Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሃምሳ ዘጠኝ

ከይሁዳ ነገድ አንበሳ የሆነው የመጨረሻውን ትንቢታዊ ምስጢር መግለጥ፡ ከፍተኛው የማኅተም መፍታት

Author

Jeff Pippenger

Published

January 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት በይሁዳ ነገድ አንበሳ የመጨረሻው ትንቢታዊ ምስጢር ይፈታል፥ በዚያም መፍታት የሚመነጨውን የእውቀት መብዛት የሚያስተውሉት ጥበበኞች ናቸው። በራእይ ያሉት ሁለት ምስክሮች በዚያን ጊዜ ከሚፈታው ነገር አንድ ክፍል ላይ ብርሃን ያበራሉ።

> እዚህ ጥበብ አለ። ማስተዋል ያለው ሰው የአውሬውን ቍጥር ይቈጥር፤ ይህ የሰው ቍጥር ነውና፤ ቍጥሩም ስድስት መቶ ስድሳ ስድስት ነው። … ጥበብ ያለው አእምሮ ያለበት እዚህ ነው። ሰባቱ ራሶች ሴቲቱ የተቀመጠችባቸው ሰባት ተራራዎች ናቸው። ራእይ 13፥18፣ 17፥9።

“በቤተ ክርስቲያንና በእግዚአብሔር ሕግ ላይ ጦርነት የሚያደርግ የመጨረሻው ኃይል፣ እንደ ጠቦት ቀንዶች ባሉት አውሬ ተምሳሌት ተደርጎ ተገልጦ ነበር፤” ይህም ዩናይትድ ስቴትስ ነው። እርስዋ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ ስድስተኛው መንግሥት ናት፤ የመንግሥቷም አወቃቀር ከመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛው መንግሥት አወቃቀር (ምስል) ጋር አንድ ነው። የመንግሥት ባለሥልጣን በስቴት ላይ የምትገዛበት የቤተ ክርስቲያን መንግሥት ትሆናለች፤ ከዚያም መላውን ዓለም ያንኑ ሥርዓት እንዲቀበል ታስገድዳለች። የቤተ ክርስቲያንና የስቴት ጥምረት በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ በዩናይትድ ስቴትስ ሙሉ በሙሉ ይገለጣል።

> “‘ለአውሬው የተሠራው ምስል’ ማለት የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ትምህርቶቻቸውን ለማስፈጸም የመንግሥታዊ ሥልጣን እገዛ በሚሹበት ጊዜ የሚገነባውን ያፈነገጠ ፕሮቴስታንትነት ቅርጽ ይወክላል። ‘የአውሬው ምልክት’ ግን እስካሁን ሊበየን የሚገባው ነው።” The Great Controversy, 445.

ለአውሬው የተሠራው ምስል እና የአውሬው ምልክት ሁለት የተለያዩ ምሳሌያዊ ምልክቶች ናቸው፤ ሆኖም የአውሬው ምስል ሙሉ እድገቱን የሚያገኘው በእሁድ ሕግ ጊዜ ነው።

> “በፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት በኩል የእሁድ ቀን መጠበቅን ማስገደድ የጳጳሳዊ ሥርዓትን—የአውሬውን—አምልኮ ማስገደድ ነው። የአራተኛውን ትእዛዝ መብት ተረድተው፣ ከእውነተኛው ሰንበት ይልቅ ሐሰተኛውን ለመጠበቅ የሚመርጡ ሰዎች፣ ይህ ትእዛዝ በእርሱ ብቻ የታዘዘው ለሆነው ኃይል በዚህ ራሱ ክብር እየሰጡ ናቸው። ነገር ግን ቤተ ክርስቲያናት ሃይማኖታዊ ግዴታን በዓለማዊ ሥልጣን በማስገደድ በዚያው ተግባር ራሳቸው ለአውሬው ምስል ይሠራሉ፤ ስለዚህ በዩናይትድ ስቴትስ የእሁድ ቀን መጠበቅን ማስገደድ የአውሬውንና የምስሉን አምልኮ ማስገደድ ይሆናል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 448, 449.

በእሁድ ሕጉ ጊዜ፣ የአሜሪካ አንድነት ሕገ መንግሥት ሙሉ በሙሉ ይፈርሳል፣ እናም ሕዝቡ ከጽድቅ ፍጹም ተለይቶአል። ከዚያም፣ በሰይጣን ሙሉ ቁጥጥር ሥር ሆና አሜሪካ አንድነት፣ በአሜሪካ አንድነት አሁን የተመሠረተውን ያንኑ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ሥርዓት ዓለም እንዲቀበል ታስገድዳለች። የዓለም መንግሥት የተባበሩት መንግሥታት ነው፣ እና በዚህ ግንኙነት ላይ የምትገዛው ቤተ ክርስቲያን የሮማ ቤተ ክርስቲያን ናት።

> “ዓለም በማዕበልና በጦርነት እንዲሁም በክርክር ተሞልታለች። ሆኖም በአንድ ራስ ሥር—በጳጳሳዊ ኀይል—ሕዝቦች በምስክሮቹ አካል እግዚአብሔርን ለመቃወም ይንቀሳቀሳሉ።” ምስክርነቶች፣ ጥራዝ 7፣ 182።

ስለ ትንቢት የአውሬው ምስል ሆኖ የተመሰለው የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ሥርዓት ደግሞ የዘንዶው፣ የአውሬውና የሐሰተኛው ነቢይ ሶስትዮሽ ኅብረት ነው። በራእይ አሥራ ሰባት ውስጥ ያሉት አሥሩ ነገሥታት፣ ሰባተኛው ራስ የሆኑት፣ የዘንዶውን ኀይል ይወክላሉ።

> “ነገሥታትና ገዥዎች እንዲሁም አለቆች በራሳቸው ላይ የፀረ ክርስቶስን ምልክት አኑረዋል፤ እነርሱም ከቅዱሳን ጋር—የእግዚአብሔርን ትእዛዛት ከሚጠብቁትና የኢየሱስን እምነት ካላቸው ጋር—ጦርነት ለማድረግ የሚሄደው ዘንዶ ሆነው ተወክለዋል።” Testimonies to Ministers, 38.

“አሥሩ ነገሥታት” መንፈሳዊነት ሃይማኖታቸው የሆነውን የተባበሩት መንግሥታትን ይወክላሉ፤ የሐሰተኛውም ነቢይ ሃይማኖት ከእምነት የራቀ ፕሮቴስታንታዊነት ነው፤ የአውሬውም ሃይማኖት ካቶሊክነት ነው፥ ይህም በክርስትና መልክ የተሸፈነ መንፈሳዊነት ብቻ ነው።

> “በእግዚአብሔር ሕግ ላይ በሚፈጸም ጥሰት የጳጳሳዊነትን ተቋም የሚያስገድድ አዋጅ ሲወጣ፣ ሕዝባችን ራሷን ከጽድቅ ፈጽሞ ታለያለች። ፕሮቴስታንትነት እጇን ከጥልቁ ማዶ በማዘርጋት የሮማን ኃይል እጅ ለመጨበጥ ሲሞክር፣ በጥልቁ ላይ እየዘረጋች ከመናፍስት አምልኮ ጋር እጅ ለመያዝ ሲደርስ፣ በዚህ ሦስት እጥፍ ኅብረት ተጽእኖ ሥር አገራችን እንደ ፕሮቴስታንታዊና ሪፐብሊካን መንግሥት ያላትን ሕገ መንግሥቷን መሠረት የሚያደርጉ መርሆችን ሁሉ ስትክድ፣ ለጳጳሳዊ ሐሰቶችና ማታለያዎች መስፋፋትም ዝግጅት ስታደርግ፣ በዚያን ጊዜ የሰይጣን አስደናቂ አሠራር ጊዜው እንደ ደረሰ እና መጨረሻውም እንደ ቀረበ ልናውቅ እንችላለን።” Testimonies, volume 5, 451.

በእሁድ ሕግ ጊዜ የዘንዶው፣ የአውሬውና የሐሰተኛው ነቢይ ሦስትዮሽ ኅብረት ይፈጸማል። ከዚያም ዩናይትድ ስቴትስ ዓለምን የተባበሩት መንግሥታት የአንድ-ዓለም መንግሥት እንዲቀበል ታስገድዳለች፤ ምክንያቱም እሁድ ሕግ ሲመጣ ዓለም ወደ ታላቅ ቀውስ ትጣላለች፣ እስልምናም የፀሐይ አምልኮ እንዲፈጸም በማስገደድዋ ምክንያት በዩናይትድ ስቴትስ ላይ ፍርድን ያመጣል። ከዚያም ሰይጣን ክርስቶስን በመምሰል ይገለጣል፤ እናም ዩናይትድ ስቴትስ ዓለምን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት የአንድ ዓለም ጥምረት እንዲቀበል ስታስገድድ፣ እሁድን ደግሞ እንደ ዕረፍት ቀን እንዲቀበል ታስገድዳለች። በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ የተፈጸመው ያው የፈተና ሂደት ከዚያ በኋላ በመላው ዓለም ላይ ይመጣል።

> “እንግዳ አሕዛብ የዩናይትድ ስቴትስን ምሳሌ ይከተላሉ። ምንም እንኳ እርስዋ ቀድማ ብትመራም፣ ያው ቀውስ በዓለም ሁሉ ክፍሎች ላሉ ሕዝባችን ላይ ይመጣል።” Testimonies, volume 6, 395.

መንግሥታዊ ክህደት በመንግሥታዊ ጥፋት እንደሚከተል የሚገልጽ መርህ፣ የፀሐይን ቀን እንደ አምልኮ ቀን ሲቀበሉ በእያንዳንዱ አገር ላይ ይወርዳል። የሚባባስ ችግር እነዚያ አሥሩ ነገሥታት ከጳጳሱ፣ “ከኃጢአት ሰው” ጋር የሚነግሡበት “አንዲት ሰዓት” ነው። እየተባባሰ በሚሄድ በእስልምና ላይ ለሚደረገው ጦርነት ዓለምን ለማንደባለቅ የጳጳሳዊ ሥልጣን የሞራል ሥልጣን አስፈላጊ እንደሆነ እንዲያምኑ ስለሚመሩ፣ ሰባተኛውን መንግሥታቸውን ለጳጳሳዊ ሥልጣን ለመስጠት ተስማሙ። በ1798 የተባበሩት መንግሥታት ገና ወደ ታሪክ አልገባም ነበር።

> እርስዋም ያየኻቸው ዐሥሩ ቀንዶች ዐሥር ነገሥታት ናቸው፤ ገና መንግሥት አልተቀበሉም፤ ነገር ግን ከአውሬው ጋር ለአንድ ሰዓት እንደ ነገሥታት ሥልጣን ይቀበላሉ። እነዚህ አንድ ሐሳብ አላቸው፥ ኃይላቸውንና ሥልጣናቸውንም ለአውሬው ይሰጣሉ። እነዚህ ከበጉ ጋር ይዋጋሉ፥ በጉም ያሸንፋቸዋል፤ እርሱ የጌቶች ጌታና የነገሥታት ንጉሥ ነውና፤ ከእርሱም ጋር ያሉት የተጠሩና የተመረጡ ታማኞችም ናቸው። ራእይ 17፥12–14።

ከሁልጊዜውም ያለው ሁኔታ እንደሆነ ሁሉ፣ በጳጳሱ ጉዳይም ነገሥታት ጵጵስናው በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ስደትን እንዲፈጽም ኃይሉን ያቀርባሉ፤ ከበጉም ጋር ጦርነት የሚያደርጉት እነዚያ አሥሩ ነገሥታት ናቸው፥ ነገር ግን ይህን የሚያደርጉት በ«የኃጢአት ሰው» ትእዛዝ ነው። «የኃጢአት ሰው» ደግሞ በኢሳይያስ ምዕራፍ አራት ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት የሚይዙት ያው «ሰው» ነው።

> በዚያም ቀን ሰባት ሴቶች አንድን ወንድ ይይዙና፣ “የራሳችንን እንጀራ እንበላለን፥ የራሳችንንም ልብስ እንለብሳለን፤ ብቻ በስምህ እንጠራ ዘንድ ፍቀድልን፥ ነቀፋችንንም አስወግድልን” ይላሉ። በዚያ ቀን የእግዚአብሔር ቅርንጫፍ ውብና ክቡር ይሆናል፥ የምድርም ፍሬ ለእስራኤል የተረፉት ምርጥና ማራኪ ይሆናል። ኢሳይያስ 4፥1, 2።

“ሰባቱ ሴቶች” ጳጳሳዊ ሥርዓት (የኃጢአት ሰው) በምድር ላይ ያሉትን ቤተ ክርስቲያናት ሁሉ እንደሚቆጣጠር፣ እንዲሁም አሕዛብን ሁሉ እንደሚቆጣጠር ይወክላሉ። ቤተ ክርስቲያናቱ ለመሸሽ የሚፈልጉት “ነቀፋ”፣ እሁድን እንዲያመልኩ የቀረበውን ጥያቄ የመናቅ “ነቀፋ” ነው። በሰንበት ታማኝ የሆኑ ጠባቂዎች ስለ ታማኝነታቸው ይሰደዳሉ፣ እስልምናም ደግሞ የፀሐይን ቀን ማክበር አይቀበልም። አሜሪካ በጳጳሳዊ ሥርዓትና በተባበሩት መንግሥታት መካከል ያዘጋጀችው ስምምነት፣ በምድር ላይ ሰላምን ለማቋቋም በእስልምና ላይ የሚደረገውን ጦርነት ዓለም እንዲቀበል ለመምራት የሚያስፈልገው የኃጢአት ሰው ሥነ-ምግባራዊ ሥልጣን መሆኑን ነው።

> ነገር ግን ስለ ዘመናትና ስለ ወቅቶች፥ ወንድሞች ሆይ፥ እጽፍላችሁ ዘንድ አያስፈልግም። እናንተ ራሳችሁ የጌታ ቀን እንደ ሌባ በሌሊት እንዲሁ እንደሚመጣ ፈጽሞ ታውቃላችሁና። ሰላምና ደኅንነት ሲሉ፥ በዚያን ጊዜ በእርጉዝ ሴት ላይ የምጥ ሕመም እንደሚመጣ ድንገተኛ ጥፋት በእነርሱ ላይ ይመጣባቸዋል፥ እነርሱም ከቶ አያመልጡም። ነገር ግን እናንተ፥ ወንድሞች ሆይ፥ ያ ቀን እንደ ሌባ እንዲደርስባችሁ በጨለማ ውስጥ አይደላችሁም። ሁላችሁ የብርሃን ልጆችና የቀን ልጆች ናችሁ፤ እኛ የሌሊት ወይም የጨለማ አይደለንም። 1 ተሰሎንቄ 5፥1–5።

የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት “ሰላምና ደኅንነት” የሚለው መልእክት፣ ሁልጊዜ እንደ ሐሰተኛ መልእክት የሚቀርብ ስለሆነ፣ ሰላምና ደኅንነት በሌለበት ዘመን ብቻ ሊሆን የሚችል ነው። ሰላምና ደኅንነት በሚኖርበት ጊዜ “ሰላምና ደኅንነት” የሚል መልእክት ለማቅረብ ምክንያት የለም። እስልምና ሰላምና ደኅንነትን ሁሉ ያስወግዳል። ከዚህ ሐሰተኛ መልእክት ጋር የተያያዘው “ድንገተኛ ጥፋት” የሚበረታ ጥፋት ነው፤ ምክንያቱም እንደ “ምጥ” ውስጥ ያለች “ሴት” ነውና። የሦስተኛው ወዮ የመጀመሪያው የምጥ ሕመም September 11, 2001 ነበር።

በኤልያስና በመጥምቁ ዮሐንስ ትንቢታዊ መስመሮች ውስጥ የጳጳሳዊው ኃይል ማታለል ተስሎ ተቀርቧል። አክአብ ኤልያስ ከሰማይ እሳት አውርዶ ስለነበረ የኤልያስ አምላክ እውነተኛው አምላክ እንደሆነ ለኤልዛቤል ለማሳወቅ ወደ ሰማርያ በተመለሰ ጊዜ፣ አክአብ በዚያን ጊዜ ኤልዛቤል ስለ ኤልያስ ያላትን ጥላቻ በተመለከተ እንዳታለለችው ተረዳ። ይህ ያው ጥላቻና ማታለል፣ ሄሮድስ በልደት በዓሉ ግብዣ ላይ ለሰሎሜ የመንግሥቱን ግማሽ በሚሰጥ ተስፋ በገባ ጊዜ ተስሎ ታየ። ሰሎሜ የሄሮድያዳ ሴት ልጅ ነበረች፤ ስለዚህ ሄሮድስ ዘንዶው ነበር፣ ሄሮድያዳ ጵጵስናው ነበረች፣ ሰሎሜም ሐሰተኛው ነቢይ ነበረች።

በዚያ ታሪክ ውስጥ የሳሎሜ ውዝዋዜ የሚያታልል ኃይል ሄሮድስን (አሥሩን ነገሥታት) መንግሥታቸውን ግማሽ ለአንዲት ቤተ ክርስቲያን (ሴት) እንዲያስረክቡ ለመምራት ተጠቅሞበታል። ያቺ ሴት (ሳሎሜ) በእናቷ (ካቶሊክነት) መሪነት ሥር ነበረች፤ ሄሮድስም በጣም ዘግይቶ የሄሮድያስ ለዮሐንስ ያላት አመለካከት ኢዛቤል ለኤልያስ ከነበራት ጋር አንድ መሆኑን አወቀ። በሁለቱም ሁኔታዎች ሰንበትን የሚጠብቁ ሰዎች መሞት አለባቸው።

እስልምና በቀስታ እየተራመደች ሆኖም በፍጥነት ከምድር ፕላኔት ላይ ያለውን ሰላምና ደህንነት ታስወግዳለች፤ በዚህም ሂደት የሰው ዘርን ሁሉ በእስልምና ላይ እንዲተባበሩ ታደርጋለች። የእስልምና በፍጥነት እየተባባሰ የሚሄደው ጦርነት በመጨረሻዎቹ ቀኖች የአውሬውን ምስል በዓለም አቀፍ ደረጃ ለማቋቋም የሚጠቀሙበትን ክርክር ይወክላል። በዓለም ላይ (በአሥሩ ነገሥታት) የሚመጣው ማታለል በአሜሪካ አንድ የተባበሩት ስቴትስ (ሰሎሜ) የሚመጣ ሲሆን፣ ዓለምንም በእስልምና ላይ አንድ ሆነው መቆም እንዳለባቸው እንዲያምኑ ያደርጋል፤ ነገር ግን በጣም ዘግይተው ያውቃሉ ይህ ዝግጅት ሰንበት ጠባቂዎችን ለማሳደድ ለመጠቀም የተዘጋጀ ተንኮል ብቻ እንደነበረ። ይህ ማታለል አሥሩ ነገሥታት ጋለሞታይቱን እንዲጠሉ ከሚያደርጉአቸው ምክንያቶች አንዱ ነው፤ ምንም እንኳ በግፍ ጫና ሥር ሳሉ ሰባተኛውን መንግሥታቸውን ለእርስዋ ለመስጠት ተስማምተው ነበር።

> አንተም በአውሬው ላይ ያየኻቸው አሥሩ ቀንዶች፥ እነዚህ ጋለሞታይቱን ይጠላሉ፥ ምድረ በዳ ያደርጓታልና ዕራቁትንም ያደርጓታል፥ ሥጋዋንም ይበላሉ፥ በእሳትም ያቃጥሏታል። እግዚአብሔር ቃሉ እስኪፈጸም ድረስ ፈቃዱን እንዲፈጽሙ፥ አንድ ልብም እንዲሆኑ፥ መንግሥታቸውንም ለአውሬው እንዲሰጡ በልባቸው አኖረ። ራእይ 17፥16፣ 17።

የተባበሩት መንግሥታት ዓለምአቀፋውያን ብቻ የምድር “ነገሥታት” ሳይሆኑ፣ “ነጋዴዎች” ሆነውም ይወከላሉ፤ ስለዚህ ዓለምአቀፋውያኑ የፖለቲካና የኢኮኖሚ ኃይሎችን ያካትታሉ። የራእይ አሥራ ሰባትንና አሥራ ስምንትን ራእይ ወደ ዮሐንስ ያመጣው መልአክ ምክንያቱ፣ የጢሮስን ታላቂቱን ጋለሞታ ፍርድ ለዮሐንስ ለማሳየት ነበር። ሁለቱም የዓለምአቀፋውያን ምድቦች በጳጳሳት መንበር ሞት ላይ ያለቅሳሉ።

> ስለዚህ መቅሰፍቶቿ በአንድ ቀን ይመጣሉ፤ ሞት፣ ልቅሶና ረሃብ፤ በእሳትም ፈጽማ ትቃጠላለች፤ ምክንያቱም የሚፈርድባት ጌታ አምላክ ኃያል ነው። ከእርስዋም ጋር ዝሙት የሠሩ እና በተድላ የኖሩ የምድር ነገሥታት የመቃጠልዋን ጢስ ሲያዩ ስለ እርስዋ ያለቅሳሉ ያዝኑላታልም፤ ከሥቃይዋም ፍርሃት የተነሣ ከሩቅ ቆመው፣ “ወዮ፣ ወዮ፣ ያቺ ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን፣ ያቺ ኃያሊቱ ከተማ! ፍርድሽ በአንድ ሰዓት መጥቶብሻልና” ይላሉ። የምድር ነጋዴዎችም ስለ እርስዋ ያለቅሳሉ ያዝናሉም፤ ሸቀጣሸቀጦቻቸውን ከእንግዲህ ወዲያ የሚገዛ ሰው የለምና። ራእይ 18፥8–11።

ነጋዴዎቹና ነገሥታቱ ሁለቱም ከሩቅ ቆመው “ወዮ፥ ወዮ” ብለው ይጮኻሉ። “ወዮ” የሚለው ቃል በግሪክ በራእይ ምዕራፍ ስምንት “alas” ተብሎ ተተርጉሟል።

> እኔም ተመልክቼ በሰማይ መካከል የሚበር አንድ መልአክ አየሁ፤ በታላቅ ድምፅም እንዲህ ሲል ሰማሁ፤ ከእነዚያ ገና ሊነፉ ካሉት የሦስቱ መላእክት የመለከት ድምፆች የተነሣ፥ በምድር ላይ ለሚኖሩ ወዮ፥ ወዮ፥ ወዮ! ራእይ 8፥13።

ሦስቱ ወዮታዎች አምስተኛውን፣ ስድስተኛውን እና ሰባተኛውን መለከቶች ይወክላሉ፥ እነርሱም የእስልምና ምልክቶች ናቸው። በምዕራፍ አሥራ ስምንትም ነገሥታት፣ ነጋዴዎች እና የመርከብ አለቆች ሁሉ “ወዮ፥ ወዮ” እያሉ ሦስት ጊዜ ይጮኻሉ።

> በምድርም ላይ ያሉት ነገሥታት፥ ከእርስዋ ጋር ዝሙት የፈጸሙና በተድላ የኖሩ፥ የመቃጠልዋን ጭስ በሚያዩ ጊዜ ስለ እርስዋ ያለቅሳሉ እና ያዝናሉ፤ ከሥቃይዋም ፍርሃት የተነሣ በርቀት ቆመው፤ እንዲህ ይላሉ፤ ወዮ፥ ወዮ፥ አንቺ ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን፥ አንቺ ብርቱይቱ ከተማ! ፍርድሽ በአንድ ሰዓት መጥቶአልና። … በእርስዋም ሀብታሞች የሆኑ የእነዚህ ነገሮች ነጋዴዎች፥ ከሥቃይዋ ፍርሃት የተነሣ በርቀት ይቆማሉ፥ እያለቀሱና እያዘኑም፤ እንዲህ ይላሉ፤ ወዮ፥ ወዮ፥ በቀጭን ተልባ እና በሐምራዊ እና በቀይ ልብስ የተለበሰች፥ በወርቅና በከበሩ ድንጋዮች እና በዕንቍ የተሸለመች ያቺ ታላቂቱ ከተማ! እንዲህ ያለ ብዙ ባለጠግነት በአንድ ሰዓት ወደ ከንቱ ሆኖአልና። መርከብ አለቃዎችም ሁሉ፥ በመርከቦችም የሚጓዙ ሁሉ፥ መርከበኞችም፥ በባሕርም ንግድ የሚያደርጉ ሁሉ፥ በርቀት ቆሙ፤ የመቃጠልዋንም ጭስ ሲያዩ፥ እየጮኹ እንዲህ አሉ፤ ከዚች ታላቂቱ ከተማ ጋር የምትመሳሰል ከተማ ማን ናት? በራሳቸውም ላይ ትቢያ ነስንሰው፥ እያለቀሱና እያዘኑ፥ እንዲህ እያሉ ጮኹ፤ ወዮ፥ ወዮ፥ እጅግ ዋጋ ባላት ብልጥግናዋ ምክንያት በባሕር መርከቦች ያሏቸው ሁሉ ሀብታሞች የሆኑባት ያቺ ታላቂቱ ከተማ! በአንድ ሰዓት ባዶ ሆናለችና። ራእይ 18፥9-10፣ 15–19።

የጳጳሳዊ ሥርዓቱ ፍርድ የሚፈጸምበት “ሰዓት” የራእይ አሥራ አንድ ያለው “ሰዓት” ነው፤ እርሱም “የታላቁ መንቀጥቀጥ ሰዓት” ነው፥ እናም በአሜሪካ ውስጥ ከሚጀምረው የእሁድ ሕግ ጀምሮ ሚካኤል እስኪቆም እና የሰው የምሕረት ጊዜ እስኪዘጋ ድረስ የሚቀጥለውን የእሁድ ሕግ ዘመን ይወክላል። ጋለሞቲቱን የጠሉ ቢሆኑም፣ ነገር ግን መንግሥታቸውን ለእርስዋ ለአንድ ሰዓት ለመስጠት የተስማሙት ዓለምአቀፋውያን፣ “ወዮ፣ ወዮ” (አላስ፣ አላስ) ሦስት ጊዜ መድገማቸው ብቻ ሳይሆን፣ “እንደዚህ ያለችውን ታላቂቱን ከተማ የምትመስል ምን ከተማ ናት?” የሚለውንም ጥያቄ ይጠይቃሉ። ይህንኑም ጥያቄ በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ ደግሞ ጠይቀዋል።

> ድምፃቸውንም በአንቺ ላይ እንዲሰማ ያደርጋሉ፥ መራራም ልቅሶ ይጮኻሉ፥ በራሳቸውም ላይ አፈር ይጥላሉ፥ በአመድም ውስጥ ይተንከባለላሉ። ስለ አንቺም ፈጽመው ራሳቸውን ያላጩታል፥ ማቅም ይታጠቃሉ፥ በልብ ምሬትና በመራራ ዋይታ ስለ አንቺ ያለቅሳሉ። በዋይታቸውም ስለ አንቺ ሙሾ ያነሣሉ፥ በአንቺም ላይ እያለቀሱ እንዲህ ይላሉ፦ በባሕር መካከል እንደ ጠፋች እንዳለችው ጢሮስ ያለች ከተማ ማን ናት? ንግድሽ ከባሕሮች በወጣ ጊዜ ብዙ ሕዝቦችን አጠገብሽ፤ በባለጠግነትሽ ብዛትና በንግድሽ መጠን የምድርን ነገሥታት አበለጠግሽ። በውኃዎችም ጥልቅ ውስጥ በባሕሮች ስትሰበሪ በዚያን ጊዜ ንግድሽና በመካከልሽ ያለው ሰው ሁሉ ይወድቃል። የደሴቶቹም ነዋሪዎች ሁሉ በአንቺ ይደነቃሉ፥ ነገሥታታቸውም እጅግ ይፈራሉ፥ ፊታቸውም ይታወካል። በአሕዛብም መካከል ያሉ ነጋዴዎች ያፏጫሉብሻል፤ ሽብር ትሆኛለሽ፥ ከእንግዲህም ወዲያ ለዘላለም አትገኚም። ሕዝቅኤል 27፥30–36።

ሕዝቅኤል ከተማይቱን “ጢሮስ” ብሎ ያመለክታታል፤ እርስዋም “በባሕር መካከል የተጠፋች” ናት። ኢሳይያስ ደግሞ ስለ የጢሮስ (ጢሮስ) ጋለሞታ ሲናገር፣ እርስዋም ደግሞ የራእይ ታላቂቱ ጋለሞታ ናት፣ እርስዋም የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ናት፣ እንዲሁም አክሊል የምታቀዳጅ ከተማ መሆኗን ይገልጻል።

> ይህች ደስ የምታሰኝ ከተማችሁ ይህች ናትን? መነሻዋ ከጥንት ዘመናት ነው፤ ለመቀመጥ ወደ ሩቅ ስፍራ የሚወስዷት እግሮቿ ራሳቸው ናቸው። አክሊል የተጫነችውን ከተማ በጢሮስ ላይ ይህን ምክር ያደረገ ማን ነው? ነጋዴዎቿ መኳንንት ናቸው፥ ነጋዴ ሠራተኞቿም የምድር ክቡራን ናቸው። የሠራዊት ጌታ ይህን አስቦአል፤ የክብር ሁሉ ትዕቢት እንዲያርክስ፥ የምድር ክቡራንንም ሁሉ ወደ ንቀት እንዲያወርድ። ኢሳይያስ 23፥7–9።

ጳጳሳዊ ሥርዓት በሦስት እጥፍ ሕብረት ላይ እንደ ንግሥት ተቀምጣ መንገሥ የምትጠይቅ እርስዋ ስለሆነች፣ “ዘውድ የተጫነባት ከተማ” ናት።

> እርስዋ ራስዋን ምን ያህል እንዳከበረችና በተድላ እንደኖረች፥ እንዲሁ መጠን ሥቃይና ሐዘን ስጡአት፤ በልብዋ እንዲህ ትላለችና፦ “ንግሥት ሆኜ ተቀምጫለሁ፤ ባልቴትም አይደለሁም፤ ሐዘንንም ፈጽሞ አላይም።” ራእይ 18፥7።

ሕዝቅኤል በጢሮስ ላይ ባቀረበው ልቅሶ ውስጥ፣ የጋለሞታይቱ ፍርድ “በባሕሩ መካከል” እንደሚፈጸም ተናግሮአል።

> እግዚአብሔርም ቃሉ ዳግመኛ ወደ እኔ መጣ፥ እንዲህም አለኝ፤ አንተ የሰው ልጅ ሆይ፥ ለጢሮስ ልቅሶ አንሣ። … የተርሴስ መርከቦች በገበያሽ ስለ አንቺ ዘመሩ፤ አንቺም ተሞልተሽ ነበር፥ በባሕሮችም መካከል እጅግ ክብር የተሞላብሽ ሆንሽ። መቅዘፊያዎችሽ ወደ ብዙ ውኃ አገቡሽ፤ የምሥራቅ ነፋስ ግን በባሕሮች መካከል ሰበረሽ። ሕዝቅኤል 27፥1፣ 2፣ 25፣ 26።

በዘውድ የተከበረችው ከተማ በሆነችው የጢሮስ ጋለሞታ ላይ ፍርድን የሚያመጣው “የምሥራቅ ነፋስ” ነው፥ እና “የምሥራቅ ነፋስ” የእስልምና ምልክት ነው። በአሥሩ ነገሥታት በእስልምና ላይ የሚመጣው ጦርነት በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለውን የጵጵስና ሥርዓት የሚያጠፋው ነው። አሥሩ ነገሥታት እንደተታለሉ የሚደርሳቸው ግንዛቤ ደግሞ በልባቸው ፍርሃትን ያመነጫል።

> መልካም መቀመጫ ያላት፣ ለምድር ሁሉ ደስታ የሆነች፣ በሰሜን ዳርቻ ያለች፣ የታላቁ ንጉሥ ከተማ የሆነች የጽዮን ተራራ ናት። እግዚአብሔር በአዳራሾችዋ መሸሸጊያ እንደሆነ ይታወቃል። እነሆ፥ ነገሥታቱ ተሰበሰቡ፤ በአንድነትም አለፉ። አይተውም ተደነቁ፤ ተረበሹም ፈጥነው ሸሹ። በዚያ ፍርሃት ያዛቸው፥ ምጥም እንደምትወልድ ሴት ያለ ሕመም ያዛቸው። አንተ የተርሴስን መርከቦች በምሥራቅ ነፋስ ትሰብራለህ። እንደሰማን እንዲሁ በሠራዊት ጌታ ከተማ፣ በአምላካችንም ከተማ አይተናል፤ እግዚአብሔር ለዘላለም ያጸናታል። ሴላ። መዝሙር 48፥2–8።

ዓለምአቀፋውያኑ በኢየሩሳሌም ከተማ የተወከለውን የእግዚአብሔርን መንግሥት ተመልክተው ነበር፤ ነገር ግን እንደ ራሳቸው “ያቺን ታላቅ ከተማ” ባቢሎንን መረጡ። እግዚአብሔርም ያቺን ታላቅ ከተማ በሚፈርድባት ጊዜ፣ እንደጠፉ ሲያውቁ ያለቅሳሉ ያዝናሉም፤ ምክንያቱም የመረጧት ታላቅ ከተማ በእስልምና (በምሥራቅ ነፋስ) በመጣባቸው ጦርነት በባሕሩ መካከል ተሰብራለችና። ይህም ጦርነት እንደ ምጥ ያዛት ሴት ስለሆነ፣ እየተራመደ የሚበረታ ጦርነት ነው።

መንግሥተ እግዚአብሔር፣ ስለ ጳጳሳት ሥርዓት እነርሱ ያሳደዱት፣ በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ተመልክቶ ነው፤ በዚያም “በእነዚህ [ዓለምአቀፋዊ] ነገሥታት ዘመን” እግዚአብሔር ዘላለማዊ መንግሥቱን እንደሚያቆም ተነግሮናል።

> በእነዚህም ነገሥታት ዘመን የሰማይ አምላክ ለዘላለም የማይጠፋ መንግሥት ያቆማል፤ መንግሥቱም ለሌላ ሕዝብ አይተላለፍም፤ እነዚህንም መንግሥታት ሁሉ ያደቃልና ያጠፋል፤ እርሱም ለዘላለም ይቆማል። ዳንኤል 2፥44።

ሚለራውያን በ“እነዚህ ነገሥታት ዘመን” እየኖሩ እንዳሉ ያምኑ ነበር፤ ነገር ግን የራእይ አሥራ ሰባት ዐሥሩ ነገሥታት ገና ወደ ታሪክ አልገቡም ነበር፤ እንዲያውም አሁን ብቻ ወደ እይታ እየገቡ ናቸው። ሚለራውያን ትክክል ነበሩ፣ ነገር ግን ራእያቸው ውስን ነበር። በራእይ አሥራ ሰባትና አሥራ ስምንት ነገሥታት ዘመን የሚቋቋመው የእግዚአብሔር መንግሥት፣ የኋለኛው ዝናብ ዘመን ነው።

> “ሁሉም ነገሮች በፊታቸው በሚመጣው አስከፊ ችግር ላይ በብርቱ ሲመለከቱና ሐሳባቸውንም ወደ እርሱ ሲዘረጉ አየሁ። የእስራኤል ኃጢአቶች አስቀድመው ወደ ፍርድ መሄድ አለባቸው። እያንዳንዱ ኃጢአት በመቅደሱ ውስጥ መናዘዝ አለበት፤ ከዚያም ሥራው ይቀጥላል። ይህ አሁን መፈጸም አለበት። በመከራ ዘመን ያለው ቀሪ ሕዝብ፣ አምላኬ ሆይ፣ አምላኬ ሆይ፣ ለምን ተውኸኝ? ብሎ ይጮኻል።”

> “የኋለኛው ዝናብ በንጹሓን ላይ እየመጣ ነው—በዚያን ጊዜ ሁሉም እንደ ቀድሞው ይቀበሉታል።”

> "አራቱ መላእክት ሲለቁ፣ ክርስቶስ መንግሥቱን ያቆማል። በኃይላቸው ሁሉ የሚችሉትን ሁሉ እያደረጉ ያሉ እነርሱ ብቻ የኋለኛውን ዝናብ ይቀበላሉ። ክርስቶስ ይረዳን ነበር። ሁሉም በእግዚአብሔር ጸጋ፣ በኢየሱስ ደም አሸናፊዎች ሊሆኑ ይችሉ ነበር። ሰማይ ሁሉ በዚህ ሥራ ፍላጎት አለው። መላእክትም ፍላጎት አላቸው።" Spalding and Magan, 3.

በኋለኛው ዝናብ ዘመን፣ መላእክቱ አራቱን ነፋሳት በሚለቁበት ጊዜ፣ በ«በእነዚህ ነገሥታት ዘመን» ክርስቶስ መንግሥቱን ያቆማል። ኋለኛው ዝናብ በደረጃ የሚገፋ ነው፣ እናም ሦስተኛው ወዮ ወደ ታሪክ በገባበት በመስከረም 11፣ 2001 መርጨት ጀመረ፤ ነገር ግን የአሕዛብ መቆጣት ወዲያውኑ ተገደበ። ይህም በብርታት መጠን እየጨመረ ይቀጥላል፣ በአሜሪካ የእሁድ ሕግ እስከሚመጣ ድረስ፣ በዚያም ብሔራዊ ጥፋትን ያመጣል። ከዚያም ይህ እየጨመረ የሚሄድ ፍርድ ሌላ ሁሉ አገር የአሜሪካን ምሳሌ እንደሚከተል በመሆኑ፣ ተመሳሳይ ፍርዶችንም ስለሚቀበል ይቀጥላል። እስከ ምሕረት ዘመን መዘጋት ድረስ እየተጨመረ ይሄዳል። እንደ ምጥ ያዘች ሴት ይገፋል።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ከሰባቱ መካከል ያለውን ስምንተኛውን ማንነት መመልከታችንን እንቀጥላለን።

> “እውነትን እንደሚመሰክሩ የሚናገሩ ሰዎች ሰይጣንን እስከሚያገለግሉ ድረስ፣ የገሃነም ጥላው ስለ እግዚአብሔርና ስለ ሰማይ ያላቸውን እይታ ይዘጋባቸዋል። የመጀመሪያ ፍቅራቸውን እንደ ጠፉ ሰዎች ይሆናሉ። ዘላለማዊ እውነታዎችን ማየት አይችሉም። እግዚአብሔር ለእኛ ያዘጋጀው ነገር በዘካርያስ መጽሐፍ፣ ምዕራፍ 3 እና 4፣ እንዲሁም 4፡12–14 ተመስሎ ቀርቦአል፦ ‘ደግሞም መልሼ እርሱን እንዲህ አልሁት፦ ከሁለቱ ወርቃማ ቱቦዎች ውስጥ የወርቁን ዘይት ከራሳቸው የሚያፈሱት እነዚህ ሁለት የወይራ ቅርንጫፎች ምንድር ናቸው? እርሱም መልሶ እንዲህ አለኝ፦ እነዚህ ምን እንደሆኑ አታውቅምን? እኔም፦ ጌታዬ ሆይ፣ አላውቅም አልሁ። እርሱም እንዲህ አለ፦ እነዚህ በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የሚቆሙት ሁለቱ የተቀቡ ናቸው።’”

> “ጌታ በሀብት የተሞላ ነው። መሣሪያዎች እንዲጎድሉት አይሆንም። በእምነታችን እጥረት፣ በምድራዊነታችን፣ በዋጋ የሌለው ንግግራችን፣ በውይይታችን ውስጥ በሚገለጥ አለማመናችን ምክንያት ነው የጨለማ ጥላዎች በዙሪያችን የሚሰበሰቡት። ክርስቶስ በቃልም ሆነ በባህርይ ፍጹም ውብ የሆነውና ከአሥር ሺህ መካከል በጣም የተመረጠው እንደሆነ አይገለጥም። ነፍስ ራሷን ወደ ከንቱነት ከፍ ለማድረግ በምትረካ ጊዜ፣ የጌታ መንፈስ ለእርሷ ብዙ ሊያደርግ አይችልም። አጭር እይታችን ጥላውን ያያል፣ ከዚያ በላይ ያለውን ክብር ግን ማየት አይችልም። መላእክት አራቱን ነፋሳት ይዘው አሉ፤ እነርሱም ሊፈታ እና በምድር ሁሉ ፊት ላይ በፍጥነት ሊገሰግስ የሚፈልግ፣ በመንገዱም ጥፋትና ሞት የሚሸከም የተቆጣ ፈረስ እንደሚወክል ተገልጦአል።”

> “በዘላለማዊው ዓለም ዳርቻ ላይ እያለን እንተኛለንን? ደንዝዘንና ቀዝቀዝ ሆነን እንዲሁም ሞተን እንኖራለንን? እነሆ፣ በቤተ ክርስቲያኖቻችን ውስጥ የእግዚአብሔር መንፈስና እስትንፋስ በሕዝቡ ውስጥ ቢነፋ፣ በእግራቸው እንዲቆሙና እንዲኖሩ ምንኛ መልካም ነበር። መንገዱ ጠባብ እንደሆነ፣ ደጁም ጭንቅ እንደሆነ ማየት ያስፈልገናል። ነገር ግን በዚያ ጭንቅ ደጅ ስናልፍ፣ ስፋቱ ወሰን የሌለው ነው።” Manuscript Releases, ቅጽ 20, 217.

Back to Articles