Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Three

የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር ሶስት

Unveiling the Prophetic Foundations: A Study of Revelation and the Path of Truth

መገለጥንና የእውነትን መንገድ የሚያበሩ የትንቢት መሠረቶች ጥናት

Author

Jeff Pippenger

Published

August 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “So in searching the field and digging for the precious jewels of truth, hidden treasures are discerned. Unexpectedly we find precious ore that is to be gathered and treasured. And the search is to be continued. Hitherto very much of the treasure found has lain near the surface, and was easily obtained. When the search is properly conducted every effort is made to keep a pure understanding and heart. When the mind is kept open and is constantly searching the field of revelation, we shall find rich deposits of truth.

> “ስለዚህ ማሳውን በመፈለግና ለእውነት የከበሩትን እንቁዎች በመቆፈር ውስጥ የተሰወሩ ሀብቶች ይገለጣሉ። ሳይጠበቅ ሊሰበሰብና ሊከበር የሚገባ የከበረ ማዕድን እናገኛለን። ፍለጋውም መቀጠል አለበት። እስከ አሁን ድረስ ከተገኘው ሀብት ብዙው ክፍል ከላይኛው ገጽ አቅራቢያ ተኝቶ ነበር፣ በቀላሉም ይገኝ ነበር። ፍለጋው በትክክል በሚካሄድበት ጊዜ ንጹሕ አስተዋይነትና ልብ ለመጠበቅ ሁሉም ጥረት ይደረጋል። አእምሮው ክፍት ሆኖ የራእይን ማሳ ዘወትር ሲፈልግ፣ የእውነት ባለጠጋ ማከማቻዎችን እናገኛለን።”

> “Old truths will be revealed in new aspects, and truths will appear which have been overlooked in the search. Mighty truths have been buried beneath the sophistry of error, but they will be found by the diligent searcher. As he finds and opens the treasure house of the precious jewels of truth, it is no robbery; for all who appreciate these jewels may possess them, and then they too have a treasure house to open to others. He who imparts does not deprive himself of the treasure; for as he examines it that he may present it in such a way as to attract others, he finds new treasures. . . .

> “አሮጌ እውነቶች በአዳዲስ ገጽታዎች ይገለጣሉ፣ እናም በፍለጋው ውስጥ ያልተስተዋሉ እውነቶች ይታያሉ። ኀያላን እውነቶች ከስህተት ሶፊስጥራ በታች ተቀብረው ነበር፣ ነገር ግን በትጉህ ፈላጊ ይገኛሉ። የእውነትን ክቡር እንቁዎች የያዘውን የመዝገብ ቤት ሲያገኝና ሲከፍት፣ ይህ ዘረፋ አይደለም፤ ምክንያቱም እነዚህን እንቁዎች የሚያከብሩ ሁሉ ሊያገኙአቸው ይችላሉ፣ ከዚያም እነርሱ ደግሞ ለሌሎች የሚከፍቱት የመዝገብ ቤት ይኖራቸዋል። የሚያካፍል ሰው ከመዝገቡ አይጎዳም፤ ምክንያቱም ለሌሎች የሚስብ አቀራረብ ሊያቀርበው ይችል ዘንድ ሲመረምረው፣ አዳዲስ መዝገቦችን ያገኛል....”

> “Those who stand before the people as teachers of truth are to grapple with great themes. They are not to occupy precious time in talking of trivial subjects. Let them study the Word, and preach the Word. Let the Word be in their hands as a sharp, two-edged sword. Let it testify to past truths and show what is to be in the future.

> “በሕዝቡ ፊት እንደ እውነት አስተማሪዎች የሚቆሙ ሰዎች ከታላላቅ ርእሶች ጋር ሊታገሉ ይገባቸዋል። በቀላል ነገሮች ላይ በመነጋገር ውድ ጊዜን ሊያጠፉ አይገባም። ቃሉን ያጥኑ፥ ቃሉንም ይስበኩ። ቃሉ በእጃቸው እንደ ስለታም ባለ ሁለት አፍ ሰይፍ ይሁን። ስለ ቀድሞ እውነቶች ይመስክር፥ በወደፊቱም የሚሆነውን ያሳይ።”

> “Increased light will shine upon all the grand truths of prophecy, and they will be seen in freshness and brilliancy, because the bright beams of the Sun of Righteousness will illuminate the whole.” Manuscript Releases, volume 1, 37–40.

> «የሚበረታ ብርሃን በትንቢት የተገለጹትን ታላላቅ እውነቶች ሁሉ ላይ ይበራል፣ እነርሱም በአዲስነትና በድምቀት ይታያሉ፤ ምክንያቱም የጽድቅ ፀሐይ የሆነው የደማቅ ጨረር ሁሉን ያበራልና።» Manuscript Releases, volume 1, 37–40.

I believe that I have now placed enough prophetic representations in place with the previous articles to have a good point of reference as we begin to proceed through the book of Revelation. If you are reading these articles online, I would hope you understand that the articles are in sequence by date. I understand that there are those following the articles that are familiar with most of what I am sharing, and I offer to them my apologies for all the redundancy. I have been trying to give enough biblical support for the truths we are handling, that someone new to the principles that Future for America employs will understand and stay engaged, though they might lack some of the familiarity with these concepts that many of us already know.

አሁን በቀደሙት ጽሑፎች በኩል በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ስንጀምር ለመቀጠል በቂ የትንቢታዊ ምሳሌያዊ ማቅረቦችን እንዳቆመሁ አምናለሁ፤ ይህም መልካም የማጣቀሻ ነጥብ እንዲኖረን ያግዛል። እነዚህን ጽሑፎች በመስመር ላይ የምታነቡ ከሆነ፣ ጽሑፎቹ በቀናት ቅደም ተከተል እንደተደረደሩ እንደምትገነዘቡ ተስፋ አደርጋለሁ። እኔ የማካፍለውን አብዛኛውን ነገር አስቀድመው የሚያውቁ እና እነዚህን ጽሑፎች የሚከታተሉ እንዳሉ አውቃለሁ፤ ስለዚህም ለብዙው ድግግሞሽ ይቅርታዬን እቀርባለሁ። እኛ እየተገናኘንባቸው ላሉት እውነቶች በቂ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ድጋፍ ለመስጠት ሞክሬያለሁ፥ ይህም Future for America የሚጠቀምባቸውን መርሆች ለመጀመሪያ ጊዜ የሚያገኙ ሰዎች ሊረዱና በተሳትፎ እንዲቀጥሉ ነው፤ ምንም እንኳ ብዙዎቻችን አስቀድመን እንደምናውቃቸው ከእነዚህ ጽንሰ-ሐሳቦች ጋር ያላቸው ቅርብ ልምድ ሊጎድላቸው ይችላል።

There are some very powerful truths, which until recently I had never recognized that have been opened in the book of Revelation. I could simply set the truths out there in the public domain without trying first to build a premise of prophetic support before I share them, but the truths are so new and so serious that I have not been willing to share without some foundation upon which to place the truths, which I believe are represented as the unsealing of Revelation that happens just before probation closes.

በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የተከፈቱ እጅግ ኃይለኛ እውነቶች አሉ፤ እነርሱንም እስከ ቅርብ ጊዜ ድረስ ፈጽሞ አላስተዋልኩአቸውም ነበር። እነዚህን እውነቶች ከመካፈሌ በፊት የትንቢታዊ ድጋፍ መሠረት ለመገንባት ሳልሞክር በቀላሉ በሕዝብ ዘንድ ልገልጣቸው እችል ነበር፤ ነገር ግን እውነቶቹ እጅግ አዲስና እጅግ ከባድ ስለሆኑ፣ እነዚህን እውነቶች ላይ የማኖርበት አንድ መሠረት ሳይኖረኝ ለመካፈል ፈቃደኛ አልሆንም፤ እነዚህንም እውነቶች እኔ በምናምነው መሠረት የሙከራ ጊዜ ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት የሚሆነውን የራእይ መጽሐፍ መፈታት ይወክላሉ።

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> እርሱም እንዲህ አለኝ፦ ዘመኑ ቀርቦአልና የዚህን መጽሐፍ ትንቢት ቃላት አትታተም። ዓመፀኛው አሁንም ይዓመፅ፤ ርኩሱም አሁንም ይርከስ፤ ጻድቁም አሁንም ጽድቅን ያድርግ፤ ቅዱሱም አሁንም ይቀደስ። ራእይ 22፥10፣ 11።

Jesus set forth a principle about teaching the truth, that I believe applies here. The principle is set within the identification of the work of the Holy Spirit.

ኢየሱስ ስለ እውነትን ማስተማር እዚህ ላይ የሚተገበር ብዬ የማምነውን መርሕ አቀረበ። ይህ መርሕ በመንፈስ ቅዱስ ሥራ መለየት ውስጥ ተቀምጦ ይገኛል።

> And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:8–16.

> እርሱም በመጣ ጊዜ ዓለሙን ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ፣ ስለ ፍርድም ይወቅሳል፤ ስለ ኃጢአት፣ በእኔ ስለማያምኑ፤ ስለ ጽድቅ፣ ወደ አባቴ ስለምሄድ እናንተም ከእንግዲህ ስለማታዩኝ፤ ስለ ፍርድም፣ የዚህ ዓለም ገዥ ስለ ተፈረደበት። ገና ብዙ ነገር የምልላችሁ አለኝ፥ አሁን ግን ልትሸከሙት አትችሉም። ነገር ግን እርሱ፣ የእውነት መንፈስ፣ በመጣ ጊዜ ወደ እውነት ሁሉ ይመራችኋል፤ ከራሱ አይናገርምና፤ የሚሰማውን ሁሉ እርሱ ይናገራል፥ የሚመጣውንም ያሳያችኋል። እርሱ ያከብረኛል፤ ከእኔ ይወስዳልና ለእናንተ ያሳያል። ዮሐንስ 16፥8–16።

When Christ stated, “I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now,” it upholds my conviction that there is now much to share, but there should first be a logical premise to build those truths upon. That being said, the previous verses identify the three angels’ messages as represented by the Holy Spirit reproving “the world of sin, and of righteousness, and of judgment.” Those three messages are the final warning message, so this passage identifying the work of the Holy Spirit is an important testimony, for it emphasizes that the message is progressively understood, and it is only understood by those who possess the oil of the Holy Spirit. John, in the book of Revelation represents that very truth when he identifies that he is a Sabbath worshipping Seventh-day Adventist at the end of the world.

ክርስቶስ፣ “ገና ብዙ የምነግራችሁ ነገር አለኝ፤ ነገር ግን አሁን ልትሸከሙት አትችሉም” ብሎ በተናገረ ጊዜ፣ ይህ አሁን የሚጋራ ብዙ ነገር እንዳለ ያለኝን እምነት ይደግፋል፤ ነገር ግን በመጀመሪያ እነዚያን እውነቶች ለመገንባት የሚሆን ምክንያታዊ መሠረት ሊኖር ይገባል። ይህ እንደተባለ ሆኖ፣ ከዚህ በፊት ያሉት ቁጥሮች ሦስቱን የመላእክት መልእክቶች መንፈስ ቅዱስ “ዓለምን ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ፣ ስለ ፍርድም” በመግሠጽ እንደሚወክላቸው ያመለክታሉ። እነዚያ ሦስት መልእክቶች የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት ስለሆኑ፣ ይህ የመንፈስ ቅዱስን ሥራ የሚለይ ክፍል አስፈላጊ ምስክርነት ነው፤ ምክንያቱም መልእክቱ በደረጃ በደረጃ እንደሚገባ ያጎላል፣ እናም የሚገባው ደግሞ የመንፈስ ቅዱስን ዘይት የያዙ ብቻ ናቸው። ዮሐንስም፣ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ፣ በዓለም መጨረሻ ሰንበትን የሚያመልክ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት መሆኑን በመግለጽ ያንኑ እውነት ይወክላል።

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> በጌታ ቀን በመንፈስ ነበርሁ፤ ከኋላዬም እንደ መለከት ያለ ታላቅ ድምፅ ሰማሁ። ራእይ 1፥10።

Seventh-day Adventists at the end of the world who will understand the unsealed message in Revelation will do so because they are “in the Spirit.” In the context of the parable that we have been told “illustrates the experience of the Adventist people,” John is a wise virgin, for he has the oil of the Spirit. He represents the wise virgins at the end of the world, who hear a great voice “behind” them. The “voice from behind” him is the Alpha and Omega as identified in the very next verse, and the voice informs him to return to the old paths and walk therein.

በዓለም መጨረሻ የሚኖሩ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያልታተመውን መልእክት የሚረዱት “በመንፈስ” ስለሚሆኑ ነው። በእኛ “የአድቬንቲስት ሕዝብ ልምምድን እንደሚያብራራ” ተብሎ በተነገረን ምሳሌ አውድ ውስጥ፣ ዮሐንስ የመንፈስ ዘይት ስላለው ጥበበኛ ድንግል ነው። እርሱ በዓለም መጨረሻ ያሉትን ጥበበኛ ደናግል ይወክላል፤ እነርሱም ከ“ኋላቸው” ታላቅ ድምፅ ይሰማሉ። “ከኋላው የመጣው ድምፅ” በሚቀጥለው በጣም ቀጥተኛ ቁጥር እንደተገለጸው አልፋና ኦሜጋ ነው፤ ድምፁም ወደ ቀድሞ መንገዶች እንዲመለስና በእነርሱም እንዲመላለስ ያሳውቀዋል።

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Jeremiah 6:16.

> ጌታ እንዲህ ይላል፦ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ ስለ ጥንታዊው መንገድ መልካሙ መንገድ የት እንዳለ ጠይቁ፥ በእርሱም ሂዱ፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ። እነርሱ ግን፦ በእርሱ አንሄድም አሉ። ኤርምያስ 6፥16።

The “rest” Jeremiah refers to is the outpouring of the Holy Spirit during the latter rain. In the next verse Jeremiah provides a second illustration of the foolish virgins who refuse to return to the foundations of Adventism (the old paths) and walk therein.

ይሖርምያስ የሚጠቅሰው “ዕረፍት” በኋለኛው ዝናብ ዘመን የሚፈስስ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ነው። በሚቀጥለው ቁጥር ይሖርምያስ፣ ወደ አድቬንቲዝም መሠረቶች (የቀድሞ መንገዶች) ለመመለስና በእነርሱም ለመመላለስ የማይፈቅዱትን ሰነፍ ደናግል ሁለተኛ ምሳሌ ያቀርባል።

> Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:17.

> እኔም፣ “የቀንደ መለከቱን ድምፅ ስሙ” ሲል፣ ጠባቂዎችን በላያችሁ አቆምሁ። እነርሱ ግን፣ “አንሰማም” አሉ። ኤርምያስ 6፥17።

When John hears the voice behind him directing him to the old paths or the foundations of Adventism, the voice he hears is as a trumpet. That voice is conveyed through the “watchmen” that God set over Adventism. Father Miller was the watchman that blew the warning trumpet at the beginning of Adventism during the proclamation of the first angel announcing the opening of the judgment. But John specifically represents those who proclaim the third angel’s message announcing the close of the judgment. He represents those who return to the foundations that God erected through the work of Miller.

ዮሐንስ ከኋላው ያለውን ድምፅ ወደ ቀድሞው መንገድ፣ ወይም ወደ አድቬንቲዝም መሠረቶች የሚመራውን በሚሰማበት ጊዜ፣ የሚሰማው ድምፅ እንደ መለከት ነው። ያ ድምፅ እግዚአብሔር በአድቬንቲዝም ላይ የሾመውን “ጠባቂዎች” አማካይነት ይተላለፋል። አባት ሚለር የፍርድ መከፈቱን የሚያውጅ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በተሰበከበት ወቅት፣ በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ የማስጠንቀቂያውን መለከት የነፋ ጠባቂ ነበር። ነገር ግን ዮሐንስ በተለይ የፍርድ መዘጋቱን የሚያውጅ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት የሚያውጁትን ይወክላል። እርሱ፣ እግዚአብሔር በሚለር ሥራ አማካይነት ያቆመውን መሠረት ወደ እርሱ የሚመለሱትን ይወክላል።

We have repeatedly shown through the years, (and it can be found in Habakkuk’s Tables), that the first angel’s message “fear God” is to convict of sin, and that the second angel’s message is where righteousness is manifested and the third identifies judgment. These are the three steps of the three angels and also the three steps of the work of the Holy Spirit. Those three steps are also represented by the three Hebrew letters that make up the Hebrew word that is translated as “truth.” In the passage from John sixteen, Jesus is speaking of the work of the Holy Spirit in guiding God’s people into “all truth,” while also showing them “things to come.” Yet Jesus states that He has “many things to say unto you, but ye cannot bear them now.”

በዓመታት ሁሉ ውስጥ ደጋግመን እንዳሳየነው፣ (እናም ይህ በዕንባቆም ሰንጠረዦች ውስጥ ሊገኝ ይችላል)፣ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት “እግዚአብሔርን ፍሩ” የኃጢአት መግለጫ እንዲያመጣ ነው፤ የሁለተኛውም መልአክ መልእክት ጽድቅ የሚገለጥበት ሲሆን፣ ሦስተኛው ደግሞ ፍርድን ይለያል። እነዚህ የሦስቱ መላእክት ሦስቱ ደረጃዎች ናቸው፣ እንዲሁም የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ሦስቱ ደረጃዎች ናቸው። እነዚያ ሦስቱ ደረጃዎች ደግሞ “እውነት” ተብሎ የሚተረጎመውን የዕብራይስጥ ቃል በሚያቀናብሩት ሦስት የዕብራይስጥ ፊደላት ይወከላሉ። ከዮሐንስ አስራ ስድስት የተወሰደው ክፍል ውስጥ፣ ኢየሱስ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ወደ “እውነት ሁሉ” በመምራት ላይ ስለሚሠራው የመንፈስ ቅዱስ ሥራ እየተናገረ ነው፤ በዚያውም ጊዜ “የሚመጡትን ነገሮች” እያሳያቸው ነው። ነገር ግን ኢየሱስ፣ “ለእናንተ የምለው ብዙ ነገር አለኝ፤ አሁን ግን ልትሸከሙት አትችሉም” ብሎ ይናገራል።

I hope you have understood some of the significance of the Hebrew word translated as “truth.” For we have just began to apply that symbol to our study. In the first three verses of Revelation one the communication process between God and man is identified. It is identified even before the Revelation identifies the three-fold nature of the godhead. It finds a second witness in the last verses of Revelation and in so doing, based upon applying “line upon line” it produces more light.

“እውነት” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል ያለውን አንዳንድ ጠቀሜታ እንደ ተረዳችሁ ተስፋ አደርጋለሁ። ምክንያቱም ያንን ምልክት በጥናታችን ላይ ለመተግበር ገና ጀምረናል። በራእይ አንድ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች ውስጥ በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ያለው የመገናኛ ሂደት ተለይቶ ይታወቃል። ራእዩ የአምላክነትን ሶስትዮሽ ባሕርይ ከመለየቱ በፊት እንኳ ይህ ተለይቶ ይታወቃል። በራእይ የመጨረሻ ቁጥሮችም ሁለተኛ ምስክርነትን ያገኛል፤ እንዲሁም “መስመር በመስመር ላይ” በመተግበር ላይ ተመስርቶ ተጨማሪ ብርሃን ያመነጫል።

Then when we add Genesis 1:1–2:3, we find a third witness and another prophetic line to lay upon the previous two lines at the beginning and ending of Revelation.

ከዚያም ዘፍጥረት 1፥1–2፥3 በምንጨምርበት ጊዜ፣ ሦስተኛ ምስክርና ሌላ ትንቢታዊ መስመር እናገኛለን፤ ይህም በራእይ መጀመሪያና መጨረሻ ላይ ባሉት ቀደሙት ሁለት መስመሮች ላይ እንዲተኛ ነው።

Then we add the last promise in the Old Testament identifying the Elijah to come, and we have four prophetic lines.

ከዚያም በብሉይ ኪዳን ውስጥ ሊመጣ ያለውን ኤልያስ የሚለይ የመጨረሻውን ተስፋ እንጨምራለን፤ እንግዲህም አራት የትንቢት መስመሮች ይኖሩናል።

Then we add the first chapter of the New Testament and we have five lines to put together the ultimate message found in the Bible when applying the principle of Alpha and Omega to all the lines. If we would finish off the five lines we have already identified, by applying the principle across the board to those five lines, then we should expect to see the end of Matthew and the end of John testifying to the same information that all five of the “first and last” prophetic lines that we are considering.

ከዚያም የአዲስ ኪዳንን የመጀመሪያ ምዕራፍ እንጨምራለን፣ እና የአልፋና ኦሜጋ መርህን በሁሉም መስመሮች ላይ በመተግበር በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የሚገኘውን የመጨረሻ መልእክት ለማቀናበር አምስት መስመሮች ይኖሩናል። አስቀድመን የለየናቸውን እነዚህን አምስት መስመሮች በእነዚያ አምስቱ መስመሮች ሁሉ ላይ ይህን መርህ በአጠቃላይ በመተግበር ብንጨርሳቸው፣ ከዚያ የምንጠብቀው የማቴዎስ ፍጻሜና የዮሐንስ ፍጻሜ እኛ እየመረመርናቸው ያሉት እነዚህ አምስቱ “የመጀመሪያና የመጨረሻ” ትንቢታዊ መስመሮች ሁሉ ስለሚመሰክሩት አንድ ዓይነት መረጃ እንዲመሰክሩ ነው።

The message that is being unsealed is established in the book of Revelation, so it is the reference point for the other lines, in agreement with Sister White informing us that “all the books of the Bible meet and end in Revelation.” The message of the first three verses of the book of Revelation identify the process God uses to transmit His word to John to write out and send to the churches. The first book of the New Testament, as already noted, sets forth the lineage of Jesus Christ and it starts with a very informative point.

የሚፈታው መልእክት በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የተመሠረተ ስለሆነ፣ ለሌሎቹ መስመሮች የማጣቀሻ ነጥብ ይሆናል፤ ይህም እህት ዋይት “የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ በራእይ ውስጥ ይገናኛሉ እና ያበቃሉ” ብላ እንዳስታወቀችን ጋር ተስማምቶ ነው። የራእይ መጽሐፍ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች መልእክት፣ እግዚአብሔር ቃሉን ዮሐንስ እንዲጽፈውና ወደ አብያተ ክርስቲያናት እንዲልከው ለማስተላለፍ የሚጠቀመውን ሂደት ያሳያል። አስቀድሞ እንደተጠቀሰው፣ የአዲስ ኪዳን የመጀመሪያው መጽሐፍ የኢየሱስ ክርስቶስን የዘር ሐረግ ያቀርባል፤ እርሱም በእጅጉ መረጃ ሰጪ በሆነ ነጥብ ይጀምራል።

> The book of the generation of Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham. Matthew 1:1.

> የዳዊት ልጅ፥ የአብርሃምም ልጅ የሆነው የኢየሱስ ክርስቶስ ትውልድ መጽሐፍ። ማቴዎስ 1፥1።

Jesus ended his direct interaction with the quibbling Jews by silencing them with the subject of “the son of David,” a subject that could have only been understood by the Jews if they had understood the biblical principle of beginning and ending. They didn’t, and most Adventists don’t. Anyone who wishes to argue against the principle of history repeating demonstrates that they do not understand that ancient Israel typifies modern Israel, and their unwillingness to believe that principle, is the identical unwillingness at the end of ancient Israel to understand the same principle. Jesus represented that principle in His final riddle to the Jews by directing them to the riddle of how David’s Lord, could also be David’s son?

ኢየሱስ ከክርክር የሚፈልጉትን አይሁድ ጋር ያለውን ቀጥተኛ ግንኙነቱ በ“የዳዊት ልጅ” ርእስ ዝም አሰኛቸው በማለት አበቃ፤ ይህም ርእስ አይሁድ የመጀመሪያና የመጨረሻ መጽሐፍ ቅዱሳዊ መርህን ተረድተው ቢሆን ብቻ ሊገባቸው የሚችል ነበር። እነርሱ አልተረዱትም፤ እንዲሁም አብዛኞቹ አድቬንቲስቶች አይረዱትም። ማንኛውም ሰው የታሪክ መደጋገም መርህን ሊከራከር የሚፈልግ ከሆነ፣ ጥንታዊቷ እስራኤል ዘመናዊቷን እስራኤል እንደምትወክል አያስተውልም ብሎ ያሳያል፤ ይህንንም መርህ ለማመን ያላቸው ፈቃደኝነት እጥረት፣ በጥንታዊቷ እስራኤል ፍጻሜ ጊዜ ያንኑ መርህ ለመረዳት የነበረው ፈቃደኝነት እጥረት በትክክል እርሱ ነው። ኢየሱስ ለአይሁድ በመጨረሻው እንቆቅልሹ ይህንን መርህ ወክሎ አቀረበ፤ የዳዊት ጌታ እንዴት ደግሞ የዳዊት ልጅ ሊሆን ይችላል?

John chapter one, identifies that in the beginning the Word was with God, and the Word is God and the Word created all things. This of course aligns with the other lines we are referring to. And if we then consider the last words in the gospel of John, we see Peter, after hearing Jesus describe how he would die, asking Jesus what would happen to the apostle John.

የዮሐንስ ወንጌል ምዕራፍ አንድ በመጀመሪያ ቃሉ ከእግዚአብሔር ጋር እንደነበረ፣ ቃሉም እግዚአብሔር እንደሆነ፣ ቃሉም ሁሉን ነገር እንደፈጠረ ያስረዳል። ይህም እርግጥ እኛ እየጠቀስን ካሉት ሌሎች መስመሮች ጋር ይጣጣማል። ከዚያም በዮሐንስ ወንጌል የመጨረሻ ቃላት ላይ ብናስብ፣ ጴጥሮስ ኢየሱስ ስለሚሞትበት ሁኔታ ሲገልጽለት ከሰማ በኋላ፣ ስለ ሐዋርያው ዮሐንስ ምን እንደሚሆን ኢየሱስን እንደጠየቀ እናያለን።

> Peter seeing him saith to Jesus, Lord, and what shall this man do? Jesus saith unto him, If I will that he tarry till I come, what is that to thee? follow thou me. Then went this saying abroad among the brethren, that that disciple should not die: yet Jesus said not unto him, He shall not die; but, If I will that he tarry till I come, what is that to thee? This is the disciple which testifieth of these things, and wrote these things: and we know that his testimony is true. And there are also many other things which Jesus did, the which, if they should be written every one, I suppose that even the world itself could not contain the books that should be written. Amen. John 21:21–25.

> ጴጥሮስም እርሱን አይቶ ኢየሱስን፦ ጌታ ሆይ፥ ይህስ ሰው ምን ያደርጋል? አለው። ኢየሱስም፦ እስክመጣ ድረስ እንዲቆይ ብፈቅድለት፥ ለአንተ ምንድር ነው? አንተ ተከተለኝ። አለው። እንግዲህ ያ ደቀ መዝሙር አይሞትም የሚለው ንግግር በወንድሞች መካከል ተሰራጨ፤ ነገር ግን ኢየሱስ፦ አይሞትም አላለውም፤ ነገር ግን፦ እስክመጣ ድረስ እንዲቆይ ብፈቅድለት፥ ለአንተ ምንድር ነው? አለው። ስለ እነዚህ ነገሮች የሚመሰክረውና እነዚህንም የጻፈው ይህ ደቀ መዝሙር ነው፤ ምስክርነቱም እውነት እንደ ሆነ እናውቃለን። ኢየሱስም ያደረጋቸው ሌሎች ብዙ ነገሮች ደግሞ አሉ፤ እያንዳንዳቸው ቢጻፉ፥ የሚጻፉትን መጻሕፍት ዓለም ራሱ እንኳ ሊይዝ አይችልም ብዬ አስባለሁ። አሜን። ዮሐንስ 21፥21–25።

Peter wanted to know how John would die, or even if John would die. The answer is repeated twice in the passage when Jesus stated it and then John restated, “If I will that he [John] tarry till I come, what is that to thee?” John did live to Jesus’ Second Coming.

ጴጥሮስ ዮሐንስ እንዴት እንደሚሞት፣ ወይም እንኳ ዮሐንስ ይሞታልን ወይስ አይሞትምን ለማወቅ ፈለገ። መልሱ በክፍሉ ውስጥ ሁለት ጊዜ ተደግሟል፤ ኢየሱስ ሲናገረው እና ከዚያም ዮሐንስ እንደገና ሲናገረው፣ “እስክመጣ ድረስ እርሱ [ዮሐንስ] እንዲቆይ ብፈቅድ፣ ያ ለአንተ ምንድር ነው?” ዮሐንስ እስከ ኢየሱስ ዳግም ምጽአት ድረስ በሕይወት ኖረ።

You can only see or hear that “truth” if you believe in the repetition of history, and also that the history that is to be repeated, does so at the end of the world. The end of the world is where John was when he wrote the book of Revelation. The last book in John’s gospel agrees with the other lines of beginning and ending for it places John in the history of the events leading to the Second Coming where he, representing those who proclaim the final warning message, sends that message to the churches.

ያ “እውነት” ማየት ወይም መስማት የምትችሉት የታሪክ ድግግሞሽ እንዳለ ብታምኑ ብቻ ነው፤ እንዲሁም ሊደገም ያለው ታሪክ በዓለም መጨረሻ እንደሚደገም ብታምኑ ነው። ዮሐንስ የራእይን መጽሐፍ በጻፈበት ጊዜ የነበረበት ስፍራ የዓለም መጨረሻ ነው። በዮሐንስ ወንጌል ያለው የመጨረሻው መጽሐፍ ከሌሎቹ የመጀመሪያና የመጨረሻ መስመሮች ጋር ይስማማል፥ ምክንያቱም ዮሐንስን፣ የመጨረሻውን የማስጠንቀቂያ መልእክት የሚያውጁትን ወክሎ፣ ዳግም ምጽአቱን የሚቀድሙት ክስተቶች ታሪክ ውስጥ ስለሚያኖረው፣ እርሱም ያን መልእክት ወደ አብያተ ክርስቲያናት ይልካል።

> “In the days of the early Christians, Christ came the second time. His first advent was at Bethlehem, when He came as an infant. His second advent was at the Isle of Patmos, when He revealed Himself in glory to John the Revelator, who ‘fell at His feet as dead’ when he saw Him. But Christ strengthened him to endure the sight, and then gave him a message to write to the churches of Asia, the names of which are descriptive of the characteristics of every church.

> “በመጀመሪያዎቹ ክርስቲያኖች ዘመን ክርስቶስ ለሁለተኛ ጊዜ መጣ። የመጀመሪያው መምጣቱ በቤተልሔም ነበር፥ በዚያም እንደ ሕፃን መጣ። ሁለተኛው መምጣቱ ግን በጳጥሞስ ደሴት ላይ ነበር፥ በዚያም እርሱ ራሱን በክብር ለራእዩ ዮሐንስ ገለጠ፤ እርሱም ሲያየው ‘እንደ ሞተ ሰው በእግሮቹ ሥር ወደቀ።’ ነገር ግን ክርስቶስ ያንን ራእይ እንዲችል አበረታታው፥ ከዚያም ለእስያ አብያተ ክርስቲያናት እንዲጽፍ መልእክት ሰጠው፤ የእነርሱም ስሞች የእያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን ባሕርያት መግለጫ ናቸው።”

> “The light that Christ revealed to His servant the prophet is for us. In His revelation are given the three angels’ messages, and a description of the angel that was to come down from heaven with great power, lightening the earth with his glory. In it are warnings against the wickedness that would exist in the last days, and against the mark of the beast. We are not only to read and understand this message, but to proclaim it with no uncertain sound to the world. By presenting these things revealed to John, we shall be able to stir the people.” Manuscript Releases, volume 19, 41.

> “ክርስቶስ ለአገልጋዩ ለነቢዩ የገለጠው ብርሃን ለእኛ ነው። በራእዩ ውስጥ የሦስቱ መላእክት መልእክቶች ተሰጥተዋል፣ እንዲሁም በታላቅ ኀይል ከሰማይ የሚወርደውና ምድርን በክብሩ የሚያበራው መልአክ መግለጫ ተሰጥቶበታል። በእርሱም ውስጥ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ሊኖር በሚችለው ክፋት ላይ እና በአውሬው ምልክት ላይ ማስጠንቀቂያዎች አሉ። ይህን መልእክት ማንበብና መረዳት ብቻ አይገባንም፤ ለዓለም በማያሻማ ድምፅ ልናውጅው ይገባናል። ለዮሐንስ የተገለጡትን ነገሮች በማቅረብ ሕዝቡን ማንቃት እንችላለን።” Manuscript Releases, volume 19, 41.

The end of the gospel of John identifies the communication process as in Revelation’s first three verses, by locating John prophetically in the history of the Second Coming. Thus, using Jesus’ first “second coming” (Patmos) to illustrate His last “second coming.” It connects perfectly with the other lines we are considering, for it represents John at the end of the world, on Patmos where he receives the Revelation of Jesus Christ. What about the end of the book of Matthew?

የዮሐንስ ወንጌል መጨረሻ፣ ዮሐንስን በሁለተኛው ምጽአት ታሪክ ውስጥ በትንቢታዊ መልኩ በማቆም፣ በራእይ መጽሐፍ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች ያለውን የመግባቢያ ሂደት ይለይታል። እንግዲህ፣ የኢየሱስን የመጀመሪያ “ሁለተኛ ምጽአት” (ጳጥሞስ) በመጠቀም የመጨረሻውን “ሁለተኛ ምጽአቱን” ያሳያል። ይህ ከምንመለከታቸው ሌሎች መስመሮች ጋር ፍጹም ተስማሚ ግንኙነት አለው፤ ምክንያቱም ዮሐንስን በዓለም መጨረሻ፣ በጳጥሞስ፣ የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ በሚቀበልበት ሁኔታ ይወክላልና። እንግዲህ ስለ ማቴዎስ መጽሐፍ መጨረሻ ምን ይባላል?

> Then the eleven disciples went away into Galilee, into a mountain where Jesus had appointed them. And when they saw him, they worshipped him: but some doubted. And Jesus came and spake unto them, saying, All power is given unto me in heaven and in earth. Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost: Teaching them to observe all things whatsoever I have commanded you: and, lo, I am with you alway, even unto the end of the world. Amen. Matthew 28:16–20.

> ከዚያም አሥራ አንዱ ደቀ መዛሙርት ወደ ገሊላ፥ ኢየሱስ ወደ ሾመላቸው ተራራ ሄዱ። እርሱንም ባዩ ጊዜ ሰገዱለት፤ አንዳንዶች ግን ተጠራጠሩ። ኢየሱስም ቀርቦ እንዲህ አላቸው፤ ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጥቶኛል። እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ ደቀ መዛሙርት አድርጉ፥ በአብና በወልድ በመንፈስ ቅዱስም ስም እያጠመቃችኋቸው፤ ያዘዝኋችሁንም ሁሉ እንዲጠብቁ እያስተማራችኋቸው፤ እነሆም፥ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ። አሜን። ማቴዎስ 28፥16–20።

In the passage all power is given to Jesus, and this would of course be His creative power. And then He gives a commandment to baptize in the name of the Father, Son and also the Holy Spirit that moved upon the water in Genesis one, and the seven spirits that are before the throne of God. This passage identifies that Christians are to recognize the three persons of the heavenly trio as three distinct entities. The end of Matthew adds to the lines as the other six do.

በዚህ ክፍል ሁሉም ሥልጣን ለኢየሱስ ተሰጥቶታል፤ ይህም በእርግጥ የፍጥረት ኃይሉ መሆን ነበረበት። ከዚያም በአብ፣ በወልድ፣ እንዲሁም በዘፍጥረት አንድ ላይ በውኃ ላይ የተንቀሳቀሰው መንፈስ ቅዱስ፣ እና በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ያሉት ሰባት መናፍስት ስም ማጥመቅ የሚል ትእዛዝ ይሰጣል። ይህ ክፍል ክርስቲያኖች ሦስቱን የሰማያዊው ሦስትነት አካላት እንደ ሦስት ለየት ያሉ አካላት እንዲያውቁ መለየቱን ያሳያል። የማቴዎስ መጨረሻ እንደ ሌሎቹ ስድስት ሁሉ በእነዚህ መስመሮች ላይ ይጨምራል።

> “Christ has made baptism the sign of entrance to His spiritual kingdom. He has made this a positive condition with which all must comply who wish to be acknowledged as under the authority of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Before man can find a home in the church, before passing the threshold of God’s spiritual kingdom, he is to receive the impress of the divine name, ‘The Lord our righteousness.’ Jeremiah 23:6.

> “ክርስቶስ ጥምቀትን ወደ መንፈሳዊ መንግሥቱ መግቢያ ምልክት አድርጎታል። በአብ፣ በወልድ፣ በመንፈስ ቅዱስም ሥልጣን ሥር እንደሚገኙ እንዲታወቁ የሚሹ ሁሉ ሊታዘዙለት የሚገባ ይህን አዎንታዊ ሁኔታ አድርጎታል። ሰው በቤተ ክርስቲያን ውስጥ መኖሪያ ከማግኘቱ በፊት፣ የእግዚአብሔርን መንፈሳዊ መንግሥት ደጃፍ ከመሻገሩ በፊት፣ ‘እግዚአብሔር ጽድቃችን’ የሚለውን መለኮታዊ ስም ማኅተም ሊቀበል ይገባዋል። ኤርምያስ 23:6።”

> “Baptism is a most solemn renunciation of the world. Those who are baptized in the threefold name of the Father, the Son, and the Holy Spirit, at the very entrance of their Christian life declare publicly that they have forsaken the service of Satan, and have become members of the royal family, children of the heavenly King. They have obeyed the command, ‘Come out from among them, and be ye separate, … and touch not the unclean thing.’ And to them is fulfilled the promise, ‘I will receive you, and will be a Father unto you, and ye shall be My sons and daughters, saith the Lord Almighty.’ 2 Corinthians 6:17, 18.

> “ጥምቀት ለዓለም እጅግ ከባድና ክቡር የሆነ መካድ ነው። በአብ፣ በወልድ፣ በመንፈስ ቅዱስም በሶስት ስም የሚጠመቁ ሰዎች፣ በክርስቲያናዊ ሕይወታቸው መግቢያ ላይ እርሱን በግልጽ ሕዝባዊ መግለጫ ያውጃሉ፤ የሰይጣንን አገልግሎት እንደተዉ እና የንጉሣዊው ቤተሰብ አባላት፣ የሰማያዊው ንጉሥ ልጆች እንደ ሆኑ። እነርሱም፣ ‘ከመካከላቸው ውጡ፣ ተለዩም፣ … ርኩስ ነገርንም አትንኩ’ የሚለውን ትእዛዝ ታዘዋል። ለእነርሱም፣ ‘እቀበላችኋለሁ፣ ለእናንተም አባት እሆናለሁ፣ እናንተም ወንዶች ልጆቼና ሴቶች ልጆቼ ትሆናላችሁ፣ ይላል ሁሉን የሚችል ጌታ’ የሚለው ተስፋ ይፈጸማል። 2 ቆሮንቶስ 6፡17, 18።”

> “As Christians submit to the solemn rite of baptism, He registers the vow that they make to be true to Him. This vow is their oath of allegiance. They are baptized in the name of the Father and the Son and the Holy Spirit. Thus they are united with the three great powers of heaven. They pledge themselves to renounce the world and to observe the laws of the kingdom of God. Henceforth they are to walk in newness of life. No longer are they to follow the traditions of men. No longer are they to follow dishonest methods. They are to obey the statutes of the kingdom of heaven. They are to seek God’s honor. If they will be true to their vow, they will be furnished with grace and power that will enable them to fulfill all righteousness. ‘As many as received Him, to them gave He power to become the sons of God, even to them that believe on His name.’” Evangelism, 307.

> “ክርስቲያኖች ለከበረው የጥምቀት ሥርዓት ሲገዙ፣ ለእርሱ ታማኝ እንዲሆኑ የሚያደርጉትን ቃል ኪዳን እርሱ ይመዘግባል። ይህ ቃል ኪዳን የታማኝነታቸው መሐላ ነው። በአብ፣ በወልድ እና በመንፈስ ቅዱስ ስም ይጠመቃሉ። እንዲሁም ከሰማይ ሦስቱ ታላላቅ ኃይላት ጋር ይተባበራሉ። ዓለምን እንዲክዱ እና የእግዚአብሔርን መንግሥት ሕጎች እንዲጠብቁ ራሳቸውን ያስገዛሉ። ከዚህ በኋላ በአዲስ ሕይወት ሊመላለሱ ይገባቸዋል። ከእንግዲህ ወዲያ የሰዎችን ልማዶች ሊከተሉ አይገባቸውም። ከእንግዲህ ወዲያ ተንኮለኛ ዘዴዎችን ሊከተሉ አይገባቸውም። የሰማያዊውን መንግሥት ሥርዓቶች ሊታዘዙ ይገባቸዋል። የእግዚአብሔርን ክብር ሊፈልጉ ይገባቸዋል። ለቃል ኪዳናቸው ታማኞች ከሆኑ፣ ጽድቅን ሁሉ ለመፈጸም የሚያስችላቸው ጸጋና ኃይል ይሰጣቸዋል። ‘እርሱን ለተቀበሉት ሁሉ፣ በስሙም ለሚያምኑ ሁሉ፣ የእግዚአብሔር ልጆች ይሆኑ ዘንድ ሥልጣን ሰጣቸው።’” Evangelism, 307.

Jesus illustrates the end by the beginning in His Word, for He is the Word, and He is the Alpha and Omega.

ኢየሱስ በቃሉ ፍጻሜውን በመጀመሪያው ያብራራል፥ ምክንያቱም እርሱ ቃል ነው፣ እርሱም አልፋና ኦሜጋ ነው።

Bringing these seven lines together builds a very detailed picture of the communication process between God and man, with many other critical and important truths set forth and established by the other “lines” witnesses. Seven “lines” of prophecy representing the Alpha and Omega. But what about the book of Malachi?

እነዚህን ሰባት መስመሮች በአንድነት ማቀናጀት በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ስላለው የመግባቢያ ሂደት እጅግ ዝርዝር ያለ ምስል ያቆማል፤ ከዚህም በተጨማሪ በሌሎቹ “መስመሮች” ምስክሮች የተገለጡና የተመሠረቱ ብዙ ሌሎች ጠቃሚና አስፈላጊ እውነቶች አሉ። አልፋንና ኦሜጋን የሚወክሉ ሰባት “መስመሮች” የትንቢት። ነገር ግን ስለ ሚልክያስ መጽሐፍስ?

Malachi’s book is a scathing rebuke against the unfaithful priests in Adventism. It opens with the identification of two classes of worshippers in Adventism at the end of the world.

የሚልክያስ መጽሐፍ በአድቬንቲዝም ውስጥ ላሉ ያልታመኑ ካህናት ላይ የተሰነዘረ እጅግ ጽኑ ተግሣጽ ነው። መጽሐፉ በዓለም መጨረሻ ጊዜ በአድቬንቲዝም ውስጥ ያሉ ሁለት የአምልኮ አድራጊዎች ክፍሎችን በመለየት ይከፈታል።

> The burden of the word of the Lord to Israel by Malachi. I have loved you, saith the Lord. Yet ye say, Wherein hast thou loved us? Was not Esau Jacob’s brother? saith the Lord: yet I loved Jacob. Malachi 1:1, 2.

> የእግዚአብሔር ቃል ሸክም በሚልክያስ ወደ እስራኤል። እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ እኔ ወድጄአችኋለሁ። እናንተ ግን፦ በምን ወደድኸን? ትላላችሁ። ኤሳው የያዕቆብ ወንድም አልነበረምን? ይላል እግዚአብሔር፤ ነገር ግን ያዕቆብን ወደድሁ። ሚልክያስ 1፥1, 2።

Malachi further informs us that the two classes of worshippers at the end of the world are two classes of priests.

ሚልክያስ በተጨማሪ በዓለም መጨረሻ ያሉት ሁለቱ የአምልኮ ሰጪዎች ክፍሎች ሁለት የካህናት ክፍሎች መሆናቸውን ያሳውቀናል።

> And now, O ye priests, this commandment is for you. If ye will not hear, and if ye will not lay it to heart, to give glory unto my name, saith the Lord of hosts, I will even send a curse upon you, and I will curse your blessings: yea, I have cursed them already, because ye do not lay it to heart. Malachi 2:1, 2.

> አሁንም፣ እናንተ ካህናት ሆይ፣ ይህ ትእዛዝ ለእናንተ ነው። ካልሰማችሁ፣ ለስሜም ክብር ለመስጠት በልባችሁ ካላኖራችሁት፣ የሠራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ እኔ በእናንተ ላይ መርገምን እልካለሁ፥ በረከቶቻችሁንም እረግማለሁ፤ አዎን፣ በልባችሁ ስላላኖራችሁት አስቀድሜ ረግሜአቸዋለሁ። ሚልክያስ 2፥1፣ 2።

The beginning of Malachi is typifying the Laodicean and Philadelphian message with two classes of priests. The priests are commanded to “hear.” John represents the priests that do hear, and a priest represents God’s covenant chosen people. They are already cursed and will be cursed again if they do not “hear” and “they do not” or “will not” “lay it to heart.”

የሚልክያስ መጽሐፍ መጀመሪያ በሁለት የካህናት ክፍሎች አማካይነት የሎዶቅያና የፊላዴልፍያ መልእክትን እንደ ምሳሌ ያቀርባል። ካህናቱ “ይስሙ” ተብለው ታዘዋል። ዮሐንስ የሚሰሙትን ካህናት ይወክላል፥ እና ካህን የእግዚአብሔርን የቃል ኪዳን ምርጥ ሕዝብ ይወክላል። እነርሱ አስቀድሞ የተረገሙ ናቸው፥ “የማይሰሙ” ከሆነ እና “በልባቸው የማያኖሩት” ወይም “የማይፈቅዱት” ከሆነ ደግሞ እንደ ገና ይረገማሉ።

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:5–10.

> እናንተም እንደ ሕያዋን ድንጋዮች ሆናችሁ መንፈሳዊ ቤት እንድትሆኑ ትሠራላችሁ፤ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ለእግዚአብሔር የሚቀበሉ መንፈሳዊ መሥዋዕቶችን እንድታቀርቡ ቅዱስ ክህነት ሆናችሁ። ስለዚህም በመጽሐፍ ውስጥ እንዲህ ተጽፎአል፤ “እነሆ፥ በጽዮን የማእዘን ራስ የሚሆን የተመረጠ ክቡር ድንጋይ አኖራለሁ፤ በእርሱም የሚያምን አያፍርም።” እንግዲህ ለእናንተ ለምታምኑት ክቡር ነው፤ ለማይታዘዙት ግን፥ “ሠሪዎች የናቁት ድንጋይ ይህ የማእዘን ራስ ሆኗል፤” እንዲሁም፥ “የመሰናከያ ድንጋይና የዕንቅፋት አለት” ነው። እነርሱም ቃሉን ስላልታዘዙ ይሰናከላሉ፤ ለዚህም ደግሞ ተመድበው ነበር። እናንተ ግን የተመረጠ ትውልድ፥ ንጉሣዊ ክህነት፥ ቅዱስ ሕዝብ፥ የራሱ የሆነ ሕዝብ ናችሁ፤ ይህም ከጨለማ ወደ ድንቅ ብርሃኑ የጠራችሁን የእርሱን ምስጋና እንድትናገሩ ነው። እናንተ ቀድሞ ሕዝብ ያልነበራችሁ አሁን ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ናችሁ፤ ምሕረትን ያላገኛችሁ አሁን ግን ምሕረትን አግኝታችኋል። 1 ጴጥሮስ 2፥5–10።

The priests are God’s chosen people who are tested by the “corner stone” in the foundation of the temple. The corner stone is what all the other foundation stones are aligned with, and also it is the stone that bears the weight of the entire temple. Miller’s corner stone was the “seven times” of Leviticus twenty-six. The corner stone or the stone that the builders rejected is a true story of the building of the temple, which is described very specifically in the writings of the Spirit of Prophecy. One point about the first stone that was rejected is that it was set aside after it was rejected, and from that point on the builders of the temple would regularly trip over the cornerstone, that had been set aside within their work area. It was a stone of stumbling.

ካህናቱ በቤተ መቅደሱ መሠረት ውስጥ ባለው “የማዕዘን ድንጋይ” የሚፈተኑ የእግዚአብሔር የተመረጡ ሕዝብ ናቸው። የማዕዘን ድንጋዩ ሌሎች ሁሉ የመሠረቱ ድንጋዮች የሚሰለፉበት ድንጋይ ነው፤ እንዲሁም የቤተ መቅደሱን ሙሉ ክብደት የሚሸከም ድንጋይ ነው። የሚለር የማዕዘን ድንጋይ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባት ጊዜ” ነበር። የማዕዘን ድንጋዩ፣ ወይም ሠራተኞቹ የጣሉት ድንጋይ፣ በትንቢት መንፈስ ጽሑፎች ውስጥ በእጅጉ በተለየ ግልጽነት የተገለጸው የቤተ መቅደሱ ግንባታ እውነተኛ ታሪክ ነው። ስለ መጀመሪያው የተጣለው ድንጋይ አንድ ነጥብ ይህ ነው፤ ከተጣለ በኋላ ለይቶ ተቀምጦ ነበር፣ እና ከዚያ ጊዜ ጀምሮ የቤተ መቅደሱ ሠራተኞች በሥራቸው አካባቢ ተለይቶ ተቀምጦ ባለው በዚያ የማዕዘን ድንጋይ ላይ በየጊዜው ይሰናከሉ ነበር። የመሰናከያ ድንጋይ ነበር።

In Malachi God informs the wicked priests, also known as the foolish Laodicean virgins that he is going to and already has “cursed” them. He curses them for they will not “hear” and “lay” the Elijah message to their hearts. The Elijah message turns the fathers’ hearts to the children and the children’s hearts to the fathers. Turning their hearts represents hearing the Elijah message of fathers and children, which is the principle of first and last. Hearing the message of the first and last is not enough, it must be laid upon the heart. To accept the message of Elijah is to lay it to your heart. If a priest will not hear that principle, he will be cursed.

በሚልክያስ መጽሐፍ እግዚአብሔር ለክፉ ካህናት፣ ማለትም ለሰነፍ የሎዶቅያ ደናግል እንደሚታወቁት፣ እርሱ እንደሚረግማቸው እና አስቀድሞም “እንደረገማቸው” ያሳውቃል። እነርሱን የሚረግማቸው የኤልያስን መልእክት “ስለማይሰሙት” እና “በልባቸው ስለማያኖሩት” ነው። የኤልያስ መልእክት የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች፣ የልጆችንም ልብ ወደ አባቶች ይመልሳል። ልባቸውን መመለስ የአባቶችና የልጆች የኤልያስን መልእክት መስማትን ይወክላል፤ ይህም የፊተኛና የኋለኛ መርህ ነው። የፊተኛውና የኋለኛውን መልእክት መስማት ብቻ በቂ አይደለም፤ በልብ ላይ ሊኖር ይገባዋል። የኤልያስን መልእክት መቀበል በልብህ ላይ ማኖር ማለት ነው። አንድ ካህን ይህን መርህ መስማት ካልፈቀደ፣ የተረገመ ይሆናል።

They brought the curse upon themselves when in 1863 they began the process of rejecting the very first foundational truth Miller discovered and have done nothing but continue that rejection to this very day. But even though the progressive curse began in 1863, (for they are already cursed), the curse that is in the future tense, takes place when they are spewed out of the mouth of the Lord at the Sunday law. The beginning of Malachi illustrates the end, for the end represents the last warning given to the wise and foolish priests. The wise and foolish in Malachi are represented as Esau and Jacob. The elder brother representing the covenant through the birthright of being the first born, contrasted with a younger brother. The elder being the first and the younger being the last.

እነርሱ በ1863 ሚለር ያገኘውን እጅግ የመጀመሪያውን መሠረታዊ እውነት የመጥላት ሂደት በመጀመራቸው እርግማኑን በራሳቸው ላይ አመጡ፥ ከዚያም ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ ከዚያ መጥላት በቀር ሌላ ምንም አላደረጉም። ነገር ግን ቀጣይ እርግማኑ በ1863 ቢጀምርም፥ (እነርሱ አስቀድሞ የተረገሙ ናቸውና) ወደፊት በሚገለጽ ጊዜ ያለው እርግማን ግን በእሑድ ሕግ ጊዜ ከጌታ አፍ ሲተፉ ይፈጸማል። የሚልክያስ መጀመሪያ መጨረሻውን ያብራራል፥ ምክንያቱም መጨረሻው ለጥበበኞቹና ለሰነፎቹ ካህናት የተሰጠውን የመጨረሻ ማስጠንቀቂያ ይወክላልና። በሚልክያስ ውስጥ ያሉት ጥበበኞቹና ሰነፎቹ እንደ ኤሳውና ያዕቆብ ተወክለዋል። ታላቁ ወንድም በበኩርነት መብት እንደ በኩር ልጅ የተሰጠውን ቃል ኪዳን ይወክላል፥ ይህም ከታናሹ ወንድም ጋር ተቃርኖ ይቀርባል። ታላቁ መጀመሪያ ሲሆን ታናሹ ግን መጨረሻ ነው።

In Malachi both Esau and Jacob are Laodicean Adventists but the last eventually heard the “voice” of the Lord, repented and had his named changed to Israel. The elder, the first did not hear. Jacob heard the voice of the Lord the night he dreamed and saw angels ascending and descending upon the ladder, representing Christ. Jacob represents Laodicean Adventists at the end of the world who are converted from Laodiceans unto Philadelphians when they experience the first three verses of Revelation one, as illustrated by John and Jacob’s dream of the ladder of ascending and descending angels. That experience marks the beginning of Jacob’s conversion into Israel, the Philadelphian. The ending of Jacob’s conversion story is when he wrestles with Christ at Penuel. Thus Jacob’s birthright story begins in the first three verses of Revelation chapter one when the unsealing of the final warning message is taking place and it ends in the time of the seven last plagues, during the time of trouble.

በሚልክያስ ውስጥ ሁለቱም ኤሳውና ያዕቆብ ሎዶቅያውያን አድቬንቲስቶች ናቸው፤ ነገር ግን ኋለኛው በመጨረሻ የጌታን “ድምፅ” ሰምቶ ንስሐ ገባ፣ ስሙም ወደ እስራኤል ተለወጠ። ታላቁ፣ የመጀመሪያው ግን አልሰማም። ያዕቆብ በሌሊት ባለም ሕልም እያየ መላእክት በክርስቶስን የሚወክል መሰላል ላይ ሲወጡና ሲወርዱ ባየ ጊዜ የጌታን ድምፅ ሰማ። ያዕቆብ በዓለም መጨረሻ ዘመን ያሉትን ሎዶቅያውያን አድቬንቲስቶች ይወክላል፤ እነርሱም ዮሐንስ እና የያዕቆብ የመሰላሉ ሕልም በሚያሳየው እንደ መላእክት መውጣትና መውረድ ምሳሌ፣ የራእይ ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያዎቹን ሦስት ቁጥሮች በሚለማመዱበት ጊዜ ከሎዶቅያውያን ወደ ፊላዴልፍያውያን ይለወጣሉ። ያ ተሞክሮ የያዕቆብ ወደ እስራኤል፣ ማለትም ወደ ፊላዴልፍያዊው መለወጥ መጀመሪያን ያመለክታል። የያዕቆብ የመለወጥ ታሪክ መጨረሻ በፍኑኤል ከክርስቶስ ጋር ሲታገል ነው። ስለዚህ የያዕቆብ የበኵርነት ታሪክ የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት መፈታቱ በሚካሄድበት ጊዜ በራእይ ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች ውስጥ ይጀምራል፤ በሰባቱም የመጨረሻ መቅሰፍቶች ዘመን፣ በመከራው ጊዜ ውስጥ ይፈጸማል።

All four sets of beginnings and endings, “line upon line” give testimony to the message of the Revelation of Jesus Christ. The question is whether the foolish priests will hear or not hear.

ሁሉም አራቱ የመጀመሪያና የመጨረሻ ስብስቦች፣ “መስመር በላይ መስመር” በመሆን፣ ለኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ መልእክት ምስክርነት ይሰጣሉ። ጥያቄው ሞኞቹ ካህናት ይሰሙ ወይስ አይሰሙ እንደሆነ ነው።

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> የዚህን ትንቢት ቃላት የሚያነብ ብፁዕ ነው፤ የሚሰሙአቸውም በውስጡ የተጻፉትን የሚጠብቁ ብፁዓን ናቸው፤ ምክንያቱም ጊዜው ቀርቦአል። ራእይ 1፥3።

The wise priests who hear what the Spirit says to the churches, hear the message of Elijah. Miller was Elijah, and some heard, but others refused.

መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚናገረውን የሚሰሙ ጠቢባን ካህናት የኤልያስን መልእክት ይሰማሉ። ሚለር ኤልያስ ነበር፤ አንዳንዶችም ሰሙ፣ ሌሎች ግን እምቢ አሉ።

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> “ሺህዎች ዊልያም ሚለር የሰበከውን እውነት እንዲቀበሉ ተመሩ፣ እናም መልእክቱን ለማወጅ በኤልያስ መንፈስና ኃይል የተነሱ የእግዚአብሔር አገልጋዮች ተቋቋሙ። እንደ ኢየሱስ ቀዳሚ መንገድ አዘጋጅ የነበረው ዮሐንስ፣ ይህን ጽኑ መልእክት የሰበኩት ሰዎች መጥረቢያውን በዛፉ ሥር ላይ ለማኖር እና ሰዎችን ለንስሐ የሚገባ ፍሬ እንዲያፈሩ ለመጥራት እንደተገደዱ ተሰማቸው። ምስክርነታቸው ቤተ ክርስቲያናትን ለማንቃትና በኃይል ለመንካት እንዲሁም እውነተኛ ባህርያቸውን ለመግለጥ የተመዘገበ ነበር። እናም ከሚመጣው ቍጣ ለመሸሽ የሚያስጠነቅቀው ጽኑ ማስጠንቀቂያ ሲጮኽ፣ ከቤተ ክርስቲያናት ጋር የተባበሩ ብዙዎች የፈውስ መልእክቱን ተቀበሉ፤ መመለሳቸውን አዩ፣ እናም በመራራ የንስሐ እንባና በጥልቅ የነፍስ ጭንቀት በእግዚአብሔር ፊት ራሳቸውን አዋረዱ። እናም የእግዚአብሔር መንፈስ በእነርሱ ላይ ሲያርፍ፣ ‘እግዚአብሔርን ፍሩ፣ ክብርንም ለእርሱ ስጡ፤ የፍርዱ ሰዓት መጥታለችና’ የሚለውን ጩኸት ለማሰማት አገዙ።” Early Writings, 233.

Miller was typified by both Elijah and John the Baptist, for John the Baptist prepared the way for Christ’s first coming and Miller prepared the way for Christ to come to the Most Holy Place of the heavenly sanctuary on October 22, 1844. Malachi directly identifies John and Miller’s work.

ሚለር በሁለቱም በኤልያስና በመጥምቁ ዮሐንስ ምሳሌ ተመስሎ ነበር፤ ምክንያቱም መጥምቁ ዮሐንስ ለክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት መንገዱን አዘጋጀ፥ ሚለርም ደግሞ ክርስቶስ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ወደ ሰማያዊው መቅደስ ቅድስተ ቅዱሳን እንዲገባ መንገዱን አዘጋጀ። ሚልክያስ የዮሐንስንና የሚለርን ሥራ በቀጥታ ይለያያል።

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:1–6.

> እነሆ፥ መልእክተኛዬን እልካለሁ፤ እርሱም በፊቴ መንገዱን ያዘጋጃል፤ እናንተም የምትፈልጉት ጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ ድንገት ይመጣል፥ እናንተም የምትደሰቱበት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ፤ እነሆ፥ እርሱ ይመጣል፥ ይላል የሠራዊት ጌታ። ነገር ግን የመምጣቱን ቀን ማን ሊታገሥ ይችላል? ሲገለጥስ ማን ሊቆም ይችላል? እርሱ እንደ አጥሪ እሳት ነውና፥ እንደ አጣቢዎችም ሳሙና። ብርንም እንደሚያጥርና እንደሚያነጻ ሰው ተቀምጦ ያነጻል፤ የሌዊንም ልጆች ያነጻቸዋል፥ እንደ ወርቅና እንደ ብርም ያጠራቸዋል፥ በጽድቅም መባ ለጌታ እንዲያቀርቡ። በዚያን ጊዜም የይሁዳና የኢየሩሳሌም መባ እንደ ቀድሞው ዘመንና እንደ ጥንቱ ዓመታት ለጌታ ደስ የሚያሰኝ ይሆናል። ለፍርድም ወደ እናንተ እቀርባለሁ፤ በመተት ሠራተኞች ላይ፥ በዝሙተኞች ላይ፥ በሐሰት በሚምሉ ላይ፥ በደመወዙ ስለሚገፉት በቅጥረኛው ላይ፥ በመበለቲቱና በአባት አልባው ላይ፥ በመጻተኛውም መብቱን በሚጠምሙ ላይ፥ እኔንም በማይፈሩ ላይ ፈጣን ምስክር እሆናለሁ፥ ይላል የሠራዊት ጌታ። እኔ ጌታ ነኝ፥ አልለወጥም፤ ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች አልጠፋችሁም። ሚልክያስ 3፥1–6።

As the ‘watchman’ for his history, Miller’s work represented raising the foundations of the temple. His work in the beginning must illustrate a work that represents the finishing of the temple. That final work requires another watchman to give the trumpet a certain sound. Miller and the message of the first angel announced the opening of judgment, and the watchman who Miller typifies at the end of Adventism will announce the close of judgment.

ሚለር ለራሱ ታሪክ “ጠባቂ” እንደነበረ ሥራው የቤተ መቅደሱን መሠረቶች ማንሣትን ይወክል ነበር። በመጀመሪያ ያከናወነው ሥራ የቤተ መቅደሱን ፍጻሜ የሚወክል ሌላ ሥራን ማብራራት አለበት። ያ የመጨረሻ ሥራ መለከቱን የተወሰነ ድምፅ እንዲሰጥ ሌላ ጠባቂ ያስፈልገዋል። ሚለርና የመጀመሪያው መልአክ መልእክት የፍርድ መከፈትን አወጁ፤ በአድቬንቲዝም መጨረሻ ላይ ሚለር የሚወክለው ጠባቂም የፍርድ መዘጋትን ያውጃል።

In Malachi the Lord promises to bring judgment “against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me.” Those that are being identified here are those who “fear not” “the Lord of hosts.” William Miller is the messenger of the first angel which calls for men to “fear God.” Rejecting the foundations is to reject the fear of God.

በሚልክያስ ውስጥ ጌታ፣ “በአስማተኞችም ላይ፣ በዝሙተኞችም ላይ፣ በሐሰተኛ መሐላ ሰጪዎችም ላይ፣ የተቀጠረውንም በደመወዙ የሚጨቁኑ፣ መበለቲቱንና አባት የሌለውን የሚበድሉ፣ እንግዳውንም ከመብቱ የሚያዞሩ፣ እኔንም የማይፈሩ ሰዎች ላይ” ፍርድ ለማምጣት ተስፋ ይሰጣል። በዚህ ስፍራ የሚገለጹት “ጌታ ሠራዊት”ን “የማይፈሩ” ናቸው። ዊልያም ሚለር ሰዎችን “እግዚአብሔርን ፍሩ” የሚል ጥሪ የሚያቀርበው የመጀመሪያው መልአክ መልእክተኛ ነው። መሠረቶቹን መናቅ የእግዚአብሔርን ፍርሃት መናቅ ነው።

> For, behold, the day cometh, that shall burn as an oven; and all the proud, yea, and all that do wickedly, shall be stubble: and the day that cometh shall burn them up, saith the Lord of hosts, that it shall leave them neither root nor branch. But unto you that fear my name shall the Sun of righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts. Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:1–6.

> እነሆ፥ እንደ እቶን የሚነድ ቀን ይመጣልና፤ ትዕቢተኞች ሁሉ፥ አዎን፥ ክፉ የሚያደርጉ ሁሉ ገለባ ይሆናሉ፤ የሚመጣውም ቀን ያቃጥላቸዋል፥ ሥርም ሆነ ቅርንጫፍ እንኳ ሳይቀርላቸው፥ ይላል የሠራዊት ጌታ። ነገር ግን ስሜን ለምትፈሩ የጽድቅ ፀሐይ በክንፎቿ ፈውስ ይዞ ትወጣላችኋለች፤ እናንተም ወጥታችሁ እንደ ጋጣ ጥጆች ታድጋላችሁ። ክፉዎችንም ትረግጣላችሁ፤ እኔ ይህን በማደርግበት ቀን ከእግሮቻችሁ ጫማ በታች አመድ ይሆናሉና፥ ይላል የሠራዊት ጌታ። ለእስራኤል ሁሉ በኮሬብ ከሥርዓቶቹና ከፍርዶቹ ጋር ያዘዝሁትን የአገልጋዬን የሙሴን ሕግ አስቡ። እነሆ፥ የጌታ ታላቅና አስፈሪ ቀን ከመምጣቱ በፊት ነቢዩን ኤልያስን እልክላችኋለሁ፤ እርሱም እኔ መጥቼ ምድርን በእርግማን እንዳልመታት፥ የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች፥ የልጆችንም ልብ ወደ አባቶቻቸው ይመልሳል። ሚልክያስ 4፥1–6።

- The beginning of the Bible (Genesis) and the end of the Bible (Revelation).

  የመጽሐፍ ቅዱስ መጀመሪያ (ዘፍጥረት) እና የመጽሐፍ ቅዱስ ፍጻሜ (ራእይ)።

- The beginning of the Old Testament (Genesis) and the end of the Old Testament (Malachi).

  የብሉይ ኪዳን መጀመሪያ (ዘፍጥረት) እና የብሉይ ኪዳን መጨረሻ (ሚልክያስ)።

- The beginning of the New Testament (Matthew) and the end of the New Testament (again Revelation).

  መጽሐፍ ቅዱስ አዲስ ኪዳን መጀመሪያ (ማቴዎስ) እና የአዲስ ኪዳን መጨረሻ (ደግሞ ራእይ)።

- The beginning of John’s testimony (the gospel of John) and the end of John’s testimony (again Revelation).

  የዮሐንስ ምስክርነት መጀመሪያ (የዮሐንስ ወንጌል) እና የዮሐንስ ምስክርነት መጨረሻ (እንደገና ራእይ)።

- The beginning of Malachi and the end of Malachi.

  የሚልክያስ መጀመሪያና የሚልክያስ መጨረሻ።

- The beginning of Matthew’s gospel and the end of Matthew’s gospel.

  መጀመሪያው የማቴዎስ ወንጌልና መጨረሻው የማቴዎስ ወንጌል።

- The beginning of John’s gospel and the end of John’s gospel.

  የዮሐንስ ወንጌል መጀመሪያና የዮሐንስ ወንጌል መጨረሻ።

- The beginning of the four gospels and the end of the four gospels.

  የአራቱ ወንጌላት መጀመሪያና የአራቱ ወንጌላት መጨረሻ።

When we remove the prophetic beginnings or endings that are referenced more than once, it equals eight prophetic lines that are to be brought together and placed upon the first three verses of Revelation. What about the end of Genesis?

ከአንድ ጊዜ በላይ የተጠቀሱትን ትንቢታዊ መጀመሪያዎች ወይም ፍጻሜዎች ስናስወግድ፣ በራእይ መጽሐፍ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች ላይ አንድ ላይ ተሰብስበው ሊቀመጡ የሚገባቸው ስምንት ትንቢታዊ መስመሮች ይሆናሉ። ስለ ዘፍጥረት ፍጻሜ ምን ይባላል?

Genesis chapter fifty ends with the death of Joseph.

የዘፍጥረት ምዕራፍ ሃምሳ በዮሴፍ ሞት ይፈጸማል።

> So Joseph died, being an hundred and ten years old: and they embalmed him, and he was put in a coffin in Egypt. Genesis 50:26.

> እንግዲህ ዮሴፍ መቶ ዐሥር ዓመት ኖሮ ሞተ፤ እርሱንም አስከበሩት፥ በግብፅም በሬሳ ሣጥን ውስጥ ተቀመጠ። ዘፍጥረት 50፥26።

Chapter forty-eight identifies the death of Jacob. The death of Jacob being first in chapter forty-eight leading to the death of Joseph in chapter fifty’s closing verses place the signature of the Alpha and Omega upon the last three chapters of Genesis as the ending of the book of Genesis.

ምዕራፍ አርባ ስምንት የያዕቆብን ሞት ይገልጻል። በምዕራፍ አርባ ስምንት የያዕቆብ ሞት በመጀመሪያ መቀመጡ፣ እና በምዕራፍ ሃምሳ መዝጊያ ቁጥሮች የዮሴፍ ሞት ተከትሎ መታየቱ፣ በኦሪት ዘፍጥረት መጽሐፍ ፍጻሜ የሆኑት በመጨረሻዎቹ ሦስት ምዕራፎች ላይ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ያኖራል።

Those two deaths are used as symbols of the beginning and ending of Israel’s captivity in Egypt. In the beginning, Jacob’s body is taken back to be buried with his fathers, and when Moses comes out of Egypt, he brings Joseph’s body to be buried in the burial place of his fathers.

እነዚያ ሁለቱ ሞቶች የእስራኤል በግብፅ ምርኮነት መጀመሪያና መጨረሻ እንደ ምልክቶች ይጠቀማሉ። በመጀመሪያው፣ የያዕቆብ አስከሬን ከአባቶቹ ጋር እንዲቀበር ወደ ኋላ ይመለሳል፤ ሙሴም ከግብፅ በወጣ ጊዜ የዮሴፍን አስከሬን ወስዶ በአባቶቹ መቃብር ስፍራ እንዲቀበር ያመጣዋል።

> And Moses took the bones of Joseph with him: for he had straitly sworn the children of Israel, saying, God will surely visit you; and ye shall carry up my bones away hence with you. Exodus 13:19.

> ሙሴም የዮሴፍን አጥንቶች ከእርሱ ጋር ወሰደ፤ እርሱ የእስራኤልን ልጆች፦ እግዚአብሔር ፈጽሞ ይጎበኛችኋል፤ በዚያም ጊዜ አጥንቶቼን ከዚህ ከእናንተ ጋር ታወጡ ዘንድ በጥብቅ አምሎአቸው ነበርና። ዘፀአት 13፥19።

The ending of Genesis is the last three chapters. In chapter forty-eight Jacob (Israel) pronounces blessings upon his twelve sons that are directly identified as prophecies of what happens to those twelve tribes in the “last days” of the investigative judgment.

የዘፍጥረት መጽሐፍ መጨረሻ የመጨረሻዎቹ ሦስት ምዕራፎች ናቸው። በአርባ ስምንተኛው ምዕራፍ ያዕቆብ (እስራኤል) በልጆቹ በአሥራ ሁለቱ ላይ በረከት ይናገራል፤ እነዚህም በምርመራዊው ፍርድ “በመጨረሻዎቹ ዘመናት” በእነዚያ በአሥራ ሁለቱ ነገዶች ላይ ስለሚደርሰው ነገር በቀጥታ የተለዩ ትንቢቶች መሆናቸው ይገለጻል።

> And Jacob called unto his sons, and said, Gather yourselves together, that I may tell you that which shall befall you in the last days. Gather yourselves together, and hear, ye sons of Jacob; and hearken unto Israel your father. Genesis 49:1, 2.

> ያዕቆብም ልጆቹን ጠርቶ፣ እንዲህ አለ፤ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሚደርስባችሁን እነግራችሁ ዘንድ ተሰብሰቡ። ተሰብሰቡ፥ እናንተ የያዕቆብ ልጆች፣ ስሙ፤ አባታችሁን እስራኤልንም አድምጡ። ዘፍጥረት 49፥1, 2።

In the “last days” of the investigative judgment the Lord promises to gather his twelve sons, who are represented as the one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation. These are they who John represents in the book of Revelation. They are gathered by a call from Jacob, a call from their beginning history that they are told to “hear,” and “hearken” unto. In the last days, those typified by Jacob’s sons “hear” a message and “hearken” or as John says “keep” those things that are written therein. It’s a call from the father to the children, it is the Elijah message. Those called are called the “son[‘s] of Jacob,” and are also to “hearken unto Israel” their father.

በምርመራዊው ፍርድ “የመጨረሻ ቀኖች” ውስጥ ጌታ በራእይ መጽሐፍ እንደ መቶ አርባ አራት ሺህ የተመሰሉትን አሥራ ሁለቱን ልጆቹ እንደሚሰበስብ ተስፋ ይሰጣል። እነዚህ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ የሚወክላቸው እነርሱ ናቸው። እነርሱ በያዕቆብ ጥሪ ይሰበሰባሉ፤ ይኸውም ከመጀመሪያ ታሪካቸው የሚመጣ ጥሪ ሲሆን “ይስሙት” እና “ያዳምጡትም” ተብለው የታዘዙት ነው። በመጨረሻ ቀኖች በያዕቆብ ልጆች የተመሰሉት “ይሰማሉ” አንድ መልእክትን፤ “ያዳምጣሉም” ወይም ዮሐንስ እንደሚለው “በውስጡ የተጻፉትን ይጠብቃሉ።” ይህ ከአባት ወደ ልጆች የሚመጣ ጥሪ ነው፤ እርሱም የኤልያስ መልእክት ነው። የተጠሩት “የያዕቆብ ልጅ[‘s]” ተብለው ይጠራሉ፤ እንዲሁም አባታቸው የሆነውን እስራኤል “ያዳምጡ” ዘንድ ደግሞ ተጠርተዋል።

Esau and Jacob in Malachi represent the wise and foolish virgins. The call is from their father Jacob and their father Israel, identifying that when the last call is made everyone is a Laodicean Adventist and the choice is placed into their own hands whether to be a son of Jacob the deceiver or Israel the overcomer. What allows them to make a choice is the creative power within the message. If the message is read, heard and kept, then through the identical creative power that brought all things into existence they will be changed unto a son of Israel. To refuse to hear, is to retain the experience of Jacob, the deceiver.

በሚልክያስ ውስጥ ያሉት ዔሳውና ያዕቆብ ጠቢባኑንና ሰነፎቹን ደናግል ይወክላሉ። ጥሪውም ከአባታቸው ከያዕቆብና ከአባታቸው ከእስራኤል የሚመጣ ሲሆን፣ ይህም የመጨረሻው ጥሪ በሚቀርብበት ጊዜ ሁሉም ሰው ሎዶቅያዊ አድቬንቲስት መሆኑን እና ምርጫው በገዛ እጃቸው እንደሚቀመጥ—አታላዩ የያዕቆብ ልጅ ሊሆኑ ወይስ ድል አድራጊው የእስራኤል ልጅ—እንደሆነ ያመለክታል። ምርጫ እንዲያደርጉ የሚያስችላቸው በመልእክቱ ውስጥ ያለው የፈጠራ ኃይል ነው። መልእክቱ ከተነበበ፣ ከተሰማና ከተጠበቀ፣ ከዚያም ነገሮችን ሁሉ ወደ ሕልውና ያመጣው ያው አንድ የፈጠራ ኃይል እነርሱን ወደ እስራኤል ልጅነት ይለውጣቸዋል። መስማትን መከልከል ግን የአታላዩን የያዕቆብን ልምምድ እንደያዙ መቀጠል ነው።

The gathering call by Jacob, which is also the gathering call of the message that is unsealed in Revelation is an important symbol to understand. The “seven times” of Leviticus twenty-six teaches that there is no gathering, unless there is previously a scattering. The one hundred and forty-four thousand are those who were scattered in advance of the calling. This truth is repeatedly identified in the Bible.

የያዕቆብ የመሰብሰብ ጥሪ፣ በራእይ ውስጥ የተፈታ መልእክት የመሰብሰብ ጥሪ ደግሞ የሆነው፣ ሊገባ የሚገባ አስፈላጊ ምልክት ነው። የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባት ጊዜያት” ትምህርት የሚያሳየው፣ ከዚያ ቀድሞ መበተን ካልነበረ መሰብሰብ እንደማይኖር ነው። መቶ አርባ አራት ሺህ እነዚያ ከጥሪው በፊት የተበተኑ ናቸው። ይህ እውነት በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ደጋግሞ ተለይቶ ይገለጣል።

> Hear the word of the Lord, O ye nations, and declare it in the isles afar off, and say, He that scattered Israel will gather him, and keep him, as a shepherd doth his flock. Jeremiah 31:10.

> እናንተ አሕዛብ፥ የእግዚአብሔርን ቃል ስሙ፤ በሩቅ ያሉትም ደሴቶች ውስጥ አውጁት፥ እንዲህም በሉ፤ እስራኤልን የበተነው እርሱ ይሰበስበዋል፥ እረኛም መንጋውን እንደሚጠብቅ እንዲሁ ይጠብቀዋል። ኤርምያስ 31፥10።

The covenant that is renewed with the one hundred and forty-four thousand includes the promise that God will write his law upon our hearts. But those who have this creative act performed for them by the Lord have been previously scattered.

ዳግመኛ ከመቶ አርባ አራት ሺህ ጋር የሚታደሰው ቃል ኪዳን፣ እግዚአብሔር ሕጉን በልባችን ላይ እንደሚጽፍ የተስፋ ቃልን ያካትታል። ነገር ግን ይህ የፍጥረታዊ ተግባር በጌታ እንዲፈጸምላቸው ያላቸው እነዚህ ሰዎች ከዚህ በፊት ተበትነው ነበር።

> Again the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, thy brethren, even thy brethren, the men of thy kindred, and all the house of Israel wholly, are they unto whom the inhabitants of Jerusalem have said, Get you far from the Lord: unto us is this land given in possession. Therefore say, Thus saith the Lord God; Although I have cast them far off among the heathen, and although I have scattered them among the countries, yet will I be to them as a little sanctuary in the countries where they shall come. Therefore say, Thus saith the Lord God; I will even gather you from the people, and assemble you out of the countries where ye have been scattered, and I will give you the land of Israel. And they shall come thither, and they shall take away all the detestable things thereof and all the abominations thereof from thence. And I will give them one heart, and I will put a new spirit within you; and I will take the stony heart out of their flesh, and will give them an heart of flesh. Ezekiel 11:14–19.

> ዳግመኛም የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣና እንዲህ አለ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ወንድሞችህ፥ እነሆ ወንድሞችህ፥ የዘመዶችህ ሰዎች እና የእስራኤል ቤት ሁሉ በሙሉ፥ የኢየሩሳሌም ነዋሪዎች “ከእግዚአብሔር ራቁ፤ ይህች ምድር ለእኛ ርስት እንድትሆን ተሰጥታለች” ያሉአቸው እነርሱ ናቸው። ስለዚህ እንዲህ በል፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ምንም እንኳ በአሕዛብ መካከል ሩቅ አድርጌ ብጥላቸው፥ ምንም እንኳም በአገሮች መካከል ብበትናቸው፥ ነገር ግን ወደ ሚገቡባቸው አገሮች ለእነርሱ ትንሽ መቅደስ እሆናለሁ። ስለዚህ እንዲህ በል፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ከአሕዛብ መካከል እሰበስባችኋለሁ፥ ከተበተናችሁባቸውም አገሮች አከማችቻችኋለሁ፥ የእስራኤልንም ምድር እሰጣችኋለሁ። ወደዚያም ይመጣሉ፥ የሚያስጸይፉትን ነገር ሁሉና የርኵሰቶቿን ሁሉ ከዚያ ያስወግዳሉ። አንድም ልብ እሰጣቸዋለሁ፥ አዲስም መንፈስ በውስጣችሁ አኖራለሁ፤ የድንጋይንም ልብ ከሥጋቸው አወጣለሁ፥ የሥጋም ልብ እሰጣቸዋለሁ። ሕዝቅኤል 11፥14–19።

More is to be said about the gathering of the one hundred and forty-four thousand in relation to the “scattering,” but we first need to bring together the consideration of the signature of Alpha and Omega in these nine references we are considering.

በ“መበተኑ” ጋር በተያያዘ ስለ መቶ አርባ አራቱ ሺህ መሰብሰብ ገና የሚነገር ብዙ ነገር አለ፤ ነገር ግን አስቀድሞ እኛ በምንመለከታቸው በእነዚህ ዘጠኝ ማጣቀሻዎች ውስጥ ያለውን የአልፋና ኦሜጋ ፊርማ አስተያየት በአንድ ላይ ማሰባሰብ ያስፈልገናል።

Two classes are represented in the last three chapters of Genesis. A class of rebels and a class of the wise. Both classes hear a voice that says this is the way walk ye in it, but one class refused to hearken to the trumpet and walk in the old paths. The class of rebels in Genesis forty-eight through fifty are represented by the thirteenth tribe.

በዘፍጥረት የመጨረሻዎቹ ሦስት ምዕራፎች ውስጥ ሁለት ወገኖች ተወክለዋል፤ የዓመፀኞች ወገን እና የጥበበኞች ወገን። ሁለቱም ወገኖች “መንገዱ ይህ ነው፤ በእርሱ ሂዱ” የሚል ድምፅ ይሰማሉ፤ ነገር ግን አንዱ ወገን ለመለከቱ መስማትን እምቢ አለ፣ በቀድሞዎቹም መንገዶች ለመሄድ አልፈቀደም። በዘፍጥረት ከአርባ ስምንት እስከ ሃምሳ ያለው የዓመፀኞች ወገን በአሥራ ሦስተኛው ነገድ ተወክሏል።

At the beginning of ancient Israel there were thirteen tribes and at the beginning of modern Israel there were thirteen disciples. The one disciple that is distinguished from the other twelve disciples, (as was Ephraim distinguished from the other tribes) are both symbols of rebellion. Sister White directly calls Judas a foolish virgin.

በጥንታዊቱ እስራኤል መጀመሪያ አሥራ ሦስት ነገዶች ነበሩ፤ በዘመናዊቱም እስራኤል መጀመሪያ አሥራ ሦስት ደቀ መዛሙርት ነበሩ። ከሌሎቹ አሥራ ሁለት ደቀ መዛሙርት ተለይቶ የተገለጸው አንዱ ደቀ መዝሙር፣ (ኤፍሬም ከሌሎቹ ነገዶች እንደ ተለየ ሁሉ) ሁለቱም የዓመፅ ምልክቶች ናቸው። እህት ዋይት ይሁዳን በቀጥታ ሞኝ ድንግል ትለዋለች።

> “There have been and always will be tares among the wheat, the foolish virgins with the wise, those who have no oil in their vessels with their lamps. There was a covetous Judas in the church Christ formed on earth, and there will be Judases in the church in every stage of her history.” Signs of the Times, October 23, 1879.

> “በስንዴው መካከል እንክርዳድ ነበረ እና ሁልጊዜም ይኖራል፤ ጥበበኞቹ ድንግል ጋር ሞኞቹ ድንግል እንዲሁም በመብራታቸው ጋር በዕቃቸው ዘይት የሌላቸው ይኖራሉ። ክርስቶስ በምድር ላይ ባቋቋመው ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስስታም ይሁዳ ነበረ፤ እንዲሁም በታሪኳ ሁሉ ዘመናት ውስጥ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ይሁዳዎች ይኖራሉ።” Signs of the Times, October 23, 1879.

Judas Iscariot was a foolish virgin; he was a tare and if a foolish virgin, then also a Laodicean.

ይሁዳ አስቆሮታዊ ሞኝ ድንግል ነበር፤ እርሱ እንክርዳድ ነበር፤ ሞኝ ድንግል ከሆነም ላዖዴቅያዊ ደግሞ ነበር።

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “በሰነፎቹ ደናግል የተወከለው የቤተ ክርስቲያን ሁኔታ፣ እንዲሁም የሎዶቅያ ሁኔታ ተብሎ ይነገራል።” Review and Herald, August 19, 1890.

Joseph’s two sons both received a blessing from Jacob in chapter forty-eight of Genesis, and from that point on they are referred to as “half tribes.” Half tribes or not, they were still tribes. Judas Iscariot was replaced by Matthias in order to fill in the twelfth place formerly held by Judas Iscariot. Judas was a disciple, and in this sense—there were thirteen disciples at the end of ancient Israel, just as there were thirteen tribes at the beginning.

የዮሴፍ ሁለቱም ልጆች በዘፍጥረት ምዕራፍ አርባ ስምንት ከያዕቆብ በረከት ተቀበሉ፤ ከዚያም ጀምሮ “እኩል ነገዶች” ተብለው ይጠራሉ። እኩል ነገዶች ቢሆኑም እንኳ ነገዶች ነበሩ። ይሁዳ አስቆሮታዊ ቀድሞ በያዘው አሥራ ሁለተኛ ስፍራ ለመሙላት በማትያስ ተተካ። ይሁዳ ደቀ መዝሙር ነበር፤ በዚህም ሁኔታ—በጥንታዊቱ እስራኤል መጨረሻ ላይ አሥራ ሦስት ደቀ መዛሙርት ነበሩ፥ ልክ በመጀመሪያዋ አሥራ ሦስት ነገዶች እንደነበሩት ሁሉ።

Joseph’s son Ephraim (the thirteenth tribe) became the symbol of the rebellion when the northern ten tribes rallied in support of Jeroboam and divided the kingdom into ten northern tribes and two southern tribes. Why do I identify Ephraim the son of Joseph as the symbol of rebellion instead of his brother Manasseh? The rebellion associated with Ephraim begins in chapter forty-eight, before Jacob blesses his twelve sons. In chapter forty-eight Jacob first blesses Joseph’s two sons. Because Manasseh was the first-born Joseph expects that the first blessing of his sons should go upon Manasseh, and Joseph rebels against Jacob choosing Ephraim.

የዮሴፍ ልጅ ኤፍሬም (አሥራ ሦስተኛው ነገድ) ሰሜናዊዎቹ አሥሩ ነገዶች የኢዮሮብዓምን ድጋፍ በማድረግ በተሰበሰቡና መንግሥቱን ወደ ሰሜናዊ አሥር ነገዶችና ወደ ደቡባዊ ሁለት ነገዶች በከፈሉ ጊዜ የዓመፅ ምልክት ሆነ። ከወንድሙ ምናሴ ይልቅ የዮሴፍን ልጅ ኤፍሬም እንደ ዓመፅ ምልክት ለምን እለያያለሁ? ከኤፍሬም ጋር የተያያዘው ዓመፅ ያዕቆብ አሥራ ሁለቱን ልጆቹን ከመባረኩ በፊት በአርባ ስምንተኛው ምዕራፍ ይጀምራል። በአርባ ስምንተኛው ምዕራፍ ያዕቆብ መጀመሪያ የዮሴፍን ሁለት ልጆች ይባርካል። ምናሴ በኵር ልጅ ስለነበረ የልጆቹ የመጀመሪያው በረከት በምናሴ ላይ ሊውል እንደሚገባ ዮሴፍ ይጠብቃል፤ ያዕቆብ ግን ኤፍሬምን በመምረጡ ላይ ዮሴፍ ያምፃል።

The beginning of Ephraim as a representative of God’s elect possesses a testimony of rebellion, and the end of Ephraim is Leviticus twenty-six’s scattering of “seven times” from 723 BC through to 1798. In 723 BC the northern ten tribes, the kingdom of Ephraim, (also known as Israel) received a deadly wound as a kingdom of Bible prophecy. That deadly wound began a time prophecy that concluded with the papal power and its kingdom receiving a deadly wound in 1798. The deadly wound of the papal power in 1798 typifies the final fall of Babylon when the king of the north will “come to his end with none to help” in Daniel eleven verse forty-five. The rebellion and fall of Babylon in the last days was typified by the rebellion and fall of the papal power in 1798, which in turn was typified by the rebellion and fall of the kingdom of Ephraim (Israel) in 723 BC, which was typified by Joseph’s rebellion to his father’s prophetic inspiration as identified in the end of Genesis.

የኤፍሬም ጅማሬ እንደ እግዚአብሔር ምርጦች ወኪል የዓመፅ ምስክርነትን ይዟል፤ የኤፍሬምም ፍጻሜ ከ723 ዓ.ዓ. በፊት ጀምሮ እስከ 1798 ድረስ የሚደርሰው የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የ“ሰባት ጊዜ” መበተን ነው። በ723 ዓ.ዓ. በፊት ሰሜናዊው አሥሩ ነገዶች፣ የኤፍሬም መንግሥት፣ (እስራኤል ተብሎም የሚታወቀው) እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥት ገዳይ ቍስል ተቀበለ። ያ ገዳይ ቍስል በ1798 የጳጳሳዊው ኃይልና መንግሥቱ ገዳይ ቍስል በመቀበላቸው የተፈጸመ የጊዜ ትንቢት አስጀመረ። በ1798 የጳጳሳዊው ኃይል የተቀበለው ገዳይ ቍስል፣ በዳንኤል አሥራ አንድ ቍጥር አርባ አምስት የሰሜን ንጉሥ “ወደ ፍጻሜው ይመጣል፥ የሚረዳውም አይኖርም” በሚልበት ጊዜ የባቢሎንን የመጨረሻ ውድቀት ይመስላል። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው የባቢሎን ዓመፅና ውድቀት፣ በ1798 በጳጳሳዊው ኃይል ዓመፅና ውድቀት ተመስሎ ነበር፤ ይህም ደግሞ በ723 ዓ.ዓ. በፊት በኤፍሬም (እስራኤል) መንግሥት ዓመፅና ውድቀት ተመስሎ ነበር፤ ይህም በዘፍጥረት መጨረሻ እንደተለየው በዮሴፍ በአባቱ ትንቢታዊ መነሣሣት ላይ ባደረገው ዓመፅ ተመስሎ ነበር።

The rebellion that Ephraim is a symbol of started with his father’s rebellion (Joseph) against his father (Jacob). It ultimately leads to the rebellion of the ten northern tribes, which leads to the “scattering represented” as “seven times” in Leviticus twenty-six. The period of the time the northern kingdom was scattered is divided into two periods. One ending in the year 538, the next period ending in 1798, and all pointing to the message that is unsealed just before probation closes in the book of Revelation. That message identifies the final fall of Babylon. At each waymark of Ephraim’s prophetic history rebellion is marked. Just as is the rebellion of the thirteenth disciple, Judas Iscariot. This is two of the witnesses that identify the number thirteen as a symbol of rebellion. But none of these sacred truths can be recognized if a person isn’t standing on the foundations of Adventism that were built upon the first truth Miller discovered and the first truth discarded by Adventism.

የኤፍሬም ምልክት የሆነው ዓመፅ፣ ከአባቱ ከዮሴፍ በአባቱ በያዕቆብ ላይ በተነሣው ዓመፅ ጀመረ። በመጨረሻም ወደ አሥሩ የሰሜን ነገዶች ዓመፅ ይመራል፣ ይህም በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ እንደ “ሰባት ጊዜ” የተወከለውን “መበተን” ያስከትላል። የሰሜኑ መንግሥት የተበተነበት የጊዜ ዘመን በሁለት ክፍሎች ተከፍሏል። አንደኛው በ538 ዓመት ያበቃል፤ ቀጣዩም ዘመን በ1798 ያበቃል፤ እነዚህም ሁሉ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት ትንሽ ቀደም ብሎ ወደሚፈታው መልእክት ያመለክታሉ። ያ መልእክት የባቢሎንን የመጨረሻ ውድቀት ይለያል። በኤፍሬም ትንቢታዊ ታሪክ እያንዳንዱ የመንገድ ምልክት ላይ ዓመፅ ተለይቶ ይታያል። እንዲሁም የአሥራ ሦስተኛው ደቀ መዝሙር የይሁዳ አስቆሮት ዓመፅ ደግሞ ተለይቶ ይታያል። ይህ ቁጥር አሥራ ሦስት የዓመፅ ምልክት መሆኑን ከሚለዩ ምስክሮች ሁለቱ ናቸው። ነገር ግን ከእነዚህ ቅዱሳን እውነቶች አንዳቸውም ሊታወቁ አይችሉም፣ ሰው በሚለር ያገኘው የመጀመሪያ እውነት ላይ ተመሥርተው በተገነቡት የአድቬንቲዝም መሠረቶች ላይ ካልቆመ፣ እና በአድቬንቲዝም የተጣለችውም የመጀመሪያ እውነት ያች ራሷ ናት።

The ending of Genesis agrees with all the other lines that we have been considering. In summation:

የኦሪት ዘፍጥረት መጨረሻ እኛ ስንመለከታቸው ከነበሩት ሌሎች መስመሮች ሁሉ ጋር ይስማማል። በማጠቃለያ፦

In the beginning the heavenly trio of the Father, Son and Holy Spirit witnessed the creation of the heavens and earth that was accomplished by the Son, who is also the Word. The Word became the channel of communication from the Father, to mankind, and the Word is the only avenue for mankind to communicate with the Father. The Father’s message was given by the Son to the angel Gabriel, who replaced Lucifer (the light bearer) after Lucifer’s rebellion in heaven. Gabriel receives the light, or message and delivers it to a prophet, who is the holy created being assigned with passing the message from the Father to the fallen created family. The message given to the prophet is written out and then conveyed to mankind. At every step in the communication process the message is holy, and for this reason the prophets, who are fallen human beings are to be holy. At the point that the holy message is transferred into the hands of fallen humanity, humanity has the potential of handling a holy message with unsanctified hands. Thus, the light of the holy message produces both light and darkness. When the message is received by those in the family of fallen man it contains the identical creative power that created all things, which is the power that justifies that being. The beginning of the communication process illustrates the end of the communication process. Therefore, if the message is heard, read and kept, the message recreates fallen mankind into the image of the Son.

በመጀመሪያ አብ፣ ወልድና መንፈስ ቅዱስ የሆኑት ሰማያዊ ሶስትነት፣ ወልድ ራሱም ቃል የሆነው የፈጸመውን የሰማያትና የምድር ፍጥረት መስክረዋል። ቃሉ ከአብ ወደ ሰው ልጆች የሚደርስ የመግባቢያ መስመር ሆነ፤ እንዲሁም ለሰው ልጆች ከአብ ጋር ለመገናኘት ያለው ብቸኛ መንገድ ቃሉ ብቻ ነው። የአብ መልእክት በሰማይ ከሉሲፈር ዓመፅ በኋላ ሉሲፈርን (ብርሃን ተሸካሚውን) የተካው ለመልአኩ ገብርኤል በወልድ ተሰጠ። ገብርኤልም ብርሃኑን ወይም መልእክቱን ይቀበላል፤ ከዚያም ከአብ የመጣውን መልእክት ወደ ወደቀው የፍጥረት ቤተሰብ ለማስተላለፍ የተመደበ ቅዱስ የተፈጠረ ፍጡር ለሆነ ነቢይ ያደርሰዋል። ለነቢዩ የተሰጠው መልእክት በጽሑፍ ይሰፈራል፤ ከዚያም ወደ ሰው ልጆች ይተላለፋል። በመግባቢያው ሂደት እያንዳንዱ ደረጃ ላይ መልእክቱ ቅዱስ ነው፤ በዚህም ምክንያት ነቢያት ራሳቸው የወደቁ የሰው ልጆች ቢሆኑም ቅዱሳን ሊሆኑ ይገባል። ቅዱሱ መልእክት ወደ ወደቀች ሰብአዊነት እጅ በሚተላለፍበት ነጥብ ላይ፣ ሰብአዊነት ቅዱስ መልእክትን ባልተቀደሱ እጆች የመያዝ እድል አላት። ስለዚህ የቅዱሱ መልእክት ብርሃን ብርሃንንም ጨለማንም ያፈራል። መልእክቱ በወደቀው ሰው ቤተሰብ ውስጥ ባሉት ሰዎች ሲቀበል፣ ነገሮችን ሁሉ የፈጠረውን ያውኑ የፍጥረት ኃይል በውስጡ ይይዛል፤ ይህም ያንን ፍጡር የሚያጸድቅ ኃይል ነው። የመግባቢያው ሂደት መጀመሪያ የመግባቢያውን ሂደት ፍጻሜ ያሳያል። ስለዚህ፣ መልእክቱ ከተሰማ፣ ከተነበበ እና ከተጠበቀ፣ መልእክቱ የወደቀውን ሰው ልጅ ወደ ወልድ መልክ እንደ አዲስ ፍጥረት ይፈጥረዋል።

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> ይህን ትንቢት ቃል የሚያነብ ብፁዕ ነው፥ የሚሰሙትም በውስጡ የተጻፉትን የሚጠብቁ ብፁዓን ናቸው፤ ጊዜው ቀርቦአልና። ራእይ 1፥3

John illustrates fallen mankind in the “last days” of the investigative judgment who hear a voice behind them and turn around to receive the message that leads to the past. Those that receive and make the message not a part of their life, but exclusively their life, are there and then justified. To be justified is to be made holy. When those who read and hear the message sent from the Father, accept the message and are made holy, it is through the creative power within the message. The creative power accomplishes the work of justifying men, when men believe as did Abraham. The message instructs them to turn and listen to the voice behind, which leads to the old paths, which are the foundational truths. The message guides them into all truth and as they walk the old paths, they are walking on the path of the justified.

ዮሐንስ በምርመራዊው ፍርድ የመጨረሻ ዘመናት ውስጥ የወደቀውን የሰው ዘር ከኋላቸው ድምፅ ሰምተው ወደ ኋላ የሚመራውን መልእክት ለመቀበል ዘወር የሚሉ እንደሆኑ ያሳያል። መልእክቱን ተቀብለው ያንንም መልእክት የሕይወታቸው አንድ ክፍል ሳይሆን ብቻውን ሕይወታቸው የሚያደርጉት በዚያው በዚያን ጊዜ ይጸድቃሉ። መጽደቅ ማለት ቅዱስ መደረግ ነው። ከአብ የተላከውን መልእክት የሚያነቡና የሚሰሙ ሰዎች መልእክቱን ተቀብለው ቅዱሳን ሲደረጉ፣ ይህ በመልእክቱ ውስጥ ባለው የፈጠራ ኃይል ነው። የፈጠራው ኃይል ሰዎች እንደ አብርሃም ባመኑ ጊዜ ሰዎችን የማጽደቅን ሥራ ያከናውናል። መልእክቱ ወደ ኋላ ወዳለው ድምፅ ዘወር ብለው እንዲያዳምጡ ያስተምራቸዋል፤ ይህም ወደ ጥንታዊ መንገዶች ይመራል፥ እነርሱም መሠረታዊ እውነቶች ናቸው። መልእክቱ ወደ እውነት ሁሉ ይመራቸዋል፤ እነርሱም በጥንታዊ መንገዶች ሲሄዱ በጻድቃን መንገድ ላይ እየተመላለሱ ናቸው።

> But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. The way of the wicked is as darkness: they know not at what they stumble. My son, attend to my words; incline thine ear unto my sayings. Let them not depart from thine eyes; keep them in the midst of thine heart. For they are life unto those that find them, and health to all their flesh. Keep thy heart with all diligence; for out of it are the issues of life. Put away from thee a froward mouth, and perverse lips put far from thee. Let thine eyes look right on, and let thine eyelids look straight before thee. Ponder the path of thy feet, and let all thy ways be established. Turn not to the right hand nor to the left: remove thy foot from evil. Proverbs 4:18–27.

> የጻድቃን መንገድ ግን እንደሚያበራ ብርሃን ነው፤ ወደ ፍጹም ቀንም እየበራ ይበልጣል። የኃጥኣን መንገድ ግን እንደ ጨለማ ነው፤ በምን እንደሚሰናከሉ አያውቁም። ልጄ ሆይ፥ ለቃሌ አስተውል፤ ጆሮህንም ወደ ንግግሬ አዘንብል። ከዓይኖችህ አይራቁ፤ በልብህም መካከል ጠብቃቸው። ለሚያገኙአቸው ሕይወት ናቸውና፥ ለሥጋቸውም ሁሉ ጤና ናቸው። ልብህን ከሁሉ ጥንቃቄ በላይ ጠብቅ፤ የሕይወት ምንጮች ከእርሱ ይወጣሉና። ጠማማ አፍን ከአንተ አርቅ፥ ጣማም ከንፈሮችንም ከአንተ እጅግ አርቅ። ዓይኖችህ በቀጥታ ይመልከቱ፥ ሽፋሽፍቶችህም በፊትህ ቀጥ ብለው ይመልከቱ። የእግርህን መንገድ አስብ፥ መንገዶችህም ሁሉ ይጽኑ። ወደ ቀኝም ሆነ ወደ ግራ አትዘንብል፤ እግርህን ከክፉ አርቅ። ምሳሌ 4፥18–27።

Those justified by the message conveyed walk on the path that represents an ever-increasing light, but that very light makes the path of the wicked correspondingly darker. Light separates from darkness. The creative power that commanded for there to be light in the beginning produces the same effect upon mankind at the end as light did in the beginning. The class that refuses to hear the voice behind, and therefore choose to walk the darkened path “stumble” at his Word, for they stumble on the foundation stone, the old tried stone. The voice is Alpha and Omega, and when the justified hear those words and incline their hearts unto those words they keep those words in the midst of their hearts, for the Alpha and Omega turns their hearts to the fathers, (the past) and the hearts of the fathers point to the end.

በተላለፈው መልእክት የጸደቁት ሰዎች እየጨመረ የሚሄድን ብርሃን የሚወክል መንገድ ይሄዳሉ፤ ነገር ግን ያው ብርሃን የክፉዎችን መንገድ በተመጣጣኝ ሁኔታ ይበልጥ ጨለማ ያደርገዋል። ብርሃን ከጨለማ ይለያል። በመጀመሪያ ብርሃን እንዲሆን ያዘዘው የፍጥረት ኃይል በመጨረሻም በሰው ልጆች ላይ ብርሃን በመጀመሪያ እንዳደረገው ያውኑ ውጤት ያመጣል። ከኋላ ያለውን ድምፅ መስማት የሚከለክል፣ ስለዚህም የጨለመውን መንገድ ለመሄድ የሚመርጥ ወገን በቃሉ “ይሰናከላል”፤ ምክንያቱም በመሠረቱ ድንጋይ፣ በአሮጌው የተፈተነ ድንጋይ ላይ ይሰናከላሉ። ድምፁ አልፋና ኦሜጋ ነው፤ የጸደቁትም እነዚያን ቃላት በሚሰሙ ጊዜ ልባቸውን ወደ እነዚያ ቃላት ሲያዘነብሉ፣ አልፋና ኦሜጋ ልባቸውን ወደ አባቶች (ወደ ያለፈው) ስለሚመልስ፣ የአባቶችም ልብ ወደ ፍጻሜው ስለሚጠቁም፣ እነዚያን ቃላት በልባቸው መካከል ይጠብቃሉ።

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> የጻድቃን መንገድ ቅንነት ነው፤ አንተም እጅግ ቀና የሆንህ ሆይ፥ የጻድቅን ጎዳና ትመዝናለህ። አቤቱ፥ በፍርድህ መንገድ አንተን ጠብቀናል፤ የነፍሳችን ምኞት ወደ ስምህና ወደ መታሰቢያህ ነው። በሌሊት በነፍሴ አንተን ተመኘሁህ፤ አዎን፥ በውስጤ ባለው መንፈሴ ማለዳ አንተን እፈልግሃለሁ፤ ፍርድህ በምድር ላይ ሲሆን የዓለም ነዋሪዎች ጽድቅን ይማራሉና። ኢሳይያስ 26፥7–9።

God weighs, or He judges, those who walk the path of the just, and He does so in the “last days” when His judgments are in the land. The just are those who have waited for the Lord in fulfillment of the tarrying time in the parable of the ten virgins. The desire of those walking the path of increasing knowledge, is for a greater and greater understanding of God’s name, His character. Those who have waited for their Lord, are those that proclaim the final warning message, for they are those who proclaim the Midnight Cry, which is of course the first internal message of Revelation eighteen that is followed by the second, external message.

እግዚአብሔር በጻድቃን መንገድ የሚመላለሱትን ይመዝናል፣ ወይም ይፈርድባቸዋል፤ ይህንም የሚያደርገው ፍርዶቹ በምድር ላይ በሚገኙበት “በመጨረሻዎቹ ቀኖች” ነው። ጻድቃን ማለት፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ የመቆየት ጊዜ ፍጻሜ መሠረት ጌታን የጠበቁ ናቸው። በእየጨመረ በሚሄድ እውቀት መንገድ የሚመላለሱት ፍላጎት፣ ስለ እግዚአብሔር ስም፣ ስለ ባሕርዩ፣ ይበልጥ የጠለቀና የጠለቀ ማስተዋል ማግኘት ነው። ጌታቸውን የጠበቁት፣ የመጨረሻውን የማስጠንቀቂያ መልእክት የሚያውጁ እነርሱ ናቸው፤ ምክንያቱም ራእይ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ውጫዊ መልእክት የሚከተለውን የመጀመሪያውን ውስጣዊ መልእክት፣ ማለትም የእኩለ ሌሊት ጩኸትን፣ የሚያውጁ እነርሱ ናቸው።

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. Revelation 18:1–4.

> ከዚህም በኋላ ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ታላቅም ሥልጣን ነበረው፥ ምድርም በክብሩ በራች። በብርቱም ድምፅ በኃይል ጮኸ እንዲህም አለ፤ “ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ የአጋንንትም መኖሪያ፥ የክፉ መንፈስ ሁሉ ማደሪያ፥ የርኩስና የተጠላ ወፍም ሁሉ ቤት ሆናለች። አሕዛብ ሁሉ ከዝሙቷ ቍጣ ወይን ጠጅ ጠጥተዋልና፥ የምድርም ነገሥታት ከእርስዋ ጋር ዝሙት ፈጽመዋል፥ የምድርም ነጋዴዎች ከቅንጦትዋ ብዛት የተነሣ ባለጠጎች ሆነዋል።” ከሰማይም ሌላ ድምፅ ሲል ሰማሁ፤ “እናንተ ሕዝቤ፥ በኃጢአቷ እንዳትካፈሉ፥ ከመቅሠፍቶቿም እንዳትቀበሉ፥ ከእርስዋ ውጡ።” ራእይ 18፥1–4።

When the angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001, the Seventh-day Adventist church refused its final call to return to the old paths. It then ceased to be the horn of true Protestantism in the United States. At that point a testing process began for those who chose to take the message of that strong voice and eat it, as typified by John when the angel of Revelation ten descended at the beginning of Adventism on August 11, 1840. The spiritual nation that had taken the mantle of true Protestantism when the first angel’s message was rejected, then followed in the footsteps of apostate Protestantism at the beginning of Adventism.

የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ በመስከረም 11, 2001 በወረደ ጊዜ፣ የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ወደ ቀድሞው መንገድ እንድትመለስ የቀረበላትን የመጨረሻ ጥሪ እምቢ አለች። ከዚያም በኋላ በአሜሪካ ውስጥ የእውነተኛው ፕሮቴስታንትነት ቀንድ መሆኗን አቆመች። በዚያ ጊዜ፣ እንደ ዮሐንስ ራእይ አሥር መልአክ በነሐሴ 11, 1840 በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ በወረደ ጊዜ በምሳሌነት እንደተገለጸው፣ የዚያን ኃይለኛ ድምፅ መልእክት ወስደው ለመብላት ለመረጡ ሰዎች የፈተና ሂደት ተጀመረ። የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በተጣለ ጊዜ የእውነተኛውን ፕሮቴስታንትነት ካባ የተቀበለችው መንፈሳዊት ሕዝብ፣ ከዚያም በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ላይ የከሃዲ ፕሮቴስታንትነትን ፈለግ ተከተለች።

The true Protestant horn was then given to those who accepted the message in the little book that was in the angel’s hand in Revelation ten. The testing process at the beginning of Adventism from 1840 through 1844 represents a testing process at the end of Adventism from September 11, 2001 until the Sunday law in the United States. Within the first history of 1840 to 1844, and the testing process that began on September 11, 2001, marks a dispensational transition from the former body of believers who held the mantle of Protestantism, unto a new body of believers who take the mantle of true Protestantism.

ራእይ 10 ውስጥ በመልአኩ እጅ የነበረውን ትንሹን መጽሐፍ መልእክት ለተቀበሉ ሰዎች እውነተኛው ፕሮቴስታንት ቀንድ በዚያን ጊዜ ተሰጠ። ከ1840 እስከ 1844 ድረስ በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ያለው የፈተና ሂደት፣ ከመስከረም 11፣ 2001 ጀምሮ እስከ እሁድ ሕግ በዩናይትድ ስቴትስ ድረስ በአድቬንቲዝም መጨረሻ ያለውን የፈተና ሂደት ይወክላል። በ1840 እስከ 1844 ባለው የመጀመሪያው ታሪክ ውስጥ፣ እንዲሁም በመስከረም 11፣ 2001 የተጀመረው የፈተና ሂደት፣ የፕሮቴስታንትነትን ካባ ከተሸከሙት የቀድሞ የአማኞች አካል ወደ እውነተኛ ፕሮቴስታንትነትን ካባ ወደሚሸከም አዲስ የአማኞች አካል የሚያሻግር የዘመናት አስተዳደራዊ ሽግግርን ያመለክታል።

More important to our consideration of the path of the justified is that within that history there is a disappointment that marks the beginning of the tarrying time. The faithful wait for their Lord in that time, which ends with the unsealing of the message of the Midnight Cry. That testing process at the beginning of Adventism ended when the message of the Midnight Cry concluded on October 22, 1844. The testing process at the end concludes for those represented by John at the Sunday law in the United States. The message of the Midnight Cry at the end, will conclude just as at the beginning, and in the beginning of Adventism the message of the Midnight Cry was unsealed in advance of the close of the testing process. The message of the Midnight Cry at the beginning is now being unsealed at the end.

ለጻድቃን መንገድ ከምንመለከተው ግምት ይልቅ ይበልጥ አስፈላጊው ነገር፣ በዚያ ታሪክ ውስጥ የመቆየት ዘመን መጀመሪያን የሚያመለክት አንድ ተስፋ መቁረጥ እንዳለ ነው። በዚያ ዘመን ታማኞች ጌታቸውን ይጠባበቃሉ፤ ያም ዘመን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በመፈታቱ ያበቃል። በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ያ የፈተና ሂደት የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በጥቅምት 22, 1844 በመደምደሙ አበቃ። በመጨረሻ ያለው የፈተና ሂደት በዮሐንስ የተወከሉትን ሰዎች በአሜሪካ ውስጥ በእሑድ ሕግ ጊዜ ይደመድማል። በመጨረሻ ያለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት እንደ መጀመሪያው ሁሉ ይደመድማል፤ እንዲሁም በአድቬንቲዝም መጀመሪያ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የፈተናው ሂደት ከመዘጋቱ በፊት ተፈትቶ ነበር። በመጀመሪያ ያለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት አሁን በመጨረሻ እየተፈታ ነው።

The justified wise virgins enter into covenant with God when the wicked foolish virgins enter into a covenant of death.

የጸደቁት ጥበበኛ ደናግል ከእግዚአብሔር ጋር ቃል ኪዳን ይገባሉ፤ ክፉዎቹ ሞኞች ደናግል ግን ወደ ሞት ቃል ኪዳን ሲገቡ።

> To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Isaiah 28:12–16.

> እርሱም፣ “ድካማሞችን እንድታሳርፉበት ይህ ዕረፍት ነው፤ ይህም ማረፊያ ነው” ብሎ ነበር፤ ነገር ግን ለመስማት አልፈቀዱም። ስለዚህ የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ ጥቂት እዚህ፣ ጥቂትም እዚያ፤ እንዲሄዱና ወደ ኋላ እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩም፣ በወጥመድም እንዲያዙና እንዲያዙ ሆነ። እንግዲህ በኢየሩሳሌም ያለውን ይህን ሕዝብ የምትገዙ ፌዘኞች ሰዎች ሆይ፣ የእግዚአብሔርን ቃል ስሙ። “ከሞት ጋር ቃል ኪዳን አድርገናልና፣ ከሲኦልም ጋር ተስማምተናል፤ የሚጥለቀለቀው መቅሰፍት በሚያልፍ ጊዜ ወደ እኛ አይደርስም፤ ሐሰትን መሸሸጊያችን አድርገናልና፣ በውሸትም ተሸሽገናል” ብላችኋልና፤ ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ “እነሆ፣ በጽዮን ለመሠረት ድንጋይን፣ የተፈተነ ድንጋይን፣ ክቡር የማዕዘን ራስ ድንጋይን፣ ጽኑ መሠረትን አኖራለሁ፤ የሚያምን አይቸኩልም።” ኢሳይያስ 28፥12–16።

The justified take the holy message of the Midnight Cry to the church and thereafter they proclaim the message of the second voice as they call mankind out of Babylon.

ጻድቃን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ቅዱስ መልእክትን ለቤተ ክርስቲያን ያቀርባሉ፤ ከዚያም ሰውን ከባቢሎን እየጠሩ የሁለተኛውን ድምፅ መልእክት ያውጃሉ።

> “So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’” Review and Herald, December 6, 1892.

> “ስለዚህ ለዓለም ማስጠንቀቂያ በሚደረገው የመጨረሻ ሥራ ውስጥ፣ ለቤተ ክርስቲያናት ሁለት የተለዩ ጥሪዎች ይደረጋሉ። የሁለተኛው መልአክ መልእክት፣ ‘ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ ምክንያቱም የዝሙቷ ቍጣ ወይን አሕዛብን ሁሉ ጠጥታለችና’ ይላል። እናም በሦስተኛው መልአክ መልእክት ታላቅ ጩኸት ውስጥ ከሰማይ የሚመጣ ድምፅ እንዲህ ሲል ይሰማል፦ ‘እናንተ ሕዝቤ፣ በኃጢአቷ ተካፋዮች እንዳትሆኑ፣ ከመቅሠፍቷም እንዳትቀበሉ፣ ከእርስዋ ውጡ። ኃጢአቷ እስከ ሰማይ ድረስ ደርሶአልና፥ እግዚአብሔርም በደሎቿን አስቦአል።’” Review and Herald, December 6, 1892.

Those who come out of Babylon and join those walking on the path of the just are accepted into the fold through the water of baptism that is represented by the name of the heavenly trio. The justified, whether it is those who are currently hearing the message delivered to John on Patmos, or those who thereafter are called out of Babylon are all justified by receiving the Holy Spirit. That combination of the Holy Spirit’s divinity and man’s humanity was accomplished, as set forth as an example when Christ took upon himself human nature. The one hundred and forty-four thousand were represented upon two witnesses, the twelve sons of Jacob and the twelve disciples. The wicked are represented by the thirteenth tribe and the thirteenth disciple. Both “thirteens” in either illustration were called to be priests unto God, and those who reject that calling are represented by Esau, while his younger brother Jacob represents those who accept the calling. Esau and Jacob both represent Laodicean Seventh-day Adventists at the end of the world. One class accepts the holy message conveyed through the prophet’s writings and is changed unto Israel, while Esau retains his name.

ከባቢሎን የሚወጡ እና በጻድቃን መንገድ ከሚመላለሱት ጋር የሚተባበሩ ሰዎች፣ በሰማያዊው ሦስትነት ስም በተወከለው የጥምቀት ውኃ አማካይነት ወደ መንጋው ይቀበላሉ። የጸደቁት፣ አሁን በጳጥሞስ ለዮሐንስ የተሰጠውን መልእክት የሚሰሙ ቢሆኑም፣ ወይም ከዚያ በኋላ ከባቢሎን የተጠሩ ቢሆኑም፣ ሁሉም መንፈስ ቅዱስን በመቀበል ይጸድቃሉ። ያ የመንፈስ ቅዱስ አምላካዊነትና የሰው ልጅ ሰብአዊነት ጥምረት፣ ክርስቶስ በራሱ ላይ የሰውን ተፈጥሮ በወሰደ ጊዜ እንደ ምሳሌ እንደተቀመጠው ተፈጸመ። መቶ አርባ አራቱ ሺህ፣ በሁለት ምስክሮች፣ በያዕቆብ አሥራ ሁለቱ ልጆችና በአሥራ ሁለቱ ደቀ መዛሙርት ተወክለው ነበር። ክፉዎች በአሥራ ሦስተኛው ነገድና በአሥራ ሦስተኛው ደቀ መዝሙር ይወከላሉ። በሁለቱም ምሳሌዎች ያሉት “አሥራ ሦስቶች” ለእግዚአብሔር ካህናት እንዲሆኑ ተጠርተው ነበር፤ ያንንም ጥሪ የሚክዱ በዔሳው ይወከላሉ፣ ታናሽ ወንድሙም ያዕቆብ ጥሪውን የሚቀበሉትን ይወክላል። ዔሳውና ያዕቆብ ሁለቱም በዓለም መጨረሻ ዘመን ያሉ የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶችን ይወክላሉ። አንደኛው ክፍል በነቢዩ ጽሑፎች የተላለፈውን ቅዱስ መልእክት ይቀበላል እና ወደ እስራኤል ይለወጣል፤ ዔሳው ግን ስሙን እንዳለ ይጠብቃል።

There is of course much more in these nine lines of Alpha and Omega, for this was simply a brief summation of beginnings and endings in God’s Word.

በእርግጥ በእነዚህ ዘጠኝ መስመሮች ስለ አልፋና ኦሜጋ የተካተተው ከዚህ የሚበልጥ ብዙ ነገር አለ፤ ምክንያቱም ይህ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ስለ ጅማሬዎችና ስለ ፍጻሜዎች የቀረበ አጭር ማጠቃለያ ብቻ ነበር።

Nine lines of history, representing prophetic histories from the creation to the Second Coming. All nine of these prophetic lines of beginnings and endings are directly connected to the first three verses of Revelation chapter one. Those three verses identify that the Revelation of Jesus Christ, that is unsealed just before probation closes, is a manifestation of God’s creative power. What other power could construct such a complex inter-woven testimony from a variety of witnesses, who provided their testimony from the time of Moses until the time of John the Revelator?

ዘጠኝ የታሪክ መስመሮች፣ ከፍጥረት ጀምሮ እስከ ሁለተኛው ምጽአት ድረስ የሚዘረጉ ትንቢታዊ ታሪኮችን የሚወክሉ። እነዚህ ዘጠኙ የመጀመሪያና የፍጻሜ ትንቢታዊ መስመሮች ሁሉ በቀጥታ ከራእይ ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ጥቅሶች ጋር የተያያዙ ናቸው። እነዚያ ሦስቱ ጥቅሶች፣ ስለ የሱስ ክርስቶስ ራእይ፣ ማለትም የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ቀደም ብሎ የሚፈታው፣ የእግዚአብሔር የፍጥረት ኃይል መገለጥ መሆኑን ያሳያሉ። ከሙሴ ዘመን ጀምሮ እስከ ራእይ ዮሐንስ ዘመን ድረስ ምስክርነታቸውን ካቀረቡ የተለያዩ ምስክሮች የተሰጠንን ምስክርነት እንዲህ ያለ ውስብስብና በእርስ በርሱ የተሳሰረ ማስረጃ ለመገንባት ከዚህ በስተቀር ሌላ ምን ኃይል ሊኖር ይችላል?

Take off your shoes, for this is holy ground.

ጫማህን አውልቅ፤ ይህ ቦታ ቅዱስ መሬት ነውና።

Back to Articles