ ታሪክ ውስጥ ከቆሬ፣ ከዳታንና ከአቢራም ዓመፅ ጋር ተመሳሳይ የሆነውን ያን ዓመፅ እንድትቀመጥ እና እንድትመዘግብ ኃላፊነቷ መሆኑን ስለነገራት ብቻ ቀረች። በዚያ ስብሰባ ላይ የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ኃያል መልአክ ወረደ፤ ነገር ግን ያመጣው መልእክት ተቀባይነት አላገኘም።

That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York city were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.

ያ ታሪክ በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 በኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንጻዎች በወደቁበት ጊዜ የተፈጸመውን ነገር በምሳሌ ይገልጽ ነበር። ያ ታሪክ ሴኔተር ብሌር ሊያቀርበው የነበረውን የመጀመሪያውን የእሑድ ሕግ ረቂቅ አካትቶ ነበር። እሑድን እንደ ብሔራዊ የአምልኮ ቀን ለማስፈጸም ያደረገው ጥረት አልተሳካም፤ ነገር ግን የመጨረሻዎቹን ዘመናት በምሳሌ የሚያመለክት የቅዱስ ታሪክ አካል ነበር። የሴኔተር ብሌር ረቂቅ ሕግ ከከተሞች ለመሸሽ የተሰጠ ማስጠንቀቂያ ነበር። እስከ 1888 ድረስ እህት ኋይት ከከተሞች ውጭ የመኖር አስፈላጊነትን በተመለከተ በተናገረች ጊዜ፣ በወደፊት ዘመን ትናገር ነበር። በቅርብ ወደፊት የእግዚአብሔር ሕዝብ ወደ ገጠር መንቀሳቀስ የሚገባቸው ጊዜ እንደሚመጣ ትጠቁም ነበር። ከ1888 በኋላ ግን እህት ኋይት ስለ ገጠር ኑሮ አስፈላጊነት ያደረገቻቸው ሁሉም ማጣቀሻዎች ምክሯን ወደ ገጠር ለመሆን የሚገባው ጊዜ አስቀድሞ እንደደረሰ በሚያመለክት አውድ ውስጥ ያቀርቡ ነበር። በ1888 የቀረበው የብሌር ረቂቅ ሕግ ሉቃስ እንደ ገለጸው ሊሆን የማይገባበት ስፍራ የተቀመጠ የእሑድ ማስፈጸሚያ ምልክት ነበር። የእሑድ ማስፈጸሚያ ወደ ዩናይትድ ስቴትስ ኮንግረስ መግባት አልነበረበትም፤ ምክንያቱም ይህ የሕገ መንግሥቱን መሠረታዊ መርሕ መካድ ነበርና።

The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.

በ1888 ዓ.ም. የተመዘገበው ታሪክ በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 የጀመረውን ትንቢታዊ ታሪክ ለማሳየት ተመዝግቦ ነበር። በ1888 ዓ.ም. የነበረው Blair Bill በ2001 ዓ.ም. የPatriot Actን ይወክል ነበር። ይህም የአውሬው ምልክት በተግባር ከመፈጸሙ በፊት የቀደመ ማስጠንቀቂያ ነበር። ክርስቶስን የሚከተል ማንም ሰው ከ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 በኋላ በከተማ ውስጥ መኖር አይገባውም። ይህ የእግዚአብሔርን ሕዝብ እንዲሸሹ የመራ ትንቢታዊ ከበባ ነበር። እንዲሁም የመጨረሻዎቹ ቀናት ትንቢታዊ አርኣያ ርዕሰ ጉዳይ እንደሆኑት፣ በአረማዊቷና በጳጳሳዊቷ ሮም የእሑድ ሕጎች እንደተወከሉት ሁለት የእሑድ ሕጎች እንዳሉ፣ ሁለቱም የእሑድ ሕጎች ከመጡ በፊት በሽሽት የሚመራ ማስጠንቀቂያ ይቀድማቸዋል።

For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.

ራሳቸውን ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ነን ብለው ለሚመሰክሩ ሰዎች፣ በቅርቡ ከሚመጣው የእሁድ ሕግ በፊት ከከተሞች ወደ ገጠር ለመሸሽ እንደ ምልክት የፓትሪዮት አክትን በትንቢታዊ መልኩ ሊያውቁት ይገባቸው ነበር። ያው ያ የእሁድ ሕግ ራሱ፣ ገና በባቢሎን ውስጥ ላሉት ለእግዚአብሔር ሌላ መንጋ ደግሞ፣ በእያንዳንዱ ሕዝብ ላይ ሊመጣ ካለው የእሁድ አስገዳጅ ትእዛዝ በፊት ከባቢሎን እንዲወጡ የሚጠራቸው ምልክት ነበር።

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “አሜሪካ፣ የሃይማኖት ነፃነት ምድር ሆና፣ ሕሊናን ለመግደድና ሰዎችንም ሐሰተኛውን ሰንበት እንዲያከብሩ ለማስገደድ ከጳጳሳዊነት ጋር በምትተባበርበት ጊዜ፣ በዓለም ዙሪያ ያሉ የእያንዳንዱ አገር ሕዝቦች የእርሷን ምሳሌ እንዲከተሉ ይመራሉ።” Testimonies, volume 6, 18.

Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.

ሦስቱ ኤልያሳት ያላቸው ሦስት እጥፍ ተግባራዊነት በመጨረሻዎቹ ዘመናት የእግዚአብሔር ሕዝብ ሁለት ወገኖች እንዳሉ እንደሚያቋቁም ሁሉ፣ የሮማ ሦስት እጥፍ ተግባራዊነትም ሁለት የተለዩ የእሑድ ሕጎች እንዳሉ ያሳያል። ዩናይትድ ስቴትስ የሕዝብህ ዘራፊዎች ናት ብለው ለመናገር የሚሹ፣ ስለዚህም የዩናይትድ ስቴትስ ትንቢታዊ ሚና ራእዩን ያቋቁማል ብለው የሚከራከሩ ሰዎች፣ በዩናይትድ ስቴትስ በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ክርስቶስ ሕዝቡ ከሚመጣው ስደት እንዲሸሹ እንደ ማስጠንቀቂያ የጠቀሰው የጥፋት ርኵሰት ነው ብለው ያስባሉ። እነርሱ ለመሸሽ የማስጠንቀቂያ ምልክት የሆነውን ከበባና፣ እውነተኛው የእሑድ ሕግ ማስፈጸም የመጨረሻ ዘመናትን ስደት የሚጀምርበትን የሚወክለውን ሁለተኛውን ከበባ ያለውን ልዩነት መለየት አልቻሉም። በሁለት ምስክሮች ላይ የተመሠረተውን፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ትንቢትን የሚፈጽሙ ሁለት የተለዩ የእሑድ ሕጎች መኖር እንዳለባቸው የሚያቋቁምን ልዩነትም አይመለከቱም። ይህን በማድረጋቸው፣ በዩናይትድ ስቴትስ በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ “የጥፋት ርኵሰት” ተብሎ በዳንኤል ነቢይ የተነገረውን ማስጠንቀቂያ እንደሚወክል ይከራከራሉ፤ እርሱም ነው፣ ነገር ግን እነርሱ እንደሚገልጹት አይደለም።

The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.

በዩናይትድ ስቴትስ የሚወጣው የእሑድ ሕግ፣ አሁንም በባቢሎን ውስጥ ላለችው ለእግዚአብሔር ሌላ መንጋ ከእርሷ ኅብረት እንድትሸሽ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያ ነው። ስለዚህም፣ በሁሉም አሕዛብ ላይ የሚጫን የሚመጣው የእሑድ ሕግ ማስጠንቀቂያ ነው።

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “የባዕድ አሕዛብ የአሜሪካን አንድነት ይከተላሉ። ምንም እንኳ እርስዋ ቀዳሚ ብትሆንም፣ ያው ችግር በዓለም ሁሉ ክፍሎች ላሉ ሕዝባችን ላይ ይመጣል።” Testimonies, volume 6, 395.

Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.

የእነርሱ አቤቱታ ይህ ነው፤ በዩናይትድ ስቴትስ ያለው የእሑድ ሕግ ትንቢታዊውን ራእይ የሚያቆም ምልክት እንደሆነች ዩናይትድ ስቴትስን የሚለይ ቢሆንም፣ ክርስቶስ የሰጠው የመሸሽ ማስጠንቀቂያ አውድ ውስጥ ያ የእሑድ ሕግ ከባቢሎን እንዲሸሹ ለአሥራ አንደኛው ሰዓት ሠራተኞች የሚሰጥ ዓለም አቀፍ ማስጠንቀቂያን ይወክላል።

When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.

እህት ዋይት የመሸሽ ማስጠንቀቂያውን ሲናገር፣ መላውን ዓለም የሚያጥለቀልቀውን የእሁድ ሕግ ጉዳይ ትናገራለች። ያ እንቅስቃሴ በአሜሪካ የእሁድ ሕግ መጀመር ይጀምራል። በአሜሪካ ያለው የእሁድ ሕግ ሊመጣ ያለው ስደት ማስጠንቀቂያ መሆኑን ትገልጻለች።

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> “የእግዚአብሔርን ሕግ በመጣስ የጳጳሳዊ ሥርዓትን መቋቋም የሚያስፈጽም አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ ሕዝባችን ራሷን ከጽድቅ ፈጽሞ ታለያለች። ፕሮቴስታንቲዝም እጇን በጥልቁ ላይ አስዘርግታ የሮማዊውን ኃይል እጅ ለመያዝ በምትሞክርበት ጊዜ፣ በጥልቁ ማዶ ተሻግራ ከመናፍስታዊነት ጋር እጅ ለመጨባበጥ በምትደርስበት ጊዜ፣ በዚህ ሦስትዮሽ ኅብረት ተጽእኖ ሥር አገራችን እንደ ፕሮቴስታንትና ሪፐብሊካን መንግሥት የሕገ መንግሥቷን መርሆዎች ሁሉ በምትክድበት ጊዜ፣ እንዲሁም የጳጳሳዊ ሐሰቶችንና ማታለያዎችን ለማስፋፋት ዝግጅት በምታደርግበት ጊዜ፣ ያን ጊዜ የሰይጣን ድንቅ ሥራ የሚገለጥበት ዘመን እንደደረሰ እና መጨረሻውም እንደቀረበ እናውቃለን።”

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.

> “የሮማውያን ሠራዊት መቅረብ ለደቀ መዛሙርቱ የኢየሩሳሌም ቀርቦ ያለው ጥፋት ምልክት እንደነበረ፣ እንዲሁም ይህ ክህደት የእግዚአብሔር ትዕግሥት ወሰን እንደደረሰ፣ የሕዝባችንም ኃጢአት መጠን እንደሞላ፣ የምሕረትም መልአክ ዳግመኛ ሳይመለስ ሊሸሽ እንደቀረበ ለእኛ ምልክት ሊሆን ይችላል። ከዚያም የእግዚአብሔር ሕዝብ ነቢያት የያዕቆብ ጭንቀት ዘመን ብለው የገለጹትን የመከራና የጭንቀት ትዕይንቶች ውስጥ ይገባሉ። የታማኞቹ እና የተሰደዱት ሰዎች ጩኸት ወደ ሰማይ ይወጣል። እናም የአቤል ደም ከምድር እንደጮኸ፣ እንዲሁ ደግሞ ከሰማዕታት መቃብር፣ ከባሕር መቃብሮች፣ ከተራራ ዋሻዎች፣ ከገዳማት መቃብር ቤቶችም ወደ እግዚአብሔር የሚጮኹ ድምፆች አሉ፤ ‘ጌታ ሆይ፣ ቅዱስና እውነተኛ አንተ፣ በምድር ላይ በሚኖሩት ላይ ደማችንን ፈርደህ እስከ መቼ አትበቀልም?’” Testimonies, volume 5, 451.

Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”

እኅት ዋይት በአሜሪካ ውስጥ ያለውን የእሑድ ሕግ እየጠቀሰች ነው፣ እናም ለአሜሪካ የፈተና ጊዜ እንዳበቃ እንደ “ምልክት” ትለየዋለች። ነገር ግን በዓለም ሌሎች አገሮች ያሉ የእግዚአብሔር ሕዝቦች ደግሞ ከዚሁ ፈተና ጋር ሊጋፈጡ ይገባቸዋል። ከአሜሪካ ውስጥ የእሑድ ሕግ ጀምሮ እስከ ሚካኤል ቆሞ የሰው የፈተና ጊዜ እስከሚዘጋ ድረስ ያለ የጊዜ ወቅት አለ። ይህም ሲዘጋ፣ “የምሕረት መልአክ በረራዋን ትወስዳለች።”

Back to Articles