Article

# የዳንኤል መጽሐፍ — ቁጥር ሠላሳ አምስት

የትንቢታዊውን ማዕቀፍ መግለጥ፡ የዊልያም ሚለር ጥልቅ ግንዛቤና ወደ አርማጌዶን የሚመሩት ሦስቱ አጥፊ ኃይሎች

Author

Jeff Pippenger

Published

December 30, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

በ«ፍጻሜው ዘመን» በ1798፣ የዳንኤል መጽሐፍ፣ በተለይም በኡላይ ወንዝ የተወከለው ራእይ፣ ተከፈተ። ይህ ራእይ በ1844 ጥቅምት 22 የምርመራ ፍርድ መጀመሩን አወጀ። የዚያ እውነት መሠረት የሆነው ጥቅስ ዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አራት ነው። የመልእክቱን መከፈት እንዲያስተውል የተመረጠው መልእክተኛ ዊልያም ሚለር፣ ከራእዩ ጋር የተያያዙትን እውነቶች ሁሉ ፍጹም በሙሉ አልተረዳም ነበር፤ ነገር ግን ለእርሱ የተሰጠውን ሥራ ፈጽሞአል።

ሚለር የትንቢታዊውን ቃል ማጥናት ሲጀምር፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የተለዩና የተመሠረቱ አንዳንድ የትንቢት ትርጓሜ መርሆችን ለመረዳት ደረሰ። እነዚያ መርሆች በኋላ እንደ ዊሊያም ሚለር የትርጓሜ መመሪያዎች ተመዝግበው ተለዩ። እነዚያ መመሪያዎች በመንፈሳዊ መነሣሣት የተደገፉ ሲሆን፣ በእሑድ ሕግ ጊዜ የፍርድ ተግባራዊ ደረጃ መጀመሩን የሚያውጁ ሰዎች የሚጠቀሙባቸው መመሪያዎች መሆናቸውም ተለይተው ተገልጠዋል። ሚለር ራሱ ምስክር ሆኖ እንደ ተናገረው፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናቱን ከመጽሐፉ መጀመሪያ አንሥቶ ጀምሮ፣ በዚያን ጊዜ የሚመለከተውን እንደ ተረዳ መጠን ብቻ ወደ ፊት ይቀጥል ነበር። ከዚህ አቀራረብ የተነሣ፣ ሚለር ለመጀመሪያ ጊዜ ያስተዋለውና በ1844 እንደ ተፈጸመ ሊለይ በነበረው መልእክት ላይ ተያያዥነት ያለው የመጀመሪያው የጊዜ ትንቢት፣ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባት ዘመናት” መሆኑን ማየት ቀላል ነው።

መንፈሳዊ መገለጥ እንዲህ ያሳውቀናል፤ መልአኩ ገብርኤል ከሌሎች ቅዱሳን መላእክት ጋር በመሆን የሚለርን አእምሮ መርቶታል፤ እንዲሁም ገብርኤል የዳንኤልን፣ የራእዩን ዮሐንስን እና የመጽሐፍ ቅዱስ ነቢያትን ሁሉ አእምሮ እንደመራ ነበር፤ ምክንያቱም ሰይጣን ያጣው ሥራ ለገብርኤል ተሰጥቶት ነበርና። የገብርኤል ሥራ በሰይጣን የመጀመሪያ ስሙ፣ ሉሲፈር፣ ማለትም “ብርሃን ተሸካሚ” በሚለው ተወክሎ ነበር። ገብርኤል ትንቢታዊውን ብርሃን ወደ ሚለር አመጣ፤ እርሱም ለዚያ ብርሃን በመታዘዝ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 የምርመራዊ ፍርድ መከፈቱን ያወጀውን መልእክት አቀረበ።

የዊልያም ሚለርን ሥራ ለመረዳት የሚሹ ሰዎች በኋላ ተመልከቶ ሲታይ፣ እርሱ ወደ ሚቀርበው ፍርድ መልእክት ለማሰባሰብ በሥራው ውስጥ ቁልፎች የሆኑ ለትንቢታዊው ቃል አንዳንድ ግንዛቤዎች እንደ ተሰጡት ማስተዋል ያስችላል። ከእነዚያ ቁልፎች አንዱ፣ በትንቢታዊ አተገባበር አንድ ቀን አንድን ዓመት እንደሚወክል ያለው ግንዛቤው ነበር። ሌላውም፣ እርሱ ያገኛቸውን የትንቢት መስመሮች ለማስቀመጥና ለማዛመድ የተጠቀመበት ትንቢታዊ አወቃቀር ነበር። ያ አወቃቀር በእግዚአብሔር ሕዝብና በእግዚአብሔር መቅደስ ላይ ጥፋትን ባመጡት በሁለቱ የሰይጣን ኃይሎች ላይ የተመሠረተ ነበር። የሚለር ግኝቶች ሁሉ በጥንታዊ እስራኤል ዘመን ጀምሮ እስከ ክርስቶስ ዳግም ምጽአት ድረስ፣ በተከታታይ የእግዚአብሔርን መቅደስና የእግዚአብሔርን ሕዝብ የረገጠውን የጣዖት አምልኮነት ታሪክ ከዚያም የጳጳሳዊነት ታሪክ የሚወክል በዚያ ትንቢታዊ አወቃቀር ላይ ተቀምጠው ነበር።

ያ ትንቢታዊ መዋቅር ጥቅምት 22፣ 1844ን የፍርዱ መከፈቻ እንደሆነ ለመመስረት ያስፈለገውን እያንዳንዱን እውነት በትክክል እንዲለይ አስችሎታል። ነገር ግን ያ እውነት ውስን ነበር፥ ምክንያቱም በትንቢታዊ ታሪክ ከአረማዊነትና ከጳጳሳዊነት በኋላ የተከተለውን ሦስተኛውን አሳዳጅ ኃይል ማየት አልቻለም። ያን እውነት ማየት ለእርሱ አስፈላጊ አልነበረም፥ ሥራው ጥቅምት 22፣ 1844ን ማወጅ ነበርና፤ የሦስተኛው አሳዳጅ ኃይል ብርሃንም ከዚያ ቀን በኋላ ይገለጥ ነበር።

በነቢያዊ ግንዛቤዎቹን በመጀመሪያ የአረማዊት ሮም ከዚያም የጳጳሳዊት ሮም የሆኑትን ሁለት አጥፊ ኃይሎች በመሠረት ላይ ከማቀናጀቱ ጋር በተያያዘ፣ በዳንኤል መጽሐፍ “የዕለት ተዕለት” ተብሎ የተተረጎመው ቃል የአረማዊነት፣ ወይምም የአረማዊት ሮም ምልክት እንደሆነ ያለው ግንዛቤ ነበረው። “የዕለት ተዕለት” ተብሎ የተተረጎመው “ታሚድ” የሚለው ቃል ዳንኤል አምስት ጊዜ ተጠቅሞበታል። ሁልጊዜም ሚለር በትክክል ጵጵስናን እንደሚወክል ከተረዳው ምልክት ጋር ተያይዞ ይጠቀማል። ሁልጊዜ ከ“የዕለት ተዕለት” ጋር በተያያዘ የሚታየው የጵጵስና ምልክት በሁለት ምልክቶች ይወከላል። በማንኛውም ሁኔታ፣ የጳጳሳዊ ኃይል እነዚያ ሁለቱ ምልክቶች ሁለቱም ጵጵስናን ይለያሉ፤ ይሁን እንጂ፣ ዳንኤል “የዕለት ተዕለት” ተብሎ የተተረጎመውን “ታሚድ” የሚለውን ቃል በተጠቀመ ጊዜ ሁሉ ሁልጊዜ ከጵጵስና ምልክት ጋር እና ከእርሱ በፊት ተጠቅሞበታል። ሚለር በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “የዕለት ተዕለት” ስለሚለው ያለው ግንዛቤ፣ ከአረማዊነት በኋላ ጳጳሳዊነት በሚከተለው ሁለት አጥፊ ኃይሎች ላይ የተመሠረተውን መዋቅር እርሱ ያየው መሠረት ሆነ። ሚለር በዳንኤል መጽሐፍ “የዕለት ተዕለት”ን እንደ አረማዊነት መለየቱ በ1888 የተጀመረው የአድቬንቲዝም ሁለተኛ ትውልድ ጀምሮ በአድቬንቲዝም ውስጥ ታላቅ ክርክር ሊሆን ተወስኖ ነበር።

ሚለር ያገኘው እና ከ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 መረዳት አካል የነበረው የመጀመሪያው ትንቢታዊ እውነት የዘሌዋውያን ምዕራፍ ሃያ ስድስት “ሰባቱ ዘመናት” ነበር፤ እንዲሁም በ1863 የተጣለው ከሚለር የተመሠረቱ እውነቶች መካከል የመጀመሪያው ነበር። ያ መጣል የአድቬንቲዝምን የመጀመሪያ ትውልድ ጀመረ፥ እነርሱም በሎዶቅያ ምድረ በዳ መንከራተት በጀመሩ ጊዜ ነበር። ሁለተኛው ትውልድ በ1888 በሚኒያፖሊስ ጠቅላላ ጉባኤ ጀመረ፤ ከዚያም በዚያ ከተከሰተው ዓመፅ በኋላ ሚለር “የዘወትር”ን እንደ አረማዊነት ያደረገውን መለያ የመቃወም የሰይጣን ሥራ በ1901 ተጀመረ። “የዘወትር” ትክክለኛ መረዳት ሙሉ በሙሉ ወደ ጎን ያልተደረገው፣ ለሚለር ስለ “የዘወትር” ትክክለኛ አመለካከት በተቃራኒው ሲቀርብ የነበረው አመለካከት “ከሰማይ ተጣሉ በነበሩ መላእክት” እንደተሰጠ የለየችው ነቢይቱ እስከሞተች በኋላ ድረስ ነበር። ሙሉ ውድቅ የተፈጸመው በሦስተኛው ትውልድ ውስጥ በ1931 ገደማ ነበር። ሦስተኛው ትውልድ የተጀመረው ከ1919 የመጽሐፍ ቅዱስ ጉባኤ በኋላ ብዙም ሳይቆይ ደብሊው. ደብሊው. ፕሬስኮት በThe Doctrine of Christ ርእስ ያሳተመው መጽሐፍ በመውጣቱ ነበር። በ1919 ሦስተኛው ትውልድ ተጀመረ፤ እና በ1957 Questions on Doctrine የተሰኘው መጽሐፍ እስኪታተም ድረስ ቀጠለ።

ከሚለር ሥራ በሐባቁቅ ሁለት ጽላቶች ላይ (የ1843 እና የ1850 የአቅኚዎች ገበታዎች) ተመሥርቶ በግልጽ ሁኔታ ከተቀመጠ በኋላ፣ ጌታ ከአሕዛብነትና ከጳጳሳዊነት በኋላ የሚመጣ፣ የእግዚአብሔርንም ሕዝብ ደግሞ የሚያሳድድ፣ ሌላ ማለትም ሦስተኛ አጥፊ ኃይል እንዳለ እውነት መግለጥ ጀመረ።

> “በአረማዊነት አማካይነት፣ ከዚያም በጳጳሳዊነት አማካይነት፣ ሰይጣን የእግዚአብሔርን ታማኝ ምስክሮች ከምድር ለማጥፋት በሚደረግ ጥረት ለብዙ ምዕተ ዓመታት ኃይሉን አሳየ። አረማውያንና ጳጳሳውያን በተመሳሳይ የዘንዶ መንፈስ ይነዱ ነበር። ልዩነታቸው ከዚህ ብቻ ነበር፤ ጳጳሳዊነት እግዚአብሔርን እንደሚያገለግል በማስመሰል ይበልጥ አደገኛና ጨካኝ ጠላት ሆነ። በሮማዊነት መሣሪያነት ሰይጣን ዓለምን በምርኮ ያዘ። የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ነን የሚሉት በዚህ ማታለል ሰልፍ ውስጥ ተጠርገው ገቡ፤ ከአንድ ሺህ ዓመታት በላይም የእግዚአብሔር ሕዝብ ከዘንዶው ቁጣ በታች መከራ ተቀበሉ። ጳጳሳዊነትም ኃይሉን ተነጥቆ ስደትን ለማቆም በተገደደ ጊዜ፣ ዮሐንስ የዘንዶውን ድምፅ ለመድገምና ያንኑ ጨካኝና ስድብ የተሞላ ሥራ ለማስቀጠል አዲስ ኃይል ሲወጣ አየ። ይህ ኃይል፣ በቤተ ክርስቲያንና በእግዚአብሔር ሕግ ላይ ጦርነት የሚያካሂድ የመጨረሻው ኃይል፣ እንደ በግ ያሉ ቀንዶች ባሉት አውሬ ተመስሎ ተሰጥቶአል። ከእርሱ በፊት የነበሩት አውሬዎች ከባሕር ወጥተው ነበር፤ ይህ ግን ከምድር ወጣ፤ ይህም የተመሰለበትን ሕዝብ በሰላም መነሣት ይወክላል። ‘እንደ በግ ያሉ ሁለቱ ቀንዶች’ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ መንግሥትን ባሕርይ፣ በሁለቱ መሠረታዊ መርሆቹ ማለትም በሪፐብሊካኒዝምና በፕሮቴስታንቲዝም እንደሚገለጥ መልካም ምልክት ነው። እነዚህ መርሆች እንደ ሕዝብ ኃይላችንና ብልጽግናችን ምስጢር ናቸው። መጀመሪያ በአሜሪካ ዳርቻዎች መጠለያ ያገኙት ሰዎች ከጳጳሳዊነት ትዕቢተኛ ጥያቄዎችና ከንጉሣዊ አገዛዝ ግፍ ነጻ ወደሆነች አገር እንደደረሱ ደስ አላቸው። መንግሥትንም በሲቪልና በሃይማኖታዊ ነጻነት ሰፊ መሠረት ላይ ለመመስረት ቆረጡ።” Signs of the Times, November 1, 1899.

ሚለር ሦስተኛውን አሳዳጅ ኀይል ማየት አልቻለም፤ በዚህም ምክንያት መዋቅሩ ያልተሟላ ነበር፣ ሆኖም ሥራውን ለመፈጸም ፍጹም የተስማማ ነበር። እህት ዋይት ሚለር የእግዚአብሔር የተመረጠ መልእክተኛ እንደነበረ ትገልጻለች፤ በሥራውም በኤልያስና በመጥምቁ ዮሐንስ እንደ ተመሰለ፣ ወደ ሥራው በተጠራበትም ጥሪ በኤልሳዕ እንደ ተመሰለ፣ በሞቱም በሙሴ እንደ ተመሰለ ትገልጻለች። በተቀደሰ ታሪክ ውስጥ መላእክት እነርሱን ለማስነሣት በመቃብራቸው እየተጠበቁ እንዳሉ የሚገልጽ አስተያየት ያነሳሱ ሰዎች ጥቂቶች ብቻ ናቸው፤ ይህ ግን ስለ ሚለር የተሰጠው አስተያየት ነው። ሥራው በተነሣበት ታሪክ የተገደበ መሆኑ ሚለርን የሚያንስ ንግግር አይደለም፤ ነገር ግን ሥራው በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል እውነተኛ ብርሃን ውስጥ እንዲታይ ከሚታሰብ ከሆነ፣ መታወቅ ያለበት አስፈላጊ ነገር ብቻ ነው።

ሚለር በአረማዊነት ከዚያም በጳጳሳዊነት የተከተሉትን ሁለቱን የሚያጠፉ ኃይሎች መሠረት ያደረገ ትንቢታዊ መዋቅር እንዲገነባ ያስቻለው የተለየ መልአካዊ መመሪያ ተሰጥቶት ነበር። በዚህ ምክንያት፣ ከእነዚያ ሁለት ኃይሎች በተፈጸመው ጥፋት በኋላ ያለውን ታሪክ የሚለዩ ትንቢቶች በሚለር ዘንድ በትክክል አልተረዱም። ሆኖም ከእነዚያ ያልተረዱት ነገሮች አንዱም፣ በሚለር ሥራ አማካኝነት የተቆሙት መሠረቶች በስዕላዊ መልክ በተወከሉባቸው በእነዚያ በሐበቁቅ ሁለት ቅዱሳን ሰንጠረዦች ላይ አልደረሱም። ስለዚህ መነሳሳት ስለ 1843 ሰንጠረዥ የጌታ እጅ እንደመራችው ሊመዘግብ ችሏል።

> ጌታ የ1843 ሰንጠረዥ በእጁ እንደተመራ አሳየኝ፤ ከእርሱም ምንም ክፍል ሊለወጥ እንደማይገባ፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደፈለገው እንደነበሩ። እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ላይ እንዳለ እና ስህተትን እንደሸፈነ ነበር፤ እንዲሁም እጁ እስኪወገድ ድረስ ማንም ሊያየው አልቻለም።

> “ከዚያም ስለ ‘የዕለቱ’ ነገር አየሁ፤ ‘መሥዋዕት’ የሚለው ቃል በሰው ጥበብ እንደ ተጨመረ እና የጽሑፉ ክፍል እንዳልሆነ፤ እንዲሁም ፍርድ ሰዓት ጩኸቱን ለሰጡት ጌታ ስለዚህ ትክክለኛውን እይታ እንደ ሰጣቸው። ከ1844 በፊት አንድነት በነበረ ጊዜ፣ ማለት ይቻላል ሁሉም ስለ ‘የዕለቱ’ ትክክለኛው እይታ ተባብረው ነበር፤ ነገር ግን ከ1844 ጀምሮ፣ በውዥንብር ውስጥ፣ ሌሎች አመለካከቶች ተቀብለዋል፣ እናም ጨለማና ውዥንብር ተከትሎአል።” Review and Herald, November 1, 1850.

በመላእክት መሪነት ሚለር ያከማቻቸው እውነቶች በጌታ መመሪያ ሥር ነበሩ፣ እንዲሁም በ1843 ሰንጠረዥ ማረጋገጫ ውስጥ መነሳሳት ሚለር “the daily” የሚለው ፓጋናዊነትን እንደሚወክል ያለውን መረዳት ትክክል መሆኑን አካትቶ ነበር። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “the daily” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል “tamid” አምስት ጊዜ ይገኛል፣ እናም ሁልጊዜ ከፓጋናዊነት በኋላ በጳጳሳዊነት የሚከተሉትን ሁለቱን አጥፊ ኃይሎች ግንኙነት ይወክላል።

የ“ዕለታዊው” ምልክት እንደ አረማዊነት የሚገልጽ የሚለር ግንዛቤ፣ እርሱ በተጠቀመበት የትንቢታዊ አወቃቀር ውስጥ ፈጽሞ አስፈላጊ ነበር፤ ምክንያቱም ከአረማዊነት በኋላ ጳጳሳዊነት የሚመጣው ተከታታይ ግንኙነት፣ እርሱ ለመረዳት የተመራባቸውን ትንቢቶች ሁሉ በአንድነት ለማስማማት የሚመለከተው መሠረታዊ ማጣቀሻ ሆነለት።

በ1798 ዓ.ም. “በመጨረሻው ዘመን” የዳንኤል መጽሐፍ ተከፈተ፤ እህት ዋይትም የአድቬንት ንቅናቄ “ማዕከላዊ ዓምድ” እና “መሠረት” ብላ የለየችው ዋናው ክፍል ዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አራት ነበር።

> “ከሌሎች ሁሉ በላይ የአድቬንት እምነት መሠረትና ማዕከላዊ ዋልታ ሆኖ የነበረው የመጽሐፍ ቅዱስ ቃል፣ ‘እስከ ሁለት ሺህና ሦስት መቶ ቀኖች፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል።’ [ዳንኤል 8፥14።]” ታላቁ ተጋድሎ፣ 409።

ቁጥር አሥራ አራት ለቁጥር አሥራ ሦስት መልስ ነው፤ እናም ያ መልስ ከጥያቄው አውድ ውጭ ምንም ትርጉም የለውም።

> ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላም ቅዱስ ለዚያ የተናገረው ቅዱስ እንዲህ አለው፦ “ስለ ዘወትር መሥዋዕቱ፣ ስለሚያጠፋውም መተላለፍ፣ መቅደሱንና ሠራዊቱን እግር በታች እስኪረገጡ ድረስ ያለው ራእይ እስከ መቼ ነው?” እርሱም እንዲህ አለኝ፦ “እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል።” ዳንኤል 8፥13፣ 14።

እነዚህ ሁለት ቁጥሮች በ1798 “በመጨረሻው ዘመን” የዳንኤል መጽሐፍ ሲፈታ የተፈጠረውን የእውቀት መጨመር ምልክት ናቸው። አሥራ ሦስተኛው ቁጥር ሚለር የትንቢታዊ አርኣያውን ያቆመባቸውን ሁለቱን የማጥፋት ኃይላት ይለይታል። ሚለር በአሥራ ሦስተኛው ቁጥር ያለውን “ዘወትር” እንደ ጣዖት አምልኮ፣ እና “የማጥፋት መተላለፍ” እንደ ጵጵስና ለይቶ አወቀው። መላእክቱ ሚለርን እንዲያውቀው የመሩት ትንቢታዊ አርኣያ፣ በ1798 በታሪክ ውስጥ የደረሰውን የእውቀት መጨመር በሚወክሉት በእነዚህ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ መለየቱ አስፈላጊ ነው። ነገር ግን ሚለር ቀጥሎ በትንቢታዊው መድረክ ላይ የሚመጣውንና የእግዚአብሔርን ሕዝብ የሚያሳድድውን ቀጣይ ኃይል እንዲያይ አልተሰጠውም።

> “ሁለት ቀንድ ያለው አውሬ የዘንዶ አፍ እንዳለው አየሁ፤ ኃይሉም በራሱ ውስጥ እንዳለ አየሁ፤ አዋጁም ከአፉ እንደሚወጣ አየሁ። ከዚያም የጋለሞቶችን እናት አየሁ፤ እናቲቱ ሴት ልጆቹ ሳይሆኑ ከእነርሱ የተለየችና የተለያች መሆኗን አየሁ። ዘመኗን አሳልፋለች፥ እርሱም አልፎአል፤ ሴት ልጆቿም፥ የፕሮቴስታንት ክፍል እምነቶች፥ ቀጥሎ ወደ መድረኩ መጥተው እናቱ ቅዱሳንን በምታሳድድበት ጊዜ የነበራትን አንድ አእምሮ ለመግለጥ እንደሚሠሩ አየሁ። እናቲቱ በኃይል እየወረደች እንደሄደች መጠን፥ ሴት ልጆቿ እያደጉ እንደመጡ አየሁ፤ በቅርቡም እናቲቱ አንድ ጊዜ የተጠቀመችበትን ኃይል እነርሱ ይጠቀሙበታል።” Spalding and Magan, 1.

ሚለር ሦስተኛውን ኃይል ማየት ባለመቻሉ በቀላሉ ስህተት የነበሩ ድምዳሜዎችን እንዲያደርስ አስገደደው። ሚለር በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ያለውን ከባሕር የወጣውን አውሬ አረማዊ ሮም እንደሆነ እና ከምድር የወጣውን አውሬ የጳጳሳዊት ሮም እንደሆነ ለየ። ራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባትን የተመለከተ አተገባበሩም፣ ከጳጳሳዊነት ሁለተኛው አጥፊ ኃይል በላይ የሚዘልቅ ትንቢታዊ ታሪክ ማየት ባለመቻሉ የተበላሸ ነበር። በዚህ ምክንያት፣ ሚለር በዳንኤል ትንቢት ውስጥ ያለውን የሮማ ኃይል ሲለይ፣ በሁለት ደረጃዎች የመጣ አንድ ኃይል አድርጎ ቈጠራቸው። ይህ ትክክለኛ አተገባበር ነበር እና አሁንም ነው፣ ነገር ግን በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ ያሉትን መንግሥታት በሮም የተወከለውን አራተኛ መንግሥት ብቻ ከሚያልፍ ነገር በላይ እንደሆኑ እንዳያስተውል ከለከለው። በአረማዊ ሮምና በጳጳሳዊት ሮም የተወከሉ ሁለት ደረጃዎች እንዳሉት የሮምን አራተኛ መንግሥት አይቶ ለየ፤ ነገር ግን የጳጳሳዊት ሮም ደግሞ አምስተኛው መንግሥት መሆኗንና ከእርስዋም በኋላ ስድስተኛ መንግሥት ሊመጣ እንዳለ ማየት አልቻለም።

በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ውስጥ፣ ሚለራውያን የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛው መንግሥት ክፍሎችን ከአራተኛው መንግሥት ጋር አጣመሩ። በመሠረታዊ ደረጃ አተገባበራቸው ትክክል ነበር፣ ነገር ግን ያልተሟላ ነበር፤ ምክንያቱም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የመጀመሪያ ጥቅስ ከየመጨረሻው ጥቅስ ጋር መስማማት አለበት፣ ምክንያቱም ኢየሱስ፣ እንደ አልፋና ኦሜጋ፣ ሁልጊዜ መጨረሻውን በመጀመሪያው ያሳያልና። ሁለት ተከታታይ መንግሥታት መለያየታቸውን ማየት አለመቻል፣ ሚለር በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥ ጣዖት አምልኮን (ዘንዶውን) እንደሚለይ፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ያለውን የባሕር አውሬ ደግሞ እንደ ጳጳሳዊነት (አውሬው) እና በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ያለውን የምድር አውሬ እንደ ከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም (ሐሰተኛው ነቢይ) ለመለየት የማይቻል አደረገው።

ሚለር በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ሁለትና አሥራ ሦስት ውስጥ ዘንዶውን፣ አውሬውንና ሐሰተኛውን ነቢይ እርስ በርሳቸው የሚከተሉ ሦስት መንግሥታት አድርጎ ለማየት አልቻለም፤ ስለዚህም በትንቢታዊ ሎጂኩ የተነሣ እነዚያ ሁለት ምዕራፎች ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመሩትን ሦስቱን ኃይላት በተከታታይ የሚያሳዩ ምሳሌያዊ መግለጫዎች እንዳልሆኑ ለመገመት ተገደደ። ሚለር የተሰጠው ብርሃን ለትውልዱ ፍጹም ብርሃን ነበር፤ ትውልዱም በዚያ ብርሃን ተፈተነ።

በ1989 ዓ.ም.፣ “በፍጻሜው ዘመን”፣ የሦስቱ አጥፊ ኃይሎች (ዘንዶው፣ አውሬው እና ሐሰተኛው ነቢይ) ብርሃን ለFuture for America ተሰጠ። የዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ እና ቁጥር 40 ፍጻሜ በሆነው የሶቪየት ኅብረት ውድቀት የተፈታው የዳንኤል ክፍል፣ ሚለር የመጀመሪያው መልአክ ብርሃን እንደተሰጠው ሁሉ፣ የሦስተኛው መልአክ ብርሃን ነበር። የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች፣ የFuture for America እንቅስቃሴ መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ እንደሆኑ ተረዱ፤ እናም የዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር 40፣ በሚለራዊ እንቅስቃሴ የተፈታውን ብርሃን የዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥሮች 13 እና 14 እንደጠቀለሉት ሁሉ፣ ያንን ብርሃን በአጭሩ ይወስናል።

> በመጨረሻውም ዘመን የደቡብ ንጉሥ በእርሱ ላይ ይገፋል፤ የሰሜንም ንጉሥ በሠረገሎችና በፈረሰኞች እንዲሁም በብዙ መርከቦች እንደ ዐውሎ ነፋስ ይመጣበታል፤ ወደ አገሮችም ይገባል፥ ይጥለቀለቃልም ያልፋልም። ዳንኤል 11፥40።

ይህ ጥቅስ በ1798 ዓ.ም. በ“ዘመኑ ፍጻሜ” የተጀመረ ጦርነትን፣ በደቡብ ንጉሥና በሰሜን ንጉሥ መካከል እንደነበረ ይለያል። ደቡብ ንጉሡ እምነት-አልባ ፈረንሳይን ይወክል ነበር፤ እርስዋም በዚያው ዓመት ለጳጳሳዊ ሥርዓቱ ገዳይ ቁስልን አደረሰች። ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በዚያ ስፍራ እንደ ሰሜን ንጉሥ ተወክሏል። ፈረንሳይም በትንቢታዊ አቋም በ1798 ዓ.ም. ከዳንኤል ምዕራፍ ሰባት ከተጠቀሱት አሥሩ መንግሥታት አንዱ ዐሥረኛ ክፍል ነበረች። እነዚያ አሥሩ መንግሥታት አረማዊት ሮምን ይወክላሉ፤ አረማዊት ሮምም ዘንዶውን ትወክላለች። ጳጳሳዊ ሥርዓቱ (ሰሜን ንጉሡ) አውሬውን ይወክላል። ጥቅሱ በመክፈቻው ላይ ገዳይ ቁስል እንደተሰጠው የተገለጸው ሰሜን ንጉሥ (ጳጳሳዊ ሥርዓቱ) በመጨረሻ በደቡብ ንጉሥ (የእምነት-አልባነት ንጉሥ) ላይ ይበቀል እንደነበር ይለያል። ጳጳሳዊ ሥርዓቱም በእርግጥ በተበቀለ ጊዜ፣ የእምነት-አልባነት ንጉሥ ከፈረንሳይ ብሔር ወደ ሶቪየት ሕብረት ኅብረ-መንግሥት ተዛውሮ ነበር። ፈረንሳይ አንዲት ሀገር ነበረች፤ ነገር ግን ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በጥቅሱ ውስጥ በደቡብ ንጉሥ ላይ በተበቀለ ጊዜ፣ ደቡብ ንጉሡ እንደ “አገሮች” ተገልጦ ነበር፤ ይህም የቀድሞው ሶቪየት ሕብረት እንደነበረው ነው።

የሰሜኑ ንጉሥ (ጳጳሳዊነት) በተበቀለ ጊዜ፣ “ሰረገሎችን፣” “ፈረሰኞችን” እና “ብዙ መርከቦችን” ከእርሱ ጋር አመጣ። ሰረገሎችና ፈረሰኞች የወታደራዊ ኃይል ምልክቶች ናቸው፣ መርከቦችም የኢኮኖሚያዊ ኃይል ምልክቶች ናቸው። ሶቪየት ሕብረትን ለማውደቅ በሚል ዓላማ ከጳጳሳዊነት ጋር ያልተቀደሰ ቃል ኪዳን የፈጠረው ኃይል ዩናይትድ ስቴትስ ነበረ፤ እናም በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ውስጥ የዩናይትድ ስቴትስ ሁለቱ ኃይሎች፣ በጦር ኃይልና በኢኮኖሚ አማካይነት ዓለምን የጳጳሳዊ ሥልጣንን ምልክት እንዲቀበል ለማስገደድ ያላት ችሎታ መሆናቸው ተለይተው ተገልጠዋል። ሰዎች ያለ ምልክቱ መግዛት ወይም መሸጥ ይከለከላሉ፤ ከዚያም በተጨማሪ ያለ ምልክቱ ሰዎች ለሞት ይዳረጋሉ።

አርባኛው ቁጥር ዘንዶውን (የደቡብ ንጉሥን)፣ አውሬውን (ጳጳሳዊነትን) እና ሐሰተኛውን ነቢይ (የአሜሪካ አንድ ሕብረትን) በቀጥታ ይለያል። በ1989 ያለውን “የፍጻሜውን ዘመን” የሚመሠርተው መሠረታዊ ቁጥር፣ ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመሩ ሦስቱን አጥፊ ኃይሎች ይለያል፤ እንዲሁም የሚለራውያን እንቅስቃሴ መሠረታዊ ቁጥሮች መጀመሪያ ጣዖታዊነትን ከዚያም ጳጳሳዊነትን የሚከተሉትን ሁለቱን አጥፊ ኃይሎች እንደለዩ ነው።

በዚህ ጥቅስ መጀመሪያ የደቡብ ንጉሥና የሰሜን ንጉሥ መካከል ጦርነት ይጀምራል። በጥቅሱ መጀመሪያ (1798) የደቡብ ንጉሥ ያሸንፋል፤ ነገር ግን በጥቅሱ ውስጥ የሰሜን ንጉሥ መልሶ ይበቀላል እና በደቡብ ንጉሥ ላይ ድል ያደርጋል። የጥቅሱ መጀመሪያ በሰሜን ንጉሥና በደቡብ ንጉሥ መካከል ያለውን ጦርነት ያመለክታል፤ በጥቅሱም ውስጥ የተካተተው መልእክት መደረሻ ላይ ያ ተመሳሳይ በሰሜናዊውና በደቡባዊው ነገሥታት መካከል ያለው ጦርነት እንደገና ይታያል፤ ነገር ግን በተቃራኒ ውጤቶች። መጀመሪያው በ1798 “የፍጻሜውን ዘመን” ምልክት አደረገ፤ የመጨረሻውም ጦርነት በ1989 “የፍጻሜውን ዘመን” ያመለክታል። ጥቅሱ በተጻፈው ምስክርነቱ ውስጥ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ፣ መጀመሪያና መጨረሻ አካትቶአል።

የዚህ ቁጥር ትክክለኛ ታሪክ በ1989 የሶቪዬት ኅብረት ከወደቀ በኋላም ቀጥሎ እስከ አርባ አንደኛው ቁጥር ያለው የእሁድ ሕግ ድረስ ይዘልቃል። በዚያ የእሁድ ሕግ ጊዜ የዘመናዊቷ ባቢሎን ሦስት እጥፍ ኅብረት በተከታታይ ፈጣን ክስተቶች ይፈጠራል። ስለዚህ አርባኛው ቁጥር የሚጀምረው በ1798 ሞት የሚያመጣው ቍስል በተሰጠበትና የጢሮስ ጋለሞታ በተረሳችበት ጊዜ ነው። በቁጥሩ የተወከለው ታሪክ ሙሉ በሙሉ የሚጠናቀቀው በአርባ አንደኛው ቁጥር የእሁድ ሕግ ላይ ነው፤ በዚያም ሞት የሚያመጣው ቍስል ይፈወሳል እና የጢሮስ ጋለሞታ ትታወሳለች። የመጀመሪያውና የመጨረሻው መለያ ምልክት በቁጥሩ ውስጥ ባለው ጽሑፍ ብቻ ሳይሆን በቁጥሩ የተወከለው ሙሉ ታሪክ ላይም ተጽፎአል። ይህ ቁጥር የሚለየው ትንቢታዊ መዋቅር በቀላሉ በአረማዊነት (ዘንዶው) እና በጳጳሳዊነት (አውሬው) ላይ የተመሠረተ ሳይሆን፣ ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመሩትን ሦስቱን አጥፊ ኃይሎች አወቃቀር ይገልጣል።

የሚለር ትንቢታዊ ማዕቀፍ የእግዚአብሔር መርማሪ ፍርድ መምጣትን አወጀ፤ የFuture for America ትንቢታዊ ማዕቀፍም የእግዚአብሔር አስፈጻሚ ፍርድ መምጣትን ያውጃል። በ1989 በ“ፍጻሜው ዘመን” ላይ፣ በሶቪየት ኅብረት መፍረስ ጊዜ የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮች ሲፈቱ፣ የሦስት ደረጃ ፈተናና የመንጻት ሂደት ተጀመረ። ሚለር አረማዊነትንና የጳጳሳዊነትን ሥርዓት ብቻ እንጂ ከእምነት የወደቀ ፕሮቴስታንቲዝምን አለማየቱ የ1798 ዓ.ም. ላይ የተፈታውን የኡላይ ወንዝ ራእይ በትክክል ለመረዳት ሊታወቅ የሚገባ ልዩነት ነው።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ያንን እንግምጽ በመቀጠል እንመለከታለን።

> “የምናጣው ጊዜ የለንም። የመከራ ዘመናት በፊታችን አሉ። ዓለም በጦርነት መንፈስ ተናውጣለች። በቅርቡ በትንቢቶች ውስጥ የተነገሩት የመከራ ትዕይንቶች ይፈጸማሉ። በዳንኤል አስራ አንደኛው ምዕራፍ ያለው ትንቢት ወደ ሙሉ ፍጻሜው ለመድረስ እጅግ ቀርቧል። ይህን ትንቢት በመፈጸም ውስጥ የተከናወነው ብዙ ታሪክ እንደገና ይደገማል።”

> «በሠላሳኛው ቁጥር ውስጥ “ከ30ኛው እስከ 36ኛው ቁጥር ድረስ የተጠቀሱት ጥቅሶች።” የተባለ አንድ ኃይል ተነግሮአል።»

> “ከእነዚህ ቃላት የተገለጹትን የሚመስሉ ትዕይንቶች ይፈጸማሉ።” Manuscript Releases, ቁጥር 13, 394.

Back to Articles