Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Three

መጽሐፈ ዳንኤል - አንድ መቶ ሦስትተኛው

Unlocking Prophecy: Understanding the Triple Application of Prophetic Frameworks

ትንቢትን መክፈት፥ የትንቢታዊ አወቃቀሮችን ሶስትዮሽ አተገባበር መረዳት

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been considering triple applications of prophecy. We are doing this for the purpose of identifying that when the Lord unsealed the last six verses of Daniel eleven with the collapse of the Soviet Union at the “time of the end” in 1989, an “increase of knowledge” was produced that was to test that generation of God’s people.

በትንቢት ሶስት እጥፍ ተፈጻሚነቶችን እየመረመርን ነበር። ይህን የምናደርገው እ.ኤ.አ. በ1989 በ«ፍጻሜው ዘመን» ሶቪየት ኅብረት በመፍረሱ ጌታ የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹን ስድስት ቁጥሮች በፈታ ጊዜ፣ ያ ትውልድ የእግዚአብሔር ሕዝብ እንዲፈተንበት የሚሆን «የእውቀት መጨመር» እንደተፈጠረ ለመለየት ነው።

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> እርሱም አለ፦ ዳንኤል ሆይ፥ ሂድ፤ እነዚህ ቃላት እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ተዘግተውና ታትመው ይኖራሉና። ብዙዎች ይነጻሉ፥ ነጭም ይሆናሉ፥ ይፈተናሉም፤ ነገር ግን ኃጢአተኞች ኃጢአትን ያደርጋሉ፤ ከኃጢአተኞችም ማንም አያስተውልም፤ ጥበበኞቹ ግን ያስተውላሉ። ዳንኤል 12፥9፣10።

Whenever a truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, Satan works to resist the message. The resistance offered against the truths revealed in those final verses of Daniel eleven forced a deeper study of the truths connected with the verses in order that a sanctified defense against the errors which were proposed to undermine the truths revealed would not stand. One of the principles that was brought to light in the midst of that debate, was the triple application of prophecy. It was initially recognized in connection with the necessity to be correct about what “the daily” in the book of Daniel represented (paganism), and the correct history associated with the “taking away of the daily” (508 AD).

የይሁዳ ነገድ አንበሳ አንድን እውነት በፈታ ጊዜ ሁሉ፣ ሰይጣን መልእክቱን ለመቃወም ይሠራል። በዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻ ቁጥሮች የተገለጡትን እውነቶች ላይ የቀረበው መቃወም፣ የተገለጡትን እውነቶች ለማፍረስ ሲቀርቡ የነበሩትን ስህተቶች በቅዱስ የሆነ መከላከያ እንዳይቆሙ ሲባል፣ ከእነዚያ ቁጥሮች ጋር የተያያዙትን እውነቶች የበለጠ በጥልቀት ማጥናት አስገደደ። በዚያ ክርክር መካከል ወደ ብርሃን ከመጡት መርሆች አንዱ፣ የትንቢት ሶስት እጥፍ ተፈጻሚነት ነበር። ይህም መጀመሪያ የታወቀው፣ በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “ዘወትሩ” ምንን እንደሚወክል (አረማዊነት) በትክክል መሆን እንዳስፈለገ፣ እንዲሁም “ዘወትሩን ማስወገድ” ጋር የተያያዘው ትክክለኛ ታሪክ (508 ዓ.ም.) ጋር በተያያዘ ነበር።

The recognition of three desolating powers as the framework of prophecy, paralleled the Millerite framework of prophecy being the first two desolating powers, and the Millerite identification of “the daily” as paganism provided a history consistent with the last six verses of Daniel eleven, as Sister White said it should. Thus, the resistance against the unsealed knowledge at the time of the end in 1989, produced greater light, as the knowledge was increased, and it also identified specific rules for the movement of the third angel, that paralleled the development of certain prophetic rules that had been assembled and employed in the movement of the first angel by William Miller.

የትንቢት መዋቅር እንደሆኑ ሦስት አጥፊ ኃይሎችን መለየቱ፣ የሚለራውያን የትንቢት መዋቅር የመጀመሪያዎቹ ሁለት አጥፊ ኃይሎች መሆኑን ከሚያሳየው ጋር ተመሳሳይ ነበር፤ እንዲሁም ሚለራውያን “የዕለት ተዕለት”ን እንደ አረማዊነት መለየታቸው፣ እህት ዋይት እንዲሆን አለበት ብላ እንደተናገረችው፣ ከዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ጋር የሚጣጣም ታሪክ አቅርቦ ነበር። ስለዚህ በ1989 በመጨረሻው ዘመን ያልተፈታውን እውቀት መቃወሙ፣ እውቀት እየበዛ ሲሄድ የበለጠ ብርሃን አመጣ፤ እንዲሁም በዊልያም ሚለር የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ተሰብስበውና ተግባራዊ ተደርገው ከነበሩ የተወሰኑ ትንቢታዊ ሕጎች እድገት ጋር የሚመሳሰሉ፣ ለሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ የሚገዙ የተወሰኑ ሕጎችንም ለይቶ አሳየ።

We have considered the triple application of the three Rome’s, the three falls of Babylon, and the three Elijah’s and are now addressing the three messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant. We have identified a close overlap and parallel of the three Rome’s, with the three falls of Babylon, and also a close parallel to the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way. In the last days William Miller and Future for America both represent the third Elijah and also the third messenger who prepares the way. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel parallels the movement of the third angel.

ሦስቱ ሮም፣ የባቢሎን ሦስቱ ውድቀቶች፣ እና ሦስቱ ኤልያሳት ያላቸውን ሦስትዮሽ ተፈጻሚነት አስቀድሞ ተመልክተናል፤ አሁንም ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገዱን የሚያዘጋጁትን ሦስቱን መልእክተኞች እየመለከትን ነው። በሦስቱ ሮሞችና በባቢሎን ሦስቱ ውድቀቶች መካከል ቅርብ መደራረብና ትይዩነት እንዳለ ለይተናል፤ እንዲሁም ከሦስቱ ኤልያሳትና መንገዱን ከሚያዘጋጁት ሦስቱ መልእክተኞች ጋር ደግሞ ቅርብ ትይዩነት እንዳለ አሳይተናል። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ዊልያም ሚለር እና ፊውቸር ፎር አሜሪካ ሁለቱም ሦስተኛውን ኤልያስ እንዲሁም መንገዱን የሚያዘጋጀውን ሦስተኛውን መልእክተኛ ይወክላሉ። ኢየሱስ ሁልጊዜ የአንድን ነገር ፍጻሜ በዚያው ነገር ጅማሮ ያብራራል፤ የመጀመሪያውም መልአክ እንቅስቃሴ ከሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ጋር ትይዩ ነው።

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “እግዚአብሔር የራእይ 14 መልእክቶችን በትንቢት ሥርዓት ውስጥ ስፍራቸውን ሰጥቶአቸዋል፥ ሥራቸውም እስከ ዚህ የምድር ታሪክ ፍጻሜ ድረስ ሊቋረጥ አይገባውም። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች አሁንም ለዚህ ዘመን እውነት ናቸው፥ ከሚከተለውም ከዚህ ጋር በተመሳሳይ አቅጣጫ ሊሄዱ ይገባቸዋል። ሦስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያውን በታላቅ ድምፅ ያውጃል። ‘ከዚህ በኋላ ነገሮች፥’ ዮሐንስ እንዲህ አለ፥ ‘ታላቅ ኃይል ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ በራች።’ በዚህ ብርሃን መፈንጠቅ፥ የሦስቱም መልእክቶች ብርሃን ተዋሕዶአል።” The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels, was led by William Miller. Sister White identifies Miller as the “chosen messenger.”

ከመጀመሪያውና ከሁለተኛው መላእክት ጋር የተያያዘው እንቅስቃሴ በዊልያም ሚለር መሪነት ተመርቶ ነበር። እህት ዋይት ሚለርን “የተመረጠ መልእክተኛ” ብላ ታስታውቃለች።

> “William Miller was disturbing Satan’s kingdom, and the arch-enemy sought not only to counteract the effect of the message, but to destroy the messenger himself.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

> “ዊልያም ሚለር የሰይጣንን መንግሥት እያናወጠ ነበር፤ የታላቁም ጠላት ዓላማ የመልእክቱን ተጽእኖ ለመከላከል ብቻ ሳይሆን መልእክተኛውን ራሱንም ለማጥፋት ነበር።” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

She also identifies that Miller had been typified by both Elijah and John the Baptist.

እርሷ ደግሞ ሚለር በኤልያስና በመጥምቁ ዮሐንስ ሁለቱም ተመስሎ እንደነበር ታመለክታለች።

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.

> «በሺዎች የሚቆጠሩ ሰዎች ዊልያም ሚለር የሰበከውን እውነት እንዲቀበሉ ተመሩ፤ መልእክቱንም ለማወጅ በኤልያስ መንፈስና ኃይል የተነሡ የእግዚአብሔር አገልጋዮች ተቋቋሙ። ኢየሱስ መንገድ ጠራጊ እንደነበረው ዮሐንስ ሁሉ፣ ይህን የከበረ መልእክት የሰበኩት ሰዎች መጥረቢያውን በዛፉ ሥር ላይ ለማኖር እንዲሁም ለንስሐ የሚገባ ፍሬ እንዲያፈሩ ሰዎችን ለመጥራት ተገድደው ተሰሙ።» Early Writings, 233.

John the Baptist, who according to Jesus was the second Elijah, was also the first messenger who was to prepare the way for the Messenger of the Covenant. It is therefore evident that the movement of the third angel will have a “chosen messenger.” That messenger will have been typified by Elijah, John the Baptist and William Miller. Together with Miller the two chosen messengers represent the beginning and the ending of the movement of the three angels of Revelation fourteen, and in doing so, together they represent both the third Elijah and also the third messenger who is to prepare the way for the Messenger of the Covenant.

መጥምቁ ዮሐንስ፣ ኢየሱስ እንደ ተናገረው ሁለተኛው ኤልያስ የነበረ፣ ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገድን ሊያዘጋጅ የሚገባው የመጀመሪያው መልእክተኛ ደግሞ ነበር። ስለዚህ የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ “የተመረጠ መልእክተኛ” እንደሚኖረው ግልጽ ነው። ያ መልእክተኛ በኤልያስ፣ በመጥምቁ ዮሐንስ እና በዊልያም ሚለር በምሳሌነት አስቀድሞ ተገልጦ ይሆናል። ከሚለር ጋር እነዚህ ሁለቱ የተመረጡ መልእክተኞች የራእይ አስራ አራት የሦስቱ መላእክት እንቅስቃሴ መጀመሪያውንና መጨረሻውን ይወክላሉ፤ ይህንም በማድረጋቸው በአንድነት ሁለቱንም ማለትም ሦስተኛውን ኤልያስ እንዲሁም ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገድን ሊያዘጋጅ የሚገባውን ሦስተኛውን መልእክተኛ ይወክላሉ።

To reject the message of either the beginning or ending chosen messenger is death, and the message of Future for America is based upon the prophetic application of “line upon line,” which is the methodology of the latter rain. Through the application of “line upon line” it is established that the Millerite movement typified the movement of Future for America. A waymark of the Millerite history is William Miller, the “chosen messenger.” To reject that waymark is to reject the message, so it is established by the beginning and ending of Adventism, that a rejection of the messenger is also a rejection of the message, for the message identifies a chosen messenger. Therefore, to reject the message is to reject the messenger and vise-versa. Without a dancer, there is no dance.

የመጀመሪያው ወይም የመጨረሻው የተመረጠ መልእክተኛ መልእክትን መቃወም ሞት ነው፤ እና የFuture for America መልእክት “መስመር በመስመር” በሚለው ትንቢታዊ አተገባበር ላይ የተመሠረተ ነው፥ ይህም የኋለኛው ዝናብ ዘዴ ነው። “መስመር በመስመር” በሚለው አተገባበር አማካኝነት የሚለር እንቅስቃሴ የFuture for America እንቅስቃሴን እንደ ምሳሌ እንደሚያመለክት ይረጋገጣል። ከሚለራዊው ታሪክ የመንገድ ምልክቶች አንዱ ዊልያም ሚለር፣ “የተመረጠው መልእክተኛ” ነው። ያንን የመንገድ ምልክት መቃወም መልእክቱን መቃወም ነው፤ ስለዚህም በአድቬንቲዝም መጀመሪያና መጨረሻ አማካኝነት መልእክተኛውን መቃወም ደግሞ መልእክቱን መቃወም እንደሆነ ይረጋገጣል፥ ምክንያቱም መልእክቱ የተመረጠ መልእክተኛን ይለያል። ስለዚህ መልእክቱን መቃወም መልእክተኛውን መቃወም ነው፤ እንዲሁም በተቃራኒው። ዳንሰኛ ከሌለ ዳንስ የለም።

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “ወደ ክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት አዋጅ እንደገና ተመለከትሁ። ዮሐንስ የኢየሱስን መንገድ ያዘጋጅ ዘንድ በኤልያስ መንፈስና ኃይል ተልኮ ነበር። የዮሐንስን ምስክርነት የናቁ ሰዎች ከኢየሱስ ትምህርቶች ምንም ጥቅም አላገኙም። መምጣቱን ቀድሞ ለሚያውጅ መልእክት ያሳዩት መቃወም፣ እርሱ መሲሕ መሆኑን የሚያረጋግጥ እጅግ ጠንካራ ማስረጃ በቀላሉ ሊቀበሉ በማይችሉበት ስፍራ አኖራቸው። ሰይጣን የዮሐንስን መልእክት የናቁትን ይልቁንም ወደ ፊት እየመራ ክርስቶስን እስከ መናቅና መስቀል ድረስ አደረሳቸው። ይህን በማድረጋቸው በጰንጠቆስጤ ቀን ሊያገኙት የነበረውን በረከት ሊቀበሉ በማይችሉበት ሁኔታ ራሳቸውን አኖሩ፤ ያ በረከትም ወደ ሰማያዊው መቅደስ የሚያስገባውን መንገድ በማስተማር ነበር። የቤተ መቅደሱ መጋረጃ መቀደድ የአይሁድ መሥዋዕቶችና ሥርዓቶች ከእንግዲህ ወዲህ እንደማይቀበሉ አሳየ። ታላቁ መሥዋዕት ቀርቦ ተቀብሎ ነበር፤ በጰንጠቆስጤም ቀን የወረደው መንፈስ ቅዱስ የደቀ መዛሙርቱን ሐሳብ ከምድራዊው መቅደስ ወደ ሰማያዊው አመራ፤ እዚያም ኢየሱስ በገዛ ደሙ ገብቶ በስርየቱ ጥቅሞች በደቀ መዛሙርቱ ላይ ያፈስ ዘንድ ነበር። አይሁድ ግን በፍጹም ጨለማ ውስጥ ተተዉ። ስለ የድነት ዕቅድ ሊኖራቸው የሚችለውን ብርሃን ሁሉ አጡ፤ አሁንም በማይጠቅሙ መሥዋዕቶቻቸውና በመባዎቻቸው ይታመኑ ነበር። ሰማያዊው መቅደስ የምድራዊውን ስፍራ ወስዶ ነበር፤ ነገር ግን ስለዚያ ለውጥ ምንም እውቀት አልነበራቸውም። ስለዚህ በቅዱስ ስፍራ በክርስቶስ ምልጃ ሊጠቀሙ አልቻሉም።”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “ብዙዎች አይሁድ ክርስቶስን በመቃወምና በመስቀል ላይ በመስቀል ያደረጉትን ጉዞ በአስፈሪነት ይመለከታሉ፤ እርሱም የተዋረደበትን ታሪክ ሲያነቡ እርሱን እንደሚወዱት ያስባሉ፥ እንደ ጴጥሮስም ባልካዱት ወይም እንደ አይሁድም ባልሰቀሉት ነበር ይላሉ። ነገር ግን የሁሉን ልብ የሚያነብ እግዚአብሔር፥ ለኢየሱስ እንዳላቸው የተናገሩትን ያን ፍቅር ወደ ፈተና አቅርቦታል። ሰማይ ሁሉ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት እንዴት እንደተቀበለ በጥልቅ ፍላጎት ተመልክቶ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስን እንደሚወዱ የሚናገሩ ብዙዎች፥ የመስቀሉን ታሪክ ሲያነቡ እንባ የሚያፈሱ እነዚያ እንኳ፥ ስለ መምጣቱ የተነገረውን የምሥራች ዘበቱበት። መልእክቱን በደስታ ከመቀበል ፋንታ፥ ማታለያ ነው ሲሉ አወጁት። መገለጡን የወደዱትን ጠሉአቸው፥ ከቤተ ክርስቲያናትም አስወጡአቸው። የመጀመሪያውን መልእክት የጣሉ በሁለተኛው ሊጠቀሙ አልቻሉም፤ እንዲሁም ከኢየሱስ ጋር በእምነት ወደ ሰማያዊው መቅደስ ቅድስተ ቅዱሳን እንዲገቡ ሊያዘጋጃቸው የነበረው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ደግሞ አልጠቀማቸውም። ከዚህም በላይ፥ ሁለቱን የቀደሙትን መልእክቶች በመጣላቸው ምክንያት፥ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚመራውን መንገድ የሚያሳየውን የሦስተኛው መልአክ መልእክት ውስጥ ምንም ብርሃን እንዳያዩ አእምሮአቸውን እጅግ አጨልመዋል። አይሁድ ኢየሱስን እንደ ሰቀሉት፥ እንዲሁም ስማዊ ቤተ ክርስቲያናት እነዚህን መልእክቶች እንደ ሰቀሉአቸው አየሁ፤ ስለዚህም ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚወስደውን መንገድ አያውቁም፥ በዚያም ያለው የኢየሱስ ምልጃ ሊጠቅማቸው አይችልም። ከንቱ መሥዋዕታቸውን እንዳቀረቡ እንደ ነበሩት አይሁድ፥ እነርሱም ኢየሱስ ተውቶት ወጥቶ ሄዶ ያለው ክፍል ወደሆነው ስፍራ ከንቱ ጸሎቶቻቸውን ያቀርባሉ፤ ሰይጣንም በዚህ ማታለያ ተደስቶ ሃይማኖታዊ ባህርይ ይለብሳል፥ የእነዚህን ክርስቲያኖች ነን የሚሉትን አእምሮ ወደ ራሱ ይመራል፥ በኃይሉና በምልክቶቹ እንዲሁም በሐሰተኛ ድንቅ ሥራዎቹ እየሠራ በወጥመዱ ውስጥ እንዲጸኑ ያደርጋቸዋል።” Early Writings, 259–261.

Those “who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus,” and those “who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry.” The ministry of John preceded the baptism of Christ, who shortly thereafter cleansed the temple at the beginning of His ministry. Miller’s ministry prepared for Christ to purify the sons of Levi when He came suddenly on October 22, 1844. In either of those two witnesses, the rejection of the messenger who prepares the way, equates to death.

“የዮሐንስን ምስክርነት የናቁት በኢየሱስ ትምህርቶች አልተጠቀሙም፤” እንዲሁም “የመጀመሪያውን መልእክት የናቁት ከሁለተኛው ሊጠቀሙ አልቻሉም፤ ከእኩለ ሌሊት ጩኸትም አልተጠቀሙም።” የዮሐንስ አገልግሎት ከክርስቶስ ጥምቀት በፊት ቀደመ፤ ከዚያም ብዙም ሳይቆይ ክርስቶስ በአገልግሎቱ መጀመሪያ ቤተ መቅደሱን አነጻ። የሚለር አገልግሎት ደግሞ ክርስቶስ በድንገት በጥቅምት 22, 1844 በመጣ ጊዜ የሌዊን ልጆች እንዲያነጻ አስቀድሞ አዘጋጀ። በእነዚህ ሁለት ምስክሮች ውስጥ መንገዱን የሚያዘጋጀውን መልእክተኛ መናቅ ከሞት ጋር እኩል ነው።

The purging and purification that was accomplished by Christ in His work as the Messenger of the Covenant was for the purpose of raising up a people to accomplish the work of carrying the message of salvation to the world. The work is accomplished in advance of the period of time representing when the executive judgment begins. The destruction of Jerusalem in the history of the disciples represents the executive judgment, and Adventism turned away from their responsibility to accomplish that work, but the Lord had tried to gather them together. He had led His people to publish the 1850 chart as the graphical representation of the message they could have carried to the world.

በኪዳኑ መልእክተኛ እንደ ሆነ ክርስቶስ በሥራው ያከናወነው ማጥራትና ማንጻት፣ የድነትን መልእክት ወደ ዓለም የማሸከምን ሥራ የሚፈጽም ሕዝብ ለማስነሳት ነበር። ይህ ሥራ የፈጻሚ ፍርድ የሚጀምርበትን ጊዜ የሚወክል የዘመን ወቅት ከመድረሱ በፊት ይከናወናል። በደቀ መዛሙርቱ ታሪክ ውስጥ የኢየሩሳሌም ጥፋት የፈጻሚ ፍርድን ይወክላል፤ አድቬንቲዝምም ያንን ሥራ ከመፈጸም የተጣለባትን ኃላፊነት ዘንግታ ተመለሰች፤ ነገር ግን ጌታ እነርሱን ለመሰብሰብ ሞክሮ ነበር። እርሱ ሕዝቡን በ1850 የታተመውን ሰንጠረዥ፣ ወደ ዓለም ሊሸከሙት የቻሉት መልእክት ስዕላዊ መግለጫ እንዲሆን አሳትሞ እንዲያወጡ መርቶአቸው ነበር።

> “It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.

> “እስራኤል በምድረ በዳ አርባ ዓመት እንዲባዝን የእግዚአብሔር ፈቃድ አልነበረም፤ እርሱ እነርሱን በቀጥታ ወደ ከነዓን ምድር እንዲመራቸውና በዚያ ቅዱስና ደስተኛ ሕዝብ አድርጎ እንዲያኖራቸው ወዶ ነበር። ነገር ግን ‘ከማያምኑ የተነሣ ሊገቡ አልቻሉም።’ ዕብራውያን 3:19። በመመለሳቸውና በክህደታቸው ምክንያት በምድረ በዳ ጠፉ፤ ወደ ተስፋይቱም ምድር ለመግባት ሌሎች ተነሡ። እንዲሁም፣ የክርስቶስ መምጣት እንዲህ እጅግ እንዲዘገይና ሕዝቡም በዚህ የኃጢአትና የሐዘን ዓለም ውስጥ ብዙ ዓመታት እንዲቆዩ የእግዚአብሔር ፈቃድ አልነበረም። ነገር ግን አለማመን ከእግዚአብሔር ለየአቸው። እርሱ የሾመላቸውን ሥራ ለማድረግ እንደ እምቢ ብለው ስላልፈቀዱ፣ መልእክቱን ለማወጅ ሌሎች ተነሡ። ለዓለም በምሕረቱ፣ ኃጢአተኞች ማስጠንቀቂያውን ለመስማትና ከእግዚአብሔር ቍጣ ከመፍሰሱ በፊት በእርሱ ውስጥ መጠለያ ለማግኘት እድል እንዲኖራቸው ኢየሱስ መምጣቱን ያዘገያል።” The Great Controversy, 458.

Had Adventism only held fast their faith, “their work would have been completed.”

አድቬንቲዝም እምነታቸውን ብቻ ጽኑ አድርገው ባጠኑ ኖሮ፣ “ሥራቸው በተጠናቀቀ ነበር።”

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “አድቬንቲስቶች ከ1844 ዓ.ም. ታላቁ ተስፋ መቁረጥ በኋላ በእምነታቸው ጸንተው ቢቆሙ፣ በእግዚአብሔርም እየተከፈተ በነበረው አመራር በአንድነት ቢከተሉ፣ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ተቀብለው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ለዓለም ቢያውጁት ኖሮ፣ የእግዚአብሔርን ማዳን ባዩ ነበር፤ ጌታም ከጥረታቸው ጋር በኃይል በሠራ ነበር፤ ሥራውም በተፈጸመ ነበር፤ ክርስቶስም ሕዝቡን ወደ ዋጋቸው ለመቀበል ከዚህ በፊት በመጣ ነበር። ነገር ግን ተስፋ መቁረጡን ተከትሎ በመጣው የጥርጣሬና የእርግጠኝነት ማጣት ዘመን፣ ከአድቬንት አማኞች ብዙዎች እምነታቸውን አሳልፈው ሰጡ.... እንዲሁም ሥራው ተዘገየ፣ ዓለምም በጨለማ ውስጥ ተተወች። መላው የአድቬንቲስት አካል በእግዚአብሔር ትእዛዛትና በኢየሱስ እምነት ላይ በአንድነት ቆሞ ቢሆን ኖሮ፣ ታሪካችን እንዴት እጅግ የተለየ በሆነ ነበር!” Evangelism, 695.

In the Spring of 1844, the Messenger of the Covenant purified the movement of the Millerites, and then in the Fall brought the message of the third angel. Miller, his message and the movement he represented, had fulfilled the parable of the ten virgins. At the Exeter, NH camp meeting the message of the Midnight Cry arrived and in two short months it was demonstrated which of the virgins had the oil. The two classes were manifested, and the third angel arrived with a message in his hand that was to be eaten, but the wise virgins “yielded their faith” in “the period of doubt and uncertainty.”

በ1844 ዓ.ም. የጸደይ ወቅት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ የሚለራውያንን እንቅስቃሴ አጥርቶ አነጻ፤ ከዚያም በመከር ወቅት የሦስተኛውን መልአክ መልእክት አመጣ። ሚለር፣ መልእክቱና የወከለው እንቅስቃሴ፣ የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ፍጻሜን አሳክተው ነበር። በኤክሰተር፣ ኒው ሃምፕሻየር የሰፈር ስብሰባ ላይ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ደረሰ፤ በሁለት አጭር ወራትም ውስጥ ከደናግሉ ዘይቱን ያላቸው ማን እንደሆኑ ተገለጠ። ሁለቱ ክፍሎች ተገለጡ፤ ሦስተኛውም መልአክ ሊበላ የሚገባ መልእክት በእጁ ይዞ መጣ፤ ነገር ግን ጥበበኛዎቹ ደናግል “በጥርጣሬና በአለመረጋጋት ዘመን” “እምነታቸውን አሳልፈው ሰጡ።”

The “period of doubt and uncertainty” had been represented by the disciples at His death, but on the third day He began to open the message of His resurrection to His disciples, and they did not “yield their faith.” The period of doubt and uncertainty for the wise virgins of the movement of the first and second angels’ messages continued for roughly three years, at which point the Lord revealed to Sister White that He had stretched forth His hand to again gather the remnant of His people. He led His people to begin their publishing work and to produce Habakkuk’s second table, but “many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness.”

“የጥርጣሬና የእርግጠኝነት ማጣት ዘመን” በእርሱ ሞት ጊዜ በደቀ መዛሙርቱ ተወክሎ ነበር፤ ነገር ግን በሦስተኛው ቀን የትንሣኤውን መልእክት ለደቀ መዛሙርቱ መግለጥ ጀመረ፥ እነርሱም “እምነታቸውን አልተዉም።” ለመጀመሪያውና ለሁለተኛው መላእክት መልእክቶች እንቅስቃሴ ጥበበኛ ድንግሎች ያጋጠማቸው የጥርጣሬና የእርግጠኝነት ማጣት ዘመን በግምት ሦስት ዓመት ቀጠለ፤ በዚያ ጊዜም ጌታ እጁን ዘርግቶ የሕዝቡን ቀሪ ክፍል እንደገና ለመሰብሰብ መዘጋጀቱን ለሴስተር ዋይት ገለጠላት። ሕዝቡን የሕትመት ሥራቸውን እንዲጀምሩና የዕንባቆምን ሁለተኛ ሰንጠረዥ እንዲያዘጋጁ መራቸው፤ ነገር ግን “ከአድቬንት አማኞች ብዙዎች እምነታቸውን ተዉ.... ስለዚህም ሥራው ተሰናከለ፥ ዓለሙም በጨለማ ተተወ።”

In 1849, William Miller, the chosen messenger of the first and second angels’ message was laid to rest. Had the wise virgins of October 22, 1844 “held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God,” the Lord would have raised up another messenger in the spirit and power of Elijah. Instead “the coming of Christ” was “delayed and His people” “in like manner” to ancient Israel would “remain” “many years in this world of sin and sorrow.”

በ1849 ዓ.ም.፣ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክት የተመረጠ መልእክተኛ የነበረው ዊልያም ሚለር ዕረፍት አገኘ። በ1844 ኦክቶበር 22 ያሉት ጥበበኛ ደናግል “እምነታቸውን አጥብቀው ቢይዙና በእግዚአብሔር በተገለጠው አዲስ አመራር በአንድነት ቢቀጥሉ” ኖሮ፣ ጌታ በኤልያስ መንፈስና ኃይል ሌላ መልእክተኛ ያስነሣ ነበር። ነገር ግን “የክርስቶስ መምጣት” “ዘግይቶ” ነበር፣ እና “ሕዝቡም” ከጥንቷ እስራኤል ጋር “በተመሳሳይ ሁኔታ” በዚህ “የኃጢአትና የሐዘን ዓለም” ውስጥ “ብዙ ዓመታት” “ይቀሩ” ነበር።

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lord raised up the chosen messenger of the third angel. His work was both to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come into His temple and to enter into a covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand, during the closing scenes of the investigative judgment, but also to present a message that confronts the threefold union of Ahab, Jezebel and her prophets in the period of the Executive Judgment, which begins at the soon-coming Sunday law.

ከ1863 ዓመፅ በኋላ አንድ መቶ ሃያ ስድስት ዓመታት ሲያልፉ፣ ጌታ የሦስተኛውን መልአክ የተመረጠ መልእክተኛ አስነሣ። ሥራውም በአንድ በኩል፣ በመርማሪው ፍርድ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ፣ የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ እንዲመጣና ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር ወደ ቃል ኪዳናዊ ግንኙነት እንዲገባ መንገዱን ማዘጋጀት ነበር፤ በሌላ በኩልም፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ የሚጀምረው የአስፈጻሚው ፍርድ ዘመን ውስጥ፣ የአክአብን፣ የኤልዛቤልን፣ እና የእርስዋን ነቢያት ሦስትዮሽ ኅብረት የሚጋፈጥ መልእክት ማቅረብ ነበር።

The third messenger who prepares the way represents a work, a message, a messenger, and a movement during the closing scenes of the Investigative Judgment. The third Elijah represents a work, a message, a messenger and a movement during the closing scenes of the Executive Judgment. The message of the messenger who prepares the way, and the message of Elijah, is the message of the third of the three Woes of Revelation chapters eight through eleven.

ሦስተኛው መንገድን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ በምርመራዊ ፍርድ መዝጊያ ትዕይንቶች ወቅት ያለ ሥራ፣ መልእክት፣ መልእክተኛ እና እንቅስቃሴ ይወክላል። ሦስተኛው ኤልያስ በአስፈጻሚው ፍርድ መዝጊያ ትዕይንቶች ወቅት ያለ ሥራ፣ መልእክት፣ መልእክተኛ እና እንቅስቃሴ ይወክላል። የመንገድን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ መልእክት፣ እና የኤልያስ መልእክት፣ በራእይ ምዕራፍ ስምንት እስከ አሥራ አንድ ውስጥ ካሉት ሦስቱ ወዮታዎች ሦስተኛው መልእክት ነው።

In the history represented by the messenger who prepares the way, the message of the third Woe, represents the Trumpet which calls Laodicean Adventism to “buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.” It is the message of God’s love that shows God’s people their transgressions, for “As many as” He loves, He “rebukes and chastens.” It is the message of Christ’s righteousness that calls men to accept His character, which is manifested in the time period when the Messenger of the Covenant is accomplishing the work of cleansing the soul temple, and therefore He calls those whom He loves to manifest His character and be “zealous therefore, and repent,” for He is “at the” dispensation “door,” that represents the close of probation, where He “will spue” Laodicean Adventism “out of” His “mouth.” That dispensational “door” is the door that He “openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth.”

በመንገዱን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ በሚወክለው ታሪክ ውስጥ፣ የሦስተኛው ወዮ መልእክት፣ ለሎዶቅያ አድቬንቲዝም “ባለጠጋ እንድትሆን፥ በእሳት የተፈተነ ወርቅ ከእኔ ግዛ፤ የራቁትነትህም ኀፍረት እንዳይገለጥ፥ ትለብስ ዘንድ ነጭ ልብስ ግዛ፤ ታይም ዘንድ ዓይኖችህን በዓይን መድኃኒት ቀባ” ብሎ የሚጠራ መለከትን ይወክላል። “የምወዳቸውን ሁሉ” እርሱ “እገሥጻለሁ እቀጣለሁም” ብሎ ስለሚናገር፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ መተላለፋቸውን የሚያሳያቸው የእግዚአብሔር ፍቅር መልእክት ነው። የክርስቶስንም ጽድቅ የሚገልጽ መልእክት ነው፤ ይህም ሰዎች የእርሱን ባሕርይ እንዲቀበሉ ይጠራቸዋል፣ ይህ ባሕርይም የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ የነፍስን ቤተ መቅደስ የማንጻት ሥራ በሚያከናውንበት የዘመን ወቅት ይገለጣል፤ ስለዚህም የሚወዳቸውን የእርሱን ባሕርይ እንዲገልጡ እና “እንግዲህ ቅንዓተኛ ሁን፥ ንሰሐም ግባ” ብሎ ይጠራቸዋል፤ ምክንያቱም እርሱ የምሕረት ጊዜ መዘጋትን በሚወክለው የሥርዓተ ዘመኑ “ደጅ” “አጠገብ” ነውና፣ በዚያም ሎዶቅያን አድቬንቲዝም “ከ” አፉ “ይተፋዋል።” ያ የሥርዓተ ዘመን “ደጅ” እርሱ “የሚከፍተው ማንም የማይዘጋው፥ የሚዘጋውም ማንም የማይከፍተው” ደጅ ነው።

There is a seeming contradiction that is resolved by the application of “line upon Line,” but many may not even recognize the seeming contradiction. When resolved it adds clarity to the transition from the Investigative to the Executive Judgment which takes place at the soon coming Sunday law. It is resolved by accepting that Pentecost typifies the soon coming Sunday law in the United States. In order to finalize our consideration of the third messenger who prepares the way as a symbol in the Investigative Judgment, in contrast with the third Elijah being a symbol of the Executive Judgment, we will address this seeming contradiction.

“መስመር በመስመር” መተግበሪያ የሚፈታው አንድ የሚታይ ተቃርኖ አለ፤ ነገር ግን ብዙዎች ይህን የሚታይ ተቃርኖ ምናልባት እንኳ አያስተውሉትም። ይህ በሚፈታበት ጊዜ፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ የሚፈጸመውን ከመርማሪ ፍርድ ወደ ፈጻሚ ፍርድ ያለውን ሽግግር ይበልጥ ግልጽ ያደርገዋል። ይህም ጴንጤቆስጤ በአሜሪካ ውስጥ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ እንደ ምሳሌ መቀበል በኩል ይፈታል። በመርማሪ ፍርድ ውስጥ መንገዱን የሚያዘጋጅ እንደ ምልክት ያለውን ሦስተኛውን መልእክተኛ ከፈጻሚ ፍርድ ምልክት ከሆነው ሦስተኛው ኤልያስ ጋር በማነጻጸር ስለምናደርገው ግምገማ መደምደሚያ ለማድረስ፣ ይህን የሚታይ ተቃርኖ እንመለከታለን።

We will continue this study in the next article.

እኛ ይህንን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “ከሦስተኛው መልአክ መልእክት ስብከት ጋር የሚተባበረው መልአክ ምድርን ሁሉ በክብሩ ሊያበራ ነው። በዚህ ስፍራ የዓለም አቀፍ ስፋትና ያልተለመደ ኃይል ያለው ሥራ አስቀድሞ ተነግሮአል። የ1840–44 የምጽአት እንቅስቃሴ የእግዚአብሔር ኃይል ክቡር መገለጥ ነበር፤ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በዓለም ውስጥ ወዳለ ሁሉም የሚስዮን ጣቢያ ተደርሶ ነበር፣ በአንዳንድም አገሮች ከአሥራ ስድስተኛው ክፍለ ዘመን የተሃድሶ ዘመን ጀምሮ በማንኛውም ምድር የታየውን ሁሉ ከሚበልጥ የሃይማኖት ፍላጎት ተነሥቶ ነበር፤ ነገር ግን እነዚህ ሁሉ በሦስተኛው መልአክ የመጨረሻ ማስጠንቀቂያ ሥር በሚነሣው ታላቅ እንቅስቃሴ ይበልጣሉ።”

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> ሥራው ከጴንጤቆስጤ ቀን ሥራ ጋር ተመሳሳይ ይሆናል። እንደ “የፊተኛው ዝናብ” በወንጌል መክፈቻ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ተሰጥቶ ውድ ዘሩ እንዲበቅል እንዳደረገ፣ እንዲሁም “የኋለኛው ዝናብ” በመጨረሻው ዘመን መከሩ እንዲበስል ይሰጣል። “እግዚአብሔርን ለማወቅ እንከተል እንጂ ያን ጊዜ እናውቃለን፤ መውጣቱም እንደ ንጋት የተዘጋጀ ነው፤ እርሱም እንደ ዝናብ፣ ምድርን እንደሚያጠጣው እንደ ኋለኛውና እንደ ፊተኛው ዝናብ ወደ እኛ ይመጣል።” ሆሴዕ 6፥3። “እንግዲህ የጽዮን ልጆች ሆይ፥ ደስ ይበላችሁ፤ በአምላካችሁም በእግዚአብሔር ደስ ይበላችሁ፤ እርሱ የፊተኛውን ዝናብ በመጠኑ ሰጥቶአችኋልና፥ ዝናብንም፥ የፊተኛውን ዝናብና የኋለኛውን ዝናብ ለእናንተ ያወርዳል።” ኢዮኤል 2፥23። “በኋለኛው ዘመን፥ እግዚአብሔር ይላል፥ ከመንፈሴ በሥጋ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ።” “የጌታንም ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል።” ሐዋርያት ሥራ 2፥17, 21።

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “የወንጌል ታላቁ ሥራ በመክፈቻው የታየውን የእግዚአብሔር ኃይል ግልጽ መገለጥ ከሚያንስ በታች ሁኔታ ሊያበቃ አይገባውም። በወንጌል መጀመሪያ የፊተኛው ዝናብ በመፍሰሱ የተፈጸሙት ትንቢቶች፣ በመጨረሻውም በኋለኛው ዝናብ እንደገና ሊፈጸሙ ናቸው። ሐዋርያው ጴጥሮስ እንዲህ ሲል ወደፊት የተመለከተባቸው ‘የማረፊያ ዘመናት’ እነዚህ ናቸው፦ ‘እንግዲህ ኃጢአታችሁ እንዲደምስስ ንስሐ ግቡና ተመለሱ፤ የማረፊያ ዘመናትም ከጌታ ፊት እንዲመጡ፥ እርሱም አስቀድሞ ለእናንተ የተሾመውን ኢየሱስን እንዲልክ።’ ሐዋ. 3፥19፣ 20።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 611።

Back to Articles