Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Six

መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ ዘጠና ስድስት

Prophetic Parallels and Divine Disappointment: The Revelatory Journey of God’s Last Day People in Revelation 10

ትንቢታዊ ተመሳሳይነቶችና መለኮታዊ ቅሬታ፤ በራእይ 10 ውስጥ የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ያሳየው ገላጭ ጉዞ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 27, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In chapter ten of Revelation, where the history of the first and second angels’ messages is represented, John, as a symbol of God’s last-day people, was told in advance that there was to be a disappointment in the history he symbolically represented, and that disappointment was the element of the history of the first and second angels that had been sealed up to the Millerites’ understanding, in order to test their faith.

በራእይ ምዕራፍ አሥር፣ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት መልእክቶች ታሪክ በሚወከልበት ስፍራ፣ ዮሐንስ እንደ እግዚአብሔር የመጨረሻው ዘመን ሕዝብ ምልክት ሆኖ፣ በምሳሌአዊ ሁኔታ በወከለው ታሪክ ውስጥ ተስፋ መቁረጥ እንደሚኖር አስቀድሞ ተነግሮት ነበር፤ ያም ተስፋ መቁረጥ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ታሪክ ክፍል ሲሆን እምነታቸውን ለመፈተን ከሚለራውያን አስተዋል የታሸገ የነበረው ነገር ነበር።

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:8–10.

> ከሰማይም የሰማሁት ድምፅ ዳግመኛ ተናገረኝና፣ “በባሕርና በምድር ላይ የቆመው መልአክ በእጁ የያዘውን የተከፈተውን ትንሽ መጽሐፍ ሂድና ውሰድ” አለኝ። ወደ መልአኩም ሄጄ፣ “ትንሹን መጽሐፍ ስጠኝ” አልሁት። እርሱም፣ “ውሰደው እና ብላው፤ ሆድህንም መራራ ያደርገዋል፤ በአፍህ ግን እንደ ማር ጣፋጭ ይሆናል” አለኝ። ከመልአኩም እጅ ትንሹን መጽሐፍ ወስጄ በላሁት፤ በአፌም እንደ ማር ጣፋጭ ነበረ፤ ከበላሁትም በኋላ ሆዴ መራራ ሆነ። ራእይ 10፥8–10።

In verse ten, John represents the history from August 11, 1840, when the mighty angel descended with a little book in his hand, unto the Great Disappointment on October 22, 1844. Before he symbolically represented that history, he is told by “the voice which” he “heard from heaven” informing him that when he eats the little book, “it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey.” The bitter disappointment is what tested the faith of the Millerites, and it was not best for them to know about that disappointment before it arrived, but John represents the last-day people who are required to know the facts associated with the delineation of events, that are the history of the first and second angels’ message.

በአሥረኛው ቁጥር ዮሐንስ በእጁ ትንሽ መጽሐፍ ይዞ ከወረደው ኃያል መልአክ ጋር የተያያዘውን ከነሐሴ 11፣ 1840 ጀምሮ እስከ ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ድረስ በጥቅምት 22፣ 1844 ያለውን ታሪክ ይወክላል። ያንን ታሪክ በምሳሌያዊ ሁኔታ ከመወከሉ በፊት፣ “ከሰማይ የሰማው ድምፅ” እንዲህ ብሎ ያሳውቀዋል፤ ትንሹን መጽሐፍ ሲበላ “ሆዱን መራራ ያደርገዋል፣ በአፉ ግን እንደ ማር ጣፋጭ ይሆናል።” መራራው ተስፋ መቁረጥ የሚለራውያንን እምነት የፈተነ ነበር፤ እናም ያ ተስፋ መቁረጥ ከመድረሱ በፊት ስለ እርሱ ማወቃቸው ለእነርሱ አልተሻለም ነበር፤ ነገር ግን ዮሐንስ የመጨረሻ ዘመንን ሕዝብ ይወክላል፤ እነርሱም የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክት ታሪክ የሆነውን የክስተቶች አወጣጥ የሚመለከቱ እውነታዎች ማወቅ የሚጠየቅባቸው ናቸው።

That sacred history identifies that there would be a test brought upon the last-day people, and it would be a test based upon something that it was not best for them to understand in advance of the test, yet it was not the identical experience of the Millerites, though it perfectly aligned with the delineation of events represented by the first and second angel, for the seven thunders also represent, “future events which will be disclosed in their order.”

ያ ቅዱስ ታሪክ በመጨረሻው ዘመን ሕዝብ ላይ ፈተና እንደሚመጣ ይጠቁማል፤ ይህም ፈተና ለእነርሱ ከፈተናው በፊት መረዳት የማይሻል በነበረ አንድ ነገር ላይ የተመሠረተ ይሆናል፤ ሆኖም ይህ ከሚለራውያን ተመሳሳይ ተሞክሮ አልነበረም፥ ምንም እንኳ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ የተወከለውን የክስተቶች ሥርዓተ-መግለጫ ፍጹም የሚስማማ ነበር፤ ምክንያቱም ሰባቱ ነጎድጓዶች ደግሞ፣ “future events which will be disclosed in their order” ይወክላሉ።

Though required to know the foundational history of the Millerites, God’s last-day people would fulfill the same delineation of events as the Millerites, but what tested the Millerites, that was best for them not to know in advance, would be a different test, that was brought about by an element that was sealed up until the time was at hand for the Lion of the tribe of Judah to unseal the Revelation of Jesus Christ, which occurs in the hidden history of verse forty of Daniel eleven.

ሚለራውያን ያላቸውን መሠረታዊ ታሪክ ማወቅ አስፈላጊ ቢሆንም፣ የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ሚለራውያን የተከተሉትን ተመሳሳይ የክስተቶች ዝርዝር ይፈጽማሉ፤ ነገር ግን ሚለራውያንን የፈተናቸው ነገር፣ አስቀድሞ እንዳያውቁት ለእነርሱ የተሻለ የነበረው፣ የተለየ ፈተና ይሆናል፤ ይህም የይሁዳ ነገድ አንበሳ የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ እንዲፈታ ጊዜው እስኪደርስ ድረስ የታተመ የነበረ አንድ አካል በማምጣቱ የሚከሰት ሲሆን፣ ይህም በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ ውስጥ ባለው ስውር ታሪክ ውስጥ ይከናወናል።

What was sealed up was designed to test God’s last-day people, and the test would align with the waymark where the Millerites were tested, for whether in the first fulfillment in Millerite history or the last fulfillment of the last days, the seven thunders was “a delineation of events” “that would be disclosed in their order.”

የታተመው ነገር በመጨረሻው ዘመን የእግዚአብሔርን ሕዝብ ለመፈተን የተዘጋጀ ነበር፤ እናም ፈተናው ሚለራውያን የተፈተኑበት ምልክት ጋር ይጣጣማል፤ ምክንያቱም በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ ባለው የመጀመሪያ ፍጻሜ ይሁን ወይም በመጨረሻው ዘመን ባለው የመጨረሻ ፍጻሜ፣ ሰባቱ ነጐድጓዶች “የክስተቶች ዝርዝር መግለጫ” ነበሩ፣ “በቅደም ተከተላቸው የሚገለጡ።”

What has been widely unrecognized is that as John represents the history of the descent of Christ with the little book on August 11, 1840 unto the Great Disappointment of October 22, 1844, that very history was also represented by the descent of the second angel on April 19, 1844. The first disappointment can be understood as the disappointment of John, who, after eating the little book on August 11, 1840, met disappointment on April 19, 1844. When that disappointment arrived the second angel descended with a “writing” in his hand.

በሰፊው ያልተገነዘበው ጉዳይ ምን ያህል እንደሆነ ዮሐንስ በታናሹ መጽሐፍ ክርስቶስ በኦገስት 11, 1840 የወረደበትን ታሪክ እስከ ጥቅምት 22, 1844 ታላቁ ቅር መሰኘት ድረስ እንደሚወክል ሁሉ፣ ያ ታሪክ በራሱ ደግሞ በሁለተኛው መልአክ በኤፕሪል 19, 1844 መውረድ ተወክሎ ነበር። የመጀመሪያው ቅር መሰኘት፣ ዮሐንስ በኦገስት 11, 1840 ታናሹን መጽሐፍ ከበላ በኋላ በኤፕሪል 19, 1844 ከገጠመው ቅር መሰኘት ጋር እንደሚመሳሰል ሊገነዘብ ይችላል። ያ ቅር መሰኘት በደረሰ ጊዜ ሁለተኛው መልአክ “ጽሑፍ” በእጁ ይዞ ወረደ።

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 247.

> “ሌላ ኃያል መልአክ ወደ ምድር እንዲወርድ ተልኮ ተሰጠው። ኢየሱስ በእጁ ጽሕፈት አኖረበት፥ እርሱም ወደ ምድር ሲመጣ፥ ‘ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች’ ብሎ ጮኸ። ከዚያም ተስፋ የቆረጡትን ሰዎች ዳግመኛ ዓይኖቻቸውን ወደ ሰማይ ሲያነሡ፥ በእምነትና በተስፋ የጌታቸውን መገለጥ ሲጠብቁ አየሁ። ነገር ግን ብዙዎች እንደ ተኙ ሆነው በድንዛዜ ሁኔታ ውስጥ እንደ ቀሩ ተመለከቱ፤ ሆኖም በፊታቸው ላይ የጥልቅ ኀዘን ምልክት ማየት እችል ነበር። ተስፋ የቆረጡት ሰዎች ከቅዱሳት መጻሕፍት እነርሱ በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ፥ የራእዩንም ፍጻሜ በትዕግሥት መጠበቅ እንዳለባቸው አዩ። በ1843 ጌታቸውን እንዲጠብቁ የመራቸው ያው ማስረጃ፥ በ1844ም እርሱን እንዲጠብቁ አስጠበቃቸው። ሆኖም በ1843 እምነታቸውን የለየችው ያቺ ኃይለኛ ብርታት ከብዙዎቹ ዘንድ እንዳልነበረ አየሁ። ተስፋ መቁረጣቸው እምነታቸውን አዝሎታል።” Early Writings, 247.

The Millerite history that John represents in chapter ten, is the history of the first and also the second angel. The descent of the first angel with a message and the descent of the second angel with a message, mark the beginning of respective histories that both ended in disappointment, though John is more directly illustrating the entire history of both angels. Even after October 22, 1844, when the third angel arrived with a message, the disappointment of the rebellion of 1863, provides a third witness of a period that begins with a message that ends with disappointment.

በአሥረኛው ምዕራፍ ዮሐንስ የሚወክለው የሚለራውያን ታሪክ፣ የመጀመሪያውም እንዲሁም የሁለተኛውም መልአክ ታሪክ ነው። የመጀመሪያው መልአክ ከመልእክት ጋር መውረዱና የሁለተኛው መልአክ ከመልእክት ጋር መውረዱ፣ ሁለቱም በተስፋ መቁረጥ የተጠናቀቁ የየራሳቸው ታሪኮች መጀመሪያን ያመለክታሉ፤ ሆኖም ዮሐንስ በይበልጥ ቀጥተኛ ሁኔታ የሁለቱንም መላው ታሪክ እያብራራ ነው። ከጥቅምት 22፣ 1844 በኋላ እንኳ፣ ሦስተኛው መልአክ ከመልእክት ጋር በመጣ ጊዜ፣ የ1863 ዓመፅ ያመጣው ተስፋ መቁረጥ፣ በመልእክት የሚጀምርና በተስፋ መቁረጥ የሚያበቃ ዘመን ሦስተኛ ምስክር ያቀርባል።

The first disappointment of the movement of the third angel on July 18, 2020 was the parallel to the first disappointment of the Millerites. A truth was sealed up as was the truth of 1844 sealed up by the Lord holding His hand over a mistake in some of the figures, that produced the first disappointment of the Millerites. When the mistake was thereafter understood, the mistake had been unsealed, as the Lion of the tribe of Judah had removed His hand. The mistake of July 18, 2020, was brought about by the refusal to acknowledge that His hand had been raised on October 22, 1844, while He pronounced that “time should be no longer.”

የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ በጁላይ 18 ቀን 2020 የደረሰበት የመጀመሪያው ቅሬታ፣ ከሚለራውያን የመጀመሪያ ቅሬታ ጋር ተመሳሳይ ነበር። እውነት እንደ 1844 ያለው እውነት በጌታ እጁን በአንዳንድ ቁጥሮች ስህተት ላይ በመሸፈን የታተመ እንደነበረው፣ እንዲሁ ታተመ፤ ይህም የሚለራውያንን የመጀመሪያ ቅሬታ አመጣ። ከዚያ በኋላ ስህተቱ በተረዳ ጊዜ፣ የይሁዳ ነገድ አንበሳ እጁን ስላነሣ ስህተቱ ተፈታ። የጁላይ 18 ቀን 2020 ስህተትም፣ እርሱ “ጊዜ ከእንግዲህ አይኖርም” ብሎ ሲያውጅ በኦክቶበር 22 ቀን 1844 ላይ እጁ ከፍ እንደ ተደረገ መቀበልን በመከልከል ተከሰተ።

Whether it was the Philadelphian movement of the first angel’s first disappointment, or the first disappointment of the Laodicean movement of the third angel, His hand represents the waymark. On April 19, 1844 and on July 18, 2020 the disappointment produced a scattering time. Those who had either been gathered on August 11, 1840 or September 11, 2001, were scattered, and thereafter Christ began to gather His people a second time.

ይህ የመጀመሪያው መልአክ የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ የፊላዴልፊያ እንቅስቃሴ ቢሆን፣ ወይም የሦስተኛው መልአክ የላኦዴቅያ እንቅስቃሴ የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ ቢሆን፣ እጁ የምልክት ምልክቱን ይወክላል። በኤፕሪል 19, 1844 እና በጁላይ 18, 2020 ያ ተስፋ መቁረጥ የመበተን ዘመንን አመጣ። በኦገስት 11, 1840 ወይም በሴፕቴምበር 11, 2001 ተሰብስበው የነበሩት ተበተኑ፤ ከዚያም በኋላ ክርስቶስ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ መሰብሰብ ጀመረ።

He had gathered a people beginning on September 11, 2001, for as represented by Christ’s baptism, it is when the Divine symbol descends that He begins to gather His disciples, not before. Then, after a scattering, Christ gathers His people a second time. Christ gathered His disciples beginning at His baptism, and after the scattering produced by the cross, He began to gather His disciples a second time. The prophetic fact of a second gathering that began in July 2023, was part of what had been sealed up on July 18, 2020, though it was clearly an element of the history of the Millerites.

እርሱ ሕዝብን መሰብሰብ የጀመረው ከሴፕቴምበር 11, 2001 ጀምሮ ነበር፤ ምክንያቱም በክርስቶስ ጥምቀት እንደተወከለው፣ መለኮታዊው ምልክት በሚወርድበት ጊዜ ነው ደቀ መዛሙርቱን መሰብሰብ የሚጀምረው፥ ከዚያ በፊት አይደለም። ከዚያም፣ ከመበተን በኋላ፣ ክርስቶስ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ይሰበስባል። ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን መሰብሰብ የጀመረው ከጥምቀቱ ጀምሮ ነበር፤ እናም በመስቀሉ የተፈጠረው መበተን ከተከሰተ በኋላ፣ ደቀ መዛሙርቱን ለሁለተኛ ጊዜ መሰብሰብ መጀመሩ። በጁላይ 2023 የጀመረው የሁለተኛ መሰብሰብ ትንቢታዊ እውነታ፣ በጁላይ 18, 2020 የታተመው ክፍል ነበር፤ ምንም እንኳ ይህ በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ በግልጽ የሚታይ አካል ነበር።

In verse forty of Daniel eleven, the beast from the bottomless pit arose and slew both horns of the earth beast in 2020. In July of 2023, the Lord began to gather His last-day people a second time. The process of gathering is represented within the sacred Millerite history, and in that history, there are two historical witnesses of gathering His people a second time. The gathering process is a prophetic element that was sealed up until July 2023. The work of gathering His people a second time is fulfilled during the history of the Ukrainian War, just prior to the second election of the eighth president, that is of the seven.

በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ ውስጥ፣ ከጥልቁ ጉድጓድ የወጣው አውሬ በ2020 የምድር አውሬውን ሁለቱንም ቀንዶች ተነሥቶ ገደለ። በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር፣ ጌታ የመጨረሻ ዘመኑን ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ መሰብሰብ ጀመረ። የመሰብሰብ ሂደቱ በቅዱሱ የሚለራይት ታሪክ ውስጥ ተወክሎ አለ፣ በዚያም ታሪክ ውስጥ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ስለ መሰብሰቡ ሁለት ታሪካዊ ምስክሮች አሉ። የመሰብሰብ ሂደት እስከ 2023 ሐምሌ ድረስ የታተመ የትንቢታዊ ክፍል ነበር። ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ የመሰብሰብ ሥራ ከሰባቱ የሆነው የስምንተኛው ፕሬዚዳንት ሁለተኛ ምርጫ ትንሽ ቀደም ብሎ፣ በዩክሬን ጦርነት ታሪክ ዘመን ውስጥ ይፈጸማል።

On August 11, 1840, the Lord gathered the Millerite movement, and He marked the gathering by the introduction of the 1843 chart, which was published in May of 1842. The chart represented the foundational message, for He was then laying the foundation of the Millerite temple. The descent of the angel of Revelation chapter ten, on August 11, 1840, parallels the baptism of Christ, which among other things marked the beginning of Christ selecting His disciples.

እ.ኤ.አ. ነሐሴ 11 ቀን 1840 ጌታ የሚለራዊት እንቅስቃሴን ሰበሰበ፣ ይህንም ስብሰባ በግንቦት 1842 የታተመውን የ1843 ሰንጠረዥ በማስገባት ምልክት አደረገው። ሰንጠረዡ መሠረታዊውን መልእክት ይወክል ነበር፣ ምክንያቱም በዚያን ጊዜ የሚለራውያንን ቤተ መቅደስ መሠረት እየጣለ ነበርና። በነሐሴ 11 ቀን 1840 የራእይ ምዕራፍ 10 መልአክ መውረድ ከክርስቶስ ጥምቀት ጋር ይመሳሰላል፤ ይህም ከሌሎች ነገሮች መካከል ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን መምረጥ የጀመረበትን ጊዜ ምልክት አድርጎ ነበር።

> “With the calling of John and Andrew and Simon, of Philip and Nathanael, began the foundation of the Christian church. John directed two of his disciples to Christ. Then one of these, Andrew, found his brother, and called him to the Saviour. Philip was then called, and he went in search of Nathanael.” The Desire of Ages, 141.

> በዮሐንስና እንድርያስ እና ስምዖን፣ ፊልጶስና ናትናኤል ጥሪ የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን መሠረት መጣል ተጀመረ። ዮሐንስ ከደቀ መዛሙርቱ ሁለቱን ወደ ክርስቶስ መራቸው። ከዚያም ከእነዚህ አንዱ የሆነው እንድርያስ ወንድሙን አገኘ፥ ወደ አዳኙም ጠራው። ከዚያ በኋላ ፊልጶስ ተጠራ፥ እርሱም ናትናኤልን ለመፈለግ ሄደ። The Desire of Ages, 141.

The work of William Miller from the time of the end in 1798, unto August 11, 1840, represented the work of John the Baptist, but when the angel of Revelation ten descended, as typified by the descent of the Holy Spirit at the baptism of Christ, the Lord “gathered” His foundational disciples. These two witnesses identify that Christ gathered His last-day people on September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended, but as with the Millerites, they were to be tested by an element of the seven thunders which had been sealed up, and then the Lord would gather His people a second time.

የዘመኑ ፍጻሜ በ1798 ከጀመረበት ጊዜ እስከ ነሐሴ 11, 1840 ድረስ የዊልያም ሚለር ሥራ የዮሐንስ መጥምቅ ሥራን ይወክል ነበር፤ ነገር ግን የራእይ አሥር መልአክ በወረደ ጊዜ፣ በክርስቶስ ጥምቀት ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መውረድ እንደ ተመሰለው፣ ጌታ መሠረታዊ ደቀ መዛሙርቱን “ሰበሰበ።” እነዚህ ሁለት ምስክሮች ክርስቶስ በመጨረሻው ዘመን ሕዝቡን በመስከረም 11, 2001 ሰበሰበ መሆኑን ያመለክታሉ፣ ያን ጊዜ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት መልአክ በወረደ ጊዜ፤ ነገር ግን እንደ ሚለራውያን ሁሉ፣ ታትሞ ተዘግቶ በነበረው የሰባቱ ነጐድጓዶች አንድ ክፍል መፈተኛ ሊሆንባቸው ነበር፤ ከዚያም በኋላ ጌታ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ይሰበስብ ነበር።

The second gathering of God’s last-day people began in the history represented at the very ending of verse eleven, of chapter eleven of Daniel, just before Putin’s victory over Ukraine, and just before verse twelve where Russia and Putin’s prophetic testimony ends. Daniel chapter eleven, verse eleven, therefore aligns with Revelation chapter eleven, verse eleven, for it is there the two witnesses are brought back to life.

ሁለተኛው የእግዚአብሔር የዘመኑ ፍጻሜ ሕዝብ መሰብሰብ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ በመጨረሻው ክፍል ተወክሎ በቀረበው ታሪክ ውስጥ ጀመረ፤ ይህም ከፑቲን በዩክሬን ላይ ከሚያገኘው ድል በፊት፣ እንዲሁም የሩሲያና የፑቲን ትንቢታዊ ምስክርነት ከሚያበቃበት ከቁጥር አሥራ ሁለት በፊት ነው። ስለዚህ ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ ከራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ ጋር ይስማማል፥ ምክንያቱም በዚያ ሁለቱ ምስክሮች ወደ ሕይወት ተመልሰው ይመጣሉ።

In the sacred Millerite history, the Lord began to gather His people a second time after the disappointment of April 19, 1844, and what was employed by the Lord to gather His people at that time was a recognition that they were fulfilling the tarrying time of the parable of the ten virgins of Matthew chapter twenty-five, and also Habakkuk chapter two. In order for the Millerites to recognize their condition and return, they had to recognize themselves as represented within God’s prophetic Word. They needed to see that they were God’s people in contrast with those who professed to be His people. In gathering His disappointed people, He was providing an illustration of the ensign that is lifted up to the Gentiles, thus emphasizing the distinction between His genuine but disappointed people, and His simply professed people.

በቅዱሱ የሚለራውያን ታሪክ ውስጥ፣ ጌታ ከ1844 ዓ.ም. ሚያዝያ 19 ያለው ተስፋ መቁረጥ በኋላ ሕዝቡን ለሁለተኛ ጊዜ ማከማቸት ጀመረ፤ በዚያም ጊዜ ጌታ ሕዝቡን ለማከማቸት የተጠቀመው ነገር፣ እነርሱ የማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ አምስት ያለውን የአሥሩ ደናግል ምሳሌ የመቆየት ጊዜ፣ እንዲሁም ሐበቁቅ ምዕራፍ ሁለትን እየፈጸሙ መሆናቸውን ማስተዋል ነበር። ሚለራውያኑ ሁኔታቸውን አውቀው እንዲመለሱ፣ በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ውስጥ እንደ ተወከሉ ራሳቸውን ማወቅ ነበረባቸው። እነርሱ ራሳቸውን ሕዝቡ ነን ብለው ከሚናገሩት ጋር በተቃራኒው፣ እነርሱ እግዚአብሔር ሕዝብ መሆናቸውን ማየት ነበረባቸው። ተስፋ የቆረጠባቸውን ሕዝቡን በማከማቸት፣ ለአሕዛብ የሚነሣውን ዓላማ ምሳሌ ይሰጥ ነበር፤ በዚህም እውነተኛ ነገር ግን ተስፋ የቆረጠባቸው ሕዝቡና፣ ራሳቸውን ብቻ ሕዝቡ ነን ብለው የሚናገሩት ሕዝብ መካከል ያለውን ልዩነት አጽንኦ አሳየ።

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> በዚያም ቀን ለአሕዛብ ዓርማ ሆኖ የሚቆም የእሴይ ሥር ይኖራል፤ አሕዛብም ወደ እርሱ ይመጣሉ፤ ማረፊያውም ክቡር ይሆናል። በዚያም ቀን እግዚአብሔር ከአሦር፣ ከግብፅ፣ ከጳጥሮስ፣ ከኢትዮጵያ፣ ከዔላም፣ ከሺናር፣ ከሐማት፣ ከባሕርም ደሴቶች የቀሩትን የሕዝቡን ቅሬታ ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ ያነሣል። ለአሕዛብም ዓርማ ያቆማል፤ የእስራኤልንም የተባረሩት ይሰበስባል፤ የይሁዳንም የተበተኑት ከምድር አራቱ ማዕዘኖች ያከማቻል። ኢሳይያስ 11፥10–12።

When the prophet Jeremiah represents those who were disappointed on April 19, 1844, he identified that he no longer associated with “the assembly of mockers,” who employed the failed prediction of 1843, as evidence that those represented by Jeremiah were false prophets.

ነቢዩ ኤርምያስ በ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 19 ቀን ተስፋ የቆረጡትን ሲወክል፣ በ1843 የተሰጠውን ያልተፈጸመ ትንቢት እንደ ማስረጃ በመጠቀም በኤርምያስ የተወከሉት ሐሰተኛ ነቢያት ናቸው የሚሉት “የአሾፊዎች ማኅበር” ጋር ከእንግዲህ እንደማይተባበር ገለጠ።

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> በፌዘኞች ሸንጎ አልተቀመጥሁም፥ አልተደሰትሁምም፤ እጅህ በእኔ ላይ ስለ ነበረች ብቻዬን ተቀመጥሁ፤ ቍጣን ሞልተኸኛልና። ኤርምያስ 15፥17።

The “assembly of mockers” had cast out those represented by Jeremiah.

የ«ዘባቾች ጉባኤ» በኤርምያስ የተወከሉትን አስወጥቶ ነበር።

> “Many were persecuted by their unbelieving brethren. In order to retain their position in the church, some consented to be silent in regard to their hope; but others felt that loyalty to God forbade them thus to hide the truths which He had committed to their trust. Not a few were cut off from the fellowship of the church for no other reason than expressing their belief in the coming of Christ. Very precious to those who bore this trial of their faith were the words of the prophet: ‘Your brethren that hated you, that cast you out for My name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but He shall appear to your joy, and they shall be ashamed.’ Isaiah 66:5.” The Great Controversy, 372.

> “ብዙዎች በማያምኑ ወንድሞቻቸው ተከሰቱ። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያላቸውን ስፍራ ለማቆየት ሲሉ አንዳንዶች ስለ ተስፋቸው ዝም ለማለት ተስማሙ፤ ሌሎች ግን ለእግዚአብሔር ታማኝነት እርሱ እንዲጠብቁ አደራ የሰጣቸውን እውነቶች እንዲህ ሆነው እንዳይሰውሩ እንደሚከለክላቸው ተሰማቸው። ጥቂቶች አይደሉም፤ ክርስቶስ እየመጣ መሆኑን በማመናቸው ብቻ ከቤተ ክርስቲያን ኅብረት ተለዩ። ይህን የእምነታቸውን ፈተና ለተሸከሙት የነቢዩ ቃላት እጅግ ውድ ነበሩ፤ ‘በስሜ ምክንያት የጠሉአችሁ፣ ያሳደዱአችሁም፣ ያስወጡአችሁም ወንድሞቻችሁ፦ እግዚአብሔር ይክበር ብለዋል፤ እርሱ ግን ለደስታችሁ ይገለጣል፥ እነርሱም ያፍራሉ።’ ኢሳይያስ 66፥5።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 372።

When the Lord lifts up an ensign to the Gentiles, it will occur when He has stretched forth His hand a second time to gather the remnant of His people, who are the outcasts of Israel. They are those who no longer sit in the “assembly of mockers.”

ጌታ ለአሕዛብ ሰንደቅ ሲያቆም፥ ይህ የሚሆነው እርሱ ከእስራኤል ተገፍተው የተባረሩትን፥ የሕዝቡን ቀሪዎች ለመሰብሰብ እጁን ሁለተኛ ጊዜ በዘረጋ ጊዜ ነው። እነርሱም ዳግመኛ በ“የተሳለቁ ማኅበር” ውስጥ የማይቀመጡ ናቸው።

The “root of Jesse” is a symbol of two blood lines, one from Judaism combined with a bloodline from outside of Judaism, and represents not only the bloodline of Jesus, but is also a symbol of the combination of Divinity with humanity, for the ensign that is lifted up represents a people who have been sealed forever into the condition and experience of the combination of Divinity with humanity, which is also represented in verse ten of Daniel chapter eleven by the symbol of the “fortress”. In verse ten, the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is inferred by the prophetic understanding of the fortress, which is the head. In the history of verse eleven and the Ukrainian War, the Lord stretches His hand a second time to gather the outcasts who have been disappointed.

“የእሴይ ሥር” የሁለት የደም መስመሮች ምልክት ነው፤ አንደኛው ከይሁድነት የመጣ ሲሆን ከይሁድነት ውጭ ካለ የደም መስመር ጋር የተዋሃደ ነው፤ እናም ይህ የኢየሱስን የደም መስመር ብቻ አይወክልም፥ ነገር ግን መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የተዋሃደበት ሁኔታ ምልክትም ነው፤ ምክንያቱም የሚነሣው ዓላማ ለዘላለም በመለኮት ከሰብአዊነት ጋር በተዋሃደ ሁኔታና በዚያ ልምምድ ውስጥ የታተሙ ሕዝብን ይወክላልና፤ ይህም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥር በ“ምሽግ” ምልክት ደግሞ ተወክሏል። በቁጥር አሥር፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚታተሙበት ጊዜ፣ ራስ ከሆነው ከምሽጉ ትንቢታዊ ግንዛቤ የተነሣ በማመልከት ይገለጻል። በቁጥር አሥራ አንድ ታሪክና በዩክሬን ጦርነት ውስጥ፣ ጌታ ተስፋ ቆርጠው የተበተኑትን ለመሰብሰብ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ ይዘረጋል።

Therefore, with the testimony of Daniel eleven as the structure, we have identified the intrusion of the papacy into prophetic history, just before the Sunday law. We have seen the work of the Republican horn represented by Trump as he becomes the eighth that is of the seven, and begins the work of combining church and state. We have the line of the apostate horn of Protestantism, as represented by the Maccabees. In the same history represented by those verses, we apply the line of the seven thunders, which is also the line of the parable of the ten virgins, identifying the experience of the one hundred and forty-four thousand, as well as the line of the three angels that outline the work of the true Protestant horn. One of the events for the true Protestant horn in that history is the second gathering.

ስለዚህ፣ የዳንኤል አሥራ አንድ ምስክርነትን እንደ መዋቅር በመውሰድ፣ ከእሁድ ሕግ በፊት በትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ የጵጵስናውን ጣልቃ ገብነት ለይተናል። ትራምፕ በሚወክለው የሪፐብሊካን ቀንድ ሥራ እንዴት ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛው ሆኖ ሲነሣ፣ ቤተ ክርስቲያንንና መንግሥትን የማዋሃድ ሥራ እንዴት እንደሚጀምር አይተናል። በመቃብያን የተወከለውን የፕሮቴስታንትነት ከዳተኛ ቀንድ መስመር አለን። በእነዚያ ጥቅሶች በተወከለው በዚያው ታሪክ ውስጥ፣ ደግሞ የሰባቱን ነጎድጓዶች መስመር እንተግብራለን፤ ይህም ደግሞ የአሥሩ ደናግል ምሳሌ መስመር ነው፤ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ተሞክሮን እንዲሁም የእውነተኛውን የፕሮቴስታንት ቀንድ ሥራ የሚያቀርጹትን የሦስቱ መላእክት መስመር እንለያለን። በዚያ ታሪክ ውስጥ ለእውነተኛው የፕሮቴስታንት ቀንድ ከሚገኙት ክስተቶች አንዱ ሁለተኛው መሰብሰብ ነው።

The second gathering occurred in the history of the second angel’s message, and it also occurred in the history of the third angel from 1844 unto 1863, establishing two witnesses from Millerite history of the Lord stretching His hand a second time to gather His scattered flock.

ሁለተኛው መሰብሰብ በሁለተኛው መልአክ መልእክት ታሪክ ውስጥ ተከናወነ፣ እንዲሁም ከ1844 እስከ 1863 ድረስ ባለው የሦስተኛው መልአክ ታሪክ ውስጥ ደግሞ ተከናወነ፤ ይህም ጌታ የተበተነውን መንጋውን ለመሰብሰብ እጁን ሁለተኛ ጊዜ እንደዘረጋ ከሚለራይት ታሪክ ሁለት ምስክሮችን አቆመ።

> “September 23, the Lord showed me that He had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn, but now in the gathering time God will heal and bind up His people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set His hand to gather His people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God should do no more for us now than He did then, Israel would never be gathered.” Early Writings, 74.

> “በመስከረም 23 ጌታ የሕዝቡን ቀሪዎች ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እንደ ዘረጋ አሳየኝ፣ እናም በዚህ የመሰብሰቢያ ጊዜ ጥረቶች እጥፍ ሊደረጉ እንደሚገባ አሳየኝ። በመበተን ዘመን እስራኤል ተመታች እና ተቀደደች፤ አሁን ግን በመሰብሰቢያው ጊዜ እግዚአብሔር ሕዝቡን ይፈውሳል እና ያቁስለውን ያስራል። በመበተን ዘመን እውነትን ለማስፋፋት የተደረጉ ጥረቶች እጅግ ትንሽ ውጤት ነበራቸው፤ ጥቂት ብቻ ወይም ምንም አላከናወኑም፤ ነገር ግን በመሰብሰቢያው ጊዜ፣ እግዚአብሔር ሕዝቡን ለመሰብሰብ እጁን በዘረጋበት ጊዜ፣ እውነትን ለማስፋፋት የሚደረጉ ጥረቶች የተታሰበላቸውን ውጤት ያመጣሉ። ሁሉም በሥራው አንድ ልብ ሆነው ትጉሃን መሆን ይገባቸዋል። አሁን በመሰብሰቢያው ዘመን እኛን ለመምራት ከመበተኑ ዘመን ምሳሌዎችን ለማጣቀስ ለማንኛውም ሰው ስህተት መሆኑን አየሁ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር በዚያን ጊዜ ካደረገልን የበለጠ አሁን ምንም ባያደርግልን ኖሮ፣ እስራኤል ፈጽሞ አትሰበሰብም ነበር።” Early Writings, 74.

In the appendix to Early Writings, Sister White explains the comment just cited:

በEarly Writings አባሪ ውስጥ፣ እህት ዋይት ከዚህ በፊት የተጠቀሰውን አስተያየት ትገልጻለች።

> “3. The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

> «3. በገጽ 74 ላይ ያለው፣ ጌታ “የሕዝቡን ቅሬታ ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እንደ ዘረጋ” የሚለው አመለካከት፣ አንድ ጊዜ ክርስቶስን ሲጠባበቁ በነበሩት መካከል ያለውን ኅብረትና ኃይል ብቻ ይጠቅሳል፤ እንዲሁም ሕዝቡን ዳግመኛ ለማስተባበርና ለማንሣት ጀምሮ እንደ ነበር ያመለክታል።» Early Writings, 86.

The sacred history of the seven thunders representing August 11, 1840 unto October 22, 1844, typified the sacred history of October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Line upon line, the first history represented an illustration of wise virgins, and the second line represented provides an illustration of foolish virgins. Both histories began when an angel descended with a message that was to be eaten. The arrival of the angel in both histories began a testing process that produced a scattering, and by 1849, Sister White was being shown that the Lord was again stretching forth His hand a second time, this time to gather those who had been scattered on October 22, 1844.

ከ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 ጀምሮ እስከ 1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ድረስ ያለውን የሚወክሉት የሰባቱ ነጎድጓዶች ቅዱስ ታሪክ፣ ከ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ጀምሮ እስከ 1863 ዓ.ም. አመፅ ድረስ ያለውን ቅዱስ ታሪክ እንደ ምሳሌ አስቀድሞ አመለከተ። መስመር በመስመር ላይ፣ የመጀመሪያው ታሪክ የጠቢባን ደናግል ምሳሌ እንደሆነ ይወክል ነበር፣ ሁለተኛው መስመርም የሰነፎች ደናግል ምሳሌ ያቀርብ ነበር። ሁለቱም ታሪኮች ሊበላ የሚገባ መልእክት ይዞ አንድ መልአክ በወረደ ጊዜ ጀመሩ። በሁለቱም ታሪኮች የመልአኩ መምጣት መበተንን ያስከተለ የፈተና ሂደት ጀመረ፤ እና በ1849 ዓ.ም. እህት ዋይት ለእርሷ እንዲህ እየታየ ነበር፤ ጌታ እንደገና እጁን ለሁለተኛ ጊዜ እዘረጋ ነበር፣ በዚህ ጊዜም በ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 የተበተኑትን ለመሰብሰብ።

They had been scattered by the Great Disappointment, as the wise on April 19, 1844 had been scattered by their first disappointment. The second gathering identified that the Lord “had begun to unite and to raise up His people again.” At the second gathering the Lord’s work includes lifting up an ensign that is united with one another upon the message, and whose humanity is united with His Divinity. The purpose of the ensign is to call God’s other flock out of Babylon, which is accomplished by men and women seeing the ensign.

በ1844 ዓ.ም. ሚያዝያ 19 ቀን ጥበበኞቹ በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጣቸው እንደ ተበተኑ፣ እነርሱም በታላቁ ተስፋ መቁረጥ ተበትነው ነበር። ሁለተኛው መሰብሰብ ጌታ “ሕዝቡን ዳግመኛ ማኅበር ማድረግና ማስነሣት ጀምሮ ነበር” መሆኑን ገለጠ። በሁለተኛው መሰብሰብ ውስጥ የጌታ ሥራ በመልእክቱ ላይ እርስ በርሳቸው የተባበሩ እና ሰብአዊነታቸውም ከመለኮቱ ጋር የተባበረ ሰንደቅ ማቆምን ያካትታል። የዚያ ሰንደቅ ዓላማ ሌሎች የእግዚአብሔር መንጋዎችን ከባቢሎን ለመጥራት ነው፤ ይህም ወንዶችና ሴቶች ሰንደቁን በማየታቸው ይፈጸማል።

The ensign is the army of those who have united their humanity with Christ’s Divinity in the time of the Sunday law testing time. Thus, the second gathering identifies the “root of Jesse,” will be lifted up, carrying the twofold prophetic symbolism of Ruth, a heathen who is gathered by the ensign being joined with Boaz, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, and also a symbol of the Redeemer, who paid the price for Ruth, and was her near kinsmen. In the incarnation of Christ’s Divine nature with the fallen flesh of human nature He became our near kinsman. The ensign that is lifted up are those united by the message, who finalize the work of joining their humanity to Christ’s Divinity in advance of the Sunday law.

ምልክቱ በእሑድ ሕግ የፈተና ዘመን ሰብአዊነታቸውን ከክርስቶስ መለኮት ጋር ያኔრთიანու የእነዚያ ሠራዊት ነው። ስለዚህ ሁለተኛው መሰብሰብ “የእሴይ ሥር” መሆኑን ያሳያል፤ እርሱም ከፍ ይደረጋል፥ ሩት የምትሸከመውን ሁለትዮሽ ትንቢታዊ ምልክት እየተሸከመ፤ ሩት በቦአዝ ጋር በመተባበር በምልክቱ የተሰበሰበች አሕዛብ ሴት ናት፤ ቦአዝም የመቶ አርባ አራት ሺህ ምልክት ነው፥ እንዲሁም ለሩት ዋጋውን የከፈለ እና የቅርብ ዘመዷ የነበረው ቤዛ ምልክት ነው። በክርስቶስ መለኮታዊ ባሕርይ ከወደቀው የሰው ባሕርይ ሥጋ ጋር በመዋሐዱ እርሱ የቅርብ ዘመዳችን ሆነ። ከፍ የሚደረገው ምልክት በመልእክቱ የተባበሩ እነዚያ ናቸው፤ እነርሱም ከእሑድ ሕግ በፊት ሰብአዊነታቸውን ከክርስቶስ መለኮት ጋር የማዋሐድን ሥራ ፍጻሜ ያደርሳሉ።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> “The appreciation of the Bible grows with its study. Whichever way the student may turn, he will find displayed the infinite wisdom and love of God.

> እጽ ቅዱስ የሚሰጠው ክብርና አድናቆት ከመጥናቱ ጋር ይጨምራል። ተማሪው ወደ የትኛውም አቅጣጫ ቢመለከት፣ የእግዚአብሔር ወሰን የሌለው ጥበብና ፍቅር ተገልጦ እንዳለ ያገኛል።

> “The significance of the Jewish economy is not yet fully comprehended. Truths vast and profound are shadowed forth in its rites and symbols. The gospel is the key that unlocks its mysteries. Through a knowledge of the plan of redemption, its truths are opened to the understanding. Far more than we do, it is our privilege to understand these wonderful themes. We are to comprehend the deep things of God. Angels desire to look into the truths that are revealed to the people who with contrite hearts are searching the word of God, and praying for greater lengths and breadths and depths and heights of the knowledge which He alone can give.

> የአይሁድ ሥርዓት ያለው ትርጉም እስካሁን ሙሉ በሙሉ አልተገነዘበም። በሥነ-ሥርዓቶቹና በምልክቶቹ ውስጥ ሰፊና ጥልቅ የሆኑ እውነቶች በጥላ ተገልጠዋል። ወንጌል ምሥጢሮቹን የሚከፍት ቁልፍ ነው። በቤዛነት ዕቅድ እውቀት አማካይነት እውነቶቹ ለማስተዋል ይከፈታሉ። ከእኛ አሁን ከምንረዳው እጅግ የሚበልጥ፣ እነዚህን ድንቅ ጉዳዮች ማስተዋል መብታችን ነው። የእግዚአብሔርን ጥልቅ ነገሮች ልንረዳ ይገባናል። መላእክት እንኳ በተሰበረ ልብ የእግዚአብሔርን ቃል ለሚመረምሩና እርሱ ብቻ ሊሰጥ የሚችለውን የእውቀት ርዝመትና ወርድና ጥልቀትና ከፍታ ይበልጥ እንዲሰጣቸው ለሚጸልዩ ሕዝብ የተገለጡትን እውነቶች ለመመልከት ይመኛሉ።

> “As we near the close of this world’s history, the prophecies relating to the last days especially demand our study. The last book of the New Testament scriptures is full of truth that we need to understand. Satan has blinded the minds of many, so that they have been glad of any excuse for not making the Revelation their study. But Christ through His servant John has here declared what shall be in the last days, and He says, ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’ Revelation 1:3.

> “ወደዚህ ዓለም ታሪክ መደምደሚያ እየቀረብን ስንሄድ፣ ከመጨረሻዎቹ ዘመናት ጋር የተያያዙ ትንቢቶች በተለይ ጥናታችንን ይጠይቃሉ። የአዲስ ኪዳን ቅዱሳት መጻሕፍት የመጨረሻው መጽሐፍ እኛ ልንረዳው የሚገባን እውነት በሙሉ የተሞላ ነው። ሰይጣን የብዙዎችን አእምሮ አሳውሮአል፤ ስለዚህም ራእይን የጥናታቸው ርዕስ እንዳያደርጉት ለማንኛውም ሰበብ ደስ ብሎአቸዋል። ነገር ግን ክርስቶስ በባሪያው በዮሐንስ አማካኝነት በዚህ ውስጥ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሚሆነውን ገልጦአል፤ እንዲህም ይላል፦ ‘የዚህን ትንቢት ቃል የሚያነብ፥ የሚሰሙም፥ በውስጡም የተጻፉትን የሚጠብቁ ብፁዓን ናቸው።’ ራእይ 1:3።”

> “‘This is life eternal,’ Christ said, ‘that they might know Thee the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent.’ John 17:3. Why is it that we do not realize the value of this knowledge? Why are not these glorious truths glowing in our hearts, trembling upon our lips, and pervading our whole being?

> “‘ይህም የዘላለም ሕይወት ነው፤ አንተን ብቻህን እውነተኛውን አምላክ፥ የላክኸውንም ኢየሱስ ክርስቶስን እንዲያውቁ’ ሲል ክርስቶስ ተናግሮአል። ዮሐንስ 17፥3። የዚህን እውቀት ዋጋ የማንረዳው ለምንድን ነው? እነዚህ የክብር እውነቶች በልባችን ውስጥ እየነደዱ፣ በከንፈሮቻችን ላይ እየተንቀጠቀጡ፣ ማንነታችንንም ሁሉ እየሞሉ ያልሆኑት ለምንድን ነው?”

> “In giving us His word, God has put us in possession of every truth essential for our salvation. Thousands have drawn water from these wells of life, yet there is no diminishing of the supply. Thousands have set the Lord before them, and by beholding have been changed into the same image. Their spirit burns within them as they speak of His character, telling what Christ is to them, and what they are to Christ. But these searchers have not exhausted these grand and holy themes. Thousands more may engage in the work of searching out the mysteries of salvation. As the life of Christ and the character of His mission are dwelt upon, rays of light will shine forth more distinctly at every attempt to discover truth. Each fresh search will reveal something more deeply interesting than has yet been unfolded. The subject is inexhaustible. The study of the incarnation of Christ, His atoning sacrifice and mediatorial work, will employ the mind of the diligent student as long as time shall last; and looking to heaven with its unnumbered years he will exclaim, ‘Great is the mystery of godliness.’

> “ቃሉን በመስጠቱ እግዚአብሔር ለመዳናችን አስፈላጊ የሆነውን እውነት ሁሉ እንድንይዝ አድርጎናል። ሺዎች ከእነዚህ የሕይወት ጕድጓዶች ውኃ ቀድተዋል፤ ሆኖም የሚቀርበው አቅርቦት አልቀነሰም። ሺዎች ጌታን በፊታቸው አኑረዋል፤ እርሱንም በማሰላሰል ወደ ዚያው ምሳሌ ተለውጠዋል። ስለ ባሕርዩ ሲናገሩ፣ ክርስቶስ ለእነርሱ ምን እንደሆነ፣ እነርሱም ለክርስቶስ ምን እንደሆኑ ሲነግሩ፣ መንፈሳቸው በውስጣቸው ይነድዳል። ነገር ግን እነዚህ ፈላሾች እነዚህን ታላላቅና ቅዱሳን ርእሶች አላሟጠጡም። ሌሎች ሺዎች ብዙ የማዳን ምስጢራትን በመመርመር ሥራ ሊሳተፉ ይችላሉ። በክርስቶስ ሕይወትና በተልእኮው ባሕርይ ላይ ሲያሰላስሉ፣ እውነትን ለማግኘት በሚደረግ እያንዳንዱ ጥረት የብርሃን ጨረሮች ይበልጥ ግልጽ ሆነው ይበራሉ። እያንዳንዱ አዲስ ፍለጋ እስካሁን ከተገለጠው ይልቅ ይበልጥ ጥልቅ የሆነ አስደናቂ ነገር ይገልጣል። ይህ ርእሰ ጉዳይ መጨረሻ የለውም። የክርስቶስ ሥጋ መልበስ፣ የማስተሰረያ መሥዋዕቱ፣ እና የመካከለኛነት ሥራው ጊዜ እስካለ ድረስ የትጉህ ተማሪውን አእምሮ ያስጠምዳሉ፤ ሰማይንም ከማይቆጠሩ ዓመታቱ ጋር እየተመለከተ፣ ‘የእግዚአብሔርነት ምስጢር ታላቅ ነው’ ይላል።”

> “In eternity we shall learn that which, had we received the enlightenment it was possible to obtain here, would have opened our understanding. The themes of redemption will employ the hearts and minds and tongues of the redeemed through the everlasting ages. They will understand the truths which Christ longed to open to His disciples, but which they did not have faith to grasp. Forever and forever new views of the perfection and glory of Christ will appear. Through endless ages will the faithful Householder bring forth from His treasure things new and old.” Christ’s Object Lessons, 132–134.

> “በዘላለም ውስጥ እኛ ያንን እንማራለን፤ እዚህ ሳለን ሊገኝ የሚችል ብርሃን ተቀብለን በነበርን ኖሮ ማስተዋላችንን ይከፍት ነበር። የድነት ርእሶች በዘላለማዊ ዘመናት ሁሉ የተቤዡትን ልብ፣ አእምሮ፣ እና አንደበት ያጠናክራሉ። ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ ሊገልጥላቸው እጅግ የፈለገውን፣ ነገር ግን ለመጨበጥ እምነት ያልነበራቸውን እውነቶች ይረዳሉ። ስለ ክርስቶስ ፍጹምነትና ክብር አዳዲስ እይታዎች ለዘላለም እና ለዘላለም ይገለጣሉ። በማያልቁ ዘመናት ሁሉ ታማኙ ባለቤት ከመዝገቡ አዲስና አሮጌ ነገሮችን ያወጣል።” የክርስቶስ ምሳሌያዊ ትምህርቶች፣ 132–134።

Back to Articles