Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - ሰማንያ ሦስት

አራቱ ትውልዶች የሎዶቅያ አድቬንቲዝም፡ እየተባባሱ የሚሄዱትን አስጸያፊ ነገሮች መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 16, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት፣ የሎዶቅያ አድቬንቲዝምን አራቱን ትውልዶች የሚወክሉ አራት በተራ የሚጨምሩ አስጸያፊ ነገሮችን ያቀርባል። የ1863 ዓመፅ፣ እግዚአብሔር የአሥርቱን ትእዛዛት ሁለቱን ጽላቶች ለሙሴ እየሰጠ በነበረበት በዚያው ጊዜ፣ አሮን በወርቃማው ጥጃው የቅንዓት ምስል ሐሰተኛ ቅጂ እንዳዘጋጀ ሁሉ፣ ለሐበቁቅ ሁለቱ ጽላቶች ሐሰተኛ ቅጂ አፈራ። የሎዶቅያ አድቬንቲዝም በዊልያም ሚለር ሕልም እንደተወከለው መሠረታዊ እውነቶችን የማስወገድ ሥራ ከጀመረ በኋላ፣ የመጀመሪያው ትውልድ መሪዎች የመጽሐፍ ቅዱስን ሥልጣን ማስተባበል ጀመሩ፣ ከዚያም የትንቢት መንፈስን። ዓመፁ እያደገ እስከ 1888 ከመድረሱ ጥቂት በፊት፣ የኬሎግ መንፈሳዊነት (ፓንተይዝም) ወደ ታሪካቸው እስኪገባ ድረስ ደርሶ ነበር።

በ1888 ዓ.ም. ዓመፅ ጊዜ፣ በሕዝቅኤል የምስል ቤቶች የተወከለው መናፍስታዊነት የሚኒያፖሊስ መልእክተኞች፣ ነቢይቱ እንዲሁም እንኳ መንፈስ ቅዱስ ድረስ እንዲጣሉ ወደ ደረሰበት ነጥብ ደረሰ።

> በእኛ ልምምድ ውስጥ እንዳየነው፣ ጌታ ከመቅደሱ ክፍት ደጅ የብርሃን ጨረሮችን ለሕዝቡ በሚልክበት ጊዜ፣ ሰይጣን የብዙዎችን አእምሮ ያነሳሳል። ነገር ግን መጨረሻው ገና አልደረሰም። ብርሃኑን የሚቃወሙ እና እግዚአብሔር ብርሃንን ለማስተላለፍ መስመሮቹ ያደረጋቸውን የሚገፉ ይኖራሉ። መንፈሳዊ ነገሮች በመንፈሳዊ መንገድ አይለዩም። ጠባቂዎች ከእግዚአብሔር እየተገለጠ ከሚመጣው የአምላክ አቅርቦት ጋር እርምጃ አልጠበቁም፤ ከሰማይ የተላከው እውነተኛ መልእክትና መልእክተኞቹም ይናቃሉ።

> “ከዚህ ስብሰባ እውነትን እናውቃለን የሚሉ ሰዎች ይወጣሉ፤ እነርሱም በነፍሳቸው ዙሪያ በሰማይ መሸመኛ ያልተሸመኑ ልብሶችን እየሰበሰቡ ናቸው። እዚህ የተቀበሉት መንፈስ ከእነርሱ ጋር ይወሰዳል። ስለ ሥራችን ወደፊት ያለው ሁኔታ እኔን ያስፈራኛል። በዚህ ስፍራ እግዚአብሔር የሰጠውን ማስረጃ የማይቀበሉ ሰዎች፣ እግዚአብሔር እየተጠቀመባቸው ባሉት ወንድሞቻቸው ላይ ይዋጋሉ። እስከ አሁን ድረስ የተሳተፉበትን ያው ዓይነት ጦርነት ወደፊት ለመግፋትና ለማራመድ እድሎች ሲመጡላቸው ነገሩን እጅግ ከባድ ያደርጉታል። እነዚህ ሰዎች በእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ ላይ ሲዋጉ እንደነበሩ ለመረዳት እድል ያገኛሉ። አንዳንዶች ይረዳሉ፤ ሌሎች ግን በራሳቸው መንፈስ ጽኑ ሆነው ይቆያሉ። ለራሳቸው አይሞቱም፥ ጌታ ኢየሱስም ወደ ልባቸው እንዲገባ አይፈቅዱለትም። እውነትንና ጽድቅን መለየት እስኪያቅታቸው ድረስ ይበልጥ ደግሞ ይበልጥ ይታለላሉ። በሌላ መንፈስ ሥራውን እግዚአብሔር የማይፈቅደውን ቅርጽ ለማስገባት ይፈልጋሉ፤ እንዲሁም በሰው አእምሮ ላይ ቁጥጥር በመውሰድ የሰይጣንን ባሕርያት ለመግለጥ ይጥራሉ፥ በዚህም ሥራውንና የእግዚአብሔርን ዓላማ ለመቆጣጠር ይሞክራሉ።”

> “ወንድሞቻችን በዚያ ስብሰባ ጾሙና ጸለዩ ልባቸውንም በእግዚአብሔር ፊት አዋርደው፣ ከዚያም በጸጥታ ተቀምጠው መጽሐፍ ቅዱሳትን በአንድነት ለመመርመር በተባበሩ ኖሮ፣ እግዚአብሔር በተከበረ ነበር። ነገር ግን ወደ ዚያ ስብሰባ የተመጣው የአድልዎ መንፈስ ለእግዚአብሔር ከሚሰጠው እጅግ ከበረ በረከት በሩን ዘጋ፤ ይህም መንፈስ ያላቸው ሰዎች በእግዚአብሔር ፊት እስኪነሱ ድረስና ለመንፈስ ቅዱስ ንቀት ለማድረግ እና ሌላ መንፈስ ለመያዝ ምን ያህል እንደ ቀረቡ የሚያስገነዝባቸው አንዳች ስሜት እስኪኖራቸው ድረስ፣ ብርሃንን ለማየት በተስማሚ ሁኔታ ውስጥ አይሆኑም።” The 1888 Materials, 832.

ከ1888 በኋላ ሲስተር ዋይት ስለ እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያንና ስራ “ለወደፊቱ ተንቀጠቀጠች።” ያ ስብሰባ በሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም መሪዎች በነበሩ ሰዎች መካከል የሚቀጥል መንፈሳዊ ጦርነት እንደሚያመጣ አየች፤ እናም “የዕለታዊው” ክርክር ትንቢቷ በዚያው ትውልድ ላይ እንደተፈጸመ ማስረጃ ነው። በዚያን ጊዜ “ሰማይ የላከውን መልእክትና መልእክተኞች” ለማረጋገጥ እግዚአብሔር የሰጠውን “ማስረጃ ያልተቀበሉ” ሰዎች ጦርነቱን አካሄዱ፤ እነዚህ ሰዎችም “በእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ” ላይ ጦርነት አደረጉ። ሁለተኛው ትውልድ የሕትመት ቤቱና ሳኒታሪየሙ በእግዚአብሔር ፍርድ እሳት እስከ መሬት ድረስ ሲቃጠሉ ተመለከተ።

> “ዛሬ የReview ቢሮ በእሳት ስለ መጥፋቱ ከሽማግሌ ዳንየልስ ደብዳቤ ተቀበልሁ። ለሥራው ያመጣውን ታላቅ ኪሳራ ስመለከት እጅግ አዝኛለሁ። ይህ ለሥራው ኃላፊነት ላሉት ወንድሞችና ለቢሮው ሠራተኞች እጅግ የሚፈትን ጊዜ መሆኑን አውቃለሁ። ከተጨነቁ ሁሉ ጋር እኔም ተጨንቃለሁ። ነገር ግን በሌሊት ራእዮች በእሳት የነበረ ሰይፍ በባትል ክሪክ ላይ ዘርግቶ የቆመ መልአክ አይቻለሁና ይህ አሳዛኝ ዜና አላስደነቀኝም። አንድ ጊዜ በቀን፣ ብዕሬ በእጄ ሳለ፣ ራሴን አላወቅሁም፤ ይህም የእሳት ሰይፍ መጀመሪያ ወደ አንድ አቅጣጫ ከዚያም ወደ ሌላ አቅጣጫ የሚዞር መስሎኝ ነበር። እግዚአብሔር ሰዎች ራሳቸውን ከፍ ለማድረግና ክብር ለራሳቸው ለመስጠት በሠሩት ሽርሽር ስለ ተዋረደ፣ መከራ በመከራ ላይ የሚከተል ይመስል ነበር።”

> “ዛሬ ጠዋት ጌታ ከReview and Herald ቢሮ ጋር የተገናኙትን ሁሉ በትጋት እንዲመረምሩ እንዲመራቸው፣ እግዚአብሔር የሰጣቸውን ብዙ መልእክቶች በምን እንደ ቸል እንዳሉ ያዩ ዘንድ፣ በቅን ልብ ጸሎት እጅግ ተነሳሁ።”

> ከዚህ ጥቂት ጊዜ በፊት በሪቪው ጽሕፈት ቤት ያሉ ወንድሞች ሌላ ሕንፃ ማቋቋምን በተመለከተ ምክሬን ጠየቁኝ። በዚያን ጊዜም እንዲህ አልሁ፤ ለሪቪው እና ሄራልድ ጽሕፈት ቤት ሌላ ሕንፃ ለመጨመር የሚደግፉ እነዚያ ሰዎች ወደፊቱ አስቀድሞ በፊታቸው ተዘርግቶ ቢታይላቸው፣ በባትል ክሪክ የሚሆነውን ማየት ቢችሉ፣ በዚያ ሌላ ሕንፃ ለማቋቋም ምንም ጥያቄ ባልነበራቸውም። እግዚአብሔር እንዲህ አለ፤ “ቃሌ ተናቆአል፤ እኔም እመለሳለሁ፥ እገለብጣለሁም።”

> በ1901 በባትል ክሪክ በተካሄደው የአጠቃላይ ጉባኤ ላይ፣ ጌታ ሕዝቡን ለተሐድሶ እየጠራ መሆኑን ማስረጃ ሰጣቸው። አእምሮዎች ተወቀሱ፣ ልቦችም ተነኩ፤ ነገር ግን የተሟላ ሥራ አልተሠራም። ግትር የነበሩ ልቦች በዚያን ጊዜ በንስሐ በእግዚአብሔር ፊት ተሰብረው በነበር፣ ከዚህ በፊት ታይቶ ከነበረው መካከል እጅግ ታላላቅ ከሆኑት የእግዚአብሔር ኃይል መገለጦች አንዱ በታየ ነበር። ነገር ግን እግዚአብሔር አልተከበረም። የመንፈሱ ምስክሮች ጆሮ አልተሰጣቸውም። ሰዎች በጌታ ሥራ ውስጥ ሁልጊዜ ሊጠበቁ ከሚገባቸው የእውነትና የጽድቅ መርሆች ጋር በግልጽ የሚቃረኑ ልምዶች ከእነርሱ አልተለዩም።

> ወደ ኤፌሶን ቤተ ክርስቲያንና ወደ ሰርዴስ ቤተ ክርስቲያን የተላኩት መልእክቶች ለሕዝቡ መመሪያ የሚሰጠኝ እርሱ ብዙ ጊዜ ደጋግሞ አሳስቦኛል። “‘ለኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን መልአክ ጻፍ፤ በቀኙ እጁ ሰባቱን ከዋክብት የያዘ፣ በሰባቱም ወርቃማ መቅረዞች መካከል የሚመላለስ እርሱ ይህን ይላል፤ ሥራህንና ድካምህን ትዕግሥትህንም አውቃለሁ፥ ክፉዎችንም እንዴት ልትታገሥ እንዳትችል አውቃለሁ፤ ሐዋርያት ነን የሚሉትን ሳይሆኑም ፈትነሃቸዋል፥ ሐሰተኞችም ሆነው አግኝተሃቸዋል፤ ተሸክመሃልም፥ ትዕግሥትም አለህ፥ ስለ ስሜም ደክመሃል፥ አልደከምህም። ነገር ግን በአንተ ላይ ያለኝ ነገር አለ፥ የመጀመሪያውን ፍቅርህን ትተሃልና። እንግዲህ ከወዴት እንደ ወደቅህ አስብ፥ ንስሐም ግባ፥ የፊተኛውንም ሥራ አድርግ፤ አለዚያ ፈጥኜ እመጣብሃለሁ፥ ባትነሳም መቅረዝህን ከስፍራው አነሳዋለሁ።’ ራእይ 2፥1–5።”

> “ለሳርዴስ ቤተ ክርስቲያንም መልአክ ጻፍ፤ የእግዚአብሔርን ሰባቱን መናፍስትና ሰባቱን ከዋክብት የያዘው እንዲህ ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ በሕይወት እንዳለህ ስም አለህ፥ ነገር ግን ሞተሃል። ንቁ ሁን፥ ሊሞቱም የቀሩትን አጽና፤ ሥራህን በአምላኬ ፊት ፍጹም ሆኖ አላገኘሁትምና። እንግዲህ እንዴት እንደ ተቀበልህና እንደ ሰማህ አስብ፥ ጠብቀውም፥ ንስሐም ግባ። እንግዲህ ባትነቃ እንደ ሌባ እመጣብሃለሁ፥ በምን ሰዓትም እንደምመጣብህ አታውቅም።’ ራእይ 3፥1–3።”

> “እነዚህ ማስጠንቀቂያዎች ሲፈጸሙ እያየን ነው። ቅዱሳት መጻሕፍት ከዚህ ይልቅ በጥብቅ የተፈጸሙበት ጊዜ ከቶ አልነበረም።”

> “ሰዎች እጅግ በጥንቃቄ የተሠሩ፣ እሳትን የማያስገቡ ሕንፃዎችን ሊያቆሙ ይችላሉ፤ ነገር ግን ከእግዚአብሔር እጅ አንዲት ንክኪ፣ ከሰማይም አንዲት ብልጭታ፣ መጠጊያ ሁሉን ያጥራል።”

> “ምክር የምሰጥበት ነገር ካለኝ ተጠይቄ ነበር። በባትል ክሪክ ላይ ተንጠልጥሎ የነበረው የእሳት ሰይፍ እንዳይወድቅ በመተስፋ እግዚአብሔር የሰጠኝን ምክር አስቀድሜ ሰጥቻለሁ። አሁን ግን ያን የፈራሁት ነገር መጥቶአል—የሪቪው ኤንድ ሄራልድ ሕንፃ ስለ መቃጠሉ የተሰማው ወሬ። ይህ ወሬ በደረሰኝ ጊዜ ምንም ድንጋጤ አልተሰማኝም፥ የምናገረውም ቃል አልነበረኝም። ከጊዜ ወደ ጊዜ በማስጠንቀቂያ መልክ ልናገር የተገባኝ ነገር በሰሙት ላይ ከልባቸውን ለማጠንከር በቀር ምንም ውጤት አላሳየም፤ አሁንም እኔ ልል የምችለው፦ እጅግ አዝኛለሁ፥ እጅግ እጅግ አዝኛለሁ፥ ይህ መቅሰፍት እንዲመጣ አስፈላጊ መሆኑን። በቂ ብርሃን ተሰጥቶ ነበር። በእርሱ መሠረት ተግባራዊ እርምጃ ተወስዶ ቢሆን ተጨማሪ ብርሃን አያስፈልግም ነበር።” Testimonies, volume 8, 97–99.

የአድቬንቲዝም ሁለተኛው ትውልድ ድል አልነበረም፤ እናም የሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ፍጻሜ መሠረት ዓመፁ መጨመሩን ብቻ ቀጠለ።

> “በተጻፉ መልእክቶችና በእሳት ጌታ ሕዝቡ ከባትል ክሪክ እንዲወጡ እንደሚፈልግ ገልጦአል። ድምፁን እንድንሰማ እግዚአብሔር ይርዳን። በባትል ክሪክ ያሉ ሁለቱ ታላላቅ ተቋማችን በእሳት መጥፋታቸው ለእኛ ምንም ትርጉም የለውምን? እናንተ ምናልባት፣ ‘ነገር ግን አዲሱ ሳኒታሪየም ብዙ ሕሙማን አሉት’ ትሉ ይሆናል። አዎን፤ ነገር ግን በዚያ ብዙ ሺህ ሕሙማን ቢኖሩም ይህ ሕዝባችን በባትል ክሪክ ቤቶችን እንዲሠሩና በዚያ እንዲኖሩ የሚደግፍ ማስረጃ አይሆንም።”

> “ፈተናዎች እየበዙ ነው። ሰዎች እግዚአብሔር በመንፈሱ ምስክርነቶች የላከውን ብርሃን እየጣሉ ነው፣ የራሳቸውንም ፈጠራና የራሳቸውን ዕቅድ እየመረጡ ነው። ሰዎች ከእግዚአብሔር ራሳቸውን መለየታቸውን ይቀጥሉ ይሆን? እርሱ ደስ አለመሰኘቱን አስቀድሞ ከገለጠው ይልቅ ይበልጥ ግልጽ በሆነ መንገድ ሊገልጥ ይገባዋልን?” Pamphlets, SpTB06, 45.

ሰዎች በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ባሉት የምስል ቤቶች ውስጥ ባሉት ሰባ ሽማግሌዎች እንደ ተወከሉት፣ “እግዚአብሔር አያየንም” ሲሉ፣ “የራሳቸውን ጥንስስ እና የራሳቸውን ዕቅድ” ይመርጡ ነበር። ጌታ አንዲት ነቢይትን አስነሣ፣ እና እስከ 1884 ድረስ በትክክል ለአርባ ዓመታት “ግልጽ ራእዮችን” ሰጣት። ይህን ስጦታ እርሱ እንደ ሰጠው እና እንዳቆመው በፖርትላንድ ተብሎ በሚጠራ ከተማ ውስጥ ስለ ሆነ፣ እንዲሁም ለአርባ ዓመታት ስለ ሰጠው፣ ፊርማውን በእርሱ ላይ አኖረ። “ግልጽ ራእዮች” ከማቋረጣቸው በፊት በጥቂት ጊዜ፣ በ1881 እና 1882 የቀደሙት ሰዎች የመጽሐፍ ቅዱስን እና የትንቢት መንፈስን ሥልጣን ማዳከም ጀመሩ። ከዚያም “ግልጽ ራእዮች” በ1884 ተቋረጡ፣ እና በአራት ዓመታት ውስጥ የቆሬ፣ የዳታን እና የአቤሮን ዓመፅ በ1888 ጠቅላላ ጉባኤ ላይ እንደገና ተደገመ።

እ.ኤ.አ. 1888 ዓመፅ የዓመፅን መባባስ አመጣ፤ እግዚአብሔርም የላኦዲቅያ አድቬንቲዝም ታሪክ ውስጥ በቀጥታ ጣልቃ ገብቶ የሕትመት ሥራውንና የጤና ሥራውን በእሳት አቃጠለ። ነገር ግን እነዚያ ቀጥተኛ ፍርዶች በመካሄድ ላይ የነበረውን ዓመፅ አልከለከሉትም። በ1919 የመጽሐፍ ቅዱስ ጉባኤ ተካሄደ፤ በዚያም ከሁለተኛው ትውልድ ዋነኛ ዓመፀኞች አንዱ የነበረው ዊልያም ዋረን ፕሬስኮት፣ በክህደት ፕሮቴስታንቲዝም ዩኒቨርሲቲዎች የሰለጠነው ቲዎሎጂያዊ ሊቅ፣ “ዘ ዴይሊ” የሚለው ክርስቶስን የመቅደሱን አገልግሎት ይወክላል የሚለውን ሰይጣናዊ አመለካከት ለመግፋት ዋና መሪ ሆኖ የንግግር ተከታታይ አቀረበ።

ታሪክ እንዳመለከተው፣ በ1919 በተካሄደው የመጽሐፍ ቅዱስ ጉባኤ ላይ ፕሬስኮት ያቀረበው ወንጌል ከሚለራውያን የትንቢታዊ መልእክት ሁሉንም መሠረተ እምነቶች በማስወገድ የተሠራ ነበር። እርሱ እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶውን ቀናት ለማስወገድ ሞክሮ ነበር፣ ነገር ግን ያንን ማሳካት አልቻለም። ሆኖም ከሚለራውያን ትንቢታዊ ግንዛቤዎች ሙሉ በሙሉ የተራቆተ ወንጌል አቀረበ። ወንጌሉ በስብሰባው ላይ ተቀባይነት አላገኘም፤ ነገር ግን እነዚያ ዕውሮች መሪዎች አሁንም ቢሆን የእርሱን ተከታታይ አቀራረቦች ወስደው The Doctrine of Christ በተሰኘ መጽሐፍ አደረጓቸው። ያ መጽሐፍ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ሦስተኛው ትውልድ መምጣት ምልክት ሆነ።

መጽሐፉ ከሚለራውያን የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ወንጌል የተለየ ሌላ ወንጌል ያመለክታል፤ ጳውሎስም ሌላ ወንጌል በእርግጥ ወንጌል እንዳልሆነ ያስታውቀናል።

> ወደ ሌላ ወንጌል በክርስቶስ ጸጋ የጠራችሁን እርሱን እንዲህ ፈጥናችሁ እየተለያችሁ እደነቃለሁ፤ ይህም ሌላ ወንጌል አይደለም፤ ነገር ግን የሚያስታውካችሁ አንዳንዶች አሉ፥ የክርስቶስንም ወንጌል ሊያጣምሙ ይፈልጋሉ። ነገር ግን እኛ ወይም ከሰማይ የመጣ መልአክ እኛ ከሰበክንላችሁ ወንጌል ሌላ ወንጌል ቢሰብክላችሁ፥ የተረገመ ይሁን። አስቀድመን እንዳልነው፥ አሁንም ደግሜ እላለሁ፤ ከተቀበላችሁት ወንጌል ሌላ ወንጌል የሚሰብክላችሁ ማንም ቢኖር፥ የተረገመ ይሁን። ገላትያ 1፥6–9።

ሦስተኛው የአድቬንቲዝም ትውልድ በሕዝቅኤል ሦስተኛው እርኩሰት ውስጥ ሴቶቹ ለታሙዝ ሲያለቅሱ ተመስሏል። ታሙዝ ከምስጶጣምያ አማልክት አንዱ ሲሆን ከምርታማነትና ከእፅዋት ዑደቶች ጋር የተያያዘ ነበር። ታሙዝ አንዳንድ ጊዜ እንደ እረኛ ወይም እንደ ወጣት ሰው ይሣል ነበር፤ ከወቅቶች መለዋወጥና ከሰብሎች እድገት ጋርም ይገናኝ ነበር። የታሙዝ ሞትና ከዚያ በኋላ ትንሣኤው ከእርሻ ዘመን መቁጠሪያ ጋር የተሳሰረ ነበር። በአፈ ታሪኩ መሠረት ታሙዝ በበጋ ወራት ይሞት ወይም ይጠፋ ነበር፤ ይህም በሞቃትና በደረቅ ወቅት የእፅዋት መጠውለግ ምልክት ሆኖ ይታይ ነበር። ለታሙዝ ማልቀስ በበጋ ወራት የታሙዝን ሞት ወይም መጥፋት በማልቀስ የሚደረግ የሐዘን ሥርዓት ነበር፤ ከዚያም የእርሱን ትንሣኤ በደስታ መቀበል ይከተል ነበር፥ ይህም የእፅዋትን መታደስና የእርሻ ሕይወትን መታደስ ይወክል ነበር።

ስለ ታሙዝ ማልቀስ የሐሰተኛውን የኋለኛው ዝናብ መልእክት ይወክላል፤ ይህም የወንጌል መልእክት ደብልዩ. ደብልዩ. ፕሬስኮት የወከለው ነበር። በ1863 ዓመፅ የተጀመረው የትንቢታዊ መሠረት መወገድ በ1919 ላዖዴቅያዊ አድቬንቲዝም ሐሰተኛው ወንጌል እንዲመሠረት እስከፈቀደበት ደረጃ ደረሰ። ያ ሐሰተኛ ወንጌል ሙሉ በሙሉ በከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም ሥነ-ዘዴ ላይ የተመሠረተ ነበር። የመጀመሪያው ንድፍ አውጪው ደብልዩ. ደብልዩ. ፕሬስኮት ነበር፤ እንዲሁም ከዊልያም ሚለር ጋር እንደነበረው ሁሉ፣ የሁለቱም ሰዎች ወንጌል በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ስላለው “የዕለት ዕለቱ” ባላቸው መሠረታዊ ግንዛቤ ላይ የተመሠረተ ነበር። ሁለቱም ወንጌሎች ሚለር “የዕለት ዕለቱ” ጣዖት አምልኮን እንደሚወክል መጀመሪያ ባገኘበት በ2 ተሰሎንቄ ምንባብ ውስጥ ተወክለዋል። በዚያ ምንባብ ውስጥ በሚለር የተወከለ አንድ ወገን አለ፤ እርሱም ጳውሎስ ያቀረበውን እውነት የሚቀበል ነው፤ እንዲሁም የእውነትን ፍቅር የማይይዝ ሌላ ወገን አለ።

በመጨረሻዎቹ ዘመናት አንደኛው ክፍል፣ በሚለር የተወከለው፣ “ያውቃል” እና የኋለኛውን ዝናብ ይቀበላል፤ ሌላው ክፍል ግን፣ በፕሬስኮት የተወከለው፣ ብርቱ ማታለያን ይቀበላል። የሚቀበሉት ብርቱ ማታለያ በሐሰተኛ ወንጌል ላይ የተመሠረተ ነው፤ እርሱም ፈጽሞ ወንጌል አይደለም፤ እንዲሁም የኋለኛውን ዝናብ ሐሰተኛ መልእክት ይለያል። ስለዚህ የሕዝቅኤል ሦስተኛው ርኵሰት ሴቶቹ (የሎዶቅያ አድቬንቲዝም አብያተ ክርስቲያናት) ስለ ታሙዝ የሚያለቅሱ ናቸው። የበጋ ዘመናቸው እንባዎች (ዝናብ) የመከርን ፍሬ ለማፍራት ናቸው።

በኋለኛው ዝናብ መልእክት መካከል ያሉት ሁለት ዓይነቶች ልዩነት መጽሐፍ ቅዱስንና የትንቢት መንፈስን ሁሉ ይወርሳል። መጽሐፍ ቅዱስም ዝናቡ ከማይታዘዝ ሕዝብ እንደሚከለከል በተደጋጋሚ ያመለክታል።

> እነርሱም፦ አንድ ሰው ሚስቱን ቢፈታት፥ እርስዋም ከእርሱ ብትሄድ የሌላ ሰው ብትሆን፥ ወደ እርስዋ ደግሞ ይመለሳልን? ያች ምድርስ እጅግ አትረክስምን? አንቺ ግን ከብዙ አፍቃሪዎች ጋር አመንዝረሻል፤ ነገር ግን ወደ እኔ ደግሞ ተመለሽ፥ ይላል እግዚአብሔር። ዓይኖችሽን ወደ ከፍታዎቹ አንሺ፥ ባልተረከስሽበትም ስፍራ ወዴት እንዳለ እይ። በመንገዶች ዳር በምድረ በዳ እንዳለ ዐረባዊ ለእነርሱ ተቀምጠሻል፤ ምድሪቱንም በዝሙትሽና በክፋትሽ አርክሰሻል። ስለዚህም ዝናቦች ታግደዋል፥ የኋለኛውም ዝናብ አልነበረም፤ የጋለሞታ ግንባርም ነበረሽ፥ ማፈርንም እምቢ አልሽ። ኤርምያስ 3፥1–3።

የሎዶቅያ አድቬንቲዝም በ1863 መንፈሳዊ ምንዝርናን ጀመረ፥ ከዚያም ጀምሮ ዝናቡ ተከልክሎአል። በዓመፃቸው ለማፈር ፈቃደኞች አይደሉም፥ እናም ያ ትሕትና መጎደል የጋለሞታ ግንባርን ያመነጫል፤ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ጋለሞታ ደግሞ ጵጵስና ናት። ሦስተኛው ትውልድ ለሮማ ጋለሞታ ምልክት ለመስገድ የመጨረሻው የዝግጅት ሥራ የሚፈጸምበት ነው። ለአራተኛው ትውልድ የሚደረገው ዝግጅት በሦስተኛው ትውልድ፥ የኋለኛው ዝናብ ሐሰተኛ መልእክት በኩል ይፈጸማል። እንደ 1863 ዓመፅ፣ እንዲሁም የ1888 ዓመፅ፣ የ1919 ዓመፅም ከመስከረም 11 ቀን 2001 ጋር ተሰልፎአል፤ ምክንያቱም በዚያን ጊዜ የኒው ዮርክ ከተማ ሕንፃዎች በወደቁ ጊዜ የራእይ አሥራ ስምንት ኃያሉ መልአክ ወረደ እና እውነተኛው የኋለኛው ዝናብ ተጀመረ።

> “የኋለኛው ዝናብ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ሊወርድ ነው። ኃያል መልአክም ከሰማይ ሊወርድ ነው፤ ምድርም ሁሉ በክብሩ ሊበራ ነው።” Review and Herald, April 21, 1891.

የኋለኛው ዝናብ በጀመረ ጊዜ የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም አሮጌ ሰዎች እንደ የኋለኛው ዝናብ አያውቁትም ነበር፤ ምክንያቱም በሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ተማርከው ነበር፤ ይህም በሕዝቅኤል ዘንድ ለታሙዝ እያለቀሱ ባሉ ሴቶች የተወከለ ሲሆን፣ በተግባራዊ አፈጻጸሙም እንደ ሰላምና ደኅንነት መልእክት ነው።

> “ያላቸውን ብርሃን መሠረት አድርገው የሚኖሩ ብቻ ከዚያ የበለጠ ብርሃን ይቀበላሉ። እኛ በየቀኑ ንቁ የክርስቲያናዊ ባሕርያትን በማሳየት ካልተራመድን፣ በኋለኛው ዝናብ የመንፈስ ቅዱስን መገለጫዎች አናውቅም። በእኛ ዙሪያ ባሉ ልቦች ሁሉ ላይ እየወረደ ሊሆን ይችላል፣ እኛ ግን አንለየውም ወይም አንቀበለውም።” Testimonies to Ministers, 507.

ለሕዝቡ ጠባቂዎች የኋለኛውን ዝናብ መምጣት ለማስተዋል የማይቻል ነበር፤ ምክንያቱም ሐሰተኛው የኋለኛ ዝናብ የሚል ሐሰተኛ ወንጌላቸው፣ በቀደሙት ዘመናት እንደነበረው የእግዚአብሔር ኃይል ማንኛውም መገለጥ እንዲኖር የሚቻልነቱን ይክድ ነበር።

> “በቤተ ክርስቲያናት ውስጥ የእግዚአብሔር ኃይል አስደናቂ መገለጥ ይኖራል፤ ነገር ግን በጌታ ፊት ራሳቸውን ያላዋረዱና በመናዘዝና በንስሐ የልባቸውን ደጅ ያልከፈቱ ላይ አይሰራም። ምድርን በእግዚአብሔር ክብር የሚያበራው የዚያ ኃይል መገለጥ ሲሆን፣ እነርሱ በውስጡ በዕውርነታቸው አደገኛ ነው ብለው የሚያስቡትን ነገር ብቻ ያያሉ፤ ፍርሃታቸውን የሚቀሰቅስ ነገር እንጂ ሌላ አያዩም፣ እርሱንም ለመቃወም ራሳቸውን ያዘጋጃሉ። ጌታ እንደ እነርሱ ሐሳብና ጥበቃ ስለማይሠራ፣ ሥራውን ይቃወማሉ። ‘ለምን’ ይላሉ፣ ‘በሥራው ውስጥ እንዲህ ብዙ ዓመታት ከነበርን በኋላ የእግዚአብሔርን መንፈስ እኛ እንዳናውቅ?’—ምክንያቱም ለማስጠንቀቂያዎቹና ለመልእክቶቹ ልመናዎች ምላሽ አልሰጡም፤ ነገር ግን በጽናት ‘እኔ ባለጠጋ ነኝ፣ ሀብትም በዝቶልኛል፣ ምንምም አያስፈልገኝም’ ሲሉ ቀጠሉ። ብዙ ብቃትና ረጅም ልምድ ሰዎችን የብርሃን መስመሮች አያደርጋቸውም፤ እነርሱ ራሳቸውን ከጽድቅ ፀሐይ ደማቅ ጨረሮች በታች ካላስቀመጡ፣ እና በመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ካልተጠሩ፣ ካልተመረጡ፣ ካልተዘጋጁ። ቅዱሳን ነገሮችን የሚያከናውኑ ሰዎች በእግዚአብሔር ኃያል እጅ በታች ራሳቸውን ሲያዋርዱ፣ ጌታ ከፍ ያደርጋቸዋል። እርሱ የማስተዋል ሰዎች—በመንፈሱ ጸጋ የበለጸጉ ሰዎች—ያደርጋቸዋል። ጽኑ ራስ ወዳድ የባሕርያቸው ገጽታዎች፣ ግትርነታቸውም፣ ከዓለም ብርሃን በሚበራው ብርሃን ውስጥ ይታያሉ። ‘ንስሐ ባትገባ፣ ፈጥኜ እመጣብሃለሁ፣ መቅረዝህንም ከስፍራው አነሳዋለሁ።’ ጌታን በሙሉ ልብህ ከፈለግህ ታገኘዋለህ።” Review and Herald, December 23, 1890.

በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት የተጠቀሱት ሽማግሌዎች በ1919 የሰላምና የደኅንነት ወንጌልን ተቀበሉ፤ እናም መስከረም 11 ቀን 2001 ሲደርስ የዚያ እየተባባሰ የሄደ ዓመፅ ፍሬ የኋለኛውን ዝናብ መምጣት ማወቅ ባለመቻላቸው ተገለጠ። በ1989 በመጨረሻው ዘመን የጀመረው ታሪክ ውስጥ እግዚአብሔር የሚለራውያንን እንቅስቃሴ ፊደል በፊደል ደገመው። ሚለር የኤልያስ ምልክት ነበር፤ ኤልያስም ለአክዓብ ዝናብ እንደማይሆን፣ ከኤልያስ ቃል በቀር በጥብቅ ነግሮት ነበር።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ስለ ሦስተኛው የአድቬንቲዝም ትውልድ ያለንን አስተያየት እንቀጥላለን።

> “በራሳቸው መንፈሳዊ ውድቀት ላይ የማይቀዘቅዙ፣ ስለ ሌሎችም ኃጢአት የማያለቅሱ ወገኖች ያለ እግዚአብሔር ማኅተም ይቀራሉ። ጌታ መልእክተኞቹን፣ በእጃቸው የመግደል መሣሪያ ያዙ ሰዎችን እንዲህ ብሎ ያዛል፤ ‘ከእርሱ በኋላ በከተማይቱ ውስጥ ሂዱና ግደሉ፤ ዓይናችሁ አትራራ፣ አትራሩም፤ ሽማግሌዎችንና ወጣቶችን፣ ደናግልንና ሕፃናትን፣ ሴቶችንም ፈጽማችሁ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ በእርሱ ላይ ያለበትን ሰው አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ። ከዚያም በቤቱ ፊት ያሉትን ሽማግሌዎች ጀመሩ።’”

> “በዚህ ስፍራ እናያለን እንግዲህ ቤተ ክርስቲያን—የጌታ መቅደስ—የእግዚአብሔር ቍጣ መቅሠፍት መጀመሪያ የተሰማት መሆኗን። እነዚያ ሽማግሌዎች፣ እግዚአብሔር ታላቅ ብርሃን የሰጣቸውና የሕዝቡን መንፈሳዊ ጥቅም ጠባቂዎች ሆነው የቆሙት፣ አደራቸውን ከዱ። እነርሱ እንዲህ ያለ አቋም ወሰዱ፤ እንደ ቀድሞው ዘመን ተአምራትንና የእግዚአብሔር ኃይል ግልጽ መገለጥ መጠበቅ አያስፈልገንም አሉ። ዘመናት ተለውጠዋል። እነዚህ ቃላት የእነርሱን አለማመን ያጠናክራሉ፣ እነርሱም እንዲህ ይላሉ፤ ጌታ መልካም አያደርግም፥ ክፉም አያደርግም። በፍርድ ሕዝቡን ሊቀጣ እጅግ መሐሪ ነው። እንዲህም “ሰላምና ደኅንነት” የሚለው ጩኸት፣ ከዚህ በኋላ ከቶ ድምፃቸውን እንደ መለከት አንሥተው የእግዚአብሔርን ሕዝብ በደላቸውንና የያዕቆብን ቤት ኃጢአታቸውን የማያሳዩ ሰዎች ዘንድ ይሰማል። እነዚህ የማይጮኹ ድንድር ውሾች የተቀየመ አምላክን ጻድቅ በቀል የሚሰሙ እነርሱ ናቸው። ወንዶች፣ ደናግል፣ እና ታናናሽ ሕፃናት ሁሉ በአንድነት ይጠፋሉ።”

> “ታማኞቹ በምጽአትና በልቅሶ የነገሩላቸው ርኵሰቶች፣ በውሱን የሰው ዓይኖች ሊታዩ የሚችሉት ሁሉ ነበሩ፤ ነገር ግን ከሁሉ የከፉት ኃጢአቶች፣ የንጹሕና የቅዱስ እግዚአብሔርን ቅንዓት ያስነሱት፣ ያልተገለጡ ነበሩ። ታላቁ የልብ ፈላጊ በዓመፃ ሠራተኞች በስውር የተፈጸመውን ኃጢአት ሁሉ ያውቃል። እነዚህ ሰዎች በማታለላቸው ውስጥ ደህንነት እንዳላቸው ሊሰማቸው ይጀምራል፤ እርሱም ታጋሽ ስለሆነ፣ ‘ጌታ አያይም’ ይላሉ፤ ከዚያም ምድርን እንደ ተዋት ይሠራሉ። ነገር ግን ግብዝነታቸውን ያጋልጣል፤ እነርሱም በታላቅ ጥንቃቄ ሊሰውሯቸው የሞከሩትን ኃጢአቶች በሌሎች ፊት ይገልጣል።”

> “የደረጃ ልዕልና፣ የክብር ማዕረግ ወይም የዓለማዊ ጥበብ ብልጫ ምንም እንኳ፣ ወይም በቅዱስ ሹመት ያለ ማንኛውም ስፍራ፣ ሰዎች ለራሳቸው አታላይ ልብ በተተዉ ጊዜ መርህን ከመሠዋት አያድናቸውም። ብቁና ጻድቃን መሆናቸው ተብለው የተቆጠሩ ሰዎች በክህደት መሪዎች እንዲሁም በግዴለሽነትና በእግዚአብሔር ምሕረቶች በደል ምሳሌዎች መሆናቸውን ያሳያሉ። ክፉ መንገዳቸውን እርሱ ከእንግዲህ ወዲህ አይታገሥም፤ በቍጣውም ያለ ርኅራኄ ይፈርድባቸዋል።”

> “ጌታ መገኘቱን ከእነዚያ በታላቅ ብርሃን የተባረኩና በሌሎች ላይ ሲያገለግሉ የቃሉን ኃይል የተለማመዱ ሰዎች መካከል ሲያነሣ በግድ ነው የሚያደርገው። እነርሱ አንድ ጊዜ በመገኘቱና በመሪነቱ የተባረኩ ታማኝ አገልጋዮቹ ነበሩ፤ ነገር ግን ከእርሱ ራቁ ሌሎችንም ወደ ስሕተት መሩ፥ ስለዚህም ከመለኮታዊ ውድቀት በታች ይገባሉ።” Testimonies, volume 5, 211, 212.

Back to Articles