Article

# የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር አምስት

ኢሳይያስ አርባ፡ አጽናኑ፣ አጽናኑ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 25, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

በኢሳይያስ አርባ የመጀመሪያዎቹ አሥራ ሰባት ቁጥሮች ውስጥ፣ መቶ አርባ አራቱ ሺህ በትንቢታዊ ሁኔታ በሦስት ቀን ተኩል መጨረሻ ላይ ተቀምጠው ይታያሉ፤ በዚያም ዓለም ሲደሰት ሳለ በአደባባዮች ላይ ሞተው ተኝተው ነበር። ነቢያት ሁሉ እርስ በርሳቸው ይስማማሉ፤ የሚያቀርቧቸውም ትንቢታዊ ክስተቶች ሁልጊዜ ከሌሎች ነቢያት ጋር ይጣጣማሉ፥ ምክንያቱም እግዚአብሔር የውዥንብር ፈጣሪ አይደለምና።

> የነቢያትም መናፍስት ለነቢያት የሚገዙ ናቸው። እግዚአብሔር የሰላም እንጂ የውዥንብር አምላክ አይደለምና፤ በቅዱሳን ቤተ ክርስቲያናት ሁሉ እንዲሁ ነው። 1 ቆሮንቶስ 14፥32, 33።

መጽናኛው፥ ኢየሱስ በራሱ አለመኖር ጊዜ እንደሚልከው የተስፋ ቃል የሰጠው፥ የኢሳይያስን የመጨረሻ ትንቢታዊ ትረካ የሚያቀናጁት ሃያ ስድስት ምዕራፎች በሚጀምሩት የመጀመሪያው ቁጥር የመጀመሪያ ቃላት ውስጥ ተቀምጦ ነበር። “አጽናኑ፥ አጽናኑ ሕዝቤን፥ አምላካችሁ ይላል።” የመጀመሪያ መጠቀስ ሕግ ከዚህ በኋላ የሚመጡት ሃያ ስድስቱ ምዕራፎች የመጽናኛው መምጣት ፍጹምና የመጨረሻ ፍጻሜ ጋር በተያያዘ እንዲረዱ ያጠናክራል።

> እኔም አብን እለምናለሁ፥ ከእናንተም ጋር ለዘላለም ይኖር ዘንድ ሌላ መጽናኛ ይሰጣችኋል።... ነገር ግን መጽናኛው፥ ይህም አብ በስሜ የሚልከው መንፈስ ቅዱስ፥ እርሱ ሁሉን ያስተምራችኋል፥ እኔም የተናገርሁላችሁን ሁሉ ያሳስባችኋል። ዮሐንስ 14፥16, 26።

የሚለራይት ታሪክ የእኩለ ሌሊት ጩኸት በመቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ ይደገማል።

> “በክፋት፣ በማታለልና በስህተት ውስጥ፣ በሞት ጥላ ሥር የተኛ የሚገኝ አለም አለ፤—ተኝታለች፣ ተኝታለች። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው ማን ናቸው? ወደ እነርሱ ሊደርስ የሚችል ድምፅ የትኛው ነው? ልቤ ወደፊት ተወሰደ፣ ምልክቱም በሚሰጥበት ጊዜ። ‘እነሆ፣ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ።’ ነገር ግን አንዳንዶች መብራቶቻቸውን ለመሙላት ዘይት ለማግኘት ዘግይተው ይሆናል፤ እናም የዘይቱ ምልክት የሆነው ባሕርይ የማይተላለፍ እንደሆነ እጅግ ዘግይተው ያገኙታል።” Review and Herald, February 11, 1896.

ጥያቄው እንዲህ ተብሎ ይቀርባል፤ “በእንቅልፍ ያሉትን” “ሊያነቃ” የሚችል “ድምፅ” ምንድን ነው? በኢሳይያስ ምዕራፍ አርባ እነርሱን የሚያነቃቸው “ድምፅ” በ“ምድረ በዳ” ውስጥ “የሚጮኽ” ድምፅ ነው።

> ለኢየሩሳሌም አጽናኝ ቃል ተናገሩላት፥ የጦርነቷም ዘመን እንደ ተፈጸመ፥ ኃጢአቷም እንደ ተሰረየ፥ ስለ ኃጢአቶቿ ሁሉ ከእግዚአብሔር እጅ እጥፍ እንደ ተቀበለች ጮኹላት። “በምድረ በዳ የሚጮኽ” የ“ድምፅ”.... ኢሳይያስ 40፥2, 3።

መካከለኛው ሌሊት ጩኸት መልእክት የኋለኛው ዝናብ መልእክት ደግሞ ነው።

> “የጌታን መምጣት እጅግ ሩቅ አድርጋችሁ እያሰባችሁት ነው። እኔ የኋለኛው ዝናብ እንደ እኩለ ሌሊት ጩኸት [በድንገት እንደሚመጣው] እና በአሥር እጥፍ ኃይል እንደሚመጣ አየሁ።” Spalding and Magan, 5.

በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ከሚገኙት እና የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ከሚወክሉት ብዙ ምልክቶች አንዱ፣ በቃላት ወይም በሐረጎች መደገም የሚታወቀው ምልክት ነው። የቃላት ወይም የሐረጎች መደገም፣ በመጨረሻዎቹ ቀናት የእኩለ ሌሊት ጩኸት፣ ወይም የኋለኛው ዝናብ መልእክት ምልክት ነው። “አጽናኑ፣ አጽናኑ” የሚለው ድርብ አገላለጽ የሚያመለክተው ምሳሌያዊ ምልክት፣ የኢሳይያስ ምዕራፍ አርባን መክፈቻ በመዘግየት ዘመን ውስጥ ያኖረዋል፤ በዚያም ጊዜ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ተብሎ የተወከለው መልእክት ሊታወቅ እና ከዚያም ሊታወጅ ይገባል። በዚያን ጊዜ ክርስቶስ በትንቢት ተኝተው እንዳሉ የተወከሉትን የተኙትን ደናግል ለማንቃት አጽናኙን ይልካል፤ በአንዳንድም ትንቢታዊ ክፍሎች ውስጥ የሞትን እንቅልፍ እንደተኙ ተወክለዋል። የኢሳይያስ አርባ የመጀመሪያው ቁጥር፣ በትንቢታዊ አቀማመጥ ከጁላይ 18, 2020 ተስፋ መቁረጥ ‘በኋላ’ ሦስት ቀን ተኩል ምሳሌያዊ ቀናት ላይ ይገኛል፤ ምክንያቱም በዚያ ጊዜ አጽናኙ የተኙትን ለማንቃት ይላካልና። ሦስት ቀን ተኩል የምድረ በዳ ምልክት ነው፤ በዚያም “ድምፅ” “መጮኽ” ይጀምራል።

ራእይ ዐሥራ አንድ፣ ሕዝቅኤል ሠላሳ ሰባት፣ ማቴዎስ ሃያ አምስት፣ የሚለራውያን ታሪክም (ከዚህ ጋር በእያንዳንዱ የማሻሻያ እንቅስቃሴ ውስጥ የሚታዩትን የሚለራውያን ታሪክ ተመሳሳይ የመንገድ ምልክቶች ጨምሮ) ተኝተው ያሉትን ድንግሎች ለማንቃት የሚያገለግል “የተወሰነ ሂደት” እንዳለ በመተባበር ያመለክታሉ። ይህ ሂደት ድንግሎቹ በተስፋ መቁረጥ ጊዜ ወደ እንቅልፍ በመውደቃቸው ይጀምራል። በተስፋ መቁረጥ የተጀመረው የመዘግየት ዘመን በመጨረሻ የመዘግየት ዘመን መሆኑ ይታወቃል። የመዘግየት ዘመኑ የመጨረሻው ክፍል የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት መጎልበት ነው። መልእክቱም ከተመሠረተ በኋላ እስከ ከፍተኛ ጫፉ፣ እርሱም ፍርድ፣ ድረስ ይታወጃል።

በኢሳይያስ ውስጥ “ድምፅ” ተብሎ የተወከለው መልእክተኛ፣ ሊነገር የሚገባው መልእክት ምን እንደሆነ ጠየቀ። እርሱም የእስልምናን መልእክት እንዲያቀርብ በምሳሌያዊ ቋንቋ ተነገረው። የእስልምና ትንቢታዊ መልእክት ከቅርብ ጊዜ ውስጥ ከሚመጣው የእሑድ ሕግ ሊለይ አይችልም፤ ምክንያቱም እስልምና የመለከት ኃይል ነው፣ እናም በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያሉት ሰባቱ መለከቶች የእሑድ ሕጎችን በሚያወጡ ኃይሎች ላይ የሚደርሰውን የእግዚአብሔር ፍርድ ይወክላሉና። እነዚያ ኃይሎች በ321 ዓ.ም. አረማዊት ሮም ነበሩ፣ እርሷም የዘንዶው ምልክት ናት፤ በ538 ዓ.ም. የጳጳሳዊት ሮም ነበረች፣ እርሷም የአውሬው ምልክት ናት፤ እንዲሁም በአሜሪካ አንድነት አገሮች በቅርብ ጊዜ ውስጥ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ደግሞ የሐሰተኛው ነቢይ ምልክት ነው።

ከዚያ “በምድረ በዳ የጮኸው ድምፅ” ሊያውጅ የሚገባው መልእክት ምን እንደሆነ ከሚገለጽበት ጋር በተያያዘ፣ የእግዚአብሔር ቃል ፈጽሞ እንደማይወድቅ የሚናገረው ተስፋ ነበር። የእግዚአብሔር ቃል ፈጽሞ እንደማይወድቅ የሚናገረው “ተስፋና ማረጋገጫ”፣ በዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ቁጥር ሦስት ውስጥ፣ “በፍጻሜው ይናገራል እንጂ አይዋሽም፤ ቢዘገይ ጠብቀው፤ በእርግጥ ይመጣልና፥ አይዘገይም” ተብሎ በተገለጸው እኩል ትንቢታዊ አውድ ውስጥ ይገኛል። የእስልምና መልእክት ፈጽሞ አይወድቅም፤ በእርግጥ ይመጣል። የኢሳይያስ ምዕራፍ አርባ የመጨረሻው ቁጥር፣ በዕንባቆም ያለውን ራእይ የሚጠባበቁትን ይናገራል።

> ነገር ግን በእግዚአብሔር የሚታመኑ ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስሮችም በክንፎች ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ እንጂ አይደክሙም፤ ይሄዳሉም እንጂ አይዝሉም። ኢሳይያስ 40፥31።

አሁን ማኅተሙ እየተፈታ ያለው የ«ሰባቱ ነጎድጓዶች» “የተሰወረ ታሪክ” በተስፋ መቁረጥ የሚጀምሩና የሚጠናቀቁ ሦስት የመለያ ምልክቶችን ያሳያል። በዚያ ምሳሌያዊ ታሪክ ውስጥ፣ በሁለት የጊዜ ክፍለ ዘመኖች የተለዩ ሦስት የመለያ ምልክቶች አሉ። አንድ ተስፋ መቁረጥ የቆይታውን ጊዜ ይጀምራል። የቆይታው ጊዜ ወደ የተስተካከለው መልእክትና ወደ እኩለ ሌሊት ጩኸት ትንቢት ያመራል። የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት የማወጅ አንድ ዘመን ይጀምራል፤ ይህም እንደ ፍርድ ወደ ተመሰለው ሁለተኛ ተስፋ መቁረጥ ያመራል። እነዚያ ሦስቱ ደረጃዎች፣ በሁለት የጊዜ ክፍለ ዘመኖች የተለዩ ሲሆኑ፣ በዕብራይስጥ “እውነት” በሚለው ቃል ውስጥ እንደ ተፈጠሩት አልፋንና ኦሜጋን ይወክላሉ።

በሕዝቅኤል ሠላሳ ሰባት ውስጥ፣ ሕዝቅኤል ደግሞ የኢሳይያስ አርባውን “ድምፅ” ይወክላል። በኢሳይያስ አርባ ውስጥ ያለው ድምፅ፣ “ምን ልጮኽ?” ብሎ ይጠይቃል። ከዚያም በሕዝቅኤል ሠላሳ ሰባት ቁጥር ሰባት ያለው “ድምፅ”፣ እርሱ “እንደ ታዘዘው” “ትንቢት ተናገረ።”

> እኔም እንደ ታዘዝሁት ተነበይሁ፤ እንዲሁም ስነበይ ድምፅ ሆነ፤ እነሆም ምድር ተንቀጠቀጠች፥ አጥንቶቹም አጥንት ወደ አጥንቱ ተቀራረቡ። እኔም በተመለከትሁ ጊዜ፥ እነሆ፥ ጅማቶችና ሥጋ በእነርሱ ላይ ወጡ፥ ቆዳም ከላይ ሸፈናቸው፤ ነገር ግን መንፈስ በእነርሱ ውስጥ አልነበረም። ሕዝቅኤል 37፥7፣ 8።

የሕዝቅኤል የመጀመሪያው ትንቢት አጥንቶቹንና ሥጋውን አንድ ላይ አመጣ፣ ነገር ግን ገና ሕያዋን አልነበሩም። “ስለዚህ፣” ሕዝቅኤል “እንደ ታዘዘው” ለሁለተኛ ጊዜ “ትንቢት ተናገረ።” ሁለተኛው ትንቢት ሰውነቶቹን ሕያዋን አደረገ። እነዚህ ሁለቱ ትንቢቶች በአዳም ፍጥረት ውስጥ ምሳሌ ተሰጥቶባቸዋል።

> ጌታ እግዚአብሔርም ሰውን ከምድር አፈር አበጀው፥ በአፍንጫውም ውስጥ የሕይወትን እስትንፋስ እፍ አለበት፤ ሰውም ሕያው ነፍስ ሆነ። ዘፍጥረት 2፥7።

የሞቱትን ደረቅ አጥንቶች ወደ ሕይወት የማምጣት ሁለት-ደረጃ ሂደት በመጀመሪያ በአዳም ፍጥረት ውስጥ ተጠቅሷል፤ እንዲሁም ይህ የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል የእርሱ ፈጣሪ ኃይል ደግሞ እንደሆነ ያጎላል። እግዚአብሔር አስቀድሞ አዳምን “ሠራው”፥ የሕዝቅኤልም የመጀመሪያው ትንቢት አጥንቶቹንና አካላቱን አንድ ላይ አመጣ፤ ከዚያም እግዚአብሔር “በአፍንጫውም ውስጥ የሕይወትን እስትንፋስ እፈሰሰ፤ ሰውም ሕያው ነፍስ ሆነ።”

የሕዝቅኤል ሁለተኛው ትንቢት “ነፋስን ተመልክቶ” ነበር እንጂ አጥንቶቹን ተመልክቶ አልነበረም፤ ምክንያቱም “ነፋሱን እንዲህ በል” ተብሎ ተነግሮት ነበር፤ “አንተ ትንፋሽ ሆይ፥ ከአራቱ ነፋሳት ና፥ በእነዚህም በተገደሉት ላይ እፍስ፥ እነርሱም ሕያዋን ይሁኑ።” ሕዝቅኤል ሁለተኛው ትንቢት፣ ሞቱን አካላት እንደ ታላቅ ሠራዊት ወደ ሕይወት የሚያመጣው፣ ወደ ሞቱት አካላት ሳይሆን ወደ ነፋሱ የተመለከተ ነበር። እርሱ በአካላቱ ላይ እንዲተነፍስ ለነፋሱ የተሰጠ ትእዛዝ ነበር። “ትንፋሽ” የሚለው ቃል በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ለመጀመሪያ ጊዜ የተጠቀሰው በአዳም ፍጥረት ላይ ነው፤ በዚያም የሕይወት እስትንፋስ መሆኑ ተገልጦአል፤ ሕይወትንም ወደ ሙታን አካላት የሚያመጣው ከአራቱ ነፋሳት ይመጣል።

> “መላእክት አራቱን ነፋሳት ይዘው አሉ፤ እነዚህም ከቁጣ የተነሣ ተፈትቶ በምድር ፊት ሁሉ ላይ ለመሮጥ የሚሻ ፈረስ እንደሆነ ተመስለው ነው፤ በመንገዱም ጥፋትንና ሞትን ይሸከማል።”

> “በዘላለማዊው ዓለም ጠርዝ ላይ እያለን እንተኛለንን? ደካሞችና ቀዝቃዛዎች እንዲሁም ሞታን እንሆናለንን? እነሆ፣ በቤተ ክርስቲያኖቻችን ውስጥ የእግዚአብሔር መንፈስና እስትንፋስ በሕዝቡ ውስጥ ቢነፈስ፣ በእግሮቻቸው ላይ እንዲቆሙና እንዲኖሩ ምንኛ መልካም በሆነ ነበር።” Manuscript Releases, volume 20, 217.

እዚህ ያሉት ሁለቱ ጥያቄዎች፣ እኛ እንተኛለንን? እና እኛ ሙታን ነንን? የሚሉት ናቸው… ለአንድ ተመሳሳይ ትንቢታዊ ሁኔታ የሚጠቀሙ ሁለት ቃላት ናቸው። በመላእክት የተከለከሉት የአራቱ ነፋሳት መልእክት፣ የእግዚአብሔር ትንፋሽ ወደ ሙታን እንዲገባ የሚያደርግና እነርሱም ተነሥተው በሕይወት እንዲኖሩ የሚያደርግ መልእክት ነው። የአራቱ ነፋሳት መልእክት የእስልምናው የተቈጣ ፈረስ መልእክት ነው። በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የአራቱ ነፋሳት መልእክት፣ የማኅተሙ መልእክት ነው። ከራእይ ሰባት ምዕራፍ ከቁጥር አንድ እስከ ሦስት ያለው የማኅተሙ መልእክት፣ የአራቱ ነፋሳት የተከለከሉ መሆናቸውን እስከ እግዚአብሔር ባሪያዎች ድረስ ማኅተም እስኪቀበሉ ድረስ የሚገልጽ መልእክት ነው።

> ከዚህም በኋላ በምድር አራቱ ማዕዘኖች ላይ የቆሙ አራት መላእክትን አየሁ፤ ነፋስ በምድርም ሆነ በባሕር ወይም በማንኛውም ዛፍ ላይ እንዳይነፍስ የምድርን አራቱ ነፋሳት ይይዙ ነበር። ከምሥራቅም ሌላ መልአክ የሕያው እግዚአብሔርን ማኅተም ይዞ ሲወጣ አየሁ፤ ምድርንና ባሕርን እንዲጎዱ ሥልጣን ለተሰጣቸው ለእነዚያ አራቱ መላእክት በታላቅ ድምፅ ጮኸ፥ እንዲህ ሲል፦ የአምላካችንን ባሪያዎች በግንባራቸው ላይ እስክናተም ድረስ ምድርንም ሆነ ባሕርን ወይም ዛፎችን አትጉዱ። ራእይ 7፥1–3።

ሕዝቅኤል ያቀረበው ሁለተኛው ትንቢት ወደ ነፋሱ የተመራ ነበር፤ እናም ነፋሱ ለሥጋዎቹ ያመጣው ሕይወት ከአራቱ ነፋሳት መልእክት የመጣ ነበር። በሕዝቅኤል ሰላሳ ሰባት ከቁጥር ስምንት እስከ አሥር ያሉት ክፍሎች ውስጥ “ነፋስ” ወይም “እስትንፋስ” ተብለው የተተረጎሙት ቃላት በእያንዳንዱ አጠቃቀም አንድና ያው የዕብራይስጥ ቃል ናቸው። እግዚአብሔር በአዳም ውስጥ የሕይወትን እስትንፋስ እንደነፈሰ፣ በሕዝቅኤልም ያለው የሕይወት እስትንፋስ ከአራቱ ነፋሳት የሚመጣው የመቶ አርባ አራት ሺህ ማተም መልእክት ነው። ያ መልእክት በመጀመሪያው መልእክት በሞት ሸለቆ ውስጥ ተሰብስበው ለተገኙት ሥጋዎች የእግዚአብሔርን ፈጣሪ ኃይል ያደርሳል። የአራቱ ነፋሳት መልእክት እሑድ ሕግ ምክንያት በዩናይትድ ስቴትስ ላይ ፍርድን የሚያመጣ የእስልምና መልእክት ነው። እርሱም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ነው።

በሰባቱ ነጐድጓዶች የተሰወረው ታሪክ የሚጀምረው በአንድ ቅሬታ ነው፤ እርሱም የመዘግየትን ዘመን ያስጀምራል። በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ ሁለቱ ነቢያት በ2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 በተገደሉ ጊዜ፣ የመዘግየት ዘመን ተጀመረ። ጌታም ሕዝቅኤልን፣ በጎዳና ላይ ሞተው ያሉት ሁለቱ ምስክሮች ሕያዋን ሊሆኑ እንደሚችሉ በጠየቀው ጊዜ፣ ሕዝቅኤል ከሞቱት መካከል ነበረ።

> የእግዚአብሔርም እጅ በእኔ ላይ ነበረች፥ በእግዚአብሔርም መንፈስ አውጥቶ በአጥንት የተሞላችው ሸለቆ መካከል አኖረኝ። በዙሪያዋም አሳለፈኝ፤ እነሆም፥ በሸለቆው ፊት ላይ እጅግ ብዙ ነበሩ፤ እነሆም፥ እጅግ ደረቁ ነበሩ። እርሱም። የሰው ልጅ ሆይ፥ እነዚህ አጥንቶች ሕያዋን ሊሆኑ ይችላሉን? አለኝ። እኔም። ጌታ አምላክ ሆይ፥ አንተ ታውቃለህ። ብዬ መለስሁ። ሕዝቅኤል 37፥1–3።

በሰባተኛው ቁጥር፣ ሕዝቅኤል ከሁለቱ ትንቢቶች የመጀመሪያውን ሲያቀርብ መልእክቱ ቀላል ነበር፤ “እናንተ ደረቅ አጥንቶች ሆይ፣ የጌታን ቃል ስሙ።” ዮሐንስም በራእይ መጽሐፍ እንዲህ ብሎ ይመዘግባል፤ “የዚህን መጽሐፍ ትንቢት ቃላት የሚሰሙ ብፁዓን ናቸው።” ሕዝቅኤል፣ የጌታን ቃል እንዲሰሙ የሕዝቅኤልን ትእዛዝ እንደሚሰሙ ብፁዓን ሆነው የሚታዩትን የሞቱና ደረቁ አጥንቶች ይወክላል፤ ቃሉም እውነት ነው። በሕዝቅኤል ምዕራፍ ሁለት፣ የእግዚአብሔርን ቃል የሚሰሙ ሰዎች ልምድ ተገልጿል።

> እርሱም እንዲህ አለኝ፦ የሰው ልጅ ሆይ፣ በእግርህ ላይ ቁም፤ እኔም ከአንተ ጋር እናገራለሁ። በተናገረኝም ጊዜ መንፈስ ወደ እኔ ገባ፥ በእግሬም ላይ አቆመኝ፤ ከእኔም ጋር የተናገረውን ሰማሁ። ሕዝቅኤል 2፥1-2።

በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ፣ ሬሳቸው የጌታን ቃል በሚሰሙበት ጊዜ፣ መጽናኛው ወደ እነርሱ ይገባል እና በእግራቸው ላይ ይቆማሉ። በእግራቸው ላይ የሚያቆማቸው መጽናኛው ነው።

> ከሦስት ቀንና ተኩልም በኋላ ከእግዚአብሔር ዘንድ የሕይወት መንፈስ ወደ እነርሱ ገባ፤ በእግራቸውም ቆሙ፤ ያዩአቸውንም ታላቅ ፍርሃት ወደቀባቸው። ራእይ 11፥11።

የሙታን መቆም ከመቃብራቸው ተነሥተው በእሑድ ሕግ ፍርድ ጊዜ የሚነሣው ዓርማ እንዲሆኑ የሚያደርጋቸው ሁለት ደረጃ ሂደት ውስጥ የመጀመሪያው እርምጃ ነው። በምዕራፍ አሥራ አንድ ሲቆሙ፣ “ታላቅ ፍርሃት” የሚያዩአቸውን ይይዛቸዋል።

> እርሱም በፍርሃት ወደ ምሽጉ ይሻገራል፥ አለቆቹም ከሰንደቁ የተነሣ ይደነግጣሉ፤ እሳቱ በጽዮን ያለ፥ እቶኑም በኢየሩሳሌም ያለ እግዚአብሔር ይላል። ኢሳይያስ 31፥9።

የሚለራይት ታሪክ ውስጥ ያለው የ“እኩለ ሌሊት ጩኸት” መልእክት የሁለተኛው መልአክ መልእክት ሁለተኛው ክፍል ነበር። የሁለተኛው መልአክ መልእክት ሚለራይቶችን በዚያን ጊዜ የባቢሎን ሴት ልጆች ተብለው ከተለዩት ቤተ ክርስቲያናት ለየ፤ ታማኞችም ወጥተው መጥተው ከሚለራይቶች ጋር እንዲቆሙ ጥሪ ተደረገላቸው። በዚያ መልእክት የአማኞች “አካል” ተቋቋመ፤ ከዚያም ሁለተኛው ደረጃ የ“እኩለ ሌሊት ጩኸት” መልእክት ሲሆን ከሁለተኛው መልእክት ጋር ተቀላቅሎ ኃይል ጨመረለት። ከዚያ ሚለራይቶች እንደ ማዕበል መልእክቱን በምድሪቱ ላይ ሁሉ ያወረዱ ጽኑ ሠራዊት ሆኑ። ይህ ሁለት-ደረጃ ሂደት የራእይ አሥራ ስምንት ሁለቱ ድምፆች ነው፤ እንዲሁም በራእይ አሥራ አንድ ጎዳና ላይ የተገደሉት በሕዝቅኤል ውስጥ ያሉት የሞቱ ደረቅ አጥንቶች ትንሣኤ ጋር ፈጽሞ ተመሳሳይ ሂደት ነው።

> “መላእክት ከሰማይ የወረደውን ኃያል መልአክ ለመርዳት ተልከው ነበር፤ እኔም በየስፍራው የሚሰማ የሚመስል ድምፅ፣ ‘ሕዝቤ ሆይ፣ በኃጢአቷ ተካፋዮች እንዳትሆኑ፣ ከመቅሠፍቶቿም እንዳትቀበሉ፣ ከእርሷ ውጡ፤ ኃጢአቶቿ እስከ ሰማይ ድረስ ደርሰዋልና፣ እግዚአብሔርም በደሎቿን አስታውሶአልና’ ሲል ሰማሁ። ይህ መልእክት ለሦስተኛው መልእክት እንደ ተጨመረ የሚመስል ነበር፤ እንዲሁም በ1844 የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ጋር እንደ ተቀላቀለው እርሱን ተቀላቅሎ ነበር።” Spiritual Gifts, ቅጽ 1, 195, 196.

በሰባቱ ነጐድጓዶች ስውር ታሪክ ውስጥ ያለው የመጀመሪያው የመንገድ ምልክት፣ የመቆየት ዘመንን የሚጀምር ቅሬታ ነው። የመቆየት ዘመኑ እንደ ሦስት ቀን ተኩል የተወከለ የጊዜ ክፍለ ዘመን ሲሆን፣ ይህም የምድረ በዳን ምልክት ነው። በምድረ በዳ ያለው የአርባ ዓመት እንከራት መጨረሻ ላይ፣ ኢያሱ ኃያል ሠራዊትን ወደ ተስፋይቱ ምድር መራ። በሦስቱ ቀናት ተኩል መጨረሻ ላይ፣ ሕዝቅኤል ወደ ሞት ሸለቆ ይወሰዳል፣ እናም ለሞቱት አካላት “የጌታን ቃል ስሙ” እንዲል ይነገረዋል። ሕዝቅኤል በምድረ በዳ የሚጮኽ “ድምፅ” ነው። የጌታን ቃል እንዲሰሙ የተሰጠው ትእዛዝ የሰውነቱን ክፍሎች አንድ ላይ ያመጣል፤ ነገር ግን ገና ሕያዋን አይደሉም፣ ገና ሠራዊት አይደሉም፣ ገናም አልታተሙም። ሕዝቅኤል በምዕራፍ ሁለት የሚናገረው “የጌታ ቃል”፣ አጽናኙ በሚመጣበት ጊዜ የእግዚአብሔር ሕዝብ በቆመ ሁኔታ እንደሚገኝ፣ በተመሳሳይም ጊዜ የጌታን ቃል እየሰሙ እንደሆነ ያሳያል። ክርስቶስ ከመንገድ ላይ ከተገደሉ ከሦስት ቀን ተኩል በኋላ፣ አጽናኙን እንደሚልክ وعد አድርጎ ነበር።

አንድ ጊዜ ቆመው ከተገኙ በኋላ፣ “ገና ሕያዋን ያልሆኑት” አካላት ሁለተኛ ትንቢት ይሰጣቸዋል። በኢሳይያስ ውስጥ ያለው “በምድረ በዳ የሚጮህ ድምፅ” ሊጮህ ያለበት ትንቢት ምን እንደሆነ ይጠይቃል። ሁለቱም፣ ሕዝቅኤልም ሆነ በኢሳይያስ አርባ ውስጥ ያለው “ድምፅ” እንዲያቀርቡ የታዘዙት “መልእክት” የእስልምና መልእክት ነው። ያ ትንቢት በሚቀርብበት ጊዜ፣ “አዳም” እንደ ብርቱ ሠራዊት ሕያው ይሆናል። ከዚያም ሕያዋን የሆኑት ሁለቱ ምስክሮች፣ በቅርቡ ሊመጣ ያለው የእሑድ ሕግ ስለሚፀድቅ፣ በዩናይትድ ስቴትስ ላይ የእስልምናን ፍርድ መልእክት ያውጃሉ። የእሑድ ሕጉ ፍርድ በሰባቱ ነጐድጓዶች የተሰወረ ታሪክ ሦስተኛው የመንገድ ምልክት ነው። ይህም በሚፈጸምበት ጊዜ፣ ሠራዊቱ እንደ ዓርማ ወደ ሰማይ ከፍ ይላል፣ እናም በራእይ አሥራ አራት ውስጥ ተወክሎ ይታያል።

> “በመጀመሪያው፣ በሁለተኛው፣ እና በሦስተኛው የመላእክት መልእክቶች ልምምድ አለኝ። መላእክቱ በሰማይ መካከል እየበረሩ ለዓለም የማስጠንቀቂያ መልእክት ሲያውጁ፣ በዚህም ምድር ታሪክ የመጨረሻ ዘመናት የሚኖሩትን ሕዝቦች በቀጥታ ሲመለከቱ እንደሆኑ ተመስለው ቀርበዋል። እነዚህን መላእክት የሚሰማ ማንም የለም፤ ምክንያቱም እነርሱ ከሰማይ አጽናፈ ዓለም ጋር በስምምነት እየሠሩ ያሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ የሚወክሉ ምልክት ናቸውና። በእግዚአብሔር መንፈስ የተብራሩ እና በእውነት የተቀደሱ ወንዶችና ሴቶች እነዚህን ሦስቱን መልእክቶች በቅደም ተከተላቸው ያውጃሉ።” Selected Messages, book 2, 387.

የሚነሣው ሰንደቅ በሰማይ መካከል እየበረረ ለሰው ልጆች የአውሬውን ምልክት እንዳይቀበሉ የሚያስጠነቅቀው ሦስተኛው መልአክ ነው። ያ ኃያል ሠራዊት ሚካኤል ቆሞ የሰው ልጆች የምሕረት ዘመን እስኪዘጋ ድረስ ያንን መልእክት ለዓለም ማቅረቡን ይቀጥላል።

እነዚህን ሐሳቦች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> እና በእኩለ ሌሊት፣ “እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ሊቀበሉት ውጡ” የሚል ጩኸት ተሰማ። ማቴዎስ 25፥6።

Back to Articles