Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Nineteen

መጽሐፈ ኢዮኤል እና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር አስራ ዘጠኝ

Number Nineteen

ቁጥር አስራ ዘጠኝ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Lion of the tribe of Judah is a name for Jesus, which emphasizes Christ’s work in sealing and then unsealing His prophetic Word. In chapter five of Revelation the Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David prevailed to open the book. The “root” of David was Jessie, and the root of Jessie was Pharez, and his root was Judah, and his root was Jacob, and his root was Isaac, and his root was Abraham. The root of David or Jessie when mentioned in connection with the Lion of the tribe of Judah is emphasizing the principles of beginning and ending, which is Alpha and Omega. When the Revelation of Jesus Christ is unsealed in chapter one of Revelation the primary attribute of His character is that He is Alpha and Omega. Who He is, is also the principle that is employed to unseal the prophecies which the Lion of the tribe of Judah has sealed, when He determines that it is time.

የይሁዳ ነገድ አንበሳ ለኢየሱስ የሚሰጥ ስም ነው፤ ይህም ክርስቶስ ትንቢታዊ ቃሉን መጀመሪያ በማተም ከዚያም በመፍታት የሠራውን ሥራ ያጎላል። በራእይ ምዕራፍ አምስት የይሁዳ ነገድ አንበሳ፣ እርሱም ደግሞ የዳዊት ሥር የሆነው፣ መጽሐፉን ለመክፈት ድል አደረገ። “የዳዊት ሥር” እሴይ ነበር፥ የእሴይም ሥር ፋሬስ ነበር፥ የእርሱም ሥር ይሁዳ ነበር፥ የእርሱም ሥር ያዕቆብ ነበር፥ የእርሱም ሥር ይስሐቅ ነበር፥ የእርሱም ሥር አብርሃም ነበር። የይሁዳ ነገድ አንበሳ ጋር በተያያዘ ሁኔታ የዳዊት ወይም የእሴይ ሥር ተጠቅሶ ሲነገር፣ አልፋና ኦሜጋ የሆነውን የመጀመሪያና የፍጻሜ መርሆ ያጎላል። በራእይ ምዕራፍ አንድ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ሲፈታ፣ የባህርዩ ዋና ባሕርይ እርሱ አልፋና ኦሜጋ መሆኑ ነው። እርሱ ማን እንደሆነ ያ ራሱ፣ የይሁዳ ነገድ አንበሳ የታተመውን ትንቢቶች መፍታት የሚቻልበት መርህ ደግሞ ነው፣ ጊዜው እንደደረሰ በሚወስንበት ጊዜ።

The unsealing of God’s prophetic Word is an element of God’s work of redemption as He employs the power of His Word to produce revival’s according to His will. Sister White says that when the books of Daniel and Revelation are better understood there will be seen among us a great revival. It is the light of God’s prophetic Word that produces revival and reformation according to His will.

የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል መፈታቱ፣ እርሱ እንደ ፈቃዱ መነቃቃቶችን ለማምጣት የቃሉን ኃይል ሲጠቀም የሚገለጥ የእግዚአብሔር የቤዛነት ሥራ አካል ነው። እህት ዋይት እንዲህ ትላለች፤ የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት በተሻለ መልኩ ሲገቡ፣ በመካከላችን ታላቅ መነቃቃት ይታያል። መነቃቃትንና ተሐድሶን እንደ ፈቃዱ የሚያመጣው የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ብርሃን ነው።

Sister White looking at the last days refers to a great reformation that takes place among God’s people in the latter days. The revival and reformations of sacred history were all produced from God’s Word, and each of those sacred periods pointed to the last great revival and reformation that begins shortly before the Sunday law. Those revivals are produced by an unsealing of God’s Word. The seven thunders were sealed up, just as was the book of Daniel in chapter twelve.

እህት ዋይት የመጨረሻዎቹን ቀኖች ሲመለከት፣ በኋለኛው ዘመን በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል የሚፈጸም ታላቅ ተሐድሶ እንዳለ ያመለክታል። በቅዱስ ታሪክ ውስጥ የነበሩት ሁሉም መነቃቃቶችና ተሐድሶዎች ከእግዚአብሔር ቃል የተፈጠሩ ነበሩ፣ እና እያንዳንዱም ከእነዚያ ቅዱሳን ዘመናት የሰንበት ሕግ ከመጀመሩ ጥቂት ቀደም ብሎ የሚጀምረውን የመጨረሻውን ታላቅ መነቃቃትና ተሐድሶ ያመለክት ነበር። እነዚያ መነቃቃቶች የሚፈጠሩት በእግዚአብሔር ቃል መፈታት ነው። ሰባቱ ነጎድጓዶች እንደ ዳንኤል መጽሐፍ በምዕራፍ አሥራ ሁለት እንደታተመው ሁሉ ታትመው ነበር።

When we apply the prophetic characteristics of a period of scattering that are associated with the symbol of 1260, we find that in Revelation eleven, Moses and Elijah are dead in the street for three and a half days. By verse eighteen the time of God’s wrath has arrived. Moses and Elijah represent God’s people just before the close of human probation. They are scattered for 1260 symbolic days in the streets of Sodom and Egypt, where Jesus was crucified.

ከ1260 ምልክት ጋር የተያያዙትን የመበተን ዘመን ትንቢታዊ ባህርያት ስንተግብር፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ሙሴና ኤልያስ ለሦስት ቀን ተኩል በመንገድ ላይ ሞተው እንዳሉ እናገኛለን። በአሥራ ስምንተኛውም ቁጥር የእግዚአብሔር ቍጣ ጊዜ ደርሶአል። ሙሴና ኤልያስ የሰው ልጅ የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት ያሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ ይወክላሉ። ኢየሱስ የተሰቀለባት ሰዶምና ግብፅ ተብላ በምሳሌ በተጠራችው ከተማ መንገዶች ውስጥ ለ1260 ምሳሌያዊ ቀናት ተበትነዋል።

Moses and Elijah were empowered to give their testimony from verse three on to verse seven where they are slain in the street. John finished measuring the temple in verse two, then Moses and Elijah are empowered to give their testimony, clothed in sackcloth. The message of Elijah and Moses were given to Philadelphian Millerite Adventism in 1844, and by 1863, their voices were buried under the customs and traditions that are handed down from generation to generation. They were empowered to give their testimony for three and a half years, clothed in “sackcloth,” a symbol of the escalating darkness from 1863 onward.

ሙሴና ኤልያስ ከቁጥር ሶስት ጀምሮ እስከ ቁጥር ሰባት ድረስ፣ በመንገድ ላይ እስኪገደሉ ድረስ፣ ምስክርነታቸውን እንዲሰጡ ኃይል ተሰጥቷቸው ነበር። ዮሐንስ በቁጥር ሁለት ቤተ መቅደሱን መለካቱን ጨርሶ ነበር፤ ከዚያም ሙሴና ኤልያስ ማቅ ለብሰው ምስክርነታቸውን እንዲሰጡ ኃይል ተሰጣቸው። የኤልያስና የሙሴ መልእክት በ1844 ለፊላደልፊያዊው ሚለራዊ አድቬንቲዝም ተሰጠ፤ እስከ 1863 ድረስም ድምፃቸው ከትውልድ ወደ ትውልድ በሚተላለፉ ልማዶችና ወጎች ሥር ተቀበረ። ማቅ ለብሰው ለሶስት ዓመት ተኩል ምስክርነታቸውን እንዲሰጡ ኃይል ተሰጣቸው፤ “ማቅ” ከ1863 ጀምሮ የጨለማው እየጨመረ መሄድ ምልክት ነው።

When we apply Sister White’s definition of the seven thunders as representing the events of the first and second angels, in a line upon line fashion, we construct a history that begins with an angel descending with a message, but line upon line, the angel is both the first and second angel. One placed his foot upon the land and one foot upon the sea on August 11, 1840, and the other arrived at the disappointment of April 19, 1844.

ወንድምት ዋይት ሰባቱ ነጎድጓዶችን የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መላእክት ክስተቶች እንደሚወክሉ የሰጠችውን ትርጓሜ በ«መስመር በመስመር» አቀራረብ ስንተግብር፣ በመልእክት የሚወርድ መልአክ የሚጀምርበትን ታሪክ እንገነባለን፤ ነገር ግን መስመር በመስመር ሲታይ፣ ያ መልአክ ሁለቱም የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ ነው። አንዱ እግሩን በምድር ላይ አንድ እግሩንም በባሕር ላይ በኦገስት 11, 1840 አኖረ፤ ሌላውም በኤፕሪል 19, 1844 ያለው ተስፋ መቁረጥ ጊዜ ደረሰ።

The next waymark in each parallel history is God’s hand, which is associated with Habakkuk’s tables. With the first angel, the 1843 chart was produced, but there was a mistake in some of the figures. With the second angel, God’s hand is a waymark of Habakkuk’s tables; represented when He removed His hand from the mistake. When he removed His hand, the message progressively developed until its climax at the Exeter camp meeting, just before the disappointment of October 22, 1844.

በእያንዳንዱ ትይዩ ታሪክ ውስጥ የሚቀጥለው የመንገድ ምልክት የእግዚአብሔር እጅ ነው፥ እርሱም ከዕንባቆም ጽላቶች ጋር የተያያዘ ነው። ከመጀመሪያው መልአክ ጋር የ1843 ሰንጠረዥ ተዘጋጀ፥ ነገር ግን በአንዳንድ ቁጥሮቹ ውስጥ ስህተት ነበረ። ከሁለተኛው መልአክ ጋር የእግዚአብሔር እጅ የዕንባቆም ጽላቶች የመንገድ ምልክት ናት፤ እርሱም እጁን ከስህተቱ ባነሳ ጊዜ ተወክሎ ታየ። እጁን ባነሳ ጊዜ፥ መልእክቱ እስከ ጫፉ ድረስ በቀስታ እየዳበረ ሄደ፤ ይህም በOctober 22, 1844 ከደረሰው ተስፋ መቁረጥ ጥቂት ቀደም ብሎ በExeter የሰፈር ስብሰባ ላይ ወደ ፍጻሜው ደረሰ።

The two lines identify a worldwide message, for the angel who arrives places one foot on the land and one foot on the sea, and inspiration informs us this represents a worldwide message. The angel also identifies the beginning of the tarrying time in the parable of the ten virgins. At this first waymark we also see God’s hand producing a lie. On April 19, 1844, prophetically it appeared as if the vision had lied, but those who had patience, waited, and though the vision tarried, it did not lie. But when the line we are building begins, the lie of the first disappointment is marked as an attribute of the first waymark.

ሁለቱ መስመሮች ዓለም-አቀፍ መልእክትን ይለዩናል፤ ምክንያቱም የሚመጣው መልአክ አንድ እግሩን በምድር ላይ ሌላውንም እግሩን በባሕር ላይ ያኖራል፥ እና መነሣሣትም ይህ ዓለም-አቀፍ መልእክትን እንደሚወክል ያሳውቀናል። መልአኩ ደግሞ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ የመዘግየት ጊዜ መጀመሪያን ይለያል። በዚህ በመጀመሪያው የመንገድ ምልክት ላይ እግዚአብሔር ውሸትን ሲያመነጭ የሚያሳይ እጁንም እናያለን። በ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 19 በትንቢታዊ መልኩ ራእዩ እንደ ዋሸ ታየ፤ ነገር ግን ትዕግሥት ያላቸው ጠበቁ፥ እናም ራእዩ ቢዘገይም አልዋሸም። ነገር ግን እኛ የምንገነባው መስመር ሲጀምር፥ የመጀመሪያው ቅሬታ ውሸት እንደ መጀመሪያው የመንገድ ምልክት ባሕርይ ይመለከታል።

Then the waymark of God’s hand and Habakkuk’s tables shows God covering a mistake and then removing His hand from the mistake. In Millerite history, the mistake was allowed by God in May of 1842, when the chart was printed, and the mistake was thereafter manifested when the year 1843 ended, but it was some time after, that the Lord removed His hand from the mistake in the figures. The mistake was from May of 1842 until somewhere after the first disappointment. For the first angel, God’s hand and Habakkuk’s tables is marked in May of 1842, but the removal of His hand in the history of the second angel would be shortly after the first disappointment.

ከዚያም የእግዚአብሔር እጅ ምልክትና የዕንባቆም ጽላቶች እግዚአብሔር ስህተትን እንደሚሸፍን ከዚያም እጁን ከዚያ ስህተት እንደሚያነሣ ያሳያሉ። በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ፣ ገበታው በታተመበት በግንቦት 1842 ስህተቱ በእግዚአብሔር ተፈቅዶ ነበር፤ ከዚያም 1843 ዓመት በተፈጸመ ጊዜ ስህተቱ ተገለጠ፤ ነገር ግን ከዚያ በኋላ ለጥቂት ጊዜ በኋላ ጌታ እጁን ከቁጥሮቹ ውስጥ ካለው ስህተት አነሣ። ስህተቱ ከግንቦት 1842 ጀምሮ እስከ መጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ በኋላ ያለ አንድ ስፍራ ድረስ ነበር። ለመጀመሪያው መልአክ፣ የእግዚአብሔር እጅና የዕንባቆም ጽላቶች በግንቦት 1842 ላይ ተሰይመዋል፤ ነገር ግን በሁለተኛው መልአክ ታሪክ ውስጥ የእጁ መነሣት ከመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ጥቂት በኋላ ይሆናል።

This identifies the waymark of the “hand” as a prophetic period. A period that begins with His hand covering a mistake, and then ending with His hand being removed from the mistake. This period of His hand covering and uncovering is an illustration of the work of the Lion of the tribe of Judah as He seals and then unseals prophetic light. He covered truth, then revealed the very same truth—in a different light that did not contradict the original light. He did it in order to produce the revival and reformation of the Millerite Midnight Cry.

ይህ የ“እጅ”ን ምልክት እንደ ትንቢታዊ ዘመን ይለየዋል። ይህም እርሱ ስህተትን በእጁ ሲሸፍን የሚጀምር፣ ከዚያም እጁ ከስህተቱ ሲወገድ የሚያበቃ ዘመን ነው። ይህ የእጁ መሸፈንና መግለጥ ዘመን፣ የትንቢታዊ ብርሃንን ሲያትምና ከዚያም ሲፈታ የይሁዳ ነገድ አንበሳ የሚፈጽመውን ሥራ የሚያሳይ ምሳሌ ነው። እውነትን ሸፈነ፣ ከዚያም ያውኑ እውነት—ከመጀመሪያው ብርሃን ጋር የማይቃረን በተለየ ብርሃን—ገለጠ። ይህንም ያደረገው የሚለራውያንን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ተሐድሶና ማሻሻያ ለማፍራት ነው።

The tarrying time, which began with the arrival of the angel ended when His hand was removed, thus unsealing prophetic light which began the “seventh-month movement” that led to the Midnight Cry message at the Exeter camp meeting, where the message turned into a tidal wave, until the closed door at the great disappointment. The manifestation of God’s power through the unsealing of His Word produced an escalating revival and reformation.

የመልአኩ መምጣት ጋር የጀመረው የመዘግየት ዘመን፣ እጁ በተወገደ ጊዜ ተፈጸመ፤ በዚህም ነቢያዊ ብርሃን ተከፈተ፣ ይህም በኤክሴተር የካምፕ ስብሰባ ላይ ወደ እኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የመራውን “የሰባተኛው-ወር እንቅስቃሴ” አስጀመረ፤ በዚያም መልእክቱ በታላቁ ተስፋ መቁረጥ ዘመን ወደ ተዘጋው በር እስኪደርስ ድረስ እንደ ማዕበል ጎርፍ ሆነ። ቃሉ በመከፈቱ አማካይነት የተገለጠው የእግዚአብሔር ኃይል መጨመር የሚቀጥል መነቃቃትና ተሐድሶ አመጣ።

In 1863, the Laodicean Millerite movement was forbidden to cross over the Jordan, and were assigned to the wilderness for stoning Elijah and Moses. The message of William Miller was the message of Elijah, and Miller’s foundational message was Moses’ “seven times.” To reject the “seven times” was to slay Moses, and to reject the foundational truth set forth by Miller, was to slay Elijah. In 1863 the messenger and the message were murdered in the street, and from that point on, the only way to find them was to search for their graves in Jeremiah’s old paths. They were dead in the street—that is until they are resurrected. They are resurrected when the “seven thunders’ future events” that will be “disclosed in their order” are repeated—in the history of the one hundred and forty-four thousand.

በ1863 ዓ.ም. የሎዶቅያውያን ሚለራዊ እንቅስቃሴ ዮርዳኖስን እንዳይሻገር ተከለከለ፥ ኤልያስንና ሙሴን በድንጋይ ስለ ወገሩ ወደ ምድረ በዳ ተመደበ። የዊልያም ሚለር መልእክት የኤልያስ መልእክት ነበር፥ የሚለርም መሠረታዊ መልእክት የሙሴ “ሰባት ዘመናት” ነበር። “ሰባት ዘመናትን” መቃወም ሙሴን መግደል ነበር፥ ሚለር ያቀረበውን መሠረታዊ እውነት መቃወምም ኤልያስን መግደል ነበር። በ1863 ዓ.ም. መልእክተኛውና መልእክቱ በመንገድ ላይ ተገደሉ፥ ከዚያም ጊዜ ጀምሮ እነርሱን ማግኘት የሚቻለው በኤርምያስ የቀድሞ መንገዶች ውስጥ መቃብራቸውን በመፈለግ ብቻ ነበር። እነርሱ በመንገድ ላይ ሞተው ነበር—ማለትም እስኪነሡ ድረስ። እነርሱ የሚነሡት “በየቅደም ተከተላቸው የሚገለጡ” የ“ሰባቱ ነጎድጓዶች የወደፊት ክንውኖች” በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ ሲደገሙ ነው።

When the history of the first angel is laid over the top of the history of the second angel, the prophetic structure produces a point of reference to follow Christ’s hand, which is the light upon the path of the Midnight Cry. The original light of the Midnight Cry lightens the path and it is the light of His “glorious right arm” that leads the way up the path.

የመጀመሪያው መልአክ ታሪክ በሁለተኛው መልአክ ታሪክ ላይ በሚደረግ ጊዜ፣ ትንቢታዊው መዋቅር የክርስቶስን እጅ ለመከተል የሚረዳ የማመሳከሪያ ነጥብ ያመነጫል፤ ይህም በእኩለ ሌሊት ጩኸት መንገድ ላይ ያለው ብርሃን ነው። የእኩለ ሌሊት ጩኸት የመጀመሪያው ብርሃን መንገዱን ያበራል፥ መንገዱንም ወደ ላይ የሚመራው የእርሱ “ክቡር ቀኝ ክንድ” ብርሃን ነው።

> “I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, ‘Look again, and look a little higher.’ At this, I raised my eyes, and saw a straight and narrow path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “እኔ በብርሃን የተከበብሁ እንደሆንሁ፣ ከምድርም ላይ ወደ ላይ ወደ ላይ እየተነሣሁ እንዳለሁ ተመሰለኝ። በዓለም ውስጥ ያሉትን የምጽአት ሕዝብ ለማየት ዞር ብዬ ተመለከትሁ፤ ነገር ግን ልገኛቸው አልቻልኩም፤ በዚያን ጊዜ አንድ ድምፅ፣ ‘እንደገና ተመልከት፥ ትንሽም ከፍ ብለህ ተመልከት’ አለኝ። በዚህም ጊዜ ዓይኖቼን ወደ ላይ አነሣሁ፥ ከዓለም በላይ ከፍ ብሎ የተዘረጋ ቀጥተኛና ጠባብ መንገድ አየሁ። በዚህ መንገድ ላይ የምጽአት ሕዝብ በመንገዱ ሩቅ ጫፍ ወዳለችው ከተማ እየተጓዙ ነበር። በመንገዱ መጀመሪያ ከኋላቸው የተቀመጠ ደማቅ ብርሃን ነበራቸው፤ መልአክም ይህን ብርሃን ‘የእኩለ ሌሊት ጩኸት’ እንደሆነ ነገረኝ። ይህ ብርሃን በመንገዱ ሁሉ ላይ ይበራ ነበር፥ እንዳይሰናከሉም ለእግራቸው ብርሃን ይሰጥ ነበር።”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “ዓይናቸውን ከፊታቸው በነበረው፥ ወደ ከተማይቱም በሚመራቸው በኢየሱስ ላይ አጥብቀው ካኖሩ፥ ደህና ነበሩ። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አንዳንዶች ደከሙ፥ ከተማይቱም እጅግ ሩቅ መንገድ እንደሆነች ተናገሩ፤ ከዚህ በፊትም ገብተውባት እንደሚሆን ጠብቀው ነበር። ከዚያም ኢየሱስ የክብሩን ቀኝ ክንዱን በማንሣት ያበረታቸው ነበር፤ ከክንዱም የወጣ ብርሃን በአድቬንት ቡድኑ ላይ ይወዛወዝ ነበር፥ እነርሱም ‘አሌሉያ!’ ብለው ይጮኹ ነበር። ሌሎች ግን በድፍረት ከኋላቸው ያለውን ብርሃን ካዱ፥ እስከዚያ ድረስም ያወጣቸው እግዚአብሔር እንዳልሆነ ተናገሩ። ከኋላቸው ያለው ብርሃን ጠፋ፥ እግራቸውንም በፍጹም ጨለማ ውስጥ ተወ፤ ተሰናከሉም፥ ምልክቱንና ኢየሱስንም ከዓይናቸው አጡ፥ ከመንገዱም ወደ ታች ወዳለው ወደ ጨለማውና ክፉው ዓለም ወደቁ።” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

When Christ raises His glorious arm, He is using His “hand” as a symbol of His work of leading His people. When we bring together the arrival of the second angel with the first angel who descended on August 11, 1840, we find both angels had a message in their hands.

ክርስቶስ የክብሩን ክንዱን በሚያነሣበት ጊዜ፣ ሕዝቡን የመምራት ሥራውን እንደ ምልክት ለማሳየት “እጁን” ይጠቀማል። በነሐሴ 11 ቀን 1840 የወረደውን የመጀመሪያውን መልአክ ከሁለተኛው መልአክ መምጣት ጋር በአንድነት ስናያይዝ፣ ሁለቱም መላእክት በእጃቸው መልእክት እንደያዙ እናገኛለን።

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. …

> “በምድር ላይ በመካሄድ ላይ ባለው ሥራ ላይ ሰማይ ሁሉ ያሳየውን ፍላጎት አሳየኝ። ኢየሱስ ኃያል መልአክ ወደ ታች ወርዶ የምድርን ነዋሪዎች ለሁለተኛው መገለጡ እንዲዘጋጁ እንዲያስጠነቅቃቸው ላከ። መልአኩም በሰማይ ከኢየሱስ ፊት ሲወጣ፣ እጅግ የበራና የከበረ ብርሃን በፊቱ ይቀድም ነበር። ተልእኮውም ምድርን በክብሩ እንዲያበራና ሰውን ስለሚመጣው የእግዚአብሔር ቍጣ እንዲያስጠነቅቅ እንደ ሆነ ተነገረኝ። …”

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 246, 247.

> “ሌላ ኃያል መልአክ ወደ ምድር እንዲወርድ ተልኮ ነበር። ኢየሱስ በእጁ ጽሑፍ አኖረለት፤ ወደ ምድርም በመጣ ጊዜ፣ ‘ባቢሎን ወድቃለች፣ ወድቃለች’ ብሎ ጮኸ። ከዚያም የተስፋ መቁረጥ ያጋጠማቸውን ሰዎች እንደገና ዓይኖቻቸውን ወደ ሰማይ ሲያነሡ፣ የጌታቸውን መገለጥ በእምነትና በተስፋ ሲጠባበቁ አየሁ። ነገር ግን ብዙዎች እንደተኙ ባሉ ድንዛዜ ሁኔታ ውስጥ እንደቆዩ ታየኝ፤ ሆኖም በፊታቸው ላይ የጥልቅ ሐዘን ምልክት ማየት ቻልሁ። የተስፋ መቁረጥ ያጋጠማቸው ሰዎች ከቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ እነርሱ በመዘግየቱ ዘመን ውስጥ እንዳሉ፣ የራእዩንም ፍጻሜ በትዕግሥት መጠበቅ እንዳለባቸው አዩ። በ1843 ጌታቸውን እንዲጠባበቁ ያደረጋቸው ያው ማስረጃ፣ በ1844 ደግሞ እርሱን እንዲጠብቁት አስጠበቃቸው። ነገር ግን በ1843 እምነታቸውን የለየው ያ ኃይል በአብዛኞቹ ዘንድ እንዳልነበረ አየሁ። የደረሰባቸው ተስፋ መቁረጥ እምነታቸውን አዳክሞት ነበር።” Early Writings, 246, 247.

Both angels are one of three angels that together are one symbol, so they align in terms of the message they represent, though they each represent their own unique message. Both angels have a “writing” in their hands, representing a test. The “first and second angels are to run parallel” to the third angel.

ሁለቱም መላእክት በአንድነት አንድ ምልክት የሚሆኑት ከሦስቱ መላእክት መካከል ናቸው፤ ስለዚህ በሚወክሉት መልእክት ረገድ ይጣጣማሉ፣ ሆኖም እያንዳንዱ የራሱን ልዩ መልእክት ይወክላል። ሁለቱም መላእክት በእጃቸው “ጽሕፈት” አላቸው፣ ይህም ፈተናን ይወክላል። “የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ከሦስተኛው መላእክት ጋር በትይዩ መሄድ አለባቸው።”

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> እግዚአብሔር የራእይ 14 መልእክቶችን በትንቢት መስመር ውስጥ ስፍራቸውን ሰጥቶአቸዋል፣ ሥራቸውም እስከዚህ የምድር ታሪክ ፍጻሜ ድረስ መቋረጥ የለበትም። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች አሁንም ለዚህ ዘመን እውነት ናቸው፣ ከዚህም በኋላ ከሚከተለው ጋር በትይዩ ሊሄዱ ይገባቸዋል። ሦስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያውን በታላቅ ድምፅ ያውጃል። “ከዚህ በኋላም፣” ዮሐንስ እንዲህ አለ፣ “ሌላ መልአክ ታላቅ ሥልጣን እያለው ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፣ ምድርም በክብሩ በራች።” በዚህ ብርሃን ውስጥ፣ የሦስቱም መልእክቶች ብርሃን ተዋህዶ ይገኛል። The 1888 Materials, 803, 804.

Sister White identifies the third angel, as the angel of Revelation eighteen, and identifies that the first and second angels are to run parallel with the prophetic history represented by the third angel of Revelation eighteen. Thus, she is aligning the descent of the first angel on August 11, 1840, with 9/11, and identifying that the angel of Revelation eighteen is “the third angel.” The third angel is the last of the three, and is typified by the first, and for this reason Sister White informs us the mission of the first angel was identical to the mission of the angel of Revelation eighteen, for the mission of both angels was to “lighten the earth with its glory.”

ሴስተር ዋይት ሦስተኛውን መልአክ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መሆኑን ትገልጻለች፤ እንዲሁም የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ከራእይ አሥራ ስምንት ሦስተኛው መልአክ የሚወክለው ትንቢታዊ ታሪክ ጋር በትይዩ መሄድ እንዳለባቸው ትገልጻለች። ስለዚህ፣ በ1840 ኦገስት 11 የመጀመሪያውን መልአክ መውረድ ከ9/11 ጋር ታስተካክላለች፤ እንዲሁም የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ “ሦስተኛው መልአክ” መሆኑን ትለያለች። ሦስተኛው መልአክ ከሦስቱ የመጨረሻው ሲሆን፣ በመጀመሪያው የተምሳሌት ሆኖ ተቀርጾአል፤ በዚህ ምክንያት ሴስተር ዋይት የመጀመሪያው መልአክ ተልእኮ ከራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ተልእኮ ጋር ፍጹም ተመሳሳይ እንደነበረ ታሳውቀናለች፤ ምክንያቱም የሁለቱም መላእክት ተልእኮ “ምድርን በክብሩ ማብራት” ነበር።

The “seven thunders” represent a delineation of events within the history of the first and second angels that will be repeated in the history of the third angel. Inspiration has directed that when we align these histories “line upon line”, the first angel’s descent in 1840 aligns with His descent at 9/11. It identifies a testing message that must be eaten with two witnesses, and aligns a disappointment with the first waymark.

“ሰባቱ ነጐድጓዶች” በመጀመሪያውና በሁለተኛው መላእክት ታሪክ ውስጥ ያሉ ክስተቶች የተለዩ መደበኛ መለያየቶችን ይወክላሉ፤ እነዚህም በሦስተኛው መላእክት ታሪክ ውስጥ ደግመው የሚከሰቱ ናቸው። መንፈሳዊ መነሳሳት እነዚህን ታሪኮች “መስመር በላይ መስመር” በማድረግ ስናስተካክላቸው፣ በ1840 የመጀመሪያው መላእክት መውረድ በ9/11 ከእርሱ መውረድ ጋር እንደሚተያይዝ መርቶናል። ይህም ከሁለት ምስክሮች ጋር ሊበላ የሚገባውን የፈተና መልእክት ይለይታል፣ እንዲሁም ከመጀመሪያው የመንገድ ምልክት ጋር አንድ ተስፋ መቁረጥን ያስተካክላል።

The “seven thunders” represent the prophetic period that begins with a disappointment and ends with a greater disappointment.

“ሰባቱ ነጐድጓዶች” በብስጭት የሚጀምርና በከፍ ያለ ብስጭት የሚያበቃ የትንቢታዊ ዘመንን ይወክላሉ።

When the prophetic line of the descent of the first angel is aligned with the arrival of the second angel, it produces “a structure of truth.” Truth is defined as three steps, with the first and last being the same and the middle step representing rebellion. Aligning the first two angels with this design, produces a structure made up of the first and second angels, that illustrates the third angel of Revelation eighteen, and the third angel of Revelation eighteen is a combination of both the first and second angels.

የመጀመሪያው መልአክ መውረድ ያለው ትንቢታዊ መስመር ከሁለተኛው መልአክ መምጣት ጋር በሚዛመድበት ጊዜ፣ “የእውነት አወቃቀር” ያመነጫል። እውነት በሦስት ደረጃዎች እንደሚገለጽ ተወስኗል፤ የመጀመሪያውና የመጨረሻው አንድ ናቸው፣ መካከለኛው ደረጃ ግን ዓመፅን ይወክላል። የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መላእክት ከዚህ ንድፍ ጋር ማስማማት፣ ከመጀመሪያውና ከሁለተኛው መላእክት የተገነባ አወቃቀር ያፈራል፤ ይህም የራእይ አሥራ ስምንትን ሦስተኛ መልአክ ያብራራል፤ እናም የራእይ አሥራ ስምንት ሦስተኛው መልአክ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ጥምረት ነው።

The third angel of Revelation eighteen is made up of two voices. The first voice was fulfilled when the buildings of New York came down at 9/11 and the second voice of verse four is the Sunday law. Within the period from 9/11 unto the Sunday law the third angel of Revelation eighteen represents a combination of the first and second angels. This being the fact, using those two angels’ history “line upon line,” to represent the history of the third angel of Revelation eighteen—is to align the first and second angel, with the first and second angel.

የራእይ አሥራ ስምንት ሦስተኛው መልአክ ከሁለት ድምፆች የተዋቀረ ነው። የመጀመሪያው ድምፅ በ9/11 የኒው ዮርክ ሕንጻዎች በወደቁበት ጊዜ ተፈጸመ፤ የቁጥር አራት ሁለተኛው ድምፅ ደግሞ የእሁድ ሕግ ነው። ከ9/11 ጀምሮ እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ባለው ወቅት ውስጥ፣ የራእይ አሥራ ስምንት ሦስተኛው መልአክ የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መላእክት ጥምረት ይወክላል። ይህ እንደ ሆነ ስለዚህ፣ የእነዚያን ሁለት መላእክት ታሪክ “መስመር በላይ መስመር” በመጠቀም የራእይ አሥራ ስምንት ሦስተኛውን መልአክ ታሪክ ለመወከል ማድረግ—የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መልአክ ከመጀመሪያውና ከሁለተኛው መልአክ ጋር ማስተካከል ነው።

Two angels arrive at the first disappointment, and both angels are prophetically related, and both have a testing message that is in the angel’s hand. The waymark next represented in the line is Habakkuk’s tables, which is directly associated with the hand of God. In the line of the first angel, the 1843 chart is produced in May of 1842, and in the line of the second angel, there was no chart. The chart had ended at the arrival of the second angel. The waymark of Habakkuk’s table in the line of the second angel is the removing of God’s hand from a mistake in the figures of the 1843 chart.

ሁለት መላእክት ወደ መጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ይደርሳሉ፤ ሁለቱም መላእክትም በትንቢታዊ ሁኔታ የተያያዙ ናቸው፣ ሁለቱምም በመልአኩ እጅ ያለ የፈተና መልእክት አላቸው። በመስመሩ ውስጥ ቀጥሎ የተወከለው የመንገድ ምልክት የዕንባቆም ጽላቶች ነው፤ ይህም በቀጥታ ከእግዚአብሔር እጅ ጋር የተያያዘ ነው። በመጀመሪያው መልአክ መስመር ውስጥ የ1843 ገበታ በ1842 ዓ.ም. ግንቦት ወር ተዘጋጀ፤ በሁለተኛው መልአክ መስመር ግን ገበታ አልነበረም። ገበታው በሁለተኛው መልአክ መድረስ ላይ አብቅቶ ነበር። በሁለተኛው መልአክ መስመር ውስጥ ያለው የዕንባቆም ጽላት የመንገድ ምልክት፣ በ1843 ገበታ ቁጥሮች ውስጥ ካለ ስህተት ላይ የእግዚአብሔር እጅ መወገድ ነው።

His hand covered a mistake in the waymark of the first angel, and His hand was removed at that very same waymark, in the line of the second angel. Thus; the waymark of Habakkuk’s tables in the parallel lines of the first and second angel represents two steps. In the first step His hand covers a mistake, and at the end of the period of the waymark of Habakkuk’s tables, He removes His hand. The tarrying time began with the arrival of the second angel and the tarrying time ends progressively, beginning with the removal of His hand. The waymark of Habakkuk’s tables represents a period of time that is marked by Christ’s hand at the beginning and His hand at the ending.

እጁ በመጀመሪያው መልአክ የመንገድ ምልክት ውስጥ ያለውን ስህተት ሸፈነ፣ እና ያው እጁ በሁለተኛው መልአክ መስመር ውስጥ በዚያው የመንገድ ምልክት ተወገደ። ስለዚህ፤ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ ትይዩ መስመሮች ውስጥ ያለው የዕንባቆም ጽላቶች የመንገድ ምልክት ሁለት ደረጃዎችን ይወክላል። በመጀመሪያው ደረጃ እጁ ስህተትን ይሸፍናል፤ በዕንባቆም ጽላቶች የመንገድ ምልክት ዘመን መጨረሻም እጁን ያነሣል። የመቆየት ጊዜ በሁለተኛው መልአክ መምጣት ጀመረ፣ የመቆየት ጊዜውም እጁን በማንሣት ጀምሮ በተራማጅ ሁኔታ ይፈጸማል። የዕንባቆም ጽላቶች የመንገድ ምልክት በመጀመሪያው በክርስቶስ እጅ የተለየ፣ በመጨረሻውም በእጁ የሚደመደም የጊዜ ዘመንን ይወክላል።

Two hands are marked at the first disappointment, and both have a testing message that must be taken and eaten. Then a period of prophetic time, representing the foundational truths, begins with God’s hand covering and ending with His hand uncovering. The next waymark is the Exeter camp meeting where the cry at midnight separates and purifies those who would follow Christ’s hand into the Most Holy Place.

ሁለት እጆች በመጀመሪያው ቅር መሰኘት ላይ ተለይተው ይታያሉ፤ ሁለቱም ሊወሰድና ሊበላ የሚገባ የፈተና መልእክት አላቸው። ከዚያም መሠረታዊ እውነቶችን የሚወክል የትንቢታዊ ጊዜ ዘመን ይጀምራል፤ ይህም በእግዚአብሔር እጅ መሸፈን ተጀምሮ በእርሱ እጅ መግለጥ ይጠናቀቃል። ቀጣዩ የመንገድ ምልክት የኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ ነው፤ በዚያም በእኩለ ሌሊት የተነሣው ጩኸት የክርስቶስን እጅ ተከትለው ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ስፍራ የሚገቡትን ይለያያልና ያነጻቸዋል።

When Christ moved into the Most Holy Place, He lifted up His hand to heaven and swore that time would be no longer. He had just sealed up the “seven thunders” which represent the history of the first two angels, repeating in the history of the third. He sealed up the “seven thunders” as He had sealed up the prophecies of Daniel in chapter twelve. In chapter twelve of Daniel, at the first of three symbolic periods of time, Christ raises both hands to heaven and proclaims that when the scattering of God’s people is finished, those who become “men wondered at” would be purified and lifted up as an offering. The structure of the first and second angels which we are currently considering, symbolically manifests God’s hand at every step.

ክርስቶስ ወደ እጅግ ቅዱስ ስፍራ በገባ ጊዜ፣ እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ ዘመን ከእንግዲህ እንደማይኖር ማለ። እርሱ እንዲሁ በሦስተኛው መልአክ ታሪክ ውስጥ የሚደገምን፣ የመጀመሪያዎቹን ሁለት መላእክት ታሪክ የሚወክሉትን “ሰባቱ ነጎድጓዶች” ገና አትሞ ነበር። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥ ያሉትን ትንቢቶች እንዳተመው ሁሉ፣ “ሰባቱን ነጎድጓዶች” አተመ። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት፣ ከሦስቱ ምሳሌያዊ የዘመን ወቅቶች በመጀመሪያው ላይ፣ ክርስቶስ ሁለቱንም እጆቹ ወደ ሰማይ ያነሣል፤ የእግዚአብሔርም ሕዝብ መበተን በሚፈጸምበት ጊዜ፣ “የተደነቁባቸው ሰዎች” የሚሆኑት ይነጻሉ እና እንደ መሥዋዕት ይከፍ ዘንድ ያውጃል። አሁን እየተመለከትነው ያለው የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ አወቃቀር፣ በምሳሌያዊ መልኩ በእያንዳንዱ እርምጃ የእግዚአብሔርን እጅ ያሳያል።

When He covers truth, it produces a disappointment, and when He removes His hand, light is produced, and the light is the light of the message of the Midnight Cry. The first disappointment to the great disappointment bears the signature of alpha and omega and is set forth within the structure of truth. The beginning represents the end, and the waymark between the two disappointments portray the effect of the sealing and unsealing of Habakkuk’s tables, which is an unsealing of Jeremiah’s old paths, and represents the foundation upon which the temple is erected in advance of the Sunday law when the finished temple is lifted up above all the mountains. The middle waymark in the word of truth, represents rebellion, and in the history represented by the final separation of the wheat and tares manifests the rebellion of the foolish virgins.

እርሱ እውነትን በሚሸፍን ጊዜ ተስፋ መቁረጥ ይፈጠራል፤ እጁንም በሚያነሣ ጊዜ ብርሃን ይወጣል፥ ያም ብርሃን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ብርሃን ነው። ከመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ እስከ ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ድረስ ያለው ታሪክ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ይሸከማል፤ በእውነትም አወቃቀር ውስጥ ተቀምጦ ተገልጦአል። መጀመሪያው መጨረሻውን ይወክላል፤ በሁለቱም ተስፋ መቁረጦች መካከል ያለውም የመንገድ ምልክት የሐበቁቅ ጽላቶች መታተምና መፈታት የሚያሳየውን ውጤት ያሳያል፤ ይህም የኤርምያስ የቀድሞ መንገዶች መፈታት ሲሆን፥ ከእሑድ ሕግ በፊት ቤተ መቅደሱ የሚሠራበትን መሠረት ይወክላል፤ ፍጹሙ ቤተ መቅደስም ከተራሮች ሁሉ በላይ በሚነሣበት ጊዜ ይህ ይፈጸማል። በእውነት ቃል ውስጥ ያለው መካከለኛው የመንገድ ምልክት ዓመፅን ይወክላል፤ በስንዴና በእንክርዳድ የመጨረሻ መለየት በተወከለው ታሪክም የሰነፎች ደናግል ዓመፅ ይገለጣል።

The rebellion represented by the waymark of Habakkuk’s tables is represented as progressive, for it is not a single waymark, but a period with a defined beginning and ending, as represented by God’s hand. God’s hand is twice at the first disappointment, for there are two angels which both have a message in their hands. The next waymark of rebellion has a beginning and ending hand, so it also has two hands within its prophetic characteristics. The third waymark of the greater disappointment identifies Christ raising His hand and swearing to heaven, in the very passage where the seven thunders are sealed up, as was Daniel chapter twelve. At the very point the angel marks the end of the prophetic structure of the first two angels we are now considering, He ends the application of prophetic time, and places Himself in a parallel passage in the book of Daniel, where He is not raising His hand, but raising both His hands.

በእንባቆም ሰሌዳዎች የተወከለው አመፅ እየተራመደ የሚገለጥ እንደሆነ ተወክሏል፤ ምክንያቱም እርሱ አንድ ብቻ የመንገድ ምልክት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር እጅ እንደተወከለ የተወሰነ መጀመሪያና መጨረሻ ያለው ዘመን ነው። የእግዚአብሔር እጅ በመጀመሪያው ቅር መሰኘት ላይ ሁለት ጊዜ አለ፤ ምክንያቱም ሁለት መላእክት አሉ፣ ሁለቱም በእጃቸው መልእክት የያዙ። የሚቀጥለው የአመፅ የመንገድ ምልክት የመጀመሪያና የመጨረሻ እጅ አለው፤ ስለዚህ በትንቢታዊ ባህርያቱ ውስጥ እርሱም ሁለት እጆች አሉት። ሦስተኛው የታላቁ ቅር መሰኘት የመንገድ ምልክት፣ ሰባቱ ነጎድጓዶች የታተሙበት በዚያው ክፍል፣ ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት እንደነበረው፣ ክርስቶስ እጁን አንሥቶ ወደ ሰማይ ሲምል ያሳያል። መልአኩ እኛ አሁን እየተመለከትናቸው ያሉትን የመጀመሪያዎቹ ሁለት መላእክት ትንቢታዊ መዋቅር ፍጻሜ በሚያመለክትበት በዚያው ነጥብ ላይ፣ የትንቢታዊ ጊዜን ተፈጻሚነት ያበቃል፤ እንዲሁም እርሱ እጁን አንሥቶ ሳይሆን ሁለቱንም እጆቹን አንሥቶ ባለበት በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ካለው ተመሳሳይ ክፍል ውስጥ ራሱን ያቆማል።

In Daniel twelve there are three prophetic periods that are unsealed in the latter days, for this is what befalls God’s people in the latter days. The first thing mentioned in Daniel’s final climactic vision was that Daniel, who represents the remnant people of God, had understanding of both of the thing and of the vision. The last thing recorded by Daniel is how the increase of knowledge was employed by the Lion of the tribe of Judah to produce the final revival and reformation among God’s people who are distinguished as those who understand. He accomplishes the sealing of His people by unsealing the “seven thunders” of Revelation in connection with the unsealing of the “three periods” of Daniel twelve.

በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት በኋለኛው ዘመን የሚፈቱ ሦስት ትንቢታዊ ዘመናት አሉ፤ ምክንያቱም ይህ በኋለኛው ዘመን በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደርሰው ነውና። በዳንኤል የመጨረሻው ጫፍ የደረሰ ራእይ ውስጥ መጀመሪያ የተጠቀሰው፣ የእግዚአብሔርን የቀሪውን ሕዝብ የሚወክለው ዳንኤል፣ ነገሩንም ራእዩንም ሁለቱን እንደ ተረዳ ነበር። በዳንኤል የተመዘገበው የመጨረሻው ነገር ደግሞ፣ እነዚያ አስተዋዮች ተብለው በሚለዩት በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል የመጨረሻውን መነቃቃትና ተሐድሶ ለማምጣት የዕውቀት መጨመር በይሁዳ ነገድ አንበሳ እንዴት እንደ ተጠቀመበት ነው። እርሱም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ያሉትን “ሦስቱን ዘመናት” ከመፍታቱ ጋር በተያያዘ፣ በራእይ ውስጥ ያሉትን “ሰባቱን ነጐድጓዶች” በመፍታት የሕዝቡን መታተም ያከናውናል።

When Jesus identifies that at the end of the three and a half prophetic days of scattering the power of God’s people, all the “marvels” would be finished—He is identifying July 2023, when the three and a half days of death in the streets of Revelation eleven was finished. Now the marvels would be finished in advance of the Sunday law. He marked July 2023, by raising not one, but both hands. In so doing He was marking the end of the tarrying time, as when He removed His hand from the mistake in Millerite history. The first disappointment occurred on July 18, 2020, as typified by the Millerite’s first disappointment, and the tarrying time began and continued until He stretched forth His hand a second time to gather His remnant people in July of 2023.

ኢየሱስ የእግዚአብሔር ሕዝብ ኃይል በሚበተንበት የሦስት ቀን ተኩል ትንቢታዊ ቀናት መጨረሻ ላይ “ድንቆች” ሁሉ እንደሚፈጸሙ ሲገልጽ፣ በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ ያለው በመንገዶች ላይ የነበረው የሞት ሦስት ቀን ተኩል የተፈጸመበትን ጊዜ፣ እርሱም ሐምሌ 2023ን እየለየ ነው። አሁን ድንቆቹ የእሑድ ሕግ ከመጣ በፊት ይፈጸማሉ። እርሱ አንድ እጅ ሳይሆን ሁለቱንም እጆች በማንሣት ሐምሌ 2023ን ምልክት አደረገ። ይህን በማድረጉ በሚለራውያን ታሪክ ካለው ስህተት እጁን ባነሣበት ጊዜ እንደተደረገው፣ የመዘግየትን ጊዜ ፍጻሜ እያመለከተ ነበር። የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ በሚለራውያን የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ እንደ ምሳሌ ሆኖ በሐምሌ 18፣ 2020 ተከሰተ፤ ከዚያም የመዘግየት ጊዜ ተጀመረና በሐምሌ 2023 ቀሪ ሕዝቡን ለመሰብሰብ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እስኪዘረጋ ድረስ ቀጠለ።

The first disappointment is represented by God’s hand covering a mistake, that for the Millerites was identifying the year 1843, instead of October 22, 1844. That disappointment is represented in verse twelve of chapter twelve. The first disappointment is represented by His hand covering the mistake, and was typified by the Millerites who came to the first disappointment. The word in verse twelve is “cometh.” Blessed is he who waiteth, and who “cometh” to the 1335; blessed is he who “cometh” to the disappointment of April 19, 1844. The word translated as “cometh” means “to touch.” The Millerites experienced their first disappointment when the year 1843 touched the year 1844. Verse twelve of Daniel twelve identifies the first disappointment of both April 19, 1844, but more directly the first disappointment of July 18, 2020.

የመጀመሪያው ቅሬታ በእግዚአብሔር እጅ ስህተትን በመሸፈን ይወከላል፤ ይህም ለሚለራውያን ከጥቅምት 22 ቀን 1844 ይልቅ 1843 ዓመቱን መለየታቸው ነበር። ያ ቅሬታ በምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አሥራ ሁለት ውስጥ ይወከላል። የመጀመሪያው ቅሬታ በእጁ ስህተቱን በመሸፈን ይወከላል፥ እናም ወደ መጀመሪያው ቅሬታ በደረሱት ሚለራውያን ተመስሏል። በቁጥር አሥራ ሁለት ያለው ቃል “ይደርሳል” የሚለው ነው። ወደ 1335 የሚጠብቅና “የሚደርስ” ብፁዕ ነው፤ ወደ ሚያዝያ 19 ቀን 1844 ቅሬታ “የሚደርስ” ብፁዕ ነው። “ይደርሳል” ተብሎ የተተረጎመው ቃል “መንካት” ማለት ነው። ሚለራውያን 1843 ዓመት 1844 ዓመትን በነካ ጊዜ የመጀመሪያቸውን ቅሬታ ተለማመዱ። የዳንኤል አሥራ ሁለት ቁጥር አሥራ ሁለት ሁለቱንም የመጀመሪያ ቅሬታዎች ማለትም የሚያዝያ 19 ቀን 1844 ቅሬታን ይለያል፤ ነገር ግን በበለጠ ቀጥታ መልኩ የሐምሌ 18 ቀን 2020 የመጀመሪያውን ቅሬታ ይለያል።

The first prophetic period and the last prophetic period of the three periods that are unsealed at the time of the end, when knowledge is increased and accomplishes the final separation of the wheat and tares, thus identifying the unsealing of the prophetic light that seals the one hundred and forty-four thousand are the same prophetic period.

በፍጻሜው ዘመን ዕውቀት በሚበዛበትና የስንዴውን ከእንክርዳዱ የመጨረሻ መለየት በሚፈጽምበት ጊዜ ከሚፈቱት ከሦስቱ የትንቢት ዘመናት ውስጥ የመጀመሪያው የትንቢት ዘመንና የመጨረሻው የትንቢት ዘመን፣ መቶ አርባ አራቱ ሺህን የሚያትም የትንቢታዊ ብርሃን መፈታቱን እንደሚለይ የሚያሳይ፣ አንድና ተመሳሳይ የትንቢት ዘመን ነው።

The first period of verse seven, is the ending of the scattering of Revelation eleven’s three and a half days in July of 2023, and the period in verse twelve is the beginning of that same scattering on July 18, 2020. Alpha and Omega had marked the history of the seven thunders in Daniel twelve, as the history that begins at the disappointment of July 18, 2020 and ends three and a half symbolic days later in July of 2023. Just as important is that when Alpha and Omega marked the beginning and ending of the final tarrying time, He raised not one, but both of His hands to heaven and swore by Him that liveth forever and ever.

የሰባተኛው ቁጥር የመጀመሪያው ዘመን በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ የተጠቀሱት ሦስት ቀንና እኩሌታ ቀን የመበተን ፍጻሜ በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር ነው፤ በአንቀጽ አሥራ ሁለት ያለውም ዘመን የዚያው መበተን መጀመሪያ በ2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 ነው። አልፋና ኦሜጋ በዳንኤል አሥራ ሁለት ውስጥ የሰባቱን ነጐድጓዶች ታሪክ ከ2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 ቀን ተስፋ መቁረጥ የሚጀምርና ከዚያ በኋላ ሦስት ተምሳሌታዊ ቀንና እኩሌታ ቀን ሲያልፉ በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ የሚፈጸም ታሪክ እንደሆነ ምልክት አድርጎ ነበር። እንዲሁም አልፋና ኦሜጋ የመጨረሻውን የመዘግየት ጊዜ መጀመሪያና ፍጻሜ በምልክት ሲያደርግ፣ ወደ ሰማይ ያነሣቸው እጆቹ አንድ እጅ ሳይሆን ሁለቱንም እጆቹ ነበሩ፤ ከዘላለም እስከ ዘላለም በሚኖርም አምላክ ማለ።

The Son of God who is the son of man is making an oath with the Father, right where the climax of the story of the covenant people of God began, when Christ first called Abram with a promise, and then confirmed the promise, with an oath. Take off your shoes, you are on holy ground!

የሰው ልጅ የሆነው የእግዚአብሔር ልጅ፣ ክርስቶስ አብራምን በመጀመሪያ በተስፋ በጠራበትና ከዚያም ተስፋውን በመሐላ ባረጋገጠበት ጊዜ የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ታሪክ ከፍተኛ ክስተቱ በጀመረበት ስፍራ ራሱ ከአብ ጋር መሐላ እያደረገ ነው። ጫማህን አውልቅ፤ በቅዱስ መሬት ላይ ነህና!

The middle letter of the three prophetic periods is nothing less than the omega fulfillment of Abram and Paul’s covenant time prophecy of 430 years as represented in the 1290 years of verse eleven. The verse approached with Millerite understanding identified a thirty-year period of preparation for the papacy, then 1260 years of papal persecution that follows. Abram’s 430 years represents bondage and deliverance in a specific nation, in conjunction with the first thirty years representing the Lord entering into covenant with Abram. The thirty years preparation for the priests began in 1989 at the time of the end, and the thirty years end at the Sunday law, when the verse identifies the abomination of desolation would be placed, and would then persecute God’s people for 1260 symbolic years aligning with John’s 42 symbolic months in Revelation thirteen.

ከሦስቱ ትንቢታዊ ዘመናት መካከል ያለው መካከለኛው ፊደል በቁጥር አስራ አንድ በተወከለው 1290 ዓመታት ውስጥ የተገለጠው የአብራምና የጳውሎስ የቃል ኪዳን የ430 ዓመታት የዘመን ትንቢት የኦሜጋ ፍጻሜ እንጂ ሌላ አይደለም። ቁጥሩ በሚለራዊ ግንዛቤ ሲቀረብ ለጵጵስና የዝግጅት ሠላሳ ዓመታት ጊዜ መኖሩን፣ ከዚያም የሚከተለውን 1260 ዓመታት የጵጵስና ስደት መኖሩን ያመለክታል። የአብራም 430 ዓመታት በአንድ የተወሰነ ሕዝብ ውስጥ ባርነትንና ነጻ መውጣትን ይወክላሉ፤ ይህም ከመጀመሪያዎቹ ሠላሳ ዓመታት ጋር ተያይዞ ጌታ ከአብራም ጋር ወደ ቃል ኪዳን መግባቱን ይወክላል። ለካህናቱ የሠላሳ ዓመት ዝግጅት በ1989 በዘመኑ ፍጻሜ ጀመረ፤ እነዚህም ሠላሳ ዓመታት በእሑድ ሕግ ያበቃሉ፤ በዚያም ጊዜ ቁጥሩ የጥፋት ርኵሰት እንደሚቆም ይገልጻል፥ ከዚያም ከዮሐንስ በራእይ አሥራ ሦስት ውስጥ ካሉት 42 ምሳሌያዊ ወራት ጋር ተሰልፎ ለ1260 ምሳሌያዊ ዓመታት የእግዚአብሔርን ሕዝብ ያሳድዳል።

The reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand began in 1989, as the Lord began His work of preparing a priesthood to serve during the crisis at midnight, that begins at the Sunday law. The Alpha and Omega stood upon the water of the Hiddekel and raised both His hands to heaven, swearing that when the scattering of July 18, 2020 unto July 2023 was fulfilled, the marvels associated with Christ’s work of combining His Divinity with humanity would be finished.

የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የተሐድሶ እንቅስቃሴ በ1989 ተጀመረ፤ ይህም ጌታ በእሑድ ሕግ የሚጀምረው በእኩለ ሌሊት ቀውስ ጊዜ ለማገልገል ክህነትን የማዘጋጀት ሥራውን ሲጀምር ነበር። አልፋና ኦሜጋ በሂዴቅል ውኃ ላይ ቆሞ ሁለቱንም እጆቹ ወደ ሰማይ አነሣ፥ ከጁላይ 18, 2020 እስከ ጁላይ 2023 ያለው መበተን በተፈጸመ ጊዜ፣ ክርስቶስ መለኮቱን ከሰብአዊነት ጋር ከማዋሐድ ሥራው ጋር የተያያዙ ድንቆች እንደሚፈጸሙ ሲምል ነበር።

This is the same pronouncement of chapter ten, in the line of the seven thunders, for He not only there ended the prophetic application of time, but he also identified that in the days of the sounding of the seventh trumpet the mystery of God would be finished. The parallel passage in Daniel twelve identifies that when the scattering ended in July of 2023, the finishing of the sealing of God’s people would be finished, as represented by the sounding of the seventh trumpet that coincided with Christ raising His hand and swearing in both parallel passages.

ይህ በሰባቱ ነጐድጓዶች ቅደም ተከተል ውስጥ ያለው የምዕራፍ አሥር ተመሳሳይ መግለጫ ነው፤ ምክንያቱም እርሱ በዚያ የጊዜውን ትንቢታዊ ተግባራዊነት ብቻ አላበቃም፣ ነገር ግን ደግሞ በሰባተኛው መለከት ድምፅ መሰማት ዘመን የእግዚአብሔር ምስጢር እንደሚፈጸም ገልጦ አሳወቀ። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ያለው ተመሳሳይ ክፍል፣ መበተኑ በ2023 ጁላይ ሲያበቃ፣ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደረገው ማኅተም መፈጸሙ እንደሚጠናቀቅ ይለያል፤ ይህም ክርስቶስ በሁለቱም ተመሳሳይ ክፍሎች እጁን አንሥቶ ሲምል ጋር የተገጣጠመው የሰባተኛው መለከት ድምፅ መሰማት የሚወክለው ነው።

The first prophetic period and the last prophetic period of the threefold message of Daniel twelve possesses an alpha and omega signature. The first period of verse seven identifies the end of the very same period, that verse twelve marks the beginning of. In the middle of verses seven and twelve, the history of the time of the end in 1989 unto the close of probation is represented. In the middle of the alpha period of verse seven and the omega history of verse twelve, the final rebellion of mankind from the Sunday law until Michael stands up is represented, and it is represented in the very chapter where Michael stands up.

የዳንኤል አስራ ሁለት ያለው ሶስት እጥፍ መልእክት የመጀመሪያው ትንቢታዊ ዘመንና የመጨረሻው ትንቢታዊ ዘመን የአልፋና የኦሜጋ ምልክት ይዟል። የቁጥር ሰባት የመጀመሪያው ዘመን ቁጥር አስራ ሁለት መጀመሪያ እንደሚያደርገው ያውኑ ያንኑ ዘመን ፍጻሜ ይለያያል። በቁጥር ሰባትና በቁጥር አስራ ሁለት መካከል፣ ከ1989 ጀምሮ እስከ የምሕረት ደጅ መዘጋት ድረስ ያለው የዘመኑ መጨረሻ ታሪክ ተወክሏል። በቁጥር ሰባት ያለው የአልፋ ዘመንና በቁጥር አስራ ሁለት ያለው የኦሜጋ ታሪክ መካከል፣ ከእሑድ ሕግ ጀምሮ ሚካኤል እስኪቆም ድረስ ያለው የሰው ዘር የመጨረሻ አመፅ ተወክሏል፤ እንዲሁም ሚካኤል የሚቆምበት በዚያው ምዕራፍ ውስጥ ተወክሏል።

The rebellion of the middle period, is primarily the external history of rebellion, but the first thirty years is the internal history of the preparation of the priests who are in direct confrontation with the external forces represented in the following 1260 period.

የመካከለኛው ዘመን ዓመፅ በመሠረቱ የዓመፅ ውጫዊ ታሪክ ነው፤ ነገር ግን የመጀመሪያዎቹ ሠላሳ ዓመታት በሚቀጥለው 1260 ዘመን የተወከሉትን ውጫዊ ኃይሎች በቀጥታ የሚጋፈጡትን ካህናት የዝግጅት ውስጣዊ ታሪክ ናቸው።

The middle period represents the rebellion of the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, and it combines with the internal as it portrays the final battle of the great controversy upon planet earth, while probation lingers. Its combination of external and internal is also the message of Daniel’s last vision, represented by the river Hiddekel and the three chapters which also bear the signature of Alpha and Omega, and are built upon the structure of truth. The first and last chapter address the sealing of God’s people who are portrayed as the stars that shine forever. The middle chapter of rebellion identifies the same history represented in verse eleven with the 1290 years, which is the middle verse in the very same structure.

መካከለኛው ዘመን የዕብራይስጡ ፊደላት አሥራ ሦስተኛው ፊደል የሚወክለውን ዓመፅ ይወክላል፤ ደግሞም ምርጫ የሚቆይበት ሳለ በምድር ፕላኔት ላይ ያለውን የታላቁ ተጋድሎ የመጨረሻ ውጊያ ሲያቀርብ ከውስጣዊው ጋር ይቀላቀላል። ይህ የውጫዊና የውስጣዊ ጥምረት ደግሞ በሂዴቄል ወንዝ የተወከለው የዳንኤል የመጨረሻ ራእይ መልእክት ነው፤ እርሱም ደግሞ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ የተሸከመው እና በእውነት አወቃቀር ላይ የተገነባው ሦስቱ ምዕራፎች ናቸው። የመጀመሪያውና የመጨረሻው ምዕራፍ ለዘላለም እንደሚያበሩ ኮከቦች ተወክለው የቀረቡትን የእግዚአብሔር ሕዝብ መታተም ይናገራሉ። የዓመፅ መካከለኛው ምዕራፍ በቁጥር አሥራ አንድ ውስጥ ከ1290 ዓመታት ጋር የተወከለውን ያንኑ ታሪክ ይለይታል፤ ይህም በዚያው አወቃቀር ውስጥ ያለው መካከለኛ ቁጥር ነው።

When Christ employs His hand within the prophetic structure it represents many truths, but it also represents the path He is leading His people upon. The revelation of Jesus Christ began to be unsealed in July of 2023. That unsealing includes the unsealing of the seven thunders and the message of Daniel as represented within chapter twelve. The unsealing takes place within the hidden history of verse forty, which began in 1989 and concludes at the Sunday law. In that history God’s people will be sealed, and they are sealed by the outpouring of the Holy Spirit. The final outpouring of the Holy Spirit is identified in the eighth chapter of Revelation, where it is represented as the seventh, and therefore the final seal. The Lion of the tribe of Judah prevailed in chapter five to open the book sealed with seven seals.

ክርስቶስ በትንቢታዊው መዋቅር ውስጥ እጁን ሲጠቀም ብዙ እውነቶችን ይወክላል፤ ነገር ግን ሕዝቡን የሚመራበትን መንገድም ይወክላል። የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር መፈታት ጀመረ። ይህ መፈታት የሰባቱን ነጎድጓዶች መፈታት እና በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥ እንደተወከለው መልእክቱን መፈታት ያካትታል። ይህ መፈታት በ1989 የጀመረና በእሑድ ሕግ የሚፈጸም በቁጥር አርባ የተደበቀው ታሪክ ውስጥ ይፈጸማል። በዚያ ታሪክ ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ ይታተማል፥ እነርሱም የሚታተሙት በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ነው። የመንፈስ ቅዱስ የመጨረሻው መፍሰስ በራእይ ምዕራፍ ስምንት ውስጥ ተለይቶ ይገለጣል፤ በዚያም እንደ ሰባተኛው፣ ስለዚህም እንደ መጨረሻው ማኅተም ተወክሎአል። ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ በራእይ ምዕራፍ አምስት በሰባት ማኅተሞች የታተመውን መጽሐፍ ለመክፈት ድል ነሣ።

The sixth seal raised the question at the end of chapter six, asking who would be able to stand during the period when there is no longer mediation for sin.

ስድስተኛው ማኅተም በስድስተኛው ምዕራፍ መጨረሻ ላይ ጥያቄን አስነሣ፤ ይህም ለኃጢአት ምልጃ ከእንግዲህ በኋላ በማይኖርበት ዘመን ማን መቆም እንደሚችል የሚጠይቅ ነበር።

> For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:17.

> ለታላቁ የቁጣው ቀን ደርሶአል፤ ማንስ መቆም ይችላል? ራእይ 6፥17።

The next chapter, or you can say the next verse, introduces the sealing of the one-hundred and forty-four thousand and the great multitude who are gathered into God’s kingdom during the Sunday law crisis. The one-hundred and forty-four thousand are the answer of the sixth seal’s question. After they are represented in chapter seven, then, chapter eight identifies the seventh and final seal being removed.

ቀጣዩ ምዕራፍ፣ ወይም ቀጣዩ ቁጥር ማለት ትችላላችሁ፣ በእሑድ ሕግ ቀውስ ወቅት ወደ እግዚአብሔር መንግሥት የሚሰበሰቡትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህና ታላቁን ሕዝብ መታተም ያስተዋውቃል። አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ለስድስተኛው ማኅተም ጥያቄ መልስ ናቸው። በሰባተኛው ምዕራፍ ከተገለጹ በኋላ፣ ከዚያም ስምንተኛው ምዕራፍ ሰባተኛውና የመጨረሻው ማኅተም እንደተነሣ ይገልጻል።

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand.

> ሰባተኛውንም ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ በሰማይ እንደ ግማሽ ሰዓት ያህል ጸጥታ ሆነ። በእግዚአብሔርም ፊት የቆሙትን ሰባቱን መላእክት አየሁ፤ ለእነርሱም ሰባት መለከቶች ተሰጡአቸው። ሌላም መልአክ የወርቅ ዕጣን ማንደጃ ይዞ መጥቶ በመሠዊያው አጠገብ ቆመ፤ በዙፋኑም ፊት ባለው በወርቁ መሠዊያ ላይ ከቅዱሳን ሁሉ ጸሎት ጋር ያቀርበው ዘንድ ብዙ ዕጣን ተሰጠው። የዕጣኑም ጢስ፥ ከቅዱሳን ጸሎት ጋር ሆኖ፥ ከመልአኩ እጅ ወደ እግዚአብሔር ፊት ወጣ።

> And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> መልአኩም ጥናት ማቃጠያውን ወስዶ፥ ከመሠዊያው እሳት ሞላው፤ ወደ ምድርም ጣለው፤ ድምፆችና ነጎድጓዶችና መብረቆችና ርዕደ ምድርም ሆኑ። ራእይ 8፥1–5።

The “fire,” represented in Isaiah chapter six as a “coal,” which Sister White identifies as a symbol of purification, are taken from the altar and cast to the earth. The “fire” from heaven at Pentecost was represented as tongues of “fire.” “Fire” is what the Messenger of the Covenant uses to purify the sons of Levi.

በኢሳይያስ ምዕራፍ ስድስት ውስጥ እንደ “ፍም” የተወከለው “እሳት”፣ እህት ዋይት የማንጻት ምልክት መሆኑን የምታመለክተው፣ ከመሠዊያው ተወስዶ ወደ ምድር ይጣላል። በጰንጤቆስጤ ቀን ከሰማይ የወረደው “እሳት” እንደ “እሳት ልሳኖች” ተወክሎ ነበር። “እሳት” የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ የሌዊን ልጆች ለማንጻት የሚጠቀመው ነው።

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘መንፊያው በእጁ ነው፥ አውድማውንም ፈጽሞ ያጠራል፥ ስንዴውንም ወደ ጎተራ ይሰበስባል።’ ማቴዎስ 3፡12። ይህ ከማጥራት ዘመናት አንዱ ነበር። በእውነት ቃላት ገለባው ከስንዴው እየተለየ ነበር። ተግሣጽን ለመቀበል እጅግ ከንቱና ራሳቸውን የሚያጸድቁ ስለነበሩ፥ የትሕትናንም ሕይወት ለመቀበል ዓለምን እጅግ የሚወዱ ስለነበሩ፥ ብዙዎች ከኢየሱስ ተመለሱ። ዛሬም ብዙዎች ይህንኑ ነገር እያደረጉ ናቸው። ነፍሳት ዛሬ በቅፍርናሆም ምኵራብ ያን ጊዜ እነዚያ ደቀ መዛሙርት እንደተፈተኑ እንዲሁ ይፈተናሉ። እውነት ወደ ልብ በሚደርስ ጊዜ፥ ሕይወታቸው ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር እንደማይስማማ ያያሉ። በራሳቸው ውስጥ ፍጹም ለውጥ እንዳስፈለገ ያያሉ፤ ነገር ግን ራስን የሚክድውን ሥራ ለመሸከም ፈቃደኞች አይደሉም። ስለዚህ ኃጢአታቸው በሚገለጥ ጊዜ ይቈጣሉ። ‘ይህ ቃል ከባድ ነው፤ ማንስ ሊሰማው ይችላል?’ በማለት ያጉረመርማሉና ደቀ መዛሙርቱ ኢየሱስን እንደተዉት እንዲሁ ተሰናክለው ይሄዳሉ።” የዘመናት ምኞት፣ 392።

Fire is what came down on Elijah’s offering, as it did with Gideon’s offering to the angel. The “fire” of purification is God’s Word, for to be made holy, is to be sanctified by His Word. The “fire” that is cast down to earth when the seventh seal is removed identifies the empowerment of the prophetic message that is unsealed in the latter days, during the sounding of the seventh trumpet, during the final and perfect fulfillment of the events represented by the seven thunders and confirmed by the three prophetic periods of Daniel twelve that were sealed up until the latter days.

እሳት በኤልያስ መሥዋዕት ላይ የወረደው ነበር፤ እንዲሁም በጌዴዎን ለመልአኩ ባቀረበው መሥዋዕት ላይ እንደ ሆነው። የመንጻት “እሳት” የእግዚአብሔር ቃል ነው፤ ምክንያቱም ቅዱስ መደረግ በቃሉ መቀደስ ማለት ነውና። ሰባተኛው ማህተም በሚፈታበት ጊዜ ወደ ምድር የሚጣለው “እሳት” በኋለኛው ዘመን የሚገለጥ የትንቢታዊው መልእክት ኃይል መጎናጸፍን ያመለክታል፤ ይህም በሰባተኛው መለከት ድምፅ ጊዜ፣ በሰባቱ ነጐድጓዶች የተወከሉት ክስተቶች የመጨረሻና ፍጹም ፍጻሜ ጊዜ፣ እንዲሁም እስከ ኋለኛው ዘመን ድረስ ታትሞ በነበረው በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥ ባሉት ሦስቱ ትንቢታዊ ዘመናት የተረጋገጠ ነው።

The Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of human probation—includes the unsealing of the seven thunders, the removal of the seventh seal, the unsealing of Daniel twelve, and the unsealing of the hidden history of verse forty of Daniel eleven, the very history where the angel asked the Man in linen what would be the end of these wonders.

ከሰው ልጅ የምህረት ጊዜ መዝጊያ በፊት ብቻ የሚፈታው የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ—የሰባቱ ነጎድጓዶች መፈታት፣ የሰባተኛው ማኅተም መወገድ፣ የዳንኤል አሥራ ሁለት መፈታት፣ እና በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ ውስጥ ያለው የተሰወረ ታሪክ መፈታትን ያካትታል፤ ይህም መልአኩ በቀጭን በፍታ ልብስ የተለበሰውን ሰው፣ “የእነዚህ ድንቆች ፍጻሜ ምን ይሆናል?” ብሎ የጠየቀበት በትክክል ያ ታሪክ ነው።

The Man in linen responded and said—When you get to the conclusion of the tarrying time in July of 2023, you have reached the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

በቀጭን በፍታ የተለበሰው ሰው መልሶ እንዲህ አለ—በ2023 ዓ.ም. የሐምሌ ወር የመዘግየቱ ዘመን ፍጻሜ ላይ በደረሳችሁ ጊዜ፣ ወደ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ታሪክ ደርሳችኋል።

He also said—at the end of the three and a half symbolic days of Revelation eleven, a prophetic message from the book of Daniel would be unsealed, as typified by the time of the end in 1798. The truth that would then be unsealed, at the end of three and a half symbolic days, would be located in the very nine verses from the book of Daniel that identifies and defines the sealing and unsealing of the book of Daniel.

እርሱ ደግሞ እንዲህ አለ—በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ ያሉት ሦስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀኖች መጨረሻ ላይ፣ በ1798 የተገለጸው የፍጻሜው ዘመን እንደ ምሳሌ እንደሚያመለክተው፣ ከዳንኤል መጽሐፍ የሆነ ትንቢታዊ መልእክት ከታተመበት ይፈታ ነበር። ከዚያም፣ በሦስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀኖች መጨረሻ የሚፈታው እውነት፣ የዳንኤል መጽሐፍ መታተምንና መፈታቱን የሚለይና የሚገልጽ በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ባሉት በእነዚያ ዘጠኝ ቁጥሮች ውስጥ ይገኝ ነበር።

We will continue these things in the next article.

እነዚህን ነገሮች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “When Christ came to this earth, the traditions that had been handed down from generation to generation, and the human interpretation of the Scriptures, hid from men the truth as it is in Jesus. The truth was buried beneath a mass of tradition. The spiritual import of the sacred volumes was lost; for in their unbelief men locked the door of the heavenly treasure. Darkness covered the earth, and gross darkness the people. Truth looked down from heaven to earth; but nowhere was revealed the divine impress. A gloom like the pall of death overspread the earth.

> “ክርስቶስ ወደዚህ ምድር በመጣ ጊዜ፣ ከትውልድ ወደ ትውልድ የተላለፉ ወጎችና የሰው የቅዱሳት መጻሕፍት ትርጓሜ፣ እውነትን እንደምትገኝ በኢየሱስ ውስጥ ከሰዎች ሰወሩ። እውነት ከብዙ ወግ ክምር በታች ተቀብራ ነበር። መንፈሳዊው የቅዱሳት መጻሕፍት ጥልቅ ትርጉም ጠፍቶ ነበር፤ ምክንያቱም በእምነት ማጣታቸው ሰዎች የሰማያዊውን መዝገብ በር ዘግተው ነበርና። ጨለማ ምድርን ሸፍኖ ነበር፥ እጅግም ያለ ጨለማ ሕዝቡን። እውነት ከሰማይ ወደ ምድር ተመልክታ ነበር፤ ነገር ግን የመለኮት ማኅተም የተገለጠበት ስፍራ በምንም አልነበረም። እንደ ሞት ሬሳ መሸፈኛ ያለ ጭጋግ ምድርን በሙሉ አድርጎ ነበር።”

> “But the Lion of the tribe of Judah prevailed. He opened the seal that closed the book of divine instruction. The world was permitted to gaze upon pure, unadulterated truth. Truth itself descended to roll back the darkness and counteract error. A Teacher was sent from heaven with the light that was to light every man that comes into the world. There were men and women who were eagerly seeking for knowledge, the sure word of prophecy, and when it came, it was as a light shining in a dark place.” Spalding Magan, 58.

> “ነገር ግን የይሁዳ ነገድ አንበሳ አሸነፈ። የመለኮታዊ ትምህርትን መጽሐፍ የዘጋውን ማኅተም ከፈተ። ዓለም ንጹሕና ያልተቀላቀለ እውነትን እንድትመለከት ተፈቀደላት። ጨለማን ለመገልበጥና ስሕተትን ለመቃወም እውነት ራሷ ወረደች። ወደ ዓለም ለሚመጣ ሰው ሁሉ ብርሃን የሚሆነውን ብርሃን ይዞ ከሰማይ አስተማሪ ተልኮ መጣ። እውቀትን፣ የትንቢትንም የማይናወጥ ቃል በጉጉት የሚፈልጉ ወንዶችና ሴቶች ነበሩ፤ እርሱም በመጣ ጊዜ በጨለማ ስፍራ የሚያበራ ብርሃን እንደሆነ ነበር።” Spalding Magan, 58.

> “The scribes and Pharisees professed to explain the Scriptures, but they explained them in accordance with their own ideas and traditions. Their customs and maxims became more and more exacting. In its spiritual sense, the sacred Word became to the people as a sealed book, closed to their comprehension.” Signs of the Times, May 17, 1905.

> “ጻሕፍት እና ፈሪሳውያን መጻሕፍት ቅዱሳትን ይተረጉማሉ ብለው ይናገሩ ነበር፤ ነገር ግን እነርሱ እንደ ራሳቸው ሐሳብና ወግ ይተረጉሙአቸው ነበር። ልማዳቸውና አባባላቸው እየጨመረ ይበልጥ ከባድ ሆኑ። በመንፈሳዊ ትርጉሙ የተቀደሰው ቃል ለሕዝቡ እንደ የታተመ መጽሐፍ፣ ለማስተዋልአቸው የተዘጋ ሆነባቸው።” Signs of the Times, ግንቦት 17, 1905.

Back to Articles