Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-One

መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሰባ አንድ

The Prophetic Tapestry: Unveiling the Four Abominations of Ezekiel Chapter Eight and Their Significance in the Modern Era

የትንቢታዊው ማስተዋል ጨርቅ፤ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ያሉትን አራቱን አስጸያፊ ነገሮች እና በዘመናችን ያላቸውን ጠቀሜታ መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four abominations of Ezekiel chapter eight, represent the four generations of modern Israel, and the beginning of modern Israel was typified by the beginning of ancient Israel. Both of those beginning histories testify to the ending of modern Israel at the soon coming Sunday law. The two beginnings of Israel, both ancient literal, and modern spiritual, are witnessed to by the beginning history of the northern kingdom of Israel as it separated from Judah.

ከሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት የተጠቀሱት አራቱ ርኩሰቶች የዘመናዊቱን እስራኤል አራቱን ትውልዶች ይወክላሉ፤ የዘመናዊቱም እስራኤል መጀመሪያ በጥንታዊቱ እስራኤል መጀመሪያ ተመሳስሎ ተገልጦአል። እነዚህ ሁለቱ የመጀመሪያ ታሪኮች ሁሉ የዘመናዊቱ እስራኤል ፍጻሜ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ እንደሚሆን ይመሰክራሉ። የእስራኤል ሁለቱ መጀመሪያዎች፣ ማለትም ጥንታዊቱ ቃል በቃል እና ዘመናዊቱ መንፈሳዊቱ፣ ከይሁዳ በተለየ ጊዜ በሰሜናዊው የእስራኤል መንግሥት የመጀመሪያ ታሪክ ይመሰክሩባቸዋል።

When ancient Israel erected the golden calf, they had just come out of Egypt in fulfillment of a prophecy identifying that God would make them a kingdom. The story of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel, includes those very characteristics. Jeroboam had fled to Egypt from the wrath of Solomon. He had been given a prophetic promise that he would be made king over ten of the twelve tribes, by the prophet Ahijah. Before the prophecy was fulfilled, Jeroboam would flee into Egypt to put distance between himself and Solomon, until Solomon died.

ጥንታዊቷ እስራኤል ወርቃማውን ጥጃ በአቆመች ጊዜ፣ እግዚአብሔር መንግሥት እንዲያደርጋቸው የሚገልጽ ትንቢት በተፈጸመበት ሁኔታ ከግብፅ አሁን ብቻ ወጥተው ነበር። የሰሜናዊው የእስራኤል መንግሥት የመጀመሪያው ንጉሥ የኢዮርብዓም ታሪክ እነዚያኑ ባሕርያት ያካትታል። ኢዮርብዓም ከሰሎሞን ቍጣ ሸሽቶ ወደ ግብፅ ሄዶ ነበር። ነቢዩ አኪያ በአሥሩ ከአሥራ ሁለቱ ነገዶች ላይ ንጉሥ እንደሚደረግ የትንቢታዊ ተስፋ ሰጥቶት ነበር። ትንቢቱ ከመፈጸሙ በፊት ግን፣ ኢዮርብዓም በራሱና በሰሎሞን መካከል ርቀት ለማድረግ ሰሎሞን እስኪሞት ድረስ ወደ ግብፅ ሸሸ።

> And it came to pass at that time when Jeroboam went out of Jerusalem, that the prophet Ahijah the Shilonite found him in the way; and he had clad himself with a new garment; and they two were alone in the field: And Ahijah caught the new garment that was on him, and rent it in twelve pieces: And he said to Jeroboam, Take thee ten pieces: for thus saith the Lord, the God of Israel, Behold, I will rend the kingdom out of the hand of Solomon, and will give ten tribes to thee: (But he shall have one tribe for my servant David’s sake, and for Jerusalem’s sake, the city which I have chosen out of all the tribes of Israel:) Because that they have forsaken me, and have worshipped Ashtoreth the goddess of the Zidonians, Chemosh the god of the Moabites, and Milcom the god of the children of Ammon, and have not walked in my ways, to do that which is right in mine eyes, and to keep my statutes and my judgments, as did David his father. Howbeit I will not take the whole kingdom out of his hand: but I will make him prince all the days of his life for David my servant’s sake, whom I chose, because he kept my commandments and my statutes: But I will take the kingdom out of his son’s hand, and will give it unto thee, even ten tribes. And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there.

> እንዲህም ሆነ፤ በዚያን ጊዜ ኢዮርብዓም ከኢየሩሳሌም በወጣ ጊዜ ሺሎናዊው ነቢይ አሂያ በመንገድ ላይ አገኘው፤ እርሱም አዲስ ልብስ ለብሶ ነበር፤ ሁለቱም ብቻቸውን በሜዳ ነበሩ። አሂያም በላዩ ያለውን አዲሱን ልብስ ያዘው እና ወደ አሥራ ሁለት ቁራጮች ቀደደው፤ ኢዮርብዓምንም እንዲህ አለው፤ አሥር ቁራጮች ለራስህ ውሰድ፤ እስራኤል አምላክ እግዚአብሔር እንዲህ ይላልና፤ እነሆ፥ መንግሥቱን ከሰሎሞን እጅ እቀድደዋለሁ፥ አሥር ነገዶችንም ለአንተ እሰጣለሁ፤ (ነገር ግን ለባሪያዬ ለዳዊት ስል እና ከእስራኤል ነገዶች ሁሉ መካከል ለመረጥሁአት ከተማ ለኢየሩሳሌም ስል አንድ ነገድ ለእርሱ ይኖረዋል፤) ምክንያቱም እኔን ትተው የሲዶናውያንን አምላክ አሽቶሬትን፥ የሞዓባውያንን አምላክ ኬሞሽን፥ የዓሞን ልጆችንም አምላክ ሚልኮምን ሰግደውላቸዋልና፤ በዓይኖቼም ፊት ቅን የሆነውን ለማድረግ፥ እንደ አባቱ ዳዊት ሥርዓቴንና ፍርዴን ለመጠበቅ በመንገዶቼ አልሄዱምና። ነገር ግን ትእዛዜንና ሥርዓቴን የጠበቀውን፥ የመረጥሁትን ባሪያዬን ዳዊትን ስል በሕይወቱ ዘመን ሁሉ አለቃ አደርገዋለሁ እንጂ መንግሥቱን ሁሉ ከእጁ አልወስድም። ነገር ግን መንግሥቱን ከልጁ እጅ እወስደዋለሁ፥ ለአንተም እሰጠዋለሁ፥ እርሱም አሥር ነገዶች ይሆናሉ። ለልጁም አንድ ነገድ እሰጣለሁ፥ ይህም ባሪያዬ ዳዊት በስሜ ለማኖር በመረጥሁአት ከተማ በኢየሩሳሌም ሁልጊዜ በፊቴ መብራት እንዲኖረው ነው።

> And I will take thee, and thou shalt reign according to all that thy soul desireth, and shalt be king over Israel. And it shall be, if thou wilt hearken unto all that I command thee, and wilt walk in my ways, and do that is right in my sight, to keep my statutes and my commandments, as David my servant did; that I will be with thee, and build thee a sure house, as I built for David, and will give Israel unto thee. And I will for this afflict the seed of David, but not for ever. Solomon sought therefore to kill Jeroboam. And Jeroboam arose, and fled into Egypt, unto Shishak king of Egypt, and was in Egypt until the death of Solomon. And the rest of the acts of Solomon, and all that he did, and his wisdom, are they not written in the book of the acts of Solomon? And the time that Solomon reigned in Jerusalem over all Israel was forty years. And Solomon slept with his fathers, and was buried in the city of David his father: and Rehoboam his son reigned in his stead. 1 Kings 11:28–43.

> እኔም እወስድሃለሁ፤ ነፍስህም የምትመኘውን ሁሉ መሠረት ታነግሣለህ፥ በእስራኤልም ላይ ንጉሥ ትሆናለህ። እንዲህም ይሆናል፤ የማዝዝህን ሁሉ ብትሰማ፥ በመንገዶቼም ብትሄድ፥ ባሪያዬ ዳዊት እንዳደረገ ሥርዓቴንና ትእዛዜን ትጠብቅ ዘንድ በዓይኔ ፊት የሚገባውን ብታደርግ፤ እኔ ከአንተ ጋር እሆናለሁ፥ ለዳዊትም እንደ ሠራሁለት የጸና ቤት እሠራልሃለሁ፥ እስራኤልንም እሰጥሃለሁ። ስለዚህም የዳዊትን ዘር አስጨንቃለሁ፥ ነገር ግን ለዘላለም አይደለም። ስለዚህም ሰሎሞን ኢዮርብዓምን ሊገድል ፈለገ። ኢዮርብዓምም ተነሥቶ ወደ ግብፅ ሸሸ፥ ወደ ግብፅም ንጉሥ ወደ ሺሻቅ ሄደ፤ እስከ ሰሎሞንም ሞት ድረስ በግብፅ ነበረ። የሰሎሞንም ሌሎች ሥራዎች፥ ያደረገውም ሁሉ፥ ጥበቡም፥ በሰሎሞን ታሪክ መጽሐፍ ውስጥ አልተጻፉምን? ሰሎሞንም በኢየሩሳሌም በእስራኤል ሁሉ ላይ የነገሠበት ዘመን አርባ ዓመት ነበረ። ሰሎሞንም ከአባቶቹ ጋር አንቀላፋ፥ በአባቱም በዳዊት ከተማ ተቀበረ፤ ልጁም ሮብዓም በፋንታው ነገሠ። 1 ነገሥት 11:28–43።

At the death of king Solomon, the kingdom was to be divided and Jeroboam was to be king over the ten northern tribes, and Solomon’s son, Rehoboam was to be king at Jerusalem. Before the division of the tribes occurred, Jeroboam needed to come out of Egypt.

በንጉሥ ሰሎሞን ሞት ጊዜ መንግሥቱ ሊከፈል ነበር፤ ይሮብዓምም በሰሜን ያሉትን አሥሩን ነገዶች ላይ ንጉሥ ሊሆን ነበር፥ የሰሎሞንም ልጅ ሮብዓም በኢየሩሳሌም ላይ ንጉሥ ሊሆን ነበር። የነገዶቹም መከፈል ከመከሰቱ በፊት ይሮብዓም ከግብፅ መውጣት ያስፈልገው ነበር።

> And Rehoboam went to Shechem: for all Israel were come to Shechem to make him king. And it came to pass, when Jeroboam the son of Nebat, who was yet in Egypt, heard of it, (for he was fled from the presence of king Solomon, and Jeroboam dwelt in Egypt;) That they sent and called him. And Jeroboam and all the congregation of Israel came, and spake unto Rehoboam, saying, Thy father made our yoke grievous: now therefore make thou the grievous service of thy father, and his heavy yoke which he put upon us, lighter, and we will serve thee. And he said unto them, Depart yet for three days, then come again to me. And the people departed. 1 Kings 12:1–5.

> እና ሬሆብዓም ንጉሥ ያደርጉት ዘንድ እስራኤል ሁሉ ወደ ሴኬም መጥተው ነበርና ወደ ሴኬም ሄደ። እንዲህም ሆነ፤ የናባጥ ልጅ ዮሮብዓም ገና በግብፅ ሳለ ይህን በሰማ ጊዜ፥ (ከንጉሥ ሰሎሞን ፊት ሸሽቶ ነበርና፥ ዮሮብዓምም በግብፅ ተቀምጦ ነበር፤) ልከውም ጠሩት። ዮሮብዓምና የእስራኤል ጉባኤ ሁሉ መጡ፥ ለሬሆብዓምም ተናገሩት እንዲህ ሲሉ፤ አባትህ ቀንበራችንን ከባድ አድርጎብናል፤ አሁንም እንግዲህ የአባትህን ከባድ አገልግሎትና በእኛ ላይ ያኖረውን ከባድ ቀንበር አቅልልልን፥ እኛም እናገለግልሃለን። እርሱም፦ ገና ሦስት ቀን ሂዱ፥ ከዚያም ወደ እኔ ተመለሱ አላቸው። ሕዝቡም ሄዱ። 1 ነገሥት 12፥1–5።

The story of how foolish Rehoboam acted during the three days, lays the blame upon his foolish rejection of the old men’s counsel, but the separation of the tribes had been prophesied, so it would have happened one way or another. It is worth noting here for a future article that the separation process was specifically identified as three days. The two kingdoms become one kingdom again during the history of the Millerites, and when the northern and southern tribes become one kingdom during the Millerite history, which is the period of time of the arrival of the three angels of Revelation chapter fourteen. Those three angels in the Millerite history were typified by the three days of Rehoboam’s decision. Those forty-six years when the three angels arrived from 1798 unto 1844, were also the three symbolic days, that Christ had stated in John chapter two, would be required for Him to raise a destroyed temple, but that portion of the study is for a future article.

በእነዚያ ሦስት ቀኖች ውስጥ ሮብዓም እንዴት በስንፍና እንደ ተመላለሰ የሚነገረው ታሪክ የሽማግሌዎችን ምክር በስንፍና ስለ ተቀበለ ኃላፊነቱን በእርሱ ላይ ያኖራል፤ ነገር ግን የነገዶቹ መለየት አስቀድሞ ተተንብዮ ነበርና፣ ስለዚህ በአንድ መንገድ ወይም በሌላ እንዲሁ ይፈጸም ነበር። ለወደፊት ጽሑፍ እዚህ ላይ ሊታወስ የሚገባው ነገር፣ የመለየቱ ሂደት በተለይ ሦስት ቀኖች መሆኑ በግልጽ መለያ መጠቀሙ ነው። በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ ሁለቱ መንግሥታት እንደ ገና አንድ መንግሥት ይሆናሉ፤ ሰሜናዊውና ደቡባዊው ነገዶችም በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ አንድ መንግሥት ሲሆኑ፣ ይህም የራእይ ምዕራፍ አሥራ አራት ሦስቱ መላእክት የመጡበት የጊዜ ዘመን ነው። በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ እነዚያ ሦስቱ መላእክት በሮብዓም ውሳኔ ሦስት ቀኖች ምሳሌ ተስለው ነበር። ከ1798 እስከ 1844 ድረስ ሦስቱ መላእክት የደረሱባቸው እነዚያ አርባ ስድስት ዓመታት፣ ክርስቶስ በዮሐንስ ምዕራፍ ሁለት እንደ ተናገረው፣ የፈረሰ ቤተ መቅደስን ለማስነሣት እርሱ የሚያስፈልጉት ምሳሌያዊ ሦስት ቀኖች ደግሞ ነበሩ፤ ነገር ግን ያ የጥናቱ ክፍል ለወደፊት ጽሑፍ ይተዋል።

When Rehoboam gave his foolish pronouncement at the end of three days the kingdoms were divided.

ሮብዓም በሦስት ቀኖች መጨረሻ ያን ሞኝነት የተሞላ ንግግሩን በሰጠ ጊዜ መንግሥታቱ ተከፈሉ።

> So when all Israel saw that the king hearkened not unto them, the people answered the king, saying, What portion have we in David? neither have we inheritance in the son of Jesse: to your tents, O Israel: now see to thine own house, David. So Israel departed unto their tents. But as for the children of Israel which dwelt in the cities of Judah, Rehoboam reigned over them. Then king Rehoboam sent Adoram, who was over the tribute; and all Israel stoned him with stones, that he died. Therefore king Rehoboam made speed to get him up to his chariot, to flee to Jerusalem. So Israel rebelled against the house of David unto this day. And it came to pass, when all Israel heard that Jeroboam was come again, that they sent and called him unto the congregation, and made him king over all Israel: there was none that followed the house of David, but the tribe of Judah only. 1 Kings 12:16–20.

> ስለዚህ እስራኤል ሁሉ ንጉሡ እንዳልሰማቸው ባዩ ጊዜ፥ ሕዝቡ ለንጉሡ መልሶ እንዲህ አለው፤ በዳዊት ምን ድርሻ አለን? በእሴይም ልጅ ርስት የለንም፤ እስራኤል ሆይ፥ ወደ ድንኳኖቻችሁ ሂዱ፤ አሁንም ዳዊት ሆይ፥ የራስህን ቤት ተመልከት። እስራኤልም ወደ ድንኳኖቻቸው ሄዱ። ነገር ግን በይሁዳ ከተሞች የተቀመጡትን የእስራኤል ልጆች ሮብዓም ገዛቸው። ከዚያም ንጉሥ ሮብዓም በግብር ላይ የተሾመውን አዶራምን ላከ፤ እስራኤልም ሁሉ በድንጋይ ወገሩት እስኪሞት ድረስ። ስለዚህ ንጉሥ ሮብዓም ወደ ሠረገላው ወጥቶ ወደ ኢየሩሳሌም ለመሸሽ ፈጠነ። እንዲሁም እስራኤል እስከዛሬ ድረስ በዳዊት ቤት ላይ ዐመፀ። እንዲህም ሆነ፤ እስራኤል ሁሉ ኢዮሮብዓም ተመልሶ መጥቶአል ብለው በሰሙ ጊዜ፥ ልከው ወደ ማኅበሩ ጠሩት፥ በእስራኤልም ሁሉ ላይ ንጉሥ አደረጉት፤ የዳዊትን ቤት የተከተለ ከይሁዳ ነገድ በቀር አንድ ስንኳ አልነበረም። 1 ነገሥት 12፥16–20።

The prophecy that Jeroboam would be given a kingdom had been fulfilled, and it was fulfilled at the time he had come out of Egypt. Jealous that God’s sanctuary was in the city of Jerusalem, the city which God had chosen to place his name, Jeroboam set about to counterfeit the sanctuary, the priesthood and worship service that was ordained to only be accomplished in Jerusalem. The work of Jeroboam in setting up a counterfeit system of worship in the northern ten tribes, is a direct parallel to the rebellion of Aaron and the golden calf, and thus provides another witness, not only to the soon-coming Sunday law, but also to the rebellion of 1863.

ኢዮርብዓም መንግሥት እንዲሰጠው የተነገረው ትንቢት ተፈጽሞ ነበር፤ እርሱም ከግብፅ በወጣበት ጊዜ ተፈጽሞ ነበር። እግዚአብሔር ስሙን ያኖርባት ዘንድ የመረጣት ከተማ በሆነችው በኢየሩሳሌም ከተማ መቅደሱ ስለነበረ በቅንዓት ተነሥቶ፣ ኢዮርብዓም በኢየሩሳሌም ብቻ እንዲፈጸም የተሾመውን መቅደስና ክህነት እንዲሁም የአምልኮ አገልግሎት ለመኮረጅ ተነሣ። ኢዮርብዓም በሰሜኑ አሥሩ ነገዶች ውስጥ የሐሰት የአምልኮ ሥርዓት በማቋቋም ያደረገው ሥራ፣ ከአሮንና ከወርቃማው ጥጃ ዓመፅ ጋር ቀጥተኛ ትይዩ ነው፤ ስለዚህም ይህ ሥራ ወደ ፊት በቅርቡ ስለሚመጣው የእሁድ ሕግ ብቻ ሳይሆን፣ ስለ 1863 ዓመፅ ደግሞ ሌላ ምስክር ይሰጣል።

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> ኢዮርብዓምም በልቡ። አሁን መንግሥቱ ወደ ዳዊት ቤት ይመለሳል፤ ይህ ሕዝብ በኢየሩሳሌም ባለው በእግዚአብሔር ቤት መሥዋዕት ለማቅረብ ቢወጣ፥ የዚህ ሕዝብ ልብ ወደ ጌታቸው፥ ወደ ይሁዳ ንጉሥ ወደ ሮብዓም እንደ ገና ይመለሳል፤ እኔንም ይገድሉኛል፥ ወደ ይሁዳ ንጉሥ ወደ ሮብዓምም ይመለሳሉ አለ። ስለዚህ ንጉሡ ተመካክሮ ሁለት የወርቅ ጥጆችን ሠራ፥ እንዲህም አላቸው፤ ወደ ኢየሩሳሌም መውጣት ለእናንተ እጅግ ነው፤ እነሆ፥ እስራኤል ሆይ፥ ከግብፅ ምድር ያወጡህ አማልክትህ እነዚህ ናቸው። አንዱንም በቤተ-ኤል አቆመ፥ ሌላውንም በዳን አኖረ። ይህም ነገር ኀጢአት ሆነ፤ ሕዝቡ እስከ ዳን ድረስ በአንዱ ፊት ሊሰግዱ ይሄዱ ነበርና። የኮረብታ መስገጃዎችንም ቤት ሠራ፥ ከሌዊ ልጆች ያልሆኑትን ከሕዝቡም ዝቅተኞች ካህናት አደረገ። ኢዮርብዓምም በስምንተኛው ወር፥ በወሩ በአሥራ አምስተኛው ቀን፥ በይሁዳ እንዳለው በዓል የሚመስል በዓል አዘጋጀ፥ በመሠዊያውም ላይ መሥዋዕት አቀረበ። በቤተ-ኤልም እንዲሁ አደረገ፥ ሠርቶ ለነበሩት ጥጆች እየሠዋ፤ በቤተ-ኤልም ለሠራቸው የኮረብታ መስገጃዎች ካህናት አኖረ። እርሱም በልቡ ባሰበው ወር፥ በስምንተኛው ወር በአሥራ አምስተኛው ቀን፥ በቤተ-ኤል በሠራው መሠዊያ ላይ መሥዋዕት አቀረበ፤ ለእስራኤል ልጆችም በዓል አዘጋጀ፤ በመሠዊያውም ላይ ወጥቶ ዕጣን አጠነ። 1 ነገሥት 12፥26–33።

Jeroboam’s rebellion provides another line of truth to lay over the rebellion of Aaron, the rebellion of the Protestant horn in 1863, and the rebellion of the Republican horn at the soon-coming Sunday law, and in so doing it broadens the prophetic testimony. In the rebellion of Aaron’s golden calf, the Lord changed the ordained method of selecting the priesthood.

የዮሮብዓም ዓመፅ በአሮን ዓመፅ፣ በ1863 የፕሮቴስታንቱ ቀንድ ዓመፅ፣ እና በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ የሪፐብሊካኑ ቀንድ ዓመፅ ላይ ለመደርብ ሌላ የእውነት መስመር ያቀርባል፤ በዚህም ሲሆን የትንቢታዊውን ምስክርነት ያሰፋል። በአሮን የወርቅ ጥጃ ዓመፅ ውስጥ፣ ጌታ ክህነቱን ለመምረጥ የተሾመውን ዘዴ ለወጠ።

Prior to the rebellion the firstborn of any tribe was to become part of the priesthood. But in Aaron’s golden calf rebellion, it was only the tribe of Levi that stood with Moses. For this reason God changed the ordained method of supplying men for the priesthood, and from that point on it was only the family of Levi that would make up the priesthood.

ከዓመፁ በፊት የማንኛውም ነገድ በኩር ወንድ ልጅ የካህናት ስርዓት ክፍል ይሆን ዘንድ ተወስኖ ነበር። ነገር ግን በአሮን የወርቅ ጥጃ ዓመፅ ጊዜ ከሙሴ ጋር የቆመው የሌዊ ነገድ ብቻ ነበር። ስለዚህ እግዚአብሔር ለካህናት ስርዓት ሰዎችን የሚያቀርብበትን የተሾመ ሥርዓት ለወጠ፤ ከዚያም ጀምሮ የካህናት ስርዓቱን የሚያቋቁመው የሌዊ ወገን ብቻ ሆነ።

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:) Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him. And he said unto them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour. And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men. Exodus 32:25–28.

> ሙሴም ሕዝቡ ዕራቁታቸውን እንደ ሆኑ ባየ ጊዜ፤ (አሮን በጠላቶቻቸው መካከል ለእፍረታቸው ዕራቁታቸውን አድርጎአቸው ነበርና፤) ሙሴ በሰፈሩ በር ላይ ቆሞ፦ ከእግዚአብሔር ወገን የሚሆን ማን ነው? ወደ እኔ ይምጣ አለ። የሌዊም ልጆች ሁሉ ወደ እርሱ ተሰበሰቡ። እርሱም እንዲህ አላቸው፦ የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እያንዳንዱ ሰው ሰይፉን በጎኑ ይታጠቅ፥ ከበር ወደ በር በሰፈሩ ሁሉ ይመላለስ፥ እያንዳንዱም ሰው ወንድሙን፥ እያንዳንዱም ሰው ባልንጀራውን፥ እያንዳንዱም ሰው ጎረቤቱን ይግደል። የሌዊም ልጆችም እንደ ሙሴ ቃል አደረጉ፤ በዚያም ቀን ከሕዝቡ ውስጥ ሦስት ሺህ ያህል ሰዎች ወደቁ። ዘጸአት 32፥25–28።

Jeroboam counterfeited the work God had accomplished in the rebellion of Aaron when God had raised up a new priesthood from the tribe of Levi, for Jeroboam “made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.” The rebellion at the beginning of the kingdom of the northern ten tribes, parallels the rebellion of Aaron and the dancing fools. The rebellion took place after coming out of Egypt, in fulfillment of a prophecy that promised a kingdom would be established. In both cases a new priesthood was established, that was a change from the former order of selecting priests.

እግዚአብሔር ከሌዊ ነገድ አዲስ ክህነት ባስነሣበት ጊዜ በአሮን ዐመፅ ውስጥ የፈጸመውን ሥራ ኢዮርብዓም አስመስሎ ሠራ፤ ምክንያቱም ኢዮርብዓም “ከሌዊ ልጆች ያልሆኑ ከሕዝቡ ዝቅተኛዎች ካህናትን አደረገ።” በሰሜኑ አሥሩ ነገዶች መንግሥት መጀመሪያ የተነሣው ዐመፅ ከአሮንና ከሚያወዛውዙት ሰነፎች ዐመፅ ጋር ይመሳሰላል። ዐመፁ ከግብፅ ከወጡ በኋላ፣ መንግሥት እንደሚቋቋም የሰጠው ትንቢት በሚፈጸምበት ሁኔታ ተከናወነ። በሁለቱም ሁኔታዎች ካህናት የሚመረጡበት የቀድሞው ሥርዓት ከተለወጠ በኋላ አዲስ ክህነት ተቋቋመ።

Aaron’s golden calf rebellion was repeated, but it was doubled by Jeroboam, for he made two golden calves and placed them in two cities. The city of Dan, represents statecraft, for Dan means “to judge”, and the city of Bethel represents churchcraft, for Bethel means “the house of God”. The golden calves possessed the same symbolism as Aaron’s calf, but with the added witness of the union of Church and State as represented by the two cities. A calf was the highest form of pagan offering, and therefore represents a counterfeit offering of Christ. Gold is a symbol of Babylon, and the calf was an image of a beast. Just as Aaron ordained a false day of worship, Jeroboam also ordained a feast, and made sure the date for the feast did not agree with the time of the true worship in Jerusalem.

የአሮን ወርቃማ ጥጃ ዓመፅ ዳግመኛ ተደረገ፣ ነገር ግን በኢዮርብዓም ሁለት ወርቃማ ጥጆችን ሠርቶ በሁለት ከተሞች ስላቆመአቸው ይህ ዓመፅ በእጥፍ ተጨመረ። የዳን ከተማ መንግሥታዊ ሥርዓትን ትወክላለች፥ ምክንያቱም ዳን ማለት “መፍረድ” ማለት ነው፤ የቤቴልም ከተማ ቤተ ክርስቲያናዊ ሥርዓትን ትወክላለች፥ ምክንያቱም ቤቴል ማለት “የእግዚአብሔር ቤት” ማለት ነው። ወርቃማዎቹ ጥጆች ከአሮን ጥጃ ጋር ተመሳሳይ ምልክታዊ ትርጉም ነበራቸው፣ ነገር ግን በሁለቱ ከተሞች የተወከለው የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ኅብረት የተጨመረ ምስክርነት አለባቸው። ጥጃ ከአሕዛብ መሥዋዕት ሁሉ ከፍተኛው ዓይነት ነበር፣ ስለዚህም የክርስቶስን ሐሰተኛ መሥዋዕት ይወክላል። ወርቅ የባቢሎን ምልክት ነው፣ ጥጃውም የአውሬ ምስል ነበር። አሮን ሐሰተኛ የአምልኮ ቀን እንደሾመ ሁሉ፣ ኢዮርብዓም ደግሞ በዓል ሾመ፣ እናም የዚያ በዓል ቀን በኢየሩሳሌም ካለው እውነተኛ አምልኮ ጊዜ ጋር እንዳይስማማ አደረገ።

All the elements of the soon-coming Sunday law are represented in Jeroboam’s testimony of rebellion; the false sacrifice (calf), the false Christ (the altar), the image of the beast (combination of Church and State), false day of worship (Sunday) and a counterfeit priesthood.

ስለሚቀርበው የእሑድ ሕግ ክፍሎች ሁሉ በኢዮርብዓም የዓመፅ ምስክርነት ውስጥ ተወክለው ይገኛሉ፤ የሐሰት መሥዋዕት (ጥጃው)፣ የሐሰት ክርስቶስ (መሠዊያው)፣ የአውሬው ምስል (የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት)፣ የሐሰት የአምልኮ ቀን (እሑድ) እና የተቀየሰ ክህነት።

The beginning of ancient Israel, the beginning of the ten northern tribes as a kingdom, and the beginning of Adventism all possess the same prophetic elements, and together they identify the prophetic elements of the soon-coming Sunday law. Ancient Israel had come out of the bondage of Egypt, Jeroboam came out of Egypt where he had fled to escape the persecution of Solomon, and Millerite Adventism had just come out of the bondage of the papacy.

የጥንታዊ እስራኤል መጀመሪያ፣ የሰሜኑ አሥሩ ነገዶች እንደ መንግሥት መጀመሪያ፣ እና የአድቬንቲዝም መጀመሪያ ሁሉ ተመሳሳይ የትንቢታዊ አካላትን ይይዛሉ፤ እነዚህም በአንድነት በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ የትንቢታዊ አካላት ይለዩታል። ጥንታዊ እስራኤል ከግብፅ ባርነት ወጥቶ ነበር፤ ኢዮርብዓምም የሰሎሞንን ስደት ለማምለጥ ሸሽቶ ከነበረባት ግብፅ ወጥቶ መጣ፤ ሚለራዊ አድቬንቲዝምም ከጵጵስና ባርነት አሁን ገና ወጥቶ ነበር።

The priesthood of Levi was established at Aaron’s rebellion, the counterfeit priesthood of the lowest of men was set up in Jeroboam’s testimony, and when the Lord entered into covenant with Millerite Adventism, according to Peter, the Millerites were “a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light.” The light the Millerites had been called unto was the light of Miller’s jewels represented upon Habakkuk’s two tables that had been typified in the history of Aaron’s rebellion by the two tables of the Ten Commandments. The darkness they were called out of was the Dark Ages of papal rule, that had been typified by the darkness of Egyptian bondage.

ከአሮን ዓመፅ ጋር የሌዊ ክህነት ተመሠረተ፤ በኢዮርብዓም ምስክርነትም ከሰዎች መካከል ከታችኞቹ የሆኑ ሰዎች ሐሰተኛ ክህነት ተቋቋመ፤ እንዲሁም ጌታ ከሚለራይት አድቬንቲዝም ጋር ቃል ኪዳን በገባ ጊዜ፣ እንደ ጴጥሮስ አባባል፣ ሚለራይቶቹ “የተመረጠ ትውልድ፣ ንጉሣዊ ክህነት፣ ቅዱስ ሕዝብ፣ ለራሱ የተለየ ወገን፤ ከጨለማ ወደ ድንቅ ብርሃኑ የጠራችሁን የእርሱን ምስጋና ትናገሩ ዘንድ” ነበሩ። ሚለራይቶቹ የተጠሩበት ብርሃን፣ በአሮን ዓመፅ ታሪክ ውስጥ በአሥርቱ ትእዛዛት ሁለት ጽላቶች ተመስሎ የቀረበው፣ በዕንባቆም ሁለት ጽላቶች ላይ የተወከለው የሚለር እንቁዎች ብርሃን ነበር። ከእርሱ የተጠሩት ጨለማም፣ በግብፅ ባርነት ጨለማ ተመስሎ የቀረበው፣ የጳጳሳት አገዛዝ የጨለማ ዘመን ነበር።

When Christ raised up the temple that had been trodden down by both paganism and papalism, He did so in forty-six years from 1798 to 1844. When he had erected the temple, then as the Messenger of the Covenant, He suddenly came to His temple on October 22, 1844, for He had erected the temple that had been trodden down and destroyed, and He also purified a priesthood that was represented by the tribe of Levi.

ክርስቶስ በአረማዊነትና በጳጳሳዊ ሥርዓት ተረግጦ የነበረውን ቤተ መቅደስ ባነሣ ጊዜ፣ ይህን ከ1798 እስከ 1844 ባሉት አርባ ስድስት ዓመታት ውስጥ አደረገው። ቤተ መቅደሱን ካቆመ በኋላም፣ እንደ ኪዳኑ መልእክተኛ፣ ወደ ቤተ መቅደሱ በድንገት መጣ በ1844 ጥቅምት 22፤ ምክንያቱም ተረግጦና ፈርሶ የነበረውን ቤተ መቅደስ አቆመ፣ እንዲሁም በሌዊ ነገድ የተወከለውን ክህነት አነጻ።

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–4.

> ነገር ግን በመምጣቱ ቀን ማን ይቆማል? ሲገለጥስ ማን ይቆማል? እርሱ እንደ አጥራቂ እሳት ነውና፥ እንደ አጣቢዎችም ሳሙና፤ ብርንም እንደሚያጥራና እንደሚያነጻ ሆኖ ይቀመጣል፤ የሌዊንም ልጆች ያነጻል፥ እንደ ወርቅና እንደ ብርም ያጠራቸዋል፥ እነርሱም በጽድቅ መባን ለእግዚአብሔር ያቀርቡ ዘንድ። በዚያን ጊዜም የይሁዳና የኢየሩሳሌም መባ እንደ ጥንቱ ዘመን፥ እንደ ቀድሞውም ዓመታት፥ ለእግዚአብሔር ደስ የሚያሰኝ ይሆናል። ሚልክያስ 3፥2–4።

On October 22, 1844 Christ suddenly came to His temple and entered into covenant with a people who were represented by the Levitical priesthood, yet by 1863, they had repeated the rebellion of Aaron, and the Millerite priesthood transitioned to the Laodicean priesthood, as represented by Jeroboam’s priesthood of the lowest of men, and Aaron’s dancing fools. Yet the testimony of Jeroboam’s rebellion has a larger testimony of the rebellion of 1863. When Jeroboam inaugurated his false system of worship a prophet from Jerusalem was sent to rebuke Jeroboam’s rebellion, as typified by Millerite Adventism being led to accept the Sabbath of the Ten Commandments as the day of rest.

እ.ኤ.አ. በ1844 ጥቅምት 22 ቀን ክርስቶስ ድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ መጣ፤ በሌዋውያን ክህነት የተመሰሉ ሕዝብም ጋር ቃል ኪዳን ገባ፤ ነገር ግን እስከ 1863 ድረስ የአሮንን ዐመፅ ደግመው አደረጉ፣ የሚለራውያንም ክህነት በሰዎች ከሁሉ ዝቅተኞች የተቋቋመው በኢዮሮብዓም ክህነት እንደተመሰለው፣ እንዲሁም በአሮን የሚያወዛውዙ ሰነፎች እንደተወከለው፣ ወደ ሎዶቅያ ክህነት ተሸጋገረ። ነገር ግን የኢዮሮብዓም ዐመፅ ምስክርነት የ1863ን ዐመፅ የሚመለከት የላቀ ምስክርነት አለው። ኢዮሮብዓም የሐሰት አምልኮ ሥርዓቱን በመጀመር ጊዜ፣ የኢዮሮብዓምን ዐመፅ ለመገሠጽ ከኢየሩሳሌም አንድ ነቢይ ተልኮ ነበር፤ ይህም የአሥርቱ ትእዛዛት ሰንበት እንደ ዕረፍት ቀን እንዲቀበል ወደ መምራት በተመራው በሚለራውያን አድቬንቲዝም እንደ ተምሳሌት ተገልጦአል።

When Adventism accepted the light of the third angel and the sanctuary they represented a rebuke to those Protestants that had rejected the increasing light of the unsealing that began at the time of the end in 1798. Just as ancient Israel had forgotten the Sabbath while in their Egyptian bondage, the church in the wilderness had forgotten the Sabbath by the time 1798 arrived. The increasing light of the judgment-hour message brought by the Millerites ultimately led to the sanctuary and the law of God.

አድቬንቲዝም የሦስተኛውን መልአክ ብርሃንና መቅደሱን በተቀበለ ጊዜ፣ እነርሱ በ1798 በዘመኑ ፍጻሜ የተጀመረውን የመታተም መፈታት የጨመረ ብርሃን ለተቃወሙ እነዚያን ፕሮቴስታንቶች ተግሣጽ ሆነው ቆሙ። እንደ ጥንታዊቱ እስራኤል በግብፅ ባርነትዋ ሳለች ሰንበትን እንደ ረሳች፣ በምድረ በዳ ያለችው ቤተ ክርስቲያንም 1798 በደረሰ ጊዜ ሰንበትን ረስታ ነበር። በሚለራውያን የተሰበከው የፍርድ ሰዓት መልእክት የጨመረው ብርሃን በመጨረሻ ወደ መቅደሱና ወደ እግዚአብሔር ሕግ መራ።

That light arrived on October 22, 1844, and represented a rebuke of false worship to those who had been called to come all the way out of the false doctrines of Catholicism. The worship of the sun is the mark of Catholicism’s authority over the churches who returned to her fold. That rebuke is represented at Jeroboam’s inauguration of his false system of worship.

ያ ብርሃን በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 መጣ፣ እናም ከካቶሊክነት የሐሰት ትምህርቶች ፈጽሞ ወጥተው እንዲመጡ ለተጠሩት ሰዎች የሐሰት አምልኮን የሚገሥጽ ነበር። የፀሐይ አምልኮ ወደ እርሷ መንጋ ለተመለሱት አብያተ ክርስቲያናት ላይ ያላት የካቶሊክነት ሥልጣን ምልክት ነው። ይህ ግሥጋሴ ኢዮሮብዓም የሐሰት የአምልኮ ሥርዓቱን በመጀመሪያ ሲያቋቁም በተመለከተው ነገር ውስጥ ተወክሏል።

> And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him.

> ኢዮርብዓምም በስምንተኛው ወር በወሩ አሥራ አምስተኛው ቀን፣ በይሁዳ እንዳለው በዓል ያለ በዓል አደረገ፤ በመሠዊያውም ላይ ሠዋ። በቤቴልም እንዲሁ አደረገ፤ የሠራቸውን ጥጃዎች ሠዋላቸው፤ በቤቴልም የሠራቸውን የኮረብታ መሥዋዕት ስፍራዎች ካህናት አኖረ። እርሱም በቤቴል በሠራው መሠዊያ ላይ በስምንተኛው ወር በወሩ አሥራ አምስተኛው ቀን፣ በልቡ ያሰበውን ያን ወር ራሱ የፈጠረውን በዓል ለእስራኤል ልጆች አደረገ፤ በመሠዊያውም ላይ ወጥቶ ዕጣን አጠነ። እነሆም፥ በእግዚአብሔር ቃል ከይሁዳ ወደ ቤቴል አንድ የእግዚአብሔር ሰው መጣ፤ ኢዮርብዓምም ዕጣን ሊያጠን በመሠዊያው አጠገብ ቆሞ ነበር። እርሱም በእግዚአብሔር ቃል በመሠዊያው ላይ ጮኸና እንዲህ አለ፤ መሠዊያ ሆይ፥ መሠዊያ ሆይ፥ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ ለዳዊት ቤት አንድ ሕፃን ይወለዳል፥ ስሙም ኢዮስያስ ይባላል፤ በአንተም ላይ በአንተ ላይ ዕጣን የሚያጥኑትን የኮረብታ መሥዋዕት ስፍራዎች ካህናት ይሠዋባቸዋል፥ የሰዎችም አጥንት በአንተ ላይ ይቃጠላል። በዚያኑም ቀን ምልክት ሰጥቶ እንዲህ አለ፤ እግዚአብሔር የተናገረው ምልክት ይህ ነው፤ እነሆ፥ መሠዊያው ይሰነጠቃል፥ በእርሱም ላይ ያለው አመድ ይፈስሳል። ንጉሡም ኢዮርብዓም በቤቴል ባለው መሠዊያ ላይ የጮኸውን የእግዚአብሔር ሰው ቃል በሰማ ጊዜ፥ እርሱን ያዙት ሲል ከመሠዊያው ላይ እጁን ዘረጋ።

> And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him. The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 12:32–13:10.

> እጁንም በእርሱ ላይ ለመዘርጋት ያወጣት እጅ ደረቀች፤ ወደ ራሱም እንደ ገና ሊመልሳት አልቻለም። መሠዊያውም ተሰነጠቀ፥ አመዱም ከመሠዊያው ላይ ፈሰሰ፤ ይህም የእግዚአብሔር ሰው በእግዚአብሔር ቃል የሰጠው ምልክት እንደ ነበረ ሆነ። ንጉሡም መልሶ ለእግዚአብሔር ሰው፦ አሁን እባክህ የአምላክህን እግዚአብሔር ፊት ለምን፥ ስለ እኔም ጸልይ፥ እጄ ደግሞ እንዲመለስልኝ አለው። የእግዚአብሔር ሰውም እግዚአብሔርን ለመነ፥ የንጉሡም እጅ እንደ ገና ተመለሰለት፥ እንደ ቀድሞውም ሆነች። ንጉሡም ለእግዚአብሔር ሰው፦ ከእኔ ጋር ወደ ቤት ና፥ እረፍ፥ ሽልማትም እሰጥሃለሁ አለው። የእግዚአብሔር ሰውም ንጉሡን አለው፦ የቤትህን እኩሌታ ብትሰጠኝ እንኳ፥ ከአንተ ጋር አልገባም፤ በዚህም ስፍራ እንጀራ አልበላም ውኃም አልጠጣም፤ እንዲህ ብሎ በእግዚአብሔር ቃል ታዞኛልና፦ እንጀራ አትብላ፥ ውኃም አትጠጣ፥ በመጣህበትም መንገድ ተመልሰህ አትሂድ። እርሱም በሌላ መንገድ ሄደ፥ ወደ ቤቴልም በመጣበት መንገድ አልተመለሰም። 1 ነገሥት 12፥32–13፥10።

Along with the rebellion of the golden calves in the testimony of Aaron and Jeroboam, the actual inauguration of the false system of worship that Jeroboam ordained is included in his testimony. That inauguration represents the distinction between the worship that was to be carried out in Jerusalem, and Jeroboam’s counterfeit system. From 1798 through to 1844, the Lord brought his people out of the darkness of papal rule into the marvelous prophetic light represented by the three angels of Revelation fourteen. The Protestant churches rejected that light and in so doing became the daughters of Catholicism in 1844.

በአሮንና በኢዮርብዓም ምስክርነት ውስጥ ከወርቃማው ጥጃዎች ዓመፅ ጋር ተያይዞ፣ ኢዮርብዓም ያቋቋመው የሐሰት አምልኮ ሥርዓት በተግባር የተመረቀበት ክስተት በምስክርነቱ ውስጥ ተካትቶአል። ያ ምረቃ በኢየሩሳሌም ሊፈጸም የነበረውን አምልኮ ከኢዮርብዓም የሐሰት አምልኮ ሥርዓት የሚለየውን ልዩነት ይወክላል። ከ1798 እስከ 1844 ድረስ፣ ጌታ ሕዝቡን ከጳጳሳዊ አገዛዝ ጨለማ አውጥቶ በራእይ አሥራ አራት የተገለጹት ሦስቱ መላእክት የሚወክሉት ድንቅ ትንቢታዊ ብርሃን ውስጥ አመጣቸው። የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ያንን ብርሃን አልተቀበሉትም፤ በዚህም እንደዚያ ሲያደርጉ በ1844 የካቶሊክነት ሴት ልጆች ሆኑ።

Jeroboam’s worship typified the Catholic system of worship, and in his story the northern kingdom of Israel represents the false system of Catholicism that the Protestants of Millerite history chose to remain in. The symbol of that system is the worship of the sun.

የኢዮርብዓም አምልኮ የካቶሊክ የአምልኮ ሥርዓትን ይወክል ነበር፤ በእርሱም ታሪክ ውስጥ የእስራኤል ሰሜናዊ መንግሥት የሚወክለው፣ በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ ያሉ ፕሮቴስታንቶች በውስጡ ለመቆየት የመረጡትን የካቶሊክነት የሐሰት ሥርዓት ነው። የዚያ ሥርዓት ምልክት የፀሐይ አምልኮ ነው።

The faithful and wise virgins that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844, represented a rebuke to the Protestants who had just returned to the influence of Catholicism, and became the daughters of Rome. In the inauguration of Jeroboam’s counterfeit system of worship a prophet came from Judah and rebuked Jeroboam, thus typifying the faithful virgins who entered into the Most Holy Place and were led to recognize the law of God. The story of that prophet and his rebuke to Jeroboam is highly informative when considering the rebellion of 1863, yet the story needs to wait until an ending is placed along with a beginning.

በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የገቡት ታማኝና ጥበበኛ ደናግል፣ ከካቶሊካዊነት ተጽእኖ ወደ ተመለሱ እና የሮም ሴት ልጆች የሆኑትን ፕሮቴስታንቶች የሚገሥጽ ምልክት ነበሩ። የኢዮርብዓም ሐሰተኛ የአምልኮ ሥርዓት በተመሠረተበት ጊዜ ከይሁዳ አንድ ነቢይ መጥቶ ኢዮርብዓምን ገሠጸው፤ ይህም ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የገቡትንና የእግዚአብሔርን ሕግ እንዲያውቁ የተመሩትን ታማኝ ደናግል ያመለክታል። የዚያ ነቢይ ታሪክና ለኢዮርብዓም የሰጠው ተግሣጽ የ1863ን ዓመፅ በምንመለከትበት ጊዜ እጅግ አስተማሪ ነው፤ ሆኖም ታሪኩ ከመጀመሪያው ጋር አንድ ፍጻሜ እስኪቀመጥለት ድረስ ሊጠብቅ ይገባዋል።

The beginnings of ancient Israel, Jeroboam’s kingdom, and modern Israel all align and together they provide three witnesses of the end of the earth beast of Revelation thirteen, at the soon-coming Sunday law. The faithful of Millerite Adventism on October 22, 1844, became the true Protestant horn of the earth beast, and they did so in the history which began at the time of the end in 1798. 1798 was the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, and the establishment of the true Protestant horn of Adventism in the United States. In that beginning history represents the ending history of the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

የጥንታዊቱ እስራኤል አጀማመር፣ የኢዮርብዓም መንግሥት፣ እና ዘመናዊቱ እስራኤል ሁሉ በአንድነት ይጣጣማሉ፤ እነርሱም በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ጊዜ፣ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት የምድር አውሬ ፍጻሜን የሚያረጋግጡ ሦስት ምስክሮችን በአንድነት ያቀርባሉ። ጥቅምት 22 ቀን 1844 ዓ.ም. ያሉት ታማኞቹ የሚለራዊት አድቬንቲዝም አባላት የምድር አውሬው እውነተኛ ፕሮቴስታንት ቀንድ ሆኑ፤ ይህንም ነገር ያደረጉት በ1798 በዘመኑ ፍጻሜ የጀመረው ታሪክ ውስጥ ነበር። 1798 የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛ መንግሥት፣ ማለትም ዩናይትድ ስቴትስ፣ እንዲሁም በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ የአድቬንቲዝም እውነተኛ ፕሮቴስታንት ቀንድ መቋቋም የጀመረበት ነበር። በዚያ የአጀማመር ታሪክ ውስጥ የዩናይትድ ስቴትስ የፍጻሜ ታሪክ ተወክሎ ይታያል፤ ምክንያቱም ኢየሱስ ሁልጊዜ የአንድ ነገር ፍጻሜ በዚያው ነገር አጀማመር ይገልጣልና።

The three beginning witnesses of ancient, modern and Jeroboam’s Israel illustrate the end of the earth beast, but there is also another ending that needs to be put in place in advance of laying out the testimony of the prophet that came from Judah and rebuked Jeroboam. The ending history that needs to be included is the ending of the northern and southern kingdoms of Israel as represented by the prophet Ezekiel.

የጥንታዊው፣ የዘመናዊው እና የኢዮርብዓም እስራኤል ሶስቱ የመጀመሪያ ምስክሮች የምድር አውሬውን ፍጻሜ ያብራራሉ፤ ነገር ግን ከይሁዳ መጥቶ ኢዮርብዓምን የገሠጸውን ነቢይ ምስክርነት ከማቅረብ በፊት አስቀድሞ ሊቀመጥ የሚገባ ሌላ ፍጻሜም አለ። ሊካተት የሚገባው ይህ የፍጻሜ ታሪክ፣ በነቢዩ ሕዝቅኤል እንደተወከለው የእስራኤል ሰሜናዊና ደቡባዊ መንግሥታት ፍጻሜ ነው።

It should not be forgotten that what we are now illustrating is that the rebellion of 1863 is marked by the first abomination of Ezekiel chapter eight, which was the image of jealousy. Once we address the ending of the northern and southern kingdoms as represented by Ezekiel we will have more than enough evidence to uphold that the rebellion of 1863 was illustrated by Aaron and Jeroboam’s rebellion, and that it identifies the beginning of the first of four generations of Laodicean Adventism.

እኛ አሁን እየገለጽን ያለነው ነገር፣ የ1863 ዓመቱ ዐመፅ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ባለው የመጀመሪያው ርኩሰት፣ ማለትም በቅናት ምስል እንደሚለይ መሆኑ መርሳት የለበትም። በሕዝቅኤል እንደተወከለው የሰሜኑንና የደቡቡን መንግሥታት ፍጻሜ ከተመለከትን በኋላ፣ የ1863 ዓመቱ ዐመፅ በአሮንና በኢዮርብዓም ዐመፅ እንደተመሰለ ለማጽናት ከበቂ በላይ ማስረጃ ይኖረናል፤ እንዲሁም ይህ የላኦዲቅያ አድቬንቲዝም ከአራቱ ትውልዶች የመጀመሪያውን መጀመሪያ እንደሚያመለክት ያሳያል።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land:

> የእግዚአብሔርም ቃል እንዲህ ሲል ዳግመኛ ወደ እኔ መጣ፤ አንተም የሰው ልጅ ሆይ፥ አንድ በትር ውሰድ፥ በእርሱም ላይ፦ ለይሁዳ እና ለእርሱ ባልንጀሮች ለእስራኤል ልጆች ብለህ ጻፍ፤ ከዚያም ሌላ በትር ውሰድ፥ በእርሱም ላይ፦ ለዮሴፍ፥ ለኤፍሬም በትር፥ እና ለእርሱ ባልንጀሮች ለእስራኤል ቤት ሁሉ ብለህ ጻፍ። እነርሱንም እርስ በርሳቸው አንድ በትር እንዲሆኑ አገናኛቸው፤ በእጅህም ውስጥ አንድ ይሆናሉ። ከሕዝብህም ልጆች አንተን፦ በዚህ ምን እንደምትማልክ አታሳየንምን? ብለው በሚናገሩህ ጊዜ፥ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ በኤፍሬም እጅ ያለውን የዮሴፍን በትር፥ ከእርሱም ጋር ያሉትን የእስራኤል ነገዶች እወስዳለሁ፥ ከእርሱም ጋር፥ ከይሁዳ በትር ጋር አኖራቸዋለሁ፥ አንድም በትር አደርጋቸዋለሁ፥ በእጄም ውስጥ አንድ ይሆናሉ። የምትጽፍባቸውም በትሮች በዓይናቸው ፊት በእጅህ ውስጥ ይሆናሉ። እንዲህም በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ የእስራኤልን ልጆች ከሄዱባቸው አሕዛብ መካከል እወስዳለሁ፥ ከዙሪያም ሁሉ እሰበስባቸዋለሁ፥ ወደ ራሳቸውም ምድር አመጣቸዋለሁ፤

> And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> እኔም በእስራኤል ተራሮች ላይ ባለችው ምድር አንድ ሕዝብ አደርጋቸዋለሁ፤ አንድም ንጉሥ ለሁሉም ንጉሥ ይሆናል፤ ከዚህም በኋላ ሁለት ሕዝቦች አይሆኑም፥ ከእንግዲህም ወዲህ ፈጽሞ ወደ ሁለት መንግሥታት አይከፈሉም። ከእንግዲህም ወዲህ በጣዖቶቻቸው ወይም በአስጸያፊ ነገሮቻቸው ወይም በማናቸውም መተላለፎቻቸው ራሳቸውን አያረክሱም፤ ነገር ግን የኃጢአት ሥራ ካደረጉባቸው ከመኖሪያዎቻቸው ሁሉ አድናቸዋለሁ፥ አነጻቸውማለሁ፤ እነርሱም ሕዝቤ ይሆናሉ፥ እኔም አምላካቸው እሆናለሁ። ባሪያዬም ዳዊት በላያቸው ንጉሥ ይሆናል፤ ሁሉም አንድ እረኛ ይኖራቸዋል፤ በፍርዶቼም ይሄዳሉ፥ ሥርዓቴንም ይጠብቃሉ፥ ያደርጉትማል። ለባሪያዬም ለያዕቆብ በሰጠኋት፥ አባቶቻችሁ በተቀመጡባት ምድር ይኖራሉ፤ በእርስዋም እነርሱ እና ልጆቻቸው እና የልጆቻቸው ልጆች ለዘላለም ይኖራሉ፤ ባሪያዬም ዳዊት ለዘላለም አለቃቸው ይሆናል። ደግሞም ከእነርሱ ጋር የሰላም ኪዳን አደርጋለሁ፤ ከእነርሱ ጋር የዘላለም ኪዳን ይሆናል፤ አኖራቸዋለሁ፥ አበዛቸውማለሁ፥ መቅደሴንም በመካከላቸው ለዘላለም አኖራለሁ። ማደሪያዬም ደግሞ ከእነርሱ ጋር ይሆናል፤ አዎን፥ እኔ አምላካቸው እሆናለሁ፥ እነርሱም ሕዝቤ ይሆናሉ። መቅደሴም ለዘላለም በመካከላቸው በሚሆን ጊዜ፥ እኔ እግዚአብሔር እስራኤልን እንደምቀድስ አሕዛብ ያውቃሉ። ሕዝቅኤል 37፥15–28።

Back to Articles