Article

# The Book of Daniel - Number Eighty

የዳንኤል መጽሐፍ - ሰማንያ

The End and Beginning of Visions: Ellen White’s Last Open Vision in 1884 and Its Significance

የራእዮች መጨረሻና መጀመሪያ፦ የኤለን ዋይት በ1884 ያየችው የመጨረሻ ግልጽ ራእይ እና አስፈላጊነቱ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 1884, Ellen White had her last open vision. It was given in Portland, Oregon. Her first open vision was given in 1844, in Portland, Maine. Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

በ1884 ዓ.ም. ኤለን ዋይት የመጨረሻዋን ግልጽ ራእይ ተቀበለች። ይህም በፖርትላንድ፣ ኦረገን ተሰጠ። የመጀመሪያዋ ግልጽ ራእይ ግን በ1844 ዓ.ም. በፖርትላንድ፣ ሜይን ተሰጥቶአት ነበር። ኢየሱስ ሁልጊዜ የአንድን ነገር ፍጻሜ በአንድ ነገር መጀመሪያ ያሳያል።

> “It was not long after the passing of the time, in 1844, that my first vision was given me. I was visiting Mrs. Haines at Portland, a dear sister in Christ, whose heart was knit with mine; five of us, all women, were kneeling quietly at the family altar. While we were praying, the power of God came upon me as I had never felt it before.

> “የዘመኑ ማለፍ ከሆነ በኋላ ብዙ ሳይቆይ፣ በ1844፣ የመጀመሪያዬ ራእይ ተሰጠኝ። በፖርትላንድ ውስጥ በወይዘሮ ሄይንስ ቤት እየጎበኘሁ ነበር፤ እርስዋ ልቧ ከልቤ ጋር የተሳሰረ በክርስቶስ ውስጥ የተወደደች እህት ነበረች። ከእኛ አምስቱ፣ ሁላችንም ሴቶች፣ በቤተሰቡ መሠዊያ አጠገብ በጸጥታ ተንበርክከን ነበር። እየጸለይን ሳለን፣ ከዚያ በፊት ፈጽሞ እንዳልተሰማኝ መልኩ የእግዚአብሔር ኃይል በላዬ መጣ።”

> “I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, ‘Look again, and look a little higher.’ At this, I raised my eyes, and saw a straight and narrow path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ [SEE MATTHEW 25:6.] This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> «በብርሃን የተከበብሁ መሰለኝ፥ ከምድርም እየተነሣሁ ወደ ላይ እየወጣሁ ነበር። በዓለም ውስጥ ያሉትን የምጽአት ሕዝብ ለማየት ተመለስሁ፥ ነገር ግን ልገኛቸው አልቻልኩም፤ በዚያን ጊዜም አንድ ድምፅ፥ “ደግመህ ተመልከት፥ ትንሽም ከፍ ብለህ ተመልከት” አለኝ። በዚህ ጊዜ ዓይኖቼን አነሣሁ፥ ከዓለም እጅግ ከፍ ብሎ የተዘረጋ ቀጥተኛና ጠባብ መንገድ አየሁ። በዚህ መንገድ ላይ የምጽአት ሕዝብ በመንገዱ ዳርቻ ባለችው ከተማ ወደ ፊት እየተጓዙ ነበር። በመንገዱ መጀመሪያ ከኋላቸው ደማቅ ብርሃን ተተክሎ ነበር፥ መልአክም ይህ ብርሃን “የእኩለ ሌሊት ጩኸት” እንደሆነ ነገረኝ። [ማቴዎስ 25፥6ን ይመልከቱ።] ይህ ብርሃን በመንገዱ ሁሉ ላይ ይበራ ነበር፥ እንዳይሰናከሉም ለእግራቸው ብርሃን ይሰጥ ነበር።»

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “ዓይኖቻቸውን በፊታቸው ሆኖ ወደ ከተማይቱ ሲመራቸው ባለው በኢየሱስ ላይ ጸንተው ቢያኖሩ ደህና ነበሩ። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አንዳንዶች ደከሙ፤ ከተማይቱም እጅግ ሩቅ እንደሆነች ተናገሩ፥ ከዚህ በፊትም ወደ እርስዋ ገብተን መሆን ይገባን ነበር ብለው ጠበቁ። ከዚያም ኢየሱስ የክብሩን ቀኝ ክንዱን በማንሣት ያበረታቸው ነበር፤ ከክንዱም ከአድቬንቲስቱ ጓድ ላይ የሚወዛወዝ ብርሃን ወጣ፥ እነርሱም ‘አሌሉያ!’ ብለው ጮኹ። ሌሎች ግን ከኋላቸው የነበረውን ብርሃን በችኮላ ካዱ፥ እስከዚህ ድረስም ያወጣቸው እግዚአብሔር አይደለም አሉ። ከኋላቸው የነበረው ብርሃን ጠፋ፤ እግሮቻቸውንም በፍጹም ጨለማ ውስጥ ተወ፥ እነርሱም ተሰናክለው ምልክቱንና ኢየሱስን አጡ፤ ከመንገዱም ወድቀው ወደ ታች ወዳለው ጨለማና ክፉ ዓለም ወረዱ።” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

In the six-volume biography of Ellen White, written by her grandson Arthur L. White, he records a statement given by John Loughborough at the 1893 General Conference Session.

በኤለን ዋይት የሕይወት ታሪክ ስድስት ጥራዞች ውስጥ፣ በልጅ ልጇ አርተር ኤል. ዋይት የተጻፈው መጽሐፍ፣ በ1893 የአጠቃላይ ጉባኤ ስብሰባ ላይ በጆን ሎፍበሮ የተሰጠ መግለጫ እንደተመዘገበ ይገልጻል።

> “Loughborough, in giving an address at the General Conference session nine years later, stated: “I have seen Sister White in vision about fifty times. The first time was about forty years ago. . . . Her last open vision was in 1884, on the campground at Portland, Oregon.” Ellen White Biography, volume 3, 256.

> ሎፍቦሮ ከዘጠኝ ዓመታት በኋላ በጠቅላላ ጉባኤው ስብሰባ ላይ ንግግር ሲያቀርብ እንዲህ ብሎ ገለጸ፦ “እህት ዋይትን በራእይ ውስጥ ወደ አምሳ ጊዜ ያህል አይቻታለሁ። ለመጀመሪያ ጊዜ ያየኋት ከአርባ ዓመታት በፊት ነበር።... የመጨረሻዋ በግልጽ የታየች ራእይዋ በ1884 በኦረጎን ፖርትላንድ ያለው በካምፕ ስብሰባ ስፍራ ላይ ነበር።” Ellen White Biography, volume 3, 256.

She was still to have dreams and visions after 1884, but the visions that occurred in public ended exactly forty years after they began, and the beginning and ending open visions both occurred in cities named Portland. The first city on the east coast of the United States, the last city was on the west coast. Some might wish to argue that this fact means nothing more than human coincidence, and others might argue that the purpose for open visions had been fulfilled, so the Lord ended them after forty years.

ከ1884 በኋላም ሕልሞችና ራእዮች ይኖሯት ነበር፤ ነገር ግን በአደባባይ የተከሰቱት ራእዮች ከጀመሩበት በትክክል አርባ ዓመት በኋላ ተደመደሙ፣ እናም የመጀመሪያውና የመጨረሻው ግልጽ ራእይ ሁለቱም ፖርትላንድ ተብለው በሚጠሩ ከተሞች ውስጥ ተከሰቱ። የመጀመሪያው ከተማ በአሜሪካ አንድነት መንግሥታት ምሥራቃዊ የባሕር ዳርቻ ላይ ነበረች፤ የመጨረሻዋ ከተማ ግን በምዕራባዊ የባሕር ዳርቻ ላይ ነበረች። አንዳንዶች ይህ እውነታ ከሰብአዊ ተዛማጅ ግጥሚያ የበለጠ ምንም አያመለክትም ሲሉ ሊከራከሩ ይፈልጉ ይሆናል፤ ሌሎች ደግሞ የግልጽ ራእዮች ዓላማ ተፈጽሞ ነበርና ጌታ ከአርባ ዓመት በኋላ እነርሱን አቆመ ሲሉ ሊከራከሩ ይችላሉ።

The actual reason is due to the increasing disobedience and rebellion against the gift of prophecy that had been given to the Millerite movement.

ምክንያቱ በእውነት ለሚለራይት እንቅስቃሴ የተሰጠውን የትንቢት ስጦታ ላይ እየጨመረ የሄደ አለመታዘዝና ዓመፀኝነት ነው።

> “After I came to Oakland I was weighted down with a sense of the condition of things at Battle Creek, and I, weak, powerless to help you. I knew that the leaven of unbelief was at work. Those who disregarded the plain injunctions of God’s word were disregarding the testimonies which urged them to give heed to that word. While visiting Healdsburg last winter, I was much in prayer and burdened with anxiety and grief. But the Lord swept back the darkness at one time while I was in prayer, and a great light filled the room. An angel of God was by my side, and I seemed to be in Battle Creek. I was in your councils; I heard words uttered, I saw and heard things that, if God willed, I wish could be forever blotted from my memory. My soul was so wounded I knew not what to do or what to say. Some things I cannot mention. I was bidden to let no one know in regard to this, for much was yet to be developed.

> “ወደ ኦክላንድ ከመጣሁ በኋላ በባትል ክሪክ ያለውን የነገሮች ሁኔታ በተመለከተ የከበደ ስሜት ተጭኖብኝ ነበር፤ እኔም ደካማ ሆኜ እናንተን ለመርዳት ኀይል የሌለኝ ነበር። የአለመታመን እርሾ እየሠራ እንዳለ አውቄ ነበር። የእግዚአብሔርን ቃል ግልጽ ትእዛዛት የናቁ ሰዎች፣ ለዚያ ቃል ትኩረት እንዲሰጡ የሚያሳስቧቸውን ምስክርነቶች ደግሞ ይናቁ ነበር። ባለፈው ክረምት ሂልድስበርግን ሳለሁ እጅግ በጸሎት ላይ ነበርሁ፥ በጭንቀትና በኀዘንም ተሸክሜ ነበር። ነገር ግን በአንድ ጊዜ በጸሎት ላይ ሳለሁ ጌታ ጨለማውን ገፈፈው፥ ታላቅ ብርሃንም ክፍሉን ሞላው። የእግዚአብሔር መልአክ በጎኔ ነበር፥ እኔም በባትል ክሪክ እንዳለሁ መሰለኝ። በምክር ስብሰባዎቻችሁ ውስጥ ነበርሁ፤ የተነገሩ ቃላትን ሰማሁ፤ እግዚአብሔር ቢፈቅድ ከትውስታዬ ለዘላለም እንዲደመሰሱ የምመኛቸውን ነገሮች አየሁና ሰማሁ። ነፍሴ እጅግ ቆስላ ነበርና ምን እንዳደርግ ወይም ምን እንዳለ አላወቅሁም። አንዳንድ ነገሮችን መጥቀስ አልችልም። ገና ብዙ ነገር ሊገለጥ ስለሚገባ ስለዚህ ጉዳይ ለማንም እንዳላሳውቅ ታዘዝሁ።

> “I was told to gather up the light that had been given me and let its rays shine forth to God’s people. I have been doing this in articles in the papers. I arose at three o’clock nearly every morning for months and gathered the different items written after the last two testimonies were given me in Battle Creek. I wrote out these matters and hurried them on to you; but I had neglected to take proper care of myself, and the result was that I sank under the burden; my writings were not all finished to reach you at the General Conference.

> “የተሰጠኝን ብርሃን ሰብስቤ ጨረሮቹ ለእግዚአብሔር ሕዝብ እንዲበሩ እንዳደርግ ተነግሮኝ ነበር። ይህን በጋዜጦች ላይ በሚታተሙ ጽሑፎች እያደረግሁ ነበር። በባትል ክሪክ የመጨረሻዎቹ ሁለት ምስክርነቶች ከተሰጡኝ በኋላ የተጻፉትን ልዩ ልዩ ነገሮች ለመሰብሰብ ለወራት ያህል በሁሉም ጠዋት በሦስት ሰዓት አቅራቢያ እነሣ ነበር። እነዚህን ጉዳዮች ጽፌ በፍጥነት ወደ እናንተ ልኬ ነበር፤ ነገር ግን ራሴን በተገቢው ሁኔታ መጠበቅ ቸል አልሁ፣ ውጤቱም ከሸክሙ በታች ወደቅሁ፤ ጽሑፎቼም በጠቅላላ ጉባኤ ጊዜ ወደ እናንተ እንዲደርሱ ሁሉም አልተጠናቀቁም ነበር።”

> “Again, while in prayer, the Lord revealed Himself. I was once more in Battle Creek. I was in many houses and heard your words around your tables. The particulars I have no liberty now to relate. I hope never to be called to mention them. I had also several most striking dreams.

> “እንደገናም፣ በጸሎት ላይ ሳለሁ፣ ጌታ ራሱን ገለጠ። እንደ ገና በባትል ክሪክ ነበርሁ። በብዙ ቤቶች ውስጥ ነበርሁ፣ በጠረጴዛዎቻችሁም ዙሪያ ቃላቶቻችሁን ሰማሁ። ዝርዝሩን አሁን ለመናገር ፈቃድ የለኝም። እነርሱን ለመጥቀስ ፈጽሞ እንዳልጠራ ተስፋ አደርጋለሁ። ደግሞም በጣም አስደናቂ የሆኑ ብዙ ሕልሞች አየሁ።”

> “What voice will you acknowledge as the voice of God? What power has the Lord in reserve to correct your errors and show you your course as it is? What power to work in the church? If you refuse to believe until every shadow of uncertainty and every possibility of doubt is removed you will never believe. The doubt that demands perfect knowledge will never yield to faith. Faith rests upon evidence, not demonstration. The Lord requires us to obey the voice of duty, when there are other voices all around us urging us to pursue an opposite course. It requires earnest attention from us to distinguish the voice which speaks from God. We must resist and conquer inclination, and obey the voice of conscience without parleying or compromise, lest its promptings cease and will and impulse control. The word of the Lord comes to us all who have not resisted His Spirit by determining not to hear and obey. This voice is heard in warnings, in counsels, in reproof. It is the Lord’s message of light to His people. If we wait for louder calls or better opportunities, the light may be withdrawn, and we left in darkness.” Testimonies, volume 5, 68.

> “የእግዚአብሔር ድምፅ ነው ብላችሁ የምታውቁት ድምፅ የትኛው ነው? ጌታ ስህተቶቻችሁን ለማረምና መንገዳችሁን እንደ ሆነ ለማሳየት ያስቀመጠው ኃይል ምንድር ነው? በቤተ ክርስቲያንስ የሚሠራ ኃይል ምንድር ነው? የማይታወቅ ጥላ ሁሉ እና የጥርጣሬ እድል ሁሉ እስኪወገድ ድረስ ለማመን እምቢ ብትሉ፣ ፈጽሞ አታምኑም። ፍጹም እውቀትን የሚጠይቅ ጥርጣሬ ለእምነት ፈጽሞ አይገዛም። እምነት በማስረጃ ላይ ይደገፋል፣ በማሳያ ላይ ግን አይደለም። በዙሪያችን ተቃራኒ መንገድ እንድንከተል የሚገፋፉን ሌሎች ድምፆች በሚኖሩበት ጊዜ፣ ጌታ የግዴታን ድምፅ እንድንታዘዝ ይጠይቀናል። ከእግዚአብሔር የሚናገረውን ድምፅ ለመለየት ከእኛ ቅን እና ትጉህ ትኩረት ይጠይቃል። የሕሊናን ድምፅ ያለ መከራከርም ሆነ ያለ ስምምነት መታዘዝ አለብን፣ ዝንባሌንም መቃወምና ማሸነፍ አለብን፤ አለዚያ ግን መንቀሳቀሻዎቹ ሊቆሙ ይችላሉ፣ ፈቃድና ግፊትም መቆጣጠር ይጀምራሉ። የጌታ ቃል መስማትና መታዘዝ እንዳንፈልግ በመወሰን መንፈሱን ያልተቃወምነው ሁላችን ዘንድ ይመጣል። ይህ ድምፅ በማስጠንቀቂያ፣ በምክር፣ በተግሣጽ ይሰማል። ይህ ለሕዝቡ የጌታ የብርሃን መልእክት ነው። የበለጠ ጮክ ያለ ጥሪ ወይም የተሻለ እድል እስክንጠብቅ ድረስ ብንዘገይ፣ ብርሃኑ ሊወሰድ ይችላል፣ እኛም በጨለማ ልንቀር እንችላለን።” Testimonies, volume 5, 68.

Sister White identified that if continued rebellion against her ministry as the prophetess was manifested that the “light may be withdrawn, and” Laodicean Adventism would be “left in darkness.” In 1915, the light was withdrawn. God was and is fully capable of raising up a prophet or prophetess whenever He chooses to do so. He raised up Elisha to follow Elijah, but there was no living prophet raised up after 1915, for the Lord had “withdrawn the light.”

እህት ዋይት፣ በነቢይትነቷ አገልግሎት ላይ የሚቀጥል እልከኝነት ከተገለጠ፣ “ብርሃኑ ሊነሳ ይችላል፤” ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝምም “በጨለማ ውስጥ ይተው” እንደሚሆን ገልጻለች። በ1915 ብርሃኑ ተነሣ። እግዚአብሔር በፈቀደ ጊዜ ሁሉ ነቢይ ወይም ነቢይት ለማስነሣት ፍጹም ችሎታ ነበረው እና አለውም። ኤልያስን እንዲከተል ኤልሳዕን አስነሣ፤ ነገር ግን ጌታ “ብርሃኑን አንሥቶ” ነበርና ከ1915 በኋላ ሕያው ነቢይ አልተነሣም።

When it comes to the dreams and visions of Sister White, there were three periods. The first period of forty years, where visions would occur in public, for purposes that were associated with establishing the gift within the minds of those who were in attendance when the visions occurred. Then from 1884, until her death in 1915, visions and dreams were given that were still for the edification of God’s people, but they were given in private. The third period began in 1915, and provided the evidence that Laodicean Adventism was in the darkness of apostasy.

ከእህት ኋይት ሕልሞችና ራእዮች ጋር በተያያዘ ሲታይ፣ ሦስት ዘመናት ነበሩ። የመጀመሪያው የአርባ ዓመታት ዘመን ሲሆን፣ ራእዮች በሕዝብ ፊት ይሰጡ ነበር፤ ይህም ራእዮቹ በሚሰጡበት ጊዜ በተገኙ ሰዎች አእምሮ ውስጥ ስጦታውን ለማጽናት ከተያያዙ ዓላማዎች የተነሣ ነበር። ከዚያም ከ1884 ጀምሮ እስከ 1915 ሞቷ ድረስ፣ አሁንም ለእግዚአብሔር ሕዝብ መታነጽ የሚሆኑ ራእዮችና ሕልሞች ተሰጡ፣ ነገር ግን እነርሱ በግል ውስጥ ተሰጡ። ሦስተኛው ዘመን በ1915 ተጀመረ፣ እናም ላኦዲቅያዊ አድቬንቲዝም በክህደት ጨለማ ውስጥ እንደነበረ የሚያሳይ ማስረጃ ሰጠ።

Ancient Israel illustrates modern Israel and in the period of full blown rebellion represented by Eli and his two sons, Hophni and Phineas, there was “no open vision.” The reason was their gross disobedience and rebellion. God does not change.

አሮጌች እስራኤል ዘመናዊትን እስራኤል ትገልጻለች፤ እናም በኤሊና በሁለቱ ልጆቹ ሆፍኒና ፊንሐስ የተወከለው ሙሉ በሙሉ የተገለጠ የዓመፅ ዘመን ውስጥ “ግልጽ ራእይ አልነበረም።” ምክንያቱም ከፍ ያለ አለመታዘዛቸውና ዓመፃቸው ነበር። እግዚአብሔር አይለወጥም።

> “Another warning was to be given to Eli’s house. God could not communicate with the high priest and his sons; their sins, like a thick cloud, had shut out the presence of His Holy Spirit. But in the midst of evil the child Samuel remained true to Heaven, and the message of condemnation to the house of Eli was Samuel’s commission as a prophet of the Most High.

> “ለዔሊ ቤት ሌላ ማስጠንቀቂያ ሊሰጥ ነበር። እግዚአብሔር ከሊቀ ካህኑና ከልጆቹ ጋር መግባባት አልቻለም፤ ኃጢአታቸው እንደ ወፍራም ደመና የመንፈሱን ቅዱስ መገኘት ዘግቶ ነበር። ነገር ግን በክፋት መካከል ሕፃኑ ሳሙኤል ለሰማይ ታማኝ ሆኖ ቀረ፥ ወደ ዔሊ ቤት የተላከው የፍርድ መልእክትም ሳሙኤል የልዑል ነቢይ መሆኑን የሚገልጥ ኃላፊነቱ ነበር።”

> “‘The word of the Lord was precious in those days; there was no open vision. And it came to pass at that time, when Eli was laid down in his place, and his eyes began to wax dim, that he could not see; and ere the lamp of God went out in the temple of the Lord, where the ark of God was, and Samuel was laid down to sleep; that the Lord called Samuel.’ Supposing the voice to be that of Eli, the child hastened to the bedside of the priest, saying, ‘Here am I; for thou calledst me.’ The answer was, ‘I called not, my son; lie down again.’ Three times Samuel was called, and thrice he responded in like manner. And then Eli was convinced that the mysterious call was the voice of God. The Lord had passed by His chosen servant, the man of hoary hairs, to commune with a child. This in itself was a bitter yet deserved rebuke to Eli and his house.” Patriarchs and Prophets, 581.

> “‘በእነዚያ ዘመናት የእግዚአብሔር ቃል ክቡር ነበር፤ ግልጽ ራእይም አልነበረም። በዚያም ጊዜ ዔሊ በስፍራው ተኝቶ ሳለ፣ ማየት እስኪያቅተው ድረስ ዓይኖቹ ጨልመው ነበር፤ የእግዚአብሔርም መብራት በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ፣ የእግዚአብሔር ታቦት ባለበት ስፍራ፣ ሳይጠፋ፣ ሳሙኤልም ሊተኛ ተኝቶ ሳለ፤ እግዚአብሔር ሳሙኤልን ጠራው።’ ድምፁ የዔሊ መስሎት፣ ሕፃኑ፣ ‘እነሆኝ፤ ጠርተኸኛልና’ እያለ ወደ ካህኑ አልጋ ፈጥኖ ሄደ። መልሱም፣ ‘አልጠራሁህም፣ ልጄ፤ ተመልሰህ ተኛ’ የሚል ነበር። ሳሙኤል ሦስት ጊዜ ተጠራ፣ እርሱም ሦስት ጊዜ በዚሁ መንገድ ምላሽ ሰጠ። ከዚያም ዔሊ ያ ምስጢራዊ ጥሪ የእግዚአብሔር ድምፅ እንደሆነ ተረዳ። ጌታ ከመረጠው አገልጋዩ፣ ከሽማግሌው ሰው አልፎ፣ ከሕፃን ጋር ለመነጋገር መጣ። ይህም በራሱ ለዔሊና ለቤቱ መራራ ነገር ቢሆንም የተገባ ተግሣጽ ነበር።” አባቶችና ነቢያት፣ 581.

In the apostasy of Eli’s house there was no open vision, for the Word of the Lord was “precious” in those days. The Hebrew word translated as “precious” means “rare”. From 1844 until 1884, there were “open visions,” given to Laodicean Adventism. It was first established in the history of the Philadelphian Millerite movement, and in 1856 it began to identify that the Philadelphian movement had transitioned unto the Laodicean movement, but the open visions continued, for God is longsuffering and merciful.

በዔሊ ቤት ውድቀት ውስጥ፣ በእነዚያ ቀኖች የጌታ ቃል “ውድ” ስለ ነበረ፣ የተገለጠ ራእይ አልነበረም። “ውድ” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል “አልፎ የሚገኝ” ማለት ነው። ከ1844 እስከ 1884 ድረስ፣ ለሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም የተሰጡ “የተገለጡ ራእዮች” ነበሩ። ይህ መጀመሪያ በፊላዴልፍያዊው ሚለራዊ እንቅስቃሴ ታሪክ ውስጥ ተመሠረተ፤ በ1856ም ፊላዴልፍያዊው እንቅስቃሴ ወደ ሎዶቅያዊው እንቅስቃሴ እንደ ተሸጋገረ መለየት ጀመረ፤ ነገር ግን የተገለጡ ራእዮች ቀጥለው ነበር፥ ምክንያቱም እግዚአብሔር ታጋሽና መሐሪ ነው።

Then in 1863, rebellion against the foundational truths began, but the “open visions” continued until 1884. Then a change occurred. In Ezekiel chapter eight, the four abominations are portrayed as escalating in nature. 1884, represents the near conclusion of the first generation and the beginning of the second generation. Advent history documents that in 1881, and then again in 1882, two significant growths in rebellion occurred.

ከዚያም በ1863 በመሠረታዊ እውነቶች ላይ ዓመፅ ጀመረ፣ ነገር ግን “ግልጽ ራእዮች” እስከ 1884 ድረስ ቀጠሉ። ከዚያም ለውጥ ተከሰተ። በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት፣ አራቱ ርኩሰቶች በባሕርያቸው እየተጨመሩ እንደሚሄዱ ተስዕለው ቀርበዋል። 1884 የመጀመሪያውን ትውልድ አቅራቢያ መደምደሚያ እና የሁለተኛውን ትውልድ መጀመሪያ ይወክላል። የአድቬንቲስት ታሪክ እንደሚያሳየው፣ በ1881 እና ከዚያም እንደገና በ1882፣ በዓመፅ ውስጥ ሁለት ጉልህ እድገቶች ተከስተዋል።

In 1881, the General Conference President (George Butler), wrote and placed a series of articles in the Review and Herald, in which he argued that some portions of the Bible were more inspired than other portions, and by the conclusion of his articles he actually identified some portions of the Bible that were not inspired. Following that in 1882, Uriah Smith, a leader of the publishing work, and at that time the leader of the educational work also, began to teach that when Sister White was shown future predictions or past sacred history, her words were inspired, but he argued, when she identified the personal failings of church members, then it was simply her human opinion.

በ1881 ዓ.ም. የጠቅላላ ጉባኤው ፕሬዝዳንት (ጆርጅ በትለር) አንዳንድ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ከሌሎች ክፍሎች ይልቅ የበለጠ መንፈሳዊ መነሳሳት እንዳላቸው በመከራከር በReview and Herald ውስጥ ተከታታይ ጽሑፎችን ጻፈና አስቀመጠ፤ እነዚህንም ጽሑፎቹን በሚያጠናቅቅበት ጊዜ እንኳ ከመጽሐፍ ቅዱስ አንዳንድ ክፍሎች መንፈሳዊ መነሳሳት የሌላቸው መሆናቸውን በተግባር ለይቶ አመለከተ። ከዚያ በኋላ በ1882 ዓ.ም. የሕትመት ሥራው መሪ ከነበረው እና በዚያን ጊዜ ደግሞ የትምህርት ሥራው መሪ ከነበረው ኡራያ ስሚዝ ሲስተር ዋይት ስለ ወደፊት ትንቢታዊ ትንበያዎች ወይም ስለ ቀደመ ቅዱስ ታሪክ ሲገለጥላት ቃሎቿ የመንፈሳዊ መነሳሳት እንዳላቸው ማስተማር ጀመረ፤ ነገር ግን የቤተ ክርስቲያን አባላትን የግል ድክመቶች ስትለይ ይህ በቀላሉ የእርሷ ሰብአዊ አስተያየት ብቻ ነው ሲል ተከራከረ።

In 1881 an open attack against the authority of the King James Bible was waged by Satan, through the medium of the president of the church, and then in the following year the leader of the educational and publishing work waged a similar attack upon the authority of the Spirit of Prophecy. From 1884, the testimony is that in those days there was no open vision. From 1863 unto 1881, the rebellion had escalated to include the Bible and Spirit of Prophecy, and no longer simply represented the rejection of the foundations.

በ1881 ሰይጣን በቤተ ክርስቲያኑ ፕሬዚዳንት አማካኝነት በKing James Bible ሥልጣን ላይ ግልጽ ጥቃት አካሄደ፤ ከዚያም በቀጣዩ ዓመት የትምህርትና የሕትመት ሥራ መሪው በትንቢት መንፈስ ሥልጣን ላይ ተመሳሳይ ጥቃት አካሄደ። ከ1884 ጀምሮ ያለው ምስክርነት፣ በእነዚያ ቀኖች ግልጽ ራእይ እንዳልነበረ ነው። ከ1863 እስከ 1881 ድረስ፣ ዓመፁ መጽሐፍ ቅዱስንና የትንቢት መንፈስን ያካተተ ድረስ ተባብሶ ነበር፤ ከእንግዲህም ወዲህ መሠረቶቹን መቃወም ብቻ አይወክልም ነበር።

The four abominations that are represented in Ezekiel chapter eight, are accomplished by the ancient men, which represents the leadership of Jerusalem, which began as a legal church entity as Laodicean Adventism in 1863. At that point in time an article was published in the Review and Herald, that some historians assign to the authorship of James White, though the documentation of the article actually points more to Uriah Smith as the actual author. Be that as it may, the curse against rebuilding Jericho was clearly fulfilled by James White, and Uriah Smith was the person who created the counterfeit 1863 chart. By 1881, the president of the General Conference was placing articles in the Review and Herald, that argued against the full authority of the Bible, and then in the following year Uriah Smith began an attack against the authority of the Spirit of Prophecy.

በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት የተወከሉት አራቱ አስጸያፊ ነገሮች፣ የኢየሩሳሌምን አመራር የሚወክሉት በሽማግሌዎች ተፈጽመዋል፤ ይህም በ1863 ላኦዲቅያዊ አድቬንቲዝም እንደ ሕጋዊ የቤተ ክርስቲያን አካል ሆኖ ከጀመረው ኢየሩሳሌም ጀምሮ ነበር። በዚያን ጊዜ በReview and Herald ውስጥ አንድ ጽሑፍ ታተመ፤ አንዳንድ የታሪክ ጸሐፊዎች ይህን ጽሑፍ የJames White ደራሲነት እንዳለው ቢመድቡትም፣ የጽሑፉ ማስረጃ ግን በእውነቱ እውነተኛው ደራሲ Uriah Smith መሆኑን ይበልጥ ያመለክታል። ይሁን እንጂ፣ ኢያሪኮን እንደገና መገንባትን የሚመለከተው መርገም በJames White በግልጽ ሁኔታ ተፈጽሞአል፤ 1863 የሐሰት ሰንጠረዥንም የፈጠረው ሰው Uriah Smith ነበር። እስከ 1881 ድረስ፣ የGeneral Conference ፕሬዝዳንት በReview and Herald ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስን ሙሉ ሥልጣን የሚቃወሙ ጽሑፎችን እያስገባ ነበር፤ ከዚያም በቀጣዩ ዓመት Uriah Smith በትንቢት መንፈስ ሥልጣን ላይ ጥቃት ጀመረ።

The ancient men that were supposed to be the guardians were leading out in an open attack that began with an attack upon the foundational truths represented in Miller’s dream and illustrated upon Habakkuk’s two tables. From there they began to attack the two witnesses of the Bible and the Spirit of Prophecy. In the same period of time (early 1880’s), the leader of the health work, John H. Kellogg, began to introduce the spiritualism of pantheism to the leadership of the church. In 1881, James White was laid to rest, and Sister White was in the midst of an escalating rebellion of the leadership of the educational, health and political structure of the church.

ጥንታውያኑ ሰዎች፣ ጠባቂዎች ሊሆኑ የተገባቸው እነርሱ፣ በሚለር ሕልም የተወከሉትንና በዕንባቆም ሁለቱ ጽላቶች ላይ የተገለጹትን መሠረታዊ እውነቶች በመድፈር የጀመረ ግልጽ ጥቃት በመምራት ላይ ነበሩ። ከዚያም የመጽሐፍ ቅዱስንና የትንቢት መንፈስን ሁለቱ ምስክሮች ማጥቃት ጀመሩ። በዚያው የዘመን ጊዜ (በ1880ዎቹ መጀመሪያ) የጤና ሥራው መሪ የነበረው ጆን ኤች. ኬሎግ የፓንቴይዝምን መንፈሳዊነት ወደ ቤተ ክርስቲያኑ አመራር ማስገባት ጀመረ። በ1881 ጄምስ ዋይት ተቀበረ፣ እና እህት ዋይት በቤተ ክርስቲያኑ የትምህርት፣ የጤና እና የፖለቲካ አወቃቀር አመራር እየተባባሰ በመጣ ዓመፅ መካከል ነበረች።

The message that had arrived in 1856, which was the increased light of the “seven times,” and also the message to Laodicea, had been rejected, and the Lord intended to repeat that very message at the General Conference in Minneapolis in 1888, through the message presented by Elders Jones and Waggoner. Their message was not a new message, and when those who resisted their message were addressed by Sister White she identified that the rebels believed that their resistance of the message of Jones and Waggoner represented their responsibility to defend the old landmarks, which are also the old foundations. Their rebellion revealed that by 1888, they no longer understood what the foundations were, which is that the foundational truths represent the righteousness of Christ. In the context of the landmarks and William Miller’s rules she stated:

በ1856 የደረሰው መልእክት፣ ይህም የ“ሰባቱ ዘመናት” የጨመረ ብርሃን እንዲሁም ለሎዶቅያ የተሰጠው መልእክት ነበር፣ ተቀባይነት አላገኘም ነበር፤ ጌታም ያንኑ መልእክት በ1888 በሚኒያፖሊስ በተካሄደው ጠቅላላ ጉባኤ፣ በሽማግሌዎች ጆንስና ዋጎነር በቀረበው መልእክት አማካይነት ዳግመኛ ሊያቀርበው ወዶ ነበር። መልእክታቸው አዲስ መልእክት አልነበረም፤ መልእክታቸውን የተቃወሙትም በእህት ዋይት በተነገራቸው ጊዜ፣ እርሷ እነዚያ ዐመፀኞች ለጆንስና ለዋጎነር መልእክት ያሳዩት መቃወም የቀድሞ ድንበር ምልክቶችን፣ እነርሱም ደግሞ የቀድሞ መሠረቶች የሆኑትን፣ ለመከላከል ያለባቸውን ኃላፊነት እንደሚወክል እንደሚያምኑ ገለጸች። ዐመፃቸውም በ1888 ላይ መሠረቶቹ ምን እንደሆኑ ከእንግዲህ ወዲያ እንደማያስተውሉ ገልጦ አሳየ፤ ይኸውም መሠረታዊ እውነቶች የክርስቶስን ጽድቅ እንደሚወክሉ ነው። በድንበር ምልክቶችና በዊልያም ሚለር ሕጎች አውድ ውስጥ እርሷ እንዲህ አለች፦

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> “ክርስትና ምን እንደሆነ፣ እውነት ምን እንደሆነ፣ የተቀበልነው እምነት ምን እንደሆነ፣ የመጽሐፍ ቅዱስም መመሪያዎች—ከሁሉ በላይ ከሆነው ሥልጣን የተሰጡን መመሪያዎች—ምን እንደሆኑ ራሳችን ልናውቅ ይገባናል። እምነታቸውን የሚመሠርቱበት ምክንያት ሳይኖራቸው፣ ስለ ነገሩም እውነት በቂ ማስረጃ ሳይኖራቸው የሚያምኑ ብዙዎች አሉ። ከአስቀድሞ ከያዟቸው አመለካከቶች ጋር የሚስማማ ሐሳብ ቢቀርብላቸው፣ ወዲያውኑ ለመቀበል ዝግጁ ይሆናሉ። ከምክንያት ወደ ውጤት አያስቡም፤ እምነታቸውም እውነተኛ መሠረት የለውም፤ በፈተና ጊዜም በአሸዋ ላይ እንደ ሠሩ ያገኙታል።”

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> “በአሁኑ ጊዜ ያለው የመጽሐፍ ቅዱስ እውቀቱ ጉድለት ያለበት ቢሆንም ለመዳኑ ይህ በቂ ነው ብሎ በራሱ የሚረካ ሰው በሚያጠፋ ማታለያ ውስጥ እየተደገፈ ነው። ስሕተትን ለመለየትና እንደ እውነት ተሸጥቶ የቀረበውን ሁሉንም ባህልና አጉል እምነት ለማውገዝ የሚያስችላቸው የመጽሐፍ ቅዱስ ክርክሮች በሙሉ የታጠቁ ያልሆኑ ብዙዎች አሉ። ሰይጣን የክርስቶስን ወንጌል ቀላልነት እንዲያበላሽ የራሱን ሐሳቦች ወደ እግዚአብሔር አምልኮ አስገብቶአል። የአሁኑን እውነት እንደሚያምኑ የሚናገሩ ብዙ ሰዎች፣ አንድ ጊዜ ለቅዱሳን የተሰጠው እምነት ምን እንደሆነ—ክርስቶስ በእናንተ ውስጥ ያለው የክብር ተስፋ—አያውቁም። የቀድሞውን የወሰን ምልክቶች እየተከላከሉ ነው ብለው ያስባሉ፤ ነገር ግን ሙቀት የሌላቸውና ግዴለሾች ናቸው። በልምዳቸው ውስጥ የፍቅርና የእምነት እውነተኛ ኃይል ምን እንደሆነ በማስገባት መያዝ ምን እንደሆነ አያውቁም። መጽሐፍ ቅዱስን በቅርብ የሚያጠኑ ተማሪዎች አይደሉም፤ ዳኞችና ትኩረት የሌላቸው ናቸው። በመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ላይ የሐሳብ ልዩነቶች ሲነሱ፣ በዓላማ ያልተማሩና የሚያምኑት ምን እንደሆነ ያልቆረጡ እነዚህ ከእውነት ይርቃሉ። እውነት ምን እንደሆነ በእውነት እንዲያውቁ በመለኮታዊ እውነት ላይ በትጋት እንዲመረምሩ ያለውን አስፈላጊነት በሁሉ ላይ ልናስረግጥ ይገባናል። አንዳንዶች ብዙ እውቀት አለን ይላሉ፣ ለሥራውም ያላቸው ቅንዓት፣ ለእግዚአብሔርም ሆነ ክርስቶስ ስለ እነርሱ ለሞተላቸው ነፍሳት ያላቸው ትኩስ ፍቅር፣ እግዚአብሔርን ከቶ እንዳላወቁ ሰዎች የሚበልጥ ሳይሆን በሚኖራቸው ጊዜ፣ በሁኔታቸው ረክተው ይቆያሉ። መጽሐፍ ቅዱስን የነፍሳቸው ራሳቸው እንዲቀበሉት ያለውን መቅኒና ስብ ለመውሰድ [በዚህ ዓላማ] አያነቡትም። ለእነርሱ የሚናገረው የእግዚአብሔር ድምፅ መሆኑንም አያስቡትም። ነገር ግን የመዳንን መንገድ ልንረዳ ከፈለግን፣ የጽድቅ ፀሐይ ጨረሮችን ልናይ ከፈለግን፣ መጽሐፍ ቅዱሳትን በዓላማ ማጥናት ይገባናል፤ ምክንያቱም የመጽሐፍ ቅዱስ ተስፋዎችና ትንቢቶች በመለኮታዊው የቤዛነት ዕቅድ ላይ የክብር ግልጽ ጨረሮችን ያበራሉ፤ እነዚህ ታላላቅ እውነቶች ግን በግልጽ አልተገነዘቡም።” The 1888 Materials, 403.

This statement is taken from her testimony during the period of 1888, and she identifies that the rebels are building a foundation upon sand, though they know it not. She states, “A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent.” She identifies them as still in the Laodicean condition, for they are “lukewarm.” And she identifies “the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory.” Christ is the Rock of Ages, and as the Rock of Ages, He represents the jewels of Miller’s dream.

ይህ መግለጫ ከ1888 ዘመን የተሰጠችው ምስክርነቷ የተወሰደ ሲሆን፣ አመፀኞቹ ራሳቸው ሳያውቁ መሠረታቸውን በአሸዋ ላይ እየሠሩ እንዳሉ ትገልጻለች። እርስዋም እንዲህ ትላለች፤ “አሁን ያለውን እውነት እንደሚያምኑ የሚናገሩ ብዙ ሰዎች፣ አንድ ጊዜ ለቅዱሳን የተሰጠው እምነት ምን እንደሆነ አያውቁም—ክርስቶስ በእናንተ፣ የክብር ተስፋ። የቀድሞዎቹን ድንበር ምልክቶች እየተከላከሉ እንደሆነ ያስባሉ፣ ነገር ግን ሞቅ ብለውም አይደሉ፣ ቀዝቃዛም አይደሉ፤ ግድ የለሽና ድንግዝግዝ ናቸው።” እነርሱ “ሞቅ ብለውም ቀዝቃዛም አይደሉ” ስለሆኑ አሁንም በሎዶቅያ ሁኔታ ውስጥ እንዳሉ ትለያቸዋለች። እንዲሁም “አንድ ጊዜ ለቅዱሳን የተሰጠው እምነት—ክርስቶስ በእናንተ፣ የክብር ተስፋ” ብላ ትለይዋለች። ክርስቶስ የዘላለም ዓለት ነው፤ እንደ ዘላለም ዓለትም የሚለር ሕልም ውስጥ ያሉትን እንቁዎች ይወክላል።

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “ማስጠንቀቂያው መጥቶአል፤ ከ1842፣ 1843 እና 1844 ጀምሮ መልእክቱ ከመጣ ወዲህ እየገነባንበት ያለነውን የእምነት መሠረት የሚያናውጥ ነገር ምንም እንዲገባ ሊፈቀድ አይገባም። እኔ በዚህ መልእክት ውስጥ ነበርሁ፣ ከዚያም ወዲህ እግዚአብሔር የሰጠንን ብርሃን በታማኝነት እየጠበቅሁ በዓለም ፊት ቆሜአለሁ። ቀን በቀን ጌታን በትጋት ጸሎት እየፈለግነው፣ ብርሃንንም እየሻትን እግሮቻችን ተቀምጠውበት ከነበረው መድረክ ላይ እግሮቻችንን እናነሳ ዘንድ አንወስንም። እግዚአብሔር የሰጠኝን ብርሃን ልተወው እችላለሁ ብላችሁ ታስባላችሁን? እርሱ እንደ ዘላለማት አለት ይሆናል። ከተሰጠኝም ጀምሮ ሁልጊዜ ሲመራኝ ኖሯል።” Review and Herald, April 14, 1903.

She identifies an important reality of the rebels, who were Ezekiel’s ancient men, when she states, “They do not reason from cause to effect.” The wicked cannot or will not reason from cause to effect. The effect of the 1888 General Conference session was so rebellious that Sister White determined to leave, but her angelic guide commanded her that she must stay and record the parallel history of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram. The rebellion of the ancient men was the effect, and the cause was the rejection of the Laodicean message that arrived with the increased light of the “seven times” in 1856, and then escalated to the rebellion against the foundations in 1863, which then led to the attack upon first the Bible and then the Spirit of Prophecy, along with the introduction of Kellogg’s spiritualism.

እርሷ “እነርሱ ከምክንያት ወደ ውጤት አያስቡም” በማለት የሕዝቅኤል የጥንት ሰዎች የነበሩትን ዓመፀኞች አስፈላጊ እውነታ ትገልጻለች። ክፉዎች ከምክንያት ወደ ውጤት ማስተዋል አይችሉም ወይም አይፈልጉም። የ1888 ዓ.ም. የጠቅላላ ጉባኤ ስብሰባ ውጤት እስከ ዚያ ድረስ ዓመፀኛ ስለነበረ እህት ዋይት ከዚያ ለመሄድ ወሰነች፤ ነገር ግን መልአኳዊ መሪዋ እንድትቆይ እና የቆሬ፣ የዳታንና የአቤሮን ዓመፅ ተመሳሳይ ታሪክ እንድትመዘግብ አዘዛት። የጥንቶቹ ሰዎች ዓመፅ ውጤቱ ነበር፤ ምክንያቱም በ1856 ከ“ሰባቱ ጊዜያት” የጨመረ ብርሃን ጋር የደረሰውን የሎዶቅያ መልእክት መቃወም ነበር፣ ከዚያም በ1863 በመሠረቶቹ ላይ ወደ ተነሣ ዓመፅ ከፍ ከፍ አለ፤ ከዚያም መጀመሪያ በመጽሐፍ ቅዱስ ላይ ከዚያም በትንቢት መንፈስ ላይ ወደ ተፈጸመ ጥቃት አመራ፣ ከዚህም ጋር የኬሎግ መንፈሳዊነት መግባት ተከተለ።

Of course the ancient men’s historians through history have covered the truths associated with the rebellion with rubbish, traditions, customs and dishes of fables, for those who participate in that type of rebellion always attempt to hide the evidence.

እርግጥ ነው፤ በታሪክ ዘመናት ሁሉ የጥንት ሰዎች ታሪካዊ ጸሐፊዎች ከዚያ ዓመፅ ጋር የተያያዙትን እውነቶች በቆሻሻ፣ በልማዶች፣ በወጎች እና በተረት ምግቦች ሸፍነዋል፤ ምክንያቱም በዚያ ዓይነት ዓመፅ የሚሳተፉ ሁሉ ማስረጃውን ለመደበቅ ሁልጊዜ ይሞክራሉ።

> Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Isaiah 25:19.

> ከእግዚአብሔር ምክራቸውን በጥልቅ ለመሰወር ለሚጥሩ፣ ሥራቸውም በጨለማ ለሆነ፣ “ማን ያየናል? ማንስ ያውቀናል?” ለሚሉ ወዮላቸው! ኢሳይያስ 25፥19።

The men Isaiah is addressing in the verse are they who he identifies as “the scornful men that rule this people in Jerusalem,” and are the same ancient men that were to be the guardians of the people in Ezekiel chapter eight. In Ezekiel’s testimony, at the second abomination, which marks the second generation of Adventism, they answer the questions that Isaiah’s scornful men ask, “for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth” (Ezekiel 8:12).

ኢሳይያስ በዚህ ቁጥር የሚናገራቸው ሰዎች፣ “በኢየሩሳሌም ይህን ሕዝብ የምትገዙ ተሳላቂ ሰዎች” ብሎ የሚለያቸው እነርሱ ሲሆኑ፣ በሕዝቡ ላይ ጠባቂዎች ይሆኑ ዘንድ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት የተጠቀሱት እነዚያው የጥንት ሰዎች ናቸው። በሕዝቅኤል ምስክርነት ውስጥ፣ ሁለተኛውን የአድቬንቲዝም ትውልድ በሚያመለክተው በሁለተኛው ርኵሰት ጊዜ፣ እነርሱ የኢሳይያስ ተሳላቂ ሰዎች የሚጠይቁትን ጥያቄዎች ይመልሳሉ፤ “እነርሱ ይላሉና፣ እግዚአብሔር አያየንም፤ እግዚአብሔር ምድርን ትቶአታል” (ሕዝቅኤል 8:12)።

There is “Woe” pronounced upon those historical revisionists that attempt to cover the truth of the rebellion that led to and occurred in 1888.

በ1888 ወደ ተፈጸመውና ያመራውን ዓመፅ እውነት ለመሸፈን የሚሞክሩት ታሪካዊ ክለሳ አድራጊዎች ላይ “ወዮ” ተነግሮባቸዋል።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ውስጥ ይህንን ጥናት እንቀጥላለን።

> “I must speak to you in reference to the meetings in Minneapolis. I at one time decided to leave the meeting because I saw and felt the strong spirit of opposition that prevailed. I could not for one moment acknowledge the spirit which moved with a controlling power upon Brother Morrison and Brother Nicola. I cannot for a moment question what manner of spirit you were of. Certainly it was not the Spirit of God, and lest you should continue in this deception I now write to you.

> “ስለ ሚኒያፖሊስ የተካሄዱት ስብሰባዎች እናንተን ማነጋገር ይገባኛል። በአንድ ወቅት በዚያ የበረታውን የመቃወም መንፈስ ስላየሁና ስለተሰማኝ ከስብሰባው ለመውጣት ወሰንሁ። በወንድም ሞሪሰንና በወንድም ኒኮላ ላይ በመቆጣጠር ኃይል የሚሠራውን መንፈስ ለአንድ አፍታም እንኳ ማመን አልቻልኩም። እናንተ የነበራችሁት መንፈስ ምን ዓይነት እንደነበረ ለአንድ አፍታም እንኳ መጠየቅ አልችልም። በእርግጥ እርሱ የእግዚአብሔር መንፈስ አልነበረም፤ እናም በዚህ ማታለል ውስጥ እንዳትቀጥሉ አሁን እጽፍላችኋለሁ።”

> “The night after I had decided not to remain longer in Minneapolis, in a dream or vision of the night—I cannot tell certainly which—a person of tall, commanding appearance brought me a message and revealed to me that it was God’s will for me to stand at my post of duty, and that God Himself would be my helper and sustain me to speak the words He should give me. He said, ‘For this work the Lord has raised you up. His everlasting arms are beneath you. From this meeting decisions will be made for life or for death; not that anyone need to perish, but spiritual pride and self-confidence will close the door that Jesus and His Holy Spirit’s power shall not be admitted. They shall have another chance to be undeceived, and to repent, confess their sins, and come to Christ and be converted that He shall heal them.’

> “ሚኒያፖሊስ ውስጥ ከዚያ በላይ እንዳልቆይ ከወሰንሁ በኋላ በሚቀጥለው ሌሊት፣ በሕልም ወይም በሌሊት ራእይ—ከሁለቱ የቱ እንደነበረ በእርግጥ መናገር አልችልም—ረዥምና ግርማ ያለው ገጽታ ያለው አንድ ሰው መልእክት አመጣልኝ፤ በሥራዬ ቦታ ጸንቼ እንድቆም የእግዚአብሔር ፈቃድ መሆኑንም ገለጠልኝ፣ እግዚአብሔርም ራሱ ረዳቴ እንደሚሆንና እርሱ የሚሰጠኝን ቃል እንድናገር እንደሚደግፈኝ። እርሱም እንዲህ አለ፦ ‘ጌታ ለዚህ ሥራ አስነሥቶሻል። ዘላለማዊ ክንዶቹ ከበታችሽ ናቸው። ከዚህ ስብሰባ የሕይወት ወይም የሞት ውሳኔዎች ይወጣሉ፤ ይህም ማንም ሊጠፋ ይገባዋል ማለት አይደለም፣ ነገር ግን መንፈሳዊ ትዕቢትና በራስ መተማመን ኢየሱስና የቅዱስ መንፈሱ ኃይል እንዳይገቡ በሩን ይዘጋሉ። እነርሱ ከማታለያው ይወጡ ዘንድ፣ ንስሐ ይገቡ ዘንድ፣ ኃጢአታቸውን ይናዘዙ ዘንድ፣ ወደ ክርስቶስም መጥተው እንዲለወጡ እርሱም እንዲፈውሳቸው ሌላ እድል ይሰጣቸዋል።’”

> “He said, ‘Follow me.’ I followed my guide and he led me to the different houses where brethren made their homes, and he said, ‘Hear the words here spoken, for they are written in the book of records, and these words will have a condemning power upon all who act a part in this work which is not after the spirit of wisdom from above, but after the spirit that descendeth not from above, but is from beneath.’

> “እርሱም፣ ‘ተከተለኝ’ አለ። መሪዬን ተከተልሁት፤ ወንድሞች መኖሪያቸውን ያደረጉባቸው ወደ ተለያዩ ቤቶችም መራኝ፤ እርሱም፣ ‘እዚህ የሚነገሩትን ቃላት ስማ፤ እነርሱ በመዝገብ መጽሐፍ ውስጥ ተጽፈዋልና፤ እነዚህም ቃላት በዚህ ሥራ ውስጥ ከላይ ከሚመጣው የጥበብ መንፈስ ሳይሆን ከላይ የማይወርደው ነገር ግን ከታች የሆነውን መንፈስ ተከትለው ድርሻ ለሚወስዱ ሁሉ የፍርድ ኃይል ይኖራቸዋል’ አለ።”

> “I listened to words uttered that ought to make every one of those ashamed who uttered them. Sarcastic remarks were passed from one to another, ridiculing their brethren A. T. Jones, E. J. Waggoner, and Willie C. White, and myself. My position and my work were freely commented upon by those who ought to have been engaged in the work of humbling their souls before God and setting their own hearts in order. There was seemingly a fascination in brooding over imaginary wrongs and expressions of imagination of their brethren and their work, which had no foundation in truth, and in doubting and speaking and writing bitter things as the result of skepticism and question and unbelief.

> “መናገር ያልነበረባቸውን ቃላት ሲነገሩ ሰማሁ፤ እነዚያን የተናገሩት ሁሉ እንዲያፍሩ የሚያደርጉ ቃላት ነበሩ። ወንድሞቻቸውን ኤ. ቲ. ጆንስን፣ ኢ. ጄ. ዋጎነርን፣ ዊሊ ሲ. ዋይትን፣ እንዲሁም እኔን በመሳለቅ የተሞሉ አሽሙር ንግግሮች ከአንዱ ወደ ሌላው ይተላለፉ ነበር። በእግዚአብሔር ፊት ነፍሳቸውን በማዋረድና የገዛ ልባቸውን በማስተካከል ሥራ ላይ ሊሰማሩ የነበረባቸው ሰዎች፣ ስለ አቋሜና ስለ ሥራዬ በነፃ ሐሳብ ሲያወሩ ነበር። እውነት የሌለበትን ምናባዊ በደልና ስለ ወንድሞቻቸው እና ስለ ሥራቸው የምናብ ገለጻዎችን በማሰላሰል፣ እንዲሁም ከጥርጣሬ፣ ከጥያቄና ከአለማመን የተነሣ መጠራጠር፣ መናገርና መጻፍ መራራ ነገሮችን ለማድረግ፣ በዚያ ላይ እንደሚያስማቸው ያለ መስሎ ነበር።”

> “Said my guide, ‘This is written in the books as against Jesus Christ. This spirit cannot harmonize with the Spirit of Christ, of truth. They are intoxicated with the spirit of resistance and know not any more than the drunkard what spirit controls their words or their actions. This sin is peculiarly an offense to God. This spirit bears no more the semblance to the Spirit of truth and righteousness than the spirit that actuated the Jews to form a confederacy to doubt, to criticize and become spies upon Christ, the world’s Redeemer.

> መሪዬም እንዲህ አለ፦ “ይህ በመጻሕፍት ውስጥ በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ እንደ ተጻፈ ተመዝግቦአል። ይህ መንፈስ ከክርስቶስ መንፈስ፣ ከእውነት ጋር ሊስማማ አይችልም። እነርሱ በመቃወም መንፈስ ሰክረዋል፤ ሰካራሙም ቃላቱን ወይም ድርጊቶቹን የሚቆጣጠር መንፈስ ምን እንደሆነ እንደማያውቅ ሁሉ፣ እነርሱም የሚቆጣጠር መንፈስ ምን እንደሆነ ከዚያ በላይ አያውቁም። ይህ ኃጢአት በተለይ በእግዚአብሔር ፊት በደል ነው። ይህ መንፈስ ዓለምን የሚያድነውን ክርስቶስን ለመጠራጠር፣ ለመተቸት እና በእርሱ ላይ ሰላዮች ለመሆን ኅብረት እንዲፈጥሩ አይሁድን ያነሣሣውን መንፈስ ከእውነትና ከጽድቅ መንፈስ ጋር ከሚመሳሰል መልክ የበለጠ ምንም አይመስለውም።”

> “I was told by my guide that there had been a witness to the Christless talk, the rabble talk which evidenced the spirit that prompted the words. When they entered their rooms evil angels came with them, because they closed the door to the Spirit of Christ and would not listen to His voice. There was not a humbling of the soul before God. The voice of prayer was seldom heard, but criticism and exaggerated statements and suppositions and conjectures and envy and jealousy and evil surmising and false accusing were current. Had their eyes been opened they would have seen that which would have alarmed them, the exulting of evil angels. And they would have seen also a Watcher who had heard every word and registered these words in the books of heaven.

> “በቃሌን የሚመራኝ ሰው እንደነገረኝ፣ ክርስቶስ የሌለበት ንግግር፣ የወረደ ሕዝብ ንግግር እንደነበረ ምስክር ነበረ፤ ይህም ቃላቱን ያነሳሳውን መንፈስ ያሳይ ነበር። ወደ ክፍሎቻቸው ሲገቡ የክፉ መላእክት ከእነርሱ ጋር ገቡ፤ ምክንያቱም ለክርስቶስ መንፈስ በራቸውን ዘግተው ድምፁንም ለመስማት አልፈቀዱም ነበርና። ነፍስ በእግዚአብሔር ፊት ራሷን ማዋረድ አልነበረም። የጸሎት ድምፅ እጅግ አልፎ አልፎ ብቻ ይሰማ ነበር፤ ነገር ግን ነቀፋ፣ የተጋነኑ ንግግሮችና ግምቶች፣ ትንቢቶችና ግምቶች፣ ምቀኝነትና ቅንዓት፣ ክፉ ጥርጣሬና ሐሰተኛ ክስ በመካከላቸው የተለመዱ ነበሩ። ዓይኖቻቸው ተከፍተው ቢሆን ኖሮ የሚያስደነግጣቸውን፣ የክፉ መላእክትን ደስታ ሲገልጹ ባዩ ነበር። እንዲሁም እያንዳንዱን ቃል የሰማና እነዚህን ቃላት በሰማይ መጻሕፍት ውስጥ የመዘገበ ጠባቂ እንዳለ ባዩ ነበር።”

> “I was then informed that at this time it would be useless to make any decision as to positions on doctrinal points, as to what is truth, or to expect any spirit of fair investigation, because there was a confederacy formed to allow of no change of ideas on any point or position they had received any more than did the Jews. Much was said to me by my Guide that I have no liberty to write. I found myself sitting up in bed in a spirit of grief and distress, also with a spirit of firm resolve to stand at my post of duty to the close of the meeting and then wait for the directions of the Spirit of God telling me how to move and what course to pursue.” The 1888 Materials, 277, 278.

> «በዚያን ጊዜ ስለ የትምህርት ነጥቦች አቋም፣ እውነት ምን እንደሆነ ላይ ማንኛውንም ውሳኔ መስጠት፣ ወይም ፍትሃዊ ምርመራ መንፈስ ይኖራል ብሎ መጠበቅ ከንቱ እንደሆነ በዚያን ጊዜ ተነገረኝ፤ ምክንያቱም አይሁድ እንዳደረጉት ሁሉ፣ እነርሱ የተቀበሉትን ማንኛውንም ነጥብ ወይም አቋም ላይ የሐሳብ ለውጥ እንዳይፈቀድ የተቋቋመ ጥምረት ነበረ። መሪዬ ስለዚህ ብዙ ነገር ነገረኝ፤ ነገር ግን ለመጻፍ ነጻነት የለኝም። በሐዘንና በጭንቀት መንፈስ በአልጋዬ ላይ ተቀምጬ ራሴን አገኘሁ፤ እንዲሁም እስከ ስብሰባው ፍጻሜ ድረስ በተሰጠኝ የግዴታ ቦታ ላይ ጸንቼ ለመቆም፣ ከዚያም እንዴት መንቀሳቀስ እንዳለብኝና የትኛውን አካሄድ መከተል እንዳለብኝ የሚነግረኝን የእግዚአብሔር መንፈስ መመሪያ ለመጠበቅ ጽኑ ቁርጠኝነት ነበረብኝ።» The 1888 Materials, 277, 278.

Back to Articles