Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ አሥር

የሮም ሶስትዮሽ ትብብር፡ በራእይ መጽሐፍ ያሉትን መለከቶች ትንቢታዊ አስፈላጊነት መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

የራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ እስልምና በሮም ላይ የመጣውን ፍርድ ይወክል ነበር። ዊልያም ሚለር መለከቶቹን “በሮም ላይ የመጡት ልዩ ፍርዶች” ብሎ ጠርቶ ነበር፤ ነገር ግን ሚለር ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመራውን ዘመናዊ ሮም እንደ ሦስት እጥፍ ኅብረት ሊያየው አልቻለም። ኡርያ ስሚዝ መለከቶቹ በሮም ላይ የእግዚአብሔርን ፍርድ እንደሚወክሉ እና አምስተኛውና ስድስተኛው መለከቶች (የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ) በካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ላይ የመጡ ፍርዶች እንደሆኑ አውቆ ነበር።

> “ለዚህ መለከት ትርጓሜ፣ እንደ ገና ከኪት ጌታ ጽሑፎች እንወስዳለን። ይህ ጸሐፊ በእውነት እንዲህ ይላል፦ ‘ተርጓሚዎች ስለ ሌላ ማንኛውም የራእይ ክፍል እንደዚህ ያለ አንድ ወጥ ስምምነት እምብዛም የላቸውም፤ ነገር ግን አምስተኛውንና ስድስተኛውን መለከቶች፣ ወይም የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን ወዮታዎች፣ በሣራሴኖችና በቱርኮች ላይ ለመተግበር ሲመጣ። ይህ እጅግ ግልጽ ስለሆነ በቀላሉ ሊሳሳት አይችልም። እያንዳንዳቸውን ለመለየት አንድ ወይም ሁለት ቁጥሮች ብቻ ከመሆን ይልቅ፣ መጽሐፈ ራእይ ዘጠነኛው ምዕራፍ ሙሉው በእኩል ክፍል ሁለቱንም በመግለጽ ተይዟል።’”

> “‘የሮማ መንግሥት እንደ ተነሣችበት በድል መንሣት እንዲሁ ወደቀች፤ ነገር ግን ሳራሴኖችና ቱርኮች ሐሰተኛ ሃይማኖት በክህደት ላይ የወደቀች ቤተ ክርስቲያን መቅሰፍት እንድትሆን የተጠቀመባቸው መሣሪያዎች ነበሩ፤ ስለዚህም አምስተኛውና ስድስተኛው መለከቶች እንደ ቀደሙት በዚያ ስም ብቻ ከመጠራታቸው ይልቅ ወዮዎች ተብለው ተጠርተዋል።” ኡራያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 495.

ሚለርና ስሚዝ መለከቶቹን እንደ እግዚአብሔር በሮም ላይ ያመጣቸው ፍርዶች ሲመለከቱ ያላስተዋሉት ነገር፣ እነዚህ ፍርዶች በፀሐይ አምልኮ ማስገደድ ምክንያት እንደ መጡ ነበር። በ321 ዓመት ቆስጠንጢኖስ የመጀመሪያውን የእሑድ ሕግ አወጣ፣ ከዚያም ከዘጠኝ ዓመታት በኋላ ዋና ከተማውን ከሮም ከተማ ወደ ቆስጠንጢኖፕል ከተማ አዛወረ፤ በዚህም የሮማዊ መንግሥት መፍረስ ሂደት ጀመረ። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ፣ አረማዊት ሮም “ለአንድ ዘመን” እጅግ የበላይ ሆና ልትገዛ ነበር፤ ይህም ከ31 ዓ.ዓ. በአክቲየም ጦርነት ጀምሮ እስከ 330 ዓ.ም. ድረስ፣ ቆስጠንጢኖስ መንግሥቱን ወደ ምዕራብና ምሥራቅ በከፈለበት ጊዜ ድረስ ያሉትን ሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት ይወክል ነበር።

> እርሱም በሰላም ወደ ክፍለ ሀገሩ እጅግ ለምለሙ ስፍራዎች እንኳ ይገባል፤ አባቶቹም ሆነ የአባቶቹ አባቶች ያላደረጉትን ያደርጋል፤ ብዝበዛንና ምርኮን ሀብትንም በመካከላቸው ይበትናል፤ አዎን፥ እስከ ጊዜ ድረስ በጠንካራ ምሽጎች ላይ አሳቡን ይመክራል። ዳንኤል 11፥24።

በእነዚያ ሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት ውስጥ የሮማ ግዛት በመሠረቱ የማይሸነፍ ነበር፤ ነገር ግን ዋና ከተማው ወደ ምሥራቅ ከተዛወረ በኋላ እንደዚያ ያለ ግዙፍ ግዛት የመግዛት ችሎታ ከእንግዲህ በኋላ አልተቻለም። ቆስጠንጢኖስ መንግሥቱን በሦስቱ ልጆቹ መካከል በመከፋፈል ቁጥጥሩን ለማቆየት ሞከረ፤ ነገር ግን ይህ የቀድሞውን ግዛት መፍረክ ይበልጥ አፋጠነው።

በ538 ዓ.ም. ጳጳሳዊ ሥልጣን የምድርን ዙፋን በያዘ ጊዜ፣ በሦስተኛው የኦርሌአንስ ጉባኤ የእሑድ ሕግ ተፈቀደ። ስለዚህ በ606 ዓ.ም. መሐመድ ትንቢታዊ አገልግሎቱን ጀመረ፤ በምሳሌያዊ ሁኔታም ታሪክ ጸሐፊዎች “ከእምነት የወደቀች ቤተ ክርስቲያን መቅሠፍት” ብለው የሚለዩት መለከት ሆኖ ተወክሏል። ከ606 ዓ.ም. በመሐመድ አገልግሎት የጀመረው የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ ታሪክ፣ ሰባተኛው መለከት በተነፈሰበት ጊዜ፣ ጥቅምት 22 ቀን 1844 ተፈጸመ።

> ሁለተኛው ወዮ አለፈ፤ እነሆም፥ ሦስተኛው ወዮ ፈጥኖ ይመጣል። ሰባተኛውም መልአክ ነፋ፤ በሰማይም ታላላቅ ድምፆች እንዲህ ሲሉ ሰሙ፤ የዚህ ዓለም መንግሥታት የጌታችንና የክርስቶሱ መንግሥታት ሆነዋል፥ እርሱም ለዘላለም ይነግሣል። ራእይ 11፥14፣ 15።

በመጀመሪያውና በሁለተኛው ወዮ ታሪክ ዘመን፣ የምሥራቃዊ ሮማ ዋና ከተማ የነበረችው ቆንስጣንጢኖፕል በ1453 ተወረሰች፣ እና በምዕራብ ያለችው የጳጳሳዊቱ ሮማ በ1798 ገዳይ ቍስሏን ተቀበለች። “የከሃዲት ቤተ ክርስቲያን መቅሠፍት” ሲቪላዊቱንም ሆነ ሃይማኖታዊቱን ሮማ ወደ ታች አውርዶአል። የዘመናዊቱ ሮማ ሦስት እጥፍ ኅብረት በአሜሪካ ውስጥ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ይፈጸማል።

> “ፕሮቴስታንቶች የሆኑት የዩናይትድ ስቴትስ ሰዎች እጃቸውን አስዘርግተው በጥልቁ ማዶ ወዳለው መንፈሳዊነት እጅ ለመጨበጥ ቀዳሚዎች ይሆናሉ፤ በገደሉም ላይ ተሻግረው ከሮማዊው ኃይል ጋር እጅ ለመጨባበጥ ይደርሳሉ፤ እናም በዚህ ባለሦስት እጥፍ ኅብረት ተጽእኖ ሥር ይህች አገር የሕሊናን መብቶች በመርገጥ በሮማ ፈለግ ትከተላለች።” The Great Controversy, 588.

በዚያ ዘመን፣ የሦስተኛው ወዮ እስልምና የእሑድ አምልኮን በማስፈጸሙ ምክንያት በዘመናዊቱ ሮም ላይ የእግዚአብሔርን ፍርድ ይፈጽማል፤ ይህንንም እርሱ በአረማዊቱ ሮምና በጳጳሳዊቱ ሮም ላይ እንዳደረገው ያደርገዋል። በአረማዊቱ ሮም ላይ፣ እስከ 476 ዓ.ም. ድረስ በምዕራባዊቱ ሮም ዋና ከተማ የነበረውን የሮማውያን አገዛዝ መጨረሻ ለማምጣት የመጀመሪያዎቹን አራት መለከቶች ተጠቀመ፤ ምክንያቱም ከ476 ዓ.ም. በኋላ የከተማዪቱ ገዢ ከሮማውያን ዘር የሆነ አልነበረም። በ1453 ዓ.ም. የእስልምና አምስተኛው መለከት በምሥራቃዊቱ ሮም የነበረውን የሮማውያን አገዛዝ አበቃ። በ1798 ዓ.ም. ደግሞ፣ በእስልምና ስድስተኛው መለከት ታሪክ ውስጥ፣ በፊት በአሥር እጥፍ ክፍፍል የነበረው የአውሮፓ አሕዛብ ላይ ያለው ጳጳሳዊ አገዛዝ መጨረሻ ላይ ደረሰ። የሮም ሲቪላዊ መንግሥት፣ ምዕራብም ሆነ ምሥራቅ፣ እንዲሁም የሮም ሃይማኖታዊ መንግሥት ውድቀት፣ የአረማዊውን የፀሐይ አምልኮ ከማስፈጸም በኋላ ተፈጸመ።

> “የዩናይትድ ስቴትስ ሕዝብ ሞገስ የተሰጣቸው ሕዝብ ሆነው ነበር፤ ነገር ግን የሃይማኖት ነፃነትን ሲገድቡ፣ ፕሮቴስታንትነትን ሲተዉ፣ እና ለጳጳሳዊነት ድጋፍ ሲሰጡ፣ የበደላቸው መጠን ይሞላል፤ ‘ብሔራዊ ክህደት’ም በሰማይ መጻሕፍት ውስጥ ይመዘገባል። የዚህም ክህደት ውጤት ብሔራዊ ጥፋት ይሆናል።” Review and Herald, May 2, 1893.

የትንቢት ሶስት እጥፍ አተገባበር የመጨረሻውን የትንቢቱ ፍጻሜ ባሕርይ በመጀመሪያዎቹ ሁለት ፍጻሜዎች ባሕርያት ላይ ተመስርቶ ያቋቁማል። እ.ኤ.አ. በሴፕቴምበር 11, 2001 ሦስተኛው ወዮ በታሪክ ውስጥ ደረሰ። ሦስተኛው ወዮ ሰባተኛው መለከት ስለሆነ፣ ያ መለከትም በዚያን ጊዜ መንፋት ስለ ጀመረ፣ መጀመሪያ በኦክቶበር 22, 1844 ደርሶ ነበር። ነገር ግን እንደ ጥንታዊቷ እስራኤል፣ ዘመናዊቷ እስራኤል ዓመፅን መርጣ ሥራውን ከመፈጸም ይልቅ በምድረ በዳ የመንከራተት ዘመንን አመጣች። ስለዚህ የሦስተኛው መልአክ የማተም ዘመን ዘገየ፤ እርሱም እንደገና የጀመረው እ.ኤ.አ. በሴፕቴምበር 11, 2001 ነበር።

> “በአርባ ዓመታት ውስጥ አለማመን፣ ማጉረምረም፣ እና ዐመፅ የጥንቷን እስራኤል ከከነዓን ምድር ውጭ አስቀርቶአታል። እነዚሁ ኃጢአቶች የዘመናዊቱን እስራኤል ወደ ሰማያዊቱ ከነዓን መግባት አዘግይተውታል። በሁለቱም ሁኔታዎች የእግዚአብሔር ተስፋዎች ጉድለት አልነበራቸውም። ለብዙ ዓመታት በዚህ የኃጢአትና የሐዘን ዓለም ውስጥ እንድንቆይ ያደረገን፣ በጌታ ሕዝብ መሆናቸውን በሚናገሩት መካከል ያለው አለማመን፣ ዓለማዊነት፣ አለመቀደስ፣ እና ግጭት ነው።” Selected Messages, book 2, 69.

እግዚአብሔር አይለወጥም፤ እርሱም በተሰጠው ብርሃን መጠን ይፈርዳል። ዘመናዊቱ እስራኤል ከጥንታዊቱ እስራኤል ይልቅ የበለጠ ብርሃን ተሰጥቶአት ነበር፤ እኛም “የዘመናዊቱ እስራኤል ወደ ሰማያዊቱ ከነዓን መግባቷን ያዘገዩት ኃጢአቶች ተመሳሳይ ናቸው” ተብሎ እንደተነገረን እናውቃለን። ዘመናዊቱ እስራኤል ጥንታዊቱ እስራኤል ተጠያቂ ተደርጋበት በነበረው ብርሃን መጠን ብቻ ተጠያቂ ብትሆን ይህ በቂ በሆነ ነበር፤ ነገር ግን እርስዋ የበለጠ ብርሃን ነበራት። ስለዚህ፣ “ጥንታዊቱ እስራኤል” በምድረ በዳ ለ“አርባ ዓመት” እንድትቅበዘበዝ ያደረጉት “ተመሳሳይ ኃጢአቶች” ከሆኑ፣ ዘመናዊቱ እስራኤል በ1863 ዓመፅ ውስጥ ወደ “ምድረ በዳ” መባረሯ ብቻ ሳይሆን፣ በዚያም እንድትሞት በእርግጥ ተወስኖላት ነበር። “ኃጢአቶቻቸው” የሦስተኛውን መልአክ ሥራ እስከ አሁን ድረስ አዘግይተውታል።

> መልአኩም እንዲህ አለ፦ “ሦስተኛው መልአክ ለሰማያዊው ጎተራ በነዶ እየሰበሰባቸው ወይም እያተመባቸው ነው።” ይህ ትንሽ ቡድን ከባድ ፈተናዎችንና ተጋድሎዎችን አልፈው እንደመጡ የተጨነቁና የደከሙ ይመስሉ ነበር። እንዲሁም ፀሐይ ገና ከደመና በስተኋላ ወጥታ በፊታቸው ላይ እንደበራች ታየ፤ ይህም ድሎቻቸው ሊፈጸሙ ቀርበዋል እንደሚል በድል የተሞሉ እንዲታዩ አደረጋቸው። Early Writings, 88.

በምድረ በዳ እንዲሞት የጥንታዊቱን እስራኤል ያስወገዱ እነዚያው ኃጢአቶች፣ በጥቅምት 22 ቀን 1844 የመጣውን የሦስተኛውን መልአክ ሥራ አዘግይተዋል።

> ኢየሱስ የቅዱሳን ቅዱሳንን ደጅ ከከፈተ በኋላ፣ የሰንበት ብርሃን ታየ፤ የእግዚአብሔርም ሕዝብ፣ የእስራኤል ልጆች በጥንት እንደተፈተኑት ሁሉ፣ የእግዚአብሔርን ሕግ ይጠብቁ እንደሆነ ለማየት ተፈተኑ። ሦስተኛው መልአክ ወደ ላይ እያመለከተ፣ ተስፋ ለተቆረጣቸው ሰዎች ወደ ሰማያዊው መቅደስ ቅዱሳን ቅዱሳን የሚያደርሰውን መንገድ ሲያሳያቸው አየሁ። እነርሱም በእምነት ወደ ቅዱሳን ቅዱሳን ሲገቡ፣ ኢየሱስን ያገኙታል፤ ተስፋና ደስታም እንደ አዲስ ይፈልቃሉ። ከኢየሱስ ሁለተኛ ምጽአት አዋጅ ጀምሮ እስከ 1844 ዓ.ም. የዘመኑ ማለፍ ድረስ ባለፉት ልምምዳቸው ውስጥ እየተመለከቱ ወደ ኋላ ሲመለሱ አየኋቸው። ተስፋ መቁረጣቸውም ተብራራላቸው፤ ደስታና እርግጠኝነትም እንደገና ሕይወት ሰጣቸው። ሦስተኛው መልአክ ያለፈውን፣ ያለውን፣ የሚመጣውንም አብርቶአል፤ እነርሱም እግዚአብሔር በምስጢራዊ አምላካዊ አመራሩ በእውነት እንደመራቸው ያውቃሉ።” Early Writings, 254.

መለኪያውን የሚያኖር ሦስተኛው መልአክ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 መጣ፤ ነገር ግን ሥራው የተዘገየው ጥንታዊ እስራኤል በምድረ በዳ እንዲሞት ያደረጉት ኃጢአቶች በእነዚያው ምክንያት ነበር። በ1863 የተነሣው ዓመፅ ያመጣው መዘግየት የሦስተኛውን መልአክ ሥራ ማዘግየት ነበር፤ ስለዚህም መታተሙ ከአንድ መቶ ዓመታት በላይ ተሰናክሎ እና ተዘግይቶ ቆይቷል።

> “[ዘኍልቍ 32:6–15፣ የተጠቀሰ።] ጌታ እግዚአብሔር ቅንአተኛ አምላክ ነው፤ ሆኖም በዚህ ትውልድ በሕዝቡ ኃጢአትና በደላቸው ረጅም ጊዜ ይታገሣል። የእግዚአብሔር ሕዝብ በምክሩ ቢሄዱ ኖሮ፣ የእግዚአብሔር ሥራ በተገፋ ነበር፤ የእውነት መልእክቶችም በምድር ፊት ሁሉ ላይ ለሚኖሩ ሕዝቦች ሁሉ ተሸክመው በተደረሱ ነበር። የእግዚአብሔር ሕዝብ ቢያምኑትና ቃሉን የሚያደርጉ ቢሆኑ፣ ትእዛዛቱንም ቢጠብቁ ኖሮ፣ ነፋሶቹን በምድር ላይ እንዲነፉ ሊፈቱአቸው ተዘጋጅተው ለነበሩት ለአራቱ መላእክት መልእክቱን ይዞ በሰማይ መካከል የሚበር መልአክ አይመጣም ነበር፤ እርሱም፦ የእግዚአብሔርን ባሪያዎች በግንባራቸው እስክታተም ድረስ በምድር ላይ እንዳይነፉ አራቱን ነፋሶች ያዙ፣ ያዙ ብሎ ይጮኽ ነበር። ነገር ግን ሕዝቡ እንደ ጥንቱ እስራኤል የማይታዘዙ፣ የማያመሰግኑ፣ ያልተቀደሱ ስለሆኑ፣ ሁሉም በታላቅ ድምፅ የሚታወጅውን የመጨረሻውን የምሕረት መልእክት እንዲሰሙ ጊዜው ተራዝሟል። የጌታ ሥራ ተዘግይቷል፣ የማኅተም ጊዜም ተዘግይቷል። ብዙዎች እውነትን አልሰሙም። ነገር ግን ጌታ እንዲሰሙና እንዲለወጡ እድል ይሰጣቸዋል፤ ታላቁም የእግዚአብሔር ሥራ ወደ ፊት ይቀጥላል።” Manuscript Releases, ቅጽ 15, 292.

እ.ኤ.አ. በመስከረም 11 ቀን 2001 ሦስተኛው መልአክ እንደገና መጣ፥ ከ1863 ዓመፅ ጀምሮ የዘገየውም የማተም ጊዜ እንደገና ተጀመረ። ይህም የሦስተኛው ወዮ እስልምና መምጣት ነበረ፤ ይህም ደግሞ የማተም ጊዜ መጀመሪያን የሚያመለክተው ሰባተኛው መለከት ነው። የማተም ጊዜ የጀመረው ሦስተኛው መልአክ እ.ኤ.አ. በጥቅምት 22 ቀን 1844 ሲመጣ ነበር፥ በዚያም ጊዜ ሰባተኛው መለከት መንፋት ጀመረ፤ ነገር ግን ያ መለከት ተሰናክሎ ዘገየ።

> እኔም በባሕርና በምድር ላይ ቆሞ ያየሁት መልአክ እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ፣ ለዘላለም የሚኖርበትን፣ ሰማይንና በእርሱ ያሉትን ነገሮች፣ ምድርንም እና በእርሷ ያሉትን ነገሮች፣ ባሕርንም እና በእርሱ ያሉትን ነገሮች የፈጠረውን በእርሱ ምሎ፣ ከእንግዲህ ወዲህ ዘመን እንዳይኖር ተናገረ፤ ነገር ግን በሰባተኛው መልአክ ድምፅ ዘመን፣ መነፋት ሲጀምር፣ የእግዚአብሔር ምስጢር ለባሪያዎቹ ለነቢያት እንደ አወጀው ይፈጸማል። ራእይ 10:5–7።

የሰባተኛው “መልአክ” “ድምፅ” ታላላቅ የኒውዮርክ ከተማ ሕንፃዎች በተጣሉበት ጊዜ ወረደ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት መልአክ ድምፅ ነው።

> ከዚህም በኋላ ታላቅ ሥልጣን ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ ተበራች። በብርቱ ድምፅም እየጮኸ እንዲህ አለ፦ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ የአጋንንትም መኖሪያ፥ የርኩስ መንፈስም ሁሉ መያዣ፥ የርኩስና የተጠላ ወፍም ሁሉ ጎጆ ሆናለች። ሕዝቦች ሁሉ ከዝሙቷ ቍጣ ወይን ጠጅ ጠጥተዋልና፥ የምድርም ነገሥታት ከእርስዋ ጋር ዝሙት ፈጽመዋል፥ የምድርም ነጋዴዎች ከቅንጦትዋ ብዛት ባለጠጎች ሆነዋል። ራእይ 18፥1–3።

“ድምፅ” ያለው ከላይ የሚወርደው ኃያል መልአክ ለመላእክቱ አራቱን ነፋሳት እንዲያዙ ያዛል፤ እነዚህም ከተፈቱ መንገዳቸውን ሁሉ ሞትና ጥፋት ለማምጣት የሚሻ “የተቆጣ ፈረስ” ተብለው ተመስለው ቀርበዋል።

> “የእግዚአብሔር መላእክት ትእዛዙን እየፈጸሙ የምድርን ነፋሳት ይከለክላሉ፤ ይህም ነፋሳቱ በምድር ላይም ሆነ በባሕር ላይ ወይም በማንኛውም ዛፍ ላይ እንዳይነፉ ሲሆን፣ የእግዚአብሔር ባሪያዎች በግንባራቸው እስኪታተሙ ድረስ ነው። ኃያሉ መልአክ ከምሥራቅ (ወይም ከፀሐይ መውጫ) ሲወጣ ይታያል። ይህ ከመላእክት ሁሉ እጅግ ኃያል የሆነው በእጁ የሕያው እግዚአብሔርን ማኅተም፣ ወይም ሕይወትን ሊሰጥ የሚችለውን እርሱን ብቻ የሚወክል ማኅተም ይዟል፤ እርሱም በግንባሮች ላይ ምልክቱን ወይም ጽሑፉን ሊጽፍ ይችላል፥ ለእነርሱም የማይሞትነት፣ የዘላለም ሕይወት ይሰጣቸዋል። አራቱን ነፋሳት እስከዚህ ሥራ ፍጻሜ ድረስ እንዲገቱ እና ከዚያም እንዲለቀቁ ጥሪውን እስኪሰጥ ድረስ፣ አራቱን መላእክት ለማዘዝ ሥልጣን ያለው የዚህ ከፍተኛ መልአክ ድምፅ ነበር።” Testimonies to Ministers, 445.

ነፋሶቹን እንዲያዙ ለአራቱ መላእክት የሚያዝዛቸው መልአክ፣ ምድርን በክብሩ የሚያበራት የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት መልአክ ነው፤ “ብርቱ ድምፁም” የሰባተኛው መልአክ ድምፅ ነው።

> “በራእይ 7 ውስጥ ለእኛ ለማሰብና ለመጽናናት እንዲሁም ለመበረታታት የቀረበው ምሳሌ ምን ያህል ነው! አራቱ መላእክት በምድር ላይ አንድ ሥራ እንዲያከናውኑ ተልከዋል። ነገር ግን ዓለምን ራሱን ለቤዛነቷ በመስጠት የገዛው አንዱ የተመረጡ ጥቂቶች አሉት። እነማን? የእግዚአብሔርን ትእዛዛት ሁሉ የሚጠብቁና የኢየሱስ እምነት ያላቸው ናቸው።”

> የዮሐንስ ትኩረት ወደ ሌላ ትዕይንት ተመራ፦ “ሕያው አምላክ ማኅተም ያለው ሌላ መልአክ ከምሥራቅ ሲወጣ አየሁ” (ራእይ 7፡2)። ይህ ማን ነው? የኪዳኑ መልአክ ነው። ከፀሐይ መውጫ ይመጣል። ከላይ የሚወጣው ብርሃን እርሱ ነው። እርሱ የዓለም ብርሃን ነው። “በእርሱ ሕይወት ነበረች፤ ሕይወትም የሰዎች ብርሃን ነበረች” (ዮሐንስ 1፡4)። ይህ ኢሳይያስ የገለጸው ያ ነው፦ “ሕፃን ተወልዶልናልና፥ ወንድ ልጅም ተሰጥቶናል፤ አለቅነትም በትከሻው ላይ ይሆናል፤ ስሙም ድንቅ፥ መካር፥ ኃያል አምላክ፥ የዘላለም አባት፥ የሰላም አለቃ ይባላል” (ኢሳይያስ 9፡6)። በሰማይ ባሉ የመላእክት ሠራዊት ላይ የበላይነት እንዳለው አንዱ ሆኖ፣ ምድርንና ባሕርን እንዲጎዱ ለእነርሱ ለተሰጣቸው እንዲህ ሲል ጮኸ፦ “የአምላካችንን ባሪያዎች በግንባራቸው እስክናትም ድረስ ምድርን ወይም ባሕርን ወይም ዛፎችን አትጉዱ” (ራእይ 7፡2, 3)።

> “እነሆ መለኮታዊውና ሰብአዊው ተዋህደዋል። እስኪ ጥሪውን ከእርሱ ይቀበሉ ድረስ አራቱን ነፋሳት እንዲገቱ ለአራቱ መላእክት ትእዛዝ ተሰጥቷል። ምዕራፉን በሙሉ አንብቡ። ‘አትጉዱ’ የሚለው ጩኸት በመላሹ፣ በቤዛው ይነገራል።”

> “ፍርድና ቍጣ የሚታገዱት አንድ የተወሰነ ሥራ እስኪፈጸም ድረስ ለአጭር ጊዜ ብቻ ነበር። መልእክቱ፣ የመጨረሻው የማስጠንቀቂያና የምሕረት መልእክት፣ የገንዘብ ራስ ወዳድነት፣ የምቾት ራስ ወዳድነት፣ እና ሊደረግ የሚገባውን ሥራ ለማድረግ የሰው አለመብቃት ምክንያት ሥራውን በማከናወን ዘግይቶአል። ምድርን በክብሩ የሚያበራው መልአክ የሰማይ ብርሃን በእነርሱ ሊያበራ የሚችልባቸውን የሰው መሣሪያዎች ጠብቆአል፤ እነርሱም እንዲሁ በቅዱስነቱና በከባድነቱ ያለውን አስፈላጊነት ተጠብቀው የዓለምን እጣ ፈንታ የሚወስነውን መልእክት በመስጠት ይተባበራሉ።” Manuscript Releases, volume 15, 222.

ሦስተኛው መልአክ፣ እርሱም ክርስቶስ ሲሆን፣ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 የመጣው የማተም መልአክ ደግሞ ነው፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ሕዝብ አለመታዘዝ ምክንያት፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን የማተም ሥራው እስከ 2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ድረስ ተዘግይቶ ቆይቶአል። ከዚያም የሦስተኛው ወዮ እስልምና፣ የኒው ዮርክን ታላላቅ ሕንፃዎች አወደቀ፥ የማተም ሂደቱም ተጀመረ። በዚያ ጊዜ አሕዛብ “ተቈጡ፣ ነገር ግን ተገድበው ተያዙ”። የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት የመጀመሪያው ድምፅ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ሲታተም አራቱ መላእክት እንዲይዙ የሚያዝዘው ድምፅ ነው።

ኢየሱስ ሁልጊዜ ፍጻሜውን በመጀመሪያው ያብራራል፤ እናም በፌብሩዋሪ 26 ቀን 1993 ዓ.ም. የሦስተኛው ወዮታ እስልምና በዓለም ንግድ ማዕከል ሰሜን ማማ የመሬት በታች የመኪና ማቆሚያ ስፍራ ውስጥ በመኪና የተጫነ ቦምብ አፈነዳ። ፍንዳታው በሕንፃው ላይ ከፍተኛ ጉዳት አድርሶ ስድስት ሰዎችን ገደለ፥ ከአንድ ሺህ በላይ ሌሎችንም አቆሰለ። ጥቃቱ ማማዎቹን ወደ ታች ባያወርድም፣ በአሜሪካ መሬት ላይ የተፈጸመ ከባድ የሽብር ድርጊት ነበር፣ እናም የሴፕቴምበር 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ክስተቶችን አስቀድሞ ጠቆመ።

የመታተም ዘመን በሴፕቴምበር 11, 2001 ተጀመረ፣ ነገር ግን ከዚያ በፊት ስምንት ዓመታት ቀደም ያለ ቅድመ ማስጠንቀቂያን አካትቶ ነበር። በኦክቶበር 7, 2023 በእስራኤል ላይ የተፈጸመው እስላማዊ ጥቃት የመታተም ዘመን መጨረሻ ቅድመ ማስጠንቀቂያ ነው። የሦስተኛው ወዮ ትንቢታዊ ባሕርያት ከመጀመሪያዎቹ ሁለት ወዮዎች ትንቢታዊ ባሕርያት ጋር ተመሥርተው ተቋቁመዋል። በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ የመክፈቻ ቁጥሮች ውስጥ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ተገልጿል።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ውስጥ ያንን ርዕስ እንመለከታለን።

> “እንደዚህ ያሉ ትዕይንቶች ሊመጡ ከሆነ፣ እንዲህ ያሉ አስፈሪ ፍርዶች በጥፋተኛው ዓለም ላይ ሊወርዱ ከሆነ፣ ለእግዚአብሔር ሕዝብ መጠጊያው የት ይሆን? ቍጣው እስኪያልፍ ድረስ እንዴት ይጠለላሉ? ዮሐንስ የተፈጥሮን ኃይሎች—የምድር መናወጥ፣ ዐውሎ ነፋስ፣ እና የፖለቲካ ግጭት—በአራት መላእክት እንደተያዙ ሆነው ተወክለው ያያል። እግዚአብሔር እንዲለቀቁ ቃል እስኪሰጥ ድረስ እነዚህ ነፋሶች በቁጥጥር ሥር ናቸው። በዚያ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ደኅንነት አለ። የእግዚአብሔር መላእክት ትእዛዙን ይፈጽማሉ፤ የእግዚአብሔር ባሪያዎች በግንባራቸው ላይ እስኪታተሙ ድረስ፣ ነፋሶቹ በምድርም ላይ ሆነ በባሕር ላይ ወይም በማንኛውም ዛፍ ላይ እንዳይነፉ፣ የምድርን ነፋሶች ይከለክላሉ። ኃያሉ መልአክ ከምሥራቅ (ወይም ፀሐይ ከምትወጣበት አቅጣጫ) ሲወጣ ይታያል። ይህ ከመላእክት ሁሉ እጅግ ኃያል የሆነው መልአክ በእጁ የሕያውን አምላክ ማኅተም፣ ወይም ሕይወትን ሊሰጥ የሚችለውን እርሱን ብቻ የሚወክል ማኅተም ይዟል፤ እርሱም በግንባሮች ላይ ለማን ዘላለማዊ ሕይወት፣ አለመሞት እንደሚሰጥ የሚያመለክት ምልክት ወይም ጽሑፍ ሊጽፍ የሚችል እርሱ ብቻ ነው። አራቱን ነፋሶች በቁጥጥር ሥር እንዲያቆዩ ለአራቱ መላእክት ማዘዝ ሥልጣን ያለው፣ ይህ ሥራ እስኪፈጸም ድረስና እነርሱን እንዲለቁ ጥሪውን እስኪሰጥ ድረስ፣ የዚህ ከፍተኛ መልአክ ድምፅ ነበር።”

> “ዓለምን፣ ሥጋን፣ ሰይጣንንም የሚያሸንፉ እነዚያ የሕያው አምላክን ማኅተም የሚቀበሉ ሞገስ የተደረገላቸው ይሆናሉ። እጃቸው ንጹሕ ያልሆነ፣ ልባቸውም ንጹሕ ያልሆነ እነዚያ የሕያው አምላክን ማኅተም አያገኙም። ኃጢአትን የሚያቅዱና የሚፈጽሙት ይተላለፉባቸዋል። በእግዚአብሔር ፊት ባላቸው አቋም፣ በታላቁ አንቲ-ታይፒካል የማስተስረያ ቀን ከሚጸጸቱና ኃጢአታቸውን ከሚናዘዙ ሰዎች ቦታ የሚሞሉ ብቻ ለእግዚአብሔር ጥበቃ የሚገባቸው እንደሆኑ ይታወቃሉ እና ምልክት ይደረግባቸዋል። የአዳኛቸውን መገለጥ በጽናት እየተመለከቱ፣ እየጠበቁ፣ እየተጠነቀቁም—ከጥዋትን ከሚጠብቁ ይልቅ ይበልጥ በቅንዓትና በናፍቆት የሚጠባበቁ—እነዚያ ስሞቻቸው ከታተሙት ጋር ይቈጠራሉ። በነፍሳቸው ላይ የእውነት ብርሃን ሁሉ እየበራ ሳለ፣ ከተናገሩት እምነት ጋር የሚስማማ ሥራ ሊኖራቸው ሲገባ፣ በኃጢአት የሚሳቡ፣ በልባቸው ውስጥ ጣዖቶችን የሚያቆሙ፣ ነፍሳቸውን በእግዚአብሔር ፊት የሚያበላሹ፣ በኃጢአትም ከእነርሱ ጋር የሚተባበሩትን የሚያረክሱ እነዚያ ስማቸው ከሕይወት መጽሐፍ ይደመሰሳል፤ በመብራታቸው ውስጥ ዘይት ሳይኖራቸው በእኩለ ሌሊት ጨለማ ውስጥ ይተዋሉ። ‘ስሜን ለምትፈሩ ግን የጽድቅ ፀሐይ በክንፎቿ ፈውስ ታዘጋጅታ ትወጣላችኋለች።’”

> “ይህ የእግዚአብሔር ባሪያዎች መታተም በራእይ ለሕዝቅኤል የታየው ያው ነው። ዮሐንስም ደግሞ የዚህ እጅግ አስደንጋጭ መገለጥ ምስክር ነበር። ባሕሩንና ማዕበሉን ሲጮኽ አየ፥ የሰዎችም ልብ በፍርሃት ሲደክም አየ። ምድር ስትናወጥ፥ ተራሮችም ወደ ባሕር መካከል ሲወሰዱ (ይህም በቃል በቃል እየተፈጸመ ነው)፥ ውኃውም ሲጮኽና ሲታወክ፥ ተራሮችም በግሽበቱ ሲናወጡ ተመለከተ። መቅሰፍቶችን፥ ቸነፈርን፥ ራብንና ሞትን አስፈሪ ተልእኳቸውን ሲፈጽሙ ታየው።” Testimonies to Ministers, 445.

Back to Articles