Article

# The Book of Daniel - Number Twenty

መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሀያ

Daniel and the Revelation: Unveiling the Prophetic Tapestry of Kingdoms Rise and Fall

ዳንኤልና ራእይ፡ የመንግሥታት መነሣትና መውደቅ የሚገልጥ የትንቢት ሽመና

Author

Jeff Pippenger

Published

December 15, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Sister White often identifies that the prophetic lessons that are needed to be understood are portrayed with the rise and fall of kingdoms.

እህት ዋይት ብዙ ጊዜ ሊገባ የሚገባው የትንቢት ትምህርት በመንግሥታት መነሣትና መውደቅ እንደሚገለጥ ትጠቁማለች።

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> “በዳንኤልና በራእይ መጻሕፍት ውስጥ እንደ ተገለጸው ከአሕዛብ መነሳትና መውደቅ ጀምሮ፣ ብቻውን የውጭና የዓለማዊ ክብር ምንኛ ከንቱ እንደሆነ ልንማር ይገባናል። ባቢሎን፣ ከኃይሏና ከግርማዋ ሁሉ ጋር፣ ዓለማችን ከዚያ ወዲህ ያላየችው ዓይነት የነበረውን ኃይልና ግርማ፣ ለዚያን ዘመን ሕዝብ እጅግ የጸናና የሚኖር የሚመስለውን፣ ምንኛ ፈጽሞ እንደ ጠፋች! “እንደ ሣር አበባ” ጠፍታለች። ያዕቆብ 1፥10። እንዲሁም የሜዶንና የፋርስ መንግሥት፣ እንዲሁም የግሪክና የሮም መንግሥታት ጠፉ። እግዚአብሔርን መሠረቱ ያላደረገ ሁሉ እንዲሁ ይጠፋል። ከእርሱ ዓላማ ጋር የተቆራኘና ባሕርዩን የሚገልጥ ብቻ ሊኖር ይችላል። መርሆቹ ዓለማችን የምታውቃቸው ብቸኛዎቹ የማይናወጡ ነገሮች ናቸው።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 548።

The “rise and fall” of the kingdoms that are represented in the books of Daniel and Revelation are the focal point of a correct approach to the study of prophecy. The fall of Babylon is typified by the fall of Nimrod’s Babel in Genesis eleven. Then in Daniel chapter five, Babylon falls again. The papacy’s history of its rise to power in the year 538, and its subsequent fall in 1798, also typifies the final fall of Babylon, for the papal power is prophetically spiritual Babylon. The papacy fell in 1798, and Revelation chapter eighteen outlines its final fall. In Daniel chapter eleven, and verse forty-five, the papacy, represented there as the king of the north, comes to its end with none to help. This takes place when probation closes, for verses forty-five of chapter eleven, and verse one of chapter twelve, represent the same history.

በዳንኤልና በራእይ መጻሕፍት የተወከሉት የመንግሥታት “መነሣትና መውደቅ” ትንቢትን ለማጥናት የትክክለኛ አቀራረብ ዋና ትኩረት ነው። የባቢሎን ውድቀት በዘፍጥረት ምዕራፍ አሥራ አንድ ያለው የናምሩድ ባቤል ውድቀት ዓይነት ሆኖ ተቀርጿል። ከዚያም በዳንኤል ምዕራፍ አምስት ባቢሎን እንደገና ትወድቃለች። በ538 ዓ.ም. ወደ ሥልጣን የተነሣችበትና በ1798 የተከተለው ውድቀቷ ያለው የጵጵስና ታሪክ ደግሞ የባቢሎንን የመጨረሻ ውድቀት ይወክላል፥ ምክንያቱም የጵጵስና ኃይል በትንቢት መንፈሳዊ ባቢሎን ነውና። ጵጵስና በ1798 ወደቀች፥ እና ራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት የመጨረሻ ውድቀቷን ይዘረዝራል። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አምስት ውስጥ፥ በዚያ የሰሜን ንጉሥ ተብሎ የተወከለው ጵጵስና የሚረዳው ማንም ሳይኖር ወደ ፍጻሜው ይመጣል። ይህም የምሕረት ጊዜ ሲዘጋ ይፈጸማል፥ ምክንያቱም የምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አምስትና የምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አንድ አንድና ተመሳሳይ ታሪክ ይወክላሉ።

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> በባሕሮችም መካከል በክቡር ቅዱስ ተራራ ላይ የመንግሥቱን ድንኳኖች ይተክላል፤ ነገር ግን ወደ ፍጻሜው ይመጣል፥ የሚረዳውም ማንም አይኖርም። በዚያም ዘመን ስለ ሕዝብህ ልጆች የሚቆም ታላቁ አለቃ ሚካኤል ይነሣል፤ ሕዝብ ከሆነ ጀምሮ እስከዚያ ዘመን ድረስ እንደ እርሱ ያልሆነ የጭንቀት ዘመን ይሆናል፤ በዚያም ዘመን በመጽሐፉ ውስጥ ተጽፎ የሚገኝ ሁሉ ከሕዝብህ ይድናል። ዳንኤል 11፥45፣ 12፥1።

The message of the second angel is structured upon the fact that Babylon has fallen twice. Literal Babylon, represented by Nimrod and Belshazzar fell twice, and spiritual Babylon fell in 1798, and does so again, when human probation closes.

የሁለተኛው መልአክ መልእክት ባቢሎን ሁለት ጊዜ በወደቀችበት እውነታ ላይ የተመሠረተ ነው። በንምሩድ እና በቤልሻጽር የተወከለችው ትክክለኛይቱ ባቢሎን ሁለት ጊዜ ወደቀች፤ መንፈሳዊቱም ባቢሎን በ1798 ወደቀች፣ እንዲሁም የሰው ሙከራ ዘመን በሚዘጋበት ጊዜ እንደገና ትወድቃለች።

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> ሌላም መልአክ ተከተለ እንዲህ ሲል፦ ባቢሎን ወድቃለች፥ ያች ታላቂቱ ከተማ ወድቃለች፤ ምክንያቱም በዝሙቷ ቍጣ ወይን አሕዛብን ሁሉ አጠጣች። ራእይ 14፥8።

The repetition of the fall of Babylon in the second angel provides the prophetic justification for identifying the doubling of words and phrases within the Scriptures as a symbol of the combined messages of the second angel and the Midnight Cry. It also upholds the principle identified by Sister White, concerning the study of prophecy being based upon the rise and fall of the kingdoms represented in the books of Daniel and Revelation. It illustrates the concept that to understand the fall of Babylon, the student of prophecy must bring together all of Babylon’s falls, “line upon line,” to establish the correct prophetic message of the final fall of Babylon.

በሁለተኛው መልአክ ውስጥ የባቢሎን ውድቀት መደጋገሙ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የቃላትና የሐረጎች መደበደብ የሁለተኛው መልአክ መልእክትና የእኩለ ሌሊት ጩኸት የተቀናጀ መልእክት ምልክት መሆኑን ለመለየት ትንቢታዊ መሠረት ይሰጣል። እንዲሁም፣ እህት ዋይት የገለጸችውን መርህ—የትንቢት ጥናት በዳንኤልና በራእይ መጻሕፍት ውስጥ ተወክለው በቀረቡት መንግሥታት መነሣትና መውደቅ ላይ መመሥረት እንዳለበት—ያጸናል። ይህም የባቢሎንን ውድቀት ለመረዳት፣ የትንቢት ተማሪው የባቢሎንን ውድቀቶች ሁሉ “መስመር በመስመር” አንድ ላይ ማሰባሰብ እንዳለበት፣ በዚህም የባቢሎን የመጨረሻ ውድቀት ትክክለኛውን ትንቢታዊ መልእክት ለማቋቋም እንደሚገባ ያሳያል።

Babylon falling twice in the message of the second angel, is based upon the prophetic rule which identifies that truth is established upon the testimony of two witnesses. The doubling of Babylon’s fall within the message, represents the prophetic methodology that is identified in the Bible as the latter rain. That sacred methodology, which is the latter rain, is the application of bringing various lines of prophecy together “line upon line.” When employed by the student of prophecy, the methodology establishes the “message” of the latter rain. The latter rain message that is established through the application of the sacred methodology, is thereafter proclaimed in the combined prophetic histories of the second angel and the Midnight Cry. This was true in the history of the movement of the first angel, and it is true today, in the history of the movement of the third angel.

በሁለተኛው መልአክ መልእክት ውስጥ ባቢሎን ሁለት ጊዜ መውደቋ፣ እውነት በሁለት ምስክሮች ምስክርነት እንደሚጸና የሚለውን ትንቢታዊ መመሪያ ላይ የተመሠረተ ነው። በመልእክቱ ውስጥ የባቢሎን ውድቀት መደገሙ፣ መጽሐፍ ቅዱስ እንደ “የኋለኛው ዝናብ” የሚገልጠውን ትንቢታዊ ዘዴ ይወክላል። ያ ቅዱስ ዘዴ፣ ይኸውም የኋለኛው ዝናብ፣ የተለያዩ የትንቢት መስመሮችን “መስመር በመስመር” በማምጣት የሚተገበር ሥርዓት ነው። በትንቢት ተማሪ ሲጠቀምበት፣ ይህ ዘዴ የኋለኛው ዝናብን “መልእክት” ያጸናል። በዚህ ቅዱስ ዘዴ አተገባበር የሚጸናው የኋለኛው ዝናብ መልእክት፣ ከዚያ በኋላ በሁለተኛው መልአክና በእኩለ ሌሊት ጩኸት የተዋሃዱ ትንቢታዊ ታሪኮች ውስጥ ይታወጃል። ይህ በመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ታሪክ እውነት ነበር፣ ዛሬም በሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ታሪክ እውነት ነው።

Chapters four and five of the book of Daniel, represent the line of history which covers the rise and beginning of Babylon, represented by Nebuchadnezzar in chapter four, and then the fall and ending of Babylon, represented by Belshazzar in chapter five. Together they produce one prophetic line. The prophetic line produced by those two chapters is to be laid over the top of Daniel chapters one through three, in order to establish the latter rain message.

በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያሉት አራተኛና አምስተኛ ምዕራፎች፣ በአራተኛው ምዕራፍ በናቡከደነፆር የተወከለውን የባቢሎን መነሣትና መጀመሪያ፣ እና በአምስተኛው ምዕራፍ በብልሻጽር የተወከለውን የባቢሎን ውድቀትና ፍጻሜ የሚሸፍን የታሪክ መስመርን ይወክላሉ። እነዚህ ሁለቱ በአንድነት አንድ ትንቢታዊ መስመር ይፈጥራሉ። በእነዚህ ሁለት ምዕራፎች የተፈጠረው ትንቢታዊ መስመር፣ የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ለማጽናት፣ በዳንኤል አንደኛ እስከ ሦስተኛ ምዕራፎች ላይ እንዲተኛ ይገባል።

The two chapters present the fall and rising again of Nebuchadnezzar and the fall and destruction of Belshazzar, and therefore present the fall of Babylon in the beginning and ending of the line. The line of prophecy created by the two chapters is structured upon Babylon falling, rising, and then falling again. That fact alone identifies that those two chapters represent the message of the second angel. The two chapters represent the history of the earth beast of Revelation thirteen, and in that history the message of the second angel and Midnight Cry is twice proclaimed.

ሁለቱ ምዕራፎች የናቡከደነፆርን ውድቀትና እንደገና መነሣት፣ እንዲሁም የብልሻጽርን ውድቀትና ጥፋት ያቀርባሉ፤ ስለዚህም በመስመሩ መጀመሪያና መጨረሻ የባቢሎንን ውድቀት ያቀርባሉ። በሁለቱ ምዕራፎች የተፈጠረው የትንቢት መስመር ባቢሎን በመውደቅ፣ በመነሣት፣ ከዚያም እንደገና በመውደቅ ላይ የተዋቀረ ነው። ያ እውነታ ብቻውን እነዚህ ሁለት ምዕራፎች የሁለተኛውን መልአክ መልእክት እንደሚወክሉ ያሳያል። እነዚህ ሁለት ምዕራፎች የራእይ አሥራ ሦስት የምድር አውሬ ታሪክን ይወክላሉ፤ በዚያም ታሪክ ውስጥ የሁለተኛው መልአክ መልእክትና የእኩለ ሌሊት ጩኸት ሁለት ጊዜ ይታወጃሉ።

Therefore, before we begin our consideration of chapters four and five of Daniel, we will identify the sacred methodology which is the latter rain, and then by employing that methodology we will identify the message of the latter rain.

ስለዚህ፣ የዳንኤል አራተኛና አምስተኛ ምዕራፎችን መመርመራችንን ከጀመርን በፊት፣ የኋለኛው ዝናብ የሆነውን ቅዱስ ዘዴ እንለይ፤ ከዚያም ያንን ዘዴ በመጠቀም የኋለኛውን ዝናብ መልእክት እንለይ።

A significant waymark of the history of the first and second angel was the methodology represented by William Miller’s rules of prophetic interpretation. Those rules were used by men to identify the message of the Midnight Cry, and that message was the latter rain message for that history. A significant waymark of the history of the third angel is the methodology represented as “Prophetic Keys”. Those rules are to be used in conjunction with the rules of William Miller to identify the message of the Midnight Cry in our current history, and the message that is now being established by those rules is the latter rain message of the last days. Miller’s rules represent the early rain in the prophetic history of the earth beast, and those rules combined with the “Prophetic Keys” represent the latter rain in the prophetic history of the earth beast.

በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ ታሪክ ውስጥ አንድ አስፈላጊ የመንገድ ምልክት፣ በዊልያም ሚለር የትንቢታዊ ትርጓሜ ሕጎች የተወከለው የሥርዓት ዘዴ ነበር። እነዚያ ሕጎች በሰዎች የ“እኩለ ሌሊት ጩኸት”ን መልእክት ለመለየት ተጠቀሙባቸው፤ ያም መልእክት ለዚያ ታሪክ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነበር። በሦስተኛው መልአክ ታሪክ ውስጥ አንድ አስፈላጊ የመንገድ ምልክት፣ “ትንቢታዊ ቁልፎች” ተብሎ የተወከለው የሥርዓት ዘዴ ነው። እነዚያ ሕጎች በአሁኑ ታሪካችን ውስጥ የ“እኩለ ሌሊት ጩኸት”ን መልእክት ለመለየት ከዊልያም ሚለር ሕጎች ጋር በአንድነት ሊጠቀሙባቸው ይገባል፤ እናም አሁን በእነዚያ ሕጎች እየተመሠረተ ያለው መልእክት የመጨረሻዎቹ ዘመናት የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው። የሚለር ሕጎች በምድር አውሬው ትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ የቀደመውን ዝናብ ይወክላሉ፤ እነዚያ ሕጎች ከ“ትንቢታዊ ቁልፎች” ጋር ተዋህደው ግን በምድር አውሬው ትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ የኋለኛውን ዝናብ ይወክላሉ።

The latter rain is the methodology employed to produce the message. There are those who are deceived because they seek for the latter rain experience, without first seeking the message that produces the experience. The Pentecostal churches of Christianity are a clear example of that deception. That same type of misguided direction is available to those who do seek for the latter rain message, but refuse to seek for the methodology that identifies and establishes the latter rain message. Without the correct methodology, the correct message cannot be identified. Without the correct message, the correct experience is an impossibility.

የኋለኛው ዝናብ መልእክቱን ለማፍራት የሚጠቀምበት ሥርዓተ-ዘዴ ነው። በመጀመሪያ ያን ልምምድ የሚያፈራውን መልእክት ሳይፈልጉ የኋለኛውን ዝናብ ልምምድ ስለሚፈልጉ የተታለሉ አሉ። የክርስትና ጴንጤቆስጤ ቤተ ክርስቲያናት የዚያ ማታለያ ግልጽ ምሳሌ ናቸው። ያ ዓይነቱ የተሳሳተ አቅጣጫ፣ የኋለኛውን ዝናብ መልእክት የሚፈልጉ ቢሆኑም፣ የኋለኛውን ዝናብ መልእክት የሚለይና የሚያቆም ሥርዓተ-ዘዴ መፈለግን ለሚክዱ ሰዎችም ይገኛል። ትክክለኛው ሥርዓተ-ዘዴ ከሌለ፣ ትክክለኛው መልእክት ሊለይ አይችልም። ትክክለኛው መልእክት ከሌለ፣ ትክክለኛው ልምምድ ፈጽሞ የማይቻል ነው።

The significance of this biblical fact goes unrecognized by most, for they have never considered the possibility that there is one right way to study the Bible, and that there are many wrong ways to study the Bible. The wrong way to study the Bible, that is by far the most often chosen, is to trust other men’s opinions of what the Bible teaches. It is such a common issue with men, that every church organizes a system to address this falsely perceived need of their flocks. That false need, produces the false work of establishing a system of leaders who are identified as the spiritual experts of biblical understanding that will correctly direct the understanding of the untrained flock. The Bible does identify a very organized system for the structure of a church, which includes elders, prophets and teachers, but the Bible never endorses the corruption of church organization that produces a system of leaders who have been ordained to identify what is or what isn’t truth, and thereafter, who is and who isn’t a heretic.

የዚህ መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነታ አስፈላጊነት ለአብዛኞቹ ሰዎች ያልታወቀ ነው፤ ምክንያቱም መጽሐፍ ቅዱስን ለማጥናት አንድ ትክክለኛ መንገድ እንዳለ እና መጽሐፍ ቅዱስን ለማጥናት ብዙ የተሳሳቱ መንገዶች እንዳሉ ያስቡበት አልነበራቸውምና። መጽሐፍ ቅዱስን የማጥናት የተሳሳተው መንገድ፣ ከሁሉ ይልቅ እጅግ በብዛት የሚመረጠው ማለትም፣ መጽሐፍ ቅዱስ ምን እንደሚያስተምር በሌሎች ሰዎች አስተያየት ላይ መታመን ነው። ይህ በሰዎች ዘንድ እጅግ የተለመደ ጉዳይ ስለሆነ፣ እያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን የመንጋው ይህን በሐሰት የታሰበ ፍላጎት ለመፍታት ሥርዓት ያቋቁማል። ያ የሐሰት ፍላጎት፣ በመጽሐፍ ቅዱስ መረዳት ረገድ መንፈሳዊ ባለሙያዎች ተብለው የሚለዩ መሪዎችን ለመመስረት የሚያመራ የሐሰት ሥራ ያመነጫል፤ እነርሱም ያልሠለጠነውን መንጋ በትክክል እንዲመሩ የተቋቋሙ ናቸው። መጽሐፍ ቅዱስ በእርግጥ ለቤተ ክርስቲያን አወቃቀር እጅግ የተደራጀ ሥርዓት እንዳለ ይገልጣል፤ ይህም ሽማግሌዎችን፣ ነቢያትን እና መምህራንን ያካትታል፤ ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ እውነት ምን እንደሆነ ወይም ምን እንዳልሆነ እና ከዚያም በኋላ ማን መናፍቅ እንደሆነ ወይም እንዳልሆነ ለመለየት የተሾሙ መሪዎችን የሚያፈራ የቤተ ክርስቲያን አደረጃጀት ሙስናን ፈጽሞ አይደግፍም።

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> ለእውነት ቃል ትክክለኛ ክፍል በመስጠት፥ ለእግዚአብሔር የተቀበልክ መሆንህን ለማሳየት ትጋ፤ እፍረት የማያስፈልገው ሠራተኛ ሆነህ። 2 ጢሞቴዎስ 2፥15።

A church leader is to exhort, rebuke, teach and guard against false doctrines and those who promote the false doctrines, but we are each to “study to show” ourselves “approved unto God,” by “rightly dividing the word of truth.” In doing so, we must know the methodology that the Bible identifies as the correct way to rightly divide the word of truth. The book of Isaiah sets forth these issues in the context of the latter rain, so it is there that we will begin.

መሪ ቤተ ክርስቲያን ማበረታታት፣ መገሠጽ፣ ማስተማር፣ እንዲሁም ከሐሰተኛ ትምህርቶችና እነዚያን ሐሰተኛ ትምህርቶች ከሚያስፋፉ ሰዎች መጠበቅ ይገባዋል፤ ነገር ግን እያንዳንዳችን “ለእግዚአብሔር የተቀበለ” ሆነን ራሳችንን “ለማሳየት” በ“የእውነትን ቃል በትክክል በመከፋፈል” ማጥናት ይገባናል። ይህን ስናደርግም፣ መጽሐፍ ቅዱስ የእውነትን ቃል በትክክል ለመከፋፈል ትክክለኛው መንገድ መሆኑን የሚገልጠውን ሥነ-ዘዴ ማወቅ ይገባናል። መጽሐፈ ኢሳይያስ እነዚህን ጉዳዮች በኋለኛው ዝናብ አውድ ውስጥ ያቀርባል፤ ስለዚህ መጀመሪያችንን ከዚያ እናደርጋለን።

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:1–13.

> በዚያ ቀን እግዚአብሔር በከባድና በታላቅ በኃይለኛም ሰይፉ መውጊያውን እባብ ሌዋታንን፥ ይህንም ጠማማውን እባብ ሌዋታንን ይቀጣል፤ በባሕርም ውስጥ ያለውን ዘንዶ ይገድላል። በዚያ ቀን፥ ስለ እርስዋ ዘምሩ፤ “የቀይ ወይን የወይን ቦታ!” እኔ እግዚአብሔር እጠብቃታለሁ፤ ሁልጊዜ አጠጣታለሁ፤ ማንም እንዳይጎዳት ቀንና ሌሊት እጠብቃታለሁ። ቍጣ በእኔ የለም፤ በውጊያ ውስጥ እሾህንና ኵርንችትን በፊቴ የሚያቆምልኝ ማን ነው? በመካከላቸው አልፋለሁ፤ አብሬም አቃጥላቸዋለሁ። ወይም በእኔ ኃይል ይያዝ፥ ከእኔም ጋር ሰላም ያድርግ፤ ከእኔም ጋር ሰላም ያደርጋል። ከያዕቆብ የሚወጡትን ሥር እንዲሰዱ ያደርጋል፤ እስራኤልም ያብባል ያቈጠቍጣልም፥ የዓለምንም ፊት ፍሬ ይሞላል። እርሱን፥ እርሱን እንደመቱት ሰዎች መታውን? ወይስ በእርሱ እንደተገደሉት ሰዎች እርድ መሠረት ተገደለን? በልክ በበቀለ ጊዜ ትከራከረዋለህ፤ በምሥራቅ ነፋስ ቀን ብርቱ ነፋሱን ያቆማል። ስለዚህ የያዕቆብ ኃጢአት በዚህ ይነጻል፤ ኃጢአቱንም ለማስወገድ የሚገኘው ፍሬ ሁሉ ይህ ነው፤ የመሠዊያውን ድንጋዮች ሁሉ እንደተፈጨ የኖራ ድንጋይ ሲያደርጋቸው፥ የማምለኪያ ዐፀዶችና የቀረጹ ምስሎች አይቆሙም። ነገር ግን የተመሸገችው ከተማ ባድማ ትሆናለች፥ መኖሪያውም ይተዋል እንደ ምድረ በዳም ይቀራል፤ በዚያ ጥጃው ይሰማራል፥ በዚያም ይተኛል፥ ቅርንጫፎቿንም ይበላል። ቅርንጫፎቿ በደረቁ ጊዜ ይሰበራሉ፤ ሴቶችም ይመጣሉ በእሳትም ያቃጥሏቸዋል፤ ምክንያቱም ማስተዋል የሌለው ሕዝብ ነው፤ ስለዚህ የፈጠራቸው አይምራቸውም፥ የሠራቸውም ሞገስ አያሳያቸውም። በዚያም ቀን እግዚአብሔር ከወንዙ መተላለፊያ እስከ ግብፅ ፈሳሽ ድረስ ይወቃቅማል፥ እናንተም የእስራኤል ልጆች ሆይ፥ አንድ በአንድ ትሰበሰባላችሁ። በዚያም ቀን ታላቁ መለከት ይነፋል፥ በአሦር ምድር ሊጠፉ የተቃረቡትና በግብፅ ምድር የተበተኑት ይመጣሉ፥ በኢየሩሳሌምም በተቀደሰው ተራራ ላይ እግዚአብሔርን ይሰግዳሉ። ኢሳይያስ 27፥1-13።

In the previous articles, we have repeatedly addressed the “ensign” that is lifted up to call God’s other children out of Babylon. The last verse of Isaiah chapter twenty-seven, addresses the work of the ensign when it says “the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria.” Assyria is a symbol of Babylon in the last days, and those that hear the warning message to come out of Babylon in the verse, come and worship with those represented as the one hundred and forty-four thousand who are prophetically located at “the holy mount at Jerusalem.”

በቀደሙት ጽሑፎች ውስጥ፣ የእግዚአብሔርን ሌሎች ልጆች ከባቢሎን እንዲወጡ ለመጥራት የሚውለውን “ሰንደቅ” ደጋግመን አንሥተናል። የኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሰባት የመጨረሻው ቁጥር፣ “ታላቁ መለከት ይነፋል፥ በአሦርም ምድር ለጥፋት የተዘጋጁት ይመጣሉ” ሲል የሰንደቁን ሥራ ይመለከታል። አሦር በመጨረሻዎቹ ዘመናት የባቢሎን ምልክት ነው፤ በዚያም ቁጥር ውስጥ ከባቢሎን ውጡ የሚለውን የማስጠንቀቂያ መልእክት የሚሰሙት፣ በትንቢት “በኢየሩሳሌም ቅዱስ ተራራ” ላይ እንደሚገኙ ከተገለጹት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር መጥተው ይሰግዳሉ።

The verse says, “and it shall come to pass in that day.” “That day,” which is the day when the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other children out of Babylon, is the setting for the entire chapter. The second voice of Revelation chapter eighteen, cries at the Sunday law, when the whore of Tyre is remembered.

ቃሉ እንዲህ ይላል፡- “በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል።” “ያ ቀን” ማለት፣ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ የእግዚአብሔርን ሌሎች ልጆች ከባቢሎን ውጡ ብሎ የሚጠራበት ቀን ሲሆን፣ ለምዕራፉ በሙሉ መድረኩ ነው። የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ፣ የጢሮስ ጋለሞታ ስትታሰብ፣ በእሑድ ሕግ ጊዜ ይጮኻል።

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.

> ሌላም ድምፅ ከሰማይ ሲል ሰማሁ፦ ሕዝቤ ሆይ፣ ከእርስዋ ውጡ፤ በኃጢአቶቿ ተካፋዮች እንዳትሆኑ፣ ከመቅሠፍቶቿም እንዳትቀበሉ። ኃጢአቶቿ እስከ ሰማይ ድረስ ደርሰዋልና፥ እግዚአብሔርም በደሎቿን አስታውሶአል። ራእይ 18፥4, 5።

Isaiah chapter twenty-seven, begins by identifying the same day that the chapter ends with, when it says, “In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea.”

ምዕራፍ ሃያ ሰባት የኢሳይያስ፣ በመጨረሻው የሚያጠናቅቀውን ያንኑ ቀን በመለየት ይጀምራል፤ እንዲህ ሲል፦ “በዚያ ቀን እግዚአብሔር በጽኑና በታላቅ በኃይለኛም ሰይፉ ፈጣኑን እባብ ሌዋታንን፥ ጠማማውንም እባብ ሌዋታንን ይቀጣል፤ በባሕርም ያለውን ዘንዶ ይገድላል።”

At the Sunday law God’s executive, retributive judgment begins upon the kingdoms of the dragon (the United Nations), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). At the Sunday law the false prophet is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy, and national apostasy produces national ruin. The Sunday law is where God’s executive judgments begin to fall upon the dragon, who is Satan (and whose earthly kingdom is represented as the dragon), the beast and the false prophet. It is a progressive punishment, that begins at the Sunday law. The beginning and the ending of chapter twenty-seven of Isaiah is the Sunday law, and the chapter represents specific issues that are directly connected with the history that leads up to and follows after the Sunday law.

በሰንበት ሕግ ጊዜ የእግዚአብሔር አስፈጻሚ፣ ፍትሐዊ የቅጣት ፍርድ በዘንዶው መንግሥታት (ተባበሩት መንግሥታት)፣ በአውሬው (ጳጳሳት ሥርዓት) እና በሐሰተኛው ነቢይ (ዩናይትድ ስቴትስ) ላይ ይጀምራል። በሰንበት ሕግ ጊዜ ሐሰተኛው ነቢይ እንደ ስድስተኛው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥት ይገለበጣል፣ እና ብሔራዊ ክህደት ብሔራዊ ጥፋትን ያመጣል። ሰንበት ሕግ የእግዚአብሔር አስፈጻሚ ፍርዶች በዘንዶው፣ እርሱም ሰይጣን በሆነው (እና ምድራዊ መንግሥቱ እንደ ዘንዶ በሚወከለው)፣ በአውሬው እና በሐሰተኛው ነቢይ ላይ መውደቅ የሚጀምሩበት ስፍራ ነው። ይህ ከሰንበት ሕግ የሚጀምር ቀስ በቀስ የሚገለጥ ቅጣት ነው። የኢሳይያስ ምዕራፍ ሀያ ሰባት መጀመሪያውም መጨረሻውም ሰንበት ሕግ ነው፣ እና ምዕራፉ ወደ ሰንበት ሕግ የሚመራውን እና ከእርሱ በኋላ የሚከተለውን ታሪክ በቀጥታ የሚመለከቱ የተወሰኑ ጉዳዮችን ያቀርባል።

We are considering chapter twenty-seven, for it establishes the prophetic setting for chapters twenty-eight and twenty-nine. In those chapters we will find the definition of the latter rain as a methodology, which will allow us to understand the significance of laying chapters four and five of Daniel over the top of chapters one through three of Daniel. After Isaiah chapter twenty-seven, identifies the beginning of the progressive punishment of the dragon’s kingdom, he records that in that period of time, God’s people are commanded to “sing unto her.” Sing unto who?

እኛ ምዕራፍ ሀያ ሰባትን እየመረመርን ነው፥ ምክንያቱም ለምዕራፍ ሀያ ስምንትና ሀያ ዘጠኝ ትንቢታዊ አውድን ያቋቁማልና። በእነዚያ ምዕራፎች ውስጥ የኋለኛው ዝናብ እንደ ዘዴ የሚገለጽበትን ትርጓሜ እናገኛለን፤ ይህም የዳንኤል ምዕራፍ አራትና አምስትን በዳንኤል ምዕራፍ አንድ እስከ ሦስት ላይ በማኖር ያለውን አስፈላጊነት እንድንረዳ ያስችለናል። ኢሳይያስ ምዕራፍ ሀያ ሰባት የዘንዶው መንግሥት እየተራመደ የሚሄድ ቅጣት መጀመሪያ መሆኑን ከለየ በኋላ፥ በዚያ ዘመን ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ “ለእርስዋ ዘምሩ” ተብለው እንደታዘዙ ይመዘግባል። ለማን ዘምሩ?

The answer of who is to be sung to is in the title of the song, for they are to sing “a vineyard of red wine, that the Lord keeps.” The story of the vineyard is the story of God’s people, and it is first mentioned by Isaiah in chapter five.

መዝሙሩ ለማን እንዲዘምር የተዘጋጀ እንደሆነ መልሱ በመዝሙሩ ርእስ ውስጥ ይገኛል፤ ምክንያቱም “እግዚአብሔር የሚጠብቀው የቀይ ወይን እርሻ” ብለው ሊዘምሩ ነው። የወይኑ እርሻ ታሪክ የእግዚአብሔር ሕዝብ ታሪክ ነው፥ እርሱም በመጀመሪያ በኢሳይያስ በአምስተኛው ምዕራፍ ተጠቅሷል።

> Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: And I will lay it waste: it shall not be pruned, nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For the vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah his pleasant plant: and he looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry. Isaiah 5:1–5.

> አሁን ስለ ወዳጄ የምወደውን፣ ስለ የወዳጄ የወይን ቦታ የወዳጄን መዝሙር እዘምራለሁ። ወዳጄ እጅግ ፍሬያማ በሆነ ኮረብታ ላይ የወይን ቦታ ነበረው፤ ቅጥርም አድርጎ ከድንጋዮቹ አጥርቶ በምርጥ የወይን ተክል ተከለው፤ በመካከሉም ግንብ ሠራ፥ በእርሱም ውስጥ የወይን መጭመቂያ አዘጋጀ፤ ወይንም ያፈራ ዘንድ ተጠበቀ፥ እርሱ ግን የምድረ በዳ ወይን አፈራ። አሁንም፣ የኢየሩሳሌም ነዋሪዎች ሆይ፣ የይሁዳም ሰዎች ሆይ፣ እባካችሁ በእኔና በወይኔ ቦታ መካከል ፍረዱ። ለወይኔ ቦታ በእርሱ ውስጥ ያላደረግሁት ከዚህ በላይ ምን ሊደረግለት ይችል ነበር? ስለምን ወይን ያፈራ ዘንድ ስጠብቅ የምድረ በዳ ወይን አፈራ? አሁንም ኑ፤ ለወይኔ ቦታ የማደርገውን እነግራችኋለሁ፤ ቅጥሩን አፈርሳለሁ፥ ለመበላትም ይሆናል፤ ቅጥሩንም አፈርሳለሁ፥ ይረገጣልም፤ ምድረ በዳም አደርገዋለሁ፤ አይቈረጥም፥ አይቈፈርም፤ ነገር ግን እሾህና ኵርንችት ይበቅሉበታል፤ ደመናትንም በእርሱ ላይ ዝናብ እንዳያዘንቡ አዛዥ እሆናለሁ። የሰራዊት ጌታ የወይን ቦታ የእስራኤል ቤት ነውና፥ የይሁዳም ሰዎች የደስታው ተክል ናቸው፤ ፍርድንም ተጠበቀ፥ እነሆ ግን ግፍ ሆነ፤ ጽድቅንም ተጠበቀ፥ እነሆ ግን ጩኸት ሆነ። ኢሳይያስ 5፥1–5።

In the history of the Sunday law crisis, God’s people are to sing the song of the vineyard to God’s people, for the song says, “And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard.” The song of the vineyard is the song identifying the passing by of a former covenant people, while God enters into covenant with those whom Peter says were “in time past were not a people, but are now the people of God.” It identifies that no rain has fallen upon the vineyard, thus identifying the work of Elijah who comes in that period of time, and who alone can produce rain during that period. We know the song is about the passing by of a covenant people, for the song of the vineyard was sung by Christ to ancient Israel, in the period that ancient Israel was being passed by, while God was simultaneously entering into covenant with spiritual Israel.

በእሑድ ሕግ ቀውስ ታሪክ ውስጥ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ የወይኑን ቦታ መዝሙር ለእግዚአብሔር ሕዝብ ሊዘምሩ ይገባቸዋል፤ ምክንያቱም መዝሙሩ፣ “አሁንም ሆይ፥ የኢየሩሳሌም ነዋሪዎችና የይሁዳ ሰዎች፥ እባካችሁ በእኔና በወይኔ ቦታ መካከል ፍረዱ” ይላል። የወይኑ ቦታ መዝሙር ቀድሞ የነበረ የቃል ኪዳን ሕዝብ መታለፉን የሚለይ መዝሙር ነው፤ በዚያን ጊዜም እግዚአብሔር፣ ጴጥሮስ “ቀድሞ ሕዝብ ያልነበራችሁ፣ አሁን ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ናችሁ” ብሎ ከተናገረላቸው ጋር ወደ ቃል ኪዳን ይገባል። በወይኑ ቦታ ላይ ዝናብ እንዳልወረደ ይገልጣል፤ ስለዚህም በዚያ ዘመን የሚመጣውን የኤልያስ ሥራ ይለያል፣ በዚያም ዘመን ውስጥ ዝናብን ሊያመጣ የሚችለው እርሱ ብቻ መሆኑን ያመለክታል። መዝሙሩ ስለ አንድ የቃል ኪዳን ሕዝብ መታለፍ እንደሆነ እናውቃለን፤ ምክንያቱም የወይኑ ቦታ መዝሙር ክርስቶስ ለጥንታዊቷ እስራኤል የዘመረው፣ ጥንታዊቷ እስራኤል እየታለፈች ባለችበት ዘመን፣ እግዚአብሔርም በተመሳሳይ ጊዜ ከመንፈሳዊቷ እስራኤል ጋር ወደ ቃል ኪዳን ሲገባ ነበር።

> Hear another parable: There was a certain householder, which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country: And when the time of the fruit drew near, he sent his servants to the husbandmen, that they might receive the fruits of it. And the husbandmen took his servants, and beat one, and killed another, and stoned another. Again, he sent other servants more than the first: and they did unto them likewise. But last of all he sent unto them his son, saying, They will reverence my son. But when the husbandmen saw the son, they said among themselves, This is the heir; come, let us kill him, and let us seize on his inheritance. And they caught him, and cast him out of the vineyard, and slew him. When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:33–45.

> ሌላ ምሳሌ ስሙ፤ አንድ የቤት ባለቤት ነበረ፥ ወይን ተክሎ ዙሪያውን ቅጥር አደረገለት፥ በውስጡም መጥመቂያ ቈፈረ፥ ግምብም ሠራ፥ ለአራሾችም አከራይቶ ወደ ሩቅ አገር ሄደ። የፍሬውም ጊዜ በቀረበ ጊዜ ፍሬውን እንዲቀበሉ ባሪያዎቹን ወደ አራሾቹ ላከ። አራሾቹም ባሪያዎቹን ይዘው አንዱን ደበደቡት፥ ሌላውን ገደሉት፥ ሌላውንም በድንጋይ ወገሩት። እንደገናም ከፊተኞቹ ይልቅ ብዙ ሌሎች ባሪያዎችን ላከ፤ እነርሱንም ደግሞ እንዲሁ አደረጉባቸው። በኋላ ግን፦ ልጄን ያከብራሉ ብሎ ልጁን ወደ እነርሱ ላከ። አራሾቹ ግን ልጁን ባዩ ጊዜ እርስ በርሳቸው፦ ይህ ወራሹ ነው፤ ኑ፥ እንግደለው፤ ርስቱንም እንውረስ አሉ። ይዘውም ከወይኑ ማሳ ውጭ ጣሉትና ገደሉት። እንግዲህ የወይኑ ባለቤት በመጣ ጊዜ እነዚያን አራሾች ምን ያደርግባቸዋል? እነርሱም፦ እነዚያን ክፉዎች ክፉ ጥፋት ያጠፋቸዋል፥ ወይኑንም ፍሬውን በየጊዜው ለሚሰጡት ሌሎች አራሾች ያከራያል አሉት። ኢየሱስም፦ ግንበኞች የናቁት ድንጋይ፥ እርሱ የማዕዘን ራስ ሆነ፤ ይህ ከጌታ ሆነ፥ በዓይናችንም ድንቅ ነው የሚለውን በመጻሕፍት ከቶ አላነበባችሁምን? አላቸው። ስለዚህ እላችኋለሁ፥ የእግዚአብሔር መንግሥት ከእናንተ ትወሰዳለች፥ ፍሬዋንም ለሚያፈራ ሕዝብ ትሰጣለች። በዚህም ድንጋይ ላይ የሚወድቅ ሁሉ ይሰበራል፤ በማንም ላይ የሚወድቅበት ግን ያደቅቀዋል። ዋና ካህናቱና ፈሪሳውያንም ምሳሌዎቹን በሰሙ ጊዜ ስለ እነርሱ እንደ ተናገረ ተረዱ። ማቴዎስ 21፥33–45።

When Jesus sang the song of God’s vineyard to ancient Israel, they were so drawn into the logic and strength of the message, that when Jesus asked the quibbling Jews, what the Lord of the vineyard would do to those who slew the Son, they could not help but provide the correct answer, when they said, “He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons.”

ኢየሱስ ለጥንታዊቱ እስራኤል የእግዚአብሔርን የወይን እርሻ መዝሙር በዘመረ ጊዜ፣ እነርሱ በመልእክቱ አመክንዮና ኃይል እጅግ ተስበው ስለነበር፣ ኢየሱስም ከሚከራከሩት አይሁድ የወይኑ እርሻ ጌታ ልጁን በገደሉት ሰዎች ላይ ምን እንደሚያደርግ በጠየቃቸው ጊዜ፣ “እነዚያን ክፉ ሰዎች በክፉ ያጠፋቸዋል፣ የወይኑንም እርሻ ፍሬውን በየወቅቱ ለሚያቀርቡለት ሌሎች አርሶ አደሮች ያከራያል” ብለው ሲናገሩ፣ ትክክለኛውን መልስ ከመስጠት ሊቆጠቡ አልቻሉም።

Jesus then immediately added another verse to the song, when he sang about the rejected stone, and pulled their answer together with the closing stanza when he stated, “Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.” The “grinding him to powder,” echoes Isaiah twenty-seven making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Both are references to the work of revival carried out by Josiah, who symbolized those in the last days that rediscover the “seven times”, which is the stumbling stone that crushes those who refuse to find it precious.

ከዚያም ኢየሱስ ስለ ተጣለው ድንጋይ በዘመረ ጊዜ ወዲያውኑ በመዝሙሩ ላይ ሌላ ቁጥር ጨመረ፤ እንዲሁም የመደምደሚያውን ስንኝ በመግለጽ መልሳቸውን አንድ አደረገ፥ “ስለዚህ እላችኋለሁ፤ መንግሥተ እግዚአብሔር ከእናንተ ትወሰዳለች፥ ፍሬዋንም ለሚያፈራ ሕዝብ ትሰጣለች። በዚህም ድንጋይ ላይ የሚወድቅ ሁሉ ይሰበራል፤ እርሱም በማንም ላይ ቢወድቅ ያደቃዋል።” “ያደቃዋል” የሚለው ኢሳይያስ ሃያ ሰባትን ያስተጋባል፤ “የመሠዊያውን ድንጋዮች ሁሉ እንደ ተፈጨ ጠመኔ ድንጋይ በመስበር፥ የአምልኮ ዛፎችና ምስሎች አይቆሙም” የሚለውን። ሁለቱም የሚያመለክቱት በኢዮስያስ የተፈጸመውን የተሃድሶ ሥራ ነው፤ እርሱም በመጨረሻዎቹ ዘመናት “ሰባቱን ዘመናት” እንደ ገና የሚያገኙትን ይወክላል፤ ይህም ዋጋ ያለው እንደ ሆነ ለማግኘት ለማይፈቅዱ ሰዎች የሚያሰናክልና የሚቀጠቅጥ ድንጋይ ነው።

In the day of the Sunday law, as represented in Isaiah chapter twenty-seven, those who “in time past were not a people,” are to sing the song of the Lord’s vineyard of red wine. These articles have often identified that there is no third message, without a first and a second message. The Sunday law is the third message, and the day of the Sunday law includes the history of the first and second messages. In chapter twenty-seven of Isaiah, the Sunday law is identifying the period represented in Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three. Prophetically, the day of the Sunday law in chapter twenty-seven is identifying the history of September 11, 2001, when the first message was empowered through to the soon-coming Sunday law.

በእሁድ ሕግ ቀን፣ በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሰባት እንደተወከለው፣ “ከዚህ በፊት ሕዝብ ያልነበሩ” እነርሱ የጌታ የቀይ ወይን የወይን ቦታ መዝሙር ሊዘምሩ ነው። እነዚህ ጽሑፎች የመጀመሪያ እና የሁለተኛ መልእክት ሳይኖር ሦስተኛ መልእክት እንደሌለ ብዙ ጊዜ ገልጠዋል። እሁድ ሕግ ሦስተኛው መልእክት ነው፣ እና የእሁድ ሕግ ቀን የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መልእክቶች ታሪክ ያካትታል። በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሰባት፣ እሁድ ሕግ በዳንኤል ምዕራፍ አንድ የተወከለውን ዘመን እያመለከተ ነው፣ ከዚያም እንደገና በዳንኤል ምዕራፎች አንድ እስከ ሦስት የተወከለውን። በትንቢታዊ አቀራረብ፣ በምዕራፍ ሃያ ሰባት ያለው የእሁድ ሕግ ቀን የመጀመሪያው መልእክት ኃይል ከተሰጠበት ጊዜ ጀምሮ እስከ በቅርቡ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን የሴፕቴምበር 11, 2001 ታሪክ እያመለከተ ነው።

We will continue on in our consideration of the song that the redeemed are to proclaim in the time leading up to the point where the whore of Rome will begin to sing her song, in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ፣ የሮም ጋለሞታ ዘፈኗን መዘምር ከምትጀምርበት ነጥብ በፊት ባለው ዘመን የተቤዡት ሊያውጁት ስለሚገባቸው መዝሙር ያለንን አስተያየት እንቀጥላለን።

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> እኔም ተመለከትሁ፥ እነሆም፥ በጽዮን ተራራ ላይ በግ ቆሞ ነበር፥ ከእርሱም ጋር መቶ አርባ አራት ሺህ ነበሩ፤ የአባቱም ስም በግንባራቸው ተጽፎ ነበር። ከሰማይም ድምፅ ሰማሁ፥ እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅ እንደ ታላቅም ነጐድጓድ ድምፅ፤ የሰማሁትም ድምፅ በገናቸውን የሚመቱ የበገና መቺዎች ድምፅ ነበረ። በዙፋኑም ፊት፥ በአራቱም ፍጥረታትና በሽማግሌዎቹ ፊት እንደ አዲስ መዝሙር ዘመሩ፤ ከምድርም የተዋጁትን መቶ አርባ አራት ሺህ ብቻ ቀርቶ ያንን መዝሙር ማንም ሊማር አልቻለም። እነዚህ በሴቶች ያልረከሱ ናቸው፤ ድንግል ናቸውና። እነዚህ በግ ወደሚሄድበት ስፍራ ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኩራት እንዲሆኑ ከሰዎች መካከል የተዋጁ እነዚህ ናቸው። በአፋቸውም ተንኰል አልተገኘባቸውም፤ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነውር የለባቸውምና። ራእይ 14፥1-5።

Back to Articles