Article

# እውነት ምንድን ነው? - ቁጥር አምስት

አጽናኙ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

በሰባቱ ነጎድጓዶች ውስጥ የተገለጠው ትንቢታዊ ታሪክ አሁን እኛ ያለንበትን ታሪክ ይለያል። ምስጢሩ የሚወክለው ታሪክ እስኪደርስ ድረስ ተሰውሮ ነበር። ይህ መጽናኛው፣ የ“እውነት” መንፈስ፣ ዮሐንስ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ብሎ የጠራውን እውነት የሚገልጥበት ጊዜ ነው፤ ምክንያቱም ኢየሱስ ክርስቶስ እውነት ነውና። “እውነት” የሚለው ቃል የእግዚአብሔርን ባሕርይ ብቻ የሚወክል መሆኑ አይደለም። እንዲሁም የዕብራይስጥ የ“እውነት” ቃል በመጻሕፍት ቅዱሳን ሁሉ ውስጥ በእጅጉ ጥልቅ መንገዶች እንደተጠቀመ የሚያሳይ የድንቅ ቋንቋ ምሁር ግልጠት ብቻ አይደለም። ነገር ግን ሲገባ የራእይን መጽሐፍ ትንቢቶች ለመክፈት ቁልፍ የሚሆን፣ እንዲሁም በዚህ ማድረግ መላውን መጽሐፍ ቅዱስ የሚከፍት ድንቅ ተአምር ደግሞ ነው። ነገር ግን ይህ በውስጡ የተጻፉትን ነገሮች ለማየት፣ ለመስማት፣ ለመጠበቅም ፈቃደኛ ለሆኑ ብቻ ነው፤ ምክንያቱም ጊዜው ቀርቦአልና።

ሰዎች “እውነትን” በእርስዋ ሊቀደሱ በሚችሉበት መንገድ እንዲያውቁአት የመንፈስ ቅዱስ መገኘት ያስፈልጋል። ሰዎች “እውነት” የሚለውን ቃል በአእምሮ ሊረዱት ይችላሉ፣ እንዲሁም በእርሱ አስፈላጊነት ሊደነቁ ይችላሉ፤ ነገር ግን “እውነት” መበላት አለባት። እርስዋ ወደ ውስጥ መውሰድ አለባት፣ የሰውም ልምድ አካል መሆን አለባት፤ ምክንያቱም ቃሉ ወደ ክርስቶስ ምስል ሊለወጡ ለሚፈልጉ የእግዚአብሔርን ፈጣሪ ኃይል ያስተላልፋልና። “እውነት” ተብሎ የተተረጎመውን የዕብራይስጥ ቃል በግል ምርመራዬ ለመጀመር ከሆኑት መነሻ ስፍራዎች አንዱ፣ የዕብራይስጥ ሊቃውንት ነበሩ፤ እነርሱም ደግሞ የ“እውነት”ን ቃል አስደናቂ ባሕርይ እና በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አጠቃቀሙን ይመለከታሉ። ነገር ግን ስለ “እውነት” ያላቸው የአእምሮ ግንዛቤ ወደ ክርስቶስ እንዳመራቸው ለማመን ምንም ምክንያት የለም።

ቃሉ በመንፈስ ቅዱስ ህልውና መበላት እንዳለበት የሚያሳየው ትንቢታዊ እውነታ፣ እህት ኋይት በዐሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ “ዘይት” ብላ የሰጠችውን ትርጉም ያስተጋባል፤ እንዲሁም ሙሽራውን በመጠበቅ ላይ ያሉትን ሁለቱን የደናግል ክፍሎች የገለጸችበትን መግለጫዋን ደግሞ ያስተጋባል።

ምልክት እጅግ ብዙ ጊዜ ከአንድ ትርጉም በላይ ይኖረዋል፥ እና ትርጉሙም ምልክቱ በተቀመጠበት አውድ መሠረት ሊገለጽ ይገባል። በቃሉ ላይ የሰዋሰው ባለሙያ ትርጓሜ ወይም ቃሉ በተጻፈበት ታሪካዊ ዘመን ማዕቀፍ መሠረት ሊገለጽ አይገባውም። እነዚህ ሁለቱ አቀራረቦች የአድቬንቲዝም ነገረ መለኮት ምሁራን “እውነትን” ለመካድ የተጠቀሙባቸው ናቸው። ምልክት የሚገለጸው በተጠቀመበት አውድ መሠረት ነው። በትንቢት መንፈስ ውስጥ፥ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ ያለው “ዘይት” እንደ “ዘይቱ” በተገኘበት ንባብ አውድ መሠረት ቢያንስ ጥቂት የተለያዩ ነገሮችን ይወክላል። አንዱ የደናግል ክፍል ዘይቱን ያለው ሌላው ግን የሌለው ለምንድን ነው?

> “በክፋት፣ በማታለል እና በስሕተት ውስጥ፣ በሞት ጥላ ውስጥ የተኛ አንድ ዓለም አለ፤—ተኝታ፣ ተኝታ ነው። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው እነማን ናቸው? የትኛው ድምፅ ሊደርስባቸው ይችላል? አእምሮዬ ወደ ፊት ይወሰዳል፤ በዚያን ጊዜ ምልክቱ ይሰጣል፣ ‘እነሆ፣ ሙሽራው ይመጣል፤ እርሱን ለመቀበል ውጡ።’ ነገር ግን አንዳንዶች መብራቶቻቸውን እንደገና ለመሙላት ዘይት ለማግኘት ዘግይተዋል፣ እናም እጅግ ዘግይቶ ያ በዘይቱ የተወከለው ባሕርይ የማይተላለፍ መሆኑን ያገኛሉ። ያ ዘይት የክርስቶስ ጽድቅ ነው። ባሕርይን ይወክላል፣ እናም ባሕርይ ሊተላለፍ አይችልም። ማንም ሰው ለሌላ ሰው ሊያስገኘው አይችልም። እያንዳንዱ ሰው ከኃጢአት ነጠብጣብ ሁሉ የነጻ የተጠራ ባሕርይ ለራሱ ሊያገኝ ይገባዋል።” Bible Echo, May 4, 1896.

ሰነፋት ድንግልዎች በቅርቡ በሚመጣው ቀውስ ውስጥ ለመሳካት የሚያስፈልጋቸውን ባሕርይ አልያዙም። የክርስቶስ ጽድቅ ይጎድላቸዋል። ነገር ግን ዘይቱ ደግሞ መልእክት ነው፥ እናም በ“የመጨረሻ ዘመን” ስለ አስሩ ድንግልዎች በተነገረው ምሳሌ ውስጥ ያለው ዘይት፣ ሊሰማ፣ ሊነበብ እና ሊጠበቅ የሚገባው በኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ የተወከለው የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት ነው።

> “በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የቆሙት የተቀቡት እነርሱ፣ አስቀድሞ ሰይጣን እንደ ሸፋኝ ኪሩብ የተሰጠውን ስፍራ አላቸው። ዙፋኑን በሚከብቡት ቅዱሳን ፍጥረታት አማካይነት፣ ጌታ ከምድር ነዋሪዎች ጋር የማያቋርጥ ግንኙነትን ይጠብቃል። ወርቃማው ዘይት እግዚአብሔር የአማኞችን መብራቶች እንዳይደበዝዙና እንዳይጠፉ የሚያበረታቸውን ጸጋ ይወክላል። ይህ ቅዱስ ዘይት በእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች ከሰማይ ባይፈስስ፣ የክፉ ኃይላት በሰዎች ላይ ሙሉ ቁጥጥር በኖራቸው ነበር።”

> “እግዚአብሔር የሚያከብረውን መልእክቶች ስንቀበል ካልሆነ ይዋረዳል። እንዲሁም እርሱ ወደ ነፍሳችን እንዲፈስ እና በጨለማ ውስጥ ላሉትም እንዲደርስ የሚፈልገውን ወርቃማውን ዘይት እንከለክላለን። ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ለመቀበሉ ውጡ’ የሚለው ጥሪ በሚመጣበት ጊዜ፣ ቅዱሱን ዘይት ያልተቀበሉ፣ የክርስቶስን ጸጋ በልባቸው ያላከበሩ ሰዎች፣ እንደ ሰነፎቹ ደናግል፣ ጌታቸውን ለመገናኘት ዝግጁ እንዳልሆኑ ያገኛሉ። ዘይቱን ለማግኘት በራሳቸው ውስጥ ኃይል የላቸውም፣ ሕይወታቸውም ይፈርሳል። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ ቢለመን፣ እንደ ሙሴም፣ ‘ክብርህን አሳየኝ’ ብለን ብንማፀን፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ውስጥ ይፈስሳል። በወርቃማዎቹ ቧንቧዎች ወርቃማው ዘይት ወደ እኛ ይተላለፋል። ‘በሠራዊት ጌታ ዘንድ፦ በኃይል አይደለም፥ በብርታትም አይደለም፥ በመንፈሴ እንጂ’ ይላል። የጽድቅን ፀሐይ የሚያበሩትን ብርሃናማ ጨረሮች በመቀበል፣ የእግዚአብሔር ልጆች በዓለም ውስጥ እንደ ብርሃኖች ያበራሉ።” Review and Herald, July 20, 1897.

“ዘይቱ” የመጨረሻው መልእክት ነው፤ እንደገናም ይህ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ነው። በዚያ ክፍል ውስጥ ዘይቱን ሊኖራቸው የሚፈልጉ ሰዎች ሙሴ በኮሬብ ዋሻ እንዳደረገው እግዚአብሔርን ሊለምኑ ይገባቸዋል። ነገር ግን፣ እግዚአብሔር ክብሩን “ያሳየን” ዘንድ “ሙሴ እንዳደረገው ብንለምን” የሚገባን ከሆነ፣ መጀመሪያ መጽናኛ የሆነውን መንፈስ ቅዱስ መጠየቅ አለብን። ይህን ብናደርግ እንግዲህ በመላእክትና በሁለቱ ወርቃማ ቱቦዎች አማካይነት የክርስቶስን ጽድቅ እንቀበላለን። በተመሳሳይ ጊዜ የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ መልእክት እየተቃወምን፣ የላኦዲቅያ አድቬንቲዝም ልማዶችና ሥርዓቶች ሊደረግ ይገባል እንደሚሉት ለክርስቶስ ባሕርይ መጸለይና መለመን እንደምንችል ብናስብ ራሳችንን እናታልላለን። ጽድቁ ወደ እኛ የሚተላለፈው በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ቆመው ባሉት በሁለቱ ቅቡዓን አማካይነት በሚተላለፉት “የእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች” ነው። መልእክቱን ስንጥል ጽድቁንም እንጥላለን።

> እኔም መልሼ እንዲህ አልሁት፤ በመቅረዙ ቀኝ ወገንና በግራው ወገን ላይ ያሉት እነዚህ ሁለት የወይራ ዛፎች ምንድር ናቸው? ደግሞም መልሼ እንዲህ አልሁት፤ በእነዚያ በሁለቱ የወርቅ ቱቦዎች አማካይነት የወርቁን ዘይት ከራሳቸው የሚያፈስሱት እነዚህ ሁለት የወይራ ቅርንጫፎች ምንድር ናቸው? እርሱም መልሶ እንዲህ አለኝ፤ እነዚህ ምን እንደሆኑ አታውቅምን? እኔም፤ ጌታዬ ሆይ፥ አላውቅም አልሁ። እርሱም እንዲህ አለ፤ እነዚህ በምድር ሁሉ ጌታ ፊት የሚቆሙ ሁለቱ የተቀቡ ናቸው። ዘካርያስ 4፥11–14።

ሁለቱ “በምድር ሁሉ ጌታ ፊት የሚቆሙት የተቀቡት” እንዲሁም በራእይ አሥራ አንድ የተገለጹት ሁለቱ ምስክሮች መሆናቸው ተወክለዋል።

> “ስለ ሁለቱ ምስክሮችም ነቢዩ ተጨማሪ እንዲህ ይናገራል፦ ‘እነዚህ በምድር አምላክ ፊት የቆሙት ሁለቱ የወይራ ዛፎችና ሁለቱ መቅረዞች ናቸው።’ ‘ቃልህ፥’ መዝሙራዊው እንዳለው፥ ‘ለእግሬ መብራት፥ ለመንገዴም ብርሃን ነው።’ ራእይ 11፥4፤ መዝሙር 119፥105። ሁለቱ ምስክሮች የብሉይና የአዲስ ኪዳን ቅዱሳት መጻሕፍትን ይወክላሉ።” ታላቁ ተጋድሎ፥ 267።

የሁለቱ ምስክሮች ምስክርነት የዘካርያስን ወይም የዮሐንስን እንደምንመለከት፣ የሁለቱም ምስክርነት አውድ በራእየ ዮሐንስ ምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድ ላይ ከኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ መልእክት ጋር በተያያዘ እጅግ መጀመሪያ የተጠቀሰው እውነት የሆነው የመግባቢያ ሂደት ነው። ከአብ ወደ ወልድ፣ ከወልድ ወደ መላእክት፣ ከመላእክት ወደ ነቢይ፣ ከነቢይም ወደ ቤተ ክርስቲያን። ክርስቶስ ለሰው ልጆች የሚናገርበት ሂደት በመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት ውስጥ ሊገልጠው የሚፈልገው ዋና ግንዛቤ ነው። ይህም በአንደኛውና በሦስተኛው መልአክ መልእክቶች አቀራረብ ውስጥ ካለው አጽንኦት ጋር ይጣጣማል።

የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በዊልያም ሚለር ይወከላል። ሚለር ሊታወቁ የሚገቡ በርካታ ትንቢታዊ ባህርያትን ይዟል። እርሱ የእንቅስቃሴው “አባት” ነበር፤ ይህም በአልፋና ኦሜጋ አንጻር ወንድ ልጅ መኖሩን ይጠይቃል። እርሱ “ሚለራዊ” በሚባል ስም በተወከለ እንቅስቃሴ ይወክል ነበር፤ ይህ ቃል ለአንድ የድንጋይ አይነት የሚጠቀም ቃል ነው። እርሱ ትንቢትን ለመተርጎም የመጽሐፍ ቅዱስ ደንቦችን ስብስብ ለማደራጀት ተጠቅሞበታል። እነዚያ ደንቦች የእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች ግንኙነት ዋና ክፍል ሆኑ፤ እነዚህም የሚለር ትውልድ ሰዎች ሞኝነት የተሞላባቸውን የሎዶቅያ ሁኔታቸውን እንደሚጠብቁ ወይም ጥበበኛ ፊላዴልፍያውያን እንደሚሆኑ በመምረጥ ሲገለጥ ወይም ሲቀበል ነበር። እንደ መጀመሪያው መልአክ መልእክት አባት፣ እርሱ የሶስተኛውን መልአክ መልእክት የሚያውጅ እንቅስቃሴን ያመለክታል፤ የዚያም እንቅስቃሴ ስለ መልእክቱ ያለው አስተዋይነት ልዩ በሆነ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ትርጓሜ ደንቦች ስብስብ ይመራል፤ እነዚህም ደንቦች ሚለር የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት በጽኑ እንዲቋቋም እንደተጠቀመበት ሁሉ፣ የሶስተኛውን መልአክ መልእክት ደግሞ በጽኑ ያቋቁማሉ። እግዚአብሔር ፈጽሞ አይለወጥም፤ ኢየሱስ ክርስቶስ ትናንትና ዛሬም ለዘላለምም ያው ነው።

> አትሳሳቱ፥ ወዳጆቼ ወንድሞች ሆይ። ማንኛውም መልካም ስጦታና ማንኛውም ፍጹም ስጦታ ከላይ ነው፥ በእርሱም ዘንድ ለውጥ የለም፥ የመለወጥም ጥላ የለምና፥ ከብርሃናት አባት ይወርዳል። እኛ ከፍጥረቱ እንደ በኩራት አንድ ዓይነት እንሆን ዘንድ፥ በገዛ ፈቃዱ በእውነት ቃል ወለደን። ያዕቆብ 1፥16–18።

በአድቬንቲዝም መጀመሪያም ሆነ መጨረሻ፣ በዘይቱ የተወከሉት የእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች በሁለቱ ምስክሮች አማካይነት ይተላለፋሉ። በመጀመሪያው ዘመን ከሚለራውያን ጋር ሁለቱ ምስክሮች ብሉይና አዲስ ኪዳናት ነበሩ፤ በመጨረሻው ግን መጽሐፍ ቅዱስና የትንቢት መንፈስ ናቸው። ይህም ዮሐንስ፣ በምርመራ ፍርድ የመጨረሻ ዘመን ያሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ እጅግ ፍጹም በሆነ መልኩ የሚያመለክተው፣ በጳጥሞስ ደሴት ላይ የነበረበት ምክንያት ነው።

> እኔ ዮሐንስ፥ ወንድማችሁም ደግሞ በመከራና በኢየሱስ ክርስቶስ መንግሥት እንዲሁም በትዕግሥት ባልንጀራችሁ የሆንሁ፥ በእግዚአብሔር ቃልና በኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት ምክንያት ጳጥሞስ በሚባለው ደሴት ነበርሁ። ራእይ 1፥9።

የጳጥሞስ ትንቢታዊ አቀማመጥ ዮሐንስ እየተሰደደ እንደነበር ያመለክታል። እርሱ በመጽሐፍ ቅዱስና በትንቢት መንፈስ አማካይነት የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ የሚገልጹ የእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶችን ስለተቀበለ እየተሰደደ ነበር።

የእግዚአብሔር “የመጨረሻው ዘመን” ሕዝብ ስደት በራእይ ምዕራፍ አስራ አንድ ውስጥ ደግሞ ተወክሎ ታይቷል፤ በዚያም ሁለቱ ምስክሮች በመንገዶች ላይ ተገድለው ሲወድቁ፣ ሁሉም በሞታቸው ደስ ይላቸዋል። በምዕራፍ አስራ አንድ እነዚያ ሁለቱ ምስክሮች ኤልያስና ሙሴ ናቸው። ለሦስት ዓመት ተኩል ምስክርነታቸውን ሰጥተዋል፤ ከዚያም ተገድለዋል፣ ነገር ግን ከዚያ በኋላ ከሙታን ተነሥተዋል።

ነቢያት ሁሉ ስለ ራሳቸው ታሪክ ከሚናገሩት ይልቅ ስለ ዘመኑ ፍጻሜ ይበልጥ ይናገራሉ፤ ስለዚህም ስለ መጨረሻዎቹ ዘመናት የሚናገር መጽሐፍ ካለ፣ የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ የሚገናኙበትና የሚያበቁበት የራእይ መጽሐፍ ነው። ስለዚህ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሚገደል ከዚያም በኋላ የሚነሣ “መልእክት” መኖር አለበት። ራእይ አሥራ አንድ የፈረንሳይ አብዮትን ታሪክ አሳይቷል፤ ነገር ግን ከዚያ ይልቅ በቀጥታ በመጨረሻዎቹ ዘመናት በሦስተኛው መልአክ መልእክት ላይ የሚደረግ ጥቃትን ያመለክታል። በሚለር መልእክትና እንቅስቃሴ የተመሰለው መልእክትና እንቅስቃሴ ያንን ጥቃት ተቀብሎ በJuly 18, 2020 ሞተ። እንደ ራእይ አሥራ አንድ መሠረት፣ ያ ጥቃት ከማይገለጥ ጥልቅ ጉድጓድ የወጣው አውሬ የሚፈጽመው ነበር።

> ምስክርነታቸውንም በፈጸሙ ጊዜ፥ ከጥልቁ የሚወጣው አውሬ ከእነርሱ ጋር ጦርነት ያደርጋል፥ ያሸንፋቸውማል፥ ይገድላቸውማል። ሬሳቸውም በታላቂቱ ከተማ አደባባይ ላይ ይተኛል፤ እርስዋም በመንፈሳዊ ትርጉም ሶዶምና ግብጽ ትባላለች፥ ጌታችንም የተሰቀለባት ደግሞ እርስዋ ናት። ራእይ 11፥8, 9።

እኅት ዋይት “ጥልቁ የሌለው ጉድጓድ” የሰይጣናዊ ኃይልን አዲስ መገለጫ እንደሚወክል ታስታውቀናለች።

> “‘ምስክራቸውን በፈጸሙ ጊዜ [እየፈጸሙ ባሉ ጊዜ]።’ ሁለቱ ምስክሮች በማቅ ለብሰው ትንቢት ሊናገሩ የተወሰነላቸው ዘመን በ1798 ተጠናቀቀ። በጨለማነት ውስጥ ያከናወኑት ሥራ ወደ መጨረሻው ሲቃረብ፣ ‘ከጥልቁ ጉድጓድ የሚወጣው አውሬ’ ተብሎ በተወከለው ኀይል በእነርሱ ላይ ጦርነት ሊደረግ ነበር። በአውሮፓ ብዙ አገሮች ውስጥ በቤተ ክርስቲያንና በመንግሥት የገዙት ኀይሎች ለዘመናት በጳጳሳዊ ሥርዓት አማካይነት በሰይጣን ቁጥጥር ሥር ነበሩ። ነገር ግን እዚህ አዲስ የሰይጣናዊ ኀይል መገለጫ ወደ እይታ ተመጥቷል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 268.

ከጥልቁ ጕድጓድ የሚወጡ ሦስት ኃይሎች በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ተለይተው ተገልጠዋል፤ መጀመሪያው በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር ሁለት የተጠቀሰው እስልምና ነው፤ ሁለተኛው በምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር ስምንት ያለው የፈረንሳይ አብዮት አምላክ-አልባነት ነው፤ ሦስተኛውም በምዕራፍ አሥራ ሰባት ቁጥር ስምንት የተጠቀሰው ዘመናዊ ሮም ነው። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው “አዲስ መገለጫ” በሚለራዊት እንቅስቃሴ የተመሰለውን እንቅስቃሴ ብቻ ሳይሆን ዓለምንም የሚያጠቃው፣ “Woke-ism” ተብሎ የሚታወቀው የሐሰተኛው እኩለ ሌሊት ጩኸት ሐሰተኛ መንቃት ነው። Woke-ism በአሁኑ የኢየሱኢት ፀረ-ክርስቶስ የተደገፈ “አዲስ የሰይጣናዊ ኃይል መገለጫ” ነው፤ እርሱም በነጋዴዎች፣ በተባበሩት መንግሥታት የፖለቲካ መሪዎች፣ በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ በወደቁት የፕሮቴስታንትነት ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ ባሉ ሊበራል ተወካዮች፣ እና በዲሞክራቲክ ፓርቲ ከRINO-ሪፐብሊካኖች ጋር በመተባበር ይበረታታል፤ እነዚህም የግብረ ሰዶማውያን ማህበረሰብ የተዛቡ የአኗኗር ዘይቤዎች ልዩ ልዩ አይነቶች ሁሉ እንዲበረታቱ ወይም ራሳቸው የሚበረታቱ ሲሆን፣ እነዚህ በምዕራፍ አሥራ አንድ “ሰዶም” ተብለው ተወክለዋል። እነዚህ ሦስቱ ኃይሎች ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመሩ ናቸው፤ እነርሱም ደግሞ የአምላክ-አልባነትና የዓለማዊነት ምልክት በሆነችው “ግብፅ” ይወከላሉ። በእነዚህ ሦስት ኃይሎች ውስጥ ሌላ አካል በሆነው የፈረንሳይ አብዮት አመፃ ውስጥ የተቀመጠው፣ እህት ዋይት “ክፉ ተባባሪነት” ብላ የምትጠራውን የሚያቀናብር እነዚህ ኃይሎች በቀጥታ ወይም በተዘዋዋሪ መንገድ Woke-ismን ያበረታታሉ ወይም እንዲበረታታ ይፈቅዳሉ። Woke-ism የአሥሩ ደናግል መንቃት ሰይጣናዊ ሐሰተኛ ቅጂ ነው። በእነዚህ መስመሮች ላይ የምንወያይበት ብዙ ነገር አለን፤ ነገር ግን አስቀድመን በጎዳና ላይ የተፈጸመውን ግድያ የተከተለውን ሁኔታ፣ እርሱም በጁላይ 18, 2020 የተፈጸመውን፣ መመልከት ያስፈልገናል።

እንዲሁም፣ ውድ አንባቢ ሆይ፣ ለሪፐብሊካን ፓርቲ የምሰጠው ምንም ድጋፍ እንደሌለኝ እባክህ ተረዳ። እኔ እምነት ያለኝ ማንኛውም የፖለቲካ አመለካከት የለም። እኔ የምጠቁመው በአሜሪካ አንድ ሀገር፣ በተባበሩት መንግሥታት፣ እና በጳጳሳዊ ሥርዓት ውስጥ ያሉትን ትንቢታዊ እንቅስቃሴያት ብቻ ነው። እነዚያ እንቅስቃሴያት ከ1798 ጀምሮ እስከ እሁድ ሕግ ድረስ እርስ በእርሳቸው የሚመሳሰሉትን ሁለቱን ቀንዶች በቀጥታ ማብራራት ስንጀምር ይበልጥ በተለይ ይቀርባሉ።

የሰይጣናዊው ዎክ-ኢዝም ሐሰተኛውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት የሚወክል ሲሆን፣ ከእውነተኛው የእኩለ ሌሊት ጩኸት በፊት ይቀድማል፤ እንዲሁም ከእውነተኛው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ዘመን በፊት፣ በአደባባይ የተገደሉት በመጨረሻ ወደ ወፈፌ ወይም ወደ ጥበበኛ ድንግል ይለወጣሉ። ባህርያችን ወደ ጥፋት እሳት ለተመደበው እስራት ወይም ለሰማያዊው ጎተራ ወደሚሆን እስራት የሚታሰርበት የዘመኑ ወቅት አሁን ደርሶአል።

እህት ዋይት በመዘግየቱ ወቅት በሚለራይት ታሪክ ያሉት ሰነፍ ደናግል ለፈተናው የመጣውን ቅሬታ ከጥበበኞቹ ደናግል በተለየ መንገድ እንደተቀበሉ ትገልጻለች፤ ይህም እስከ መዘግየቱ ወቅት ድረስ ባህርያቸው አስቀድሞ እንደተወሰነ ያመለክታል። ነገር ግን የኤርምያስ ምስክርነት ወደ እግዚአብሔር መመለስን ልንመርጥ እንደምንችል ያስታውቀናል፤ እርሱም ወደ እኛ መመለስ ብቻ ሳይሆን፣ በሚቀጥለው ቀውስ ውስጥ እንደ አፉ ተናጋሪ ስንጠቀም፣ በክፉዎችና በአስፈሪዎች ፊት የተመሸገ የነሐስ ቅጥር ያደርገናል። ኢየሱስ እኛን እንደሚያጽናና የሚስፋፋው ተስፋ በዚያ ትንቢታዊ ነጥብ ላይ ነው። ይህም በአሁኑ ታሪካችን ውስጥ የተቀመጡት የዮሐንስ አራቱ ምዕራፎች ትርጉም ነው።

ዘይቱ መንፈስ ቅዱስ ነው፤ እርሱም ባሕርይ ነው፥ የእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶችም ነው። የእግዚአብሔር መንፈስ “አጽናኝ” ነው። እግዚአብሔር ዓለሙን እንዲሁ ስለ ወደደ አንድ ልጁን እንደ ሰጠ፣ ኢየሱስም የፈጠረውን ሰብአዊነት ለዘላለም ከራሱ ክፍል አድርጎ በፈቃዱ ለመቀበል መለኮታዊ ማንነቱን እንደ ሠዋ፣ እንዲሁም በዚህ ዘመን የተሰጠው መንፈስ ቅዱስ ለዘላለም ከእኛ ጋር ይኖራል።

> እናንተ ብትወዱኝ ትእዛዛቴን ጠብቁ። እኔም አብን እለምናለሁ፥ እርሱም ለዘላለም ከእናንተ ጋር እንዲኖር ሌላ አጽናኝ ይሰጣችኋል፤ እርሱም የእውነት መንፈስ ነው፤ ዓለም እርሱን አይታውምና አታውቀውምና ሊቀበለው አይችልም፤ እናንተ ግን ታውቁታላችሁ፥ ምክንያቱም ከእናንተ ጋር ይኖራልና በእናንተም ውስጥ ይሆናል። ያለ አጽናኝ አልተዋችሁም፤ ወደ እናንተ እመጣለሁ። ዮሐንስ 14፥15-18።

ይህ መንፈስ ከሰዎች ጋር ለዘላለም ለመኖር በመምረጡ ያደረገው መስዋዕትነት፣ ከሰማያዊው ሶስትነት ውስጥ ያሉት ሌሎቹ ሁለት አካላት ካደረጉት መስዋዕትነት ጋር ይመሳሰላል። ምናልባትም መንፈስ ቅዱስ በዘላለም ውስጥ በእያንዳንዱ የተቤዠ ሰው ውስጥ ለመኖር በመፍቀዱ ያደረገው መስዋዕትነት ያህል ጠቃሚ የሆነው፣ “አጽናኙ” በዚህ ልዩ ታሪክ ውስጥ መምጣቱ የእግዚአብሔር ሕዝብ ለዘላለም መታተማቸውን የሚያመለክት መሆኑ ነው።

> እስከ የመዋጀት ቀን ድረስ የታተማችሁበትን የእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ አታሳዝኑ። ኤፌሶን 4፡30።

በመጽናኛው የተሰጠው ተስፋ ፍጹም የሚፈጸምበት ታሪክ፣ ማለትም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ፣ መንፈሱ “ለዘላለም” በእኛ ውስጥ “ይኖራል።” የወንጌልን መስፈርቶች የፈጸመ እያንዳንዱ ክርስቲያን መንፈስ ቅዱስን ተቀብሎ ነበር፣ ስለዚህም “እስከ ቤዛነት ቀን ድረስ ታትሞ” ነበር፤ ነገር ግን ያ ማተም በቀላሉ በዚህ አሁን ባለው ታሪክ ውስጥ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሊታተሙ ወደሚገባበት ጊዜ ወደፊት ይጠቁማል። በኤፌሶን ውስጥ፣ እስከ ቤዛነት ቀን ድረስ የታተሙት እነዚያ፣ “መንፈስ ቅዱስን” ከሚያሳዝኑት ጋር ተቃራኒ ሆነው ተቀምጠዋል። እነርሱም የእግዚአብሔር መንፈስ መግባቢያዎችን ለመቀበል በመከልከላቸው፣ በዚህም ወርቃማውን ዘይት በመከልከላቸው፣ መንፈስ ቅዱሱን ያሳዝናሉ። ክርስቶስ በዚህ የተስፋ መቁረጥ ዘመን “መጽናኛውን” ማለትም “የእውነት መንፈስን” እንደሚልክልን በሚሰጠው ተስፋ፣ ማኅተሙን በእኛ ላይ እንደሚያኖር ተስፋ እየሰጠ ነው፤ ማኅተሙም ትእዛዛቱን መጠበቅን ይወክላል፣ በተለይም ዮሐንስ ራእዩን የተቀበለበትን ቀን የሚመለከተውን የሰንበት ትእዛዝ፣ እና ይህም ዓለምን ሊገጥም ያለው ጉዳይ ነው።

የጥበበኞቹ ድንግሎች መታተም የእሑድ ሕግ ፈተና ከመጣ በፊት ይፈጸማል፤ ምክንያቱም በዚያ የጥበበኞቹና የሰነፎቹ ባሕርይ ይገለጣል፥ ባሕርይም በቀውስ ጊዜ ፈጽሞ አይዳብርም፤ ብቻ ይገለጣል። መታተሙ ከሌሎች ነገሮች መካከል ከሎዶቅያዊ አእምሮ ወደ ፊላዴልፍያዊ አእምሮ የሚደረግ ለውጥን ይወክላል። ችግሩ ግን ያ ለውጥ እንዲፈጸም ለእያንዳንዳችን የመጀመሪያው ፈተና፣ እስከ አሁን ድረስ ሎዶቅያውያን እንደነበርን በእውነት መረዳት ነው፤ ምክንያቱም እንደ ሎዶቅያውያን ዋናው መንፈሳዊ አመለካከታችን ሁሉ ደህና ነው የሚል ነው፥ ነገር ግን በእውነቱ ሁሉ ፈጽሞ ተሳስቷል። ያ አመለካከት መወገድ አለበት፤ ከክቡሩ ሊለይ ከሚገባው ከርኩሱ ነገሮች አንዱ ነው።

> “እንደ እግዚአብሔር ሕዝብ በግንባራቸው እንደ ታተሙ ብቻ—ይህም ሊታይ የሚችል ማንኛውም ማኅተም ወይም ምልክት ሳይሆን፣ በእውነት ውስጥ በአእምሮና በመንፈስ የተረጋጉ ስለሚሆኑ እንዳይናወጡ—እንደ እግዚአብሔር ሕዝብ ታትመው ለማናወጥ እንደ ተዘጋጁ ብቻ፣ እርሱ ይመጣል። እውነቱም፣ አስቀድሞ ጀምሮአል፤ የእግዚአብሔር ፍርዶች አሁን በምድር ላይ ናቸው፥ ማስጠንቀቂያ እንዲሆኑልን፣ የሚመጣውንም እንድናውቅ።” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ ተስፋ የሰጠው “አጽናኝ” በተስፋ መቁረጥ ጊዜ የሚያጽናናቸው፣ ሕዝቡንም ወደ እውነት ሁሉ የሚመራ ነው፤ እኛም የምንታተምበት በ“እውነት መጽናት” ነው። በዚህ ወቅት የእግዚአብሔር ሕዝብ ሊጸናበት የሚገባው “እውነት” የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት የሚፈታው “እውነት” ነው፥ ምክንያቱም “ጊዜው ቀርቦአልና።” ያ እውነት የተሰወረው የሰባቱ ነጎድጓዶች ታሪክ አወቃቀር ነው፤ ይህም የተሰወረ ታሪክ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ የሚገለጥበትን ታሪክ ይለያል። የሰባቱ ነጎድጓዶች የተሰወረ ታሪክ፣ እንደ ተሰወረ ታሪክ ተመስሎ የቀረበው “እውነት” በሚፈታበት በዚያው ጊዜ ፍጻሜውን ያገኛል። የ“እውነቱ” መፈታት፣ አስቀድሞ የታተመውን መልእክት የሚቀበሉትን የሚያትም ነው።

የእግዚአብሔር ሕዝብ በእሁድ ሕግ ጊዜ የሚፈጠረውን የተቈጡ አሕዛብ መናወጥ፣ እንዲሁም በዚህ የብሔራዊ ጥፋት መጀመር ከሚቀድሙ በፊት፣ በግንባራቸው ውስጥ ይታተማሉ። የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያሉት “የትንቢቱ ቃላት” ነው፤ ጊዜው ቀርቦአልና ከእንግዲህ ወዲህ የታተመ ሊሆን የማይገባው። እኛ የተባረክን ለመሆን ከሆነ፣ አሁን ሊነበብ፣ ሊሰማ እና ከሁሉ በላይ ሊጠበቅ የሚገባው እውነት ይህ ነው።

> ይሁዳም፥ እስቅርዮታዊው ሳይሆን፥ ጌታ ሆይ፥ ራስህን ለእኛ ልትገልጥ ለዓለምስ እንዴት ነው? አለው። ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለው፤ ሰው ቢወደኝ ቃሌን ይጠብቃል፤ አባቴም ይወደዋል፥ ወደ እርሱም እንመጣለን፥ በእርሱም ዘንድ መኖሪያችንን እናደርጋለን። የማይወደኝ ግን ቃሌን አይጠብቅም፤ የምትሰሙትም ቃል የላከኝ የአብ ነው እንጂ የእኔ አይደለም። ከእናንተ ጋር ሳለሁ ይህን ነገር ተናግሬአችኋለሁ። ነገር ግን አጽናኙ፥ እርሱም መንፈስ ቅዱስ ነው፥ አብ በስሜ የሚልከው፥ እርሱ ሁሉን ያስተምራችኋል፥ የነገርኳችሁንም ሁሉ ያሳስባችኋል። ዮሐንስ 14፥22–26።

ለእነዚያ እየተፈታ ያለውን መልእክት ለሚጠብቁ፣ የተሰጠው ተስፋ መጽናኛው “ነገር ሁሉ” “ያለውን ሁሉ” ኢየሱስ “ለእናንተ” የተናገረውን እንደሚያስተምረን ነው። ይህ ለኤማሁስ ደቀ መዛሙርት እና ከዚያ በኋላ ለአሥራ አንዱ ደቀ መዛሙርት የተፈጸመው ተስፋ ነው። ክርስቶስ ከኤማሁስ ደቀ መዛሙርት ዓይኖች “የያዘውን” እጁን በአነሳ ጊዜ፣ ከዚያም በኋላ አሥራ አንዱ ደቀ መዛሙርት “መጻሕፍትን ፈጽመው ያስተውሉ” ዘንድ “ማስተዋላቸውን” “በከፈተ” ጊዜ፣ እርሱ ከተስፋ መቁረጣቸው የሚመለሱ፣ ከሎዶቅያ ሁኔታቸው ንስሐ የሚገቡ እና “እውነትን” የሚቀበሉ በ“መጨረሻው ዘመን” የሚኖሩ ሰዎች የሚመለከት ተስፋ እያስመዘገበ ነበር። በ“መጨረሻው ዘመን” “መጽናኛው” “ነገር ሁሉን” ሲያስተምረን፣ “ነገር ሁሉን ወደ” የ“መታሰቢያችን” ያመጣልናል። እርሱ ነገር ሁሉን ሲያስተምረን ያለፉ እውነቶችን ወደ መታሰቢያችን ማምጣቱ እንደ ተለየ አስፈላጊነት ያለው ሁሉ፣ ደግሞ “ወደ ፊት የሚመጡትን ነገሮች” ያሳየናል።

> ነገር ግን እኔ እውነቱን እነግራችኋለሁ፤ እኔ እሄድ ዘንድ ለእናንተ ይጠቅማችኋል፤ ምክንያቱም እኔ ካልሄድሁ፥ መጽናኛው ወደ እናንተ አይመጣምና፤ ነገር ግን ብሄድ እርሱን ወደ እናንተ እልከዋለሁ። እርሱም በመጣ ጊዜ ዓለምን ስለ ኃጢአት፥ ስለ ጽድቅም፥ ስለ ፍርድም ይወቅሳል፤ ስለ ኃጢአት፥ በእኔ ስለማያምኑ፤ ስለ ጽድቅ፥ ወደ አባቴ ስለምሄድ እናንተም ከእንግዲህ ወዲህ ስለማታዩኝ፤ ስለ ፍርድም፥ የዚህ ዓለም ገዥ ስለ ተፈረደበት። ገና ብዙ የምነግራችሁ ነገር አለኝ፥ ነገር ግን አሁን ልትሸከሙት አትችሉም። ነገር ግን እርሱ፥ የእውነት መንፈስ፥ በመጣ ጊዜ ወደ እውነት ሁሉ ይመራችኋል፤ ከራሱ አይናገርምና፤ የሚሰማውን ሁሉ ይናገራል፥ የሚመጡትንም ነገሮች ያሳያችኋል። እርሱ እኔን ያከብረኛል፤ ከእኔ ያለውን ይወስዳልና፥ ለእናንተም ያሳያል። ዮሐንስ 16፥7–14።

በዚህ ጊዜ መጽናኛው “ወደ” “እውነት” ይመራናል፤ “ሁሉን ነገር” ያስተምረናል፥ “የሚመጡትን ነገሮች” ጨምሮ፤ ምክንያቱም በዚህ ጊዜ ኢየሱስ አሁንም ለእኛ “የሚነግረን ብዙ ነገሮች” አሉትና። እነዚያ ነገሮች፥ ከ“መታሰቢያችን” የሚመጡ ነገሮች ይሁኑ፥ “የሚመጡ ነገሮች” ይሁኑ፥ ወይም እርሱ አሁንም ሊነግረን “ያለው” ብዙ “ነገሮች” ይሁኑ፥ ለሚመጣው ቀውስ የሚያትሙን እነዚሁ ናቸው። ይህንም የሚያደርገው እውነቱ የፈጠራ ኃይሉን ስለሚወክል ነው። ከሚመጣው ቀውስ አስቀድሞ ያትመናል፥ ምክንያቱም በቅዱስ ታሪክ ውስጥ በፍጹም ከተከሰተው ሁሉ የሚበልጠውን በሕዝቡ ላይ የሚመጣውን የስደት ዘመን አስቀድመን እንድንጠነቀቅ ይፈልጋልና። ያ ስደት በተለይ የሚያመለክተው፥ እኛ በቀድሞ ያደረግናቸው ቃላትና ተግባራት እንደሚታሰቡ እና ክርስቶስ ቃላቱ በእርሱ ላይ እንደ ተጣመሙ ሁሉ በእኛም ላይ እንደሚያገለግሉብን ነው። ሆኖም ግን መልእክቱን በሕዝባቸው ዐመፅ ላይ ምስክር እንዲሆን ማቅረብ አለብን፥ ይህም በሕዝቄልና በክርስቶስ እንደ ተወከለው ነው።

> እኔ ያልኋችሁን ቃል አስታውሱ፤ ባሪያ ከጌታው አይበልጥም። እኔን ካሳደዱኝ፥ እናንተን ደግሞ ያሳድዳሉ፤ ቃሌንም ከጠበቁ፥ የእናንተን ደግሞ ይጠብቃሉ። ነገር ግን ይህን ሁሉ ስለ ስሜ ያደርጉባችኋል፥ የላከኝን ስላላወቁ። ባልመጣምና ባልተናገርኋቸውም ኖሮ፥ ኃጢአት ባልነበራቸው ነበር፤ አሁን ግን ስለ ኃጢአታቸው መከወኛ የላቸውም። እኔን የሚጠላ አባቴን ደግሞ ይጠላል። ማንም ያላደረገውን ሥራ በመካከላቸው ባላደረግሁ ኖሮ፥ ኃጢአት ባልነበራቸው ነበር፤ አሁን ግን ሁለቱንም እኔንና አባቴን አይተው ጠሉ። ነገር ግን፥ በሕጋቸው የተጻፈው ቃል፦ “በከንቱ ጠሉኝ” እንዲፈጸም ይህ ሆነ። ነገር ግን ከአብ ዘንድ ወደ እናንተ የምልከው አጽናኝ በመጣ ጊዜ፥ እርሱም ከአብ የሚወጣ የእውነት መንፈስ ሲሆን፥ ስለ እኔ ይመሰክራል። ዮሐንስ 15፥20–26።

“እውነት መንፈስ” የሆነው “አጽናኝ” ስለ “እውነት” የሆነው ክርስቶስ “ይመሰክራል።” እና “እውነት” አልፋና ኦሜጋ፣ ፊተኛውና ኋለኛው፣ መጀመሪያውና ፍጻሜው ነው። አሁን ማኅተሙ እየተፈታ ያለው የሰባቱ ነጐድጓዶች የተሰወረ ታሪክ፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የማኅተም መልእክት ነው። ከጁላይ 18, 2020 በኋላ፣ ኤርምያስ መጀመሪያ ለወደደን ወደ እርሱ እንመለስ ዘንድ ልንመርጥ እንደምንችል ምሳሌ ይሰጣል። ያንንም የመመለስ ሥራ በመፈጸም የከበረውን ከከንቱው የመለየት ኃላፊነት አለብን። መዳናችንን በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ ብንፈጽም እና ያንን ሥራ ብናከናውን፣ ማኅተም ይደረግብናል እናም ወዲያውኑ በምድር ታሪክ ውስጥ ካሉት ታላላቅ ችግሮች ሁሉ የሚበልጠው ቀውስ ውስጥ እንገባለን። እንዲሁም ነቢያት፣ ነገሥታትና ጻድቃን ሰዎች ሊያዩት የተመኙትን ታሪክ የመለማመድ መብት ይኖረናል።

ያንን ሥራ የሚወስዱ እና የሚመለሱ ሰዎች “ከእግዚአብሔር ዙፋን የሚወጣውን ብርሃን ውስጥ ይሄዳሉ፤” እና “በመላእክት አማካይነት በሰማይና በምድር መካከል የማያቋርጥ ግንኙነት ይኖራል፥” ይህም በራእይ መጽሐፍ የመክፈቻው ቁጥር ውስጥ የታወቀው የመግባባት ሂደት ነው።

> “በዚህ ዓለም ውስጥ ሁሉም ከእግዚአብሔር ጋር በተቃራኒ ከጠላት ወገን አልቆሙም። ሁሉም ታማኝነታቸውን አልጣሉም። ለእግዚአብሔር እውነተኛ የሆኑ ታማኝ ጥቂቶች አሉ፤ ዮሐንስ እንዲህ ይጽፋልና፦ ‘የእግዚአብሔርን ትእዛዛት የሚጠብቁ የኢየሱስንም እምነት ያላቸው እነርሱ እነሆ።’ ራእይ 14፥12። በቅርቡ እግዚአብሔርን በሚያገለግሉ እና በማያገለግሉት መካከል ውጊያው በኃይል ይነሣል። በቅርቡም ሊናወጥ የሚችለው ሁሉ ይናወጣል፥ እንዳይናወጡ የማይችሉት ነገሮች እንዲቀሩ።”

> “ሰይጣን ትጉህ የመጽሐፍ ቅዱስ ተማሪ ነው። ዘመኑ አጭር እንደሆነ ያውቃል፥ ስለዚህም በእያንዳንዱ አቅጣጫ በዚህ ምድር ላይ የጌታን ሥራ ለመቃወም ይጥራል። የሰማያዊ ክብርና ያለፉት ዘመናት ስደቶች ድግግሞሽ ተቀላቅለው በምድር ላይ ሕያዋን የሚሆኑ የእግዚአብሔር ሕዝቦች የሚያልፉበትን ተሞክሮ ምንም ያህል ሐሳብ መስጠት አይቻልም። ከእግዚአብሔር ዙፋን የሚወጣውን ብርሃን ውስጥ ይመላለሳሉ። በመላእክት አማካይነት በሰማይና በምድር መካከል ያለማቋረጥ ግንኙነት ይኖራል። ሰይጣንም በክፉ መላእክት ተከብቦ፥ ራሱን እግዚአብሔር ነኝ እያለ ለማታለል፥ ቢቻልም ምርጦቹን እንኳ ለማሳሳት፥ የልዩ ልዩ ዓይነት ተአምራት ያደርጋል። የእግዚአብሔር ሕዝብ ደኅንነታቸውን ተአምራት በማድረግ ውስጥ አያገኙም፥ ምክንያቱም ሰይጣን የሚደረጉትን ተአምራት ይኮርጃልና። የተፈተኑና የተረጋገጡ የእግዚአብሔር ሕዝቦች ኃይላቸውን በዘፀአት 31:12–18 በተነገረው ምልክት ውስጥ ያገኛሉ። በሕያው ቃል፦ ‘ተጽፎአል’ ላይ መቆም አለባቸው። በደኅንነት ሊቆሙበት የሚችሉት ብቸኛው መሠረት ይህ ነው። ከእግዚአብሔር ጋር ኪዳናቸውን የሰበሩ በዚያ ቀን ያለ እግዚአብሔርና ያለ ተስፋ ይሆናሉ።”

> “የእግዚአብሔር አምላኪዎች በተለይ በአራተኛው ትእዛዝ ላይ ባላቸው አክብሮት ይለያሉ፤ ምክንያቱም ይህ የእግዚአብሔር የፍጥረት ኃይል ምልክት እና በሰው ላይ ለክብርና ለአምልኮ ያለው መብቱ ምስክር ነውና። ክፉዎች ደግሞ የፈጣሪውን መታሰቢያ ለማፍረስና የሮምን ሥርዓት ከፍ ለማድረግ በሚያደርጉት ጥረት ይለያሉ። በዚህ የግጭት ጉዳይ ውስጥ መላው ክርስትና በሁለት ታላላቅ ወገኖች ይከፈላል፤ እነርሱም የእግዚአብሔርን ትእዛዛት እና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ እና ለአውሬውና ለምስሉ የሚሰግዱ ምልክቱንም የሚቀበሉ ናቸው። ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት ኀይላቸውን አንድ አድርገው “ታናናሾችና ታላላቆች፣ ሀብታሞችና ድሆች፣ ነጻዎችና ባሪያዎች” ሁሉ የአውሬውን ምልክት እንዲቀበሉ ቢያስገድዱም፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ግን አይቀበለውም። ራእይ 13፥16። የጳጥሞስ ነቢይ “በአውሬውና በምስሉ እና በምልክቱ እና በስሙ ቁጥር ላይ ድል የነሡት የእግዚአብሔርን በገናዎች ይዘው በብርጭቆ ባሕር ላይ ቆመው” ያያል፤ የሙሴንና የበጉንም መዝሙር እየዘመሩ። ራእይ 15፥2።

> “አስፈሪ ፈተናዎችና መከራዎች የእግዚአብሔርን ሕዝብ ይጠብቃሉ። የጦርነት መንፈስ ከምድር አንድ ዳርቻ እስከ ሌላው ድረስ ያሉ አሕዛብን እያነቃቃ ነው። ነገር ግን እየመጣ ባለው በመከራ ዘመን መካከል—አሕዝብ ከሆነ ጀምሮ እንደዚህ ያለ ያልነበረ የመከራ ዘመን—እግዚአብሔር የመረጣቸው ሕዝቦች ሳይናወጡ ይቆማሉ። ሰይጣንና ሠራዊቱ ሊያጠፏቸው አይችሉም፥ ምክንያቱም በኃይል የሚበልጡ መላእክት ይጠብቋቸዋልና።” Testimonies, volume 9, 15–17.

ይህ ክፍል በTestimonies ጥራዝ ዘጠኝ ገጽ አስራ አንድ ላይ በሚጀምር ምዕራፍ መጨረሻ መሆኑን ማስተዋል የሚጠቅም ነው፤ ይህም ዘጠኝ-አስራ አንድን እንደሚወክል ሊታወቅ ይችላል። ርእሱ ስለሚመጣው ሙሽራ መሆኑን፣ እንዲሁም ጳውሎስ በዕብራውያን መጽሐፍ ውስጥ የጻፈውን ጥቅስ የወሰደበት የእንባቆም ሰሌዳዎች ላይ ደግሞ ትኩረት መስጠት ይገባል። የምዕራፉ መጀመሪያ በመስከረም 11 ቀን 2001 የጀመረውን ታሪክ፣ በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ የተገባውን የትንቢት ቃል ኪዳን ሁለቱን ጽላቶች፣ እና ርእሱም “የመጨረሻው ቀውስ” መሆኑን ሲያመለክት ይህም የመጨረሻውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ይለይታል። የምዕራፉ መጨረሻ ከመጀመሪያው ጋር ፍጹም ስምምነት ውስጥ ነው፥ ምክንያቱም መጀመሪያውም ሆነ መጨረሻው ሁለቱም የመጨረሻውን ቀውስ ይመለከታሉ።

> “ክፍል 1—ለንጉሡ መምጣት”

> “ገና ትንሽ ጊዜ ብቻ ነው፤ የሚመጣውም ይመጣል እንጂ አይዘገይም።” ዕብራውያን 10፥37።

> «የመጨረሻው ቀውስ»

> “እኛ በመጨረሻው ዘመን እየኖርን ነው። ፈጥነው እየተፈጸሙ ያሉ የዘመኑ ምልክቶች የክርስቶስ ምጽአት እጅግ እንደቀረበ ያውጃሉ። እኛ የምንኖርባቸው ቀኖች ጽኑ እና አስፈላጊ ናቸው። የእግዚአብሔር መንፈስ በቀስታ ነገር ግን በእርግጥ ከምድር እየተወሰደ ነው። መቅሰፍቶችና ፍርዶች ቀድሞውኑ የእግዚአብሔርን ጸጋ በንቀት ላሉ ላይ እየወረዱ ነው። የበርና የባሕር አደጋዎች፣ ያልተረጋጋው የማኅበረሰብ ሁኔታ፣ የጦርነት ማስጠንቀቂያዎች አስፈሪ ምልክቶች ናቸው። እነዚህ ከሁሉ የበለጠ ታላቅ ክብደት ያላቸው ክስተቶች መቅረባቸውን አስቀድመው ያመለክታሉ።” Testimonies, volume 9, 11.

እኛ ብንመለስና በኤርምያስ የተወከለውን የእግዚአብሔር “አፍ” የመሆን ከፍ ያለ ጥሪ ብንቀበል፣ በጣም በቅርቡ በቅዱስ ታሪክ ታላቁ የመሰብሰብ ሥራ ተሳታፊዎች እንሆናለን።

> እርሱ ደግሞ ለእነርሱ የተስፋና የመጽናናት ቃላት ተናገረላቸው። “ልባችሁ አይታወክ፤” አለ፤ “በእግዚአብሔር ታምናላችሁ፥ በእኔ ደግሞ እመኑ። በአባቴ ቤት ብዙ ማደሪያዎች አሉ፤ እንዲሁ ባልሆነ ኖሮ እነግራችሁ ነበር። ስፍራ ላዘጋጅላችሁ እሄዳለሁ። ሄጄም ስፍራ ካዘጋጀሁላችሁ ደግሞ እንደገና እመጣለሁ፥ እኔ ባለሁበት እናንተ ደግሞ እንድትሆኑ ወደ ራሴ እቀበላችኋለሁ። እኔም ወደምሄድበት ስፍራ ታውቃላችሁ፥ መንገዱንም ታውቃላችሁ።” ዮሐንስ 14:1–4። ስለ እናንተ ወደ ዓለም መጣሁ፤ ስለ እናንተም ሥራ ሠርቻለሁ። በምሄድበትም ጊዜ እንኳ ስለ እናንተ አሁንም በትጋት እሠራለሁ። እንድታምኑ ራሴን ለእናንተ ልገልጥ ወደ ዓለም መጣሁ። ስለ እናንተ ከእርሱ ጋር እሠራ ዘንድ ወደ አባቴና ወደ አባታችሁ እሄዳለሁ።

> “‘እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ በእኔ የሚያምን እኔ የማደርገውን ሥራ እርሱ ደግሞ ያደርጋል፤ ከዚህም የሚበልጥ ሥራ ያደርጋል፤ ምክንያቱም እኔ ወደ አባቴ እሄዳለሁ።’ ዮሐንስ 14፥12። በዚህ ክርስቶስ ማለቱ ደቀ መዛሙርቱ ከእርሱ ይልቅ የላቀ ጥረት ያደርጋሉ ማለት አልነበረም፤ ነገር ግን ሥራቸው በስፋት የሚበልጥ እንደሚሆን ነበር። እርሱም ስለ ተአምራት ማድረግ ብቻ አልተናገረም፤ ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ ሥር የሚፈጸም ሁሉን ይመለከት ነበር። ‘አጽናኙ ሲመጣ፥’ አለ፥ ‘እርሱን እኔ ከአብ ዘንድ ወደ እናንተ እልካለሁ፤ ከአብ የሚወጣው የእውነት መንፈስ እርሱ ስለ እኔ ይመሰክራል፤ እናንተም ደግሞ ከመጀመሪያ ከእኔ ጋር ነበራችሁና ትመሰክራላችሁ።’ ዮሐንስ 15፥26, 27።

> “እነዚህ ቃላት በአስደናቂ ሁኔታ ተፈጸሙ። ከመንፈስ ቅዱስ መውረድ በኋላ፣ ደቀ መዛሙርቱ ለእርሱና እርሱ ስለ እነርሱ ሞተላቸው ለነበሩት በእንደዚህ ያለ ፍቅር ተሞልተው ነበርና፣ በተናገሩት ቃላትና በአቀረቡት ጸሎቶች ልቦች ቀለጡ። እነርሱ በመንፈስ ኃይል ተናገሩ፤ እናም በዚያ ኃይል ተጽእኖ ስር ሺዎች ተለወጡ።” የሐዋርያት ሥራ, 21, 22.

Back to Articles