Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Nine

መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ ዘጠኝ

Unveiling the Triple Application of Prophecy: The Prophetic Significance of Revelation Chapter Nine and the Modern Reformatory Movement

የትንቢት ሶስት እጥፍ ተፈጻሚነት መገለጥ፥ የራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ትንቢታዊ አስፈላጊነትና የዘመናዊው የተሃድሶ እንቅስቃሴ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The first half of Revelation chapter nine, identifies the fifth trumpet, which is the first woe, and the second half of the chapter identifies the sixth trumpet, which is the second woe. Both trumpets are graphically illustrated on the 1843 and the 1850 pioneer charts. When the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the time of the end in 1989 with the collapse of the Soviet Union the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand began.

የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ ዘጠኝ የመጀመሪያው ክፍል፣ አምስተኛውን መለከት፣ እርሱም የመጀመሪያው ወዮ መሆኑን ያመለክታል፤ የምዕራፉም ሁለተኛው ክፍል ስድስተኛውን መለከት፣ እርሱም ሁለተኛው ወዮ መሆኑን ያመለክታል። ሁለቱም መለከቶች በ1843 እና በ1850 የፓይነር ቻርቶች ላይ በግልጽ ሥዕላዊ መልክ ተገልጸዋል። የዳንኤል አስራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች በ1989 በሶቪየት ኅብረት መፍረስ በዘመን መጨረሻ በተፈቱ ጊዜ፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የተሃድሶ እንቅስቃሴ ተጀመረ።

Among the truths recognized in 1989, were the great reformatory movements of Bible history, and that they all paralleled each other. All the prophets, and therefore every sacred history, including the sacred reformatory movements, illustrate the final great reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand, which is also the mighty movement of the third angel. When the sealing process begins, so too, does the sprinkling of the latter rain. The unsealing of the reformatory movements in 1989, followed by the unsealing of the last six verses of Daniel eleven in 1992, produced an environment of resistance, as always occurs when a new and present truth is unsealed.

በ1989 ዓ.ም. የታወቁት እውነቶች መካከል፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ ታላላቅ የተሃድሶ ንቅናቄዎች እንዳሉ እና እነርሱም ሁሉ እርስ በርሳቸው ተመሳሳይ መሆናቸው ነበር። ነቢያት ሁሉ፣ ስለዚህም እያንዳንዱ ቅዱስ ታሪክ፣ የቅዱሳን የተሃድሶ ንቅናቄዎችን ጨምሮ፣ እንዲሁም የሦስተኛው መልአክ ኃያል ንቅናቄ የሆነውን የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የመጨረሻውን ታላቅ የተሃድሶ ንቅናቄ ያመለክታሉ። የማተም ሂደት ሲጀምር፣ የኋለኛው ዝናብ መርጨትም ደግሞ ይጀምራል። በ1989 ዓ.ም. የተሃድሶ ንቅናቄዎች መፈታቸው፣ ከዚያም በ1992 ዓ.ም. የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች መፈታቸው ተከትሎ፣ ሁልጊዜ አዲስና የአሁኑ እውነት በሚፈታበት ጊዜ እንደሚሆነው፣ የመቃወም አየር ፈጠረ።

In the resistance of the truth of the last six verses of Daniel eleven, the Lord opened up the truth that the prophetic history of pagan Rome, combined with the prophetic history of papal Rome, as established upon two witnesses, identifies the prophetic history of modern Rome. The rule of the triple application of prophecy was recognized, and thereafter employed to defend against error and identify and establish truth. The rules that uphold that every reform line parallels the other reform lines, and the rules associated with a triple application of prophecy, became the bedrock of the rules that were established in the movement of the third angel, as had been typified by the rules established, employed, and published in the Millerite history.

በዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች እውነት ላይ በተነሣው ተቃውሞ ውስጥ፣ ጌታ በሁለት ምስክሮች ላይ እንደ ተመሠረተ የተቋቋመው የአረማዊት ሮም ትንቢታዊ ታሪክ ከጳጳሳዊት ሮም ትንቢታዊ ታሪክ ጋር ተዋህዶ የዘመናዊት ሮምን ትንቢታዊ ታሪክ እንደሚለይ የሚገልጽ እውነት ከፈተ። የትንቢት ሦስት እጥፍ መተግበሪያ መርህ ተለይቶ ታወቀ፣ ከዚያም በኋላ ስህተትን ለመከላከል እና እውነትን ለመለየትና ለማቋቋም ተጠቅመውበት ጀመሩ። እያንዳንዱ የተሐድሶ መስመር ከሌሎች የተሐድሶ መስመሮች ጋር እኩል መመሳሰሉን የሚያጸኑ ደንቦች፣ እንዲሁም ከትንቢት ሦስት እጥፍ መተግበሪያ ጋር የተያያዙ ደንቦች፣ በሚለራይት ታሪክ ውስጥ የተቋቋሙት፣ የተጠቀሙባቸው፣ እና የታተሙት ደንቦች እንደ ምሳሌ አስቀድሞ አመልክተው እንደነበሩት ሁሉ፣ በሦስተኛው መልአክ ንቅናቄ ውስጥ የተቋቋሙት ደንቦች መሠረተ ዐለት ሆኑ።

The triple application of prophecy as a rule, was unsealed for the movement of the one hundred and forty-four thousand, for they are the movement of the latter rain, and Islam of the third woe is the message of the latter rain. The principle of the triple application of prophecy was identified by the Lion of the tribe of Judah, well before Islam of the third woe arrived in history on September 11, 2001, for He desired that His last-day people would easily recognize the message represented by the arrival of the third woe when He returned His people to Jeremiah’s old paths.

በመርህ ደረጃ የትንቢት ሦስት እጥፍ መተግበሪያ ለአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ እንቅስቃሴ ተከፍቶ ነበር፥ ምክንያቱም እነርሱ የኋለኛው ዝናብ እንቅስቃሴ ናቸው፥ እናም የሦስተኛው ወዮ እስልምና የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው። የትንቢት ሦስት እጥፍ መተግበሪያ መርህ የይሁዳ ነገድ አንበሳ በታሪክ ላይ የሦስተኛው ወዮ እስልምና በመስከረም 11፣ 2001 ከመድረሱ እጅግ በፊት ተለይቶ ነበር፥ እርሱ ሕዝቡን ወደ ኤርምያስ የቀድሞ መንገዶች በመመለሱ ጊዜ በሦስተኛው ወዮ መምጣት የተወከለውን መልእክት የመጨረሻው ዘመን ሕዝቡ በቀላሉ እንዲያውቁት ስለ ፈለገ።

The pioneer understanding of the fifth and sixth trumpets as set forth in Revelation chapter nine, was understood to be the passage in the book of Revelation that was the most firmly and clearly supported by history. Uriah Smith begins his presentation of Revelation chapter nine by employing the words of the historian Keith to make that very point.

የራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ እንደተቀረቡት ስለ አምስተኛውና ስድስተኛው መለከቶች የአቅኚዎቹ ግንዛቤ፣ በታሪክ እጅግ በጽኑና በግልጽ ሁኔታ የተደገፈው በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያለው ክፍል እንደሆነ ተረድቶ ነበር። ኡርያ ስሚዝ ይህንን ነጥብ በትክክል ለማስረገጥ የታሪክ ጸሐፊው ኪት ቃላትን በመጠቀም የራእይ ምዕራፍ ዘጠኝን የሚያቀርበውን ትምህርት ይጀምራል።

> “For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

> “ስለዚህን መለከት ትርጓሜ ለመስጠት፣ ደግመን ከኪት አቶ ጽሑፎች እንወስዳለን። ይህ ጸሐፊ በእውነት እንዲህ ይላል፦ ‘በራእይ መጽሐፍ ሌላ ማንኛውም ክፍል ላይ እንደሚገኝ ትርጓሜ፣ አምስተኛውንና ስድስተኛውን መለከቶች፣ ወይም የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን ወዮታዎች፣ በሰራሴኖችና በቱርኮች ላይ ለመፈጸማቸው ስለሚያመለክት እንደዚህ ያለ የተስማማ አንድነት በተርጓሚዎች መካከል እጅግ አይገኝም። ይህ እጅግ ግልጽ ስለሆነ ለመሳሳት እንኳ የማይቻል ነው። ለእያንዳንዱ አንድ ወይም ሁለት ቁጥሮች ብቻ ከመመደብ ይልቅ፣ የራእይ መጽሐፍ ዘጠነኛው ምዕራፍ በእኩል ክፍሎች ሁለቱንም ለመግለጽ ተሰጥቶአል።’ ኡርያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 495።”

The chapter division of the first and second woes divides the history of the first woe, represented by Mohammed. It is geographically located by what the historian Alexander Keith calls the Saracens, which we would today call Arabia. The history of the second woe, represented by Osman 1, geographically located in Turkey, which the historian identifies as the Turks. The history of the first woe was located and fulfilled in Arabia, the birthplace of Islam and Mohammed. The history of the second woe was located and fulfilled in Turkey, the birthplace of the Ottoman Empire.

የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ የምዕራፍ ክፍፍል በሙሐመድ የተወከለውን የመጀመሪያውን ወዮ ታሪክ ይከፍላል። ይህም በታሪክ ጸሐፊው አሌክሳንደር ኪት “ሳራሴኖች” ብሎ በሚጠራቸው፣ እኛ ግን ዛሬ አረቢያ ብለን በምንጠራው ስፍራ በጂኦግራፊያዊ ሁኔታ የተገኘ ነው። በኦስማን ፩ የተወከለው የሁለተኛው ወዮ ታሪክ ደግሞ በጂኦግራፊያዊ ሁኔታ በቱርክ የተገኘ ሲሆን ታሪክ ጸሐፊውም እነርሱን “ቱርኮች” ብሎ ይለያቸዋል። የመጀመሪያው ወዮ ታሪክ እስልምናና ሙሐመድ የተወለዱባት ምድር በሆነችው አረቢያ ውስጥ የተገኘና የተፈጸመ ነበር። የሁለተኛው ወዮ ታሪክ ደግሞ የኦቶማን ግዛት የትውልድ ስፍራ በሆነችው ቱርክ ውስጥ የተገኘና የተፈጸመ ነበር።

The history of the first woe, identifies a warfare that was directed against Rome by independent warriors whose only mutual alliance with one another was the religion of Islam. The history of the second woe, identifies a warfare that was directed against Rome by an organized religion and state power, which is called a Caliphate. In either case, the independent warfare against Rome in the history represented by Mohammed, or the organized warfare represented by Ottman, or the Ottoman Empire, the mode of warfare was to attack suddenly and unexpectedly. It was not a warfare that was carried out by dressing all the soldiers in the same-colored uniforms, then organizing the soldiers into a line and marching them forward into gunfire as was the military custom of that time. The word “assassin” is based upon the Islamic mode of warfare of striking suddenly and unexpectedly, and usually resulting in the death of the attacker also.

የመጀመሪያው ወዮ ታሪክ፣ በእስልምና ሃይማኖት ብቻ እርስ በርሳቸው የተባበሩ ነጻ ተዋጊዎች በሮም ላይ ያነጣጠረ ጦርነት መኖሩን ያሳያል። የሁለተኛው ወዮ ታሪክ ደግሞ፣ ካሊፋት ተብሎ በሚጠራ የተደራጀ ሃይማኖትና የመንግሥት ኃይል በሮም ላይ ያነጣጠረ ጦርነት መኖሩን ይለያል። በሁለቱም ሁኔታዎች፣ በመሐመድ የተወከለው ታሪክ ውስጥ በሮም ላይ የተካሄደው ነጻ ጦርነት ይሁን፣ ወይም በኦትማን ወይም በኦቶማን ግዛት የተወከለው የተደራጀ ጦርነት ይሁን፣ የጦርነቱ ዘዴ በድንገትና ሳይጠበቅ ማጥቃት ነበር። ይህ እንደዚያን ዘመን የጦር ልማድ ሁሉንም ወታደሮች በአንድ ቀለም ያለ ዩኒፎርም አልብሶ፣ ከዚያም ወታደሮቹን በአሰላለፍ አደራጅቶ ወደ ጥይት ተኩስ ፊት በማስገስገስ የሚካሄድ ጦርነት አልነበረም። “Assassin” የሚለው ቃል መሠረቱን ያገኘው በእስላማዊው የጦርነት ዘዴ፣ በድንገትና ሳይጠበቅ መመታት ላይ ሲሆን፣ ብዙ ጊዜም የአጥቂውን ራሱን ሞት የሚያስከትል ነበር።

The word “assassin” is derived from the Arabic word “hashshashin,” which comes from “hashish,” meaning “hashish” or “cannabis.” The term was originally used to refer to a secretive and fanatical group of Nizari Ismaili Muslims in the Middle East during the medieval period. The members of this group were known for their unconventional and often violent methods, including the use of political assassinations to achieve their goals. It is said that they would sometimes consume hashish to prepare for their missions, which led to the use of the term “hashshashin” or “assassins” in the Western world. The Assassins were active during the medieval period, primarily in Persia and Syria, and they played a significant role in various political conflicts and assassinations during that time. The term “assassin” eventually made its way into European languages, where it came to refer more broadly to individuals who carry out political or targeted killings.

“assassin” የሚለው ቃል “hashish” ወይም “cannabis” ማለት ከሆነው “hashish” የመጣው ከዐረብኛው “hashshashin” ቃል የተገኘ ነው። ይህ ቃል በመጀመሪያ በመካከለኛው ዘመን በመካከለኛው ምሥራቅ ይኖሩ የነበሩ ምስጢራዊና አክራሪ የኒዛሪ እስማኢሊ ሙስሊሞች ቡድንን ለመጠቆም ይጠቀምበት ነበር። የዚህ ቡድን አባላት ግቦቻቸውን ለማሳካት የፖለቲካ ግድያዎችን ጨምሮ ባልተለመዱና ብዙ ጊዜ ግፍን የሚያካትቱ ዘዴዎቻቸው የታወቁ ነበሩ። ለተልእኳቸው ራሳቸውን ለማዘጋጀት አንዳንድ ጊዜ ሐሺሽ ይወስዱ ነበር ተብሎ ይነገራል፤ ይህም በምዕራባዊው ዓለም “hashshashin” ወይም “assassins” የሚለው ቃል እንዲጠቀም ምክንያት ሆነ። አሳሲኖቹ በመካከለኛው ዘመን በዋነኝነት በፋርስና በሶርያ ንቁ ነበሩ፤ በዚያም ዘመን በተለያዩ የፖለቲካ ግጭቶችና ግድያዎች ውስጥ ከፍተኛ ሚና ተጫውተዋል። በመጨረሻም “assassin” የሚለው ቃል ወደ አውሮፓ ቋንቋዎች ገባ፤ በዚያም በሰፊው አጠቃቀም የፖለቲካ ወይም የታለመ ግድያ የሚፈጽሙ ግለሰቦችን ለማመልከት ጀመረ።

This mode of warfare is an important prophetic characteristic of the three woes, for the prophetic role of Islam is to produce war. Islam as a symbol is all about warfare, and in Revelation chapter nine, Islam of the first and second woes is an illustration of their warfare. Their warfare is identified in the book of Revelation, as the action that angers the nations, just before probation closes.

ይህ የጦርነት መንገድ የሦስቱ ወዮች አስፈላጊ የትንቢታዊ ባሕርይ ነው፤ ምክንያቱም የእስልምና ትንቢታዊ ሚና ጦርነትን ማምጣት ነው። እስልምና እንደ ምልክት ሲታይ በሙሉ ስለ ጦርነት ነው፤ በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝም የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮች እስልምና ለጦርነታቸው ምሳሌ ነው። ጦርነታቸው በራእይ መጽሐፍ ውስጥ፣ የፈተና ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት አሕዛብን የሚያስቆጣ ተግባር እንደሆነ ተለይቶ ተገልጿል።

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> አሕዛብም ተቆጡ፥ ቍጣህም መጣ፤ ሙታንም እንዲፈረድባቸው ጊዜያቸው ደረሰ፤ ለአገልጋዮችህ ለነቢያት፥ ለቅዱሳንም፥ ስምህን ለሚፈሩት ታናናሾችና ታላላቆች ዋጋ እንድትሰጥ፥ ምድርንም ለሚያጠፉአት እንድታጠፋቸው ጊዜው ደረሰ። ራእይ 11፥18።

The “nations” are made “angry”, just before God’s wrath comes, and God’s wrath, as represented in the book of Revelation, is the seven last plagues that come when human probation closes. There are three waymarks in the verse; the angering of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead. The judgment of the dead here referenced is the judgment of the wicked dead that occurs during the thousand-year millennium, and not the investigative judgment of the dead that began on October 22, 1844. Sister White is clear that the three waymarks in this verse are distinct, and occur in the order in the verse.

“አሕዛብ” የሚባሉት በእግዚአብሔር ቁጣ ከመምጣቱ በፊት “ተቆጥተዋል”፤ እናም በራእይ መጽሐፍ እንደተወከለው ያለው የእግዚአብሔር ቁጣ፣ የሰው የምህረት ጊዜ ሲዘጋ የሚመጡት ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ናቸው። በዚህ ቁጥር ውስጥ ሦስት የመለያ ምልክቶች አሉ፤ የአሕዛብ መቆጣት፣ የእግዚአብሔር ቁጣ፣ እና ሙታንን የሚፈርዱበት ጊዜ። እዚህ የተጠቀሰው የሙታን ፍርድ፣ በአንድ ሺህ ዓመት ሚሊኒየም ውስጥ የሚካሄደው የክፉዎች ሙታን ፍርድ ነው እንጂ፣ በጥቅምት 22 ቀን 1844 የጀመረው የሙታን የምርመራ ፍርድ አይደለም። እህት ዋይት በዚህ ቁጥር ውስጥ ያሉት ሦስቱ የመለያ ምልክቶች የተለያዩ መሆናቸውን፣ እና በቁጥሩ ውስጥ በተቀመጠው ቅደም ተከተል እንደሚፈጸሙ ግልጽ አድርጋለች።

> “I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

> «የአሕዛብ ቍጣ፣ የእግዚአብሔር መዓት፣ እና ሙታን የሚፈረድባቸው ጊዜ እርስ በርሳቸው የተለዩና የተለያዩ መሆናቸውን፣ አንዱም ከሌላው በኋላ እንደሚከተል አየሁ፤ እንዲሁም ሚካኤል ገና እንዳልቆመ፣ “እንደ ቀድሞው ከቶ ያልነበረ” የመከራ ዘመንም ገና እንዳልተጀመረ አየሁ። አሕዛብ አሁን እየተቈጡ ነው፤ ነገር ግን ሊቀ ካህናችን በመቅደስ ውስጥ ሥራውን በጨረሰ ጊዜ ይቆማል፣ የበቀል ልብሶችንም ይለብሳል፤ ከዚያም ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ይፈስሳሉ።»

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> «አራቱ መላእክት ኢየሱስ በመቅደሱ ውስጥ ሥራውን እስኪፈጽም ድረስ አራቱን ነፋሳት እንደሚይዙ፣ ከዚያም ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች እንደሚመጡ አየሁ።» ቀደምት ጽሑፎች፣ 36።

The role of Islam in the last book of the Bible is to anger the nations, and they do this through warfare. The role of Islam in the first book of the Bible is to bring every man’s hand in the world together against Islam, represented as Ishmael.

በመጽሐፍ ቅዱስ የመጨረሻው መጽሐፍ ውስጥ የእስልምና ሚና አሕዛብን ማስቈጣት ነው፣ ይህንም በጦርነት ያደርጋሉ። በመጽሐፍ ቅዱስ የመጀመሪያው መጽሐፍ ውስጥ የእስልምና ሚና፣ እንደ እስማኤል ተመስሎ የቀረበውን እስልምና ለመቃወም የዓለምን ሰው ሁሉ እጅ በአንድነት ማሰባሰብ ነው።

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> የእግዚአብሔርም መልአክ እንዲህ አላት፤ እነሆ፥ ፀንሰሻል፤ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፥ ስሙንም እስማኤል ትለዋለሽ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር መከራሽን ሰምቶአልና። እርሱም የዱር ሰው ይሆናል፤ እጁ በሁሉ ላይ ይሆናል፥ የሁሉም እጅ በእርሱ ላይ ይሆናል፤ በወንድሞቹም ሁሉ ፊት ይኖራል። ዘፍጥረት 16፥11፡12።

The word “hand,” as a symbol is like all biblical symbols, and it can have more than one meaning depending upon the context where it is used. By far the “hand,” as a symbol in Bible prophecy, is a symbol of warfare. The Hebrew word translated as “wild man,” is the word for the wild Arabian ass, which possesses several important prophetic implications, one of which is that the Arabian ass is a member of the Equidae family of animals, as is the horse. In Revelation chapter nine, and on both of the sacred charts of Habakkuk (the 1843 and 1850 pioneer charts), the horse is used as the symbol of the warfare represented by Islam of the three woes. The first and last mention of Islam, as represented in the book of Genesis, and the book of Revelation identify Islam with the symbol of the Equidae family (ass or horse), and they both emphasize the role of Islam as being to bring warfare to “every man” (the nations).

“እጅ” የሚለው ቃል እንደ ምልክት በሁሉም መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምልክቶች ሁሉ እንደሚሆነው ነው፤ በሚጠቀምበትም አውድ መሠረት ከአንድ በላይ ትርጉም ሊኖረው ይችላል። በእጅጉ የሚበልጥ ሁኔታ “እጅ” በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ እንደ ምልክት የጦርነት ምልክት ነው። “የዱር ሰው” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል ለዱር ዐረባዊ አህያ የሚያመለክት ቃል ነው፤ ይህም በትንቢታዊ መልኩ በርካታ አስፈላጊ አንደምታዎችን ይይዛል፤ ከእነርሱም አንዱ የዐረባዊው አህያ ፈረስ የሚገኝበት የኢኩዊዴ የእንስሳት ቤተሰብ አባል መሆኑ ነው። በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ፣ እንዲሁም በዕንባቆም ሁለቱም ቅዱሳን ሰንጠረዦች (የ1843 እና የ1850 የፓይነር ሰንጠረዦች) ላይ፣ ፈረስ በሦስቱ ወዮች እስልምና የተወከለውን ጦርነት እንደ ምልክቱ ተጠቅሟል። በዘፍጥረት መጽሐፍ እና በራእይ መጽሐፍ ውስጥ እንደተወከለው የእስልምና የመጀመሪያውና የመጨረሻው መጠቀስ፣ እስልምናን ከኢኩዊዴ ቤተሰብ ምልክት (አህያ ወይም ፈረስ) ጋር ያያይዘዋል፤ ሁለቱም ደግሞ የእስልምና ሚና “በእያንዳንዱ ሰው” (በአሕዛብ) ላይ ጦርነት ማምጣት መሆኑን ያጎላሉ።

In the book of Revelation, chapter NINE, verse ELEVEN, the character of Islam is identified, for prophetically character is represented by a name. The name given to the king that rules over Islam reflects that first reference to Islam in the book of Genesis, where it is written that the character or spirit of Ishmael “shall dwell in the presence of all his brethren.” The king which rules over all of Islam is the spirit of Ishmael (their king), whose hand is “against every man”.

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር አሥራ አንድ ውስጥ፣ የእስልምና ባሕርይ ተለይቶ ይታወቃል፤ ምክንያቱም በትንቢታዊ አነጋገር ባሕርይ በስም ይወከላል። በእስልምና ላይ የሚነግሠው ንጉሥ የተሰጠው ስም፣ በዘፍጥረት መጽሐፍ ውስጥ ስለ እስልምና የተጠቀሰውን የመጀመሪያ ማጣቀሻ ያንጸባርቃል፤ በዚያም የእስማኤል ባሕርይ ወይም መንፈስ “በወንድሞቹ ሁሉ ፊት ይኖራል” ተብሎ ተጽፎአል። በእስልምና ሁሉ ላይ የሚገዛው ንጉሥ የእስማኤል መንፈስ ነው (ንጉሣቸው)፥ እጁም “በሰው ሁሉ ላይ” ነው።

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. Revelation 9:11.

> እነርሱም በላያቸው ንጉሥ ነበራቸው፤ እርሱም የጥልቁ ጉድጓድ መልአክ ነው፤ ስሙም በዕብራይስጥ አባዶን ይባላል፥ በግሪክ ግን አፖልዮን ተብሎ ይጠራል። ራእይ 9፥11።

In the Old Testament, represented by the Hebrew, or the New Testament, represented by the Greek, the character that reigns over the adherents of the religion of Islam is identified as either Abaddon or Apollyon, which in either means “death and destruction.” Death and destruction are the character of Islam, whether represented in the Old or New Testaments. The specific characteristics of the spirit that rules within every adherent of Islam, in connection with the symbol of the ass or the horse are both elements of the First and the Last references to Islam. These two prophetic attributes possess the signature of Alpha and Omega. When Sister White identifies the message that brings the one hundred and forty-four thousand to life as the mighty army of the third angel, she states the following:

በብሉይ ኪዳን፣ በዕብራይስጥ የተወከለውም ሆነ በአዲስ ኪዳን፣ በግሪክኛ የተወከለውም፣ በእስልምና ሃይማኖት ተከታዮች ላይ የሚገዛው ባህርይ አባዶን ወይም አፖልዮን ተብሎ ይለያል፤ እነዚህም ሁለቱ ቃላት በማናቸውም ቋንቋ “ሞትና ጥፋት” ማለት ናቸው። ሞትና ጥፋት የእስልምና ባህርይ ናቸው፣ በብሉይ ኪዳን ይወከል ወይም በአዲስ ኪዳን። በእስልምና እያንዳንዱ ተከታይ ውስጥ የሚገዛው መንፈስ ልዩ ባህርያት፣ ከአህያ ወይም ከፈረስ ምልክት ጋር በተያያዘ መልኩ፣ ሁለቱም በእስልምና ላይ ከተሰጡት የመጀመሪያውና የመጨረሻው ማጣቀሻዎች አካላት ናቸው። እነዚህ ሁለቱ ትንቢታዊ ባህርያት የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ይይዛሉ። እህት ዋይት መቶ አርባ አራት ሺሁን ወደ ሕይወት የሚያመጣውን መልእክት እንደ ሶስተኛው መልአክ ብርቱ ሠራዊት ስትለይ፣ እንዲህ ትላለች፦

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> መላእክት አራቱን ነፋሳት እያዙ ናቸው፤ እነዚህም ራሱን ከመቆጣጠር ለመፍታትና በምድር ሁሉ ፊት ላይ በፍጥነት ለመሮጥ የሚሻ ቁጡ ፈረስ ተመስለው ቀርበዋል፤ በመንገዱም ጥፋትንና ሞትን ይሸከማል።

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “በዘላለማዊው ዓለም አፋፍ ላይ ሳለን እንቅልፍ እንተኛለንን? ደባል፣ ብርድ፣ ሙታንም እንሆናለንን? ኦህ፣ በቤተ ክርስቲያናችን ውስጥ የእግዚአብሔር መንፈስና ትንፋሽ በሕዝቡ ውስጥ እንዲነፍስ፣ በእግራቸውም ላይ እንዲቆሙና እንዲኖሩ ብንኖር! መንገዱ ጠባብ መሆኑን፣ ደጁም ቀጭን መሆኑን ማየት ያስፈልገናል። ነገር ግን በዚያ ቀጭን ደጅ ስናልፍ፣ ስፋቱ ወሰን የለውም።” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The four winds are held during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the four winds are an “angry horse” that bears “death and destruction in its path.” On September 11, 2001 the third woe arrived into prophetic history bringing “death and destruction,” thus “angering the nations,” when it struck the spiritual glorious land “suddenly and unexpectedly.” On October 7, 2023, the third woe, continued on its path of “death and destruction” thus further “angering the nations” when it attacked the literal glorious land “suddenly and unexpectedly.” The first unexpected attack marked the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the recent attack on October 7, 2023, marks the beginning of the ending period or “binding off” of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Shall we sleep on the very verge of the eternal world?

አራቱ ነፋሳት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ በሚታተሙበት ጊዜ ተይዘው ናቸው፤ እነዚህም አራቱ ነፋሳት በመንገዱ “ሞትና ጥፋት” የሚሸከም “የተቆጣ ፈረስ” ናቸው። በሴፕቴምበር 11, 2001 ሦስተኛው ወዮ ወደ ትንቢታዊ ታሪክ ገባ፤ “ሞትና ጥፋት” እያመጣ፣ መንፈሳዊቱን የክብር ምድር “በድንገትና ሳይጠበቅ” በመምታቱ “አሕዛብን አስቈጣ”። በኦክቶበር 7, 2023 ሦስተኛው ወዮ “ሞትና ጥፋት” ባለበት መንገዱ መቀጠሉን አሳየ፤ ቃል በቃል የክብር ምድርን “በድንገትና ሳይጠበቅ” በመውረሩ አሕዛብን ይበልጥ “አስቈጣ”። የመጀመሪያው ያልተጠበቀ ጥቃት የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ዘመን መጀመሪያን ምልክት አደረገ፤ የቅርቡም በኦክቶበር 7, 2023 የተፈጸመው ጥቃት የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም የመጨረሻ ዘመን ወይም “የመዝጊያ” መጀመሪያን ያመለክታል። በዘላለማዊው ዓለም ዳርቻ ላይ ሳለን እንተኛለንን?

On both sacred pioneer charts Islam of the first and second woes is graphically illustrated by Islamic warriors riding upon their warhorses. The rider upon the warhorse of the first woe in both illustrations is carrying a spear, and the rider of the horse representing the second woe, is firing a rifle. The distinction is plainly identified in Revelation chapter nine, for it was in the history of the second woe, that gunpowder was invented and first used in warfare. Commenting on verses seventeen through nineteen, of Revelation chapter nine, Uriah Smith records the following:

በሁለቱም ቅዱሳን የፓይነር ሰሌዳዎች ላይ የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮች እስልምና በጦርነት ፈረሶቻቸው ላይ ተቀምጠው የሚጋልቡ እስላማዊ ተዋጊዎች በምስላዊ መንገድ ተገልጿል። በሁለቱም ሥዕሎች ውስጥ በመጀመሪያው ወዮ ፈረሰኛ ላይ ያለው ጋላቢ ጦር ይዞ ነው፤ ሁለተኛውን ወዮ የሚወክለው ፈረስ ላይ ያለው ጋላቢ ግን ጠመንጃ እየተኮሰ ነው። ይህ ልዩነት በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ በግልጽ ተለይቶ ተመልክቷል፤ ምክንያቱም የባሩድ ፈጠራና በጦርነት ውስጥ ለመጀመሪያ ጊዜ መጠቀም የተከናወነው በሁለተኛው ወዮ ታሪክ ውስጥ ነበር። በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር አስራ ሰባት እስከ አስራ ዘጠኝ ላይ አስተያየት ሲሰጥ፣ ኡራያስ ስሚዝ የሚከተለውን ይመዘግባል፦

> “The first part of this description may have reference to the appearance of these horsemen. Fire, representing a color, stands for red, ‘as red as fire’ being a frequent term of expression; jacinth, or hyacinth, for blue; and brimstone, for yellow. And these colors greatly predominated in the dress of these warriors; so that the description, according to this view, would be accurately met in the Turkish uniform, which was composed largely of red, or scarlet, blue, and yellow. The heads of the horses were in appearance as the heads of lions to denote their strength, courage, and fierceness; while the last part of the verse undoubtedly has reference to the use of gunpowder and firearms for purposes of war, which were then but recently introduced. As the Turks discharged their firearms on horseback, it would appear to the distant beholder that the fire, smoke, and brimstone issued out of the horses’ mouths, as illustrated by the accompanying plate.

> “የዚህ መግለጫ የመጀመሪያው ክፍል ወደ እነዚህ ፈረሰኞች ገጽታ ሊያመለክት ይችላል። እሳት፣ ቀለምን ሲወክል፣ ቀይን ያመለክታል፤ ‘እንደ እሳት ቀይ’ የሚለው ብዙ ጊዜ የሚጠቀምበት የአነጋገር ስልት ነው፤ ጃሲንት ወይም ሐያሲንት ደግሞ ሰማያዊን ያመለክታል፤ ዲን ደግሞ ቢጫን። እነዚህም ቀለማት በእነዚህ ተዋጊዎች ልብስ ውስጥ እጅግ የበለጠ የተስፋፉ ነበሩ፤ ስለዚህም መግለጫው፣ በዚህ አመለካከት መሠረት፣ ከቀይ ወይም ከቀይ ቀለም፣ ከሰማያዊ፣ እና ከቢጫ በአብዛኛው የተዋቀረውን የቱርክ የውትድርና ልብስ በትክክል ይገልጽ ነበር። የፈረሶቹ ራሶች በመልክ እንደ አንበሶች ራሶች ነበሩ፤ ይህም ኃይላቸውን፣ ድፍረታቸውን፣ እና ጭካኔአቸውን ለማመልከት ነው፤ የቁጥሩ የመጨረሻው ክፍል ግን በጥርጥር የሌለበት ሁኔታ በጦርነት ዓላማ የሚውል የባሩድና የእሳት መሣሪያ አጠቃቀምን ይመለከታል፤ እነዚህም በዚያን ጊዜ ገና በቅርቡ የተገቡ ነበሩ። ቱርኮች በፈረስ ላይ እየተቀመጡ እሳት መሣሪያቸውን ስለሚተኩሱ፣ ከሩቅ የሚመለከተው ሰው እሳቱ፣ ጢሱ፣ እና ዲኑ ከፈረሶቹ አፍ እንደሚወጡ ይመስለው ነበር፤ ይህም በተያያዘው ሥዕል እንደተገለጸው ነው።

> “Respecting the use of firearms by the Turks in their campaign against Constantinople, Elliott (Horae Apocalypticae, Vol. I, pp. 482–484) thus speaks:—‘It was to “the fire and the smoke and the sulphur,” to the artillery and firearms of Mahomet, that the killing of the third part of men, i.e., the capture of Constantinople, and by consequence the destruction of the Greek empire, was owing. Eleven hundred years and more had now elapsed since her foundation by Constantine. In the course of them, Goths, Huns, Avars, Persians, Bulgarians, Saracens, Russians, and indeed the Ottoman Turks themselves, had made their hostile assaults, or laid siege against it. But the fortifications were impregnable by them. Constantinople survived, and with it the Greek empire. Hence the anxiety of the Sultan Mahomet to find that which would remove the obstacle. “Canst thou cast a cannon,” was his question to the founder of cannon that deserted to him, “of the size sufficient to batter down the wall of Constantinople?” Then the foundry was established at Adrianople, the cannon cast, the artillery prepared, and the siege began.’

> ኤልዮት ስለ ቱርኮች በቆንስጣንጢኖስ ላይ ባደረጉት ዘመቻ ውስጥ የእሳት መሣሪያዎችን መጠቀማቸው እንዲህ ይናገራል፦—“‘የሰዎች ሦስተኛ ክፍል መገደል፣ ማለትም ቆንስጣንጢኖስን መያዝ፣ እና በዚህም ተከትሎ የግሪክ መንግሥት ጥፋት፣ በ“እሳትና ጢስና ዲን” ላይ፣ ማለትም በመሐመድ መድፍና የእሳት መሣሪያዎች ላይ የተመሠረተ ነበር። በቆስጠንጢኖስ ከተመሠረተች ጀምሮ አሁን አንድ ሺህ አንድ መቶ ዓመት እና ከዚያም በላይ አልፎ ነበር። በዚያ ዘመናት መካከል ጎቶች፣ ሁኖች፣ አቫሮች፣ ፋርሳውያን፣ ቡልጋሮች፣ ሳራሴኖች፣ ሩስያውያን፣ እንዲሁም እነ ኦቶማን ቱርኮች ራሳቸው፣ ጠላታዊ ጥቃቶቻቸውን አድርገውባት ነበር፣ ወይም ከበባ አድርገውባት ነበር። ነገር ግን ቅጥሯቿ በእነርሱ ዘንድ የማይሰበሩ ነበሩ። ቆንስጣንጢኖስ ተረፈች፣ ከእርስዋም ጋር የግሪክ መንግሥት ደግሞ ተረፈ። ስለዚህ እንቅፋቱን የሚያስወግድ ነገር ለማግኘት የሱልጣን መሐመድ ጭንቀት ተነሣ። “የቆንስጣንጢኖስን ቅጥር ለመደምሰስ የሚበቃ መጠን ያለው መድፍ ማፍራት ትችላለህን?” ሲል ወደ እርሱ የተሸሸገውን መድፍ ሠሪ ጠየቀው። ከዚያም በአድሪያኖፕል የመድፍ ማቅለጫ ቤት ተቋቋመ፣ መድፎቹ ተቀረጹ፣ የጦር መሣሪያዎቹ ተዘጋጁ፣ ከበባውም ተጀመረ።’”

> “It well deserves remark, how Gibbon, always the unconscious commentator on the Apocalyptic prophecy, puts this new instrumentality of war into the foreground of his picture, in his eloquent and striking narrative of the final catastrophe of the Greek empire. In preparation for it, he gives the history of the recent invention of gunpowder, ‘that mixture of saltpeter, sulphur, and charcoal;’ tells of its earlier use by the Sultan Amurath, and also, as before said, of Mahomet’s foundry of larger cannon at Adrianople; then, in the progress of the siege itself, describes how ‘the volleys of lances and arrows were accompanied with the smoke, the sound, and the fire of the musketry and cannon;’ how ‘the long order of the Turkish artillery was pointed against the walls, fourteen batteries thundering at once on the most accessible places;’ how ‘the fortifications which had stood for ages against hostile violence were dismantled on all sides by the Ottoman cannon, many breaches opened, and near the gate of St. Romanus, four towers leveled with the ground:’ how, as ‘from the lines, the galleys, and the bridge, the Ottoman artillery thundered on all sides, the camp and city, the Greeks and the Turks, were involved in a cloud of smoke, which could only be dispelled by the final deliverance or destruction of the Roman empire:’ how ‘the double walls were reduced by the cannon to a heap of ruins:’ and how the Turks at length ‘rising through the breaches,’ ‘Constantinople was subdued, her empire subverted, and her religion trampled in the dust by the Moslem conquerors.’ I say it well deserves observation how markedly and strikingly Gibbon attributes the capture of the city, and so the destruction of the empire, to the Ottoman artillery. For what is it but a comment on the words of our prophecy? ‘By these three was the third part of men killed, by the fire, and by the smoke, and by the sulphur, which issued out of their mouths.’

> “ጊቦን ሁልጊዜ ሳያውቅ በአፖካሊፕሳዊው ትንቢት ላይ አስተያየት ሰጪ እንደሆነ፣ ይህን አዲስ የጦርነት መሣሪያ በግሪክ ንጉሠ መንግሥት የመጨረሻ ጥፋት ላይ በሚያቀርበው አንደበተ ርቱዕና አስደናቂ ትረካው ውስጥ ወደ ፊት ማቅረቡ እንዴት ያህል ልዩ ማስተዋል እንደሚገባው ነው። ለዚህ ዝግጅት ሲያደርግ፣ የቅርብ ጊዜ የባሩድ ፈጠራ ታሪክን፣ ‘የናይትር፣ የሰልፈር፣ እና የከሰል ቅልቅል’ መሆኑን ይሰጣል፤ በፊትም እንደተባለው ሱልጣን አሙራት ቀደም ብሎ እንደተጠቀመበት፣ እንዲሁም ማሆመት በአድርያኖፕል ያቋቋመውን የትልልቅ መድፎች ማፍሰሻ ይነግራል፤ ከዚያም በምሽጉ እድገት ውስጥ፣ ‘የጦሮችና የፍላጻዎች ድምዳሜ ከጠመንጃና ከመድፍ ጭስ፣ ድምፅ፣ እና እሳት ጋር ተያይዞ እንደነበረ’ ይገልጻል፤ ‘ረጅሙ የቱርክ መድፍ ረድፍ በቅጥሮቹ ላይ እንደተመለከተ፣ አሥራ አራት ባትሪዎችም በአንድነት በጣም ለመድረስ በቀላሉ በሚቻሉ ስፍራዎች ላይ እንደጮኹ’፤ ‘ለዘመናት በጠላት ጥቃት ፊት የቆሙት ምሽጎች በኦቶማን መድፍ በሁሉም ወገን እንደተፈረሱ፣ ብዙ ሰበራዎች እንደተከፈቱ፣ እና በቅዱስ ሮማኑስ በር አቅራቢያ አራት ማማዎች ከመሬት ጋር እኩል እንደተደረጉ’፤ እንዲሁም ‘ከሰልፍ መስመሮቹ፣ ከጋሌራዎቹ፣ እና ከድልድዩ ኦቶማን መድፍ በሁሉም ወገን ሲጮህ፣ ሰፈሩና ከተማዪቱ፣ ግሪኮቹና ቱርኮቹ በጭስ ደመና ውስጥ እንደተዋጡ፣ ይህም ደመና በሮማ ንጉሠ መንግሥት የመጨረሻ መዳን ወይም ጥፋት ብቻ ሊበተን እንደሚችል’፤ ‘ድርብ ቅጥሮቹ በመድፍ ወደ ፍርስራሽ ክምር እንደተቀነሱ’ እና በመጨረሻም ቱርኮቹ ‘በተከፈቱት ሰበራዎች እየተነሡ በመግባት፣’ ‘ቆስጠንጢኖስ እንደተሸነፈች፣ ንጉሠ መንግሥቷ እንደተገለበጠ፣ ሃይማኖቷም በሞስሌም አሸናፊዎች እግር በትቢያ ውስጥ እንደተረገጠች’ ይገልጻል። እኔ የምለው ጊቦን የከተማዪቱን ድል፣ ስለዚህም የንጉሠ መንግሥቱን ጥፋት፣ በኦቶማን መድፍ እንደተመሠረተ ምን ያህል በግልጽነትና በአስደናቂነት እንደሚገልጽ መመልከት እጅግ እንደሚገባ ነው። ይህ ከትንቢታችን ቃላት ሌላ ምን ነው እንጂ? ‘ከአፋቸው በሚወጡት እሳትና ጭስና ሰልፈር ይህች ሦስት ነገር ምክንያት የሰዎች ሦስተኛው ክፍል ተገደለ።’

> “‘VERSE 18. By these three was the third part of men killed, by the fire, and by the smoke, and by the brimstone, which issued out of their mouths. 19. For their power is in their mouth, and in their tails; for their tails were like unto serpents, and had heads, and with them they do hurt.’

> “‘ቁጥር 18። ከእነዚህ ሦስቱ፥ ማለትም ከእሳቱና ከጢሱ እንዲሁም ከአንደበታቸው ከሚወጣው ድኝ፥ የሰዎች ሦስተኛው ክፍል ተገደለ። 19። ኃይላቸው በአፋቸውና በጅራታቸው ነውና፤ ጅራታቸው እንደ እባቦች ነበር፥ ራሶችም ነበሯቸው፥ በእነርሱም ይጎዳሉ።’”

> “These verses express the deadly effect of the new mode of warfare introduced. It was by means of these agents,—gunpowder, firearms, and cannon,—that Constantinople was finally overcome, and given into the hands of the Turks.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 510–514.

> «እነዚህ ቁጥሮች የተዋወቀው አዲሱ የጦርነት ዘዴ ያመጣውን ገዳይ ተጽእኖ ይገልጻሉ። በእነዚህ መሣሪያዎች፣—የባሩድ፣ የእሳት መሣሪያዎች፣ እና የመድፍ ኃይል፣—ኮንስታንቲኖፕል በመጨረሻ ተሸንፋ በቱርኮች እጅ ተላለፈች።» ዩርያስ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 510–514.

We will continue the study of the third woe, in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ የሦስተኛውን ወዮ ጥናት እንቀጥላለን።

> “I awoke from my sleep last night with a great burden upon my mind. I was delivering a message to our brethren and sisters, and it was a message of warning and instruction concerning the work of some who are advocating erroneous theories as to the reception of the Holy Spirit, and its operation through human agencies.

> ባለፈው ሌሊት ከእንቅልፌ ስነቃ፣ በአእምሮዬ ላይ ታላቅ ሸክም ነበረብኝ። ለወንድሞቻችንና ለእህቶቻችን መልእክት እያስተላለፍሁ ነበር፤ ይህም መልእክት ስለ መንፈስ ቅዱስ መቀበልና በሰው ወኪሎች አማካይነት ስለሚሠራው አሠራር የተሳሳቱ ንድፈ ሐሳቦችን ለሚያስተባብሩ አንዳንዶች ሥራ የተመለከተ የማስጠንቀቂያና የመመሪያ መልእክት ነበረ።

> “I was instructed that fanaticism similar to that which we were called to meet after the passing of the time in 1844 would come in among us again in the closing days of the message, and that we must meet this evil just as decidedly now as we met it in our early experiences.

> “በ1844 ዓ.ም. የጊዜው ማለፍ በኋላ እንድንጋፈጠው የተጠራነውን ዓይነት አክራሪነት የሚመስል ነገር በመልእክቱ መዝጊያ ቀኖች እንደገና በመካከላችን እንደሚገባ ተነግሮኝ ነበር፤ እናም ይህን ክፉ ነገር በመጀመሪያ ልምምዶቻችን እንደጋፈጥነው ሁሉ አሁንም በዚያው ያህል ጽኑ ቁርጠኝነት ልንጋፈጠው እንደሚገባን ተገልጦልኝ ነበር።”

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange and eventful history is being recorded in the books of heaven—events which it was declared should shortly precede the great day of God. Everything in the world is in an unsettled state. The nations are angry, and great preparations for war are being made. Nation is plotting against nation, and kingdom against kingdom. The great day of God is hasting greatly. But although the nations are mustering their forces for war and bloodshed, the command to the angels is still in force, that they hold the four winds until the servants of God are sealed in their foreheads.” Selected Messages, book 1, 221.

> «እኛ በታላላቅና ጽኑ ግርማ ባላቸው ክስተቶች መድረክ ደጃፍ ላይ ቆመናል። ትንቢቶች እየተፈጸሙ ናቸው። እንግዳና ክስተቶች የተሞላባቸው ታሪኮች በሰማይ መጻሕፍት ውስጥ እየተመዘገቡ ናቸው—እነዚህም ታላቁ የእግዚአብሔር ቀን ሊመጣ ከሚቀድሙ እንደሆኑ ተገልጾ የነበሩ ክስተቶች ናቸው። በዓለም ውስጥ ያለው ሁሉ በማይረጋ ሁኔታ ላይ ነው። አሕዛብ ተቆጥተዋል፥ ለጦርነትም ታላላቅ ዝግጅቶች እየተደረጉ ናቸው። ሕዝብ በሕዝብ ላይ፥ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ሴራ እየሠሩ ናቸው። ታላቁ የእግዚአብሔር ቀን ፈጥኖ እየቀረበ ነው። ነገር ግን አሕዛብ ኃይላቸውን ለጦርነትና ለደም መፋሰስ ሲያሰባስቡም፥ የእግዚአብሔር ባሪያዎች በግንባራቸው እስኪታተሙ ድረስ አራቱን ነፋሳት እንዲይዙ ለመላእክት የተሰጠው ትእዛዝ አሁንም በኃይል ላይ ነው።» Selected Messages, book 1, 221.

Back to Articles