Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Two

መጽሐፈ ኢዮኤል እና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተክርስቲያን - ቁጥር ሀያ ሁለት

Number Twenty-Two

ሃያ ሁለት ቁጥር

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

We were half way through the four references of ancient Israel, as the generation of “vipers” in the previous article. In Matthew, both John and Jesus label the Pharisees and Sadducees as the generation of vipers. John represents the beginning of a testing process that is identified when he taught that Jesus, who would follow him—would thoroughly purge His floor. Jesus added to the testing process of John, by including the judgment process, as He referenced the queen of Sheba and Nineveh. Judgment takes place in the fourth generation, and one class in the judgment manifests as serpents, for their father is the devil. Jesus added the issue of the fourth generation seeking a sign, when the sign was in plain sight.

በቀደመው ጽሑፍ እንደ “እፉኝት” ትውልድ የተጠራውን የጥንታዊቷ እስራኤል አራቱን ማጣቀሻዎች እኩል ደርሰን ነበር። በማቴዎስ ውስጥ ዮሐንስም ሆነ ኢየሱስ ፈሪሳውያንንና ሰዱቃውያንን የእፉኝት ትውልድ ብለው ይጠራሉ። ዮሐንስ ከእርሱ በኋላ የሚመጣው ኢየሱስ አውድማውን ፈጽሞ እንደሚያጠራ በማስተማሩ ተለይቶ የሚታወቀውን የፈተና ሂደት መጀመሪያ ይወክላል። ኢየሱስም የሳባን ንግሥትና ነነዌን በመጥቀስ የፍርድን ሂደት በማካተት በዮሐንስ የጀመረውን የፈተና ሂደት ጨመረበት። ፍርድ በአራተኛው ትውልድ ውስጥ ይከናወናል፤ በፍርድ ውስጥም አንዱ ወገን አባታቸው ዲያብሎስ ስለሆነ እንደ እባቦች ይገለጣል። ኢየሱስም ምልክቱ በግልጽ ፊት ሳለ አራተኛው ትውልድ ምልክት መፈለጉን ጉዳይ ጨመረ።

In Matthew twenty-three the “woes” upon the Pharisees and Sadducees are set forth, and the process of testing and judgment is again associated with the final generation. Chapter twenty-two prepares the setting of the woes of chapter twenty-three.

በማቴዎስ ሃያ ሦስት ላይ በፈሪሳውያንና በሰዱቃውያን ላይ የሚወርዱት “ወዮታዎች” ተቀምጠው ይቀርባሉ፣ እናም የፈተናና የፍርድ ሂደት እንደገና ከመጨረሻው ትውልድ ጋር ይያያዛል። ምዕራፍ ሃያ ሁለት ለምዕራፍ ሃያ ሦስት ወዮታዎች መቅድም ያዘጋጃል።

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he?

> ፈሪሳውያንም ተሰብስበው ሳሉ፥ ኢየሱስ ጠየቃቸው እንዲህ ሲል፦ ስለ ክርስቶስ ምን ታስባላችሁ? የማን ልጅ ነው?

> They say unto him, The Son of David.

> እነርሱም፡— የዳዊት ልጅ ነው አሉት።

> He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> እርሱም እነርሱን እንዲህ አላቸው፤ እንግዲህ ዳዊት በመንፈስ እንዴት ጌታ ብሎ ይጠራዋል? እንዲህ ሲል፤ ጌታ ለጌታዬ፥ ጠላቶችህን ከእግርህ በታች መረገጫ እስከማደርግልህ ድረስ በቀኜ ተቀመጥ አለው። እንግዲህ ዳዊት ጌታ ብሎ ካለው፥ እንዴት ልጁ ይሆናል?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> ማንም ሰው አንዲት ቃል እንኳ ሊመልስለት አልቻለም፤ ከዚያም ቀን ጀምሮ ደግሞ ማንም ሰው ከእርሱ በተጨማሪ ጥያቄ ሊጠይቀው አልደፈረም። ማቴዎስ 22፥41–46።

When the door closed to any further interaction, Jesus then sets forth eight woes in the following chapter. In verse thirteen the woe is for shutting the doors to the kingdom of heaven. It is from Heaven’s doors that the latter rain is poured out. The eight woes are about those who profess to open the door which no man can open and close the door which no man can close. In vision, Sister White was shown those who did not follow Christ into the Most Holy Place sending their prayers to the empty holy place where Satan, pretending to be Christ, led them to believe everything was OK. They had re-opened the holy place, and closed the Most Holy Place.

በዚያ በኋላ ለማንኛውም ተጨማሪ ግንኙነት በሩ በተዘጋ ጊዜ፣ ኢየሱስ በሚቀጥለው ምዕራፍ ስምንት እልልታዎችን ያቀርባል። በቁጥር አሥራ ሦስት ያለው እልልታ የሰማይ መንግሥትን ደጆች ስለ መዝጋታቸው ነው። የኋለኛው ዝናብ የሚፈስሰው ከሰማይ ደጆች ነው። እነዚህ ስምንቱ እልልታዎች ማንም ሊከፍተው የማይችለውን በር እንደሚከፍቱ እና ማንም ሊዘጋው የማይችለውን በር እንደሚዘጉ ስለሚናገሩ ሰዎች ናቸው። በራእይ ሲስተር ዋይት ክርስቶስን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ያልተከተሉ ሰዎች፣ ሰይጣን ክርስቶስ መስሎ ሁሉም ነገር ደህና እንደሆነ እንዲያምኑ ወደ መራቸው ባዶ ቅድስት ስፍራ ጸሎታቸውን ሲልኩ ተገልጦላት ነበር። እነርሱ ቅድስት ስፍራውን እንደገና ከፍተው ነበር፣ ቅድስተ ቅዱሳኑንም ዘግተው ነበር።

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.

> “ብዙዎች አይሁድ ክርስቶስን በመጥላትና በመስቀል ላይ በመስቀል በያዙት አካሄድ ላይ በአስፈሪ ስሜት ይመለከታሉ፤ እናም የእርሱን አሳፋሪ መከራ ታሪክ ሲያነቡ እርሱን እንደሚወዱ ያስባሉ፥ እና እንደ ጴጥሮስ አልክዱትም ነበር፥ ወይም እንደ አይሁድ አልሰቀሉትም ነበር ብለው ይመስላቸዋል። ነገር ግን የሰዎችን ልብ ሁሉ የሚያነብ እግዚአብሔር፥ እነርሱ ለኢየሱስ እንዳላቸው የተናገሩትን ፍቅር ወደ ፈተና አምጥቶታል። ሰማይ ሁሉ የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት መቀበላቸውን በእጅግ ጥልቅ ፍላጎት ተመልክቶ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስን እንደሚወዱ የሚናገሩ ብዙዎች፥ የመስቀሉን ታሪክ ሲያነቡ እንባ የሚያፈሱ እነዚያ እንኳ፥ ስለ መምጣቱ የተነገረውን የምሥራች ተሳለቁበት። መልእክቱን በደስታ ከመቀበል ይልቅ ማታለያ ነው ብለው አወጁት። መገለጡን የሚወዱትን ጠሉአቸው ከቤተ ክርስቲያናትም አስወጡአቸው። የመጀመሪያውን መልእክት የጣሉ በሁለተኛው ሊጠቀሙ አልቻሉም፤ እንዲሁም ከኢየሱስ ጋር በእምነት ወደ ሰማያዊው መቅደስ እጅግ ቅዱስ ስፍራ እንዲገቡ ሊያዘጋጃቸው የነበረው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ደግሞ አልጠቀማቸውም። እነዚያንም ሁለት ቀደም ያሉትን መልእክቶች በመጣላቸው፥ ማስተዋላቸውን እስከዚያ ድረስ አጨልሞታልና ወደ እጅግ ቅዱስ ስፍራ መንገዱን የሚያሳየውን በሦስተኛው የመልአክ መልእክት ውስጥ ምንም ብርሃን ሊያዩ አይችሉም። እኔ አየሁ፥ አይሁድ ኢየሱስን እንደ ሰቀሉት ሁሉ፥ እንዲሁ ስም ብቻ ያላቸው ቤተ ክርስቲያናት እነዚህን መልእክቶች ሰቅለዋል፤ ስለዚህም ወደ እጅግ ቅዱስ ስፍራ የሚወስደውን መንገድ ምንም እውቀት የላቸውም፥ በዚያም ያለው የኢየሱስ ምልጃ ሊጠቅማቸው አይችልም። እንደ አይሁድ፥ የማይጠቅሙ መሥዋዕቶቻቸውን እንዳቀረቡ፥ እነርሱም ኢየሱስ ተውቶት ወጥቶ ወደሄደው ክፍል የማይጠቅሙ ጸሎቶቻቸውን ያቀርባሉ፤ ሰይጣንም በዚህ ማታለያ ደስ ብሎት ሃይማኖታዊ ባሕርይ ይወስዳል፥ የእነዚህን ራሳቸውን ክርስቲያኖች ብለው የሚጠሩ ሰዎች አእምሮ ወደ ራሱ ይመራል፤ በኃይሉ፥ በምልክቶቹና በሐሰተኛ ድንቆቹ እየሠራ፥ በወጥመዱ ውስጥ እንዲጸኑ ያደርጋቸዋል።” Early Writings, 258–261.

Verse fourteen is a woe for devouring widows houses and long prayers. Verse fifteen’s woe is for making their converts twice as mush the children of hell as they were. Verses sixteen through twenty-two the wicked are swearing by the temple.

ቁጥር አሥራ አራት በመበለቶች ቤቶችን ስለሚበሉና ረጅም ጸሎት ስለሚያደርጉ የተናገረ ወዮ ነው። የቁጥር አሥራ አምስት ወዮ ደግሞ እነርሱ ከነበሩት ሁለት እጥፍ የገሃነም ልጆች እንዲሆኑ ተከታዮቻቸውን ስለሚያደርጉ ነው። በቁጥሮች አሥራ ስድስት እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ክፉዎቹ በቤተ መቅደሱ ይምላሉ።

> “These are not the words of Sister White, but the words of the Lord, and His messenger has given them to me to give to you. God calls upon you to no longer work at cross purposes with Him. Much instruction was given in regard to men claiming to be Christian when they are revealing the attributes of Satan, counteracting in spirit, word, and action the advancement of truth, and are surely following the path where Satan is leading them. In their hardness of heart they have grasped authority which in no way belongs to them, and which they should not exercise. Saith the great Teacher, ‘I will overturn, overturn, overturn.’ Men say in Battle Creek, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord are we’ but they are using common fire. Their hearts are not softened and subdued by the grace of God.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “እነዚህ የሲስተር ዋይት ቃላት አይደሉም፤ የጌታ ቃላት ናቸው፥ መልእክተኛውም ለእኔ ሰጥታኛለች እኔም ለእናንተ እሰጣችሁ ዘንድ። እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር በተቃራኒ ዓላማ እንዳትሠሩ ከእንግዲህ ወዲህ ይጠራችኋል። ክርስቲያን ነን በሚሉ ሰዎች ስለሚሰጥ ብዙ ትምህርት ተሰጥቶ ነበር፤ እነርሱ ግን የሰይጣንን ባሕርያት እየገለጡ፣ በመንፈስና በቃል በሥራም የእውነትን መራመድ እየተቃወሙ፣ ሰይጣንም ወደሚመራቸው መንገድ በእርግጥ እየተከተሉ ናቸው። በልባቸው ድንዛዜ ውስጥ በምንም መልኩ የማይገባቸውን ሥልጣን ይዘዋል፤ ሊያደርጉትም የማይገባቸውን ሥልጣን እየተጠቀሙበት ናቸው። ታላቁ መምህር፣ ‘እኔ እገለብጣለሁ፥ እገለብጣለሁ፥ እገለብጣለሁ’ ይላል። ሰዎች በባትል ክሪክ፣ ‘የጌታ ቤተ መቅደስ፣ የጌታ ቤተ መቅደስ እኛ ነን’ ይላሉ፤ ነገር ግን የተራ እሳት እየተጠቀሙ ነው። ልባቸው በእግዚአብሔር ጸጋ የለሰለሰና የተዋረደ አይደለም።” Manuscript Releases, volume 13, 222.

In verse twenty-three and twenty-four the woe is for neglecting justice, mercy and faithfulness. Verses twenty-five and twenty-six is about the pretention of cleaning the outside of the cup, but not the inside.

በሃያ ሦስተኛና በሃያ አራተኛ ቁጥሮች ውስጥ ወዮታው ፍትሕን፣ ምሕረትንና ታማኝነትን በመተው ላይ ነው። በሃያ አምስተኛና በሃያ ስድስተኛ ቁጥሮች ደግሞ የጽዋውን ውጭ ብቻ የማጽዳት፣ ውስጡን ግን ያለማጽዳት ማስመሰል ይነገራል።

> “‘We have this treasure,’ the apostle continued, ‘in earthen vessels, that the excellency of the power may be of God, and not of us.’ God could have proclaimed His truth through sinless angels, but this is not His plan. He chooses human beings, men compassed with infirmity, as instruments in the working out of His designs. The priceless treasure is placed in earthen vessels. Through men His blessings are to be conveyed to the world. Through them His glory is to shine forth into the darkness of sin.” Acts of the Apostles, 330.

> “‘ይህን መዝገብ ግን፥’ ሐዋርያው ቀጠለ፥ ‘የኃይሉ ብልጫ ከእግዚአብሔር እንጂ ከእኛ እንዳይሆን፥ በሸክላ ዕቃዎች ውስጥ አለን።’ እግዚአብሔር እውነቱን በኃጢአት ያልወደቁ መላእክት ሊያውጅ ይችል ነበር፥ ነገር ግን ይህ ዕቅዱ አይደለም። የራሱን አሳብ ለማስፈጸም እንደ መሣሪያ የሚመርጣቸው ሰዎችን፥ በድካም የተከበቡ ሰዎችን ነው። ዋጋ የሌለው መዝገብ በሸክላ ዕቃዎች ውስጥ ተቀምጦአል። በሰዎች አማካይነት በረከቶቹ ወደ ዓለም ሊተላለፉ ነው። በእነርሱም አማካይነት ክብሩ ወደ ኃጢአት ጨለማ ሊበራ ነው።” የሐዋርያት ሥራ, 330.

Then verses twenty-seven and twenty-eight identifies the wicked as whitewashed tombs, connecting with Shebna of Isaiah chapter twenty-two where Shebna was exalting in the wonderful tomb he was making, but would never be in, for God was to cast him out of His mouth into a far field. The far field is represented by the tomb of the lying prophet of Bethel that led the disobedient prophet to be buried in the same tomb. Then the eighth woe says:

ከዚያም ቁጥር ሃያ ሰባትና ሃያ ስምንት ክፉዎችን በኖራ የተለበጡ መቃብሮች እንደሆኑ ይለያሉ፤ ይህም ከኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሁለት ያለው ሸብና ጋር ይገናኛል፥ ሸብና በራሱ ለራሱ እየሠራ ባለው ድንቅ መቃብር ውስጥ ከፍ ከፍ እያለ ነበር፤ ነገር ግን ከቶ በውስጡ አይገባም ነበር፥ ምክንያቱም እግዚአብሔር ከአፉ ወደ ሩቅ ሜዳ ሊጥለው ነበርና። ይህ ሩቅ ሜዳ የማይታመን ነቢይ በቤቴል ያለው መቃብር ይወክለዋል፤ እርሱም ያልታዘዘውን ነቢይ በዚያው መቃብር እንዲቀበር መራው። ከዚያም ስምንተኛው ወዮ እንዲህ ይላል፦

> Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! because ye build the tombs of the prophets, and garnish the sepulchres of the righteous, And say, If we had been in the days of our fathers, we would not have been partakers with them in the blood of the prophets. Wherefore ye be witnesses unto yourselves, that ye are the children of them which killed the prophets. Fill ye up then the measure of your fathers.

> ወዮላችሁ፥ ጻፎችና ፈሪሳውያን፥ ግብዞች! የነቢያትን መቃብር ስለምትሠሩ፥ የጻድቃንንም መቃብር ስለምታስውቡ፥ እንዲህም ስለምትሉ፦ በአባቶቻችን ዘመን በኖርን ኖሮ፥ በነቢያት ደም ከእነርሱ ጋር ተካፋዮች ባልሆንን ነበር። እንግዲህ ነቢያትን የገደሉት ልጆች እናንተ እንደሆናችሁ ለራሳችሁ ምስክሮች ናችሁ። እንግዲህ የአባቶቻችሁን መስፈርት ሙሉ።

> Ye serpents, ye generation of vipers, how can ye escape the damnation of hell?

> እናንተ እባቦች፣ የእፉኝት ልጆች ሆይ፣ ከገሃነም ፍርድ እንዴት ልታመልጡ ትችላላችሁ?

> Wherefore, behold, I send unto you prophets, and wise men, and scribes: and some of them ye shall kill and crucify; and some of them shall ye scourge in your synagogues, and persecute them from city to city: That upon you may come all the righteous blood shed upon the earth, from the blood of righteous Abel unto the blood of Zacharias son of Barachias, whom ye slew between the temple and the altar.

> ስለዚህ፥ እነሆ፥ ነቢያትንና ጥበበኞችን ጻፎችንም ወደ እናንተ እልካለሁ፤ ከእነርሱም አንዳንዶቹን ትገድላላችሁ ትሰቅሉማቸውማላችሁ፥ ከእነርሱም አንዳንዶቹን በምኵራባቶቻችሁ ውስጥ ትገርፋላችሁ፥ ከከተማም ወደ ከተማ ታሳድዷቸዋላችሁ፤ ይህም በምድር ላይ የፈሰሰው የጻድቃን ደም ሁሉ፥ ከጻድቁ አቤል ደም ጀምሮ በመቅደስና በመሠዊያ መካከል እናንተ እስከ ገደላችሁት ድረስ ያለው የበራክያስ ልጅ የዘካርያስ ደም፥ ሁሉ በእናንተ ላይ እንዲመጣ ነው።

> Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation. Matthew 23:29–36.

> እውነት እላችኋለሁ፥ ይህ ሁሉ በዚህ ትውልድ ላይ ይመጣል። ማቴዎስ 23:29–36።

The serpents, who are the generation of vipers, are being judged in the passage. In the passage the judgment is not based upon the witnesses of the queen of Sheba and Ninevah, but by the blood of Abel to Zacharias. The fourth generation, who are vipers are judged by two witnesses from the external history of ancient Israel and two witnesses from the internal history of ancient Israel. Luke chapter three is the final of the four references to the vipers of the fourth and final generation and it is simply a parallel to Matthew chapter three. Four references that identify that during the final judgment of the house of God, during the fourth generation, one class will manifest their characters, as a sons and daughters of Satan, and the other class, as the sons and daughters of God. The testing process that begins the separation begins when the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant lifts up his voice in the wilderness.

እባቦቹ፣ የእፉኝት ትውልድ የሆኑት፣ በዚያ ክፍል ውስጥ እየተፈረደባቸው ነው። በዚያ ክፍል ውስጥ ፍርዱ በሳባ ንግሥትና በነነዌ ምስክሮች ላይ የተመሠረተ ሳይሆን፣ ከአቤል ደም እስከ ዘካርያስ ድረስ ባለው ደም ላይ ነው። እፉኝቶች የሆኑት አራተኛው ትውልድ በጥንታዊት እስራኤል ውጫዊ ታሪክ ውስጥ ካሉ ሁለት ምስክሮችና በጥንታዊት እስራኤል ውስጣዊ ታሪክ ውስጥ ካሉ ሁለት ምስክሮች ይፈረድበታል። የሉቃስ ምዕራፍ ሦስት ለአራተኛውና ለመጨረሻው ትውልድ እፉኝቶች ከተጠቀሱት አራት ማጣቀሻዎች የመጨረሻው ሲሆን፣ በቀላሉ ከማቴዎስ ምዕራፍ ሦስት ጋር ትይዩ ነው። በአራተኛው ትውልድ፣ በመጨረሻው ፍርድ ጊዜ በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ፣ አንዱ ወገን ባሕርያቸውን እንደ ሰይጣን ወንዶችና ሴቶች ልጆች፣ ሌላውም ወገን እንደ እግዚአብሔር ወንዶችና ሴቶች ልጆች እንደሚገልጡ የሚለዩ አራት ማጣቀሻዎች አሉ። መለየቱን የሚጀምረው የፈተና ሂደት፣ ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገዱን የሚያዘጋጀው መልእክተኛ በምድረ በዳ ድምፁን በሚያሰማበት ጊዜ ይጀምራል።

In the sacred weave of Scripture, names are not mere labels but whispered prophecies—second songs sung beneath history’s surface, revealing the heart of redemption. When the meanings of the descendants from Adam to Noah are organized into a statement, it produces a message that corresponds to the history represented by the genealogy. Adam means “man,” and Seth means “appointed.” Enosh means “mortal” (subject to death), and Kenan means “sorrow.” Through “the praise/blessing of God” (Mahalalel), Heaven would “come down” (Jared). Heaven came down as the “dedicated or anointed one” (Enoch), who proclaimed the judgment message through his son Methuselah (“when he dies, it shall be sent”). His death would be the climax of a “powerful” outpouring of the Holy Spirit, represented by Lamech (breath) joining Methuselah as the Midnight Cry joined the second angel. Methuselah was the second angel and Lamech the Midnight Cry that climaxed at the flood of Noah.

በቅዱሳን መጻሕፍት ቅዱስ ሽመና ውስጥ ስሞች ተራ መለያዎች አይደሉም፤ ነገር ግን በታሪክ ወለል በታች የሚዘምሩ ሁለተኛ መዝሙሮች እንደሆኑ ሹክሹክታ የሚናገሩ ትንቢቶች ናቸው፥ የቤዛነትንም ልብ የሚገልጡ። ከአዳም እስከ ኖኅ ያሉት ዘሮች ስሞች ትርጓሜ በአንድ ንግግር ሲደራጅ፣ በዚያ የዘር ሐረግ የተወከለውን ታሪክ የሚመለከት መልእክት ያመነጫል። አዳም ማለት “ሰው” ሲሆን፣ ሴት ማለት “የተሾመ” ማለት ነው። ኤኖስ ማለት “ሟች” (ለሞት ተጋላጭ) ሲሆን፣ ቄናን ማለት “ሐዘን” ማለት ነው። በ“የእግዚአብሔር ምስጋና/በረከት” (መሃላልኤል) አማካኝነት ሰማይ “ወደ ታች ይወርድ ነበር” (ያሬድ)። ሰማይም “የተለየ ወይም የተቀባው” እንደሆነ (ሄኖክ) ወደ ታች መጣ፤ እርሱም በልጁ መቱሳላ (“ሲሞት ይላካል”) አማካኝነት የፍርድን መልእክት አወጀ። ሞቱም ከሁለተኛው መልአክ ጋር እንደተቀላቀለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከመቱሳላ ጋር በተባበረው በላሜህ (እስትንፋስ) የተወከለው የመንፈስ ቅዱስ “ኃያል” መፍሰስ ጫፍ ይሆን ነበር። መቱሳላ ሁለተኛው መልአክ ሲሆን፣ ላሜህ ደግሞ በኖኅ የውኃ ጥፋት ላይ ጫፍ የደረሰው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነበር።

Distilled further, the names declare: “Man was appointed mortal, subject to sorrow and death, in consequence of the first Adam; but through the blessing of God, Christ dedicated Himself to come down, proclaiming judgment through His death on the cross, which followed by the powerful outpouring of the Holy Spirit.”

ይህን የበለጠ በማጠቃለል እነዚህ ስሞች እንዲህ ያውጃሉ፦ “ሰው በመጀመሪያው አዳም ምክንያት ሟች፣ ለኀዘንና ለሞት ተገዥ ሆኖ ተሾመ፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር በረከት ክርስቶስ ራሱን ዝቅ ብሎ ለመምጣት ሰጠ፣ በመስቀል ላይ በሞቱ ፍርድን እያወጀ፣ ከዚያም በቅዱስ መንፈስ ኃይለኛ መፍሰስ ተከተለ።”

These ten names encapsulate the gospel message while tracing earth’s history from creation to the latter rain, culminating in the Second Coming. This symbolism, hidden in the names finds its counterpart in Revelation. Genesis presents the alpha genealogy, and Revelation 7’s 144,000 presents the omega fulfillment in the sealed remnant.

እነዚህ አሥሩ ስሞች የወንጌልን መልእክት በአጭር ሁኔታ ሲያካትቱ፣ የምድርንም ታሪክ ከፍጥረት ጀምሮ እስከ ዘገየው ዝናብ ድረስ ይከታተላሉ፤ ይህም በሁለተኛው ምጽአት ፍጻሜ ያገኛል። በስሞቹ ውስጥ የተሰወረው ይህ ምልክታዊ ትርጉም ተመሳሳዩን ግብረ መልስ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያገኛል። ዘፍጥረት የአልፋን ትውልድ ሐረግ ያቀርባል፣ ራእይ 7 ያሉት 144,000 ግን በታተመው ቀሪ ሕዝብ ውስጥ የኦሜጋን ፍጻሜ ፍጻሜ ያቀርባሉ።

Judah means “praise,” Reuben means “behold, a son,” Gad means “good fortune/troop,” Asher means “happy/blessed,” and Naphtali means “wrestling.” Manasseh means “causing to forget,” Simeon means “hearing,” Levi means “joined/attached,” Issachar means “reward,” Zebulun means “honor/dwelling,” Joseph means “increase,” and Benjamin means “son of the right hand.”

ይሁዳ ማለት “ምስጋና” ማለት ነው፤ ሮቤል ማለት “እነሆ፥ ወንድ ልጅ” ማለት ነው፤ ጋድ ማለት “መልካም ዕድል/ሠራዊት” ማለት ነው፤ አሴር ማለት “ደስተኛ/ቡሩክ” ማለት ነው፤ ነፍታሌምም ማለት “ትግል” ማለት ነው። ምናሴ ማለት “እንዲረሳ ማድረግ” ማለት ነው፤ ስምዖን ማለት “መስማት” ማለት ነው፤ ሌዊ ማለት “መተሳሰር/መጣበቅ” ማለት ነው፤ ይሳኮር ማለት “ዋጋ” ማለት ነው፤ ዛብሎን ማለት “ክብር/መኖሪያ” ማለት ነው፤ ዮሴፍ ማለት “መጨመር” ማለት ነው፤ ብንያምም ማለት “የቀኝ እጅ ልጅ” ማለት ነው።

Those who follow the Lion of the tribe of Judah are the sons of God, blessed with good fortune as they pass through a testing process of wrestling with God as Jacob did. Through this struggle, their sins are forgotten in the sanctification process produced by hearing God’s Word, which in turns attaches them to Christ in a covenant relationship. Their reward is to dwell honorably with Christ on His throne, seated in heavenly places as God uses them to increase His kingdom—calling the great multitude out of Babylon as sons of His right hand.

የይሁዳ ነገድ አንበሳን የሚከተሉ ሰዎች የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው፤ እነርሱም ያዕቆብ ከእግዚአብሔር ጋር እንደተጋደለ እንዲሁ በፈተና ሂደት ውስጥ ሲያልፉ በመልካም ዕድል የተባረኩ ናቸው። በዚህ ተጋድሎ ውስጥ፣ ኃጢአታቸው በእግዚአብሔር ቃል መስማት የሚመነጨው በቅድስና ሂደት ውስጥ ይረሳል፤ ይህም በተራው በኪዳናዊ ግንኙነት ከክርስቶስ ጋር ያስተሳስራቸዋል። ዋጋቸውም ከክርስቶስ ጋር በዙፋኑ ላይ በክብር መኖር፣ በሰማያዊ ስፍራዎች መቀመጥ ነው፤ እግዚአብሔርም መንግሥቱን ለማሳደግ ሲጠቀምባቸው፣ ታላቁን ሕዝብ ከባቢሎን እንደ ቀኝ እጁ ልጆች ይጠራል።

The six sons of Leah were Rueben, Judah, Simeon, Levi, Issachar and Zebulun. Her maid Zilpah, whose names means “a fragrant dropping,” had two sons—Gad and Asher. The two sons of Rachel were Joseph and Benjamin. Rachel’s maid Bilhah means “shy or timid” and her sons were Dan and Naphtali. Prophetically the genealogy here provides several lines to consider. Unlike the alpha and ten generations in Genesis chapter five, the omega has twelve descendants, with its own specific prophetic variables. In the one hundred and forty-four thousand, Dan is not mentioned and Manasseh replaced his brother Ephraim.

የልያ ስድስቱ ወንዶች ልጆች ሮቤል፣ ይሁዳ፣ ስምዖን፣ ሌዊ፣ ይሳኮር እና ዛብሎን ነበሩ። የእርስዋ ባሪያ ዘልፋ፥ ስሙ ትርጉሙ “መዓዛ ያለው ጠብታ” ማለት ሲሆን፥ ሁለት ወንዶች ልጆች ነበሯት—ጋድና አሴር። የራሔል ሁለቱ ወንዶች ልጆች ዮሴፍና ብንያም ነበሩ። የራሔል ባሪያ ቢልሃ ማለት “ዓይናፋር ወይም ፈሪ” ማለት ሲሆን ወንዶች ልጆቿም ዳንና ንፍታሌም ነበሩ። በትንቢታዊ መልኩ ይህ የትውልድ ሐረግ ለመታሰብ በርካታ መስመሮችን ያቀርባል። በዘፍጥረት ምዕራፍ አምስት ካሉት አልፋና አሥሩ ትውልዶች በተለየ ሁኔታ፥ ኦሜጋው አሥራ ሁለት ዘሮች አሉት፥ ለራሱም የተለዩ ትንቢታዊ ተለዋዋጮች አሉት። በመቶ አርባ አራት ሺህ ውስጥ ዳን አልተጠቀሰም፤ ምናሴም በወንድሙ በኤፍሬም ምትክ ተተካ።

Genesis’ alpha genealogy aligns with Revelation’s omega genealogy, for Genesis identifies Christ’s divine work in salvation, and Revelation identifies those who in the omega fulfillment of that alpha prophecy, perfectly fulfill the very promise and prophecy set forth in the alpha prophecy.

የዘፍጥረት የአልፋ ትውልድ ሐረግ ከራእይ የኦሜጋ ትውልድ ሐረግ ጋር ይስማማል፤ ምክንያቱም ዘፍጥረት በመዳን ውስጥ ያለውን የክርስቶስ መለኮታዊ ሥራ ይለያል፥ ራእይም ደግሞ በዚያ የአልፋ ትንቢት የኦሜጋ ፍጻሜ ውስጥ በዚያው የአልፋ ትንቢት የተቀመጠውን ተስፋና ትንቢት ፍጹም የሚፈጽሙትን ይለያል።

The application of these two lines is often done by the theologians, but never with the perspective of line upon line methodology. The two genealogies in Genesis and Revelation provide two witnesses that God speaks at a secondary level. One language is the written testimony as it is recorded, and a secondary line within that testimony is set forth at a symbolic level. The theologians typically go no further than the surface observations about the message conveyed through the meanings of names in Genesis and Revelation. They treat what they see as a novelty that speaks more about their own human wisdom, as evidenced to by their sanctimonious ability to see the metaphor within the meanings of the names. They never see the message set forth in the twelve sons of Ishmael. They don’t see correctly the genealogies of Jesus in Matthew and Luke. They don’t see the genealogies of the last seven kings of Judah, and the last seven kings of Israel, the first seven kings of Judah or the first seven kings of Israel.

የእነዚህ ሁለት መስመሮች ተግባራዊ አተገባበር ብዙ ጊዜ በነገረ መለኮት ሊቃውንት ዘንድ ይደረጋል፤ ነገር ግን ከ«መስመር በላይ መስመር» ሥርዓተ-ዘዴ አመለካከት ጋር ፈጽሞ አይደለም። በዘፍጥረትና በራእይ የሚገኙት ሁለቱ የትውልድ ሐረጎች እግዚአብሔር በሁለተኛ ደረጃ እንዲናገር የሚያስረዱ ሁለት ምስክሮችን ያቀርባሉ። አንዱ ቋንቋ እንደተመዘገበው የተጻፈው ምስክርነት ነው፤ በዚያም ምስክርነት ውስጥ ያለ ሁለተኛ መስመር በምሳሌያዊ ደረጃ ተቀምጦ ይቀርባል። እነዚህ ሊቃውንት በአብዛኛው በዘፍጥረትና በራእይ ውስጥ በስሞች ትርጉም አማካይነት ስለሚተላለፈው መልእክት ከሚደረጉ የገጽታ ላይ ምልከታዎች በላይ አይሄዱም። የሚያዩትንም እንደ አዲስ ነገር ይቆጥሩታል፤ ይህም በስሞቹ ትርጉሞች ውስጥ ያለውን ዘይቤ ለማየት በሚያሳዩት የተመካ ቅድስና የተሞላ ብቃት እንደሚታወቀው፣ ከሁሉ በላይ ስለ ራሳቸው ሰዋዊ ጥበብ የሚናገር ነው። በእስማኤል አሥራ ሁለት ወንዶች ልጆች ውስጥ የቀረበውን መልእክት ፈጽሞ አያዩም። በማቴዎስና በሉቃስ የቀረቡትን የኢየሱስ የትውልድ ሐረጎች በትክክል አያዩም። እንዲሁም የይሁዳ የመጨረሻ ሰባት ነገሥታትን፣ የእስራኤል የመጨረሻ ሰባት ነገሥታትን፣ የይሁዳ የመጀመሪያ ሰባት ነገሥታትን ወይም የእስራኤል የመጀመሪያ ሰባት ነገሥታትንም አያዩም።

When I am saying they don’t see, I mean if you ask Google if there are teachings about these genealogies, the answer is “yes,” to Genesis’s Adam to Noah, and “yes” to the one hundred and forty-four thousand. But do they apply the ten descendants of Abram in Genesis eleven in this fashion? No. Do they apply the genealogy of Cain and the genealogy of Seth? Yes, but so far from the actual meaning, that it is as if they are on another subject. They no doubt address the genealogies of Christ in Matthew and Luke, but once again, they miss the mark by a mile. Why does that matter, you ask? Because I intend to give an overview of these prophetic lines of genealogies, and I want to be clear from the outset that I am trying to identify the significance of the fourth generation as a symbol of biblical prophecy. The overview of these genealogies will help in that regard, but it would be negligence on anyone’s part, if they thought the simple summary of these things which shall follow, is all there is to understand about these lines of genealogies.

እነርሱ አያዩም ስል፣ ማለቴ ይህ ነው፤ ስለ እነዚህ የትውልድ ሐረጎች ትምህርቶች አሉን ብለው ጉግልን ብትጠይቁ፣ ለዘፍጥረት ከአዳም እስከ ኖኅ ያለው መልሱ “አዎን” ነው፣ ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህም “አዎን” ነው። ነገር ግን በዘፍጥረት ምዕራፍ አሥራ አንድ ያሉትን የአብራም አሥር ወለዶች በዚህ መንገድ ይተግብራሉን? አይደለም። የቃየንን የትውልድ ሐረግ እና የሴትን የትውልድ ሐረግ ይተግብራሉን? አዎን፣ ነገር ግን ከእውነተኛው ትርጉም እጅግ የራቁ ናቸው፥ እንደ ሌላ ርእስ ላይ ያሉ ይመስላሉ። ያለ ጥርጥር በማቴዎስና በሉቃስ ያሉትን የክርስቶስ የትውልድ ሐረጎች ያነሳሉ፣ ነገር ግን እንደገና እጅግ ርቀው ዒላማውን ያጣሉ። ይህ ለምን አስፈለገ? ትላላችሁ። ምክንያቱም ስለ እነዚህ ትንቢታዊ የትውልድ ሐረግ መስመሮች አጠቃላይ እይታ ልሰጥ አስባለሁና፣ ከመጀመሪያውም ጀምሮ የምሞክረው አራተኛውን ትውልድ እንደ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ትንቢት ምልክት ያለውን ጠቀሜታ መለየት መሆኑን ግልጽ ማድረግ እፈልጋለሁ። የእነዚህ የትውልድ ሐረጎች አጠቃላይ እይታ በዚህ ረገድ ይረዳል፤ ነገር ግን ከዚህ በኋላ የሚቀርበው የእነዚህ ነገሮች ቀላል ማጠቃለያ ስለ እነዚህ የትውልድ ሐረግ መስመሮች ሊገባ የሚገባው ሁሉ ነው ብሎ ማሰብ ከማንም ወገን ቸልተኝነት ይሆናል።

After the genealogy of Adam to Noah, we find two lines of genealogies in chapters four and five of Genesis. Those two lines are represented by the descendants of Cain and the descendants of Seth. Unlike the genealogy of Adam to Noah which represented ten descendants, the line of Seth and Cain both identify eight descendants. For this reason, they are to be treated as two periods of four. Seth and Cain are covenant symbols, and Cain represents those who in Isaiah twenty-eight and twenty-nine, make a covenant of death, that is to be disannulled at the overflowing scourge. They are those who build their houses upon sand. Those who build upon the Rock, make a covenant of life as represented in first Peter, chapter two as those who have tasted that the Lord is good, and are the “chosen generation.” The “many” build upon the sand, but “few” are chosen.

ከአዳም እስከ ኖኅ ያለው ትውልድ በኋላ፣ በዘፍጥረት መጽሐፍ አራተኛና አምስተኛ ምዕራፎች ውስጥ ሁለት የትውልድ መስመሮችን እናገኛለን። እነዚህ ሁለቱ መስመሮች በቃየን ዘሮችና በሴት ዘሮች የተወከሉ ናቸው። አሥር ዘሮችን ከወከለው ከአዳም እስከ ኖኅ ያለው የትውልድ መስመር በተለየ፣ የሴትና የቃየን መስመሮች ሁለቱም ስምንት ዘሮችን ይጠቁማሉ። በዚህ ምክንያት፣ እነርሱ እንደ ሁለት የአራት ዘመናት ሊቆጠሩ ይገባል። ሴትና ቃየን የቃል ኪዳን ምልክቶች ናቸው፤ ቃየንም በኢሳይያስ ሃያ ስምንትና ሃያ ዘጠኝ የተገለጹትን፣ በሚፈስስ መቅሠፍት ጊዜ ሊሻር የሚገባውን የሞት ቃል ኪዳን የሚገቡትን ይወክላል። እነርሱ ቤታቸውን በአሸዋ ላይ የሚገነቡ ናቸው። በዓለት ላይ የሚገነቡ ግን፣ በ1ኛ ጴጥሮስ ምዕራፍ 2 እንደተወከሉት፣ ጌታ መልካም እንደሆነ የቀመሱና “የተመረጠ ትውልድ” የሆኑ እንደ ሕይወት ቃል ኪዳን የሚገቡ ናቸው። “ብዙዎች” በአሸዋ ላይ ይገነባሉ፣ “ጥቂቶች” ግን የተመረጡ ናቸው።

Cain’s genealogy is a rebellious chord in the symphony of names, for the names represent human glory that is vain, leading to aimless wandering, after being smitten by heaven. Disregarding the warning Cain’s line professes a false divinity, cloaked in vengeful human power, represented by the arts of humanity, that forges an iron culture; beautiful, but violent, and barren of hope. That last statement is an overview of the message in the eight generations of Cain that is derived from the names.

የቃየን ትውልድ በስሞች ሲምፎኒ ውስጥ የዓመፅ ኖታ ነው፤ ምክንያቱም እነዚያ ስሞች ከሰማይ ከተመቱ በኋላ ወደ ግብ የለሽ መንከራተት የሚመራ ከንቱ የሰው ክብርን ይወክላሉ። ማስጠንቀቂያውን በመናቅ፣ የቃየን ዘር በሰው በቀል ኃይል ተሸፍኖ የቀረበ ሐሰተኛ መለኮትነትን ይናገራል፤ ይህም በሰው ልጅ ጥበቦች ይወከላል፣ የብረት ባህልንም ይቀርጻል፤ ውብ ቢሆንም ግን ጨካኝ ነው፣ ተስፋም የሌለበት ፍሬ አልባ ነው። ይህ የመጨረሻው ንግግር ከስሞቹ የሚወጣውን በቃየን ስምንት ትውልዶች ውስጥ ያለውን መልእክት ጠቅለል በማድረግ የሚያቀርብ ነው።

Seth’s line answers Cain’s line with grace. In the human frailty that has been appointed to mankind, those who call on God will have their sorrow turned to praise as heaven descends. Faithfully walking the path that rises to glory, during a probationary period, until the cry of “hope,” brings rest, through waters of deliverance. That last statement is an overview of the message in the eight generations of Seth that is derived from the names.

የሴት ዘር ለቃየን ዘር በጸጋ ይመልሳል። ለሰው ዘር በተመደበው የሰውነት ድካም ውስጥ፣ እግዚአብሔርን የሚጠሩ ሰዎች ሰማይ በሚወርድበት ጊዜ ሐዘናቸው ወደ ምስጋና ይለወጣል። በታማኝነት ወደ ክብር የሚያወጣውን መንገድ እየተመላለሱ፣ በፈተና ዘመን ውስጥ፣ እስከ “ተስፋ” ጩኸት ድረስ፣ በመዳን ውኃዎች አማካኝነት ዕረፍት ያገኛሉ። ይህ የመጨረሻው ንግግር ከስሞቹ የተቀዳውን በሴት ስምንት ትውልዶች ውስጥ ያለውን መልእክት በጠቅላላ ያቀርባል።

The reason for dividing the eight generations into two sets of four generations is established in the first step of the covenant, when the prophecy of bondage in Egypt is identified as 400 years and also that the 400 years, would end in the fourth generation. When Paul’s testimony is incorporated into the alpha covenant prophecy, it produces two periods of 215 years that were made up of four generations in each period. The eight generations, in the 430 years represents two periods of 215 years. The first period is represented by the good Pharaoh who knew Joseph. 215 years later, there was a new Pharaoh, that knew not Joseph. Then the next set of four generations began.

ስምንቱን ትውልዶች በሁለት የአራት ትውልድ ስብስቦች ለመከፋፈል ምክንያቱ በቃል ኪዳኑ የመጀመሪያ እርምጃ ውስጥ የተመሠረተ ነው፤ በዚያም በግብፅ ያለው የባርነት ትንቢት 400 ዓመት መሆኑ እና እነዚያ 400 ዓመታት በአራተኛው ትውልድ መጨረሳቸው ተለይቶ ይታወቃል። የጳውሎስ ምስክርነት በአልፋ የቃል ኪዳን ትንቢት ውስጥ ሲካተት፣ በእያንዳንዱ ዘመን አራት ትውልዶችን የያዙ ሁለት የ215 ዓመታት ዘመናትን ያመነጫል። ስምንቱ ትውልዶች በ430 ዓመታቱ ውስጥ ሁለት የ215 ዓመታት ዘመናትን ይወክላሉ። የመጀመሪያው ዘመን ዮሴፍን የሚያውቀው ቸር ፈርዖን ይወክለዋል። 215 ዓመታት በኋላ ግን ዮሴፍን የማያውቅ አዲስ ፈርዖን ተነሣ። ከዚያም ቀጣዩ የአራት ትውልድ ስብስብ ተጀመረ።

Eight generations divided equally into two periods, distinctly marked as its own period of four generations, upholds applying the eight generations of Cain and of Seth in the same fashion. When that application is made, you have Seth’s eight generations aligned with Cain’s eight generations. Cain represents the many who receive the mark of the beast, and Seth represents the few who receive the seal of God. Cain is the sign of humanity, and Seth is the sign of humanity combined with Divinity in the context of the covenant of Noah, whereas; the line of Joseph and Moses is in the context of the covenant of Abram.

በእኩል ሁኔታ ወደ ሁለት ዘመናት ተከፍለው፣ እያንዳንዳቸውም በአራት ትውልዶች የተለዩ የራሳቸው ዘመናት መሆናቸው በግልጽ ሲገለጥ፣ የቃየንንና የሴጥን ስምንት ትውልዶች በዚያው መንገድ መተግበር ያጸናል። ይህ አተገባበር ሲደረግ፣ የሴጥ ስምንቱ ትውልዶች ከቃየን ስምንቱ ትውልዶች ጋር ተሰልፈው ይገኛሉ። ቃየን የአውሬውን ምልክት የሚቀበሉትን ብዙዎች ይወክላል፣ ሴጥ ግን የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበሉትን ጥቂቶች ይወክላል። ቃየን የሰብአዊነት ምልክት ነው፣ ሴጥ ግን በኖኅ ኪዳን አውድ ውስጥ ከመለኮት ጋር የተዋሐደ የሰብአዊነት ምልክት ነው፤ ሲሆን የዮሴፍና የሙሴ ዘር ግን በአብራም ኪዳን አውድ ውስጥ ነው።

Then in chapter eleven, the genealogy of the chosen people is represented by ten names from Shem to Abram. Chapter eleven is the story of the tower of Babel, but also the genealogy of the chosen people, as represented by Abraham. Chapter eleven introduces a chosen people who were to enter into a threefold covenant with God. The third and final step was the sacrifice of Isaac in chapter twenty-two. Chapter “eleven” is the alpha beginning and chapter “twenty-two” is the omega ending. The faith required to hear God’s voice in the meaning of names, is no different than the faith required to hear His voice in the numbering of His Word. An application of a genealogy that is not taken up by the theologians, is the genealogy of Ishmael, the symbol of Islam.

ከዚያም በአሥራ አንደኛው ምዕራፍ፣ የተመረጠው ሕዝብ የዘር ሐረግ ከሴም እስከ አብራም ባሉ አሥር ስሞች ይወከላል። አሥራ አንደኛው ምዕራፍ የባቤል ግንብ ታሪክ ነው፤ ነገር ግን በአብርሃም እንደሚወከለው የተመረጠው ሕዝብ የዘር ሐረግ ደግሞ ነው። አሥራ አንደኛው ምዕራፍ ከእግዚአብሔር ጋር ወደ ሦስት እጥፍ ኪዳን ሊገቡ የነበሩ የተመረጡ ሕዝቦችን ያስተዋውቃል። ሦስተኛውና የመጨረሻው እርምጃ በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ የይስሐቅ መሥዋዕት ነበር። “አሥራ አንድ” ምዕራፍ የአልፋ መጀመሪያ ነው፤ “ሃያ ሁለት” ምዕራፍም የኦሜጋ ፍጻሜ ነው። በስሞች ትርጉም ውስጥ የእግዚአብሔርን ድምፅ ለመስማት የሚያስፈልገው እምነት፣ በቃሉ ቁጥሮች ውስጥ ድምፁን ለመስማት ከሚያስፈልገው እምነት ፈጽሞ የተለየ አይደለም። ነገረ መለኮት ምሁራን ያልተነሱት የዘር ሐረግ አንዱ፣ የእስማኤል የዘር ሐረግ ነው፤ እርሱም የእስልምና ምልክት ነው።

> And these are the names of the sons of Ishmael, by their names, according to their generations: the firstborn of Ishmael, Nebajoth; and Kedar, and Adbeel, and Mibsam, And Mishma, and Dumah, and Massa, Hadar, and Tema, Jetur, Naphish, and Kedemah: These are the sons of Ishmael, and these are their names, by their towns, and by their castles; twelve princes according to their nations. Genesis 25:13–16.

> እነዚህም የእስማኤል ልጆች ስሞች ናቸው፥ በስሞቻቸው እንደ ትውልዳቸው፤ የእስማኤል በኵር ነባዮት፥ ቄዳር፥ አድቤል፥ ሚብሳም፥ ሚሽማ፥ ዱማ፥ ማሣ፥ ሐዳር፥ ቴማ፥ ዬጡር፥ ነፊሽ፥ ቄድማ፤ እነዚህ የእስማኤል ልጆች ናቸው፥ እነዚህም ስሞቻቸው ናቸው፥ በከተሞቻቸውና በምሽጎቻቸው መሠረት፤ በነገዶቻቸው መሠረት አሥራ ሁለት አለቆች ነበሩ። ዘፍጥረት 25፥13–16።

When the definitions of these twelve names are set forth into a statement, it reads as, “Prophetically the descendants of Ishmael are a fruitful dark-skinned people that are renowned as warriors, but are grieved historically and prophetically on August 11, 1840 and thereafter on September 11, 2001. They are called the children of the east in biblical history. They originated from Arabia where the fragrant spices employed in the Hebrew sanctuary services are grown. The word “assassins” is derived from Islamic history and represents death that is brought about in silence. In the time of the Crusades Islam enclosed, encircled and besieged Catholic Europe, but their subsequent restraint marked the arrival of the refreshing of 1840 through 1844, and also from 9/11 through to the Sunday law crisis. The definitions of the twelve names of Ishmael’s sons are all represented in the previous statement by the bold-faced type.

የእነዚህ አሥራ ሁለት ስሞች ትርጓሜዎች ወደ አንድ ንግግር ሲደረደሩ፣ እንዲህ ይነበባል፦ “በትንቢታዊ መልኩ የእስማኤል ዘሮች ፍሬያማ የጥቁር ቆዳ ሕዝብ ሲሆኑ እንደ ተዋጊዎች የታወቁ ናቸው፤ ነገር ግን በታሪክና በትንቢት ነሐሴ 11, 1840 እና ከዚያ በኋላ በሴፕቴምበር 11, 2001 ሐዘን ውስጥ ናቸው። በመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ የምሥራቅ ልጆች ተብለው ይጠራሉ። እነርሱ የተነሡት ከአረቢያ ሲሆን፣ በዚያም በዕብራውያን መቅደስ አገልግሎቶች ውስጥ ይጠቀሙባቸው የነበሩት መዓዛማ ቅመሞች ይበቅላሉ። “Assassins” የሚለው ቃል ከእስላማዊ ታሪክ የተገኘ ሲሆን በዝምታ የሚመጣን ሞት ይወክላል። በመስቀል ጦርነቶች ዘመን እስልምና ካቶሊካዊቱን አውሮፓ ዘጋች፣ ከበበች፣ ከበባትም፤ ነገር ግን ቀጣዩ ገደብ የ1840 እስከ 1844 ያለውን የማደስ ዘመን መምጣት ምልክት አደረገ፣ እንዲሁም ከ9/11 ጀምሮ እስከ የእሑድ ሕግ ቀውስ ድረስ። የእስማኤል ልጆች አሥራ ሁለቱ ስሞች ትርጓሜዎች ሁሉ በቀድሞው ንግግር ውስጥ በደማቅ ፊደል በተጻፉት ቃላት ተወክለዋል።”

The twelve names of the line of Ishmael represent thirteen, if you include Ishmael on the list. Thirteen is the symbolic number of “rebellion,” which is what Hagar did, that brought about Abraham allowing Hagar and Ishmael to be cast out. Paul uses that incident to describe the casting out of ancient Israel as God’s covenant people, at the same time that He was establishing a covenant with His Christian bride.

የእስማኤል ዘር አስራ ሁለቱ ስሞች፣ እስማኤልንም በዝርዝሩ ውስጥ ካካተቱት፣ አስራ ሦስት ይሆናሉ። አስራ ሦስት የ“ዓመፅ” ምሳሌያዊ ቁጥር ነው፤ ሀጋርም ያደረገችው ይህንኑ ስለነበር፣ አብርሃም ሀጋርንና እስማኤልን እንዲባረሩ ፈቀደ። ጳውሎስ ይህን ክስተት ተጠቅሞ፣ እግዚአብሔር ከክርስቲያናዊት ሙሽራው ጋር ቃል ኪዳን ሲያቆም በዚያው ጊዜ፣ የጥንቷን እስራኤል እንደ እግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ መጣሉን ለመግለጽ ይጠቀምበታል።

> For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–31.

> እንዲህ ተብሎ ተጽፎአልና፤ አብርሃም ሁለት ልጆች ነበሩት፤ አንዱ ከባሪያ ሴት፥ ሌላውም ከነፃ ሴት ነበር። ነገር ግን ከባሪያይቱ የተወለደው እንደ ሥጋ ተወለደ፤ ከነፃይቱ የተወለደው ግን በተስፋ ነበር። ይህም በምሳሌ የሚነገር ነው፤ እነዚህ ሁለቱ ኪዳኖች ናቸውና፤ አንዱ ከሲና ተራራ የሆነው፥ ለባርነት የሚወልድ፥ እርስዋም አጋር ናት። ይህች አጋር በዓረብ አገር ሲና ተራራ ናት፥ አሁንም ካለችው ከኢየሩሳሌም ጋር ትመሳሰላለች፤ ከልጆችዋም ጋር በባርነት ናትና። ከላይ ያለችው ኢየሩሳሌም ግን ነፃ ናት፤ እርስዋም ለሁላችን እናት ናት። እንዲህ ተብሎ ተጽፎአልና፤ አንቺ የማትወልጂ መካን፥ ደስ ይበልሽ፤ ምጥ የማይደርስብሽ ሆይ፥ ፈንድተሽ ጩኺ፤ ባል ያላት ከሆነችው ይልቅ ብቻዋን ያለችው እጅግ ብዙ ልጆች አሉአትና። እኛም፥ ወንድሞች ሆይ፥ እንደ ይስሐቅ የተስፋ ልጆች ነን። ነገር ግን ያን ጊዜ እንደ ሥጋ የተወለደው እንደ መንፈስ የተወለደውን እንዳሳደደ፥ አሁንም እንዲሁ ነው። ነገር ግን መጽሐፍ ምን ይላል? ባሪያይቱንና ልጇን አባርሪ፤ የባሪያይቱ ልጅ ከነፃይቱ ልጅ ጋር ወራሽ አይሆንምና። እንግዲህ ወንድሞች ሆይ፥ እኛ የባሪያይቱ ልጆች አይደለንም፥ የነፃይቱ እንጂ። ገላትያ 4፥22–31።

Ishmael is a symbol of Islam, and Hagar, Ishmael’s mother is the symbol of the church of the covenant of death. Isaac is a symbol of Christianity, and Sarah is the symbol of the church of the covenant of life. For this reason, Ishmael had twelve sons, for twelve is a symbol of God’s covenant people, and Islam is a counterfeit of God’s covenant people.

እስማኤል የእስልምና ምልክት ነው፤ የእስማኤልም እናት አጋር የሞት ቃል ኪዳን ቤተ ክርስቲያን ምልክት ናት። ይስሐቅ የክርስትና ምልክት ነው፤ ሣራም የሕይወት ቃል ኪዳን ቤተ ክርስቲያን ምልክት ናት። በዚህ ምክንያት እስማኤል አሥራ ሁለት ወንዶች ልጆች ነበሩት፤ ምክንያቱም አሥራ ሁለት የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ምልክት ነውና፥ እስልምናም የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ሐሰተኛ አምሳያ ነው።

There are two genealogies for Christ in the gospels. One in Matthew and another in Luke.

በወንጌላት ውስጥ ለክርስቶስ ሁለት የዘር ሐረጎች አሉ፤ አንዱ በማቴዎስ ሲሆን ሌላው በሉቃስ ነው።

> And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ. So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations. Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost. Matthew 1:16–18.

> ያዕቆብም የማርያም ባል የሆነውን ዮሴፍን ወለደ፤ ከእርስዋም ክርስቶስ የሚባለው ኢየሱስ ተወለደ። እንግዲህ ከአብርሃም እስከ ዳዊት ድረስ ትውልዶቹ ሁሉ አሥራ አራት ትውልድ ናቸው፤ ከዳዊትም እስከ ባቢሎን ምርኮ ድረስ አሥራ አራት ትውልድ ናቸው፤ ከባቢሎንም ምርኮ እስከ ክርስቶስ ድረስ አሥራ አራት ትውልድ ናቸው። የኢየሱስ ክርስቶስም ልደት እንዲህ ነበረ፤ እናቱ ማርያም ለዮሴፍ ታጭታ ሳለች፥ ከመተባበራቸው በፊት ከመንፈስ ቅዱስ ፀንሳ ተገኘች። ማቴዎስ 1፥16–18።

Matthew’s genealogy identifies three equal periods of fourteen which make up one period of forty-two. Christ is the omega of covenant history in relation to Moses as the alpha of covenant history. Moses prophesies that Christ would be “like unto himself.” Moses had three periods of forty years in his one-hundred-and-twenty-year life. Each forty-year period of Moses’ life, when placed line upon line, concludes at Kadesh, a symbol of 1863 and the Sunday law. Christ’s three periods end at David, the captivity in Babylon and Christ confirming the covenant with His blood at the cross. David represents the lifting up of the church triumphant at the Sunday law, and the second line identifies the foolish virgins being carried to Babylon, at the Sunday law. The third period ends at the cross, which once again, typifies the Sunday law where Christ confirms Abraham’s covenant with the one hundred and forty-four thousand and Noah’s covenant with the great multitude.

የማቴዎስ የትውልድ ሐረግ አንድ አርባ ሁለት ዘመን የሚያቀናብሩ ሦስት እኩል የሆኑ የአሥራ አራት ዘመናትን ያመለክታል። ክርስቶስ ከሙሴ ጋር በኪዳን ታሪክ ግንኙነት ውስጥ፣ ሙሴ የኪዳን ታሪክ አልፋ እንደሆነ፣ ኦሜጋ ነው። ሙሴ ክርስቶስ “እንደ እርሱ ያለ” እንደሚሆን ትንቢት ተናገረ። ሙሴ በአንድ መቶ ሀያ ዓመት ዕድሜው ውስጥ ሦስት የአርባ ዓመት ዘመናት ነበሩት። እያንዳንዱ የሙሴ ሕይወት የአርባ ዓመት ዘመን፣ መስመር በመስመር ሲቀመጥ፣ በቃዴስ ይደመደማል፤ ይህም የ1863 እና የእሑድ ሕግ ምልክት ነው። የክርስቶስ ሦስት ዘመናት በዳዊት፣ በባቢሎን ምርኮ፣ እና ክርስቶስ በመስቀል ላይ በደሙ ኪዳኑን በማጽናቱ ይደመደማሉ። ዳዊት በእሑድ ሕግ ጊዜ የቤተ ክርስቲያን ድል አድራጊ ክፍል ከፍ መደረግን ይወክላል፤ ሁለተኛው መስመርም ሰነፎቹ ደናግል በእሑድ ሕግ ጊዜ ወደ ባቢሎን መወሰዳቸውን ያመለክታል። ሦስተኛው ዘመን በመስቀል ላይ ይጠናቀቃል፤ ይህም እንደገና ክርስቶስ ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር የአብርሃምን ኪዳን እና ከብዙ ሕዝብ ጋር የኖኅን ኪዳን የሚያጸናበትን የእሑድ ሕግ ይመስላል።

What can be understood when these two lines are laid over the top of one another is amazing. Moses’ one hundred and twenty years connects with Noah’s 120 years, and Christ’s forty-two generations connects with the antichrist reigning for forty-two symbolic months at the Sunday law.

እነዚህ ሁለት መስመሮች እርስ በርሳቸው ላይ በሚደረቡበት ጊዜ ሊገነዘብ የሚቻለው ነገር አስደናቂ ነው። የሙሴ አንድ መቶ ሃያ ዓመታት ከኖኅ 120 ዓመታት ጋር ይገናኛሉ፥ እና የክርስቶስ አርባ ሁለት ትውልዶች በእሑድ ሕግ ጊዜ ከሚገዛው የፀረ-ክርስቶስ አርባ ሁለት ምሳሌያዊ ወራት ጋር ይገናኛሉ።

> And the Lord said, My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years. Genesis 6:3.

> ጌታም። “መንፈሴ ከሰው ጋር ሁልጊዜ አይታገሥም፤ እርሱ ደግሞ ሥጋ ነውና፤ ነገር ግን ዕድሜው መቶ ሀያ ዓመት ይሆናል” አለ። ዘፍጥረት 6፥3።

Along with the genealogy of Matthew, which emphasizes the covenant of Abraham, the genealogy of Christ, as set forth by Luke goes all the way to creation, thus emphasizing the covenant of life that Adam broke in Eden. Luke’s genealogy begins with Jesus, and goes backward through His genealogy all the way to Adam, who is identified as the son of God. The line ends with the perfect second Adam, and it begins with the perfect first Adam. From the first Adam unto the second Adam is set forth as 77 generations.

ከአብርሃም ኪዳን ላይ አጽንኦት ከሚያደርገው የማቴዎስ ትውልድ መዝገብ ጋር በአንድነት፣ ሉቃስ እንዳቀረበው የክርስቶስ ትውልድ መዝገብ እስከ ፍጥረት ድረስ ይዘልቃል፤ በዚህም አዳም በኤደን የጣሰውን የሕይወት ኪዳን ያጎላል። የሉቃስ ትውልድ መዝገብ በኢየሱስ ይጀምራል፥ ከዚያም በትውልዱ ወደ ኋላ እየተመለሰ እስከ አዳም ድረስ ይሄዳል፤ እርሱም የእግዚአብሔር ልጅ ተብሎ ይጠራል። ይህ መስመር በፍጹም በሆነው በሁለተኛው አዳም ይደመደማል፣ በፍጹም በሆነው በመጀመሪያው አዳምም ይጀምራል። ከመጀመሪያው አዳም እስከ ሁለተኛው አዳም ድረስ 77 ትውልዶች እንዳሉ ተቀምጧል።

The genealogies of Scripture represent lines of truth. We have just identified several that far exceed the necessary witnesses needed to establish a truth. The genealogical lines contain the voice of historical fulfillments and future predictions, and they contain the voice of Palmoni, the Wonderful Numberer of secrets, as the numerical enigmas which were placed within the lines provide a second voice. Those two voices are heard with another third voice, the voice of the Wonderful Linguist, who created and controls all things, including the names of people, places and things.

የቅዱስ መጽሐፍ የትውልድ ሐረጎች የእውነት መስመሮችን ይወክላሉ። አንድ እውነት ለማጽናት ከሚያስፈልጉት ምስክሮች እጅግ የሚበልጡ ብዙ መስመሮችን አሁን ተለይተን አመልክተናል። የትውልድ ሐረጎቹ የታሪካዊ ፍጻሜዎችንና የወደፊት ትንቢቶችን ድምፅ ይይዛሉ፤ እንዲሁም በእነዚህ መስመሮች ውስጥ የተቀመጡት ቁጥራዊ እንቆቅልሾች ሁለተኛ ድምፅን ስለሚሰጡ፣ የምስጢራት ድንቅ ቈጣሪው የፓልሞኒ ድምፅን ደግሞ ይይዛሉ። እነዚህ ሁለት ድምፆች ከሌላ ሦስተኛ ድምፅ ጋር ይሰማሉ፤ እርሱም ሁሉን የፈጠረና የሚቆጣጠረው፣ በሰዎች፣ በቦታዎች እና በነገሮች ስሞች ጨምሮ ላይ ስልጣን ያለው የድንቅ ቋንቋ ሊቅ ድምፅ ነው።

When John turned to see the voice behind him, it was as the voice of many waters, and when Daniel had the same vision, His voice was the voice of a multitude. The surface message of the Scriptures, as well as the names found with the message, and also the numbering within the message are three voices in one passage. When you take a line with the three voices and lay it over the top of a parallel line, three voices become many voices.

ዮሐንስ ከኋላው ያለውን ድምፅ ለማየት በተመለሰ ጊዜ፣ እርሱ እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅ ነበር፤ ዳንኤልም ያውኑ ራእይ ባየ ጊዜ፣ ድምፁ እንደ ሕዝብ ብዛት ድምፅ ነበረ። የቅዱሳት መጻሕፍት ገጽታዊ መልእክት፣ እንዲሁም ከመልእክቱ ጋር የሚገኙት ስሞች፣ እንዲሁም በመልእክቱ ውስጥ ያለው ቍጥር አወቃቀር፣ በአንድ ክፍል ውስጥ ሦስት ድምፆች ናቸው። ከእነዚህ ሦስቱ ድምፆች ጋር አንድ መስመር ወስደህ በተመሳሳይ መስመር ላይ በላዩ ስታኖረው፣ ሦስቱ ድምፆች ብዙ ድምፆች ይሆናሉ።

> And a voice came out of the throne, saying, Praise our God, all ye his servants, and ye that fear him, both small and great. And I heard as it were the voice of a great multitude, and as the voice of many waters, and as the voice of mighty thunderings, saying, Alleluia: for the Lord God omnipotent reigneth. Revelation 19:5, 6.

> ከዙፋኑም አንድ ድምፅ ወጣ እንዲህ ሲል፦ እናንተ ባሪያዎቹ ሁላችሁ፥ እርሱንም የምትፈሩት ታናንሽና ታላላቅ ሆይ፥ አምላካችንን አመስግኑ። እኔም እንደ ብዙ ሕዝብ ድምፅ፥ እንደ ብዙ ውኃዎችም ድምፅ፥ እንደ ብርቱ ነጎድጓዶችም ድምፅ ያለ አንድ ድምፅ ሰማሁ፥ እንዲህ ሲል፦ ሃሌ ሉያ፤ ሁሉን የሚችል ጌታ አምላካችን ነግሦአልና። ራእይ 19፥5-6።

Some of the most significant genealogies are found in the kings of Israel. The first seven kings of Israel, the northern kingdom, end with Ahab, Jezebel and Elijah, thus representing the Sunday law. The line of the last seven kings of the northern tribes, begins at the Sunday law and ends at the close of human probation, when Michael stands up in Daniel 12. The first seven kings of Judah illustrate the history from the Sunday law until Michael stands up, and the last seven kings identify the history that leads to the Sunday law. Two genealogical lines, both possessing an alpha history and an omega history. The alpha history is the period of 9/11 unto the Sunday law, and the omega period is the Sunday law until the close of probation. The first seven kings of Israel, align with the last seven kings of Judah; and the last seven kings of Israel, align with the first seven kings of Judah.

ከሁሉም በላይ አስፈላጊ የሆኑ የትውልድ መዝገቦች አንዳንዶቹ በእስራኤል ነገሥታት ውስጥ ይገኛሉ። የሰሜኑ መንግሥት የሆነው የእስራኤል የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት በአክአብ፣ በኤልዛቤል እና በኤልያስ ይደመደማሉ፤ ስለዚህም የእሑድ ሕግን ይወክላሉ። የሰሜኑ ነገዶች የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታት መስመር ከእሑድ ሕግ ይጀምራል እና ሚካኤል በዳንኤል 12 ላይ በሚቆምበት ጊዜ፣ የሰው ልጅ የምሕረት ጊዜ በሚዘጋበት ቦታ ይደርሳል። የይሁዳ የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት ከእሑድ ሕግ ጀምሮ ሚካኤል እስኪቆም ድረስ ያለውን ታሪክ ያመለክታሉ፤ የመጨረሻዎቹ ሰባት ግን ወደ እሑድ ሕግ የሚመራውን ታሪክ ይለዩታል። ሁለት የትውልድ መስመሮች አሉ፤ ሁለቱም የአልፋ ታሪክና የኦሜጋ ታሪክ ያላቸው። የአልፋ ታሪክ ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ያለው ዘመን ነው፤ የኦሜጋ ዘመን ደግሞ ከእሑድ ሕግ እስከ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ድረስ ያለው ነው። የእስራኤል የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት ከይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታት ጋር ይጣጣማሉ፤ የእስራኤል የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታትም ከይሁዳ የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት ጋር ይጣጣማሉ።

We will continue in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “Be Steadfast Unto the End

> “እስከ መጨረሻው ጸንታችሁ ቆዩ”

> “[Revelation 1:1, 2, quoted.] The whole Bible is a revelation; for all revelation to men comes through Christ, and all centers in him. God has spoken unto us by His Son, whose we are by creation and by redemption. Christ came to John exiled on the Isle of Patmos to give him the truth for these last days, to show him that which must shortly come to pass. Jesus Christ is the great trustee of divine revelation. It is through him that we have a knowledge of what we are to look for in the closing scenes of this earth’s history. God gave this revelation to Christ, and Christ communicated the same to John.

> “[ራእይ 1፥1, 2 ተጠቅሷል።] መላው መጽሐፍ ቅዱስ ራእይ ነው፤ ምክንያቱም ለሰዎች የሚመጣ ራእይ ሁሉ በክርስቶስ አማካይነት ይመጣል፣ ሁሉምም በእርሱ ላይ ያተኮረ ነው። እኛ በፍጥረትና በመቤዠት የእርሱ የሆንን እኛን እግዚአብሔር በልጁ አማካይነት ተናግሮናል። ክርስቶስ በጳጥሞስ ደሴት በስደት ላይ ወዳለው ዮሐንስ መጣ፥ ለእርሱም ለእነዚህ የመጨረሻ ዘመኖች እውነትን ሊሰጠው፣ በቅርቡም ሊሆን የሚገባውን እንዲያሳየው መጣ። ኢየሱስ ክርስቶስ የመለኮታዊ ራእይ ታላቁ አደራ ተቀባይ ነው። በምድር ታሪክ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ ምንን መጠበቅ እንዳለብን ዕውቀት የምናገኘው በእርሱ አማካይነት ነው። እግዚአብሔር ይህን ራእይ ለክርስቶስ ሰጠው፣ ክርስቶስም ያንኑ ለዮሐንስ አስተላለፈ።”

> “John, the beloved disciple, was the one chosen to receive this revelation. He was the last survivor of the first chosen disciples. Under the New Testament dispensation he was honored as the prophet Daniel was honored under the Old Testament dispensation.

> «ዮሐንስ፥ የተወደደው ደቀ መዝሙር፥ ይህን ራእይ ለመቀበል የተመረጠው እርሱ ነበር። ከመጀመሪያ የተመረጡት ደቀ መዛሙርት መካከል በሕይወት የቀረው የመጨረሻው እርሱ ነበር። በአዲስ ኪዳን ሥርዓት እርሱ በብሉይ ኪዳን ሥርዓት ዳንኤል እንደ ተከበረ እንዲሁ ተከብሮ ነበር።»

> “The instruction to be communicated to John was so important that Christ came from heaven to give it to His servant, telling him to send it to the churches. This instruction is to be the object of our careful and prayerful study; for we are living in a time when men who are not under the teaching of the Holy Spirit will bring in false theories. These men have been standing in high places, and they have ambitious projects to carry out. They seek to exalt themselves, and to revolutionize the whole showing of things. God has given us special instruction to guard us against such ones. He bade John write in a book that which should take place in the closing scenes of this earth’s history.

> ለዮሐንስ እንዲተላለፍ የተሰጠው መመሪያ እጅግ አስፈላጊ ስለነበር፣ ክርስቶስ ራሱ ከሰማይ መጥቶ ለአገልጋዩ ሰጠው፣ እርሱም ወደ ቤተ ክርስቲያናት እንዲልከው ነገረው። ይህ መመሪያ በጥንቃቄና በጸሎት መንፈስ የምናጠናው ርዕሰ ጉዳይ ሊሆን ይገባል፤ ምክንያቱም ከመንፈስ ቅዱስ ትምህርት በታች ያልሆኑ ሰዎች የሐሰት ንድፈ ሐሳቦችን የሚያስገቡበት ዘመን ውስጥ እየኖርን ነውና። እነዚህ ሰዎች በከፍተኛ ስፍራዎች ቆመው ነበር፣ የሚፈጽሟቸውም የትልቅ ምኞት እቅዶች አሏቸው። ራሳቸውን ከፍ ለማድረግና ያለውን ሁሉ አቀራረብ ለማብረር ይሻሉ። እግዚአብሔር ከእነዚህ እንድንጠበቅ ልዩ መመሪያ ሰጥቶናል። በምድር ታሪክ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ የሚፈጸሙትን በመጽሐፍ እንዲጽፍ ዮሐንስን አዘዘው።

> “After the passing of the time, God entrusted to His faithful followers the precious principles of present truth. These principles were not given to those who had had no part in the giving of the first and second angel’s messages. They were given to the workers who had had a part in the cause from the beginning.

> “ጊዜው ካለፈ በኋላ፣ እግዚአብሔር የአሁኑን እውነት የከበሩ መርሆች ለታማኝ ተከታዮቹ አደራ ሰጠ። እነዚህ መርሆች የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች በመሰጠታቸው ምንም ድርሻ ለሌላቸው አልተሰጡም። ከመጀመሪያው ጀምሮ በዚህ ሥራ ውስጥ ድርሻ ለነበራቸው ሠራተኞች ተሰጡ።”

> “Those who passed through these experiences are to be as firm as a rock to the principles that have made us Seventh-day Adventists. They are to be workers together with God, binding up the testimony and sealing the law among His disciples. Those who took part in the establishment of our work upon a foundation of Bible truth, those who know the waymarks that have pointed out the right path, are to be regarded as workers of the highest value. They can speak from personal experience regarding the truths entrusted to them. These men are not to permit their faith to be changed to infidelity; they are not to permit the banner of the third angel to be taken from their hands. They are to hold the beginning of their confidence firm unto the end.

> “እነዚያ በእነዚህ ልምምዶች ውስጥ ያለፉ ሰዎች እኛን ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ያደረጉን መርሆዎች ላይ እንደ ዓለት የጸኑ ሊሆኑ ይገባል። ከእግዚአብሔር ጋር ተባባሪ ሠራተኞች ሊሆኑ ይገባቸዋል፥ ምስክርነቱን እያሰሩ ሕጉንም በደቀ መዛሙርቱ መካከል እያተሙ። ሥራችንን በመጽሐፍ ቅዱስ እውነት መሠረት ላይ በማቋቋም የተሳተፉ፥ ትክክለኛውን መንገድ ያመለከቱትን የመንገድ ምልክቶች የሚያውቁ ሰዎች፥ ከፍተኛ ዋጋ ያላቸው ሠራተኞች እንደ ሆኑ ሊቆጠሩ ይገባል። እነርሱ ለእነርሱ አደራ ስለ ተሰጡት እውነቶች ከግል ልምምዳቸው መናገር ይችላሉ። እነዚህ ሰዎች እምነታቸው ወደ ክህደት እንዲለወጥ መፍቀድ የለባቸውም፤ የሦስተኛውም መልአክ ሰንደቅ ከእጃቸው እንዲወሰድ መፍቀድ የለባቸውም። የመተማመናቸውን መጀመሪያ እስከ ፍጻሜ ድረስ ጽኑ አድርገው ሊይዙት ይገባል።”

> “The Lord has declared that the history of the past shall be rehearsed as we enter upon the closing work. Every truth that He has given for these last days is to be proclaimed to the world. Every pillar that He has established is to be strengthened. We cannot now step off the foundation that God has established. We cannot now enter into any new organization; for this would mean apostasy from the truth.

> ጌታ የአለፉት ዘመናት ታሪክ ወደ መዝጊያው ሥራ ስንገባ እንደገና እንዲቀርብ አስታውቋል። ለእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች የሰጠው እውነት ሁሉ ለዓለም ሊታወጅ ይገባል። ያቆመው ምሰሶ ሁሉ ሊጸና ይገባል። እግዚአብሔር ካቆመው መሠረት አሁን ልንለይ አንችልም። አሁን ወደ ማንኛውም አዲስ ድርጅት ልንገባ አንችልም፤ ይህ ከእውነት መክዳት ማለት ይሆናልና።

> “The medical missionary work needs to be purified and cleansed from everything that would weaken the faith of believers in the past experience of the people of God. Eden, beautiful Eden, was degraded by the introduction of sin. There is need now to rehearse the experience of the men who acted a part in the establishment of our work at the beginning.

> “የሕክምናዊ ሚሲዮናዊ ሥራው በእግዚአብሔር ሕዝብ ያለፈውን ተሞክሮ ላይ ያላቸውን የአማኞች እምነት የሚያዳክም ከሆነ ነገር ሁሉ ሊነጻና ሊታጠብ ያስፈልገዋል። ውብ የነበረችው ኤደን፣ ውብ ኤደን፣ ኃጢአት በገባባት ጊዜ ተዋረደች። አሁን በመጀመሪያ ጊዜ ሥራችን በመመሥረቱ ውስጥ ድርሻ የወሰዱትን ሰዎች ተሞክሮ እንደገና ማቅረብ ያስፈልጋል።”

> “From time to time we read the death notices of the great men of the world. Their time came suddenly, as in a moment. Many, supposed to be in good health, die after a feast, or after laying selfish plans for their own exaltation. The word goes forth, ‘He is joined to his idols; let him alone.’ This means that the Lord no longer guards him from harm. Sudden death comes, and what is his lifework worth? His life has been a failure. The tree falls because the power that has sustained it leaves it to its idolatrous sacrifice.

> “ከጊዜ ወደ ጊዜ የዓለም ታላላቅ ሰዎችን የሞት ማስታወቂያዎች እናነባለን። ጊዜያቸው በድንገት፣ እንደ ቅጽበት ይደርሳል። ብዙዎች፣ በመልካም ጤንነት ላይ እንዳሉ የሚቈጠሩ፣ ከግብዣ በኋላ፣ ወይም ለራሳቸው ከፍ ከፍ ለማድረግ ራስ ወዳድ ዕቅዶችን ከዘረጉ በኋላ ይሞታሉ። ቃሉም ይወጣል፤ ‘ከጣዖቶቹ ጋር ተባብሯል፤ ተዉት።’ ይህም ማለት ጌታ ከእንግዲህ ወዲህ ከክፉ ነገር እንዲጠበቅ አይጠብቀውም ማለት ነው። ድንገተኛ ሞት ይመጣል፤ የሕይወቱስ ሥራ ምን ዋጋ አለው? ሕይወቱ ውድቀት ሆኗል። ዛፉም የደገፈው ኃይል ለጣዖታዊ መሥዋዕቱ ስለተወው ይወድቃል።”

> “Men and women are absorbed in searching for something to enjoy. They sell their souls for naught, and God withdraws His longsuffering forbearance. They are left to their choice.

> “ወንዶችና ሴቶች የሚያስደስታቸውን ነገር በመፈለግ ተጠምደዋል። ነፍሳቸውን በከንቱ ይሸጣሉ፣ እግዚአብሔርም ትዕግሥቱንና ረጅም መታገሡን ይሰብስባል። ለምርጫቸው ይተዋሉ።”

> “There are those who, while professing to believe present truth have degraded their faith and refused to walk in the light. Who will now lay aside their selfish, worldly principles? Who will now strive to realize the worth of the soul? What shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? Or what shall a man give in exchange for his soul? Are you hungering and thirsting for the bread of life and the water of salvation? Do you realize the value of the souls for whom Christ died? Are those who are supposed to be Christians living up to their profession of faith? Are they conscious of the worth of the soul? Are they striving to purify their souls through obedience to the truth?” Manuscript Releases, volume 20, 150, 151.

> “ያለውን እውነት እንደሚያምኑ ሲናገሩ ሳለ፣ እምነታቸውን ያዋረዱ እና በብርሃን ለመመላለስ እምቢ ያሉ አሉ። አሁን ማን ራሱን ወዳድነቱንና ዓለማዊ መርሆዎቹን ይተዋል? አሁን ማን የነፍስን ዋጋ ለማስተዋል ይተጋል? ሰው ዓለሙን ሁሉ ቢያገኝ ነፍሱን ግን ቢያጣ፣ ምን ይጠቅመዋል? ወይስ ሰው በነፍሱ ፋንታ ምን ይሰጣል? ለሕይወት እንጀራና ለድነት ውኃ ተራብታችሁና ተጠምታችሁ ነውን? ክርስቶስ ስለ ሞተላቸው ነፍሳት ዋጋ ታስተውላላችሁን? ክርስቲያኖች ናቸው ተብለው የሚጠበቁት እንደ እምነታቸው ኑዛዜ እየኖሩ ነውን? የነፍስን ዋጋ ያውቃሉን? በእውነት መታዘዝ ነፍሳቸውን ለማንጻት እየተጉ ነውን?” Manuscript Releases, volume 20, 150, 151.

Back to Articles