Article

# Rome Establishes the Vision - Number Two

ሮም ራእዩን ታቋቁማለች - ቁጥር ሁለት

Identifying Modern Rome and the Prophetic Vision in the Last Days

መዘመናዊቷን ሮም መለየት እና በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው ትንቢታዊ ራእይ

Author

Jeff Pippenger

Published

July 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> በዚያም ዘመን ብዙዎች በደቡብ ንጉሥ ላይ ይነሣሉ፤ ከሕዝብህም መካከል ዓመፀኞች ራእዩን ለማጽናት ራሳቸውን ከፍ ያደርጋሉ፤ ነገር ግን ይወድቃሉ። ዳንኤል 11፥14።

The correct identification of the power in the last days that is represented as Modern Rome, and therefore the power that “establishes the vision” is essential and salvational. It represents an element of the final testing process of the one hundred and forty-four thousand. The word “vision” in the verse is the same Hebrew word which Solomon chose when he identified why God’s people perish.

በዘመኑ መጨረሻ እንደ ዘመናዊ ሮም የተወከለውን ኃይል በትክክል መለየት፣ ስለዚህም “ራእዩን የሚያቆም” የሆነውን ኃይል መለየት፣ አስፈላጊና ለመዳን የሚመለከት ነው። ይህ ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የመጨረሻው የፈተና ሂደት አንድ ክፍልን ይወክላል። በቁጥሩ ውስጥ ያለው “ራእይ” የሚለው ቃል፣ ሰሎሞን የእግዚአብሔር ሕዝብ ለምን እንደሚጠፋ ሲገልጽ የተጠቀመው ያው የዕብራይስጥ ቃል ነው።

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ራእይ በሌለበት ሕዝቡ ይጠፋል፤ ሕጉን የሚጠብቅ ግን ብፁዕ ነው። ምሳሌ 29፥18።

All the prophets are speaking more directly concerning the last days than any other period of sacred history, and Solomon’s warning about the need of possessing the “vision” is a life-or-death proposition. Truth always divides and produces two classes of worshippers, In the verse there is a class that perishes and a class that happily keeps the law. It should be noted however, that Solomon’s counsel is placed in the context of a controversy over “truth.” It is also in the context of the parable of the ten virgins, for the parable of the ten virgins is a primary illustration of the experience of God’s people in the last days.

ነቢያት ሁሉ ከቅዱስ ታሪክ ማንኛውም ሌላ ዘመን ይልቅ ስለ መጨረሻዎቹ ቀናት ይበልጥ በቀጥታ እየተናገሩ ናቸው፤ እናም ሰሎሞን ስለ “ራእይ” መኖሩ ያስፈልጋል ብሎ የሰጠው ማስጠንቀቂያ የሕይወት ወይም የሞት ጉዳይ ነው። እውነት ሁልጊዜ መለያየትን ያመጣል፣ ሁለትም ዓይነት አምላኪዎችን ያፈራል። በዚያ ክፍል ውስጥ የሚጠፋ አንድ ወገን አለ፣ ሕጉንም በደስታ የሚጠብቅ ሌላ ወገን አለ። ነገር ግን የሰሎሞን ምክር “እውነት” ላይ በተነሣ ክርክር ዐውድ ውስጥ እንደተቀመጠ ልብ ሊባል ይገባል። ይህም ደግሞ በአሥሩ ድንግል ምሳሌ ዐውድ ውስጥ ነው፤ ምክንያቱም የአሥሩ ድንግል ምሳሌ በመጨረሻዎቹ ቀናት የእግዚአብሔር ሕዝብ የሚያልፉትን ተሞክሮ የሚያብራራ ዋና ምሳሌ ነው።

> A fool uttereth all his mind: but a wise man keepeth it in till afterwards. If a ruler hearken to lies, all his servants are wicked. The poor and the deceitful man meet together: the Lord lighteneth both their eyes. The king that faithfully judgeth the poor, his throne shall be established forever. The rod and reproof give wisdom: but a child left to himself bringeth his mother to shame. When the wicked are multiplied, transgression increaseth: but the righteous shall see their fall. Correct thy son, and he shall give thee rest; yea, he shall give delight unto thy soul. Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:11–18.

> ሰነፍ ልቡ ያለውን ሁሉ ያፈስሳል፤ ጥበበኛ ግን እስከ ኋላ ድረስ በውስጡ ይይዘዋል። ገዥ ውሸትን ቢያዳምጥ፥ አገልጋዮቹ ሁሉ ክፉዎች ይሆናሉ። ድሀውና ተንኮለኛው ሰው አንድ ላይ ይገናኛሉ፤ እግዚአብሔር የሁለቱንም ዓይኖች ያበራል። ለድሀው በታማኝነት የሚፈርድ ንጉሥ፥ ዙፋኑ ለዘላለም ይጸናል። በትርና ተግሣጽ ጥበብን ይሰጣሉ፤ ለራሱ የተተወ ልጅ ግን እናቱን ወደ ኀፍረት ያመጣል። ክፉዎች በሚበዙበት ጊዜ መተላለፍ ይበዛል፤ ጻድቃን ግን ውድቀታቸውን ያያሉ። ልጅህን ተግሣጽ፥ እርሱም ዕረፍትን ይሰጥሃል፤ አዎን፥ ለነፍስህ ደስታን ይሰጣል። ራእይ በሌለበት ሕዝብ ይጠፋል፤ ሕግን የሚጠብቅ ግን ብፁዕ ነው። ምሳሌ 29፥11-18።

It is not my intent to point a finger at those that may hold to a different understanding of Modern Rome than I do. My intent is to illustrate that Solomon is addressing two classes of worshippers, which he identifies as a “wise man” and a “fool.” The “fool” is also identified as the “wicked.” The wise and foolish virgins of the parable are also identified in the prophetic line of Daniel chapter twelve as the wise and the wicked.

ከእኔ የተለየ ስለ ዘመናዊት ሮም አስተያየት የሚይዙትን ሰዎች በጣት ለመጠቆም ዓላማዬ አይደለም። ዓላማዬ ሰሎሞን “ጠቢብ ሰው” እና “ሰነፍ” ብሎ የሚለያቸውን ሁለት የአምልኮ ክፍሎች እየተናገረ መሆኑን ማሳየት ነው። “ሰነፍ” ደግሞ “ኃጥእ” ተብሎ ይለያል። በምሳሌው ውስጥ ያሉት ጠቢባንና ሰነፋት ደናግል ደግሞ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ያለው ትንቢታዊ መስመር ውስጥ እንዲሁም ጠቢባንና ኃጥኣን ተብለው ይለያሉ።

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> ብዙዎች ይነጻሉ፣ ይነጣሉም፣ ይፈተናሉም፤ ነገር ግን ክፉዎች ክፉነትን ያደርጋሉ፤ ከክፉዎችም አንዳቸው አያስተውሉም፤ ጥበበኞች ግን ያስተውላሉ። ዳንኤል 12፡10።

Solomon and Daniel agree with one another, for all the prophetic testimony aligns in the last days. The wise understand the “increase of knowledge.”

ሰሎሞንና ዳንኤል እርስ በርሳቸው ይስማማሉ፤ ምክንያቱም በዘመኑ ፍጻሜ መጨረሻ ትንቢታዊ ምስክርነት ሁሉ በአንድነት ይጣጣማልና። ጥበበኞች “የእውቀት መጨመርን” ያስተውላሉ።

> And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:3, 4.

> ጥበበኞችም እንደ ሰማይ ጠፈር ብርሃን ይበራሉ፤ ብዙዎችንም ወደ ጽድቅ የሚመልሱ እንደ ከዋክብት ለዘላለም ይበራሉ። አንተ ግን፥ ዳንኤል ሆይ፥ ቃሉን ዝጋ፥ መጽሐፉንም እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ታተም፤ ብዙዎች ወዲህና ወዲያ ይመላለሳሉ፥ እውቀትም ይበዛል። ዳንኤል 12፥3፡4።

Verse ten identifies the three-step testing process that sifts the virgins, who are called to be among the one hundred and forty-four thousand. In both cases the sifting and testing process is based upon whether the virgins understand the increase of knowledge (the vision) that was unsealed at the time of the end in 1989.

ቁጥር አሥር ከመቶ አርባ አራት ሺህ መካከል እንዲሆኑ የተጠሩትን ድንግል ሴቶች የሚለይ የሦስት ደረጃ ፈተና ሂደት ያመለክታል። በሁለቱም ሁኔታዎች የመለያየትና የፈተናው ሂደት መሠረቱ ድንግል ሴቶቹ በ1989 በፍጻሜው ዘመን የታተመውን የእውቀት መጨመር (ራእዩን) ይረዱ እንደሆነ ላይ ይመሠረታል።

“The time of the end” in the last days was 1989, when verses forty through forty-five of Daniel eleven were unsealed. It was then established that the subject of the verses was the final rise and fall of the king of the north. It was then established that the king of the north in the verses is the papal power of the last days. Inspiration never uses the expression “Modern Rome.” The expression was invented by me, to represent the papal power of the last days, for prophetically “modern” represents the last days. Ellen White never used the expression “Modern Rome.”

“የመጨረሻው ዘመን” በመጨረሻዎቹ ቀኖች ውስጥ 1989 ነበር፣ በዚያም ጊዜ ዳንኤል 11 ከቁጥር 40 እስከ 45 ያሉት ተፈቱ። በዚያን ጊዜ የእነዚህ ቁጥሮች ርእሰ ጉዳይ የሰሜኑ ንጉሥ የመጨረሻው መነሣትና ውድቀት መሆኑ ተመሠረተ። በዚያን ጊዜም በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ ያለው የሰሜኑ ንጉሥ የመጨረሻዎቹ ቀኖች የጳጳሳዊ ኃይል መሆኑ ተመሠረተ። መንፈስ ቅዱሳዊ መነሣሣት “Modern Rome” የሚለውን አገላለጽ ፈጽሞ አይጠቀምም። ይህ አገላለጽ በእኔ የተፈጠረ ነው፣ የመጨረሻዎቹን ቀኖች የጳጳሳዊ ኃይል ለመወከል፤ ምክንያቱም በትንቢታዊ መልኩ “modern” መጨረሻዎቹን ቀኖች ይወክላልና። ኤለን ዋይትም “Modern Rome” የሚለውን አገላለጽ ፈጽሞ አልተጠቀመችም።

There are incorrect views of who the king of the north represents in the last six verses of Daniel eleven, but there is only one correct understanding. The understanding that the king of the north in the verses is the papal power was derived from many prophetic witnesses. Verse forty begins by identifying the papacy receiving a deadly wound in 1798, then verses forty-one through forty-three identify the dynamics involved with the healing of the deadly wound. Verse forty-four describes the message that enrages the papacy and leads into verse forty-five when the papal power comes to its final and complete end. The vision that was unsealed in 1989, is the vision of the final rise and fall of the papal power in the last days. That vision is the increase of knowledge that produces and manifests two classes of worshippers, based upon their acceptance or rejection of the knowledge located in those verses.

በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ውስጥ የሰሜኑ ንጉሥ ማንን እንደሚወክል የተሳሳቱ አመለካከቶች አሉ፤ ነገር ግን አንድ ብቻ ትክክለኛ ግንዛቤ አለ። በእነዚያ ቁጥሮች ውስጥ የሰሜኑ ንጉሥ የጳጳሳዊው ኃይል ነው የሚለው ግንዛቤ ከብዙ ትንቢታዊ ምስክሮች የተገኘ ነው። ቁጥር 40 ጳጳሳዊው ኃይል በ1798 የሞት ቁስል መቀበሉን በመለየት ይጀምራል፤ ከዚያም ቁጥሮች 41 እስከ 43 ድረስ በዚያ የሞት ቁስል መፈወስ ውስጥ የተሳተፉትን ኃይሎችና እንቅስቃሴዎች ይገልጻሉ። ቁጥር 44 ጳጳሳዊውን ኃይል የሚያስቆጣውን መልእክት ይገልጻል፤ እናም ይህም ወደ ቁጥር 45 ያመራል፣ በዚያም ጳጳሳዊው ኃይል ወደ መጨረሻውና ፍጹም ፍጻሜው ይመጣል። በ1989 የተፈታ ራእይ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የጳጳሳዊው ኃይል የመጨረሻ መነሣትና ውድቀት ራእይ ነው። ይህ ራእይ እውቀት መጨመር ነው፤ እርሱም በእነዚያ ቁጥሮች ውስጥ የሚገኘውን እውቀት በመቀበላቸው ወይም በመከላከላቸው ላይ የተመሠረቱ ሁለት የአምልኮ ክፍሎችን ያፈራል እና ያሳያል።

According to the very same chapter where the increase of knowledge was unsealed in 1989, the “robbers of thy people,” who “exalt themselves” and ultimately “fall” are the symbol that establishes the “vision.” In the final sifting, the first testing question is who is represented as the “robbers of thy people,” for they are the prophetic symbol that establishes the “vision.” Are the robbers the papal power or are they the United States?

እውቀት መጨመሩ በ1989 የተከፈተበት በዚያው ምዕራፍ መሠረት፣ “ከሕዝብህ ዘራፊዎች” የተባሉት፣ “ራሳቸውን ከፍ የሚያደርጉ” እና በመጨረሻም “የሚወድቁ” የ“ራእይ”-ን የሚያቆም ምልክት ናቸው። በመጨረሻው ማጣራት፣ የመጀመሪያው የፈተና ጥያቄ “ከሕዝብህ ዘራፊዎች” ተብለው የሚወከሉት ማን እንደሆኑ ነው፤ ምክንያቱም እነርሱ የ“ራእይ”-ን የሚያቆም ትንቢታዊ ምልክት ናቸው። ዘራፊዎቹ የጳጳሳዊ ኀይል ናቸውን ወይስ ዩናይትድ ስቴትስ ናት?

The books of Daniel and Revelation are the same book, representing two witnesses of the same line of prophecy. Daniel is the beginning and Revelation is the ending, and together they represent two witnesses of the truth that is unsealed at the time of the end in 1989.

የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት አንድ መጽሐፍ ናቸው፤ የአንድ የትንቢት መስመር ሁለት ምስክሮችን ይወክላሉ። ዳንኤል መጀመሪያው ነው ራእይም መጨረሻው ነው፤ እነርሱም በአንድነት በ1989 በመጨረሻው ዘመን የታተመው እውነት ሁለት ምስክሮች መሆናቸውን ይወክላሉ።

Daniel describes the purification process that was produced when the Lion of the tribe of Judah unsealed verses forty to forty-five in 1989. At that time a testing process began to determine and manifest who would be the “priests” that make up the covenant people who are the one hundred and forty-four thousand in the last days. Hosea contributes that those who reject the increase of knowledge of the last days will not become one of the priests who make up the one hundred and forty-four thousand.

ዳንኤል በ1989 የይሁዳ ነገድ አንበሳ ከአርባ እስከ አርባ አምስት ያሉትን ቁጥሮች በፈታ ጊዜ የተፈጠረውን የመንጻት ሂደት ይገልጻል። በዚያን ጊዜ በመጨረሻዎቹ ዘመናት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሆኑትን የቃል ኪዳኑን ሕዝብ የሚያቀናብሩት “ካህናት” እነማን እንደሆኑ ለመፈተንና ለመግለጥ የፈተና ሂደት ተጀመረ። ሆሴዕም የመጨረሻዎቹን ዘመናት የእውቀት መጨመር የሚከለክሉ ሰዎች አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁን የሚያቀናብሩት ካህናት መካከል አንዱ አይሆኑም ብሎ ያበረክታል።

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ሕዝቤ እውቀት ስላጣ ጠፍቷል፤ አንተም እውቀትን ስለ ጣልህ፣ ከእኔ ካህን እንዳትሆን እኔ ደግሞ እጥልሃለሁ፤ የአምላክህንም ሕግ ስለ ረሳህ፣ እኔ ደግሞ ልጆችህን እረሳለሁ። ሆሴዕ 4፥6።

The book of Revelation identifies that the knowledge that is unsealed and rejected by one class accomplishes their rejection just before probation closes.

መገለጥ መጽሐፍ ያልታተመውና በአንድ ክፍል ሰዎች የተከለከለው እውቀት፣ የምሕረት ዘመን ሊዘጋ ከሚል በፊት የእነርሱን መጥላት እንደሚያስከትል ይገልጻል።

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> እርሱም አለኝ፤ ጊዜው ቀርቦአልና የዚህን መጽሐፍ ትንቢት ቃላት አትታተም። ዓመፀኛው ከዚህ በኋላም ይዓመፅ፤ ርኩሱም ከዚህ በኋላም ይርከስ፤ ጻድቁም ከዚህ በኋላም ጽድቅን ያድርግ፤ ቅዱሱም ከዚህ በኋላም ይቀደስ። ራእይ 22፥10፣ 11።

The Millerite history illustrates the history of the one hundred and forty-four thousand, and together the Millerites and the one hundred and forty-four thousand represent the beginning and ending of the message and work of the three angels of Revelation chapter fourteen. The parallel histories identify the events connected with the close of probation. The work of both histories has been typified by Elijah and John the Baptist.

የሚለራውያን ታሪክ የመቶ አርባ አራት ሺህዎቹን ታሪክ ያመለክታል፤ እንዲሁም ሚለራውያንና መቶ አርባ አራት ሺህዎቹ በአንድነት የራእይ ምዕራፍ አሥራ አራት የሦስቱን መላእክት መልእክትና ሥራ መጀመሪያና ፍጻሜ ይወክላሉ። እነዚህ ተመሳሳይ ታሪኮች ከምሕረት ዘመን መዘጋት ጋር የተያያዙትን ክስተቶች ይለዩ ያሳያሉ። የሁለቱም ታሪኮች ሥራ በኤልያስና በመጥምቁ ዮሐንስ አምሳል ተወክሎአል።

> “With trembling, William Miller began to unfold to the people the mysteries of the kingdom of God, carrying his hearers down through the prophecies to the second advent of Christ. With every effort he gained strength. As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229, 230.

> “በመንቀጥቀጥ ዊሊያም ሚለር ለሕዝቡ የእግዚአብሔርን መንግሥት ምስጢራት መግለጥ ጀመረ፤ ሰሚዎቹንም በትንቢቶቹ ውስጥ እየመራ እስከ ክርስቶስ ዳግም ምጽአት አወረዳቸው። በየጥረቱ ብርታትን አገኘ። ዮሐንስ መጥምቁ የኢየሱስን የመጀመሪያ ምጽአት እንዳወጀና ለመምጣቱም መንገዱን እንዳዘጋጀ፣ እንዲሁ ዊሊያም ሚለርና ከእርሱ ጋር የተባበሩት የእግዚአብሔር ልጅ ዳግም ምጽአት አወጁ።” Early Writings, 229, 230.

The Millerite message identified the “events” connected with the close of probation, as represented by both Elijah and John the Baptist.

መዝጊያው የሚገናኙትን “ክስተቶች” እንደ በኤልያስና በዮሐንስ መጥምቅ ሁለቱም የተወከሉት መልእክት፣ የሚለራውያን መልእክት ለየ።

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “ሰዎች ለሚያጋጥማቸው አደጋ እንዲነቁ፣ ከምሕረት ዘመን መዘጋት ጋር ለተያያዙት ግርማማ ክስተቶችም ለመዘጋጀት እንዲቀሰቀሱ አስፈላጊ ነበር።” The Great Controversy, 310.

In 1989, with the collapse of the Soviet Union the portion of the book of Daniel that related to the last days was unsealed and a testing process began. The test was based upon the ability or inability of God’s people to understand or reject the increase of knowledge that is represented in the last six verses of Daniel chapter eleven; verses that lead to the first verse of chapter twelve, which identifies the “close of probation.” The message of the “events connected with the close of probation” was then unsealed, and the work of those who were the candidates to be the “priests” of the one hundred and forty-four thousand began. Their work was to “understand” and proclaim the message represented in the passage. The message and the work of the one hundred and forty-four thousand, was to present the unsealed message in order to rouse men “to prepare for the solemn events connected with the close of probation.”

በ1989 ዓ.ም. የሶቪየት ህብረት መፍረስ ጋር፣ ከመጨረሻዎቹ ዘመናት ጋር የሚዛመደው የዳንኤል መጽሐፍ ክፍል ተፈታ፣ እና የፈተና ሂደት ተጀመረ። ፈተናው የተመሠረተው በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮች የተወከለውን የእውቀት መጨመር የእግዚአብሔር ሕዝብ ሊረዳው ወይም ሊጥለው በመቻሉ ወይም ባለመቻሉ ላይ ነበር፤ እነዚህም ቁጥሮች ወደ ምዕራፍ አሥራ ሁለት የመጀመሪያው ቁጥር ይመራሉ፣ እርሱም “የምሕረት ደጅ መዘጋት”ን ይለያል። ከዚያም “ከምሕረት ደጅ መዘጋት ጋር የተያያዙ ክስተቶች” መልእክት ተፈታ፣ እና ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ውስጥ “ካህናት” ለመሆን እጩዎች የነበሩት ሰዎች ሥራ ተጀመረ። ሥራቸውም በዚያ ምንባብ የተወከለውን መልእክት “ማስተዋል” እና ማወጅ ነበር። የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መልእክትና ሥራ፣ ሰዎችን “ከምሕረት ደጅ መዘጋት ጋር ለተያያዙት ክቡር ክስተቶች እንዲዘጋጁ” ለማንቃት ሲባል፣ የተፈታውን መልእክት ማቅረብ ነበረባቸው።

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.” Prophets and Kings, 715, 716.

> “ዛሬ፣ በኤልያስና በመጥምቁ ዮሐንስ መንፈስና ኃይል፣ በእግዚአብሔር ሹመት የተሾሙ መልእክተኞች የፍርድ ግዴታ ያለበትን ዓለም ትኩረት ከምሕረት ዘመን መዝጊያ ሰዓቶችና ክርስቶስ ኢየሱስ እንደ ነገሥታት ንጉሥና እንደ ጌቶች ጌታ መገለጡ ጋር በተያያዘ በቅርቡ ሊፈጸሙ ወዳሉት ክቡር ክስተቶች እየጠሩ ናቸው። በቅርቡ ሰው ሁሉ በሥጋ ሳለ ስላደረገው ሥራ ሊፈረድበት ነው። የእግዚአብሔር ፍርድ ሰዓት መጥቶአል፤ እናም በምድር ላይ ባሉ የቤተ ክርስቲያኑ አባላት ላይ፣ እንደሚታየው በዘላለማዊ ጥፋት ጫፍ ላይ ለቆሙት ሰዎች ማስጠንቀቂያ ለመስጠት ያለው የከበረ ኃላፊነት ይደርሳል። በሰፊው ዓለም ውስጥ ለሚያደምጥ ሰው ሁሉ፣ በታላቁ ተጋድሎ ውስጥ ጉዳይ ላይ ያሉት መርሆች—የሰው ልጆች ሁሉ እጣ ፈንታ የተንጠለጠለባቸው መርሆች—ግልጽ ሊደረጉ ይገባል።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 715, 716።

The history of John the Baptist and Christ, as well as the history of the Millerites illustrates the message and work of the one hundred and forty-four thousand. Both John and Christ understood their message as representing the close of probation.

የዮሐንስ መጥምቁና የክርስቶስ ታሪክ፣ እንዲሁም የሚለራውያን ታሪክ፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መልእክትና ሥራ ያሳያል። ዮሐንስም ሆነ ክርስቶስ መልእክታቸውን የምሕረት ዘመን መዘጋት እንደሚወክል ተረድተው ነበር።

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> ነገር ግን ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን ብዙዎች ወደ ጥምቀቱ ሲመጡ ባየ ጊዜ፣ “እናንተ የእፉኝት ትውልድ፣ ከሚመጣው ቁጣ ለመሸሽ ማን አስጠነቀቃችሁ?” አላቸው። ማቴዎስ 3፥7።

Christ represented the destruction of Jerusalem, the same destruction which John had warned the quibbling Jews as approaching. Jesus employed the destruction as a symbol of the “wrath” that begins when He, as Michael, stands up in Daniel chapter twelve, verse one.

ክርስቶስ የኢየሩሳሌምን ጥፋት ወከለ፤ ይህም ዮሐንስ ለቃል ክርክር የሚወዱት አይሁድ እየቀረበ እንዳለ ያስጠነቀቀው ያው ጥፋት ነበር። ኢየሱስም ይህን ጥፋት እርሱ እንደ ሚካኤል በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አንድ ላይ በሚቆምበት ጊዜ የሚጀምረውን “ቍጣ” ምልክት እንዲሆን ተጠቀመበት።

> “Christ saw in Jerusalem a symbol of the world hardened in unbelief and rebellion, and hastening on to meet the retributive judgments of God. The woes of a fallen race, pressing upon His soul, forced from His lips that exceeding bitter cry. He saw the record of sin traced in human misery, tears, and blood; His heart was moved with infinite pity for the afflicted and suffering ones of earth; He yearned to relieve them all. But even His hand might not turn back the tide of human woe; few would seek their only Source of help. He was willing to pour out His soul unto death, to bring salvation within their reach; but few would come to Him that they might have life.

> “ክርስቶስ በኢየሩሳሌም ውስጥ በእምነት እጥረትና በዓመፅ የደነደነውን ዓለም ምልክት አየ፤ እንዲሁም ወደ እግዚአብሔር የፍርድ በቀል ለመገናኘት እየተፋጠነ እንደሚሄድ ተመለከተ። የወደቀ ዘር ወዮታ፣ በነፍሱ ላይ እየጫነ ስለነበር፣ ከከንፈሮቹ ያን እጅግ መራራ ጩኸት አወጣ። የኃጢአትን መዝገብ በሰው መከራ፣ በእንባና በደም ላይ እንደተቀረጸ አየ፤ ልቡ ለምድር የተጎዱና የሚሠቃዩ ሰዎች ወሰን በሌለው ርኅራኄ ተነሣሣ፤ ሁሉንም ለማስታገሥ ናፈቀ። ነገር ግን የሰውን ወዮታ ማዕበል ወደ ኋላ እንዲመለስ እጁ እንኳ አልቻለም፤ ወደ ብቸኛው የእርዳታ ምንጫቸው የሚመጡ ጥቂቶች ብቻ ነበሩ። ድነትን ወደ ድረሳቸው ለማምጣት ነፍሱን እስከ ሞት ድረስ ለማፍሰስ ፈቃደኛ ነበር፤ ነገር ግን ሕይወት እንዲኖራቸው ወደ እርሱ የሚመጡ ጥቂቶች ብቻ ነበሩ።”

> “The Majesty of heaven in tears! the Son of the infinite God troubled in spirit, bowed down with anguish! The scene filled all heaven with wonder. That scene reveals to us the exceeding sinfulness of sin; it shows how hard a task it is, even for Infinite Power, to save the guilty from the consequences of transgressing the law of God. Jesus, looking down to the last generation, saw the world involved in a deception similar to that which caused the destruction of Jerusalem. The great sin of the Jews was their rejection of Christ; the great sin of the Christian world would be their rejection of the law of God, the foundation of His government in heaven and earth. The precepts of Jehovah would be despised and set at nought. Millions in bondage to sin, slaves of Satan, doomed to suffer the second death, would refuse to listen to the words of truth in their day of visitation. Terrible blindness! strange infatuation!” The Great Controversy, 22.

> “የሰማይ ግርማ በእንባ! የዘላለማዊው እግዚአብሔር ልጅ በመንፈሱ ታውኮ፣ በሥቃይ ተጎንብሶ! ይህ ትዕይንት ሰማይን ሁሉ በድንቅ ሞላው። ያ ትዕይንት የኃጢአትን እጅግ አስከፊ ኃጢአተኝነት ለእኛ ይገልጣል፤ ከእግዚአብሔር ሕግ መተላለፍ የሚመጡት ውጤቶች ኃጢአተኞችን ከእነርሱ ለማዳን ለማይገደብ ኃይል እንኳ ምን ያህል ከባድ ሥራ እንደሆነ ያሳያል። ኢየሱስ እስከ መጨረሻው ትውልድ ድረስ በታች እየተመለከተ፣ የኢየሩሳሌምን ጥፋት እንዲመጣ ያደረገውን ማታለል የሚመስል ማታለል ዓለምን እንደሸፈነ አየ። የአይሁድ ታላቅ ኃጢአት ክርስቶስን መቀበል እንዳልፈለጉ ነበር፤ የክርስቲያን ዓለም ታላቅ ኃጢአት ደግሞ በሰማይና በምድር ያለው የመንግሥቱ መሠረት የሆነውን የእግዚአብሔርን ሕግ መናቅ ይሆናል። የይሖዋ ትእዛዛት ይናቃሉ እና ከንቱ ይቈጠራሉ። በኃጢአት ባርነት ውስጥ ያሉ፣ የሰይጣን ባሪያዎች የሆኑ፣ ሁለተኛውን ሞት ለመቀበል የተፈረደባቸው ሚሊዮኖች፣ በሚጎበኙበት ቀን የእውነትን ቃላት ለመስማት እምቢ ይላሉ። እንዴት ያለ አስፈሪ ዕውርነት! እንዴት ያለ እንግዳ መማረክ!” The Great Controversy, 22.

The warning message proclaimed by John the Baptist and also by Christ was the same warning message, just as the warning message of the Millerites was the same message identifying the events connected with the close of probation as the one hundred and forty-four thousand will proclaim. Three witnesses; John the Baptist, Christ and the Millerites testifying that the work and message of the one hundred and forty-four thousand is a life-or-death testing process accomplished by the increase of knowledge that was unsealed in 1989. The message unsealed at that time is the last day vision that must be understood by the wise if they are to be the “priests” that make up the one hundred and forty-four thousand. If those candidates do not understand that vision, they are identified as wicked, or as fools, and they perish. They and their children are rejected in agreement with their rejection of the vision that is the increase of knowledge.

በመጥምቁ ዮሐንስ የተሰበከው የማስጠንቀቂያ መልእክት፣ እንዲሁም በክርስቶስ የተሰበከው፣ አንድና ተመሳሳይ የማስጠንቀቂያ መልእክት ነበር፤ እንደዚሁም የሚለራውያን የማስጠንቀቂያ መልእክት ከምሕረት ዘመን መዘጋት ጋር የተያያዙትን ክስተቶች የሚለይ መልእክት እንደነበረ፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚያውጁት መልእክትም ያው ነው። ሦስት ምስክሮች፤ መጥምቁ ዮሐንስ፣ ክርስቶስ፣ እና ሚለራውያን፤ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሥራና መልእክት በ1989 የተፈታው የእውቀት መጨመር በኩል የሚፈጸም የሕይወት ወይም የሞት የፈተና ሂደት መሆኑን ይመሰክራሉ። በዚያን ጊዜ የተፈታው መልእክት የመጨረሻ ዘመን ራእይ ነው፤ ጥበበኞች አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን የሚያቀናብሩት “ካህናት” ለመሆን ከሚፈልጉ ይህን ራእይ መረዳት ይገባቸዋል። እነዚያ እጩዎች ያንን ራእይ ካልተረዱ፣ እንደ ክፉዎች ወይም እንደ ሰነፎች ይቈጠራሉ፣ እነርሱም ይጠፋሉ። እነርሱና ልጆቻቸውም የእውቀት መጨመር የሆነውን ራእይ በመናቃቸው መሠረት ይጣላሉ።

God’s Word identifies that Rome is the power that exalts itself, robs God’s people, and then falls and establishes the vision. The question of whether Modern Rome is the papal power or the United States is the test that identifies that those candidates are either wise or foolish virgins. The test is a prophetic test derived from the book of Daniel, that is thereafter confirmed and brought to perfection in the book of Revelation. The subject of Modern Rome is not simply a choice between the papal power or the United States, it is the final test for the one hundred and forty-four thousand. It is a prophetic test, and correctly understood it encompasses every representation of the final testing process that is set forth within God’s sanctified prophetic testimony.

ቃሉ ሮም ራሱን ከፍ የሚያደርግ፣ የእግዚአብሔርን ሕዝብ የሚዘርፍ፣ ከዚያም የሚወድቅና ራእዩን የሚያቆም ኃይል እንደሆነ ያመለክታል። ዘመናዊ ሮም የጳጳሳዊ ኃይል እንደሆነ ወይስ ዩናይትድ ስቴትስ እንደሆነ የሚነሣው ጥያቄ፣ እነዚያ እጩዎች ጥበበኞች ወይም ሰነፎች ደናግል መሆናቸውን የሚለይ ፈተና ነው። ይህ ፈተና ከዳንኤል መጽሐፍ የተወሰደ ትንቢታዊ ፈተና ሲሆን፣ ከዚያ በኋላ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የሚረጋገጥና ወደ ፍጽምና የሚመጣ ነው። የዘመናዊ ሮም ጉዳይ በጳጳሳዊ ኃይልና በዩናይትድ ስቴትስ መካከል የሚደረግ ቀላል ምርጫ ብቻ አይደለም፤ ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የመጨረሻው ፈተና ነው። እርሱ ትንቢታዊ ፈተና ነው፤ በትክክል ሲረዳ ደግሞ በእግዚአብሔር የተቀደሰ ትንቢታዊ ምስክርነት ውስጥ የቀረበውን የመጨረሻ የፈተና ሂደት ማንኛውንም ውክልና በሙሉ ያካትታል።

The testing process of the time of John the Baptist and Christ was derived from the book of Daniel, as was the testing process in the time of the Millerites. As a prophetic test, the methodology of how truth is established is as essential for those candidates to correctly apply, as is simply holding to the correct view of who is Modern Rome. Whether the correct identification of Modern Rome, or the application of the correct methodology is considered, both elements of the test are couched in the book of Daniel. In Daniel chapter one, Daniel navigated through a three-step testing process beginning with diet, then a visual test, followed by a test accomplished by Nebuchadnezzar, a biblical symbol of the King of the North, the papal power of the last days.

በመጥምቁ ዮሐንስና በክርስቶስ ዘመን የነበረው የፈተና ሂደት ከዳንኤል መጽሐፍ የተመነጨ ነበር፤ እንዲሁም በሚለራውያን ዘመን የነበረው የፈተና ሂደት ደግሞ ከዚያው ነበር። እንደ ትንቢታዊ ፈተና፣ እውነት እንዴት እንደሚመሠረት የሚያሳይ ሥርዓተ-ዘዴ፣ እነዚያ እጩዎች በትክክል እንዲተገብሩት እንዲሁ አስፈላጊ ነው፤ እንደ ዘመናዊት ሮም ማን እንደሆነ ትክክለኛውን አመለካከት መያዝ ብቻ ያህል። ዘመናዊት ሮም በትክክል መለየት ይሁን ወይም ትክክለኛውን ሥርዓተ-ዘዴ መተግበር ይታሰብ፣ ሁለቱም የፈተናው ክፍሎች በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ተቀርጸው ይገኛሉ። በዳንኤል ምዕራፍ አንድ ውስጥ፣ ዳንኤል ከአመጋገብ ጀምሮ፣ ከዚያም በዓይነ ምልከታ ፈተና፣ ከዚያም በመጨረሻ በናቡከደነፆር የተካሄደ ፈተናን በማለፍ ሶስት-ደረጃ ያለውን የፈተና ሂደት አስተካክሎ አለ፤ ናቡከደነፆርም የሰሜን ንጉሥ በሚል መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምልክት፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው የጳጳሳዊ ኃይል ነው።

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> እነዚህንም አራቱን ልጆች ስለ ሆኑ፣ እግዚአብሔር በሁሉም ትምህርትና ጥበብ እውቀትንና ብልሃትን ሰጣቸው፤ ለዳንኤልም በራእይና በሕልም ሁሉ ማስተዋል ሰጠው። ንጉሡም እንዲቀርቡ ያዘዘበት ዘመን በተፈጸመ ጊዜ፣ የጃንደረቦቹ አለቃ ወደ ናቡከደነፆር ፊት አቀረባቸው። ንጉሡም ከእነርሱ ጋር ተነጋገረ፤ ከሁላቸውም መካከል እንደ ዳንኤል፣ ሐናንያ፣ ሚሳኤል፣ አዛርያ ያለ አልተገኘም፤ ስለዚህም በንጉሡ ፊት ቆሙ። ንጉሡም በጠየቃቸው በጥበብና በማስተዋል ነገር ሁሉ፣ በመንግሥቱ ሁሉ ውስጥ ካሉት ከአስማተኞችና ከኮከብ ቈጣሪዎች ሁሉ አሥር እጥፍ ይልቅ እንደሚበልጡ አገኛቸው። ዳንኤል 1፥17–20።

“At the end of the days,” which is prophetically the last days when the one hundred and forty-four thousand are tested, Daniel and the three worthies were found “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm,” and Daniel had “understanding in all visions and dreams.” Daniel represents the one hundred and forty four thousand, who in the last days understand the increase of knowledge that arrived when Christ, as the Lion of the tribe of Judah, unsealed “that portion of the book of Daniel that related to the last days,” in 1989.

«በዘመኑ መጨረሻ» በትንቢታዊ መልኩ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የሚፈተኑበት የመጨረሻዎቹ ቀናት ሲሆን፣ ዳንኤልና ሦስቱ የተከበሩ ሰዎች «በመንግሥቱ ውስጥ ካሉት ጠንቋዮችና ኮከብ ቆጣሪዎች ሁሉ አሥር እጥፍ የሚሻሉ» ሆነው ተገኙ፤ ዳንኤልም «በራእይ ሁሉና በሕልም ሁሉ ማስተዋል» ነበረው። ዳንኤል አንድ መቶ አርባ አራቱን ሺህ ይወክላል፤ እነርሱም በመጨረሻዎቹ ቀናት ክርስቶስ፣ እንደ ይሁዳ ነገድ አንበሳ፣ እ.ኤ.አ. በ1989 «ከመጨረሻዎቹ ቀናት ጋር የተያያዘውን የዳንኤል መጽሐፍ ክፍል» በፈታ ጊዜ የደረሰውን የእውቀት መጨመር ያስተውላሉ።

Daniel did not simply understand more than others concerning dreams and visions, he had “understanding in all visions and dreams.” He represents those who employ the methodology of line upon line, for that methodology brings “all visions and dreams” together into one cohesive message. The message that brings together all dreams and visions into one prophetic line identifies the “events connected with the close of probation.” That message is established by the prophetic symbol that is Modern Rome, the power who exalts itself, robs God’s people, and falls.

ዳንኤል ስለ ሕልሞችና ራእዮች ከሌሎች የበለጠ ብቻ አልተረዳም፤ “በሁሉም ራእዮችና ሕልሞች ውስጥ ማስተዋል” ነበረው። እርሱ መስመር በመስመር የሚለውን ዘዴ የሚጠቀሙትን ይወክላል፥ ምክንያቱም ያ ዘዴ “ሁሉንም ራእዮችና ሕልሞች” ወደ አንድ የተዋሐደ መልእክት ያመጣልና። ሕልሞችንና ራእዮችን ሁሉ ወደ አንድ ትንቢታዊ መስመር የሚያሰባስበው መልእክት “ከችሎቱ መዘጋት ጋር የተያያዙትን ክስተቶች” ይለያል። ይህ መልእክት በዘመናዊቷ ሮም በሆነችው ትንቢታዊ ምልክት ላይ የተመሠረተ ነው፤ እርሷም ራሷን ከፍ የምታደርግ፣ የእግዚአብሔርን ሕዝብ የምትዘርፍ፣ እና የምትወድቅ ኃይል ናት።

That power can only be established by applying the correct methodology. Most who profess to study the Bible reject the methodology of line upon line, and some who profess to employ it, misapply the rules that make up the methodology of line upon line. Those rules were first put into the public record by the Millerites, and God’s last day people have been forewarned that those who are actually the messengers of the third angel will be using William Miller’s rules of prophetic interpretation.

ያ ኃይል ሊመሠረት የሚችለው ትክክለኛውን ሥርዓተ-ዘዴ በመተግበር ብቻ ነው። መጽሐፍ ቅዱስን እያጠኑ ነው ብለው የሚናገሩ አብዛኞቹ፣ “መስመር በመስመር” የሚለውን ሥርዓተ-ዘዴ ይክዳሉ፤ እንዲሁም እርሱን እንደሚጠቀሙ የሚናገሩ አንዳንዶች ደግሞ፣ “መስመር በመስመር” የተባለውን ሥርዓተ-ዘዴ የሚያቋቁሙትን ደንቦች በስህተት ይተግብራሉ። እነዚያ ደንቦች ለመጀመሪያ ጊዜ በሚለራውያን አማካኝነት በሕዝብ መዝገብ ላይ ተመዝግበው ነበር፤ እናም የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ፣ በእውነት የሦስተኛው መልአክ መልእክተኞች የሆኑት ሰዎች የዊልያም ሚለርን የትንቢት ትርጓሜ ደንቦች እንደሚጠቀሙ አስቀድሞ ማስጠንቀቂያ ተሰጥቶአቸዋል።

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted.” Review and Herald, November 25, 1884.

> “የሶስተኛውን መልአክ መልእክት በማወጅ ላይ የተሰማሩ እነዚያ ሰዎች፣ አባት ሚለር የተቀበለውን እቅድ ተከትለው መጻሕፍትን እየመረመሩ ነው።” Review and Herald, November 25, 1884.

William Miller represented the beginning of the three angels of Revelation fourteen, and he was typified by John the Baptist, who was the beginning of the message of which Christ was the ending. Sister White directly aligns the testing process of John the Baptist to Christ with the testing process of the three angels. John began the message, and it was not until just before the cross, when Christ had taken His disciples to Caesarea Philippi, that Jesus then added the details of the message that John had begun. The first (the beginning) truth John identified when He saw Christ was identifying Christ as the Lamb of God that takes away the sins of the world.

ዊልያም ሚለር የራእይ አሥራ አራት ያሉትን ሦስቱን መላእክት መልእክት መጀመሪያ ይወክል ነበር፣ እርሱም በዮሐንስ መጥምቅ ተመስሎ ነበር፤ ዮሐንስ የጀመረው መልእክት ክርስቶስ ፍጻሜው የሆነለት መልእክት ነበርና። እህት ዋይት የዮሐንስ መጥምቅ እስከ ክርስቶስ ያለውን የፈተና ሂደት ከሦስቱ መላእክት የፈተና ሂደት ጋር በቀጥታ ታስተካክላለች። ዮሐንስ መልእክቱን ጀመረ፤ እናም ከመስቀሉ ጥቂት በፊት ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን ወደ ቂሣርያ ፊልጶስ በወሰደበት ጊዜ ኢየሱስ ዮሐንስ የጀመረውን መልእክት ዝርዝሮች በዚያን ጊዜ ጨመረበት። ዮሐንስ ክርስቶስን ባየው ጊዜ የገለጠው የመጀመሪያው (የመነሻው) እውነት፣ የዓለምን ኃጢአት የሚያስወግድ የእግዚአብሔር በግ መሆኑን መለየት ነበር።

> These things were done in Bethabara beyond Jordan, where John was baptizing. The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. This is he of whom I said, After me cometh a man which is preferred before me: for he was before me. John 1:28–30.

> ይህም ነገር ዮሐንስ ያጠምቅ በነበረበት ከዮርዳኖስ ማዶ ባለችው ቤተ-አባራ ሆነ። በማግሥቱም ዮሐንስ ኢየሱስ ወደ እርሱ ሲመጣ አየ፥ እንዲህም አለ፦ እነሆ፥ የዓለምን ኃጢአት የሚያስወግድ የእግዚአብሔር በግ። እኔ፦ “ከእኔ በኋላ ከእኔ የሚበልጥ ሰው ይመጣል፤ ከእኔ በፊት ነበረና” ያልሁት ይህ እርሱ ነው። ዮሐንስ 1፥28–30።

Then began the three-and-a-half-year period of testing that ended at the cross. After John was murdered just before the cross, Jesus then began to explain that very first statement of John.

ከዚያም በመስቀሉ ያበቃው የሦስት ዓመት ተኩል የፈተና ዘመን ተጀመረ። ዮሐንስ ከመስቀሉ በፊት በተገደለ በኋላ፣ ኢየሱስ ያን የዮሐንስ የመጀመሪያ ንግግር ራሱን ለመግለጽ ጀመረ።

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Matthew 16:13–21.

> ኢየሱስም ወደ ቂሳርያ ፊልጶስ ዳርቻ በመጣ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን፣ “እኔ የሰው ልጅ ማን እንደ ሆንሁ ሰዎች ምን ይላሉ?” ሲል ጠየቃቸው። እነርሱም፣ “አንዳንዶች መጥምቁ ዮሐንስ ነህ ይላሉ፤ ሌሎችም ኤልያስ፤ ሌሎችም ኤርምያስ ወይም ከነቢያት አንዱ ነህ ይላሉ” አሉት። እርሱም፣ “እናንተስ እኔ ማን እንደ ሆንሁ ምን ትላላችሁ?” አላቸው። ስምዖን ጴጥሮስም መልሶ፣ “አንተ ክርስቶስ ነህ፥ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ” አለ። ኢየሱስም መልሶ፣ “የዮና ልጅ ስምዖን ሆይ፥ ብፁዕ ነህ፤ ይህን የገለጠልህ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም አይደለምና። እኔም ደግሞ እልሃለሁ፥ አንተ ጴጥሮስ ነህ፥ በዚህም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አይችሉባትም። የሰማያትንም መንግሥት መክፈቻዎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም የምታስረው ሁሉ በሰማያት የታሰረ ይሆናል፥ በምድርም የምትፈታው ሁሉ በሰማያት የተፈታ ይሆናል” አለው። ከዚያም እርሱ ኢየሱስ ክርስቶስ እንደ ሆነ ለማንም እንዳይነግሩ ደቀ መዛሙርቱን አዘዛቸው። ከዚያ ጊዜ ጀምሮም ኢየሱስ ወደ ኢየሩሳሌም ሊሄድ፥ ከሽማግሌዎችና ከካህናት አለቆች ከጻፎችም ብዙ መከራ ሊቀበል፥ ሊገደልም፥ በሦስተኛውም ቀን እንደሚነሣ ለደቀ መዛሙርቱ ማሳየት ጀመረ። ማቴዎስ 16፥13–21።

Caesarea Philippi is the name of Panium in the time of Christ, and Panium is identified in the verse which follows verse fourteen of Daniel eleven, where the robbers of thy people, who exalt themselves, but fall, are introduced. The message of John the Baptist, inspired and perfect, was the message at the beginning that represented the Millerite message, that had been established upon Miller’s rules. Christ’s message at the ending, built upon and expanded John’s message, and it typified the message at the ending of the three angels, that is based upon Miller’s rules and the details that are added to Miller’s message when the methodology of line upon line arrives at the ending.

በክርስቶስ ዘመን ቄሳርያ ፊልጶስ የፓኒየም ስም ነበረ፤ ፓኒየምም በዳንኤል 11 ቁጥር 14 የሚቀጥለው ክፍል ውስጥ ይታወቃል፤ በዚያም ከፍ ከፍ የሚሉ ነገር ግን የሚወድቁ የሕዝብህ ወንበዴዎች ይገባሉ። በመንፈስ የተነሣ ፍጹም የነበረው የዮሐንስ መጥምቁ መልእክት፣ በሚለር መመሪያዎች ላይ የተመሠረተውን ሚለራዊ መልእክት የሚወክል በመጀመሪያ ያለው መልእክት ነበረ። በዮሐንስ መልእክት ላይ የተገነባና የተስፋፋው የክርስቶስ መልእክት በመጨረሻ ያለው ነበረ፤ እርሱም በሦስቱ መላእክት መልእክት መጨረሻ ያለውን መልእክት ይወክል ነበር፤ ይህም በሚለር መመሪያዎች እና መስመር በመስመር የትርጓሜ ሥነ-ዘዴ ወደ መጨረሻ በሚደርስበት ጊዜ በሚለር መልእክት ላይ ተጨምረው በሚመጡት ዝርዝሮች ላይ የተመሠረተ ነው።

To arrive at an incorrect understanding of the symbol that establishes the vision with the symbol of Modern Rome parallels those in the history of Christ that rejected the message of the cross. We are informed that the Jews who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teachings of Jesus, and that the history of those Jews that did that very thing represents those who rejected the first angel’s message. The Millerites identified the robbers of thy people, which I later coined with the words, “Modern Rome,” as the papal power.

ራእዩን በዘመናዊቱ ሮም ምልክት የሚያቆም ምልክት በተሳሳተ መልኩ ለመረዳት መድረስ፣ በክርስቶስ ታሪክ ውስጥ የመስቀሉን መልእክት ከተቀበሉት ጋር ይመሳሰላል። የዮሐንስ መጥምቅ መልእክትን የጣሉት አይሁድ ከኢየሱስ ትምህርቶች ሊጠቀሙ እንዳልቻሉ ተነግሮናል፤ ይህንንም በትክክል ያደረጉት የእነዚያ አይሁድ ታሪክ የመጀመሪያውን የመልአኩ መልእክት የጣሉትን ይወክላል። ሚለራውያን፣ እኔ በኋላ “ዘመናዊቱ ሮም” በሚሉ ቃላት የጠራሁትን፣ “የሕዝብህ ዘራፊዎች” እንደ ጳጳሳዊው ኀይል ለዩ።

We will continue these considerations in the next article.

በሚቀጥለው መጣጥፍ እነዚህን አስተያየቶች እንቀጥላለን።

Back to Articles