Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Five

የዳንኤል መጽሐፍ - መቶ አምስት

The Progressive Rejection of the Gospel: From Christ’s Birth to Stephen’s Stoning

የወንጌል በቀስታ የተገለጠ መከላከል፡ ከክርስቶስ ልደት እስከ እስጢፋኖስ ድንጋይ መወርወር

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the last article we noted that inspiration identified that the Jews “sealed their rejection” of the gospel at the cross, and then confirmed their rejection again at the stoning of Stephen. How can this be? Of course, the rejection of the gospel by the quibbling Jews of that history was accomplished progressively. They had already been passed by at His birth. Christ’s birth to the stoning of Stephen illustrates a progressive rejection of the gospel.

ባለፈው ጽሑፍ ውስጥ፣ መነሣሣት አይሁድ ወንጌልን የተቃወሙትን “ማስረጃ” በመስቀል ላይ እንዳተሙ፣ ከዚያም በእስጢፋኖስ በድንጋይ መውገር ጊዜ ያንን መቃወማቸውን እንደገና እንዳረጋገጡ ተመልክተናል። ይህ እንዴት ሊሆን ይችላል? እርግጥ ነው፣ በዚያ ታሪክ ውስጥ በጥቃቅን ክርክር የተጠመዱት አይሁድ ወንጌልን መቃወማቸው በቀስታ እየተፈጸመ ነበር። ከእርሱ ልደት ጊዜ ጀምሮ አስቀድሞ ተተው ነበር። ከክርስቶስ ልደት እስከ እስጢፋኖስ በድንጋይ መውገር ድረስ ያለው ጊዜ ወንጌልን በደረጃ በደረጃ መቃወምን ያሳያል።

> “Men know it not, but the tidings fill heaven with rejoicing. With a deeper and more tender interest the holy beings from the world of light are drawn to the earth. The whole world is brighter for His presence. Above the hills of Bethlehem are gathered an innumerable throng of angels. They wait the signal to declare the glad news to the world. Had the leaders in Israel been true to their trust, they might have shared the joy of heralding the birth of Jesus. But now they are passed by.” The Desire of Ages, 47.

> “ሰዎች ይህን አያውቁትም፤ ነገር ግን ይህ የምስራች ወሬ ሰማይን በደስታ ሞልቶታል። ከብርሃን ዓለም የሆኑ ቅዱሳን ፍጥረታት ወደ ምድር በበለጠ ጥልቅና ርኅራኄ በተሞላ አሳብ ይሳባሉ። ሁሉም ዓለም በእርሱ መገኘት የተነሣ ይበራል። በቤተ ልሔም ኮረብቶች በላይ ቁጥር የሌለው የመላእክት ሕዝብ ተሰብስቦአል። ለዓለም ይህን የደስታ ወሬ እንዲያውጁ ምልክቱን ይጠባበቃሉ። በእስራኤል ያሉት መሪዎች ለአደራቸው ታማኝ በነበሩ ብቻ ኖሮ፣ የኢየሱስን ልደት በማብሰር ደስታውን ሊካፈሉ በቻሉ ነበር። አሁን ግን ተዘልለዋል።” The Desire of Ages, 47.

From the birth of Jesus to the death of Stephen the progressive rejection of the gospel by ancient Israel is illustrated. Acknowledging the Jews rejection of Christ as progressive allows an identification of “sealing their rejection,” at both the cross, where the veil of the temple was rent, and at Stephen’s death. The rending of the veil was a symbol that they were no longer God’s covenant people, and when Stephen was stoned, Stephen saw Jesus standing on the right hand of God, which in Daniel chapter twelve, verse one is a symbol of the close of probation. The destruction of Jerusalem is also a symbol of the close of probation.

ከኢየሱስ ልደት ጀምሮ እስከ እስጢፋኖስ ሞት ድረስ፣ የቀድሞቹ እስራኤል ወንጌልን በደረጃ በደረጃ መከላከላቸው ይገለጻል። አይሁድ ክርስቶስን መከላከላቸው በደረጃ በደረጃ እንደነበረ መቀበል፣ “መከላከላቸውን ማተም” በሁለቱም ስፍራዎች፣ በመስቀሉ ላይ የቤተ መቅደሱ መጋረጃ በተቀደደበት ጊዜ፣ እና በእስጢፋኖስ ሞት ጊዜ እንዲታወቅ ያስችላል። የመጋረጃው መቀደድ እንግዲህ ከእንግዲህ በኋላ የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ እንዳልሆኑ ምልክት ነበር፤ እስጢፋኖስም በድንጋይ በተወገረ ጊዜ፣ ኢየሱስን በእግዚአብሔር ቀኝ ቆሞ አየ፤ ይህም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አንድ ውስጥ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ምልክት ነው። የኢየሩሳሌም ጥፋትም እንዲሁ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ምልክት ነው።

> “The retribution to come upon Jerusalem could be delayed only a short time; and as Christ’s eye rested upon the doomed city, he saw not merely its destruction, but the destruction of a world. He saw that as Jerusalem was given up to destruction, so the world will be given up to its doom. He saw the retribution that will be visited on the adversaries of God. The scenes that were transacted at the destruction of Jerusalem will be repeated at the great and terrible day of the Lord, but in a more fearful manner.” Review and Herald, December 7, 1897.

> “በኢየሩሳሌም ላይ የሚመጣው ቅጣት ለአጭር ጊዜ ብቻ ሊዘገይ ይችል ነበር፤ የክርስቶስም ዓይን በጥፋት ላይ ተፈርዶባት ባለችው ከተማ ላይ ሲያርፍ፣ ጥፋቷን ብቻ ሳይሆን የአንድ ዓለምን ጥፋት ደግሞ አየ። ኢየሩሳሌም ለጥፋት እንደ ተሰጠች ሁሉ፣ ዓለምም ደግሞ ለፍርዷ እንደምትሰጥ አየ። በእግዚአብሔር ጠላቶች ላይ የሚመጣውን ቅጣት አየ። በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ የተከናወኑት ትዕይንቶች በታላቁና በአስፈሪው የጌታ ቀን እንደገና ይደገማሉ፤ ነገር ግን ከዚያ ይበልጥ በሚያስፈራ መልኩ።” Review and Herald, December 7, 1897.

It was only God’s mercy that prevented Jerusalem from being destroyed at the cross.

ኢየሩሳሌም በመስቀሉ ጊዜ ከጥፋት የተከለከለችው በእግዚአብሔር ምሕረት ብቻ ነበር።

> “In the Jews’ crucifixion of Christ was involved the destruction of Jerusalem. The blood shed upon Calvary was the weight that sank them to ruin for this world and for the world to come. So it will be in the great final day, when judgment shall fall upon the rejecters of God’s grace. Christ, their rock of offense, will then appear to them as an avenging mountain. The glory of His countenance, which to the righteous is life, will be to the wicked a consuming fire. Because of love rejected, grace despised, the sinner will be destroyed.” The Desire of Ages, 600.

> በአይሁድ ክርስቶስን በመስቀል ላይ ሰቅለው በደረጉት ድርጊት የኢየሩሳሌም ጥፋት ተካትቶ ነበር። በቀራንዮ ላይ የፈሰሰው ደም በዚህ ዓለምና በሚመጣው ዓለም ወደ ጥፋት ያሰጠማቸው ክብደት ነበር። እንዲሁም በታላቁ የመጨረሻ ቀን፣ ፍርድ በእግዚአብሔር ጸጋ እምቢ ባሉት ላይ በሚወርድበት ጊዜ፣ ይሆናል። የመሰናከያቸው ዓለት የሆነው ክርስቶስ በዚያን ጊዜ ለእነርሱ የበቀል ተራራ ሆኖ ይገለጣል። ለጻድቃን ሕይወት የሆነው የፊቱ ክብር ለክፉዎች የሚበላ እሳት ይሆናል። ፍቅር ስለ ተጣለ፣ ጸጋም ስለ ተናቀ፣ ኃጢአተኛው ይጠፋል። የዘመናት ምኞት፣ 600።

It was only God’s mercy that lingered in not bringing Jerusalem’s destruction at the time of the cross.

የኢየሩሳሌም ጥፋት በመስቀሉ ዘመን እንዳይመጣ የዘገየው ነገር የእግዚአብሔር ምሕረት ብቻ ነበር።

> “For nearly forty years after the doom of Jerusalem had been pronounced by Christ Himself, the Lord delayed His judgments upon the city and the nation. Wonderful was the long-suffering of God toward the rejectors of His gospel and the murderers of His Son.” The Great Controversy, 27.

> “በክርስቶስ ራሱ በኢየሩሳሌም ላይ የተፈረደባት ጥፋት ከተነገረ በኋላ ጌታ በከተማይቱና በሕዝቡ ላይ የሚያመጣውን ፍርዱ ለአርባ ዓመት ያህል ዘገየ። እግዚአብሔር ወንጌሉን ለጣሉትና ልጁን ለገደሉት ሰዎች ያሳየው ትዕግሥት እንዴት ድንቅ ነበር!” The Great Controversy, 27.

At the time of His last temple cleansing Jesus had set forth the warning to flee Jerusalem when the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, was seen by His followers. The first time He cleansed the temple He had stated that the Jews had made His father’s house a den of thieves, but the last time He said “your house” is left unto you desolate. Even before the cross, which was just about to take place, the temple where the veil was to be rent at the crucifixion had already been identified as the Jew’s house, not God’s house. Sister White addresses when Christ made that declaration, and as her testimony proceeds she also addresses the forty years of extended mercy.

በመጨረሻው የቤተ መቅደሱ ንጽህና ማድረግ ጊዜ፣ ኢየሱስ ከነቢዩ ከዳንኤል የተነገረው የጥፋት ርኵሰት በተከታዮቹ ሲታይ ከኢየሩሳሌም እንዲሸሹ የማስጠንቀቂያውን ቃል አቀረበ። መጀመሪያ ጊዜ ቤተ መቅደሱን በአነጻበት ጊዜ፣ አይሁድ የአባቴን ቤት የሌቦች ዋሻ አድርገዋል ብሎ ነበር ያለው፤ በመጨረሻው ግን፣ “ቤታችሁ ባድማ ሆኖ ለእናንተ ተትቶአል” አለ። መስቀሉ ሊፈጸም እጅግ ቀርቦ ከመድረሱ በፊት እንኳን፣ በስቅለቱ ጊዜ መጋረጃው ሊቀደድ የነበረው ቤተ መቅደስ አስቀድሞ የአይሁድ ቤት እንጂ የእግዚአብሔር ቤት እንዳይደለ ተለይቶ ነበር። እህት ዋይት ክርስቶስ ያን አዋጅ መቼ እንደ ሰጠ ትገልጻለች፤ ምስክርነቷም እየቀጠለ ሲሄድ ደግሞ የተራዘመውን የአርባ ዓመት ምሕረት ትናገራለች።

> “Christ’s words to the priests and rulers, ‘Behold, your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38), had struck terror to their hearts. They affected indifference, but the question kept rising in their minds as to the import of these words. An unseen danger seemed to threaten them. Could it be that the magnificent temple, which was the nation’s glory, was soon to be a heap of ruins? . . .

> «የክርስቶስ ቃላት ለካህናቱና ለአለቆቹ፣ “እነሆ፣ ቤታችሁ ምድረ በዳ ሆኖ ለእናንተ ተትቶአል” (ማቴዎስ 23፡38) ወደ ልባቸው ሽብር አግብተው ነበር። ግዴለሽነትን ለማሳየት ሞከሩ፣ ነገር ግን የእነዚህ ቃላት ትርጉም ምን እንደሆነ ጥያቄው በአእምሮአቸው ዘወትር ይነሣ ነበር። የማይታይ አደጋ የሚያስፈራራቸው መሰለ። የሕዝቡ ክብር የነበረው ያ ውብ ቤተ መቅደስ በቅርቡ የፍርስራሽ ክምር ሊሆን ይችል ነበርን?...»

> “Christ gave His disciples a sign of the ruin to come on Jerusalem, and He told them how to escape: ‘When ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled.’ This warning was given to be heeded forty years after, at the destruction of Jerusalem. The Christians obeyed the warning, and not a Christian perished in the fall of the city.” The Desire of Ages, 628, 630.

> ክርስቶስ በኢየሩሳሌም ላይ ሊመጣ ያለውን ጥፋት ለደቀ መዛሙርቱ ምልክት ሰጠአቸው፥ እንዲሁም እንዴት ማምለጥ እንደሚችሉ ነገራቸው፦ “ኢየሩሳሌም በሰራዊት ተከብታ ስትታይ፥ የእርሷ ጥፋት እንደ ቀረበ እወቁ። በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ፤ በውስጧም ያሉ ይውጡ፤ በገጠርም ያሉ ወደ እርሷ አይግቡ። ይህ የተጻፈው ሁሉ እንዲፈጸም የበቀል ቀኖች ናቸውና።” ይህ ማስጠንቀቂያ ከአርባ ዓመታት በኋላ፥ በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ እንዲከበር ተሰጥቶ ነበር። ክርስቲያኖችም ማስጠንቀቂያውን ታዘዙ፥ በከተማይቱም ውድቀት አንድም ክርስቲያን አልጠፋም። The Desire of Ages, 628, 630.

Christ was crucified in the year 31, and nearly forty years later in the year 70, Jerusalem was destroyed after a three-and-a-half-year siege. How could Jerusalem have been destroyed at the cross in the year 31, if there was still three and a half years of probationary time identified as seventy weeks in Daniel chapter nine, verse twenty-four? How can these seeming inconsistencies be resolved? The easiest resolution is to simply identify the fact that when it comes to the close of the probationary time represented by the seventy weeks, that it must be understood as a progressive close of probation. This is true, but it removes any prophetic specificity when applying the waymarks of that history. I will try to explain.

ክርስቶስ በ31 ዓመት ተሰቀለ፤ ከዚያም ወደ አርባ ዓመት ገደማ በኋላ፣ በ70 ዓመት፣ ኢየሩሳሌም ከሦስት ዓመት ተኩል ከበባ በኋላ ተደምስሳ ተዋረደች። ታዲያ፣ በዳንኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር ሃያ አራት ውስጥ ሰባ ሳምንታት ተብሎ የተመለከተው ሦስት ዓመት ተኩል የምሕረት ጊዜ ገና ካለ ሳለ፣ ኢየሩሳሌም በ31 ዓመት በመስቀሉ እንዴት ልትጠፋ ትችል ነበር? እነዚህ የሚመስሉ ያልተስማሙ ነገሮች እንዴት ሊፈቱ ይችላሉ? ቀላሉ መፍትሔ ማለት፣ በሰባው ሳምንታት የተወከለው የምሕረት ጊዜ መዝጊያ ሲመጣ፣ ይህ እንደ በደረጃ የሚከናወን የምሕረት መዝጊያ መሆኑን ብቻ መለየት ነው። ይህ እውነት ነው፤ ነገር ግን የዚያን ታሪክ የመለያ ምልክቶች ሲተገበሩ ማንኛውንም ትንቢታዊ ውስንነት ያስወግዳል። ለማብራራት እሞክራለሁ።

If Pentecost represents the soon-coming Sunday law where the other flock in Babylon is called out, why was it three and a half years after Pentecost that the gospel went to the Gentiles? Is the death of Christ or the death of Stephen a sign of the close of probation for ancient Israel? If Laodicean Adventism ceases to be a church at the soon-coming Sunday law, did the destruction of the temple in the year 70, represent the end of the temple of Laodicean Adventism at the Sunday law? What might appear as seeming inconsistencies is resolved by the application of “line upon line,” and when that application is employed the testimony of the waymarks we are identifying become very clear and concise.

ጴንጤቆስጤ በባቢሎን ውስጥ ያለው ሌላው መንጋ የሚጠራበትን በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ የሚወክል ከሆነ፣ ወንጌል ወደ አሕዛብ የሄደው ለምን ከጴንጤቆስጤ ከሦስት ዓመት ተኩል በኋላ ነበር? የጥንታዊቷ እስራኤል የምሕረት ዘመን መዘጋት ምልክት የሆነው የክርስቶስ ሞት ነውን ወይስ የእስጢፋኖስ ሞት? ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ ቤተ ክርስቲያን መሆኑን የሚያቆም ከሆነ፣ በ70 ዓ.ም. የቤተ መቅደሱ ጥፋት በእሑድ ሕግ ጊዜ የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ቤተ መቅደስ መጨረሻን ይወክል ነበርን? እንደ ተቃርኖ ሊታዩ የሚችሉ ነገሮች የሚፈቱት “መስመር በላይ መስመር” በሚለው መተግበሪያ ነው፤ ይህም መተግበሪያ በሚውልበት ጊዜ እየለየናቸው ያሉት የመንገድ ምልክቶች ምስክርነት እጅግ ግልጽና አጭር ይሆናል።

The week that Christ confirmed the covenant is broken up into two equal periods of three and a half years. The first three and a half years begins at Christ’s baptism and ends with His death. Baptism is the symbol of His death and resurrection, so the beginning of that period of three and a half years is identical to the ending. In that period Christ presented the gospel exclusively to the Jews. The end of that three and a half years marks the beginning of the following three and a half years. The beginning of the second period of three and a half years begins with the death of Christ, and it ends with the death of Stephen. In that period the disciples presented the gospel exclusively to the Jews.

ክርስቶስ ቃል ኪዳኑን ያጸናበት ሳምንት በሦስት ዓመት ተኩል የሆኑ ሁለት እኩል ዘመኖች ይከፈላል። የመጀመሪያው ሦስት ዓመት ተኩል በክርስቶስ ጥምቀት ይጀምራል እና በሞቱ ያበቃል። ጥምቀት የሞቱና የትንሣኤው ምልክት ስለሆነ፣ የዚያ የሦስት ዓመት ተኩል ዘመን መጀመሪያ ከመጨረሻው ጋር አንድ ነው። በዚያ ዘመን ክርስቶስ ወንጌልን ለአይሁድ ብቻ አቀረበ። የዚያ ሦስት ዓመት ተኩል ፍጻሜ የሚቀጥለውን ሦስት ዓመት ተኩል መጀመሪያ ያመለክታል። የሁለተኛው የሦስት ዓመት ተኩል ዘመን በክርስቶስ ሞት ይጀምራል፣ በእስጢፋኖስም ሞት ያበቃል። በዚያ ዘመን ደቀ መዛሙርቱ ወንጌልን ለአይሁድ ብቻ አቀረቡ።

Those two periods, which are separate prophetic lines, are to be brought together “line upon line.” Both beginnings and endings possess the signature of Alpha and Omega, for the beginning and ending histories are the same. Both periods of duration are identical, and the work that is carried out during each period is identical. Christ who is the First and the Last, is also the creator of all things, and in that regard He is the Creator of Truth. The Hebrew word “truth” was created by three Hebrew letters. The first letter, followed by the thirteenth letter, followed by the last letter of the Hebrew alphabet are combined to make the Hebrew word “truth.”

እነዚያ ሁለት ዘመናት፣ የተለያዩ ትንቢታዊ መስመሮች ሲሆኑ፣ “መስመር በላይ መስመር” እንዲሆኑ አንድ ላይ ሊመጡ ይገባል። መጀመሪያዎቹም ሆኑ ፍጻሜዎቹ የአልፋና የኦሜጋ ምልክት አላቸው፥ ምክንያቱም የመጀመሪያውና የፍጻሜው ታሪኮች አንድ ናቸው። ሁለቱም የቆይታ ዘመናት አንድ ናቸው፥ በእያንዳንዱም ዘመን የሚከናወነው ሥራ አንድ ነው። መጀመሪያውና መጨረሻው የሆነው ክርስቶስ፣ የነገር ሁሉ ፈጣሪ ደግሞ ነው፤ በዚህም አንጻር እርሱ የእውነት ፈጣሪ ነው። የዕብራይስጥ ቃል “truth” በሦስት የዕብራይስጥ ፊደላት ተፈጥሯል። የመጀመሪያው ፊደል፣ ከዚያ በኋላ አሥራ ሦስተኛው ፊደል፣ ከዚያም የዕብራይስጥ ፊደላት ገበታ የመጨረሻው ፊደል ተዋህደው የዕብራይስጥ ቃል “truth” ይፈጥራሉ።

Both of the periods of three and a half years have Christ as the first and the last, for Christ is at the beginning of the first period at His baptism, as He is at the ending at His death in the first period. And Christ is at His death in the beginning of the second period and He is standing at the right hand of God at the ending of the second period. The number thirteen is the symbol of rebellion, and in both periods whether the gospel was presented in person by Christ, or in the second period by His disciples, the quibbling Jews rebelled against the message of the gospel.

ሁለቱም የሦስት ተኩል ዓመታት ዘመኖች ክርስቶስን እንደ መጀመሪያና እንደ መጨረሻ አላቸው፤ ምክንያቱም በመጀመሪያው ዘመን መነሻ ላይ በጥምቀቱ ክርስቶስ አለ፥ እንዲሁም በመጀመሪያው ዘመን መጨረሻ ላይ በሞቱ አለ። እንዲሁም በሁለተኛው ዘመን መነሻ ላይ በሞቱ ክርስቶስ አለ፤ በሁለተኛውም ዘመን መጨረሻ ላይ በእግዚአብሔር ቀኝ ቆሞ አለ። ቁጥር አሥራ ሦስት የዓመፅ ምልክት ነው፤ በሁለቱም ዘመኖችም ወንጌል በአካል በክርስቶስ ተቀርቦ ነበር ወይም በሁለተኛው ዘመን በደቀ መዛሙርቱ፤ ነገር ግን ነቃፊዎቹ አይሁድ በወንጌል መልእክት ላይ ዓመፁ።

Both periods are the same duration, possess the signature of Alpha and Omega, and identify the same gospel message. Those two periods are to be brought together “line upon line.” The methodology of “line upon line,” is the testing methodology of the latter rain. It is the methodology of the last days, and the truths which are identified and established by that methodology in the last days are what purges or purifies the sons of Levi during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ሁለቱም ዘመናት ተመሳሳይ ርዝመት አላቸው፣ የአልፋና ኦሜጋ ምልክት ይሸከማሉ፣ እናም ተመሳሳይ የወንጌል መልእክትን ያመለክታሉ። እነዚህ ሁለት ዘመናት “መስመር በመስመር” ሊጣመሩ ይገባል። “መስመር በመስመር” የሚለው ዘዴ የኋለኛው ዝናብ መፈተኛ ሥርዓት ነው። እርሱ የዘመኑ መጨረሻ ዘዴ ነው፤ በመጨረሻዎቹ ቀኖችም በዚያ ዘዴ የሚታወቁና የሚጸኑ እውነቶች፣ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ በሚታተሙበት ጊዜ የሌዊን ልጆች የሚያነጹ ወይም የሚያጥሩ ናቸው።

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> እርሱ እውቀትን ለማን ያስተምራል? ትምህርትንስ ለማን እንዲያስተውል ያደርጋል? ከወተት የተለዩትንና ከጡት የተነቀሉትን። ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ እዚያም ጥቂት መሆን ይገባልና፤ በሚንተባተቡ ከንፈሮችና በሌላ ቋንቋ ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ይህ ድካም ላለባቸው ዕረፍት የምታስገኙበት ዕረፍት ነው፤ ይህም መታደስ ነው ብሎ ነበር፤ ነገር ግን ሊሰሙ አልወዱም። ነገር ግን የጌታ ቃል ለእነርሱ፦ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ እዚያም ጥቂት ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙ፣ እንዲያዙም ነበር። ኢሳይያስ 28፥9–13።

The next verse in Isaiah addresses the scornful men that rule the people of Jerusalem. For those scornful men, the “rest and the refreshing” (the latter rain), which they refused to “hear,” is what causes them to “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.” That test was presented to them from another tongue, for Elijah, John the Baptist and William Miller were not trained in the theological schools of their respective histories. The latter rain message that tests Laodicean Adventism, is the message that is produced by the application of “line upon line.”

በኢሳይያስ ውስጥ የሚቀጥለው ቁጥር በኢየሩሳሌም ሕዝብ ላይ የሚገዙትን ፌዘኛ ሰዎች ይናገራል። ለእነዚያ ፌዘኛ ሰዎች፣ “ዕረፍቱና መታደሱ” (የኋለኛው ዝናብ)፣ “ለመስማት” ያልፈቀዱት፣ እነርሱ “እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙ፣ እንዲወሰዱም” የሚያደርጋቸው ይህው ነው። ያ ፈተና ከሌላ ልሳን ቀርቦላቸው ነበር፤ ምክንያቱም ኤልያስ፣ ዮሐንስ መጥምቁ እና ዊልያም ሚለር በየታሪካቸው ዘመን ባሉት የሥነ መለኮት ትምህርት ቤቶች የሰለጠኑ አልነበሩም። ላኦዴቅያዊ አድቬንቲዝምን የሚፈትነው የኋለኛው ዝናብ መልእክት፣ “መስመር በመስመር” ተግባራዊ ማድረግ የሚፈጥረው መልእክት ነው።

When the first three and a half years of the week in which Christ confirmed the covenant is laid over the second three and a half years, we find prophetic light that clarifies any seeming inconsistencies that might arise in an inquiring mind. The week was when the Messenger of the Covenant was to confirm the covenant, and a biblical covenant must be confirmed with blood. The baptism and crucifixion of Christ and the stoning of Stephen all identify blood. Both lines represent the blood of the covenant, and those lines are confirming the covenant.

ክርስቶስ ቃል ኪዳኑን ያጸናበት ሳምንት የመጀመሪያዎቹ ሦስት ዓመት ተኩል በሁለተኛዎቹ ሦስት ዓመት ተኩል ላይ በሚደረብበት ጊዜ፣ ለሚመራመር አእምሮ ሊነሡ የሚችሉ የሚመስሉ አለመጣጣሞችን የሚያብራራ ትንቢታዊ ብርሃን እናገኛለን። ያ ሳምንት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ቃል ኪዳኑን የሚያጸናበት ጊዜ ነበር፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ቃል ኪዳንም በደም መጽናት አለበት። የክርስቶስ ጥምቀትና መስቀል መሞት እንዲሁም የእስጢፋኖስ በድንጋይ መወገር ሁሉም ደምን ያመለክታሉ። ሁለቱም መስመሮች የቃል ኪዳኑን ደም ይወክላሉ፣ እነዚያም መስመሮች ቃል ኪዳኑን እያጸኑት ናቸው።

When brought together “line upon line,” the baptism and crucifixion are the first waymark, and the crucifixion and stoning of Stephen are the last waymark. When brought together into one line we find the cross and Michael standing up at the death of Stephen as two witnesses of the Jews sealing their rejection of the gospel. The death of Christ, is also the death of His disciple Stephen, which is Passover when the two lines are combined. Three days later Christ is resurrected as the First Fruit offering.

“መስመር በመስመር” ተደርጎ ሲያቀርብ፣ ጥምቀቱና መስቀሉ የመጀመሪያው የመንገድ ምልክት ናቸው፤ መስቀሉና የእስጢፋኖስ በድንጋይ መወገር ደግሞ የመጨረሻው የመንገድ ምልክት ናቸው። ወደ አንድ መስመር በሚያመጡበት ጊዜ፣ መስቀሉንና ሚካኤል በእስጢፋኖስ ሞት ጊዜ ቆሞ እንደ ሁለት ምስክሮች እናገኛለን፤ ይህም አይሁድ ወንጌሉን መቃወማቸውን እንዳተመ ያሳያል። የክርስቶስ ሞት ደግሞ የደቀ መዝሙሩ የእስጢፋኖስ ሞት ደግሞ ነው፤ ይህም ሁለቱ መስመሮች በሚዋሃዱበት ጊዜ ፋሲካ ነው። ከሦስት ቀን በኋላ ክርስቶስ እንደ የመጀመሪያ ፍሬ መሥዋዕት ይነሣል።

> But now is Christ risen from the dead, and become the first fruits of them that slept. 1 Corinthians 15:20.

> ነገር ግን አሁን ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶአል፥ ያንቀላፉትም በኩራት ሆኖአል። 1 ቆሮንቶስ 15፥20።

In between Passover and the feast of First Fruits on the third day is the beginning of the feast of Unleavened Bread. Unleavened bread does not “rise”, and Christ did not rise on the second day, He rose on the third day. Christ and Stephen die together in the “line upon line” application, but Stephen is resurrected after Christ for there is an order to the first fruit resurrection.

በፋሲካና በሦስተኛው ቀን በሚከበረው የበኵራት በዓል መካከል ያለው የቂጣ እንጀራ በዓል መጀመሪያ ነው። ቂጣ እንጀራ “አይነሣም፤” ክርስቶስም በሁለተኛው ቀን አልተነሣም፤ በሦስተኛው ቀን ተነሣ። በ“መስመር በላይ መስመር” ተግባራዊ አተገባበር ውስጥ ክርስቶስና እስጢፋኖስ አብረው ይሞታሉ፤ ነገር ግን በበኵራት ትንሣኤ ውስጥ ሥርዓት ስላለ፣ እስጢፋኖስ ከክርስቶስ በኋላ ይነሣል።

> But every man in his own order: Christ the first fruits; afterward they that are Christ’s at his coming. 1 Corinthians 15:22.

> ነገር ግን እያንዳንዱ ሰው በየራሱ ሥርዓት፤ ክርስቶስ በኵር ፍሬ፤ ከዚያም በመምጣቱ ጊዜ የክርስቶስ የሆኑት። 1 ቆሮንቶስ 15፥22።

The Spring feasts cannot be separated from each other, for they are directly related to one another. In this sense, Pentecost represents the soon-coming Sunday law, when there will be a repetition of the pouring out of the Holy Spirit, and the second voice of Revelation chapter eighteen will then call those that do not currently know the gospel, to come out of Babylon. The word “Babylon,” is based upon the word, “Babel,” which means confusion, for it was in the fall of Babel that God confused the languages, and it was at Pentecost that God reverses the confusion of the languages in order to carry the gospel to the world. Thus Pentecost and the Sunday law align.

የጸደይ በዓላት እርስ በርሳቸው ከተለዩ ሊታዩ አይችሉም፥ ምክንያቱም በቀጥታ እርስ በርሳቸው የተያያዙ ናቸው። በዚህ አንጻር ጴንጤቆስጤ በቅርቡ የሚመጣውን የእሁድ ሕግ ይወክላል፤ በዚያን ጊዜ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ እንደገና ይደገማል፥ እናም የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ በአሁኑ ጊዜ ወንጌልን የማያውቁትን ከባቢሎን እንዲወጡ ይጠራቸዋል። “ባቢሎን” የሚለው ቃል “ባቤል” በሚለው ቃል ላይ የተመሠረተ ነው፤ ትርጉሙም ውዥንብር ማለት ነው፥ ምክንያቱም በባቤል ውድቀት ጊዜ እግዚአብሔር ቋንቋዎችን አውድሞ አደባበረ፥ በጴንጤቆስጤም ወንጌልን ወደ ዓለም ለማድረስ የቋንቋዎችን ውዥንብር እንደገና ይመልሳል። ስለዚህ ጴንጤቆስጤና የእሁድ ሕግ እርስ በርሳቸው ይጣጣማሉ።

At Pentecost the gift of languages was given to the disciples, but their message then was still restricted to the Jews. When both lines are brought together Pentecost occurs in the year 34, when Stephen was stoned and the gospel was then carried to those who do not currently know the gospel.

በጴንጤቆስጤ ዕለት የቋንቋዎች ስጦታ ለደቀ መዛሙርቱ ተሰጠ፣ ነገር ግን በዚያን ጊዜ መልእክታቸው እስከ አይሁድ ብቻ የተገደበ ነበር። ሁለቱ መስመሮች በአንድ ሲያመጡ ጴንጤቆስጤ በ34 ዓመት ይደርሳል፣ በዚያም ጊዜ እስጢፋኖስ በድንጋይ ተወግሮ ተገደለ፣ ከዚያም ወንጌል በአሁኑ ጊዜ ወንጌሉን ለማያውቁት ተወሰደ።

Stephen represents those who are resurrected “at His coming,” but who have died with Him. The First Fruit offering marks the resurrection of Christ on the third day, and it also marks the beginning of the Feast of Weeks, which is also the feast of Pentecost, and which commemorates the giving of the Ten Commandments at Sinai.

እስጢፋኖስ እርሱ “በመምጣቱ” ጊዜ የሚነሡ ነገር ግን ከእርሱ ጋር የሞቱትን ይወክላል። የበኵራት ፍሬ መሥዋዕት በሦስተኛው ቀን የክርስቶስን ትንሣኤ ያመለክታል፥ እንዲሁም በሲና ዐሥሩ ትእዛዛት መሰጠታቸውን የሚያስታውሰው የሳምንታት በዓል፥ ይህም ደግሞ የጴንጤቆስጤ በዓል የሆነው፥ መጀመሪያውን ያመለክታል።

October 22, 1844, aligns with the cross, for among other proofs Sister White aligns the disappointment of the disciples after the cross with the disappointment that followed October 22, 1844. Both the cross and October 22, 1844, prefigure the soon-coming Sunday law. Pentecost also typifies the soon coming Sunday law, but Pentecost came fifty-two days after the cross. The cross, which was typified by Passover, ushers in a series of feasts which commemorate the old paths of ancient Israel from the night the angel of death passed over Egypt, through to the giving of the law. Though the feasts possess their own distinctions, they are inseparably linked to each other. It is therefore accurate to apply the complete fifty-two days from Passover to Pentecost as one singular waymark.

ጥቅምት 22, 1844 ከመስቀሉ ጋር ይሰማማል፤ ምክንያቱም ከሌሎች ማስረጃዎች መካከል እህት ኋይት ከመስቀሉ በኋላ የደቀ መዛሙርቱን ተስፋ መቁረጥ ከጥቅምት 22, 1844 በኋላ ከተከተለው ተስፋ መቁረጥ ጋር ታስተካክላለች። መስቀሉም ሆነ ጥቅምት 22, 1844 ሁለቱም በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ አስቀድመው ያመለክታሉ። ጴንጤቆስጤም ደግሞ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ያመለክታል፤ ነገር ግን ጴንጤቆስጤ ከመስቀሉ በኋላ አምሳ ሁለት ቀናት በኋላ መጣ። በፋሲካ የተመሰለው መስቀል፣ ከሞት መልአኩ ግብፅን በማለፉ ሌሊት ጀምሮ እስከ ሕጉ መሰጠት ድረስ የጥንታዊቱን እስራኤል የቀድሞ መንገዶች የሚያስታውሱ ተከታታይ በዓላትን ያስገባል። ምንም እንኳን በዓላቱ የራሳቸው የተለዩ ባህርያት ቢኖራቸውም፣ እርስ በርሳቸው ከመለያየት የማይችሉ በጥብቅ የተቆራኙ ናቸው። ስለዚህ ከፋሲካ እስከ ጴንጤቆስጤ ያሉትን ሙሉ አምሳ ሁለት ቀናት እንደ አንድ ነጠላ የመንገድ ምልክት መተግበር ትክክል ነው።

For this reason, the cross, the death of Stephen, and Pentecost all prefigure the soon coming Sunday law, when the progressive executive judgment upon Modern Babylon begins, as the second voice of Revelation chapter eighteen begins to call God’s other flock out of Babylon. It is at that waymark that the executive judgment upon Jerusalem arrived, though God in His mercy deferred the actual destruction of the temple and city nearly forty years after the cross to the year 70. The destruction of ancient Jerusalem represents the beginning of the progressive executive judgment that begins in the United States when “national apostasy is followed by national ruin.”

ስለዚህ መስቀሉ፣ የእስጢፋኖስ ሞት፣ እና ጴንጤቆስጤ ሁሉ በአቅራቢያ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ አስቀድመው ያመለክታሉ፤ በዚያም ጊዜ በዘመናዊቱ ባቢሎን ላይ የሚፈጸመው ደረጃ በደረጃ የሚሄድ ፍርዳዊ ቅጣት ይጀምራል፣ እንዲሁም የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ የእግዚአብሔርን ሌላ መንጋ ከባቢሎን እንዲወጡ መጥራት ይጀምራል። በዚያ የመንገድ ምልክት ላይ በኢየሩሳሌም ላይ የሚፈጸመው ፍርዳዊ ቅጣት ደርሶ ነበር፤ ምንም እንኳ እግዚአብሔር በምሕረቱ ከመስቀሉ በኋላ ቤተ መቅደሱና ከተማይቱ በትክክል እስከሚፈርሱበት ድረስ ከአርባ ዓመት የሚጠጋ ጊዜ ለዘገየውም እስከ 70 ዓ.ም. ድረስ ነበር። የጥንታዊቱ ኢየሩሳሌም ጥፋት፣ “ብሔራዊ ክህደት በብሔራዊ ጥፋት ይከተላል” በሚለው ጊዜ፣ በዩናይትድ ስቴትስ የሚጀምረውን ደረጃ በደረጃ የሚሄድ ፍርዳዊ ቅጣት መጀመሪያ ይወክላል።

Truth is established upon the testimony of two, and in the two lines of three and a half years that Christ confirmed the covenant we find two witnesses of a death and resurrection that is associated with the history that identifies the soon-coming Sunday law. That Sunday law in Revelation chapter eleven, is identified as the “hour of the great earthquake.” That “hour” is directly connected to two witnesses that gave a testimony of three and a half years. Their testimony ends with their death and resurrection.

እውነት በሁለት ምስክሮች ምስክርነት ይጸናል፤ እናም ክርስቶስ ቃል ኪዳኑን ባጸናባቸው ሁለቱ የሦስት ዓመት ተኩል መስመሮች ውስጥ፣ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ የሚለይ ከታሪክ ጋር የተያያዘ የሞትና የትንሣኤ ሁለት ምስክሮችን እናገኛለን። ያ የእሑድ ሕግ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ “የታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት” ተብሎ ተለይቶ ይታወቃል። ያች “ሰዓት” በቀጥታ ከሦስት ዓመት ተኩል ምስክርነት ከሰጡ ሁለት ምስክሮች ጋር የተገናኘች ናት። ምስክርነታቸውም በሞታቸውና በትንሣኤአቸው ይደመድማል።

Their testimony of three and a half years, followed by their death and resurrection has been represented by the death and resurrection of both Jesus and Stephen, for “line upon line,” Stephen is represented as being resurrected with Christ. In the feast of First Fruits, two primary offerings were presented.

የእነርሱ የሦስት ዓመት ተኩል ምስክርነት፣ በኋላም ሞታቸውና ትንሣኤያቸው፣ በኢየሱስና በእስጢፋኖስ ሁለቱም ሞትና ትንሣኤ ተወክሎ ቀርቧል፤ ምክንያቱም “መስመር በመስመር” እስጢፋኖስ ከክርስቶስ ጋር እንደ ተነሣ ተወክሎ ይታያልና። በበዓለ በኩራት ውስጥ ሁለት ዋና መባዎች ይቀርቡ ነበር።

One was a lamb without blemish, and the other an offering of barley. The barley represented the crop to follow, and the lamb represented Christ. Christ was resurrected on the third day, and Stephen represented those that follow, and the barley represented the crop that was to follow. The two witnesses in Revelation eleven testified for three and a half years, after which they were then slain and then were resurrected three and a half days later. Those two witnesses had been typified by Christ, who was the First Fruits, for they represent the one hundred and forty-four thousand, who are also first fruits.

አንደኛው ነውር የሌለበት በግ ነበረ፣ ሌላውም የገብስ መሥዋዕት ነበረ። ገብሱ የሚከተለውን ምርት ይወክል ነበር፣ በጉም ክርስቶስን ይወክል ነበር። ክርስቶስ በሦስተኛው ቀን ተነሣ፤ እስጢፋኖስም የሚከተሉትን ይወክል ነበር፣ ገብሱም የሚከተለውን ምርት ይወክል ነበር። በራእይ አሥራ አንድ ያሉት ሁለቱ ምስክሮች ለሦስት ዓመት ተኩል መሰከሩ፤ ከዚያም ተገደሉ፥ ከዚያም ከሦስት ቀን ተኩል በኋላ ተነሡ። እነዚያ ሁለቱ ምስክሮች በበኩራት የነበረው በክርስቶስ ተመስለው ነበር፤ ምክንያቱም እነርሱ ደግሞ በኩራት የሆኑትን መቶ አርባ አራት ሺህ ይወክላሉ።

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> እኔም አየሁ፤ እነሆም፥ ጠቦቱ በጽዮን ተራራ ላይ ቆሞ ነበር፤ ከእርሱም ጋር መቶ አርባ አራት ሺህ ነበሩ፤ በግንባራቸውም የአባቱ ስም ተጽፎ ነበር። ከሰማይም እንደ ብዙ ውኃ ድምፅና እንደ ታላቅ ነጐድጓድ ድምፅ ያለ ድምፅ ሰማሁ፤ የሰማሁትም ድምፅ በበገናቸው እየተቀኙ የሚዘምሩ የበገና መቺዎች ድምፅ ነበር። በዙፋኑና በአራቱ ፍጥረታት እና በሽማግሌዎች ፊት አዲስ ዝማሬ እንደሚሆን ዘመሩ፤ ከምድርም የተዋጁት ከዚያ መቶ አርባ አራት ሺህ በቀር ያንን ዝማሬ ሊማር የቻለ ማንም አልነበረም። እነዚህ በሴቶች ያልተረከሱ ናቸው፤ ድንግልናቸውን የጠበቁ ናቸውና። እነዚህ ጠቦቱ ወደሚሄድበት ስፍራ ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። እነዚህ ለእግዚአብሔርና ለጠቦቱ በኵራት ይሆኑ ዘንድ ከሰዎች መካከል የተዋጁ ናቸው። በአፋቸውም ሽንገላ አልተገኘባቸውም፤ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነቀፋ የሌለባቸው ናቸውና። ራእይ 14፥1–5።

The barley offering on the feast of First Fruits represented the crop that was to follow, and Stephen in the year 34, followed Christ’s death in the year 31, though “line upon line,” they died at the same waymark. In relation to the first fruit offerings, Christ was the lamb that was slain and Stephen was the barley. According to Paul “Christ” is “the first fruits of them that slept,” and then “afterward they that are Christ’s at his coming.” The one hundred and forty-four thousand are first fruits, and they are those “which follow the Lamb whithersoever he goeth.”

በመጀመሪያ ፍሬዎች በዓል የሚቀርበው የገብስ መባ ከዚያ በኋላ የሚከተለውን ምርት ይወክል ነበር፤ እንዲሁም እስጢፋኖስ በ34 ዓ.ም. ከክርስቶስ ሞት በ31 ዓ.ም. በኋላ ቢመጣም፣ “መስመር በመስመር” መሠረት በአንድ የመንገድ ምልክት ሞቱ። ከመጀመሪያ ፍሬ መባዎች ጋር በተያያዘ፣ ክርስቶስ የታረደው በግ ነበር እስጢፋኖስም ገብሱ ነበር። እንደ ጳውሎስ ቃል፣ “ክርስቶስ” “ያንቀላፉት በኩር ፍሬ” ነው፤ ከዚያም “በመምጣቱ የክርስቶስ የሆኑት” ይከተላሉ። መቶ አርባ አራት ሺህ በኩር ፍሬዎች ናቸው፤ እነርሱም “በጉ ወደሚሄድበት ሁሉ የሚከተሉት” ናቸው።

In the “hour” of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven, the two witnesses that have prophesied for three and a half years, only to be slain and lie in the streets for three and a half days, are resurrected. They are those represented by Stephen who prophetically was resurrected with Jesus, but also after Jesus. They are therefore resurrected “three and a half days,” after they are murdered by the beast that ascended from the bottomless pit. The same “hour,” that they are resurrected they ascend to heaven as an ensign. The process of their resurrection and ascension is carefully outlined in God’s prophetic Word, and it includes that they were typified by the literal death of Stephen, thus representing a spiritual death that is accomplished upon the two witnesses as they are transformed from the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel.

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ባለው የ“ታላቁ ርዕደ ምድር” “ሰዓት” ውስጥ፣ ለሦስት ዓመት ተኩል ትንቢት የተናገሩት ሁለቱ ምስክሮች፣ ከዚያም ተገድለው ለሦስት ቀን ተኩል በጎዳናዎች ላይ ተጥለው ከተኙ በኋላ፣ ይነሣሉ። እነርሱም በእስጢፋኖስ የተመሰሉት ናቸው፤ እርሱም በትንቢታዊ ምሳሌነት ከኢየሱስ ጋር ተነሥቶ ነበር፣ ነገር ግን ከኢየሱስ በኋላም ጭምር። ስለዚህም ከጥልቁ ጉድጓድ የወጣው አውሬ ከገደላቸው በኋላ “ከሦስት ቀን ተኩል” በኋላ ይነሣሉ። የሚነሡበትም ያው “ሰዓት” እንደ ዓርማ ወደ ሰማይ ይወጣሉ። የትንሣኤያቸውና የዕርገታቸው ሂደት በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ውስጥ በጥንቃቄ ተዘርዝሮ ተቀምጦአል፤ ይህም በእስጢፋኖስ ትክክለኛ ሞት ተመስለው እንደነበሩ ያካትታል፥ በዚህም ሦስተኛው መልአክ ላኦዴቅያዊ እንቅስቃሴ ውስጥ ካሉበት ወደ ሦስተኛው መልአክ ፊላዴልፊያዊ እንቅስቃሴ ሲለወጡ፣ በሁለቱ ምስክሮች ላይ የሚፈጸም መንፈሳዊ ሞትን ይወክላሉ።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> “One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.

> አንድ ነገር እርግጥ ነው፤ እነዚያ ከሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች መካከል ከሰይጣን ባንዲራ በታች አቋማቸውን የሚወስዱ ሰዎች፣ በእግዚአብሔር መንፈስ ምስክሮች ውስጥ በተካተቱት ማስጠንቀቂያዎችና ተግሣጾች ላይ ያላቸውን እምነት በመጀመሪያ ይተዋሉ።

> “The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> “ወደ ከፍ ያለ መቀደስና ወደ ይበልጥ ቅዱስ አገልግሎት የሚጠራው ጥሪ እየተደረገ ነው፣ እናም መደረጉን ይቀጥላል። አሁን የሰይጣንን ሐሳብ የሚያስተጋቡ አንዳንዶች ወደ ልባቸው ይመለሳሉ። በአስፈላጊ የአደራ ሥፍራዎች ያሉ እና ለዚህ ዘመን ያለውን እውነት የማያስተውሉ አሉ። መልእክቱ ለእነርሱ ሊሰጥ ይገባል። እነርሱ ቢቀበሉት፣ ክርስቶስ ይቀበላቸዋል፣ ከእርሱም ጋር አብረው የሚሠሩ አገልጋዮች ያደርጋቸዋል። ነገር ግን መልእክቱን መስማት ቢከለክሉ፣ ከጨለማው አለቃ ጥቁር ዓላማ በታች አቋማቸውን ይወስዳሉ።”

> “I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.

> “ለዚህ ዘመን ያለው ክቡር እውነት ለሰው አእምሮ ይበልጥ ይበልጥ በግልጽነት እየተገለጠ እንዳለ እንድናገር ተሰጥቶኛል። በልዩ ስሜት ወንዶችና ሴቶች የክርስቶስን ሥጋ ይበሉ ዘንድ እና ደሙንም ይጠጡ ዘንድ አለባቸው። የመረዳት እድገት ይኖራል፥ ምክንያቱም እውነት ዘወትር ሊሰፋ የሚችል ነውና። የእውነት መለኮታዊ ጀማሪ እርሱን ለማወቅ የሚቀጥሉትን ሰዎች ወደ ይበልጥ ቅርብ እና ወደ ይበልጥ ቅርብ ኅብረት ይመጣል። የእግዚአብሔር ሕዝብ ቃሉን እንደ ሰማያዊ እንጀራ በሚቀበሉበት ጊዜ፥ መውጣቱ እንደ ንጋት የተዘጋጀ መሆኑን ያውቃሉ። እንደ ምግብ በሚበላበት ጊዜ ሰውነት አካላዊ ኃይልን እንደሚቀበል፥ እንዲሁም መንፈሳዊ ኃይልን ይቀበላሉ።”

> “We do not half understand the Lord’s plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.

> “እግዚአብሔር የእስራኤልን ልጆች ከግብፅ ባርነት ወስዶ በምድረ በዳ አሳልፎ ወደ ከነዓን በመምራቱ ያለውን ዕቅዱን እኛ እንኳ ግማሹን አናስተውልም።”

> “As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people.” Spalding and Magan, 305, 306.

> “ከወንጌል የሚበሩትን መለኮታዊ ጨረሮች ስንሰበስብ፣ ስለ አይሁድ ሥርዓት የበለጠ ግልጽ አስተውሎት እናገኛለን፣ እናም የእርሱን አስፈላጊ እውነቶች ይበልጥ ጥልቅ እንድናከብር እንደርሳለን። የእውነት ምርመራችን ገና ያልተፈጸመ ነው። የብርሃንን ጨረሮች ጥቂቶቹን ብቻ ሰብስበናል። ቃሉን በየዕለቱ የማያጠኑ ሰዎች የአይሁድን ሥርዓት ችግሮች አይፈቱም። በመቅደስ አገልግሎት የተማሩትን እውነቶች አያስተውሉም። የእግዚአብሔር ሥራ ስለ ታላቅ እቅዱ ባለ ዓለማዊ ግንዛቤ ይታገዳል። ወደፊት ያለው ሕይወት ክርስቶስ በደመና ዓምድ ተሸፍኖ ለሕዝቡ የሰጣቸውን ሕጎች ትርጉም ትገልጣለች።” Spalding and Magan, 305, 306.

Back to Articles