Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሰባ ሰባት

የትንቢታዊው ተመሳሳይነት መግለጥ፡ በ1863 ዓ.ም. ላኦዲቅያዊ አድቬንቲዝም እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ታይፖሎጂ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

እ.ኤ.አ. በ1863 ዓመት የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ዐመፅ፣ ኢያሪኮን እንደ ገና በመሥራት ላይ በተነገረው እርግማን በምሳሌ ተገልጦአል።

> ኢያሱም በዚያን ጊዜ እንዲህ ብሎ አማላቸው፤ “ይህን የኢያሪኮን ከተማ ተነሥቶ የሚያንጸው ሰው በእግዚአብሔር ፊት የተረገመ ይሁን፤ መሠረቱን በበኩር ልጁ ይጥል፥ ደጆቿንም በታናሽ ልጁ ያቆማል።” ኢያሱ 6፥26።

የሎዶቅያውያን አድቬንቲዝም በ1863 ዓ.ም. ያመጣው ዓመፅ፣ ግንበኞች የማዕዘኑን ራስ ድንጋይ በመናቃቸው ተምሳሌት ተደርጎአል።

> ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፤ በመጻሕፍት ውስጥ፣ “ግንበኞች የናቁት ድንጋይ የማዕዘኑ ራስ ሆኖአል፤ ይህ ከጌታ ዘንድ ሆነ፥ በዓይኖቻችንም ድንቅ ነው” የሚለውን ቃል ፈጽሞ አላነበባችሁምን? ስለዚህ እላችኋለሁ፤ የእግዚአብሔር መንግሥት ከእናንተ ትወሰዳለች፥ ፍሬዋንም ለሚያፈራ ሕዝብ ትሰጣለች። ማቴዎስ 21፥42፣ 43።

እ.ኤ.አ. በ1863 የተገለጠው የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ዓመፅ፣ በአሮን የወርቅ ጥጃ ምሳሌ ተመስሎ ተቀርጿል።

> እነርሱም፣ “ከፊታችን የሚሄዱልን አማልክትን አድርግልን፤ ከግብፅ ምድር ያወጣን ይህ ሙሴ ሰው ምን እንደ ደረሰበት አናውቅምና” አሉኝ። እኔም፣ “ወርቅ ያለው ሁሉ አውልቆ ይስጥ” አልኋቸው። እነርሱም ሰጡኝ፤ እኔም በእሳት ጣልሁት፥ ይህም ጥጃ ወጣ። ሙሴም ሕዝቡ የተራቈተ እንደ ሆነ ባየ ጊዜ፤ (አሮን በጠላቶቻቸው መካከል ለኀፍረታቸው እንዲሆን አራቍቶአቸው ነበርና)። ዘፀአት 32፥23–25።

የሎዶቅያውያን አድቬንቲዝም በ1863 ያሳየው ዐመፅ፣ በይሮብዓም ሁለቱ የወርቅ ጥጆች ተምሳሌት ተገልጦአል።

> ይህ ሕዝብ በኢየሩሳሌም ባለው በእግዚአብሔር ቤት መሥዋዕት ለማቅረብ ቢወጡ፥ የዚህ ሕዝብ ልብ ወደ ጌታቸው፥ ወደ ይሁዳ ንጉሥ ሮብዓም እንደገና ይመለሳል፤ እነርሱም እኔን ይገድሉኛል፥ እንደገናም ወደ ይሁዳ ንጉሥ ሮብዓም ይመለሳሉ። ስለዚህም ንጉሡ ምክር ካደረገ በኋላ ሁለት የወርቅ ጥጃዎችን ሠራ፥ እንዲህም አላቸው፤ ወደ ኢየሩሳሌም መውጣት ለእናንተ እጅግ ያስቸግራል፤ እነሆ፥ እስራኤል ሆይ፥ ከግብፅ ምድር ያወጡህ አማልክትህ እነዚህ ናቸው። ከእነርሱም አንዱን በቤቴል አኖረ፥ ሌላውንም በዳን አቆመ። 1 ነገሥት 12፥27–29።

የላኦዲቅያው አድቬንቲዝም በ1863 ዓ.ም. ያሳየው ዓመፅ፣ በአህያውና በአንበሳው መካከል በሞተው ከይሁዳ በመጣው ነቢይ ተምሳሌት ተደርጎ ቀርቧል።

> እንዲህም ሆነ፤ እንጀራ ከበላ በኋላና ከጠጣ በኋላ፥ ያመጣውለት ነቢዩን ይዞ እንዲሄድ አህያውን ጫነለት። እርሱም በሄደ ጊዜ አንበሳ በመንገድ አገኘውና ገደለው፤ ሬሳውም በመንገድ ተጥሎ ነበር፥ አህያውም በአጠገቡ ቆሞ ነበር፥ አንበሳውም ደግሞ በሬሳው አጠገብ ቆሞ ነበር። 1 ነገሥት 13፥23፣ 24።

የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም በ1863 ያደረገው ዓመፅ፣ የጥንቷ እስራኤል በምድረ በዳ መቅበዝበዝዋን የጀመረው አሥረኛው ፈተና ምሳሌ ሆኖ ቀርቧል።

> ነገር ግን በሕይወቴ እንደምሕል እውነት፥ ምድር ሁሉ በእግዚአብሔር ክብር ትሞላለች። በግብፅና በምድረ በዳ ያደረግሁትን ክብሬንና ተአምራቴን ያዩ እነዚያ ሰዎች፥ አሁንም አሥር ጊዜ ፈትነውኝ ድምፄንም ያልሰሙ፥ ለአባቶቻቸው የማልሁላቸውን ምድር እነርሱ በእርግጥ አያዩአትም፤ ከእኔም ያስቈጡኝ ማናቸውም አያያትም። ነገር ግን ባሪያዬ ካሌብ፥ ከእርሱ ጋር ሌላ መንፈስ ስለነበረው ፈጽሞም ስለ ተከተለኝ፥ ወደ ገባባት ምድር አገባዋለሁ፤ ዘሩም ይወርሳታል። ዘኍልቍ 14፥21–23።

ሐዋርያው ጳውሎስ እንዲህ አስተማረ፦

> እነዚህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆኑ ደረሱባቸው፤ በዓለምም መጨረሻ የደረሰብን እኛን ለማስጠንቀቅ ተጻፉ። 1 ቆሮንቶስ 10፡11።

በዚያ ትንቢታዊ መርህ ላይ ስታብራራ፣ እህት ኋይት እንዲህ አለች፦

> “ከጥንት ነቢያት እያንዳንዱ ከራሳቸው ዘመን ይልቅ ለእኛ ዘመን እጅግ የበለጠ ተናግረዋል፤ ስለዚህም ትንቢታቸው ለእኛ በኃይል የሚሠራ ነው። ‘ይህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆን ደረሰባቸው፤ የዘመናትም ፍጻሜ በደረሰባቸው በእኛ ለማስጠንቀቂያችን ተጽፎአል።’ 1 ቆሮንቶስ 10:11። ‘ለራሳቸው ሳይሆን ከሰማይ በተላከ በመንፈስ ቅዱስ ወንጌልን በሰበኩላችሁ ሰዎች አሁን የተነገራችሁትን ነገር ለእናንተ እንደ አገልጋዮች እንደነበሩ ተገለጠላቸው፤ እነዚህንም ነገሮች መላእክት ለማስተዋል ይመኛሉ።’ 1 ጴጥሮስ 1:12....”

> “መጽሐፍ ቅዱስ ለዚህ የመጨረሻ ትውልድ ሀብቶቹን ሰብስቦ አንድ ላይ አስቀምጧል። በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ያሉት ሁሉም ታላላቅ ክስተቶችና ጽኑ የሆኑ ሂደቶች በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተደግመዋል፤ እየተደገሙም ናቸው።” Selected Messages, book 3, 338, 339.

እንደ ኢሳይያስ መግለጫ፣ የኋለኛው ዝናብ መልእክት አንድ መልእክት ነው፤ ምክንያቱም ክፉዎች እርሱን ለመስማት እንደሚከለከሉ ይለያል፣ እናም ያንን መልእክት “መስመር በመስመር” ብሎ ይገልጻል።

> እውቀትን ለማን ያስተምራል? ትምህርትንስ እንዲያስተውሉ ማንን ያደርጋል? ከወተት የተነጠቁትን፣ ከጡትም የተለዩትን ነው። ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ ጥቂት እዚህ፣ ጥቂትም እዚያ መሆን ይገባልና፤ በተንተባተቡ ከንፈሮችና በሌላ ቋንቋ ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ድካም ለያዘው ዕረፍት የምታገኙበት ይህ ነው፤ ይህም መታደስ ነው ብሎ ነበር፤ እነርሱ ግን ሊሰሙ አልወደዱም። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ ጥቂት እዚህ፣ ጥቂትም እዚያ ሆነባቸው፤ እንዲሄዱም፣ ወደ ኋላ እንዲወድቁም፣ እንዲሰበሩም፣ እንዲታሰሩም፣ እንዲያዙም ሆነ። ኢሳይያስ 28:9–13።

አሁን ከለየናቸው ስድስቱ መስመሮች ውስጥ፣ እና እርግጥ እኛ ያልጠቆምናቸው ሌሎችም እንዳሉ፣ አንዱ ወደ ምድረ በዳ መባዘን ያመራ የተራማጅ ፈተና ፍጻሜ እንደሆነ 1863ን ያጎላል። ሁለቱ ደግሞ የቀድሞ የቃል ኪዳን ሕዝብ እንደተተወ እና በአዲስ የተመረጠ ሕዝብ እንደተተካ ያሳያሉ። አንዱ በእግዚአብሔር እርግማን ሥር እንዳለ ተፈርሶና ተተው እንዲቆይ የታሰበውን ነገር መልሶ ለመገንባት የሚመጣ እርግማን ያመለክታል፤ ሌላው ደግሞ መሄድ የተከለከልክበት ስፍራ ወደ ነበርክበት መመለስ ላይ የሚወርድ እርግማን ያመለክታል። ሁለቱም የአሥርቱ ትእዛዛት ሁለቱ ሰሌዳዎች ሐሰተኛ ቅጂዎች ምሳሌዎችን ይሰጣሉ፤ እነዚያም የዕንባቆምን ሁለቱን ሰሌዳዎች ይወክሉ ነበር።

የአሮንና የኢዮርብዓም የወርቅ ጥጆች የቅንዓትን ሐሰተኛ ምስል ይወክላሉ፤ ይህም ሐሰተኛውን የ1863 ሰንጠረዥ ይወክል ነበር። ሁለቱ በአንድ ላይ ሲመጡ፣ የአሮንና የኢዮርብዓም ሁለቱ ምስክሮች የሐበቁቅ ሁለቱ ጽላቶች አንድ ጽላትን እንደሚወክሉ ያስተምራሉ፤ ይህም በአሥርቱ ትእዛዛት ያሉት ሁለቱ ጽላቶች አንድ የእግዚአብሔር ሕግ እንደሚወክሉ በትክክል ያለው መንገድ ነው። በአንድነት ሲመጡ አንድ ምልክት ይሆናሉ፤ ይህም በአንድ ላይ ሲመጡ ከሁለት የተገነባ ነው። በእግዚአብሔር ሕግ ሁለቱ ጽላቶች ውስጥ ያሉት ተመሳሳይ ትንቢታዊ ተለዋዋጮች በሐበቁቅ ሁለቱ ጽላቶች ውስጥ ደግሞ አሉ፤ እናም በአንድነት የአሮንና የኢዮርብዓም ሐሰተኛ ነገሮች ያንን ትንቢታዊ ክስተት ይናገራሉ።

የአድቬንቲዝም የመጀመሪያው ትውልድ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ውስጥ በቀናት ምስል ተወክሎ ተገልጿል። በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት በስድስተኛው ዓመት በስድስተኛው ወር በአምስተኛው ቀን የሚጀምረው ራእይ ወደ ምዕራፍ ዘጠኝ ይቀጥላል፤ በዚያም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ተወክሎ ይታያል። እህት ዋይት በምዕራፍ ዘጠኝ ያለውን የመታተም ምሳሌ ስትናገር፣ እግዚአብሔር የማይታዘዙትን በሦስተኛና በአራተኛ ትውልድ እንደሚፈርድ የሚያሳይ የባሕርዩን ገጽታ ታካትታለች። ስለዚህም እርስዋ ጣዖታትን ማምለክ የሚከለክለውን፣ እንደ አሮንና የኢዮርብዓም ወርቃማ ጥጃዎች ያሉትን የሚከለክለውን ሁለተኛውን ትእዛዝ በቀጥታ የሚመለከተውን እውነት ታካትታለች።

> “‘ሐር ለባሹን፣ በጎኑም የጸሐፊ የቀለም ቀፎ ያለውን ሰው ጠራው፤ እግዚአብሔርም እንዲህ አለው፤ በከተማዪቱ መካከል፣ በኢየሩሳሌምም መካከል እለፍ፤ በውስጧ ስለሚደረጉት አስጸያፊ ነገሮች ሁሉ እያለቀሱና እያዘኑ ባሉት ሰዎች ግንባር ላይ ምልክት አድርግ። ለሌሎቹም በመስማቴ እንዲህ አለ፤ እርሱን ተከትላችሁ በከተማዪቱ ውስጥ እለፉ፤ ግደሉም፤ ዓይናችሁ አይራራ፣ አትራሩም፤ ሽማግሌውንና ወጣቱን፣ ደናግሉንና ሕፃናቱን፣ ሴቶቹንም ፈጽሞ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ ያለበትን ማንኛውንም ሰው አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ። ከዚያም በቤቱ ፊት ካሉት ሽማግሌዎች ጀመሩ።’”

> “ኢየሱስ የሰማያዊውን መቅደስ የምሕረት ዙፋን ትቶ የበቀል ልብሶችን ሊለብስ እና እግዚአብሔር የሰጣቸውን ብርሃን ላልተቀበሉ ሰዎች ላይ በፍርድ ቁጣውን ሊፈስስ ቀርቦአል። ‘በክፉ ሥራ ላይ የሚወሰነው ፍርድ ፈጥኖ ስለማይፈጸም፥ ስለዚህ የሰው ልጆች ልብ ክፉ ለማድረግ በሙሉ ተዘጋጅቶአል።’ ጌታ በእነርሱ ላይ ያሳየው ትዕግሥትና የረጅም ጊዜ ቸር መታገሥ ሊያለሳስናቸው ሲገባ፥ እግዚአብሔርን የማይፈሩና እውነትን የማይወዱ ሰዎች በክፉ መንገዳቸው ልባቸውን ያጠነክራሉ። ነገር ግን ለእግዚአብሔር መታገሥ እንኳ ወሰን አለው፥ ብዙዎችም እነዚህን ድንበሮች እየተሻገሩ ነው። የጸጋን ወሰን አልፈዋል፥ ስለዚህም እግዚአብሔር ጣልቃ ሊገባ እና የራሱን ክብር ሊያጸና ይገባዋል።”

> ስለ አሞራውያን ጌታ እንዲህ አለ፦ “በአራተኛው ትውልድ ዳግመኛ ወደዚህ ይመጣሉ፤ የአሞራውያን ኃጢአት ግን እስካሁን አልሞላምና።” ይህ ሕዝብ በጣዖት አምልኮውና በሙስናው ምክንያት በግልጽ የታወቀ ቢሆንም፣ የኃጢአቱን ጽዋ ገና አልሞላም ነበር፤ እግዚአብሔርም ሙሉ ጥፋቱን እንዲፈጽሙበት ትእዛዝ አይሰጥም ነበር። ሕዝቡ ያለ ማመካኛ እንዲቀሩ፣ መለኮታዊ ኃይል በተለየ ሁኔታ ተገልጦ ማየት ነበረባቸው። ርኅሩኁ ፈጣሪ እስከ አራተኛው ትውልድ ድረስ በኃጢአታቸው ሊታገሣቸው ፈቃደኛ ነበር። ከዚያም፣ ወደ ተሻለ ለውጥ ካልታየ፣ ፍርዶቹ በእነርሱ ላይ ይወርዱ ነበር።

> “ማያስተዋውቅ ትክክለኛነት ጋር የማይገደብ አምላክ ከሁሉም አሕዛብ ጋር ሂሳብን እስካሁን ይጠብቃል። ምሕረቱ ከንስሐ ጥሪዎች ጋር በሚቀርብበት ጊዜ ይህ ሂሳብ ክፍት ሆኖ ይቆያል፤ ነገር ግን ቁጥሮቹ እግዚአብሔር የወሰነውን መጠን ሲደርሱ፣ የቍጣው አገልግሎት ይጀምራል። ሂሳቡ ይዘጋል። መለኮታዊ ትዕግሥት ያበቃል። ስለ እነርሱ ምሕረት የሚለምን ተጨማሪ ልመና አይኖርም።”

> ነቢዩ በዘመናት ረድፍ ወደ ፊት እየተመለከተ፣ ይህ ዘመን በራእዩ ፊት ተቀርቦለት ነበር። የዚህ ዘመን አሕዛብ ከመጠን ያለፉ ምሕረቶችን ተቀባዮች ሆነዋል። ከሰማይ በረከቶች ውስጥ ምርጦቹ ተሰጥተዋቸዋል፤ ነገር ግን የጨመረ ትዕቢት፣ ስግብግብነት፣ ጣዖት አምልኮ፣ እግዚአብሔርን መናቅ፣ እና ዝቅተኛ የሆነ ውለታ ቢስነት በእነርሱ ላይ ተጽፎባቸዋል። ከእግዚአብሔር ጋር ያላቸውን ሂሳብ በፍጥነት እየዘጉ ነው።

> ነገር ግን እንዳንቀጥቀጥ የሚያደርገኝ ይህ ነው፤ ከሁሉ የበለጠ ብርሃንና መብቶች ያገኙ ሰዎች በተስፋፋው ኃጢአት ተበክለዋል። በዙሪያቸው ባሉ ዓመፀኞች ተጽእኖ ሥር ሆነው፣ ብዙዎች፣ እውነትን እንደሚናገሩ ከሚያመኑትም መካከል እንኳ፣ ቀዝቀዝ ሆነዋል፣ በክፉ ነገርም ኃይለኛ ጅረት ተገፍተው ወርደዋል። በእውነተኛ አምልኮና ቅድስና ላይ የሚጣለው አጠቃላይ ንቀት፣ ከእግዚአብሔር ጋር በቅርብ ያልተቆራኙ ሰዎች ለሕጉ ያላቸውን አክብሮት እንዲያጡ ያደርጋቸዋል። ብርሃኑን እየተከተሉ ከልባቸውም እውነትን ቢታዘዙ፣ ይህ ቅዱስ ሕግ እንዲህ ሲናቅና ሲጣል ለእነርሱ ይበልጥ ውድ ሆኖ በታየ ነበር። ለእግዚአብሔር ሕግ ያለው አክብሮት እጥረት ይበልጥ ግልጽ ሲሆን፣ በጠባቂዎቹና በዓለም መካከል ያለው የመለያ መስመር ይበልጥ ግልጽ ይሆናል። ለመለኮታዊ ትእዛዛት ያለው ፍቅር፣ በአንዱ ወገን በእነርሱ ላይ ያለው ንቀት በሌላው ወገን እየጨመረ በሄደ መጠን ይጨምራል።

> ቀውሱ በፍጥነት እየቀረበ ነው። በፍጥነት እየጨመሩ ያሉት ምልክቶች የእግዚአብሔር መጎብኘት ጊዜ እንደ ቀረበ ያሳያሉ። ምንም እንኳ ለመቅጣት የማይወድ ቢሆንም፥ ነገር ግን ይቀጣል፥ እናም ይህን በፍጥነት ያደርጋል። በብርሃን የሚመላለሱ ሰዎች እየቀረበ ያለውን አደጋ ምልክቶች ያያሉ፤ ነገር ግን የጥፋቱን መምጣት በዝምታ እና በግዴለሽነት እየጠበቁ መቀመጥ የለባቸውም፥ እግዚአብሔር በመጎብኘቱ ቀን ሕዝቡን ይጋርድላቸዋል ብለው ራሳቸውን እያጽናኑ። ከዚህ የራቀ ነው። በጽኑ እምነት ወደ እግዚአብሔር ለእርዳታ እየተመለከቱ ሌሎችን ለማዳን በትጋት መስራት ግዴታቸው እንደሆነ ሊገነዘቡ ይገባል። “የጻድቅ ሰው ጽኑና ትጉህ ጸሎት እጅግ ብዙ ይሠራል።”

> “የእግዚአብሔርነት እርሾ ኃይሉን ፈጽሞ አላጣም። የቤተ ክርስቲያን አደጋዋና ውድቀትዋ ከሁሉ በላይ በሚበዛበት ጊዜ፣ በብርሃን ውስጥ የቆመችው ትንሽ ጉባኤ በምድሪቱ ውስጥ ስለሚደረጉት ርኵሰቶች ታቃስታለች ታለቅስማለችም። ነገር ግን ከሁሉ ይልቅ ጸሎታቸው ወደ ላይ የሚወጣው ስለ ቤተ ክርስቲያን ነው፥ ምክንያቱም አባላትዋ እንደ ዓለም ልማድ እየኖሩ ነውና።”

> “የዚህ ታማኝ ጥቂቶች አጥብቀው የሚያቀርቡት ጸሎት ከንቱ አይሆንም። ጌታ ተበቃይ ሆኖ በሚወጣበት ጊዜ፣ እምነቱን በንጽሕናው የጠበቁና ራሳቸውን ከዓለም እድፍ ያልነኩ ሁሉ ጠባቂም ሆኖ ይመጣል። በዚህ ጊዜ ነው እግዚአብሔር፣ ምንም እንኳ ረጅም ጊዜ ቢታገሣቸው፣ ቀንና ሌሊት ወደ እርሱ የሚጮኹትን የራሱን ምርጦች እንዲበቃላቸው የተስፋ ቃል የሰጠው።”

> ትእዛዙ ይህ ነው፦ “በከተማዪቱ መካከል፣ በኢየሩሳሌምም መካከል ለፍ፤ በመካከልዋም ስለሚደረጉት አስጸያፊ ነገሮች ሁሉ የሚቃትቱና የሚያለቅሱትን ሰዎች በግንባራቸው ላይ ምልክት አድርግ።” እነዚህ የሚቃትቱና የሚያለቅሱ ሰዎች የሕይወትን ቃላት ሲያቀርቡ ነበር፤ ገሥጸው ነበር፣ መክረው ነበር፣ ለምነውም ነበር። እግዚአብሔርን ሲያንቋሽሹ ከነበሩት አንዳንዶች ንስሐ ገቡ ልባቸውንም በፊቱ አዋረዱ። ነገር ግን የጌታ ክብር ከእስራኤል ርቆ ነበር፤ ምንም እንኳ ብዙዎች የሃይማኖትን ሥርዓተ ልማዶች ማከናወናቸውን ቀጥለው ነበር፣ ኃይሉና መገኘቱ ግን ጎድሎ ነበር።” Testimonies, volume 5, 207–210.

እንደ ሕዝቅኤል ያቀረበው የማኅተም ራእይ በትክክል እንዲከፈል የአድቬንቲዝምን አራት ትውልዶች መረዳት አስፈላጊ ነው። እህት ዋይት የመረጥነውን ክፍል በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ በቀጥታ በመጥቀስ ትጀምራለች፤ እኛ የመረጥነው ክፍልም እንዲሁ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ በቀጥታ በመጥቀስ ይደመደማል። በዚያ ክፍል ስለ ሕዝቅኤል እንዲህ ትላለች፦ “ነቢዩ ዘመናትን እየተመለከተ ይህ ጊዜ በራእዩ ፊት ቀርቦለት ነበር።” ሕዝቅኤል በመቶ አርባ አራት ሺህ የሚደረገው የማኅተም ሥራ ጊዜ የሚፈጸሙትን ሁኔታዎች አየ።

በቀደመው ጽሑፍ ከትንቢት መንፈስ የተወሰኑ ሦስት ክፍሎችን በመጠቀም፣ የኢሳይያስ “የኤፍሬም ሰካራሞች” በዚህ ክፍል “ሽማግሌዎች” ተብለው የተለዩት፣ እና በሁለቱም ክፍሎች የኢየሩሳሌምን (አድቬንቲዝምን) መሪነት የሚወክሉት፣ እንደ ቀድሞ ዓመታት ያለ ኃያል የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ እንዳለ ማየት እንደማይችሉ አረጋግጠን ነበር። በዚህ ክፍል ግን እነርሱ ሊያዩት የማይፈቅዱት ያው የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ በእነርሱ ላይ ከሚመጣው መለኮታዊ ፍርድ አካል ሆኖ ይፈጸማል፤ ምክንያቱም፣ “ሕዝቡ ምንም ማመካኛ እንዳይኖራቸው መለኮታዊ ኃይል በልዩ ሁኔታ ሲገለጥ ማየት ነበረባቸው” ተብሎ ተገልጿል።

የሎዶቅያ አድቬንቲዝም በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ጀምሮ መርጨት የጀመረውን የኋለኛው ዝናብ መገለጥ ለማየት እምቢ ይላል፤ ነገር ግን የሌሊት ጩኸት መልእክት በመጨረሻዎቹ ቀኖች በሚደገምበት ጊዜ የዚያን የዝናብ መድረሻ ያያሉ። ያ መልእክት የሦስተኛው ወዮ እስልምና ነው። መሲሓቸውን አሁን በሰቀሉ ጊዜ የነበረው የጥንታዊቱ እስራኤል መሪነት በጴንጤቆስጤ ላይ መንፈስ ቅዱስ ሲፈስስ አላየምን?

እንደ አውዱ መሠረት በሕዝቅኤል የተወከለችውን ኢየሩሳሌም ማለትም ቤተ ክርስቲያንን ይህ ክፍል ይለያል፤ በቤተ ክርስቲያን (ኢየሩሳሌም) ውስጥ ያሉት አባላትም “ትንሽ ጓድ” ከተባሉት ጋር በንፅፅር ተቀምጠዋል፤ እነዚህም “በብርሃን የሚሄዱ” ተብለው ይለያሉ፥ “ታማኝ ጥቂቶች”ም ናቸው። መጽሐፍ ቅዱስ “ብዙዎች” እንደሚጠሩ፣ “ጥቂቶች” ግን እንደሚመረጡ ያስተምራል። የዚህ ክፍል ርእስ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚመጣውን የእግዚአብሔር ቁጣ ያካትታል። ሕዝቡ ፍርዳቸውን በራሳቸው ላይ አምጥተዋል፤ ነገር ግን የጥፋት ሥራውን የሚፈጽሙት መላእክቱ እንደሆኑ እግዚአብሔር በትክክል ያጽናናል። እግዚአብሔር ፈጽሞ አይዋሽም፤ የሰዎችንም ኃጢአት እስከ ሦስተኛና እስከ አራተኛ ትውልድ እንደሚጎበኝ ተስፋ ሰጥቶአል። የፍርድ አፈጻጸምን ከእግዚአብሔር ሌላ ለማንም መመደብ ባሕርዩን መካድ ነው፤ እርሱ ሐሰተኛ እንደሆነም ማመልከት ነው።

ጥቅሱ የሚያመለክተው፣ የሕዝቅኤል የማጥፋት መላእክት በኢየሩሳሌም ውስጥ መዞር ሲጀምሩ፣ በዚያን ጊዜ “የቁጣው አገልግሎት ይጀምራል” ብሎ እንደሚገልጽ ነው። የእግዚአብሔር ቁጣ ከኢየሩሳሌም ጋር ይጀምራል፤ እርሷም ቤተ ክርስቲያኑ ናት፣ እርሷም ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ናት።

> የፍርድ ጊዜ እንዲህ መጥቶአልና፤ ፍርድም ከእግዚአብሔር ቤት ይጀምር ዘንድ አለበት፤ እርሱም በመጀመሪያ ከእኛ ቢጀምር፥ የእግዚአብሔርን ወንጌል የማይታዘዙት ፍጻሜ እንዴት ይሆን? 1 ጴጥሮስ 4፥17።

የእግዚአብሔር ቁጣ በእግዚአብሔር መላእክት ይፈጸማል፤ ሥራቸውም ሲጀምር፣ “መቱ” ዘንድ ሁሉንም ታዘዙ፥ እንዲሁም፣ “ዓይናችሁ አትራራ፥ አትራሩም፤ ሽማግሌውንና ወጣቱን፥ ደናግልንም ታናናሽ ሕፃናትንም ሴቶችንም ፈጽማችሁ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ ባለበት ሰው ላይ አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ” ተባሉ። የእግዚአብሔር ቁጣ በቅዱሳን መላእክት ይፈጸማል፤ እዚህ ልንለይ የምንፈልገውም ነጥብ የእግዚአብሔር የቁጣ አገልግሎት መጀመር በአራተኛው ትውልድ እንደሚፈጸም መሆኑ ነው።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> በእግዚአብሔርም መሥዋዕት ቀን፣ መኳንንቱንና የንጉሡን ልጆች፣ እንዲሁም እንግዳ ልብስ የለበሱትን ሁሉ እቀጣለሁ። በዚያም ቀን በመድረኩ ላይ የሚዘሉትን ሁሉ፣ የጌቶቻቸውንም ቤቶች በግፍና በማታለል የሚሞሉትን እቀጣለሁ። በዚያም ቀን፣ ይላል እግዚአብሔር፣ ከዓሣ በር የልቅሶ ድምፅ፣ ከሁለተኛይቱም ክፍል ዋይታ፣ ከኮረብቶቹም ታላቅ መፍረስ ይሆናል። እናንተ የመክቴሽ ነዋሪዎች ሆይ፣ ዋይ በሉ፤ ምክንያቱም የነጋዴዎች ሕዝብ ሁሉ ጠፍቶአልና፤ ብርን የሚሸከሙ ሁሉ ተቈርጠውብአልና። በዚያም ጊዜ ኢየሩሳሌምን በመብራቶች እመረምራለሁ፥ በእርሾቻቸውም ላይ የተረጋጉትን ሰዎች እቀጣለሁ፤ በልባቸውም፦ እግዚአብሔር መልካም አያደርግም፥ ክፉም አያደርግም የሚሉትን። ሶፎንያስ 1፥8–12።

Back to Articles