Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Five

መጽሐፈ ኢዮኤልና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ሃያ አምስት

Number Twenty-Five

ሐያ አምስት ቁጥር

Author

Jeff Pippenger

Published

January 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The book of Joel confronts the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church with the testimony of its escalating rebellion over four generations. Those four generations are also illustrated in Ezekiel chapter eight, where the twenty-five men of that fourth-generation bow to the sun. In 1901, 13 years after the rebellion of 1888, the Adventist church organized a committee to lead the church.

መጽሐፈ ኢዮኤል የላኦዴቅያውን የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን አመራር በአራት ትውልዶች ውስጥ የተባባሰ ዓመፃቸው ምስክርነት ይጋፈጣል። እነዚያ አራቱ ትውልዶች በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ውስጥ ደግሞ ተስዕለው ይታያሉ፤ በዚያም የአራተኛው ትውልድ የሆኑት ሀያ አምስቱ ሰዎች ለፀሐይ ይሰግዳሉ። በ1901፣ ከ1888 ዓመፅ ከተነሣ ከ13 ዓመታት በኋላ፣ አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ቤተ ክርስቲያኑን ለመምራት አንድ ኮሚቴ አደራጀች።

The initial General Conference’s Executive Committee was established during the major reorganization at the 1901 General Conference Session, and it consisted of 25 members. This was a significant expansion from the pre-1901 committee, which had only 13 members. The members have increased through the years, but Jesus always identifies the end with the beginning. The beginning was 25 members, with one as the leader, paralleling a course in the sanctuary, which consisted of 24 priests and one high priest.

የመጀመሪያው የጠቅላላ ጉባኤ አስፈጻሚ ኮሚቴ በ1901 የጠቅላላ ጉባኤ ስብሰባ ወቅት በተካሄደው ታላቅ የድርጅት እንደገና መዋቅር ማስተካከያ ጊዜ ተቋቋመ፣ እናም 25 አባላትን ይዟል ነበር። ይህም ከ1901 በፊት 13 አባላት ብቻ ከነበሩት ኮሚቴ ጋር ሲነጻጸር ከፍተኛ መስፋፋት ነበር። አባላቱ በዓመታት ሂደት እየጨመሩ መጡ፣ ነገር ግን ኢየሱስ ሁልጊዜ መጨረሻውን ከመጀመሪያው ጋር ያመሳስላል። መጀመሪያው 25 አባላት ነበሩት፣ ከእነርሱም አንዱ መሪ ነበር፤ ይህም በመቅደሱ ውስጥ ከነበረው 24 ካህናትና አንድ ሊቀ ካህን ያቀፈ የአገልግሎት ምድብ ጋር ይመሳሰላል።

Judas and the Sanhedrin are two symbols of rebellion in the time of Christ. The Sanhedrin represents the Laodicean Seventh-day Adventist church. The Sanhedrin’s participation in the crucifixion of Christ, typifies the role of Adventism in the Sunday law crisis. The Sanhedrin—the supreme Jewish council in Jerusalem, composed of chief priests, elders, and scribes, presided over by High Priest Caiaphas—played a central role in the events leading to Jesus’ death.

ይሁዳና ሳንሄድሪን በክርስቶስ ዘመን ያለውን ዓመፅ የሚወክሉ ሁለት ምልክቶች ናቸው። ሳንሄድሪን የሎዶቅያውን የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ይወክላል። ሳንሄድሪን በክርስቶስ ስቅለት ውስጥ ያደረገው ተሳትፎ፣ በእሑድ ሕግ ቀውስ ውስጥ አድቬንቲዝም የሚጫወተውን ሚና ይመስላል። ሳንሄድሪን—በኢየሩሳሌም የነበረው ከሊቀ ካህናት፣ ከሽማግሌዎችና ከጻፎች የተዋቀረ፣ በሊቀ ካህን ቀያፋ የሚመራው ከፍተኛ የአይሁድ ምክር ቤት—ወደ ኢየሱስ ሞት የመሩት ክስተቶች ውስጥ ማዕከላዊ ሚና ተጫውቷል።

After Jesus’ arrest in Gethsemane (orchestrated with Judas’ betrayal), he was brought before the Sanhedrin at night in Caiaphas’ house. They sought testimony to condemn him, producing witnesses who accused him of blasphemy and insurrection.

ከይሁዳ ክህደት ጋር በተያያዘ በጌቴሴማኔ ከተያዘ በኋላ፣ ኢየሱስ በሌሊት ወደ ሊቀ ካህናቱ ቀያፋ ቤት ሳንሄድሪን ፊት ቀረበ። እርሱን ለማስፈረድ ምስክርነት ፈለጉ፤ በዚህም ስድብና ዓመፅ በማነሳሳት የሚከሱትን ምስክሮች አቀረቡ።

When Caiaphas directly asked Jesus if he was the Messiah (or Son of God), Jesus’ affirmative response, “You have said so” led the high priest to declare, “Blasphemy!” The council condemned Him as deserving death. Lacking authority under Roman rule to execute capital sentences, they handed Jesus over to Pontius Pilate, the Roman governor, accusing him of sedition to secure a Roman execution. The actual crucifixion was carried out by Roman soldiers under Pilate’s order, but only after Pilate yielded to pressure from the chief priests and a crowd (who demanded Jesus’ death and the release of Barabbas).

ቀያፋ ኢየሱስን እርሱ መሲሕ መሆኑን (ወይም የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን) በቀጥታ በጠየቀው ጊዜ፣ ኢየሱስ የሰጠው አዎንታዊ ምላሽ፣ “አንተ ብለሃል” የሚለው፣ ሊቀ ካህናቱን “ስድብ ነው!” እንዲል አደረገው። ሸንጎውም ለሞት የተገባ መሆኑን በፍርድ ወሰነበት። በሮማውያን ግዛት ሥር የሞት ፍርድ ለማስፈጸም ሥልጣን ስለሌላቸው፣ የሮማ አገረ ገዢው ጶንጤዎስ ጲላጦስ ዘንድ አሳልፈው ሰጡት፤ ከሮማውያን እጅ ማስገደልን ለማረጋገጥም በአመፅ ከሰሱት። ትክክለኛው የመስቀል ስቅለት ግን በጲላጦስ ትእዛዝ ሥር ባሉ የሮማ ወታደሮች ተፈጸመ፤ ነገር ግን ይህ የሆነው ጲላጦስ ለዋና ካህናቱና ለሕዝቡ ግፊት እጅ ከሰጠ በኋላ ብቻ ነበር (እነርሱም የኢየሱስን ሞትና የበራባስን መፈታት ይጠይቁ ነበር)።

> “When Christ was upon this earth, the world preferred Barabbas. And today the world and the churches are making the same choice. The scenes of the betrayal, the rejection, and the crucifixion of Christ have been re-enacted, and will again be re-enacted on an immense scale. People will be filled with the attributes of the enemy, and with them his delusions will have great power. Just to that degree that light is refused will there be misconception and misunderstanding. Those who reject Christ and choose Barabbas work under a ruinous deception. Misrepresentation and false witness will grow to open rebellion. The eye being evil, the whole body will be full of darkness. Those who give their affections to any leader but Christ will find themselves under the control, body, soul, and spirit, of an infatuation that is so entrancing that under its power souls turn away from hearing the truth to believe a lie. They are ensnared and taken, and by their every action they cry, Release unto us Barabbas, but crucify Christ.

> “ክርስቶስ በዚህ ምድር ላይ ሳለ፣ ዓለም በራባስን መረጠች። ዛሬም ደግሞ ዓለምና ቤተ ክርስቲያናት ያንኑ ምርጫ እያደረጉ ነው። የክርስቶስ መስጠት፣ መተው፣ እና ስቅለት ያሉት ትዕይንቶች እንደገና ተጫውተዋል፣ እንዲሁም በእጅግ ታላቅ ስፋት ዳግመኛ ይተወናሉ። ሰዎች በጠላት ባሕርያት ይሞላሉ፣ ከእነርሱም ጋር ማታለሎቹ ታላቅ ኀይል ያገኛሉ። ብርሃን በሚገፋበት መጠን ልክ፣ የተሳሳተ ግንዛቤና ያለ መረዳት ይኖራል። ክርስቶስን የሚክዱና በራባስን የሚመርጡ በሚያጠፋ ማታለያ ሥር ይሠራሉ። የተሳሳተ ውክልናና ሐሰተኛ ምስክርነት ወደ ግልጽ ዓመፅ ያድጋሉ። ዓይን ክፉ ከሆነ፣ ሰውነት ሁሉ ጨለማ ይሞላበታል። ፍቅራቸውን ለክርስቶስ ሳይሆን ለማንኛውም መሪ የሚሰጡ ሰዎች፣ በሥጋ፣ በነፍስ፣ እና በመንፈስ ሁሉ ሥር ያሉ መሆናቸውን ያገኛሉ፤ ይህም ማታለል እጅግ ማራኪ ስለሆነ በኀይሉ ሥር ነፍሳት እውነትን ከመስማት ዘንድ ይመለሳሉ እና ሐሰትን ያምናሉ። ተጠምደውና ተይዘው ይሆናሉ፤ በእያንዳንዱም ሥራቸው፣ ‘በራባስን ልቀቁልን፣ ክርስቶስን ግን ስቀሉት’ ብለው ይጮኻሉ።”

> “Even now this decision is being made. The scenes enacted at the cross are being re-enacted. In the churches that have departed from truth and righteousness it is being revealed what human nature can do and will do when the love of God is not an abiding principle in the soul. We need not be surprised at anything that may take place now. We need not marvel at any developments of horror. Those who trample under their unholy feet the law of God have the same spirit as had the men who insulted and betrayed Jesus. Without any compunction of conscience, they will do the deeds of their father, the devil. They will ask the question that came from the traitorous lips of Judas, What will you give me if I betray unto you Jesus the Christ? Even now Christ is being betrayed in the person of his saints.” Review and Herald, January 30, 1900.

> “እንኳን አሁንም ይህ ውሳኔ እየተወሰነ ነው። በመስቀሉ ላይ የተፈጸሙት ትዕይንቶች እንደገና እየተፈጸሙ ናቸው። ከእውነትና ከጽድቅ የራቁ ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በነፍስ ውስጥ ዘላቂ መርሕ ባልሆነ ጊዜ የሰው ተፈጥሮ ምን ማድረግ እንደምትችልና ምን እንደምታደርግ እየተገለጠ ነው። አሁን ሊፈጸም በሚችለው ነገር ሁሉ ልንደነቅ አያስፈልገንም። በማንኛውም የአስፈሪ ሁኔታ እድገቶች ልንገርም አይገባንም። የእግዚአብሔርን ሕግ በርኩስ እግራቸው የሚረግጡ ሰዎች፣ ኢየሱስን የሰደቡና ያሳለፉት ሰዎች የነበራቸው ያንኑ መንፈስ አላቸው። ሕሊናቸው ምንም ሳይወቅሳቸው፣ የአባታቸውን የዲያብሎስን ሥራ ያደርጋሉ። ከይሁዳ ከከዳተኛው ከንፈር የወጣችውን ጥያቄ፣ ኢየሱስን ክርስቶስን ለእናንተ አሳልፌ ብሰጥ ምን ትሰጡኛላችሁ? ብለው ይጠይቃሉ። እንኳን አሁንም ክርስቶስ በቅዱሳኑ ሰውነት እየተሰጠ ነው።” Review and Herald, January 30, 1900.

If the passage truly means what it says, then those who were being identified as “choosing Barabbas,” will be unable to understand what the passage teaches. Those people are the people in 2 Thessalonians who receive strong delusion, because they loved not the truth. She says of those who choose Barabbas, “Those who give their affections to any leader but Christ will find themselves under the control, body, soul, and spirit, of an infatuation that is so entrancing that under its power souls turn away from hearing the truth to believe a lie.” Those who are choosing Barabbas, are under the control of Satan before the waymark of the cross and Sunday law. In that condition they cannot possibly understand what the passage teaches. They will therefore suggest that, “the conditions when Sister White penned these words were for that peculiar history, not now.” Perhaps they would say, “She is speaking about Christianity in a generic way, and this does not apply directly to Seventh-day Adventists.” Poppycock.

እንግዲህ ይህ ንባብ በእውነት የሚለውን ትርጉም የሚያመለክት ከሆነ፣ “በራባስን የሚመርጡ” ተብለው የሚገለጹት ሰዎች ንባቡ የሚያስተምረውን ለመረዳት አይችሉም። እነዚያ ሰዎች እውነትን አልወደዱምና በ2 ተሰሎንቄ ውስጥ የተጠቀሱትን ብርቱ ማታለል የሚቀበሉት ሰዎች ናቸው። ስለ በራባስን የሚመርጡት እርሷ እንዲህ ትላለች፤ “ከክርስቶስ በቀር ለማንኛውም መሪ ፍቅራቸውን የሚሰጡ ሁሉ እጅግ አስማታዊ በሆነ ማታለል በአካል፣ በነፍስ፣ በመንፈስም ቁጥጥር ሥር ራሳቸውን ያገኛሉ፤ እናም በዚያ ኃይል ሥር ነፍሳት እውነትን ከመስማት ዘወር ብለው ሐሰትን ያምናሉ።” በራባስን የሚመርጡት ሰዎች ከመስቀሉና ከእሁድ ሕግ የመንገድ ምልክት በፊት ቀድሞውኑ በሰይጣን ቁጥጥር ሥር ናቸው። በዚያ ሁኔታ ውስጥ ንባቡ የሚያስተምረውን መረዳት ፈጽሞ አይችሉም። ስለዚህም፣ “እህት ዋይት እነዚህን ቃላት በጻፈችበት ጊዜ ያሉት ሁኔታዎች ለዚያ ልዩ ታሪክ ነበሩ እንጂ ለአሁኑ አይደሉም” ብለው ያቀርባሉ። ምናልባትም፣ “እርሷ ስለ ክርስትና በአጠቃላይ ትናገራለች እንጂ፣ ይህ በቀጥታ በሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ላይ አይመለከትም” ይሉ ይሆናል። ፍጹም ተራ ወሬ ነው።

Of course, the circumstances of the history when Sister White wrote those words were actually a commentary on her personal history, but just as with John in the Revelation, when a prophet is told to write, he is told to write “the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter.” When a prophet records the things that are, he is simultaneously recording the things that will be.

በእርግጥ፣ እህት ዋይት እነዚያን ቃላት በጻፈችበት ጊዜ የነበሩት የታሪክ ሁኔታዎች በእውነቱ በግል ታሪኳ ላይ የተሰጠ አስተያየት ነበሩ፤ ነገር ግን በራእይ መጽሐፍ ከዮሐንስ ጋር እንደ ሆነው ሁሉ፣ አንድ ነቢይ እንዲጽፍ ሲነገረው፣ “ያየኸውን፣ ያሉትንም፣ ከዚህም በኋላ የሚሆኑትንም” እንዲጽፍ ይነገረዋል። አንድ ነቢይ ያሉትን ነገሮች ሲመዘግብ፣ በተመሳሳይ ጊዜ የሚሆኑትን ነገሮች ደግሞ እየመዘገበ ነው።

The leadership of Adventism is represented by Ezekiel’s 25 men, who are also prophetically aligned with the 250 men who stood with Korah, Dathan and Abiram. Just as significantly the rebels of 1888 and the Minneapolis General Conference were identified by Sister White as repeating the rebellion of Korah, Dathan and Abiram. Sister White directly teaches that when the angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with his glory, the latter rain begins.

የአድቬንቲዝም አመራር በሕዝቅኤል የተጠቀሱት ሃያ አምስት ሰዎች ይወከላል፤ እነርሱም በትንቢታዊ መስመር ከቆሬ፣ ዳታንና አቤሮን ጋር የቆሙት ሁለት መቶ አምሳ ሰዎች ጋር ደግሞ ይዛመዳሉ። እንዲሁም በታላቅ ጠቀሜታ፣ የ1888 አመፀኞችና የሚኒያፖሊስ ጠቅላላ ጉባኤ በእህት ዋይት የቆሬን፣ የዳታንንና የአቤሮንን አመፅ እንደገና እየደገሙ መሆናቸው ተለይተው ተገልጸዋል። እህት ዋይት የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ በክብሩ ምድርን አብርቶ በሚወርድበት ጊዜ የኋለኛው ዝናብ እንደሚጀምር በቀጥታ ታስተምራለች።

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> «የኋለኛው ዝናብ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ሊወርድ ነው። አንድ ኃያል መልአክ ከሰማይ ሊወርድ ነው፣ ምድርም ሁሉ በክብሩ ሊበራ ነው።» Review and Herald, April 21, 1891.

Sister White directly teaches that the angel of Revelation eighteen descended at the 1888 General Conference with the messages of A. T. Jones and E. J. Waggoner. When she was at the Conference she was so overwhelmed with the rebellion that she decided to pack up her things and leave, but an angel told her that she must stay and record the history, for it was a repetition of the rebellion of Korah. Why did the angel want it recorded, if it wasn’t for a testimony in the latter days? If it is a testimony for the latter days, what else could it mean; other than the Laodicean Seventh-day Adventist church will walk in the footsteps of the Sanhedrin during the Sunday law crisis, and particularly the history that leads up to it.

እህት ዋይት በቀጥታ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ በ1888 ዓ.ም. ጠቅላላ ጉባኤ ላይ ከA. T. Jones እና E. J. Waggoner መልእክቶች ጋር እንደወረደ ታስተምራለች። እርሷ በጉባኤው ላይ ሳለች በዓመፁ እጅግ ስለተጨነቀች ዕቃዋን ሸክፋ ለመሄድ ወሰነች፤ ነገር ግን መልአክ ይህ የቆራሕ ዓመፅ ድግግሞሽ ስለነበረ እንድትቆይና ታሪኩን እንድትመዘግብ ነገራት። ለኋለኛው ዘመን ምስክርነት ካልሆነ በቀር፣ መልአኩ እንዲመዘገብ ለምን ፈለገ? ለኋለኛው ዘመን ምስክርነት ከሆነ ደግሞ፣ ከዚህ ውጭ ሌላ ምን ማለት ይችላል? ማለቱም፣ የሎዶቅያው ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በእሁድ ሕግ ችግር ጊዜ፣ በተለይም ወደዚያ የሚመራውን ታሪክ በሚመለከት፣ በሳንሄድሪን ፈለግ እንደምትሄድ ካልሆነ በቀር።

The message of Jones and Waggoner was represented as the “message of justification by faith, in verity,” the “Laodicean message,” the “message of Christ’s righteousness” and the “third angel’s message.” The rebels resisted the message, and also rejected the guidance of the Spirit of Prophecy and the chosen messengers of the meeting. Sister White also teaches that when the great buildings of New York City are brought down, by a touch of God’s power, then Revelation 18:1–3, will be fulfilled. Since 9/11 the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church has been repeating the rebellion of Korah, the rebellion of the 25 ancient men, the rebellion of the leadership in 1888 and the rebellion of the Sanhedrin at the time leading up to the cross. Those 25 men, are a symbol representing a counterfeit Levitical priesthood.

የጆንስና ዋጎነር መልእክት “የበእምነት መጽደቅ መልእክት በእውነት,” “የሎዶቅያ መልእክት,” “የክርስቶስ ጽድቅ መልእክት” እና “የሦስተኛው መልአክ መልእክት” ተብሎ ተወክሎ ነበር። ዐመፀኞቹ መልእክቱን ተቃወሙ፣ እንዲሁም የትንቢት መንፈስን መሪነት እና ለስብሰባው የተመረጡትን መልእክተኞች ደግሞ አልተቀበሉም። ሲስተር ዋይት ደግሞ በኒው ዮርክ ከተማ ያሉት ታላላቅ ሕንፃዎች በእግዚአብሔር ኃይል ንክኪ በሚወድቁበት ጊዜ ራእይ 18፥1–3 እንደሚፈጸም ያስተምራሉ። ከ9/11 ጀምሮ የሎዶቅያው የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪነት የቆራሕን ዐመፅ፣ የእነዚያን 25 የጥንቱ ሰዎች ዐመፅ፣ በ1888 ያለውን የመሪዎች ዐመፅ እና ወደ መስቀል ከሚያደርስበት ዘመን በፊት ያለውን የሳንሄድሪን ዐመፅ እየደገመ ነው። እነዚያ 25 ሰዎች የሐሰተኛ የሌዋውያን ክህነትን የሚወክል ምልክት ናቸው።

A Levite was to 25 years old when he began to serve.

አንድ ሌዋዊ አገልግሎትን ሲጀምር ዕድሜው 25 ዓመት ሊሆን ይገባው ነበር።

> And the Lord spake unto Moses, saying, This is it that belongeth unto the Levites: from twenty and five years old and upward they shall go in to wait upon the service of the tabernacle of the congregation: And from the age of fifty years they shall cease waiting upon the service thereof, and shall serve no more: But shall minister with their brethren in the tabernacle of the congregation, to keep the charge, and shall do no service. Thus shalt thou do unto the Levites touching their charge. Numbers 8:23–26.

> እግዚአብሔርም ለሙሴ እንዲህ ብሎ ተናገረው፤ ለሌዋውያን የሚመለከተው ይህ ነው፤ ከሃያ አምስት ዓመት ጀምሮ እና ከዚያ በላይ ያሉት በመገናኛው ድንኳን አገልግሎት ላይ ይገቡ ዘንድ ይግቡ፤ ከአምሳ ዓመትም ዕድሜ ጀምሮ ያን አገልግሎት ከመሥራት ይቆሙ፥ ከዚያም በኋላ አያገለግሉ፤ ነገር ግን በመገናኛው ድንኳን ውስጥ ጥበቃውን ለመጠበቅ ከወንድሞቻቸው ጋር ያገልግሉ፥ አገልግሎት ግን አይሥሩ። ስለ ጥበቃቸው ለሌዋውያን እንዲህ ታደርግባቸዋለህ። ዘኍልቍ 8፥23–26።

A Levite begins his service at age twenty-five and serves for twenty-five years, until he is fifty. The Messenger of the Covenant in Malachi three, is purging and also cleansing the Levites at the Sunday law, as He did on October 22, 1844.

አንድ ሌዋዊ በሃያ አምስት ዓመቱ አገልግሎቱን ይጀምራል፣ እስከ ሃምሳ ዓመቱም ድረስ ሃያ አምስት ዓመት ያገለግላል። በሚልክያስ ሶስት ያለው የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ፣ እርሱ በጥቅምት 22፣ 1844 እንዳደረገው ሁሉ፣ በእሁድ ሕግ ጊዜ ሌዋውያንን እያነጻ እና እያጠራ ነው።

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts.

> እነሆ፥ መልእክተኛዬን እልካለሁ፣ እርሱም በፊቴ መንገዱን ያዘጋጃል፤ እናንተም የምትፈልጉት ጌታ ድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ ይመጣል፤ እነሆ፥ የምትደሰቱበት የኪዳኑ መልእክተኛ ይመጣል፥ ይላል የሠራዊት ጌታ።

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ነገር ግን የመምጣቱን ቀን ማን ይቻለዋል? በሚገለጥበትስ ጊዜ ማን ይቆማል? እርሱ እንደ አቅላጭ እሳት፣ እንደ ልብስ አጣቢዎችም ሳሙና ነውና፤ ብሩንም እንደሚያቅላጭና እንደሚያነጻ ሰው ተቀምጦ የሌዊን ልጆች ያነጻል፥ እንደ ወርቅና እንደ ብርም ያጠራቸዋል፤ እነርሱም በጽድቅ መባ ለእግዚአብሔር ያቀርቡ ዘንድ። በዚያን ጊዜ የይሁዳና የኢየሩሳሌም መባ እንደ ቀድሞው ዘመን እና እንደ አስቀድሞው ዓመታት ለእግዚአብሔር ደስ የሚያሰኝ ይሆናል። ሚልክያስ 3፥1–4።

The number “25” as a symbol, represents not only a faithful Levite, but a counterfeit Levite. “25” as a symbol is therefore identifying the separation of two classes of worshippers, whether they be wise and foolish virgins, sheep and goats, wheat and tares. The number twenty-five is a symbol of not only a Levite, but just as importantly it is a symbol of the separation (purging) of the Levites. That separation is at the Sunday law, and it is a primary subject of God’s prophetic Word. It is fitting that Matthew chapter twenty-five, is simply a continuation of Jesus’ prophecy of the end of the world in Matthew twenty-four.

ቍጥር “25” እንደ ምልክት ታማኝ ሌዋዊን ብቻ ሳይሆን ሐሰተኛ ሌዋዊንም ይወክላል። ስለዚህ “25” እንደ ምልክት ጥበበኞችና ሞኞች ድንግል ሴቶች፣ በጎችና ፍየሎች፣ ስንዴና እንክርዳድ ይሁኑ፣ የሁለት ክፍሎች አምላኪዎች መለያየትን ያመለክታል። ቍጥር ሀያ አምስት የሌዋዊን ምልክት ብቻ ሳይሆን፣ እንደዚያውም አስፈላጊ በሆነ ሁኔታ የሌዋውያን መለያየትን (ማጥራትን) የሚያመለክት ምልክት ነው። ያ መለያየት በእሁድ ሕግ ጊዜ ይሆናል፣ እናም የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ዋና ርእሰ ጉዳይ ነው። ማቴዎስ ምዕራፍ ሀያ አምስት በማቴዎስ ሀያ አራት የተጀመረውን ኢየሱስ ስለ ዓለም ፍጻሜ የሰጠውን ትንቢት በቀጥታ መቀጠሉ መሆኑ ተገቢ ነው።

> And Jesus went out, and departed from the temple: and his disciples came to him for to shew him the buildings of the temple. And Jesus said unto them, See ye not all these things? verily I say unto you, There shall not be left here one stone upon another, that shall not be thrown down. Matthew 24:1, 2.

> ኢየሱስም ከቤተ መቅደሱ ወጥቶ ሄደ፤ ደቀ መዛሙርቱም የቤተ መቅደሱን ሕንፃዎች ሊያሳዩት ወደ እርሱ ቀረቡ። ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው፤ ይህን ሁሉ አታዩምን? እውነት እላችኋለሁ፥ በዚህ አንድ ድንጋይ በሌላው ድንጋይ ላይ ተቀምጦ እንዳይቀር፥ ሁሉ ይፈርሳል። ማቴዎስ 24፥1, 2።

When Jesus departed the temple, He never returned again. In the final verses of chapter twenty-three, Jesus had pronounced judgment upon the Sanhedrin, and the judgment is expressed as “eight,” woes, thus counterfeiting the eight souls upon the ark, the eighth day of circumcision, the eighth day of resurrection, the eight generations of Abraham 430 years and on. The counterfeit number “eight,” aligns with the counterfeit Levite.

ኢየሱስ ከመቅደሱ በወጣ ጊዜ ዳግመኛ ፈጽሞ አልተመለሰም። በሃያ ሦስተኛው ምዕራፍ የመጨረሻ ቁጥሮች ውስጥ ኢየሱስ በሳንሄድሪን ላይ ፍርድ አውጥቶ ነበር፤ ይህም ፍርድ “ስምንት” ወዮታዎች በሚል ተገልጦ ነው፤ እንዲሁም ይህ በመርከቡ ላይ የነበሩትን ስምንቱን ነፍሳት፣ የግርዛትን ስምንተኛ ቀን፣ የትንሣኤን ስምንተኛ ቀን፣ የአብርሃምን ስምንት ትውልዶች አራት መቶ ሠላሳ ዓመታት እና ከዚያ በኋላ ያሉትን እውነታዎች በሐሰት የሚያስመስል ነው። የሐሰቱ “ስምንት” ቁጥር ከሐሰተኛው ሌዋዊ ጋር ይጣጣማል።

> Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation.

> እውነት እላችኋለሁ፤ ይህ ሁሉ በዚህ ትውልድ ላይ ይመጣል።

> O Jerusalem, Jerusalem, thou that killest the prophets, and stonest them which are sent unto thee, how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her chickens under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.

> ኢየሩሳሌም ሆይ፥ ኢየሩሳሌም ሆይ፥ ነቢያትን የምትገድል፥ ወደ አንቺም የተላኩትን በድንጋይ የምትወግር፥ ዶሮ ጫጩቶቿን ከክንፎቿ በታች እንደምትሰበስብ፥ እንዲሁ ልጆችሽን ልሰበስብ ስንት ጊዜ ወደድሁ፥ እናንተ ግን አልወዳችሁም! እነሆ፥ ቤታችሁ ባድማ ሆኖ ተትቶላችኋል።

> For I say unto you, Ye shall not see me henceforth, till ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord. Matthew 23:36–39.

> እኔ እላችኋለሁ፥ ከእንግዲህ ወዲህ፦ “በጌታ ስም የሚመጣ የተባረከ ነው” እስክትሉ ድረስ አታዩኝም። ማቴዎስ 23፥36–39።

Matthew chapter twenty-two concludes with an illustration of the binding of the wicked into bundles, and concludes with the final interaction between Christ and the quibbling Jews. Then in chapter 24 He leaves the temple for the last time, ceasing His labors for ancient Israel. The chapter ends where it began, with the pronouncement that their house was left unto them empty, and what He called His Father’s house when He first cleansed the temple was now the empty Jewish house.

ማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ ሁለት ክፉዎች በእስራት እንዲታሰሩ በጥቅሎች እንዲሰበሰቡ በሚያሳይ ምሳሌ ይደመድማል፤ እንዲሁም በክርስቶስና በክርክር አብዝተው ከሚነጋገሩት አይሁድ መካከል በተካሄደው የመጨረሻ ግንኙነት ይዘጋል። ከዚያም በምዕራፍ 24 እርሱ ከቤተ መቅደሱ ለመጨረሻ ጊዜ ወጥቶ፣ ለጥንታዊቱ እስራኤል ያደርገውን ሥራ ያቋርጣል። ምዕራፉም እንደ ጀመረበት በዚያው ይፈጸማል፤ ይኸውም ቤታቸው ለእነርሱ ባዶ እንደ ተተወ በተነገረው ቃል ነው፤ እርሱም ቤተ መቅደሱን በመጀመሪያ ጊዜ ሲያነጻ የአባቴ ቤት ብሎ የጠራው ነገር አሁን ባዶው የአይሁድ ቤት ሆኖ ነበር።

In chapter 24, Jesus is going to answer questions about the temple, and its approaching destruction. The destruction was to take place in that very generation, which was a generation of vipers. He left that temple never to return, so the predictions he sets forth are addressing spiritual not literal Israel. When Christ leaves the temple which is the Laodicean Seventh-day Adventist church as He did with ancient Israel; simultaneously, the human temple of the one hundred and forty-four thousand will be joined to the Divine temple for eternity. When Jesus left the temple of ancient Israel, He divorced His former covenant people for eternity.

በ24ኛው ምዕራፍ፣ ኢየሱስ ስለ ቤተ መቅደሱ እና ስለሚቀርበው ጥፋቱ ለቀረቡለት ጥያቄዎች ሊመልስ ነው። ያ ጥፋት በዚያች ትውልድ ራሷ ውስጥ ሊፈጸም ነበር፤ እርስዋም የእፉኝት ትውልድ ነበረች። እርሱ ከዚያ ቤተ መቅደስ ወጥቶ ዳግመኛ አልተመለሰበትም፤ ስለዚህ የሚያቀርባቸው ትንቢቶች ቀጥተኛ እስራኤልን ሳይሆን መንፈሳዊ እስራኤልን ይመለከታሉ። ክርስቶስ ከጥንታዊቱ እስራኤል ጋር እንዳደረገው ሁሉ፣ ላኦዲቅያዊት የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ከሆነችው ቤተ መቅደስ ሲወጣ፣ በተመሳሳይ ጊዜ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ሰብአዊ ቤተ መቅደስ ከመለኮታዊው ቤተ መቅደስ ጋር ለዘላለም ይተባበራል። ኢየሱስ ከጥንታዊቱ እስራኤል ቤተ መቅደስ በወጣ ጊዜ፣ ከቀድሞዎቹ የቃል ኪዳኑ ሕዝብ ጋር ለዘላለም ፍቺ ፈጸመ።

Chapter eleven through to chapter twenty-two of Matthew is the omega to the line of chapter eleven to twenty-two in the book of Genesis. When the line begins in Genesis eleven, it also marks the beginning of Babel and Babel’s covenant of death, which reaches its omega fulfillment in Revelation chapter seventeen, verse eleven, the verse that is the dead center of the verses that make up chapter eleven through twenty-two. The middle of chapters eleven to twenty-two in Genesis, Matthew and Revelation each emphasize the ensign or its counterfeit ensign. In Genesis it was circumcision, in Matthew it was Peter and the Rock which Christ would build his church upon, and in Revelation it was the counterfeit beast that was and is and shall ascend, who is the eight, that is of the seven, and who is then married to the dragon.

ከማቴዎስ ምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ምዕራፍ ሀያ ሁለት ያለው ክፍል በዘፍጥረት መጽሐፍ ውስጥ ካለው ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሀያ ሁለት ያለው መስመር ኦሜጋ ነው። መስመሩ በዘፍጥረት አሥራ አንድ ሲጀምር፣ ይህም ደግሞ የባቤልን እና የባቤልን የሞት ቃል ኪዳን መጀመሪያ ያመለክታል፤ ይህም በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ቁጥር አሥራ አንድ ውስጥ የኦሜጋ ፍጻሜውን ይደርሳል፥ ይህም ቁጥር ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሀያ ሁለት የሚያቀናብሩት ቁጥሮች መካከል ትክክለኛው መሀል ነው። በዘፍጥረት፣ በማቴዎስ እና በራእይ ያሉት ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሀያ ሁለት ያሉ ምዕራፎች መካከለኛ ክፍል ምልክቱን ወይም ከእርሱ የተገለበጠውን ምልክት እያንዳንዳቸው ያጠናክራሉ። በዘፍጥረት ውስጥ ይህ ግርዘት ነበር፤ በማቴዎስ ውስጥ ጴጥሮስ እና ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያኑን የሚሠራባት ዓለት ነበሩ፤ በራእይም ውስጥ የነበረውና ያለውና ወደ ላይ የሚወጣው፣ ስምንተኛው ሆኖ ከሰባቱ የሆነው፣ ከዚያም ከዘንዶው ጋር የተጋባው የተገለበጠ አውሬ ነበር።

Eleven and twenty-two are symbols that identify the combination of Divinity with humanity, which is the very issue represented by Christ writing His law upon our hearts and minds. 11 and 22 are symbols of the covenant of the one hundred and forty-four thousand. In Matthew, chapter twenty-three the false priesthood received eight woes, at the same point in time, the true priesthood is anointed. The priests were consecrated for seven days, and on the eighth day they began to serve.

አሥራ አንድና ሃያ ሁለት መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የተቀላቀለውን ኅብረት የሚያመለክቱ ምልክቶች ናቸው፤ ይህም ክርስቶስ ሕጉን በልባችንና በአእምሮአችን ላይ መጻፉ የሚወክለው ትክክለኛው ጉዳይ ነው። 11 እና 22 የመቶ አርባ አራት ሺህ ቃል ኪዳን ምልክቶች ናቸው። በማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ ሦስት ውስጥ ሐሰተኛው ክህነት ስምንት ወዮታዎችን ተቀበለ፤ በዚያው የጊዜ ነጥብ እውነተኛው ክህነት ይቀባል። ካህናቱ ሰባት ቀን ተቀደሱ፥ በስምንተኛውም ቀን ማገልገል ጀመሩ።

It is not an accident that the seven days of consecration of the priests that led to their service beginning on the eighth day begins in Numbers chapter eight and verse one, for “81” is a symbol of the priests.

በስምንተኛው ቀን አገልግሎታቸው እንዲጀምር የመራው የካህናቱ የሰባቱ ቀናት መቀደስ በዘኍልቍ ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አንድ መጀመሩ ድንገተኛ አይደለም፤ ምክንያቱም “81” የካህናቱ ምልክት ነው።

> And the Lord spake unto Moses, saying, Take Aaron and his sons with him, and the garments, and the anointing oil, and a bullock for the sin offering, and two rams, and a basket of unleavened bread; And gather thou all the congregation together unto the door of the tabernacle of the congregation. And Moses did as the Lord commanded him; and the assembly was gathered together unto the door of the tabernacle of the congregation. And Moses said unto the congregation, This is the thing which the Lord commanded to be done. …

> እግዚአብሔርም ለሙሴ ተናገረው፥ እንዲህም አለው፤ አሮንንና ከእርሱ ጋር ወንዶቹን ልጆች፥ ልብሶቹንም፥ የቅብዓቱን ዘይትም፥ ለኃጢአት መሥዋዕት የሚሆንን አንድ ወይፈን፥ ሁለት አውራ በጎችንም፥ ያልቦካ እንጀራ የሞላበትንም ቅርጫት ውሰድ፤ ማኅበሩንም ሁሉ ወደ መገናኛው ድንኳን ደጅ ሰብስብ። ሙሴም እግዚአብሔር እንዳዘዘው አደረገ፤ ማኅበሩም ወደ መገናኛው ድንኳን ደጅ ተሰበሰበ። ሙሴም ለማኅበሩ፥ ይህ እግዚአብሔር እንዲደረግ ያዘዘው ነገር ነው አለ። …

> And ye shall not go out of the door of the tabernacle of the congregation in seven days, until the days of your consecration be at an end: for seven days shall he consecrate you. As he hath done this day, so the Lord hath commanded to do, to make an atonement for you. Therefore shall ye abide at the door of the tabernacle of the congregation day and night seven days, and keep the charge of the Lord, that ye die not: for so I am commanded. So Aaron and his sons did all things which the Lord commanded by the hand of Moses. And it came to pass on the eighth day, that Moses called Aaron and his sons, and the elders of Israel; And he said unto Aaron, Take thee a young calf for a sin offering, and a ram for a burnt offering, without blemish, and offer them before the Lord. … And Moses said, This is the thing which the Lord commanded that ye should do: and the glory of the Lord shall appear unto you. … And Aaron lifted up his hand toward the people, and blessed them, and came down from offering of the sin offering, and the burnt offering, and peace offerings. And Moses and Aaron went into the tabernacle of the congregation, and came out, and blessed the people: and the glory of the Lord appeared unto all the people. And there came a fire out from before the Lord, and consumed upon the altar the burnt offering and the fat: which when all the people saw, they shouted, and fell on their faces. Leviticus 8:1–5, 33–36; 9:1, 2, 6, 22–24.

> እናንተም የመሰብሰቢያው ድንኳን ደጅ ከሰባት ቀን ድረስ አትውጡ፥ የመቀደሳችሁ ቀኖች እስኪፈጸሙ ድረስ፤ ሰባት ቀን ይቀድሳችኋልና። በዚህ ቀን እንዳደረገው እንዲሁ ለእናንተ ማስተስረይ ይደረግ ዘንድ እግዚአብሔር አዞአል። ስለዚህም እንዳትሞቱ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ጠብቃችሁ፥ ሰባት ቀን ቀንና ሌሊት በመሰብሰቢያው ድንኳን ደጅ ትኖራላችሁ፤ እንዲህ ታዞልኛልና። አሮንም እና ልጆቹም እግዚአብሔር በሙሴ እጅ ያዘዘውን ነገር ሁሉ አደረጉ። በስምንተኛውም ቀን ሙሴ አሮንንና ልጆቹን እንዲሁም የእስራኤልን ሽማግሌዎች ጠራ፤ አሮንንም እንዲህ አለው፦ ለኃጢአት መሥዋዕት የሚሆን ጥጃ እና ለሚቃጠል መሥዋዕት ነውር የሌለበት አውራ በግ ውሰድልህ፥ በእግዚአብሔርም ፊት አቅርባቸው። … ሙሴም እንዲህ አለ፦ ይህ እግዚአብሔር እንድታደርጉት ያዘዘው ነገር ነው፤ የእግዚአብሔርም ክብር ይገለጥላችኋል። … አሮንም እጁን ወደ ሕዝቡ አንሥቶ ባረካቸው፥ ከኃጢአት መሥዋዕቱና ከሚቃጠል መሥዋዕቱ እንዲሁም ከደኅንነት መሥዋዕቶች ማቅረብ ወረደ። ሙሴና አሮንም ወደ መሰብሰቢያው ድንኳን ገቡ፥ ከዚያም ወጥተው ሕዝቡን ባረኩ፤ የእግዚአብሔርም ክብር ለሕዝቡ ሁሉ ተገለጠ። ከእግዚአብሔርም ፊት እሳት ወጥቶ በመሠዊያው ላይ ያለውን የሚቃጠል መሥዋዕትና ስብን በላ፤ ሕዝቡም ሁሉ ይህን ባዩ ጊዜ ጮኹ በፊታቸውም ተደፉ። ዘሌዋውያን 8፥1–5፥ 33–36፤ 9፥1፥ 2፥ 6፥ 22–24።

Chapter twenty-three is identifying the counterfeit Levites who are revealed at the time the genuine Levites are sealed. Chapter twenty-two of Matthew concludes with no man ever asking Jesus any more questions, then chapter twenty-three he sets forth the eight woes, identifying the Sanhedrin’s probation was closed, and that the executive judgment was then to begin. In chapter twenty-four, He identifies the temple as the Jews house. It is important to see the sequence in the chapters.

ምዕራፍ ሃያ ሦስት፣ እውነተኛዎቹ ሌዋውያን በሚታተሙበት ጊዜ የሚገለጡትን ሐሰተኛ ሌዋውያን ይለያል። የማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ ሁለት አንድም ሰው ኢየሱስን ከዚያ በኋላ ሌላ ጥያቄ እንዳይጠይቀው በማብቃት ይደመድማል፤ ከዚያም በምዕራፍ ሃያ ሦስት ስምንቱን ወዮታዎች አቀረበ፣ ይህም የሳንሄድሪን የምሕረት ጊዜ እንደተዘጋ እና ከዚያ በኋላ የፍርድ አፈጻጸም እንዲጀምር እንደነበረ ይለያል። በምዕራፍ ሃያ አራትም መቅደሱን የአይሁድ ቤት መሆኑን ይገልጻል። በእነዚህ ምዕራፎች ውስጥ ያለውን ቅደም ተከተል ማየት አስፈላጊ ነው።

Chapters eleven to twenty-two of Matthew, is identifying the finishing of the sealing of the one hundred and forty-four thousand in the context of God’s covenant with a chosen people. Palmoni’s symbolism of the alpha chapter eleven, and His symbolism of the omega chapter twenty-two, add to the story within the chapters.

የማቴዎስ መጽሐፍ ከአሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ያሉት ምዕራፎች፣ እግዚአብሔር ከተመረጠ ሕዝብ ጋር ባደረገው ኪዳን አውድ ውስጥ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች መታተም መፈጸሙን ይጠቁማሉ። የፓልሞኒ የአልፋው ምዕራፍ አሥራ አንድ ተምሳሌታዊነት፣ እና የእርሱ የኦሜጋው ምዕራፍ ሃያ ሁለት ተምሳሌታዊነት፣ በእነዚያ ምዕራፎች ውስጥ ለሚገኘው ታሪክ ይጨምራሉ።

Chapter twenty-three is the atonement, the combining of the Divine with the human as represented by the number twenty-three. But the chapter is telling of the executive judgment of the tares, the counterfeit priesthood, the counterfeit Levites. Every priest was a Levite, but not every Levite was a priest. Within the descendants of Levi, only the bloodline of Aaron, qualified for priesthood. The Bible identifies that the Levites would begin to serve at age twenty-five, but the sons of Kohath would serve at age 30.

ምዕራፍ ሃያ ሦስት እርቅ ነው፥ ይህም በቁጥር ሃያ ሦስት እንደተወከለው መለኮታዊውን ከሰብአዊው ጋር መዋሐድ ነው። ነገር ግን ይህ ምዕራፍ ስለ እንክርዳዱ ፍርድ አፈጻጸም፥ ስለ ሐሰተኛው ክህነት፥ ስለ ሐሰተኞቹ ሌዋውያን ይናገራል። እያንዳንዱ ካህን ሌዋዊ ነበር፥ ነገር ግን እያንዳንዱ ሌዋዊ ካህን አልነበረም። በሌዊ ዘሮች ውስጥ ለክህነት የተገባ የአሮን የደም ወገን ብቻ ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ ሌዋውያን በሃያ አምስት ዓመታቸው አገልግሎት መጀመር እንደሚችሉ ያመለክታል፥ የቀዓት ልጆች ግን በሠላሳ ዓመታቸው ያገለግሉ ነበር።

> And the Lord spake unto Moses and unto Aaron, saying, Take the sum of the sons of Kohath from among the sons of Levi, after their families, by the house of their fathers, From thirty years old and upward even until fifty years old, all that enter into the host, to do the work in the tabernacle of the congregation. Numbers 4:1–3.

> እግዚአብሔርም ለሙሴና ለአሮን ተናገረ፥ እንዲህም አለ፤ ከሌዊ ልጆች መካከል የቀአትን ልጆች እንደ ወገኖቻቸው እንደ አባቶቻቸውም ቤት ቍጠሩ፤ ከሠላሳ ዓመት ጀምሮ እስከ አምሳ ዓመት ድረስ፥ ወደ ሠራዊቱ የሚገቡትን ሁሉ፥ በመገናኛው ድንኳን ሥራ እንዲያደርጉ። ዘኍልቍ 4፥1–3።

The number “30” represents the priests that were in the bloodline of Kohath, who was the son of Levi, and Kohath’s son was Amram, who was the father of Aaron. Levi means “attached or joined to God.” Kohath means “assembled around His presence.” Amram means “exalted people,” and Aaron means “light bearer or exalted mediator.” Together, they trace a movement from the Red Sea to Sinai, thus typifying the covenant between God and the one hundred and forty-four thousand, who are the human temple that joins with the divine temple, when Christ stretches forth His hand a second time to gather His remnant people into His sanctuary, where He then lifts them up and exalts them as they are illuminated with the Heavenly High Priest, as He illuminated Shadrach, Meshach and Abednego.

“30” የሚለው ቁጥር የሌዊ ልጅ ከነበረው ከቀዓት የደም ዘር የመጡትን ካህናት ይወክላል፤ የቀዓትም ልጅ አምራም ነበር፥ እርሱም የአሮን አባት ነበር። ሌዊ ማለት “ከእግዚአብሔር ጋር የተያያዘ ወይም የተቀላቀለ” ማለት ነው። ቀዓት ማለት “በመገኘቱ ዙሪያ የተሰበሰበ” ማለት ነው። አምራም ማለት “ከፍ ያሉ ሕዝቦች” ማለት ነው፥ አሮንም ማለት “ብርሃን ተሸካሚ ወይም ከፍ ያለ አስታራቂ” ማለት ነው። እነዚህ ሁሉ በአንድነት ከቀይ ባሕር እስከ ሲና ያለውን እንቅስቃሴ ያመለክታሉ፤ ስለዚህም ክርስቶስ ቀሪውን ሕዝቡን ወደ መቅደሱ ለመሰብሰብ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ በሚዘረጋበት ጊዜ፥ መለኮታዊው መቅደስ ጋር የሚተባበረው ሰብዓዊ ቤተ መቅደስ የሆኑትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ከእግዚአብሔር ጋር ያላቸውን ኪዳን በምሳሌነት ይገልጣሉ፤ በዚያም ሰማያዊው ሊቀ ካህን ሻድራክን፣ ሜሳቅን እና አቤድናጎን እንዳበራላቸው ሁሉ፥ እርሱ ደግሞ እነርሱን ሲያበራላቸው ከፍ ያደርጋቸዋል እና ያከብራቸዋል።

The number “30” represents a period for preparation for the priests and 25, as the age of the Levites, is to be applied to 30, line upon line, for every priest was a Levite, but not every Levite was a priest. Thirty represents the period of preparation which began in 1989, at the time of the end, and it ends at the Sunday law in the United States. The number twenty-five as a symbol of Levites, is also the symbol of separation between two classes, and in relation to the priests it identifies a separation. Twenty-five marks the separation of the Levites and counterfeit Levites at the Sunday law, and in the context of the genuine priests and the genuine Levites it also creates a distinction, howbeit, not a negative separation, as with the counterfeit Levites.

ቁጥር “30” ለካህናት የመዘጋጀት ዘመንን ይወክላል፤ እና 25 ደግሞ እንደ ሌዋውያን ዕድሜ በ“30” ላይ፣ መስመር በመስመር ሊተገበር ይገባል፤ ምክንያቱም እያንዳንዱ ካህን ሌዋዊ ነበር፣ ነገር ግን እያንዳንዱ ሌዋዊ ካህን አልነበረም። ሠላሳ በ1989 በመጨረሻው ዘመን የጀመረውን የመዘጋጀት ዘመን ይወክላል፤ ይህም በዩናይትድ ስቴትስ የእሑድ ሕግ ላይ ያበቃል። ቁጥር ሃያ አምስት፣ እንደ ሌዋውያን ምልክት፣ ደግሞ በሁለት ክፍሎች መካከል ያለን መለያየት ምልክት ነው፤ ከካህናት ጋር በተያያዘም መለያየትን ይገልጻል። ሃያ አምስት በእሑድ ሕግ ጊዜ የሌዋውያንን እና የሐሰተኛ ሌዋውያንን መለያየት ያመለክታል፤ እንዲሁም በእውነተኛ ካህናትና በእውነተኛ ሌዋውያን አውድ ውስጥ ደግሞ ልዩነት ይፈጥራል፤ ሆኖም ይህ እንደ ሐሰተኛ ሌዋውያን ጋር ያለው ዓይነት አሉታዊ መለያየት አይደለም።

Kohath was one of the three main branches of the Levites (along with Gershon and Merari). The priestly line came specifically through Kohath’s descendant Aaron. Aaron is the fourth-generational descendant of Levi, and the priestly privilege was restricted to his male descendants within this Kohathite branch. The Kohathites as a whole (all descendants of Kohath) had the honor of carrying the most sacred items, but only Aaron’s line could actually perform the priestly functions at the altar and in the sanctuary. Aaron represents the same fourth generation as Joel’s “old men,” or the “ancient men” in Ezekiel chapter eight, who bow to the sun.

ቀዓት ከሌዋውያን ሦስቱ ዋና ቅርንጫፎች አንዱ ነበር (ከጌርሶንና ከሜራሪ ጋር በአንድነት)። የክህነት ዘር በተለይ በቀዓት ዘር የሆነው በአሮን በኩል መጣ። አሮን ከሌዊ የሚወለደው የአራተኛ ትውልድ ዘር ሲሆን፣ የክህነት መብትም በዚህ ቀዓታዊ ቅርንጫፍ ውስጥ ላሉ የእርሱ ወንድ ዘሮች ብቻ የተገደበ ነበር። ቀዓታውያን በአጠቃላይ (የቀዓት ዘር የሆኑ ሁሉ) እጅግ ቅዱሳን የሆኑትን ንዋያት የመሸከም ክብር ነበራቸው፣ ነገር ግን በመሠዊያውና በመቅደሱ ውስጥ የክህነት ሥራዎችን በተግባር ሊፈጽሙ የሚችሉት የአሮን ወገኖች ብቻ ነበሩ። አሮን ከዮኤል “ሽማግሌዎች” ወይም በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ፀሐይን ለሚሰግዱት “አረጋውያን” ጋር ተመሳሳይ የሆነውን አራተኛ ትውልድ ይወክላል።

The system of 24 rotating courses (divisions) for the priests (and similarly for non-priestly Levites in supporting roles like musicians and gatekeepers) was established by King David. David organized the descendants of Aaron into 24 courses (divisions) to serve in rotation (1 Chronicles 24:1–19). David, with help from priests Zadok (from Eleazar’s line) and Ahimelech (from Ithamar’s line), divided them into 24 groups (16 from Eleazar’s larger family, 8 from Ithamar’s). Lots were cast to determine the order of service.

ለካህናቱ የተዘጋጀው የ24 ተራ ተራ የሚገቡ ክፍሎች (ክፍለ ሥርዓቶች) ሥርዓት—እንዲሁም ለካህናት ያልሆኑ ሌዋውያን በድጋፍ አገልግሎቶች እንደ ዘማሪዎችና በረኞች ያሉ ሚናዎች—በንጉሥ ዳዊት ተመሠረተ። ዳዊት የአሮንን ዘሮች በተራ ተራ እንዲያገለግሉ በ24 ክፍሎች (ክፍለ ሥርዓቶች) አደራጃቸው (1 ዜና መዋዕል 24:1–19)። ዳዊት፣ ከካህናቱ ጻዶቅ (ከአልዓዛር ወገን) እና አሂሜሌክ (ከኢታማር ወገን) ድጋፍ ጋር፣ እነርሱን በ24 ቡድኖች ከፈላቸው (16 ከአልዓዛር ትልቁ ቤተሰብ፣ 8 ከኢታማር)። የአገልግሎት ቅደም ተከተልን ለመወሰን ዕጣ ተጣለ።

Each course served for one week (from Sabbath to Sabbath), twice a year, plus all courses served together during the major festivals (Passover, Pentecost, Tabernacles). David similarly organized non-priestly Levites into 24 courses for music, gatekeeping, etc. (1 Chronicles 23–26). This system was implemented under Solomon (2 Chronicles 8:14) and continued through the Second Temple period. Zechariah, father of John the Baptist, was in the course of Abijah—Luke 1:5; 1 Chronicles 24:10. The order of the 24 courses of priests was selected by lot, and Zechariah was in the course of Abijah, who out of the twenty-four courses, represented the “eighth” course. Zechariah means “God remembers,” and his father’s name Abijah means “God is my father.”

እያንዳንዱ ክፍል ለአንድ ሳምንት (ከሰንበት እስከ ሰንበት) አገልግሎት ያደርግ ነበር፤ ይህም በዓመት ሁለት ጊዜ ነበር፤ ከዚህም በላይ በታላላቅ በዓላት (ፋሲካ፣ ጴንጤቆስጤ፣ የዳስ በዓል) ጊዜ ሁሉም ክፍሎች በአንድነት ያገለግሉ ነበር። ዳዊት እንዲሁም ካህናት ያልሆኑትን ሌዋውያን ለሙዚቃ፣ ለበረኛነት፣ ወዘተ በ24 ክፍሎች አደራጀ (1 ዜና መዋዕል 23–26)። ይህ ሥርዓት በሰሎሞን ዘመን ተፈጻሚ ሆነ (2 ዜና መዋዕል 8፥14) እና እስከ ሁለተኛው ቤተ መቅደስ ዘመን ድረስ ቀጠለ። የመጥምቁ ዮሐንስ አባት ዘካርያስ ከአብያ ክፍል ነበር—ሉቃስ 1፥5፤ 1 ዜና መዋዕል 24፥10። የ24ቱ የካህናት ክፍሎች ቅደም ተከተል በዕጣ ተመርጦ ነበር፤ ዘካርያስም ከሃያ አራቱ ክፍሎች ውስጥ “ስምንተኛውን” ክፍል የሚወክለው በአብያ ክፍል ነበር። ዘካርያስ ማለት “እግዚአብሔር ያስታውሳል” ማለት ሲሆን፣ የአባቱ ስም አብያ ደግሞ “እግዚአብሔር አባቴ ነው” ማለት ነው።

The heavenly Father remembered His promise to raise up a messenger who would prepare the way for the Messiah. But Zechariah also aligns with the Sunday law, for it is there that the Sabbath, the day men were to always remember—becomes the final test. Zechariah represents a priest, of the course of Abijah, which is the “eighth” course. Zechariah disbelieves the message of the angel and is made dumb, until the birth of his son John. When John is born Zechariah enters into the discussion about the name of John, and he then speaks. The prophetic speaking of the latter days is when the United States speaks as a dragon.

ሰማያዊ አባት ለመሲሑ መንገድን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ እንዲያስነሣ የሰጠውን ተስፋ አስታወሰ። ነገር ግን ዘካርያስ ከእሑድ ሕግ ጋር ደግሞ ይጣጣማል፥ ምክንያቱም በዚያ ሰዎች ሁልጊዜ ሊያስታውሱት የነበረው ሰንበት የመጨረሻው ፈተና ይሆናልና። ዘካርያስ የአብያ ክፍል የሆነ ካህንን ይወክላል፥ ይህም “ስምንተኛው” ክፍል ነው። ዘካርያስ የመልአኩን መልእክት አላመነምና ልጁ ዮሐንስ እስኪወለድ ድረስ ዲዳ ሆነ። ዮሐንስም በተወለደ ጊዜ ዘካርያስ ስለ ዮሐንስ ስም በተደረገው ውይይት ውስጥ ገባ፥ ከዚያም ተናገረ። በኋለኞቹ ዘመናት የትንቢት መናገር አሜሪካ እንደ ዘንዶ በምትናገርበት ጊዜ ነው።

> And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child; and they called him Zacharias, after the name of his father. And his mother answered and said, Not so; but he shall be called John. And they said unto her, There is none of thy kindred that is called by this name. And they made signs to his father, how he would have him called. And he asked for a writing table, and wrote, saying, His name is John. And they marvelled all. And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God. Luke 1:59–64.

> በስምንተኛውም ቀን ሕፃኑን ሊገርዙት መጡ፤ በአባቱም ስም ዘካርያስ ብለው ሊጠሩት ነበር። እናቱ ግን መልሳ እንዲህ አለች፤ አይደለም፥ ዮሐንስ ይባላል። እነርሱም እንዲህ አሏት፤ በዘመዶችሽ መካከል በዚህ ስም የሚጠራ ማንም የለም። ለአባቱም ልጁን ምን ብሎ እንዲጠራው በምልክት ጠየቁት። እርሱም የመጻፊያ ጽላት ለምኖ እንዲህ ብሎ ጻፈ፤ ስሙ ዮሐንስ ነው። ሁሉም ተደነቁ። ወዲያውም አፉ ተከፈተ፥ ምላሱም ተፈታ፥ ተናገረም፥ እግዚአብሔርንም አመሰገነ። ሉቃስ 1፥59–64።

John the Baptist is of the eighth course of Abijah, as was his father. At John’s circumcision, on the eighth day his name is changed. John the Baptist represents those who are priests, of the fourth generation, who are in a covenant relation with God, who changes their name (from Laodicea unto Philadelphia), seals them with the sign of the covenant, when the United States speaks as a dragon.

መጥምቁ ዮሐንስ እንደ አባቱ ከአቢያ ስምንተኛው የክፍል ተራ ነው። ዮሐንስ በተገረዘበት ጊዜ፣ በስምንተኛው ቀን ስሙ ተለወጠ። መጥምቁ ዮሐንስ ካህናት የሆኑትን፣ ከአራተኛው ትውልድ የሆኑትን፣ ከእግዚአብሔር ጋር በኪዳን ግንኙነት ውስጥ ያሉትን፣ ስማቸውንም (ከሎዶቅያ ወደ ፊላደልፍያ) የሚለውጥላቸውን፣ አሜሪካ እንደ ዘንዶ በምትናገርበት ጊዜ በኪዳኑ ምልክት የሚታተማቸውን ይወክላል።

We are the temple of God. The prophetic lines which address the temple are speaking to men and women as individuals, and also corporately, for God’s church is also a temple. And of course there is a heavenly temple, and it is Christ who builds the temple of the Lord. It is He who lays the foundation and places the capstone upon the temple. In terms of the number “25” being a symbol, 25 represents the Levites, who are purged (separated) from counterfeit Levites in Malachi chapter three, and who are also purified in the same passage. In Ezekiel chapter 40 to 48 a symbolic temple is described with great detail. The water of life comes out of that temple and fills the earth.

እኛ የእግዚአብሔር መቅደስ ነን። መቅደሱን የሚመለከቱት ትንቢታዊ መስመሮች ለወንዶችና ለሴቶች እንደ ግለሰቦች ይናገራሉ፣ እንዲሁም በጋራ ደግሞ ይናገራሉ፥ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ደግሞ መቅደስ ናት። እናም በእርግጥ ሰማያዊ መቅደስ አለ፣ የጌታንም መቅደስ የሚሠራው ክርስቶስ ነው። መሠረቱን የሚጥለው እርሱ ነው፣ በመቅደሱም ላይ የራስ ድንጋዩን የሚያኖረው እርሱ ነው። በምልክት ሆኖ ከተጠቀሰው “25” ቁጥር አንጻር፣ 25 በሚል ቁጥር የሚወከሉት ሌዋውያን ናቸው፤ እነርሱም በሚልክያስ ምዕራፍ ሦስት ከሐሰተኛ ሌዋውያን ተለይተው የሚነጹ ናቸው፣ በዚያው ክፍልም ደግሞ የሚጠሩ ናቸው። በሕዝቅኤል ምዕራፍ 40 እስከ 48 ድረስ ምሳሌያዊ መቅደስ በብዙ ዝርዝር ተገልጿል። የሕይወት ውኃ ከዚያ መቅደስ ይወጣል እናም ምድርን ይሞላል።

> “Wonderful is the work which God designs to accomplish through His servants, that His name may be glorified. God made Joseph a fountain of life to the Egyptian nation. Through Joseph the life of that whole people was preserved. Through Daniel God saved the life of all the wise men of Babylon. And these deliverances were as object lessons; they illustrated to the people the spiritual blessings offered them through connection with the God whom Joseph and Daniel worshiped. So through His people today God desires to bring blessings to the world. Every worker in whose heart Christ abides, everyone who will show forth His love to the world, is a worker together with God for the blessing of humanity. As he receives from the Saviour grace to impart to others, from his whole being flows forth the tide of spiritual life. Christ came as the Great Physician to heal the wounds that sin has made in the human family; and His Spirit, working through His servants, imparts to sin-sick, suffering human beings a mighty healing power that is efficacious for the body and the soul. ‘In that day,’ says the Scriptures, ‘there shall be a fountain opened to the house of David and to the inhabitants of Jerusalem for sin and for uncleanness.’ Zechariah 13:1. The waters of this fountain contain medicinal properties that will heal both physical and spiritual infirmities.

> “እግዚአብሔር ስሙ እንዲከብር በአገልጋዮቹ አማካይነት ሊፈጽመው የሚያስብው ሥራ ድንቅ ነው። እግዚአብሔር ዮሴፍን ለግብፅ ሕዝብ የሕይወት ምንጭ አደረገው። በዮሴፍ አማካይነት የዚያ ሕዝብ ሁሉ ሕይወት ተጠብቃለች። በዳንኤል አማካይነትም እግዚአብሔር የባቢሎንን ጠቢባን ሁሉ ሕይወት አዳነ። እነዚህም ማዳን እንደ ተምሳሌታዊ ትምህርቶች ነበሩ፤ ሕዝቡም ዮሴፍና ዳንኤል ከሚያመልኩት እግዚአብሔር ጋር በመገናኘት የሚቀርብላቸውን መንፈሳዊ በረከቶች ያብራሩ ነበር። እንዲሁም ዛሬ በሕዝቡ አማካይነት እግዚአብሔር በረከትን ወደ ዓለም ማምጣት ይሻል። ክርስቶስ በልቡ የሚኖርበት እያንዳንዱ ሠራተኛ፣ ፍቅሩንም ለዓለም የሚገልጥ ሁሉ፣ ለሰው ዘር በረከት ከእግዚአብሔር ጋር አብሮ የሚሠራ ሠራተኛ ነው። ከሌሎች ጋር ለማካፈል ጸጋን ከአዳኙ ሲቀበል፣ ከመላ ማንነቱ የመንፈሳዊ ሕይወት ጎርፍ ይፈስሳል። ክርስቶስ ኃጢአት በሰው ቤተሰብ ላይ ያደረሰውን ቍስል ለመፈወስ እንደ ታላቁ ሐኪም መጣ፤ መንፈሱም በአገልጋዮቹ አማካይነት ሲሠራ በኃጢአት የታመሙትንና የሚሠቃዩትን ሰዎች ለሥጋና ለነፍስ የሚጠቅም ብርቱ የመፈወስ ኃይል ያስተላልፋል። ‘በዚያ ቀን፥’ ሲል ቅዱስ መጽሐፍ፥ ‘ለኃጢአትና ለርኵሰት ለዳዊት ቤትና ለኢየሩሳሌም ነዋሪዎች የተከፈተ ምንጭ ይኖራል።’ ዘካርያስ 13፥1። የዚህ ምንጭ ውኃ ሥጋዊና መንፈሳዊ ድካምን ሁሉ የሚፈውስ መድኃኒታዊ ባሕርይ አለው።”

> “From this fountain flows the mighty river seen in Ezekiel’s vision. ‘These waters issue out toward the east country, and go down into the desert, and go into the sea: which being brought forth into the sea, the waters shall be healed. And it shall come to pass, that everything that liveth, which moveth, whithersoever the rivers shall come, shall live…. And by the river upon the bank thereof, on this side and on that side, shall grow all trees for meat, whose leaf shall not fade, neither shall the fruit thereof be consumed: it shall bring forth new fruit according to his months, because their waters they issued out of the sanctuary: and the fruit thereof shall be for meat, and the leaf thereof for medicine.’ Ezekiel 47:8–12.” Testimonies, volume 6, 227.

> “ከዚህ ምንጭ በሕዝቅኤል ራእይ የታየው ኃያል ወንዝ ይፈስሳል። ‘እነዚህ ውኃዎች ወደ ምሥራቅ አገር ይወጣሉ፥ ወደ ምድረ በዳም ይወርዳሉ፥ ወደ ባሕሩም ይገባሉ፤ ወደ ባሕሩ ሲደርሱም ውኃዎቹ ይፈወሳሉ። እንዲሁም ወንዞቹ በሚደርሱበት ስፍራ ሁሉ የሚንቀሳቀስ ሕያው ፍጥረት ሁሉ በሕይወት ይኖራል።… በወንዙም ዳር በዚህ ወገንና በዚያ ወገን ለምግብ የሚሆኑ ዛፎች ሁሉ ይበቅላሉ፤ ቅጠላቸው አይረግፍም፥ ፍሬያቸውም አያልቅም፤ ውኃቸው ከመቅደሱ ስለሚፈስስ በየወሩ አዲስ ፍሬ ያፈራሉ፤ ፍሬያቸውም ለምግብ፥ ቅጠላቸውም ለመድኃኒት ይሆናል።’ ሕዝቅኤል 47፥8–12።” Testimonies, volume 6, 227.

Ezekiel’s temple is prophetic symbolism of the highest nature, and John was commanded in Revelation chapter eleven, to measure the temple, but to leave off the courtyard. When we do that very thing to Ezekiel’s temple, we find that the two most prominent numbers within the temple dimensions represent the priesthood. 50 cubits is the most prominent number, and it is repeated 11 times as the overall length of each gate complex (Ezekiel 40:15, 21, 25, 29, 33, 36, etc.). 50 is also used for certain wall and chamber lengths (42:7–8). It defines the full gate passageway from outer to inner threshold.

የሕዝቅኤል ቤተ መቅደስ ከፍተኛ ደረጃ ያለው የትንቢታዊ ምልክት ነው፤ ዮሐንስም በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ቤተ መቅደሱን እንዲለካ ታዝዞ ነበር፥ ነገር ግን አደባባዩን እንዲተው። ያንኑ ነገር በሕዝቅኤል ቤተ መቅደስ ላይ ስናደርግ፣ በቤተ መቅደሱ መለኪያዎች ውስጥ እጅግ በጣም ጎልተው የሚታዩት ሁለቱ ቁጥሮች ክህነትን እንደሚወክሉ እናገኛለን። 50 ክንድ እጅግ ጎልቶ የሚታይ ቁጥር ሲሆን፣ ይህም የእያንዳንዱ የበር ክፍል አጠቃላይ ርዝመት ሆኖ 11 ጊዜ ተደግሟል (ሕዝቅኤል 40:15, 21, 25, 29, 33, 36, ወዘተ)። 50 እንዲሁም ለአንዳንድ የቅጥርና የክፍል ርዝመቶች ተጠቅሟል (42:7–8)። ከውጪው ደጃፍ እስከ ውስጠኛው ደጃፍ ድረስ ያለውን ሙሉ የበር መተላለፊያ ይገልጻል።

25 cubits is the clear second-most prominent. It is repeated 10 times as the breadth and width of the gate complexes (Ezekiel 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). Combined, 50 and 25 form the consistent 50 by 25 rectangular patterns for the six main gates. This 50 by 25 pairing dominates the architectural description of the gates leading into the inner areas. There is no other pair that repeats with such systematic frequency in the temple building itself.

25 ክንድ በግልጽ ሁኔታ ሁለተኛው በከፍተኛ ጉልህነት የሚታየው መጠን ነው። እርሱ እንደ መግቢያዎቹ ስብስቦች ወርድና ስፋት 10 ጊዜ ተደግሞ ተጠቅሷል (ሕዝቅኤል 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36)። 50 እና 25 በአንድነት ሲወሰዱ፣ ለስድስቱ ዋና ዋና መግቢያዎች የማያቋርጥ 50 በ25 የሆነ አራት ማዕዘን ቅርጽ ይፈጥራሉ። ይህ 50 በ25 የሆነ ጥምረት ወደ ውስጣዊ ስፍራዎች የሚያስገቡትን መግቢያዎች የሕንጻ መግለጫ በብርቱ ሁኔታ ይቆጣጠራል። በቤተ መቅደሱ ሕንጻ ራሱ ውስጥ እንዲህ ያለ ሥርዓታማ ብዛት የሚደጋገም ሌላ ጥንድ የለም።

Levites entered active service at 25 (Numbers 8:24: “from twenty and five years old and upward they shall go in to wait upon the service”). They served until 50 (Numbers 4:3, 39, 43; 8:25: “until fifty years old”). This gives exactly 25 years of active service (50 – 25 = 25).

ሌዋውያን በ25 ዓመታቸው ወደ ንቁ አገልግሎት ይገቡ ነበር (ዘኍልቍ 8፥24፦ “ከሃያ አምስት ዓመት ጀምሮ እና ከዚያ በላይ የሆኑ ወደ አገልግሎቱ ሥራ ለመጠባበቅ ይገባሉ”)። እስከ 50 ዓመት ድረስ ያገለግሉ ነበር (ዘኍልቍ 4፥3፣ 39፣ 43፤ 8፥25፦ “እስከ ሃምሳ ዓመት”)። ይህም በትክክል 25 ዓመት የንቁ አገልግሎት ይሰጣል (50 – 25 = 25)።

Thus, the 25-year span of Levitical service is directly reflected in the 25 by 50-cubit measurements that dominate the temple gates and structure—the very place where the Levites served. The primary dimensions of Ezekiel’s temple, that is the temple of the church triumphant and the one hundred and forty-four thousand are architecturally designed into the very temple where they were to serve; JUST as the forty-six chromosomes are built into the very temple where God’s people are to serve. Palmoni has placed His signature upon the individual human temple and the corporate body temple that is to be His bride.

ስለዚህ፣ የሌዋውያን አገልግሎት የ25 ዓመት ዘመን፣ ሌዋውያኑ ያገለግሉበት በነበረው በቤተ መቅደሱ በሮችና አወቃቀር ላይ የበላይነት ባላቸው የ25 በ50 ክንድ መለኪያዎች ውስጥ በቀጥታ ተንጸባርቋል። የሕዝቅኤል ቤተ መቅደስ ዋና መጠኖች፣ ማለትም የድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያንና የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ቤተ መቅደስ፣ እነርሱ ሊያገለግሉበት በሚገባቸው በዚያው ቤተ መቅደስ ውስጥ በሕንፃዊ አወቃቀር ተካትተው ተዘጋጅተዋል፤ ልክ እንደዚሁም አርባ ስድስቱ ክሮሞሶሞች የእግዚአብሔር ሕዝብ ሊያገለግሉበት ባለው በዚያው ቤተ መቅደስ ውስጥ የተገነቡ ናቸው። ፓልሞኒ በግለሰብ የሰው ቤተ መቅደስና ሙሽራይቱ ሊሆን በሚገባው በኅብረታዊው የሰውነት ቤተ መቅደስ ላይ ፊርማውን አኑሯል።

We will continue these lines in the next article.

እነዚህን ሐሳቦች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “Those who are in responsible positions are not to become converted to the self-indulgent, extravagant principles of the world, for they cannot afford it; and if they could, Christlike principles would not allow it. Manifold teaching needs to be given. ‘Whom shall He teach knowledge? and whom shall He make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.’ Thus the word of the Lord is patiently to be brought before the children and kept before them, by parents who believe the word of God. ‘For with stammering lips and another tongue will He speak to this people. To whom He said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.’ Why?—because they did not heed the word of the Lord that came unto them.

> “በኃላፊነት ስፍራዎች ያሉ ሰዎች ራስን ወደሚያስደስቱ እና ወጪ ብዙ ወደሆኑ የዓለም መርሆች እንዲለወጡ አይገባቸውም፤ ምክንያቱም ይህን ለመሸከም አይችሉምና፤ እና ቢችሉ እንኳ ክርስቶሳዊ መርሆች አይፈቅዱላቸውም። ብዙ አይነት ትምህርት ሊሰጥ ይገባል። ‘እርሱ እውቀትን ማንን ያስተምራል? ትምህርትንስ ማንን ያስረዳል? ከወተት የተለዩትን፥ ከጡትም የተነቀሉትን። ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፥ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፥ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፥ በዚያም ጥቂት መሆን አለበት።’ እንዲሁ የጌታ ቃል በትዕግሥት በልጆች ፊት ሊቀርብ እና በእግዚአብሔር ቃል የሚያምኑ ወላጆች ሁልጊዜ በፊታቸው ሊጠብቁት ይገባል። ‘በሚንገላቱ ከንፈሮችና በሌላ ልሳን ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ደካማውን የምታሳርፉበት ዕረፍት ይህ ነው፥ መታደስም ይህ ነው አላቸው፤ ነገር ግን ሊሰሙ አልወዱም። ነገር ግን የጌታ ቃል ለእነርሱ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፥ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፥ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፥ በዚያም ጥቂት ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፥ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፥ እንዲሰበሩ፥ እንዲጠመዱ፥ እንዲያዙም ነበር።’ ለምን?—ምክንያቱም ወደ እነርሱ የመጣውን የጌታ ቃል አልተጠነቀቁለትምና።”

> “This means those who have not received instruction, but have cherished their own wisdom, and have chosen to work themselves according to their own ideas. The Lord gives these the test, that they shall either take their position to follow His counsel, or refuse and do according to their own ideas, and then the Lord will leave them to the sure result. In all our ways, in all our service to God, He speaks to us, ‘Give Me thine heart.’ It is the submissive, teachable spirit that God wants. That which gives to prayer its excellence is the fact that it is breathed from a loving, obedient heart.

> “ይህ ማለት ትምህርትን ያልተቀበሉ፣ ነገር ግን የራሳቸውን ጥበብ ያከበሩ፣ እና እንደ ራሳቸው ሐሳብ መሥራትን የመረጡ ናቸው። ጌታ ለእነዚህ ፈተናውን ይሰጣል፤ ይህም በምክሩ ለመከተል አቋማቸውን እንዲወስዱ ወይም እንዲከለክሉና እንደ ራሳቸው ሐሳብ እንዲያደርጉ ነው፤ ከዚያም ጌታ ለማይቀር ውጤቱ ይተዋቸዋል። በመንገዶቻችን ሁሉ፣ በእግዚአብሔር አገልግሎታችን ሁሉ፣ እርሱ እንዲህ ብሎ ይናገረናል፤ ‘ልብህን ስጠኝ።’ እግዚአብሔር የሚፈልገው ታዛዥና ለመማር ዝግጁ የሆነ መንፈስ ነው። ለጸሎት ልዩ ክብርን የሚሰጠው ነገር ከፍቅርና ከመታዘዝ ልብ መተንፈሱ መሆኑ ነው።”

> “God requires certain things of His people; if they say, I will not give up my heart to do this thing, the Lord lets them go on in their supposed wise judgment without heavenly wisdom, until this scripture [Isaiah 28:13] is fulfilled. You are not to say, I will follow the Lord’s guidance up to a certain point that is in harmony with my judgment, and then hold fast to your own ideas, refusing to be molded after the Lord’s similitude. Let the question be asked, Is this the will of the Lord? not, Is this the opinion or judgment of—–?” Testimonies to Ministers, 419.

> እግዚአብሔር ከሕዝቡ አንዳንድ ነገሮችን ይጠይቃል፤ እነርሱም፣ “ልቤን ሰጥቼ ይህን ነገር አላደርግም” ቢሉ፣ ጌታ ሰማያዊ ጥበብ ሳይኖራቸው በራሳቸው የሚመስላቸው ጥበበኛ ፍርድ እንዲቀጥሉ ይተዋቸዋል፤ ይህም መጽሐፍ ቅዱሳዊ ቃል [ኢሳይያስ 28፥13] እስኪፈጸም ድረስ ነው። “የጌታን መሪነት ከፍርዴ ጋር እስከሚስማማ ድረስ እከተላለሁ” ብላችሁ ከዚያም በኋላ ከጌታ ምሳሌ መሠረት ለመቀረጽ እየተቃወማችሁ የራሳችሁን ሐሳብ አጥብቃችሁ ልትይዙ አይገባችሁም። ጥያቄው፣ “ይህ የጌታ ፈቃድ ነውን?” እንጂ፣ “ይህ የ—– አስተያየት ወይስ ፍርድ ነው?” የሚል መሆን የለበትም። Testimonies to Ministers, 419.

Back to Articles