Article

# የዳንኤል መጽሐፍ - መቶ አምስት

የወንጌል በቀስታ የተገለጠ መከላከል፡ ከክርስቶስ ልደት እስከ እስጢፋኖስ ድንጋይ መወርወር

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ባለፈው ጽሑፍ ውስጥ፣ መነሣሣት አይሁድ ወንጌልን የተቃወሙትን “ማስረጃ” በመስቀል ላይ እንዳተሙ፣ ከዚያም በእስጢፋኖስ በድንጋይ መውገር ጊዜ ያንን መቃወማቸውን እንደገና እንዳረጋገጡ ተመልክተናል። ይህ እንዴት ሊሆን ይችላል? እርግጥ ነው፣ በዚያ ታሪክ ውስጥ በጥቃቅን ክርክር የተጠመዱት አይሁድ ወንጌልን መቃወማቸው በቀስታ እየተፈጸመ ነበር። ከእርሱ ልደት ጊዜ ጀምሮ አስቀድሞ ተተው ነበር። ከክርስቶስ ልደት እስከ እስጢፋኖስ በድንጋይ መውገር ድረስ ያለው ጊዜ ወንጌልን በደረጃ በደረጃ መቃወምን ያሳያል።

> “ሰዎች ይህን አያውቁትም፤ ነገር ግን ይህ የምስራች ወሬ ሰማይን በደስታ ሞልቶታል። ከብርሃን ዓለም የሆኑ ቅዱሳን ፍጥረታት ወደ ምድር በበለጠ ጥልቅና ርኅራኄ በተሞላ አሳብ ይሳባሉ። ሁሉም ዓለም በእርሱ መገኘት የተነሣ ይበራል። በቤተ ልሔም ኮረብቶች በላይ ቁጥር የሌለው የመላእክት ሕዝብ ተሰብስቦአል። ለዓለም ይህን የደስታ ወሬ እንዲያውጁ ምልክቱን ይጠባበቃሉ። በእስራኤል ያሉት መሪዎች ለአደራቸው ታማኝ በነበሩ ብቻ ኖሮ፣ የኢየሱስን ልደት በማብሰር ደስታውን ሊካፈሉ በቻሉ ነበር። አሁን ግን ተዘልለዋል።” The Desire of Ages, 47.

ከኢየሱስ ልደት ጀምሮ እስከ እስጢፋኖስ ሞት ድረስ፣ የቀድሞቹ እስራኤል ወንጌልን በደረጃ በደረጃ መከላከላቸው ይገለጻል። አይሁድ ክርስቶስን መከላከላቸው በደረጃ በደረጃ እንደነበረ መቀበል፣ “መከላከላቸውን ማተም” በሁለቱም ስፍራዎች፣ በመስቀሉ ላይ የቤተ መቅደሱ መጋረጃ በተቀደደበት ጊዜ፣ እና በእስጢፋኖስ ሞት ጊዜ እንዲታወቅ ያስችላል። የመጋረጃው መቀደድ እንግዲህ ከእንግዲህ በኋላ የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ እንዳልሆኑ ምልክት ነበር፤ እስጢፋኖስም በድንጋይ በተወገረ ጊዜ፣ ኢየሱስን በእግዚአብሔር ቀኝ ቆሞ አየ፤ ይህም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አንድ ውስጥ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ምልክት ነው። የኢየሩሳሌም ጥፋትም እንዲሁ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ምልክት ነው።

> “በኢየሩሳሌም ላይ የሚመጣው ቅጣት ለአጭር ጊዜ ብቻ ሊዘገይ ይችል ነበር፤ የክርስቶስም ዓይን በጥፋት ላይ ተፈርዶባት ባለችው ከተማ ላይ ሲያርፍ፣ ጥፋቷን ብቻ ሳይሆን የአንድ ዓለምን ጥፋት ደግሞ አየ። ኢየሩሳሌም ለጥፋት እንደ ተሰጠች ሁሉ፣ ዓለምም ደግሞ ለፍርዷ እንደምትሰጥ አየ። በእግዚአብሔር ጠላቶች ላይ የሚመጣውን ቅጣት አየ። በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ የተከናወኑት ትዕይንቶች በታላቁና በአስፈሪው የጌታ ቀን እንደገና ይደገማሉ፤ ነገር ግን ከዚያ ይበልጥ በሚያስፈራ መልኩ።” Review and Herald, December 7, 1897.

ኢየሩሳሌም በመስቀሉ ጊዜ ከጥፋት የተከለከለችው በእግዚአብሔር ምሕረት ብቻ ነበር።

> በአይሁድ ክርስቶስን በመስቀል ላይ ሰቅለው በደረጉት ድርጊት የኢየሩሳሌም ጥፋት ተካትቶ ነበር። በቀራንዮ ላይ የፈሰሰው ደም በዚህ ዓለምና በሚመጣው ዓለም ወደ ጥፋት ያሰጠማቸው ክብደት ነበር። እንዲሁም በታላቁ የመጨረሻ ቀን፣ ፍርድ በእግዚአብሔር ጸጋ እምቢ ባሉት ላይ በሚወርድበት ጊዜ፣ ይሆናል። የመሰናከያቸው ዓለት የሆነው ክርስቶስ በዚያን ጊዜ ለእነርሱ የበቀል ተራራ ሆኖ ይገለጣል። ለጻድቃን ሕይወት የሆነው የፊቱ ክብር ለክፉዎች የሚበላ እሳት ይሆናል። ፍቅር ስለ ተጣለ፣ ጸጋም ስለ ተናቀ፣ ኃጢአተኛው ይጠፋል። የዘመናት ምኞት፣ 600።

የኢየሩሳሌም ጥፋት በመስቀሉ ዘመን እንዳይመጣ የዘገየው ነገር የእግዚአብሔር ምሕረት ብቻ ነበር።

> “በክርስቶስ ራሱ በኢየሩሳሌም ላይ የተፈረደባት ጥፋት ከተነገረ በኋላ ጌታ በከተማይቱና በሕዝቡ ላይ የሚያመጣውን ፍርዱ ለአርባ ዓመት ያህል ዘገየ። እግዚአብሔር ወንጌሉን ለጣሉትና ልጁን ለገደሉት ሰዎች ያሳየው ትዕግሥት እንዴት ድንቅ ነበር!” The Great Controversy, 27.

በመጨረሻው የቤተ መቅደሱ ንጽህና ማድረግ ጊዜ፣ ኢየሱስ ከነቢዩ ከዳንኤል የተነገረው የጥፋት ርኵሰት በተከታዮቹ ሲታይ ከኢየሩሳሌም እንዲሸሹ የማስጠንቀቂያውን ቃል አቀረበ። መጀመሪያ ጊዜ ቤተ መቅደሱን በአነጻበት ጊዜ፣ አይሁድ የአባቴን ቤት የሌቦች ዋሻ አድርገዋል ብሎ ነበር ያለው፤ በመጨረሻው ግን፣ “ቤታችሁ ባድማ ሆኖ ለእናንተ ተትቶአል” አለ። መስቀሉ ሊፈጸም እጅግ ቀርቦ ከመድረሱ በፊት እንኳን፣ በስቅለቱ ጊዜ መጋረጃው ሊቀደድ የነበረው ቤተ መቅደስ አስቀድሞ የአይሁድ ቤት እንጂ የእግዚአብሔር ቤት እንዳይደለ ተለይቶ ነበር። እህት ዋይት ክርስቶስ ያን አዋጅ መቼ እንደ ሰጠ ትገልጻለች፤ ምስክርነቷም እየቀጠለ ሲሄድ ደግሞ የተራዘመውን የአርባ ዓመት ምሕረት ትናገራለች።

> «የክርስቶስ ቃላት ለካህናቱና ለአለቆቹ፣ “እነሆ፣ ቤታችሁ ምድረ በዳ ሆኖ ለእናንተ ተትቶአል” (ማቴዎስ 23፡38) ወደ ልባቸው ሽብር አግብተው ነበር። ግዴለሽነትን ለማሳየት ሞከሩ፣ ነገር ግን የእነዚህ ቃላት ትርጉም ምን እንደሆነ ጥያቄው በአእምሮአቸው ዘወትር ይነሣ ነበር። የማይታይ አደጋ የሚያስፈራራቸው መሰለ። የሕዝቡ ክብር የነበረው ያ ውብ ቤተ መቅደስ በቅርቡ የፍርስራሽ ክምር ሊሆን ይችል ነበርን?...»

> ክርስቶስ በኢየሩሳሌም ላይ ሊመጣ ያለውን ጥፋት ለደቀ መዛሙርቱ ምልክት ሰጠአቸው፥ እንዲሁም እንዴት ማምለጥ እንደሚችሉ ነገራቸው፦ “ኢየሩሳሌም በሰራዊት ተከብታ ስትታይ፥ የእርሷ ጥፋት እንደ ቀረበ እወቁ። በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ፤ በውስጧም ያሉ ይውጡ፤ በገጠርም ያሉ ወደ እርሷ አይግቡ። ይህ የተጻፈው ሁሉ እንዲፈጸም የበቀል ቀኖች ናቸውና።” ይህ ማስጠንቀቂያ ከአርባ ዓመታት በኋላ፥ በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ እንዲከበር ተሰጥቶ ነበር። ክርስቲያኖችም ማስጠንቀቂያውን ታዘዙ፥ በከተማይቱም ውድቀት አንድም ክርስቲያን አልጠፋም። The Desire of Ages, 628, 630.

ክርስቶስ በ31 ዓመት ተሰቀለ፤ ከዚያም ወደ አርባ ዓመት ገደማ በኋላ፣ በ70 ዓመት፣ ኢየሩሳሌም ከሦስት ዓመት ተኩል ከበባ በኋላ ተደምስሳ ተዋረደች። ታዲያ፣ በዳንኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር ሃያ አራት ውስጥ ሰባ ሳምንታት ተብሎ የተመለከተው ሦስት ዓመት ተኩል የምሕረት ጊዜ ገና ካለ ሳለ፣ ኢየሩሳሌም በ31 ዓመት በመስቀሉ እንዴት ልትጠፋ ትችል ነበር? እነዚህ የሚመስሉ ያልተስማሙ ነገሮች እንዴት ሊፈቱ ይችላሉ? ቀላሉ መፍትሔ ማለት፣ በሰባው ሳምንታት የተወከለው የምሕረት ጊዜ መዝጊያ ሲመጣ፣ ይህ እንደ በደረጃ የሚከናወን የምሕረት መዝጊያ መሆኑን ብቻ መለየት ነው። ይህ እውነት ነው፤ ነገር ግን የዚያን ታሪክ የመለያ ምልክቶች ሲተገበሩ ማንኛውንም ትንቢታዊ ውስንነት ያስወግዳል። ለማብራራት እሞክራለሁ።

ጴንጤቆስጤ በባቢሎን ውስጥ ያለው ሌላው መንጋ የሚጠራበትን በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ የሚወክል ከሆነ፣ ወንጌል ወደ አሕዛብ የሄደው ለምን ከጴንጤቆስጤ ከሦስት ዓመት ተኩል በኋላ ነበር? የጥንታዊቷ እስራኤል የምሕረት ዘመን መዘጋት ምልክት የሆነው የክርስቶስ ሞት ነውን ወይስ የእስጢፋኖስ ሞት? ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ ቤተ ክርስቲያን መሆኑን የሚያቆም ከሆነ፣ በ70 ዓ.ም. የቤተ መቅደሱ ጥፋት በእሑድ ሕግ ጊዜ የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ቤተ መቅደስ መጨረሻን ይወክል ነበርን? እንደ ተቃርኖ ሊታዩ የሚችሉ ነገሮች የሚፈቱት “መስመር በላይ መስመር” በሚለው መተግበሪያ ነው፤ ይህም መተግበሪያ በሚውልበት ጊዜ እየለየናቸው ያሉት የመንገድ ምልክቶች ምስክርነት እጅግ ግልጽና አጭር ይሆናል።

ክርስቶስ ቃል ኪዳኑን ያጸናበት ሳምንት በሦስት ዓመት ተኩል የሆኑ ሁለት እኩል ዘመኖች ይከፈላል። የመጀመሪያው ሦስት ዓመት ተኩል በክርስቶስ ጥምቀት ይጀምራል እና በሞቱ ያበቃል። ጥምቀት የሞቱና የትንሣኤው ምልክት ስለሆነ፣ የዚያ የሦስት ዓመት ተኩል ዘመን መጀመሪያ ከመጨረሻው ጋር አንድ ነው። በዚያ ዘመን ክርስቶስ ወንጌልን ለአይሁድ ብቻ አቀረበ። የዚያ ሦስት ዓመት ተኩል ፍጻሜ የሚቀጥለውን ሦስት ዓመት ተኩል መጀመሪያ ያመለክታል። የሁለተኛው የሦስት ዓመት ተኩል ዘመን በክርስቶስ ሞት ይጀምራል፣ በእስጢፋኖስም ሞት ያበቃል። በዚያ ዘመን ደቀ መዛሙርቱ ወንጌልን ለአይሁድ ብቻ አቀረቡ።

እነዚያ ሁለት ዘመናት፣ የተለያዩ ትንቢታዊ መስመሮች ሲሆኑ፣ “መስመር በላይ መስመር” እንዲሆኑ አንድ ላይ ሊመጡ ይገባል። መጀመሪያዎቹም ሆኑ ፍጻሜዎቹ የአልፋና የኦሜጋ ምልክት አላቸው፥ ምክንያቱም የመጀመሪያውና የፍጻሜው ታሪኮች አንድ ናቸው። ሁለቱም የቆይታ ዘመናት አንድ ናቸው፥ በእያንዳንዱም ዘመን የሚከናወነው ሥራ አንድ ነው። መጀመሪያውና መጨረሻው የሆነው ክርስቶስ፣ የነገር ሁሉ ፈጣሪ ደግሞ ነው፤ በዚህም አንጻር እርሱ የእውነት ፈጣሪ ነው። የዕብራይስጥ ቃል “truth” በሦስት የዕብራይስጥ ፊደላት ተፈጥሯል። የመጀመሪያው ፊደል፣ ከዚያ በኋላ አሥራ ሦስተኛው ፊደል፣ ከዚያም የዕብራይስጥ ፊደላት ገበታ የመጨረሻው ፊደል ተዋህደው የዕብራይስጥ ቃል “truth” ይፈጥራሉ።

ሁለቱም የሦስት ተኩል ዓመታት ዘመኖች ክርስቶስን እንደ መጀመሪያና እንደ መጨረሻ አላቸው፤ ምክንያቱም በመጀመሪያው ዘመን መነሻ ላይ በጥምቀቱ ክርስቶስ አለ፥ እንዲሁም በመጀመሪያው ዘመን መጨረሻ ላይ በሞቱ አለ። እንዲሁም በሁለተኛው ዘመን መነሻ ላይ በሞቱ ክርስቶስ አለ፤ በሁለተኛውም ዘመን መጨረሻ ላይ በእግዚአብሔር ቀኝ ቆሞ አለ። ቁጥር አሥራ ሦስት የዓመፅ ምልክት ነው፤ በሁለቱም ዘመኖችም ወንጌል በአካል በክርስቶስ ተቀርቦ ነበር ወይም በሁለተኛው ዘመን በደቀ መዛሙርቱ፤ ነገር ግን ነቃፊዎቹ አይሁድ በወንጌል መልእክት ላይ ዓመፁ።

ሁለቱም ዘመናት ተመሳሳይ ርዝመት አላቸው፣ የአልፋና ኦሜጋ ምልክት ይሸከማሉ፣ እናም ተመሳሳይ የወንጌል መልእክትን ያመለክታሉ። እነዚህ ሁለት ዘመናት “መስመር በመስመር” ሊጣመሩ ይገባል። “መስመር በመስመር” የሚለው ዘዴ የኋለኛው ዝናብ መፈተኛ ሥርዓት ነው። እርሱ የዘመኑ መጨረሻ ዘዴ ነው፤ በመጨረሻዎቹ ቀኖችም በዚያ ዘዴ የሚታወቁና የሚጸኑ እውነቶች፣ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ በሚታተሙበት ጊዜ የሌዊን ልጆች የሚያነጹ ወይም የሚያጥሩ ናቸው።

> እርሱ እውቀትን ለማን ያስተምራል? ትምህርትንስ ለማን እንዲያስተውል ያደርጋል? ከወተት የተለዩትንና ከጡት የተነቀሉትን። ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ እዚያም ጥቂት መሆን ይገባልና፤ በሚንተባተቡ ከንፈሮችና በሌላ ቋንቋ ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ይህ ድካም ላለባቸው ዕረፍት የምታስገኙበት ዕረፍት ነው፤ ይህም መታደስ ነው ብሎ ነበር፤ ነገር ግን ሊሰሙ አልወዱም። ነገር ግን የጌታ ቃል ለእነርሱ፦ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ እዚያም ጥቂት ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙ፣ እንዲያዙም ነበር። ኢሳይያስ 28፥9–13።

በኢሳይያስ ውስጥ የሚቀጥለው ቁጥር በኢየሩሳሌም ሕዝብ ላይ የሚገዙትን ፌዘኛ ሰዎች ይናገራል። ለእነዚያ ፌዘኛ ሰዎች፣ “ዕረፍቱና መታደሱ” (የኋለኛው ዝናብ)፣ “ለመስማት” ያልፈቀዱት፣ እነርሱ “እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙ፣ እንዲወሰዱም” የሚያደርጋቸው ይህው ነው። ያ ፈተና ከሌላ ልሳን ቀርቦላቸው ነበር፤ ምክንያቱም ኤልያስ፣ ዮሐንስ መጥምቁ እና ዊልያም ሚለር በየታሪካቸው ዘመን ባሉት የሥነ መለኮት ትምህርት ቤቶች የሰለጠኑ አልነበሩም። ላኦዴቅያዊ አድቬንቲዝምን የሚፈትነው የኋለኛው ዝናብ መልእክት፣ “መስመር በመስመር” ተግባራዊ ማድረግ የሚፈጥረው መልእክት ነው።

ክርስቶስ ቃል ኪዳኑን ያጸናበት ሳምንት የመጀመሪያዎቹ ሦስት ዓመት ተኩል በሁለተኛዎቹ ሦስት ዓመት ተኩል ላይ በሚደረብበት ጊዜ፣ ለሚመራመር አእምሮ ሊነሡ የሚችሉ የሚመስሉ አለመጣጣሞችን የሚያብራራ ትንቢታዊ ብርሃን እናገኛለን። ያ ሳምንት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ቃል ኪዳኑን የሚያጸናበት ጊዜ ነበር፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ቃል ኪዳንም በደም መጽናት አለበት። የክርስቶስ ጥምቀትና መስቀል መሞት እንዲሁም የእስጢፋኖስ በድንጋይ መወገር ሁሉም ደምን ያመለክታሉ። ሁለቱም መስመሮች የቃል ኪዳኑን ደም ይወክላሉ፣ እነዚያም መስመሮች ቃል ኪዳኑን እያጸኑት ናቸው።

“መስመር በመስመር” ተደርጎ ሲያቀርብ፣ ጥምቀቱና መስቀሉ የመጀመሪያው የመንገድ ምልክት ናቸው፤ መስቀሉና የእስጢፋኖስ በድንጋይ መወገር ደግሞ የመጨረሻው የመንገድ ምልክት ናቸው። ወደ አንድ መስመር በሚያመጡበት ጊዜ፣ መስቀሉንና ሚካኤል በእስጢፋኖስ ሞት ጊዜ ቆሞ እንደ ሁለት ምስክሮች እናገኛለን፤ ይህም አይሁድ ወንጌሉን መቃወማቸውን እንዳተመ ያሳያል። የክርስቶስ ሞት ደግሞ የደቀ መዝሙሩ የእስጢፋኖስ ሞት ደግሞ ነው፤ ይህም ሁለቱ መስመሮች በሚዋሃዱበት ጊዜ ፋሲካ ነው። ከሦስት ቀን በኋላ ክርስቶስ እንደ የመጀመሪያ ፍሬ መሥዋዕት ይነሣል።

> ነገር ግን አሁን ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶአል፥ ያንቀላፉትም በኩራት ሆኖአል። 1 ቆሮንቶስ 15፥20።

በፋሲካና በሦስተኛው ቀን በሚከበረው የበኵራት በዓል መካከል ያለው የቂጣ እንጀራ በዓል መጀመሪያ ነው። ቂጣ እንጀራ “አይነሣም፤” ክርስቶስም በሁለተኛው ቀን አልተነሣም፤ በሦስተኛው ቀን ተነሣ። በ“መስመር በላይ መስመር” ተግባራዊ አተገባበር ውስጥ ክርስቶስና እስጢፋኖስ አብረው ይሞታሉ፤ ነገር ግን በበኵራት ትንሣኤ ውስጥ ሥርዓት ስላለ፣ እስጢፋኖስ ከክርስቶስ በኋላ ይነሣል።

> ነገር ግን እያንዳንዱ ሰው በየራሱ ሥርዓት፤ ክርስቶስ በኵር ፍሬ፤ ከዚያም በመምጣቱ ጊዜ የክርስቶስ የሆኑት። 1 ቆሮንቶስ 15፥22።

የጸደይ በዓላት እርስ በርሳቸው ከተለዩ ሊታዩ አይችሉም፥ ምክንያቱም በቀጥታ እርስ በርሳቸው የተያያዙ ናቸው። በዚህ አንጻር ጴንጤቆስጤ በቅርቡ የሚመጣውን የእሁድ ሕግ ይወክላል፤ በዚያን ጊዜ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ እንደገና ይደገማል፥ እናም የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ በአሁኑ ጊዜ ወንጌልን የማያውቁትን ከባቢሎን እንዲወጡ ይጠራቸዋል። “ባቢሎን” የሚለው ቃል “ባቤል” በሚለው ቃል ላይ የተመሠረተ ነው፤ ትርጉሙም ውዥንብር ማለት ነው፥ ምክንያቱም በባቤል ውድቀት ጊዜ እግዚአብሔር ቋንቋዎችን አውድሞ አደባበረ፥ በጴንጤቆስጤም ወንጌልን ወደ ዓለም ለማድረስ የቋንቋዎችን ውዥንብር እንደገና ይመልሳል። ስለዚህ ጴንጤቆስጤና የእሁድ ሕግ እርስ በርሳቸው ይጣጣማሉ።

በጴንጤቆስጤ ዕለት የቋንቋዎች ስጦታ ለደቀ መዛሙርቱ ተሰጠ፣ ነገር ግን በዚያን ጊዜ መልእክታቸው እስከ አይሁድ ብቻ የተገደበ ነበር። ሁለቱ መስመሮች በአንድ ሲያመጡ ጴንጤቆስጤ በ34 ዓመት ይደርሳል፣ በዚያም ጊዜ እስጢፋኖስ በድንጋይ ተወግሮ ተገደለ፣ ከዚያም ወንጌል በአሁኑ ጊዜ ወንጌሉን ለማያውቁት ተወሰደ።

እስጢፋኖስ እርሱ “በመምጣቱ” ጊዜ የሚነሡ ነገር ግን ከእርሱ ጋር የሞቱትን ይወክላል። የበኵራት ፍሬ መሥዋዕት በሦስተኛው ቀን የክርስቶስን ትንሣኤ ያመለክታል፥ እንዲሁም በሲና ዐሥሩ ትእዛዛት መሰጠታቸውን የሚያስታውሰው የሳምንታት በዓል፥ ይህም ደግሞ የጴንጤቆስጤ በዓል የሆነው፥ መጀመሪያውን ያመለክታል።

ጥቅምት 22, 1844 ከመስቀሉ ጋር ይሰማማል፤ ምክንያቱም ከሌሎች ማስረጃዎች መካከል እህት ኋይት ከመስቀሉ በኋላ የደቀ መዛሙርቱን ተስፋ መቁረጥ ከጥቅምት 22, 1844 በኋላ ከተከተለው ተስፋ መቁረጥ ጋር ታስተካክላለች። መስቀሉም ሆነ ጥቅምት 22, 1844 ሁለቱም በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ አስቀድመው ያመለክታሉ። ጴንጤቆስጤም ደግሞ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ያመለክታል፤ ነገር ግን ጴንጤቆስጤ ከመስቀሉ በኋላ አምሳ ሁለት ቀናት በኋላ መጣ። በፋሲካ የተመሰለው መስቀል፣ ከሞት መልአኩ ግብፅን በማለፉ ሌሊት ጀምሮ እስከ ሕጉ መሰጠት ድረስ የጥንታዊቱን እስራኤል የቀድሞ መንገዶች የሚያስታውሱ ተከታታይ በዓላትን ያስገባል። ምንም እንኳን በዓላቱ የራሳቸው የተለዩ ባህርያት ቢኖራቸውም፣ እርስ በርሳቸው ከመለያየት የማይችሉ በጥብቅ የተቆራኙ ናቸው። ስለዚህ ከፋሲካ እስከ ጴንጤቆስጤ ያሉትን ሙሉ አምሳ ሁለት ቀናት እንደ አንድ ነጠላ የመንገድ ምልክት መተግበር ትክክል ነው።

ስለዚህ መስቀሉ፣ የእስጢፋኖስ ሞት፣ እና ጴንጤቆስጤ ሁሉ በአቅራቢያ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ አስቀድመው ያመለክታሉ፤ በዚያም ጊዜ በዘመናዊቱ ባቢሎን ላይ የሚፈጸመው ደረጃ በደረጃ የሚሄድ ፍርዳዊ ቅጣት ይጀምራል፣ እንዲሁም የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ የእግዚአብሔርን ሌላ መንጋ ከባቢሎን እንዲወጡ መጥራት ይጀምራል። በዚያ የመንገድ ምልክት ላይ በኢየሩሳሌም ላይ የሚፈጸመው ፍርዳዊ ቅጣት ደርሶ ነበር፤ ምንም እንኳ እግዚአብሔር በምሕረቱ ከመስቀሉ በኋላ ቤተ መቅደሱና ከተማይቱ በትክክል እስከሚፈርሱበት ድረስ ከአርባ ዓመት የሚጠጋ ጊዜ ለዘገየውም እስከ 70 ዓ.ም. ድረስ ነበር። የጥንታዊቱ ኢየሩሳሌም ጥፋት፣ “ብሔራዊ ክህደት በብሔራዊ ጥፋት ይከተላል” በሚለው ጊዜ፣ በዩናይትድ ስቴትስ የሚጀምረውን ደረጃ በደረጃ የሚሄድ ፍርዳዊ ቅጣት መጀመሪያ ይወክላል።

እውነት በሁለት ምስክሮች ምስክርነት ይጸናል፤ እናም ክርስቶስ ቃል ኪዳኑን ባጸናባቸው ሁለቱ የሦስት ዓመት ተኩል መስመሮች ውስጥ፣ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ የሚለይ ከታሪክ ጋር የተያያዘ የሞትና የትንሣኤ ሁለት ምስክሮችን እናገኛለን። ያ የእሑድ ሕግ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ “የታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት” ተብሎ ተለይቶ ይታወቃል። ያች “ሰዓት” በቀጥታ ከሦስት ዓመት ተኩል ምስክርነት ከሰጡ ሁለት ምስክሮች ጋር የተገናኘች ናት። ምስክርነታቸውም በሞታቸውና በትንሣኤአቸው ይደመድማል።

የእነርሱ የሦስት ዓመት ተኩል ምስክርነት፣ በኋላም ሞታቸውና ትንሣኤያቸው፣ በኢየሱስና በእስጢፋኖስ ሁለቱም ሞትና ትንሣኤ ተወክሎ ቀርቧል፤ ምክንያቱም “መስመር በመስመር” እስጢፋኖስ ከክርስቶስ ጋር እንደ ተነሣ ተወክሎ ይታያልና። በበዓለ በኩራት ውስጥ ሁለት ዋና መባዎች ይቀርቡ ነበር።

አንደኛው ነውር የሌለበት በግ ነበረ፣ ሌላውም የገብስ መሥዋዕት ነበረ። ገብሱ የሚከተለውን ምርት ይወክል ነበር፣ በጉም ክርስቶስን ይወክል ነበር። ክርስቶስ በሦስተኛው ቀን ተነሣ፤ እስጢፋኖስም የሚከተሉትን ይወክል ነበር፣ ገብሱም የሚከተለውን ምርት ይወክል ነበር። በራእይ አሥራ አንድ ያሉት ሁለቱ ምስክሮች ለሦስት ዓመት ተኩል መሰከሩ፤ ከዚያም ተገደሉ፥ ከዚያም ከሦስት ቀን ተኩል በኋላ ተነሡ። እነዚያ ሁለቱ ምስክሮች በበኩራት የነበረው በክርስቶስ ተመስለው ነበር፤ ምክንያቱም እነርሱ ደግሞ በኩራት የሆኑትን መቶ አርባ አራት ሺህ ይወክላሉ።

> እኔም አየሁ፤ እነሆም፥ ጠቦቱ በጽዮን ተራራ ላይ ቆሞ ነበር፤ ከእርሱም ጋር መቶ አርባ አራት ሺህ ነበሩ፤ በግንባራቸውም የአባቱ ስም ተጽፎ ነበር። ከሰማይም እንደ ብዙ ውኃ ድምፅና እንደ ታላቅ ነጐድጓድ ድምፅ ያለ ድምፅ ሰማሁ፤ የሰማሁትም ድምፅ በበገናቸው እየተቀኙ የሚዘምሩ የበገና መቺዎች ድምፅ ነበር። በዙፋኑና በአራቱ ፍጥረታት እና በሽማግሌዎች ፊት አዲስ ዝማሬ እንደሚሆን ዘመሩ፤ ከምድርም የተዋጁት ከዚያ መቶ አርባ አራት ሺህ በቀር ያንን ዝማሬ ሊማር የቻለ ማንም አልነበረም። እነዚህ በሴቶች ያልተረከሱ ናቸው፤ ድንግልናቸውን የጠበቁ ናቸውና። እነዚህ ጠቦቱ ወደሚሄድበት ስፍራ ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። እነዚህ ለእግዚአብሔርና ለጠቦቱ በኵራት ይሆኑ ዘንድ ከሰዎች መካከል የተዋጁ ናቸው። በአፋቸውም ሽንገላ አልተገኘባቸውም፤ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነቀፋ የሌለባቸው ናቸውና። ራእይ 14፥1–5።

በመጀመሪያ ፍሬዎች በዓል የሚቀርበው የገብስ መባ ከዚያ በኋላ የሚከተለውን ምርት ይወክል ነበር፤ እንዲሁም እስጢፋኖስ በ34 ዓ.ም. ከክርስቶስ ሞት በ31 ዓ.ም. በኋላ ቢመጣም፣ “መስመር በመስመር” መሠረት በአንድ የመንገድ ምልክት ሞቱ። ከመጀመሪያ ፍሬ መባዎች ጋር በተያያዘ፣ ክርስቶስ የታረደው በግ ነበር እስጢፋኖስም ገብሱ ነበር። እንደ ጳውሎስ ቃል፣ “ክርስቶስ” “ያንቀላፉት በኩር ፍሬ” ነው፤ ከዚያም “በመምጣቱ የክርስቶስ የሆኑት” ይከተላሉ። መቶ አርባ አራት ሺህ በኩር ፍሬዎች ናቸው፤ እነርሱም “በጉ ወደሚሄድበት ሁሉ የሚከተሉት” ናቸው።

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ባለው የ“ታላቁ ርዕደ ምድር” “ሰዓት” ውስጥ፣ ለሦስት ዓመት ተኩል ትንቢት የተናገሩት ሁለቱ ምስክሮች፣ ከዚያም ተገድለው ለሦስት ቀን ተኩል በጎዳናዎች ላይ ተጥለው ከተኙ በኋላ፣ ይነሣሉ። እነርሱም በእስጢፋኖስ የተመሰሉት ናቸው፤ እርሱም በትንቢታዊ ምሳሌነት ከኢየሱስ ጋር ተነሥቶ ነበር፣ ነገር ግን ከኢየሱስ በኋላም ጭምር። ስለዚህም ከጥልቁ ጉድጓድ የወጣው አውሬ ከገደላቸው በኋላ “ከሦስት ቀን ተኩል” በኋላ ይነሣሉ። የሚነሡበትም ያው “ሰዓት” እንደ ዓርማ ወደ ሰማይ ይወጣሉ። የትንሣኤያቸውና የዕርገታቸው ሂደት በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ውስጥ በጥንቃቄ ተዘርዝሮ ተቀምጦአል፤ ይህም በእስጢፋኖስ ትክክለኛ ሞት ተመስለው እንደነበሩ ያካትታል፥ በዚህም ሦስተኛው መልአክ ላኦዴቅያዊ እንቅስቃሴ ውስጥ ካሉበት ወደ ሦስተኛው መልአክ ፊላዴልፊያዊ እንቅስቃሴ ሲለወጡ፣ በሁለቱ ምስክሮች ላይ የሚፈጸም መንፈሳዊ ሞትን ይወክላሉ።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> አንድ ነገር እርግጥ ነው፤ እነዚያ ከሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች መካከል ከሰይጣን ባንዲራ በታች አቋማቸውን የሚወስዱ ሰዎች፣ በእግዚአብሔር መንፈስ ምስክሮች ውስጥ በተካተቱት ማስጠንቀቂያዎችና ተግሣጾች ላይ ያላቸውን እምነት በመጀመሪያ ይተዋሉ።

> “ወደ ከፍ ያለ መቀደስና ወደ ይበልጥ ቅዱስ አገልግሎት የሚጠራው ጥሪ እየተደረገ ነው፣ እናም መደረጉን ይቀጥላል። አሁን የሰይጣንን ሐሳብ የሚያስተጋቡ አንዳንዶች ወደ ልባቸው ይመለሳሉ። በአስፈላጊ የአደራ ሥፍራዎች ያሉ እና ለዚህ ዘመን ያለውን እውነት የማያስተውሉ አሉ። መልእክቱ ለእነርሱ ሊሰጥ ይገባል። እነርሱ ቢቀበሉት፣ ክርስቶስ ይቀበላቸዋል፣ ከእርሱም ጋር አብረው የሚሠሩ አገልጋዮች ያደርጋቸዋል። ነገር ግን መልእክቱን መስማት ቢከለክሉ፣ ከጨለማው አለቃ ጥቁር ዓላማ በታች አቋማቸውን ይወስዳሉ።”

> “ለዚህ ዘመን ያለው ክቡር እውነት ለሰው አእምሮ ይበልጥ ይበልጥ በግልጽነት እየተገለጠ እንዳለ እንድናገር ተሰጥቶኛል። በልዩ ስሜት ወንዶችና ሴቶች የክርስቶስን ሥጋ ይበሉ ዘንድ እና ደሙንም ይጠጡ ዘንድ አለባቸው። የመረዳት እድገት ይኖራል፥ ምክንያቱም እውነት ዘወትር ሊሰፋ የሚችል ነውና። የእውነት መለኮታዊ ጀማሪ እርሱን ለማወቅ የሚቀጥሉትን ሰዎች ወደ ይበልጥ ቅርብ እና ወደ ይበልጥ ቅርብ ኅብረት ይመጣል። የእግዚአብሔር ሕዝብ ቃሉን እንደ ሰማያዊ እንጀራ በሚቀበሉበት ጊዜ፥ መውጣቱ እንደ ንጋት የተዘጋጀ መሆኑን ያውቃሉ። እንደ ምግብ በሚበላበት ጊዜ ሰውነት አካላዊ ኃይልን እንደሚቀበል፥ እንዲሁም መንፈሳዊ ኃይልን ይቀበላሉ።”

> “እግዚአብሔር የእስራኤልን ልጆች ከግብፅ ባርነት ወስዶ በምድረ በዳ አሳልፎ ወደ ከነዓን በመምራቱ ያለውን ዕቅዱን እኛ እንኳ ግማሹን አናስተውልም።”

> “ከወንጌል የሚበሩትን መለኮታዊ ጨረሮች ስንሰበስብ፣ ስለ አይሁድ ሥርዓት የበለጠ ግልጽ አስተውሎት እናገኛለን፣ እናም የእርሱን አስፈላጊ እውነቶች ይበልጥ ጥልቅ እንድናከብር እንደርሳለን። የእውነት ምርመራችን ገና ያልተፈጸመ ነው። የብርሃንን ጨረሮች ጥቂቶቹን ብቻ ሰብስበናል። ቃሉን በየዕለቱ የማያጠኑ ሰዎች የአይሁድን ሥርዓት ችግሮች አይፈቱም። በመቅደስ አገልግሎት የተማሩትን እውነቶች አያስተውሉም። የእግዚአብሔር ሥራ ስለ ታላቅ እቅዱ ባለ ዓለማዊ ግንዛቤ ይታገዳል። ወደፊት ያለው ሕይወት ክርስቶስ በደመና ዓምድ ተሸፍኖ ለሕዝቡ የሰጣቸውን ሕጎች ትርጉም ትገልጣለች።” Spalding and Magan, 305, 306.

Back to Articles