Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ አሥራ አምስት።

የመጨረሻው ትውልድ ትንቢታዊ ባህርያትን መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

እየተተላለፉ ባሉ ሕዝብ የመጨረሻው ትውልድ ውስጥ የተወሰኑ ትንቢታዊ ባህርያት ይታወቃሉ። እንግዲህ እነርሱ የእፉኝት ትውልድ ናቸው፤ ምክንያቱም የሰይጣንን ባህርይ አብጅተዋልና። የአመንዝሮችም ትውልድ ናቸው፤ ምክንያቱም ከእግዚአብሔር ጠላቶች ጋር ያልተቀደሱ ግንኙነቶችን መሥርተዋልና። የሚያዩ ሆነው ግን ማስተዋል የማይችሉበት፣ የሚሰሙ ሆነው ግን የማያስተውሉበት ደረጃ ደርሰዋል፤ ምክንያቱም ያልተለወጡ ናቸውና፥ ይህም ልባቸው እንደ ሰባ መሆኑ ተደርጎ ይወከላል። ሙሴ በመጀመሪያ ይህንን ትክክለኛ ሁኔታ ገልጦ ተናግሮ ነበር።

> ሙሴም እስራኤልን ሁሉ ጠርቶ እንዲህ አላቸው፤ እግዚአብሔር በግብፅ ምድር በፈርዖንና በባሪያዎቹ ሁሉ ላይ፥ በምድሩም ሁሉ ላይ በዓይናችሁ ፊት ያደረገውን ሁሉ አይታችኋል፤ ዓይኖቻችሁ ያዩአቸውን እነዚያን ታላላቅ ፈተናዎች፥ ምልክቶቹንና እነዚያን ታላላቅ ተአምራት፤ ነገር ግን እግዚአብሔር እስከ ዛሬ ድረስ የምታስተውሉበትን ልብ፥ የምታዩበትንም ዓይኖች፥ የምትሰሙበትንም ጆሮዎች አልሰጣችሁም። ዘዳግም 29፥2–4።

በላኦዴቅያ የማየትና የመስማት ክስተት ስለ ተጠቀሰበት የመጀመሪያው ጥቅስ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ማየት የማይችሉት ነገር የመሠረታዊ ታሪካቸው ምልክቶችና ድንቆች ናቸው። ኤርምያስ ይህንን ክስተት በመጨረሻው ዘመን ያሉት “ሞኞች ድንግል ሴቶች” ባሕርይ መሆኑን ይገልጻል፤ እንዲሁም ይህ ክስተት ሞኞቹ ድንግል ሴቶች የሦስቱን መላእክት መልእክቶች ለመቀበል እምቢ ማለታቸውን የሚወክል ሲሆን፣ ይህም አምላክ ፈጣሪን እንዲፈሩ በሚያውጅ የመጀመሪያው መልአክ አዋጅ ይጀምራል። በዚህ ዓመፅ ምክንያት የኋለኛውን ዝናብ አይቀበሉም።

> ይህን በያዕቆብ ቤት አውጁ፥ በይሁዳም ውስጥ አስታውቁት እንዲህ ብላችሁ፤ እናንተ ሞኞችና አስተዋይነት የሌላችሁ ሕዝብ፥ ዓይኖች እያሉአችሁ የማታዩ፥ ጆሮዎች እያሉአችሁ የማትሰሙ፥ አሁን ይህን ስሙ። እግዚአብሔር ይላል፤ እኔን አትፈሩኝምን? በፊቴስ አትንቀጠቀጡምን? ለባሕሩ ወሰን እንዲሆን አሸዋውን በዘላለማዊ ሥርዓት ያኖርሁት እኔ ነኝ፤ እርሱም ሊያልፈው አይችልም፤ ማዕበሉም ቢናወጥ እንኳ ሊያሸንፈው አይችልም፤ ቢጮኽም እንኳ ሊያልፈው አይችልም። ነገር ግን ይህ ሕዝብ ዓመፀኛና ዓላዊ ልብ አለው፤ ዐምፀውም ሄደዋል። በልባቸውም፦ የቀደመውንና የዘገየውን ዝናብ በዘመኑ የሚሰጠንን፥ ለመከርም የተወሰኑትን ሳምንታት የሚጠብቅልንን፥ አምላካችንን እግዚአብሔርን እንፍራ አይሉም። በደላችሁ እነዚህን አርቋል፥ ኃጢአታችሁም መልካሙን ነገር ከልክሎታችኋል። ኤርምያስ 5፥20–25።

ሕዝቅኤል፣ በማየት ሳሉ የማያስተውሉ በሚለው የተወከለውን ባሕርይ የሚገልጹትን እንደ ዓመፀኛ ቤት ይለያቸዋል። እነርሱ የመሠረቶቻቸውን ታሪክ ለማየት የማይፈቅዱ፣ የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት ስለሚጥሉ ያልተለወጡ ሰነፍ ድንግልናት የሆኑ ዓመፀኛ ቤት ናቸው፤ ይህም ሁሉንም መጥላት ነው፥ ምክንያቱም የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት ካልተቀበላችሁ፣ ሁለተኛውንም ሆነ ሦስተኛውን ልትቀበሉ አትችሉም። በዚህ ሁኔታ ኋለኛው ዝናብ፣ በኋለኛው ዝናብ ዘመን ከእነዚህ ድንግልናት ይከለከላል። ኢየሱስ በትረካው ውስጥ ይህን ባሕርይ ከተናገረ በኋላ፣ ከዚያም የዘሪውን ምሳሌ ለማቅረብ ቀጠለ።

> ነገር ግን የእናንተ ዓይኖች ስለሚያዩ ብፁዓን ናቸው፤ የእናንተም ጆሮዎች ስለሚሰሙ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፤ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኙ ነበር፥ ነገር ግን አላዩትም፤ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኙ ነበር፥ ነገር ግን አልሰሙትም። እንግዲህ እናንተ የዘሪውን ምሳሌ ስሙ። ማንም የመንግሥቱን ቃል ሰምቶ ባያስተውለው፥ ክፉው ይመጣና በልቡ የተዘራውን ይነጥቃል። ይህ በመንገድ ዳር ዘር የተቀበለው ነው። በድንጋያማ ስፍራ ዘር የተቀበለው ግን፥ እርሱ ቃሉን ሰምቶ ወዲያውኑ በደስታ የሚቀበለው ነው፤ ነገር ግን ሥር በራሱ ውስጥ የለውም፥ ለጥቂት ጊዜም ብቻ ይኖራል፤ በቃሉም ምክንያት መከራ ወይም ስደት ሲነሣ፥ ወዲያውኑ ይሰናከላል። በእሾህም መካከል ዘር የተቀበለው እርሱ ቃሉን የሚሰማ ነው፤ ነገር ግን የዚህ ዓለም ጭንቀትና የባለጠግነት ማታለል ቃሉን ያንቀዋል፥ ፍሬም አያፈራም። በመልካም መሬት ዘር የተቀበለው ግን፥ እርሱ ቃሉን ሰምቶ የሚያስተውለው ነው፤ እርሱም ፍሬ ያፈራል፥ አንዱ መቶ እጥፍ፥ ሌላው ስድሳ፥ ሌላውም ሠላሳ እጥፍ ያመጣል። ሌላ ምሳሌም እንዲህ ሲል አቀረበላቸው፤ የሰማይ መንግሥት በእርሻው መልካም ዘር ወደ ዘራ ሰው ተመስላለች፤ ሰዎች ግን ተኝተው ሳሉ፥ ጠላቱ መጥቶ በስንዴው መካከል እንክርዳድ ዘራና ሄደ። ቡቃያውም በበቀለና ፍሬ ባፈራ ጊዜ፥ ያን ጊዜ እንክርዳዱ ደግሞ ታየ። የቤቱም ባለቤት ባሪያዎች መጥተው፥ ጌታ ሆይ፥ በእርሻህ መልካም ዘር አልዘራህምን? እንግዲያስ እንክርዳድ ከወዴት መጣ? አሉት። እርሱም፥ ይህን ጠላት ሰው አደረገው፥ አላቸው። ባሪያዎቹም፥ እንግዲያስ ሄደን እንሰብስበው ዘንድ ትወዳለህን? አሉት። እርሱ ግን፥ አይደለም፤ እንክርዳዱን ስትሰበስቡ ስንዴውን ደግሞ ከእርሱ ጋር እንዳትነቅሉ። መከር እስኪደርስ ድረስ ሁለቱም አብረው ይድጉ፤ በመከርም ጊዜ ለአጫጆች፥ መጀመሪያ እንክርዳዱን ሰብስባችሁ ለማቃጠል በነዶ እሰሩት፤ ስንዴውን ግን ወደ ጎተራዬ ሰብስቡ፥ እላለሁ። ማቴዎስ 13:16–30።

ሰነፎቹ እንክርዳዶች ናቸው፣ ጥበበኞቹም ስንዴዎች ናቸው። በአሥሩ ድንግል ምሳሌ ውስጥ በሁለቱ ወገኖች መካከል ያለውን ልዩነት የሚገልጠው ዘይትን መያዝ ነው፤ ከስንዴውና ከእንክርዳዱ ግን ይህ ልዩነት ዘሩ፣ እርሱም ቃሉ ሲሆን፣ ተረድቶ እንደሆነ ወይም እንዳልሆነ ላይ የተመሠረተ ነው። በሙሴ የተጠቀሰው የመጀመሪያው መጥቀስ፣ ማየት ስለማይችል ስለዚህም ማስተዋል ስለማይኖረው አንድ ወገን ሲናገር፣ ሊስተዋል የሚገባውን መልእክት እንደ መሠረታዊ ታሪክ ምልክቶችና ድንቆች ያቀርባል። ኤለን ዋይት ስለ ዓመፀኛው ቤት ዕውርነት አካላት የሰጠችው የመጨረሻው ትንቢታዊ ማጣቀሻ፣ ጻድቃን ሁሉ ለማየት የተመኙትን ነገር ለማየት የተባረኩት ዓይኖች የሚለው የሚለራዊት እንቅስቃሴ ታሪክ እንደሆነ ይገልጣል።

> “ከ1840–1844 ዓ.ም. ጀምሮ የተሰጡት መልእክቶች አሁን በኃይል ሊቀርቡ ይገባል፤ ምክንያቱም መንገዳቸውን ያጡ ብዙ ሰዎች አሉ። መልእክቶቹ ወደ ሁሉም ቤተ ክርስቲያናት ሊደርሱ ይገባል።”

> «ክርስቶስ፣ ‘ዓይኖቻችሁ ስለሚያዩ ብፁዓን ናቸው፤ ጆሮዎቻችሁም ስለሚሰሙ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁና፣ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ነገር ለማየት ተመኙ፣ አላዩትምም፤ እናንተም የምትሰሙትን ነገር ለመስማት ተመኙ፣ አልሰሙትምም’ አለ» [ማቴዎስ 13፡16, 17]። በ1843 እና 1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው። Manuscript Releases, volume 21, 436, 437.

ኢየሱስ ሁልጊዜ መጨረሻውን በመጀመሪያው ያብራራል፤ ስለ እነዚያም ዓይኖች ያሏቸው ነገር ግን የማያዩ ወይም የማያስተውሉ የመጀመሪያው መጠቀስ፣ እና የመጨረሻው መጠቀስ፣ የዓመፀኛው ቤት መሠረታዊ ታሪክ የማይታይ ነገር መሆኑን፣ ስለዚህም የሚጣል መሆኑን፣ እንዲሁም ይህም ሰነፎች የኋለኛውን ዝናብ እንዳያውቁ እንደሚከለክላቸው ያመለክታሉ። የ1840–1844 ታሪክ የጥንቷ እስራኤል ከግብፅ ባርነት መዳን ምሳሌ ነበረ። ጥንቷ እስራኤል የመጀመሪያውን የፈተና ሂደት ማለፍ በመሳካት እጥረትዋ ወደ ቃዴስ አመጣቻቸው፤ በዚያም የአሥሩን ሰላዮች ሐሰተኛ ዘገባ ተቀብለው ወደ ግብፅ እንዲመልሳቸው አዲስ አለቃ መረጡ። ከአርባ ዓመት በኋላ ዳግመኛ ወደ ቃዴስ ተመለሱ፤ በዚያም ሙሴ ድንጋዩን ሁለተኛ ጊዜ በመምታቱ ወደቀ።

ምንም እንኳ ሙሴ ቢወድቅ፣ ኢያሱ እነርሱን ወደ ተስፋይቱ ምድር ለማስገባት አሁንም ቀጠለ። በቃዴስ የነበረው የመጨረሻ ፈተና ከባድ ዓመፅ ጋር የተያያዘ ነበር፤ ምክንያቱም ኢየሱስ ሁልጊዜ መጨረሻውን በመጀመሪያው ያመለክታልና፣ በአርባው ዓመታት መጀመሪያ በቃዴስ የነበረው የአሥሩ ሰላዮች ዓመፅ፣ እንዲሁም በአርባው ዓመታት መጨረሻ የነበረውም ነገር፣ በቃዴስ የሚሆን ታላቅ ዓመፅን ያመለክታሉ። ነገር ግን በቃዴስ የሙሴ ዓመፅ ቢኖርም፣ ወደ ተስፋይቱ ምድር የመግባት ራእይ ከእንግዲህ ወዲህ አልዘገየም።

በ1863 ዓ.ም. በተነሣው ዓመፅ፣ ወደ 1888 ዓ.ም. የጨመረውን ዓመፅ ያመራ፣ ይህም ወደ 1919 ዓ.ም. የጨመረውን ዓመፅ ያመራ፣ በመጨረሻም በ1957 ዓ.ም. በዓመፅ የተጠናቀቀው በዚያ ታሪክ ውስጥ፣ ኢየሱስ የሎዶቅያ አድቬንቲዝምን ወደ ቃዴስ መለሳቸው። ሦስተኛው መልአክ ደርሶ በመጨረሻ የ1863 ዓ.ም. ዓመፅን እና በሎዶቅያ ምድረ በዳ ውስጥ የመንከራተትን መባረር የገለጠ የፈተና ሂደት የጀመረበት ታሪክ ወዳለበት እነርሱን መልሶ አመጣቸው። ሦስተኛው መልአክ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም የመጨረሻ ታሪክ ውስጥ በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ገባ፤ በዚያ ጊዜ የራእይ አሥራ ስምንት ኃያሉ መልአክ፣ እርሱም ሦስተኛው መልአክ ሲሆን፣ ወረደ። ከዚያም ባቢሎን ወድቃለች ብሎ አወጀ፤ ይህም የኒምሮድ ግንብ በመጣል እንደ ተመሰለው፣ የኒው ዮርክ ከተማ ግንቦች በተደረመሱበት ጊዜ ተገለጠ።

> “የሦስተኛው መልአክ መልእክት አይረዳም፤ ምድርን በክብሩ የሚያበራው ብርሃንም፣ በእየጨመረ በሚገለጥ ክብሩ ለመመላለስ የሚከለክሉ ሰዎች ዘንድ የሐሰት ብርሃን ተብሎ ይጠራል።” Review and Herald, May 27, 1890.

እንደ ጥንታዊቱ እስራኤል እንደነበረው ሁሉ፣ ዘመናዊቱም እስራኤል እንዲሁ ናት። የ2001 ዓ.ም. መስከረም 11ን የተመለከተው ትውልድ የመጨረሻው ትውልድ ነው። ኢየሱስ በሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድ “ይህ ትውልድ” ብሎ ተናግሮአል፤ እርሱም ያ ትውልድ ሰማይና ምድር በሚያልፉበት ጊዜ የሚኖሩት እንደሆኑ ገልጦአል፣ ይህም በሁለተኛው ምጽአት ጊዜ የሚሆነው ነው። የክርስቶስን መመለስ እስከሚመለከት ድረስ የሚኖር ያ ትውልድ፣ እነርሱ የመጨረሻው ትውልድ መሆናቸውን የሚያረጋግጥላቸውን ምልክት ያውቃል። እነርሱ “የእያንዳንዱ ራእይ ፍጻሜ” ከእንግዲህ “የማይዘገይ” በሆነበት ዘመን የሚኖሩት እነርሱ መሆናቸውን ያውቃሉ እና ይገነዘባሉ።

ኢየሱስ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ከቤተ መቅደሱ ሲወጣ፣ ስለ ቤተ መቅደሱ ጥፋት በሰጠው መግለጫ ምን ማለቱ እንደ ሆነ እንዲያብራራላቸው ጠየቁት። ያ ውይይት ደቀ መዛሙርቱ በመጨረሻው ትውልድ የሚያደርጉትን ውይይት ይወክል ነበር። ደቀ መዛሙርቱ፣ የሎዶቅያ አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ እንደምትጠረግፍ፣ በውስጧም ያሉ አምላኪዎች ከአፉ እንደሚተፉ እና ከዚያም በኋላ ስለ እርሱ የሚናገሩ እንዳይሆኑ እርሱ ደጋግሞ ባስተማረው ጊዜ ምን ማለቱ እንደ ሆነ ለመረዳት ወደዱ።

ለደቀ መዛሙርቱ ሲመልስ ኢየሱስ የኢየሩሳሌምን ጥፋትና ከዚያ በኋላ የተከተለውን ታሪክ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ገለጸ። እስከ አሥራ ዘጠነኛው ቁጥር ድረስ ያለውን ታሪካዊ አጠቃላይ እይታ ከዘረጋ በኋላ፣ ከዚያ በመቀጠል የኢየሩሳሌምን ጥፋት ይናገራል፤ ይህም ጥፋት በመስቀሉ ጊዜ ሊደርስ ይችል ነበር፣ ነገር ግን በእግዚአብሔር ምሕረትና ትዕግሥት ምክንያት ለአርባ ዓመት ያህል ተራዘመ። በዚያ አርባ ዓመት ፍጻሜ ጥፋቱን የሚያመልጥ ቅሬታ ይኖር ነበር፣ ነገር ግን ያን ጊዜ የሰጠውን ምልክት ቢያውቁ ብቻ ነበር።

በጥንታዊ እስራኤል መጀመሪያ ላይ፣ በሙሴ ምልጃ ምክንያት ለአርባ ዓመት የተራዘመ፣ በአሥሩ ሰላዮች ዓመፅ ላይ የወረደ ፍርድ የጀመረበት የአርባ ዓመት ዘመን ነበረ። በጥንታዊ እስራኤል ፍጻሜ ላይም፣ በክርስቶስ ትዕግሥትና ምሕረት ምልጃ ምክንያት ለአርባ ዓመት የተራዘመ፣ በመስቀሉ ዓመፅ ላይ የወረደ ፍርድ ነበረ። በሁለቱም ታሪኮች ውስጥ ያመለጠ ቅሬታ ነበረ። ኢየሱስ ሁልጊዜ አንድ ነገር ፍጻሜ በሌላ ነገር መጀመሪያ ይገልጻል።

ኢየሱስ ከኢየሩሳሌም ጥፋት ጋር የተያያዘውን ምልክት ተናግሮ እርሱንም «የበቀል ቀኖች» ብሎ ለየው።

> እናንተም ኢየሩሳሌም በሠራዊት ተከብታ ባያችሁ ጊዜ፣ ጥፋቷ እንደ ቀረበ እወቁ። በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉት ወደ ተራሮች ይሽሹ፤ በእርስዋም መካከል ያሉት ይውጡ፤ በገጠርም ያሉት ወደ እርስዋ አይግቡ። የተጻፈው ሁሉ እንዲፈጸም እነዚህ የበቀል ቀኖች ናቸውና። ሉቃስ 21፥20–22።

“የበቀል ቀን” ማለት ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ናቸው፤ ስለዚህም እህት ኋይት የኢየሩሳሌምን ጥፋት በመጨረሻዎቹ ዘመናት ከእግዚአብሔር አስፈጻሚ ፍርድ ጋር ታስተሳስራለች።

> ኑ፤ እናንተ አሕዛብ፥ ስሙ፤ እናንተም ሕዝቦች፥ አድምጡ፤ ምድርና ውስጧ ያለው ሁሉ፥ ዓለምና ከእርስዋ የሚወጣው ሁሉ ይስሙ። የእግዚአብሔር ቍጣ በአሕዛብ ሁሉ ላይ፥ መዓቱም በሠራዊታቸው ሁሉ ላይ ነውና፤ ፈጽሞ አጠፋቸው፥ ለማረድም አሳልፎ ሰጣቸው። የተገደሉትም ወደ ውጭ ይጣላሉ፥ ከሬሳቸውም ግማታቸው ይወጣል፥ ተራሮችም በደማቸው ይቀልጣሉ። የሰማይ ሠራዊትም ሁሉ ይበተናል፥ ሰማያትም እንደ መጽሐፍ ጥቅል ይጠቀለላሉ፤ ሠራዊታቸውም ሁሉ ከወይን ግንድ ቅጠል እንደሚረግፍ፥ ከበለስ ዛፍም በለስ እንደሚወድቅ ይወድቃሉ። ሰይፌ በሰማይ ሰክሮአልና፤ እነሆ፥ ለፍርድ በኤዶምያስ፥ በእርግማኔም ሕዝብ ላይ ይወርዳል። የእግዚአብሔር ሰይፍ በደም ተሞልቷል፥ በስብም ሰብቶአል፤ በበጎችና በፍየሎች ደም፥ በአውራ በጎችም የኩላሊት ስብ፤ እግዚአብሔር በቦጽራ መሥዋዕት አለውና፥ በኤዶምያስም ምድር ታላቅ እርድ አለ። ጎሾችም ከእነርሱ ጋር ይወርዳሉ፥ ወይፈኖችም ከበሬዎች ጋር፤ ምድራቸውም በደም ትረሰርሳለች፥ አፈራቸውም በስብ ይወፍራል። የእግዚአብሔር የበቀል ቀን፥ ስለ ጽዮንም ክርክር የፍዳ ዓመት ነውና። ኢሳይያስ 34፥1–8።

ኢየሱስ ራሱን መሲሕ እንደሆነ በማስታወቅ በናዝሬት የመጀመሪያውን ሕዝባዊ መግለጫውን አቀረበ። ያ መግለጫ በትንቢታዊ ሁኔታ በ“የመጀመሪያ መጠቀስ” መርሕ የተገዛ ነበር። የመረጠው ንባብ ሥራው “የጌታን የበቀል ቀን” ማወጅን እንደሚያካትት ያመለክት ነበር፤ እርሱም በኢሳይያስ መሠረት “ስለ ጽዮን ጠብ የፍዳ ዓመት” ደግሞ ነው።

ክርስቶስ የሕዝባዊ አገልግሎቱን የጀመረበትና ራሱን መሲሕ መሆኑን ያስታወቀበት በናዝሬት ነበር። በዚያን ጊዜ ቃሉን የሰሙት ነገር ግን ያላስተዋሉት ሰዎች ከተራራ ላይ በመጣል ሊገድሉት ሞከሩ። የአገልግሎቱ መጀመሪያ የተለየችው የትውልድ ከተማው ሰዎች ሊገድሉት በመሞከራቸው ሲሆን፣ የአገልግሎቱ ፍጻሜ ደግሞ የራሱ ሕዝብ በእውነት በመግደላቸው ተለይቶ ነበር። የአገልግሎቱ ዓላማ ራሱን መሲሕ መሆኑን ማሳወቅ ነበር፤ ይህንም በጥምቀቱ ጊዜ በመቀባቱ ሆነ። በጥምቀቱ ጊዜ ስለሚመጣው መሲሕ የተነገረው ትንቢት ፍጻሜ መሆኑን ለማረጋገጥ መለኮታዊ ምልክት ወረደ። በAugust 11, 1840 የዚያን ታሪክ የፈተና መልእክት ትንቢትን ለማረጋገጥ መለኮታዊ ምልክት ወረደ። እንዲሁም በSeptember 11, 2001 የዚያ ታሪክ በትንቢት የተነገረውን መልእክት፣ ይኸውም የኋለኛው ዝናብ መልእክት፣ ለማረጋገጥ መለኮታዊ ምልክት ወረደ።

> “ከሳምራውያን ጋር ሁለት ቀን ከደከመ በኋላ ኢየሱስ ጉዞውን ወደ ገሊላ ለመቀጠል ተለይቶ ሄደ። የወጣትነቱንና የቀደመ ወንድነቱን ዘመን ያሳለፈባት በነበረችው ናዝሬት አልቆየም። በዚያም ራሱን እንደ የተቀባው መሆኑን በምኵራብ በገለጸ ጊዜ የተቀበለው አቀባበል እጅግ የማያስደስት ስለ ነበረ፣ ለማዳመጥ ወደሚፈቅዱ ጆሮዎችና መልእክቱን ወደሚቀበሉ ልቦች ለመስበክ ይበልጥ ፍሬያማ የሆኑ እርሻዎችን ለመፈለግ ወሰነ። ለደቀ መዛሙርቱም ነቢይ በገዛ አገሩ ክብር የለውም ሲል አወጀ። ይህ አባባል ብዙ ሰዎች በመካከላቸው ያለ ትዕቢት ኖሮ ስለ ቆየ፣ ከሕፃንነቱም ጀምሮ በቅርብ ስለ ሚያውቁት ሰው ውስጥ የሚታይን እጅግ ድንቅና የሚያስደንቅ እድገት ለመቀበል የሚኖራቸውን ተፈጥሯዊ መሰናክል ያቀርባል። በተመሳሳይ ጊዜ ግን፣ እነዚሁ ሰዎች በእንግዳና በጀብደኛ ሰው የራሱ ነኝ ባይነቶች ላይ እጅግ እስከ መናወጥ ድረስ ሊነቃቁ ይችላሉ።” The Spirit of Prophecy, volume 2, 151.

በሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድ ውስጥ፣ ክርስቶስ የማይሞተውን የመጨረሻውን ትውልድ፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ይለያል። ይህንም ያደርገዋል ከመጨረሻው ጉብኝቱ ጀምሮ የተጀመረውን ታሪክ በማቅረብ ነው፤ ያ ቦታ ቀድሞ የአባቱ ቤት የነበረ ቢሆንም፣ በዚያን ጊዜ ግን የአይሁድ ቤት ሆኖ ነበር። ኢየሱስ ማቅረብ የጀመረው የዚያ ታሪክ ትረካ ወደ ደቀ መዛሙርቱ ሊያውቁት የፈለጉት ኢየሩሳሌምና ቤተ መቅደሱ የሚፈርሱበት ነጥብ ደረሰ (70 ዓ.ም.)። ያን ጥፋት እርሱ “የበቀል ቀኖች” ብሎ ለየው፤ ይህም የአገልግሎቱ የመክፈቻ አዋጅ ክፍል ነበር። “የበቀል ቀኖች” የሚለው በ70 ዓመት የኢየሩሳሌምን ጥፋት ብቻ አይወክልም ነበር፤ ነገር ግን በሰባቱ የመጨረሻ መቅሠፍቶች የተወከለውን የእግዚአብሔር ቁጣ ዘመን ደግሞ ይወክል ነበር።

> ይህ የጌታ የሠራዊት አምላክ ቀን፥ ከጠላቶቹ ላይ የሚበቀልበት የበቀል ቀን ነው፤ ሰይፍም ይበላል፥ ይጠግባልም፥ በደማቸውም ይሰክራል፤ ምክንያቱም ጌታ የሠራዊት አምላክ በሰሜን ምድር በኤፍራጥስ ወንዝ አጠገብ መሥዋዕት አለውና። ኤርምያስ 46፥10።

በ“በኤፍራጥስ ወንዝ አጠገብ በሰሜን አገር ያለው መሥዋዕት” የተመለከተው በባቢሎን ላይ የሚመጣው “የበቀል ቀን”፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ይጀምራል።

> ከእግዚአብሔርም ቍጣ የተነሣ አትኖርም፥ ፈጽሞም ምድረ በዳ ትሆናለች፤ በባቢሎንም አጠገብ የሚያልፍ ሁሉ ይደነግጣል፥ በመቅሠፍቶቿም ሁሉ ላይ ያፏጫል። ቀስት የምትዘርጉ ሁላችሁ፥ ባቢሎንን በዙሪያዋ ተሰልፋችሁ ተነሡባት፤ ተኩሱባት፥ ፍላጻንም አታስቀሩ፤ በእግዚአብሔር ላይ ኃጢአት ሠርታለችና። በዙሪያዋ ጩኹባት፤ እጅዋን ሰጥታለች፤ መሠረቶቿ ወድቀዋል፥ ቅጥሮቿም ተፈርሰዋል፤ ይህ የእግዚአብሔር በቀል ነውና፤ ተበቀሉባት፤ እርስዋ እንዳደረገች እንዲሁ አድርጉላት። ዘሪውን ከባቢሎን ቍረጡ፥ በመከርም ጊዜ ማጭዱን የሚይዘውን፤ ከጨቋኝ ሰይፍ ፍርሃት የተነሣ እያንዳንዱ ወደ ወገኑ ይመለሳል፥ እያንዳንዱም ወደ ገዛ አገሩ ይሸሻል። እስራኤል የተበተነች በግ ናት፤ አንበሶች አባረሯት፤ መጀመሪያ የአሦር ንጉሥ በላት፥ በኋላም ይህ የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር አጥንቶቿን ሰበረ። ስለዚህ የእስራኤል አምላክ የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ የአሦርን ንጉሥ እንደ ቀጣሁ እንዲሁ የባቢሎንን ንጉሥና አገሩን እቀጣለሁ። እስራኤልንም ወደ መኖሪያው እመልሰዋለሁ፤ በቀርሜሎስና በባሳንም ይሰማራል፥ ነፍሱም በኤፍሬም ተራራና በገለዓድ ላይ ትጠግባለች። በዚያ ዘመንና በዚያ ጊዜ፥ ይላል እግዚአብሔር፥ የእስራኤል በደል ይፈለጋል፥ አይገኝምም፤ የይሁዳም ኃጢአት ይፈለጋል፥ አይገኝም፤ የማስቀራቸውን እቅር እላቸዋለሁና። በመራታይም ምድር ላይ፥ እርስዋንም በፍቆድ ነዋሪዎች ላይ ውጣ፤ በኋላቸው አጥፋ፥ ፈጽመህም አጥፋቸው፥ ይላል እግዚአብሔር፤ ያዘዝሁህንም ሁሉ አድርግ። በምድሪቱ ውስጥ የሰልፍ ድምፅ አለ፥ የታላቅ ጥፋትም ድምፅ። የምድር ሁሉ መዶሻ እንዴት ተቈረጠችና ተሰበረች! ባቢሎን በአሕዛብ መካከል እንዴት ምድረ በዳ ሆነች! ባቢሎን ሆይ፥ ወጥመድ አኑርሁልሽ፥ አንቺም ያላወቅሽው ሳለ ተያዝሽ፤ ተገኘሽም፥ ተያዝሽም፥ ከእግዚአብሔር ጋር ተጣልሽና። እግዚአብሔር ግምጃ ቤቱን ከፈተ፥ የቍጣውንም መሣሪያዎች አወጣ፤ ይህ በከለዳውያን ምድር የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር ሥራ ነውና። ከሩቅ ድንበርዋ መጥታችሁ ተነሡባት፤ ጎተራዎቿን ክፈቱ፤ እንደ ክምር አከማቹአት፥ ፈጽማችሁም አጥፉአት፤ ከእርስዋ ምንም እንዳይቀር። በሬዎቿን ሁሉ ግደሉ፤ ወደ ማረጃ ይውረዱ፤ ወዮላቸው! ቀናቸው መጥቶአልና፥ የመቀጣታቸው ጊዜ። ከባቢሎን ምድር የሚሸሹና የሚያመልጡ ሰዎች ድምፅ፥ በጽዮን የአምላካችንን የእግዚአብሔር በቀል፥ የመቅደሱን በቀል ለመናገር። ቀስተኞችን በባቢሎን ላይ ሰብስቡ፤ ቀስት የምትዘርጉ ሁላችሁ፥ በዙሪያዋ ሰፈሩባት፤ ከእርስዋ አንድ እንኳ አያምልጥ፤ እንደ ሥራዋ መጠን ፍዳዋን መልሱላት፤ ያደረገችውን ሁሉ እንደ መጠኑ አድርጉላት፤ በእግዚአብሔር፥ በእስራኤልም ቅዱስ ላይ ታብያለችና። ኤርምያስ 50፥13-29።

በ70 ዓ.ም. የኢየሩሳሌም ጥፋት በአሜሪካ ውስጥ በቅርቡ ሊመጣ ከሆነው የእሁድ ሕግ የሚጀምረውን የባቢሎን ጋለሞታ የፍርድ አፈጻጸም ይወክላል። ኢየሱስ 70 ዓ.ም.ን በቅርቡ ሊመጣ ያለው የእሁድ ሕግ መሆኑን እየለየ እንዳለ ያውቅ ነበር፤ ምክንያቱም እርሱ የቃሉ ደራሲ ነውና፣ እርሱም ቃሉ ነው። የመጨረሻው ትውልድ መድረሱን የሚለይ ምልክት ምን እንደሆነ ለመረዳት፣ ኢየሱስ በሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድ ውስጥ የሚያቀርበውን የትንቢቱን አውድ ማስተዋል አስፈላጊ ነው።

ጥናቱን በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> የክርስቶስ መምጣት በዚህ ምድር ታሪክ ከሁሉ ይልቅ በጨለማ የተሞላ ዘመን ውስጥ ይሆናል። የኖኅና የሎጥ ዘመኖች የሰው ልጅ ልጅ ከመምጣቱ በፊት ያለውን የዓለም ሁኔታ ያሳያሉ። መጽሐፍ ቅዱሳት ወደዚህ ዘመን እያመለከቱ ሰይጣን በሙሉ ኀይልና “በዓመፅ ማታለል ሁሉ” እንደሚሠራ ያውጃሉ። 2 ተሰሎንቄ 2:9, 10። ሥራውም በፍጥነት እየጨመረ ባለው ጨለማ፣ በእነዚህ የመጨረሻ ዘመኖች በበዙት ስሕተቶች፣ በመናፍቅነቶችና በማታለያዎች ግልጽ ሆኖ ይገለጣል። ሰይጣን ዓለሙን በምርኮ እየመራ ብቻ አይደለም፤ ማታለያዎቹ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ተብለው የሚጠሩ ቤተ ክርስቲያናትን ደግሞ እያቦኩ ናቸው። ታላቁ ክህደት እንደ እኩለ ሌሊት ጥልቅ የሆነ ጨለማ ውስጥ ይገባል። ለእግዚአብሔር ሕዝብ ግን ይህ የፈተና ሌሊት፣ የልቅሶ ሌሊት፣ ስለ እውነት የሚደረግ የመከራ ሌሊት ይሆናል። ነገር ግን ከዚያ የጨለማ ሌሊት ውስጥ የእግዚአብሔር ብርሃን ይበራል።

> “ብርሃን ከጨለማ እንዲበራ የሚያደርግ” እርሱ ነው። 2 ቆሮንቶስ 4:6። “ምድርም ባዶና ባድማ ነበረች፤ ጨለማም በጥልቁ ላይ ነበረ፤” “የእግዚአብሔርም መንፈስ በውኃው ላይ ይንቀሳቀስ ነበር። እግዚአብሔርም፦ ብርሃን ይሁን አለ፤ ብርሃንም ሆነ።” ዘፍጥረት 1:2, 3። እንዲሁም በመንፈሳዊ ጨለማ ሌሊት ውስጥ የእግዚአብሔር ቃል፣ “ብርሃን ይሁን” እያለ ይወጣል። ለሕዝቡም፣ “ተነሺ፥ አብሪ፤ ብርሃንሽ መጥቶአልና፥ የእግዚአብሔርም ክብር በአንቺ ላይ ወጥቶአል” ይላል። ኢሳይያስ 60:1።

> “‘እነሆ፥ ቅዱስ መጽሐፍ እንዲህ ይላል፤ ጨለማ ምድርን ይሸፍናል፥ ድቅድቅ ጨለማም ሕዝቦችን፤ ነገር ግን እግዚአብሔር በአንተ ላይ ይወጣል፥ ክብሩም በአንተ ላይ ይታያል።’ ቁጥር 2። የአብ ክብር ፀዳል የሆነው ክርስቶስ ለዓለም ብርሃን ሆኖ ወደ ዓለም መጣ። እግዚአብሔርን ለሰዎች ሊገልጥ መጣ፤ ስለ እርሱም ‘በመንፈስ ቅዱስና በኃይል እንደ ተቀባ’ እና ‘መልካም እያደረገ እንደ ዞረ’ ተጽፎአል። ሐዋርያት ሥራ 10፥38። በናዝሬት ምኵራብ ውስጥ እንዲህ አለ፤ ‘መንፈስ ቅዱስ በእኔ ላይ ነው፤ ለድሆች ወንጌልን ልሰብክ ስለ ቀባኝ፥ ልባቸው የተሰበረውን ልፈውስ፥ ለምርኮኞች ነጻነትን ልሰብክ፥ ለዕውሮችም የዓይን መብራትን ልመልስ፥ የተጎዱትንም ነጻ ላወጣ፥ የጌታንም የተወደደ ዓመት ልሰብክ ልኮኛል።’ ሉቃስ 4፥18, 19። ይህ እርሱ ደቀ መዛሙርቱን እንዲያደርጉት የሰጣቸው ሥራ ነበር። ‘እናንተ የዓለም ብርሃን ናችሁ፥’ አላቸው። ‘መልካም ሥራችሁን አይተው በሰማያት ያለውን አባታችሁን እንዲያከብሩ፥ ብርሃናችሁ እንዲሁ በሰዎች ፊት ይብራ።’ ማቴዎስ 5፥14, 16።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 217, 218።

Back to Articles