Article

# The Spirit of Prophecy: Leading and Teaching

የትንቢት መንፈስ፡ መምራትና ማስተማር

Habakkuk's Two Tables

ሁለቱ የሐበቁቅ ሰሌዳዎች

Author

Jeff Pippenger

Published

October 15, 2012

Formats

PDF
Word
Song MP3

Habakkuk's Two Tables 3 of 95

የዕንባቆም ሁለት ጽላቶች 3 ከ 95

## Introduction: The Foundation of Habakkuk's Two Tables

መግቢያ፡ የአባቁም ሁለቱ ጽላቶች መሠረት

This series is called Habakkuk's Two Tables. So far, we have been taking certain truths from the 1843 and 1850 Charts, not to defend them biblically at this point, but to establish that Ellen White endorses these truths. Our contention is that if you reject these foundational truths, you are simultaneously rejecting the Spirit of Prophecy. We want to put that in the record first.

ይህ ተከታታይ ትምህርት “የዕንባቆም ሁለት ጽላቶች” ተብሎ ይጠራል። እስካሁን ድረስ ከ1843 እና 1850 ሰንጠረዦች የተወሰኑ እውነቶችን እየወሰድን ቆይተናል፤ በዚህ ደረጃ በመጽሐፍ ቅዱስ እነርሱን ለመከላከል ሳይሆን፣ ኤለን ዋይት እነዚህን እውነቶች እንደምትደግፍ ለማቋቋም ነው። የእኛ ክርክር ይህ ነው፦ እነዚህን መሠረታዊ እውነቶች ብትክዱ፣ በተመሳሳይ ጊዜ የትንቢትን መንፈስ ደግሞ እየካዳችሁ ነው። ይህን በመዝገቡ ላይ በመጀመሪያ ማስቀመጥ እንፈልጋለን።

## Review of Millerite History and the Midnight Cry

የሚለራይት ታሪክና የእኩለ ሌሊት ጩኸት ግምገማ

In our first presentation, we outlined the history of the Millerites, the waymarks from 1798 to 1844. In our last presentation, we looked more closely at the history from the tarrying time to the closing of the door on October 22, 1844, identifying that time as the Midnight Cry. The Midnight Cry entered history at the Exeter Camp Meeting, August 12–17, 1844, and continued until October 22, 1844. The tarrying time, which began in March 1844, is part of the Midnight Cry and the purging process that prepared a people to proclaim its message.

በመጀመሪያው ትምህርታችን፣ የሚለራውያንን ታሪክ፣ ከ1798 እስከ 1844 ድረስ ያሉትን የመንገድ ምልክቶች አቀረብን። በመጨረሻው ትምህርታችን ግን፣ ከመዘግየቱ ዘመን ጀምሮ እስከ በሩ በጥቅምት 22፣ 1844 ድረስ ተዘግቶ ድረስ ያለውን ታሪክ ይበልጥ በቅርብ መልከን ተመለከትን፤ ያንንም ጊዜ እንደ “የእኩለ ሌሊት ጩኸት” ለይተን አመለከትን። የእኩለ ሌሊት ጩኸት በኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ፣ ከነሐሴ 12–17፣ 1844 ወደ ታሪክ ገባ፤ እስከ ጥቅምት 22፣ 1844ም ድረስ ቀጠለ። በመጋቢት 1844 የጀመረው የመዘግየቱ ዘመን፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸትና መልእክቱን እንዲያውጅ ሕዝብን ያዘጋጀው የማጥራት ሂደት ክፍል ነው።

We hoped to establish this in your hearts and minds yesterday. All the illustrations in God's Word of tarrying times speak about the end of the world. Ellen White, commenting on 1 Corinthians 10:11, says, "Each of the ancient prophets spoke more for our day than the days in which they lived." 1 Corinthians 10:11 states, "Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come." The history of the Millerites is a history of what will take place at the end of the world. All these biblical histories of the tarrying time and what follows illustrate what would take place in the Millerite tarrying time and the Midnight Cry. We need to understand these things because history is to be repeated.

ትናንት ይህንን በልባችሁና በአእምሮአችሁ ልናጸና ተስፋ አድርገን ነበር። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ስለ መዘግየት ዘመናት የቀረቡ ምሳሌዎች ሁሉ ስለ ዓለም ፍጻሜ ይናገራሉ። ኤለን ኋይት በ1 ቆሮንቶስ 10፥11 ላይ አስተያየት ስትሰጥ እንዲህ ትላለች፦ “ከጥንቱ ነቢያት እያንዳንዱ የኖረበትን ዘመን ከሚናገር ይልቅ ለዘመናችን ይበልጥ ተናግሯል።” 1 ቆሮንቶስ 10፥11 እንዲህ ይላል፦ “ይህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ ሆኖ ደረሰባቸው፤ የዓለምም ፍጻሜ በደረሰብን በእኛ ለምክር ተጻፈ።” የሚለራውያን ታሪክ በዓለም ፍጻሜ ጊዜ የሚፈጸምን ነገር የሚያሳይ ታሪክ ነው። ስለ መዘግየት ዘመንና ከዚያ በኋላ ስለሚከተሉት ነገሮች የሚናገሩ እነዚህ ሁሉ የመጽሐፍ ቅዱስ ታሪኮች፣ በሚለራውያን የመዘግየት ዘመንና በእኩለ ሌሊት ጩኸት ጊዜ የሚፈጸመውን ያመለክታሉ። ታሪክ ሊደገም ስለሆነ እነዚህን ነገሮች ማስተዋል ያስፈልገናል።

## The 2520: Ellen White's Endorsement

የ2520፡ የኤለን ዋይት ድጋፍ

We have been dealing with the first issue on these Charts, though we haven't mentioned it much. The first doctrine we want to show that Ellen White clearly endorses is the 2520. The first two presentations were designed to lead us here. Tomorrow morning, we'll begin considering the Daily on this Chart.

በእነዚህ ቻርቶች ላይ ከተቀመጡት ጉዳዮች ውስጥ ከመጀመሪያው ጉዳይ ጋር እየተገናኘን ቆይተናል፤ ምንም እንኳ ስለ እርሱ ብዙ አልጠቀስንም። ኤለን ዋይት በግልጽ እንደምትደግፈው ልናሳይ የምንፈልገው የመጀመሪያው ትምህርት 2520 ነው። የመጀመሪያዎቹ ሁለት አቀራረቦች ወደዚህ እንድንደርስ ተዘጋጅተው ነበር። ነገ ጠዋት፣ በዚህ ቻርት ላይ ያለውን ዴይሊ መመልከት እንጀምራለን።

## Remembering the Lord's Leading and Teaching

የጌታን መምራትና ማስተማር በማስታወስ

Let's begin with Life Sketches, page 196: "We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history." The only thing a Christian has to fear for the future is falling off the path and being lost. The thing to be fearful about is not obtaining eternal life. Here, Sister White says we have nothing to fear for the future except for two things. This is a common passage in the Spirit of Prophecy in Adventism, but rarely do you hear anyone elaborate on what leading and what teachings she is referring to.

በLife Sketches ገጽ 196 እንጀምር፦ “ጌታ የመራንበትን መንገድና በቀድሞ ታሪካችን ውስጥ የሰጠንን ትምህርት እስከምንረሳ ድረስ በስተቀር ስለ ወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም።” አንድ ክርስቲያን ስለ ወደፊቱ ሊፈራ የሚገባው ነገር ከመንገድ ወድቆ መጥፋት ብቻ ነው። ሊፈራ የሚገባው ነገር የዘላለም ሕይወትን አለማግኘት ነው። እዚህ ሲስተር ዋይት ከሁለት ነገሮች በስተቀር ስለ ወደፊቱ የምንፈራው ምንም እንደሌለ ትናገራለች። ይህ በአድቬንቲዝም ውስጥ ባለው የትንቢት መንፈስ የተለመደ ክፍል ቢሆንም፣ እርሷ የምትጠቅሰው መሪነት ምን እንደሆነና ምን ዓይነት ትምህርቶችን እንደምትመለከት የሚያብራራ ሰው እጅግ አልፎ አልፎ ብቻ ይሰማል።

We will show that the leading she refers to is the history of the Midnight Cry. In the history of the Midnight Cry, Christ was leading in the tarrying time, the arrival and proclamation of the Midnight Cry, and the closing of the door on October 22, 1844. He designed that history to produce a people who could enter by faith into the Most Holy Place with Him. We should be fearful to forget that particular history, as well as His teachings.

እርስዋ የምትጠቅሰው መሪነት የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ መሆኑን እናሳያለን። በእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ውስጥ፣ ክርስቶስ በመዘግየቱ ዘመን፣ በእኩለ ሌሊት ጩኸቱ መምጣትና መታወጅ፣ እንዲሁም በOctober 22, 1844 በሩ በመዘጋቱ ውስጥ እየመራ ነበር። ከእርሱ ጋር በእምነት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ሊገባ የሚችል ሕዝብ እንዲፈጠር ያንን ታሪክ እርሱ አዘጋጀ። ያንን ልዩ ታሪክ፣ እንዲሁም ትምህርቶቹን እንዳንረሳ ልንፈራ ይገባናል።

We will show that there is a specific teaching that produced the Midnight Cry. That teaching was not the collapse of the Ottoman Empire on August 11, 1840, nor the state of the dead, which came in the history of the Second Angel's Message in the Millerite History. It was a specific teaching in the Millerite History that produced the Midnight Cry, where the Lord led, and we have nothing to fear for the future except that we forget His leading and His teaching.

የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ያመነጨ ልዩ ትምህርት እንዳለ እናሳያለን። ያ ትምህርት በ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 የኦቶማን አገዛዝ ውድቀት አልነበረም፥ እንዲሁም በሚለራዊት ታሪክ ውስጥ በሁለተኛው መልአክ መልእክት ታሪክ የመጣው የሙታን ሁኔታ ትምህርት አልነበረም። የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ያመነጨው በሚለራዊት ታሪክ ውስጥ የነበረ ልዩ ትምህርት ነበር፤ በዚያም ጌታ መርቶአል፥ እናም ለወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም፤ ከሆነ ግን እርሱ የመራንበትን እና ያስተማረንን ብንረሳ ብቻ ነው።

We suggest that the symbol of both His leading and His teaching is the Midnight Cry. Let's read this passage from Ellen White's first vision again: "On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the midnight cry. This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble. If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted 'Alleluia!' Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far."

የእርሱ መሪነትም ሆነ የእርሱ ትምህርት ምልክት የእኩለ ሌሊት ጩኸት እንደሆነ እንመክራለን። ይህን ክፍል ከኤለን ኋይት የመጀመሪያ ራእይዋ እንደገና እናንብብ፤ “በዚህ መንገድ የአድቬንት ሕዝብ በመንገዱ ሩቅ ጫፍ ወዳለችው ከተማ ይጓዙ ነበር። በመንገዱ መጀመሪያ ከኋላቸው የተቆመ ብሩህ ብርሃን ነበራቸው፤ መልአክም ያ ብርሃን የእኩለ ሌሊት ጩኸት እንደሆነ ነገረኝ። ይህ ብርሃን በመንገዱ ሁሉ ላይ ያበራ ነበር፥ እንዳይሰናከሉም ለእግራቸው ብርሃን ይሰጥ ነበር። ከፊታቸው ጥቂት ቀድሞ ሆኖ ወደ ከተማይቱ የሚመራቸውን ኢየሱስን ዓይኖቻቸውን በእርሱ ላይ ጽኑ አድርገው ቢያቆዩ ደኅና ነበሩ። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አንዳንዶች ደከሙ፥ ከተማይቱም እጅግ ሩቅ ናት አሉ፤ ከዚህም በፊት ገብተንባት እንደምንሆን ተስፋ አድርገው ነበር። ከዚያም ኢየሱስ የተከበረችውን ቀኝ ክንዱን በማንሣት ያበረታታቸው ነበር፤ ከክንዱም ከአድቬንት ሰራዊት በላይ የሚውለበለብ ብርሃን ይወጣ ነበር፥ እነርሱም ‘ሃሌሉያ!’ ብለው ይጮኹ ነበር። ሌሎች ግን በችኮላ ከኋላቸው ያለውን ብርሃን ካዱ፥ እስከዚህ ድረስ የመራቸው እግዚአብሔር አልነበረም አሉ።”

They are denying the Midnight Cry, and in connection with the Midnight Cry, they are arguing that the Lord was not leading them in the Midnight Cry. They are denying the leading of God in the Midnight Cry. "The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below."

እነርሱ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን እየካዱ ነው፤ ከዚህም ጋር በተያያዘ በእኩለ ሌሊት ጩኸት ውስጥ ጌታ እየመራቸው አልነበረም ብለው ይከራከራሉ። በእኩለ ሌሊት ጩኸት ውስጥ ያለውን የእግዚአብሔር መሪነት እየካዱ ነው። “ከኋላቸው ያለው ብርሃን ጠፋ፥ እግሮቻቸውንም በፍጹም ጨለማ ተወ፤ ተሰናከሉም፥ ምልክቱንና ኢየሱስን ከዓይናቸው አጡ፥ ከመንገዱም ወደ ታች ባለው ጨለማና ክፉ ዓለም ወደቁ።”

## The Midnight Cry in Context

የእኩለ ሌሊት ጩኸት በአውዱ ውስጥ

We will look once more at the history of the Midnight Cry to put it in context before we deal with the 2520.

2520ውን ከመመልከታችን በፊት በአግባቡ በዐውድ ውስጥ ለማስቀመጥ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ታሪክ እንደገና እንመለከታለን።

> From The Great Controversy, pages 391–395: "When the time passed at which the Lord's coming was first expected, in the spring of 1844,"—this is the tarrying time, the first disappointment—"those who had looked in faith for His appearing were for a season involved in doubt and uncertainty. While the world regarded them as having been utterly defeated and proved to have been cherishing a delusion, their source of consolation was still the word of God. Many continued to search the Scriptures, examining anew the evidences of their faith and carefully studying the prophecies to obtain further light."

> ከ The Great Controversy ገጽ 391–395፡ “ጌታ መምጣቱ በመጀመሪያ የተጠበቀበት ጊዜ በ1844 የጸደይ ወቅት ሲያልፍ”—ይህ የመቆየት ጊዜ፣ የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ነው—“እርሱ ይገለጥ ዘንድ በእምነት የተጠባበቁት ለአንድ ጊዜ በጥርጥርና በእርግጠኝነት ማጣት ውስጥ ተጠምደው ነበር። ዓለም እነርሱን ፈጽሞ እንደ ተሸነፉና ማታለያን እንደ ያዙ ሲቆጥራቸው፣ የመጽናናታቸው ምንጭ ግን አሁንም የእግዚአብሔር ቃል ነበር። ብዙዎች መጽሐፍ ቅዱሳትን መመርመራቸውን ቀጠሉ፤ የእምነታቸውን ማስረጃዎች እንደገና በመመርመር እና ተጨማሪ ብርሃን ለማግኘት ትንቢቶችን በጥንቃቄ በማጥናት።”

If many did this, that means there were some who were not. It doesn't say "they"; it says "many"—two classes here. "The Bible testimony in support of their position seemed clear and conclusive. Signs which could not be mistaken pointed to the coming of Christ as near. The special blessing of the Lord, both in the conversion of sinners and the revival of spiritual life among Christians, had testified that the message was of Heaven. And though the believers could not explain their disappointment, they felt assured that God had led them in their past experience.

ብዙዎች ይህን ካደረጉ፣ ያ ማለት ያላደረጉ አንዳንዶች እንደነበሩ ነው። “እነርሱ” አይልም፤ “ብዙዎች” ይላል—በዚህ ሁለት ወገኖች አሉ። “አቋማቸውን የሚደግፍ የመጽሐፍ ቅዱስ ምስክርነት ግልጽና አሳማኝ እንደሆነ ይታይ ነበር። ሊሳሳቱ የማይችሉ ምልክቶች የክርስቶስ መምጣት ቅርብ መሆኑን ይጠቁሙ ነበር። በኃጢአተኞች መለወጥና በክርስቲያኖች መካከል መንፈሳዊ ሕይወት መታደስ የተገለጠው የጌታ ልዩ በረከት፣ መልእክቱ ከሰማይ እንደሆነ መስክሮ ነበር። እናም ምንም እንኳ አማኞቹ ቅሬታቸውን ማስረዳት ባይችሉም፣ በቀድሞው ተሞክሮአቸው ውስጥ እግዚአብሔር እንደመራቸው እርግጠኞች ነበሩ።”

> "Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain."

> ከሁለተኛው ምጽአት ዘመን ጋር እንደሚዛመዱ ቈጥረው ከነበሩአቸው ትንቢቶች ጋር ተዋህዶ፣ ለእነርሱ የጥርጥርና የመጠባበቅ ሁኔታ በተለይ የተስማማ ትምህርት ተሰጥቶ ነበር፤ ይህም አሁን ለማስተዋላቸው ጨለማ የሆነው ነገር በተገቢው ጊዜ ግልጽ እንደሚሆን በእምነት በትዕግሥት እንዲጠብቁ የሚያበረታታቸው ነበር።

In that paragraph, it says, "Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent . . . ." What prophecies did they believe applied to the Second Advent? The 2520, the 2300, and the 1335. They believed all three of these time prophecies ended in 1843, and that was the Second Advent.

በዚያ አንቀጽ ውስጥ፣ “ከሁለተኛው ምጽአት ዘመን ጋር እንደሚመለከቱ ተቈጥረው ከነበሩ ትንቢቶች ጋር ተጠላልፈው . . .” ይላል። ሁለተኛው ምጽአት ላይ እንደሚተገበሩ ያመኑት ምን ትንቢቶች ነበሩ? 2520፣ 2300፣ እና 1335 ነበሩ። እነዚህ ሶስቱ የጊዜ ትንቢቶች ሁሉ በ1843 እንደሚያበቁ አመኑ፣ እናም ያ ሁለተኛው ምጽአት ነበር።

> "Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: 'I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.'"

> ከእነዚህ ትንቢቶች መካከል የዕንባቆም 2፥1–4 ትንቢት ነበረ፦ “በመጠበቂያዬ ላይ እቆማለሁ፥ በግንቡም ላይ እሰፍራለሁ፤ የሚናገረኝንም ለማየት፥ በተገሠጽሁም ጊዜ የምመልሰውን ለማወቅ እጠባበቃለሁ። እግዚአብሔርም መልሶ እንዲህ አለኝ፦ ራእዩን ጻፍ፥ በጽላትም ላይ ግልጽ አድርገህ አስቀምጠው፥ የሚያነበው በሩጫ እንዲሄድ። ራእዩ ገና ለተወሰነው ጊዜ ነውና፤ በመጨረሻም ይናገራል፥ አይዋሽምም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፥ በእርግጥ ይመጣልና፥ አይዘገይም። እነሆ፥ ነፍሱ የተታበየችው በእርሱ ውስጥ ቅን አይደለችም፤ ጻድቅ ግን በእምነቱ ይኖራል።”

As early as 1842, the direction given in this prophecy to "write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it," suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: 'The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. . . . The just shall live by his faith.'

እንደ 1842 ዓ.ም. ጀምሮ፣ በዚህ ትንቢት “ራእዩን ጻፍ፣ እና የሚያነበው በመሮጥ እንዲሄድ በጽላት ላይ ግልጽ አድርገህ ጻፈው” ተብሎ የተሰጠው መመሪያ፣ የዳንኤልንና የራእይን ራእዮች ለማብራራት የትንቢት ሰሌዳ እንዲዘጋጅ ለቻርልስ ፊች ጥቆማ ሰጠው። የዚህ ሰሌዳ መታተምም በእንባቆም የተሰጠው ትእዛዝ ፍጻሜ እንደሆነ ተቆጠረ። ነገር ግን፣ በዚያን ጊዜ በራእዩ ፍጻሜ ውስጥ የሚታይ የሚመስል መዘግየት—የመቆየት ጊዜ—በዚያው ትንቢት ውስጥ እንደተቀረበ ማንም አላስተዋለም። ከተስፋ መቁረጡ በኋላ፣ ይህ ቃል እጅግ ጠቃሚ ሆኖ ታየ፤ “ራእዩ ገና ለተወሰነው ጊዜ ነው፤ በመጨረሻውም ይናገራል እንጂ አይሐስብም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፤ ፈጽሞ ይመጣልና አይዘገይም። . . . ጻድቅም በእምነቱ ይኖራል።”

## The 1843 Chart and the Spirit of Prophecy

ገበታው 1843 እና የትንቢት መንፈስ

It does not matter whether you do regular work or irregular work—terms Ellen White uses for conference work and self-supporting work, respectively. Whether you go to leading self-supporting ministries in Adventism or to the General Conference or the Biblical Research Institute, if you ask them about the 1843 Chart, they will say, "There are lots of mistakes on this Chart." They disagree with Ellen White, who says the Lord held His hand over "a mistake" in some of the figures on this Chart.

መደበኛ ሥራ ወይም መደበኛ ያልሆነ ሥራ ብታከናውኑ ጉዳዩ አይደለም—እነዚህም ኤለን ዋይት ለኮንፈረንስ ሥራና ራስን በራስ የሚደግፍ ሥራ በቅደም ተከተል የተጠቀመቻቸው ቃላት ናቸው። በአድቬንቲዝም ውስጥ ወደ መሪ ራስን በራስ የሚደግፉ አገልግሎቶች ብትሄዱ ወይም ወደ ጄኔራል ኮንፈረንስ ወይም ወደ ባይብሊካል ሪሰርች ኢንስቲትዩት ብትሄዱ፣ ስለ 1843 ቻርቱ ብትጠይቋቸው፣ “በዚህ ቻርት ላይ ብዙ ስህተቶች አሉ” ይላሉ። በዚህ ቻርት ላይ ባሉ አንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ባለው “አንድ ስህተት” ላይ ጌታ እጁን እንዳኖረ የምትልውን ኤለን ዋይትን ይቃረናሉ።

But they also place themselves in opposition to the Word of God. In Habakkuk, it says that this vision "shall . . . not lie." The vision the Pioneers were to put on the 1843 Chart, which they did, is a fulfillment of Habakkuk 2. This is the vision they were to place on this Chart, and Habakkuk 2 says this vision "shall . . . not lie." So, when you say this Chart is "full of mistakes," you are opposing both the Spirit of Prophecy and the Bible.

ነገር ግን እነርሱ ራሳቸውን ከእግዚአብሔር ቃል ጋር በተቃርኖ ያቆማሉ። በዕንባቆም ውስጥ፣ ይህ ራእይ “... አይዋሽም” ተብሎ ተጽፎአል። አቅኚዎቹ በ1843 ሰንጠረዥ ላይ ያኖሩት የነበረው ራእይ፣ እነርሱም እንዳደረጉት፣ የዕንባቆም 2 ፍጻሜ ነው። ይህ በዚህ ሰንጠረዥ ላይ ሊያኖሩት የነበረው ራእይ ነው፣ እናም ዕንባቆም 2 ይህ ራእይ “... አይዋሽም” ይላል። ስለዚህ፣ ይህ ሰንጠረዥ “በስህተቶች የተሞላ ነው” በምትሉ ጊዜ፣ የትንቢትን መንፈስም ሆነ መጽሐፍ ቅዱስን ትቃወማላችሁ።

> "A portion of Ezekiel's prophecy also was a source of strength and comfort to believers: 'The word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God. . . . The days are at hand, and the effect of every vision. . . . I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged.' 'They of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done.' Ezekiel 12:21–25, 27, 28."

> ከሕዝቅኤል ትንቢት ውስጥ አንድ ክፍል ለአማኞች የብርታትና የመጽናኛ ምንጭ ደግሞ ነበር፦ “የእግዚአብሔርም ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፦ የሰው ልጅ ሆይ፥ በእስራኤል ምድር የምትናገሩት፦ ቀኖቹ ረዝመዋል፥ ራእይም ሁሉ ከንቱ ሆኗል የሚለው ይህ ምሳሌ ምንድር ነው? ስለዚህ ንገራቸው፦ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል። . . . ቀኖቹ ቀርበዋል፥ የራእይም ሁሉ ፍጻሜ። . . . እኔ እናገራለሁ፥ የምናገረውም ቃል ይፈጸማል፤ ከእንግዲህም ወዲያ አይዘገይም።” “ከእስራኤል ቤት፦ የሚያየው ራእይ ለብዙ ዘመናት ወደፊት ነው፥ ስለ ሩቅ ዘመናትም ይትንቢት ዘንድ ይናገራሉ። ስለዚህ ንገራቸው፦ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ከቃሎቼ አንዱም ከእንግዲህ ወዲያ አይዘገይም፥ ነገር ግን የተናገርሁት ቃል ይፈጸማል።” ሕዝቅኤል 12፥21–25, 27, 28።

## Two Classes of Worshippers

ሁለት ዓይነት አምላኪዎች

Notice that she is talking about two classes of worshippers. She says many, when this disappointment came, continued to study the prophecies, indicating there was a class that did not continue. We will get more light on the distinction of the two classes.

ልብ በሉ፤ እርሷ ስለ ሁለት ዓይነት አምላኪዎች እየተናገረች ነው። ይህ ተስፋ መቁረጥ በመጣ ጊዜ ብዙዎች ትንቢቶቹን ማጥናታቸውን ቀጠሉ ትላለች፤ ይህም ያልቀጠለ አንድ ክፍል እንዳለ ያመለክታል። ስለ እነዚህ ሁለት ክፍሎች ያለውን ልዩነት የበለጠ ብርሃን እናገኛለን።

The fulfillment of Habakkuk 2:1–4 is this 1843 Chart and the 1850 Chart. Even in Habakkuk, verse 4 says that the just shall live by his faith and he whose heart is lifted up. It is describing two classes of worshippers. The history of the Midnight Cry produces two classes of worshippers, and those two classes are addressed in Habakkuk.

የሐበቁቅ 2፥1–4 ፍጻሜ ይህ የ1843 ሰንጠረዥ እና የ1850 ሰንጠረዥ ነው። በሐበቁቅም ውስጥ በቁጥር 4 ጻድቅ በእምነቱ ይኖራል እና ልቡ ከፍ ያለው ይላል። ይህ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን ይገልጻል። የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን ያመነጫል፥ እነዚህም ሁለቱ ዓይነቶች በሐበቁቅ ውስጥ ተመልክተዋል።

In the next paragraph, after referencing Habakkuk 2 and Ezekiel, she identifies one of the classes: "the waiting ones." Who are the waiting ones? They are those fulfilling Daniel 12, "Blessed is he who waiteth, and cometh to the 1335." This class is the waiting ones.

በሚቀጥለው አንቀጽ ውስጥ፣ ከዕንባቆም 2 እና ከሕዝቅኤል መጥቀስ በኋላ፣ ከክፍሎቹ አንዱን እንዲህ ትለያለች፤ “የሚጠባበቁት።” የሚጠባበቁት እነማን ናቸው? እነርሱ ዳንኤል 12ን የሚፈጽሙ ናቸው፤ “የሚጠባበቅ እስከ 1335ም የሚደርስ ሰው ብፁዕ ነው።” ይህ ክፍል የሚጠባበቁት ነው።

> "The waiting ones rejoiced, believing that He who knows the end from the beginning had looked down through the ages and, foreseeing their disappointment, had given them words of courage and hope."

> የሚጠባበቁት ሰዎች፣ መጨረሻን ከመጀመሪያ የሚያውቀው እርሱ በዘመናት ሁሉ ውስጥ እያየ ወደ ታች እንደተመለከተ፣ እንዲሁም ቅሬታቸውን አስቀድሞ በማየት የድፍረትና የተስፋ ቃላትን እንደሰጣቸው አምነው ደስ አላቸው።

We had a sister call who had been working in one of the Eastern European countries for a few years. She was from there, moved to the United States, and when she understood this message, moved back. She has faced resistance, with her former church family reaching out to leadership in her country to "close the door on her." Recently, the Lord opened the door for her to share this message with groups.

ከምስራቅ አውሮፓ አገሮች በአንዱ ለጥቂት ዓመታት ስትሠራ የነበረች አንዲት እህት ደውላልን። እርሷ ከዚያው አገር ናት፤ ወደ ዩናይትድ ስቴትስ ተዛውራ ነበር፣ ይህንም መልእክት በተረዳች ጊዜ እንደገና ተመልሳ ሄደች። በቀድሞ የቤተ ክርስቲያኗ ቤተሰብ በአገሯ ያሉ መሪዎችን እርሷን “በርን እንዲዘጉባት” በመጠየቅ ስለተገናኙ ተቃውሞ ገጥሟታል። በቅርቡ ግን ጌታ ይህን መልእክት ለቡድኖች እንድታካፍል በሩን ከፈተላት።

She called early this morning, sharing that one obstacle was transportation. They needed a car to travel and teach this message, but lacked the funds. As soon as they reached this place, friends from the United States, convicted by the Lord, sent enough money to buy a car.

ዛሬ ማለዳ ደውላ አንድ እንቅፋት መጓጓዣ መሆኑን አጋራች። ይህን መልእክት ለመጓዝና ለማስተማር መኪና ያስፈልጋቸው ነበር፣ ነገር ግን ገንዘቡ አልነበራቸውም። ወደዚህ ስፍራ እንደደረሱ ወዲያውኑ፣ በጌታ የተነሣሱ ከአሜሪካ የሆኑ ወዳጆች መኪና የሚገዙበትን በቂ ገንዘብ ላኩ።

This is the type of experience that was happening for the disappointed ones. They were disappointed, but the Lord led them to the Scriptures to encourage them, saying, "This disappointment was at my direction. Just keep moving forward."

ይህ የተስፋ የቆረጡት ያጋጥማቸው የነበረው አይነት ልምድ ነበር። እነርሱ ተስፋ ቆርጠው ነበር፤ ነገር ግን ጌታ በመጽሐፍ ቅዱስ ወደ እነርሱ መራቸው እና ለማጽናናት፣ «ይህ ተስፋ መቁረጥ በእኔ መሪነት ነበር። ወደ ፊት መጓዝን ብቻ ቀጥሉ» አላቸው።

> "Had it not been for such portions of Scripture, admonishing them to wait with patience and to hold fast their confidence in God's word, their faith would have failed in that trying hour."

> እንዲህ ያሉ የቅዱሳት መጻሕፍት ክፍሎች በትዕግሥት እንዲጠብቁና በእግዚአብሔር ቃል ያላቸውን መታመን አጥብቀው እንዲይዙ ባልመከሩአቸው ኖሮ፣ በዚያ የፈተና ሰዓት እምነታቸው በወደቀ ነበር።

## The Parable of the Ten Virgins and the Tarrying Time

የአሥሩ ድንግልናዎች ምሳሌ እና የመዘግየቱ ጊዜ

Notice how Sister White ties the parable of the Ten Virgins with Habakkuk 2, as both discuss a tarrying time and two classes of worshippers.

ሲስተር ዋይት ምሳሌውን ስለ አሥሩ ድንግልናዎች ከሐበቅቁቅ 2 ጋር እንዴት እንደምታያያዝ ልብ በሉ፤ ሁለቱም የመዘግየት ጊዜንና ሁለት ወገኖች የአምላኪዎችን ስለሚነጋገሩ ነው።

> "The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people. In Matthew 24, in answer to the question of His disciples concerning the sign of His coming and of the end of the world, Christ had pointed out some of the most important events in the history of the world and of the church from His first to His second advent; namely, the destruction of Jerusalem, the great tribulation of the church under the pagan and papal persecutions, the darkening of the sun and moon, and the falling of the stars. After this He spoke of His coming in His kingdom, and related the parable describing the two classes of servants who look for His appearing. Chapter 25 opens with the words: 'Then shall the kingdom of heaven be likened unto ten virgins.' Here is brought to view the church living in the last days,"—now, she is applying this to the Millerite History, but notice what she is saying—"Here is brought to view the church living in the last days,"—who is "the church living in the last days"? That is us.

> በማቴዎስ 25 የተገለጸው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብ ተሞክሮን ያብራራል። በማቴዎስ 24፣ ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ ስለ መምጣቱና ስለ ዓለም ፍጻሜ ምልክት ለጠየቁት ጥያቄ ምላሽ ሲሰጥ፣ ከመጀመሪያው መምጣቱ እስከ ሁለተኛው ምጽአቱ ድረስ በዓለምና በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ ከሚገኙት እጅግ አስፈላጊ ክስተቶች አንዳንዶቹን ጠቅሶ ነበር፤ እነርሱም የኢየሩሳሌም ጥፋት፣ በአረማዊና በጳጳሳዊ ስደቶች ሥር በቤተ ክርስቲያን ላይ የደረሰው ታላቅ መከራ፣ የፀሐይና የጨረቃ ጨለማ መሆን፣ እንዲሁም የከዋክብት መውደቅ ናቸው። ከዚያ በኋላ ስለ መንግሥቱ መምጣቱ ተናገረ፣ እናም መገለጡን የሚጠባበቁ ሁለት የአገልጋዮች ክፍሎችን የሚገልጽ ምሳሌ አቀረበ። ምዕራፍ 25 በዚህ ቃል ይከፈታል፤ “በዚያን ጊዜ የሰማያት መንግሥት አሥር ደናግልን ትመስላለች።” በዚህ ስፍራ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የምትኖር ቤተ ክርስቲያን በእይታ ትቀርባለች፣—አሁን፣ ይህን በሚለር ታሪክ ላይ ትተገብራለች፣ ነገር ግን የምትለውን ልብ በሉ—“በዚህ ስፍራ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የምትኖር ቤተ ክርስቲያን በእይታ ትቀርባለች፣”—“በመጨረሻዎቹ ዘመናት የምትኖር ቤተ ክርስቲያን” ማን ናት? እኛ ነን።

> "The same that is pointed out in the close of chapter 24. In this parable their experience is illustrated by the incidents of an Eastern marriage. 'Then shall the kingdom of heaven be likened unto ten virgins, which took their lamps, and went forth to meet the bridegroom. And five of them were wise, and five were foolish. They that were foolish took their lamps, and took no oil with them: but the wise took oil in their vessels with their lamps. While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept. And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him.'"

> በምዕራፍ 24 መጨረሻ የተጠቆመው ያው ነው። በዚህ ምሳሌ ውስጥ ልምምዳቸው በምሥራቃዊ የጋብቻ ሥነ-ሥርዓት ክስተቶች ይታያል። “በዚያን ጊዜ የሰማይ መንግሥት መብራቶቻቸውን ይዘው ሙሽራውን ሊቀበሉ ወጡ ከዐሥር ደናግል ጋር ትመሰላለች። ከእነርሱም አምስቱ ጠቢባን ነበሩ፥ አምስቱም ሰነፎች ነበሩ። ሰነፎቹ መብራቶቻቸውን ወስደው ከእነርሱ ጋር ዘይት አልወሰዱም፤ ጠቢባኑ ግን ከመብራቶቻቸው ጋር በዕቃቸው ውስጥ ዘይት ወሰዱ። ሙሽራውም ሲዘገይ ሁሉም አንቀላፉና ተኙ። በሌሊትም መካከል፦ እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ የሚል ጩኸት ሆነ።”

The coming of Christ, as announced by the first angel's message, was understood to be represented by the coming of the bridegroom. The widespread reformation under the proclamation of His soon coming corresponded to the going forth of the virgins. In this parable, as in Matthew 24, two classes are represented. All had taken their lamps, the Bible, and by its light had gone forth to meet the Bridegroom. But while the foolish took their lamps without oil, the wise took oil in their vessels. The wise had received the grace of God, the regenerating, enlightening power of the Holy Spirit, which made His word a lamp to their feet. They studied the Scriptures to learn the truth and earnestly sought purity of heart and life. These had a personal experience and faith in God and His word, which could not be overthrown by disappointment and delay. Others moved from impulse, depending on the faith of their brethren, satisfied with good emotions but lacking a thorough understanding of the truth or a genuine work of grace. They were not prepared for delay and disappointment. When trials came, their faith failed, and their lights burned dim.

መጀመሪያው የመልአኩ መልእክት እንደ አስታወጀው የክርስቶስ መምጣት፣ የሙሽራው መምጣት እንደሚወከል ተገንዝቦ ነበር። በእርሱ በቅርቡ ሊመጣ መሆኑ በተደረገው አዋጅ ሥር የተስፋፋው ተሃድሶ፣ ደናግል ወደ ፊት መውጣታቸውን ይዛመድ ነበር። በዚህ ምሳሌ፣ እንደ ማቴዎስ 24 ሁሉ፣ ሁለት ወገኖች ተመስለው ቀርበዋል። ሁሉም መብራታቸውን፣ መጽሐፍ ቅዱስን፣ ይዘው በብርሃኑም ሙሽራውን ሊቀበሉ ወጥተው ነበር። ነገር ግን ሰነፎቹ መብራታቸውን ያለ ዘይት ሲወስዱ፣ ጥበበኞቹ በዕቃቸው ውስጥ ዘይት ወስደው ነበር። ጥበበኞቹ የእግዚአብሔርን ጸጋ፣ እንደ አዲስ የሚወልድና የሚያበራ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል፣ ቃሉንም ለእግራቸው መብራት ያደረገውን ተቀብለው ነበር። እውነትን ለማወቅ ቅዱሳት መጻሕፍትን ያጠኑ ነበር፣ የልብና የሕይወት ንጽሕናንም በትጋት ይፈልጉ ነበር። እነዚህ በእግዚአብሔርና በቃሉ ላይ የግል ልምምድና እምነት ያላቸው ነበሩ፤ ይህም በተስፋ መቁረጥና በመዘግየት ሊፈርስ የማይችል ነበር። ሌሎች ግን ከስሜት ግፊት ተነስተው ይንቀሳቀሱ ነበር፤ በወንድሞቻቸው እምነት ላይ ተደግፈው፣ በመልካም ስሜቶች ተርካሽ ሆነው፣ ነገር ግን ስለ እውነት ጥልቅ አስተዋል ወይም እውነተኛ የጸጋ ሥራ የጎደላቸው ነበሩ። ለመዘግየትና ለተስፋ መቁረጥ ዝግጁ አልነበሩም። ፈተና በመጣ ጊዜ እምነታቸው ወደቀ፣ መብራታቸውም ጭልም አለ።

> "While the bridegroom tarried,"

> «ሙሽራው ሲዘገይ»

When did the Bridegroom tarry? March 22, 1844. He tarries. What is going to happen now? These two classes are going to be manifested.

ሙሽራው መዘግየቱ መቼ ነበር? መጋቢት 22፣ 1844 ዓ.ም. እርሱ ይዘገያል። አሁን ምን ሊሆን ነው? እነዚህ ሁለት ክፍሎች ይገለጣሉ።

When we forget the Midnight Cry and fall off the path to the wicked world below, we show we do not understand the Gospel. The Everlasting Gospel is the work of Christ in producing two classes of worshippers, based on a testing prophetic message. From the tarrying time to the closing of the door, this is the climax of the Everlasting Gospel. Here, the Lord takes two classes in the tarrying time, seeking to lead them into the Judgment with Himself, and puts them through a testing process to prove whether they genuinely have oil or not. This is the climax of Christ's work of separating the gold from the dross, the wheat from the tares, the wise from the foolish.

የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ስንረሳ እና ከመንገዱ ወደ ታች ወዳለው ክፉ ዓለም ስንወርድ፣ ወንጌልን እንዳልተረዳን እናሳያለን። የዘላለም ወንጌል፣ በፈታኝ የትንቢት መልእክት ላይ የተመሠረተ፣ ክርስቶስ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን በማፍራት የሚፈጽመው ሥራ ነው። ከመዘግየቱ ዘመን እስከ ደጁ መዘጋት ድረስ፣ ይህ የዘላለም ወንጌል ከፍተኛው ጫፍ ነው። በዚህ ስፍራ፣ ጌታ በመዘግየቱ ዘመን ያሉትን ሁለት ዓይነት ሰዎች ወስዶ፣ ከራሱ ጋር ወደ ፍርድ ሊመራቸው እየፈለገ፣ በእውነት ዘይት እንዳላቸው ወይስ እንደሌላቸው ለማረጋገጥ በፈተና ሂደት ውስጥ ያሳልፋቸዋል። ይህም ወርቁን ከጥራጊው፣ ስንዴውን ከእንክርዳዱ፣ ጥበበኞችን ከሰነፎች በመለየት ክርስቶስ የሚፈጽመው ሥራ ከፍተኛው ጫፍ ነው።

> "While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.' By the tarrying of the bridegroom is represented the passing of the time when the Lord was expected, the disappointment, and the seeming delay. In this time of uncertainty, the interest of the superficial and halfhearted soon began to waver, and their efforts to relax; but those whose faith was based on a personal knowledge of the Bible had a rock beneath their feet, which the waves of disappointment could not wash away. 'They all slumbered and slept;' one class in unconcern and abandonment of their faith, the other class patiently waiting till clearer light should be given. Yet in the night of trial the latter seemed to lose, to some extent, their zeal and devotion. The halfhearted and superficial could no longer lean upon the faith of their brethren. Each must stand or fall for himself."

> «ሙሽራውም ሲዘገይ ሁሉም አንቀላፉ ተኙም።» በሙሽራው መዘግየት የሚወከለው ጌታ ይመጣል ተብሎ የተጠበቀው ጊዜ ማለፉን፣ ተስፋ መቁረጡን፣ እና የታየውን መዘግየት ነው። በዚህ የእርግጠኝነት እጥረት ዘመን፣ የውጫዊና የግማሽ ልብ ያላቸው ሰዎች ፍላጎት በፍጥነት መናጋት ጀመረ፣ ጥረታቸውም ልል ማለት ጀመረ፤ ነገር ግን እምነታቸው በመጽሐፍ ቅዱስ የግል እውቀት ላይ የተመሠረተ እነዚያ ከእግራቸው በታች የነበረችውን ዓለት ነበራቸው፣ የተስፋ መቁረጥ ማዕበሎችም ሊያጥቧት አልቻሉም። «ሁሉም አንቀላፉ ተኙም፤» አንዱ ወገን በግዴለሽነትና እምነታቸውን በመተው ውስጥ፣ ሌላው ወገን ግን ይበልጥ ግልጽ ብርሃን እስኪሰጥ ድረስ በትዕግሥት ሲጠብቅ ነበር። ሆኖም በፈተናው ሌሊት ውስጥ፣ እነዚህ የኋለኞቹ ደግሞ በአንድ መጠን ቅንዓታቸውንና ቁርጠኝነታቸውን እንደጠፉ ተመሰሉ። የግማሽ ልብ ያላቸውና የውጫዊ ሰዎች ከእንግዲህ ወዲህ በወንድሞቻቸው እምነት ላይ ሊደገፉ አልቻሉም። እያንዳንዱ ሰው ራሱ ሊቆም ወይም ራሱ ሊወድቅ ይገባዋል።

When the disappointment came, two classes began to sleep differently; but even the wise virgins lost some of their zeal. The Lord was leading in this, so that when the Midnight Cry message came at the Exeter Camp Meeting, He would accomplish a work among them.

ሲያደናግር ያ ተስፋ መቁረጥ በመጣ ጊዜ፣ ሁለት ወገኖች በተለያየ ሁኔታ መተኛት ጀመሩ፤ ነገር ግን ጥበበኛዎቹ ደናግል እንኳ ከቅንዓታቸው አንዳንድ ነገር አጥተው ነበር። ጌታ በዚህ ውስጥ እየመራ ነበር፣ እንዲሁም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ ሲመጣ፣ በመካከላቸው አንድ ሥራ ያከናውን ዘንድ ነበር።

## The Testing Process: The Tarrying Time and the Midnight Cry

የመፈተኛው ሂደት፡ የመዘግየቱ ጊዜ እና የእኩለ ሌሊት ጩኸት

From Spirit of Prophecy, volume 4, page 228: Remember that this process—the Midnight Cry, from the Tarrying Time to the closing of the door—is the Lord testing His people. The Midnight Cry at the Exeter Camp Meeting, in its proclamation until October 22, 1844, is just one part of that history. It cannot be separated from the tarrying time, which prepares for the effect of the Midnight Cry among the two classes of worshippers. You must understand the Midnight Cry, because if you do not, you fall off the path.

ከ *Spirit of Prophecy* ጥራዝ 4፣ ገጽ 228፡- ይህ ሂደት—የእኩለ ሌሊት ጩኸት፣ ከመቆየት ዘመን እስከ ደጁ መዘጋት ድረስ—ጌታ ሕዝቡን የሚፈትንበት መሆኑን አስታውሱ። በExeter Camp Meeting የተነገረው የእኩለ ሌሊት ጩኸት፣ በአዋጁ እስከ October 22, 1844 ድረስ፣ የዚያ ታሪክ አንድ ክፍል ብቻ ነው። እርሱ ከመቆየት ዘመን ሊለይ አይችልም፤ ምክንያቱም ይህ ዘመን በሁለቱ የአምልኮ ክፍሎች መካከል ለሚያመጣው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ውጤት ያዘጋጃል። የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ማስተዋል ይገባችኋል፤ ምክንያቱም ካላስተዋላችሁት ከመንገዱ ትወድቃላችሁ።

> "God designed to prove his people. His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. His hand, the Lord's hand, covered a singular mistake in the reckoning of the prophetic periods, in the plural. Adventists did not discover the error, nor was it discovered by the most learned of their opponents. The latter said, 'Your reckoning of the prophetic periods is correct. Some great event is about to take place; but it is not what Mr. Miller predicts; it is the conversion of the world, and not the second advent of Christ.'"

> እግዚአብሔር ሕዝቡን ሊፈትን ዓልሞ ነበር። እጁ በትንቢታዊ ዘመናት ቆጠራ ውስጥ የተፈጠረውን ስሕተት ሸፈነች። እጁ፣ የጌታ እጅ፣ በትንቢታዊ ዘመናት ቆጠራ ውስጥ ያለውን አንድ ልዩ ስሕተት ሸፈነች፤ “ዘመናት” በብዙ ቁጥር ነው። አድቬንቲስቶች ይህን ስሕተት አልደረሱበትም፣ ከተቃዋሚዎቻቸውም እጅግ የተማሩት እንኳ አልደረሱበትም። እነዚህ እንዲህ አሉ፦ “የትንቢታዊ ዘመናት ቆጠራችሁ ትክክል ነው። አንድ ታላቅ ክስተት ሊፈጸም ቀርቧል፤ ነገር ግን ሚስተር ሚለር የሚተነብየው አይደለም፤ የሚሆነው የዓለም መለወጥ ነው እንጂ የክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት አይደለም።”

The time of expectation passed, and Christ did not appear for the deliverance of His people. Those who had looked for their Saviour with sincere faith and love experienced a bitter disappointment. Yet the Lord had accomplished His purpose: He had tested the hearts of those who professed to be waiting for His appearing. Among them were many who had been motivated by fear rather than love for the truth. When the expected event failed to take place, these persons declared they were not disappointed; they had never believed that Christ would come. They were among the first to ridicule the sorrow of the true believers.

የመጠበቅ ጊዜው አለፈ፣ ክርስቶስም ሕዝቡን ለማዳን አልተገለጠም። በቅን እምነትና በፍቅር አዳኛቸውን ይጠባበቁ የነበሩት መራራ ተስፋ መቁረጥን ተለማመዱ። ነገር ግን ጌታ ዓላማውን ፈጽሞ ነበር፤ ለመገለጡ እየጠበቁ ነን ብለው የሚናገሩትን ልብ ፈትኖ ነበር። በመካከላቸውም ከእውነት ፍቅር ይልቅ በፍርሃት የተነሣሱ ብዙዎች ነበሩ። የተጠበቀው ክስተት ሳይፈጸም በቀረ ጊዜ፣ እነዚህ ሰዎች እኛ ተስፋ አልቆረጥንም አሉ፤ ክርስቶስ እንደሚመጣ ፈጽሞ አምነው አልነበሩምና። እነርሱም በእውነተኞቹ አማኞች ሐዘን ላይ ለመሳለቅ ቀዳሚዎች መካከል ነበሩ።

This was the Lord's purpose. We have nothing to fear for the future, except as we forget how the Lord has led us in our past experience, and nothing to fear except we forget the Lord's teachings in our past experience. We are suggesting you cannot separate this leading from His teaching.

ይህ የጌታ አላማ ነበረ። ጌታ በቀድሞ ልምምዳችን እንዴት እንደ መራን እስካልረሳን ድረስ ስለ ወደፊቱ የምንፈራው ነገር የለም፤ እንዲሁም በቀድሞ ልምምዳችን ውስጥ የጌታን ትምህርቶች እስካልረሳን ድረስ የምንፈራው ነገር የለም። ይህን መሪነት ከትምህርቱ መለየት እንደማይቻል እናሳስባለን።

> Life Sketches of James White and Ellen G. White 1888, pages 186–187: "God tested and proved his people by the passing of the time in 1843. The mistake—a singular mistake—they made in reckoning the prophetic periods was not at once discovered even by learned men who opposed the views of those who were looking for Christ's coming. These profound scholars declared that Mr. Miller was right in his calculation of the time, though they disputed him in regard to the event that would crown that period. But they, and the waiting people of God, were in a common error on the question of time.

> የጄምስ ዋይትና የኤለን ጂ. ዋይት የሕይወት ማጠቃለያዎች 1888፣ ገጽ 186–187፦ “እግዚአብሔር በ1843 ጊዜው በማለፉ ሕዝቡን ፈተናቸው እና አረጋገጣቸው። እነርሱ በትንቢታዊ ዘመናትን በመቁጠር ያደረጉት ስህተት—ልዩ የሆነ ስህተት—የክርስቶስን መምጣት ይጠባበቁ የነበሩትን አመለካከቶች የሚቃወሙ ምሁራን ዘንድ እንኳ ወዲያውኑ አልተገኘም። እነዚህ ጥልቅ ምሁራን ሚስተር ሚለር በጊዜው ስሌት ትክክል መሆኑን ገለጹ፣ ምንም እንኳ ያንን ዘመን የሚያክል ክስተት ስለምን እንደሚሆን ከእርሱ ጋር ቢከራከሩም። ነገር ግን እነርሱም ሆነ የእግዚአብሔር በመጠባበቅ የነበረ ሕዝብ በጊዜው ጉዳይ አንድ የጋራ ስህተት ውስጥ ነበሩ።”

We fully believe that God, in His wisdom, designed that His people should meet with a disappointment, which was well calculated to reveal hearts and develop true characters—not only to reveal their hearts but to develop their characters, bringing it to a point where it would be demonstrated in the crisis that comes at the Midnight Cry. Those who embraced the first angel's message through fear of God's judgments, not because they loved the truth and desired an inheritance in the kingdom of heaven, now appeared in their true light. They were among the first to ridicule the disappointed ones who sincerely longed for and loved the appearing of Jesus. This most searching test of God revealed the true characters of those who would shirk responsibility and stigma by denying their faith in the hour of trial.

እግዚአብሔር በጥበቡ ሕዝቡ በአስተዋይ ሁኔታ ልቦቻቸውን ለመግለጥና እውነተኛ ባሕርያቸውን ለማበልጸግ በትክክል የተዘጋጀ አንድ ተስፋ መቁረጥ እንዲያጋጥማቸው እንዳዘጋጀ ፍጹም እናምናለን፤ ይህም ልቦቻቸውን ለመግለጥ ብቻ ሳይሆን ባሕርያቸውን ለማበልጸግ ደግሞ ነበር፥ ይኸውም በእኩለ ሌሊት ጩኸት የሚመጣው ቀውስ ሲደርስ እንዲገለጥ ወደሚያበቃ ደረጃ ማምጣት ነበር። የመጀመሪያውን የመልአክ መልእክት የተቀበሉት በእግዚአብሔር ፍርዶች ፍርሃት እንጂ እውነትን ስለወደዱና በሰማይ መንግሥት ርስት ለመቀበል ስለተመኙ አልነበረም፤ እነዚህ አሁን በእውነተኛ መልካቸው ተገለጡ። እነርሱም ለኢየሱስ መገለጥ በቅን ልብ የናፈቁና የወደዱ ተስፋ የቆረጡትን ሰዎች ለመሳለቅ ከመጀመሪያዎቹ መካከል ነበሩ። ይህ ከሁሉ የበለጠ የሚመረምር የእግዚአብሔር ፈተና፣ በፈተና ሰዓት እምነታቸውን በመካድ ኃላፊነትንና ነቀፋን የሚሸሹ ሰዎች እውነተኛ ባሕርያቸውን ገለጠ።

Those who had been disappointed were not left in darkness; for in searching the prophetic periods with earnest prayers, the error was discovered—the singular error—and the tracing of the prophetic pencil down through the tarrying time. In the joyful expectation of the coming of Christ, the apparent tarrying of the vision had not been taken into account, and was a sad and unlooked-for surprise. Yet this very trial was highly necessary to develop and strengthen the sincere believers in the truth. The tarrying time was highly necessary. It not only was going to demonstrate the two classes and begin to develop their characters that would be demonstrated in the history of the Midnight Cry to the closing of the door, but it was necessary to strengthen those who would come out on the right side of the issue. You cannot separate the tarrying time from the Midnight Cry or the closing of the door.

ተስፋ ቈርጠው የነበሩት በጨለማ ውስጥ አልተዉም፤ ምክንያቱም በትንቢታዊ ዘመናት ውስጥ በቅን ጸሎት እየመረመሩ ሳሉ ስህተቱ ተገኘ—ያ ልዩ ስህተት—እንዲሁም የትንቢት እርሳስ በመዘግየት ዘመን ውስጥ እየወረደ መሄዱ ተከታተለ። ክርስቶስ ይመጣል በሚል ደስታማ ተስፋ ውስጥ፣ የራእዩ የታየው መዘግየት ከግምት ውስጥ አልገባም ነበር፣ እናም ይህ የሐዘን እና ያልተጠበቀ ድንገተኛ ነገር ሆነ። ሆኖም ይህ ፈተና እውነትን በቅንነት የሚያምኑትን ለመግለጥና ለማበርታት እጅግ አስፈላጊ ነበር። የመዘግየት ዘመን እጅግ አስፈላጊ ነበር። እርሱ ሁለቱን ክፍሎች ለማሳየትና በእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ እስከ ደጁ መዘጋት ድረስ የሚገለጡትን ባህርያቸውን ማበጠር ለመጀመር ብቻ አልነበረም፣ ነገር ግን በጉዳዩ ውስጥ በትክክለኛው ወገን የሚወጡትን ለማበርታት አስፈላጊ ነበር። የመዘግየትን ዘመን ከእኩለ ሌሊት ጩኸት ወይም ከደጁ መዘጋት ልትለዩት አትችሉም።

When you deny the Midnight Cry, you are denying that very history. The Midnight Cry is not just the message of Samuel Snow at the Exeter Camp Meeting; it is the experience of the tarrying time. This is where the Lord was leading. We have nothing to fear for the future, except as we forget the Lord's leading in our past history—this history of the tarrying time and the Midnight Cry, where He brings to a climax the Everlasting Gospel in the Millerite History, producing two classes of worshippers.

የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ስትክዱ ያንኑ ታሪክ ትክዳላችሁ። የእኩለ ሌሊት ጩኸት በኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ ላይ የሳሙኤል ስኖው መልእክት ብቻ አይደለም፤ የመቆየት ጊዜው ልምምድ ነው። ጌታ ወደዚህ እየመራ ነበር። ለወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም፤ ከእኛ የሚፈለገው በቀደመው ታሪካችን ውስጥ የጌታን መሪነት እንዳንረሳ ብቻ ነው—ይህ የመቆየት ጊዜና የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ፣ በዚያም በሚለራዊት ታሪክ ውስጥ ዘላለማዊውን ወንጌል ወደ ከፍተኛ ጫፍ እያደረሰ ሁለት የአምልኮ ክፍሎችን ያመነጫል።

> Early Writings, page 74: "I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed."

> መጀመሪያ ጽሑፎች፣ ገጽ 74፦ “የ1843 ሰንጠረዥ በጌታ እጅ እንደተመራ አይቻለሁ፤ ሊለወጥም እንደማይገባው፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደፈለገው እንደነበሩ፤ እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ያለውን ስሕተት ከላይ እንደሸፈነና እንደሰወረው፣ እጁ እስኪወገድ ድረስ ማንም እንዳያየው አድርጎ እንደነበር።”

## The Mystery of Iniquity and the Testing Process

የዓመፅ ምስጢርና የፈተና ሂደት

If we had time, we could discuss the mystery of iniquity. The mystery of iniquity can have more than one correct definition, but here it refers to the work of Satan in mixing evil with good, truth with error, in the sacred histories where the Lord tests His people. In the sacred histories of Scripture where the Lord brings His people to a testing process, you will always see the mystery of iniquity—the activity of Satan in mixing truth with error. When people come to this testing point, the mystery of iniquity has clouded the issues.

ብንጊዜ ኖሮን፣ ስለ ዓመፅ ምሥጢር ልንነጋገር እንችል ነበር። የዓመፅ ምሥጢር ከአንድ በላይ ትክክለኛ ትርጓሜ ሊኖረው ይችላል፤ ነገር ግን እዚህ በጌታ ሕዝቡን በሚፈትንባቸው ቅዱሳን ታሪኮች ውስጥ ሰይጣን ክፉን ከመልካም፣ እውነትን ከስህተት ጋር በመቀላቀል የሚሠራውን ሥራ ያመለክታል። በጌታ ሕዝቡን ወደ ፈተና ሂደት በሚያመጣባቸው የመጽሐፍ ቅዱስ ቅዱሳን ታሪኮች ውስጥ፣ ሁልጊዜ የዓመፅ ምሥጢርን—ሰይጣን እውነትን ከስህተት ጋር በመቀላቀል የሚያከናውነውን እንቅስቃሴ—ታያላችሁ። ሰዎች ወደዚህ የፈተና ነጥብ በሚደርሱበት ጊዜ፣ የዓመፅ ምሥጢር ጉዳዮቹን አደብዝዟል።

When Noah's testing time came, the Bible tells us the seed of Satan had been mixed with the seed of God prior to that. This is what caused the mystery of iniquity to be fulfilled in the time of Noah, expressed in Genesis as the sons of God taking the daughters of men as wives—the mixing of the two seeds, the mystery of iniquity that precedes the test of Noah.

የኖኅ ፈተና ዘመን በደረሰ ጊዜ፣ መጽሐፍ ቅዱስ ከዚያ በፊት የሰይጣን ዘር ከእግዚአብሔር ዘር ጋር ተቀላቅሎ እንደነበር ይነግረናል። ይህም በኖኅ ዘመን የዓመፃ ምሥጢር እንዲፈጸም ያደረገው ነገር ነበር፤ ይህም በዘፍጥረት ውስጥ የተገለጸው የእግዚአብሔር ልጆች የሰዎችን ሴቶች ሚስቶች አድርገው መውሰዳቸው፣ ሁለቱ ዘሮች መቀላቀላቸው፣ ከኖኅ ፈተና በፊት የሚቀድመው የዓመፃ ምሥጢር ነው።

At the test of Moses and the Red Sea, Scripture describes how Israel, who would be tested at the Red Sea and at Sinai, had been corrupted by the teachings of Egypt after being there so long. That was the mystery of iniquity—being influenced by satanic teachings.

በሙሴና በቀይ ባሕር ፈተና ጊዜ፣ ቅዱሳት መጻሕፍት በቀይ ባሕርና በሲና የሚፈተን እስራኤል በዚያ እጅግ ረጅም ዘመን ከቆየ በኋላ በግብፅ ትምህርቶች እንደ ተበላሸ ይገልጻሉ። ይህም የዓመፅ ምስጢር ነበር—በሰይጣናዊ ትምህርቶች ተጽዕኖ ሥር መውደቅ።

In the time of the Jews, it was Greek teachings that prepared the way for the Sanhedrin to reject their testing process.

በአይሁድ ዘመን፣ ሰንሄድሪን የፈተናቸውን ሂደት እንዲጥል መንገዱን ያዘጋጁት የግሪክ ትምህርቶች ነበሩ።

In the Millerite history, the Millerites in the Protestant churches had just come out of 1260 years of Papal influence, which corrupted the pure seed with the impure seed, producing a mystery of iniquity that preceded the test of the Millerite History.

በሚለራውያን ታሪክ፣ በፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ ያሉ ሚለራውያን ከ1260 ዓመታት የጳጳሳዊ ተጽዕኖ ብቻ ሳይሆን ወጥተው ነበር፤ ይህም ንጹሑን ዘር ከርኩሱ ዘር ጋር አበላሽቶ፣ ከሚለራውያን ታሪክ ፈተና በፊት የቀደመ የኃጢአት ምስጢር አመነጨ።

That is the mystery of iniquity that is always present.

ያ ሁልጊዜ የሚኖር የአመፅ ምስጢር ነው።

If you study how the mystery of iniquity works, go to Patriarchs and Prophets, the first chapter. Sister White tells us how Satan accomplished the mystery of iniquity in Heaven. There was going to be a test in Heaven about which angels would stay and which would be removed, and Satan was accomplishing the mystery of iniquity right there in Heaven prior to that testing process.

የዓመፅ ምሥጢር እንዴት እንደሚሠራ ለመመርመር ከፈለጋችሁ፣ ወደ Patriarchs and Prophets የመጀመሪያው ምዕራፍ ሂዱ። እህት ዋይት ሰይጣን የዓመፅን ምሥጢር በሰማይ እንዴት እንዳከናወነ ትነግረናለች። በሰማይ ውስጥ ማንኛዎቹ መላእክት እንደሚቆዩ እና ማንኛዎቹ እንደሚወገዱ የሚወስን ፈተና ሊኖር ነበር፣ እና ሰይጣንም ያ የፈተና ሂደት ከመጀመሩ በፊት በሰማይ እዚያው የዓመፅን ምሥጢር እያከናወነ ነበር።

Satan did this by insinuating doubt, placing his word above God's Word, and more importantly, by leading others to express his false teachings—a sinister activity. He would place doubt in your mind, and then you would go out and express that doubt to a group. If anyone complained about the doubt, they would complain about you, not about him.

ሰይጣን ይህንን ያደረገው ጥርጣሬን በመጨመር፣ ቃሉን ከእግዚአብሔር ቃል በላይ በማስቀመጥ፣ እና ከዚህም የበለጠ አስፈላጊው፣ ሌሎችን የእርሱን ሐሰተኛ ትምህርቶች እንዲናገሩ በመምራት ነው—ይህም ክፉ የሆነ ተግባር ነው። ጥርጣሬን በአእምሮህ ውስጥ ያኖር ነበር፣ ከዚያም አንተ ወጥተህ ያንኑ ጥርጣሬ ለአንድ ቡድን ትናገር ነበር። ማንም ሰው ስለዚያ ጥርጣሬ ቢያማርር፣ ስለ እርሱ ሳይሆን ስለ አንተ ነበር የሚያማርረው።

Recently, a pastor in Spokane, Washington, commented on Early Writings, page 74, saying, "I went to the dictionary of Ellen White's day and age, the Webster's Dictionary, and figures does not mean anything to do with arithmetic." Most people who heard that would not check it out and would believe him. At minimum, that pastor was sowing doubt about what the figures represent in this passage; in reality, he was lying. Webster's 1828 Dictionary says: FIGURE, n. In arithmetic, a character denoting a number, as 2, 7, 9.

በቅርቡ፣ በስፖካን፣ ዋሽንግተን ያለ አንድ ፓስተር ስለ Early Writings ገጽ 74 ሲናገር፣ “ወደ ኤለን ዋይት ዘመንና ትውልድ መዝገበ ቃላት፣ ወደ Webster’s Dictionary ሄጄ ነበር፣ እና figures ማለት ከሂሳብ ጋር የሚያያዝ ምንም ነገር አያመለክትም” አለ። ይህን የሰሙ አብዛኞቹ ሰዎች ነገሩን አይመረምሩም ነበር፣ እርሱንም ያምኑት ነበር። ቢያንስ፣ ያ ፓስተር በዚህ ክፍል ውስጥ figures ምንን እንደሚወክሉ ላይ ጥርጣሬ እየዘራ ነበር፤ በእውነቱ ግን እየዋሸ ነበር። Webster’s 1828 Dictionary እንዲህ ይላል፦ FIGURE, n. በሂሳብ ውስጥ፣ ቁጥርን የሚያመለክት ምልክት፣ እንደ 2፣ 7፣ 9።

He was expressing doubt, doing the work represented as the mystery of iniquity. He was identifying for Adventists, if they are willing to see, that in this time in Earth's history, you must understand the truth for yourself and not listen to human beings; because, ". . . the mystery of iniquity doth already work: . . . ."

እርሱ ጥርጣሬን እየገለጸ ነበር፤ የዓመፅ ምሥጢር ተብሎ የተወከለውን ሥራ እየሠራ ነበር። አድቬንቲስቶች ለማየት ፈቃደኞች ከሆኑ፣ በዚህ የምድር ታሪክ ዘመን እውነቱን ራሳችሁ ለራሳችሁ መረዳት እንጂ የሰው ልጆችን መስማት እንዳይገባችሁ እየገለጸላቸው ነበር፤ ምክንያቱም፣ “. . . የዓመፅ ምሥጢር አሁን ወዲሁ እየሠራ ነው፤ . . . .”

> Early Writings, page 74: ". . . that the figures were as He wanted them, that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed."

> ቀደምት ጽሑፎች፣ ገጽ 74፦ “. . . ምስሎቹ እርሱ እንደ ፈለገው እንዲሆኑ፣ እጁም በአንዳንዶቹ ምስሎች ውስጥ ባለ ስህተት ላይ እንደ ተዘረጋና እንደ ሸፈነው፣ ስለዚህም እጁ እስኪነሣ ድረስ ማንም ሊያየው እንዳልቻለ።”

It is misdirection, and theologians often do it. If you want to understand what a word means in the Bible or the Spirit of Prophecy, you do not look to the dictionaries first; you look to the prophet. For example, Daniel uses the Hebrew word rum in Daniel 8:11, translated as "taken away." People think it means "removed," but Daniel uses rum five other times, and it never means "take away"—it means "to lift up and exalt." So, to think rum in Daniel 8:11 means "take away" is to follow tradition, not how Daniel used the word.

ይህ ማሳሳት ነው፣ እና ሥነ-መለኮት ምሁራን ብዙ ጊዜ ይህን ያደርጋሉ። አንድ ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ ወይም በትንቢት መንፈስ ውስጥ ምን ማለት እንደሆነ ማስተዋል ከፈለጋችሁ፣ መጀመሪያ ወደ መዝገበ ቃላት አትመልከቱ፤ ወደ ነቢዩ ተመልከቱ። ለምሳሌ፣ ዳንኤል በዳንኤል 8፥11 “taken away” ተብሎ የተተረጎመውን የዕብራይስጥ ቃል rum ይጠቀማል። ሰዎች ይህ ማለት “removed” ነው ብለው ያስባሉ፤ ነገር ግን ዳንኤል rum የሚለውን ቃል ሌሎች አምስት ጊዜ ይጠቀማል፣ እናም በአንዱም ስፍራ “take away” ማለት አይደለም—“ከፍ ማድረግና ክብር ማስገኘት” ማለት ነው። ስለዚህ፣ rum በዳንኤል 8፥11 “take away” ማለት ነው ብሎ ማሰብ ትውፊትን መከተል ነው እንጂ፣ ዳንኤል ቃሉን እንዴት እንደ ተጠቀመበት መከተል አይደለም።

Similarly, with Ellen White: If you want to claim that in Early Writings, 74, "figures" means art figures or graphics, you might say, "The dictionary in Ellen White's day does not say figures mean arithmetic," trusting that most people will not check. But if they did, they would find that figures do mean arithmetic.

እንዲሁም በኤለን ዋይት ጉዳይ፤ በEarly Writings, 74 ውስጥ “figures” ማለት የሥነ-ጥበብ ምስሎች ወይም ግራፊክስ ነው ብለው መናገር ከፈለጉ፣ “በኤለን ዋይት ዘመን የነበረው መዝገበ ቃላት figures ማለት ሒሳብ ነው አይልም” ማለት ትችላላችሁ፤ አብዛኞቹ ሰዎች ይህን እንደማይመረምሩ በመታመን። ነገር ግን ቢመረምሩት፣ figures በእርግጥ ሒሳብ ማለት መሆኑን ያገኙ ነበር።

But the first place you go is to Ellen White herself: What does she mean by figures? In Early Writings, page 74, she says, "His hand was over and hid a mistake in some of the figures," and on page 236 she says, "His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods." The prophetess identifies that her terminology, figures, represents the prophetic periods—the arithmetic, not the artwork.

ነገር ግን መጀመሪያ የምትመለሱበት ቦታ ራሷ ኤለን ዋይት ናት፤ “figures” በሚለው ምን ማለቷ ነው? በEarly Writings ገጽ 74 ላይ፣ “እጁ በአንዳንዶቹ ቁጥሮች ስህተት ላይ ነበረና ሸፍኖታል” ትላለች፤ በገጽ 236 ደግሞ፣ “እጁ በትንቢታዊ ዘመናት አቆጣጠር ውስጥ ያለን ስህተት ሸፍኖታል” ትላለች። ነቢይቱ በቃላትዋ “figures” ማለቷ ትንቢታዊ ዘመናትን—ስሌቱን እንጂ ሥዕሉን እንዳልሆነ—መሆኑን ትገልጻለች።

So, what did the Lord hold His hand over? He held His hand over a mistake in the reckoning of the prophetic periods—the figures.

ስለዚህ ጌታ እጁን በምን ላይ አኖረ? እርሱ እጁን በትንቢታዊ ዘመናት ቆጠራ ውስጥ በነበረ ስህተት—በቁጥሮቹ ላይ አኖረ።

## Ellen White's Endorsement of the 2520

የ2520 ለኤለን ዋይት የሰጠችው ድጋፍ

This is the punch line. Many are presenting the same message we are, and I support them. But when it comes to the 2520 and whether Ellen White believed it was a valid prophecy, this is the argument—this is the proof and where you should start. All other arguments are valid and true, but this is the starting point.

ዋናው ነጥብ ይህ ነው። እኛ የምናቀርበውን መልእክት ብዙዎች እያቀረቡ ነው፣ እኔም እደግፋቸዋለሁ። ነገር ግን ወደ 2520 እና ኤለን ዋይት ይህን ትንቢት ትክክለኛ ትንቢት እንደሆነ እንደ አመነች በሚመለከት ሲደርስ፣ ይህ ክርክር ነው—ይህ ማስረጃው ነው እና መጀመር ያለባችሁ ከዚህ ነው። ሌሎች ሁሉ ክርክሮች ትክክልና እውነት ናቸው፣ ነገር ግን ይህ መነሻ ነጥቡ ነው።

In Early Writings, page 74, where it says the Lord held His hand over a mistake in some of the figures, she defines what that means in the same book, on page 236: "I saw the people of God joyful in expectation, looking for their Lord. But God designed to prove them." She is talking about the Tarrying Time [March 22, 1844], the first disappointment.

በEarly Writings ገጽ 74 ላይ፣ ጌታ በአንዳንድ ቁጥሮች ስህተት ላይ እጁን እንደ ሸፈነ በሚልበት ስፍራ፣ በዚያው መጽሐፍ ገጽ 236 ላይ የዚህን ትርጉም እንዲህ ብላ ትገልጻለች፦ “የእግዚአብሔርን ሕዝብ በደስታ ተሞልቶ፣ ጌታቸውን በመጠባበቅ ሲጠባበቅ አየሁ። ነገር ግን እግዚአብሔር ሊፈትናቸው ወደደ።” እርስዋ ስለ Tarrying Time [March 22, 1844]፣ ማለትም ስለ መጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ፣ እየተናገረች ነው።

She is not talking about the Disappointment on October 22, 1844, because they are going to be proved there too; but here she is talking about March 22, 1844, the tarrying time: "God designed to prove them." "His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods." How was He going to prove them by the tarrying time? By holding His hand over their understanding of the prophetic periods. You have nothing to fear for the future, except as we forget how the Lord has led us in the past, in the history of the Millerites and His teachings.

እርሷ ስለ 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ያለው ታላቁ ተስፋ መቋረጥ እየተናገረች አይደለችም፥ ምክንያቱም በዚያም ደግሞ ሊፈተኑ ነበርና፤ ነገር ግን እዚህ ስለ 1844 ዓ.ም. መጋቢት 22፣ ስለ መቆየት ጊዜ እየተናገረች ነው፤ “እግዚአብሔር ሊፈትናቸው አሰበ።” “እጁም በትንቢታዊ ዘመናት አቆጣጠር ውስጥ ያለውን ስህተት ሸፈነች።” በመቆየት ጊዜ እንዴት ሊፈትናቸው ነበር? እጁን በትንቢታዊ ዘመናት አስተዋል ላይ በመዘርጋት። ለወደፊቱ የምትፈሩት ምንም የለም፤ ከዚህ በቀር፥ ጌታ በሚለራውያን ታሪክ ውስጥና በትምህርቶቹ እንዴት እንደ መራን ካልረሳን።

These prophetic periods are the teachings that produced the tarrying time. "His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. Those who were looking for their Lord did not discover this mistake,"—singular mistake—"and the most learned men who opposed the time also failed to see it. God designed that His people should meet with a disappointment. The time passed, and those who had looked with joyful expectation for their Saviour were sad and disheartened, while those who had not loved the appearing of Jesus, but embraced the message through fear, were pleased that He did not come at the time of expectation. Their profession had not affected the heart and purified the life. The passing of the time was well calculated to reveal such hearts. They were the first to turn and ridicule the sorrowful, disappointed ones who really loved the appearing of their Saviour. I saw the wisdom of God in proving His people and giving them a searching test to discover those who would shrink and turn back in the hour of trial.

እነዚህ ትንቢታዊ ዘመኖች የመዘግየትን ጊዜ ያመጡ ትምህርቶች ናቸው። “እጁ በትንቢታዊ ዘመኖች ቆጠራ ውስጥ ያለውን አንድ ስህተት ሸፈነ። ጌታቸውን የሚጠባበቁት ይህን ስህተት አላወቁትም”—አንድ ስህተት—“ጊዜውንም የተቃወሙ እጅግ የተማሩ ሰዎች ደግሞ እርሱን ማየት አልቻሉም። እግዚአብሔር ሕዝቡ ከተስፋ መቁረጥ ጋር እንዲገናኝ ዐቀደ። ጊዜው አለፈ፤ አዳኛቸውን በደስታ ተስፋ የተጠባበቁትም አዘኑ እና ልባቸው ተሰበረ፤ ነገር ግን የኢየሱስን መገለጥ ያልወደዱ፣ መልእክቱንም በፍርሃት የተቀበሉ እርሱ በተጠበቀበት ጊዜ አልመጣምና ደስ አላቸው። መናገራቸው ልብን አልነካም ሕይወትንም አላነጻም። ጊዜው ማለፉ እንዲህ ያሉ ልቦችን ለመግለጥ በእጅጉ የተመጣጠነ ነበር። እነርሱ እውነት የአዳኛቸውን መገለጥ የወደዱትን ኀዘንተኞችና ተስፋ የቆረጡትን ለመሳለቅ የተመለሱት ቀዳሚዎች ነበሩ። እግዚአብሔር ሕዝቡን በመፈተን እና በፈተና ሰዓት ወደ ኋላ የሚሸሹና የሚመለሱ እነማን እንደሆኑ ለመግለጥ የሚመረምር ፈተና በመስጠቱ የእግዚአብሔርን ጥበብ አየሁ።

Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God's anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake—singular—was explained.

ኢየሱስና ሰማያዊው ሠራዊት ሁሉ ነፍሳቸው የወደደችውን እርሱን ለማየት በጣፋጭ ተስፋ የናፈቁትን በርኅራኄና በፍቅር ተመለከቱአቸው። በፈተናቸው ሰዓት ሊያጸኑአቸው መላእክት በዙሪያቸው ይንዣበቡ ነበር። ሰማያዊውን መልእክት መቀበልን ችላ ያሉት ግን በጨለማ ውስጥ ተተዉ፤ እርሱ ከሰማይ የላከላቸውን ብርሃን ሊቀበሉ ስላልፈቀዱ የእግዚአብሔርም ቁጣ በእነርሱ ላይ ነደደ። ጌታቸው ለምን እንዳልመጣ ሊያስተውሉ ያልቻሉት እነዚያ ታማኝ ሆነው ቢያበሳጩም በጨለማ ውስጥ አልተተዉም። ደግሞ የትንቢቱን ዘመናት ለመመርመር ወደ መጽሐፍ ቅዱሳቸው ተመሩ። የጌታ እጅ ከቁጥሮቹ ላይ ተነሣች፥ ስሕተቱም—አንድ ብቻ የነበረው—ተብራራ።

Here she explains the mistake in the figures on the 1843 Chart, and she has already defined that the figures represent the prophetic periods. "They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844." End of discussion! Ellen White places her seal of approval on the 2520.

በዚህ ስፍራ በ1843 ቻርቱ ላይ ባሉት ቁጥሮች ውስጥ ያለውን ስሕተት ትገልጻለች፣ እናም እርሷ አስቀድሞ እነዚህ ቁጥሮች ትንቢታዊ ዘመናትን እንደሚወክሉ ገልጻለች። “ትንቢታዊ ዘመናት እስከ 1844 እንደሚደርሱ አዩ፣ እናም ትንቢታዊ ዘመናት በ1843 እንደሚያበቁ ለማሳየት ያቀረቡት ያው ማስረጃ፣ በ1844 እንደሚፈጸሙ አረጋገጠ።” ውይይቱ በዚህ ያበቃል! ኤለን ዋይት በ2520 ላይ የማጽደቅዋን ማኅተም ታኖራለች።

There are only three prophetic periods on the 1843 Chart that they understood ended in 1843: The 1335, the 2520, and the 2300. God held His hand over a mistake in some of the figures—the prophetic periods on this Chart—until His hand was removed. When He removed His hand, the faithful waiting ones were led to study the prophetic periods again and found that the same evidence that led them to present that the prophetic periods closed in 1843 was then recognized to prove that two ended in 1844.

በ1843 ሰንጠረዥ ላይ በ1843 የሚያበቁ መሆናቸውን ያስተዋሉት የትንቢት ዘመናት ሦስት ብቻ ነበሩ፤ 1335፣ 2520፣ እና 2300። እግዚአብሔር እጁ እስኪነሳ ድረስ በአንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ባለው ስህተት—በዚህ ሰንጠረዥ ላይ ባሉት የትንቢት ዘመናት—ላይ እጁን አኑሮ ቆየ። እጁን ባነሣ ጊዜ፣ በታማኝነት ሲጠባበቁ የነበሩት እንደገና የትንቢት ዘመናትን እንዲያጠኑ ተመሩ፤ እናም የትንቢት ዘመናት በ1843 እንደሚዘጉ እንዲያቀርቡ የመራቸው ያው ማስረጃ ከዚያ በኋላ ሁለቱ በ1844 እንደሚያበቁ የሚያረጋግጥ መሆኑ ተገነዘበ።

The 1335 begins in AD508 and ends in 1843. The 2520 begins in 677BC and is impacted by the fullness of the year. The Pioneers thought it ended in 1843, but later understood that the same evidence that led them to predict 1843 proved that the 2520 prophecy ended in 1844. The 2300 prophecy begins in 457BC, and they had thought it ended in 1843, but after the disappointment, through their study of the prophetic periods, they realized it ended in 1844.

1335ው በ508 ዓ.ም. ይጀምራል እና በ1843 ይያበቃል። 2520ው በ677 ዓ.ዓ. ይጀምራል እና በዓመቱ ሙላት ተጽዕኖ ይደርስበታል። አቅኚዎቹ በ1843 እንደሚያበቃ አስበው ነበር፣ ነገር ግን በኋላ 1843ን እንዲተነብዩ ያደረጋቸው ያው ማስረጃ የ2520ው ትንቢት በ1844 እንደተፈጸመ እንደሚያረጋግጥ ተረዱ። የ2300ው ትንቢት በ457 ዓ.ዓ. ይጀምራል፣ እነርሱም በ1843 እንደሚያበቃ አስበው ነበር፤ ነገር ግን ከተስፋ መቁረጡ በኋላ፣ የትንቢታዊ ዘመናትን በማጥናታቸው፣ በ1844 እንደሚያበቃ ተረዱ።

There are only three prophecies they predicted would end in 1843, and one of them does: the 1335. This prophecy is not the one the Lord held His hand over. It identifies the history of the Millerites from the Tarrying Time, through the Midnight Cry, up to October 22, 1844.

በ1843 ዓ.ም. እንደሚጠናቀቁ ተነግሮ የተጠበቁት ትንቢቶች ሦስት ብቻ ነበሩ፤ ከእነርሱም አንዱ በእርግጥ ይጠናቀቃል፥ እርሱም 1335 ነው። ይህ ትንቢት ጌታ እጁን ያኖረበት አይደለም። ይህም ትንቢት የሚለራውያንን ታሪክ ከቆይታው ዘመን ጀምሮ፣ በእኩለ ሌሊት ጩኸት አልፎ፣ እስከ ጥቅምት 22፣ 1844 ድረስ ያመለክታል።

In yesterday's presentation, we ended with this quote from Ellen White: "Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844." This is "Blessed is he who comes to 1843." In the next paragraph, she says, "The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God's appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony." Manuscript Releases, volume 21, 437.

በትናንትናው አቀራረብ ውስጥ፣ በኤለን ዋይት የተነገረውን ይህን ጥቅስ እንደ መደረሻ አቅርበን ነበር፦ “በ1843 እና 1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው።” ይህም “ወደ 1843 የሚመጣ ብፁዕ ነው” ማለት ነው። በሚቀጥለው አንቀጽ ውስጥ እንዲህ ትላለች፦ “መልእክቱ ተሰጥቷል። እናም ምልክቶቹ የዘመኑ እየተፈጸሙ ስለሆነ፣ የመዝጊያው ሥራ ሊፈጸም ስለሚገባ፣ መልእክቱን በመድገም ላይ ምንም መዘግየት ሊኖር አይገባም። ታላቅ ሥራ በአጭር ጊዜ ውስጥ ይፈጸማል። በእግዚአብሔር ሹመት አንድ መልእክት በቅርቡ ይሰጣል፣ እርሱም ወደ ታላቅ ጩኸት ያብጣል። ከዚያም ዳንኤል ምስክርነቱን ለመስጠት በዕጣው ይቆማል።” Manuscript Releases, ቅጽ 21, 437.

Daniel standing in his lot is verse 13 of Daniel 12. "Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844" is verse 12. Ellen White is giving divine commentary on Daniel 12:12–13, saying that these verses are not about a time prophecy, but about an experience that includes 1843 and 1844, produced by a misunderstanding of 1843 that produces a tarrying time. When the tarrying time comes, "Blessed is he who waiteth." Though the vision tarry, wait for it. Blessed is the one who faithfully waits from the Tarrying Time until the door is closed. What the faithful one sees in 1843 and 1844 is a blessing that leads him into the Most Holy Place.

ዳንኤል በዕጣው ውስጥ የሚቆም መሆኑ የዳንኤል 12 ቁጥር 13 ነው። “በ1843 እና በ1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው” የሚለው ቁጥር 12 ነው። ኤለን ኋይት በዳንኤል 12፥12–13 ላይ መለኮታዊ አስተያየት በመስጠት፣ እነዚህ ቁጥሮች ስለ ዘመን ትንቢት እንዳልሆኑ፣ ነገር ግን 1843ንና 1844ን የሚያካትት፣ ከ1843 በተፈጠረ ያልተረዳ መረዳት የተነሣ የመቆየት ጊዜ የሚያመጣ ልምምድ እንደሆነ ትናገራለች። የመቆየት ጊዜው ሲመጣ፣ “የሚጠብቅ ብፁዕ ነው።” ራእዩ ቢዘገይም፣ እርሱን ጠብቅ። ከመቆየት ጊዜው ጀምሮ በሩ እስኪዘጋ ድረስ በታማኝነት የሚጠብቅ ሰው ብፁዕ ነው። ታማኙ በ1843 እና በ1844 የሚያየው ነገር ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚመራው በረከት ነው።

The 1335 prophecy ended in 1843, marking the arrival of the Midnight Cry. The 2520 and 2300 prophetic periods end in 1844. Ellen White says that the same evidence that led them to proclaim that the 2520, 2300, and 1335 ended in 1843 was then recognized to prove that they would terminate in 1844.

የ1335 ትንቢት በ1843 ተፈጸመ፥ ይህም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መምጣቱን ምልክት አደረገ። የ2520 እና የ2300 ትንቢታዊ ዘመናት በ1844 ያበቃሉ። ኤለን ዋይት እንደምትናገረው፥ 2520፣ 2300፣ እና 1335 በ1843 እንደተፈጸሙ እንዲያውጁ ያደረጋቸው ያው ማስረጃ በዚያን ጊዜ እነዚህ በ1844 እንደሚፈጸሙ የሚያረጋግጥ መሆኑ ታወቀ።

> "Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—'Though it [the vision] tarry, wait for it.' In their love for Christ's immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.

> ከእግዚአብሔር ቃል የሚወጣ ብርሃን በእነርሱ ሁኔታ ላይ አበራ፥ እነርሱም የመቆየት ጊዜ እንዳለ አገኙ—“እርሱ [ራእዩ] ቢዘገይ እንኳ፥ ጠብቀው።” ክርስቶስ ወዲያውኑ እንዲመጣ በነበራቸው ፍቅር የተነሣ፥ እውነተኛ ጠባቂዎችን ለመግለጥ ተብሎ የተወሰነውን የራእዩን መዘግየት አልተመለከቱም ነበር። ደግሞም የጊዜ ነጥብ ነበራቸው። ነገር ግን ብዙዎቻቸው በ1843 እምነታቸውን ምልክት ካደረገው ያን ያህል ቅንዓትና ብርታት እንዲኖራቸው ከብርቱ ተስፋ መቁረጣቸው በላይ ሊነሡ እንዳልቻሉ አየሁ።

> Satan and his angels triumphed over them, and those who would not receive the message congratulated themselves upon their farseeing judgment and wisdom in not receiving the delusion, as they called it. They did not realize that they were rejecting the counsel of God against themselves, and were working in union with Satan and his angels to perplex God's people, who were living out the heaven-sent message."

> ሰይጣንና መላእክቱ በእነርሱ ላይ ድል አደረጉ፤ መልእክቱንም ለመቀበል ያልፈለጉት እነርሱ ያንን “ስሕተት” ብለው የጠሩትን ነገር አለመቀበላቸውን በሩቅ አስተዋይነታቸውና በጥበባቸው እየተመሰገኑ ተደሰቱ። ነገር ግን በራሳቸው ላይ የእግዚአብሔርን ምክር እየተቃወሙ እንደነበሩ አላስተዋሉም፤ ከሰይጣንና ከመላእክቱም ጋር ተባብረው ከሰማይ የተላከውን መልእክት በሕይወታቸው እየገለጡ የነበሩትን የእግዚአብሔርን ሕዝብ ለማስቸገር ሥራ ላይ እንደነበሩም አልተገነዘቡም።

In this history, there are two classes of worshippers. The unfaithful class ridicules the waiting ones, but the waiting ones are led back to the prophetic periods and come to understand that the same evidence that led them to identify the conclusion of the 2520 and the 2300 in 1843 was to prove that they ended in 1844.

በዚህ ታሪክ ውስጥ ሁለት ዓይነት አምላኪዎች አሉ። ያልታመነው ወገን በመጠበቅ ላይ ያሉትን ያፌዛል፤ ነገር ግን መጠበቅ ላይ ያሉት ወደ ትንቢታዊ ዘመናት ይመለሳሉ፣ እናም በ1843 የ2520 እና የ2300 ፍጻሜ እዚያ እንደሆነ እንዲለዩ ያመራቸው ያው ማስረጃ እነርሱ በ1844 እንደተጠናቀቁ ለማረጋገጥ እንደሚያስረዳ ይገነዘባሉ።

Even though the waiting ones recognized this, they were not as on fire for the Lord as before the first disappointment. They would be rekindled at the message of the Midnight Cry. The waiting ones had already understood 1844, the end of the prophecies, before the Midnight Cry.

ምንም እንኳ ይህን የተጠባበቁት ወገኖች ቢያውቁም፣ ከመጀመሪያው ቅር መሰኘት በፊት እንደነበሩት ያህል ለጌታ በእሳት የተነደዱ አልነበሩም። በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት እንደገና ይነቃቁ ነበር። የተጠባበቁት ወገኖች ከእኩለ ሌሊት ጩኸት በፊት 1844ን፣ የትንቢቶችን ፍጻሜ፣ አስቀድመው ተረድተው ነበር።

The Midnight Cry message allowed the waiting ones to identify October 22, 1844. With that information, it was not just somewhere in 1844; it was on this very day, and that empowered the message.

መካከለኛው ሌሊት ጩኸት መልእክት በመጠበቅ ላይ ለነበሩት 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22ን እንዲለዩ አስቻላቸው። በዚያ መረጃ መሠረት ጉዳዩ ብቻ በ1844 ዓ.ም. ውስጥ የሆነ አንድ ጊዜ አልነበረም፤ በዚህ ትክክለኛ ቀን ላይ ነበር፣ ይህም መልእክቱን ኃይል ሰጠው።

Do you see the process? The teachings that produce this experience are three prophecies: the 1335, the 2300, and the 2520.

ሂደቱን ታያላችሁን? ይህን ልምምድ የሚያመጡት ትምህርቶች ሦስት ትንቢቶች ናቸው፤ 1335፣ 2300፣ እና 2520።

After realizing this, they began proclaiming, "Come out of Babylon." This is the Second Angel's Message.

ይህን ከተረዱ በኋላ፣ “ከባቢሎን ውጡ” ብለው ማወጅ ጀመሩ። ይህ የሁለተኛው መልአክ መልእክት ነው።

Let us be clear: What ends at the tarrying time? The use of the 1843 Chart. They set this Chart aside because they now understood the Lord was coming in 1844, while the Chart said 1843. So, they set the Chart aside for the history of the Second Angel's Message.

ግልጽ እንሁን፤ በመዘግየቱ ጊዜ የሚያበቃው ምንድር ነው? የ1843 ሰንጠረዥ አጠቃቀም ነው። እነርሱ ይህን ሰንጠረዥ ተዉት፥ ምክንያቱም ጌታ በ1844 እንደሚመጣ አሁን ገብቶአቸው ነበር፤ ሰንጠረዡ ግን 1843 ይላል ነበር። ስለዚህ፥ ለሁለተኛው የመልአክ መልእክት ታሪክ ሲሉ ሰንጠረዡን ተዉት።

What becomes their message in the history of the Second Angel? The last paragraph explains.

በሁለተኛው መልአክ ታሪክ መልእክታቸው ምን ይሆናል? የመጨረሻው አንቀጽ ያብራራዋል።

> "The believers in this message were oppressed in the churches. For a time, those who would not receive the message were restrained by fear from acting out the sentiments of their hearts; but the passing of the time revealed their true feelings. They wished to silence the testimony which the waiting ones felt compelled to bear, that the prophetic periods extended to 1844."

> በዚህ መልእክት ውስጥ የነበሩ አማኞች በቤተ ክርስቲያኖች ውስጥ ተጨቆኑ። ለአንድ ጊዜ፣ መልእክቱን ሊቀበሉ ያልፈለጉ ሰዎች በልባቸው ያለውን ስሜት በተግባር ከማሳየት በፍርሃት ታግደው ነበር፤ ነገር ግን የጊዜው ማለፍ እውነተኛ ስሜታቸውን ገለጠ። የትንቢታዊ ዘመናት እስከ 1844 እንደሚደርሱ መጠባበቅ የነበረባቸው ሰዎች ለመመስከር እንደተገደዱ የተሰማቸውን ምስክርነት ሊያጸጥቱ ወደዱ።

What prophetic periods? The 2520, the 2300, and the 1335. That is their message in this history. Now they are saying, "We get it! These prophecies extend to 1844." Their message in the history of the Midnight Cry is the 2520- and the 2300-year prophecies.

ምን ዓይነት ትንቢታዊ ዘመናት? 2520፣ 2300፣ እና 1335። በዚህ ታሪክ ውስጥ ይህ መልእክታቸው ነው። አሁንም እንዲህ እያሉ ነው፦ “ገብቶናል! እነዚህ ትንቢቶች እስከ 1844 ድረስ ይዘልቃሉ።” በእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ውስጥ ያላቸው መልእክት የ2520 እና የ2300 ዓመታት ትንቢቶች ናቸው።

> "For a time, those who would not receive the message were restrained by fear from acting out the sentiments of their hearts; but the passing of the time revealed their true feelings. They wished to silence the testimony which the waiting ones felt compelled to bear, that the prophetic periods extended to 1844. With clearness the believers explained their mistake—singular mistake—and gave the reasons why they expected their Lord in 1844. Their opposers could bring no arguments against the powerful reasons offered. Yet the anger of the churches was kindled; they were determined not to listen to evidence, and to shut the testimony out of the churches, so the others could not hear it."

> ለአንድ ጊዜ፣ መልእክቱን ለመቀበል ያልፈለጉት ሰዎች በልባቸው ያለውን ስሜት በተግባር እንዳያሳዩ በፍርሃት ተገድበው ነበር፤ ነገር ግን ጊዜው ሲያልፍ እውነተኛ ስሜታቸው ተገለጠ። ትንቢታዊ ዘመኖቹ እስከ 1844 እንደሚደርሱ የሚጠባበቁት ሰዎች ለመሸከም እንደተገደዱ የተሰማቸውን ምስክርነት ጸጥ ለማድረግ ይፈልጉ ነበር። አማኞቹ ስህተታቸውን—ልዩ ስህተትን—በግልጽነት አብራሩ፣ እናም ጌታቸውን በ1844 ለምን እንደሚጠብቁ ምክንያቶቹን ሰጡ። ተቃዋሚዎቻቸው ከቀረቡት ኃይለኛ ምክንያቶች ጋር የሚቃረን ክርክር ሊያቀርቡ አልቻሉም። ነገር ግን የቤተ ክርስቲያናቱ ቁጣ ነደደ፤ ማስረጃውን ላለመስማት እና ሌሎች እንዳይሰሙት ምስክርነቱን ከቤተ ክርስቲያናት ውጭ ለማድረግ ቆርጠው ነበር።

What happens when you present the 2520 in connection with the 2300 days? In the Millerite History, you get shut out of the churches, and there is an effort to silence that message.

የ2520ን ከ2300 ቀኖቹ ጋር በማያያዝ ሲያቀርቡ ምን ይሆናል? በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ ከቤተ ክርስቲያናት ውጭ ተደረጉ፣ ያንንም መልእክት ለማስታገሥ ጥረት ተደረገ።

> "Those who dared not withhold from others the light which God had given them, were shut out of the churches; but Jesus was with them, and they were joyful in the light of His countenance. They were prepared to receive the message of the second angel." Early Writings, 235–237.

> እግዚአብሔር የሰጣቸውን ብርሃን ከሌሎች ለመከልከል ያልደፈሩ እነዚያ ከቤተ ክርስቲያናት ውጭ ተዘጉ፤ ነገር ግን ኢየሱስ ከእነርሱ ጋር ነበር፥ እነርሱም በፊቱ ብርሃን ደስ አላቸው። የሁለተኛውን መልአክ መልእክት ለመቀበል ተዘጋጅተው ነበር። “Early Writings,” 235–237።

Without going into a study on the 2520, what we are trying to show is that Ellen White places her seal of approval on the 2520. If you cannot see this, you need to pray that Jesus will remove the scales from your eyes. Ellen White said that the same evidence that led them to predict 1843 was then seen to prove that these prophetic periods ended in 1844. She always identifies the prophetic periods, or the figures, in the plural. There are only three prophetic periods on the 1843 Chart that ended in 1843.

ስለ 2520 ጥልቅ ጥናት ሳንገባ፣ ለማሳየት የምንሞክረው ነገር ኤለን ዋይት በ2520 ላይ የማጽደቅዋን ማኅተም እንደምታኖር ነው። ይህን ማየት ካልቻላችሁ፣ ኢየሱስ ከዓይኖቻችሁ ላይ ቅርፊቱን እንዲያስወግድ መጸለይ ያስፈልጋችኋል። ኤለን ዋይት እንዲህ አለች፤ 1843 እንዲተነብዩ የመራቸው ያው ማስረጃ እነዚያ ትንቢታዊ ዘመናት በ1844 እንዳበቁ ለማረጋገጥ ከዚያ ታይቶ ነበር። እርሷ ሁልጊዜ ትንቢታዊ ዘመናቱን፣ ወይም ቁጥሮቹን፣ በብዙ ቁጥር ትጠቅሳለች። በ1843 ገበታ ላይ በ1843 ያበቁ ሦስት ትንቢታዊ ዘመናት ብቻ አሉ።

The one that does end in 1843, the 1335, requires, for grammatical correctness, at least two prophetic periods for her to say "figures" and "prophetic periods." If there are three and you take away one, then the two she endorses are the 2520 and the 2300, regardless of what anyone else may say.

በ1843 የሚያበቃው አንዱ፣ 1335ው፣ እርሷ “ቁጥሮች” እና “ትንቢታዊ ጊዜያት” ትላ ዘንድ በሰዋሰዋዊ ትክክለኛነት ቢያንስ ሁለት ትንቢታዊ ዘመናትን ይጠይቃል። ሶስት ካሉ እና አንዱን ካስወገዱ፣ እርሷ የምታጸድቃቸው ሁለቱ 2520 እና 2300 ናቸው፣ ሌሎች ማንም ምን ቢሉም።

In this history, including the Adventists' Great Disappointment on October 22, 1844, the Lord was producing an experience where they were being shut out of the churches so they could stand not upon the influence of men but upon the Word of God. They needed that experience to have the faith to move into the Most Holy Place with Jesus Christ. He was perfecting them to bring to a conclusion the Everlasting Gospel.

በዚህ ታሪክ ውስጥ፣ የአድቬንቲስቶችን ታላቁ ተስፋ መቁረጥ በጥቅምት 22፣ 1844 ጨምሮ፣ ጌታ ሰዎች በሰው ተጽእኖ ሳይሆን በእግዚአብሔር ቃል ላይ እንዲቆሙ ከአብያተ ክርስቲያናት ውጭ የሚያደርጋቸውን ልምምድ እያመጣ ነበር። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ስፍራ ለመግባት ያስፈልጋቸው እምነት እንዲኖራቸው ያ ልምምድ አስፈላጊ ነበር። ዘላለማዊውን ወንጌል ወደ ፍጻሜ ለማድረስ እርሱ እየፈጸማቸው ነበር።

## Testimony of the Pioneers: James White and Uriah Smith

ምስክርነት የመስራቾቹ፦ ጄምስ ኋይት እና ዩርያስ ስሚዝ

Next, we have two Pioneers, James White and Uriah Smith. These are the primary men modern theologians reference to claim that James White rejected the 2520 in 1863 and Uriah Smith rejected it in his writings in the 1870s and 1880s.

ቀጥሎም፣ ሁለት ፓይነሮች አሉን፤ ጄምስ ዋይት እና ኡርያህ ስሚዝ። እነዚህ ዘመናዊ ሥነ-መለኮት ምሁራን ጄምስ ዋይት በ1863 2520ን እንደ አልተቀበለ እና ኡርያህ ስሚዝም በ1870ዎቹና 1880ዎቹ በጻፎቹ ውስጥ እንደ አልተቀበለው ለመናገር ዋቢ የሚያደርጉባቸው ዋና ሰዎች ናቸው።

We are going back to 1844 and shortly thereafter to see how James White and Uriah Smith describe this identical history that Ellen White has just described. She talks about the prophetic periods and the Lord removing His hand and seeing the mistake, and so do these two Pioneers.

እኛ ወደ 1844 ዓ.ም. እና ከዚያም በቅርቡ ወደ ተከተለው ዘመን እንመለሳለን፣ ጄምስ ዋይት እና ዩሪያ ስሚዝ ኤለን ዋይት አሁን የገለጸችውን ይህንኑ ታሪክ እንዴት እንደሚገልጹ ለማየት። እርሷ ስለ ትንቢታዊ ዘመናት፣ ጌታም እጁን ስለ ማንሳቱ እና ስህተቱ እንዲታይ ስለ መፍቀዱ ትናገራለች፤ እነዚህ ሁለት አቅኚዎችም እንዲሁ ያደርጋሉ።

Ellen White does not say "2520" or "seven times," but Uriah Smith and James White do. They make it clear that the prophetic periods recognized in this history were the 2520 and the 2300.

ኤለን ኋይት “2520” ወይም “ሰባት ዘመን” አትልም፤ ነገር ግን ዩርያ ስሚዝና ጀምስ ኋይት ይላሉ። በዚህ ታሪክ ውስጥ እውቅና ያገኙት ትንቢታዊ ዘመናት 2520 እና 2300 እንደነበሩ ግልጽ ያደርጋሉ።

> James White, Review and Herald, volume 1, July 9, 1851: "Says an objector, 'I do not believe that the midnight cry has yet been given.' Neither do we believe that the midnight cry has been heard by us, or that it ever will be. The cry of Matthew 25:6, 'Behold the bridegroom cometh,' is in the history of an eastern marriage. But that a cry was given, and fully received by the entire Advent body in the autumn of 1844, that compares well with the midnight cry of the parable, should not be denied by those who had an experience in it."

> ጄምስ ዋይት፣ Review and Herald፣ ቅጽ 1፣ ሐምሌ 9፣ 1851፦ “አንድ ተቃዋሚ እንዲህ ይላል፤ ‘የእኩለ ሌሊት ጩኸት ገና እንዳልተሰጠ አልአምንም።’ እኛም የእኩለ ሌሊት ጩኸት በእኛ ዘንድ እንደተሰማ ወይም መቼም እንደሚሰማ አናምንም። የማቴዎስ 25፡6 ጩኸት፣ ‘እነሆ ሙሽራው ይመጣል፥’ በምሥራቃዊ ሰርግ ታሪክ ውስጥ ነው። ነገር ግን በ1844 የበልግ ወራት ውስጥ በመላው የአድቬንት አካል መካከል አንድ ጩኸት እንደተሰጠ፣ እና ሙሉ በሙሉ እንደተቀበለ፣ ከምሳሌው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ጋር በበጎ ሁኔታ የሚነጻጸር መሆኑ፣ በእርሱ ልምምድ የነበራቸው ሰዎች ሊክዱት የማይገባ ነው።”

James White is dealing with a history where people are rejecting the Midnight Cry and falling off the path. He is responding to this and will discuss this history.

ጄምስ ዋይት ሰዎች የእኩለ ሌሊትን ጩኸት እየተቃወሙ ከመንገዱም እየወደቁ ያሉበትን ታሪክ እያነሣ ነው። እርሱም ለዚህ ምላሽ እየሰጠ ይህን ታሪክ ያብራራል።

> "It came in the right time. The cry of the parable immediately followed the delay, and the slumbering and sleeping. This followed our delay, having been disappointed, and reached our ears while in a dormant state. That cry waked up the ten virgins, and led them to trim their lamps. This, attended by the power of the Spirit, aroused the Advent people, and led them to search the Bible as never before, and to consecrate themselves and their worldly possessions wholly to the Lord. Those who gave the cry that the Lord would come at the seventh month, 1844, clearly saw that the prophetic periods reached to that time, therefore, the evidence that had been presented from the periods to prove that the Advent would be in 1843, proved that it would be in 1844. We then saw an error in that manner of reckoning which terminated the 2300 days in 1843. None of those who wrote against the Advent saw it. The hand of Providence—capital 'P'—covered the mistake—singular—until the time came for it to be seen. The error was in taking 457 full years from the 2300, which left 1843, without making any account of the fraction of the year 457 B.C., that had passed, when the commandment went forth, from which the 70 weeks are reckoned."

> «እርሱ በትክክለኛው ጊዜ መጣ። የምሳሌው ጩኸት ወዲያውኑ መዘግየቱን፣ እንቅልፍ መውሰዳቸውንና መተኛታቸውን ተከትሎ መጣ። ይህም ከተስፋ መቁረጣችን የተነሣ ከደረሰብን መዘግየት በኋላ ተከትሎ መጣ፥ እኛም በድብታ ሁኔታ ላይ ሳለን ወደ ጆሮአችን ደረሰ። ያ ጩኸት አሥሩን ደናግል ከእንቅልፋቸው አነሣቸው፥ መብራቶቻቸውንም እንዲያዘጋጁ መራቸው። ይህም፥ በመንፈስ ኃይል ታጅቦ፥ የምጽአት ሕዝቡን አነቃቃ፥ መጽሐፍ ቅዱስንም ከዚያ በፊት እንደማያውቁት እንዲመረምሩ አደረጋቸው፥ ራሳቸውንና ዓለማዊ ንብረቶቻቸውንም ሙሉ በሙሉ ለጌታ እንዲቀድሱ መራቸው። ጌታ በ1844 በሰባተኛው ወር እንደሚመጣ ጩኸቱን ያሰሙ ወገኖች የትንቢታዊ ዘመኖቹ እስከዚያ ጊዜ እንደሚደርሱ ግልጽ አድርገው አዩ፤ ስለዚህም ምጽአቱ በ1843 እንደሚሆን ለማረጋገጥ ከእነዚያ ዘመኖች የቀረበው ማስረጃ፥ በ1844 እንደሚሆን አረጋገጠ። ከዚያም 2300 ቀኖቹን በ1843 የሚያበቃ በዚያ የቆጠራ ዘዴ ላይ ስህተት እንዳለ አየን። በምጽአቱ ላይ የጻፉ ተቃዋሚዎች መካከል ይህን ያየ ማንም አልነበረም። ይህ እንዲታይ ጊዜው እስኪደርስ ድረስ የመለኮታዊ አሳቢነት እጅ ስህተቱን ሸፍኖት ነበር። ስህተቱም የነበረው፥ 70 ሳምንታቱ የሚቆጠሩበት ትእዛዝ በወጣበት ጊዜ ከ457 ዓ.ዓ. የዓመቱ ክፍል ቀድሞ እንዳለፈ ምንም ሳይቆጠር፥ 457 ሙሉ ዓመታትን ከ2300 ላይ በመውሰድ 1843 እንዲቀር ማድረግ ነበር።»

> "Our minds were directed to that point of time, [1843,] from the fact that dating the several prophetic periods from those years in which the best chronologers assign the fulfillment of those events which were to mark their commencement, they all seemed to terminate that year.'"

> “አእምሮአችን ወደ ዚያ የጊዜ ነጥብ [1843] ተመራ፤ ምክንያቱም የተለያዩትን ትንቢታዊ ዘመኖች መነሻቸውን የሚያመለክቱት ክስተቶች ተፈጽመዋል ብለው ከሚቆጥሩባቸው ዓመታት ጀምሮ ሲቆጠሩ፣ ሁሉም በዚያ ዓመት የሚያበቁ ይመስሉ ነበር።”

Now he tells us the prophetic periods they thought terminated in 1843.

አሁንም በ1843 የሚያበቁ መስሎአቸው የነበሩትን የትንቢታዊ ዘመናት ይነግረናል።

> "This was, however, only apparent." Only apparent that they ended in 1843. They would find that they ended in 1844.

> «ይህ ግን የታየ ብቻ ነበር።» በ1843 እንደተጠናቀቁ የታየ ብቻ ነበር። በ1844 እንደተጠናቀቁ ያገኙ ነበር።

> "We date the 'seven times,' or 2520 years, from the captivity of Manasseh, which is, with great unanimity, placed by chronologers BC677.' These are the prophetic periods that they were dealing with. 'This date is the only one we have ever reckoned from, for the commencement of this period; and subtracting BC677 from 2520 years there remained AD1843. We, however, did not observe that as it would require 677 full years BC and 1843 full years AD to complete 2520 years, that it would also oblige us to extend this period as far into AD1844 as it might have commenced after the beginning of BC677.'

> “ሰባቱን ዘመናት፣” ወይም 2520 ዓመታትን፣ ከምናሴ ምርኮ እንቈጥራለን፤ ይህም በዘመን ቆጣሪዎች መካከል በታላቅ አንድነት BC677 ላይ የተመደበ ነው። እነዚህ የነቢያዊ ዘመናት ናቸው እነርሱ ሲመለከቱአቸው የነበሩት። “ለዚህ ዘመን መጀመሪያ እስከ ዛሬ ድረስ የቈጠርንበት ቀን ይህ ብቻ ነው፤ BC677ንም ከ2520 ዓመታት ሲቀነስ AD1843 ይቀራል። እኛ ግን 2520 ዓመታት እንዲሞሉ ሙሉ 677 ዓመታት BC እና ሙሉ 1843 ዓመታት AD እንደሚያስፈልጉ፣ እንዲሁም ይህ ዘመን ከBC677 መጀመሪያ በኋላ ከተጀመረ መጠን ያህል ወደ AD1844 ውስጥ እንድናራዝመው እንደሚያስገድደን አላስተዋልንም ነበር።”

The prophetic periods that "the hand of Providence kept his hand over the mistake," included the 2520.

የ“የአምላካዊ እንክብካቤ እጅ በስህተቱ ላይ እጁን ጋርዶ ጠብቆ ነበር” ተብለው የተጠቀሱት ትንቢታዊ ዘመናት 2520ንም ያካትቱ ነበር።

> Uriah Smith: "As time continued beyond AD1843, many began to inquire the reasons of their disappointment respecting the year of their expected deliverance. It was then seen, that commencing all the prophetic periods in the years BC, where we had always dated their commencement, they would not be respectively completed, even upon the supposition that our chronology and date of their commencement were correct, until sometime within the year 1844. Thus, of the seven times, or 2520 years, commencing in BC677—the great jubilee, or 2450 years [not represented on either the 1843 or 1850 charts.], commencing in BC607—and the 2300 years of Daniel, commencing in BC457—as a portion of each of those years, from which the prophetic periods were respectively dated, had expired before the occurrence of the several events which marked their commencement, it would be necessary that they should extend as far into AD1844, as they respectively commenced after the beginning of the years BC from which they are severally reckoned, in order, either to complete the number of years in each, or to test the correctness of our chronology. But there was no clue to the time, in the respective years BC, at which the several periods began; and consequently the time in the year of their termination, could not be accurately marked."

> ኡርያ ስሚዝ፡- “ዘመኑ ከ1843 ዓ.ም. በላይ ሲቀጥል፣ ብዙዎች በሚጠብቁት የመዳናቸው ዓመት ስለ ደረሰባቸው ተስፋ መቁረጥ ምክንያቶቹን መጠየቅ ጀመሩ። በዚያን ጊዜ እንዲህ መሆኑ ታየ፤ ሁሉንም ትንቢታዊ ዘመናት ሁልጊዜ መነሻቸውን እንደ ቀነስናቸው በዓ.ዓ. ዓመታት ውስጥ ከጀመርን፣ የዘመን ቆጠራችንና የመነሻቸው ቀን ትክክል ነው ብለን ብንወስድ እንኳ፣ እነዚያ ዘመናት እያንዳንዳቸው እስከ 1844 ዓ.ም. ውስጥ በሆነ አንድ ጊዜ ድረስ አይፈጸሙም ነበር። ስለዚህ፣ ከዓ.ዓ. 677 የሚጀምሩት ሰባቱ ዘመናት ወይም 2520 ዓመታት፣ ከዓ.ዓ. 607 የሚጀምረው ታላቁ ኢዮቤልዩ ወይም 2450 ዓመታት [በ1843 ወይም በ1850 ሰንጠረዦች ላይ አልተወከለም።]፣ እና ከዓ.ዓ. 457 የሚጀምሩት የዳንኤል 2300 ዓመታት፤ ከእያንዳንዱ ከእነዚያ ዓመታት ክፍል እነዚህ ትንቢታዊ ዘመናት የተቆጠሩበት ከሆነ፣ መነሻቸውን የሚያመለክቱት የተለያዩ ክስተቶች ከመከሰታቸው በፊት አስቀድሞ አልፎ ነበር፣ ስለዚህ እያንዳንዳቸው ከተለያዩት የዓ.ዓ. ዓመታት መጀመሪያ በኋላ እንደ ጀመሩት መጠን፣ ወይም በእያንዳንዱ ውስጥ ያለውን የዓመታት ቁጥር ለማሟላት፣ ወይም የዘመን ቆጠራችንን ትክክለኛነት ለመፈተን፣ እስከ 1844 ዓ.ም. ውስጥ ድረስ መራዘም ያስፈልጋቸው ነበር። ነገር ግን በእያንዳንዱ የዓ.ዓ. ዓመት ውስጥ እነዚያ የተለያዩ ዘመናት የጀመሩበትን ጊዜ የሚያመለክት ምንም ፍንጭ አልነበረም፤ ስለዚህም በሚያበቁበት ዓመት ውስጥ ያለው ጊዜ በትክክል ሊለይ አይችልም ነበር።”

Uriah Smith and James White both testify that the prophetic periods recognized to conclude in 1844 were the 2520 and the 2300 years, using the same expressions as Ellen White in Early Writings, page 236 and onward.

ኡርያ ስሚዝና ጄምስ ዋይት ሁለቱም በ1844 እንደሚፈጸሙ የታወቁት ትንቢታዊ ዘመናት 2520 እና 2300 ዓመታት መሆናቸውን ይመሰክራሉ፤ ይህንም በEarly Writings ገጽ 236 እና ከዚያ በኋላ ኤለን ዋይት እንደተጠቀመችባቸው ተመሳሳይ አገላለጾች በመጠቀም ነው።

## The Chain of Truth: William Miller's Commencement Points

የእውነት ሰንሰለት፡ የዊሊያም ሚለር የመነሻ ነጥቦች

> Early Writings, page 230: "God sent His angel"—the angel Gabriel—"to move upon the heart of a farmer"—William Miller—"who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God's people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another,"—Gabriel showed him the method we call proof-texting, line upon line, here a little and there a little.

> ቀደምት ጽሑፎች፣ ገጽ 230፦ “እግዚአብሔር መልአኩን”—መልአኩ ገብርኤልን—“የመጽሐፍ ቅዱስን ያላመነ አንድ ገበሬ ልብ እንዲነካ”—ዊልያም ሚለርን—“ትንቢቶችንም እንዲመረምር ለመምራት ላከው። የእግዚአብሔር መላእክት ያን የተመረጠውን ሰው ደጋግመው ጎበኙት፥ አእምሮውን ለመምራትና ለእግዚአብሔር ሕዝብ ሁልጊዜ ጨለማ ሆነው የነበሩትን ትንቢቶች ለማስተዋል እንዲከፈትለት። የእውነት ሰንሰለት መጀመሪያ ለእርሱ ተሰጠ፥ ከዚያም በኋላ አንድ ቀለበት ከሌላው ቀለበት ጋር እየፈለገ እንዲቀጥል ተመራ፤ እስከ መጨረሻም በእግዚአብሔር ቃል ላይ በድንቅና በአድናቆት እስኪመለከት ድረስ። በዚያ ፍጹም የሆነ የእውነት ሰንሰለት አየ። እርሱ መነሣሣት የሌለበት እንደሆነ ቆጥሮት የነበረው ያ ቃል አሁን በውበቱና በክብሩ በፊቱ ተከፈተ። “አንድ የመጽሐፍ ክፍል ሌላውን ይገልጣል” መሆኑን አየ፤”—ገብርኤል መስመር በመስመር፣ እዚህ ጥቂት እና እዚያ ጥቂት በማነጻጸር የጥቅስ በጥቅስ ማረጋገጥ ብለን የምንጠራውን ዘዴ አሳየው።

Gabriel gave him the commencement of the chain of truth and the method of proof-texting.

ገብርኤል የእውነትን ሰንሰለት መጀመሪያና በቅዱሳት መጻሕፍት ጥቅሶች ማስረጃ የማቅረብ ዘዴ ሰጠው።

> William Miller, Advent Review and Sabbath Herald, April 18, 1854: "From a farther study of the Scriptures, I concluded that the seven times of Gentile supremacy must commence when the Jews ceased to be an independent nation at the captivity of Manasseh, which the best chronologers assigned to B.C. 677; that the 2300 days commenced with the seventy weeks, which the best chronologers dated from B.C. 457; and that the 1335 days commencing with the taking away of the daily, and the setting up of the abomination that maketh desolate, [Daniel 12:11] were to be dated from the setting up of the Papal supremacy, after the taking away of Pagan abominations, and which, according to the best historians I could consult, should be dated from about A.D. 508."

> ዊልያም ሚለር፣ Advent Review and Sabbath Herald፣ ኤፕሪል 18፣ 1854፦ “ቅዱሳት መጻሕፍትን ከዚያ የበለጠ በመመርመር እንዲህ ብዬ ደረስሁ፤ የአሕዛብ ልዕልና ሰባቱ ዘመናት አይሁድ በምናሴ ምርኮ ጊዜ ራሳቸውን የቻለ ሕዝብ መሆናቸውን ባቆሙበት ጊዜ መጀመር እንዳለባቸው፣ ይህንም እጅግ የተሻሉት የዘመን ቆጠራ ባለሙያዎች ወደ ክ.ዓ. 677 እንደሚመድቡት፤ 2300 ቀኖቹም ከሰባው ሳምንታት ጋር እንደሚጀምሩ፣ እነዚህንም እጅግ የተሻሉት የዘመን ቆጠራ ባለሙያዎች ከክ.ዓ. 457 ጀምሮ እንደሚያቆጥሩአቸው፤ 1335 ቀኖቹም ዘወትሩ ከመወገዱና ጥፋት የሚያመጣው ርኩሰት ከመቆሙ [ዳንኤል 12፥11] ጋር የሚጀምሩ ስለሆኑ፣ ከአረማዊ ርኩሰቶች መወገድ በኋላ የጳጳሳዊ ልዕልና ከተቋቋመበት ጊዜ ጀምሮ መቆጠር እንዳለባቸው፤ እንዲሁም ልጠይቃቸው በቻልሁት እጅግ የተሻሉት የታሪክ ጸሐፊዎች መሠረት፣ ይህ ከክ.በ. 508 አካባቢ ጀምሮ መወሰን እንዳለበት።”

Ellen White says Gabriel gave William Miller the commencement to the chain of truth, and William Miller testifies that the three commencement points he was given are AD508, 677BC, and 457BC. He was given the commencement points of these prophecies that produced the history of the Midnight Cry by the Angel Gabriel.

ኤለን ዋይት ገብርኤል ለዊልያም ሚለር የእውነትን ሰንሰለት መነሻ እንደሰጠው ትናገራለች፤ ዊልያም ሚለርም የተሰጡት ሦስቱ የመነሻ ነጥቦች AD508፣ 677BC እና 457BC መሆናቸውን ይመሰክራል። የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ታሪክ ያፈሩ የእነዚህ ትንቢቶች የመነሻ ነጥቦች በመልአኩ ገብርኤል ተሰጥተውት ነበር።

## The Last Deception: Rejecting the Spirit of Prophecy

የመጨረሻው ማታለል፡ የትንቢትን መንፈስ መካድ

> Selected Messages, book 1, page 48: "Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God." The last deception of Satan is to destroy the Spirit of Prophecy.

> የተመረጡ መልእክቶች፣ መጽሐፍ 1፣ ገጽ 48፦ “ሰይጣን . . . ከእውነት ለማራቅ ሐሰተኛውን ዘወትር ያስገባል። የሰይጣን በጣም የመጨረሻው ማታለያ የእግዚአብሔር መንፈስ ምስክርነትን ከንቱ ማድረግ ይሆናል።” የሰይጣን የመጨረሻ ማታለያ የትንቢትን መንፈስ ማጥፋት ነው።

If you reject these foundational truths, you are simultaneously rejecting the Spirit of Prophecy. Ellen White places her endorsement on the 2520. Reject the 2520, and you are throwing out both the baby and the bath water.

እነዚህን መሠረታዊ እውነቶች ካልተቀበላችሁ፣ በአንድ ጊዜ የትንቢትን መንፈስ እየካዳችሁ ነው። ኤለን ዋይት በ2520 ላይ ድጋፏን ታኖራለች። 2520ን መካድ ሕፃኑንም ከመታጠቢያው ውኃ ጋር አብሮ መጣል ነው።

> "Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. 'Where there is no vision, the people perish' (Proverbs 29:18)." She is talking about rejecting the Spirit of Prophecy and, in connection, says that if you reject the Spirit of Prophecy, where there is no vision the people perish. What is the vision? If you reject the Spirit of Prophecy, what is the vision you lack?

> “ሰይጣን . . . ከእውነት ለማራቅ የሐሰትን ነገር ያለማቋረጥ እየገፋ ያስገባል። የሰይጣን እጅግ የመጨረሻ ማታለያ የእግዚአብሔር መንፈስ ምስክርነትን ከንቱ ማድረግ ይሆናል። ‘ራእይ በሌለበት ሕዝቡ ይጠፋል’ (ምሳሌ 29:18)።” እርሷ ስለ ትንቢት መንፈስ መቃወም እየተናገረች ነው፤ ከዚህም ጋር በተያያዘ፣ ትንቢት መንፈስን ከተቃወሙ፣ ራእይ በሌለበት ሕዝቡ እንደሚጠፋ ትናገራለች። ራእዩ ምንድር ነው? ትንቢት መንፈስን ከተቃወሙ፣ የሚያጡት ራእይ የትኛው ነው?

> "Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it." Habakkuk 2:2 (KJV). If you reject the Spirit of Prophecy, you are going to reject the 1843 Chart; and, if you reject this Chart, you are rejecting the Spirit of Prophecy.

> “ራእዩን ጻፍ፥ የሚያነበውም በእርሱ ይሮጥ ዘንድ በጽላቶች ላይ ግልጽ አድርገህ ጻፈው።” ዕንባቆም 2፥2 (KJV)። የትንቢትን መንፈስ ብትክዱ፣ የ1843 ሰንጠረዥን ትክዳላችሁ፤ ይህንም ሰንጠረዥ ብትክዱ፣ የትንቢትን መንፈስ እየካዳችሁ ነው።

> "Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God's remnant people in the true testimony. There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic." Sometimes we think of "satanic" as sinister deeds, but in Patriarchs and Prophets we are told that Satan works by insinuating doubts. That is the satanic attack against the Spirit of Prophecy and these foundational truths. It is by men we are supposed to trust who insinuate these doubts.

> ሰይጣን በእውነተኛው ምስክርነት ላይ የእግዚአብሔር ቀሪ ሕዝብ ያላቸውን እምነት ለማናወጥ በብልሃት፣ በተለያዩ መንገዶችና በተለያዩ መሣሪያዎች ይሠራል። በምስክርነቶቹ ላይ ሰይጣናዊ የሆነ ጥላቻ ይነድዳል። አንዳንድ ጊዜ “ሰይጣናዊ” ስንል አስፈሪ የክፋት ሥራዎችን እናስባለን፤ ነገር ግን በPatriarchs and Prophets ውስጥ ሰይጣን ጥርጣሬን በማስገባት እንደሚሠራ ተነግሮናል። ይህ በትንቢት መንፈስና በእነዚህ መሠረታዊ እውነቶች ላይ የሚደረገው ሰይጣናዊ ጥቃት ነው። እነዚህን ጥርጣሬዎች የሚያስገቡት ልንታመናቸው የሚገባን ሰዎች በመሆናቸው ነው።

> "There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded." Selected Messages, book 1, 48.

> “በምስክሮቹ ላይ ሰይጣናዊ የሆነ ጥላቻ ይነሳል። የሰይጣን ሥራ በእነርሱ ላይ ያለውን የቤተ ክርስቲያናት እምነት ማናወጥ ይሆናል፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር መንፈስ ማስጠንቀቂያዎችና ተግሣጾችና ምክሮች ቢታዘዙ፣ ሰይጣን ማታለያዎቹን ለማስገባትና ነፍሳትን በስሕተቶቹ ለማሰር እንዲሁ ግልጽ መንገድ አያገኝምና።” Selected Messages, book 1, 48.

As we bring this to a conclusion, when Sister White says we have nothing to fear for the future except that we forget the Lord's leading, I am saying the Lord's leading she speaks of is the history from the Tarrying Time to the closed door—the history represented by the term, The Midnight Cry. We have nothing to fear for the future except that we forget how the Lord led us in the experience of the Midnight Cry, and also the teachings connected to this leading. The teachings that produced this experience are the three time prophecies, which commence with dates given to William Miller by the Angel Gabriel. We have nothing to fear for the future except we forget these teachings, including the 2520, that produced the experience of the Midnight Cry as the Lord led the Millerites through the climax of the Everlasting Gospel.

ይህን በመደምደም፣ እህት ዋይት “ለወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም፤ ጌታ እስከዚህ ድረስ የመራንበትን መንገድ እና በታሪካችን ያስተማረንን ከረሳን ብቻ ነው” ሲልች፣ እኔ የምለው እርሷ የምትናገረው የጌታ መሪነት ከቆይታው ጊዜ እስከ ዝግ ደጅ ድረስ ያለው ታሪክ መሆኑን ነው—ይህም “የእኩለ ሌሊት ጩኸት” በሚለው ቃል የተወከለው ታሪክ ነው። ለወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም፤ ከሆነ ግን ጌታ በ“የእኩለ ሌሊት ጩኸት” ልምምድ ውስጥ እንዴት እንደመራን ብንረሳ፣ እንዲሁም ከዚህ መሪነት ጋር የተያያዙትን ትምህርቶች ብንረሳ ብቻ ነው። ይህን ልምምድ ያፈሩት ትምህርቶች ሦስቱ የጊዜ ትንቢቶች ናቸው፤ እነርሱም መጀመሪያቸውን መልአኩ ገብርኤል ለዊልያም ሚለር ከሰጣቸው ቀኖች ይወስዳሉ። ለወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም፤ 2520ን ጨምሮ እነዚህን ትምህርቶች ብንረሳ፣ እነዚህም ጌታ ሚለራውያኑን በዘላለማዊው ወንጌል ጫፍ በኩል ሲመራቸው የ“የእኩለ ሌሊት ጩኸት”ን ልምምድ ያፈሩ ትምህርቶች ናቸው።

> Spalding and Magan, pages 305–306: "One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan's banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God's spirit." You reject the Foundations, you are rejecting the Spirit of Prophecy. If you reject the Spirit of Prophecy, you are rejecting the Foundations. They go together. Where there is no Spirit of Prophecy, there is no vision.

> ስፓልዲንግ እና ማጋን፣ ገጽ 305–306፡- “አንድ ነገር እርግጥ ነው፤ ከሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች መካከል ከሰይጣን ሰንደቅ በታች የሚቆሙ ሰዎች በመጀመሪያ በእግዚአብሔር መንፈስ ምስክርነቶች ውስጥ የተካተቱትን ማስጠንቀቂያዎችና ተግሣጾች ላይ ያላቸውን እምነት ይተዋሉ።” መሠረቶቹን ትቃወማለህ ከሆነ፣ የትንቢትን መንፈስ ትቃወማለህ። የትንቢትን መንፈስ ብትቃወም፣ መሠረቶቹን ትቃወማለህ። እነርሱ አብረው ይሄዳሉ። የትንቢት መንፈስ በሌለበት ቦታ ራእይ የለም።

> "The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan's suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> ለበለጠ መቀደስና ለእጅግ ቅዱስ አገልግሎት የሚጠራው ጥሪ እየቀረበ ነው፣ እናም መቀረቡን ይቀጥላል። አሁን የሰይጣንን ሐሳብ የሚያስተጋቡ አንዳንዶች ወደ ልባቸው ይመለሳሉ። በአስፈላጊ የኃላፊነት ስፍራዎች ያሉ እውነቱን ለዚህ ዘመን የማያስተውሉ አሉ። መልእክቱ ለእነርሱ መሰጠት አለበት። ቢቀበሉት ክርስቶስ ይቀበላቸዋል፣ ከእርሱም ጋር አብረው የሚሠሩ ሠራተኞች ያደርጋቸዋል። ነገር ግን መልእክቱን መስማት ቢከለክሉ፣ ከጨለማው አለቃ ጥቁር ዓላማ በታች አቋማቸውን ይወስዳሉ።

> "I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ's flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God's people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.

> እኔ ለማለት ተመርቻለሁ፥ ለዚህ ዘመን የተሰጠችው ክቡር እውነት ለሰው አእምሮ ከከፊት ወደ ከፊት ይበልጥ ግልጽ ሆና እየተከፈተች እንደምትሄድ። በልዩ ሁኔታ ወንዶችና ሴቶች የክርስቶስን ሥጋ ሊበሉና ደሙንም ሊጠጡ ይገባቸዋል። የማስተዋል እድገት ይኖራል፥ ምክንያቱም እውነት ያለማቋረጥ ለመስፋፋት ብቃት አላትና። የእውነት መለኮታዊ ጀማሪ እርሱን ለማወቅ የሚቀጥሉት ጋር ከዚህ የበለጠ ቅርብ፣ እንዲሁም ከዚያ የበለጠ ቅርብ ኅብረት ውስጥ ይገባል። የእግዚአብሔር ሕዝብ ቃሉን እንደ ሰማያዊ እንጀራ ሲቀበሉ፥ መውጣቱ እንደ ንጋት የተዘጋጀ እንደሆነ ያውቃሉ። ሰውነት ምግብ በመብላት አካላዊ ኃይል እንደሚቀበል፥ እንዲሁ እነርሱ መንፈሳዊ ኃይል ይቀበላሉ።

> "We do not half understand the Lord's plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.

> እግዚአብሔር የእስራኤልን ልጆች ከግብፅ ባርነት አውጥቶ በምድረ በዳ አሳልፎ ወደ ከነዓን በመምራቱ ያለውን ዕቅድ በቂ ሁኔታ አንረዳውም።

> "As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people." Spalding and Magan, 305–306.

> «ከወንጌል የሚያበሩትን መለኮታዊ ጨረሮች በምንሰበስብበት ጊዜ፣ ስለ አይሁድ ሥርዓት ይበልጥ ግልጽ ማስተዋል እናገኛለን፣ እንዲሁም ስለ አስፈላጊ እውነቶቹ የበለጠ ጥልቅ አድናቆት እናገኛለን። የእውነት ፍለጋችን ገና ያልተፈጸመ ነው። የብርሃን ጨረሮችን ከጥቂቶቹ ብቻ ሰብስበናል። የቃሉ ዕለታዊ ተማሪዎች ያልሆኑ ሰዎች የአይሁድን ሥርዓት ችግሮች አይፈቱም። በቤተ መቅደሱ አገልግሎት የተማሩትን እውነቶች አይረዱም። የእግዚአብሔር ሥራ ስለ ታላቁ ዕቅዱ በሚኖር ዓለማዊ አስተያየት ይታገዳል። ወደፊት ያለው ሕይወት፣ ክርስቶስ በደመናው ዓምድ ተሸፍኖ ለሕዝቡ የሰጣቸውን ሕጎች ትርጉም ትገልጣለች።» Spalding and Magan, 305–306.

Those Adventists who receive the mark of the beast, standing under Satan's banner, first reject the Spirit of Prophecy.

እነዚያ የአውሬውን ምልክት የሚቀበሉ አድቬንቲስቶች ከሰይጣን ዓላማ በታች ቆመው፣ በመጀመሪያ የትንቢትን መንፈስ ይክዳሉ።

There are two classes in this passage: those who follow on to know the Lord, continue to eat His flesh and drink His blood, and continue to study God's Word, and those who do not. The development of truth is not finished; they will have things to say about the Sanctuary service that have not been said yet. They will emphasize the change of dispensation in the time of Christ, prefiguring the change in the Millerite time, pointing forward to the dispensation when Christ changes from the Judgment of the Dead to the Judgment of the Living. They will have things to say about the Sanctuary and how the Lord marks His movements in these changes of dispensations by the outpouring of His Spirit.

በዚህ ክፍል ውስጥ ሁለት ዓይነት ሰዎች አሉ፤ ጌታን ለማወቅ የሚከተሉ፣ ሥጋውን መብላታቸውንና ደሙን መጠጣታቸውን የሚቀጥሉ፣ የእግዚአብሔርንም ቃል ማጥናታቸውን የሚቀጥሉ እነዚያ፤ እና ያንን የማያደርጉ እነዚያ። የእውነት እድገት ገና አልተፈጸመም፤ ስለ መቅደሱ አገልግሎት ገና ያልተነገሩ ነገሮችን ይናገራሉ። በክርስቶስ ዘመን የሆነውን የሥርዓተ ዘመን ለውጥ አጽንኦት ይሰጣሉ፤ ይህም በሚለራውያን ዘመን የሆነውን ለውጥ አስቀድሞ የሚያመለክት ሆኖ፣ ክርስቶስ ከሙታን ፍርድ ወደ ሕያዋን ፍርድ የሚለወጥበትን ሥርዓተ ዘመን ወደፊት የሚያመለክት ነው። ስለ መቅደሱም እና ጌታ በእነዚህ የሥርዓተ ዘመን ለውጦች ውስጥ የመንፈሱን መፍሰስ በማድረግ እንቅስቃሴዎቹን እንዴት እንደሚያሳይ የሚናገሩት ነገሮች ይኖራቸዋል።

A couple more quotes and we are almost done.

ጥቂት ተጨማሪ ጥቅሶች እና እኛ ለመጨረስ ተቃርበናል።

Those Seventh-day Adventists who reject the Midnight Cry fall off the path, rejecting the Lord's leadings and doctrinal teachings that produce the history of the Midnight Cry. That is what we have to fear—rejecting those teachings and not understanding that experience. In so doing, we are rejecting the Spirit of Prophecy.

የእኩለ ሌሊት ጩኸትን የሚክዱ እነዚያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ከመንገዱ ይወድቃሉ፤ የእግዚአብሔር አመራሮችንና የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ታሪክ የሚያመጡትን የትምህርት አስተምህሮዎች ይክዳሉ። መፍራት ያለብን ይህንኑ ነው—እነዚያን ትምህርቶች መክዳትና ያንን ልምምድ አለመረዳት። እንዲህ በማድረግ የትንቢትን መንፈስ እንክዳለን።

Sister White places her seal of approval on the 2520. We will show how she places her seal of approval on other truths on the 1843 Chart.

ሲስተር ዋይት በ2520 ላይ የእርሷን የማጽደቅ ማኅተም ታኖራለች። በ1843 ቻርት ላይ በተገለጹ ሌሎች እውነቶች ላይም እንዴት የእርሷን የማጽደቅ ማኅተም እንደምታኖር እናሳያለን።

At the end of the world, when this all comes to the climax of the Everlasting Gospel in our history, Adventism will be confronted with the three-step testing process that has been prefigured, as seen in the experience of William Miller.

በዓለም መጨረሻ፣ ይህ ሁሉ በእኛ ታሪክ ውስጥ ወደ ዘላለማዊው ወንጌል ጫፍ ሲደርስ፣ አድቬንቲዝም በዊልያም ሚለር ተሞክሮ እንደታየው አስቀድሞ የተመሰለውን የሦስት-ደረጃ የፈተና ሂደት ይጋፈጣል።

William Miller made three mistakes: (1) He rejected the Midnight Cry and fell off the path to the wicked world below. (2) He trusted in human influence after that, Joshua Himes. (3) He rejected the Sabbath.

ዊልያም ሚለር ሶስት ስህተቶች ፈጸመ፤ (1) የእኩለ ሌሊት ጩኸትን አልተቀበለም እና ከመንገዱ ወደ ታች ወዳለው ክፉ ዓለም ወደቀ። (2) ከዚያ በኋላ በሰው ተጽእኖ፣ በዮሐንስ ሁምስ ታመነ። (3) ሰንበትን አልተቀበለም።

A question arose: "Did he reject the Sabbath or the Sanctuary?" The teaching that changed from the sanctuary on Earth to the Sanctuary in Heaven in that time period may not have been fully grasped by Miller. When Ellen White was led into the Most Holy Place, she saw the Ten Commandments in the ark of the covenant, and the Sabbath Commandment had a holy glow around it.

ጥያቄ ተነሣ፦ “ሰንበትን ነበር የከለከለው ወይስ መቅደሱን?” በዚያ የዘመን ክፍል ከምድር ላይ ካለው መቅደስ ወደ ሰማያዊው መቅደስ የተለወጠው ትምህርት ሚለር በሙሉ ተረድቶት ሳይሆን ይችላል። ኤለን ዋይት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን በተመራች ጊዜ፣ በቃል ኪዳኑ ታቦት ውስጥ ያሉትን ዐሥሩን ትእዛዛት አየች፤ የሰንበትም ትእዛዝ በዙሪያው ቅዱስ ክብር ያለው ብርሃን ነበረው።

The thing Miller rejected was the Law of God—the Sabbath. So, Miller rejected the Midnight Cry, then leaned upon flesh, and then received the mark of the beast. That is repeated at the end of the world.

ዊልያም ሚለር የጣለው ነገር የእግዚአብሔር ሕግ—ሰንበት—ነበር። ስለዚህ ሚለር የእኩለ ሌሊትን ጩኸት አልተቀበለም፤ ከዚያም በሥጋ ላይ ተደገፈ፤ ከዚያም የአውሬውን ምልክት ተቀበለ። ይህም በዓለም መጨረሻ ደግሞ ይደገማል።

> Testimonies, volume 5, page 211: "Here we see that the church—the Lord's sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust." She is commenting on Ezekiel 8 and 9, the sealing. Sister White says the sealing in Ezekiel 9 is the same as the sealing of Revelation 7. She is talking about the time period of the sealing of the 144,000. She says those who were to be the guardians had betrayed their trust.

> ምስክርነቶች፣ ቅጽ 5፣ ገጽ 211፦ “እዚህ እንደምናየው፣ ቤተ ክርስቲያን—የጌታ መቅደሱ—የእግዚአብሔርን ቍጣ መታት በመጀመሪያ የተሰማት ነበረች። እነዚያ ሽማግሌዎች፣ እግዚአብሔር ታላቅ ብርሃን የሰጣቸውና የሕዝቡ መንፈሳዊ ጥቅሞች ጠባቂዎች ሆነው የቆሙት፣ አደራቸውን ከድተው ነበር።” እርሷ በሕዝቅኤል 8 እና 9 ላይ፣ ስለ መታተሙ እየናገረች ነው። እህት ዋይት በሕዝቅኤል 9 ያለው መታተም በራእይ 7 ካለው መታተም ጋር አንድ ነው ትላለች። እርሷ ስለ 144,000ዎቹ የመታተም ዘመን እየተናገረች ነው። ጠባቂዎች ሊሆኑ የነበሩት አደራቸውን እንደከዱ ትናገራለች።

> "They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God's power as in former days. Times have changed." Their first mistake was to oppose the Midnight Cry, saying, "What took place in this history of the Midnight Cry does not get repeated." They are falling off the path.

> “እንደ ቀደሙት ዘመናት ተአምራትንና የእግዚአብሔር ኃይል የሚታይ ግልጽ መገለጥን መጠበቅ አያስፈልገንም፤ ዘመናት ተለውጠዋል” የሚል አቋም ይዘው ነበር። የመጀመሪያ ስህተታቸው ግን የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መቃወም ነበር፤ “በዚህ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ውስጥ የተከናወነው ነገር እንደገና አይደገምም” ብለው ይናገሩ ነበር። ከመንገዱ እየወደቁ ነው።

> "These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus 'Peace and safety' is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God's people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together." Testimonies, volume 5, 211.

> እነዚህ ቃላት የእነርሱን አለማመን ያጠናክራሉ፥ እነርሱም፦ ጌታ መልካም አያደርግም፥ ክፉም አያደርግም ይላሉ። ሕዝቡን በፍርድ ለመቅጣት እጅግ መሐሪ ነው ይላሉ። እንዲሁም “ሰላምና ደኅንነት” የሚለው ጩኸት የሚወጣው፥ ዳግመኛ ድምፃቸውን እንደ መለከት ከፍ አድርገው ለእግዚአብሔር ሕዝብ መተላለፋቸውን እና ለያዕቆብ ቤት ኃጢአታቸውን ፈጽሞ የማያሳዩ ሰዎች ዘንድ ነው። እነዚህ የማይጮኹ ዝምተኛ ውሾች የተቈጣ አምላክን የጽድቅ በቀል የሚሰሙ እነርሱ ናቸው። ወንዶች፥ ደናግል፥ እና ትናንሽ ሕፃናት ሁሉ በአንድነት ይጠፋሉ።” Testimonies, volume 5, 211.

> Jeremiah, speaking of William Miller's second failure, said, "Thus saith the Lord; Cursed be the man that trusteth in man, and maketh flesh his arm, and whose heart departeth from the Lord." Jeremiah 17:5 (KJV). If you trust in a man, your heart departs from the Lord.

> ኤርምያስ፣ ስለ ዊልያም ሚለር ሁለተኛ ውድቀት ሲናገር፣ “እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ በሰው የሚታመን፣ ሥጋንም ክንዱ የሚያደርግ፣ ልቡም ከእግዚአብሔር የሚርቅ ሰው የተረገመ ነው።” ኤርምያስ 17፡5 (KJV)። በሰው ብትታመኑ፣ ልባችሁ ከእግዚአብሔር ይርቃል።

The first rejection at the end is the Midnight Cry, a repeat of the manifestation of the power of God. The second is leaning upon flesh. The third is the Sunday Law.

ከመጨረሻው ያለው የመጀመሪያው እምቢታ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነው፥ ይህም የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ ድጋሚ ነው። ሁለተኛው በሥጋ ላይ መደገፍ ነው። ሦስተኛው የእሁድ ሕግ ነው።

> "There can be only two classes. Each party is distinctly stamped, either with the seal of the living God, or with the mark of the beast or his image. Each son and daughter of Adam chooses either Christ or Barabbas as his general. And all who place themselves on the side of the disloyal are standing under Satan's black banner, and are charged with rejecting and despitefully using Christ. They are charged with deliberately crucifying the Lord of life and glory." Review and Herald, January 30, 1900.

> ሁለት ክፍሎች ብቻ ሊኖሩ ይችላሉ። እያንዳንዱ ወገን በግልጽ ምልክት የታተመ ነው፤ ወይም በሕያው አምላክ ማኅተም፣ ወይም በአውሬው ወይም በምስሉ ምልክት። እያንዳንዱ የአዳም ወንድ ልጅና ሴት ልጅ ክርስቶስን ወይም በርባንን እንደ አለቃው ይመርጣል። እና ራሳቸውን በዓመፀኞች ወገን ላይ የሚያቆሙ ሁሉ ከሰይጣን ጥቁር ሰንደቅ በታች ቆመው አሉ፥ ክርስቶስንም እንደ ጣሉትና እንደ ናቁት ተቆጥረዋል። የሕይወትና የክብር ጌታን ሆን ብለው እንደ ሰቀሉት ተቆጥረዋል። Review and Herald, January 30, 1900.

One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan's banner will first give up their confidence in the Spirit of Prophecy.

አንድ ነገር የተረጋገጠ ነው፤ በሰይጣን ሰንደቅ ሥር አቋማቸውን የሚያደርጉ እነዚያ ሰባተኛውን ቀን የሚጠብቁ አድቬንቲስቶች በመጀመሪያ በትንቢት መንፈስ ላይ ያላቸውን እምነት ይተዋሉ።

Adventism repeats the three-step testing process that William Miller failed. But angels are waiting to raise Miller up and take him home with his Savior. For Adventists who receive the mark of the beast, those are not the angels waiting for them.

አድቬንቲዝም ዊልያም ሚለር ያልተሳካለትን የሶስት-ደረጃ የፈተና ሂደት ይደግማል። ነገር ግን መላእክት ሚለርን ከፍ አድርገው ወደ አዳኙ ቤት ለመውሰድ በመጠባበቅ ላይ ናቸው። የአውሬውን ምልክት ለሚቀበሉ አድቬንቲስቶች ግን የሚጠባበቋቸው መላእክት እነዚያ አይደሉም።

> "Again and again I have been shown that the past experiences of God's people are not to be counted as dead facts. We are not to treat the record of these experiences as we would treat a last year's almanac. The record is to be kept in mind, for history will repeat itself." Publishing Ministry, 175.

> ደጋግሜ ያሳየኝ ነገር እንዲህ ነው፤ ያለፉት የእግዚአብሔር ሕዝብ ልምምዶች እንደ ሞቱ እውነታዎች ሊቆጠሩ አይገባም። የእነዚህን ልምምዶች መዝገብ እንደ ያለፈው ዓመት የቀን መቁጠሪያ ልንመለከተው አይገባም። ታሪክ ራሱን ይደግማልና መዝገቡ በአእምሮ ውስጥ ተጠብቆ ሊኖር ይገባል። Publishing Ministry, 175.

Why do we need to remember the Midnight Cry? Because history is going to be repeated. In this history, the message that will cause the shaking is the 2520 and the 2300; it will drive people out of the churches over this.

ለምን የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ማስታወስ ያስፈልገናል? ምክንያቱም ታሪክ እንደገና ሊደገም ነው። በዚህ ታሪክ ውስጥ፣ መናወጥን የሚያመጣው መልእክት 2520 እና 2300 ይሆናል፤ በዚህም ምክንያት ሰዎች ከቤተ ክርስቲያናት ውጭ ይወጣሉ።

But is this history, the Midnight Cry, actually going to be repeated or is it just some history? Notice this next quote:

ነገር ግን ይህ ታሪክ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸት፣ በእርግጥ እንደገና ሊደገም ነውን፣ ወይስ ብቻ አንድ ታሪክ ነውን? የሚቀጥለውን ጥቅስ ልብ በሉ፦

> "There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. 'Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.' But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable." Review and Herald, February 11, 1896.

> በክፋት፣ በማታለልና በስህተት፣ በሞትም ጥላ ውስጥ የተኛ ዓለም አለ፤—እንቅልፍ ውስጥ፣ እንቅልፍ ውስጥ። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው ማን ናቸው? የትኛው ድምፅ ሊደርስባቸው ይችላል? አእምሮዬ ምልክቱ ወደሚሰጥበት ወደ ፊት ተወሰደ። “እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ እርሱን ለመገናኘት ውጡ።” ነገር ግን አንዳንዶች መብራታቸውን ለመሙላት ዘይቱን ለማግኘት ዘግይተው ይሆናል፤ እናም በጣም ዘግይተው እንዲያውቁ ይደርሳሉ፥ በዘይቱ የሚወከለው ባህርይ የሚተላለፍ እንዳልሆነ። Review and Herald, February 11, 1896.

This history of the Midnight Cry is repeated to the very letter.

ይህ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ በትክክል በፊደል እንደተጻፈው ይደገማል።

Ellen White understood that the 2520 was a valid time prophecy and that it was used by the Lord to produce the tarrying time, the disappointment which created the experience that prepared men and women to move by faith into the Most Holy Place with Christ.

ኤለን ኋይት 2520 ትክክለኛ የዘመን ትንቢት መሆኑን እንዲሁም ጌታ የመዘግየትን ጊዜ ለማመጣት እንደ ተጠቀመበት ተረድታ ነበር፤ ይህ መዘግየትም ከክርስቶስ ጋር በእምነት ወደ ቅዱሰ ቅዱሳን እንዲገቡ ወንዶችንና ሴቶችን ያዘጋጀውን ልምምድ የፈጠረውን ቅሬታ አስከትሎ ነበር።

We have not tried to prove the 2520 from the Bible yet. In this study of Habakkuk's Two Tables, we first want to be clear that Ellen White endorses these doctrines that are being rejected by Adventism today; then we will move into the Biblical study.

እስካሁን ድረስ 2520ን ከመጽሐፍ ቅዱስ ለማረጋገጥ አልሞከርንም። በዚህ የዕንባቆም ሁለቱ ጽላቶች ጥናት ውስጥ፣ መጀመሪያ ዛሬ በአድቬንቲዝም እየተጣሉ ያሉትን እነዚህን ትምህርቶች ኤለን ኋይት እንደምትደግፍ ግልጽ ለመሆን እንፈልጋለን፤ ከዚያም ወደ መጽሐፍ ቅዱሳዊው ጥናት እንሸጋገራለን።

Back to Articles