Article

# Panium - Number Eighteen

ፓኒየም — ቁጥር አሥራ ስምንት

Three Times 250

ሶስት ጊዜ 250

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

We will now address some of the implications of verse twelve of Daniel eleven, and thereafter, bring the three lines of “250” years into the history of verses eleven through fifteen, that was fulfilled at the battle of Panium in 200 BC. The line of “250” years that began in 457 BC ends in 207 BC in the middle of the period that begins with the battle of Raphia and ends with the battle of Panium. The “250” years in the line of Nero ends with the three-step history of Constantine, represented by the years 313, 321 and 330. The “250” years of the United States ends on July 4, 2026.

አሁን ከዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ ሁለት የሚወጡ አንዳንድ አንድምታዎችን እንመለከታለን፤ ከዚያም የ“250” ዓመታትን ሦስቱን መስመሮች በ200 ዓ.ዓ. በፓኒየም ጦርነት የተፈጸመው የቁጥር አሥራ አንድ እስከ አሥራ አምስት ታሪክ ውስጥ እናስገባለን። በ457 ዓ.ዓ. የጀመረው የ“250” ዓመታት መስመር በ207 ዓ.ዓ. ያበቃል፤ ይህም በራፊያ ጦርነት የሚጀምርና በፓኒየም ጦርነት የሚያበቃው ዘመን መካከል ነው። በኔሮ መስመር ያለው የ“250” ዓመታት በ313፣ 321 እና 330 ዓመታት በተወከለው በቆስጠንጢኖስ ሦስት-ደረጃ ታሪክ ይጠናቀቃል። የአሜሪካ የ“250” ዓመታት በጁላይ 4, 2026 ያበቃል።

Nero’s line represents the history of the image of the beast testing time, first in the United States, and then in the world. The line of 457 BC places Trump at a midpoint militarily between two battles. The period that extends from 1776 also marks a midpoint for Trump’s final presidency. In order to place these lines in their proper place we will first address verse twelve, and the demise of Russia and Putin. Then the three lines of “250” years, then the line of the Hasmonean Dynasty. With those lines in place, we will place Peter in alignment with Panium. When those lines are in place we should be able to recognize how the message of July 18, 2020 is to be corrected and proclaimed, and that it is the message of the book of Joel.

የኔሮ መስመር የአውሬው ምስል የፈተና ዘመንን ታሪክ ይወክላል፤ መጀመሪያ በዩናይትድ ስቴትስ፣ ከዚያም በዓለም ውስጥ። የ457 ዓ.ዓ. መስመር ትራምፕን በወታደራዊ መልኩ በሁለት ጦርነቶች መካከል ባለ መካከለኛ ነጥብ ላይ ያኖረዋል። ከ1776 የሚራዘም ጊዜ ደግሞ ለትራምፕ የመጨረሻ ፕሬዚዳንትነት መካከለኛ ነጥብን ያመለክታል። እነዚህን መስመሮች በትክክለኛ ስፍራቸው ለማስቀመጥ በመጀመሪያ ቁጥር አሥራ ሁለትን እና የሩሲያንና የፑቲንን ውድቀት እንመለከታለን። ከዚያም የ“250” ዓመታት ሦስቱን መስመሮች፣ ከዚያም የሐስሞናውያን ሥርወ መንግሥት መስመር። እነዚህ መስመሮች በስፍራቸው ከተቀመጡ በኋላ፣ ጴጥሮስን ከፓኒየም ጋር በተስማሚ መልኩ እናስቀምጣለን። እነዚህ መስመሮች በስፍራቸው ሲሆኑ፣ የ2020 ጁላይ 18 መልእክት እንዴት ሊታረምና ሊታወጅ እንደሚገባ ማወቅ ይኖርብናል፤ እንዲሁም እርሱ የኢዮኤል መጽሐፍ መልእክት መሆኑን።

## King Uzziah of Judah & Ptolemy King of Egypt

ንጉሥ ዖዝያን የይሁዳ ንጉሥ እና ጶሎሜዎስ የግብጽ ንጉሥ

The history that fulfilled verse eleven at the battle of Raphia aligns with the history of king Uzziah. When Isaiah is purified and empowered to proclaim the message of the latter rain, his calling came in the year that Uzziah died.

በራፊያ ጦርነት አሥራ አንደኛውን ቁጥር የፈጸመው ታሪክ ከንጉሥ ዖዝያን ታሪክ ጋር ይጣጣማል። ኢሳይያስ ነጽቶ የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ለማወጅ ኃይል ተሰጥቶት በተጠራበት ጊዜ፣ ጥሪው የመጣው ዖዝያ በሞተበት ዓመት ነበር።

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Isaiah 6:1.

> በንጉሥ ዖዝያን በሞተበት ዓመት ጌታን በዙፋን ላይ ተቀምጦ፣ ከፍ ከፍ ብሎ ከፍ ተደርጎ አየሁት፤ የልብሱም ዳርቻ ቤተ መቅደሱን ሞልቶ ነበር። ኢሳይያስ 6፥1

Uzziah’s death was preceded by the rebellion he manifested that paralleled and aligned with the rebellion of Ptolemy just after the victory at the battle of Raphia. Uzziah and Ptolemy are symbols of a southern king whose heart has been lifted up, who rebel by seeking to combining their state authority with church authority. When Uzziah attempted to combine church and state, the leprosy on his forehead typified the mark of the beast.

የዖዝያን ሞት፣ ከራፊያ ጦርነት ድል በኋላ ወዲያውኑ ከጶሎሜዎስ ዓመፅ ጋር የሚመሳሰልና የሚስማማ ያሳየው ዓመፅ ቀድሞት ነበር። ዖዝያንና ጶሎሜዎስ፣ ልቡ ከፍ ያለ የደቡብ ንጉሥ ምልክቶች ሲሆኑ፣ የመንግሥት ሥልጣናቸውን ከቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ጋር ለማጣመር በመፈለግ ዓመፁ። ዖዝያን ቤተ ክርስቲያንንና መንግሥትን ለማጣመር በሞከረ ጊዜ፣ በግምባሩ ላይ የወጣው ለምጽ የአውሬውን ምልክት አምሳያ ነበር።

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Revelation 14:9–11.

> ሦስተኛውም መልአክ ተከትሎአቸው፣ በታላቅ ድምፅ እያለ፣ ማንም ሰው አውሬውንና ምስሉን ቢሰግድ፣ ምልክቱንም በግንባሩ ወይም በእጁ ቢቀበል፣ እርሱ ደግሞ ከእግዚአብሔር ቍጣ ወይን ጠጅ ይጠጣል፤ ይህም በቍጣው ጽዋ ውስጥ ያልተቀላቀለ ሙሉ ሆኖ የፈሰሰ ነው፤ በቅዱሳን መላእክት ፊትና በበጉ ፊት በእሳትና በዲን ይሠቃያል። የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም ዘላለም ይወጣል፤ ለአውሬውና ለምስሉ የሚሰግዱ፣ የስሙንም ምልክት የሚቀበሉ ሁሉ፣ ቀንም ሆነ ሌሊት ዕረፍት የላቸውም። ራእይ 14፥9–11።

Uzziah then represents a progressive death from the time of his rebellious attempt to combine church and state. He then represents a lame-duck co-regency with his son for eleven years. Uzziah lived for eleven years after his rebellion. The beginning of his rebellion symbolizes the Sunday law, where church and state are combined and the mark of the beast is enforced. Eleven years later he died, representing the end of his reign as king of the southern kingdom of Judah, which was the glorious land, which is the United States.

ከዚያ ዑዝያ ቤተ ክርስቲያንንና መንግሥትን ለማዋሐድ ባደረገው ዓመፀኛ ሙከራ ጊዜ ጀምሮ እየተባባሰ የሚሄድ ሞትን ይወክላል። ከዚያም ከልጁ ጋር ለአሥራ አንድ ዓመታት የቆየ ስልጣኑ ሊያበቃ የቀረ የንግሥና መጋራትን ይወክላል። ዑዝያ ከዓመፁ በኋላ ለአሥራ አንድ ዓመታት ኖረ። የዓመፁ መጀመሪያ ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት የሚዋሐዱበትን እና የአውሬው ምልክት የሚጫንበትን የእሁድ ሕግ ያመለክታል። ከአሥራ አንድ ዓመታት በኋላ ሞተ፤ ይህም የክብር ምድር የነበረችው የደቡቡ የይሁዳ መንግሥት ላይ የንጉሥነቱ ዘመን መጨረሻን ይወክላል፤ ይህችም ዩናይትድ ስቴትስ ናት።

In prophetic relation to Ptolemy, Uzziah represents Judah, the glorious land and apostate Protestantism, whereas; Ptolemy represents Egypt, which is the dragon power, whose religion is spiritualism. When the two kings are considered as parallel lines, Uzziah ceases to be an illustration of the glorious land and together they become a symbol of two nations. Egypt and Judah are symbols of the religions of spiritualism and apostate Protestantism. They are a symbol of the state and the church. The statecraft and the churchcraft they represent when they are aligned as one symbol contain two nations, as was the Medes and Persians, as was France’s Egypt and Sodom, as is the United States Republican and Protestant horns, as were the northern and southern kingdoms of Israel and Judah, as well as pagan Rome and papal Rome. As a symbol of two kingdoms, they are prophetically tied together by the temple in Jerusalem where both Uzziah and Ptolemy sought to sacrifice at the temple in Jerusalem. Two nations who both rebel at the same sanctuary.

ከጶጥሌማዮስ ጋር ባለው ትንቢታዊ ግንኙነት ውስጥ፣ ዑዝያ ይሁዳን፣ ክቡርቱን ምድርና ከእውነት የወደቀ ፕሮቴስታንቲዝምን ይወክላል፤ ሲሆን ጶጥሌማዮስ ግብፅን ይወክላል፣ እርስዋም ሃይል ያለው ዘንዶ ሲሆን ሃይማኖቷ መናፍስትነት ነው። እነዚህ ሁለቱ ነገሥታት እንደ ትይዩ መስመሮች ሲቆጠሩ፣ ዑዝያ የክቡርቱ ምድር ምሳሌ መሆኑን ያቆማል፣ እና በአንድነት የሁለት አሕዛብ ምልክት ይሆናሉ። ግብፅና ይሁዳ የመናፍስትነትና ከእውነት የወደቀ ፕሮቴስታንቲዝም ሃይማኖቶች ምልክቶች ናቸው። እነርሱ የመንግሥትና የቤተ ክርስቲያን ምልክት ናቸው። እነርሱ በአንድ ምልክት እንደተቀናጁ ጊዜ የሚወክሉት የመንግሥት ጥበብና የቤተ ክርስቲያን ጥበብ ሁለት አሕዛብን ያካትታሉ፤ ሜዶንና ፋርስ እንደነበሩት፣ የፈረንሳይ ግብፅና ሰዶም እንደነበሩት፣ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ሪፐብሊካንና ፕሮቴስታንት ቀንዶች እንደሆኑት፣ እንዲሁም የእስራኤልና የይሁዳ ሰሜናዊና ደቡባዊ መንግሥታት እንደነበሩት፣ እንዲሁም አረማዊት ሮምና ጳጳሳዊት ሮም እንደነበሩት። እንደ ሁለት መንግሥታት ምልክት፣ ዑዝያም ሆነ ጶጥሌማዮስ በኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ውስጥ መሥዋዕት ሊያቀርቡ በፈለጉበት በኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ምክንያት በትንቢት እርስ በርሳቸው ተቆራኝተዋል። በአንድ ቅድስት ስፍራ ላይ ሁለት አሕዛብ ያመፁ።

It is important to notice that the rebellion of both kings was in relation to the temple at Jerusalem, which is a symbol of the temple where Daniel saw Christ in chapter ten. Both these king’s histories align at the Ukrainian War, and in so doing they begin their testimony in 2014. They both were lifted up with military victories represented by the battle of Raphia in verse eleven. Raphia marks the borderland of the sixth kingdom of Bible prophecy and the threefold union of the Sunday law. It is also the border of the transition of the church militant unto the church triumphant.

እነዚህ ሁለቱ ነገሥታት ያሳዩት ዓመፅ ከኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ጋር በተያያዘ መሆኑን ማስተዋል አስፈላጊ ነው፤ ይህም በዳንኤል ምዕራፍ አሥር ውስጥ ዳንኤል ክርስቶስን ያየበትን ቤተ መቅደስ የሚያመለክት ምልክት ነው። የሁለቱም ነገሥታት ታሪኮች በዩክሬን ጦርነት ላይ ይጣጣማሉ፤ ይህንንም በማድረጋቸው ምስክርነታቸውን በ2014 ይጀምራሉ። ሁለቱም በቁጥር አሥራ አንድ በራፊያ ጦርነት የተወከሉ ወታደራዊ ድሎች ከፍ ከፍ ተደርገዋል። ራፊያ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛውን መንግሥት የሚያመለክት ድንበር እና የእሑድ ሕግ ሦስትዮሽ ኅብረት የሚታወቅበት ወሰን ነው። እርሱ ደግሞ ተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን ወደ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን የምትሸጋገርበት ድንበር ነው።

After 2014, the richest king announced his intention to run for the presidency in 2015. In 2020 the richest king, representing the Republican horn received its deadly wound that would later be healed. In 2022 the Ukrainian War escalated. Trump then returned in fulfillment of verse thirteen, in the election of 2024. In July of 2023, a voice in the wilderness was sounded. December 31, 2023 the Protestant horn was resurrected, as was the Republican horn in the election of 2024, when Trump returned and then in 2025 the foundation test ended with the arrival of the temple test.

ከ2014 በኋላ፣ እጅግ ሀብታሙ ንጉሥ በ2015 ለፕሬዚዳንትነት ለመወዳደር ዓላማውን አወጀ። በ2020 የሪፐብሊካንን ቀንድ የሚወክለው እጅግ ሀብታሙ ንጉሥ፣ በኋላ የሚፈወስ የሞት ቍስሉን ተቀበለ። በ2022 የዩክሬን ጦርነት ተባባሰ። ከዚያም ትራምፕ በ2024 ምርጫ፣ የአሥራ ሦስተኛው ቍጥር ፍጻሜ መሠረት ተመለሰ። በ2023 ጁላይ፣ በምድረ በዳ ያለ ድምፅ ተሰማ። በ2023 ዲሴምበር 31 የፕሮቴስታንት ቀንድ ተነሣ፤ እንዲሁም ትራምፕ በተመለሰበት በ2024 ምርጫ የሪፐብሊካን ቀንድ ደግሞ ተነሣ፤ ከዚያም በ2025 የቤተ መቅደስ ፈተና በመምጣቱ የመሠረት ፈተና ተጠናቀቀ።

## 1989

1989

The truths which were unsealed in 1989 was twofold. The prophetic parallels of the reform movements and the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the same time. There are certain prophetic rules that were employed to establish the initial message of verse forty. Some of those very truths are now the key to the hidden history of the very same verse where those prophetic gems were discovered. I’ll give you an example.

በ1989 ዓ.ም. የተፈቱት እውነቶች ሁለት ዓይነት ነበሩ። የተሐድሶ ንቅናቄዎች ትንቢታዊ ተመሳሳይነቶችና የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች በአንድ ጊዜ ተፈቱ። የቁጥር አርባን የመጀመሪያ መልእክት ለማቋቋም የተጠቀሙ አንዳንድ ትንቢታዊ ሕጎች አሉ። ከእነዚያ እውነቶች አንዳንዶቹ፣ እነዚያ ትንቢታዊ ዕንቁዎች የተገኙበት የዚያው ቁጥር የተሰወረ ታሪክ አሁን መፍቻ ሆነዋል። ምሳሌ እሰጣችኋለሁ።

In 1989, there was no unified understanding in Adventism as to what the last six verses of Daniel represented. That lack of unification was twofold. There was no consensus of the meaning of the verses. Those who professed to have understanding of the verses presented human ideas mixed the theology of apostate Protestantism and Catholicism, the birthright heritage they received from their forefathers of the rebellion of 1863, when they fulfilled the role of the disobedient prophet at Jeroboam’s foundational rebellion. Those individual ideas of what the verses were private interpretations, at best. Their ideas of the verses were either contradictory to basic prophetic application, and often contrary to the very premise they themselves identified of the verses.

በ1989 ዓ.ም.፣ በአድቬንቲዝም ውስጥ የዳንኤል የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ምንን እንደሚወክሉ የተዋሃደ ግንዛቤ አልነበረም። ያ የአንድነት እጥረት ሁለት ዓይነት ነበረው። ስለ እነዚያ ቁጥሮች ትርጉም ስምምነት አልነበረም። ስለ እነዚያ ቁጥሮች ግንዛቤ አለን ብለው የሚናገሩት፣ በ1863 በኢዮሮብዓም መሠረታዊ ዓመፅ ውስጥ ያልታዘዘውን ነቢይ ሚና በፈጸሙ ጊዜ ከአባቶቻቸው የዓመፅ ውርስ እንደ በኩር መብት የተቀበሉትን የክህደተኛ ፕሮቴስታንቲዝምና ካቶሊክነት ሥነ-መለኮት ጋር የተቀላቀሉ ሰውአዊ ሐሳቦችን አቀረቡ። እነዚያ ግለሰባዊ ሐሳቦች ስለ እነዚያ ቁጥሮች ቢበልጥ ቢባል የግል ትርጓሜዎች ነበሩ። ስለ እነዚያ ቁጥሮች ያቀረቧቸው ሐሳቦች ወይም ከመሠረታዊ ትንቢታዊ አተገባበር ጋር የሚጋጩ ነበሩ፣ እና ብዙ ጊዜም እነርሱ ራሳቸው ስለ እነዚያ ቁጥሮች ለዩት መሠረታዊ መነሻ ሐሳብ እንኳ የሚቃረኑ ነበሩ።

What we saw in the verses was a consistent understanding of all six verses. It was the consistency of the message we saw that encouraged me to present my understanding, even when I knew all of Adventism rejected what I understood. What we understood of those verses was published first in 1996, and the understanding there set forth has only grown stronger as time has marched out over thirty years!

በእነዚያ ጥቅሶች ውስጥ ያየነው ነገር ስድሱንም ጥቅሶች በአንድነት የሚያስተላልፍ ወጥነት ያለው ግንዛቤ ነበር። ያየነው የመልእክቱ ወጥነት ነበር እኔን ያበረታታኝ የነበረው፤ እኔ የተረዳሁትን ነገር አድቬንቲዝም በሙሉ እንደሚክደው ሳውቅም እንኳ ግንዛቤዬን እንዳቀርብ። ስለ እነዚያ ጥቅሶች የተረዳነው ነገር በመጀመሪያ በ1996 ታተመ፤ በዚያም የቀረበው ግንዛቤ ጊዜ በሠላሳ ዓመታት ላይ እየተጓዘ ሲወጣ ከመቼውም ይልቅ የበለጠ ጽኑ ሆኖ ብቻ አድጓል!

If you consider the very first reference in the magazine The Time of the End, you find Testimonies, volume 9, page 11. Five years before 9/11, the magazine starts with 9/11. One of those understandings that encouraged me was in understanding that at “the time of the end” in verse forty, the kings of the north and south were spiritual, not literal powers. At that time, I already knew that Sister White said that the books of Daniel and Revelation are the same book, and that the same line of prophecy that is in Daniel, is taken up by John in the Revelation. I had found that in Revelation eleven, which was fulfilled in the history surrounding the time of the end in 1798; Sister White’s commentary upon the chapter clearly teaches that France was spiritual Egypt, and she was just as clear that in Revelation seventeen, the whore upon the beast was spiritual Babylon.

በመጽሔቱ *The Time of the End* ውስጥ ያለውን እጅግ የመጀመሪያውን ማጣቀሻ ብትመለከቱ፣ *Testimonies*, ቅጽ 9፣ ገጽ 11 እንደሆነ ታገኛላችሁ። ከ9/11 አምስት ዓመት በፊት፣ መጽሔቱ በ9/11 ይጀምራል። ከእነዚያ ግንዛቤዎች መካከል አንዱ፣ ያበረታታኝ፣ በአርባኛው ቁጥር ያለው “በመጨረሻው ዘመን” የሚለውን ስረዳ ነበር፤ በዚያ ጊዜ የሰሜንና የደቡብ ነገሥታት ቃል በቃል ኃይሎች ሳይሆኑ መንፈሳዊ ኃይሎች መሆናቸውን ተረዳሁ። በዚያን ጊዜ እኔ አስቀድሜ እህት ዋይት የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት አንድ መጽሐፍ እንደሆኑ፣ እንዲሁም በዳንኤል ውስጥ ያለው ያው የትንቢት መስመር በራእይ ውስጥ በዮሐንስ እንደገና እንደሚነሣ ተናግራለች ብዬ አውቅ ነበር። በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ፣ በ1798 በመጨረሻው ዘመን ዙሪያ ባለው ታሪክ ውስጥ የተፈጸመውን እንዳገኘሁ፣ እህት ዋይት በዚያ ምዕራፍ ላይ የሰጠችው አስተያየት ፈረንሳይ መንፈሳዊ ግብፅ እንደነበረች በግልጽ ያስተምራል፤ እንዲሁም በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት፣ በአውሬው ላይ ያለችው ጋለሞታ መንፈሳዊ ባቢሎን እንደሆነች በእኩል ግልጽነት ተናግራለች።

Sister White’s identification of those two powers is in The Great Controversy, and those comments tie together John and Daniel’s testimony. The definition of the king of the south in Daniel chapter eleven is the power that controls Egypt, and the king of the north is the power who controls Babylon. When the Bible and Spirit of Prophecy worked in tandem to establish a truth by bringing Daniel and Revelation together to prove the point, was something I could never surrender to any misguided theologian, or misguided self-appointed leader of a self-supporting ministry.

ሲስተር ዋይት እነዚያን ሁለት ኃይሎች መለየቷ በ“ታላቁ ተጋድሎ” ውስጥ ይገኛል፣ እነዚያም አስተያየቶች የዮሐንስንና የዳንኤልን ምስክርነት አንድ ላይ ያገናኛሉ። በዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ የደቡቡ ንጉሥ ትርጓሜ ግብፅን የሚቆጣጠረው ኃይል ነው፤ የሰሜኑ ንጉሥም ባቢሎንን የሚቆጣጠረው ኃይል ነው። መጽሐፍ ቅዱስና የትንቢት መንፈስ ነጥቡን ለማረጋገጥ ዳንኤልንና ራእይን በአንድነት በማምጣት አንድን እውነት ለማቋቋም በተባበሩ ጊዜ፣ ያንን ነገር ምንም እንኳ ለስህተት የተጋለጠ ሥነ መለኮት ምሁር፣ ወይም በራሱ የተሾመ የራሱን ድጋፍ የሚቆም አገልግሎት መሪ እንዲሁ ቢሆን፣ ፈጽሞ አልሰጥም ነበር።

To understand Ptolemy and Uzziah as symbols of the battle of Raphia and the fallout that occurs after their hearts are lifted up, is to be governed by the fact that Ptolemy represents the dragon power who defeats the proxy power of Rome, only to lose to the proxy power who had defeated Ptolemy in verse ten and in 1989. The historical distinctions are purposeful and important.

ፍጥሌሞስንና ዖዝያንን እንደ ራፍያ ጦርነት ምልክቶች፣ እንዲሁም ልባቸው ከፍ ከፍ ከተደረገ በኋላ የሚከሰተውን ውድቀት እንደሚያመለክቱ መረዳት ማለት፣ ፍጥሌሞስ የሮምን ወኪል ኃይል የሚያሸንፍ የዘንዶውን ኃይል እንደሚወክል፣ ነገር ግን በቁጥር አሥር እና በ1989 ፍጥሌሞስን አሸንፎ በነበረው ወኪል ኃይል በኋላ እንደሚሸነፍ በሚለው እውነታ መገዛት ነው። ታሪካዊ ልዩነቶቹ ሆን ተብለው የተደረጉ ሲሆን ጠቃሚም ናቸው።

Uzziah receives the mark of the beast when he attempts to bring church and state together, Uzziah is the glorious land, and the glorious land was a major argument in the beginning of the message in 1989. Is the glorious land the United States, or is it the Seventh-day Adventist church? Those who then held to the erroneous idea that the glorious land is the Adventist church, along with any who still do—would argue that the glorious holy mountain of verse forty-five was clearly God’s church, so that meant to them, that a mountain and a land were the same symbol. Standard human reasoning, I suppose.

ኡዝያ ቤተ ክርስቲያንንና መንግሥትን አንድ ላይ ለማምጣት ሲሞክር የአውሬውን ምልክት ይቀበላል፤ ኡዝያም የክብር ምድር ነው፣ እና የክብር ምድር በ1989 መልእክቱ መጀመሪያ ላይ ታላቅ ክርክር ነበረች። የክብር ምድር ዩናይትድ ስቴትስ ናትን፣ ወይስ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን? በዚያን ጊዜ የክብር ምድር የአድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ናት የሚለውን ስሕተተኛ ሐሳብ የያዙት፣ እንዲሁም አሁንም ድረስ ይህንኑ የሚያጸኑ ማንኛውም ሰዎች፣ በአርባ አምስተኛው ቁጥር ያለው የክብር የተቀደሰ ተራራ በግልጽ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ነው ብለው ይከራከሩ ነበር፤ ስለዚህም ለእነርሱ ተራራና ምድር አንድ ዓይነት ምልክት ናቸው ማለት ነበር። መደበኛ የሰው አስተሳሰብ ነው ብዬ እገምታለሁ።

Uzziah is the glorious land, and Ptolemy is Egypt. Uzziah, as the glorious land has the two horns of Protestantism and Republicanism. The political manifestation of Ptolemy is communism and its varied forms, and the religious manifestation of Ptolemy is spiritualism and its varied forms. A characteristic of the dragon power is that it is a confederacy, but the false prophet, who is the glorious land is a single nation with two horns.

ዑዝያ የክብር ምድር ነው፣ ጶለሚዎስም ግብፅ ነው። ዑዝያ፣ እንደ የክብር ምድር፣ የፕሮቴስታንቲዝምና የሪፐብሊካኒዝም ሁለቱን ቀንዶች አሉት። የጶለሚዎስ ፖለቲካዊ መገለጫ ኮሚዩኒዝምና የተለያዩ ቅርጾቹ ናቸው፣ የጶለሚዎስ ሃይማኖታዊ መገለጫም መናፍስታዊነትና የተለያዩ ቅርጾቹ ናቸው። የዘንዶው ኃይል አንድ ባህርይ ግንባር አንድነት መሆኑ ነው፤ ይሁን እንጂ ሐሰተኛው ነቢይ፣ እርሱም የክብር ምድር የሆነው፣ ሁለት ቀንዶች ያሉት አንድ ብቻ ሕዝብ ነው።

Daniel eleven verse forty established that the United States was the proxy power of the papacy when the Soviet Union was swept away in 1989. This truth aligns with the role of the two-horned earth beast of Revelation thirteen, for the two books are the same.

ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ የሶቪየት ሕብረት በ1989 ሲጠረግ ዩናይትድ ስቴትስ የጳጳሳቱ ሥልጣን ተወካይ ኃይል እንደነበረች አጸና። ይህ እውነት ከራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ያለው ሁለት ቀንድ ያለው የምድር አውሬ ሚና ጋር ይጣጣማል፥ ምክንያቱም ሁለቱ መጻሕፍት አንድ ናቸው።

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> ከምድርም ሌላ አውሬ ሲወጣ አየሁ፤ እንደ በግም ሁለት ቀንዶች ነበሩት፥ እንደ ዘንዶም ይናገር ነበር። በፊቱም የመጀመሪያውን አውሬ ሥልጣን ሁሉ ያደርጋል፥ ምድርንም እና በእርስዋ የሚኖሩትን ሁሉ የሞት ቍስሉ የተፈወሰለትን የመጀመሪያውን አውሬ እንዲሰግዱለት ያደርጋል። ራእይ 13፥11፣ 12።

Revelation thirteen identifies the United States as the proxy power of the Papacy, for the earth beast “exerciseth al the power of the” beast out of the sea that came “before him.” In verse two the dragon of pagan Rome had given the Papacy its power, seat and great authority. The word translated as “power” means power, but in verse twelve it is a different word that is translated as “power,” meaning “delegated authority.”

ራእይ አሥራ ሦስት የተባለው ምዕራፍ ዩናይትድ ስቴትስን የጳጳሳዊ ሥርዓቱ ወኪል ኃይል እንደሆነ ይለያል፤ ምክንያቱም ከምድር የወጣው አውሬ “በፊቱ” ከባሕር የወጣው አውሬ ያለውን “ኃይል ሁሉ ያደርጋልና።” በቁጥር ሁለት የአረማዊቱ ሮም ዘንዶ ለጳጳሳዊ ሥርዓቱ ኃይሉን፣ መንበሩን፣ እና ታላቅ ሥልጣኑን ሰጥቶት ነበር። “ኃይል” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ኃይል ማለት ነው፤ ነገር ግን በቁጥር አሥራ ሁለት “ኃይል” ተብሎ የተተረጎመው ሌላ ቃል ሲሆን፣ ትርጉሙም “የተወከለ ሥልጣን” ነው።

The United States is the proxy power of the papacy, who has been typified by pagan Rome, who gave its military and economic support to the papacy as set forth in verse two. In doing so pagan Rome typified the United States who would also give its “chariots, ships and horsemen” to do the dirty-work of the papal power.

የአሜሪካ አንድነት መንግሥት የጳጳሳት ሥልጣን ወኪል ኃይል ነው፤ ይህም በጣዖት አምላኪቱ ሮም ተመስሏል፣ እርሷም በሁለተኛው ቁጥር እንደተገለጸው ለጳጳሳት ሥልጣን የወታደራዊና የኢኮኖሚ ድጋፏን ሰጥታለች። ይህን በማድረግ ጣዖት አምላኪቱ ሮም፣ እሷም ደግሞ ለጳጳሳት ሥልጣን እኩይ ሥራ ለመፈጸም “ሠረገሎቿን፣ መርከቦቿን እና ፈረሰኞቿን” የምትሰጥ የአሜሪካ አንድነት መንግሥትን አመሰለች።

When the three battles of verse ten, eleven and fifteen were fulfilled in history, Antiochus Magnus was at each battle. This fact identifies that the power represented in the three battles is a proxy power of the beast, for it is always Antiochus, and Antiochus in 1989 was the proxy power of the United States.

በአሥረኛው፣ በአሥራ አንደኛው እና በአሥራ አምስተኛው ቁጥር የተጠቀሱት ሦስቱ ውጊያዎች በታሪክ ሲፈጸሙ፣ አንቲዮከስ ማግኑስ በእያንዳንዱ ውጊያ ነበረ። ይህ እውነታ በእነዚህ ሦስቱ ውጊያዎች የተመሰለው ኃይል የአውሬው ተወካይ ኃይል መሆኑን ያሳያል፤ ምክንያቱም ሁልጊዜ አንቲዮከስ ነው፣ እናም አንቲዮከስ በ1989 የዩናይትድ ስቴትስ ተወካይ ኃይል ነበር።

The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen bear the signature of Alpha and Omega, and also the structure of truth. It is the United States in the first battle and the third battle, identifying an alpha and omega in the first and last battle. The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen also bear the signature of truth. The proxy power of Nazi Ukraine is the battle in the middle that represents the rebellion of the middle waymark in the framework of the Hebrew word truth. The three battles represent 1989 unto the Sunday law, which means they represent the “hidden history” of verse forty.

ወደ የእሑድ ሕግ የቁጥር አስራ ስድስት የሚመሩት ሦስቱ ጦርነቶች የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ እንዲሁም የእውነት መዋቅር ይሸከማሉ። በመጀመሪያው ጦርነትና በሦስተኛው ጦርነት ውስጥ ያለው አሜሪካ ነው፤ ይህም በመጀመሪያውና በመጨረሻው ጦርነት ውስጥ አልፋና ኦሜጋን ያመለክታል። ወደ የእሑድ ሕግ የቁጥር አስራ ስድስት የሚመሩት ሦስቱ ጦርነቶች ደግሞ የእውነትን ፊርማ ይሸከማሉ። የናዚ ዩክሬን ወኪል ኃይል በመካከል ያለው ጦርነት ሲሆን፣ በዕብራይስጥ “እውነት” ቃል መዋቅር ውስጥ ያለውን የመካከለኛው የምልክት ድንጋይ ዓመፅ ይወክላል። እነዚህ ሦስቱ ጦርነቶች ከ1989 እስከ የእሑድ ሕግ ድረስ ያለውን ይወክላሉ፤ ይህም ማለት የቁጥር አርባን “የተሰወረ ታሪክ” እንደሚወክሉ ነው።

Verse eleven of Revelation eleven identifies 2023, as the point where both horns are resurrected. Daniel eleven, verse eleven identifies the very same period of history. The internal line of prophecy and the external line of prophecy align in 2023. The internal line is the “thing” Daniel understood and the external line is the “vision” he understood.

የራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ ሁለቱም ቀንዶች የሚነሡበት ነጥብ እንደ 2023 ይለያል። ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ ይህንኑ ተመሳሳይ የታሪክ ዘመን ይለያል። የውስጥ የትንቢት መስመር እና የውጭ የትንቢት መስመር በ2023 ይጣጣማሉ። የውስጥ መስመሩ ዳንኤል የተረዳው “ነገር” ሲሆን የውጭው መስመር ደግሞ የተረዳው “ራእይ” ነው።

The temple test that Daniel illustrates began at the twenty-second day, and twenty-two years after 9/11, which is the point that Isaiah entered the temple brings you to 2023. Isaiah identifies the death of Uzziah after living with leprosy for eleven years at 9/11. The work of erecting the temple consists of first laying the foundation, and thereafter erecting the temple and placing the cap stone which then leads to the third litmus test, represented by the feast of trumpets in the line of Leviticus twenty-three. The internal work of the everlasting gospel is accomplished during the history of the external line. In verse eleven Putin has been typified by Ptolemy, and king Uzziah provides a second witness to the illustration of the king of the south who is lifted up through military success, who thereafter attempts to insert themselves into the realm of religion.

ዳንኤል የሚያብራራው የቤተ መቅደሱ ፈተና በሀያ ሁለተኛው ቀን ተጀመረ፤ ከ9/11 በኋላ ሀያ ሁለት ዓመታትም እርሱም ኢሳይያስ ወደ ቤተ መቅደሱ የገባበት ነጥብ ሲሆን ወደ 2023 ያደርሳችኋል። ኢሳይያስ፣ እውዝያን ከአስራ አንድ ዓመታት ለምጽ ጋር ከኖረ በኋላ የሞተውን ሞት በ9/11 ይለይታል። የቤተ መቅደሱ መቆም ሥራ በመጀመሪያ መሠረቱን በመጣል ይጀምራል፤ ከዚያም ቤተ መቅደሱን በማንጸባረቅና የራስ ድንጋዩን በማኖር ይቀጥላል፤ ይህም ከዚያ በኋላ በዘሌዋውያን ሀያ ሦስት መስመር ውስጥ በመለከቶች በዓል የተወከለውን ሦስተኛውን የሊትመስ ፈተና ያስከትላል። የዘላለም ወንጌል ውስጣዊ ሥራ በውጫዊው መስመር ታሪክ ውስጥ ይፈጸማል። በቁጥር አሥራ አንድ ፑቲን በጶሎሜዎስ ተምሳሌት ተደርጎአል፤ ንጉሥ እውዝያም በወታደራዊ ስኬት የተነሣ ከፍ የሚል፣ ከዚያም በኋላ ራሱን ወደ ሃይማኖት ክልል ለማስገባት የሚሞክር የደቡብ ንጉሥ ምሳሌ ሁለተኛ ምስክር ይሆናል።

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:11, 12.

> የደቡብም ንጉሥ በቍጣ ይነሣ፥ ወጥቶም ከእርሱ ጋር፥ ከሰሜን ንጉሥ ጋር ይዋጋል፤ እርሱም ታላቅ ሕዝብ ያቆማል፤ ነገር ግን ያ ሕዝብ በእጁ ይሰጣል። ያንም ሕዝብ ካስወገደ በኋላ ልቡ ከፍ ይላል፤ እልፍ አእላፋትንም ይጥላል፤ ነገር ግን በዚህ አይበረታም። ዳንኤል 11፥11፡12።

Uriah Smith addresses Ptolemy Philopator’s history and his attempt to offer sacrifices in Jerusalem’s temple.

ኡርያህ ስሚዝ የጶሎሜዎስ ፊሎፓቶርን ታሪክ እና በኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ውስጥ መሥዋዕት ለማቅረብ ያደረገውን ሙከራ ይወስናል።

> “Ptolemy lacked the prudence to make a good use of his victory. Had he followed up his success, he would probably have become master of the whole kingdom of Antiochus; but content with making only a few menaces and a few threats, he made peace that he might be able to give himself up to the uninterrupted and uncontrolled indulgence of his brutish passions. Thus, having conquered his enemies, he was overcome by his vices, and, forgetful of the great name which he might have established, he spent his time in feasting and lewdness.

> ጶሎሜዎስ ድሉን በመልካም ሁኔታ ይጠቀምበት ዘንድ የሚያስፈልገው ልባምነት አጥቶ ነበር። ስኬቱን ቢያሳድድ ኖሮ፣ ምናልባት የአንጾክዮስን መንግሥት በሙሉ ጌታ ሆኖ በያዘው ነበር፤ ነገር ግን ጥቂት ማስፈራሪያዎችንና ጥቂት ዛቻዎችን ብቻ በማድረግ ረክቶ፣ ለእንስሳዊ ፍትወቶቹ ያልተቋረጠና ያልተገደበ መስጠት እንዲችል ሰላም አደረገ። እንዲሁም ጠላቶቹን ካሸነፈ በኋላ፣ በገዛ ክፉ ልማዶቹ ተሸነፈ፤ ሊያቆም የቻለውን ታላቅ ስም ረስቶ፣ ዘመኑን በግብዣና በዝሙት አሳለፈ።

> “His heart was lifted up by his success, but he was far from being strengthened by it; for the inglorious use he made of it caused his own subjects to rebel against him. But the lifting up of his heart was more especially manifested in his transactions with the Jews. Coming to Jerusalem, he there offered sacrifices, and was very desirous of entering into the most holy place of the temple, contrary to the law and religion of that place; but being, though with great difficulty, restrained, he left the place burning with anger against the whole nation of the Jews, and immediately commenced against them a terrible and relentless persecution. In Alexandria, where the Jews had resided since the days of Alexander, and enjoyed the privileges of the most favored citizens, forty thousand according to Eusebius, sixty thousand according to Jerome, were slain in this persecution. The rebellion of the Egyptians, and the massacre of the Jews, certainly were not calculated to strengthen him in his kingdom, but were sufficient rather almost totally to ruin it.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.

> “ልቡ በስኬቱ ከፍ ከፍ አለ፤ ነገር ግን በዚህ የበረታ ከመሆኑ እጅግ ርቆ ነበር፤ ምክንያቱም እርሱ ያደረገበት የማያስከብር አጠቃቀም የራሱን ተገዥዎች በእርሱ ላይ እንዲያመፁ አደረገ። ነገር ግን የልቡ መክፈት ከሁሉ ይልቅ በአይሁድ ጋር ባደረጋቸው ግንኙነቶች ተገለጠ። ወደ ኢየሩሳሌም መጥቶ፣ በዚያ መሥዋዕቶችን አቀረበ፤ እንዲሁም ከዚያ ስፍራ ሕግና ሃይማኖት በተቃራኒ ሁኔታ ወደ ቤተ መቅደሱ ቅዱሰ ቅዱሳን ለመግባት እጅግ ይሻ ነበር፤ ነገር ግን በታላቅ ችግር ቢሆንም ሲከለከል፣ በአይሁድ ብሔር ሁሉ ላይ በሚንደድ ቁጣ ሆኖ ስፍራውን ተወ፤ እናም ወዲያውኑ በእነርሱ ላይ አስፈሪና የማያቋርጥ ስደት ጀመረ። በእስክንድርያ፣ አይሁድ ከእስክንድር ዘመን ጀምሮ ተቀምጠው የነበሩበትና ከሁሉ ይልቅ የተመረጡ ዜጎች መብቶችን ይደሰቱበት በነበረበት ስፍራ፣ በዚህ ስደት ውስጥ እንደ ኢውሴቢየስ አርባ ሺህ፣ እንደ ዮሮም ደግሞ ስልሳ ሺህ ተገደሉ። የግብፃውያን አመፅና የአይሁድ ጭፍጨፋ በእርግጥ በመንግሥቱ ውስጥ እርሱን ለማበርታት የሚረዱ አልነበሩም፤ ነገር ግን ይልቁንም እርሱን ከሞላ ጎደል ለማጥፋት የበቁ ነበሩ።” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.

Ptolemy Philopator’s military victory at Raphia in 217 BC, did not strengthen Ptolemy, but it caused “his heart to be lifted up.” Victory in the Ukrainian War will not strengthen Putin, but it will “lift up his heart,” as did military success cause king Uzziah to lift up his heart.

የጶሎሜዎስ ፊሎፓቶር በክ.በ. 217 በራፊያ ያገኘው የጦር ድል ጶሎሜዎስን አላበረታውም፤ ነገር ግን “ልቡ እንዲኮራ” አደረገው። በዩክሬን ጦርነት የሚገኝ ድል ፑቲንን አያበረታውም፤ ነገር ግን የንጉሥ ዑዝያን የጦር ስኬት ልቡን እንዲኮራ እንዳደረገው ሁሉ “ልቡን ያኮራል።”

> And Uzziah prepared for them throughout all the host shields, and spears, and helmets, and habergeons, and bows, and slings to cast stones. And he made in Jerusalem engines, invented by cunning men, to be on the towers and upon the bulwarks, to shoot arrows and great stones withal. And his name spread far abroad; for he was marvellously helped, till he was strong. But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. 2 Chronicles 26:14–16.

> እና ዑዝያም ለሠራዊቱ ሁሉ ጋሻዎችን፣ ጦሮችን፣ ራስ ቁርዎችን፣ የብረት ጥሩሮችን፣ ቀስቶችን፣ ድንጋይ ለመወርወርም ወንጭፎችን አዘጋጀላቸው። በኢየሩሳሌምም በጥበበኞች ሰዎች የተፈጠሩ መሣሪያዎችን ሠራ፤ እነርሱም ፍላጻንና ታላላቅ ድንጋዮችን ይወረውሩ ዘንድ በግንቦችና በቅጥሮች ላይ ይሆኑ ዘንድ ነበር። ስሙም እጅግ ሩቅ ድረስ ተሰራጨ፤ እስኪበረታም ድረስ በድንቅ ረዳት ተረድቶ ነበር። ነገር ግን በበረታ ጊዜ ልቡ ለጥፋቱ ከፍ ከፍ አለ፤ በእግዚአብሔርም በአምላኩ ላይ በደለ፥ በዕጣንም መሠዊያ ላይ ዕጣን ያጥን ዘንድ ወደ እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ገባ። 2 ዜና መዋዕል 26፥14–16።

Two southern kings whose hearts were lifted up from military victories, attempted to enter the same temple and offer and offering, which only a priest was allowed to do. In both cases, the priests resisted the proud kings attempts to do so. One king then initiated a retaliation upon the Jews, and the other was struck in the forehead with leprosy.

በወታደራዊ ድል ልባቸው ከፍ ያለ ሁለት ደቡባዊ ነገሥታት፣ ካህን ብቻ ሊያደርገው የሚፈቀድለትን መሥዋዕት ለማቅረብ ወደ አንድ ቤተ መቅደስ ለመግባት ሞከሩ። በሁለቱም ሁኔታዎች ካህናቱ በትዕቢት የተነሣ ይህን ለማድረግ ያደረጉትን ሙከራ ተቃወሙ። ከዚያም አንዱ ንጉሥ በአይሁድ ላይ በቀል ጀመረ፤ ሌላው ግን በግንባሩ ላይ በለምጽ ተመታ።

> And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God. Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. Now the rest of the acts of Uzziah, first and last, did Isaiah the prophet, the son of Amoz, write. 2 Chronicles 26:17–22.

> ካህኑም ዓዛርያስ ከእርሱ በኋላ ገባ፥ ከእርሱም ጋር ጽኑዓን የነበሩ ሰማንያ የእግዚአብሔር ካህናት ነበሩ። እነርሱም ንጉሡን ዑዝያን ተቃወሙት፥ እንዲህም አሉት፦ ዑዝያ፥ ለእግዚአብሔር ዕጣን ማጠን የሚገባህ አይደለም፤ ይህ ግን ዕጣን ለማጠን ለተቀደሱት ለአሮን ልጆች ካህናት ነው፤ ከመቅደሱ ውጣ፤ በድለሃልና፤ ይህም ከእግዚአብሔር አምላክ ዘንድ ለክብርህ አይሆንም። ከዚያም ዑዝያ ተቈጣ፥ ዕጣንም ለማጠን ዕጣን ማጠኛ በእጁ ነበረ፤ በካህናቱም ላይ ተቈጥቶ ሳለ፥ በእግዚአብሔር ቤት በዕጣኑ መሠዊያ አጠገብ በካህናቱ ፊት በግንባሩ ላይ ለምጽ ወጣ። ዋናውም ካህን ዓዛርያስና ካህናቱ ሁሉ ተመለከቱት፥ እነሆም፥ በግንባሩ ላይ ለምጻም ነበረ፤ ከዚያም ፈጥነው አወጡት፤ እርሱም ደግሞ እግዚአብሔር መትቶታልና ለመውጣት ፈጠነ። ንጉሡም ዑዝያ እስከ ሞቱ ቀን ድረስ ለምጻም ነበረ፥ ለምጻምም ስለ ነበረ በተለየ ቤት ተቀመጠ፤ ከእግዚአብሔርም ቤት ተለይቶ ነበር፤ ልጁም ዮአታም በንጉሡ ቤት ላይ ነበረ፥ የምድሪቱንም ሕዝብ ይፈርድ ነበር። የቀረውንም የዑዝያን ታሪክ፥ መጀመሪያውንና መጨረሻውን፥ ነቢዩ ኢሳይያስ የአሞጽ ልጅ ጻፈ። 2 ዜና መዋዕል 26፥17-22።

In 2014, the globalists of Europe and the Obama regime initiated a color revolution upon the nation of the Ukraine. In 2022 Russia began an invasion that will ultimately lead to a victory for Putin and Russia; represented by Ptolemy and Uzziah, the kings of the south. Verse twelve says that after the victory of Putin, “his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.” History then records a progressive demise of his kingdom.

በ2014 ዓ.ም. የአውሮፓ ግሎባሊስቶችና የኦባማ መንግሥት በዩክሬን ሕዝብ ላይ የቀለም አብዮት አስነሱ። በ2022 ሩሲያ በመጨረሻ ወደ ፑቲንና ወደ ሩሲያ ድል የሚመራ ወረራ ጀመረች፤ ይህም በደቡብ ነገሥታት በሆኑት በጶሎሜዎስና በዑዝያ የተወከለ ነው። ቁጥር አሥራ ሁለት ከፑቲን ድል በኋላ፣ “ልቡም ከፍ ከፍ ይላል፤ እልፍ አእላፋትንም ይጥላል፤ ነገር ግን በዚህ አይበረታም” ይላል። ከዚያም ታሪክ የመንግሥቱን ቀስ በቀስ መጥፋት ይመዘግባል።

The progressive demise led to his death, and by the time Antiochus the Great retaliates for his loss at Raphia, Antiochus was no longer engaged with Ptolemy Philopator, Antiochus was then addressing a young child who was then Egypt’s ruler. A child is a symbol of the last generation, so at one level the child king that Antiochus defeats at Panium is the final generation of the kingdom of the south. At the practical level the child king represents weakness in relation to Antiochus’s strength.

ቀስ በቀስ የተባባሰው መውደቅ ወደ ሞቱ አመራው፤ እናም አንጾክዮስ ታላቁ በራፊያ ስላጣው ሽንፈት በቀል ሲመልስ በዚያ ጊዜ አንጾክዮስ ከጶቶልሜዎስ ፊሎፓቶር ጋር ከእንግዲህ ተጋጥሞ አልነበረም፤ ይልቁንም በዚያን ጊዜ የግብፅ ገዥ የነበረ ታናሽ ሕፃን እየተጋፈጠ ነበር። ሕፃን የመጨረሻው ትውልድ ምልክት ነው፤ ስለዚህ በአንድ ደረጃ አንጾክዮስ በፓኒየም ያሸነፈው የሕፃኑ ንጉሥ የደቡብ መንግሥት የመጨረሻ ትውልድ ነው። በተግባራዊ ደረጃ ግን ያ ሕፃን ንጉሥ ከአንጾክዮስ ብርታት አንጻር ድካምን ይወክላል።

> “The peace concluded between Ptolemy Philopater and Antiochus lasted fourteen years. Meanwhile Ptolemy died from intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt; and thinking this too good an opportunity for enlarging his dominion to be let slip, he raised an immense army “greater than the former” (for he had collected many forces and acquired great riches in his eastern expedition), and set out against Egypt, expecting to have an easy victory over the infant king. How he succeeded we shall presently see; for here new complications enter into the affairs of these kingdoms, and new actors are introduced upon the stage of history.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 255.

> “በጶልሜዎስ ፊሎፓተርና በአንቲዮኮስ መካከል የተደረገው ሰላም አሥራ አራት ዓመት ቆየ። በዚህ መካከል ጶልሜዎስ በግብዝነትና በርኵሰት ሕይወት ምክንያት ሞተ፥ ከእርሱም በኋላ በዚያን ጊዜ አራት ወይም አምስት ዓመት የነበረ ልጁ ጶልሜዎስ ኤፒፋኔስ ተተካ። በዚያውም ዘመን አንቲዮኮስ በመንግሥቱ ውስጥ የተነሳውን ዓመፅ አጥፍቶ፣ የምሥራቃዊውንም ክፍሎች አስገብቶ በመታዘዝ አቆመ፤ ስለዚህ ወጣቱ ኤፒፋኔስ በግብፅ ዙፋን ላይ በወጣ ጊዜ ለማንኛውም ዘመቻ በቂ ትርፍ ጊዜ ነበረው። ይህንንም ለግዛቱ ስፋት መጨመር እጅግ የተመቸ አጋጣሚ እንዳይመልጠው በማሰብ፣ “ከቀድሞው የሚበልጥ” እጅግ ታላቅ ሠራዊት አነሣ (ምክንያቱም በምሥራቃዊ ዘመቻው ብዙ ኃይሎችን ሰብስቦ ብዙ ባለጠግነትም አግኝቶ ነበር)፥ በሕፃኑ ንጉሥ ላይ ቀላል ድል እንደሚያገኝ ተስፋ አድርጎ ወደ ግብፅ ዘመተ። እንዴት እንደ ተሳካለት ወዲያው እናያለን፤ ምክንያቱም በዚህ ስፍራ በእነዚህ መንግሥታት ጉዳይ ውስጥ አዲስ ውስብስቦች ይገባሉ፣ እና በታሪክ መድረክም ላይ አዲስ ተዋናዮች ይገባሉ።” ኡርያ ስሚዝ፣ ዳንኤል እና ራእይ፣ 255።

## The King of the South

የደቡቡ ንጉሥ

To outline the final steps of Russia, is to outline the final steps of the prophetic king of the south. A prophetic characteristic of the spiritual king of the south that arrived in prophetic history at the time of the end in 1798—is how it comes to its end. It is also a prophetic characteristic of the king of the north, and the false prophet. Each of the three powers that lead the world to Armageddon have endings that are specifically identified in God’s Word. Whatever happens to Putin and Russia will have been typified with past lines of the king of the south.

የሩስያን የመጨረሻ እርምጃዎች በአጭሩ ማቅረብ ማለት፣ የትንቢታዊውን የደቡብ ንጉሥ የመጨረሻ እርምጃዎች በአጭሩ ማቅረብ ማለት ነው። በ1798 በዘመኑ ፍጻሜ ወደ ትንቢታዊ ታሪክ የገባው መንፈሳዊ የደቡብ ንጉሥ የሚለየው ትንቢታዊ ባሕርይ፣ እንዴት ወደ ፍጻሜው እንደሚደርስ ነው። ይህም ደግሞ የሰሜን ንጉሥና የሐሰተኛው ነቢይ ትንቢታዊ ባሕርይ ነው። ዓለምን ወደ Armageddon የሚመሩት እነዚህ ሦስት ኃይሎች እያንዳንዳቸው፣ በእግዚአብሔር ቃል በተለይ የተለዩ ፍጻሜዎች አሏቸው። በፑቲንና በሩስያ ላይ የሚደርሰው ማንኛውም ነገር፣ ከዚህ በፊት በደቡብ ንጉሥ ያለፉ መስመሮች ውስጥ በምሳሌነት ቀድሞ ተገልጦ ይሆናል።

The examples of the spiritual king of the south’s demise were typified by the demise of the first spiritual king of the south, who was atheistic France during the period of the Revolution. The demise of the southern kingdom includes the demise of the southern king. Napoleon’s demise corresponds to the demise of France, and aligns with the demise of the next kingdom of the south, who was Russia. Russia as the modern king of the south began in revolution, just as France, as the king of the south, began with revolution.

የመንፈሳዊው የደቡብ ንጉሥ መጥፋት ምሳሌዎች በአብዮት ዘመን እምነት የሌላት ፈረንሳይ የነበረችው የመጀመሪያው መንፈሳዊ የደቡብ ንጉሥ መጥፋት በኩል ተመስለው ተገልጠዋል። የደቡብ መንግሥት መጥፋት የደቡብን ንጉሥ መጥፋትም ያካትታል። የናፖሊዮን መጥፋት ከፈረንሳይ መጥፋት ጋር ይመሳሰላል፤ እንዲሁም ከቀጣዩ የደቡብ መንግሥት ማለትም ሩሲያ መጥፋት ጋር ይስማማል። ሩሲያ እንደ ዘመናዊው የደቡብ ንጉሥ በአብዮት ተጀመረች፤ እንዲሁም ፈረንሳይ እንደ የደቡብ ንጉሥ በአብዮት ተጀምራ ነበር።

Revolution is a characteristic of the dragon, who is the symbol of the southern kings. The dragon, the primary symbol of the king of the south is Satan, and as he attempts a revolution at the end of the millennium, fire comes down out of heaven and devours him. His rebellion in heaven at the beginning was the alpha of his rebellion at the conclusion of the millennium.

አብዮት የደቡብ ነገሥታት ምልክት የሆነው የዘንዶው ባሕርይ ነው። የደቡብ ንጉሥ ዋነኛ ምልክት የሆነው ዘንዶ ሰይጣን ነው፤ እርሱም በሺህ ዓመቱ መጨረሻ አብዮት ለማነሣት ሲሞክር፣ እሳት ከሰማይ ወርዶ ይበላዋል። በመጀመሪያ በሰማይ ያነሣው ዓመፅ በሺህ ዓመቱ ፍጻሜ የሚታየው ዓመፁ አልፋ ነበር።

In 1798, France prophetically took the throne as the spiritual king of the south during the French Revolution. That revolution swept through the nations of Europe and ultimately arrived at the Russian Revolution that was quickly followed by the Bolshevik Revolution in the same year.

በ1798 ዓ.ም.፣ ፈረንሳይ በፈረንሳይ አብዮት ወቅት በትንቢታዊ ሁኔታ እንደ መንፈሳዊው የደቡብ ንጉሥ ዙፋንን ያዘች። ያ አብዮት በአውሮፓ አሕዛብ ሁሉ ውስጥ ተስፋፍቶ በመጨረሻ ወደ ሩሲያ አብዮት ደረሰ፣ ከዚያም በዚያው ዓመት በፍጥነት የቦልሼቪክ አብዮት ተከተለው።

The Russian Revolution of 1917 consisted of two main steps: the February Revolution (which overthrew the Tsarist monarchy, ended autocracy, and established a provisional government amid a period of dual power with the Soviets) and the October Revolution (also called the Bolshevik Revolution, where the Bolsheviks under Lenin seized power in a coup, leading to the establishment of Soviet rule and the path to socialism/communism).

የ1917 የሩሲያ አብዮት ሁለት ዋና ዋና ደረጃዎችን ያካተተ ነበር፤ የየካቲት አብዮት (ይህም የጻር ንጉሣዊ ሥርዓትን ያስወገደ፣ ግልጽ ያልሆነ አገዛዝን አስቀርቶ፣ ከሶቪየቶች ጋር ባለ ሁለትዮሽ ሥልጣን ዘመን መካከል ጊዜያዊ መንግሥት ያቋቋመ) እና የጥቅምት አብዮት (ቦልሼቪክ አብዮት ተብሎም የሚጠራ፣ በሌኒን መሪነት ያሉ ቦልሼቪኮች በመፈንቅለ መንግሥት ሥልጣንን የተቆጣጠሩበት፣ ይህም የሶቪየት አገዛዝ መቋቋምን እና ወደ ሶሻሊዝም/ኮሚኒዝም የሚወስድ መንገድን ያስከተለ)።

In historical analyses and revolutionary theory (particularly from Marxist perspectives like those of Trotsky, Luxemburg, and others drawing parallels), the French Revolution (1789–1799) is often seen as typifying or providing a schema for the course of the Russian events. The two steps of the French Revolution that typified these Russian phases are:

በታሪካዊ ትንታኔዎችና በአብዮታዊ ንድፈ ሐሳብ ውስጥ (በተለይም እንደ ትሮትስኪ፣ ሉክሰምበርግ እና ተመሳሳይ ንጽጽሮችን ከሚያደርጉ ሌሎች የማርክሲስት አመለካከቶች) የፈረንሳይ አብዮት (1789–1799) ብዙ ጊዜ የሩሲያ ክስተቶች አካሄድን የሚወክል ወይም ለእርሱ አንድ መርሐ ንድፍ የሚያቀርብ እንደሆነ ይታያል። እነዚህን የሩሲያ ደረጃዎች የሚወክሉት የፈረንሳይ አብዮት ሁለቱ ደረጃዎች እነዚህ ናቸው፦

- The initial moderate/constitutional phase (roughly 1789–1792), which aligns with the February Revolution. This French phase began with the storming of the Bastille, the convening of the Estates-General/National Assembly, the abolition of feudal privileges, the Declaration of the Rights of Man, and the establishment of a constitutional monarchy under the Girondins and moderate reformers. It overthrew absolute monarchy but retained elements of bourgeois/liberal governance and dual/contested power structures (e.g., between the Assembly and the lingering monarchy). Similarly, February 1917 ended Tsarism, but led to a bourgeois provisional government and dual power with the Soviets.

  የመጀመሪያው መጠነኛ/ሕገ-መንግሥታዊ ደረጃ (በግምት 1789–1792) ከየካቲት አብዮት ጋር የሚስማማ ነው። ይህ የፈረንሳይ ደረጃ የባስቲል ምሽግ በመውረር፣ የኤስቴትስ-ጄኔራል/ብሔራዊ ሸንጎ በመሰብሰብ፣ የፊውዳል መብቶች በመሰረዝ፣ የሰው መብቶች መግለጫ በማውጣት፣ እና በጂሮንዲኖችና በመጠነኛ ተሐድሶ አራማጆች ሥር ሕገ-መንግሥታዊ ንጉሣዊ ሥርዓት በማቋቋም ተጀመረ። ፍጹም ንጉሣዊ አገዛዝን አስወገደ፣ ነገር ግን የቡርዥዋ/ሊበራል አስተዳደር አካላትን እና ሁለትዮሽ/የሚወዳደሩ የሥልጣን መዋቅሮችን (ለምሳሌ፣ በሸንጎው እና እስከዚያ ድረስ ቀሪ በነበረው ንጉሣዊ ሥርዓት መካከል) ጠብቆ አቆየ። በተመሳሳይም፣ የካቲት 1917 ጽርአዊ ሥርዓትን አበቃ፣ ነገር ግን ወደ ቡርዥዋዊ ጊዜያዊ መንግሥት እና ከሶቪዬቶች ጋር ወዳለ ሁለትዮሽ ሥልጣን አመራ።

- The radical/Jacobin phase (roughly 1792–1794, including the establishment of the First Republic, the execution of Louis XVI, and the Reign of Terror under Robespierre and the Jacobins/Committee of Public Safety) aligns with the October (Bolshevik) Revolution. The Jacobins seized power from the more moderate Girondins through radical action, declared a republic, suppressed counter-revolution, and pushed the revolution toward deeper social transformation and defense against internal/external threats. This mirrors how the Bolsheviks overthrew the provisional government, consolidated proletarian/dictatorship-of-the-proletariat rule, and advanced revolutionary socialism.

  የአክራሪው/የያኮባውያን ዘመን (በግምት ከ1792–1794 ድረስ፣ የመጀመሪያውን ሪፐብሊክ መመስረት፣ የሉዊስ 16ኛ ግድያ፣ እና በሮቤስፒየርና በያኮባውያን/በሕዝባዊ ደኅንነት ኮሚቴ ሥር የተካሄደውን የሽብር አገዛዝ የሚያካትት) ከጥቅምት (ቦልሼቪክ) አብዮት ጋር ይስማማል። ያኮባውያኑ በአክራሪ እርምጃ ከይበልጥ መጠነኛ ከነበሩት ጂሮንዲኖች ሥልጣንን ነጥቀው ያዙ፣ ሪፐብሊክ አወጁ፣ ተቃዋሚ አብዮትን አፈኑ፣ እና አብዮቱን ወደ ይበልጥ ጥልቅ ማኅበራዊ ለውጥና ከውስጣዊ/ከውጫዊ ስጋቶች መከላከያ ገፉት። ይህ ቦልሼቪኮች ጊዜያዊውን መንግሥት እንዴት እንደ ገለበጡ፣ የፕሮሌታሪያትን/የፕሮሌታሪያት አምባገነናዊ አገዛዝ እንዴት እንዳጠናከሩ፣ እና አብዮታዊ ሶሻሊዝምን እንዴት እንዳራመዱ ያንጸባርቃል።

These parallels emphasize how revolutions often follow a pattern: an initial broad uprising against the old regime (led by moderates/bourgeois forces), followed by a more extreme seizure of power by radicals to ‘save’ and deepen the revolution amid crisis. The Bolsheviks themselves consciously drew on the French example, viewing their October uprising as akin to the Jacobin coup—necessary to prevent counter-revolution and fulfill the revolution’s potential.

እነዚህ ተመሳሳይነቶች አብዮቶች ብዙ ጊዜ የተወሰነ ንድፍ እንደሚከተሉ ያጎላሉ፤ ማለትም፣ መጀመሪያ በአሮጌው ሥርዓት ላይ የሚነሣ ሰፊ ዓመፅ (በመካከለኛ አቋም ያላቸው/ቡርዥዋዊ ኃይሎች የሚመራ)፣ ከዚያም በቀውስ መካከል አብዮቱን “ለማዳን” እና ለማጥለቅ በአክራሪዎች የሚፈጸም የሥልጣን ወረራ ይከተላል። ቦልሸቪኮቹ ራሳቸው እንኳ በንቃት ከፈረንሳይ ምሳሌ ተነሥተው ነበር፤ የጥቅምት ዓመፃቸውንም ከያኮቢን መፈንቅለ መንግሥት ጋር ተመሳሳይ እንደሆነ ይመለከቱት ነበር—ይህም ተቃራኒ አብዮትን ለመከላከልና የአብዮቱን ሙሉ ችሎታ ለመፈጸም አስፈላጊ ነው ብለው ያምኑ ነበር።

This typology appears in works like Trotsky’s History of the Russian Revolution (which explicitly compares the dual power phase in Russia to similar dynamics in France) and Rosa Luxemburg’s writings on the Russian events, where she notes the Russian Revolution’s first period (March–October) follows the schema of the French (and English) revolutions, with the Bolshevik takeover paralleling the Jacobin ascent.

ይህ ዓይነተ-ምሳሌያዊ መዋቅር እንደ ትሮትስኪ የሩሲያ አብዮት ታሪክ ባሉ ሥራዎች ውስጥ ይታያል (በዚያም በሩሲያ ያለውን የሁለትዮሽ ሥልጣን ዘመን በግልጽ ሁኔታ በፈረንሳይ ካሉ ተመሳሳይ ተለዋዋጭ ሁኔታዎች ጋር ያነጻጽራል) እንዲሁም በሮዛ ሉክሰምበርግ ስለ ሩሲያዊው ክስተት ባቀረበቻቸው ጽሑፎች ውስጥ፤ በዚያም የሩሲያ አብዮት የመጀመሪያ ዘመን (ከመጋቢት እስከ ጥቅምት) የፈረንሳይ (እና የእንግሊዝ) አብዮቶችን ንድፍ እንደሚከተል ትገልጻለች፤ የቦልሼቪኮች ሥልጣን መቆጣጠርም ከጃኮባውያን ወደ ከፍታ መውጣት ጋር ተመሳሳይ መሆኑን ታሳያለች።

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the demise of Napoleon as the first spiritual king of the south followed the waymarks at the beginning of the revolution, and in so doing represented the demise of the Soviet Union.

ኢየሱስ ሁልጊዜ መጨረሻውን በመጀመሪያው ያብራራል፤ እንዲሁም ናፖሊዮን እንደ ደቡብ የመጀመሪያው መንፈሳዊ ንጉሥ ያጋጠመው ውድቀት በአብዮቱ መጀመሪያ የተቀመጡትን የመንገድ ምልክቶች ተከትሎ መጥቶ ነበር፤ በዚህም ሁኔታ የሶቪየት ኅብረትን ውድቀት ወክሎ ነበር።

Napoleon’s progressive (step-by-step) demise aligns closely with the Soviet Union’s gradual decline and 1991 collapse, in the same typological framework where the French Revolution’s two phases prefigured the Russian Revolution’s February and October 1917 stages. The parallel extends into the post-radical consolidation phase (Bonapartism) and its inevitable unraveling. This draws from both general historical patterns and Marxist analyses (especially Trotsky’s in The Revolution Betrayed and related works), which treat Napoleon as the archetype of Bonapartism: a strongman regime that arises after a revolution’s radical peak, balances between classes, preserves key structural gains of the revolution (while suppressing its democratic thrust), builds a personal/military-bureaucratic empire, overextends, and then suffers a phased collapse leading to partial restoration of the old order.

የናፖሊዮን ቀስ በቀስ (ደረጃ በደረጃ) መውደቅ፣ የሶቪየት ህብረት ቀስ በቀስ መድከምና በ1991 መፍረስ ጋር በጥብቅ ይስማማል፤ ይህም የፈረንሳይ አብዮት ሁለት ደረጃዎች የ1917 የሩሲያ አብዮትን የካቲትና የጥቅምት ደረጃዎች እንደ ቅድመ ምሳሌ በሚያመለክቱበት ተመሳሳይ ታይፖሎጂያዊ መዋቅር ውስጥ ነው። ይህ ተመሳሳይነት ከአክራሪው ዘመን በኋላ ወደ ተፈጠረው የማጠናከር ደረጃ (Bonapartism) እና ወደ የማይቀር መፈታቱም ይዘልቃል። ይህ ከአጠቃላይ ታሪካዊ ቅጦችም ሆነ ከማርክሲስት ትንታኔዎች (በተለይም ከትሮትስኪ በThe Revolution Betrayed እና ተዛማጅ ሥራዎች ውስጥ ከቀረበው) የሚመነጭ ነው፤ እነዚህም ናፖሊዮንን የBonapartism አርኪታይፕ እንደሆነ ይመለከቱታል፤ ማለትም ከአብዮት አክራሪ ጫፍ በኋላ የሚነሣ፣ በመደቦች መካከል ሚዛን የሚጠብቅ፣ የአብዮቱን ዋና መዋቅራዊ ጥቅሞች የሚያስጠብቅ (ዲሞክራሲያዊ ግፊቱን እየጨቆነ ሳለ)፣ ግላዊ/ወታደራዊ-ቢሮክራሲያዊ ግዛት የሚገነባ፣ ከልክ በላይ የሚዘረጋ፣ ከዚያም የድሮው ሥርዓት በከፊል ወደ መመለስ የሚመራ በደረጃ የተከፈለ መፍረስ የሚደርስበት የጠንካራ ገዥ ሥርዓት ነው።

## Napoleon’s Bonapartist Rise Parallels the Stalinist Consolidation

የናፖሊዮን ቦናፓርቲስት እንደገና መነሣት ከስታሊኒስት ሥርዓት መጽናት ጋር ተመሳሳይነት አለው

After the Jacobin radical phase and Thermidorian reaction (1794), the unstable Directory (1795–1799), Napoleon’s 18 Brumaire coup (1799) establishes the Consulate, then the Empire (1804). He codifies and exports bourgeois revolutionary gains (Napoleonic Code, end of feudal privileges, strong centralized state) but subordinates them to authoritarian rule, military glory, and a new elite.

ከያቆብናዊው አክራሪ ደረጃ እና ከቴርሚዶሪያን ምላሽ (1794) በኋላ፣ ያልተረጋጋው ዳይሬክቶሪ (1795–1799) ተከተለ፤ ከዚያም የናፖሊዮን የ18 ብሩሜር መንግሥት ግልበጣ (1799) ኮንሱላቱን መሠረተ፣ ከዚያም ኢምፓየሩን (1804)። እርሱ የቡርዥዋ አብዮታዊ ድሎችን በሕግ አስቀመጠና ወደ ውጭ ላከ (የናፖሊዮን ሕግ፣ የፊውዳል ልዩ መብቶች መወገድ፣ ጠንካራ ማዕከላዊ መንግሥት)፣ ነገር ግን እነዚህን ሁሉ ለገዥ በግዴታ አገዛዝ፣ ለወታደራዊ ክብር፣ እና ለአዲስ ኤሊት ተገዥ አደረጋቸው።

After the Bolshevik/October radical phase and early Soviet experiments, bureaucratic degeneration sets in (especially from the mid-1920s). Stalin’s consolidation defeats the Left Opposition, enforces “socialism in one country,” and creates a police/military-bureaucratic dictatorship. The planned economy and nationalized property (core gains of October) are preserved but turned into tools of a privileged caste, with internationalism abandoned.

ከቦልሸቪክ/የጥቅምት አብዮታዊ ዘመን እና ከመጀመሪያዎቹ የሶቪየት ሙከራዎች በኋላ፣ የቢሮክራሲ ውስብስብ መበላሸት ይጀምራል (በተለይም ከ1920ዎቹ አጋማሽ ጀምሮ)። የስታሊን ሥልጣን ማጽናናት የግራ ተቃውሞን ድል አድርጎ ያሸንፋል፣ “በአንድ አገር ውስጥ ሶሻሊዝም” ያስገድዳል፣ እናም የፖሊስ/ወታደራዊ-ቢሮክራሲያዊ አምባገነናዊ አገዛዝ ይፈጥራል። የታቀደው ኢኮኖሚና በመንግሥት የተያዘ ንብረት (የጥቅምት መሠረታዊ ድሎች) ተጠብቀው ይቆያሉ፣ ነገር ግን ዓለም አቀፋዊነት ተትቶ፣ የልዩ መብት ባለው ክፍል መሣሪያዎች ይሆናሉ።

In both cases, the revolutionary energy is “frozen” and redirected into state power and expansion under a single figure or apparatus (Trotsky explicitly called the Stalin regime a form of “Soviet Bonapartism,” closer to Napoleon’s Empire than the Consulate).

በሁለቱም ሁኔታዎች፣ አብዮታዊው ኃይል “ይቀዘቅዛል” እና በአንድ ግለሰብ ወይም በአንድ አሰራር ሥር ወደ መንግሥታዊ ሥልጣንና መስፋፋት እንዲመራ ይቀየራል (ትሮትስኪ የስታሊንን አገዛዝ በግልጽ “የሶቪየት ቦናፓርቲዝም” ቅርጽ ብሎ ጠርቶታል፤ ይህም ከኮንሱላቱ ይልቅ ለናፖሊዮን ኢምፓየር ይበልጥ የቀረበ ነበር)።

## The Step-by-Step Collapse

እርምጃ በእርምጃ የሚመጣው ውድቀት

This is the core alignment—the decline is not one sudden event but a successive series of erosions driven by overextension, internal contradictions, military quagmires, loss of peripheral control, failed reforms, and final dissolution/restoration.

ይህ ዋናው መስተካከል ነው—መውደቁ አንድ ድንገተኛ ክስተት ሳይሆን በልክ በማለፍ መስፋፋት፣ በውስጣዊ ተቃርኖዎች፣ በወታደራዊ ውዝግቦች፣ በዳርቻ ቁጥጥር መጥፋት፣ በከሸፉ ማሻሻያዎች፣ እና በመጨረሻው መፍረስ/መመለስ የሚነዳ ተከታታይ የመሸርሸር ሂደት ነው።

## Napoleonic side (1812 to 1815)

የናፖሊዮን ወገን (1812 እስከ 1815)

- 1812: Disastrous invasion of Russia—Grande Armée (600,000 men) decimated by logistics, winter, and resistance. Catastrophic turning point; massive loss of prestige and manpower.

  1812፡ የሩሲያ አስከፊ ወረራ—ግራንድ አርሜ (600,000 ሰዎች) በአቅርቦት ችግር፣ በክረምት፣ እና በተቃውሞ እጅግ ተደመሰሰ። አስከፊ የመቀየሪያ ነጥብ፤ በክብርና በሰው ኃይል ላይ እጅግ ታላቅ ኪሳራ።

- 1813: Coalition forms against him; defeat at Leipzig (“Battle of the Nations”)—loss of German allies and territories; empire begins shrinking.

  1813፡ በእርሱ ላይ ቅንጅት ተመሠረተ፤ በላይፕዚግ (“የአሕዛብ ጦርነት”) ተሸነፈ—የጀርመን ሽማግሌዎቹንና ግዛቶቹን አጣ፤ ግዛተ ንጉሡም መጠኑ መቀነስ ጀመረ።

- 1814: Allies invade France proper; Paris falls; Napoleon abdicates and is exiled to Elba.

  1814፡ የህብረቱ ኃይሎች ወደ እውነተኛው የፈረንሳይ መሬት ወረሩ፤ ፓሪስ ወደቀ፤ ናፖሊዮን ከሥልጣኑ ተወርዶ ወደ ኤልባ ተሰደደ።

- 1815: Brief return (Hundred Days), final defeat at Waterloo; permanent exile to St. Helena; Bourbon monarchy restored (reactionary rollback of revolutionary gains, though not total—some legal/administrative changes survived).

  1815፡ አጭር ተመልሶ መግባት (መቶ ቀናት)፣ በዋተርሉ የመጨረሻ ሽንፈት፤ ወደ ሴንት ሄለና ቋሚ ስደት፤ የቡርቦን ንጉሣዊ ሥርዓት እንደገና ተመለሰ (የአብዮታዊ ግኝቶችን ወደ ኋላ የሚጎትት ምላሽ ሰጪ መመለስ፣ ሆኖም ሙሉ በሙሉ አልነበረም—አንዳንድ የሕግ/የአስተዳደር ለውጦች ቀጥለው ኖሩ)።

## Soviet side (1970s to 1991)

የሶቪየት ወገን (ከ1970ዎቹ እስከ 1991)

- Late 1970s–1980s: Economic stagnation (“zastoi” under Brezhnev), chronic shortages, technological lag, and crippling arms race with the US/NATO—systemic overextension begins to hollow out the economy.

  መጨረሻዎቹ 1970ዎች–1980ዎች፦ የኢኮኖሚ መቆም (“zastoi” በብሬዝኔቭ ዘመን)፣ ሥር የሰደዱ እጥረቶች፣ የቴክኖሎጂ ኋላ መቅረት፣ እና ከአሜሪካ/ኔቶ ጋር የተካሄደ የጦር መሣሪያ ፉክክር የሚያደቅቅ ሁኔታ—የስርዓቱ መጠን በላይ መዘርጋት ኢኮኖሚውን ከውስጥ ጀምሮ ማበዶ ይጀምራል።

- 1979–1989: Afghanistan war—Soviet “Vietnam”; quagmire drains resources, morale, and international standing (note the ironic parallel: Napoleon destroyed in Russia; USSR bled in a rugged, resistant theater).

  1979–1989፡ የአፍጋኒስታን ጦርነት—የሶቪየት “ቬትናም”፤ መውጫ የሌለው ውዝግብ ሀብትን፣ የወታደራዊ መንፈስን፣ እና ዓለም አቀፍ ክብርን አሟጠጠ (የተስተዋለ አስቂኝ ተመሳሳይነትን ልብ ይበሉ፤ ናፖሊዮን በሩሲያ ጠፋ፤ ዩኤስኤስአር ግን አስቸጋሪና ጽኑ መቋቋም ባለበት የጦር መድረክ ደማፈሰሰች)።

- 1985–1989: Gorbachev’s perestroika/glasnost reforms (attempted “saving” of the system, like some late Napoleonic adjustments) instead expose and accelerate contradictions; Eastern Bloc satellites revolt and break free (Berlin Wall falls November 9, 1989, regimes collapse across 1989–1990)—loss of the “outer empire,” exactly like Napoleon’s loss of allied states.

  1985–1989፡ የጎርባቾቭ የፔረስትሮይካ/ግላስኖስት ማሻሻያዎች (ሥርዓቱን “ለማዳን” የተደረገ ሙከራ፣ እንደ ናፖሊዮን ዘመን መጨረሻ አንዳንድ ማስተካከያዎች) በተቃራኒው ውስጣዊ ቅራኔዎችን ገልጠው ያጋልጣሉ እና ያፋጥናሉ፤ የምሥራቅ ብሎክ ሳተላይት አገሮች ዓመፁ እና ነፃ ወጡ (የበርሊን ግንብ ኖቬምበር 9፣ 1989 ወደቀ፣ መንግሥታትም በ1989–1990 በሁሉም አቅጣጫ ተፈራረሱ)—የ“ውጫዊው ኢምፓየር” መጥፋት፣ በትክክል እንደ ናፖሊዮን የተባባሪ መንግሥታትን መጥፋት።

- 1990–1991: Internal nationalist crises, republics declare sovereignty; August 1991 hardliner coup fails spectacularly; Gorbachev resigns December 25, 1991; USSR dissolves into 15 states. Capitalist restoration follows (Yeltsin-era shock therapy, oligarchs, privatization)—analogous to the Bourbon restoration: prerevolutionary class elements (or their equivalents) return, rolling back full revolutionary property relations while keeping some administrative forms.

  1990–1991፡ የውስጥ ብሔርተኝነት ቀውሶች፣ ሪፐብሊኮች ሉዓላዊነታቸውን ያውጃሉ፤ ነሐሴ 1991 የጠንካራ መስመር አቀንቃኞች የመንግሥት ግልበጣ በአስደናቂ ሁኔታ ይከሽፋል፤ ጎርባቾቭ በዲሴምበር 25, 1991 ሥልጣኑን ይለቃል፤ ሶቪየት ህብረት ወደ 15 መንግሥታት ይፈርሳል። ከዚህ በኋላ የካፒታሊዝም መመለስ ይከተላል (የየልፂን ዘመን የድንጋጤ ሕክምና፣ ኦሊጋርኮች፣ የግል ማድረግ)—ከቡርቦን ተሃድሶ ጋር ተመሳሳይ፤ ከአብዮቱ በፊት የነበሩ የመደብ አባላት (ወይም የእነርሱ ተመጣጣኞች) ተመልሰው ይመጣሉ፣ ሙሉ የአብዮታዊ የንብረት ግንኙነቶችን ወደ ኋላ በመመለስ፣ በአንዳንድ የአስተዳደር ቅርጾች ግን እያቆዩ።

In both, the “empire” (French Continental System vs. Soviet Eastern Bloc/COMECON influence) fragments outward-in, internal decay accelerates, a final crisis exposes the hollowness, and the old social forces reassert (monarchy/capitalism). Bonapartism proves unsustainable—a “pyramid balanced on its point,” as Trotsky put it—because it rests on suppressing the revolution’s democratic base while defending (but distorting) its economic base amid hostile external pressures. The Soviet collapse was not “sudden” in the long view but the culmination of progressive internal rot, just as Napoleon’s empire did not vanish overnight but eroded through successive defeats until restoration.

በሁለቱም ሁኔታዎች፣ “ኢምፓየሩ” (የፈረንሳይ አህጉራዊ ሥርዓት ከሶቪዬት ምሥራቃዊ ብሎክ/የCOMECON ተጽእኖ ጋር) ከውጭ ወደ ውስጥ እየተሰባበረ ይሄዳል፣ ውስጣዊ ብስባሽ ይፋጠናል፣ የመጨረሻ ቀውስ ውስጣዊ ባዶነቱን ያጋልጣል፣ እና አሮጌዎቹ ማኅበራዊ ኃይሎች እንደገና ራሳቸውን ያጸናሉ (ንጉሣዊ ሥርዓት/ካፒታሊዝም)። ቦናፓርቲዝም፣ ትሮትስኪ እንደገለጸው፣ “በጫፉ ላይ የቆመ ፒራሚድ” ስለሆነ ዘላቂ መሆን አይችልም—ምክንያቱም በጠላትነት የተሞሉ ውጫዊ ግፊቶች መካከል የአብዮቱን ዴሞክራሲያዊ መሠረት እየአፈነ ሳለ የኢኮኖሚያዊ መሠረቱን ይከላከላል (ነገር ግን ያዛባዋል)። በረጅም አመለካከት ሲታይ የሶቪዬት መፍረስ “ድንገተኛ” አልነበረም፤ ይልቁንም እየገፋ የመጣ ውስጣዊ መበስበስ የደረሰበት ፍጻሜ ነበር፤ እንዲሁም የናፖሊዮን ኢምፓየር በአንድ ሌሊት አልጠፋም፣ ነገር ግን እስከ መመለስ ድረስ በተከታታይ ሽንፈቶች እየተሸረሸረ ሄደ።

The beginning and ending of France and the Soviet Union align with the testimony of king Uzziah and Ptolemy. Ptolemy IV Philopator wins a decisive victory at the Battle of Raphia (217 BC) against the king of the north (Antiochus III), but “he shall not be strengthened by it”—he makes peace instead of pressing the advantage, returns to luxury and self-exaltation, then (per the record preserved in 3 Maccabees 1–2) Ptolemy visits Jerusalem after his triumph. His heart lifted up, he attempts to enter the Holy of Holies and offer sacrifice himself—an act of usurpation and defiance against the true God. He is divinely struck (paralysis), humiliated, and turns to persecution of God’s people. His reign thereafter is one of progressive decline: moral corruption, internal revolts, and loss of strength until his death. This is the exact mirror of King Uzziah (2 Chronicles 26:16–21) whose heart was lifted up after military success., who then entered the temple to burn incense (usurping the priests) and was struck with leprosy in the forehead, which was a public, visible judgment. From then on Uzziah lived in isolation, cut off from the house of the Lord, until death—a slow, lingering demise rather than instant destruction.

የፈረንሳይና የሶቪየት ኅብረት መጀመሪያና መጨረሻ ከንጉሥ ዖዝያንና ከጶሎሜዎስ ምስክርነት ጋር ይስማማሉ። ጶሎሜዎስ አራተኛ ፊሎፓቶር በራፊያ ጦርነት (217 ዓ.ዓ.) በሰሜን ንጉሥ (አንቲዮኮስ ሦስተኛ) ላይ ወሳኝ ድል ያሸንፋል፤ ነገር ግን “በዚህ አይበረታም”—ጥቅሙን በመጠናከር ፋንታ ሰላም ያደርጋል፣ ወደ ምቾትና ወደ ራስን ከፍ ማድረግ ይመለሳል፣ ከዚያም (በ3 መቃብያን 1–2 ውስጥ ተጠብቆ እንደሚገኘው መዝገብ) ጶሎሜዎስ ከድሉ በኋላ ኢየሩሳሌምን ይጎበኛል። ልቡ ከፍ ብሎ፣ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ሊገባና ራሱ መሥዋዕት ሊያቀርብ ይሞክራል—ይህም በእውነተኛው አምላክ ላይ መተካትና መገዳደር የሆነ ድርጊት ነው። በመለኮታዊ ፍርድ ይመታል (ሽባነት)፣ ይዋረዳል፣ ከዚያም ወደ እግዚአብሔር ሕዝብ ስደት ይመለሳል። ከዚያ በኋላ የነገሠበት ዘመን የቀስ በቀስ መውደቅ ዘመን ነው፤ የሥነ ምግባር ብልሹነት፣ የውስጥ ዓመፅና የኃይል መዳከም እስከ ሞቱ ድረስ ይቀጥላሉ። ይህ በውግ ድል በኋላ ልቡ የተነሣበት የንጉሥ ዖዝያስ (2 ዜና መዋዕል 26፥16–21) ትክክለኛ መስተዋት ነው፣ ከዚያም ዕጣን ሊያጥን ወደ ቤተ መቅደስ ገባ (ካህናትን በመተካት) በግምባሩም ላይ በምጽአት ተመታ፣ ይህም በሕዝብ ፊት የታየ ግልጽ ፍርድ ነበር። ከዚያ ጀምሮ ዖዝያስ እስከ ሞት ድረስ ከእግዚአብሔር ቤት ተለይቶ በማግለል ኖረ—ፈጣን ጥፋት ሳይሆን ዘገየ፣ የረዘመ መጥፋት ነበር።

Both are southern kings whose pride manifests in a temple intrusion at Jerusalem, followed by a progressive, erosive ending instead of immediate collapse. This is the typological template for every later “king of the south.”

ሁለቱም በኢየሩሳሌም ባለው ቤተ መቅደስ ላይ በሚፈጸም መግባት እብሪታቸውን የሚገልጡ የደቡብ ነገሥታት ናቸው፤ ከዚያም በኋላ ወዲያውኑ መውደቅ ሳይሆን በቀስታ የሚያጠፋ እና የሚያፈርስ ፍጻሜ ይከተላቸዋል። ይህም ለኋላ ለሚመጣ እያንዳንዱ “የደቡብ ንጉሥ” የምሳሌያዊ አብነት ነው።

## 1798: France Becomes the Spiritual King of the South

1798፡ ፈረንሳይ መንፈሳዊው የደቡብ ንጉሥ ትሆናለች

At “the time of the end” (1798), atheistic France (the power that had just manifested the spiritual characteristics of Egypt—open denial of God, as in Revelation 11:8) pushes at the king of the north (the Papacy) by taking the Pope captive. Napoleon is the military embodiment of that push. France wears the crown of the south in 1798, because it exalts the same atheistic spirit that ancient Egypt embodied.

በ«የፍጻሜው ዘመን» (1798) እግዚአብሔርን በግልጽ መካድ እንደ ግብፅ በራእይ 11፥8 የተገለጠውን መንፈሳዊ ባህርይ አሁን ያሳየችው አማኑኤልነትን የካደች ፈረንሳይ፣ ጳጳሱን በምርኮ በመውሰድ በሰሜኑ ንጉሥ (ጵጵስና) ላይ ትገፋዋለች። ናፖሊዮን የዚያ ግፊት ወታደራዊ ምሳሌ ነው። ፈረንሳይ በ1798 የደቡብን አክሊል ትለብሳለች፥ ምክንያቱም የጥንቲቱ ግብፅ የወከለችውን ያንኑ አማኑኤልነትን የሚክድ መንፈስ ከፍ ታደርጋለችና።

But just as Ptolemy could not “make the most of his victory,” the French Revolution’s radical phase could not sustain or fully export its gains. The crown of the south passes onward as the philosophy of atheism matures and finds a new governmental voice.

ነገር ግን ቶሌሜዎስ “ከድል ውጤቱን ሙሉ በሙሉ ሊያገኝ” እንዳልቻለ ሁሉ፣ የፈረንሳይ አብዮት ከፍተኛው አክራሪ ዘመን ያገኘውን ድል ማስቀጠል ወይም በሙሉ ወደ ውጭ ማስፋፋት አልቻለም። የደቡብ ዘውድም የአምላክ የለሽነት ፍልስፍና እየበሰለ ሲሄድ እና አዲስ የመንግሥት ድምፅ ሲያገኝ ወደ ፊት ይተላለፋል።

## Progressive Leadership Symbols: Napoleon to Lenin to Stalin

የእድገት መሪነት ምልክቶች፡ ከናፖሊዮን እስከ ሌኒን እስከ ስታሊን

These three are not random; they are progressive endings—each representing a further stage in the king of the south’s trajectory toward its own slow dissolution. Napoleon—the first great symbol after 1798. Victorious in Egypt (the literal south), he overreaches (Russian campaign of 1812 was a disaster beginning a series of losses to his peripheral empire step by step (1813–1814), suffers final defeat (Waterloo 1815), and is exiled twice. Napoleon represents a progressive, phased demise—exactly like unto the Ptolemy and Uzziah.

እነዚህ ሦስቱ የዘፈቀደ አይደሉም፤ እያንዳንዳቸው የደቡብ ንጉሥ ወደ ራሱ ዘገምታዊ መፍረስ በሚያመራው አቅጣጫ ውስጥ ተጨማሪ ደረጃን የሚወክሉ ተከታታይ ፍጻሜዎች ናቸው። ናፖሊዮን—ከ1798 በኋላ የተገለጠው የመጀመሪያው ታላቅ ምልክት። በግብፅ (ትክክለኛው ደቡብ) ድል ካደረገ በኋላ፣ ከመጠን ያልፋል (የ1812 የሩስያ ዘመቻ እርሱ ለዳርቻው ኢምፓየር ደረጃ በደረጃ የመጡ ሽንፈቶችን የጀመረ አደጋ ነበር [1813–1814])፣ የመጨረሻ ሽንፈትን ይቀበላል (ዋተርሉ 1815)፣ እና ሁለት ጊዜ ወደ ስደት ይላካል። ናፖሊዮን በደረጃ በደረጃ የሚፈጸም ፍጻሜን ይወክላል—በትክክል እንደ ጶለሚ እና እንደ ዑዝያ።

Lenin seized the crown in the 1917 October Revolution. The Bolshevik “push” continues the war against the old order (including religious power). But the radical phase cannot stabilize; Lenin’s own health fails early, and the system begins to bureaucratize.

ሌኒን በ1917 የጥቅምት አብዮት ዘውዱን በኃይል ያዘ። የቦልሼቪክ “ግፊት” በአሮጌው ሥርዓት ላይ (የሃይማኖት ሥልጣንን ጨምሮ) የተከፈተውን ጦርነት ይቀጥላል። ነገር ግን ያ አክራሪ ደረጃ መረጋጋት አይችልም፤ የሌኒን ጤና ራሱ በቀደም ይደክማል፣ ሥርዓቱም ወደ ቢሮክራሲያዊ ቅርጽ መቀየር ይጀምራል።

Stalin, the consolidator (Soviet Bonapartism) “freezes” the revolution into a military-bureaucratic empire, preserves the core gains (nationalized economy the anti-feudal parallel to Napoleon’s Code), but turns the power inward (purges) and outward (expansion). Yet the heart is lifted up in atheism; the system cannot truly “make the most of its victory.” Overextension (Afghanistan parallel to Napoleon’s Russia), stagnation, failed reforms (perestroika was the last desperate attempt), loss of satellites (1989–90 = loss of “allies”), and final dissolution (1991).

ስታሊን፣ አጠናካሪው (የሶቪየት ቦናፓርቲዝም) አብዮቱን ወደ ወታደራዊ-ቢሮክራሲያዊ ኢምፓየር “ያቆማል”፤ ዋና ዋና ድሎቹን ይጠብቃል (ብሔራዊ የተደረገ ኢኮኖሚ፣ ከናፖሊዮን ሕግ ጋር የሚመሳሰል ፀረ-ፊውዳል ትይዩነት)፣ ነገር ግን ኃይሉን ወደ ውስጥ (ማጽዳቶች) እና ወደ ውጭ (መስፋፋት) ይመልሰዋል። ሆኖም ልቡ በእግዚአብሔር-አልባነት ከፍ ብሏል፤ ሥርዓቱም በእውነት “ከድል ነሣ ሙሉ ተጠቃሚ መሆን” አይችልም። ከመጠን ያለፈ መዘርጋት (አፍጋኒስታን ከናፖሊዮን ሩሲያ ጋር የሚመሳሰል ትይዩነት)፣ መቆም ያለበት መቆም፣ ያልተሳኩ ማሻሻያዎች (ፔረስትሮይካ የመጨረሻው ተስፋ የቆረጠ ሙከራ ነበረች)፣ የሳተላይት መንግሥታትን ማጣት (1989–90 = የ“ባልደረቦች” መጥፋት)፣ እና የመጨረሻ መፍረስ (1991)።

The Soviet Union’s collapse was not sudden—it was progressive, exactly as Napoleon’s empire eroded step by step and as Ptolemy’s and Uzziah’s reigns withered after their temple-pride moment. The “spiritual” king of the south (atheism in governmental form) received its own lingering judgment: hollowed out from within, unable to sustain the lie, swept away in the counter-movement of the king of the north (the Papacy’s resurgence in the vacuum).

የሶቪየት ሕብረት መፍረስ ድንገተኛ አልነበረም—እየተካሄደ በሂደት ነበር፤ እንደ ናፖሊዮን ንግሥና ደረጃ በደረጃ እየተሸረሸረ እንደወደቀ፣ እንዲሁም የጴጥሎሜዎስና የዖዝያን መንግሥታት ከመቅደስ-ትዕቢታቸው ወቅት በኋላ እንደደረቁ ነበር። “መንፈሳዊው” የደቡብ ንጉሥ (በመንግሥታዊ ቅርጽ የተገለጠ እምነት-አልባነት) የራሱን የሚዘገይ ፍርድ ተቀበለ፤ ከውስጡ ባዶ ሆኖ እየተበላሸ፣ ሐሰቱን ለመደገፍ የማይችል ሆኖ፣ በሰሜን ንጉሥ ተቃራኒ እንቅስቃሴ (በተፈጠረው ክፍተት ውስጥ የጳጳሳት ሥርዓት ዳግመኛ መነሣት) ተወሰደ።

The French Revolution (two steps) typifies the Russian Revolution (February and October/Bolshevik). Napoleonic Bonapartism and progressive demise typify Stalinist consolidation and Soviet progressive demise. All of it is the modern outworking of Daniel 11’s king of the south line, from Ptolemy’s Raphia failure and temple arrogance, through Uzziah’s identical sin and slow end, to France in 1798 and its atheistic heir (Lenin–Stalin era) that could not strengthen itself by its victories.

انقلاب فرانسه (دو مرحله) انقلاب روسیه (فوریه و اکتبر/بلشویکی) را نمونه‌وار می‌سازد. بناپارتیسم ناپلئونی و زوال تدریجی آن، تحکیم استالینیستی و زوال تدریجی شوروی را نمونه‌وار می‌سازد. تمام اینها تحققِ مدرنِ خطِ پادشاهِ جنوب در دانیال ۱۱ است: از ناکامیِ رافیای بطلمیوس و تکبر او نسبت به هیکل، از طریقِ همان گناهِ مشابهِ عزّیا و پایانِ کُندِ او، تا فرانسه در ۱۷۹۸ و وارثِ الحادیِ آن (دوران لنین–استالین) که نتوانست به‌واسطهٔ پیروزی‌هایش خویشتن را تقویت کند.

Lenin, the radical founder or seizer of power (parallel to the Jacobin/Bolshevik ascent; the “push” phase post-1917, is akin to Napoleon’s early Consulate after Brumaire). Stalin was the Bonapartist consolidator (Soviet empire builder, purges, WWII victory, Cold War peak; heart lifted up in atheism, but unable to fully “strengthen” the victory long-term—overextension begins).

ሌኒን የኃይልን መሠረት በአብዮታዊ ጽኑ እርምጃ የጣለ ወይም በኃይል የያዘ መሪ ነበር (ከያኮቢን/ቦልሸቪክ መውጣት ጋር ተመሳሳይ፤ ከ1917 በኋላ ያለው “ግፊት” ዘመን፣ ከብሩሜር በኋላ ከነበረው የናፖሊዮን የመጀመሪያ ኮንስላት ጋር ይመሳሰላል)። ስታሊን ግን ቦናፓርቲስት አጠናካሪ ነበር (የሶቪየት ኢምፓየር ገንቢ፣ ማጥፋቶች፣ በሁለተኛው ዓለም ጦርነት ድል፣ የቀዝቃዛው ጦርነት ከፍተኛ ደረጃ፤ ልቡ በእግዚአብሔር እምነት እጦት ከፍ ከፍ ብሎ ነበር፣ ነገር ግን ድሉን ለረጅም ጊዜ ሙሉ በሙሉ “ለማጽናናት” አልቻለም—ከመጠን በላይ መዘርጋት ይጀምራል)።

Khrushchev was the post-peak “thaw” leader (1953–1964): denounces Stalin (Secret Speech 1956), exposes some corruption, attempts limited reforms, but fails to resolve systemic contradictions. This parallels a “Thermidorian” or early-decline phase—loosening terror while the core atheist structure remains, yet prestige erodes (e.g., Cuban Missile Crisis humiliation 1962 mirrors minor Napoleonic setbacks before the big ones).

ክሩሽቼቭ ከከፍተኛው ጫፍ በኋላ የመጣው የ“ማቅለል” መሪ ነበር (1953–1964)፤ ስታሊንን ይወቅሳል (ሚስጥራዊ ንግግር 1956)፣ አንዳንድ ብልሹ አሠራሮችን ያጋልጣል፣ የተገደቡ ማሻሻያዎችን ለመፈጸም ይሞክራል፣ ነገር ግን ሥርዓታዊ ተቃርኖዎችን ለመፍታት ይሳነዋል። ይህ ከ“ቴርሚዶራዊ” ወይም ከቀደመ-ውድቀት ደረጃ ጋር ይመሳሰላል—ዋናው እምነት-አልባ መዋቅር እንዳለ ሳለ ሽብርን ማስለሳት፣ ሆኖም ክብርና ዝና እየተሸረሸረ መሄድ (ለምሳሌ፣ የኩባ ሚሳይል ቀውስ ውርደት 1962 ከታላላቆቹ ሽንፈቶች በፊት የነበሩትን አነስተኛ ናፖሊዮናዊ መሰናክሎች ያንጸባርቃል)።

Gorbachev was the desperate reformer (1985–1991) with perestroika (restructuring) and glasnost (openness) as last-ditch efforts to “save” the system, but they accelerate collapse—loss of the Eastern Bloc (1989 Berlin Wall), internal revolts. This is the clearest “progressive ending” marker: like unto Napoleon’s late attempts at adjustment before the 1814 invasion, or Ptolemy/Uzziah’s lingering decline after temple-pride. Gorbachev’s 1989 concordat/meeting with Pope John Paul II (king of the north) symbolizes the spiritual defeat—the southern king’s atheism yielding to papal resurgence.

ጎርባቾቭ በፔረስትሮይካ (መልሶ መዋቀር) እና በግላስኖስት (ክፍትነት) ሥርዓቱን “ለማዳን” እንደ መጨረሻ የተደረጉ ጥረቶች አድርጎ የተንቀሳቀሰ ነገር ግን ውድቀቱን ያፋጠኑ በጣም የተጨነቀ አሻሻይ ነበር (1985–1991) — የምሥራቅ ብሎክን ማጣት (1989 የበርሊን ግንብ)፣ ውስጣዊ አመፆች። ይህ እጅግ ግልጽ የሆነው “በሂደት የሚደርስ ፍጻሜ” ምልክት ነው፤ ልክ እንደ ናፖሊዮን ከ1814 ወረራ በፊት በዘገዩ የማስተካከያ ሙከራዎቹ፣ ወይም ጴጥሎሜዎስ/ዑዝያ ከቤተ መቅደስ ትዕቢት በኋላ በቆየ ቅናሽ እንደ ቀጠለው። ጎርባቾቭ በ1989 ከጳጳስ ዮሐንስ ጳውሎስ ሁለተኛ (የሰሜን ንጉሥ) ጋር ያደረገው ኮንኮርዳት/ስብሰባ መንፈሳዊ ሽንፈቱን ይወክላል—የደቡብ ንጉሡ አቴይዝም ለጳጳሳዊ ዳግም መነሣት እጅ መስጠቱን።

Yeltsin was the final dissolution figure (1991 onward) who led to the August 1991 coup resistance, becomes president of Russia, oversees USSR breakup (December 1991), shock therapy privatization, capitalist restoration. He embodies the chaotic end and partial “restoration” of prerevolutionary elements (oligarchic capitalism, like Bourbon’s return post-Napoleon). The southern king’s palace is swept away, fulfilling Daniel 11:40’s whirlwind conquest by the north (Papacy via US alliance).

የልጥሲን የመጨረሻው የመፍረስ ምሳሌ ሰው (ከ1991 ጀምሮ) ነበር፤ እርሱም ወደ ኦገስት 1991 የመንግሥት ግልባጭ ሙከራ መቋቋም መራ፣ የሩሲያ ፕሬዚዳንት ሆነ፣ የሶቪየት ህብረት መፍረስን (ዲሴምበር 1991) ተቆጣጠረ፣ የ“ሾክ ቴራፒ” ግል ማድረግን እና የካፒታሊዝም መመለስን አስተዳደረ። እርሱ የተዘበራረቀውን መጨረሻ እና የአብዮት በፊት የነበሩ ንጥረ ነገሮችን በከፊል “መመለስ” (የኦሊጋርኪያዊ ካፒታሊዝም፣ እንደ ቡርቦን ከናፖሊዮን በኋላ መመለሱ) ይወክላል። የደቡቡ ንጉሥ ቤተ መንግሥት ተወስዶ ተጠርጎአል፤ ይህም በዳንኤል 11፥40 የተገለጸውን በሰሜኑ የነፋስ አውሎ ነፋስ ድል መንሣት (ጳጳሳዊነት በአሜሪካ ጥምረት አማካይነት) ይፈጽማል።

The typology emphasizes lingering, step-by-step judgment rather than instant fall, just as Ptolemy IV’s Raphia victory led to pride, temple intrusion, divine striking, and slow decay; Uzziah’s leprosy isolation until death; Napoleon’s phased losses (Russia, Leipzig, Paris, Elba, Waterloo). The Soviet line identifies the peak strength under Stalin, the progressive hollowing during Khrushchev’s thaw that exposes the cracks in the system. Then the Brezhnev-era stagnation and then Gorbachev’s reforms become accelerants; Yeltsin’s era completes the sweep (USSR dissolved, atheism’s governmental form ends). The “heart lifted up” manifests across the line (atheistic defiance), but none “makes the most of victory.”

ቲፖሎጂው እንደሚያጎላው ፈጣን ውድቀት ሳይሆን የሚዘገይ፣ ደረጃ በደረጃ የሚፈጸም ፍርድ ነው፤ እንዲሁም የጶለሜዎስ አራተኛ በራፊያ ያገኘው ድል ወደ ትዕቢት፣ ወደ መቅደስ መግባት፣ ወደ መለኮታዊ መቅሰፍት፣ እና ወደ ቀስ በቀስ መበስበስ እንደመራ ሁሉ፤ ዑዝያም እስከ ሞት ድረስ በለምጽ ተለይቶ ኖረ፤ ናፖሊዮንም በደረጃ የተከተሉ ሽንፈቶችን (ሩሲያ፣ ላይፕዚግ፣ ፓሪስ፣ ኤልባ፣ ዋተርሉ) ተቀበለ። የሶቪየት መስመሩ ጫፍ የደረሰውን ኃይል በስታሊን ዘመን እንደነበረ ይለያል፤ በክሩሽቼቭ የማቅለል ዘመን ውስጥ ግን በሂደት የሚፈጸም ውስጣዊ መባዶነት የሥርዓቱን ስንጥቆች ይገልጣል። ከዚያም የብሬዝኔቭ ዘመን መቆም ላይ መርገጥ፣ ከዚያም የጎርባቾቭ ማሻሻያዎች ማፋጠኛዎች ይሆናሉ፤ የየልሲን ዘመን ጥራጊውን ይፈጽማል (ሶቪየት ሕብረት ፈረሰ፣ የአምላክ እንቢተኝነት የመንግሥት ቅርጽ ተፈጸመ)። “ልቡ ከፍ ከፍ ማለት” በመስመሩ ሁሉ ይገለጣል (አምላክ የለሽ እምቢተኝነት)፤ ነገር ግን ማንም “ከድል ሙሉ ጥቅም አያወጣም።”

The end of the southern kings are progressive, Satan’s demise began at the cross, and he is ultimately sent into exile for 1,000 years and then he dies.

የደቡባዊ ነገሥታት መጨረሻ በደረጃ የሚገለጥ ነው፤ የሰይጣን ጥፋት በመስቀል ላይ ጀመረ፥ በመጨረሻም ለ1,000 ዓመት ወደ ስደት ይላካል፥ ከዚያም ይሞታል።

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season.

> ከሰማይም ሲወርድ የጥልቁን ጕድጓድ ቁልፍና በእጁ ታላቅ ሰንሰለት ያለው መልአክ አየሁ። ያንንም ዘንዶ፥ ያን የቀደመውን እባብ፥ እርሱም ዲያብሎስና ሰይጣን የሆነውን ያዘው፥ ሺህ ዓመትም አሰረው፤ ወደ ጥልቁም ጕድጓድ ጣለው፥ ዘጋበትም፥ እስኪፈጸምም ድረስ ሺህ ዓመቱ አሕዛብን እንዳያስት በእርሱ ላይ ማኅተም አኖረ፤ ከዚያም በኋላ ለጥቂት ዘመን ሊፈታ ይገባዋል።

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished.

> እኔም ዙፋኖችን አየሁ፥ በእነርሱም ላይ ተቀመጡ፥ ፍርድም ተሰጣቸው፤ እንዲሁም ስለ ኢየሱስ ምስክርነትና ስለ እግዚአብሔር ቃል ራሳቸው የተቈረጠባቸውን ሰዎች ነፍሳት አየሁ፤ ለአውሬውም ወይም ለምስሉ ያልሰገዱ፥ በግንባራቸውም ወይም በእጃቸው ላይ ምልክቱን ያልተቀበሉ ነበሩ፤ እነርሱም ከክርስቶስ ጋር ሺህ ዓመት ኖሩና ነገሡ። የቀሩት ሙታን ግን ሺህ ዓመቱ እስኪፈጸም ድረስ አልኖሩም።

> This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years.

> ይህ የመጀመሪያው ትንሣኤ ነው። በመጀመሪያው ትንሣኤ ክፍል ያለው ብፁዕና ቅዱስ ነው፤ በእነዚህ ላይ ሁለተኛው ሞት ሥልጣን የለውም፥ ነገር ግን የእግዚአብሔርና የክርስቶስ ካህናት ይሆናሉ፥ ከእርሱም ጋር ሺህ ዓመት ይነግሣሉ።

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. And the devil that deceived them was cast into the lake of fire and brimstone, where the beast and the false prophet are, and shall be tormented day and night for ever and ever. Revelation 20:1–10.

> ሺህ ዓመታቱም ከተፈጸሙ በኋላ ሰይጣን ከእስር ቤቱ ይፈታል፤ በምድርም አራቱ ማዕዘኖች ያሉትን አሕዛብ፥ ጎግንና ማጎግን፥ ለሰልፍ ይሰበስባቸው ዘንድ ሊያስታልላቸው ወደ ውጭ ይወጣል፤ ቁጥራቸውም እንደ ባሕር አሸዋ ነው። በምድርም ስፋት ላይ ወጡ፥ የቅዱሳንንም ሰፈርና የተወደደችውን ከተማ ከበቡ፤ ከሰማይም ከእግዚአብሔር ዘንድ እሳት ወርዳ በላቻቸው። ያስታለላቸውም ዲያብሎስ አውሬውና ሐሰተኛው ነቢይ ወዳሉበት ወደ እሳትና ዲን ባሕር ተጣለ፤ ለዘላለምም የቀንና የሌሊት ሥቃይ ይቀበላሉ። ራእይ 20፥1-10።

We will continue our considerations of the southern king in Daniel eleven, verses eleven through fifteen in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ፣ ከቁጥር አሥራ አንድ እስከ አሥራ አምስት ስለ ደቡቡ ንጉሥ ያለንን አስተያየት እንቀጥላለን።

The Time of the End magazine was published in 1996 and it represents the prophecy from the book of Daniel that was unsealed in 1989. Recently the magazine was read by ChatGPT and asked to evaluate the role of Ukraine in the history of verse forty represented in the magazine. The following is the breakdown of the magazine that has been in the public record for thirty years. The first passage from the writings of Ellen White in the magazine is Testimonies, volume 9, 11.

መጨረሻው ዘመን የተሰኘው መጽሔት በ1996 ታትሞ ነበር፣ እርሱም በ1989 የተፈታውን ከዳንኤል መጽሐፍ የትንቢት መልእክት ይወክላል። በቅርቡ መጽሔቱ በChatGPT ተነብቦ፣ በመጽሔቱ ውስጥ የተወከለውን የአርባኛው ቁጥር ታሪክ ውስጥ ዩክሬን ያላትን ሚና እንዲገመግም ተጠየቀ። የሚከተለውም ለሠላሳ ዓመታት በሕዝብ መዝገብ ውስጥ የቆየው የመጽሔቱ ዝርዝር ትንተና ነው። በመጽሔቱ ውስጥ ከኤለን ዋይት ጽሑፎች የተወሰደው የመጀመሪያው ክፍል Testimonies, volume 9, 11 ነው።

## Overview: Ukraine in the Prophetic Framework

ማጠቃለያ፡ ዩክሬን በትንቢታዊ ማዕቀፍ ውስጥ

Within the magazine’s prophetic outline of Daniel 11:40–45, Ukraine is discussed in connection with the collapse of the Soviet Union and the struggle between the Papacy (king of the north) and atheistic communism (king of the south). Ukraine is presented as a key religious and geopolitical battleground during the closing stages of the proxy wars, particularly in relation to the Ukrainian Catholic Church and its legalization after decades of suppression under Soviet rule.

በመጽሔቱ ውስጥ የቀረበው የዳንኤል 11፡40–45 ትንቢታዊ መግለጫ እንደሚያሳየው፣ ዩክሬን ከሶቪየት ህብረት ውድቀት እና በጵጵስናው (የሰሜኑ ንጉሥ) እና በእግዚአብሔርን የማያምን ኮሚኒዝም (የደቡቡ ንጉሥ) መካከል ካለው ትግል ጋር በተያያዘ ተወያይታለች። ዩክሬን በተኪ ጦርነቶቹ መዝጊያ ደረጃዎች ውስጥ ቁልፍ የሃይማኖትና የጂኦ-ፖለቲካ የጦር ሜዳ እንደሆነች ተቀርባለች፤ በተለይም ከዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን እና በሶቪየት አገዛዝ ሥር ለአሥርተ ዓመታት ከቆየው ጭቆና በኋላ ሕጋዊ እውቅና ከማግኘቷ ጋር በተያያዘ።

The magazine presents Ukraine as part of the broader prophetic fulfillment of Daniel 11:40, describing the sweeping away of the king of the south through a Vatican–United States alliance. Ukraine is shown as evidence of the weakening of Soviet atheism and the resurgence of Catholic influence in Eastern Europe.

መጽሔቱ ዩክሬንን የዳንኤል 11፥40 ሰፊ ትንቢታዊ ፍጻሜ አካል እንደሆነች ያቀርባታል፤ በቫቲካን–አሜሪካ አንድነት አማካይነት የደቡብ ንጉሥ መጥረጉን እየገለጸ። ዩክሬን በምሥራቅ አውሮፓ ውስጥ የሶቪየት አምላክ አልባነት መዳከምና የካቶሊክ ተጽዕኖ እንደገና ማንሰራራት ማስረጃ ሆና ታሳያለች።

## Ukraine in the War Between the King of the North and South

ዩክሬን በሰሜን ንጉሥና በደቡብ ንጉሥ መካከል ባለው ጦርነት ውስጥ

The magazine teaches that the king of the south is atheism, embodied first by France (1798) and later by Soviet Russia. The king of the north is the papacy and Daniel 11:40 describes a spiritual war beginning in 1798 and culminating in the collapse of the Soviet Union in 1989. Ukraine appears within this context as part of the Soviet bloc that is swept away in fulfillment of Daniel 11:40. The publication presents the collapse of the Soviet Union as the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound (Revelation 13).

መጽሔቱ የደቡብ ንጉሥ አምላክ የለሽነት መሆኑን ያስተምራል፤ ይህም በመጀመሪያ በፈረንሳይ (1798) እና በኋላ በሶቪየት ሩሲያ ተወክሎ ታየ። የሰሜን ንጉሥ ጳጳሳዊ ሥርዓቱ ነው፤ ዳንኤል 11፥40ም በ1798 የጀመረና በ1989 በሶቪየት ሕብረት መፍረስ የተጠናቀቀ መንፈሳዊ ጦርነትን ይገልጻል። ዩክሬን በዚህ አውድ ውስጥ ዳንኤል 11፥40 በተፈጸመበት ጊዜ እንደ ተጠረገች የሶቪየት እግድ አካል ሆና ትታያለች። ይህ ሕትመት የሶቪየት ሕብረት መፍረስን የጳጳሳዊ ሥርዓቱ ገዳይ ቍስል መፈወስ የመጀመሪያ እርምጃ እንደሆነ ያቀርባል (ራእይ 13)።

## Suppression of the Ukrainian Catholic Church (Quoted Sources)

የዩክሬን ካቶሊክ ቤተክርስቲያን መጨፍለቅ (የተጠቀሱ ምንጮች)

The magazine includes secular documentation of Catholic persecution under Soviet rule.

መጽሔቱ በሶቪየት አገዛዝ ሥር የካቶሊኮች ስደትን የሚመለከት ማስረጃ ያልሆነ ዓለማዊ ሰነድ ያካትታል።

From Time Magazine, December 4, 1989:

ከ Time Magazine፣ ታኅሣሥ 4፣ 1989፦

> “After World War II, fierce but generally less bloody persecution spread into the Ukraine and the new Soviet bloc, affecting millions of Roman Catholics and Protestants as well as Orthodox.”

> “ከሁለተኛው የዓለም ጦርነት በኋላ፣ ጽኑ ነገር ግን በአጠቃላይ ደም አፋሳሽነቱ ያነሰ ስደት ወደ ዩክሬንና ወደ አዲሱ የሶቪየት ብሎክ ተስፋፋ፣ እናም በኦርቶዶክሶች ላይ ብቻ ሳይሆን በሚሊዮኖች የሚቆጠሩ የሮማ ካቶሊኮችንና ፕሮቴስታንቶችንም ነካ።”

Ukraine is identified as a major area where Catholicism was suppressed under communism.

ዩክሬን በኮሚኒዝም ሥር ካቶሊክነት የተጨቆነበት ዋና ስፍራ መሆኗ ተለይታ ታወቃለች።

## Legalization of the Ukrainian Catholic Church

የዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሕጋዊ ማድረግ

A major focus of the Ukraine discussion is the legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church.

የዩክሬን ውይይት አንዱ ዋና ትኩረት ለረጅም ጊዜ እገዳ ተጥሎባት የነበረችውን የዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሕጋዊ ማድረግ ነው።

From Life Magazine, December 1989:

ከ ላይፍ መጽሔት፣ ዲሴምበር 1989፦

> “Three new Catholic bishops have recently been named in Czechoslovakia. And this month Gorbachev meets Pope John Paul II during a visit to Italy—the first face-to-face encounter between leaders of the Kremlin and the Vatican. The sessions may lead to legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church in the U.S.S.R.”

> «በቅርቡ በቸኮስሎቫኪያ ሦስት አዳዲስ ካቶሊክ ጳጳሳት ተሰይመዋል። እናም በዚህ ወር ጎርባቾቭ ወደ ጣሊያን በሚያደርገው ጉብኝት ወቅት ከርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ዮሐንስ ጳውሎስ ሁለተኛ ጋር ይገናኛል—ይህም በክሬምሊንና በቫቲካን መሪዎች መካከል የሚካሄደው የመጀመሪያው ፊት ለፊት ግንኙነት ነው። እነዚህ ውይይቶች በዩ.ኤስ.ኤስ.አር. ውስጥ ለረጅም ጊዜ የታገደችው የዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሕጋዊ እውቅና እንድታገኝ ሊያመሩ ይችላሉ።»

From U.S. News & World Report, December 11, 1989:

ከ U.S. News & World Report፣ ታኅሣሥ 11፣ 1989፦

> “The revival of religious freedom is expected to include lifting of an official ban on the five-million-member Ukraine Catholic Church, which has survived underground since 1946 when Stalin ordered it absorbed into the Russian Orthodox Church. Winning legalization for the Ukrainian Church has been a primary aim of the pope’s.”

> የሃይማኖታዊ ነፃነት መታደስ ከአምስት ሚሊዮን አባላት ያሉት የዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ላይ የተጣለው ይፋዊ እገዳ መነሳትን እንዲያካትት ይጠበቃል፤ ይህች ቤተ ክርስቲያን ስታሊን በ1946 ወደ ሩሲያ ኦርቶዶክስ ቤተ ክርስቲያን እንድትዋሃድ ካዘዘበት ጊዜ ጀምሮ በምስጢር ውስጥ ተሸሽጋ ቆይታለች። ለዩክሬን ቤተ ክርስቲያኒቱ ሕጋዊ እውቅና ማስገኘት ከጳጳሱ ዋነኛ ዓላማዎች አንዱ ሆኖ ቆይቷል።

The magazine presents this as evidence of the weakening of atheistic control, the restoration of Catholic power. It is identified as a direct outcome of Vatican diplomatic pressure and a milestone in Daniel 11:40’s fulfillment is set forth as the Ukraine as a visible example of the Papacy regaining influence in former communist territory.

መጽሔቱ ይህንን እንደ እግዚአብሔርን የማይቀበል ቁጥጥር መዳከምና የካቶሊክ ሥልጣን መመለስ ማስረጃ ያቀርባል። ይህም የቫቲካን ዲፕሎማሲያዊ ግፊት ቀጥተኛ ውጤት እንደሆነ ተለይቶ ይገለጻል፤ እንዲሁም በዳንኤል 11፥40 ፍጻሜ ውስጥ አንድ ወሳኝ ምልክት ሆኖ ይቀርባል፥ ዩክሬንም በቀድሞ የኮሚዩኒስት ግዛት ውስጥ ጵጵስናው እንደገና ተጽእኖውን እያገኘ ያለ የሚታይ ምሳሌ መሆኗ ይገለጻል።

## Ukraine as Evidence of the Papacy’s Advance

ዩክሬን የጳጳስነት እድገት ማስረጃ እንደሆነች

The collapse of communism not merely as political change but as a spiritual defeat of atheism, a geopolitical advance of the Papacy and the beginning of the Papacy’s return to world dominance. The Ukraine becomes a case study in the dismantling of Soviet religious suppression and a strategic victory of Rome in Eastern Europe. It represents the visible shift from enforced atheism to restored Catholic authority and the legalization of the Ukrainian Catholic Church is treated as prophetic confirmation that the king of the north was sweeping away the king of the south “like a whirlwind.”

የኮሙኒዝም ውድቀት እንደ ፖለቲካዊ ለውጥ ብቻ ሳይሆን፣ እንደ አምላክ-አልባነት መንፈሳዊ ሽንፈት፣ እንዲሁም እንደ ጳጳሳዊ መንበሩ የጂኦፖለቲካ ግስጋሴ እና የጳጳሳዊ መንበሩ ወደ ዓለም ላይ የበላይነት መመለስ ጅምር ተቆጠረ። ዩክሬን የሶቪዬት የሃይማኖት ጭቆና መፍረስ እና በምሥራቅ አውሮፓ የሮም ስትራቴጂያዊ ድል የሚጠናቀቅበት ጉዳይ እንደ ምሳሌ ቀረበ። ይህም ከተገደደ አምላክ-አልባነት ወደ ተመለሰ የካቶሊክ ሥልጣን የታየ ሽግግርን ይወክላል፤ የዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሕጋዊ መሆንም የሰሜን ንጉሥ የደቡብን ንጉሥ “እንደ ዐውሎ ነፋስ” እየጠረገ እንደነበር የትንቢት ማረጋገጫ እንደሆነ ተቆጠረ።

## Ukraine and the Broader Prophetic Sequence

ዩክሬን እና ሰፊው ትንቢታዊ ቅደም ተከተል

- 1798 – Papacy receives deadly wound.

  1798 – ጳጳሳዊነት ገዳይ ቁስል ተቀበለ።

- 1917 – Atheism relocates to Russia (Bolshevik Revolution).

  1917 – አምላክን መካድ ወደ ሩሲያ ይዛወራል (የቦልሼቪክ አብዮት)።

- 1989 – Soviet Union collapses.

  1989 – ሶቪየት ኅብረት ወደቀ።

- Ukraine – Catholic Church legalized.

  ዩክሬን – የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሕጋዊ ሆነች።

- Papacy regains geopolitical influence.

  ጳጳሳትነት ዳግም የጂኦፖለቲካዊ ተፅዕኖውን ያገኛል።

- United States eventually comes under Papal influence (Daniel 11:41).

  ዩናይትድ ስቴትስ በመጨረሻ ከጳጳሳዊ ተፅእኖ በታች ትገባለች (ዳንኤል 11፥41)።

- Entire world follows (Daniel 11:42–43).

  መላው ዓለም ይከተላል (ዳንኤል 11:42–43)።

Ukraine fits into stages 3–4 as part of the transition between Soviet atheism and restored Papal influence.

ዩክሬን በሶቪየት አምላክ-እምነት እጦት እና የተመለሰ የጳጳስ ተጽዕኖ መካከል ያለው ሽግግር አካል ሆና በ3–4 ደረጃዎች ውስጥ ትገባለች።

## Sources Referenced in Ukraine Discussion

በዩክሬን ላይ በተደረገው ውይይት ውስጥ የተጠቀሱ ምንጮች

- Jeff Pippenger (primary theological framework)

  ጄፍ ፒፐንጀር (ዋና የሥነ-መለኮታዊ ማዕቀፍ)

Spirit of Prophecy

መንፈስ ትንቢት

- The Great Controversy

  ታላቁ ተጋድሎ

- Selected Messages

  መረጡ መልእክቶች

- Testimonies for the Church

  ለቤተ ክርስቲያን ምስክሮች

Secular Press

ሴኩላር ፕሬስ

- Time Magazine

  መጽሔት ታይም

- Life Magazine

  መጽሔት ሕይወት

- U.S. News & World Report

  ዩ.ኤስ. ኒውስ እና ወርልድ ሪፖርት

Ukraine is mentioned in connection with:

ዩክሬን ከሚከተሉት ጋር ተጠቅሳለች፦

- Post-World War II Catholic persecution

  ከሁለተኛው የዓለም ጦርነት በኋላ የካቶሊክ ስደት

- Underground survival of the Ukrainian Catholic Church

  ምድር በታች የዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን መትረፍ

- Gorbachev–Vatican diplomacy

  የጎርባቾቭ–ቫቲካን ዲፕሎማሲ

- Legal restoration of Catholic hierarchy

  የካቶሊክ ተዋረድ ሕጋዊ መመለስ

## Summary of Ukraine’s Role in the Newsletter

የዩክሬን ሚና በዜና ደብዳቤው ውስጥ ማጠቃለያ

The Ukraine was a stronghold of suppressed Catholicism under Soviet atheism. The legalization of the Ukrainian Catholic Church signaled the weakening of the king of the south. The Vatican’s influence in the Ukraine demonstrated the Papacy’s resurgence and the Ukraine’s religious shift served as tangible evidence that Daniel 11:40 was being fulfilled. The events surrounding Ukraine formed part of the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound. The Ukraine is therefore presented not as an isolated political event, but as a prophetic marker within the final movements of Daniel 11.

ዩክሬን በሶቪየት አቴይዝም ሥር የተጨቆነ ካቶሊካዊነት ምሽግ ነበረች። የዩክሬን ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሕጋዊ መደረግ የደቡብ ንጉሥ መዳከምን አመለከተ። በዩክሬን ውስጥ የቫቲካን ተጽዕኖ የጵጵስናውን እንደገና መነሣት አሳየ፣ እና የዩክሬን ሃይማኖታዊ ለውጥ ዳንኤል 11:40 በመፈጸም ላይ እንዳለ የሚዳሰስ ማስረጃ ሆኖ አገለገለ። ዩክሬንን የከበቡት ክስተቶች የጵጵስናው ገዳይ ቍስሉ በመፈወስ ሂደት ውስጥ የመጀመሪያው እርምጃ ክፍል ሆኑ። ስለዚህ ዩክሬን እንደ ተነጠለ የፖለቲካ ክስተት ሳይሆን፣ በዳንኤል 11 የመጨረሻ እንቅስቃሴዎች ውስጥ እንዳለ ትንቢታዊ ምልክት ተደርጋ ቀርባለች።

Back to Articles