Article

# የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር ዘጠኝ

የኢሳይያስ የመጨረሻ ትንቢታዊ ትረካ፡ የክርስቶስ መገለጥ እና የ144,000ዎቹ ትንቢታዊ ሚና

Author

Jeff Pippenger

Published

November 1, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

የኢሳይያስ መጽሐፍ፣ በተለይም በአርባ እስከ ስድሳ ስድስት ምዕራፎች ውስጥ የሚገኘው የኢሳይያስ የመጨረሻ ትንቢታዊ ትረካ፣ አሁን የሰው ልጅ የምህረት ጊዜ መዝጊያ እየቀረብን ሲሄድ እየተፈታ ካለው ከኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ጋር በቀጥታ የተያያዙ ጥቂት አስፈላጊ ትንቢታዊ እውነቶችን የሚያጎላ አቀራረብ ነው። ከእነዚህ እውነቶች አንዱ የአልፋና ኦሜጋ መገለጥ ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ካሉት ሌሎች መጻሕፍት መካከል የአንድ ነገርን መጨረሻ ከመጀመሪያው ጋር የሚያሳይ የእግዚአብሔር ባሕርይ ክፍል ስለሚመሰክረው ምስክርነት ከኢሳይያስ የሚቀርብ ምስክርነት አጠገብ የሚደርስ ሌላ መጽሐፍ የለም።

> ከመጀመሪያው ጀምሮ ትውልዶችን በመጥራት ይህን ያደረገውና ያፈጸመው ማን ነው? እኔ እግዚአብሔር፥ ፊተኛው ነኝ፥ ከኋለኞቹም ጋር እኔ ነኝ፤ እርሱ እኔ ነኝ። ኢሳይያስ 41፥4።

በኢሳይያስ ውስጥ እግዚአብሔር፣ እግዚአብሔር መሆኑን የሚያረጋግጠው ምን እንደሆነ ይገልጣል።

> እስራኤል ንጉሥ የሆነው እግዚአብሔር፥ ቤዛውም የሠራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ እኔ ቀዳሚ ነኝ፥ እኔም ኋለኛ ነኝ፤ ከእኔም በቀር አምላክ የለም። እንደ እኔስ የሚጠራ፥ ይህንም የሚናገር፥ ለእኔም በሥርዓት የሚያቆም ማን ነው? ከጥንቱ ሕዝብን ከመሠረትሁ ጀምሮ፥ የሚመጡትን ነገሮችና የሚሆኑትን ያሳዩላቸው። አትፍሩ፥ አትደንግጡም፤ ከዚያ ዘመን ጀምሮ አልነገርሁህምን? አላስታወቅሁህምን? እናንተም ምስክሮቼ ናችሁ። ከእኔ በቀር አምላክ አለን? አዎን፥ ሌላ አምላክ የለም፤ እኔ አንድንም አላውቅም። ኢሳይያስ 44፥6–8።

የኢሳይያስ የመጨረሻው ትንቢታዊ ትረካ ኢየሱስ የሰጠውን የመጽናኛው መምጣት ተስፋ ፍጹምና የመጨረሻ ፍጻሜ እንዳገኘ ያበረታታል።

> ጽድቅን የምትከተሉ፥ እግዚአብሔርንም የምትፈልጉ፥ ወደ እኔ አድምጡ፤ ወደ ተቈረጣችሁበት ዓለት፥ ወደ ተቈፈራችሁበትም የጕድጓድ ጕድፍ ተመልከቱ። ወደ አባታችሁ አብርሃም፥ ወደ ወለደችኋችሁም ሣራ ተመልከቱ፤ እርሱን ብቻውን ጠርቼው ባረክሁት፥ አበዛሁትምና። እግዚአብሔርም ጽዮንን ያጽናናታል፤ ባድማ የሆኑትንም ስፍራዎቿን ሁሉ ያጽናናል፤ ምድረ በዳዋንም እንደ ዔድን፥ ምድረ ስቅለቷንም እንደ እግዚአብሔር ገነት ያደርጋታል፤ ደስታና ሐሴት፥ ምስጋናም የቅኔ ድምፅ በእርስዋ ውስጥ ይገኛሉ። ኢሳይያስ 51፥1-3።

መጽናናቱ በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር መጣ። በኢሳይያስ ትረካ ውስጥ የተጠናከረ ሌላ እውነት፣ የሰባቱ ነጐድጓዶች የተሰወረ ባለሦስት-ደረጃ ታሪክ ነው፤ ይህም ከዕብራይስጥ ፊደላት ተራ የመጀመሪያው፣ የአሥራ ሦስተኛው፣ እና የመጨረሻው ፊደላት የተፈጠረው የዕብራይስጥ ቃል “emeth” አወቃቀር ነው።

> ከከተማይቱ የሆነ ድምፅ የብዙ ድምፅ፣ ከቤተ መቅደሱም የሆነ ድምፅ፣ ለጠላቶቹ ፍዳቸውን የሚከፍል የእግዚአብሔር ድምፅ። ኢሳይያስ 66:6።

በኢሳይያስ ውስጥ የቀረበ ሌላ ጠቃሚ እውነት እስልምና መጀመሪያ በአሜሪካ አንድ አገር ላይ፣ ከዚያም እሑድን ማስፈጸም ስለተፈጸመ በዓለም ሁሉ ላይ የእግዚአብሔር አስፈጻሚ ፍርድ መሣሪያ መሆኑ ነው።

> በመጠን ሲወጣ፥ ከእርሱ ጋር ትከራከራለህ፤ በምሥራቅ ነፋስ ቀን ብርቱ ነፋሱን ይከለክላል። ኢሳይያስ 27፥8።

እነዚህ እውነቶች ሁሉ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ክፍሎች መሆናቸው ሊመደቡ ይችላሉ፤ ይህም በአሥሩ ድንግል ምሳሌ የተወከለው መልእክት ሲሆን፣ እርሱም አብ ለኢየሱስ የሰጠውና ኢየሱስም ለገብርኤል የሰጠው፣ ገብርኤልም ለዮሐንስ የሰጠው፣ ዮሐንስም ጽፎ ለቤተ ክርስቲያናት የላከው የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ መልእክት ነው። በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ የሚጀምረውን የትንቢታዊ ክስተቶች መስመር ለመደገፍ የኢሳይያስን የመጨረሻ ትረካ እየተጠቀምን መጥተናል፣ አሁንም ሴቲቱ ፀሐይን ተለብሳ የታየችበትን ምዕራፍ አሥራ ሁለት ደርሰናል፤ በዚያም እርስዋ በኢሳይያስ በብርቱ ሁኔታ በተደገፈው ምልክታዊ አቀራረብ ተገልጣለች፤ ይኸውም ክርስቶስ የአንድን ነገር መጨረሻ በሌላ ነገር መጀመሪያ እንደሚያመለክት ነው።

> በሰማይም ታላቅ ምልክት ታየ፤ ፀሐይን የተጎናጸፈች አንዲት ሴት፥ ጨረቃም ከእግሮቿ በታች ነበረች፥ በራሷም ላይ የአሥራ ሁለት ከዋክብት ዘውድ ነበረ፤ ፀንሳም ነበረች፥ ልጅ ለመውለድ በምጥ ስትጨነቅና ስትሰቃይ ጮኸች። ሌላም ምልክት በሰማይ ታየ፤ እነሆም፥ ታላቅ ቀይ ዘንዶ፥ ሰባት ራሶችና ዐሥር ቀንዶች ያሉት፥ በራሶቹም ላይ ሰባት ዘውዶች ነበሩት። ጅራቱም የሰማይን ከዋክብት ሦስተኛውን ክፍል ጠርጎ ወደ ምድር ጣላቸው፤ ዘንዶውም ልጅዋን ልትወልድ ተዘጋጅታ በነበረችው ሴት ፊት ቆመ፥ ልጅዋን እንደ ተወለደ ሊበላው። ወንድ ልጅም ወለደች፤ እርሱም አሕዛብን ሁሉ በብረት በትር ሊገዛ ያለበት ነበር፤ ልጅዋም ወደ እግዚአብሔርና ወደ ዙፋኑ ተነጠቀ። ራእይ 12፥1–5።

በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሁለት የተጠቀሰችው ሴት በታሪክ ዘመናት ሁሉ የእግዚአብሔር የተመረጠ ሕዝብ ምልክት ናት። የጥንታዊቷ ቃል በቃል እስራኤል አሥራ ሁለቱ ነገዶች የእግዚአብሔር የተመረጠ የቃል ኪዳን ሕዝብ መጀመሪያን ይወክላሉ። ክርስቶስ አሥራ ሁለት ደቀ መዛሙርትን በመምረጡ ጊዜ፣ እነዚያ አሥራ ሁለቱ ነገዶች የጥንታዊቷ ቃል በቃል እስራኤልን መጨረሻ ይወክላሉ። እነዚያ በጥንታዊቷ ቃል በቃል እስራኤል መጨረሻ የነበሩት አሥራ ሁለት ደቀ መዛሙርት፣ በዘመናዊቷ መንፈሳዊ እስራኤል መጀመሪያ ያሉት አሥራ ሁለት ሐዋርያት ደግሞ ናቸው። ሁለት የመጀመሪያ ምስክሮችና አንድ የመጨረሻ ምስክር ተደምረው፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የዘመናዊቷ መንፈሳዊ እስራኤል መጨረሻ መሆናቸውን የሚለዩ ሦስት ምስክሮችን ያቋቁማሉ።

መቶ አርባ አራቱ ሺህ ደግሞ በወንድሞቻቸው የተጣሉ ሰንደቅ ናቸው። ከጥልቁ ጕድጓድ በወጣው አውሬ የተገደሉት፣ በታላቂቱ ከተማ ሶዶምና ግብፅ ጎዳና ላይ ተጋድመው የነበሩ የሞቱ ደረቅ አጥንቶች ሸለቆ የሆነ ያ ሰንደቅ እነርሱ ናቸው። ሴቲቱ በራሷ ላይ የምትለብሰው የዘውዱ ድንጋዮች የሆኑት ሰንደቅ እነርሱ ናቸው።

> ጌታ አምላካቸውም በዚያ ቀን እንደ ሕዝቡ መንጋ ያድናቸዋል፤ እነርሱም እንደ ዘውድ ድንጋዮች ሆነው በምድሩ ላይ እንደ ዓርማ ከፍ ከፍ ይላሉ። ዘካርያስ 9፥16።

ዐላማው፣ ክርስቶስ እንደ ድንጋይ እንደሆነ ሁሉ፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሆኑትም ድንጋዮች ናቸው።

> ሁሉም አንድን መንፈሳዊ መጠጥ ጠጡ፤ ይከተላቸው ከነበረችው ከዚያች መንፈሳዊ ዓለት ይጠጡ ነበርና፤ ያችም ዓለት ክርስቶስ ነበረች። 1 ቆሮንቶስ 10፥4

ክርስቶስ አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁን ይወክላል፤ ጴጥሮስም ክርስቶስ የተከለከለው “ሕያው ድንጋይ” መሆኑን ከጳውሎስ ጋር ይስማማል፤ እንዲሁም ጴጥሮስ የእግዚአብሔር ሕዝብ ደግሞ “ሕያዋን ድንጋዮች” መሆናቸውን ገልጿል።

> ወደ እርሱ እየቀረባችሁ፣ በእውነት በሰዎች የተናቀ ነገር ግን በእግዚአብሔር የተመረጠና ክቡር የሆነ ሕያው ድንጋይ እንደ ሆነ፣ እናንተም ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች መንፈሳዊ ቤት እንድትሆኑ ትሠራላችሁ፤ በኢየሱስ ክርስቶስም በኩል ለእግዚአብሔር የሚቀበሉ መንፈሳዊ መሥዋዕቶችን ለማቅረብ ቅዱስ ክህነት ትሆናላችሁ። 1 ጴጥሮስ 2፥4-5።

አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሆኑት በሴቲቱ አክሊል ውስጥ ያሉት ድንጋዮች ብቻ አይደሉም፤ እነርሱ ራሱ አክሊሉ ናቸው።

> ስለ ጽዮን ዝም አልልም፥ ስለ ኢየሩሳሌምም አላርፍም፤ ጽድቋ እንደ ብርሃን እስኪወጣ፥ መዳኗም እንደሚነድ መብራት እስኪሆን ድረስ። አሕዛብም ጽድቅሽን ያያሉ፥ ነገሥታትም ሁሉ ክብርሽን፤ የእግዚአብሔርም አፍ የሚጠራውን አዲስ ስም ትጠሪያለሽ። በእግዚአብሔርም እጅ ውስጥ የክብር አክሊል፥ በአምላክሽም እጅ ውስጥ የመንግሥት ዘውድ ትሆኛለሽ። ኢሳይያስ 62፥1–3።

ክርስቶስ አንድ መቶ አርባ አራቱን ሺህ ያመለክታል። እርሱ ዓለት ነው፥ እነርሱም “ድንጋዮች” ናቸው። እነርሱ “በእግዚአብሔር እጅ ውስጥ የክብር አክሊል” ናቸው፥ ክርስቶስም የክብር አክሊል ነው።

> በዚያ ቀን የሠራዊት ጌታ ለቀሪው ሕዝቡ የክብር አክሊልና የውበት ዘውድ ይሆናል፤ በፍርድ የሚቀመጠውንም የፍርድ መንፈስ ይሆንለታል፤ ሰልፍንም እስከ በር የሚመልሱትን ብርታት ይሆንላቸዋል። ኢሳይያስ 28፥5, 6።

በመጀመሪያና በመጨረሻ አውድ ውስጥ ቁጥር አሥራ ሁለትን ሲመለከት፣ ሴቲቱ ከጥንታዊቱ እስራኤል በሲና ተራራ ጀምሮ እስከ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ድረስ ያሉትን የተመረጡ የቃል ኪዳን ሕዝብ ትወክላለች። እነርሱ በክርስቶስ ተመስለው ነበር፣ ልደቱም በ2020 ዓ.ም. ጁላይ 18 በተገደሉበት መንገድ ላይ ካሉት ደረቅ አጥንቶች የሙታን ትንሣኤን አመልክቶ ነበር። ሕዝቅኤል ሰላሳ ሰባት እጅግ በአጭሩ የሚለይበት፣ እነዚያን ሁለት ነቢያት ወደ ሕይወት የሚያመጣው የሁለት ደረጃ ሂደት፣ በአዳም ፍጥረት ውስጥ “ለመጀመሪያ ጊዜ ተጠቅሷል።”

አዳም በሁለት ደረጃዎች ተፈጠረ። በመጀመሪያ ተሠራ፤ ከዚያም ክርስቶስ የሕይወትን እስትንፋስ በእርሱ ውስጥ ነፈሰበት፤ እንደዚሁም በሕዝቅኤል ውስጥ ከአራቱ ነፋሳት የመጣው እስትንፋስ ደረቁትን አጥንቶች ሕይወት እንዳመጣላቸው። አዳም ፈጽሞ የደረሰ ሰው ሆኖ ተፈጠረ፤ ነገር ግን ፍጥረቱ ከዚህ ያነሰ ሳይሆን ልደቱ ነበር። አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ በሞት ሸለቆ ውስጥ በሚያልፈው ጎዳና ላይ ሞተው ተጥለው ከቆዩ ከሦስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀኖች በኋላ ይወለዳሉ። አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ “በብረት በትር ይገዛ የነበረውን ወንድ ልጅ” የወለደችው ሴት ትወልዳቸዋለች። በታሪክ ሁሉ የቤተ ክርስቲያን ምልክት እንደሆነች በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሁለት ያለችው ሴት ከዳንኤል ሁለት ያለው “ተራራ” ጋር ተመሳሳይ ምሳሌያዊ ትርጓሜ ትወክላለች።

> “ራእይ የታተመ መጽሐፍ ነው፣ ነገር ግን ደግሞ የተከፈተ መጽሐፍ ነው። በዚህ ምድር ታሪክ የመጨረሻ ዘመናት ውስጥ ሊፈጸሙ ያሉ ድንቅ ክስተቶችን ይመዘግባል። የዚህ መጽሐፍ ትምህርቶች ግልጽ ናቸው፥ ምሥጢራዊና የማይገቡ አይደሉም። በውስጡ በዳንኤል ያለው ያው የትንቢት መስመር እንደገና ተወስዷል። እግዚአብሔር አንዳንድ ትንቢቶችን ደግሞ ደግሞ አብራርቶአል፤ በዚህም ለእነርሱ አስፈላጊ ትኩረት ሊሰጥ እንደሚገባ አሳይቶአል። ጌታ ትልቅ ጠቀሜታ የሌላቸውን ነገሮች አይደግምም።” Manuscript Releases, volume 9, 8.

በዳንኤል ውስጥ የሚገኘው አንድ ዓይነት የትንቢት መስመር በራእይም ውስጥ ተቀጥሎ ይቀርባል። ያለ እጅ ከተራራው የተቈረጠው የዳንኤል ድንጋይ፣ ጴጥሮስ “መንፈሳዊ ቤትና ቅዱስ ክህነት እንድትሆኑ የምትታነጹ” ብሎ የጠራቸው “ሕያዋን ድንጋዮች” ናቸው፤ የዳንኤል ድንጋይም ደግሞ መቶ አርባ አራቱን ሺህ ይወክላል። ተራራው በታሪክ ዘመናት ሁሉ ውስጥ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ነው።

> በእነዚያም ነገሥታት ዘመን የሰማይ አምላክ ፈጽሞ የማይፈርስ መንግሥትን ያቆማል፤ ይህም መንግሥት ለሌላ ሕዝብ አይተውም፤ እነዚህንም መንግሥታት ሁሉ ያደቃቅላል ያጠፋልም፥ እርሱ ግን ለዘላለም ይኖራል። ድንጋዩ ያለ እጅ ከተራራ እንደ ተቈረጠ፥ ብረቱንም፥ ናሱንም፥ ጭቃውንም፥ ብሩንም፥ ወርቁንም እንደ ደቀቀ እንዳየህ፥ ታላቁ አምላክ ከዚህ በኋላ የሚሆነውን ለንጉሡ አሳውቆአል፤ ሕልሙም እውነተኛ ነው፥ ትርጓሜውም የታመነ ነው። ዳንኤል 2:44, 45.

ከመቶ አርባ አራት ሺህ ጋር የተያያዘው የ“እኩለ ሌሊት ጩኸት” መልእክት እንዲሁም እንደ ኋለኛው ዝናብ ይወከላል፤ እግዚአብሔርም በዳንኤል ድንጋይ የተወከለውን መንግሥት “የሚያቆምበት” ጊዜ የኋለኛው ዝናብ ዘመን ነው።

> “የኋለኛው ዝናብ በንጹሓን ላይ እየመጣ ነው—በዚያን ጊዜም ሁሉ እንደ ቀድሞው ይቀበሉታል።”

> “እነዚያ አራቱ መላእክት ሲለቁ፣ ክርስቶስ መንግሥቱን ያቆማል። የኋለኛውን ዝናብ የሚቀበሉት የሚችሉትን ሁሉ እያደረጉ ያሉት ብቻ ናቸው። ክርስቶስ ይረዳን ነበር። ሁሉም በእግዚአብሔር ጸጋ፣ በኢየሱስ ደም አማካኝነት ድል አድራጊዎች ሊሆኑ ይችሉ ነበር። ሰማይ ሁሉ በሥራው ላይ ፍላጎት አለው። መላእክትም ፍላጎት አላቸው።” Spalding and Magan, 3.

የእስልምና አራቱ ነፋሳት በእሑድ ሕግ ጊዜ ይፈቱ፣ ከዚያም ክርስቶስ መንግሥቱን ያቆማል። ይህም በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት የተጠቀሱት መንፈሳዊ መንግሥታት ዘመን ውስጥ ይፈጸማል። በናቡከደነፆር ሕልም ውስጥ ያሉት የመጨረሻዎቹ አራት መንፈሳዊ መንግሥታት፣ በመጀመሪያዎቹ አራት ቀጥተኛ መንግሥታት ተምሳሌት ተደርገው ቀርበዋል። ቀጥተኛው ባቢሎን፣ ሜዶ-ፋርስ፣ ግሪክ እና ሮም መንፈሳዊውን ባቢሎን፣ ሜዶ-ፋርስን፣ ግሪክን እና ሮምን ይወክላሉ።

መንፈሳዊ ባቢሎን፣ በ1798 ዓ.ም. ገዳይ ቁስል የተቀበለችው የወርቅ ራስ ናት፤ ይህም ናቡከደነፆር ለ“ሰባት ዘመናት” ለጊዜው ከሥልጣን መወገዱ በምሳሌ እንደተገለጸ ነው። የዘንዶው፣ የአውሬው እና የሐሰተኛው ነቢይ ሦስትዮሽ ኅብረት፣ ከሰባቱ የሆነውን ስምንተኛውን መንግሥት በሚመሠርትበት ጊዜ፣ በምዕራፍ ሁለት በናቡከደነፆር ምስል ውስጥ ተወክለው ካሉት መንፈሳዊ መንግሥታት ሁሉ የተዋቀረ ይሆናል። የሞተው ጵጵስና እና እንደ ገና የተነሣው ጵጵስና፣ በምስሉ ውስጥ ያሉት አራቱ መንፈሳዊ መንግሥታት በመጀመሪያቸውና በመጨረሻቸው ያለው መንፈሳዊ የወርቅ ራስ ናቸው። ዩናይትድ ስቴትስ፣ ከአራቱ መንግሥታት ሁለተኛው እንደሆነች፣ እንደ መንፈሳዊ ሜዶ-ፋርስ ተወክላለች። ተባብረው የተቋቋሙ መንግሥታት፣ ከአራቱ መንግሥታት ሦስተኛው እንደሆኑ፣ እንደ መንፈሳዊ ግሪክ ተወክለዋል፤ እነርሱም ሁሉ በአንድነት የዘንዶውን፣ የአውሬውን እና የሐሰተኛውን ነቢይ ሦስትዮሽ ኅብረት በመፍጠር፣ ከሰባቱ የሆነውን ስምንተኛውን መንግሥት ያቋቁማሉ። ጵጵስና የክርስቶስ ተቃዋሚ ነው፣ ክርስቶስንም ለመኮረጅ ይፈልጋል። በዚህ ረገድ፣ ከመጨረሻዎቹ አራት መንፈሳዊ መንግሥታት ውስጥ ጵጵስና መጀመሪያውም መጨረሻውም ነው።

ከተራራው የተቈረጠው ድንጋይ ምድርን ሁሉ የሚሞላ መንግሥት ይሆናል፥ እናም በ“እነዚህ ነገሥታት ዘመን” እንደ ዓላማ ይቆማል፤ ምክንያቱም በ“መጨረሻዎቹ ቀኖች” የምስሉ መንፈሳዊ መንግሥታት ሁሉ በግልጽ እየተወከሉ ናቸው። የዓላማው መሰቀል፥ ይኸውም የክርስቶስ መንግሥት መቋቋም፥ የእስልምና አራቱ ነፋሳት በሚፈቱበት ጊዜ እና የኋለኛው ዝናብ በእሑድ ሕግ ጊዜ ያለ መጠን በሚፈስስበት ጊዜ ይፈጸማል።

ከተራራው የተቈረጠው ድንጋይ፣ “ብረቱን፣ ናሱን፣ ሸክላውን፣ ብሩን፣ ወርቁንም” በሚል የተወከሉትን የምድር መንፈሳዊ መንግሥታት ሁሉ ይፈጨፍጫል። አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ክርስቶስን ይወክላሉ፤ እርሱም በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሁለት “ወንድ ልጅ” ተብሎ የተጠራው ነው፤ ልደቱም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺሁን ልደት አስመስሎ ነበር። “ወንድ ልጁም” “አሕዛብን ሁሉ በብረት በትር ይገዛ ዘንድ” ነው። በዚያ በትር አሕዛብን ይሰብራል።

> እኔ ሕጉን እናገራለሁ፤ እግዚአብሔር እንዲህ አለኝ፦ አንተ ልጄ ነህ፤ ዛሬ ወለድሁህ። ለምነኝ፤ አሕዛብንም ርስትህ አድርጌ እሰጥሃለሁ፥ የምድርንም ዳርቻዎች ግዛትህ አደርግልሃለሁ። በብረት በትር ትሰብራቸዋለህ፤ እንደ ሸክላ ሠሪ ዕቃም ትቀጠቅጣቸዋለህ። መዝሙር 2፥7–9።

የእግዚአብሔር ልጅ ከአብ ተወለደ። ብዙዎች ይህን እውነት ወስደው ለራሳቸው ጥፋት ይጣመሙታል። “ተወለደ” ማለት መውለድ ማለት ነው፤ ነገር ግን ክርስቶስ አልነበረም የሚባል ጊዜ ከቶ እንዳልነበረ እናውቃለን።

> “‘ነገር ግን መንፈስ በግልጽ ይናገራል፤ በኋለኛው ዘመን አንዳንዶች ለሚያስቱ መናፍስትና ለአጋንንት ትምህርቶች ጆሮ ሰጥተው ከእምነት ይርቃሉ፤ በግብዝነት ሐሰትን ይናገራሉ፤ ሕሊናቸውም በትኩስ ብረት እንደተቃጠለ ይሆናል።’ የክህደት ሥራ የመጨረሻ እድገቶች ከመጡ በፊት በእምነት ውስጥ ግራ መጋባት ይኖራል። ስለ እግዚአብሔር ምሥጢር ግልጽና የተወሰኑ አሳቦች አይኖሩም። አንድ እውነት ከሌላው በኋላ ይበላሻል። ‘የአምልኮ ምሥጢርም ያለ ክርክር ታላቅ ነው፤ እግዚአብሔር በሥጋ ተገለጠ፥ በመንፈስ ጸደቀ፥ ለመላእክት ታየ፥ በአሕዛብ መካከል ተሰበከ፥ በዓለም ታመነበት፥ በክብር ወደ ላይ ተቀበለ።’ የክርስቶስን ቅድመ ነባርነት የሚክዱ ብዙዎች አሉ፤ ስለዚህም አምላክነቱን ይክዳሉ፤ እርሱንም እንደ ግል አዳኝ አይቀበሉትም። ይህ ክርስቶስን ፈጽሞ መካድ ነው። እርሱ ከመጀመሪያው ጀምሮ ከአብ ጋር አንድ የነበረ የእግዚአብሔር አንድያ ልጅ ነበረ። ዓለማትም በእርሱ ተፈጠሩ።” Signs of the Times, May 28, 1894.

ክርስቶስ የአብ “የተወለደ” ተብሎ ሲገለጽ፣ ይህ ከክርስቶስ ጋር የተያያዘ አንድ እውነትን ይገልጻል፤ ይህም እውነት ወደ ሰው ወላጅነት አብነት በግድ ሲገባ ይበላሻል። እግዚአብሔርን ከሰውነታችን አመለካከት አንፃር ልንገመግም አንችልም። እርሱ ስለ ራሱ የሚያቀርብልን ግምገማ እንደሚሆነው ብቻ እግዚአብሔርን መገምገም እንችላለን።

> ክፉው ሰው መንገዱን ይተው፥ ዓመፀኛውም ሰው አሳቡን ይተው፤ ወደ እግዚአብሔርም ይመለስ፥ እርሱም ይራራለታል፤ ወደ አምላካችንም ይመለስ፥ እርሱም ብዙ ይቅር ይለዋል። እግዚአብሔርም እንዲህ ይላል፦ “አሳቤ እንደ አሳባችሁ አይደለም፥ መንገዴም እንደ መንገዳችሁ አይደለም። ሰማያት ከምድር ከፍ እንደሚሉ፥ እንዲሁ መንገዴ ከመንገዳችሁ ከፍ ይላል፥ አሳቤም ከአሳባችሁ ይልቅ ከፍ ይላል።” ኢሳይያስ 55፥7–9።

“የተወለደ” የሚለውን ቃል ክርስቶስን አብ የወለደበት ጊዜ ነበረ ብሎ ለማረጋገጥ በማጣመም መጠቀም፣ “ለሚያሳቱ መናፍስትና ለአጋንንት ትምህርቶች ጆሮ መስጠት” ነው። ለአሁኑ ጥናታችን ዓላማ፣ በራእይ አስራ ሁለት ያለችው ሴት አሕዛብን በብረት በትር የሚገዛውን “ወንድ ልጅ” ልትወልድ እንደነበረባት ብቻ እየገለጽሁ ነኝ። መቶ አርባ አራት ሺህ ደግሞ አሕዛብን በብረት በትር ይገዛሉ።

በእሑድ ሕግ ጊዜ ለጳጳሳዊ ሥልጣን የደረሰው የሞት ቁስል ሲፈወስ የትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን ዳግም ትመለሳለች። በዚያ ታሪክ ውስጥ፣ ለእግዚአብሔር ሕዝብ የተሰጠው የተስፋ ቃል የሚያሸንፉት በ“ብረት በትር” “አሕዛብን” እንዲገዙ ነው።

> ድል ለሚነሣ፣ ሥራዬንም እስከ መጨረሻ ለሚጠብቅ፣ በአሕዛብ ላይ ሥልጣን እሰጠዋለሁ፤ በብረት በትርም ይገዛቸዋል፤ የሸክላ ሠሪ ዕቃዎች እንደሚሰባበሩ እንዲሁ ይሰበራሉ፤ ይህም እኔ ከአባቴ እንደ ተቀበልሁት ነው። ራእይ 2፥26, 27።

በቲያጥሮን ቤተ ክርስቲያን የመጨረሻ መገለጫ ውስጥ ያሉ የእግዚአብሔር ሕዝቦች እነርሱ መቶ አርባ አራት ሺህ ናቸው። ሴቲቱ በመጀመሪያ ክርስቶስን ወለደች፣ በመጨረሻም በጉን የሚከተሉትን መቶ አርባ አራት ሺህ ትወልዳለች።

> በዙፋኑም ፊት፣ በአራቱ እንስሶችና በሽማግሌዎቹም ፊት እንደ አዲስ መዝሙር ዘመሩ፤ ከምድርም የተዋጁት መቶ አርባ አራት ሺህ ብቻ በቀር ያንን መዝሙር ማንም ሊማር አልቻለም። እነዚህ ከሴቶች ጋር ያልረከሱ ናቸው፤ ድንግሎች ናቸውና። እነዚህ ጠቦቱ ወዴት ሄደ ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። ለእግዚአብሔርና ለጠቦቱ በኩራት እንዲሆኑ ከሰዎች መካከል የተዋጁ እነዚህ ናቸው። ራእይ 14፥3፣ 4።

ክርስቶስ “መጀመሪያ” ተወለደ፤ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህም በጉን ይከተላሉና እነርሱ “በኋላ” ይወለዳሉ። ክርስቶስ “ወደ እግዚአብሔር ተነጠቀ”፤ እንዲሁም በራእይ አሥራ አንድ ያሉት ሁለቱ ምስክሮች ተነጥቀዋል። ሁለቱም ልጆቿ ወደ አብ ይወጣሉ።

> ወንድ ልጅም ወለደች፤ እርሱም አሕዛብን ሁሉ በብረት በትር ይገዛ ዘንድ የሚገባው ነበር፤ ልጇም ወደ እግዚአብሔርና ወደ ዙፋኑ ተነጠቀ። ራእይ 2፥5።

ክርስቶስ፥ የሠራዊት ጌታ እንደ ሆነ፥ የያዕቆብ “እድል ፈንታ” ደግሞ ነው፤ እስራኤልም “የርስቱ በትር” ናት፤ እስራኤልም ደግሞ፥ እርሱ “አሕዛብን የሚሰባብርባት” የእርሱ “የጦር መሣሪያ” እና “የሰልፍ ዕቃ” ናት።

> የያዕቆብ ክፍል እንደ እነርሱ አይደለም፤ እርሱ ሁሉን የፈጠረ ነውና፤ እስራኤልም የርስቱ በትር ናት፤ ስሙም የሠራዊት ጌታ ነው። አንተ የውጊያዬ መጥረቢያና የጦር መሣሪያዎች ነህ፤ በአንተ አሕዛብን እሰባብራለሁና፥ በአንተም መንግሥታትን አጠፋለሁ። ኤርምያስ 51፥19፣ 20።

ክርስቶስና መቶ አርባ አራቱ ሺህ ሁለቱም አሕዛብን በብረት በትር ይገዛሉ እና ይሰባብራሉ። ክርስቶስ “የያዕቆብ እድል ፈንታ” ነው፤ ነገር ግን ሕዝቡም ደግሞ እንዲሁ ናቸው።

> የእግዚአብሔር ክፍል ሕዝቡ ነው፤ የርስቱም ዕጣ ያዕቆብ ነው። ዘዳግም 32፡9።

ከተራራው የተቈረጠው ድንጋይ፣ የእግዚአብሔርን ቤተ ክርስቲያን የሚወክል፣ ምድርን በክብሩ የሚሞላት የቤተ ክርስቲያኑ የመጨረሻ መገለጥ ነው፤ እነርሱም የምስሉን እግሮች ለመምታትና እነዚያን መንግሥታት “የበጋ አውድማ ገለባ” እንዲሆኑ ለማድረግ እንደ እግዚአብሔር የጦር መሣሪያ ይጠቀሙባቸዋል። እነዚያ መንግሥታትም በነፋስ ይበተናሉ።

> ከዚያም ብረቱ፣ ሸክላው፣ ናሱ፣ ብሩ፣ ወርቁም በአንድነት ተፈጭተው እንደ በጋ የወቃጮ አውድማ ገለባ ሆኑ፤ ነፋስም ወስዶ አጠፋቸው፥ ለእነርሱም ስፍራ አልተገኘላቸውም፤ ምስሉንም የመታው ድንጋይ ታላቅ ተራራ ሆነ፥ ምድርንም ሁሉ ሞላ። ዳንኤል 2፥35።

በሰማይ የሚነሣው ባንዲራ ዐውድ ውስጥ የሴቲቱን ምሳሌያዊ ምልክት ማስቀመጥ አስፈላጊ ነበር፤ ምክንያቱም የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ሁለት በሰማይ የጀመረውን በክርስቶስና በሰይጣን መካከል ያለውን ጦርነት ይለይታል፤ ይህንንም በማድረጉ በሰማይ ያለውን ጦርነት ይለይታል፤ ይህ ጦርነትም በክርስቶስና በሰይጣን መካከል ያለውን ታላቁ ተጋድሎ ፍጻሜ የሚለይ ነው። የራእይ መጽሐፍ ምዕራፎች አሥራ ሁለትና አሥራ ሦስት የታላቁን ተጋድሎ የመጨረሻ ጦርነት ያብራራሉ፤ ይህንንም የሚያደርጉት የሰይጣንን ወኪሎችና መቶ አርባ አራት ሺህን በሰማያት ሲዋጉ በማሳየት ነው።

በሚቀጥለው ጽሑፍ፣ በመጀመሪያ ዘመን በተጀመረው በሰማይ ጦርነት ተምሳሌት የተደረገውን በ“መጨረሻዎቹ ዘመናት” ያለውን በሰማይ ጦርነት ለመመልከት እንቀጥላለን።

> ከምድርም የሚወጣ ሌላ አውሬ አየሁ፤ እርሱም እንደ በግ ሁለት ቀንዶች ነበሩት፥ እንደ ዘንዶም ይናገር ነበር። በፊቱም ያለውን የፊተኛውን አውሬ ሥልጣን ሁሉ ያደርጋል፥ ምድርንና በእርስዋ የሚኖሩትንም ሁሉ ሞት የሚያመጣው ቍስሉ የተፈወሰለትን ፊተኛውን አውሬ እንዲሰግዱለት ያደርጋል። ታላላቅ ተአምራትንም ያደርጋል፥ እስከሚሆንም ድረስ በሰዎች ፊት ከሰማይ እሳት ወደ ምድር ያወርዳል፤ በአውሬውም ፊት ያደርግ ዘንድ ሥልጣን በተሰጠው ተአምራት ምክንያት በምድር ላይ የሚኖሩትን ያስታልላቸዋል፤ በሰይፍ ቍስል የተመታውን ሆኖም የኖረውን አውሬ ምስል እንዲሠሩለት በምድር ላይ ለሚኖሩት ይናገራል። ለአውሬውም ምስል ሕይወት እንዲሰጠው ሥልጣን ተሰጠው፥ ይህም የአውሬው ምስል እንዲናገር እና ለአውሬው ምስል የማይሰግዱለት ሁሉ እንዲገደሉ ያደርግ ዘንድ ነው። ታናሾችንና ታላላቆችን፥ ባለጠጎችንና ድሆችን፥ ነጻዎችንና ባሪያዎችን፥ ሁሉን በቀኝ እጃቸው ወይም በግንባራቸው ምልክት እንዲቀበሉ ያደርጋል፤ ይህንም ምልክት ወይም የአውሬውን ስም ወይም የስሙን ቍጥር ያለው ካልሆነ በቀር ማንም እንዳይገዛ ወይም እንዳይሸጥ ያደርጋል። ጥበብ እዚህ አለ። ማስተዋል ያለው የአውሬውን ቍጥር ይቍጠር፥ የሰው ቍጥር ነውና፤ ቍጥሩም ስድስት መቶ ስድሳ ስድስት ነው። ራእይ 13፥11–18።

Back to Articles