Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Nine

የዳንኤል መጽሐፍ – ቁጥር ሠላሳ ዘጠኝ

Unveiling the Prophetic Tapestry: William Miller’s Dream and the Restoration of Foundational Truths in the Last Days

የትንቢታዊው ሕብረ ማጌጥ መገለጥ፦ የዊሊያም ሚለር ሕልም እና በመጨረሻዎቹ ዘመናት መሠረታዊ እውነቶች መመለስ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are considering the prophetic application of William Miller’s dream in the last days, which is where all prophecies find their perfect fulfillment. Miller’s dream identifies the discovery, establishment, rejection, burying and restoration of the foundational truths of Adventism that were assembled through the ministry of Miller. Those foundational truths represented the truths that were unsealed in 1798. Those truths are represented by the vision of the Ulai River. Miller’s dream, as recorded in the book Early Writings, was his second dream, and the dream had been typified by Nebuchadnezzar’s second dream, just as Miller himself had been typified by Nebuchadnezzar.

በመጨረሻዎቹ ቀናት፣ ሁሉም ትንቢቶች ፍጹም ፍጻሜአቸውን የሚያገኙበት ስፍራ ስለሆነ፣ የዊልያም ሚለርን ሕልም ያለውን ትንቢታዊ መተግበሪያ እየተመለከትን ነው። የሚለር ሕልም፣ በሚለር አገልግሎት የተሰበሰቡትን የአድቬንቲዝም መሠረታዊ እውነቶች መገኘት፣ መመሥረት፣ መቃወም፣ መቀበር እና መመለስ ይለይታል። እነዚያ መሠረታዊ እውነቶች በ1798 የተፈቱትን እውነቶች ይወክሉ ነበር። እነዚያ እውነቶች በኡላይ ወንዝ ራእይ ይወከላሉ። በEarly Writings መጽሐፍ እንደተመዘገበው የሚለር ሕልም ሁለተኛው ሕልሙ ነበር፤ እንዲሁም ሚለር ራሱ በናቡከደነፆር እንደተመሰለ ሁሉ፣ ያ ሕልም ደግሞ በናቡከደነፆር ሁለተኛ ሕልም አስቀድሞ ተመስሏል።

Previous articles have demonstrated how the conclusion of Nebuchadnezzar’s life of “seven times” living with the heart of a beast, ended symbolically in 1798. His kingdom was then restored, and for the first time, Nebuchadnezzar represented a fully converted man. In terms of the “time of the end,” in 1798, he represented the “wise.” We have also identified that as the first king of Babylon, Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” typified the judgment of Belshazzar’s twenty-five hundred and twenty (mene, mene, tekel, upharsin), who was the last king of Babylon.

ከዚህ በፊት የቀረቡ ጽሑፎች ናቡከደነፆር በ“ሰባት ዘመን” የአውሬ ልብ አለው ብሎ የኖረው ሕይወት መደምደሚያ በምሳሌያዊ ሁኔታ በ1798 እንደተፈጸመ አሳይተዋል። በዚያን ጊዜ መንግሥቱ ተመለሰለት፥ ናቡከደነፆርም ለመጀመሪያ ጊዜ ፍጹም የተለወጠ ሰውን ወከለ። “የፍጻሜው ዘመን”ን በተመለከተ፥ በ1798 እርሱ “ጠቢባንን” ወከለ። እንዲሁም፥ እንደ ባቢሎን የመጀመሪያው ንጉሥ፥ ናቡከደነፆር የ“ሰባት ዘመን” ፍርዱ፥ የባቢሎን የመጨረሻው ንጉሥ የነበረውን ቤልሻጸር የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ (መኔ፥ መኔ፥ ቴቄል፥ ኡፋርሲን) ፍርድ እንደ ምሳሌ አመለከተ።

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, … to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> «ለባቢሎን የመጨረሻው ገዥ፣ በምሳሌ እንደ መጀመሪያው፣ የመለኮታዊው ጠባቂ ፍርድ ደርሶበት ነበር፤ ‘አንተ ንጉሥ ሆይ፣ … ለአንተ ተነግሮአል፤ መንግሥቱ ከአንተ ርቆአል።’ ዳንኤል 4፥31።» ነቢያትና ነገሥታት፣ 533።

Sister White identified Belshazzar in his hour of judgment as the “foolish king.” In the conclusion of Nebuchadnezzar’s hour of judgment, he represents the “wise king,” for he was benefitted by the judgment of “seven times,” and Belshazzar, though he knew the history, refused to be benefitted.

እህት ዋይት በፍርዱ ሰዓት ቤልሻጽርን “ሰነፍ ንጉሥ” ብላ ለየችው። በናቡከደነፆር የፍርድ ሰዓት መደምደሚያ እርሱ “ጥበበኛ ንጉሥ” ይወክላል፤ ምክንያቱም ከ“ሰባት ዘመናት” ፍርድ ጥቅም አግኝቶአልና፣ ቤልሻጽር ግን ታሪኩን ቢያውቅም እንኳ ከእርሱ ጥቅም ለማግኘት እምቢ አለ።

> “But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “ነገር ግን የቤልሻጽር ለመዝናናት ያለው ፍቅርና ራሱን የማክበር ልማድ ፈጽሞ ሊረሳቸው የማይገቡትን ትምህርቶች ከአእምሮው አጠፋ፤ እናም በናቡከደነፆር ላይ የታዩ የታላቅ ፍርዶችን ያመጡ ኃጢአቶችን የሚመስሉ ኃጢአቶችን ፈጸመ። በጸጋ የተሰጡትን እድሎች አባከነ፤ ከእውነት ጋር ለመተዋወቅ በእጁ ውስጥ የነበሩትን እድሎች መጠቀም ቸል አለ። ‘ለመዳን ምን ላድርግ?’ የሚለውን ጥያቄ ይህ ታላቅ ነገር ግን ሞኝ ንጉሥ በግዴለሽነት አልፎታል።” Bible Echo, April 25, 1898.

Nebuchadnezzar is a symbol of “the wise” in 1798, who understand the increase of knowledge at the time of the end.

ናቡከደነፆር በ1798 ዓ.ም. “ጠቢባን” የሚወክል ምልክት ነው፤ እነርሱም በፍጻሜው ዘመን የእውቀትን መጨመር የሚያስተውሉ ናቸው።

> “The proud boast had scarcely left his lips, when a voice from Heaven told him that God’s appointed time of judgment had come. In a moment his reason was taken away, and he became as a beast. For seven years he was thus degraded. At the end of this time his reason was restored to him, and then looking up in humility to the great God of Heaven, he recognized the divine hand in this chastisement, and was again restored to his throne.

> “ትዕቢተኛው መካፈል ከከንፈሮቹ ገና ሳይርቅ፣ ከሰማይ ድምፅ የእግዚአብሔር የወሰነው የፍርድ ጊዜ እንደደረሰ ነገረው። በአንድ ቅጽበት አእምሮው ከእርሱ ተወሰደ፣ እርሱም እንደ አውሬ ሆነ። ሰባት ዓመት እንዲህ ተዋርዶ ኖረ። ይህ ዘመን በተፈጸመ ጊዜ አእምሮው ተመልሶለት፤ ከዚያም በትሕትና ወደ ሰማይ ታላቁ አምላክ ቀና ብሎ በዚህ ቅጣት ውስጥ ያለውን መለኮታዊ እጅ አወቀ፥ እንደገናም ወደ ዙፋኑ ተመለሰ።”

> “In a public proclamation, King Nebuchadnezzar acknowledged his guilt, and the great mercy of God in his restoration. This was the last act of his life as recorded in Sacred History.” Review and Herald, February 1, 1881.

> “በሕዝባዊ አዋጅ ንጉሥ ናቡከደነፆር በደሉን እና በመመለሱ ውስጥ የተገለጠውን ታላቅ የእግዚአብሔር ምሕረት አመነ። ይህ በቅዱስ ታሪክ እንደተመዘገበው የሕይወቱ የመጨረሻ ድርጊት ነበር።” Review and Herald, February 1, 1881.

At the end of Nebuchadnezzar’s “seven times,” he made a public proclamation, which included a public confession. Miller, as Nebuchadnezzar, symbolizes the “wise” in 1798, who understand the increase of knowledge at the time of the end. They both had two dreams, and both of their respective second dreams symbolically identify the “seven times.” The “seven times” has been shown in previous articles to mark a transition point.

በናቡከደነፆር “ሰባቱ ዘመናት” መጨረሻ ላይ፣ ይፋዊ አዋጅ አወጣ፤ ይህም ይፋዊ ኑዛዜን ያካተተ ነበር። ሚለር፣ እንደ ናቡከደነፆር፣ በ1798 ዓ.ም. ያሉትን “ጠቢባን” ይወክላል፤ እነርሱም በዘመኑ ፍጻሜ የእውቀት መጨመርን የሚያስተውሉ ናቸው። ሁለቱም ሁለት ሕልሞች ነበሯቸው፤ እና የእያንዳንዳቸው ሁለተኛ ሕልሞች “ሰባቱን ዘመናት” በምሳሌያዊ ሁኔታ ያመለክታሉ። “ሰባቱ ዘመናት” በቀደሙት ጽሑፎች የሽግግር ነጥብ መሆናቸው ታይቷል።

In 1798, Nebuchadnezzar marks a transition from his proud condition, to the condition of the wise. It included his public confession. 1798, was also the transition point between the fifth and sixth kingdoms of Bible prophecy. It also marked the arrival of the first angel, thus marking a new dispensation, for the warning of the coming judgment could not take place until the fifth kingdom of Bible prophecy had received its deadly wound.

በ1798 ዓ.ም. ናቡከደነፆር ከትዕቢት ሁኔታው ወደ ጥበበኞች ሁኔታ የሚያመለክት ሽግግር ያመለከተ ነበር። ይህም የሕዝብ ፊት የቀረበ ኑዛዜውን አካትቶ ነበር። 1798 ዓ.ም. እንዲሁም በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ ባሉት አምስተኛውና ስድስተኛው መንግሥታት መካከል ያለው የሽግግር ነጥብ ነበር። ደግሞም የመጀመሪያውን መልአክ መምጣት አመለከተ፤ ስለዚህም አዲስ የሥርዓተ ዘመን መጀመሪያን አመለከተ፤ ምክንያቱም ስለሚመጣው ፍርድ የሚሰጠው ማስጠንቀቂያ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ያለው አምስተኛው መንግሥት ሞት የሚያመጣ ቍስል እስኪቀበል ድረስ ሊፈጸም አይችልም ነበር።

> “The message itself sheds light as to the time when this movement is to take place. It is declared to be a part of the ‘everlasting gospel;’ and it announces the opening of the judgment. The message of salvation has been preached in all ages; but this message is a part of the gospel which could be proclaimed only in the last days, for only then would it be true that the hour of judgment had come. The prophecies present a succession of events leading down to the opening of the judgment. This is especially true of the book of Daniel. But that part of his prophecy which related to the last days, Daniel was bidden to close up and seal ‘to the time of the end.’ Not till we reach this time could a message concerning the judgment be proclaimed, based on the fulfillment of these prophecies. But at the time of the end, says the prophet, ‘many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4.

> መልእክቱ ራሱ ይህ እንቅስቃሴ መቼ እንደሚፈጸም ብርሃን ይሰጣል። እርሱ የ“ዘላለማዊ ወንጌል” ክፍል እንደሆነ ተገልጿል፤ የፍርድም መከፈቱን ያውጃል። የድነት መልእክት በሁሉም ዘመናት ተሰብኳል፤ ነገር ግን ይህ መልእክት የወንጌል ክፍል ሲሆን ሊታወጅ የሚችለው በመጨረሻዎቹ ቀኖች ብቻ ነበር፥ ምክንያቱም ያኔ ብቻ የፍርድ ሰዓቱ መጥቶአል ማለት እውነት የሚሆን ስለሆነ ነው። ትንቢቶቹ የፍርድ መከፈት እስከሚደርስ ድረስ የሚመሩ ተከታታይ ክስተቶችን ያቀርባሉ። ይህ በተለይ ስለ ዳንኤል መጽሐፍ እውነት ነው። ነገር ግን ከትንቢቱ ውስጥ ከመጨረሻዎቹ ቀኖች ጋር የተያያዘውን ክፍል ዳንኤል “እስከ ፍጻሜው ዘመን” ድረስ እንዲዘጋና እንዲታተም ታዞ ነበር። ወደዚህ ዘመን እስክንደርስ ድረስ፣ በእነዚህ ትንቢቶች ፍጻሜ ላይ የተመሠረተ ስለ ፍርድ የሚናገር መልእክት ሊታወጅ አይችልም ነበር። ነገር ግን በፍጻሜው ዘመን፣ ነቢዩ እንደሚለው፣ “ብዙዎች ወዲህና ወዲያ ይመላለሳሉ፣ እውቀትም ይጨምራል።” ዳንኤል 12፥4።

> “The apostle Paul warned the church not to look for the coming of Christ in his day. ‘That day shall not come,’ he says, ‘except there come a falling away first, and that man of sin be revealed.’ 2 Thessalonians 2:3. Not till after the great apostasy, and the long period of the reign of the ‘man of sin,’ can we look for the advent of our Lord. The ‘man of sin,’ which is also styled ‘the mystery of iniquity,’ ‘the son of perdition,’ and ‘that wicked,’ represents the papacy, which, as foretold in prophecy, was to maintain its supremacy for 1260 years. This period ended in 1798. The coming of Christ could not take place before that time. Paul covers with his caution the whole of the Christian dispensation down to the year 1798. It is this side of that time that the message of Christ’s second coming is to be proclaimed.

> ሐዋርያው ጳውሎስ በእርሱ ዘመን የክርስቶስን ምጽአት እንዳትጠብቅ ቤተ ክርስቲያንን አስጠንቅቆአል። “በፊት መናፈቅ ሳይመጣ፣ የኃጢአትም ሰው ሳይገለጥ፣ ያ ቀን አይመጣም” ይላል። 2 ተሰሎንቄ 2፥3። ከታላቁ ክድዓት በኋላና የ“ኃጢአት ሰው” የንግሥና ረጅም ዘመን ካለፈ በኋላ ብቻ የጌታችንን ምጽአት ልንጠብቅ እንችላለን። “የኃጢአት ሰው” ተብሎ የተጠራው፣ እንዲሁም “የዓመፅ ምስጢር፣” “የጥፋት ልጅ፣” እና “ያ ክፉው” ተብሎ የሚጠራው፣ በትንቢት እንደ ተነገረው ለ1260 ዓመታት የበላይነቱን ሊጠብቅ የነበረውን ጵጵስናን ይወክላል። ይህ ዘመን በ1798 ተፈጸመ። የክርስቶስ ምጽአት ከዚያ ጊዜ በፊት ሊሆን አይችልም ነበር። ጳውሎስ በሰጠው ማስጠንቀቂያ እስከ 1798 ዓመት ድረስ ያለውን የክርስቲያን ዘመን ሁሉ ይሸፍናል። የክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት መልእክት ሊሰበክ የሚገባው ከዚያ ዘመን በኋላ ባለው ጊዜ ነው።

> “No such message has ever been given in past ages. Paul, as we have seen, did not preach it; he pointed his brethren into the then far-distant future for the coming of the Lord. The Reformers did not proclaim it. Martin Luther placed the judgment about three hundred years in the future from his day. But since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

> “በቀደሙት ዘመናት እንደዚህ ያለ መልእክት ከቶ አልተሰጠም። ጳውሎስ እንደ አየነው አልሰበከውም፤ የጌታ መምጣት ወደሚሆንበት በዚያን ጊዜ እጅግ ሩቅ ወደነበረው ወደፊት ወንድሞቹን አመለከታቸው። ተሃድሶ አራማጆችም አላወጁትም። ማርቲን ሉተር ፍርዱን ከራሱ ዘመን ወዲህ ግማሽ ሺህ ዓመት ያህል ወደፊት አኖረው። ነገር ግን ከ1798 ጀምሮ የዳንኤል መጽሐፍ ተፈትቷል፣ የትንቢቶቹም እውቀት ጨምሯል፣ እናም ብዙዎች የፍርድ መቅረብን የሚያውጅ የከበረ መልእክት አውጀዋል።” The Great Controversy, 356.

In 1798, a new dispensation of the work of salvation arrived, and that new dispensation gave a warning of another dispensation that would begin in 1844. At that change of dispensation, a door would be closed, and a door opened.

በ1798 ዓ.ም. የድነት ሥራ አዲስ ዘመን መጣ፣ ይህም አዲሱ ዘመን በ1844 ዓ.ም. የሚጀምር ሌላ ዘመን እንደሚኖር ማስጠንቀቂያ ሰጠ። በዚያ የዘመን ለውጥ አንድ ደጅ ይዘጋ ነበር፣ አንድም ደጅ ይከፈት ነበር።

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> ለፊላዴልፊያም ቤተ ክርስቲያን መልአክ ጻፍ፤ ቅዱሱ፥ እውነተኛው፥ የዳዊት ቁልፍ ያለው፥ የሚከፍትና ማንም የማይዘጋ፥ የሚዘጋም ማንም የማይከፍት፥ እንዲህ ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ እነሆ፥ ማንም ሊዘጋው የማይችል የተከፈተ በር በፊትህ አኖርሁ፤ ትንሽ ኃይል ቢኖርህም ቃሌን ጠብቀሃልና፥ ስሜንም አልካድህም። ራእይ 3፥7፡8

The opening of a door marks a new dispensation. There was a dispensational change of kingdoms and of message in 1798, at the end of the first indignation, that was accomplished from 723 BC through to 1798. There was also a dispensational change in 1844, at the end of the last indignation, that was accomplished from 677 BC through to 1844. In 1798, the dispensation of the first angel’s message, which warned of the approaching judgment, had arrived. Both Nebuchadnezzar and Miller are represented as the “wise,” at the “time of the end,” when “the door” was opened to the internal dispensation of the first angel’s message and to the external dispensation change from the sea beast unto the earth beast. The dispensation of the message of the first angel was fulfilled when the door into the Most Holy Place was opened on October 22, 1844, and the dispensation of the third angel, and the investigative judgment arrived.

የደጅ መከፈት አዲስ የዘመን አስተዳደር ለውጥን ያመለክታል። ከ723 ዓ.ዓ. እስከ 1798 ድረስ ተፈጽሞ በ1798 በመጀመሪያው ቍጣ መጨረሻ የመንግሥታትና የመልእክት የዘመን አስተዳደር ለውጥ ነበረ። እንዲሁም ከ677 ዓ.ዓ. እስከ 1844 ድረስ ተፈጽሞ በ1844 በመጨረሻው ቍጣ መጨረሻ የዘመን አስተዳደር ለውጥ ነበረ። በ1798 የመጀመሪያው መልአክ መልእክት የቀረበው የሚመጣውን ፍርድ የሚያስጠነቅቅ የዘመን አስተዳደር ደርሶ ነበር። ነቡከደነፆርም ሆነ ሚለር “ጠቢባን” ተብለው ይወከላሉ፤ ይህም “በፍጻሜው ዘመን” ነው፤ በዚያን ጊዜ “ደጁ” ለመጀመሪያው መልአክ መልእክት ውስጣዊ የዘመን አስተዳደር እንዲከፈት፣ እንዲሁም ከባሕር አውሬው ወደ የምድር አውሬው ያለው ውጫዊ የዘመን አስተዳደር ለውጥ እንዲገለጥ ተከፈተ። የመጀመሪያው መልአክ መልእክት የዘመን አስተዳደር ጥቅምት 22 ቀን 1844 ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚገባው ደጅ በተከፈተ ጊዜ ተፈጸመ፤ በዚያም ጊዜ የሦስተኛው መልአክ የዘመን አስተዳደር እና የምርመራ ፍርድ ደረሰ።

Miller’s second dream begins when a door was opened in 1798, and it ends when a door was opened in the transitional period of the “two witnesses” who are brought back to life in order to proclaim the message of the Midnight Cry. Prophetically both Nebuchadnezzar and Miller represented the transition from the kingdom of the sea beast unto the kingdom of the earth beast in 1798. They both represent the announcement of the approach and the arrival of the investigative judgment in 1844. 1798, and 1844, represent the conclusion of the first and last “indignations” of God against His people that was accomplished over the period of “seven times,” as set forth in Leviticus twenty-six. The forty-six years from 1798, unto 1844, represent the erection of the spiritual temple which the messenger of the covenant suddenly came to on October 22, 1844, as Christ transitioned from the Holy Place unto the Most Holy Place.

የሚለር ሁለተኛ ሕልም በ1798 አንድ ደጅ ሲከፈት ይጀምራል፣ እናም የ“ሁለቱ ምስክሮች” የሽግግር ዘመን ውስጥ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክትን እንዲያውጁ እንደገና ወደ ሕይወት ሲመለሱ አንድ ደጅ ሲከፈት ይፈጸማል። በትንቢታዊ መልኩ ናቡከደነፆርና ሚለር በ1798 ከባሕር አውሬው መንግሥት ወደ ምድር አውሬው መንግሥት የሚደረገውን ሽግግር ወከሉ። ሁለቱም በ1844 የምርመራ ፍርድ መቅረቡንና መድረሱን የሚያውጁ ናቸው። 1798 እና 1844 በዘሌዋውያን ሀያ ስድስት እንደተቀመጠው በ“ሰባት ዘመናት” ጊዜ ውስጥ የተፈጸመውን በእግዚአብሔር በሕዝቡ ላይ የመጣውን የመጀመሪያውንና የመጨረሻውን “ቍጣ” መደምደሚያ ይወክላሉ። ከ1798 እስከ 1844 ያሉት አርባ ስድስት ዓመታት፣ ኪዳኑ መልእክተኛ በ1844 ጥቅምት 22 በድንገት ወደ መጣበት መንፈሳዊ ቤተ መቅደስ መቆሙን ይወክላሉ፤ በዚያም ጊዜ ክርስቶስ ከቅድስት ስፍራ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ሲሸጋገር።

1798, and 1844, identify transitions (more than one), that are marked by the “seven times.” The transition of Millerite Philadelphian Adventism unto Millerite Laodicean Adventism in 1856, was also marked by an increase of knowledge of the “seven times,” that was thereafter rejected in 1863. In 1798, there had been an increase of knowledge from the book of Daniel, which included the same “seven times,” of Leviticus twenty-six, that was to be rejected at the end of Millerite Philadelphian Adventism.

1798 እና 1844 በ“ሰባት ዘመናት” የተለዩ ሽግግሮችን (ከአንድ በላይ) ያመለክታሉ። በ1856 ከሚለራዊ ፊላዴልፊያዊ አድቬንቲዝም ወደ ሚለራዊ ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም የተደረገው ሽግግር ደግሞ በ“ሰባት ዘመናት” እውቀት መጨመር የተለየ ነበር፤ ይህም ከዚያ በኋላ በ1863 ተቀባይነት አጥቶ ተጣለ። በ1798 ከዳንኤል መጽሐፍ የመጣ የእውቀት መጨመር ነበር፤ ይህም በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ያለውን ያንኑ “ሰባት ዘመናት” ያካትት ነበር፣ እርሱም በሚለራዊ ፊላዴልፊያዊ አድቬንቲዝም መጨረሻ ውድቅ ሊደረግ የነበረ ነበር።

The transition of the movement of the first angel from Philadelphia unto Laodicea was represented by the seven years from 1856 to 1863. The Laodicean message arrived in 1856, and for seven years, the new light of the “seven times” that had been unsealed produced a three-step testing process that was failed by Adventism in 1863. Seven years were given for the light of the “seven times,” to either be received or rejected. The transition of the movement of Millerite Philadelphian Adventism unto Millerite Laodicean Adventism, typifies the reversal of the sequence at the end, the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel.

የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ከፊላዴልፊያ ወደ ሎዶቅያ የተሸጋገረው ለ1856 እስከ 1863 ባሉት ሰባት ዓመታት ተወክሎ ነበር። የሎዶቅያ መልእክት በ1856 ደረሰ፣ እናም ለሰባት ዓመታት፣ ከማኅተሙ የተፈታው የ“ሰባት ዘመናት” አዲስ ብርሃን በ1863 አድቬንቲዝም የወደቀበትን ባለሦስት ደረጃ የፈተና ሂደት አፈራ። የ“ሰባት ዘመናት” ብርሃን እንዲቀበል ወይም እንዲጣል ሰባት ዓመታት ተሰጡ። የሚለራዊ ፊላዴልፊያዊ አድቬንቲዝም እንቅስቃሴ ወደ ሚለራዊ ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም የተሸጋገረው፣ በመጨረሻ ላይ የቅደም ተከተሉን መገልበጥ፣ ማለትም የሦስተኛው መልአክ ሎዶቅያዊ እንቅስቃሴ ወደ የሦስተኛው መልአክ ፊላዴልፊያዊ እንቅስቃሴ የሚደረገውን ሽግግር ይወክላል።

The sixty-five-year prophecy of Isaiah, marks the beginning of the first and the last indignation of God against the northern and then the southern kingdoms of Israel.

በኢሳይያስ ያለው የስድሳ አምስት ዓመት ትንቢት በመጀመሪያ በሰሜናዊው እና ከዚያም በደቡባዊው የእስራኤል መንግሥታት ላይ የእግዚአብሔር የመጀመሪያውንና የመጨረሻውን ቍጣ የሚያመለክት መጀመሪያ ምልክት ነው።

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.

> የሶርያ ራስ ደማስቆ ነው፥ የደማስቆም ራስ ሬሲን ነው፤ በስድሳ አምስትም ዓመት ውስጥ ኤፍሬም ሕዝብ እንዳይሆን ይሰበራል። ኢሳይያስ 7፥8።

Isaiah’s prophecy of sixty-five years was given in 742 BC, and within sixty-five years the northern kingdom would be gone. Nineteen years after 742 BC, in 723 BC, the northern kingdom was carried into slavery by Assyria. At the conclusion of the sixty-five years the southern kingdom’s indignation began in 677 BC, when Manasseh was taken captive by the Babylonians. The sixty-five years therefore represent a nineteen-year period to the first captivity of the northern kingdom, then another forty-six years until the captivity of Manasseh.

የኢሳይያስ የስልሳ አምስት ዓመት ትንቢት በ742 ከክርስቶስ ልደት በፊት ተሰጠ፣ እናም በስልሳ አምስት ዓመታት ውስጥ የሰሜኑ መንግሥት ይጠፋ ነበር። 742 ከክርስቶስ ልደት በፊት ከሆነው ዘመን ከአሥራ ዘጠኝ ዓመታት በኋላ፣ በ723 ከክርስቶስ ልደት በፊት፣ የሰሜኑ መንግሥት በአሶር ወደ ባርነት ተወሰደ። ስልሳ አምስቱ ዓመታት በተፈጸሙ ጊዜ የደቡቡ መንግሥት ቍጣ በ677 ከክርስቶስ ልደት በፊት ጀመረ፣ ምክንያቱም ምናሴ በባቢሎናውያን ምርኮ ተወስዶ ነበር። ስለዚህ ስልሳ አምስቱ ዓመታት የሰሜኑ መንግሥት የመጀመሪያ ምርኮ እስከደረሰበት ድረስ የአሥራ ዘጠኝ ዓመት ጊዜን ያመለክታሉ፤ ከዚያም እስከ ምናሴ ምርኮ ድረስ ሌላ አርባ ስድስት ዓመትን ያመለክታሉ።

Those prophecies reached their respective fulfillments in 1798, 1844 and 1863. In 1798, an internal transition of the message of salvation occurred with the arrival of the first angel, and an external transition of the kingdoms of Bible prophecy also occurred. In 1844, an internal transition of the message of salvation occurred as the door was closed to the Holy Place and the investigative judgment began with the arrival of the third angel. In 1863, an external change occurred as both horns of the earth beast divided into two classes.

እነዚያ ትንቢቶች የየራሳቸውን ፍጻሜ በ1798፣ 1844 እና 1863 ደረሱ። በ1798፣ የመጀመሪያው መልአክ በመምጣቱ በድነት መልእክት ውስጥ ውስጣዊ ሽግግር ተፈጠረ፣ እንዲሁም በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተጠቀሱት መንግሥታት ውስጥ ውጫዊ ሽግግርም ተፈጠረ። በ1844፣ የሦስተኛው መልአክ በመምጣቱ በቅዱሱ ስፍራ ያለው በር ተዘግቶ የምርመራ ፍርድ ሲጀምር፣ በድነት መልእክት ውስጥ ውስጣዊ ሽግግር ተፈጠረ። በ1863፣ የምድር አውሬው ሁለቱም ቀንዶች ወደ ሁለት ክፍሎች ሲከፈሉ ውጫዊ ለውጥ ተፈጠረ።

The Republican horn divided into the two political parties that would dominate the history of the earth beast from then onward. The Protestant horn divided into two apostate manifestations, one party claiming to be Protestant that claimed to keep the seventh-day Sabbath, and another class that claimed to be Protestant, but upheld the day of the sun as their chosen day of worship.

የሪፐብሊካን ቀንድ ከዚያ በኋላ በምድር አውሬው ታሪክ ላይ የበላይነት የሚኖራቸው ሁለት የፖለቲካ ፓርቲዎች ሆነው ተከፈለ። የፕሮቴስታንት ቀንድም ሁለት የክህደት መገለጫዎች ሆኖ ተከፈለ፤ አንደኛው ወገን ሰባተኛውን ቀን ሰንበት እንደሚጠብቅ የሚናገር ፕሮቴስታንት ነኝ የሚል ሲሆን፣ ሌላው ደግሞ ፕሮቴስታንት ነኝ ቢልም የፀሐይን ቀን እንደ ተመረጠ የአምልኮ ቀኑ የሚያጸና ክፍል ነበረ።

In that history, the Protestant horn that had come out of the Dark Ages, was tested from August 11, 1840 until October 22, 1844, and failed the testing process and transitioned from the Sunday-keeping Protestant people to the Sunday-keeping apostate Protestant people.

በዚያ ታሪክ ውስጥ፣ ከጨለማው ዘመን የወጣው የፕሮቴስታንት ቀንድ ከነሐሴ 11፣ 1840 ጀምሮ እስከ ጥቅምት 22፣ 1844 ድረስ ተፈትኖ ነበር፣ የፈተናውንም ሂደት ሳያልፍ ከእሑድ ጠባቂ የፕሮቴስታንት ሕዝብ ወደ እሑድ ጠባቂ ከሃዲ የፕሮቴስታንት ሕዝብ ተሸጋገረ።

In the history of the true Protestant horn that was established and identified in 1844, a testing process occurred from 1856 through to 1863. Then the true Sabbath-keeping Protestant horn transitioned both from Philadelphia unto Laodicea, and also from the true Sabbath-keeping Protestant people unto the Sabbath-keeping apostate Protestant horn. The “seven times,” is associated with 1798, 1844, 1856 and 1863. The “seven times,” is a symbol associated with a transition point and this truth is established upon several witnesses.

በ1844 ዓ.ም. የተቋቋመና የተለየ እውነተኛው ፕሮቴስታንት ቀንድ በታሪኩ ውስጥ፣ ከ1856 እስከ 1863 ዓ.ም. ድረስ የፈተና ሂደት ተከሰተ። ከዚያም እውነተኛው ሰንበትን የሚጠብቅ ፕሮቴስታንት ቀንድ ከፊላዴልፊያ ወደ ሎዶቅያ ተሸጋገረ፣ እንዲሁም ከእውነተኛው ሰንበትን የሚጠብቅ ፕሮቴስታንት ሕዝብ ወደ ሰንበትን የሚጠብቀው ከሃዲ ፕሮቴስታንት ቀንድ ተሸጋገረ። “ሰባቱ ዘመናት” ከ1798፣ 1844፣ 1856 እና 1863 ጋር የተያያዘ ነው። “ሰባቱ ዘመናት” ከሽግግር ነጥብ ጋር የተያያዘ ምልክት ነው፣ እናም ይህ እውነት በብዙ ምስክሮች ላይ የተመሠረተ ነው።

In 1798, there was an increase of knowledge on the “seven times,” because the very first time-prophecy Miller discovered was that very truth. By 1863, that truth had been rejected, thus identifying the conclusion of the ending period of the sixty-five years of the prophecy set forth in Isaiah chapter seven.

በ1798 ዓ.ም. ስለ “ሰባቱ ዘመናት” ዕውቀት ጨመረ፤ ምክንያቱም ሚለር ያገኘው የመጀመሪያው የጊዜ ትንቢት ያ እውነት ራሱ ነበር። በ1863 ዓ.ም. ግን ያ እውነት ተቀባይነት አጥቶ ነበር፤ እንዲሁም በኢሳይያስ ምዕራፍ ሰባት የቀረበው የትንቢቱ ስድሳ አምስት ዓመታት የመጨረሻ ዘመን ፍጻሜ መሆኑን ይለያል።

The complete twenty-five hundred and twenty year prophecy has a sixty-five year span at both the beginning and the ending in a reverse-image, mirror-like fashion. In the beginning of the ending sixty-five years (1798) typified by the beginning of the beginning sixty-five years in 742 BC when the prophecy was given, there was an increase of knowledge upon the “seven times,” which the “wise” Millerites understood and proclaimed. At the ending of the ending sixty-five years in 1863, there was another increase of knowledge on the same truth which was ultimately rejected by the recently crowned “priests” of the true Protestant horn.

የተሟላው የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት ትንቢት በመጀመሪያውም ሆነ በመጨረሻው ላይ ስድሳ አምስት ዓመታት የሚሆን ክልል አለው፤ ይህም በተገላቢጦሽ ምስል እንደ መስታወት ተመሳሳይ ሁኔታ ነው። ትንቢቱ በተሰጠበት በ742 ዓ.ዓ. በመጀመሪያው መጀመሪያ ያሉት ስድሳ አምስት ዓመታት በምሳሌ እንደሚያመለክቱት፣ በመጨረሻው መጀመሪያ ያሉት ስድሳ አምስት ዓመታት (1798) ላይ “ሰባቱ ዘመናት” ላይ የእውቀት መጨመር ነበረ፤ ይህንንም “ጥበበኞቹ” ሚለራውያን ተረድተው አወጁት። በመጨረሻው መጨረሻ ያሉት ስድሳ አምስት ዓመታት በ1863 ላይ፣ በዚያው እውነት ላይ ሌላ የእውቀት መጨመር ነበረ፤ ነገር ግን ይህ በእውነተኛው የፕሮቴስታንት ቀንድ አዲስ ዘውድ ተቀዳጅ “ካህናት” በመጨረሻ ተቀባይነት አላገኘም።

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ሕዝቤ በእውቀት እጥረት ይጠፋል፤ አንተም እውቀትን ስለ ጣልህ፣ እኔ ደግሞ አንተን እጥልሃለሁ፥ ለእኔም ካህን እንዳትሆን፤ የአምላክህንም ሕግ ስለ ረሳህ፣ እኔ ደግሞ ልጆችህን እረሳለሁ። ሆሴዕ 4፥6።

The increase of knowledge when the book of Daniel is unsealed is associated with the “seven times,” so it not only is a symbol of a transition point, but also of the unsealing of the prophetic message.

ከዳንኤል መጽሐፍ ማኅተሙ ሲፈታ የሚመጣው የእውቀት መጨመር ከ“ሰባቱ ጊዜያት” ጋር የተያያዘ ነው፤ ስለዚህ ይህ የመሸጋገሪያ ነጥብ ምልክት ብቻ ሳይሆን የትንቢታዊው መልእክት ማኅተም መፈታትም ደግሞ ነው።

Another transition began on July 18, 2020, with the first disappointment, which began the “tarrying time” and marked the beginning of Revelation chapter eleven’s three-and-a-half-days of the two witnesses laying dead in the street of the great city of Sodom and Egypt.

ሌላ ሽግግር በ2020 ዓ.ም. ሐምሌ 11 ቀን በመጀመሪያው ቅሬታ ተጀመረ፤ ይህም “የመዘግየት ዘመን”ን ያስነሳ ሲሆን፣ የታላቂቱ ከተማ ሶዶምና ግብፅ በተባለችው መንገድ ላይ የራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ የሁለቱ ምስክሮች ሞተው ተጥለው የሚቆዩትን ሦስት ተኩል ቀናት መጀመሪያ አመለከተ።

July 18, 2020, marks the beginning of three-and-a-half symbolic days (a “seven times”), that had been illustrated by the history of 1856 through to 1863. Both periods are symbols of the “seven times.” Both periods mark a change of dispensation (a transition). Both periods represent an increase of knowledge associated with the “seven times.”

ሐምሌ 18፣ 2020 በ1856 እስከ 1863 ድረስ ባለው ታሪክ የተመሰለውን ሶስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀናት (“seven times”) መጀመሪያ ያመለክታል። ሁለቱም ዘመናት የ“seven times” ምሳሌዎች ናቸው። ሁለቱም ዘመናት የአስተዳደር ዘመን ለውጥን (ሽግግርን) ያመለክታሉ። ሁለቱም ዘመናት ከ“seven times” ጋር የተያያዘ የእውቀት መጨመርን ይወክላሉ።

It was in the period of transition from the kingdom of Babylon unto the kingdom of Medo-Persia that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer, thus identifying the Leviticus twenty-six prayer as a waymark of the transition of the last days. In Miller’s dream, at the end of seven expressions of the word “scattering,” Miller both weeps and prays. The weeping marks the point when the Lion of the tribe of Judah (the dirt brush man), unseals a message that has been sealed.

ከባቢሎን መንግሥት ወደ ሜዶ-ፋርስ መንግሥት የሚደረገው የሽግግር ዘመን ነበር ዳንኤል የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ጸሎት የጸለየው፤ ስለዚህም የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ጸሎት የመጨረሻዎቹ ቀኖች ሽግግር መለያ ምልክት መሆኑን ያሳያል። በሚለር ሕልም ውስጥ፣ “መበተን” የሚለው ቃል ሰባት ጊዜ ከተገለጸ በኋላ ሚለር ሁለቱንም ያለቅሳል እና ይጸልያል። ማልቀሱ ከይሁዳ ነገድ አንበሳ (የአፈር ብሩሽ ሰው) የታተመውን መልእክት ሲፈታ የሚጠቁምበትን ነጥብ ያመለክታል።

Miller’s prayer marks the Leviticus twenty-six prayer of Daniel, that is associated with “seven times,” and occurs when the door and windows were opened in Miller’s dream. But the prayer of Daniel, in chapter nine, also aligns with the prayer of Daniel in chapter two. It also aligns with Nebuchadnezzar’s prayer of confession at the conclusion of his “seven times.”

ጸሎት የሚለር በዳንኤል ሕልም ውስጥ በርና መስኮቶቹ በተከፈቱበት ጊዜ የተከሰተውን፣ ከ“ሰባት ዘመን” ጋር የተያያዘውን የዳንኤል ዘሌዋውያን ምዕራፍ ሃያ ስድስት ጸሎት ያመለክታል። ነገር ግን የዳንኤል በዘጠነኛው ምዕራፍ ያለው ጸሎት ደግሞ በሁለተኛው ምዕራፍ ካለው የዳንኤል ጸሎት ጋር ይጣጣማል። እንዲሁም በ“ሰባት ዘመኑ” መደምደሚያ ላይ ካለው የናቡከደነፆር የንስሐ መናዘዝ ጸሎት ጋር ደግሞ ይጣጣማል።

Miller’s prayer was therefore represented by the Leviticus twenty-six prayer, which was a public prayer of confession and a prayer of request for the unsealing of the last prophetic secret, because all prophecy illustrates the last days. Therefore the secret of Daniel chapter two represents the last secret to be unsealed. Miller’s prayer, in his dream, was a prayer of anxiety and righteous indignation concerning the abominations that had happened to the jewels in his room. His anxiety was illustrated by those who sigh and cry in Ezekiel chapter nine, during the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand.

ስለዚህ የሚለር ጸሎት በዘሌዋውያን ምዕራፍ ሀያ ስድስት ያለው ጸሎት እንደሚወከል ተገልጦአል፤ ይህም የሕዝብ ፊት የንስሐ ጸሎት እና የመጨረሻው ትንቢታዊ ምስጢር እንዲፈታ የልመና ጸሎት ነበር፥ ምክንያቱም ትንቢት ሁሉ የመጨረሻውን ዘመን ያመለክታልና። ስለዚህ በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ያለው ምስጢር ሊፈታ የሚገባውን የመጨረሻ ምስጢር ይወክላል። የሚለር ጸሎት በሕልሙ ውስጥ በክፍሉ ውስጥ ባሉት ጌጦች ላይ ስለ ተፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች የጭንቀትና የጽድቅ ቍጣ ጸሎት ነበር። ጭንቀቱም በመቶ አርባ አራቱ ሺህ የማኅተም ጊዜ፥ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ በሚተነፍሱና በሚያለቅሱት ሰዎች ተመስሎ ተገልጦአል።

Miller watched as the truths were progressively buried by counterfeit doctrines, and which ultimately reached a point where the casket (the Bible itself) was destroyed. The destruction of Miller’s casket took place in the third generation of Adventism when there was a purposeful movement to set aside the King James Bible for the modern corrupted Catholic-based versions of the Bible.

ሚለር እውነቶቹ በሐሰተኛ ትምህርቶች እየተከደኑ በደረጃ ደረጃ እንደተቀበሩ ተመለከተ፤ እናም በመጨረሻ ሣጥኑ (መጽሐፍ ቅዱሱ ራሱ) የተጠፋበት ደረጃ ላይ ደረሰ። የሚለር ሣጥን ጥፋት በአድቬንቲዝም ሦስተኛው ትውልድ ውስጥ ተከናወነ፤ ይህም የኪንግ ጄምስ መጽሐፍ ቅዱስን ሆን ተብሎ በመተው፣ በተበላሹ ዘመናዊ በካቶሊክ መሠረት ላይ በተመሠረቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ትርጉሞች ለመተካት የተደረገ እንቅስቃሴ በነበረበት ጊዜ ነበር።

Miller wept, then prayed, and immediately a door opened, and the people all left. Then the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah) entered, opened the windows and began to clean. Then Miller expressed his concern for the scattered jewels, and the dirt brush man promised that he would take care of the jewels. In the bustle of the dirt brush man’s cleaning project, Miller closed his eyes for a moment, and when he opened his eyes, the rubbish was gone. The jewels were scattered around the room, and the dirt brush man then placed the larger casket on the table, gathered the jewels and cast them into the casket and said, “come and see.”

ሚለር አለቀሰ፣ ከዚያም ጸለየ፤ ወዲያውኑም አንድ በር ተከፈተ፣ ሕዝቡም ሁሉ ወጡ። ከዚያ የቆሻሻ መጥረጊያው ሰው (የይሁዳ ነገድ አንበሳ) ገባ፣ መስኮቶቹንም ከፍቶ ማጽዳት ጀመረ። ከዚያም ሚለር ስለ ተበታተኑት እንቁዎች ያለውን ጭንቀት ገለጸ፣ የቆሻሻ መጥረጊያውም ሰው እንቁዎቹን እንደሚጠብቃቸው ተስፋ ሰጠው። በዚያ የቆሻሻ መጥረጊያው ሰው የማጽዳት ሥራ መካከል ባለው ብዙ እንቅስቃሴ፣ ሚለር ለአንድ አፍታ ዓይኖቹን ጨፈነ፤ ዓይኖቹንም በከፈተ ጊዜ ቆሻሻው ጠፍቶ ነበር። እንቁዎቹ በክፍሉ ዙሪያ ተበትነው ነበር፣ ከዚያም የቆሻሻ መጥረጊያው ሰው ትልቁን ሳጥን በጠረጴዛው ላይ አኖረ፣ እንቁዎቹንም ሰብስቦ ወደ ሳጥኑ ጣላቸውና፣ “ኑና እዩ” አለ።

The expression, “come and see,” is a symbol that a truth has just been unsealed. The truth that is unsealed for Miller is the final truth, for the next thing to happen is the awakening of Miller at the “shout,” representing the loud cry. Miller was the last to receive the message of the Midnight Cry in the history of the Millerites, and just before the shout that awakens him in the dream, he closed his eyes for a moment. The only passage in the Bible that references “a moment” and “eyes” is identifying the first resurrection.

“መጥተህ እይ” የሚለው አገላለጽ አንድ እውነት አሁን እንደ ተፈታ የሚያመለክት ምልክት ነው። ለሚለር የተፈታለት እውነት የመጨረሻው እውነት ነው፥ ምክንያቱም ቀጥሎ ሊከናወን ያለው ነገር ሚለር በ“ጩኸት” መንቃቱ ሲሆን፥ ይህም ታላቁን ጩኸት ይወክላል። በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት የተቀበለ የመጨረሻው ሰው ሚለር ነበር፤ በሕልሙም የሚያነቃው ጩኸት ከመምጣቱ በፊት በአንድ ቅጽበት ዓይኖቹን ዘጋ። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ “ቅጽበት” እና “ዓይኖች” የሚሉትን በአንድነት የሚጠቅስ ብቸኛው ክፍል የመጀመሪያውን ትንሣኤ የሚያመለክት ነው።

> Behold, I show you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed, In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality. 1 Corinthians 15:51–53.

> እነሆ፥ ምስጢር እነግራችኋለሁ፤ ሁላችን አንተኛም፥ ነገር ግን ሁላችን እንለወጣለን፤ በቅጽበት፥ በዓይን ጥቅሻ፥ በመጨረሻው መለከት፤ መለከቱ ይነፋልና፥ ሙታንም የማይበሰብሱ ሆነው ይነሣሉ፥ እኛም እንለወጣለን። ይህ የሚበሰብሰው አለመበስበስን ሊለብስ ይገባዋልና፥ ይህም የሚሞተው አለመሞትን ሊለብስ ይገባዋል። 1 ቆሮንቶስ 15፥51–53።

In the history of the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel, as represented in Revelation chapter eleven, Miller represents the very last of the wise virgins to receive the message of the Midnight Cry. The first to receive it were the most spiritual.

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ እንደተወከለው፣ የሦስተኛው መልአክ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ወደ የሦስተኛው መልአክ ፊላደልፍያዊ እንቅስቃሴ በተሸጋገረበት ታሪክ ውስጥ፣ ሚለር የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት የሚቀበሉ ጥበበኛ ድንግልናት መካከል ፍጹም የመጨረሻውን ይወክላል። መጀመሪያ የተቀበሉት ከሁሉ ይልቅ መንፈሳዊ የነበሩት ነበሩ።

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “ይህ ሁለተኛውን የመልአኩን መልእክት ኃይል የሚሰጥ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነበር። ተስፋ የቆረጡትን ቅዱሳን ለማንቃትና በፊታቸው ለነበረው ታላቅ ሥራ ለማዘጋጀት መላእክት ከሰማይ ተልከው ነበር። እጅግ ባለ ተሰጥኦ የነበሩ ሰዎች ይህን መልእክት ለመጀመሪያ ጊዜ የተቀበሉት አልነበሩም። መላእክት ወደ ትሑታንና ለእግዚአብሔር ተሰጥተው ወደነበሩት ተልከው፣ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ!’ የሚለውን ጩኸት እንዲያሰሙ ግድ አደረጉባቸው። ለዚያ ጩኸት አደራ የተሰጣቸው ፈጥነው ሄዱ፣ በመንፈስ ቅዱስም ኃይል መልእክቱን አወጁ፣ ተስፋ የቆረጡትንም ወንድሞቻቸውን አነቁ። ይህ ሥራ በሰዎች ጥበብና ትምህርት ላይ የቆመ ሳይሆን በእግዚአብሔር ኃይል ላይ የቆመ ነበር፤ ጩኸቱንም የሰሙ ቅዱሳኑ ሊቃወሙት አልቻሉም። እጅግ መንፈሳውያን የሆኑት ይህን መልእክት በመጀመሪያ ተቀበሉት፤ ከዚህ ቀደም በሥራው መሪዎች የነበሩት ግን፣ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ!’ የሚለውን ጩኸት ለመቀበልና ለማበርታት በመጨረሻ ነበሩ።” Early Writings, 238.

At the end of the three and a half symbolic days of Revelation chapter eleven, the first of two messages, represented in Ezekiel chapter thirty-seven, is proclaimed. The first message brings the dead and scattered bones together, but they are still dead. The message was presented by the voice that cried “in the wilderness”, thus identifying that Ezekiel’s message begins before the three-and-a-half symbolic days concluded. Those three-and-a-half days represent a “wilderness”, and it is from the “wilderness” that the message is proclaimed. The “wilderness” is also a symbol of the “seven times,” which marks a transition and an unsealing that introduces a testing process.

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ መጨረሻ ላይ ያሉት ሦስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀኖች ሲፈጸሙ፣ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ሠላሳ ሰባት የተመለከተው ከሁለት መልእክቶች የመጀመሪያው ይታወጃል። የመጀመሪያው መልእክት የሞቱትንና የተበተኑትን አጥንቶች ያሰባስባል፣ ነገር ግን እነርሱ አሁንም ሞቱ ናቸው። መልእክቱ “በምድረ በዳ” በጮኸው ድምፅ ቀርቦ ነበር፤ በዚህም የሕዝቅኤል መልእክት እነዚያ ሦስት ተኩል ምሳሌያዊ ቀኖች ከመጠናቀቃቸው በፊት እንደሚጀምር ይለያል። እነዚያ ሦስት ተኩል ቀኖች “ምድረ በዳ”ን ይወክላሉ፣ መልእክቱም የሚታወጀው ከ“ምድረ በዳው” ነው። “ምድረ በዳው” ደግሞ የ“ሰባቱ ዘመናት” ምልክት ነው፤ እርሱም ሽግግርንና መታተም መፈታትን ያመለክታል፣ ይህም የፈተና ሂደትን ያስተዋውቃል።

There is a progressive development of the message, and a progressive reception as illustrated with the Midnight Cry of the Millerite history. The most spiritual were the first to receive the message of the voice crying in the wilderness, and the historians of Adventism point to a letter written by William Miller just days before October 22, 1844, where Miller testifies that he finally understood and accepted Samuel Snow’s message of the Midnight Cry.

በመልእክቱ ውስጥ ደረጃ በደረጃ የሚገለጥ እድገት አለ፤ እንዲሁም በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ በእኩለ ሌሊት ጩኸት እንደተገለጸው ደረጃ በደረጃ የሚሆን መቀበል አለ። በመጀመሪያ የተቀበሉት በምድረ በዳ የሚጮህ ድምፅ መልእክትን ከሁሉ ይልቅ መንፈሳዊ የነበሩት ነበሩ፤ የአድቬንቲዝምም ታሪክ ጸሐፊዎች ዊሊያም ሚለር ከጥቅምት 22, 1844 ጥቂት ቀናት በፊት የጻፈውን ደብዳቤ ይጠቅሳሉ፤ በዚያም ሚለር በመጨረሻ የሳሙኤል ስኖውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት እንደተረዳና እንደተቀበለ ይመሰክራል።

> “Dear Brother Himes: I see a glory in the seventh month which I never saw before. Although the Lord had shown me the typical bearing of the seventh month, one year and a half ago, yet I did not realize the force of the types. Now, blessed be the name of the Lord, I see a beauty, a harmony, and an agreement in the Scriptures, for which I have long prayed, but did not see until today. Thank the Lord, O my soul. Let Brother Snow, Brother Storrs, and others, be blessed for their instrumentality in opening my eyes. I am almost home. Glory! Glory! Glory! Glory!” William Miller, Signs of the Times, October 16, 1844.

> “ውድ ወንድም ሂምስ፦ ከዚህ በፊት በፍጹም ያላየሁትን ክብር በሰባተኛው ወር እያየሁ ነው። ምንም እንኳ ጌታ ከአንድ ዓመት ተኩል በፊት የሰባተኛውን ወር ምሳሌያዊ አመልካችነት አሳይቶኝ ነበር፥ ነገር ግን የእነዚያን ምሳሌዎች ኃይል አልተገነዘብኩም ነበር። አሁን ግን፥ የጌታ ስም ይባረክ፥ ለረጅም ጊዜ የጸለይሁለትን ነገር በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ውበትን፥ ስምምነትን፥ እና መስማማትን እያየሁ ነው፤ ነገር ግን እስከ ዛሬ ድረስ አላየሁትም ነበር። ነፍሴ ሆይ፥ ጌታን አመስግኚው። ወንድም ስኖው፥ ወንድም ስቶርስ፥ እና ሌሎችም፥ ዐይኖቼን በመክፈታቸው ያገለገሉበትን መሣሪያነት ምክንያት የተባረኩ ይሁኑ። እኔ ወደ ቤቴ ልደርስ ቀርቤአለሁ። ክብር! ክብር! ክብር! ክብር!” ዊልያም ሚለር፥ Signs of the Times, October 16, 1844.

In the repetition of the history of the Midnight Cry, as represented in Miller’s dream, Miller closed his eyes for a moment. Thus “in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised.” In Miller’s dream he represents the last to receive the message of the Midnight Cry, as he did in his own history. He represents those that finally accept the message just before the dirt brush man gathers up the scattered jewels and casts them into the larger casket. In Revelation chapter eleven, the last to accept the second message of Ezekiel, which is the message of the four winds of Islam, that is also the sealing message, do so just before the last of seven trumpets sound, which is the “third Woe” trumpet. “In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed.” (1 Corinthians 15:52)

በሚለር ሕልም እንደተወከለው በእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ድግግሞሽ ውስጥ፣ ሚለር ዓይኖቹን ለአፍታ ዘጋ። ስለዚህም፣ “በቅጽበት፥ በዓይን ጥቅሻ፥ በኋለኛው መለከት፤ መለከቱ ይነፋልና፥ ሙታንም ይነሣሉ።” በሚለር ሕልም ውስጥ እርሱ፣ በራሱ ታሪክ እንዳደረገው ሁሉ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት ለመቀበል የመጨረሻውን ይወክላል። በተበተኑት ጌጦች ላይ አፈርን የሚጠርግ ሰው እነርሱን ሰብስቦ ወደ ትልቁ ሣጥን ከመጣሉ በፊት፣ መልእክቱን በመጨረሻ የሚቀበሉትን ይወክላል። በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ፣ የሕዝቅኤል ሁለተኛ መልእክት፣ እርሱም የእስልምና አራቱ ነፋሳት መልእክት እና ደግሞ የማኅተም መልእክት የሆነውን፣ ለመቀበል የመጨረሻዎቹ የሚሆኑት ሰባቱ መለከቶች ከመጨረሻው ከመነፋቱ በፊት ያደርጉታል፤ እርሱም “ሦስተኛው ወዮ” መለከት ነው። “በቅጽበት፥ በዓይን ጥቅሻ፥ በኋለኛው መለከት፤ መለከቱ ይነፋልና፥ ሙታንም የማይጠፉ ሆነው ይነሣሉ፥ እኛም እንለወጣለን።” (1 ቆሮንቶስ 15:52)

The passage is identifying the first resurrection that occurs at the second coming, but there is also a resurrection of the dead dry bones (the two witnesses) that occurs in the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven. In the “hour” of that earthquake, the last trumpet of the seven trumpets sounds, and the dead witnesses that were in the street are brought back to life, not as Laodiceans, but as Philadelphians, for at the trumpet of the third Woe, the two witnesses have been sealed and are changed to incorruptible, for they will never again sin. Miller represents the last to receive the message which brings the two witnesses to life, which is the message of the four winds of Islam, and is the sealing message.

ይህ ክፍል በሁለተኛው ምጽአት ጊዜ የሚከናወነውን የመጀመሪያውን ትንሣኤ እየለየ ነው፤ ነገር ግን በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ በተጠቀሰው ታላቅ የምድር መናወጥ ሰዓት የሚከናወን የሞቱ ደረቅ አጥንቶች (ሁለቱ ምስክሮች) ትንሣኤ ደግሞ አለ። በዚያ የመናወጥ “ሰዓት” ውስጥ፣ ከሰባቱ መለከቶች የመጨረሻው መለከት ይነፋል፤ በመንገድ ላይ የነበሩትም የሞቱ ምስክሮች እንደገና ወደ ሕይወት ይመለሳሉ፤ ነገር ግን እንደ ሎዶቅያውያን ሳይሆን እንደ ፊላዴልፍያውያን ነው፤ ምክንያቱም በሦስተኛው ወዮ መለከት ጊዜ ሁለቱ ምስክሮች ታትመው ወደ የማይበሰብስ ሁኔታ ተለውጠዋልና፣ ዳግመኛ ፈጽሞ ኃጢአት አይሠሩም። ሚለር ሁለቱን ምስክሮች ወደ ሕይወት የሚያመጣውን መልእክት የሚቀበል የመጨረሻውን ይወክላል፤ ይህም የእስልምና አራቱ ነፋሳት መልእክት ሲሆን የማተም መልእክት ነው።

The sound of that trumpet raises the last of the dead dry bones that had been scattered in the street of Sodom and Egypt. Miller watched as the truths were progressively buried by counterfeit doctrines. Eventually Miller wept, marking the time when the unsealing was to begin, for the unsealing is a progressive work. That unsealing began in the ending period of the three-and-a-half days.

የዚያ መለከት ድምፅ በሶዶምና በግብፅ አደባባይ የተበተኑትን የሞቱ ደረቅ አጥንቶች የመጨረሻዎቹን ያስነሣል። ሚለር እውነቶች በሐሰተኛ ትምህርቶች በተራ በተራ እንዴት እንደተቀበሩ ተመልክቷል። በመጨረሻም ሚለር እያለቀሰ የመፈታቱ ሥራ መጀመር ያለበትን ጊዜ አመለከተ፤ ምክንያቱም መፈታቱ በሂደት የሚከናወን ሥራ ነው። ያ መፈታትም በሶስት ቀን ተኩል መጨረሻ ዘመን ውስጥ ተጀመረ።

After Miller wept, the One who had the power to unseal the sealed book entered into the narrative. In Miller’s dream that was the Dirt Brush Man. Miller then prayed, and immediately a door opened, marking the point where the Laodicean movement of the third angel was going to transition unto the Philadelphia movement of the third angel. His prayer was the Leviticus twenty-six prayer, it was the prayer for understanding of the final prophetic secret and a public confession of the rebellion that brought the three-and-a-half days upon the two witnesses, it was the prayer of those who are sealed in Ezekiel chapter nine.

ከሚለር ካለቀሰ በኋላ፣ የታተመውን መጽሐፍ ለመፍታት ሥልጣን ያለው አንዱ ወደ ትረካው ገባ። በሚለር ሕልም ውስጥ ይህ ሰው የአፈር ብሩሽ ሰው ነበር። ከዚያም ሚለር ጸለየ፣ ወዲያውኑም በር ተከፈተ፤ ይህም የሶስተኛው መልአክ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ወደ ሶስተኛው መልአክ የፊላዴልፍያ እንቅስቃሴ ሊሸጋገር የነበረበትን ነጥብ ምልክት አደረገ። ጸሎቱ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ጸሎት ነበር፤ የመጨረሻውን ትንቢታዊ ምስጢር ለማስተዋል የሚቀርብ ጸሎት ነበር፣ በሁለቱ ምስክሮች ላይ ሦስት ቀን ተኩል እንዲመጣ ያመጣውን ዓመፅ በአደባባይ የሚናዘዝ ጸሎት ነበር፤ ደግሞም በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ የታተሙት የሚጸልዩት ጸሎት ነበር።

Following the prayer, Christ (the dirt brush man) entered and began to clean up the room. At the end of the dirt brush man’s cleaning project, Miller closed his eyes for a moment, identifying the end of the period that the dead dry bones were to be resurrected. The dirt brush man then gathered the scattered jewels in Miller’s room, and placed them in a new, larger casket, upon a table in the center of Miller’s room, as the two witnesses are lifted up as the ensign. As the ensign, they then call unto God’s other flock that is still in Babylon to “come and see” the message that the Lion of the tribe of Judah has just cast into the new, larger casket.

ከጸሎቱ በኋላ፣ ክርስቶስ (የትቢያ መጥረጊያው ሰው) ገብቶ ክፍሉን ማጽዳት ጀመረ። የትቢያ መጥረጊያው ሰው የማጽዳቱን ሥራ በጨረሰ ጊዜ፣ ሚለር የሞቱት ደረቅ አጥንቶች ሊነሡበት የተመደበውን ዘመን መጨረሻ እየለየ ለአፍታ ዓይኖቹን ጨፈነ። ከዚያም የትቢያ መጥረጊያው ሰው በሚለር ክፍል ውስጥ የተበተኑትን እንቁዎች ሰበሰበ፣ ሁለቱ ምስክሮች እንደ ዓላማ ምልክት ከፍ እንደሚደረጉ ሁሉ፣ በሚለር ክፍል መካከል ባለች ጠረጴዛ ላይ ባለች አዲስና የበለጠ ትልቅ ሣጥን ውስጥ አኖራቸው። እንደ ዓላማ ምልክትም ሆነው፣ ከዚያ በኋላ አሁን ድረስ በባቢሎን ያለውን የእግዚአብሔርን ሌላ መንጋ ይሁዳ ነገድ አንበሳ አሁን ወደ አዲሱና የበለጠ ትልቁ ሣጥን ውስጥ የጣለውን መልእክት “ኑና እዩ” ብለው ወደ እርሱ ይጠራሉ።

We will begin to consider the vision of the Ulai River as the symbol of the truths from the book of Daniel that was unsealed in 1798 in the next article. We have placed a few points of reference in place in advance of that consideration. The first is that the message of the Millerites was perfect (at its stage of growth), but incomplete. It was placed in the framework of two, not three desolating powers. The second is that when Miller’s dream identifies the ultimate restoration of the foundational truths, the foundational truths then are “ten times brighter” than their original glory. A third point is that the movement of the first angel (the Millerite movement), is repeated in the movement of the third angel, but with a few important caveats. The Millerites as a symbol were Philadelphians, they were a converted Nebuchadnezzar, but who ultimately and unfortunately, “rebuilt Jericho” in 1863.

ስለ 1798 ዓ.ም. የተፈታው ከዳንኤል መጽሐፍ የሚመጡ እውነቶች ምልክት እንደሆነ የኡላይ ወንዝን ራእይ በሚቀጥለው ጽሑፍ መመልከት እንጀምራለን። ከዚያ አስተያየት በፊት ጥቂት የማጣቀሻ ነጥቦችን አስቀድመን አኑረናል። የመጀመሪያው፣ የሚለራውያን መልእክት ፍጹም ነበር (በእድገቱ ደረጃ)፣ ነገር ግን ያልተሟላ ነበር። በሦስት አጥፊ ኃይሎች ሳይሆን በሁለት አጥፊ ኃይሎች ማዕቀፍ ውስጥ ተቀምጦ ነበር። ሁለተኛው፣ የሚለር ሕልም የመሠረታዊ እውነቶችን የመጨረሻ መመለስ ሲለይ፣ በዚያን ጊዜ እነዚያ መሠረታዊ እውነቶች ከቀደመው ክብራቸው “አሥር እጥፍ የበለጠ ብሩህ” ናቸው። ሦስተኛ ነጥብ ደግሞ፣ የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ (የሚለራውያን እንቅስቃሴ) በሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ይደገማል፣ ነገር ግን ከጥቂት አስፈላጊ ልዩ ሁኔታዎች ጋር። ሚለራውያን እንደ ምልክት ፊላዴልፊያውያን ነበሩ፤ እነርሱ የተለወጠ ናቡከደነፆር ነበሩ፣ ነገር ግን በመጨረሻ እና በሚያሳዝን ሁኔታ፣ በ1863 “ኢያሪኮን እንደገና ሠሩ።”

The movement of the third angel began as Laodiceans, in need of conversion, but they would ultimately participate in the final destruction of Jericho (the Jericho of the last days).

የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ እንደ ሎዶቅያውያን፣ ልወጣ የሚያስፈልጋቸው ሆነው ጀመረ፤ ነገር ግን በመጨረሻ በኢያሪኮ የመጨረሻ ጥፋት—በመጨረሻዎቹ ዘመናት ኢያሪኮ—ውስጥ ይሳተፋሉ።

> “The Saviour had not come to set aside what patriarchs and prophets had spoken; for He Himself had spoken through these representative men. All the truths of God’s word came from Him. But these priceless gems had been placed in false settings. Their precious light had been made to minister to error. God desired them to be removed from their settings of error and replaced in the framework of truth. This work only a divine hand could accomplish. By its connection with error, the truth had been serving the cause of the enemy of God and man. Christ had come to place it where it would glorify God, and work the salvation of humanity.” The Desire of Ages, 287.

> “መድኃኒቱ አባቶችና ነቢያት የተናገሩትን ለመሻር አልመጣም ነበር፤ ምክንያቱም በእነዚህ ወካይ ሰዎች አማካይነት የተናገረው ራሱ እርሱ ነበርና። የእግዚአብሔር ቃል እውነቶች ሁሉ ከእርሱ ወጥተው ነበር። ነገር ግን እነዚህ ዋጋ የማይተመኑ ዕንቁዎች በሐሰተኛ ቅንብሮች ውስጥ ተቀምጠው ነበር። ውድ ብርሃናቸውም ስህተትን እንዲያገለግል ተደርጎ ነበር። እግዚአብሔር ከእነዚያ የስህተት ቅንብሮች እንዲወገዱና በእውነት መዋቅር ውስጥ እንደገና እንዲቀመጡ ወዶ ነበር። ይህን ሥራ ማከናወን የሚችለው መለኮታዊ እጅ ብቻ ነበር። ከስህተት ጋር ባለው ግንኙነት የተነሣ፣ እውነት የእግዚአብሔርንና የሰውን ጠላት ዓላማ ስታገለግል ነበር። ክርስቶስ እግዚአብሔርን ክብር የምታሳይበትና የሰውን ዘር መዳን የምትሠራበት ስፍራ ላይ ለማኖር መጥቶ ነበር።” The Desire of Ages, 287.

Back to Articles