Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Eight

የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር ስምንት

The Birth of a Nation

የአንድ ሕዝብ ልደት

Author

Jeff Pippenger

Published

October 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Midnight Cry message in the beginning ended at the opening of the investigative judgment, and the Midnight Cry message ends, at the opening of the executive judgment. The third woe of Islam brings judgment upon the United States for the passage of the Sunday law, and it represents a continuing and escalating judgment upon the entire world for their acceptance of their own Sunday law under the pressure of the civil persecuting power, represented by the ten kings who have committed fornication with Jezebel, the whore of Tyre.

የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በመጀመሪያው ጊዜ በምርመራዊው ፍርድ መከፈት ላይ ተጠናቀቀ፤ እንዲሁም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በፈጻሚው ፍርድ መከፈት ላይ ይጠናቀቃል። የእስልምና ሦስተኛው ወዮ የእሁድ ሕግ በመፅደቁ ምክንያት በአሜሪካ ላይ ፍርድን ያመጣል፤ እንዲሁም ከጢሮስ ጋለሞታ ከኤልዛቤል ጋር ዝሙት የፈጸሙት አሥሩ ነገሥታት በሚወክሉት የሲቪል አሳዳጅ ሥልጣን ግፊት ሥር የራሳቸውን የእሁድ ሕግ በመቀበላቸው ምክንያት፣ በመላው ዓለም ላይ የሚቀጥልና የሚባባስ ፍርድን ይወክላል።

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “አሜሪካ፣ የሃይማኖታዊ ነፃነት ምድር፣ ሕሊናን በመግደድና ሰዎችን ውሸተኛውን ሰንበት እንዲያከብሩ በማስገደድ ከጳጳሳት ሥርዓት ጋር በምትተባበር ጊዜ፣ በዓለም ሁሉ ያሉ የእያንዳንዱ አገር ሕዝቦች ምሳሌዋን እንዲከተሉ ይመሩ ይሆናል።” Testimonies, volume 6, 18.

The Sunday law battle of the great controversy, is then fully engaged. Satan then appears to personate Christ.

የእሑድ ሕግ ጦርነት፣ የታላቁ ተጋድሎ አካል ሆኖ፣ በዚያን ጊዜ ሙሉ በሙሉ ይነሣል። በዚያን ጊዜ ሰይጣን ክርስቶስን ለመምሰል ይገለጣል።

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “የእግዚአብሔርን ሕግ በመጣስ የጳጳሳዊነትን ሥርዓት የሚያስፈጽም አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ ሕዝባችን ከጽድቅ ራሷን ሙሉ በሙሉ ትለያለች። ፕሮቴስታንቲዝም እጇን ከገደሉ ማዶ ዘርግታ የሮማውያንን ኃይል እጅ ለመጨበጥ በምትደርስበት ጊዜ፣ እጆቿንም ከጥልቁ ማዶ ዘርግታ ከመናፍስት አምልኮ ጋር ለመጨባበጥ በምትዘልቅበት ጊዜ፣ በዚህ ሶስት እጥፍ ኅብረት ተጽእኖ ሥር አገራችን እንደ ፕሮቴስታንትና ሪፐብሊካን መንግሥት የሕገ መንግሥቷን መርሆዎች ሁሉ በምትክድበት ጊዜ፣ ለጳጳሳዊ ሐሰቶችና ማታለያዎች መስፋፋት ዝግጅትም በምታደርግበት ጊዜ፣ ያን ጊዜ የሰይጣን ድንቅ ሥራ የሚገለጥበት ዘመን እንደደረሰ እና ፍጻሜውም እንደቀረበ ልናውቅ እንችላለን።” Testimonies, volume 5, 451.

National apostasy is followed by national ruin.

አገራዊ መርቃት በኋላዋ አገራዊ ጥፋትን ትከተላለች።

> “The people of the United States have been a favored people; but when they restrict religious liberty, surrender Protestantism, and give countenance to popery, the measure of their guilt will be full, and ‘national apostasy’ will be registered in the books of heaven. The result of this apostasy will be national ruin.” Review and Herald, May 2, 1893.

> “የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ሕዝብ ልዩ ሞገስ የተደረገለት ሕዝብ ሆኖ ነበር፤ ነገር ግን የሃይማኖት ነፃነትን ሲገድቡ፣ ፕሮቴስታንትነትን ሲተዉ፣ ለጳጳሳዊነትም ድጋፍ ሲሰጡ፣ የበደላቸው መጠን ሙሉ ይሆናል፣ ‘ብሔራዊ ክህደት’ም በሰማይ መጻሕፍት ውስጥ ይመዘገባል። የዚህ ክህደት ውጤት ብሔራዊ ጥፋት ይሆናል።” Review and Herald, May 2, 1893.

The foolish Laodicean Adventists join hands with the papal power and are overthrown while the other flock of Christ that is still in Babylon escapes the hand of the papacy.

ሞኞቹ የሎዶቅያ አድቬንቲስቶች ከጳጳሳዊው ኃይል ጋር እጅ ይያዛሉ እና ይገለበጣሉ፤ ሳለ እስካሁን በባቢሎን ያለው ሌላው የክርስቶስ መንጋ ግን ከጳጳሳዊው እጅ ያመልጣል።

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> ወደ ክቡርቱም ምድር ይገባል፥ ብዙ አገሮችም ይወድቃሉ፤ ነገር ግን እነዚህ ከእጁ ያመልጣሉ፥ ኤዶምና ሞአብ እንዲሁም ከአሞን ልጆች ዋናዎቹ። ዳንኤል 11፥41።

Islam suddenly strikes the United States, as the seventh trumpet brings a judgment woe for the passage of the Sunday law.

እስልምና በድንገት በአሜሪካ ላይ ይመታል፤ ሰባተኛው መለከትም የእሁድ ሕግ መፅደቅ ምክንያት የፍርድ ወዮታን ያመጣል።

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> እኔም አየሁ፥ እናም መልአክ በሰማይ መካከል ሲበር ሰማሁ፤ በታላቅ ድምፅም እንዲህ ይል ነበር፦ ከእነዚያ ገና ሊነፉ ከሚቀሩት ከሦስቱ መላእክት የመለከት ድምፆች የተነሣ፥ በምድር ላይ ለሚኖሩት ወዮ፥ ወዮ፥ ወዮ! ራእይ 8፥13።

The ensign that represents the two witnesses in Revelation eleven is then portrayed by John in Revelation chapter twelve as a woman clothed with the sun, and prophetically portrayed with the symbolism of the beginning and the end.

በራእይ አሥራ አንድ የሁለቱን ምስክሮች የሚወክል ዓላማ ከዚያ በኋላ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሁለት በዮሐንስ በፀሐይ የተለበሰች ሴት ሆና ተገልጦአል፥ እንዲሁም በመጀመሪያውና በፍጻሜው ምልክታዊ ተምሳሌት በትንቢታዊ መልኩ ተስዕሎአል።

> And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars: And she being with child cried, travailing in birth, and pained to be delivered. And there appeared another wonder in heaven; and behold a great red dragon, having seven heads and ten horns, and seven crowns upon his heads. And his tail drew the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon stood before the woman which was ready to be delivered, for to devour her child as soon as it was born. And she brought forth a man child, who was to rule all nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and to his throne. Revelation 12:1–5.

> በሰማይም ታላቅ ምልክት ታየ፤ ፀሐይን የተለበሰች አንዲት ሴት፣ ጨረቃም ከእግሮቿ በታች፣ በራሷም ላይ የአሥራ ሁለት ከዋክብት አክሊል ነበረ፤ ፀንሳም ነበረች፥ ልትወልድም እየተጨነቀችና በምጥ ሥቃይ ትጮኽ ነበር። ሌላም ምልክት በሰማይ ታየ፤ እነሆም፥ ትልቅ ቀይ ዘንዶ፥ ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶች ያሉት፣ በራሶቹም ላይ ሰባት አክሊሎች ነበሩበት። ጅራቱም ከሰማይ ከዋክብትን ሦስተኛውን ክፍል ጠርጎ ወደ ምድር ጣላቸው፤ ዘንዶውም ልትወልድ ተዘጋጅታ ባለችው ሴት ፊት ቆመ፥ ልጇን እንደ ተወለደ ወዲያው ሊውጠው። ወንድ ልጅንም ወለደች፤ እርሱም አሕዛብን ሁሉ በብረት በትር ሊገዛ የሚሆን ነው፤ ልጇም ወደ እግዚአብሔርና ወደ ዙፋኑ ተነጠቀ። ራእይ 12፥1–5።

She is standing upon the moon, and clothed with the sun. The moon is a reflection of the sun, and therefore prophetically typifies the sun. The twelve stars in her crown represent the twelve tribes of ancient Israel at the beginning of ancient Israel, which typify the twelve disciples at the end of ancient Israel. The twelve stars that are the twelve disciples at the end of ancient Israel, are also the twelve apostles at the beginning of modern Israel. They therefore typify the one hundred and forty-four thousand at the end of modern Israel, who are disciples and apostles. At the beginning of the history where the disciples represent both an ending of ancient Israel and the apostles the beginning of modern Israel, the woman who is the church, was pregnant with Christ. He is the “man child” who would be caught up to God after His death and resurrection.

እርስዋ በጨረቃ ላይ ቆማለች፥ በፀሐይም ተለብሳለች። ጨረቃ የፀሐይ ነጸብራቅ ናት፤ ስለዚህም በትንቢታዊ ምሳሌነት ፀሐይን ትወክላለች። በአክሊሏ ያሉት አሥራ ሁለቱ ከዋክብት በጥንታዊ እስራኤል መጀመሪያ ያሉትን አሥራ ሁለቱ ነገዶች ይወክላሉ፤ እነርሱም በጥንታዊ እስራኤል መጨረሻ ያሉትን አሥራ ሁለቱ ደቀ መዛሙርት በምሳሌ ያመለክታሉ። በጥንታዊ እስራኤል መጨረሻ ያሉት እነዚህ አሥራ ሁለት ከዋክብት፥ ማለትም አሥራ ሁለቱ ደቀ መዛሙርት፥ በዘመናዊ እስራኤል መጀመሪያ ያሉት አሥራ ሁለቱ ሐዋርያት ደግሞ ናቸው። ስለዚህም በዘመናዊ እስራኤል መጨረሻ ያሉትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ፥ እነርሱም ደቀ መዛሙርትና ሐዋርያት የሆኑትን፥ በምሳሌ ያመለክታሉ። ደቀ መዛሙርቱ የጥንታዊ እስራኤልን መጨረሻ ሲወክሉ ሐዋርያቱም የዘመናዊ እስራኤልን መጀመሪያ በሚወክሉበት በዚያ የታሪክ መጀመሪያ ላይ፥ ሴቲቱ ማለት ቤተ ክርስቲያን በክርስቶስ ፀንሳ ነበር። እርሱም ከሞቱና ከትንሣኤው በኋላ ወደ እግዚአብሔር የሚነጠቅ ያ “ወንድ ልጅ” ነው።

The woman therefore, also typifies the birth of the one hundred and forty-four thousand, who also ascend into heaven after being resurrected from the valley of death. Once they are in heaven, she would also give birth to another child, that represents the other flock that comes out of Babylon at the Sunday law.

ስለዚህ ሴቲቱ ደግሞ፣ ከሞት ሸለቆ ተነስተው ከተነሡ በኋላ ወደ ሰማይ የሚያርጉትን መቶ አርባ አራት ሺህ መወለድ ደግሞ ትወክላለች። እነርሱም በሰማይ ከሆኑ በኋላ፣ በእሁድ ሕግ ጊዜ ከባቢሎን የሚወጣውን ሌላውን መንጋ የሚወክል ሌላ ልጅ ደግሞ ትወልዳለች።

> Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Isaiah 66:7–9.

> ምጥዋ ሳይደርስባት ወለደች፤ ሕመምዋም ሳይመጣ ወንድ ልጅ ተገላገለች። እንደዚህ ያለ ነገር ማን ሰምቶአል? እንደዚህ ያሉ ነገሮችንስ ማን አይቶአል? ምድር በአንድ ቀን ትወልዳለችን? ወይስ ሕዝብ በአንድ ጊዜ ይወለዳልን? ጽዮን እንደ ምጥ እንደያዛት ወዲያውኑ ልጆቿን ወለደችና። ወደ መውለድ አደርሳለሁን እንጂ አላስወልድምን? ይላል እግዚአብሔር፤ እኔ አስወልዳለሁን እንጂ ማሕፀንን እዘጋለሁን? ይላል አምላክሽ። ኢሳይያስ 66፥7–9።

In the time of the earth beast’s rule, a nation is born at once. That nation is the one hundred and forty-four thousand, for they are those who perfectly reflect the character of Christ. They are those typified by the “man child” Jesus. They are Isaiah’s “man child,” who is born before the woman goes into labor. The dead dry bones that the world rejoiced over when they were murdered by the beast from the bottomless pit, will be comforted in Jerusalem, and they will then rejoice with the woman who brings forth the “man child.” They are brought forth before she travails and then she travails and brings forth “her” other “children,” as the Gentiles then respond to the message of the third angel as a flowing river, as the message sweeps across the land as a tidal wave. They are born in a great crisis, representing her travail. The woman of Revelation twelve, essentially has twins. The first born are the one hundred and forty-four thousand who are identified as the first fruits, and the Gentiles as the great ingathering of the summertime harvest.

በምድር አራዊት አገዛዝ ዘመን አንድ ሕዝብ በአንድ ጊዜ ይወለዳል። ያ ሕዝብ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ነው፥ ምክንያቱም እነርሱ የክርስቶስን ባሕርይ ፍጹም በሆነ መልኩ የሚያንጸባርቁ ናቸው። እነርሱ በ“ወንድ ልጅ” በሆነው በኢየሱስ የተመሰሉ ናቸው። እነርሱ ሴቲቱ ምጥ ሳይይዛት በፊት የሚወለደው የኢሳይያስ “ወንድ ልጅ” ናቸው። ዓለም በጥልቁ ጕድጓድ ከሚወጣው አራዊት በተገደሉ ጊዜ ደስ ብሎባቸው የነበረባቸው የሞቱ ደረቅ አጥንቶች በኢየሩሳሌም መጽናናትን ያገኛሉ፥ ከዚያም “ወንድ ልጁን” ከምትወልደው ሴት ጋር ደስ ይላቸዋል። እነርሱ እርስዋ ምጥ ሳይይዛት በፊት ይወለዳሉ፤ ከዚያም እርስዋ ምጥ ይዛ ሌሎች “ልጆቿን” ትወልዳለች፥ በዚያን ጊዜ አሕዛብ ለሦስተኛው መልአክ መልእክት እንደሚፈስ ወንዝ ሲመልሱ፥ መልእክቱም እንደ ማዕበል የመሬቱን ስፋት ሲያጥለቀልቅ ነው። እነርሱ የእርስዋን ምጥ የሚወክል በሆነ ታላቅ ችግር ውስጥ ይወለዳሉ። የራእይ አሥራ ሁለት ሴት በመሠረቱ መንታ አላት። የመጀመሪያዎቹ የተወለዱት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሲሆኑ እነርሱም እንደ በኩራት ፍሬዎች የተለዩ ናቸው፤ አሕዛብ ደግሞ እንደ የበጋው መከር ታላቅ ማግባት ናቸው።

> Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:10–14.

> ኢየሩሳሌምን የምትወዱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር ደስ ይበላችሁ፤ ስለ እርስዋም የምታለቅሱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር በደስታ ሐሴት አድርጉ፤ ከማጽናናቷ ጡቶች እንድትጠቡና እንድትጠግቡ፥ ከክብርዋም ብዛት እንድታጠቡና እንድትደሰቱ። እግዚአብሔር እንዲህ ይላልና፦ እነሆ፥ ሰላምን እንደ ወንዝ ወደ እርስዋ እዘረጋለሁ፥ የአሕዛብንም ክብር እንደሚፈስስ ፈሳሽ ወንዝ፤ በዚያን ጊዜም ትጠባላችሁ፥ በጎኖቿ ላይ ትሸከማላችሁ፥ በጕልበቶቿም ላይ ትንቀሳቀሳላችሁ። እናቱ እንደምታጽናናው ሰው፥ እኔ እንዲሁ አጽናናችኋለሁ፤ በኢየሩሳሌምም ትጽናናላችሁ። ይህንም ባያችሁ ጊዜ ልባችሁ ደስ ይለዋል፥ አጥንቶቻችሁም እንደ ሣር ይለመልማሉ፤ የእግዚአብሔርም እጅ ለባሪያዎቹ ታውቃለች፥ ቍጣውም በጠላቶቹ ላይ ይሆናል። ኢሳይያስ 66:10–14።

Those that “mourn” for Jerusalem are those that sigh and cry for the abominations done within her and who have been sealed, and they are sealed in advance of the Sunday law. We are now in the “closing work for the church,” which are the final moments of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

በኢየሩሳሌም ምክንያት “የሚያለቅሱ” እነዚያ፣ በውስጧ ስለሚፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች እየተከሰቱ የሚቃትቱና የሚጮኹ ሰዎች ሲሆኑ፣ እነርሱም የታተሙ ናቸው፤ እናም ይህ ማኅተም ከእሑድ ሕግ በፊት ይቀበላሉ። አሁን እኛ በ“ለቤተ ክርስቲያን የመዝጊያ ሥራ” ውስጥ ነን፤ ይህም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም የመጨረሻ አፍታዎች ናቸው።

> “The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

> “እውነተኛው የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ የጌታ ሥራ መንፈስና የነፍሳት መዳን በልባቸው ያለው፣ ኃጢአትን ሁልጊዜ በእውነተኛው ኃጢአተኛ ባሕርይዋ ያዩአታል። በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ በቀላሉ የሚጣበቁ ኃጢአቶችን በተመለከተ ሁልጊዜ በታማኝነትና በግልጽ መግለጫ ወገን ላይ ይቆማሉ። በተለይም ለቤተ ክርስቲያን በሚፈጸመው የመጨረሻ ሥራ፣ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነቀፋ ሳይኖርባቸው የሚቆሙት መቶ አርባ አራት ሺህ በሚታተሙበት ዘመን፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ተብለው የሚጠሩት ሰዎች የሚፈጽሙትን በደሎች በእጅጉ ጥልቅ ስሜት ይሰማቸዋል። ይህም ነቢዩ ስለ የመጨረሻው ሥራ በሰጠው ምሳሌ፣ እያንዳንዱ በእጁ የማጥፊያ መሣሪያ የያዘ ሰው በሚል ምስል በብርቱ ተገልጦአል። ከመካከላቸውም አንድ ሰው በበፍታ ልብስ ተለብሶ ነበር፥ በጎኑም የጸሐፊ ቀለም መያዣ ነበረው። ‘እግዚአብሔርም እንዲህ አለው፦ በከተማይቱ መካከል፣ በኢየሩሳሌምም መካከል እለፍ፤ በውስጥዋም ስለሚፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች ሁሉ የሚያለቅሱና የሚጮኹትን ሰዎች በግንባራቸው ላይ ምልክት አድርግ።’” Testimonies, volume 3, 266.

Those that “sigh and cry” are sealed before the destroying angels with the slaughter weapons go through the church, which is represented as Jerusalem.

እንደ “የሚተነፍሱና የሚያለቅሱ” የተገለጹት፣ ኢየሩሳሌም ተብላ በተመሰለችው ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የጥፋት መሣሪያዎችን የያዙት የሚያጠፉ መላእክት ከማለፋቸው በፊት ይታተማሉ።

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.

> ትእዛዙም ይህ ነው፦ “በከተማይቱ መካከል፥ በኢየሩሳሌም መካከል እለፍ፥ በውስጧም ለሚፈጸሙት ርኵሰቶች ሁሉ ስለሚቃጠሉና ስለሚያለቅሱ ሰዎች ግንባር ላይ ምልክት አድርግ።” እነዚህ የሚቃጠሉና የሚያለቅሱ ሰዎች የሕይወትን ቃል ሲያበሩ ነበር፤ ገሥጸው ነበር፥ መክረውም ነበር፥ ተማጽነውም ነበር። እግዚአብሔርን ሲያሳፍሩ የነበሩ አንዳንዶች ንስሐ ገብተው ልባቸውን በፊቱ አዋረዱ። ነገር ግን የጌታ ክብር ከእስራኤል ርቆ ነበር፤ ብዙዎች አሁንም የሃይማኖትን ሥርዓት ቢቀጥሉም፥ ኃይሉና መገኘቱ ጎድሎ ነበር።

> “In the time when His wrath shall go forth in judgments, these humble, devoted followers of Christ will be distinguished from the rest of the world by their soul anguish, which is expressed in lamentation and weeping, reproofs and warnings. While others try to throw a cloak over the existing evil, and excuse the great wickedness everywhere prevalent, those who have a zeal for God’s honor and a love for souls will not hold their peace to obtain favor of any. Their righteous souls are vexed day by day with the unholy works and conversation of the unrighteous. They are powerless to stop the rushing torrent of iniquity, and hence they are filled with grief and alarm. They mourn before God to see religion despised in the very homes of those who have had great light. They lament and afflict their souls because pride, avarice, selfishness, and deception of almost every kind are in the church. The Spirit of God, which prompts to reproof, is trampled underfoot, while the servants of Satan triumph. God is dishonored, the truth made of none effect.

> “ቍጣው በፍርድ ሊወጣ በሚጀምርበት ጊዜ፣ እነዚህ ትሑታንና በቅድስና የተሰጡ የክርስቶስ ተከታዮች ከሌላው ዓለም የሚለዩት በነፍሳቸው መከራ ነው፤ ይህም በልቅሶና በእንባ፣ በተግሣጽና በማስጠንቀቂያ ይገለጣል። ሌሎች ግን ያለውን ክፉ ነገር ለመሸፈን መጋረጃ ለመጣል ሲሞክሩ፣ በሁሉም ስፍራ የተስፋፋውን ታላቅ ክፋትም ለማመካኘት ሲጥሩ፣ ለእግዚአብሔር ክብር ቅንዓትና ለነፍሳት ፍቅር ያላቸው ግን የማንንም ሞገስ ለማግኘት ዝም አይሉም። ጻድቃን ነፍሳቸው በዓመፀኞች ርኩስ ሥራና ንግግር ቀን ከቀን ትታወካለች። የኃጢአትን ወሰን የሌለው ጎርፍ እንዳይፈስስ ለማቆም ኀይል የላቸውም፤ ስለዚህም በሐዘንና በፍርሃት ተሞልተዋል። ሃይማኖት ብዙ ብርሃን በተሰጣቸው ሰዎች ቤቶች ውስጥ እንኳ በንቀት ሲታይ በፊት በእግዚአብሔር ያዝናሉ። ትዕቢት፣ ስስት፣ ራስ ወዳድነት፣ እና ከሞላ ጎደል ያለው የማታለል ሁሉ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለሚገኝ ያለቅሳሉ እና ነፍሳቸውን ያስጨንቃሉ። ወደ ተግሣጽ የሚገፋፋ የእግዚአብሔር መንፈስ በእግር ተረግጦአል፤ የሰይጣንም አገልጋዮች ደስ ይላቸዋል። እግዚአብሔር ይዋረዳል፣ እውነትም ውጤት አልባ ትደረጋለች።”

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.

> “መንፈሳዊ መውደቃቸውን በራሳቸው ላይ አዝነው የማያስቡ እና በሌሎች ኃጢአት ላይ የማያለቅሱ ወገኖች ያለ እግዚአብሔር ማኅተም ይቀራሉ። ጌታ መልእክተኞቹን፣ በእጃቸው የማጥፊያ መሣሪያ ያላቸውን ሰዎች፣ እንዲህ ብሎ ያዛቸዋል፦ ‘በከተማይቱ ውስጥ ከእርሱ በኋላ ሂዱ፣ ግደሉም፤ ዓይናችሁ አያዝን፣ አትራሩም፤ ሽማግሌውንና ወጣቱን፣ ድንግል ሴቶችንና ሕፃናትን እንዲሁም ሴቶችን ፈጽማችሁ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ ባለበት ሰው ላይ አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ። ከዚያም በቤቱ ፊት ከነበሩት ሽማግሌዎች ጀመሩ።”

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 210, 211.

> “እዚህ እናያለን ቤተ ክርስቲያን—የጌታ መቅደሱ—የእግዚአብሔርን ቍጣ መቅሰፍት መጀመሪያ የተሰማት መሆኗን። ሽማግሌዎቹ፣ እግዚአብሔር ታላቅ ብርሃን የሰጣቸውና የሕዝቡ መንፈሳዊ ጥቅም ጠባቂዎች ሆነው የቆሙት፣ አደራቸውን ከዱ። እነርሱ እንዲህ ያለ አቋም ወሰዱ፦ እንደ ቀድሞ ዘመናት ተአምራትንና የእግዚአብሔር ኃይል ልዩ መገለጥ መጠበቅ አያስፈልገንም። ዘመናት ተለውጠዋል። እነዚህ ቃላት እምነታቸውን ያጠናክራሉ፤ እነርሱም እንዲህ ይላሉ፦ ጌታ መልካም አያደርግም፣ ክፉም አያደርግም። በፍርድ ሕዝቡን ይጎበኝ ዘንድ እጅግ መሐሪ ነው። እንዲሁም “ሰላምና ደህንነት” የሚለው ጩኸት የሚነሣው ከእነዚያ ወንዶች ነው፤ እነርሱ ዳግመኛ ድምፃቸውን እንደ መለከት ከፍ አድርገው ሕዝቡን ስለ መተላለፋቸው፣ የያዕቆብንም ቤት ስለ ኃጢአታቸው ለማሳየት ፈጽሞ አይነሡም። እነዚህ የማይጮኹ ዲዳ ውሾች የተቀየመ አምላክ ፍትሐዊ በቀል የሚሰማቸው እነርሱ ናቸው። ወንዶች፣ ደናግል፣ እና ትናንሽ ሕፃናት ሁሉ በአንድነት ይጠፋሉ።” Testimonies, volume 5, 210, 211.

Isaiah forty begins by employing the symbolism of a doubling, which is a prophetic marker of the Midnight Cry message that is a second message that unites with the message of the fall of Babylon. The fall of Babylon is doubled when it is expressed prophetically. The phrase is “Babylon is fallen, is fallen.”

ኢሳይያስ አርባ የሚጀምረው በእጥፍ መግለጫ ምልክትነትን በመጠቀም ነው፤ ይህም ከባቢሎን ውድቀት መልእክት ጋር የሚተባበር ሁለተኛ መልእክት የሆነውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የሚያመለክት ትንቢታዊ ምልክት ነው። የባቢሎን ውድቀት በትንቢታዊ መልኩ ሲገለጽ በእጥፍ ይገለጻል። ሐረጉም፦ “ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች።”

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> ሌላም መልአክ ተከትሎ መጥቶ፣ “ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ ምክንያቱም ከዝሙቷ የሚወለደውን የቁጣዋን የወይን ጠጅ አሕዛብን ሁሉ አጠጥታለች” እያለ ተናገረ። ራእይ 14፥8።

There are two biblical falls of literal Babylon, and there are two biblical falls of spiritual Babylon. Together they represent four historical witnesses which identify the prophetic characteristics of Babylon’s fall.

ሁለት መጽሐፍ ቅዱሳዊ የትክክለኛ ባቢሎን ውድቀቶች አሉ፤ እንዲሁም ሁለት መጽሐፍ ቅዱሳዊ የመንፈሳዊ ባቢሎን ውድቀቶች አሉ። እነዚህ በአንድነት የባቢሎንን ውድቀት ትንቢታዊ ባህርያት የሚለዩ አራት ታሪካዊ ምስክሮችን ይወክላሉ።

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> በታላቅም ድምፅ በኃይል ጮኸ እንዲህም አለ፤ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ የአጋንንትም መኖሪያ፥ የርኩስ መንፈስም ሁሉ መጠጊያ፥ የርኩስና የተጠላ ወፍም ሁሉ ጎጆ ሆናለች። ራእይ 18፥2።

Literal Babylon fell as Babel in the time of Nimrod, and literal Babylon also fell in the time of Belshazzar. Spiritual Babylon fell in 1798, and its final fall is repeatedly illustrated in the Scriptures. For this reason, the message of the fall of Babylon contains the prophetic symbolism of the doubling. With Babylon’s fall there is a doubling, but there are also two other primary prophetic reasons for the phenomenon of doubling.

ትክክለኛው ባቢሎን በናምሩድ ዘመን እንደ ባቤል ወደቀ፥ እንዲሁም ትክክለኛው ባቢሎን በቤልሻጽር ዘመን ደግሞ ወደቀ። መንፈሳዊው ባቢሎን በ1798 ወደቀ፥ የመጨረሻ ውድቀቱም በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ደጋግሞ ተገልጿል። ስለዚህ የባቢሎን ውድቀት መልእክት የመደበያ ትንቢታዊ ምልክትነትን ይዟል። ከባቢሎን ውድቀት ጋር መደበያ አለ፤ ነገር ግን ለመደበያው ክስተት ሁለት ሌሎች ዋና ዋና ትንቢታዊ ምክንያቶችም አሉ።

The second reason is that as a message it represents a message that is joined by a second message. It represents two messages. There are other significant truths associated with the meaning and structure of the second angel’s message, but we are simply noting that Isaiah’s final prophetic narrative that begins in chapter forty, begins with the doubling of the symbol of the Comforter, which Christ promised to provide His people, while he tarried in the heavenly sanctuary.

ሁለተኛው ምክንያት ደግሞ እንደ መልእክት በሁለተኛ መልእክት የተቀላቀለ መልእክትን ስለሚወክል ነው። ሁለት መልእክቶችን ይወክላል። ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ትርጉምና አወቃቀር ጋር የተያያዙ ሌሎች ጠቃሚ እውነቶች አሉ፤ ነገር ግን እኛ በቀላሉ የምንጠቁመው፣ ከአርባኛው ምዕራፍ የሚጀምረው የኢሳይያስ የመጨረሻ ትንቢታዊ ትረካ፣ ክርስቶስ በሰማያዊው መቅደስ ሲቆይ ለሕዝቡ እሰጣለሁ ብሎ የ وعده የገባውን የአጽናኙን ምልክት በእጥፍ ማቅረብ እንደሚጀምር ብቻ ነው።

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. Isaiah 40:1, 2.

> “አምላካችሁ ይላል፦ ሕዝቤን አጽናኑ፥ አጽናኑ። ልቧን የሚያጽናና ቃል ለኢየሩሳሌም ተናገሩላት፥ ጦርነቷ ተፈጽሞአልና፥ ኃጢአቷም ይቅር ተብሎአልና፤ ስለ ኃጢአቶቿ ሁሉ ከእግዚአብሔር እጅ እጥፍ ተቀብላለችና።” ኢሳይያስ 40፥1-2።

There is no other passage in the Bible that speaks more specifically concerning the element of Christ’s character as the Alpha and Omega, as the passage in Isaiah forty to the end of the book. As the Alpha and Omega, Christ places the signature of His name as Alpha and Omega upon this passage, for when you get to the end of Isaiah, he once again refers to the Comforter, for Christ is the Word, and He is the beginning and ending.

ክርስቶስ እንደ አልፋና ኦሜጋ ባሕርይ ክፍል ስለሚያመለክት ጉዳይ፣ ከኢሳይያስ አርባ ጀምሮ እስከ መጽሐፉ መጨረሻ ድረስ እንዳለው ክፍል በተለየ ሁኔታ የሚናገር ሌላ ክፍል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የለም። ክርስቶስ እንደ አልፋና ኦሜጋ በዚህ ክፍል ላይ የስሙን ፊርማ እንደ አልፋና ኦሜጋ ያኖራል፤ ምክንያቱም ወደ ኢሳይያስ መጨረሻ ስትደርሱ እንደገና ስለ አጽናኙ ይጠቅሳልና፤ ክርስቶስ ቃል ነውና፥ እርሱም መጀመሪያና መጨረሻ ነው።

> Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest? For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not. Isaiah 66:1–4.

> እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ሰማይ ዙፋኔ ነው፥ ምድርም የእግሬ መረገጫ ናት፤ እንግዲህ ለእኔ የምትሠሩት ቤት የት ነው? የማርፍበትስ ስፍራ የት ነው? እነዚህን ሁሉ እጄ ሠርታቸዋለችና፥ እነዚህም ሁሉ ሆነዋል፥ ይላል እግዚአብሔር፤ ነገር ግን ወደዚህ ሰው እመለከታለሁ፥ ወደ ችግረኛውና መንፈሱ ወደ ተሰበረው፥ በቃሌም ወደሚንቀጠቀጠው። በሬ የሚያርድ ሰው ሰውን እንደሚገድል ነው፤ በግን የሚሠዋ የውሻን አንገት እንደሚቈርጥ ነው፤ ቍርባንን የሚያቀርብ የአሳማ ደም እንደሚያቀርብ ነው፤ ዕጣንንም የሚያጥን ለጣዖት እንደሚባርክ ነው። አዎን፥ መንገዳቸውን ራሳቸው መርጠዋል፥ ነፍሳቸውም በርኵሰታቸው ደስ ይላታል። እኔም የማሳታቸውን እመርጣለሁ፥ የሚፈሩትንም በላያቸው አመጣለሁ፤ ምክንያቱም በጠራሁ ጊዜ ማንም አልመለሰም፥ በተናገርሁም ጊዜ አልሰሙም፤ ነገር ግን በፊቴ ክፉ ነገር አደረጉ፥ እኔም ደስ ያላለኝን መረጡ። ኢሳይያስ 66፥1–4።

The question is raised concerning what house did God’s people build for Him? Did they raise Peter’s spiritual house or the synagogue of Satan? God identifies that the house that He built, is made up of those that are of a “poor and of a contrite spirit, and” those who “trembleth at” God’s “word.” He contrasts those who tremble at His word with another class that offer unclean offerings, who have chosen their own way. Those of the class that are offering unclean offerings will find as did the Jews, that their house is to be left to them desolate.

ለእግዚአብሔር ሕዝቡ የሠሩለት ቤት ምን ዓይነት ቤት እንደሆነ ጥያቄ ይነሣል። የጴጥሮስን መንፈሳዊ ቤት አነሡን? ወይስ የሰይጣንን ምኵራብ? እግዚአብሔር እርሱ የሠራው ቤት “ድሀና የተሰበረ መንፈስ ያላቸው” እና በእርሱ “ቃል የሚንቀጠቀጡ” ከሆኑት የተገነባ እንደሆነ ይገልጣል። በቃሉ የሚንቀጠቀጡትን ከሌላ ዓይነት ሰዎች ጋር ያነጻጽራል፤ እነዚህም ርኵስ መሥዋዕት የሚያቀርቡ ሲሆን የገዛ መንገዳቸውን የመረጡ ናቸው። ከርኵስ መሥዋዕት አቅራቢዎች ወገን የሆኑት እንደ አይሁድ ቤታቸው ለእነርሱ ባድማ ሆኖ እንዲተውላቸው ያገኙታል።

All the prophets speak of the end of the world, and this is an illustration of the distinction between the wise, who tremble at His Word, and the foolish that are offering abominations to God, abominations that their souls delight in. For this reason, God will choose the delusions for the foolish Laodicean virgins, which is the delusion which the apostle Paul identifies is brought about for accepting a “lie.”

ነቢያት ሁሉ ስለ ዓለም መጨረሻ ይናገራሉ፤ ይህም በቃሉ ፊት የሚንቀጠቀጡት ጥበበኞች እና ነፍሳቸው የሚደሰትባቸውን ርኩሰቶች ለእግዚአብሔር የሚያቀርቡት ሰነፎች መካከል ያለውን ልዩነት የሚያሳይ ምሳሌ ነው። ስለዚህ እግዚአብሔር ለሰነፎቹ የሎዶቅያ ድንግልናዎች ማታለያቸውን ይመርጣል፤ ይህም ሐዋርያው ጳውሎስ “ውሸት” ተቀብለው እንዲመጣባቸው የሚለየው ማታለያ ነው።

The “lie” is a specific symbol in Adventism’s history, and it was accepted by the builders in 1863, and built upon throughout Advent history. It was a lie that produced a false foundation, and they there began to erect a counterfeit false temple. Their work of counterfeiting the true temple continues until “the last days.” Isaiah places the context of chapter sixty-six within the separation of the wise and foolish virgins. Isaiah is identifying the prophetic history that he marked in the first verse of Isaiah forty when Christ promised to send the Comforter three and a half symbolic days after the disappointment of July 18, 2020.

“ውሸቱ” በአድቬንቲዝም ታሪክ ውስጥ የተለየ ምልክት ነው፤ እርሱም በ1863 በሠሪዎቹ ተቀባ፥ እናም በአድቬንት ታሪክ ሁሉ ላይ ተገንብቶበታል። እርሱ ሐሰተኛ መሠረት ያፈራ ውሸት ነበር፥ እነርሱም በዚያ ሐሰተኛና አስመሳይ ቤተ መቅደስ መገንባት ጀመሩ። እውነተኛውን ቤተ መቅደስ የመኮረጃ ሥራቸው “በመጨረሻዎቹ ቀናት” ድረስ ይቀጥላል። ኢሳይያስ የስድሳ ስድስተኛውን ምዕራፍ አውድ በጠቢባንና በሞኞች ድንግል መለያየት ውስጥ ያኖረዋል። ኢሳይያስ በኢሳይያስ አርባ የመጀመሪያው ቁጥር ላይ ምልክት ያደረገውን ትንቢታዊ ታሪክ እየለየ ነው፤ በዚያም ክርስቶስ ከጁላይ 18, 2020 ተስፋ መቁረጥ በኋላ ከሦስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀናት በኋላ መጽናኛውን እንደሚልክ وعد አድርጎ ነበር።

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompence to his enemies. Isaiah 66:5, 6.

> የጌታን ቃል የምታከብሩ እናንተ፥ ቃሉን በመፍራት የምትንቀጠቀጡ ሆይ፤ ስለ ስሜ የጠሉአችሁና ያሳደዱአችሁ ወንድሞቻችሁ፦ “ጌታ ይክበር” ብለዋል፤ ነገር ግን እርሱ ለደስታችሁ ይገለጣል፥ እነርሱም ያፍራሉ። ከከተማይቱ የሚመጣ የድምፅ ጩኸት፥ ከቤተ መቅደሱ የሚመጣ ድምፅ፥ ለጠላቶቹ ፍዳን የሚመልስ የጌታ ድምፅ ነው። ኢሳይያስ 66፥5፣ 6։

From 1798 to 1844, in the movement of the Millerites, the Lord erected a spiritual temple that, as the messenger of the covenant He came suddenly unto in 1844. The Lord erects a spiritual temple in the movement of the one hundred and forty-four thousand, that He might suddenly come and enter into covenant with that temple. Peter, in his first epistle, chapter two calls that temple a “spiritual house.” Those that “hear the word of the Lord” are those that John in the Revelation refers to when he says those that hear are “blessed.” They are the ensign, for the ensign is made up of “the outcasts of Israel.” The foolish Laodiceans will be ashamed when the Lord glorifies Himself in the Philadelphians who tremble at His Word, and His Word is “truth.”

ከ1798 እስከ 1844 ባለው ጊዜ፣ በሚለራውያን እንቅስቃሴ ውስጥ፣ ጌታ መንፈሳዊ ቤተ መቅደስ አቆመ፤ እርሱም እንደ ኪዳኑ መልእክተኛ በ1844 ድንገት ወደ እርሱ መጣ። ጌታ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ውስጥ መንፈሳዊ ቤተ መቅደስ ያቆማል፥ ድንገት መጥቶ ወደዚያ ቤተ መቅደስ ገብቶ ኪዳን እንዲገባ ዘንድ። ጴጥሮስ በመጀመሪያው መልእክቱ፣ በሁለተኛው ምዕራፍ፣ ያን ቤተ መቅደስ “መንፈሳዊ ቤት” ብሎ ይጠራዋል። “የጌታን ቃል የሚሰሙ” ሰዎች፣ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ “የሚሰሙት ብፁዓን ናቸው” ሲል የሚጠቅሳቸው እነርሱ ናቸው። እነርሱ ሰንደቅ ናቸው፥ ምክንያቱም ሰንደቁ “ከእስራኤል ተጣሉት” የተሠራ ነውና። ጌታ በቃሉ ላይ በሚንቀጠቀጡት ፊላዴልፊያውያን ውስጥ ራሱን በሚያከብርበት ጊዜ፣ ሰነፎቹ ሎዶቅያውያን ያፍራሉ፤ ቃሉም “እውነት” ነው።

The three voices that are heard during the period when the wise and foolish are being separated from the other class, comes from “the city,” from “the temple” and from “the Lord that renders recompense.” The first “voice” from the city is “a voice of noise,” and the “noise” is the arrival of the Comforter that comes suddenly.

ሦስቱ ድምፆች ጥበበኞችና ሰነፎች ከሌላው ወገን ሲለዩ በሚሆንበት ዘመን የሚሰሙት፣ ከ“ከተማይቱ”፣ ከ“ቤተ መቅደሱ” እና ከ“በደልን የሚመልስ ጌታ” ነው። ከከተማይቱ የሚመጣው የመጀመሪያው “ድምፅ” “የብጥብጥ ድምፅ” ነው፤ “ብጥብጡም” በድንገት የሚመጣው አጽናኙ መድረሱ ነው።

> And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them. Acts 2:1-3.

> የጰንጤቆስጤም ቀን በደረሰ ጊዜ፥ ሁሉም በአንድ ልብ በአንድ ስፍራ ተሰብስበው ነበር። ድንገትም እንደ ብርቱ የሚነፍስ ነፋስ ድምፅ ከሰማይ መጣ፥ ተቀምጠው የነበሩበትንም ቤት ሁሉ ሞላው። እንደ እሳትም የተከፋፈሉ ልሳኖች ታዩአቸው፥ በእያንዳንዳቸውም ላይ ተቀመጡ። ሐዋርያት 2፥1-3።

The word translated as “sound” in Acts chapter two, verse two, means a “noise,” and a “rumor.” A “rumor,” is a prophecy. The “sound” or “noise” that comes from “the city” is represented by “a mighty wind.” The “voice of noise from the city,” is the “rumor” or prophetic message of Islam that marks the arrival of the Comforter in the valley of dry bones that were slain in “the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified.”

በሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ ሁለት ቁጥር ሁለት “ድምፅ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል “ጩኸት” እና “ወሬ” ማለት ነው። “ወሬ” ማለት ትንቢት ነው። ከ“ከተማይቱ” የሚመጣው “ድምፅ” ወይም “ጩኸት” በ“ብርቱ ነፋስ” ይወከላል። “ከከተማይቱ የሚወጣ የጩኸት ድምፅ” ደግሞ፣ “በመንፈሳዊ ቋንቋ ሶዶምና ግብፅ ተብላ በምትጠራው፣ ጌታችንም ደግሞ በተሰቀለባት በታላቂቱ ከተማ አደባባይ” ውስጥ ተገድለው በነበሩት የደረቁ አጥንቶች ሸለቆ ውስጥ የመጽናኛውን መምጣት የሚያመለክት የእስልምና ወሬ ወይም ትንቢታዊ መልእክት ነው።

In chapter forty of Isaiah, the “voice” that was to prepare the way for “the messenger of the covenant,” asked what message he should “cry.” He was told to “cry” the message of Islam. In Acts the “sound” that filled Peter’s spiritual “house” was a “rushing mighty wind,” which in Ezekiel thirty-seven, came from the four winds of Islam.

በኢሳይያስ አርባኛው ምዕራፍ ውስጥ፣ ለ“ቃል ኪዳኑ መልእክተኛ” መንገዱን ያዘጋጅ ዘንድ የነበረው “ድምፅ” ምን መልእክት “እንዲጮኽ” ጠየቀ። እርሱም የእስልምናን መልእክት “እንዲጮኽ” ተነገረው። በሐዋርያት ሥራ ውስጥ የጴጥሮስን መንፈሳዊ “ቤት” የሞላው “ድምፅ” “ብርቱ ነፋስ በኀይል እንደሚነዳ” ያለ ነበር፤ ይህም በሕዝቅኤል ሠላሳ ሰባት ውስጥ ከእስልምና አራቱ ነፋሳት የመጣ ነበር።

> A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompence to his enemies. Isaiah 66:6.

> ከከተማይቱ የሚመጣ የታላቅ ድምፅ አለ፤ ከመቅደሱ የሚመጣ ድምፅ አለ፤ ለጠላቶቹም በቀልን የሚከፍል የእግዚአብሔር ድምፅ አለ። ኢሳይያስ 66፥6።

From the street where our Lord was crucified the Comforter first informs the “voice” of the one who cries in the wilderness, what the message is to be. Then the mighty army that is the temple that has been erected, as typified in the beginning movement from 1798 to 1844, swells the cry. The movement of the mighty army as they proclaim the cry of Islam leads to the third “voice” identifying God’s voice of the judgment upon the United States for the passage of the Sunday law. It is there that the Lord renders recompense. The three voices are governed within the structure of the hidden history of the seven thunders, which represents the beginning, middle and ending letters of the Hebrew word that was created by the Wonderful Linguist and is translated as “truth”. You cannot make this stuff up!

ከጌታችን የተሰቀለበት መንገድ፣ አጽናኙ በመጀመሪያ በምድረ በዳ የሚጮኽውን “ድምፅ” መልእክቱ ምን እንደሚሆን ያሳውቀዋል። ከዚያም ከ1798 እስከ 1844 ባለው የመጀመሪያው እንቅስቃሴ በምሳሌ እንደ ተመለከተው፣ የተቋቋመው ቤተ መቅደስ የሆነው ታላቁ ሠራዊት ጩኸቱን ያበዛዋል። ታላቁ ሠራዊት የእስልምናን ጩኸት ሲያውጅ የሚከናወነው እንቅስቃሴ፣ እሑድ ሕግ በመፅደቁ ምክንያት በአሜሪካ ላይ የሚመጣውን የፍርድ የእግዚአብሔር ድምፅ የሚለይ ወደ ሦስተኛው “ድምፅ” ይመራል። ጌታም በዚያ ብድራትን ይመልሳል። እነዚህ ሦስቱ ድምፆች በሰባቱ ነጐድጓዶች ስውር ታሪክ መዋቅር ውስጥ ይገዛሉ፤ ይህም በድንቅ ቋንቋ ሊቅ የተፈጠረውን እና “እውነት” ተብሎ የተተረጎመውን የዕብራይስጥ ቃል የመጀመሪያ፣ የመካከለኛ እና የመጨረሻ ፊደላትን ይወክላል። ይህን ነገር በራስህ ልታበጅ አትችልም!

In agreement with the prophetic history we have been identifying, Isaiah then addresses the birth of a nation.

ከእኛ ስንለይበት የቆየው የትንቢታዊ ታሪክ ጋር በሚስማማ መልኩ፣ ኢሳይያስ ከዚያ በኋላ የአንድ ሕዝብ ልደትን ይናገራል።

> Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Isaiah 66:7–9.

> ከምጥ ምልክቷ በፊት ወለደች፤ ሕመሟም ሳይመጣባት ወንድ ልጅ ወለደች። እንደዚህ ያለ ነገር ማን ሰምቶአል? እንደዚህስ ያሉ ነገሮች ማን አይቶአል? ምድር በአንድ ቀን ትወልዳለችን? ወይስ ሕዝብ በአንድ ጊዜ ይወለዳልን? ጽዮን ምጥ እንዳየች ወዲያው ልጆቿን ወለደችና። ወደ መውለድ አደርሳለሁን እንጂ እንዳትወልድ አደርጋለሁን? ይላል እግዚአብሔር፤ እኔ እወልዳለሁ እንጂ ማሕፀንን እዘጋለሁን? ይላል አምላክሽ። ኢሳይያስ 66፥7–9።

The nation that is born before the woman travails was recently in the street, dead and dry while the whole world rejoiced over her circumstances. But when the two witnesses stood, those who had been rejoicing in their death were afraid. Once the dead dry slain bodies stand up as a nation, all that love Jerusalem will then rejoice with her. Those that love Jerusalem include not only the nation of the one hundred and forty-four thousand, but also God’s other flock that are then called out of Babylon. The resurrection from the disappointment of July 18, 2020, is accomplished by the arrival of the Comforter, which will make the dead dry “bones” “flourish like an herb.”

ከሴቲቱ ምጥ ከጀመረች በፊት የተወለደችው ሕዝብ በቅርብ ጊዜ በመንገድ ላይ ሞታና ደረቅ ሆና ነበር፥ መላውም ዓለም በእርስዋ ሁኔታ ላይ ሲደሰት ነበር። ነገር ግን ሁለቱ ምስክሮች በቆሙ ጊዜ፥ በሞታቸው ላይ ይደሰቱ የነበሩት ፈሩ። ሞቱና ደረቁ የተገደሉ አካላት እንደ ሕዝብ አድርገው አንድ ጊዜ ሲቆሙ፥ ኢየሩሳሌምን የሚወዱ ሁሉ ከእርስዋ ጋር ያን ጊዜ ደስ ይላቸዋል። ኢየሩሳሌምን የሚወዱት ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሕዝብ ብቻ ሳይሆን፥ በዚያን ጊዜ ከባቢሎን የሚጠሩ የእግዚአብሔር ሌላ መንጋም ይጨምራል። ከጁላይ 18, 2020 ተስፋ መቁረጥ የሚነሣው ትንሣኤ በአጽናኙ መምጣት ይፈጸማል፥ ይህም ሞቱና ደረቁትን “አጥንቶች” “እንደ ሣር ያበቅላል።”

> Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:10–14.

> ኢየሩሳሌምን የምትወዱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር ደስ ይበላችሁ፤ ስለ እርስዋም የምታለቅሱ ሁላችሁ፥ ከእርስዋ ጋር በደስታ ሐሴት አድርጉ፤ ከመጽናናትዋ ጡቶች ትጠቡና ትጠግቡ ዘንድ፥ ከክብርዋም ብዛት ታጠቡና ደስ ይላችሁ ዘንድ። እግዚአብሔር እንዲህ ይላልና፦ እነሆ፥ ሰላምን እንደ ወንዝ ወደ እርስዋ እዘረጋለሁ፥ የአሕዛብንም ክብር እንደሚፈስስ ፈሳሽ ወንዝ፤ በዚያን ጊዜም ትጠባላችሁ፥ በጎንዋም ላይ ትሸከማላችሁ፥ በጕልበትዋም ላይ ትንቀሳቀሳላችሁ። እናቱ የምታጽናናውን ሰው እንደሚያጽናና እኔ እንዲሁ አጽናናችኋለሁ፤ በኢየሩሳሌምም ትጽናናላችሁ። ይህንም በምታዩ ጊዜ ልባችሁ ደስ ይለዋል፥ አጥንቶቻችሁም እንደ ሣር ይለመልማሉ፤ የእግዚአብሔርም እጅ በባሪያዎቹ ላይ ትታወቃለች፥ ቍጣውም በጠላቶቹ ላይ ይሆናል። ኢሳይያስ 66፥10–14።

The Alpha and Omega places the ending of Isaiah’s last narrative right where it started in the beginning, with the identification of the arrival of the Comforter. And as is always the case, with every message that represents the Elijah message, it is placed within the context of the Lord striking the earth with a curse.

አልፋና ኦሜጋ የኢሳይያስን የመጨረሻ ትረካ መጨረሻ፣ በመጀመሪያው እንደተጀመረበት ቦታ ያኖረዋል፤ ይኸውም የአጽናኙ መምጣት መለየት ነው። እንዲሁም ሁልጊዜ እንደሚሆነው፣ የኤልያስን መልእክት የሚወክል እያንዳንዱ መልእክት፣ ጌታ ምድርን በእርግማን በመምታቱ አውድ ውስጥ ይቀመጣል።

> For, behold, the Lord will come with fire, and with his chariots like a whirlwind, to render his anger with fury, and his rebuke with flames of fire. For by fire and by his sword will the Lord plead with all flesh: and the slain of the Lord shall be many. They that sanctify themselves, and purify themselves in the gardens behind one tree in the midst, eating swine’s flesh, and the abomination, and the mouse, shall be consumed together, saith the Lord. For I know their works and their thoughts: it shall come, that I will gather all nations and tongues; and they shall come, and see my glory. Isaiah 66:15–18.

> እነሆ፥ ጌታ በእሳት ይመጣል፤ ሰረገሎቹም እንደ ዐውሎ ነፋስ፥ ቍጣውን በነድር ለመመለስ፥ ተግሣጹንም በእሳት ነበልባል ለማቅረብ። ጌታም በእሳትና በሰይፉ ከሥጋ ሁሉ ጋር ይፈርዳል፤ በጌታም የሚገደሉት ብዙ ይሆናሉ። በመካከሉ ካለው አንድ ዛፍ በኋላ በአትክልቶች ውስጥ ራሳቸውን የሚቀድሱና የሚያነጹ፥ የአሳማ ሥጋንና ርኵሰትን እንዲሁም አይጥን የሚበሉ፥ እነርሱ በአንድነት ይጠፋሉ፥ ይላል ጌታ። እኔ ሥራቸውንና አሳባቸውን አውቃለሁና፤ ዘመኑ ይመጣል፥ አሕዛብን ሁሉና ቋንቋዎችን ሁሉ እሰበስባለሁ፤ እነርሱም ይመጣሉ፥ ክብሬንም ያያሉ። ኢሳይያስ 66፥15–18።

The foolish Laodicean Adventists that are behind the “tree” of the knowledge of good and evil that is “in the midst” of “the garden” of Eden, profess to be sanctifying and purifying themselves, while they are actually eating the unclean doctrines of Babylon, and hiding as did Adam and Eve because of the sins they loved too much to surrender. They shall be consumed with all the other nations. They are contrasted with the wise who will be a “sign.” The “sign” is the “ensign,” which represents the Sabbath, which is the sign of the Lord thy God that actually sanctifies His people.

ከኤደን “ገነት” “መካከል” ያለውን የመልካምና የክፉ ዕውቀት “ዛፍ” በስተ ኋላ ያሉት ሞኞቹ ሎዶቅያውያን አድቬንቲስቶች፣ ራሳቸውን እየቀደሱና እያነጹ እንደሆነ ይናገራሉ፤ ነገር ግን በእውነት የባቢሎንን ርኩስ ትምህርቶች እየበሉ ናቸው፥ እንዲሁም አዳምና ሔዋን እንዳደረጉት ከመተው እጅግ በላይ የወደዱአቸው ኃጢአቶች የተነሣ ተሸሽገዋል። ከሌሎች አሕዛብ ሁሉ ጋር ይጠፋሉ። እነርሱም “ምልክት” ከሚሆኑት ጠቢባን ጋር ተቃራኒ ሆነው ተቀምጠዋል። “ምልክቱ” “ዓርማው” ነው፥ ይህም ሰንበትን ይወክላል፤ ሰንበትም በእውነት ሕዝቡን የሚቀድስ የጌታ የአምላክህ ምልክት ነው።

> Wherefore the children of Israel shall keep the sabbath, to observe the sabbath throughout their generations, for a perpetual covenant. It is a sign between me and the children of Israel for ever: for in six days the Lord made heaven and earth, and on the seventh day he rested, and was refreshed. Exodus 31:16, 17.

> ስለዚህ የእስራኤል ልጆች ሰንበትን ይጠብቁ፤ ሰንበትንም በትውልዳቸው ሁሉ ለዘላለም ኪዳን እንዲጠብቁት ያድርጉ። በእኔና በእስራኤል ልጆች መካከል ለዘላለም ምልክት ነው፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን በስድስት ቀን ፈጠረ፥ በሰባተኛውም ቀን ዐረፈ፥ ተስናናም። ዘፀአት 31፥16፣ 17።

The wise are not hiding behind a tree of profession, they are lifted up as an ensign, presenting the glory of God in the final scenes of the great controversy. His glory is His character, and the element of His character that they represent to the world is Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and last which is represented as “Truth.”

ጥበበኞቹ ከሙያ ዛፍ በስተጀርባ ተሸሽገው አይገኙም፤ በታላቁ ተጋድሎ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ የእግዚአብሔርን ክብር እያቀረቡ እንደ ሰንደቅ ከፍ ብለው ተቀምጠዋል። ክብሩ ባሕርዩ ነው፤ እነርሱም ለዓለም የሚወክሉት የባሕርዩ ክፍል አልፋና ኦሜጋ፣ መጀመሪያና ፍጻሜ፣ ፊተኛና ኋለኛ ሲሆን “እውነት” ተብሎ የተወከለ ነው።

> And I will set a sign among them, and I will send those that escape of them unto the nations, to Tarshish, Pul, and Lud, that draw the bow, to Tubal, and Javan, to the isles afar off, that have not heard my fame, neither have seen my glory; and they shall declare my glory among the Gentiles. And they shall bring all your brethren for an offering unto the Lord out of all nations upon horses, and in chariots, and in litters, and upon mules, and upon swift beasts, to my holy mountain Jerusalem, saith the Lord, as the children of Israel bring an offering in a clean vessel into the house of the Lord. And I will also take of them for priests and for Levites, saith the Lord. For as the new heavens and the new earth, which I will make, shall remain before me, saith the Lord, so shall your seed and your name remain. And it shall come to pass, that from one new moon to another, and from one sabbath to another, shall all flesh come to worship before me, saith the Lord. And they shall go forth, and look upon the carcases of the men that have transgressed against me: for their worm shall not die, neither shall their fire be quenched; and they shall be an abhorring unto all flesh. Isaiah 66:16–24.

> በመካከላቸውም ምልክት አኖራለሁ፤ ከእነርሱም የሚያመልጡትን ወደ አሕዛብ፥ ወደ ተርሴስ፥ ፉል፥ ሎድም ቀስት የሚስቡትን፥ ወደ ቱባልና ያዋን፥ ወደ ሩቅ ደሴቶችም፥ ዝናዬን ያልሰሙ ክብሬንም ያላዩ ዘንድ እልካቸዋለሁ፤ ክብሬንም በአሕዛብ መካከል ይነግራሉ። ወንድሞቻችሁንም ሁሉ ከአሕዛብ ሁሉ ለእግዚአብሔር መባ አድርገው በፈረሶችና በሠረገሎች እና በተሸካሚዎች እና በበቅሎች ላይ እና በፈጣን እንስሶች ላይ ወደ ቅዱስ ተራራዬ ወደ ኢየሩሳሌም ያመጣሉ፥ ይላል እግዚአብሔር፤ እንደ እስራኤል ልጆች በንጹሕ ዕቃ ውስጥ መባን ወደ እግዚአብሔር ቤት እንደሚያመጡ። ከእነርሱም ደግሞ ካህናትና ሌዋውያን እወስዳለሁ፥ ይላል እግዚአብሔር። እኔ የምፈጥራቸው አዲሱ ሰማያትና አዲሲቱ ምድር በፊቴ እንደሚኖሩ፥ ይላል እግዚአብሔር፥ እንዲሁ ዘራችሁና ስማችሁ ይኖራሉ። እንዲሁም ከአንድ መባቻ ጨረቃ ወደ ሌላው፥ ከአንድም ሰንበት ወደ ሌላው፥ ሥጋ ለባሽ ሁሉ በፊቴ ሊሰግድ ይመጣል፥ ይላል እግዚአብሔር። ወጥተውም በእኔ ላይ የበደሉትን ሰዎች ሬሳ ይመለከታሉ፤ ትላቸው አይሞትምና፥ እሳታቸውም አይጠፋም፤ ለሥጋ ለባሽም ሁሉ መጸየፊያ ይሆናሉ። ኢሳይያስ 66፥16–24።

Isaiah’s final prophetic narrative begins with the arrival of the Comforter in July of 2023, and the narrative ends right where it started. It arrives in the hidden history of the seven thunders that is unsealed just before probation closes. It identifies the repetition of the Millerite movement at the beginning with the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand at the end. It represents the message of the curse that accompanies the Elijah message as the message of Islam’s prophetic work of angering the nations as it is employed by the Lord to bring judgment ‘first’ upon the United States for a Sunday law, and ‘last’ upon the entire world, for the same rebellion.

የኢሳይያስ የመጨረሻ ትንቢታዊ ትረካ በ2023 ዓ.ም. በሐምሌ ወር መጽናኛው በመምጣቱ ይጀምራል፤ ትረካውም የተጀመረበት ቦታ ላይ ያበቃል። ይህም የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት ቀደም ብሎ ማኅተሙ በሚፈታው የሰባቱ ነጎድጓዶች ስውር ታሪክ ውስጥ ይመጣል። በመጀመሪያ ላይ የነበረውን የሚለራውያን እንቅስቃሴ ድግግሞሽ በመጨረሻ ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ታሪክ ጋር ያለውን ግንኙነት ይለያል። ከኤልያስ መልእክት ጋር የሚሄደውን የእርግማን መልእክት፣ አሕዛብን የሚያስቈጣ የእስልምና ትንቢታዊ ሥራ መልእክት እንደሆነ ይወክላል፤ ይህም ጌታ በእርሱ ተጠቅሞ ስለ እሁድ ሕግ ፍርድን ‘በመጀመሪያ’ በዩናይትድ ስቴትስ ላይ፣ እና ‘በመጨረሻ’ በመላው ዓለም ላይ፣ ለዚያው ዓመፅ እንዲያመጣ በሚጠቀምበት መንገድ ነው።

We will continue our consideration of Isaiah’s last narrative in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ላይ የኢሳይያስን የመጨረሻ ትረካ መመርመራችንን እንቀጥላለን።

Back to Articles