Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - አንድ መቶ ስልሳ።

የዳንኤል የመጨረሻው ራእይ ትንቢታዊ አስፈላጊነት፡ ለመጨረሻው ዘመን እውነትን መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

በአሥረኛው ምዕራፍ ዳንኤል በዘላለማዊው ወንጌል የሦስት-ደረጃ ሂደት ከሐዘን ቀኖቹ እንደ ተነሣ ተገልጦአል። ከዚያም ገብርኤል የአሥራ አንደኛውን ምዕራፍ ትንቢታዊ ታሪክ ለዳንኤል ይሰጣል፤ በዚህም የታላቁ ወንዝ ሂድዴቅል ብርሃን ታሪክ ይለየዋል።

> “የእግዚአብሔር ቃል እጅግ የቀረበና የጥልቅ ጥናት ያስፈልገዋል። በተለይም ዳንኤልና ራእይ በሥራችን ታሪክ ውስጥ ከዚህ በፊት ከነበረው ሁሉ ይልቅ ትኩረት ሊሰጣቸው ይገባል። ስለ ሮማዊው ኀይልና ስለ ጳጳስነት በአንዳንድ መስመሮች የምንናገረው ሊያነስ ይችላል፤ ነገር ግን ነቢያትና ሐዋርያት በእግዚአብሔር መንፈስ መነሣሣት የጻፉትን ልናበራ ይገባናል። ቅዱስ መንፈስ ነገሮችን በነቢይነቱ አሰጣጥም ሆነ በተሣሉት ክንውኖች ውስጥ እንዲሁ ቀርጾአቸዋል፤ ይህም ሰው ወኪል ከዓይን እንዲሰወር፣ በክርስቶስም ውስጥ እንዲሸሸግ፣ የሰማይ ጌታ እግዚአብሔርና ሕጉም ከፍ ከፍ እንዲደረጉ ለማስተማር ነው።”

> “የዳንኤልን መጽሐፍ አንብቡ። በዚያ የተወከሉትን መንግሥታት ታሪክ ነጥብ በነጥብ አስታውሱ። የመንግሥት ሰዎችን፣ ምክር ቤቶችን፣ ኃያላን ሠራዊቶችን ተመልከቱ፤ እግዚአብሔርም የሰውን ትዕቢት እንዴት እንዳዋረደ እና የሰውን ክብር በአፈር እንዴት እንዳስቀመጠ ተመልከቱ። ታላቅ መሆኑ የተወከለው እግዚአብሔር ብቻ ነው። በነቢዩ ራእይ አንዱን ኃያል ገዥ ሲያወርድ ሌላውንም ሲያቆም ይታያል። እርሱ እንደ ዓለሙ ሁሉ ንጉሥ፣ ዘላለማዊ መንግሥቱን ሊያቆም ያለው፣ የዘመናት ብሉይ፣ ሕያው አምላክ፣ የጥበብ ሁሉ ምንጭ፣ የአሁኑ ገዥ፣ የወደፊቱ ገላጭ ሆኖ ተገልጦአል። ሰው ነፍሱን ወደ ከንቱ ነገር በማንሣቱ ምንኛ ድሃ፣ ምንኛ ደካማ፣ ምንኛ አጭር ዕድሜ ያለው፣ ምንኛ ስሕተተኛ፣ ምንኛም በደለኛ እንደሆነ አንብቡና ተረዱ።”

> መንፈስ ቅዱስ በኢሳይያስ አማካይነት ትኩረታችንን እንድናቀና ወደ እግዚአብሔር፣ ሕያው አምላክ፣ እንደ ዋና የትኩረት ነገር ይመራናል—በክርስቶስ ውስጥ እንደ ተገለጠው ወደ እግዚአብሔር። “ሕፃን ተወልዶልናልና፥ ወንድ ልጅም ተሰጥቶናልና፤ አለቅነትም በትከሻው ላይ ይሆናል፤ ስሙም ድንቅ፥ መካር፥ ኃያል አምላክ፥ የዘላለም አባት፥ የሰላም አለቃ ተብሎ ይጠራል” [ኢሳይያስ 9:6]።

> “ዳንኤል በቀጥታ ከእግዚአብሔር የተቀበለው ብርሃን በተለይ ለእነዚህ የመጨረሻ ዘመኖች ተሰጥቶ ነበር። በሺናር ታላላቅ ወንዞች በሆኑት በኡላይና በሕዴቅኤል ዳርቻ ያያቸው ራእዮች አሁን በፍጻሜ ሂደት ላይ ናቸው፣ እናም የተነገሩት ክስተቶች ሁሉ በቅርቡ ወደ ፍጻሜ ይደርሳሉ።” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

ከዳንኤል የመጨረሻው ራእይ ትንቢትና “ክስተቶች” በመስጠቱ ውስጥ፣ መንፈስ ቅዱስ ጉዳዮችን “እንዲሁ መልክ አበጅቶ” ነበር፤ ስለዚህ የመጀመሪያው ምዕራፍ (አሥር) እንደ መጨረሻው ምዕራፍ (አሥራ ሁለት) ደግሞ በኋለኛው ዘመን የእግዚአብሔርን ሕዝብ ልምድ ይወክላል። የሂዴቄል ወንዝ ብርሃንን የሚያቆሙት እነዚያ ሦስት ምዕራፎች፣ “በተለይ ለእነዚህ የመጨረሻ ቀናት የተሰጠ” መሆናቸው ሲታሰብ፣ የ“እውነት”ን ሦስት-ደረጃ ትርጉም እንዲሸከሙ በአውቆ አቀራረብ ተዘጋጅተው ነበር። መጀመሪያው ከመጨረሻው ጋር በመስማማቱ፣ መካከለኛውም ዓመፅን በመወከሉ፣ በዕብራይስጥ ፊደላት መጀመሪያው፣ አሥራ ሦስተኛው እና የመጨረሻው ፊደል የተፈጠረበትን የ“እውነት” የዕብራይስጥ ቃል አወቃቀር ብቻ ሳይሆን፣ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ደግሞ እናያለን።

የዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥር፣ የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታትን “chazon” ራእይና የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታትን “mareh” ራእይ ሁለቱንም የሚያስተውሉትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ይለያል። እነዚህ ሁለቱን ራእዮች ማስተዋል ብቻ ሳይሆን፣ በሴታዊና በአስነሺ “marah” የ“መታየት” ራእይ የሚፈጠር በእምነት መጽደቅ ልምምድ ደግሞ አላቸው።

> «ለአእምሮና ለነፍስ፣ እንዲሁም ለሥጋ፣ ኃይል በጥረት እንዲገኝ የእግዚአብሔር ሕግ ነው። ዕድገትን የሚያመጣው ልምምድ ነው። ከዚህ ሕግ ጋር በተስማማ መልኩ፣ እግዚአብሔር በቃሉ ውስጥ ለአእምሮና ለመንፈሳዊ ዕድገት የሚሆኑትን መንገዶች አዘጋጅቶአል።»

> “መጽሐፍ ቅዱስ ሰዎች ለዚህ ሕይወት ወይም ለሚመጣው ሕይወት ብቁ እንዲሆኑ ሊረዱት የሚያስፈልጋቸውን መርሆች ሁሉ ይዟል። እነዚህም መርሆች በሁሉም ሰዎች ሊረዱ ይችላሉ። ትምህርቱን የሚያደንቅ መንፈስ ያለው ማንም ሰው ከመጽሐፍ ቅዱስ አንዲት ምንባብ እንኳ ሳይረዳ ሊያነብ አይችልም፤ ከእርሷም አንዳንድ ጠቃሚ ሐሳብ ሳያገኝ አይቀርም። ነገር ግን ከመጽሐፍ ቅዱስ የሚገኘው እጅግ ዋጋ ያለው ትምህርት በአጋጣሚ ወይም በተቆራረጠ ጥናት አይገኝም። ታላቁ የእውነት ሥርዓቱ በቸኩለኛ ወይም በልብ የሌለው አንባቢ እንዲለየው ሆኖ አልቀረበም። ብዙ ከሀብቶቹ ከላይ ከሚታየው በታች በጥልቀት ተሰውረው ይገኛሉ፤ እነርሱም በትጉህ ምርመራና በማያቋርጥ ጥረት ብቻ ሊገኙ ይችላሉ። ያን ታላቅ ሙሉነት የሚያቀናጁት እውነቶች ‘ጥቂት እዚህ፥ ጥቂትም በዚያ’ ተፈልገው ሊሰበሰቡ ይገባል። ኢሳይያስ 28፥10።”

> “እንዲህ ተመርመሩ እና አንድ ላይ ተሰብስበው ሲቀርቡ፣ ፍጹም ለእርስ በርሳቸው እንደሚስማሙ ይገኛል። እያንዳንዱ ወንጌል ለሌሎቹ የሚጨምር ነው፤ እያንዳንዱም ትንቢት ለሌላው ማብራሪያ ነው፤ እያንዳንዱም እውነት የሌላ እውነት እድገት ነው። የአይሁድ ሥርዓት ምሳሌያዊ አይነቶች በወንጌል ግልጽ ይሆናሉ። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ እያንዳንዱ መርህ ስፍራው አለው፤ እያንዳንዱም እውነታ አግባቡ አለው። እናም ይህ ፍጹም አወቃቀር፣ በእቅዱም ሆነ በአፈጻጸሙ፣ ለፈጣሪው ምስክርነት ይሰጣል። እንደዚህ ያለ አወቃቀር ከማይገደብ አእምሮ በቀር ሌላ አእምሮ ሊያስብ ወይም ሊያበጅ አይችልም።”

> በተለያዩ ክፍሎቹን በመመርመር እና እርስ በእርሳቸው ያላቸውን ግንኙነት በማጥናት ውስጥ፣ የሰው አእምሮ ከፍተኛ ችሎታዎች ወደ ብርቱ እንቅስቃሴ ይጠራሉ። ማንም ሰው በእንዲህ ያለ ጥናት ሳይሳተፍ የአእምሮ ኃይል ሳያዳብር ሊቆይ አይችልም።

> “እውነትን በመፈለግና በማሰባሰብ ብቻ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አእምሮአዊ ዋጋ አይኖረውም። ይልቁንም የቀረቡትን ርእሶች ለመገንዘብ በሚደረገው ጥረት ውስጥ ይገኛል። በተለመዱ ጉዳዮች ብቻ የተጠመደ አእምሮ ይቀጭና ይደክማል። ታላላቅና ረዥም ውጤት ያላቸውን እውነቶች ለማስተዋል ፈጽሞ ካልተጫነ፣ ከጊዜ በኋላ የማደግ ኀይሉን ያጣል። ከዚህ መበላሸት የሚጠብቅ መከላከያና ለእድገት የሚያነሳሳ እንደ እግዚአብሔር ቃል ጥናት ሌላ ምንም የለም። እንደ አእምሮ ሥልጠና መሣሪያ መጽሐፍ ቅዱስ ከሌላ ማንኛውም መጽሐፍ፣ ወይም ከሁሉም ሌሎች መጻሕፍት ተደምረውም ይልቅ ውጤታማ ነው። የርእሶቹ ታላቅነት፣ የንግግሩ ክቡር ቀላልነት፣ የምስሎቹም ውበት፣ እንደ ሌላ ምንም ነገር ማይችለው ሁኔታ ሐሳቦችን ያነቃቃና ከፍ ያደርጋል። የተገለጡትን እጅግ አስደናቂ እውነቶች ለመገንዘብ የሚደረገውን ጥረት ያህል አእምሮአዊ ኀይል የሚሰጥ ሌላ ጥናት የለም። እንዲሁ ከወሰን የሌለው አምላክ ሐሳቦች ጋር የተገናኘ አእምሮ ሳይሰፋና ሳይበረታ አይቀርም።”

> “ከዚህም የበለጠ በመንፈሳዊ ባሕርይ እድገት ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ ኃይል ነው። ሰው ለእግዚአብሔር ኅብረት የተፈጠረ ስለሆነ፣ እውነተኛ ሕይወቱንና እድገቱን ሊያገኝ የሚችለው በዚያ ኅብረት ውስጥ ብቻ ነው። ከፍተኛ ደስታውን በእግዚአብሔር ዘንድ እንዲያገኝ ተፈጥሮ ስላለ፣ የልብን ጥማት ሊያሳርፍ፣ የነፍስንም ረሃብና ጥም ሊያጠግብ የሚችል ነገር በሌላ ምንም ውስጥ ሊያገኝ አይችልም። የእግዚአብሔርን ቃል በቅንነትና ለመማር በተዘጋጀ መንፈስ እውነቶቹን ለማስተዋል እየፈለገ የሚያጠና ሰው ከጸሐፊው ጋር ወደ ቅርብ ግንኙነት ይመጣል፤ በራሱም ምርጫ ካልሆነ በቀር፣ ለእድገቱ እድሎች ወሰን የለም።”

> “በቅጥ እና በርእሶች ሰፊ ልዩነቷ ውስጥ መጽሐፍ ቅዱስ እያንዳንዱን አእምሮ የሚያስደንቅና እያንዳንዱን ልብ የሚማርክ ነገር አለው። በገጾቿ ውስጥ ከሁሉ የቀደመ ታሪክ፣ ለሕይወት እጅግ እውነተኛ የሆነ የሕይወት ታሪክ፣ መንግሥትን ለማስተዳደርና ቤተሰብን ለመመራት የሚሆኑ የመንግሥት መርሆች—የሰው ጥበብ ፈጽሞ ሊደርስባቸው ያልቻለ መርሆች—ይገኛሉ። ከሁሉ ጥልቅ ፍልስፍና፣ ከሁሉ ጣፋጭና ከሁሉ ከፍ ያለ ቅኔ፣ ከሁሉ በስሜት የተሞላና ከሁሉ ልብን የሚነካ ጽሑፍ በውስጧ አለ። እንዲህ ብቻ በመመልከትም እንኳ የመጽሐፍ ቅዱስ ጽሑፎች ከማንኛውም የሰው ጸሐፊ ሥራ ዋጋቸው ሊለካ በማይችል መጠን ይልቃሉ፤ ነገር ግን ከእርሱ የበለጠ ወሰን በሌለው ስፋትና ዋጋ ወሰን በሌለው ታላቅነት የሚታዩት ከታላቁ ማዕከላዊ ሐሳብ ጋር ባላቸው ግንኙነት ሲታዩ ነው። በዚህ ሐሳብ ብርሃን ሲታዩ እያንዳንዱ ርእስ አዲስ ትርጉም ያገኛል። በእጅግ ቀላል ቃላት የተገለጹ እውነቶች ውስጥ እንኳ እንደ ሰማይ ከፍ ያሉና ዘላለምን የሚያካትቱ መርሆች ተካትተዋል።”

> “የመጽሐፍ ቅዱስ ማዕከላዊ ጭብጥ፣ በመላው መጽሐፉ ውስጥ ያሉ ሌሎች ጭብጦች ሁሉ የሚሰበሰቡበት ጭብጥ፣ የቤዛነት ዕቅድ፣ በሰው ነፍስ ውስጥ የእግዚአብሔርን አምሳል መመለስ ነው። በዔደን የተነገረው ፍርድ ውስጥ ከተገለጠው የመጀመሪያ የተስፋ ጥቆማ ጀምሮ እስከ ያ በራእይ የተሰጠው የመጨረሻ ክቡር ተስፋ፣ ‘ፊቱንም ያያሉ፤ ስሙም በግንባራቸው ላይ ይሆናል’ (ራእይ 22፥4) ድረስ፣ የመጽሐፍ ቅዱስ መጽሐፍ ሁሉና ክፍል ሁሉ የተሸከመው መልእክት የዚህ ድንቅ ጭብጥ መገለጥ ነው፤ ይህም የሰው ከፍ መደረግ ነው፤ ይኸውም በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ‘ድልን የሚሰጠን’ የእግዚአብሔር ኃይል ነው። 1 ቆሮንቶስ 15፥57።” ትምህርት፣ 123–125።

በአሁኑ ጊዜ የተጠቀሰው ክፍል እንደሚያሳውቀው፣ መጽሐፍ ቅዱስ ከማንኛውም የሥነ-ጽሑፍ አቅጣጫ ቢታይ ከሰው ልጅ ምርት ሁሉ እጅግ የሚበልጥ መሆኑ ተለይቶ ይታወቃል። እህት ዋይት እንዲህ ብላለች፦ “በገጾቹ ውስጥ ከሁሉ ይልቅ ጥንታዊ ታሪክ፣ ለሕይወት ከሁሉ ይልቅ እውነተኛ የሆነ የሕይወት ታሪክ፣ መንግሥትን ለመቆጣጠር የመንግሥት መርሆች፣ ቤተሰብን ለማስተዳደር ደንቦች—የሰው ጥበብ ከቶ ሊደርስባቸው ያልቻለ መርሆች ይገኛሉ። ከሁሉ ይልቅ ጥልቅ ፍልስፍና፣ ከሁሉ ይልቅ ማራኪና ከፍ ያለ ቅኔ፣ ከሁሉ ይልቅ ስሜት የተሞላና ከሁሉ ይልቅ ልብን የሚነካ ነገር በእርሱ ውስጥ አለ፤” እንዲሁም “እንዲህ ያለ መዋቅር ሊያስብም ሊያበጅም የሚችል አእምሮ ከማይገደበው በቀር የለም።”

በሰው ልጅ ዘንድ የተቀበሉ ሥነ ጽሑፍን መዋቅር የሚሰጡ ደንቦችን የሚለዩ ሁሉም የሰብአዊነት የታወቁ መመዘኛዎች በመጽሐፍ ቅዱስ ይበልጣሉ። በሰብአዊነት ዩኒቨርሲቲዎች የሚቀርቡት መርሆች፣ ከመካከለኛ ወይም ከዝቅተኛ ሥነ ጽሑፍ እስከ የሰው ልጅ ሥነ ጽሑፍ ድንቅ ሥራዎች ድረስ ያለውን ልዩነት የሚለዩት ሁሉ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ይበልጣሉ። ይህንን በልቡና እያደረግን፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ሁሉ ትንቢታዊ ምስክርነት ከፍተኛ ጫፍ፣ ታላቁ መደምደሚያ፣ በዳንኤል የመጨረሻ ራእይ ውስጥ እንደተወከለ መገንዘብ ይገባል። እርሱ የትንቢታዊ ምስክርነት የመደምደሚያ ድንጋይ ነው፤ ከዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ጀምሮ ከቁጥር አንድ እስከ ምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አራት ድረስ የሚቀጥለውን ምስክርነት የሚደርስበት ጫፍ በሰው ልጅ ሥነ ጽሑፍ ውስጥ ምንም የለም።

በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ ይገናኛሉ እና ይደመደማሉ፤ በዚያም ራእይ ውስጥ በዳንኤል መጽሐፍ እንደተወሰዱት የትንቢት መስመሮች እንደገና ይነሣሉ፤ ነገር ግን በእርስ በርሳቸው ግንኙነት ዳንኤል መጽሐፍ የመጀመሪያው እንደ ተጠቀሰ ሲሆን ራእይ የመጨረሻው ነው። ሁሉም ነገር በዚያ የመጀመሪያ መጠቀስ ውስጥ ይገኛል፥ ሁሉም ነገርም በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ይገኛል፤ የመጽሐፉም ከፍተኛ ጫፍ በሂዴቅል ወንዝ አጠገብ የተሰጠው ራእይ ነው። በዚያ ራእይ የተወከሉት ክስተቶች ከፍተኛው ጫፍ በቁጥር አርባ ይጀምራል፥ መጽሐፉም በምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አራት እስኪታተም ድረስ ይቀጥላል። እነዚያ ጥቅሶች በቀድሞ ዘመን ቅዱሳን ሰዎች ሁሉ የተናገሩትን ወይም የመዘገቡትን የትንቢት እውነት ሁሉ፥ እህት ዋይትንም ጨምሮ፥ ታላቁን የመጨረሻ ፍጻሜ ይወክላሉ።

ወደ ያ መደረሻ በምዕራፍ አሥራ አንድ የሚያመራው ነገር በዚያው ምዕራፍ ውስጥ ያሉ ታሪኮች ናቸው፤ እነዚህም በምዕራፍ አሥራ አንድ የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮች ያለውን ትክክለኛ ግንዛቤ የሚመሰክሩ ሲሆን፣ በዚያ ስፍራ የዘንዶው፣ የአውሬው እና የሐሰተኛው ነቢይ ሶስትዮሽ ጠላቶች አሁን ዓለምን ወደ ሰው የምሕረት ጊዜ መዘጋት እየመሩአት ናቸው። እህት ዋይት ይህን ውስጣዊ መርህ በቀጥታ ትለይታለች።

> “የምናጣው ጊዜ የለንም። አስጨናቂ ዘመናት በፊታችን አሉ። ዓለም በጦርነት መንፈስ ተናውጣለች። በቅርቡ በትንቢቶች ውስጥ የተነገሩት የመከራ ትዕይንቶች ይፈጸማሉ። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ያለው ትንቢት ወደ ሙሉ ፍጻሜው ሊደርስ ቀርቦአል። በዚህ ትንቢት ፍጻሜ የሆነው ከታሪክ ብዙው ክፍል እንደገና ይደገማል። በሠላሳኛው ቁጥር እንዲህ ተብሎ የተጠቀሰ ኃይል አለ፤ ‘ይከፋበታል፥ ይመለሳልም፥ በቅዱሱም ኪዳን ላይ ቁጣ ያደርጋል፤ እንዲሁም ያደርጋል፥ እንዲሁም ይመለሳል፥ ቅዱሱንም ኪዳን ከሚተዉት ጋር ስምምነት ያደርጋል። ሠራዊቶችም በወገኑ ይቆማሉ፥ የኃይሉንም መቅደስ ያረክሳሉ፥ ዘወትሩንም መሥዋዕት ያስወግዳሉ፥ አውዳሚቱንም ርኵሰት ያቆማሉ። በኪዳኑም ላይ በክፋት የሚሠሩትን በማታለያ ቃላት ያበላሻቸዋል፤ ነገር ግን አምላካቸውን የሚያውቁ ሕዝብ ይበረታሉ፥ ታላላቅም ሥራዎች ያደርጋሉ። ከሕዝቡም ውስጥ አስተዋዮች ብዙዎችን ያስተምራሉ፤ ነገር ግን ለብዙ ቀኖች በሰይፍና በእሳት፥ በምርኮና በዝርፊያ ይወድቃሉ። ሲወድቁም በጥቂት ረድኤት ይረዱአቸዋል፤ ብዙዎች ግን በማታለያ ቃላት ይቀላቀሉአቸዋል። ከአስተዋዮቹም አንዳንዶች እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ሊፈተኑና ሊነጹ እንዲሁም ነጭ ሊሆኑ ይወድቃሉ፤ ምክንያቱም ይህ እስካሁን ለተወሰነው ዘመን ነው። ንጉሡም እንደ ፈቃዱ ያደርጋል፤ ራሱንም ከፍ ከፍ ያደርጋል፥ ከእያንዳንዱም አምላክ በላይ ራሱን ያከብራል፥ በአማልክትም አምላክ ላይ ድንቅ ነገር ይናገራል፤ ቁጣውም እስኪፈጸም ድረስ ይሳካለታል፥ ምክንያቱም የተወሰነው ይፈጸማል።’ ዳንኤል 11:30–36።”

> “ከእነዚህ ቃላት ውስጥ ከተገለጹት ጋር የሚመሳሰሉ ትዕይንቶች ይፈጸማሉ። ሰይጣን በፊታቸው የእግዚአብሔር ፍርሃት የሌላቸውን የሰው አእምሮ በፍጥነት በቁጥጥሩ ሥር እያስገባ መሆኑን የሚያሳይ ማስረጃ እናያለን። ሁሉም የዚህን መጽሐፍ ትንቢቶች ያንብቡና ያስተውሉ፤ ምክንያቱም አሁን ስለ ተነገረው የመከራ ዘመን ልንገባ ላይ ነን፤”

> “‘እና በዚያ ጊዜ ለሕዝብህ ልጆች የሚቆም ታላቁ አለቃ ሚካኤል ይነሣል፤ ከሕዝብ መኖር ጀምሮ እስከዚያ ጊዜ ድረስ እንደ እርሱ ያለ ያልሆነ የመከራ ጊዜም ይሆናል፤ በዚያም ጊዜ በመጽሐፉ ውስጥ ተጽፎ የሚገኝ ሁሉ ከሕዝብህ ይድናል። በምድርም ትቢያ ውስጥ ከሚተኙት ብዙዎች ይነቃሉ፤ እነዚህ ወደ ዘላለም ሕይወት፥ እነዚያም ወደ ነውርና ወደ ዘላለም ጥላቻ። ጥበበኞችም እንደ ሰማይ ጽናት ብርሃን ያበራሉ፤ ብዙዎችንም ወደ ጽድቅ የሚመልሱ እንደ ከዋክብት ለዘላለምና ለዘላለም ይበራሉ። አንተ ግን፥ ዳንኤል ሆይ፥ ቃሉን ዝጋ፥ መጽሐፉንም እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ማኅተም አድርግበት፤ ብዙዎች ወዲያና ወዲህ ይሮጣሉ፥ እውቀትም ይበዛል።’ ዳንኤል 12፥1–4።” Manuscript Releases, ቁጥር 13, 394.

በዚህ ክፍል ውስጥ ሲስተር ኋይት መጀመሪያ ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድን ትጠቅሳለች፣ ከዚያም “በዚህ ትንቢት ፍጻሜ ውስጥ የተከናወነው ብዙ ታሪክ እንደገና ይደገማል” የሚለውን መርህ ትለያለች። ከዚያም ቁጥር ሠላሳ እስከ ሠላሳ ስድስት ድረስ በቀጥታ ትጠቅሳለች፣ እና “በእነዚህ ቃላት የተገለጹትን የሚመስሉ ትዕይንቶች ይከናወናሉ” የሚለውን መግለጫ ትከተላለች። ቁጥር ሠላሳ እስከ ሠላሳ ስድስት ከለየች በኋላ፣ እነዚያን ቁጥሮች የሚመስሉ ትዕይንቶች እንደሚከናወኑ ካለች በኋላ፣ ሚካኤል በምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አንድ ላይ በሚነሣበት ጊዜ የሚሆነውን የምሕረት ጊዜ መዘጋት ትለያለች። ይህንንም በማድረግ፣ እነዚያን ሰባት ቁጥሮች ለይታ በሚካኤል መነሣት በቀጥታ የሚቀድመው ታሪክ ውስጥ ታስቀምጣቸዋለች።

ከአንድ ጊዜ በላይ የቁጥር ሠላሳ እስከ ሠላሳ ስድስት ታሪክን እና እነዚህ ከዳንኤል አስራ አንድ ቁጥር አርባ እስከ አርባ አምስት ጋር እንዴት እንደሚመሳሰሉ ተመልክተናል፤ አሁንም በእነዚያ የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮች ውስጥ እንደገና የተደገሙትን በምዕራፍ አስራ አንድ ውስጥ ያሉ ሌሎች የትንቢታዊ ታሪክ ዘመናት ልንመለከት እንጀምራለን። ሆኖም ግን፣ ይህን ከመጀመራችን በፊት፣ የቁጥር ሠላሳ እስከ ሠላሳ ስድስት ከቁጥር አርባ እስከ አርባ አምስት ጋር ያለውን ትይዩነት አጭር ማጠቃለያ እንደገና እናቀርባለን።

ሰላሳኛው ቁጥር ከአረማዊት ሮም ወደ ጳጳሳዊት ሮም የሚደረገውን ሽግግር ያመለክታል። ያ የሽግግር ታሪክ 330፣ 508፣ 533 እና 538 ዓመታትን የመሳሰሉ ቀኖች በሚያመለክቱ የተለያዩ ትንቢታዊ ክፍሎች ውስጥ ተነግሮአል። ከአራተኛው መንግሥት ወደ አምስተኛው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥት በሚደረገው ሽግግር ውስጥ ሌሎች ትንቢታዊ ምልክቶች አሉ፤ ነገር ግን በሰላሳ አንደኛው ቁጥር አረማዊት ሮም በ496 ዓመት በክሎቪስ እንደተወከለችው ለጵጵስናው ትቆማለች። በቁጥሩ ውስጥ በመጀመሪያ በክሎቪስ የተወከሉት አረማዊ ኃይሎች በ508 ዓመት ድረስ ለጵጵስናው መነሣት የሚቃወም ማንኛውንም አረማዊ ተቃውሞ (“ዘወትር”) የማስወገድን ሥራ ያከናውናሉ። የእነዚያ ዘመናት ጦርነቶች በዚያ ታሪክ “የኃይል መቅደስ” ተብሎ እንደተወከለችው በሮም ከተማ ላይ ጥፋትን ያመጣሉ፤ እና በ538 ዓመት አረማዊ ኃይሎቹ ጵጵስናውን በምድር ዙፋን ላይ ያኖሩታል፥ ከዚያም በኦርሊያንስ ጉባኤ የእሑድ ሕግን ታወጣለች።

ከሠላሳ ሁለት እስከ ሠላሳ ስድስት ያሉት ቁጥሮች በጨለማው ዘመን ውስጥ በቆዩት አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታት ወቅት ጵጵስናው በእግዚአብሔር ታማኞች ላይ ያመጣውን ገዳይ ጦርነት ይለዩታል። በመጨረሻም ጵጵስናው በሠላሳ ስድስተኛው ቁጥር ላይ ወደ ፍጻሜው ይደርሳል። በአርባኛው ቁጥር ላይ ሬገን ከክርስቶስን የሚቃወም ኃይል ጋር ሚስጥራዊ ቃል ኪዳን አቋቋመ፤ ይህም በ508 ዓመት የተወከለውን የፕሮቴስታንትነት መቃወም ከመንገድ መወገዱን ምልክት አደረገ። ሬገን በገንዘብና በወታደራዊ ኃይል የገባው ቁርጠኝነት በ496 ዓመት ለጵጵስናው ቆመው በተገለጹት “ክንዶች” ተመስሎ ነበር። በሮም ከተማ የተወከለው የአረማዊቷ ሮም የኃይል መቅደስ መጥፋት፣ ለአሜሪካ አንድነት መንግሥት ሕገ መንግሥቱ የኃይል መቅደስ ስለሆነ፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ የአሜሪካ ሕገ መንግሥት መጥፋትን ይወክላል። በእሑድ ሕጉ ጵጵስናው በ538 ዓመት እንደተወከለው እንደገና በምድር ዙፋን ላይ ይቀመጣል።

ያን ጊዜ በ538 እስከ 1798 ባለው በጨለማው ዘመን እንደ ተከሰተው፣ በእግዚአብሔር ታማኞች ላይ የሚመጣው የጳጳሳዊ ግድያዊ ስደት የመጨረሻው ዘመን ይጀምራል። ይህም ሚካኤል በሚነሣበት ጊዜ ወደ ሰው የምሕረት ጊዜ መዘጋት ያመራል፤ ይህም በ1798 የተወከለ ነው፣ በዚያም ጳጳሳዊው ሥርዓት፣ ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ተሳክቶ ከነበረ በኋላ፣ የሞት ቁስሉን ቁጣ ተቀበለ።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> «በአንድ ጊዜ፣ በኒው ዮርክ ከተማ ሳለሁ፣ በሌሊት ወቅት ሕንፃዎች እርከን በእርከን ወደ ሰማይ ሲነሡ እንድመለከት ተጠርቼ ነበር። እነዚህ ሕንፃዎች እሳት የማያጠፋቸው መሆናቸው ተረጋግጦላቸው ነበር፣ እነርሱም ባለቤቶቻቸውንና ገንቢዎቻቸውን ለማክበር ተሠርተው ነበር። እነዚህ ሕንፃዎች ከፍ ከፍ እያሉ ይነሡ ነበር፣ በውስጣቸውም እጅግ ውድ የሆነ ቁሳቁስ ተጠቅመውባቸው ነበር። እነዚህ ሕንፃዎች የነበሩላቸው ሰዎች፣ “እግዚአብሔርን በምን መንገድ በተሻለ ሁኔታ ልናከብር እንችላለን?” ብለው ራሳቸውን አይጠይቁም ነበር። ጌታ በሐሳባቸው ውስጥ አልነበረም።»

> “እኔም እንዲህ አሰብሁ፦ ‘ወጪያቸውን በዚህ መልኩ የሚያፈሱ እነዚህ ሰዎች መንገዳቸውን እግዚአብሔር እንደሚያየው ሊያዩት በቻሉ ኖሮ! ግሩም ሕንፃዎችን እያከማቹ ነው፤ ነገር ግን በዓለም የሚገዛው ገዥ ፊት እቅዳቸውና ምክራቸው እንዴት ያለ ሞኝነት ነው! እግዚአብሔርን እንዴት ሊያከብሩት እንደሚችሉ በልብና በአእምሮ ኃይላቸው ሁሉ አያጠኑም። ይህንንም፣ የሰው የመጀመሪያ ግዴታ የሆነውን፣ ከዓይናቸው አስወግደዋል።’”

> “እነዚህ ከፍ ከፍ ያሉ ሕንፃዎች ሲቆሙ፣ ባለቤቶቻቸው ራሳቸውን በማስደሰትና የጎረቤቶቻቸውን ቅናት በማነሳሳት ለመጠቀም ገንዘብ እንዳላቸው በትዕቢት የተሞላ ምኞት ደስ አላቸው። እንዲህ በማድረግ ያፈሰሱት ገንዘብ ብዙው በግፍ በመቀበልና ድሆችን እጅግ በመጨቆን የተገኘ ነበር። በሰማይ ውስጥ የእያንዳንዱ የንግድ ውል መዝገብ እንደሚጠበቅ ረሱ፤ እያንዳንዱ ዓመፃዊ ውል፣ እያንዳንዱ የማታለል ሥራ በዚያ ተመዝግቦአል። ሰዎች በማታለላቸውና በትዕቢታቸው እግዚአብሔር እንዳያልፉት የማይፈቅድላቸው ደረጃ የሚደርሱበት ጊዜ እየመጣ ነው፤ ከዚያም ለይሖዋ ትዕግሥት ወሰን እንዳለው ያውቃሉ።”

> “ቀጥሎ በፊቴ ያለፈው ትዕይንት የእሳት ማንቂያ ነበር። ሰዎች ወደ ከፍ ያሉትንና እሳት የማይይዛቸው ተብለው የሚታሰቡትን ህንፃዎች ተመልክተው፣ ‘ፍጹም ደህና ናቸው’ አሉ። ነገር ግን እነዚህ ህንፃዎች እንደ ሬዚን የተሠሩ ይመስል ተቃጠሉ። የእሳት ማጥፊያ ሞተሮች ውድመቱን ለማስቆም ምንም ሊያደርጉ አልቻሉም። የእሳት አደጋ አዳኞቹም ሞተሮቹን ማስኬድ አልቻሉም።”

> “የእግዚአብሔር ጊዜ በሚደርስ ጊዜ፣ በትዕቢተኞችና በምኞተ ክብር የተሞሉ ሰዎች ልብ ውስጥ ምንም ለውጥ ካልተፈጠረ፣ ሰዎች ለማዳን ኃይለኛ የነበረችው እጅ ለማጥፋትም ኃይለኛ እንደምትሆን ያውቃሉ ተብዬ ተምሬአለሁ። የእግዚአብሔርን እጅ ሊያቆም የሚችል ምድራዊ ኃይል የለም። እግዚአብሔር ሕጉን ችላ ስላሉና ስለ ራሳቸው ምኞተ ክብር በሰዎች ላይ ፍርዳዊ ቅጣትን ለማምጣት የወሰነው ጊዜ በሚደርስ ጊዜ፣ ከጥፋት የሚጠብቃቸው ዘንድ በሕንፃዎች ግንባታ ውስጥ ሊጠቀም የሚችል ምንም ቁሳቁስ የለም።”

> “በአስተማሪዎችና በመንግሥት ሰዎች መካከል እንኳ የአሁኑ የማኅበረሰብ ሁኔታ መሠረት የሆኑትን ምክንያቶች የሚገነዘቡ ብዙዎች አይደሉም። የመንግሥትን ማርሽ በእጃቸው የያዙት ሰዎች የሥነ ምግባር ብልሹነትን፣ ድህነትን፣ ችግረኝነትንና እየጨመረ የሚሄድ ወንጀልን ችግር መፍታት አይችሉም። የንግድ ሥራዎችን በይበልጥ የተረጋጋ መሠረት ላይ ለማቆም በከንቱ እየተጋደሉ ነው። ሰዎች ለእግዚአብሔር ቃል ትምህርት የበለጠ ትኩረት ቢሰጡ፣ የሚያስጨንቋቸውን ችግሮች መፍትሔ ባገኙ ነበር።”

> መጽሐፍ ቅዱስ ከክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት በፊት በቅርቡ የዓለምን ሁኔታ ይገልጻል። በዝርፊያና በግፍ ብዙ ሀብት ስለሚያከማቹ ሰዎች እንዲህ ተብሎ ተጽፎአል፦ “ለመጨረሻዎቹ ቀኖች መዝገብ አከማቻችሁ። እነሆ፥ እርሻችሁን ያጨዱት ሠራተኞች ደመወዝ፥ እናንተ በማታለል የከለከላችሁት፥ ይጮኻል፤ የአጫጆቹም ጩኸት ወደ ጌታ ጸባኦት ጆሮ ገብቶአል። በምድር ላይ በቅንጦት ኖራችሁ ተድላንም አድርጋችኋል፤ በእርድ ቀን እንደሚሆን ልባችሁን አድልባችኋል። ጻድቁን ፈረዳችሁበት ገደላችሁትም፤ እርሱም አይቃወማችሁም።” ያዕቆብ 5፥3–6።

> “ነገር ግን በፍጥነት እየተፈጸሙ ባሉት የዘመኑ ምልክቶች የተሰጡትን ማስጠንቀቂያዎች ማን ያነባል? በዓለማውያን ላይ ምን ዓይነት ተጽእኖ ይፈጠራል? በአመለካከታቸውስ ምን ለውጥ ይታያል? ከኖኅ ዘመን ዓለም ነዋሪዎች አመለካከት ውስጥ ከታየው የበለጠ አይደለም። በዓለማዊ ሥራና በተድላ ተውጠው የነበሩት ከውኃ ጥፋት በፊት የነበሩት ሰዎች ‘ውኃ ጥፋት መጥቶ ሁሉንም እስኪወስድ ድረስ አላወቁም።’ ማቴዎስ 24:39። ከሰማይ የተላኩ ማስጠንቀቂያዎች ነበሩአቸው፣ እነርሱ ግን ለመስማት እምቢ አሉ። ዛሬም ዓለም ለእግዚአብሔር የማስጠንቀቂያ ድምፅ ፈጽሞ ግድ ሳይሰጥ፣ ወደ ዘላለማዊ ጥፋት በፍጥነት እየተጣደፈ ነው።”

> «ዓለም በጦርነት መንፈስ ተነቃቅታለች። የዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ትንቢት ሙሉ ፍጻሜዋን ልትደርስ እጅግ ቀርባለች። በትንቢቶቹ ውስጥ የተነገሩት የመከራ ትዕይንቶች በቅርቡ ይፈጸማሉ።» Testimonies, volume 9, 12–14.

Back to Articles