Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Five

መጽሐፈ ኢዩኤልና ሎዶቅያዊቱ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር አምስት

How Long? The Fifth Seal

ምን ያህል ዘመን? አምስተኛው ማኅተም

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

When “the light for that time is given” it is either “received” or “rejected.” The separation that is accomplished when the light is introduced is the work of the everlasting gospel, which includes not only the sealing of God’s people, but the separation of the wheat and the tares. The final testing and separation process began at 9/11, when the prophetic question asks, “how long?” and the prophetic answer is, “until the Sunday law.” The last mention of the symbol of “how long” is found in the fifth seal in the book of Revelation.

«ለዚያ ዘመን ብርሃን በሚሰጥበት ጊዜ» ወይም «ይቀበላል» ወይም «ይከለክላል»። ብርሃኑ በሚገባ ጊዜ የሚፈጸመው መለያየት የዘላለም ወንጌል ሥራ ነው፤ ይህም የእግዚአብሔርን ሕዝብ ማተም ብቻ ሳይሆን ስንዴንና እንክርዳዱን መለየትን ደግሞ ያካትታል። የመጨረሻው የፈተናና የመለያየት ሂደት በ9/11 ጀመረ፤ በዚያም ጊዜ ትንቢታዊው ጥያቄ «እስከ መቼ?» ብሎ ይጠይቃል፥ ትንቢታዊውም መልስ «እስከ እሑድ ሕግ ድረስ» ነው። የ«እስከ መቼ» ምልክት የተጠቀሰበት የመጨረሻው ስፍራ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ በአምስተኛው ማኅተም ውስጥ ይገኛል።

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?

> እርሱም አምስተኛውን ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ በመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ያዙት ምስክርነት የተገደሉትን ነፍሳት አየሁ፤ በታላቅ ድምፅም እየጮኹ፥ ቅዱስና እውነተኛ ጌታ ሆይ፥ በምድር ላይ በሚኖሩት ላይ ደማችንን እስከ መቼ አትፈርድም አትበቀልም? እያሉ ተናገሩ።

> And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> ነጭ ልብሶችም ለእያንዳንዳቸው ተሰጡአቸው፤ ገናም ትንሽ ጊዜ ያርፉ ዘንድ ተባላቸው፥ እንደ እነርሱ ደግሞ ሊገደሉ ያሉ ባልንጀሮቻቸውና ወንድሞቻቸው ቁጥር እስኪፈጸም ድረስ። ራእይ 6፡9–11።

Inspiration places the answer to the question of “how long” asked by the “souls of them that were slain” in future, when a second group of papal martyrs is made up. That begins at the Sunday law, and for this reason Sister White identifies Revelation chapter eighteen as the fulfilment of the second group of martyrs. There are two “voices” in the first five verses; the first voice marks 9/11 and the second voice calls men and women out of Babylon at the Sunday law. Sister White identifies the symbol of “how long” in the fifth seal with the first five verses of Revelation eighteen to outline 9/11 to the Sunday law. The focus is not on separation and sealing God’s people, but on the judgment of the papacy for murdering the martyrs of past history and those martyrs during the Sunday law crisis that make up the second group of papal martyrs.

መንፈሳዊ መገለጥ ለ“እስከ መቼ” በሚለው ጥያቄ ላይ፣ “ስለ ተገደሉት ነፍሳት” የተጠየቀውን መልስ ወደ ፊት ያኖራል፣ ይህም ሁለተኛው የጳጳሳዊ ሰማዕታት ቡድን በሚሞላበት ጊዜ ነው። ይህም በእሑድ ሕግ ይጀምራል፤ ስለዚህም ሲስተር ዋይት ራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንትን የሁለተኛው የሰማዕታት ቡድን ፍጻሜ እንደሆነ ትለያያለች። በመጀመሪያዎቹ አምስት ጥቅሶች ውስጥ ሁለት “ድምፆች” አሉ፤ የመጀመሪያው ድምፅ 9/11ን ያመለክታል፣ ሁለተኛው ድምፅም በእሑድ ሕግ ጊዜ ወንዶችንና ሴቶችን ከባቢሎን ይጠራል። ሲስተር ዋይት በአምስተኛው ማኅተም ውስጥ ያለውን “እስከ መቼ” ምልክት ከራእይ አሥራ ስምንት የመጀመሪያዎቹ አምስት ጥቅሶች ጋር በመለየት ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ያለውን ጊዜ ትዘረጋለች። ትኩረቱ በእግዚአብሔር ሕዝብ መለየትና መታተም ላይ አይደለም፤ ነገር ግን በቀደመው ታሪክ የነበሩትን ሰማዕታት እንዲሁም በእሑድ ሕግ ቀውስ ወቅት ሁለተኛውን የጳጳሳዊ ሰማዕታት ቡድን የሚሞሉትን ሰማዕታት በመግደሏ ላይ በጳጳሳት ሥርዓት ላይ የሚፈረደው ፍርድ ላይ ነው።

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> “አምስተኛው ማኅተም በተከፈተ ጊዜ፣ ገላጩ ዮሐንስ በራእይ ከመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት የተገደሉትን ጉባኤ አየ። ከዚህ በኋላ በራእይ 18 የተገለጹት ትዕይንቶች መጡ፣ ታማኝና እውነተኛ የሆኑትም ከባቢሎን እንዲወጡ ተጠሩ። [ራእይ 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, ቅጽ 20, 14.

In the other passage where she identifies the martyrs of the fifth seal and the future and second group of martyrs who are made up in the Sunday law crisis, she says those scenes “would be in a period of time in the future.” The two voices of Revelation eighteen represent the “period of time in the future.” The first voice in the beginning at 9/11 and the second voice at the Sunday law

በሌላው ክፍል ውስጥ እሷ የአምስተኛውን ማኅተም ሰማዕታትና በእሑድ ሕግ ችግር ውስጥ የሚፈጠሩትን የወደፊቱን ሁለተኛ የሰማዕታት ቡድን ስትለይ እነዚያ ትዕይንቶች “በወደፊት የጊዜ ዘመን ውስጥ ይሆናሉ” ትላለች። የራእይ አሥራ ስምንት ሁለቱ ድምፆች “በወደፊት የጊዜ ዘመን” ይወክላሉ። የመጀመሪያው ድምፅ በመጀመሪያው ላይ በ9/11 ነው፣ ሁለተኛውም ድምፅ በእሑድ ሕግ ጊዜ ነው።

> “‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.

> “‘አምስተኛውንም ማኅተም በከፈተ ጊዜ፣ በመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃል እና ስለ ያዙት ምስክርነት የተገደሉትን ነፍሳት አየሁ፤ በታላቅም ድምፅ ጮኹ እንዲህ ሲሉ፦ ጌታ ሆይ፣ ቅዱስና እውነተኛ የሆንህ፣ በምድር ላይ በሚኖሩት ላይ ደማችንን እስከ መቼ አትፈርድም፣ አትበቀልምም? ለእያንዳንዳቸውም ነጭ ልብስ ተሰጣቸው [ንጹሓንና ቅዱሳን መሆናቸው ተነገረላቸው]፤ እንዲሁም እንዲህ ተባለላቸው፥ እንደ እነርሱ ደግሞ ሊገደሉ ያሉ ባልንጀሮቻቸውና ወንድሞቻቸው ቍጥራቸው እስኪፈጸም ድረስ ገና ለጥቂት ዘመን ያርፉ’ [ራእይ 6፥9–11]። በዚህ ስፍራ ለዮሐንስ የቀረቡት ትዕይንቶች በእውነታ ያሉ ሳይሆኑ በወደፊት ዘመን ውስጥ የሚሆኑ ነበሩ።”

> “Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> «ራእይ 8፥1–4 ተጠቅሷል።» ማኑስክሪፕት ሪሊሶች፣ ቅጽ 20፣ 197።

Sister White associates the fulfillment of the formation of the second group of martyrs in the future and in the other passage she quotes Revelation 18:1–5, which identifies a voice in the first three verses and another voice in verses four and five. The first voice marks 9/11 when the great buildings of New York came down and the second voice is the Sunday law when God’s other flock is called out of Babylon. In the second passage she refers to Revelation chapter eight and the first four verses which identify the opening of the seventh seal, when coals from off the altar are cast to the earth which aligns with Pentecost, when fire came from heaven and illuminated the disciples, just as Elijah’s twelve stones were illuminated and as represented by tongues of fire upon the disciples.

እህት ዋይት የሁለተኛው ቡድን ሰማዕታት መመሥረት ፍጻሜውን ወደፊት ጊዜ እንደሚያገኝ ታገናኛለች፤ በሌላውም ክፍል ራእይ 18፥1–5 ትጠቅሳለች፥ በዚያም በመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች አንድ ድምፅ እና በአራተኛና በአምስተኛው ቁጥሮች ሌላ ድምፅ መታወቁን ያሳያል። የመጀመሪያው ድምፅ የኒው ዮርክ ታላላቅ ሕንፃዎች በወደቁበት ጊዜ 9/11ን ይጠቁማል፤ ሁለተኛውም ድምፅ የእሑድ ሕግ ነው፥ በዚያም ጊዜ የእግዚአብሔር ሌላ መንጋ ከባቢሎን ውጡ ተብሎ ይጠራል። በሁለተኛው ክፍል ራእይ ምዕራፍ ስምንትንና የመጀመሪያዎቹን አራት ቁጥሮች ትጠቅሳለች፤ እነዚህም የሰባተኛው ማኅተም መከፈት መሆኑን ያመለክታሉ፥ በዚያም ከመሠዊያው ላይ ያለ ፍም ወደ ምድር ተጣለ፤ ይህም ከሰማይ እሳት መጥቶ ደቀ መዛሙርቱን እንዳበራላቸው ከጴንጤቆስጤ ጋር ይስማማል፤ እንዲሁም የኤልያስ አሥራ ሁለቱ ድንጋዮች እንደበሩ እና በደቀ መዛሙርቱ ላይ እንደ እሳት ልሳኖች እንደተወከለው።

## How Long? Zechariah & John

እስከ መቼ? ዘካርያስና ዮሐንስ

How long is a prophetic symbol of the period of time from 9/11 unto the Sunday law which has been typified in the story of Mount Carmel, the history of the Millerites from 1840 to 1844, the history of Moses’ from the eighth to tenth plague, the witness of the martyrs of the fifth seal and in Zechariah the question is asked “how long” would it be until God had mercy upon Jerusalem that had been in Babylon for seventy years.

«እስከ መቼ?» የሚለው በተንቢያዊ ምልክት ከ9/11 ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ያለውን የጊዜ ዘመን ያመለክታል፤ ይህም በቀርሜሎስ ተራራ ታሪክ፣ በ1840 እስከ 1844 ያለው የሚለራውያን ታሪክ፣ በሙሴ ታሪክ ከስምንተኛው መቅሰፍት እስከ አሥረኛው መቅሰፍት፣ በአምስተኛው ማኅተም ሰማዕታት ምስክርነት ተመስሎ ቀርቧል፤ እንዲሁም በዘካርያስ «እስከ መቼ?» የሚለው ጥያቄ ተጠይቋል፤ እግዚአብሔር ለሰባ ዓመት በባቢሎን የነበረችውን ኢየሩሳሌም መቼ እንደሚምራት ይጠይቃል።

> Then the angel of the Lord answered and said, O Lord of hosts, how long wilt thou not have mercy on Jerusalem and on the cities of Judah, against which thou hast had indignation these threescore and ten years?

> ከዚያም የእግዚአብሔር መልአክ መልሶ እንዲህ አለ፤ “የሰራዊት ጌታ ሆይ፣ በእነዚህ ሰባ ዓመታት ላይ ቍጣህን ያደረግህባትን ኢየሩሳሌምንና የይሁዳን ከተሞች እስከ መቼ ድረስ ምሕረት አታደርግላቸውም?”

> And the Lord answered the angel that talked with me with good words and comfortable words.

> እና እግዚአብሔር ከእኔ ጋር ይናገር ለነበረው መልአክ በመልካም ቃላትና በማጽናኛ ቃላት መለሰ።

> So the angel that communed with me said unto me, Cry thou, saying, Thus saith the Lord of hosts; I am jealous for Jerusalem and for Zion with a great jealousy. And I am very sore displeased with the heathen that are at ease: for I was but a little displeased, and they helped forward the affliction. Therefore thus saith the Lord; I am returned to Jerusalem with mercies: my house shall be built in it, saith the Lord of hosts, and a line shall be stretched forth upon Jerusalem. Cry yet, saying, Thus saith the Lord of hosts; My cities through prosperity shall yet be spread abroad; and the Lord shall yet comfort Zion, and shall yet choose Jerusalem. Zechariah 1:12–17.

> ስለዚህ ከእኔ ጋር የተናገረው መልአክ እንዲህ አለኝ፤ ጮኽና እንዲህ በል፤ የሠራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ ስለ ኢየሩሳሌምና ስለ ጽዮን በታላቅ ቅንዓት ቀንቻለሁ። በሰላም ተቀምጠው ባሉ አሕዛብም እጅግ እጅግ ተቈጥቻለሁ፤ እኔ ግን ጥቂት ተቈጥቼ ነበር፥ እነርሱም መከራውን አበዙት። ስለዚህ የሠራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ በምሕረት ወደ ኢየሩሳሌም ተመልሻለሁ፤ ቤቴ በእርስዋ ውስጥ ይሠራል፥ ይላል የሠራዊት ጌታ፤ በኢየሩሳሌምም ላይ ገመድ ይዘረጋል። ደግሞ ጮኽና እንዲህ በል፤ የሠራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ ከብልጽግና የተነሣ ከተሞቼ ገና ይስፋፋሉ፤ ጌታም ጽዮንን ገና ያጽናናል፥ ኢየሩሳሌምንም ገና ይመርጣል። ዘካርያስ 1፥12–17።

Sister White directly aligns Zechariah’s “threescore and ten years” (seventy years) that literal ancient Israel was in bondage to literal Babylon with the twelve hundred and sixty years from 538 unto 1798 that spiritual Israel (Christians) were in bondage to spiritual Babylon (Roman Catholicism).

እህት ዋይት ዘካርያስ የተናገረውን “ሰባ ዓመታት” ማለትም እውነተኛቱ የጥንት እስራኤል በእውነተኛቱ ባቢሎን ባርነት ውስጥ የነበረችባቸውን ዓመታት፣ መንፈሳዊቱ እስራኤል (ክርስቲያኖች) ከ538 እስከ 1798 በመንፈሳዊቱ ባቢሎን (ሮማ ካቶሊክነት) ባርነት ውስጥ የነበረችባቸው አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ጋር በቀጥታ ታመሳስላለች።

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “በዚህ ረጅም ዘመን ያለ ምሕረት ስደት ውስጥ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን በምድር ላይ እንደ ነበረች በእውነት በምርኮ ውስጥ ነበረች፤ ይህም እንደ በስደት ዘመን በባቢሎን ምርኮ የተያዙት የእስራኤል ልጆች እንደ ነበሩት ነበር።” Prophets and Kings, 714.

In 1798, at the end of the twelve hundred and sixty years the first of three messages represented as angels in Revelation fourteen arrived. The second arrived on April 19, 1844 and the third on October 22, 1844. The history symbolized by the question, “how long” is from 9/11 unto the Sunday law, and that period of time was typified in the beginning of Adventism in the Millerite movement of August 11, 1840 unto October 22, 1844. That period is symbolically illustrated by John the Revelator in chapter ten when John eats the little book that was sweet in his mouth, but became bitter in his stomach.

በ1798 ዓ.ም.፣ የአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት መጨረሻ ላይ፣ በራእይ አሥራ አራት እንደ መላእክት የተወከሉት ከሦስቱ መልእክቶች የመጀመሪያው ደረሰ። ሁለተኛው በኤፕሪል 19, 1844 ደረሰ፣ ሦስተኛውም በኦክቶበር 22, 1844። “እስከ መቼ” በሚለው ጥያቄ የተመሰለው ታሪክ ከ9/11 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ነው፣ ያም የጊዜ ዘመን በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ውስጥ በነሐሴ 11, 1840 የሚለራይት እንቅስቃሴ ጀምሮ እስከ ኦክቶበር 22, 1844 ድረስ በምሳሌ ተመልክቶ ነበር። ያ ዘመን ዮሐንስ ራእይ በምዕራፍ አሥር ውስጥ ትንሹን መጽሐፍ በአፉ ጣፋጭ ሆኖ ነገር ግን በሆዱ መራራ የሆነውን ሲበላ በምሳሌያዊ ሁኔታ ተገልጿል።

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter.

> ከሰማይም የሰማሁት ድምፅ ዳግመኛ ተናገረኝ እንዲህም አለ፤ ሂድ፥ በባሕርና በምድር ላይ ከቆመው መልአክ እጅ ያለችውን የተከፈተችውን ትንሽ መጽሐፍ ውሰድ። ወደ መልአኩም ሄጄ፥ ትንሽይቱን መጽሐፍ ስጠኝ አልሁት። እርሱም፦ ውሰዳት እና ብላት፤ ሆድህንም ታመርራለች፥ በአፍህ ግን እንደ ማር ትጣፍጣለች አለኝ። ትንሽይቱንም መጽሐፍ ከመልአኩ እጅ ወስጄ በላኋት፤ በአፌም እንደ ማር ጣፋጭ ነበረች፤ በበላኋትም ጊዜ ሆዴ መረረ።

> And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:8–11.

> እርሱም እንዲህ አለኝ፤ በብዙ ሕዝቦችና አሕዛብ፣ በቋንቋዎችና በነገሥታት ፊት ዳግመኛ ትንቢት ማድረግ ይገባሃል። ራእይ 10፥8–11።

The history John is illustrating is represented by the book that was eaten, for the eating represented the Millerites coming to understand the message and their experience in proclaiming that message. So, when John is told immediately after that history is set forth that John must prophesy again, the prophesying that is being identified is the history of 1840 to 1844. John is told that the Millerite history from 1840 to 1844 is repeated in the history of the end of Adventism. As soon as John is told that he must prophesy again he is told to measure the temple.

ዮሐንስ እየሳለ ያለው ታሪክ የተበላው መጽሐፍ የሚወክለው ነው፤ ምክንያቱም መብላቱ ሚለራውያን መልእክቱን እንዲረዱ እና ያንን መልእክት በመናገራቸው ያገኙትን ልምምድ ይወክል ነበር። ስለዚህ ያ ታሪክ ከተቀረበ በኋላ ወዲያውኑ ዮሐንስ እንደገና መተንበይ እንዳለበት በሚነገረው ጊዜ፣ የተጠቀሰው መተንበይ የ1840 እስከ 1844 ታሪክ ነው። ዮሐንስ የ1840 እስከ 1844 ያለው የሚለራውያን ታሪክ በአድቬንቲዝም መጨረሻ ታሪክ ውስጥ እንደሚደገም ይነገረዋል። ዮሐንስ እንደገና መተንበይ እንዳለበት እንደተነገረው ወዲያውኑ፣ መቅደሱን እንዲለካ ይነገረዋል።

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> እኔም እንደ በትር ያለ መለኪያ በትር ተሰጠኝ፤ መልአኩም ቆሞ፣ “ተነሥተህ የእግዚአብሔርን ቤተ መቅደስ፣ መሠዊያውንም፣ በእርሱም ውስጥ የሚሰግዱትን ለካ። ነገር ግን ከቤተ መቅደሱ ውጭ ያለውን አደባባይ ተወው፤ አትለካውም፤ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና፤ ቅድስቲቱንም ከተማ አርባ ሁለት ወር ይረግጡአታል።” ራእይ 11፥1፡2።

The work given to Adventism post-October 22, 1844 was represented by John as measuring or building the temple, in agreement with the promise set forth in Zechariah that “a line would be stretched forth upon Jerusalem” again—for the Lord would “yet choose Jerusalem.” The history represented at the beginning of Adventism with the Philadelphian movement of Millerite Adventism is repeated at the ending of Adventism with the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. At the great disappointment of October 22, 1844, a period of time, represented as “the days of the voice of the seventh angel” began.

ከ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 በኋላ ለአድቬንቲዝም የተሰጠው ሥራ፣ ዮሐንስ ቤተ መቅደሱን እንደሚለካ ወይም እንደሚገነባ ተደርጎ ተወክሎ ነበር፤ ይህም በዘካርያስ ውስጥ “ገመድ ደግሞ በኢየሩሳሌም ላይ ይዘረጋል” ተብሎ ከተቀመጠው ተስፋ ጋር የሚስማማ ነው፤ ምክንያቱም ጌታ “ኢየሩሳሌምን ገና ይመርጣልና።” በአድቬንቲዝም መጀመሪያ በሚለራዊ አድቬንቲዝም የፊላዴልፊያ እንቅስቃሴ የተወከለው ታሪክ፣ በአድቬንቲዝም መጨረሻ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የፊላዴልፊያ እንቅስቃሴ ውስጥ እንደገና ይደገማል። በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ታላቁ ቅሬታ ጊዜ፣ “የሰባተኛው መልአክ ድምፅ ቀኖች” ተብሎ የተወከለ የጊዜ ዘመን ተጀመረ።

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> ነገር ግን ሰባተኛው መልአክ መንፋት ሊጀምር በሚሆንበት ጊዜ፣ በድምፁ ዘመን፣ እግዚአብሔር ለባሪያዎቹ ለነቢያት እንዳስታወቀው መሠረት የእግዚአብሔር ምሥጢር ይፈጸማል። ራእይ 10፥7።

The message was sweet to the Millerites when the Islamic time prophecy of the second woe was fulfilled just as the Millerites had predicted in advance of August 11, 1840. The message turned bitter in the stomach at the great disappointment of October 22, 1844. As soon as John finishes illustrating the history of 1840 to 1844, he is informed that he must do the very same thing (prophesy) again. Then he is told to measure Jerusalem, and when he does so he is aligning with Zechariah’s prophecy of the Lord choosing Jerusalem. From October 22, 1844 onward prophetic history is represented as the “days of the voice of the seventh angel.” The “days” of the message (voice) of the seventh angel (third woe) represent a period of time when the divinity of Christ would be permanently combined with humanity who were to be the one hundred and forty-four thousand. That work was delayed by the rebellion of 1863, and on 9/11 the sounding of the seventh angel (third woe) once again began to sound.

መልእክቱ ለሚለራውያን ጣፋጭ ሆኖ ነበር፤ ምክንያቱም የሁለተኛው ወዮ የእስልምና የጊዜ ትንቢት ሚለራውያን ከ1840 ኦገስት 11 በፊት አስቀድመው እንደ ተነበዩት በትክክል ተፈጸመ። መልእክቱ ግን በ1844 ኦክቶበር 22 በታላቁ ቅር ተስፋ መቁረጥ ጊዜ በሆድ መራራ ሆነ። ዮሐንስ ከ1840 እስከ 1844 ድረስ ያለውን ታሪክ መግለጹን እንደጨረሰ ወዲያውኑ ያንኑ ነገር እንደገና ማድረግ እንዳለበት፣ ማለትም ዳግመኛ መተንበይ እንዳለበት ተነገረው። ከዚያም ኢየሩሳሌምን እንዲለካ ተነገረው፤ ይህንም ሲያደርግ ጌታ ኢየሩሳሌምን ስለ መምረጡ ከዘካርያስ ትንቢት ጋር በመስማማት ላይ ነበር። ከ1844 ኦክቶበር 22 ጀምሮ ያለው የትንቢታዊ ታሪክ “የሰባተኛው መልአክ ድምፅ ቀኖች” ተብሎ ይወከላል። የሰባተኛው መልአክ መልእክት (ድምፅ) ቀኖች (ሦስተኛው ወዮ) የክርስቶስ መለኮት ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሊሆኑ ከነበሩት ሰብአዊ ፍጥረታት ጋር በቋሚነት የሚቀላቀልበትን የጊዜ ወቅት ይወክላሉ። ያ ሥራ በ1863 ዓመፅ ምክንያት ዘገየ፤ በ9/11 ግን የሰባተኛው መልአክ ነፋስ ማሰማት (ሦስተኛው ወዮ) እንደገና መሰማት ጀመረ።

In sacred history the Lord chose Jerusalem to place His name there, and his “name” is His character. Jerusalem and Zion are referenced by Zechariah when he states, “I am jealous for Jerusalem and for Zion with a great jealousy” and thereafter with, “the Lord shall yet comfort Zion, and shall yet choose Jerusalem.” Zion is comforted when it receives the Holy Spirit who is the “Comforter.” The comforting of the Holy Spirit began at 9/11 in agreement with Christ breathing on the disciples after His descent from meeting with the Father after His resurrection. The manifestation of the Holy Spirit was greatly increased at Pentecost. That season began with the first fruit offering being resurrected and it ended with the first fruit offering of Pentecost, when the entire world then heard the message.

በቅዱስ ታሪክ ውስጥ ጌታ ስሙን በዚያ እንዲያኖር ኢየሩሳሌምን መረጠ፤ “ስሙም” ባሕርዩ ነው። ዘካርያስ “በታላቅ ቅንዓት ስለ ኢየሩሳሌምና ስለ ጽዮን ቀንቻለሁ” በማለት፣ ከዚያም “ጌታ እንደገና ጽዮንን ያጽናናል፥ ኢየሩሳሌምንም እንደገና ይመርጣል” በማለት ኢየሩሳሌምንና ጽዮንን ይጠቅሳል። ጽዮን “አጽናኝ” የሆነውን መንፈስ ቅዱስ ሲቀበል ትጽናናለች። የመንፈስ ቅዱስ ማጽናናት ክርስቶስ ከትንሣኤው በኋላ ከአብ ጋር ከተገናኘ በኋላ በደቀ መዛሙርቱ ላይ እንደ ነፈሰ ጊዜ ከ9/11 ጀምሮ ተጀመረ። የመንፈስ ቅዱስ መገለጥ በጴንጤቆስጤ እጅግ በጣም ጨምሮ ታየ። ያ ዘመን የጀመረው የመጀመሪያ ፍሬ መባ በትንሣኤ ሲነሣ ሲሆን፣ ዓለም ሁሉ መልእክቱን በዚያን ጊዜ ሰማ በሚል በጴንጤቆስጤ የመጀመሪያ ፍሬ መባ ተፈጸመ።

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. Isaiah 41:1, 2.

> “ሕዝቤን አጽናኑ፥ አጽናኑት፤” ይላል አምላካችሁ። “ለኢየሩሳሌም የሚያጽናና ቃል ተናገሩላት፥ ጊዜዋ እንደ ተፈጸመ፥ በደሏም እንደ ተሰረየላት አውጁላት፤ ስለ ኃጢአቶቿ ሁሉ ከእግዚአብሔር እጅ እጥፍ ተቀብላለችና።” ኢሳይያስ 41፡1, 2።

The one hundred and forty-four thousand are sealed when “their iniquity is pardoned.” This occurs just before the Sunday law as they are lifted up as the Pentecostal first fruit offering while receiving the outpouring of the Holy Spirit without measure as the disciples typified at Pentecost. The sprinkling of rain that began at 9/11 becomes a full outpouring at the Sunday law. In the history the first fruit offering of 9/11 unto the first fruit offering at the Sunday law when the one hundred and forty-four thousand are sealed and prepared as an offering to be lifted up as an ensign from the Sunday law until the close of probation. That history is represented by the first three verses of Revelation eighteen announcing the fall of Babylon, which is the biblical symbol that represents a ‘doubling.’

አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ “ኃጢአታቸው ይቅር በተባለ ጊዜ” ይታተማሉ። ይህም፣ በጴንጤቆስጤ ዘመን ደቀ መዛሙርቱ እንደ ምሳሌ እንደታዩት፣ ያለ ልክ የመንፈስ ቅዱስን መፍሰስ ሲቀበሉ እና እንደ ጴንጤቆስጤው በኩር ፍሬ መባ ከፍ ሲደረጉ ከእሁድ ሕግ ትንሽ ቀደም ብሎ ይከናወናል። በ9/11 የጀመረው የዝናብ ርጭት በእሁድ ሕግ ጊዜ ሙሉ መፍሰስ ይሆናል። በዚያ ታሪክ፣ ከ9/11 ያለው የበኩር ፍሬ መባ እስከ በእሁድ ሕግ ያለው የበኩር ፍሬ መባ ድረስ፣ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ታትመው ከእሁድ ሕግ ጀምሮ እስከ ምሕረት ዘመን መዘጋት ድረስ እንደ ዓላማ ምልክት ከፍ ለመደረግ እንደ መባ ይዘጋጃሉ። ያ ታሪክ በራእይ አሥራ ስምንት የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች ባቢሎን መውደቋን በሚያውጁት መልኩ ተወክሏል፤ ይህም ‘መደገፍ’ን የሚወክል መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምልክት ነው።

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> ከዚህም በኋላ ሌላ መልአክ ታላቅ ሥልጣን አለው ሲሆን ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ ተበራች። እርሱም በብርቱ ድምፅ በኃይል ጮኸ እንዲህ ሲል፤ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ የአጋንንትም መኖሪያ፥ የእያንዳንዱም ርኩስ መንፈስ መጠለያ፥ የእያንዳንዱም ርኩስና የሚጠላ ወፍ ጎጆ ሆናለች። ነገሮችም ሁሉ ከዝሙቷ ቁጣ የተነሣውን የወይን ጠጅ ጠጥተዋል፤ የምድርም ነገሥታት ከእርስዋ ጋር ዝሙትን ፈጽመዋል፤ የምድርም ነጋዴዎች ከቅንጦቷ ብዛት የተነሣ ባለጠጎች ሆነዋል። ራእይ 18፥1-3።

Throughout the Scriptures a doubling of phrases or words represents the perfect fulfillment of the fall of Babylon in the last days. It is the signature of Alpha and Omega who always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. Babylon’s two falls are represented as Nimrod and Belshazzar. Nimrod was the beginning of Babylon, when it was simply Babel. Nimrod’s fall represented Belshazzar’s fall and the message of the second angel and the angel of Revelation eighteen is that the fall of Nimrod at the beginning of Babylon represented the fall of Belshazzar at the end, for Alpha and Omega always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing

በመጻሕፍት ቅዱሳት ሁሉ ውስጥ ሐረጎች ወይም ቃላት በሁለት ጊዜ መደገማቸው በመጨረሻዎቹ ቀኖች የባቢሎንን ውድቀት ፍጹም መፈጸም ያመለክታል። ይህም ሁልጊዜ የነገርን መጨረሻ በመጀመሪያው ነገር የሚያሳይ የአልፋና ኦሜጋ ምልክት ነው። የባቢሎን ሁለቱ ውድቀቶች በናምሩድና በብልሻጸር ተወክለዋል። ናምሩድ ባቢሎን ገና ባቤል ብቻ በነበረችበት ጊዜ የባቢሎን መጀመሪያ ነበር። የናምሩድ ውድቀት የብልሻጸርን ውድቀት ይወክል ነበር፤ የሁለተኛውም መልአክ መልእክትና የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መልእክት ማለት የናምሩድ ውድቀት በባቢሎን መጀመሪያ ላይ የብልሻጸርን ውድቀት በመጨረሻ እንደሚወክል ነው፤ ምክንያቱም አልፋና ኦሜጋ ሁልጊዜ የነገርን መጨረሻ በመጀመሪያው ነገር ያሳያል።

Nimrod’s tower was brought down as a symbol of his fall and he typified the fall of the Twin Towers on 9/11. Belshazzar’s fall was the writing on the wall, marking the end of Babylon’s seventy-year reign as the first kingdom of Bible prophecy, and thus typifying the fall of the United States at the end of Isaiah twenty-three’s symbolic “seventy years, according to the days of one king” representing the history of the United States from 1798 unto the Sunday law. Belshazzar’s writing on the wall, represents when the wall of separation of church and state falls at the Sunday law, which is the very point where the sixth kingdom of Bible prophecy ends, just as Belshazzar was slain on that very night. The handwriting on the wall is the law that is written that overturns the wall of separation of church and state in the Constitution.

የናምሩድ ግንብ እንደ ውድቀቱ ምልክት ፈርሶ ወደቀ፣ እርሱም በ9/11 የመንታ ግንቦችን ውድቀት የሚያመለክት አይነት ነበር። የቤልሻጸር ውድቀት በግድግዳው ላይ የተጻፈው ጽሕፈት ነበር፤ ይህም ባቢሎን እንደ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የመጀመሪያ መንግሥት ያላትን ሰባ ዓመት ግዛት ፍጻሜ የሚያመለክት ነበር፤ ስለዚህም ኢሳይያስ ሃያ ሦስት ውስጥ የተገለጸው ምሳሌያዊ “ሰባ ዓመታት፣ እንደ አንድ ንጉሥ ዘመን” ተብሎ የተጠራው ከ1798 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን የአሜሪካ ታሪክ ሲወክል፣ በዚያ መጨረሻ የዩናይትድ ስቴትስን ውድቀት የሚያመለክት አይነት ሆነ። የቤልሻጸር በግድግዳው ላይ የተጻፈው ጽሕፈት፣ በየእሁድ ሕጉ ጊዜ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት መለያ ግድግዳ ሲወድቅ የሚከሰተውን ይወክላል፤ ይህም በትክክል የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት የሚያበቃበት ነጥብ ነው፥ እንዲሁም ቤልሻጸር በዚያኑ ሌሊት እንደ ተገደለው። በግድግዳው ላይ ያለው የእጅ ጽሕፈት በሕገ መንግሥቱ ውስጥ ያለውን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት መለያ ግድግዳ የሚገለብጥ ተጽፎ የሚወጣው ሕግ ነው።

The ‘history’ represented from 9/11 unto the Sunday law and thereafter to the close of human probation and the seven last plagues is the historical period that is symbolized within God’s word by a doubling of phrases or words. In that period the Holy Spirit is poured out, beginning with a sprinkling from 9/11 unto the Sunday law and thereafter the full outpouring. The Holy Spirit has been represented by Christ as the “Comforter” who, when he came would show God’s people all things.

ከ9/11 ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ፣ ከዚያም በኋላ እስከ ሰው ልጅ የምሕረት ዘመን መዘጋትና ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ድረስ የተዘረጋው የ“ታሪክ” ወቅት፣ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ በሐረጎች ወይም ቃላት እጥፍ መደገም የሚመሰልበት ታሪካዊ ዘመን ነው። በዚያ ወቅት መንፈስ ቅዱስ ይፈስሳል፤ ይህም ከ9/11 ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ በረጭት መልክ የሚጀምር ሲሆን፣ ከዚያ በኋላ ሙሉ ፍሰቱ ይሆናል። መንፈስ ቅዱስ፣ በመጣ ጊዜ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ነገር ሁሉን እንዲያሳይ በክርስቶስ “አጽናኝ” ተብሎ ተወክሎአል።

> But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:26.

> ነገር ግን መጽናኛው፥ ይኸውም መንፈስ ቅዱስ፥ አብ በስሜ የሚልከው፥ እርሱ ሁሉን ያስተምራችኋል፥ እኔም የነገርኳችሁን ሁሉ ያስታውሳችኋል። ዮሐንስ 14፥26።

The Holy Spirit is conveyed to the one hundred and forty-four thousand through the “golden oil,” which is also the “rain,” and is also the “Comforter.” When represented as the “Comforter” the Holy Spirit is identifying a special manifestation of the Holy Spirit.

መንፈስ ቅዱስ ለአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ በ“ወርቃማ ዘይት” አማካይነት ይተላለፋል፤ ይህም ደግሞ “ዝናብ” ነው፣ እንዲሁም “አጽናኝ” ነው። “አጽናኝ” ተብሎ ሲወከል፣ መንፈስ ቅዱስ የመንፈስ ቅዱስን ልዩ መገለጫ እየለየ ነው።

God’s people have always possessed the Holy Spirit when they have met the requirements of the gospel, but the times of genuine sacred revival, “as in former years,” when a special manifestation of the Holy Spirit for a corporate body, the Holy Spirit is represented as the Comforter. More importantly the corporate body are having their memories’ exercised by the Comforter as he “brings all things to their “remembrance.” This confirms that those people participating in the manifestation have the genuine experience, for the Holy Spirit is participating in the activities of their minds, for he is influencing the thinking process as he brings “all things to your remembrance.”

የእግዚአብሔር ሕዝብ የወንጌልን መስፈርቶች በፈጸሙ ጊዜ ሁሉ መንፈስ ቅዱስን ሁልጊዜ ይዞታ አድርገው ነበር፤ ነገር ግን የእውነተኛ ቅዱስ ተሐድሶ ዘመኖች፣ “እንደ ቀድሞ ዓመታት፣” ለአንድ የጋራ አካል የሚሆን የመንፈስ ቅዱስ ልዩ መገለጥ በሚኖርበት ጊዜ፣ መንፈስ ቅዱስ እንደ አጽናኝ ተገልጦ ይታያል። ከዚህም ይልቅ አስፈላጊው፣ ያ የጋራ አካል አጽናኙ “ነገሮችን ሁሉ ወደ ማስታወሻቸው ሲያመጣ” ትዝታቸው በእርሱ እየተነቃቃ መሆኑ ነው። ይህም በዚያ መገለጥ ውስጥ የሚሳተፉ ሰዎች እውነተኛውን ልምምድ እንዳላቸው ያረጋግጣል፤ ምክንያቱም መንፈስ ቅዱስ በአእምሮአቸው እንቅስቃሴ ውስጥ እየተሳተፈ ነውና፣ “ነገሮችን ሁሉ ወደ ማስታወሻችሁ ሲያመጣ” የአስተሳሰብ ሂደታቸውን እየተጽእኖ እያሳደረበት ነው።

Human memory combines to make up the higher nature of man with the other components such as judgment, intelligence, reason and conscience, which the apostle Paul labels as “the mind.” The higher nature is either the carnal mind or it’s the mind of Christ.

በሰው ውስጥ ያለው ትውስታ ከፍርድ፣ ከማስተዋል፣ ከአእምሮ አቅምና ከሕሊና ያሉት ሌሎች ክፍሎች ጋር ተዋህዶ ሐዋርያው ጳውሎስ “አእምሮ” ብሎ የሚጠራውን የሰው ከፍተኛ ባሕርይ ያቋቁማል። ይህ ከፍተኛ ባሕርይ ወይም ሥጋዊ አእምሮ ነው፣ ወይም የክርስቶስ አእምሮ ነው።

> Because the carnal mind is enmity against God: for it is not subject to the law of God, neither indeed can be. Romans 8:7.

> ሥጋዊ አሳብ በእግዚአብሔር ላይ ጥላቻ ነውና፤ ለእግዚአብሔር ሕግ አይገዛም፥ እንዲሁም ሊገዛም አይችልም። ሮሜ 8፥7።

> For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ. 1 Corinthians 2:16.

> “የጌታን አሳብ እርሱን ያስተምረው ዘንድ ማን አውቆታል? እኛ ግን የክርስቶስ አሳብ አለን።” 1 ቆሮንቶስ 2፥16።

The lower nature, or flesh is made up of the nervous, emotional, and hormonal systems associated with the senses which are the “avenues of the soul.” The higher nature is designed to rule over the lower and as such is represented as the fortress, and the fortress is constantly under attack from the senses (the lower nature), and the attacks are made against the fortress through the avenues that lead into the fortress. Within the fortress of the higher nature there is a command center, or what Sister White calls the citadel. The citadel is the Most Holy Place in the sanctuary, which is divided into two basic divisions. The courtyard is the flesh, or lower nature, and to come into the courtyard or also to transfer the blood into the holy place required passing through a curtain or veil. The courtyard is bookended by the veils.

ዝቅተኛው ተፈጥሮ፣ ወይም ሥጋ፣ ከስሜቶች ጋር የተያያዙ ነርቫዊ፣ ስሜታዊ፣ እና ሆርሞናዊ ስርዓቶች የተዋቀረ ነው፤ እነዚህም “የነፍስ መግቢያ መንገዶች” ናቸው። ከፍተኛው ተፈጥሮ በዝቅተኛው ላይ እንዲገዛ የተዘጋጀ ስለሆነ፣ እንደ ምሽግ ይወከላል፤ ይህም ምሽግ በስሜቶች (በዝቅተኛው ተፈጥሮ) ዘወትር በጥቃት ሥር ነው፤ ጥቃቶቹም ወደ ምሽጉ በሚያስገቡት መግቢያ መንገዶች በኩል በምሽጉ ላይ ይፈጸማሉ። በከፍተኛው ተፈጥሮ ምሽግ ውስጥ የትእዛዝ ማዕከል አለ፤ ወይም እህት ዋይት እንደምትጠራው ግንብ አለ። ግንቡ በመቅደሱ ውስጥ ያለው ቅድስተ ቅዱሳን ነው፤ መቅደሱም በሁለት መሠረታዊ ክፍሎች የተከፈለ ነው። አደባባዩ ሥጋው፣ ወይም ዝቅተኛው ተፈጥሮ ነው፤ ወደ አደባባዩም ለመግባት ወይም ደግሞ ደሙን ወደ ቅድስት ስፍራ ለማስተላለፍ በመጋረጃ ወይም በጋርድ በኩል ማለፍ ያስፈልግ ነበር። አደባባዩ በመጋረጃዎቹ መካከል የተከበበ ነው።

> By a new and living way, which he hath consecrated for us, through the veil, that is to say, his flesh. Hebrews 10:20.

> በአዲስና ሕያው መንገድ፥ ይህም በመጋረጃው ነው፤ ማለትም በሥጋው፥ ስለ እኛ የቀደሰው። ዕብራውያን 10፥20።

The sanctuary is divided into two parts; the courtyard and sanctuary. The sanctuary in turn is divided into two parts as is the higher nature. The higher nature breaks down into two areas. One of those areas is represented as the holy place and the other the Most Holy Place. The holy place represents the mental activities necessary for humanity to function, but the Most Holy Place is the area where God and Man meet. The Most Holy Place is the throne room of God, and those who are converted are seated in heavenly places with Christ.

መቅደሱ ወደ ሁለት ክፍሎች ይከፈላል፤ በማለትም ወደ አደባባዩና ወደ መቅደሱ። መቅደሱም በበኩሉ እንደ ከፍተኛው ባሕርይ ወደ ሁለት ክፍሎች ይከፈላል። ከፍተኛው ባሕርይ ወደ ሁለት አካባቢዎች ይከፈላል። ከእነዚህ አንዱ እንደ ቅድስት ተመስሎ ይገለጻል፤ ሌላውም እንደ ቅድስተ ቅዱሳን። ቅድስት ሰው እንዲሠራ የሚያስፈልጉትን የአእምሮ እንቅስቃሴዎች ትወክላለች፤ ቅድስተ ቅዱሳን ግን እግዚአብሔርና ሰው የሚገናኙበት ስፍራ ነው። ቅድስተ ቅዱሳን የእግዚአብሔር ዙፋን ክፍል ነው፥ የተለወጡትም በክርስቶስ ጋር በሰማያዊ ስፍራዎች ተቀምጠዋል።

> And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 2:6.

> ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋርም አብሮ አስነሣን፥ በሰማያዊ ስፍራዎችም ከእርሱ ጋር አብሮ አስቀመጠን። ኤፌሶን 2፥6።

The verse is taken from a passage where several verses prior, but absolutely in the same flow of thought, Jesus is seated in heavenly places, just as are His people.

ቁጥሩ የተወሰደው ከአንድ ክፍል ነው፤ በዚያ ክፍል ውስጥ ከዚያ በፊት ያሉ በርካታ ቁጥሮች ውስጥ፣ ነገር ግን ፍጹም በአንድ የሐሳብ ፍሰት ውስጥ፣ ኢየሱስ በሰማያዊ ስፍራዎች ተቀምጦአል፤ እንዲሁም ሕዝቡ ደግሞ በዚያው እንዲሁ ተቀምጠዋል።

> Which he wrought in Christ, when he raised him from the dead, and set him at his own right hand in the heavenly places. Ephesians 1:20.

> በክርስቶስም የሠራው ይህን ነው፤ እርሱን ከሙታን አስነሥቶ በሰማያዊ ስፍራዎች በቀኙ አስቀመጠው። ኤፌሶን 1፥20።

Christ and His people are seated together in the Most Holy Place. Christ was resurrected and then sat down in heavenly places and His people are raised up and seated in the throne room of the Most Holy Place. Paul identifies that those who are raised in verse six have been resurrected from sin in the previous verse.

ክርስቶስና ሕዝቡ በእጅግ ቅዱስ ስፍራ በአንድነት ተቀምጠዋል። ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶ በሰማያዊ ስፍራዎች ተቀመጠ፥ ሕዝቡም ደግሞ ተነሥተው በእጅግ ቅዱስ ስፍራ የዙፋን አዳራሽ ተቀምጠዋል። ጳውሎስ በስድስተኛው ቁጥር ውስጥ የተነሡት በቀደመው ቁጥር ከኃጢአት እንደ ተነሡ ይገልጻል።

> Even when we were dead in sins, hath quickened us together with Christ, (by grace ye are saved) And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 1:5, 6.

> እኛ በኃጢአቶች ሞተን ሳለን እንኳ፣ ከክርስቶስ ጋር በአንድነት ሕይወትን ሰጠን፤ (በጸጋ ድናላችሁ) ከእርሱም ጋር አብሮ አስነሣን፥ በክርስቶስ ኢየሱስም ሰማያዊ ስፍራዎች አብሮ አስቀመጠን። ኤፌሶን 1፥5, 6።

The perfect fulfillment of the passage from Ephesians are the two witnesses of Revelation eleven, eleven who are resurrected and then taken up into heaven as an ensign—but also to be seated in heavenly places. In the Most Holy Place the two witnesses are representing humanity in the very presence of God, and their justification for being seated there is the badge which they each possess. That badge is the seal of God, and the seal of God represents that the human has become one with the divine, and that seal is represented by the fact that the Comforter, who is the Holy Spirit is abiding within the Most Holy Place of ‘their’ higher nature. The Most Holy Place is the throne room of God where divine and human are combined, and it represents the human temple whose higher nature includes a Most Holy Place where both divinity and humanity are seated together.

ከኤፌሶን የተወሰደው ይህ ክፍል ፍጹም ፍጻሜውን የሚያገኘው በራእይ አሥራ አንድ ያሉት ሁለቱ ምስክሮች ናቸው፤ እነርሱም የሚነሡ ከዚያም እንደ ሰንደቅ ወደ ሰማይ የሚወሰዱ—ነገር ግን ደግሞ በሰማያዊ ስፍራዎች እንዲቀመጡ ናቸው። በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ እነዚህ ሁለቱ ምስክሮች በእግዚአብሔር ፊት ሰብአዊነትን ይወክላሉ፥ በዚያም እንዲቀመጡ የሚያበቃቸው ምክንያት እያንዳንዳቸው ያላቸው ምልክት ነው። ያ ምልክት የእግዚአብሔር ማኅተም ነው፤ የእግዚአብሔርም ማኅተም ሰው ከመለኮት ጋር አንድ መሆኑን ይወክላል፤ ያም ማኅተም የሚገለጠው መጽናኛው፥ እርሱም መንፈስ ቅዱስ ነው፥ በ‘እነርሱ’ ከፍተኛ ተፈጥሮ ቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ በመኖሩ ነው። ቅድስተ ቅዱሳን መለኮትና ሰብአዊነት የተዋሐዱበት የእግዚአብሔር ዙፋን ቤት ነው፤ እርሱም ከፍተኛ ተፈጥሮው መለኮትንና ሰብአዊነትን በአንድነት የሚያስቀምጥበት ቅድስተ ቅዱሳን የሚያካትት የሰውን ቤተ መቅደስ ይወክላል።

The outpouring of the “Comforter” is the sealing of the one hundred and forty-four thousand and it marks a change in salvational history, for at that time, the church changes from the church militant to the church triumphant. At that time, it changes from the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. At that time, it changes from the experience of the seventh church unto the experience of the sixth church and the sixth church was the Millerites. A prophetic characteristic of the sixth church of Philadelphia as it was fulfilled by the Millerite movement, is that it was never a church. It was only a movement all the way to 1856 when both of the Whites identified the movement as Laodicean. Seven years later the legal church was formed.

የ“አጽናኙ” መፍሰስ የመቶ አርባ አራቱ ሺህ ማኅተም መቀበል ነው፣ እናም በመዳን ታሪክ ውስጥ ለውጥን ያመለክታል፤ ምክንያቱም በዚያን ጊዜ ቤተ ክርስቲያን ከተጋዳይቱ ቤተ ክርስቲያን ወደ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን ትለወጣለች። በዚያን ጊዜ ከመቶ አርባ አራቱ ሺህ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ወደ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የፊላዴልፍያ እንቅስቃሴ ትለወጣለች። በዚያን ጊዜ ከሰባተኛው ቤተ ክርስቲያን ልምምድ ወደ ስድስተኛው ቤተ ክርስቲያን ልምምድ ትለወጣለች፣ እናም ስድስተኛው ቤተ ክርስቲያን ሚለራውያን ነበሩ። በሚለራውያን እንቅስቃሴ እንደተፈጸመ የስድስተኛው የፊላዴልፍያ ቤተ ክርስቲያን ትንቢታዊ ባሕርይ አንዱ፣ ፈጽሞ ቤተ ክርስቲያን እንዳልነበረ ነው። እስከ 1856 ድረስ እንቅስቃሴ ብቻ ነበር፤ በዚያን ጊዜም ዋይቶቹ ሁለቱ እንቅስቃሴውን ሎዶቅያዊ መሆኑን ገለጹ። ከሰባት ዓመታት በኋላ ሕጋዊቷ ቤተ ክርስቲያን ተቋቋመች።

The salvational change at the Sunday law was typified by the salvational change at Pentecost which marked the inauguration of Christ as High Priest.

በእሁድ ሕግ ጊዜ የሚፈጸመው የመዳን ለውጥ፣ ክርስቶስ እንደ ሊቀ ካህናት መጀመሩን የሚያመለክት በጴንጤቆስጤ የተፈጸመው የመዳን ለውጥ በምሳሌ ተገልጦ ነበር።

> “The Pentecostal outpouring was Heaven’s communication that the Redeemer’s inauguration was accomplished. According to His promise He had sent the Holy Spirit from heaven to His followers as a token that He had, as priest and king, received all authority in heaven and on earth, and was the Anointed One over His people.” Acts of the Apostles, 38.

> “የጴንጤቆስጤ መፍሰስ የተዋጅው ምረቃ እንደ ተፈጸመ ከሰማይ የተላለፈ መልእክት ነበረ። እንደ ተስፋው እርሱ፣ እንደ ካህንና ንጉሥ፣ በሰማይና በምድር ሁሉ ሥልጣን ሁሉ እንደ ተቀበለ፣ በሕዝቡም ላይ የተቀባው እርሱ እንደ ሆነ ምልክት አድርጎ መንፈስ ቅዱስን ከሰማይ ወደ ተከታዮቹ ልኮ ነበር።” የሐዋርያት ሥራ, 38.

When the latter rain is poured out without measure upon the one hundred and forty-four thousand at the Sunday law it will be “Heaven’s communication” that the church militant has ended and the church triumphant has arrived. The inauguration of Christ at Pentecost in the sanctuary above, typifies the anointing of the one hundred and forty-four thousand at the Sunday law.

በእሑድ ሕግ ዘመን የኋለኛው ዝናብ በመቶ አርባ አራቱ ሺህ ላይ ያለ መጠን ሲፈስስ፣ ይህ “የሰማይ ግንኙነት” ተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን እንዳበቃች እና ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን እንደደረሰች ይሆናል። የክርስቶስ በጰንጠቆስጤ በላይኛው መቅደስ የተደረገ መሾም፣ በእሑድ ሕግ ዘመን የመቶ አርባ አራቱ ሺህን መቀባት ያመለክታል።

The “Pentecostal” outpouring identifying that Christ was the Anointed One represented His anointing in the inaugural ceremony in heaven, but He had also been anointed at His baptism. His baptism (9/11) unto Pentecost (the Sunday law) is also represented again three and a half years after His baptism by His actual death, burial and resurrection (feast of first fruits). 9/11 is therefore represented at His baptism and also at His resurrection. His symbolic resurrection and his literal resurrection mark the beginning of two prophetic lines that each end at Pentecost. Both histories begin with the resurrection of the first fruit offering.

የክርስቶስ ቅቡዕ መሆኑን የሚለይ የ“ጴንጤቆስጤ” መፍሰስ በሰማይ በተካሄደው የመጀመሪያ ሥነ-ሥርዓት ውስጥ የተካሄደውን ቅብዓቱን ይወክል ነበር፤ ነገር ግን በጥምቀቱም ደግሞ ተቀብቶ ነበር። ከጥምቀቱ (9/11) እስከ ጴንጤቆስጤ (የእሁድ ሕግ) ያለው ጊዜ ከጥምቀቱ ከሶስት ዓመት ተኩል በኋላ በእርሱ በእውነተኛው ሞቱ፣ ቀብሩና ትንሣኤው (የመጀመሪያ ፍሬ በዓል) ደግሞ እንደገና ይወከላል። ስለዚህ 9/11 በጥምቀቱም እንዲሁም በትንሣኤውም ይወከላል። ምሳሌያዊ ትንሣኤውና ትክክለኛው ትንሣኤው እያንዳንዳቸው በጴንጤቆስጤ የሚያበቁ ሁለት ትንቢታዊ መስመሮች መጀመሪያን ያመለክታሉ። ሁለቱም ታሪኮች በመጀመሪያው ፍሬ መባ ትንሣኤ ይጀምራሉ።

> But now is Christ risen from the dead, and become the firstfruits of them that slept. For since by man came death, by man came also the resurrection of the dead. For as in Adam all die, even so in Christ shall all be made alive. But every man in his own order: Christ the firstfruits; afterward they that are Christ’s at his coming. 1 Corinthians 15:20–23.

> ነገር ግን አሁን ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶአል፥ ያንቀላፉትም በኩር ሆኖአል። ሞት በሰው ስለመጣ፥ እንዲሁ ደግሞ የሙታን ትንሣኤ በሰው መጣ። በአዳም ሁሉ እንደሚሞቱ፥ እንዲሁ ደግሞ በክርስቶስ ሁሉ ሕያዋን ይሆናሉ። ነገር ግን እያንዳንዱ በየሥርዓቱ፤ ክርስቶስ በኩር ነው፤ ከዚያም በመምጣቱ የክርስቶስ የሆኑት። 1 ቆሮንቶስ 15፥20–23።

Christ is the first fruit offering at His resurrection marking the beginning of the “Pentecostal season” which ends with the first fruit offering of Pentecost. Christ’s resurrection is barley and the wheat are those who “afterward” “are Christ’s at his coming.” Those who are “afterward” of Christ’s resurrection are “they that are Christ’s at his coming,” thus representing the final ingathering of faithful souls at the end of the world, as represented by those three thousand souls that were gathered at Pentecost.

ክርስቶስ በትንሣኤው ጊዜ የመጀመሪያው ፍሬ መባ ሆኖ ተቀርቦ፣ በጰንጠቆስጤ የመጀመሪያ ፍሬ መባ የሚፈጸምበትን “የጰንጠቆስጤ ወቅት” መጀመሪያ አመለከተ። የክርስቶስ ትንሣኤ ገብስ ነው፤ ስንዴውም “በኋላ” “በመምጣቱ የክርስቶስ የሆኑት” ናቸው። ስለዚህ ከክርስቶስ ትንሣኤ “በኋላ” የሚሆኑት “በመምጣቱ የክርስቶስ የሆኑት” ሲሆኑ፣ ይህም በጰንጠቆስጤ የተሰበሰቡት ሦስት ሺህ ነፍሳት እንደሚወክሉት፣ በዓለም ፍጻሜ የታመኑ ነፍሳት የመጨረሻ መከማቸትን ይወክላሉ።

The verse also addresses the resurrection in terms of death. Death began with Adam and passes upon all men, but it does so “in” “order.” In the book of Acts Peter records that when the book of Joel was then being fulfilled, men were to send their sins beforehand to judgment that they might be blotted out, when the times of refreshing came from the presence of the Comforter. Christ was not looking at the books of judgment to blot out sin at that time, for judgment was over eighteen hundred years in the future.

ቁጥሩ ደግሞ ትንሣኤን በሞት አንጻር ይናገራል። ሞት ከአዳም ጋር ጀመረ እና በሰዎች ሁሉ ላይ ይደርሳል፤ ነገር ግን ይህን የሚያደርገው “በ” “ሥርዓት” ነው። በሐዋርያት ሥራ መጽሐፍ ውስጥ ጴጥሮስ የኢዮኤል መጽሐፍ በዚያን ጊዜ ሲፈጸም እንደነበረ ይመዝግባል፤ ሰዎችም የማጽናኛው ከሆነው ከፊቱ የማረፊያ ዘመኖች በሚመጡበት ጊዜ ኃጢአታቸው እንዲደመስስላቸው ኃጢአታቸውን አስቀድመው ወደ ፍርድ ይልኩ ዘንድ ነበር። በዚያን ጊዜ ክርስቶስ ኃጢአትን ለመደምሰስ የፍርድን መጻሕፍት አይመለከትም ነበር፤ ምክንያቱም ፍርድ ከአሥራ ስምንት መቶ ዓመታት በላይ ወደ ፊት ነበር።

The reference to “every man in his order” begins with Adam, and thus identifies the judgment of the dead from Adam onward until the times of refreshing arrive. When the latter rain arrives, the judgment passes from the dead unto the living. In the period of time represented by the verse (from Christ’s resurrection unto Pentecost), from the barley first fruits until the first fruits of the wheat, the rain is falling during the judgment of the living and as the rain falls, the message represented by the rain is separating the wheat from the tares. At the Sunday law, which is Pentecost, the wheat no longer is mixed with tares and the first fruit wheat offering of two wave loaves is lifted up. The purification process from 9/11 unto the Sunday law is also represented in Malachi three when the Messenger of the Covenant purifies and also purges the Levites and He does so by “fire.” “Fire” is a symbol of a message as represented by tongues of fire at Pentecost. In the history under consideration the separation of the two classes which produces the one hundred and forty-four thousand who are the two wave loaves represented by the first fruits of Pentecost were to be thoroughly baked, for they were the only offering that included an emblem of sin.

“እያንዳንዱ ሰው በየሥርዓቱ” የሚለው ማጣቀሻ ከአዳም ይጀምራል፤ ስለዚህም የማደስ ዘመናት እስኪደርሱ ድረስ ከአዳም ጀምሮ ስለ ሞቱት የሚደረገውን ፍርድ ይጠቁማል። የኋለኛው ዝናብ ሲመጣ ፍርዱ ከሞቱት ወደ ሕያዋን ይሻገራል። በቁጥሩ የተወከለው የጊዜ ክፍል (ከክርስቶስ ትንሣኤ እስከ ጴንጤቆስጤ) ውስጥ፣ ከገብስ በኵራት ፍሬዎች እስከ ስንዴ በኵራት ፍሬዎች ድረስ፣ ዝናቡ በሕያዋን ፍርድ ወቅት እየዘነበ ነው፤ ዝናቡም ሲዘንብ በዝናቡ የተወከለው መልእክት ስንዴውን ከእንክርዳዱ ይለያያል። በእሑድ ሕግ፣ እርሱም ጴንጤቆስጤ በሆነ ጊዜ፣ ስንዴው ከእንክርዳድ ጋር ከእንግዲህ ወዲያ አይቀላቀልም፤ የሁለት የማወዛወዝ እንጀራዎች የሆነውም የስንዴ የበኵራት ፍሬ መሥዋዕት ከፍ ይደረጋል። ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ያለው የማንጻት ሂደት በሚልክያስ ምዕራፍ ሦስት ውስጥ ደግሞ ተወክሏል፤ በዚያም የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ሌዋውያንን ያነጻል እንዲሁም ያጠራቸዋል፥ ይህንም በ“እሳት” ያደርጋል። “እሳት” በጴንጤቆስጤ በታዩት የእሳት ልሳኖች እንደ ተወከለው የመልእክት ምልክት ነው። በእዚህ በምንመለከተው ታሪክ ውስጥ፣ የጴንጤቆስጤ በኵራት ፍሬዎች የሆኑትን ሁለቱን የማወዛወዝ እንጀራዎች የሚወክሉትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚያፈሩት የሁለቱ ክፍሎች መለየት ፈጽሞ የተበሰለ መሆን ነበረበት፤ ምክንያቱም የኃጢአት ምልክት የተካተተበት ብቸኛው መሥዋዕት እነርሱ ነበሩ።

Those two wave loaves were leavened, and leaven is a symbol of sin. That leaven was destroyed in the fire of the oven, as represented by the refiner’s fire of the Messenger of the Covenant. Isaiah in chapter twenty-seven identifies a debate that begins at 9/11, which he calls “the day of the east wind.” The passage teaches that it is through the debate that the sins of Israel are atoned for. The “debate” is between the true latter rain message and all the other false latter rain messages that exist. A message is “fire,” and “fire” is what the Messenger of the Covenant employs to purify and purge. The debate over the latter rain message removes the leaven from the Pentecostal first fruit wheat offering that is lifted up at the Sunday law. The one hundred and forty-four thousand are the Pentecostal first fruit wheat offering, who overcome by the justification of His blood and the sanctification of their testimony for even though it is the Word that sanctifies it only does so when the word is conveyed as a message. The presentation of the message allows the one hundred and forty-four thousand to live and the presentation of a false latter rain message produces death.

እነዚያ ሁለት የማዕበል እንጀራዎች እርሾ ያላቸው ነበሩ፥ እርሾም የኃጢአት ምልክት ነው። ያ እርሾ በምድጃው እሳት ጠፋ፤ ይህም በኪዳኑ መልእክተኛ የማጥራት እሳት የተመሰለ ነው። ኢሳይያስ በሃያ ሰባተኛው ምዕራፍ፣ “የምሥራቅ ነፋስ ቀን” ብሎ የሚጠራውን በ9/11 የሚጀምር ክርክር ይለይታል። ይህ ክፍል የሚያስተምረው፣ የእስራኤል ኃጢአቶች የሚያስተሰርዩት በዚያ ክርክር እንደሆነ ነው። “ክርክሩ” በእውነተኛው የኋለኛው ዝናብ መልእክትና በሚኖሩት ሌሎች ሁሉ ሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክቶች መካከል ነው። መልእክት “እሳት” ነው፥ “እሳት” ማለትም ኪዳኑ መልእክተኛ ለማጥራትና ለማንጻት የሚጠቀምበት ነው። ስለ የኋለኛው ዝናብ መልእክት የሚካሄደው ክርክር በእሑድ ሕግ ጊዜ ከፍ ከፍ የሚደረገውን የጴንጤቆስጤ የበኩራት የስንዴ መባ እርሾውን ያስወግዳል። አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የጴንጤቆስጤ የበኩራት የስንዴ መባ ናቸው፤ እነርሱም በደሙ ጽድቅ እና በምስክርነታቸው ቅድስና ድል ይነሣሉ፤ ምክንያቱም የሚቀድሰው ቃሉ ቢሆንም፣ ይህን የሚያደርገው ቃሉ እንደ መልእክት ሲተላለፍ ብቻ ነው። የመልእክቱ ማቅረብ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንዲኖሩ ያስችላል፥ ሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ማቅረብ ግን ሞትን ያመጣል።

> And they overcame him by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death. Revelation 12:11.

> እነርሱም በበጉ ደምና በምስክርነታቸው ቃል እርሱን አሸነፉት፤ ሕይወታቸውንም እስከ ሞት ድረስ አልወደዱም። ራእይ 12፡11።

The one hundred and forty-four thousand follow Christ in overcoming as He overcame, for prophetically they follow Christ.

አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ክርስቶስ እንደ አሸነፈ እነርሱም በማሸነፍ ይከተሉታል፥ በትንቢታዊ ምሳሌነትም ክርስቶስን ይከተላሉና።

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> እነዚህ ከሴቶች ጋር ያልረከሱ ናቸው፤ ድንግሎች ናቸውና። እነዚህ በግ ወደሚሄድበት ስፍራ ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። እነዚህ ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኵራት እንዲሆኑ ከሰዎች መካከል የተዋጁ ናቸው። ራእይ 14:4።

Here in verse four of Revelation fourteen the one hundred and forty-four thousand are identified as “first fruits.” They are also identified as “virgins” and inspiration has informed us that the parable of the ten virgins of Matthew twenty-five illustrates the experience of the Adventist people. Not only are they “virgins” they are not “defiled with woman,” for the testing and separation process that produced the one hundred and forty-four thousand produced a distinction between the one hundred and forty-four thousand and “all” the false religions. “These” follow the Lamb whithersoever he goeth, and as first fruit offerings they must follow Christ in His death, burial and resurrection.

እዚህ በራእይ አሥራ አራት ቁጥር አራት ውስጥ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህዎቹ “በኵራት” ተብለው ተለይተዋል። ደግሞም “ድንግል” ተብለው ተለይተዋል፤ መንፈሳዊ መገለጥም የማቴዎስ ሃያ አምስት የአሥሩ ድንግሎች ምሳሌ የአድቬንቲስት ሕዝብን ልምድ እንደሚያብራራ አስታውቆናል። “ድንግሎች” ብቻ አይደሉም፤ “በሴቶች” አልረከሱም፥ ምክንያቱም አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁን ያፈራው የፈተናና የመለየት ሂደት በአንድ መቶ አርባ አራት ሺሁና “በሁሉም” ሐሰተኛ ሃይማኖቶች መካከል ልዩነት አመጣ። “እነዚህ” በሄደ ስፍራ ሁሉ በጉን ይከተላሉ፤ እንደ በኵራት መባዎችም በሞቱ፣ በቀብሩና በትንሣኤው ክርስቶስን ሊከተሉ ይገባቸዋል።

In Revelation chapter eleven, verse eleven the two witnesses that are to be lifted up as an ensign are first killed, then in three and a half days they are resurrected as a first fruit offering, as was Christ. The first fruit offering that was and is Christ, included the blood of the covenant being shed in order to redeem those who had been bankrupt with a Laodicean experience. In one verse, (verse four) all this brief summary of the various lines of prophetic light associated with the one hundred and forty-four thousand is set forth. And it is set forth in Revelation 144 by the hand of Palmoni, the wonderful numberer. A doubling in Scripture represents the history of the latter rain and the latter rain is where and when the Comforter is poured out upon God’s people.

በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ ውስጥ፣ እንደ ዓላማ ሊነሡ ያሉት ሁለቱ ምስክሮች በመጀመሪያ ይገደላሉ፤ ከዚያም በሦስት ቀን ተኩል ውስጥ፣ ክርስቶስ እንደነበረው ሁሉ፣ እንደ በኵራት መባ ይነሣሉ። ክርስቶስ የነበረውና የሆነው የበኵራት መባ፣ በሎዶቅያ ልምምድ ምክንያት ኪሳራ ደርሶባቸው የነበሩትን ለማዳን የቃል ኪዳኑ ደም መፍሰሱን አካትቶ ነበር። በአንድ ቁጥር፣ (ቁጥር አራት) ከመቶ አርባ አራት ሺህ ጋር የተያያዙት የተለያዩ የትንቢታዊ ብርሃን መስመሮች ይህ አጭር ማጠቃለያ ቀርቦአል። እናም ይህ በPalmoni እጅ፣ በድንቁ ቆጣሪ፣ በራእይ 144 ውስጥ ቀርቦአል። በቅዱስ መጽሐፍ ውስጥ እጥፍ መሆን የኋለኛውን ዝናብ ታሪክ ይወክላል፤ የኋለኛውም ዝናብ መጽናኛው በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚፈስበት ስፍራና ጊዜ ነው።

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. The Lord hath made bare his holy arm in the eyes of all the nations; and all the ends of the earth shall see the salvation of our God. Depart ye, depart ye, go ye out from thence, touch no unclean thing; go ye out of the midst of her; be ye clean, that bear the vessels of the Lord. Isaiah 52:7–11.

> መልካም ወሬ የሚያመጣ፣ ሰላምን የሚያውጅ፣ ስለ መልካም ነገር መልካም ወሬ የሚያመጣ፣ መዳንን የሚያውጅ፣ ጽዮንንም፦ “አምላክሽ ይነግሣል!” የሚል ሰው እግሮቹ በተራሮች ላይ እንዴት ያማሩ ናቸው! ጠባቂዎችሽ ድምፃቸውን ያነሣሉ፤ በአንድነትም ይዘምራሉ፤ እግዚአብሔር ጽዮንን በሚመልስበት ጊዜ ዓይን ለዓይን ያያሉና። እናንተ የኢየሩሳሌም ፍርስራሾች ሆይ፥ በደስታ ፍንጭቁ፤ በአንድነትም ዘምሩ፤ እግዚአብሔር ሕዝቡን አጽናንቶአልና፥ ኢየሩሳሌምንም ተቤዥቶአል። እግዚአብሔር ቅዱስ ክንዱን በአሕዛብ ሁሉ ዓይን ፊት ገልጦአል፤ የምድርም ዳርቻዎች ሁሉ የአምላካችንን ማዳን ያያሉ። ራቁ፥ ራቁ፥ ከዚያ ውጡ፤ ርኩስ ነገርን አትንኩ፤ ከመካከልዋ ውጡ፤ የእግዚአብሔርን ዕቃዎች የምትሸከሙ እናንተ፥ ንጹሓን ሁኑ። ኢሳይያስ 52፥7–11።

Zion H6726 is the same as H6725 which means “the sense of conspicuousness; a monumental or guiding pillar: – sign, title, waymark.” Zion is a symbol of the ensign of the one hundred and forty-four thousand and in the passage they have already received the latter rain for they have already published and presented the good tidings of peace. Just as specific to that fact is that they see “eye to eye” which represents the disciples at Pentecost, for the ten days prior to Pentecost represents a period of unification. The Lord “hath,” (representing past tense) has already accomplished three things for those who bring good tidings. He hath “comforted his people,” “redeemed Jerusalem” and “made bare his holy arm in the eyes of all the nations.”

ጽዮን H6726 ከH6725 ጋር አንድ ነው፤ ትርጉሙም “የጎልቶ መታየት ስሜት፤ የመታሰቢያ ወይም መሪ ምሰሶ፦ – ምልክት፣ አርእስት፣ የመንገድ ምልክት” ማለት ነው። ጽዮን የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ዓላማ ምልክት ምሳሌ ናት፤ በዚያም ክፍል እነርሱ የኋለኛውን ዝናብ አስቀድመው ተቀብለዋል፥ ምክንያቱም የሰላምን የምሥራች አስቀድመው አሳትመው አቅርበዋልና። እንዲሁም ለዚያ እውነታ በተለይ የሚገልጽ ነገር እነርሱ “ዓይን ለዓይን” መሆናቸው ነው፤ ይህም በጴንጤቆስጤ ያሉትን ደቀ መዛሙርት ይወክላል፥ ምክንያቱም ከጴንጤቆስጤ በፊት ያሉት አሥሩ ቀናት የአንድነት ዘመንን ይወክላሉና። ጌታ “አድርጎአል” (ያለፈ ጊዜን የሚወክል) ለመልካም የምሥራች ለሚያመጡት ሦስት ነገሮችን አስቀድሞ ፈጽሞአል። “ሕዝቡን አጽናንቶአል፣” “ኢየሩሳሌምን ተቤዥቶአል፣” እና “ቅዱስ ክንዱን በአሕዛብ ሁሉ ዓይን ፊት ገልጦአል።”

He “comforted” His people at 9/11, marking the beginning of a testing process of Malachi chapter three that concludes at the Sunday law when He lifts up the ensign of the first fruit offerings as represented by making “bare his holy arm in the eyes of all the nations.” He comforts, redeems and lifts up the one hundred and forty-four thousand. At 9/11 He comforts and begins the purification process where He redeems His people and then lifts them up as an ensign, or as Malachi says “the offering of Judah and Jerusalem be pleasant” “as in days of old.”

በ9/11 ላይ ሕዝቡን “አጽናና”፤ ይህም በሚልክያስ ምዕራፍ ሶስት የተገለጸው የፈተና ሂደት መጀመሪያን ምልክት አደረገ፣ እርሱም በእሁድ ሕግ ጊዜ “ቅዱስ ክንዱን በአሕዛብ ሁሉ ዓይን ፊት በግልጽ ሲገልጥ” እንደተመሰለው የመጀመሪያ ፍሬ መባዎችን እንደ ሰንደቅ ሲያነሣ ይፈጸማል። እርሱ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ያጽናናል፣ ይቤዣል፣ ከፍም ያደርጋል። በ9/11 ላይ ያጽናናል፣ ሕዝቡንም የሚቤዥበትን የማንጻት ሂደት ይጀምራል፤ ከዚያም እንደ ሰንደቅ ያነሣቸዋል፤ ወይም ሚልክያስ እንደሚል፣ “የይሁዳና የኢየሩሳሌም ቍርባን እንደ ጥንቱ ዘመን” “ደስ የሚያሰኝ” ይሆናል።

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.

> እርሱም ብርን እንደሚያነጻና እንደሚያጥራ ሰው ተቀምጦ ይሆናል፤ የሌዊንም ልጆች ያነጻል፥ እንደ ወርቅና እንደ ብርም ያጥራቸዋል፥ ጽድቅን ያለበሰ መባ ለእግዚአብሔር እንዲያቀርቡ። በዚያን ጊዜም የይሁዳና የኢየሩሳሌም መባ እንደ ቀድሞው ዘመንና እንደ አስቀድሞው ዓመታት ለእግዚአብሔር ደስ የሚያሰኝ ይሆናል። ሚልክያስ 3፥3፣ 4።

We will bring our considerations of “how long” to a conclusion in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ላይ ስለ “ምን ያህል ጊዜ” ያቀረብናቸውን ሐሳቦች ወደ ፍጻሜ እናመጣለን።

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘መስፈቱም በእጁ ነው፥ አውድማውንም ፈጽሞ ያነጻል፥ ስንዴውንም ወደ ጎተራ ይሰበስባል።’ ማቴዎስ 3፡12። ይህ ከማንጻት ዘመናት አንዱ ነበር። በእውነት ቃላት ገለባው ከስንዴው ይለይ ነበር። ብዙዎች ግሣጼን ለመቀበል እጅግ ከንቱና በራሳቸው ጽድቅ የተመኩ፥ የትሕትናንም ሕይወት ለመቀበል ዓለምን እጅግ የወደዱ ስለ ነበሩ፥ ከኢየሱስ ዘወር አሉ። ብዙዎች ዛሬም እንዲሁ እያደረጉ ነው። ነፍሳት ዛሬ በቅፍርናሆም ምኵራብ ውስጥ ያሉት ደቀ መዛሙርት እንደ ተፈተኑ እየተፈተኑ ናቸው። እውነት ወደ ልብ በሚደርስ ጊዜ፥ ሕይወታቸው ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር የማይስማማ መሆኑን ያያሉ። በራሳቸው ውስጥ ፈጽሞ ለውጥ እንዳስፈለጋቸው ያያሉ፤ ነገር ግን ራስን የሚክድ ያን ሥራ ለመሸከም ፈቃደኞች አይደሉም። ስለዚህ ኃጢአታቸው በሚገለጥ ጊዜ ይቈጣሉ። ‘ይህ ከባድ ንግግር ነው፤ ማንስ ሊሰማው ይችላል?’ ብለው እያጕረመረሙ ደቀ መዛሙርቱ ኢየሱስን ትተው እንደ ሄዱ እነርሱም ተሰናክለው ይሄዳሉ።” The Desire of Ages, 392.

Back to Articles