Article

# The Book of Daniel - Number Two-Hundred

መጽሐፈ ዳንኤል - ሁለት መቶ

Prophetic Unfolding: The Second Gathering and Its Significance in Adventist Eschatology

የትንቢት መገለጥ፦ ሁለተኛው ማሰባሰብ እና በአድቬንቲስት የመጨረሻ ዘመን ትምህርት ውስጥ ያለው አስፈላጊነት

Author

Jeff Pippenger

Published

May 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are considering the prophetic period represented as the second gathering that is identified by the prophet Isaiah, and afterward by Sister White.

እኛ በነቢዩ ኢሳይያስ፣ ከዚያም በእህት ዋይት የተለየው እንደ ሁለተኛው ስብሰባ የተወከለውን ትንቢታዊ ዘመን እየመረመርን ነው።

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. Isaiah 11:10–13.

> በዚያም ቀን ለሕዝቦች ምልክት ሆኖ የሚቆም የእሴይ ሥር ይኖራል፤ አሕዛብም ወደ እርሱ ይሻሉ፤ ማረፊያውም ክቡር ይሆናል። በዚያም ቀን ጌታ ከአሦር፣ ከግብፅ፣ ከጳጥሮስ፣ ከኩሽ፣ ከዔላም፣ ከሺናር፣ ከሐማት፣ ከባሕር ደሴቶችም የቀሩትን ከሕዝቡ ቅሬታ ለማስመለስ እጁን ሁለተኛ ጊዜ ይዘረጋል። ለአሕዛብም ምልክት ያቆማል፥ ከእስራኤልም የተጣሉትን ይሰበስባል፥ ከምድርም አራቱ ዳርቻዎች የተበተኑትን የይሁዳን ሰዎች ያከማቻል። የኤፍሬምም ቅንዓት ይወገዳል፥ የይሁዳም ጠላቶች ይቈረጣሉ፤ ኤፍሬም ይሁዳን አይቀናም፥ ይሁዳም ኤፍሬምን አያስጨንቅም። ኢሳይያስ 11፥10–13።

When God’s last-day people are gathered a second time there is a unification among those disciples that was represented by the ten days that preceded Pentecost, and that Isaiah refers to as a time when, “The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim.”

በመጨረሻዎቹ ቀናት ያሉ የእግዚአብሔር ሕዝቦች ለሁለተኛ ጊዜ ሲሰበሰቡ፣ በጴንጤቆስጤ በፊት በነበሩት አሥር ቀኖች የተወከለ አንድነት በእነዚያ ደቀ መዛሙርት መካከል ይኖራል፤ ኢሳይያስም ይህን እንዲህ ሲል የሚጠቅሰው ዘመን ነው፦ “የኤፍሬም ቅንዓት ደግሞ ይወገዳል፥ የይሁዳም ጠላቶች ይቈረጣሉ፤ ኤፍሬም ይሁዳን አይቀናም፥ ይሁዳም ኤፍሬምን አያስጨንቅም።”

> “Trials are to come upon God’s people and the tares are to be separated from the wheat. But let not Ephraim envy Judah any more, and Judah will no more vex Ephraim. Kind, tender, compassionate words will flow out from sanctified hearts and lips. It is essential that we be united, and if we all seek the meekness and the lowliness of Christ, we shall have the mind of Christ, and there will be unity of spirit.” Review and Herald, March 19, 1895.

> “በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ፈተናዎች ሊመጡ ነው፣ እንክርዳዱም ከስንዴው ሊለይ ነው። ነገር ግን ኤፍሬም ይሁዳን ከእንግዲህ ወዲህ አይቅና፣ ይሁዳም ኤፍሬምን ከእንግዲህ ወዲህ አያስቸግር። የዋህ፣ ርኅሩኅ፣ ምሕረት የተሞላባቸው ቃላት ከተቀደሱ ልቦችና ከከንፈሮች ይፈስሳሉ። አንድ መሆናችን አስፈላጊ ነው፤ ሁላችንም የክርስቶስን የዋህነትና ትሕትና ብንፈልግ፣ የክርስቶስን አሳብ እናገኛለን፣ የመንፈስም አንድነት ይኖራል።” Review and Herald, March 19, 1895.

Unification is an element of the work Christ accomplishes when He gathers the one hundred and forty-four thousand a second time. That unity was represented by the ten days leading to Pentecost, and the six days of the Exeter camp meeting, and could have been accomplished from 1856 unto 1863, if those who had experienced the great disappointment of October 22, 1844, had not lost their way.

አንድነት ክርስቶስ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ለሁለተኛ ጊዜ ሲሰበስብ የሚፈጽመው ሥራ አንዱ ክፍል ነው። ያ አንድነት ወደ ጰንጤቆስጤ የሚመሩት አሥር ቀኖች፣ እንዲሁም የኤክሰተር የካምፕ ስብሰባ ስድስት ቀኖች በሚወክሉት ተመስሏል፤ እናም ጥቅምት 22፣ 1844 የታላቁን ተስፋ መቁረጥ የተለማመዱት ሰዎች መንገዳቸውን ባልጠፉ ኖሮ፣ ከ1856 እስከ 1863 ድረስ ሊፈጸም ይችል ነበር።

> “But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. Dissensions and divisions came in. . .. Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!

> «ነገር ግን ከተስፋ መቁረጡ በኋላ በመጣው የጥርጣሬና የእርግጠኝነት እጥረት ዘመን ውስጥ፣ ከአድቬንቲስት አማኞች ብዙዎች እምነታቸውን ተዉ። ክርክርና መከፋፈልም ተከሰተ.... እንዲሁም ሥራው ተሰናከለ፣ ዓለምም በጨለማ ውስጥ ተተወች። ሁሉም የአድቬንቲስት አካል በእግዚአብሔር ትእዛዛትና በኢየሱስ እምነት ላይ አንድ ሆኖ ቢቆም ኖሮ፣ ታሪካችን እጅግ ምንኛ የተለየ በሆነ ነበር!»

> “It was not the will of God that the coming of Christ should be thus delayed. God did not design that His people, Israel, should wander forty years in the wilderness. He promised to lead them directly to the land of Canaan, and establish them there a holy, healthy, happy people. But those to whom it was first preached, went not in ‘because of unbelief’ (Hebrews 3:19). Their hearts were filled with murmuring, rebellion, and hatred, and He could not fulfill His covenant with them.

> “የክርስቶስ መምጣት እንዲህ እስከሚዘገይ ድረስ መዘግየቱ የእግዚአብሔር ፈቃድ አልነበረም። እግዚአብሔር ሕዝቡ እስራኤል አርባ ዓመት በምድረ በዳ እንዲባዝኑ አልወሰነም። በቀጥታ ወደ ከነዓን ምድር እንዲመራቸውና በዚያም ቅዱስ፣ ጤናማ፣ ደስተኛ ሕዝብ አድርጎ እንዲያቆማቸው ተስፋ ሰጥቶ ነበር። ነገር ግን መጀመሪያ ወንጌሉ የተሰበከላቸው ሰዎች ‘ስላልተማመኑ’ አልገቡም (ዕብራውያን 3፥19)። ልባቸው በማጉረምረም፣ በዐመፅ፣ በጥላቻም ተሞልቶ ነበር፤ እርሱም ከእነርሱ ጋር የገባውን ኪዳን ሊፈጽምላቸው አልቻለም።”

> “For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 1, 68, 69.

> “አርባ ዓመታት ያህል አለማመን፣ ማጉረምረምና ዓመፅ የጥንቷን እስራኤል ከከነዓን ምድር ውጭ አስቀርቶአታል። እነዚሁ ኃጢአቶች የዘመናዊቱን እስራኤል ወደ ሰማያዊቱ ከነዓን መግባት አዘግይተውታል። በሁለቱም ሁኔታዎች የእግዚአብሔር ተስፋዎች ጉድለት ያለባቸው አልነበሩም። እኛን በዚህ የኃጢአትና የሐዘን ዓለም ውስጥ ለብዙ ዓመታት ያቆየን፣ በጌታ ሕዝብ ነን የሚሉት መካከል ያለው አለማመን፣ ዓለማዊነት፣ ያልተቀደሰ ሕይወት፣ እና ግጭት ነው።” Selected Messages, book 1, 68, 69.

The descent of the second angel identified a scattering at the first disappointment that initiated the tarrying time, and then led to a period of six days at the Exeter camp meeting where unity upon the message was accomplished in advance of the outpouring of the Holy Spirit in the message of the Midnight Cry at the conclusion of the meeting.

የሁለተኛው መልአክ ወረዳ በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ጊዜ መበታተን መኖሩን ገለጠ፤ ይህም የመዘግየትን ዘመን አስጀመረ፤ ከዚያም በኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ ስድስት ቀናት የቆየ አንድ ዘመን ወደ ፊት መራ፤ በዚያም በስብሰባው መደምደሚያ ላይ በ“የእኩለ ሌሊት ጩኸት” መልእክት ውስጥ ከቅዱስ መንፈስ መፍሰስ በፊት በመልእክቱ ላይ አንድነት ተፈጸመ።

The descent of the third angel on October 22, 1844, identified a scattering at the great disappointment, and ushered in a period of education as the truths associated with the Most Holy Place were opened to God’s people. By 1849 the Lord was stretching His hand to gather his people together a second time, and by 1851, the 1850 chart was being presented. That chart represented the foundational message, and the very message that was to be lifted up before the world as an ensign.

የሦስተኛው መልአክ መውረድ በጥቅምት 22, 1844 በታላቁ ተስፋ መቁረጥ ጊዜ መበተን እንዳለ አመለከተ፤ ከእጅግ ቅዱሱ ስፍራ ጋር የተያያዙ እውነቶችም ለእግዚአብሔር ሕዝብ ሲገለጡ የትምህርት ዘመን አስገባ። በ1849 ጌታ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ አንድ ላይ ለመሰብሰብ እጁን እየዘረጋ ነበር፤ በ1851 ደግሞ የ1850 ሰንጠረዥ እየቀረበ ነበር። ያ ሰንጠረዥ መሠረታዊውን መልእክት ይወክል ነበር፤ እንዲሁም እንደ ዓላማ ለዓለም ፊት ከፍ ሊደረግ የነበረውን ያንኑ መልእክት ነበር።

The gathering a second time of the disciples by Christ began immediately at His descent, and the gathering of those in Exeter began during the period of the tarrying time. In the history of the rebellion of 1863, the gathering a second time began at least five years into the educational process that began when the light of the sanctuary was opened up in 1844. In 1848, Islam was then angering the nations. The second gathering is represented as a progressive work that is accomplished by the arrival of the ten days that preceded Pentecost, and also by the six days of the Exeter camp meeting, and should have been completed by 1856.

በክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን ለሁለተኛ ጊዜ መሰብሰቡ በመውረዱ ጊዜ ወዲያውኑ ተጀመረ፤ በኤክሴተርም ያሉት መሰብሰብ በመቆየት ዘመን ውስጥ ተጀመረ። በ1863 ዓመፅ ታሪክ ውስጥ፣ በ1844 የመቅደሱ ብርሃን በተገለጠ ጊዜ የተጀመረው የትምህርት ሂደት ከጀመረ ቢያንስ አምስት ዓመታት ከገባ በኋላ ለሁለተኛ ጊዜ መሰብሰቡ ተጀመረ። በ1848 እስልምና በዚያን ጊዜ አሕዛብን እያስቈጣ ነበር። ሁለተኛው መሰብሰብ ጴንጤቆስጤን የቀደሙት አሥሩ ቀናት በመድረሳቸው እንዲሁም በኤክሴተር የካምፕ ስብሰባው ስድስት ቀናት የሚፈጸም ቀስ በቀስ የሚሄድ ሥራ እንደሆነ ተመልክቶአል፤ እናም በ1856 ሊጠናቀቅ ይገባው ነበር።

The work of gathering His people a second time is the closing work of the third angel, and it is accomplished by Christ’s hand.

ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ የመሰብሰብ ሥራ የሦስተኛው መልአክ የመዝጊያ ሥራ ነው፣ እናም በክርስቶስ እጅ ይፈጸማል።

> And when the sabbath day was come, he began to teach in the synagogue: and many hearing him were astonished, saying, From whence hath this man these things? and what wisdom is this which is given unto him, that even such mighty works are wrought by his hands? Mark 6:2.

> ሰንበትም በደረሰ ጊዜ በምኵራብ ማስተማር ጀመረ፤ ብዙዎችም ሰምተው ተገረሙ እያሉ፦ ይህ ሰው እነዚህን ከወዴት አገኘ? ይህስ ለእርሱ የተሰጠው ምን ዓይነት ጥበብ ነው? እንዲህ ያሉ ኀይላትስ በእጁ እንዴት ይደረጋሉ? ማርቆስ 6፥2።

The scattering that occurs when the divine symbol descends initiates a testing process that ultimately manifests two classes of worshippers, and in so doing cleanses the temple.

በመለኮታዊው ምልክት ሲወርድ የሚከሰተው መበተን በመጨረሻ ሁለት ክፍሎች የአምላኪዎችን የሚገልጥ የፈተና ሂደት ይጀምራል፤ በዚህም ሂደት መቅደሱን ያነጻል።

> Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:12.

> መንፈሩ በእጁ አለ፤ አውድማውንም ፈጽሞ ያጠራል፥ ስንዴውንም ወደ ጎተራ ይሰበስባል፤ ገለባውን ግን በማይጠፋ እሳት ያቃጥላል። ማቴዎስ 3፥12።

In that period God’s people are to take the message from the angel’s hand and eat it.

በዚያ ዘመን የእግዚአብሔር ሕዝብ መልእክቱን ከመልአኩ እጅ ወስደው ሊበሉት ይገባቸዋል።

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth. Revelation 10:1, 2.

> እኔም ሌላ ብርቱ መልአክ በደመና ተለብሶ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ቀስተ ደመናም በራሱ ላይ ነበረ፥ ፊቱም እንደ ፀሐይ ነበረ፥ እግሮቹም እንደ እሳት ዓምዶች ነበሩ፤ በእጁም የተከፈተ ትንሽ መጽሐፍ ነበረው፤ ቀኝ እግሩንም በባሕር ላይ፥ ግራውንም በምድር ላይ አኖረ። ራእይ 10፥1-2።

At the arrival of the second angel on April 19, 1844, God’s people were scattered. They had been initially gathered with the fulfillment of the prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen on August 11, 1840, but the Lord had held His hand over a mistake in the reckoning of some of the figures on the chart.

በ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 19 ሁለተኛው መልአክ በደረሰ ጊዜ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ተበትኖ ነበር። መጀመሪያ ግን በ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር አሥራ አምስት ትንቢት በመፈጸሙ ተሰብስበው ነበር፤ ነገር ግን ጌታ በሰንጠረዡ ላይ ካሉት አንዳንድ ቁጥሮች ቆጠራ ውስጥ በተፈጠረ ስህተት ላይ እጁን አስጥሎ ቆይቶ ነበር።

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “የ1843 ሰንጠረዥ በጌታ እጅ እንደ ተመራ አይቻለሁ፣ እናም ሊቀየር እንደማይገባው፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደ ፈለገ እንደ ነበሩ፤ እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ላይ ነበረች እና ስህተትን ሸፍና አንድም ሰው እንዳያየው አደረገች፣ እስከ እጁ እስከ ተነሣች ድረስ።” Early Writings, 74.

The removal of His hand allowed Samuel Snow to identify the correct date for the vision that tarried.

እጁን ማንሳቱ ለሳሙኤል ስኖው የዘገየችውን ራእይ ትክክለኛ ቀን እንዲለይ አስችሎታል።

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> “ጌታቸው ለምን እንዳልመጣ መረዳት ያልቻሉ እነዚያ ታማኝ ነገር ግን ተስፋ የቆረጡ ሰዎች በጨለማ ውስጥ አልተተዉም። ዳግመኛም ትንቢታዊ ዘመናትን ለመመርመር ወደ መጽሐፍ ቅዱሳቸው ተመሩ። የጌታ እጅ ከቁጥሮቹ ላይ ተነሣ፣ ስህተቱም ተገለጠ። ትንቢታዊ ዘመናቱ እስከ 1844 እንደሚደርሱ አዩ፤ እነርሱም ትንቢታዊ ዘመናቱ በ1843 እንደሚያበቁ ለማሳየት ያቀረቡት ያው ማስረጃ፣ እነዚህ በ1844 እንደሚፈጸሙ እንደሚያረጋግጥ አዩ።” Early Writings, 237.

The history of the first and second angels contains a line of waymarks associated with Christ’s hand. When He descended on August 11, 1840 and April 19, 1844 He had a message in His hand. It was His hand that directed the production and publication of the 1843 chart in May of 1842. It was His hand that sealed up a mistake in the figures on the chart. After the scattering of that first disappointment, Jeremiah sat alone because of Christ’s hand. Then He removed His hand, and thus unsealed the message of the Midnight Cry. The act of stretching His hand out to gather His people a second time occurred from the first disappointment unto the Exeter camp meeting, as the disciples were ultimately gathered together at Jerusalem for ten days in advance of the outpouring of the Holy Spirit. At the arrival of the third angel on October 22, 1844 the Lord lifted up His hand.

የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ታሪክ ከክርስቶስ እጅ ጋር የተያያዙ የመንገድ ምልክቶችን የሚያካትት መስመር ይዟል። በ1840 ኦገስት 11 እና በ1844 ኤፕሪል 19 በወረደ ጊዜ በእጁ መልእክት ነበረው። በ1842 ሜይ ወር የ1843 ሰንጠረዥ እንዲዘጋጅና እንዲታተም የመራው እጁ ነበር። በሰንጠረዡ ላይ ባሉት ቁጥሮች ውስጥ ያለውን ስህተት ያተመው እጁ ነበር። ከዚያ የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ መበተን በኋላ፣ ኤርምያስ በክርስቶስ እጅ ምክንያት ብቻውን ተቀመጠ። ከዚያም እጁን አነሣ፥ እንዲሁም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ተፈታ። ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ለመሰብሰብ እጁን የዘረጋበት ተግባር፣ እንደ ደቀ መዛሙርቱ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ከመድረሱ አስቀድሞ ለአሥር ቀናት በኢየሩሳሌም በመጨረሻ እንደ ተሰበሰቡ ሁሉ፣ ከዚያ የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ ጀምሮ እስከ ኤክሴተር ካምፕ ስብሰባ ድረስ ተፈጸመ። ሦስተኛው መልአክ በ1844 ኦክቶበር 22 በደረሰ ጊዜ፣ ጌታ እጁን አነሣ።

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> በባሕርና በምድር ላይ ቆሞ ያየሁትም መልአክ እጁን ወደ ሰማይ አነሣ፤ ለዘላለም የሚኖረውንም፣ ሰማይንና በእርሱ ያሉትን ሁሉ፣ ምድርንና በእርሷ ያሉትን ሁሉ፣ ባሕርንና በእርሱ ያሉትን ሁሉ የፈጠረውን በእርሱ ምሎ፣ ዘመን ከእንግዲህ ወዲያ እንደማይኖር ተናገረ። ራእይ 10፥5, 6።

From the first gathering on August 11, 1840 until October 22, 1844 the history of the first and second angels is marked by Christ’s hand. On October 22, 1844 the third angel descended and the little Millerite flock was scattered by the Great Disappointment. On that date Christ lifted His hand to heaven and swore that time would be no longer.

ከ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 የመጀመሪያው ስብሰባ ጀምሮ እስከ 1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ድረስ፣ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ታሪክ በክርስቶስ እጅ ምልክት ተደርጎበታል። በ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ላይ ሦስተኛው መልአክ ወረደ፣ ትንሿም የሚለራውያን መንጋ በታላቁ ተስፋ መቁረጥ ተበተነች። በዚያ ቀን ክርስቶስ እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ ዘመን ከእንግዲህ በኋላ እንደማይኖር ማለ።

The second gathering in the history of 1844 until 1863, began with Christ lifting up His hand, while also holding a message to be eaten in His hand. Then in 1849, He stretched forth His hand a second time to gather His scattered people. Those people had been gathered at the message of the Midnight Cry, and scattered when the event predicted did not happen. At the Exeter camp meeting Christ gathered His flock and unified them upon the message, as He had done in the ten days that preceded Pentecost. The Philadelphian Millerites left the Exeter camp meeting and repeated Pentecost. In 1856, Christ was outside of the movement that had transitioned into Laodicea, for Christ stands outside of a Laodicean’s heart and knocks, seeking an entrance.

ሁለተኛው መሰብሰብ በ1844 እስከ 1863 ድረስ ባለው ታሪክ ውስጥ፣ ክርስቶስ እጁን ከፍ በማድረግ ጀመረ፤ በእጁም ደግሞ ሊበላ የሚገባ መልእክት ይዞ ነበር። ከዚያም በ1849፣ የተበተኑትን ሕዝቡን ለመሰብሰብ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ ዘረጋ። እነዚያ ሕዝቦች በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ተሰብስበው ነበር፣ ተተነበየውም ክስተት ሳይፈጸም ሲቀር ተበተኑ። በኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ ላይ ክርስቶስ መንጋውን ሰበሰበና በመልእክቱ ላይ አንድ አደረጋቸው፤ ይህንም እንደ ጴንጤቆስጤ በፊት ባሉት አሥር ቀናት እንዳደረገው አደረገ። የፊላዴልፍያ ሚለራውያን ከኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ ወጥተው ጴንጤቆስጤን ደገሙ። በ1856፣ ክርስቶስ ወደ ሎዶቅያ ከተሸጋገረው እንቅስቃሴ ውጭ ነበር፤ ምክንያቱም ክርስቶስ ከሎዶቅያዊው ልብ ውጭ ቆሞ በርን ያንኳኳልና መግቢያን ይፈልጋል።

> Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. Revelation 3:20.

> እነሆ፥ በደጅ ቆሜ እንኳኳለሁ፤ ማንም ድምፄን ሰምቶ ደጁን ቢከፍትልኝ፥ ወደ እርሱ እገባለሁ፣ ከእርሱም ጋር እራት እበላለሁ፣ እርሱም ከእኔ ጋር ይበላል። ራእይ 3፥20።

In 1856, Christ’s hand was knocking upon the Laodicean Millerite movement, but to no avail. In 1849, seven years earlier, He had begun to gather His people a second time, but doubt and uncertainty stopped the Philadelphian movement.

እ.ኤ.አ. በ1856 የክርስቶስ እጅ በላኦዲቅያውያን ሚለራውያን እንቅስቃሴ በር ላይ እያንኳኳ ነበር፣ ነገር ግን ከንቱ ሆነ። ከዚያ ሰባት ዓመት ቀደም ብሎ፣ በ1849፣ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ማሰባሰብ ጀምሮ ነበር፣ ነገር ግን ጥርጣሬና እርግጠኝነት ማጣት የፊላዴልፊያውያንን እንቅስቃሴ አስቆመ።

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “አድቨንቲስቶች ከ1844 ዓ.ም. ታላቁ ተስፋ መቁረጥ በኋላ በእምነታቸው ጸንተው ቢቆዩና በእግዚአብሔር በተከፈተው አመራር በአንድነት ቢቀጥሉ፣ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ተቀብለው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ለዓለም ቢያውጁት ኖሮ፣ የእግዚአብሔርን ማዳን ባዩ ነበር፤ ጌታም ከጥረታቸው ጋር በብርቱ ሥራ ተገልጦ ነበር፣ ሥራውም ተፈጽሞ ነበር፣ ክርስቶስም ሕዝቡን ወደ ዋጋቸው ለመቀበል እስከ አሁን በፊት መጥቶ ነበር። ነገር ግን ከዚያ ተስፋ መቁረጥ በኋላ በመጣው የጥርጣሬና የአለመረጋጋት ዘመን ውስጥ፣ ብዙዎቹ የአድቨንት አማኞች እምነታቸውን ተዉ.... እንዲሁም ሥራው ተዘገየ፣ ዓለሙም በጨለማ ውስጥ ተተወ። መላው የአድቨንቲስት አካል በእግዚአብሔር ትእዛዛትና በኢየሱስ እምነት ላይ በአንድነት ቢቆም ኖሮ፣ ታሪካችን ምን ያህል እጅግ የተለየ በሆነ ነበር!” Evangelism, 695.

On September 11, 2001 Christ gathered His last day people, who were thereafter scattered on July 18, 2020. On September 11, 2001 those who were gathered took the hidden book out of Christ’s hand and ate it. On July 18, 2020 they rejected the command represented by His uplifted hand, which identified that “time would be no longer.”

መስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ክርስቶስ የመጨረሻውን ዘመን ሕዝቡን ሰበሰበ፤ እነርሱም ከዚያ በኋላ ሐምሌ 18 ቀን 2020 ዓ.ም. ተበተኑ። መስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. የተሰበሰቡት በክርስቶስ እጅ ያለውን የተሰወረ መጽሐፍ ወስደው በሉት። ሐምሌ 18 ቀን 2020 ዓ.ም. “ጊዜ ከዚያ ወዲህ አይኖርም” ብሎ የሚያመለክተውን በተነሣ እጁ የተወከለውን ትእዛዝ እነርሱ አልተቀበሉትም።

The Philadelphian Millerites manifested no rebellion in their false prediction of 1843, for they acted upon all the light the Lord had revealed, but on July 18, 2020 the Laodiceans of the third angel’s movement rebelled against the light associated with His hand. After 1844, the Philadelphian movement of the first angel “in the period of doubt and uncertainty” “yielded their faith,” and became Laodiceans.

ፊላዴልፊያውያን ሚለራውያን በ1843 በሰጡት የሐሰት ትንቢታዊ ትንበያ ምንም ዓመፅ አላሳዩም፤ ምክንያቱም ጌታ የገለጠላቸውን ብርሃን ሁሉ መሠረት አድርገው ሠርተዋልና፤ ነገር ግን በጁላይ 18, 2020 የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ላኦዲቅያውያን ከእጁ ጋር ተያይዞ ባለው ብርሃን ላይ ዓመፁ። ከ1844 በኋላ የመጀመሪያው መልአክ ፊላዴልፊያዊ እንቅስቃሴ “በጥርጣሬና በእርግጠኝነት ማጣት ዘመን” ውስጥ “እምነታቸውን አሳልፈው ሰጡ” እና ላኦዲቅያውያን ሆኑ።

1856 represents that point of transition, typifying a point of transition for God’s people of the last days.

1856 የመሸጋገሪያ ነጥብን ይወክላል፤ ይህም ለእግዚአብሔር የመጨረሻዎቹ ዘመናት ሕዝብ የመሸጋገሪያ ነጥብን ይወስናል።

Somewhere in the seven years between 1849 and 1856 the Philadelphian Millerite movement resisted the Lord’s hand that was stretching out to gather His people a second time, and the promise was that He would do more then, than He did in the past.

በ1849 እና 1856 መካከል ባሉት ሰባት ዓመታት ውስጥ በአንድ ስፍራ፣ የፊላዴልፊያዊው ሚለራዊ እንቅስቃሴ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ለመሰብሰብ የተዘረጋችውን የጌታ እጅ ተቃወመ፤ ተስፋውም እርሱ በዚያን ጊዜ ከቀደመው ይልቅ የሚበልጥ ነገር እንደሚያደርግ ነበር።

> “September 23, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “መስከረም 23 ጌታ የሕዝቡን ቀሪ ወገን ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እንደ ዘረጋ አሳየኝ፤ እናም በዚህ የመሰብሰቢያ ዘመን ጥረቶች ሁለት እጥፍ ሊበረቱ እንደሚገባ አሳየኝ። በመበተን ዘመን እስራኤል ተመትቶ ተቀደደ፤ አሁን ግን በመሰብሰብ ዘመን እግዚአብሔር ሕዝቡን ይፈውሳል ያስራቸውማል። በመበተን ዘመን እውነትን ለማስፋፋት የተደረጉ ጥረቶች በጣም ትንሽ ውጤት ነበራቸው፤ እጅግ ትንሽ ወይም ምንም አላሳኩም። ነገር ግን በመሰብሰብ ዘመን፣ እግዚአብሔር ሕዝቡን ለመሰብሰብ እጁን በዘረጋ ጊዜ፣ እውነትን ለማስፋፋት የሚደረጉ ጥረቶች የታሰበላቸውን ውጤት ያፈራሉ። ሁሉም በሥራው አንድ ልብ ሊሆኑ እና ትጉሃን ሊሆኑ ይገባል። አሁን በመሰብሰብ ዘመን ራሳችንን ለመምራት ከመበተን ዘመን ምሳሌዎችን ማጣቀስ ለማንኛውም ሰው እፍረት እንደሆነ አየሁ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር አሁን ከዚያን ጊዜ የበለጠ ምንም ባያደርግልን፣ እስራኤል በፍጹም አይሰበሰብም ነበር። እውነት እንዲሰበክ እንደሚያስፈልግ ሁሉ፣ በጽሑፍ ወረቀት እንዲታተምም ያንኑ ያህል ያስፈልጋል።” Review and Herald, November 1, 1850.

Obviously, the Lord attempted to move His work forward in unity, but the unity had evidently broken down, and “in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith.” The Present Truth (later the Review and Herald) began to be published in 1849, and by 1851 the 1850 chart was available, but by 1856, the message of the “seven times” of Leviticus twenty-six was left unfinished. The message that was unsealed on October 22, 1844 occurred when the time prophecies of the twenty-three hundred years and the twenty-five hundred and twenty years concluded.

በግልጽ ሁኔታ፣ ጌታ ሥራውን በአንድነት ወደ ፊት ለማራመድ ሞክሮ ነበር፤ ነገር ግን ያ አንድነት በታየው ሁኔታ ፈርሶ ነበር፣ እናም “በተስፋ መቁረጡን ተከትሎ በመጣው የጥርጣሬና የእርግጠኝነት እጦት ዘመን ብዙ የአድቬንት አማኞች እምነታቸውን አሳልፈው ሰጡ።” The Present Truth (በኋላ Review and Herald) በ1849 መታተም ጀመረ፣ እና እስከ 1851 ድረስ የ1850 ሰንጠረዥ ተዘጋጅቶ ነበር፤ ነገር ግን እስከ 1856 ድረስ፣ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የ“ሰባት ዘመናት” መልእክት ሳይጠናቀቅ ቀረ። በጥቅምት 22, 1844 የተፈታው መልእክት የሆነው፣ የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታትና የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት የዘመን ትንቢቶች በተፈጸሙበት ጊዜ ነበር።

The Sabbath was the doctrine that shone above the other doctrines at that time, and for twelve years a testing process progressed until the last test arrived in 1856. That test was upon the Sabbath rest for the land, and it marked the end of a testing process that began with the Sabbath rest for men. The testing period bore the signature of Alpha and Omega. 1856 also represented an increase of knowledge upon the first foundational truth discovered by Miller, so it possessed the signature of Alpha and Omega at that level as well. The Sabbath truth being the sign of God’s sanctified people was represented as the sounding of the seventh trumpet, when the mystery of Christ in the believer, the hope of glory is fulfilled. The “seven times” was represented by the Jubilee trumpet that was to be sounded on the Day of Atonement.

ሰንበት በዚያን ዘመን ከሌሎቹ ትምህርቶች ሁሉ በላይ የበራው ትምህርት ነበር፣ እናም ለአሥራ ሁለት ዓመታት የፈተና ሂደት ተገፋፋ እስከ መጨረሻው ፈተና በ1856 እስኪደርስ ድረስ። ያ ፈተና በምድር የሰንበት ዕረፍት ላይ ነበር፣ እናም በሰዎች የሰንበት ዕረፍት የጀመረውን የፈተና ሂደት መጨረሻ አመለከተ። የፈተናው ዘመን የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ተሸክሞ ነበር። 1856 ደግሞ ሚለር በመጀመሪያ ያገኘው መሠረታዊ እውነት ላይ የእውቀት መጨመርን ወክሎ ነበር፤ ስለዚህም በዚያ ደረጃ ደግሞ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ነበረው። የሰንበት እውነት፣ የእግዚአብሔር የተቀደሱ ሕዝቦች ምልክት መሆኑ ሲታሰብ፣ በአማኙ ውስጥ ያለው የክርስቶስ ምሥጢር፣ የክብር ተስፋ ፍጻሜውን በሚያገኝበት ጊዜ እንደ ሰባተኛው መለከት መነፋት ተወክሎ ነበር። “ሰባት ዘመናት” ደግሞ በስርየት ቀን ሊነፋ በነበረው የኢዮቤልዩ መለከት ተወክሎ ነበር።

The seven years from 1856 unto 1863 represented the ten days in Jerusalem for the disciples, and the six days of the Exeter camp meeting for the Philadelphian Millerites, but, sadly, the period became the illustration of those who refuse to follow the Lord as He leads them through the transition period. The history of the first and second angels, which is the historical period of the seven thunders, identifies the Lord stretching His hand to gather His people a second time from April 19, 1844, and it illustrates an obedient response as the wise followed Christ into the Most Holy Place.

ከ1856 እስከ 1863 ድረስ ያሉት ሰባቱ ዓመታት ለደቀ መዛሙርቱ በኢየሩሳሌም ያሉትን አሥር ቀናት፣ እንዲሁም ለፊላዴልፊያውያን ሚለራውያን የኤክሰተር የሰፈር ስብሰባውን ስድስት ቀናት ይወክሉ ነበር፤ ነገር ግን በሐዘን የተሞላ ሁኔታ፣ ይህ ዘመን ጌታ በሽግግር ዘመኑ ሲመራቸው እርሱን ለመከተል የሚናቁ ሰዎች ምሳሌ ሆነ። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ታሪክ፣ እርሱም የሰባቱ ነጐድጓዶች ታሪካዊ ዘመን ሲሆን፣ ጌታ ከApril 19, 1844 ጀምሮ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ለመሰብሰብ እጁን እንደ ዘረጋ ይገልጣል፤ እንዲሁም ጥበበኞች ክርስቶስን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ሲከተሉ ያሳዩትን ታዛዥ ምላሽ ያብራራል።

The history of the first Kadesh, which is the history of the third angel from 1844 unto 1863 identifies the Lord again stretching His hand to gather His people a second time, but in that history, rebellion is manifested. Now, for the third time, ever since July 2023, the Lord is again stretching forth His hand to gather His people a second time, and they will fulfill the second Kadesh as obedient Philadelphians, for the signature of truth identifies the three times as the beginning and ending representing obedient Philadelphians, and the middle example being disobedient Laodiceans.

የመጀመሪያው ቃዴስ ታሪክ፣ ማለትም ከ1844 እስከ 1863 ድረስ የሦስተኛው መልአክ ታሪክ፣ ጌታ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ለመሰብሰብ እጁን እንደገና እየዘረጋ መሆኑን ይለይታል፤ ነገር ግን በዚያ ታሪክ ውስጥ ዓመፅ ተገለጠ። አሁንም፣ ለሦስተኛ ጊዜ፣ ከጁላይ 2023 ጀምሮ፣ ጌታ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ለመሰብሰብ እጁን እንደገና እየዘረጋ ነው፤ እነርሱም ሁለተኛውን ቃዴስ እንደታዛዥ ፊላዴልፍያውያን ይፈጽማሉ፤ ምክንያቱም የእውነት ፊርማ እነዚህን ሦስቱን ጊዜያት መጀመሪያውና መጨረሻው ታዛዥ ፊላዴልፍያውያንን እንደሚወክሉ ሲሆን፣ የመካከሉ ምሳሌ ግን የማይታዘዙ ሎዶቅያውያን መሆኑን ይለይታል።

We will continue this study in the next article.

ይህንን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “Will the churches heed the Laodicean message? Will they repent, or will they, notwithstanding that the most solemn message of truth—the third angel’s message—is being proclaimed to the world, go on in sin? This is the last message of mercy, the last warning to a fallen world. If the church of God becomes lukewarm, it does not stand in favor with God any more than do the churches that are represented as having fallen and become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and the cage of every unclean and hateful bird. Those who have had opportunities to hear and receive the truth and who have united with the Seventh-day Adventist church, calling themselves the commandment-keeping people of God, and yet possess no more vitality and consecration to God than do the nominal churches, will receive of the plagues of God just as verily as the churches who oppose the law of God. Only those that are sanctified through the truth will compose the royal family in the heavenly mansions Christ has gone to prepare for those that love Him and keep His commandments.

> “ቤተ ክርስቲያናቱ የሎዶቅያን መልእክት ይሰሙ ይሆን? ንስሐ ይገባሉን? ወይስ በዓለም ላይ እጅግ ጽኑ የሆነው የእውነት መልእክት—የሦስተኛው መልአክ መልእክት—እየተሰበከ ሳለ፣ ኃጢአት ውስጥ መቀጠላቸውን ይመርጣሉን? ይህ የምሕረት የመጨረሻው መልእክት ነው፤ ለወደቀች ዓለም የመጨረሻው ማስጠንቀቂያ ነው። የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ለስላሳ ብትሆን፣ እንደ ወደቁና የአጋንንት ማደሪያ፣ የክፉ መንፈስ ሁሉ መጠጊያ፣ የርኩስና የተጠላ ወፍም ሁሉ ጎጆ እንደ ሆኑ ከተገለጹት ቤተ ክርስቲያናት የተሻለ ሞገስ በእግዚአብሔር ፊት አታገኝም። እውነትን የመስማትና የመቀበል እድሎች ያገኙ፣ ከሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ጋር የተባበሩ፣ ራሳቸውንም የእግዚአብሔር ትእዛዛት ጠባቂ ሕዝብ ብለው የሚጠሩ፣ ነገር ግን ከስም ብቻ ክርስቲያናት ይልቅ ለእግዚአብሔር የሕይወት ኃይልና የመቀደስ መንፈስ የሌላቸው ሰዎች፣ ሕጉን የእግዚአብሔር የሚቃወሙት ቤተ ክርስቲያናት እንደሚቀበሉት በእርግጥ እነርሱም ከእግዚአብሔር መቅሰፍቶች ይቀበላሉ። በእውነት የተቀደሱ ብቻ ክርስቶስ ለሚወዱትና ትእዛዛቱን ለሚጠብቁት ለማዘጋጀት ወደ ሄደባቸው በሰማያዊ መኖሪያዎች ውስጥ የንጉሣዊውን ቤተሰብ ያቆማሉ።”

> “‘He that saith, I know him, and keepeth not His commandments, is a liar, and the truth is not in him’ [1 John 2:4]. This includes all who claim to have a knowledge of God, and to keep His commandments, but who do not manifest this by good works. They will receive according to their deeds. ‘Whosoever abideth in Him sinneth not: whosoever sinneth hath not seen Him, neither known Him’ [1 John 3:6]. This is addressed to all church members, including the members of the Seventh-day Adventist churches. ‘Little children, let no man deceive you: he that doeth righteousness is righteous, even as He is righteous. He that committeth sin is of the devil; for the devil sinneth from the beginning. For this purpose the Son of God was manifested, that He might destroy the works of the devil. Whosoever is born of God doth not commit sin; for His seed remaineth in him: and he cannot sin, because he is born of God. In this the children of God are manifest, and the children of the devil: whosoever doeth not righteousness is not of God, neither he that loveth not his brother’ [1 John 3:7–10].

> “‘እርሱን አውቃለሁ የሚል፣ ትእዛዛቱንም የማይጠብቅ፣ ሐሰተኛ ነው፣ እውነትም በእርሱ ውስጥ የለም’ [1 ዮሐንስ 2:4]። ይህ እግዚአብሔርን እናውቃለን የሚሉና ትእዛዛቱንም እንጠብቃለን የሚሉ፣ ነገር ግን ይህን በመልካም ሥራ የማያሳዩ ሁሉን ያካትታል። እነርሱ እንደ ሥራቸው ይቀበላሉ። ‘በእርሱ የሚኖር ሁሉ ኃጢአት አያደርግም፤ ኃጢአትን የሚያደርግ ሁሉ እርሱን አላየውም አላወቀውምም’ [1 ዮሐንስ 3:6]። ይህ ለሁሉም የቤተ ክርስቲያን አባላት፣ የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያናት አባላትንም ጨምሮ፣ የተነገረ ነው። ‘ልጆች ሆይ፣ ማንም አያስታችሁ፤ ጽድቅን የሚያደርግ እርሱ ጻድቅ ነው፥ እርሱ ጻድቅ እንደ ሆነ። ኃጢአትን የሚያደርግ ግን ከዲያብሎስ ነው፤ ዲያብሎስ ከመጀመሪያ ጀምሮ ኃጢአትን ያደርጋልና። የእግዚአብሔር ልጅ የተገለጠው ስለዚህ ነው፥ የዲያብሎስን ሥራ ያፈርስ ዘንድ። ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም፤ ዘሩ በእርሱ ውስጥ ይኖራልና፤ ከእግዚአብሔርም ተወልዶአልና ኃጢአትን ሊያደርግ አይችልም። በዚህ የእግዚአብሔር ልጆችና የዲያብሎስ ልጆች ይገለጣሉ፤ ጽድቅን የማያደርግ ሁሉ ከእግዚአብሔር አይደለም፥ ወንድሙንም የማይወድ እንዲሁ ነው’ [1 ዮሐንስ 3:7–10]።”

> “All who claim to be Sabbath-keeping Adventists, and yet continue in sin, are liars in God’s sight. Their sinful course is counterworking the work of God. They are leading others into sin. The word comes from God to every member of our churches, ‘And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed. Follow peace with all men, and holiness, without which no man shall see the Lord: looking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble you, and thereby many be defiled; Lest there be any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright. For ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected; for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears’ [Hebrews 12:13–17].

> “ሰንበትን የሚጠብቁ አድቬንቲስቶች ነን የሚሉ ሁሉ፣ ነገር ግን በኃጢአት ውስጥ መጓዛቸውን የሚቀጥሉ፣ በእግዚአብሔር ፊት ሐሰተኞች ናቸው። ኃጢአተኛ መንገዳቸው የእግዚአብሔርን ሥራ ይቃወማል። ሌሎችንም ወደ ኃጢአት እየመሩ ነው። ለእያንዳንዱ የቤተ ክርስቲያኖቻችን አባል ከእግዚአብሔር የሚመጣው ቃል እንዲህ ይላል፤ ‘አንካሳው ከመንገድ እንዳይወጣ ይልቁንም እንዲፈወስ፣ ለእግራችሁ ቀጥተኛ መንገድ አድርጉ። ከሰዎች ሁሉ ጋር ሰላምን፣ ያለዚያም ማንም ጌታን የማያይበትን ቅድስናን ተከተሉ፤ ማንም ከእግዚአብሔር ጸጋ እንዳይጎድል በትጋት ተጠንቀቁ፤ የመራራነት ሥር በቅሎ እናንተን እንዳያስጨንቅ፣ በእርሱም ብዙዎች እንዳይረክሱ፤ ለአንዲት የምግብ ቅንጣት ብኩርናውን እንደሸጠ እንደ ዔሳው ያለ ዝሙተኛ ወይም ቅድስናን የሚያቃልል ሰው እንዳይኖር። ከዚያ በኋላ በረከቱን ሊወርስ በፈለገ ጊዜ እንደተጣለ፣ ለንስሐ ስፍራ እንዳላገኘ፣ ምንም እንኳ በእንባ አጥብቆ ቢፈልገው ታውቃላችሁ’ [ዕብራውያን 12:13–17]።”

> “This is applicable to many who claim to believe the truth. Rather than give up their lustful practices, they venture on in a wrong line of education under Satan’s deceiving sophistry. Sin is not discerned as sinful. Their very consciences are defiled, their hearts are corrupted, even the thoughts are continually corrupt. Satan uses them as decoys to lure souls to unclean practices which defile the whole being. ‘He that despised Moses’ law [which was the law of God] died without mercy under two or three witnesses: Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace? For we know Him that hath said, Vengeance belongeth unto Me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge His people. It is a fearful thing to fall into the hands of the living God’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.

> “ይህ እውነትን እንደሚያምኑ ለሚናገሩ ብዙዎች ይመለከታል። የሥጋዊ ምኞታቸውን ልማዶች ከመተው ይልቅ፣ በሰይጣን አታላይ ሶፊስጥሪ ሥር በትምህርት የተሳሳተ መንገድ ላይ ይደፍራሉ። ኃጢአት እንደ ኃጢአት አይታወቅም። ሕሊናቸው ራሱ ረክሶአል፣ ልባቸው ተበላሽቶአል፣ እንኳን አሳባቸውም ዘወትር የተበላሸ ነው። ሰይጣን መላውን ማንነት የሚያረክሱ ወደ ርኩስ ልማዶች ነፍሳትን ለመሳብ እነርሱን እንደ ማታለያ ይጠቀምባቸዋል። ‘የሙሴን ሕግ [እርሱም የእግዚአብሔር ሕግ ነበር] የናቀ ሰው በሁለት ወይም በሦስት ምስክሮች ሳይራራለት ይሞታል፤ እንግዲህ የእግዚአብሔርን ልጅ በእግሩ የረገጠ፣ የተቀደሰበትንም የቃል ኪዳኑን ደም እንደ ርኩስ ነገር የቈጠረ፣ የጸጋንም መንፈስ ያዋረደ ሰው እንዴት የሚበልጥ ቅጣት እንዲገባው ይቈጠራል ብላችሁ ታስባላችሁ? የሚል፣ በቀል የእኔ ነው፣ እኔ እከፍላለሁ ያለውን ጌታ እናውቃለንና። ደግሞም፣ ጌታ ሕዝቡን ይፈርዳል። በሕያው እግዚአብሔር እጅ መውደቅ የሚያስፈራ ነው’ [ዕብራውያን 10:28–31]።” Manuscript Releases, ቅጽ 19, 176, 177.

Back to Articles