Article

# Parallel Warnings - Number One

ማስጠንቀቂያዎች ተመሳሳይ - ቁጥር አንድ

The Revelation of Jesus Christ: Understanding the Final Warning for Mankind

መገለጥ የኢየሱስ ክርስቶስ፡ ለሰው ዘር የመጨረሻውን ማስጠንቀቂያ መረዳት

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “Revelation of Jesus Christ” is opened up to God’s people when “the time is at hand.” The final warning message for mankind is given just before the close of human probation and that final message is represented in several prophetic lines in the Bible. In Revelation fourteen that final warning message is represented by three angels.

“የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ” “ጊዜው ቀርቦአል” በሚባል ጊዜ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ይገለጣል። ለሰው ዘር የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት የሰው ልጅ የምሕረት ጊዜ ከመዘጋቱ በፊት ይሰጣል፤ ያም የመጨረሻ መልእክት በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በብዙ ትንቢታዊ መስመሮች ተወክሏል። በራእይ አሥራ አራት ውስጥ ያ የመጨረሻ የማስጠንቀቂያ መልእክት በሦስት መላእክት ተወክሏል።

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.

> ከዚያም በሰማይ መካከል ሌላ መልአክ ሲበር አየሁ፤ በምድር ላይ ለሚኖሩት፥ ለነገድም ሁሉ፥ ለዘርም፥ ለቋንቋም፥ ለሕዝብም ሁሉ የሚሰበክ ዘላለማዊ ወንጌል ነበረው፤ በታላቅ ድምፅም እንዲህ ሲል፦ እግዚአብሔርን ፍሩ፥ ክብርንም ስጡት፤ የፍርዱ ሰዓት መጥቶአልና፤ ሰማይንና ምድርን ባሕርንም የውኃንም ምንጮች ለሠራው ስገዱ።

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.

> ሌላ መልአክም ተከተለ፥ እንዲህ እያለ፦ ባቢሎን ወድቃለች፥ ያች ታላቂቱ ከተማ ወድቃለች፤ ምክንያቱም በዝሙቷ ቍጣ ወይን አሕዛብን ሁሉ አጠጥታለችና።

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.

> ሦስተኛውም መልአክ ተከትሎአቸው በታላቅ ድምፅ እያለ፦ ማንም ሰው አውሬውንና ምስሉን ቢሰግድ፥ በግንባሩም ወይም በእጁ ምልክቱን ቢቀበል፥ እርሱ ደግሞ ያልተቀላቀለ በቁጣው ጽዋ ውስጥ ከተፈሰሰው ከእግዚአብሔር ቍጣ ወይን ይጠጣል፤ በቅዱሳን መላእክትና በበጉ ፊት በእሳትና በዲን ይሠቃያል፤ የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም ዘላለም ይወጣል፤ አውሬውንና ምስሉን የሚሰግዱ፥ የስሙንም ምልክት የሚቀበሉ ሁሉ ቀንና ሌሊት ዕረፍት የላቸውም። የቅዱሳን ትዕግሥት እዚህ ነው፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ እነርሱ ናቸው። ራእይ 14:6–12።

In chapter eighteen of Revelation the very same message announces the fall of Babylon.

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ውስጥ ያው መልእክት የባቢሎንን ውድቀት ያውጃል።

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.

> ከዚህም በኋላ ታላቅ ሥልጣን ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ በራች። በብርቱ ድምፅም እጅግ ጮኾ እንዲህ አለ፦ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ የአጋንንትም መኖሪያ፥ የርኵስ መንፈስ ሁሉ መጠለያ፥ የርኵስና የተጠላ ወፍ ሁሉም ማረፊያ ሆናለች። አሕዛብ ሁሉ ከዝሙቷ ቍጣ የወይን ጠጅ ጠጥተዋልና፥ የምድርም ነገሥታት ከእርስዋ ጋር ዝሙት አድርገዋል፥ የምድርም ነጋዴዎች ከቅንጦትዋ ብዛት የተነሣ ባለጠጎች ሆነዋል። ከሰማይም ሌላ ድምፅ እንዲህ ሲል ሰማሁ፦ ኃጢአትዋን እንዳትካፈሉ፥ ከመቅሠፍቶችዋም እንዳትቀበሉ፥ ሕዝቤ ሆይ፥ ከእርስዋ ውጡ። ኃጢአቶችዋ እስከ ሰማይ ደርሰዋልና፥ እግዚአብሔርም በደሎችዋን አስቦአል። ራእይ 18፥1-5።

The prophetic line of history, or we might say, the sequence of events represented by the angel that lightens the earth with his glory in chapter eighteen represents the events that lead to the close of judgment, the close of probation and the seven last plagues. The prophetic history represented in chapter eighteen runs “parallel” to the line of prophetic history represented by the three angels of chapter fourteen.

የትንቢታዊው የታሪክ መስመር፣ ወይም እንዲህ ልንል እንችላለን፤ በአሥራ ስምንተኛው ምዕራፍ ምድርን በክብሩ የሚያበራው መልአክ የሚወክለው የክስተቶች ቅደም ተከተል፣ ወደ ፍርድ መዝጊያ፣ ወደ የምሕረት ጊዜ መዝጊያ፣ እና ወደ ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች የሚመሩትን ክስተቶች ይወክላል። በአሥራ ስምንተኛው ምዕራፍ የተወከለው ትንቢታዊ ታሪክ፣ በአሥራ አራተኛው ምዕራፍ በተጠቀሱት ሦስቱ መላእክት የተወከለው የትንቢታዊ ታሪክ መስመር ጋር “ትይዩ” ይሄዳል።

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> እግዚአብሔር የራእይ 14 መልእክቶችን በትንቢት መስመር ውስጥ ስፍራቸውን ሰጥቶአል፣ ሥራቸውም የዚህች ምድር ታሪክ መጨረሻ እስኪደርስ ድረስ ሊቋረጥ አይገባውም። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች አሁንም ለዚህ ዘመን እውነት ናቸው፣ ከዚህም በኋላ ከሚከተለው ጋር በትይዩ ሊሄዱ ይገባቸዋል። ሦስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያውን በታላቅ ድምፅ ያውጃል። “ከእነዚህ በኋላ፣” ዮሐንስ አለ፣ “ታላቅ ኃይል ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፣ ምድርም በክብሩ በራች።” በዚህ ብርሃን መፍሰስ ውስጥ፣ የሦስቱም መልእክቶች ብርሃን ተዋህዶ ይገኛል።” The 1888 Materials, 803, 804.

The three angels of chapter fourteen flying in the midst of heaven, symbolizes a worldwide message that concludes with the mark of the beast and the close of probation. In chapter eighteen the entire earth is lightened by the glory of the angel whose message also concludes with the close of probation.

በአስራ አራተኛው ምዕራፍ በሰማይ መካከል የሚበሩት ሦስቱ መላእክት፣ በአውሬው ምልክትና በምሕረት ዘመን መዘጋት የሚደመድም ዓለም አቀፍ መልእክትን ይወክላሉ። በአሥራ ስምንተኛው ምዕራፍም ደግሞ መልእክቱ እንዲሁ በምሕረት ዘመን መዘጋት የሚደመድም የዚያ መልአክ ክብር ምክንያት ምድር ሁሉ በብርሃን ተሞልታለች።

The message that is symbolically represented by three angels in chapter fourteen and that is also represented by the angel that descends in chapter eighteen are two illustrations of the same warning message. There is nothing redundant in the Bible, nothing wasted. The fact that the very same message is identified more than once by John is an emphasis on the importance of the message and it illustrates the divine method of teaching that is a biblical rule called “repeat and enlarge.” Bringing two lines of prophetic history together reveals truths that would not be recognized in either line when considered apart from the other line. Today if you brought two witnesses of the same event into court to testify, they might very well give opposite reports based upon their political or social ideology. This is not the case with Bible witnesses, they always agree, and if it appears to you that they don’t agree, then you are looking at something incorrectly.

በአሥራ አራተኛው ምዕራፍ በሦስት መላእክት በምሳሌያዊ ምልክት የተወከለው መልእክት እና በአሥራ ስምንተኛው ምዕራፍ በሚወርደው መልአክ ደግሞ የተወከለው መልእክት የአንድ እና የዚያው የማስጠንቀቂያ መልእክት ሁለት ማብራሪያዎች ናቸው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የተደጋገመ ነገር የለም፤ የተባከነም ነገር የለም። ያው አንድ መልእክት ከአንድ ጊዜ በላይ በዮሐንስ መለየቱ የመልእክቱን አስፈላጊነት ያጎላል፤ እንዲሁም “ደግመህ አቅርብ እና አስፋ” ተብሎ የሚጠራ መጽሐፍ ቅዱሳዊ መርሕ የሆነውን መለኮታዊ የማስተማር ዘዴ ያሳያል። ሁለት የትንቢታዊ ታሪክ መስመሮችን አንድ ላይ ማምጣት እያንዳንዱ መስመር ከሌላው ተለይቶ ሲመረመር የማይታወቁ እውነቶችን ያሳያል። ዛሬ የአንድን ክስተት ለመመስከር ሁለት ምስክሮችን ወደ ፍርድ ቤት ብታመጡ፣ በፖለቲካዊ ወይም በማኅበራዊ አስተሳሰባቸው መሠረት እርስ በርሳቸው ተቃራኒ ዘገባዎችን ሊሰጡ ይችላሉ። ከመጽሐፍ ቅዱስ ምስክሮች ጋር ግን እንዲህ አይደለም፤ እነርሱ ሁልጊዜ ይስማማሉ፤ እና የማይስማሙ እንደሚመስልህ ከሆነ፣ አንተ አንድ ነገርን በትክክል አትመለከትም ማለት ነው።

The two illustrations we are considering are the very same warning message that the book of Malachi represents as the return of Elijah the prophet. All three of the messages arrive in advance of the close of probation—for the warning message contained in all three lines of prophecy are not simply given in advance of the close of probation, but the close of probation is the very point of reference, the subject if you will, of each of those warning messages. In fact, if any warning message is proclaimed or illustrated by any prophet, it’s the same warning as Revelation fourteen, eighteen and Malachi’s Elijah prophecy.

እኛ እየመረመርናቸው ያሉት ሁለቱ ምሳሌዎች፣ የሚልክያስ መጽሐፍ እንደ ነቢዩ ኤልያስ መመለስ የሚወክለው ያው ትክክለኛ የማስጠንቀቂያ መልእክት ናቸው። እነዚህ ሦስቱም መልእክቶች የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት ይደርሳሉ—ምክንያቱም በእነዚህ ሦስቱ የትንቢት መስመሮች ውስጥ የተካተተው የማስጠንቀቂያ መልእክት የሚሰጠው የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን የምሕረት ዘመን መዘጋት ራሱ የመጠቀሻው ነጥብ ነው፣ ብለን ከፈቀድን የእያንዳንዱ የማስጠንቀቂያ መልእክት ርእሰ ጉዳይ ነው። በእርግጥም፣ ማንኛውም የማስጠንቀቂያ መልእክት በማንኛውም ነቢይ ቢታወጅ ወይም ቢመሰል፣ እርሱ ያው ከራእይ አሥራ አራት፣ አሥራ ስምንት እና ከሚልክያስ የኤልያስ ትንቢት ጋር አንድ የሆነው ማስጠንቀቂያ ነው።

These three lines of prophecy can easily be shown to run parallel to each other. That being said there are two primary sources of information in biblical prophecy. One is the identification of the sequence of events that unfold at the end of the world. The other source of information is the illustration of the prophets’ activities connected with the message outlining the future events.

እነዚህ ሦስት የትንቢት መስመሮች እርስ በርሳቸው ተመሳሳይ እንደሚሄዱ በቀላሉ ሊገለጥ ይችላል። ይህም እንዲሆን ሆኖ፣ በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ትንቢት ውስጥ ሁለት ዋና ዋና የመረጃ ምንጮች አሉ። አንዱ በዓለም መጨረሻ የሚፈጸሙትን የክስተቶች ቅደም ተከተል መለየት ነው። ሌላው የመረጃ ምንጭ ደግሞ ወደፊት የሚሆኑትን ክስተቶች የሚዘረዝረው መልእክት ጋር የተያያዙ የነቢያት እንቅስቃሴዎች ምሳሌያዊ መግለጫ ነው።

There are two rules worth considering in connection with these ideas. The first is that all the prophets speak about the end of the world, which is where probation closes.

ከእነዚህ ሐሳቦች ጋር በተያያዘ ሊታሰቡ የሚገቡ ሁለት መመሪያዎች አሉ። የመጀመሪያው ሁሉም ነቢያት ስለ ዓለም ፍጻሜ ይናገራሉ የሚለው ነው፤ በዚያም የምሕረት ጊዜ ይዘጋል።

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “እያንዳንዱ ከጥንቱ ነቢያት የተናገረው ለራሳቸው ዘመን ከሚሆነው ይልቅ ለእኛ ዘመን ነው፤ ስለዚህም ትንቢታቸው ለእኛ በኃይል ይቆማል። ‘ይህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆን ደረሰባቸው፤ ለዓለምም ፍጻሜ የደረሰብን ለእኛ ማስጠንቀቂያ እንዲሆን ተጽፎአል።’ 1 ቆሮንቶስ 10፥11። ‘እነዚያም ይህን ነገር ያገለግሉ የነበሩት ለራሳቸው ሳይሆን ለእኛ እንደ ነበር ተገለጠላቸው፤ እነዚህም ነገሮች ከሰማይ በተላከ በመንፈስ ቅዱስ ወንጌልን በሰበኩላችሁ ሰዎች አሁን ለእናንተ ተነግረዋል፤ መላእክትም ወደ እነዚህ ነገሮች ለመመልከት ይመኛሉ።’ 1 ጴጥሮስ 1፥12።...”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “መጽሐፍ ቅዱስ ሀብቶቹን ለዚህ የመጨረሻ ትውልድ ሰብስቦ አንድ ላይ አስቀምጦአል። በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ያሉ ታላላቅ ክስተቶችና ክቡራን መለኮታዊ ጉዳዮች ሁሉ በእነዚህ የመጨረሻ ቀናት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተደግመው ተከናውነዋል፥ እናም እየተደገሙ ናቸው።” Selected Messages, book 3, 338, 339.

All the prophetic messages of the Bible are “in force for us” “upon whom the ends of the world are come.” That rule, in conjunction with another rule that identifies “matters” which the Holy Spirit has “shaped,” “both in the giving of the prophecy and” also “in the events portrayed” add strength to the claim that prophetic events at the beginning of a prophecy typify and run parallel to the prophetic events at the end of any given prophecy.

ሁሉም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢታዊ መልእክቶች “የዓለም ፍጻሜዎች የደረሱብን” እኛን በተመለከተ “በኃይል ላይ ያሉ” ናቸው። ይህ መመሪያ፣ “ጉዳዮችን” መንፈስ ቅዱስ “የቀረጻቸው” መሆኑን፣ “በትንቢቱ አሰጣጥም ሆነ” እንዲሁም “በተሳሉት ክስተቶች” ውስጥ የሚለይ ከሌላ መመሪያ ጋር ተያይዞ፣ በትንቢት መጀመሪያ ያሉ ትንቢታዊ ክስተቶች በምሳሌነት እንደሚያመለክቱ እና በተሰጠ ማንኛውም ትንቢት መጨረሻ ያሉትን ትንቢታዊ ክስተቶች እንደሚመሳሰሉና እንደሚሄዱ ያለውን አቤቱታ የበለጠ ያጠናክራል።

> “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.

> “የእግዚአብሔርን ቃል እጅግ የቀረበና የጥልቅ ጥናት ማድረግ ያስፈልጋል፤ በተለይም ዳንኤልና ራእይ በሥራችን ታሪክ ውስጥ ከመቼውም ጊዜ ይልቅ ትኩረት ሊሰጣቸው ይገባል። ስለ ሮማዊ ኃይልና ስለ ጳጳሳት ሥርዓት በአንዳንድ መስመሮች የምንናገረው እንዲቀንስ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ነቢያትና ሐዋርያት በእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ መነሳሳት የጻፉትን ነገር ላይ ትኩረት ማሳደር አለብን። ቅዱስ መንፈስ ነቢያትን በመስጠትም ሆነ በተገለጹት ክስተቶች ውስጥ ጉዳዮችን እንዲሁ አድርጎ አቀናብሯቸዋል፤ ይህም የሰው ወኪል ከእይታ ውጭ እንዲቆይ፣ በክርስቶስ ውስጥ እንዲሰወር፣ የሰማይ ጌታ እግዚአብሔርና ሕጉም ከፍ ከፍ እንዲደረጉ ለማስተማር ነው። የዳንኤልን መጽሐፍ አንብቡ። በዚያ የተወከሉትን መንግሥታት ታሪክ ነጥብ በነጥብ አቅርቡ።” Testimonies to Ministers, 112.

The “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed.” In “giving of the prophecy and in the events portrayed” “matters” have been “so shaped” by “the Holy Spirit” that both “the giving of the prophecy” and “the events portrayed,” are to be recognized as inspired and applied to the prophetic illustration of the end of the world.

“መንፈስ ቅዱስ ነገሮችን፣ በትንቢቱ አሰጣጥም ሆነ በተገለጹት ክስተቶች ውስጥ፣ እንዲህ በሆነ ሁኔታ ቅርጽ ሰጥቶአል።” በ“ትንቢቱ አሰጣጥና በተገለጹት ክስተቶች” ውስጥ “ነገሮች” በ“መንፈስ ቅዱስ” “እንዲህ በሆነ ሁኔታ ቅርጽ ተሰጥተዋል” እንዲሁም ሁለቱም፣ ማለትም “ትንቢቱ አሰጣጥ” እና “ተገለጹት ክስተቶች፣” በመለኮታዊ መነሳሳት የተሞሉ መሆናቸው ሊታወቅ ይገባል፤ እንዲሁም በዓለም መጨረሻ ትንቢታዊ ምሳሌ ላይ እንደሚተገበሩ ሊታወቁ ይገባል።

John was given the prophecy from Gabriel and told to write it in a book and send it to the churches. He was then being persecuted by Rome; he was exiled in a fashion that would parallel what in the world today would call a black-site. In that history John was as isolated from mankind as is any prisoner at Guantanamo Bay.

ዮሐንስ ትንቢቱን ከገብርኤል ተቀብሎ በመጽሐፍ እንዲጽፈውና ለቤተ ክርስቲያናት እንዲልከው ታዘዘ። በዚያን ጊዜ በሮማ እየተሰደደ ነበር፤ የዛሬው ዓለም “ጥቁር ማሰሪያ ቦታ” ብሎ የሚጠራውን የሚመስል ስደት ተጥሎበት ነበር። በዚያ ታሪካዊ ሁኔታ ዮሐንስ በጉዋንታናሞ ቤይ ካለ ማንኛውም እስረኛ እንደሆነ ሁሉ ከሰው ልጆች ፍጹም ተለይቶ ነበር።

John identifies that the vision took place when he was worshipping on the seventh-day Sabbath, which is the Lord’s Day.

ዮሐንስ ራእዩ የተሰጠው የጌታ ቀን በሆነው በሰባተኛው ቀን ሰንበት ሲያመልክ እንደነበር ይገልጻል።

> For the Son of man is Lord even of the sabbath day. Matthew 12:8.

> ልጅ ሰው የሰንበት ቀን ደግሞ ጌታ ነውና። ማቴዎስ 12፥8።

While worshipping in the Spirit, he heard a great voice behind him.

መንፈስ ውስጥ ሲያመልክ ሳለ፣ ከኋላው ታላቅ ድምፅ ሰማ።

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9–11.

> እኔ ዮሐንስ፥ ደግሞ ወንድማችሁ፥ በመከራና በመንግሥት እንዲሁም በኢየሱስ ክርስቶስ ትዕግሥት ተካፋይ የሆንሁ፥ በእግዚአብሔር ቃልና በኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት ምክንያት ጳጥሞስ ተብላ በምትጠራው ደሴት ላይ ነበርሁ። በጌታ ቀን በመንፈስ ነበርሁ፥ ከኋላዬም እንደ መለከት ያለ ታላቅ ድምፅ ሰማሁ፥ እንዲህ ሲል፤ እኔ አልፋና ኦሜጋ፥ መጀመሪያውና መጨረሻው ነኝ፤ የምታየውንም በመጽሐፍ ጻፍ፥ በእስያም ላሉት ሰባት ቤተ ክርስቲያናት ላክ፤ ለኤፌሶንና ለስምርና፥ ለጴርጋሞንና ለትያጥሮን፥ ለሰርዴስና ለፊላዴልፍያ፥ ለሎዶቅያም። ራእይ 1፥9–11።

John, his surroundings and the circumstances identified describe him as one that is being persecuted for being a seventh-day Sabbath worshipper, but one who is also being persecuted because they believe in both the Bible and the writings of Ellen White, which is the “testimony of Jesus.” He hears a great voice behind him, which he turns to see, and in so doing he represents a Seventh-day Adventist at the end of the world who hear a voice behind them saying, “this is the way, walk ye in it.”

ዮሐንስ፣ እርሱ ያለበት አካባቢ እና የተገለጹት ሁኔታዎች፣ እርሱ የሰባተኛው ቀን ሰንበት አምላኪ ስለሆነ እየተሰደደ ያለ ሰው መሆኑን ይገልጻሉ፤ ነገር ግን ደግሞ መጽሐፍ ቅዱስንና የኤለን ዋይትን ጽሑፎች፣ እነርሱም “የኢየሱስ ምስክርነት” ስለሆኑ፣ ስለሚያምንባቸው እየተሰደደ ያለ ሰው መሆኑንም ይገልጻሉ። ከኋላው ታላቅ ድምፅ ይሰማል፤ እርሱም እርሱን ለማየት ይመለሳል፤ እንዲህ በማድረጉም፣ “መንገዱ ይህ ነው፥ በእርሱ ሂዱ” የሚል ከኋላቸው የሚናገር ድምፅ የሚሰሙትን በዓለም መጨረሻ ያለውን የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ይወክላል።

All the lines of prophecy parallel each other at the end of the world.

ሁሉም የትንቢት መስመሮች በዓለም መጨረሻ እርስ በርሳቸው ይጣጣማሉ።

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> «በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ ይገናኛሉ እና ይፈጸማሉ።» የሐዋርያት ሥራ, 585.

Any prophet that hears a voice behind them, aligns with John in the illustration of God’s people at the end of the world. John heard a voice behind him that gave him instructions. Isaiah also heard a voice of instruction.

የዓለም ፍጻሜ ጊዜ ያለውን የእግዚአብሔር ሕዝብ በሚመለከተው ምሳሌ ውስጥ፣ ከኋላቸው ድምፅ የሚሰሙ ማናቸውም ነቢይ ከዮሐንስ ጋር ይስማማሉ። ዮሐንስ መመሪያ የሰጠውን ከኋላው ድምፅ ሰምቶ ነበር። ኢሳይያስም ደግሞ የመመሪያ ድምፅ ሰምቶ ነበር።

> And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.

> ስለዚህም እግዚአብሔር ይራዘማል፥ ይህም ለእናንተ ጸጋ ያደርግ ዘንድ ነው፤ ስለዚህም ምሕረት ያሳያችሁ ዘንድ ከፍ ከፍ ይላል፤ እግዚአብሔር የፍርድ አምላክ ነውና፤ እርሱን የሚጠባበቁ ሁሉ ብፁዓን ናቸው።

> For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. And though the Lord give you the bread of adversity, and the water of affliction, yet shall not thy teachers be removed into a corner any more, but thine eyes shall see thy teachers: And thine ears shall hear a word behind thee, saying, This is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left. Isaiah 30:18–21.

> ሕዝቡ በጽዮን በኢየሩሳሌም ይኖራሉና፤ ከእንግዲህ ወዲህ አታለቅስም፤ በጩኸትህ ድምፅ እጅግ ይራራልሃል፤ በሰማውም ጊዜ ይመልስልሃል። ጌታም የመከራ እንጀራና የጭንቀት ውኃ ቢሰጣችሁም፥ አስተማሪዎችህ ከእንግዲህ ወዲህ አይሰወሩም፥ ዓይኖችህም አስተማሪዎችህን ያያሉ። ወደ ቀኝም ብትመለሱ ወይም ወደ ግራ ብትመለሱ፥ ጆሮዎቻችሁ ከኋላችሁ፦ ይህች መንገድ ናት፥ በእርስዋ ሂዱ የሚል ቃል ይሰማሉ። ኢሳይያስ 30፥18–21።

God’s remnant people hear a voice behind them identifying which way they should walk. They then need to decide if they will listen or not listen. The people represented by John and Isaiah are people at the end of the world who wait for the Lord while He tarries, and Isaiah informs us he tarries because He is a God of judgment. From the beginning of Millerite history in 1798 until the close of probation for Adventism at the Sunday law, God is accomplishing the judgment in the heavenly sanctuary. The promise is that those who wait for the Lord during the judgment period will be blessed.

የእግዚአብሔር ቀሪ ሕዝብ የሚሄዱበትን መንገድ ከኋላቸው የሚያመለክት ድምፅ ይሰማሉ። ከዚያም ያንን ድምፅ ይሰሙ ወይስ አይሰሙ ብለው መወሰን ያስፈልጋቸዋል። በዮሐንስና በኢሳይያስ የተወከሉት ሕዝቦች ዓለም በሚያበቃበት ጊዜ ጌታን ሲዘገይ የሚጠባበቁት ሕዝቦች ናቸው፥ ኢሳይያስም እርሱ የፍርድ አምላክ ስለሆነ እንደሚዘገይ ያሳውቀናል። ከ1798 ጀምሮ ከሚለራዊት ታሪክ መጀመሪያ እስከ ለአድቬንቲዝም በእሑድ ሕግ ጊዜ የምሕረት ዘመን መዘጋት ድረስ፥ እግዚአብሔር በሰማያዊው መቅደስ ውስጥ ፍርዱን እየፈጸመ ነው። የተሰጠው ተስፋ ግን፥ በፍርድ ዘመን ጌታን የሚጠባበቁ ሰዎች ቡሩካን እንደሚሆኑ ነው።

God’s people who are blessed for waiting, are represented by the virgins who wait for the Bridegroom in the parable of the ten virgins. All ten fell asleep, and then at midnight a crisis arrives that separates the sleeping virgins into two classes. One class had heard a voice behind them and turned to see the voice which instructed them as to which way to proceed, and the other class refused to turn around and hear the voice—in spite of the fact that the message that runs throughout the book of Revelation is, “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

የእግዚአብሔር ሕዝብ ስለ መጠበቃቸው የተባረኩት፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ ሙሽራውን የሚጠብቁ ደናግል ይወክላሉ። አሥሩም ሁሉ አንቀላፉ፤ ከዚያም በእኩለ ሌሊት ተኝተው ያሉትን ደናግል ወደ ሁለት ክፍሎች የሚለይ ችግኝ መጣ። አንደኛው ክፍል ከኋላቸው ድምፅ ሰምቶ ድምፁን ለማየት ተመለሰ፤ ያም ድምፅ ወዴት መቀጠል እንዳለባቸው አስተማራቸው። ሌላው ክፍል ግን በመገለጥ መጽሐፍ ሁሉ ውስጥ የሚሄደው መልእክት፣ “ጆሮ ያለው መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚለውን ይስማ” ቢሆንም እንኳ፣ ዞር ብሎ ድምፁን ለመስማት ፈቃደኛ አልሆነም።

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> «በማቴዎስ 25 ያለው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ተሞክሮ ያብራራል።» ታላቁ ተጋድሎ፣ 393።

John represents the Adventist people who turn to the past in order to understand the future. When they “hear a word behind” them as John did, the word also includes the instruction given in Isaiah’s testimony of this identical event. Isaiah’s instruction was, “this is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left.” The wise virgins in Daniel twelve understand the increase of knowledge at the end of the world, because they had “run to and fro” in the word to understand the life-giving knowledge that was unsealed.

ዮሐንስ ወደ ፊት ያለውን ለማስተዋል ወደ ኋላ የሚመለከቱትን የአድቬንቲስት ሕዝብ ይወክላል። እነርሱ እንደ ዮሐንስ “ከኋላቸው ድምፅ” በሚሰሙበት ጊዜ፣ ያ ቃል ደግሞ በኢሳይያስ ምስክርነት ስለዚህ ተመሳሳይ ክስተት የተሰጠውን መመሪያ ያካትታል። የኢሳይያስ መመሪያ፣ “ወደ ቀኝ ብትዞሩ ወይም ወደ ግራ ብትዞሩ፣ ይህ መንገድ ነው፤ በእርሱ ሂዱ” የሚል ነበር። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ያሉት ጥበበኛ ደናግል በዓለም መጨረሻ የእውቀትን መጨመር ያስተውላሉ፥ ምክንያቱም ሕይወት የሚሰጠውን የተፈታውን እውቀት ለማስተዋል በቃሉ ውስጥ “ወዲህና ወዲያ ሮጠው” ነበርና።

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> አንተ ግን፣ ዳንኤል ሆይ፣ ቃሉን ዝጋ፤ መጽሐፉንም እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ታተም፤ ብዙዎች ወዲያና ወዲህ ይሮጣሉ፥ እውቀትም ይበዛል። ዳንኤል 12፥4።

The prophets we are considering represent Seventh-day Adventists in the history where judgment comes to a conclusion and probation closes. Those represented as the wise virgins hear a voice behind them saying this is the way to walk and He promises to guide them on the path when they turn to the left or the right. “Running to and fro” as the wise virgins do when the book is unsealed is a symbol for Bible study. Nature informs us that in order to run, you first must learn to walk and Isaiah’s testimony says that if you listen to the voice behind you, he will guide you in the study of His Word whether you turn to the Old Testament (left) or the New Testament (right). Open the Bible and He will guide you by His voice. But for Seventh-day Adventists at the end of the world it also means He will guide you when you open the Bible (left) and when you open the Spirit of Prophecy (right).

እኛ የምንመለከታቸው ነቢያት ፍርድ ወደ መደምደሚያው በሚደርስበትና የምሕረት ዘመን በሚዘጋበት የታሪክ ዘመን ውስጥ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶችን ይወክላሉ። እንደ ጥበበኛ ደናግል የተወከሉት ከኋላቸው የሚለውን “መንገዱ ይህ ነው፥ በእርሱ ሂዱ” የሚል ድምፅ ይሰማሉ፤ እርሱም ወደ ግራ ወይም ወደ ቀኝ በሚዘወሩበት ጊዜ በመንገዱ ላይ እንዲመራቸው ተስፋ ይሰጣል። መጽሐፉ በሚፈታበት ጊዜ ጥበበኛዎቹ ደናግል እንደሚያደርጉት “ወዲያና ወዲህ መሮጥ” የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ምልክት ነው። ተፈጥሮ ለመሮጥ በመጀመሪያ መሄድን መማር እንዳለብህ ያስተምረናል፤ የኢሳይያስም ምስክርነት ከኋላህ ያለውን ድምፅ ብትሰማ፣ ወደ ብሉይ ኪዳን (ግራ) ወይም ወደ አዲስ ኪዳን (ቀኝ) ብትዘወር በቃሉ ጥናት ውስጥ እርሱ እንደሚመራህ ይናገራል። መጽሐፍ ቅዱስን ክፈት፤ እርሱም በድምፁ ይመራሃል። ነገር ግን ለሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች በዓለም መጨረሻ ይህ ደግሞ ማለት መጽሐፍ ቅዱስን (ግራ) በምትከፍትበት ጊዜና የትንቢትን መንፈስ (ቀኝ) በምትከፍትበት ጊዜ እርሱ እንደሚመራህ ማለት ነው።

The way to walk is even more specific when Jeremiah’s testimony is added.

በኤርምያስ ምስክርነት ሲጨመር፣ መሄድ ያለበት መንገድ ይበልጥ የተለየ ይሆናል።

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken.

> እንዲህ ይላል እግዚአብሔር፤ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ ስለ ጥንታዊቱም መንገዶች ጠይቁ፤ መልካሚቱ መንገድ የት እንዳለች ፈልጉ፥ በእርስዋም ሂዱ፤ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ። እነርሱ ግን፦ በእርስዋ አንሄድም አሉ። ደግሞም፦ የመለከቱን ድምፅ ስሙ ብዬ ጠባቂዎችን በላያችሁ ሾምሁ። እነርሱ ግን፦ አንሰማም አሉ።

> Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> ስለዚህ እናንተ አሕዛብ፥ ስሙ፤ አንቺም ማኅበር፥ በመካከላቸው ያለውን እወቂ። አንቺ ምድር፥ ስሚ፤ እነሆ፥ ቃሌን አልሰሙምና ሕጌንም አልተቀበሉም፥ ነገር ግን አስወገዱት፤ ስለዚህ በዚህ ሕዝብ ላይ ክፉ አመጣለሁ፥ ይኸውም የሐሳባቸው ፍሬ ነው። ኤርምያስ 6፥16–19።

There are two classes of worshippers in the passage. One group considers all the “ways” and chooses the “old paths” to walk in. They were capable of selecting the “good way” from all the other possible “ways,” because they are those who listened to the voice behind them, and that voice informed them, “this is the way, walk ye in it.” John represents those that hear the voice from behind, a voice from the “old paths.”

በዚህ ክፍል ሁለት ዓይነት አምላኪዎች አሉ። አንዱ ቡድን ሁሉንም “መንገዶች” ያስተውላልና በእነርሱ መካከል ለመመላለስ “የቀደሙትን መንገዶች” ይመርጣል። እነርሱ ከሌሎች ሊሆኑ ከሚችሉት “መንገዶች” ሁሉ መካከል “መልካሙን መንገድ” ለመምረጥ የቻሉ ነበሩ፥ ምክንያቱም ከኋላቸው ያለውን ድምፅ የሰሙ እነርሱ ናቸውና፤ ያም ድምፅ፣ “መንገዱ ይህ ነው፤ በእርሱ ሂዱ” ብሎ ያሳውቃቸው ነበር። ዮሐንስ ከኋላ ያለውን ድምፅ የሚሰሙትን ይወክላል፤ ይህም ድምፅ ከ“የቀደሙት መንገዶች” የሆነ ነው።

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ የቀድሞውንም መንገዶች ጠይቁ፥ መልካሙ መንገድ የት እንዳለ ፈልጉ፥ በእርሱም ሂዱ።’ ኤርምያስ 6፥16።”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “ከቃሉ ጸሎት ጋር በተያያዘ ጥናትና በመገለጥ በሥራችን መጀመሪያ የተጣሉትን የእምነታችን መሠረቶች ለመንቀል ማንም አይሞክር። በእነዚህ መሠረቶች ላይ ባለፉት ሃምሳ ዓመታት እየገነባን መጥተናል። ሰዎች አዲስ መንገድ አግኝተዋል ብለው ሊያስቡ ይችላሉ፣ እንዲሁም ከተጣለው ይልቅ ይበልጥ ጽኑ መሠረት ሊጥሉ እንደሚችሉ ሊመስላቸው ይችላል። ይህ ግን ታላቅ ማታለል ነው። ከተጣለው መሠረት በቀር ሌላ መሠረት ማንም ሊጥል አይችልም።”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “በድሮ ዘመን ብዙዎች አዲስ እምነት ለመገንባትና አዲስ መርሆዎችን ለመመስረት ተግተዋል። ነገር ግን ግንባታቸው ምን ያህል ጊዜ ቆመ? በቅርቡ ወደቀ፥ ምክንያቱም በዓለቱ ላይ አልተመሠረተም ነበር።”

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “የመጀመሪያዎቹ ደቀ መዛሙርት የሰዎችን ንግግር ሊጋፈጡ አልነበረባቸውምን? ሐሰተኛ ንድፈ ሐሳቦችን ሊሰሙ አልነበረባቸውምን፣ ከዚያም ሁሉን ከፈጸሙ በኋላ ጸንተው ቆመው፣ ‘ከተጣለው በቀር ማንም ሌላ መሠረት ሊጥል አይችልም’ ብለው ሊናገሩ አልነበረባቸውምን? 1 ቆሮንቶስ 3:11።”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “ስለዚህ የእምነታችንን መጀመሪያ መተማመን እስከ መጨረሻ ጽኑ አድርገን ልንይዝ ይገባናል። የኃይል ቃላት ከእግዚአብሔርና ከክርስቶስ ወደዚህ ሕዝብ ተልከውአል፤ እነርሱም ከዓለም እያወጧቸው ነጥብ በነጥብ ወደ የአሁኑ እውነት ግልጽ ብርሃን አመጧቸው። ከቅዱስ እሳት የተነኩ ከንፈሮች ጋር የእግዚአብሔር አገልጋዮች መልእክቱን አወጁ። መለኮታዊው ንግግር ለተሰበከው እውነት እውነተኛነት ማኅተሙን አኖረበት።” Testimonies, volume 8, 296, 297.

But there is another group in Jeremiah’s line and that “congregation” as he identifies them, have built a house representing a new faith, and that house falls because it was not built upon the rock. That house is the Seventh-day Adventist church, or as John identifies the very same church—the synagogue of Satan.

ነገር ግን በኤርምያስ መስመር ውስጥ ሌላ ቡድን አለ፤ እርሱም እንደሚጠራቸው ያ “ማኅበር” አዲስ እምነትን የሚወክል ቤት ሠርተዋል፥ ያ ቤትም በዓለት ላይ ስላልተሠራ ይወድቃል። ያ ቤት የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ናት፤ ወይም ዮሐንስ ያንኑ ቤተ ክርስቲያን እንደሚለይት—የሰይጣን ምኵራብ።

To refuse to hear is to reject, his “words” and his “law.” Due to their rebellion against returning and walking in the old paths and also their refusal to hear the trumpet message of the watchman, God is going to bring evil upon the people Jeremiah identifies as a “evil congregation.” How God deals with the Seventh-day Adventist church of Laodicea is a subject of Bible prophecy. The prophet Hosea contributes to the characteristics of the “evil congregation” when he speaks about why they are rejected.

መስማትን መከልከል የእርሱን “ቃላት” እና ሕጉን መጥላት ነው። ወደ መመለስና በአሮጌው መንገድ መሄድ ላይ ባመፁት ምክንያት፣ እንዲሁም የጠባቂውን የመለከት መልእክት ለመስማት ባልፈቀዱት ምክንያት፣ እግዚአብሔር ኤርምያስ “ክፉ ማኅበር” ብሎ በሚለየው ሕዝብ ላይ ክፉ ነገር ሊያመጣ ነው። እግዚአብሔር ከሎዶቅያ የሆነችውን የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን እንዴት እንደሚያደርግ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ርዕሰ ጉዳይ ነው። ነቢዩ ሆሴዕ “ክፉ ማኅበር” ለምን እንደተጣለ በሚናገርበት ጊዜ ስለ እርሱ ባህርያት የሚጨምር ነው።

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ሕዝቤ እውቀት ስለሌለው ጠፍቷል፤ አንተም እውቀትን ስለ ናቅህ፥ እኔ ደግሞ ከእኔ ካህን እንዳትሆን እንቅፋት አደርግሃለሁ፤ የአምላክህንም ሕግ ስለ ረሳህ፥ እኔ ደግሞ ልጆችህን እረሳለሁ። ሆሴዕ 4፥6።

They are rejected for lacking knowledge, which represents a message that is unsealed at the time of the end. God is ending here His covenant relationship with His people in the passage, for He directly calls them, “My people!” Because they rejected Christ, and have forgotten His law they will be no priest for God. When God’s people enter into covenant with God, He makes them priests and kings. When God entered into covenant with ancient Israel he stated through Moses:

እነርሱ ዕውቀት በማጣታቸው ተጥለዋል፤ ይህም በፍጻሜው ዘመን የሚፈታ መልእክትን ይወክላል። እግዚአብሔር በዚህ ክፍል ከሕዝቡ ጋር ያለውን የኪዳን ግንኙነት እዚህ ያበቃል፥ ምክንያቱም በቀጥታ፣ “ሕዝቤ!” ብሎ ይጠራቸዋል። ክርስቶስን ስለ ገፉትና ሕጉን ስለ ረሱ ለእግዚአብሔር ካህን አይሆኑም። የእግዚአብሔር ሕዝብ ከእግዚአብሔር ጋር ወደ ኪዳን ሲገባ፣ እርሱ ካህናትና ነገሥታት ያደርጋቸዋል። እግዚአብሔር ከጥንታዊቷ እስራኤል ጋር ወደ ኪዳን በገባ ጊዜ፣ በሙሴ አማካይነት እንዲህ ብሎ ተናገረ፦

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> እንግዲህ አሁን፥ በእውነት ድምፄን ብትታዘዙ ኪዳኔንም ብትጠብቁ፥ ምድር ሁሉ የእኔ ስለሆነች፥ ከሕዝብ ሁሉ በላይ የተለየ ውድ ርስት ትሆኑልኛላችሁ፤ እናንተም ለእኔ የካህናት መንግሥትና ቅዱስ ሕዝብ ትሆናላችሁ። እነዚህ ለእስራኤል ልጆች የምትናገራቸው ቃላት ናቸው። ዘፀአት 19፥5, 6።

When God entered into covenant with the Christian church he stated through Peter:

እግዚአብሔር ከክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ጋር ኪዳን በገባ ጊዜ በጴጥሮስ አማካኝነት እንዲህ አለ፦

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> ነገር ግን እናንተ የተመረጠ ትውልድ፣ ንጉሣዊ ክህነት፣ ቅዱስ ሕዝብ፣ ለራሱ የተለየ ሕዝብ ናችሁ፤ ይህም ከጨለማ ወደ ድንቅ ብርሃኑ የጠራችሁትን የእርሱን ምስጋና እንድትገልጹ ነው፤ እናንተ ቀድሞ ሕዝብ ያልነበራችሁ፣ አሁን ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ናችሁ፤ ምሕረትን ያላገኛችሁ፣ አሁን ግን ምሕረትን አግኝታችኋል። 1 ጴጥሮስ 2፥9፣ 10

Peter in these verses addresses the transition from ancient Israel as God’s chosen covenant people unto the Christian church, when he states that “in times past were not a people, but now are the people of God.” When the Jews divorced themselves from God, the Lord entered into covenant with the Christian church. Both were considered as nations of priests while they were married to the Lord.

ጴጥሮስ በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ “ከዚህ ቀደም ሕዝብ አልነበራችሁም፤ አሁን ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ናችሁ” ሲል፣ ከጥንቷ እስራኤል እንደ እግዚአብሔር የተመረጡ የቃል ኪዳን ሕዝብ ወደ ክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን የተደረገውን ሽግግር ይገልጻል። አይሁድ ራሳቸውን ከእግዚአብሔር በለዩ ጊዜ፣ ጌታ ከክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ጋር ቃል ኪዳን ገባ። ሁለቱም ለጌታ በትዳር ሲገኙ እንደ ካህናት ሕዝቦች ይቆጠሩ ነበር።

To be rejected as a priest indicates that you once were a covenant people. Seventh-day Adventists entered into covenant with the Lord at the beginning of Adventist history. The church in the wilderness came out of the Reformation but rejected the Millerite message, and thus divorced themselves from God during the history of the first and second angels’ messages. The final separation was the arrival of the second angel and the pronouncement was that they were no longer a daughter of Christ, but had become a daughter of Babylon. Immediately after, during the Midnight Cry, God called His new bride to the covenant marriage.

እንደ ካህን መከለከል ቀድሞ የቃል ኪዳን ሕዝብ እንደነበራችሁ ያመለክታል። ሰባተኛ-ቀን አድቬንቲስቶች በአድቬንቲስት ታሪክ መጀመሪያ ላይ ከጌታ ጋር ቃል ኪዳን ገቡ። በምድረ በዳ የነበረችው ቤተ ክርስቲያን ከተሃድሶው ወጥታ ቢሆንም የሚለራዊውን መልእክት እንቢ አለች፤ ስለዚህም በመጀመሪያውና በሁለተኛው መላእክት መልእክቶች ታሪክ ውስጥ ራሳቸውን ከእግዚአብሔር ፈቱ። የመጨረሻው መለያየት የሆነው ሁለተኛው መላእክት በመምጣቱ ነበር፤ የተነገረውም ከእንግዲህ ወዲህ የክርስቶስ ልጅ እንዳልሆነች ነገር ግን የባቢሎን ልጅ እንደሆነች ነበር። ወዲያውኑም ከዚያ በኋላ፣ በእኩለ ሌሊት ጩኸት ዘመን፣ እግዚአብሔር አዲሲቱን ሙሽራውን ወደ ቃል ኪዳኑ ጋብቻ ጠራ።

The two tables that were the symbol of the covenant for ancient Israel were the two tables of the Ten Commandments, and the two tables for spiritual modern Israel are the two tables of Habakkuk as represented by the 1843 and 1850 charts. The covenant people that inspiration has identified repeatedly as Laodicea rejected the old paths, refused to listen to the voice behind them, and they therefore repeat the ending history of ancient Israel as they are spewed out of the mouth of the Lord. Why does this happen to those He calls, “My people?”

ለጥንታዊት እስራኤል የቃል ኪዳኑ ምልክት የነበሩት ሁለቱ ጽላቶች የአሥርቱ ትእዛዛት ሁለቱ ጽላቶች ነበሩ፤ ለመንፈሳዊት ዘመናዊት እስራኤል ደግሞ ሁለቱ ጽላቶች በ1843 እና በ1850 ቻርቶች የተወከሉት የዕንባቆም ሁለቱ ጽላቶች ናቸው። መነሳሳት በተደጋጋሚ ሎዶቅያ መሆናቸውን የለየቻቸው የቃል ኪዳኑ ሕዝብ የቀደሙትን መንገዶች አቃለሉ፥ ከኋላቸውም የሚናገረውን ድምፅ ለመስማት እምቢ አሉ፤ ስለዚህም ከጌታ አፍ ሲተፉ የጥንታዊት እስራኤልን የመጨረሻ ታሪክ ደግመው ያሳያሉ። እርሱ “ሕዝቤ” ብሎ ለሚጠራቸው ይህ ለምን ይሆናል?

The parable of the ten virgins, which illustrates the experience of Adventism is twice fulfilled, once at the beginning and then at the ending of Adventism. Sister White teaches that the parable has been and will be fulfilled to the very letter, and also that the parable is always to be understood as present truth, just as is the third angel.

የአድቬንቲዝምን ልምምድ የሚያሳይ የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ሁለት ጊዜ ይፈጸማል፤ አንድ ጊዜ በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ፣ ከዚያም በአድቬንቲዝም መጨረሻ ላይ። እህት ኋይት ይህ ምሳሌ በቃል በቃል ተፈጽሞአል እንዲሁም ወደፊት ደግሞ እንደሚፈጸም ታስተምራለች፤ እንዲሁም ምሳሌው እንደ ሦስተኛው መልአክ ሁሉ ሁልጊዜ እንደ አሁኑ እውነት ሊገባ እንደሚገባ ታስተምራለች።

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “እኔ ብዙ ጊዜ ወደ አሥሩ ደናግል ምሳሌ እመለሳለሁ፤ ከእነርሱም አምስቱ ጥበበኞች ነበሩ፥ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በፊደሉ ሁሉ ተፈጽሟል እና ወደፊትም ይፈጸማል፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተግባራዊነት አለውና፥ እንዲሁም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል፤ ዘመንም እስከሚያበቃ ድረስ የአሁኑ እውነት ሆኖ መኖሩን ይቀጥላል።” Review and Herald, August 19, 1890.

Millerite Adventism fulfilled the waiting of the parable between their failed prediction of 1843 and the correct prediction of October 22, 1844. The prophetic details of this history are many and important, but I simply wish to identify that the parable of the ten virgins is directly connected to the third angel as Sister White just stated.

የሚለር አድቬንቲዝም ከ1843 ዓ.ም. ያላቸው ያልተሳካ ትንቢታዊ ቀን በኋላ እስከ 1844 ኦክቶበር 22 ትክክለኛው ትንቢት ድረስ በምሳሌው ውስጥ የተገለጸውን መጠበቅ ፈጽሞአል። የዚህ ታሪክ ትንቢታዊ ዝርዝሮች ብዙና አስፈላጊ ናቸው፤ ነገር ግን እኔ በቀላሉ ልጠቁም የምፈልገው፣ እህት ዋይት አሁን እንዳለችው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ በቀጥታ ከሦስተኛው መልአክ ጋር የተያያዘ መሆኑን ብቻ ነው።

From 1798 until October 22, 1844, the message of the first angel announced the opening of the judgment. Just before the judgment began the Midnight Cry of the parable of the ten virgins was fulfilled. Therefore, when the third angel announces the close of judgment, the announcement of the Midnight Cry will once again be repeated.

ከ1798 ጀምሮ እስከ ጥቅምት 22, 1844 ድረስ፣ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት የፍርድ መከፈትን አወጀ። ፍርዱ ከመጀመሩ ጥቂት በፊት፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ ያለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ተፈጸመ። ስለዚህ፣ ሦስተኛው መልአክ የፍርድን መዘጋት በሚያውጅበት ጊዜ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸት አዋጅ እንደገና ይደገማል።

The recognition that the Protestant churches had rejected God’s message, thus becoming the daughters of Babylon, was the arrival of the second angel’s message and the beginning of the tarrying time in the parable that was being “fulfilled to the very letter.” The Lord did not return in 1843, He tarried to test and bless the virgins. The announcement of the second angel identifying the Protestant churches as daughters of Babylon was a call for those still in those fallen churches to come out and stand with the Millerites and their understanding of the prophecies. At the Exeter camp meeting Samuel Snow provided the evidence necessary to confirm the Lord’s coming on October 22, 1844, and the message of the Midnight Cry swept across the land like a tidal wave. Then the third angel arrived at the Great Disappointment of October 22, 1844.

የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት የእግዚአብሔርን መልእክት እንደ ጣሉ፣ ስለዚህም የባቢሎን ሴቶች ልጆች እንደ ሆኑ ያለው እውቅና፣ “በፊደሉ ሁሉ እየተፈጸመ” ባለው ምሳሌ ውስጥ የሁለተኛው መልአክ መልእክት መምጣትና የመዘግየቱ ጊዜ መጀመር ነበር። ጌታ በ1843 አልተመለሰም፤ ድንግልናቱን ለመፈተንና ለመባረክ ዘገየ። ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናትን የባቢሎን ሴቶች ልጆች መሆናቸውን የሚለይ የሁለተኛው መልአክ ማስታወቂያ፣ አሁንም በእነዚያ የወደቁ ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ ላሉ ከዚያ እንዲወጡና ከሚለራውያን ጋር እንዲቆሙ እንዲሁም ከነርሱ የትንቢቶች ግንዛቤ ጋር እንዲተባበሩ ጥሪ ነበር። በኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ ላይ ሳሙኤል ስኖው ጌታ በOctober 22, 1844 እንደሚመጣ ለማረጋገጥ የሚያስፈልገውን ማስረጃ አቀረበ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክትም እንደ ማዕበል ማዕበል በምድሪቱ ሁሉ ተስፋፋ። ከዚያም በOctober 22, 1844 ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ጊዜ ሦስተኛው መልአክ መጣ።

This was a brief summation of a beginning history that I have left out many points, in order to isolate a few points that seem more relevant to what we are addressing.

ይህ ስለ መጀመሪያው ታሪክ አጭር ማጠቃለያ ነበር፤ እኛ እየተመለከትነው ካለው ጉዳይ ጋር ይበልጥ የሚዛመዱ ጥቂት ነጥቦችን ለይቼ ለማቅረብ ስለፈለግሁ ብዙ ነጥቦችን ተውኩ።

We will continue these thoughts in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ እነዚህን ሐሳቦች እንቀጥላለን።

Back to Articles