Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Four

መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ ሰባ አራት

Prophetic Insights and Divine Revelations: Understanding Daniel’s Vision and Its Last-Day Implications

የትንቢታዊ ግንዛቤዎችና መለኮታዊ መገለጦች፡ የዳንኤልን ራእይ እና የዘመኑ መጨረሻ አንድምታዎቹን መረዳት

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

As we address the third proxy war, represented in verses thirteen through fifteen, we will remind ourselves of what has led up to these verses. In chapter ten, Daniel receives his final vision, and in doing so he is identified as understanding both the internal and external prophetic visions. The Hebrew word “dabar,” meaning “word” is translated as “thing.” In chapter nine, when Gabriel came to make Daniel understand the vision of the twenty-three hundred days, the Hebrew word “dabar” was translated as “matter.”

እኛ በአሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ባሉት ቁጥሮች የተወከለውን ሦስተኛውን የውክልና ጦርነት ስንመለከት፣ እስከ እነዚህ ቁጥሮች ድረስ ምን እንደ አመጣን እናስታውሳለን። በምዕራፍ አሥር ውስጥ ዳንኤል የመጨረሻውን ራእዩን ይቀበላል፤ በዚህም ሂደት የውስጣዊውንና የውጫዊውን ትንቢታዊ ራእዮች ሁለቱንም እንደሚያስተውል ይገለጣል። “ቃል” ማለት የሆነው የዕብራይስጥ ቃል “dabar” እንደ “ነገር” ተተርጉሟል። በምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ፣ ገብርኤል ዳንኤል የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናትን ራእይ እንዲያስተውል በመጣ ጊዜ፣ “dabar” የሚለው የዕብራይስጥ ቃል “ጉዳይ” ተብሎ ተተርጉሟል።

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> እኔም ገና በጸሎት ስናገር ሳለሁ፥ በመጀመሪያ በራእይ ያየሁት ሰው ገብርኤል ፈጥኖ እየበረረ መጥቶ በማታ መሥዋዕት ጊዜ ነካኝ። እርሱም አስተማረኝ፥ ከእኔም ጋር ተናገረ፥ እንዲህም አለ፤ ዳንኤል ሆይ፥ አሁን ጥበብንና ማስተዋልን እሰጥህ ዘንድ ወጥቻለሁ። በልመናህ መጀመሪያ ትእዛዝ ወጣ፥ እኔም ላሳይህ መጥቻለሁ፤ እጅግ የተወደድህ ነህና፤ ስለዚህ ነገሩን አስተውል፥ ራእዩንም አስብ። ዳንኤል 9፥21–23።

When Gabriel told Daniel to “understand the matter, and consider the vision,” the Hebrew word “biyn” was translated as both “understand” and also as “consider.” The word means to mentally separate. Gabriel informed Daniel to make a mental separation between the “dabar” translated as “matter” and the “mareh“, translated as “vision”. In order to understand the interpretation that Gabriel was providing to Daniel concerning the prophecy of twenty-three hundred years, Daniel was to recognize the distinction between the prophetic vision represented as the “matter” and the prophetic “mareh” vision. The “matter”, which is the “dabar,” meaning word, represents the external line of prophecy and the “mareh” vision represents the internal line of prophecy.

ገብርኤል ለዳንኤል “ነገሩን አስተውል፥ ራእዩንም አስተንትን” ብሎ በተናገረ ጊዜ፣ የዕብራይስጥ ቃል “biyn” ሁለቱም “አስተውል” እና “አስተንትን” ተብሎ ተተርጉሞ ነበር። ይህ ቃል በአእምሮ መለየት ማለት ነው። ገብርኤል ለዳንኤል፣ “dabar” ተብሎ “ነገር” ተተርጎሞ የቀረበውን እና “mareh” ተብሎ “ራእይ” ተተርጎሞ የቀረበውን በአእምሮ እንዲለይ አሳወቀው። ገብርኤል ስለ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት ትንቢት ለዳንኤል የሰጠውን ትርጓሜ ለመረዳት፣ ዳንኤል “ነገር” ተብሎ በተወከለው የትንቢት ራእይ እና በ“mareh” የተመለከተው የትንቢት ራእይ መካከል ያለውን ልዩነት ሊያውቅ ይገባው ነበር። “ነገሩ” ይህም “dabar” ሲሆን፣ ትርጉሙ “ቃል” ማለት ነው፤ የትንቢቱን ውጫዊ መስመር ይወክላል፣ የ“mareh” ራእዩ ግን የትንቢቱን ውስጣዊ መስመር ይወክላል።

In Daniel chapter ten, the first truth that is revealed to the student of prophecy is that Daniel represents God’s people in the last days who understand both the internal and external lines of prophecy.

በዳንኤል ምዕራፍ አሥር ውስጥ፣ ለትንቢት ተማሪው የሚገለጠው የመጀመሪያው እውነት፣ ዳንኤል በመጨረሻዎቹ ዘመናት ውስጥ የሚገኙ፣ ሁለቱንም የውስጥና የውጭ የትንቢት መስመሮች የሚረዱ የእግዚአብሔርን ሕዝብ እንደሚወክል ነው።

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> በፋርስ ንጉሥ ቂሮስ በሦስተኛው ዓመት ቤልጣሻጽር ተብሎ ለሚጠራው ለዳንኤል አንድ ነገር ተገለጠለት፤ ያም ነገር እውነት ነበረ፥ የተቀጠረውም ዘመን ረጅም ነበረ፤ እርሱም ነገሩን አስተዋለ፥ ራእዩንም አስተዋወቀ። ዳንኤል 10፥1።

The “thing,” is the Hebrew word “dabar,” and the “vision,” is the “mareh” vision. As a prophet, Daniel represents God’s last day people, whose perfect fulfillment is the one hundred and forty-four thousand. The third year of Cyrus places Daniel in the reform line that began at the time of the end in 1989. In “those days,” representing the history of 1989 to the soon coming Sunday law in the United States, Daniel was mourning for three weeks. In the reform line of the one hundred and forty-four thousand, the period of mourning is marking the three and a half days that the two witnesses of Revelation chapter eleven, are dead in the street. The street of that great city of Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified, is also Ezekiel’s valley of dead dry bones.

“ነገሩ” የሚለው የዕብራይስጥ ቃል “dabar” ነው፤ “ራእዩ” ደግሞ የ“mareh” ራእይ ነው። ዳንኤል እንደ ነቢይ ሆኖ የሚወክለው የእግዚአብሔርን የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ሲሆን፣ ፍጹም ፍጻሜውም አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ናቸው። የቂሮስ ሦስተኛው ዓመት ዳንኤልን በ1989 በዘመኑ ፍጻሜ የተጀመረው የተሃድሶ መስመር ውስጥ ያስቀምጠዋል። “በዚያን ዘመን” ማለት፣ ከ1989 እስከ በቅርቡ በአሜሪካ የሚመጣውን የእሁድ ሕግ የሚወክል ታሪክ ሲሆን፣ ዳንኤል ሦስት ሳምንት ሲያለቅስ ነበር። በአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የተሃድሶ መስመር ውስጥ፣ የሐዘን ጊዜው በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ያሉት ሁለቱ ምስክሮች በመንገድ ላይ ሞተው የሚገኙባቸውን ሦስት ተኩል ቀኖች ምልክት ያደርጋል። ጌታችንም ደግሞ የተሰቀለባት የዚያች ታላቂቱ ከተማ የሰዶምና የግብፅ መንገድ፣ ደግሞ የሕዝቅኤል የሞቱ ደረቅ አጥንቶች ሸለቆ ነው።

In chapter ten, Daniel is transformed into the image of Christ, and touched three times in advance of Gabriel interpreting the vision which Daniel saw. The vision produced a separation of two classes of worshippers. The everlasting gospel always produces two classes of worshippers. Daniel represented the class of worshippers represented as the one hundred and forty-four thousand, in contrast with the class that fled in fear from the vision.

በአሥረኛው ምዕራፍ ዳንኤል ወደ ክርስቶስ ምሳሌ ተለወጠ፤ እንዲሁም ገብርኤል ዳንኤል ያየውን ራእይ ከመተርጎሙ በፊት ሦስት ጊዜ ተዳሰሰ። ያ ራእይ የአምላኪዎችን ሁለት ክፍሎች መለየት አመጣ። የዘላለም ወንጌል ሁልጊዜ ሁለት ክፍሎች ያሉ አምላኪዎችን ያመጣል። ዳንኤል በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የተወከለውን የአምላኪዎች ክፍል ይወክል ነበር፤ ይህም ከዚያ ራእይ ፊት በፍርሃት ከሸሹት ክፍል በተቃራኒ ነው።

Prior to chapter ten Gabriel came three times to Daniel to interpret a vision. He interpreted the visions of chapters seven and eight, which illustrated the kingdoms of Bible prophecy in both their political manifestation (chapter seven), and their religious manifestation (chapter eight). Then in chapter nine Gabriel interpreted the twenty-three-hundred-year prophecy. Gabriel arrives in chapter ten to finish the interpretation that was left incomplete in chapter nine, and to provide Daniel with the interpretation of the vision which produced the two classes of worshippers. Gabriel first provides Daniel with a general overview of the vision in verse fourteen.

ከአሥረኛው ምዕራፍ በፊት ገብርኤል ራእይን ለመተርጎም ለዳንኤል ሦስት ጊዜ መጣ። በሰባተኛውና በስምንተኛው ምዕራፍ ያሉትን ራእዮች ተርጎሞለታል፤ እነዚህም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታትን በፖለቲካዊ መገለጫቸው (ምዕራፍ ሰባት) እና በሃይማኖታዊ መገለጫቸው (ምዕራፍ ስምንት) ያብራሩ ነበር። ከዚያም በዘጠነኛው ምዕራፍ ገብርኤል የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመት ትንቢትን ተረጎመ። ገብርኤል በአሥረኛው ምዕራፍ የሚመጣው በዘጠነኛው ምዕራፍ ያልተጠናቀቀውን ትርጓሜ ለመፈጸም እና ሁለቱን የአምላኪዎች ክፍሎች ያመጣውን ራእይ ለዳንኤል ለመተርጎም ነው። ገብርኤል አስቀድሞ በአሥራ አራተኛው ቁጥር ስለ ራእዩ አጠቃላይ እይታ ለዳንኤል ይሰጠዋል።

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> አሁንም በዘመኑ መጨረሻ በሕዝብህ ላይ የሚደርሰውን እንድታስተውል መጥቻለሁ፤ ራእዩ ገና ለብዙ ቀኖች ነውና። ዳንኤል 10፥14።

The vision of Christ, which produced two classes of worshippers, represents what shall befall God’s people in the last days. The interpretation of chapters seven and eight was an interpretation of the history represented by the rise and fall of the kingdoms of Bible prophecy, as illustrated by beasts of prey and sanctuary animals respectively. The interpretation of chapter nine, was a detailed breakdown of the different prophetic periods represented within the prophecy of twenty-three hundred years. Somehow the vision of the glorified Christ in chapter ten represented what shall befall God’s people in the last days. Before Gabriel begins with the detailed outline of history, which is the interpretation of the vision of the glorified Christ, he reminds Daniel that he has already told Daniel what the interpretation represents.

ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን ያፈራው የክርስቶስ ራእይ፣ በመጨረሻዎቹ ቀናት በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደርሰውን ይወክላል። የምዕራፍ ሰባትና ስምንት ትርጓሜ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተመለከቱት መንግሥታት መነሣትና መውደቅ የሚወክለውን ታሪክ የሚገልጽ ትርጓሜ ነበር፤ ይህም በአዳኝ አራዊትና በመቅደስ እንስሳት በተለያዩ ምሳሌዎች ተገልጦ ነበር። የምዕራፍ ዘጠኝ ትርጓሜ ደግሞ፣ በሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት ትንቢት ውስጥ የተወከሉትን የተለያዩ ትንቢታዊ ጊዜያት በዝርዝር የሚፈታ መግለጫ ነበር። በሆነ መንገድ፣ በምዕራፍ አሥር ያለው የተከበረው ክርስቶስ ራእይ በመጨረሻዎቹ ቀናት በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደርሰውን ይወክላል። ገብርኤል፣ የተከበረው ክርስቶስ ራእይ ትርጓሜ የሆነውን ዝርዝር የታሪክ መግለጫ ከመጀመሩ በፊት፣ ያ ትርጓሜ ምንን እንደሚወክል አስቀድሞ ለዳንኤል እንደ ነገረው ዳንኤልን ያሳስበዋል።

> Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. Daniel 10:20.

> እርሱም አለኝ፤ “ለምን ወደ አንተ እንደ መጣሁ ታውቃለህን? አሁንም ከፋርስ አለቃ ጋር ለመዋጋት እመለሳለሁ፤ እኔም በወጣሁ ጊዜ፣ እነሆ፥ የግሪክ አለቃ ይመጣል።” ዳንኤል 10:20።

Gabriel reminds Daniel that he had told Daniel in verse fourteen, that he had come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, and he expected Daniel to place the following presentation of prophetic history in that context. Daniel had been seeking a specific understanding from the first day in which he began to mourn.

ገብርኤል በቁጥር አሥራ አራት ውስጥ ለዳንኤል እንደ ነገረው ያስታውሰዋል፤ በመጨረሻዎቹ ዘመናት በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደርሰውን እንዲያስተውል መጥቶ እንደ ነበር ነግሮት ነበር፤ ከዚያም በኋላ የሚቀርበውን የትንቢታዊ ታሪክ መግለጫ በዚያ ዐውድ ውስጥ እንዲያኖረው ይጠብቅ ነበር። ዳንኤል ማዘን ከጀመረበት ከመጀመሪያው ቀን ጀምሮ የተለየ መረዳትን ሲፈልግ ነበር።

> Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Daniel 10:12, 13.

> እርሱም እንዲህ አለኝ፡- ዳንኤል ሆይ፣ አትፍራ፤ ልብህን ለማስተዋል ለማቅናትና በአምላክህ ፊት ራስህን ለማዋረድ ከጀመርህበት የመጀመሪያው ቀን ጀምሮ ቃልህ ተሰምቶአል፤ እኔም በቃልህ ምክንያት መጥቻለሁ። ነገር ግን የፋርስ መንግሥት አለቃ ሃያ አንድ ቀን ተቋቋመኝ፤ እነሆም፣ ከዋነኞቹ አለቆች አንዱ ሚካኤል ሊረዳኝ መጣ፤ እኔም በዚያ ከፋርስ ነገሥታት ጋር ቀረሁ። ዳንኤል 10፡12, 13።

After Daniel’s three weeks of mourning, he saw the vision of Christ, that prophetically aligned with the vision of Christ that John in Patmos had witnessed.

ከዳንኤል የሦስት ሳምንት ልቅሶ በኋላ፣ በፓትሞስ ያለው ዮሐንስ ካየው የክርስቶስ ራእይ ጋር በትንቢታዊ ሁኔታ የሚስማማ የክርስቶስ ራእይ አየ።

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.

> “ከእግዚአብሔር ልጅ ያነሰ ማንም ሳይሆን ራሱ ለዳንኤል ተገለጠ። ይህ መግለጫ ክርስቶስ በጳጥሞስ ደሴት ላይ ለዮሐንስ በተገለጠበት ጊዜ ከተሰጠው ጋር የሚመሳሰል ነው። ጌታችን አሁን በኋለኛው ዘመን የሚሆነውን ለዳንኤል ለማስተማር ከሌላ ሰማያዊ መልእክተኛ ጋር ይመጣል። ይህ እውቀት የዓለም ፍጻሜዎች የደረሱብን ለእኛ በመንፈስ አነሳሽነት ለዳንኤል ተሰጥቶ ተመዝግቦአል።”

> “The great truths revealed by the world’s Redeemer are for those who search for truth as for hid treasures. Daniel was an aged man. His life had been passed amid the fascinations of a heathen court, his mind cumbered with the affairs of a great empire; yet he turns aside from all these to afflict his soul before God, and seek a knowledge of the purposes of the Most High. And in response to his supplications, light from the heavenly courts was communicated for those who should live in the latter days. With what earnestness, then, should we seek God, that he may open our understanding to comprehend the truths brought to us from Heaven.

> “በዓለም አዳኝ የተገለጡት ታላላቅ እውነቶች እንደ ተሰወሩ ሀብቶች እውነትን ለሚፈልጉ ናቸው። ዳንኤል እድሜው የገፋ ሰው ነበር። ሕይወቱ በአረማዊ ንጉሥ ቤት ማራኪነቶች መካከል አልፎ ነበር፣ አእምሮውም በታላቅ ኢምፓየር ጉዳዮች ተጠምዶ ነበር፤ ነገር ግን ከዚህ ሁሉ ፈቀቅ ብሎ በእግዚአብሔር ፊት ነፍሱን ለማስጨነቅ እና የልዑል ዓላማዎችን ዕውቀት ለመሻት ይመለሳል። ለልመናዎቹም መልስ ሆኖ፣ በኋለኛው ዘመን ለሚኖሩ ሰዎች ከሰማያዊ አደባባዮች ብርሃን ተሰጠ። እንግዲህ እኛስ፣ ከሰማይ ወደ እኛ የመጡትን እውነቶች እንድንረዳ ማስተዋላችንን እንዲከፍትልን፣ እግዚአብሔርን እንዴት በታላቅ ቅንዓት ልንፈልገው ይገባናል።”

> “‘And I Daniel alone saw the vision; for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves…. And there remained no strength in me; for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.’ Such will be the experience of every one who is truly sanctified. The clearer their views of the greatness, glory, and perfection of Christ, the more vividly will they see their own weakness and imperfection. They will have no disposition to claim a sinless character; that which has appeared right and comely in themselves will, in contrast with Christ’s purity and glory, appear only as unworthy and corruptible. It is when men are separated from God, when they have very indistinct views of Christ, that they say, ‘I am sinless; I am sanctified.’

> “እኔም ዳንኤል ብቻዬን ራእዩን አየሁ፤ ከእኔም ጋር የነበሩት ሰዎች ራእዩን አላዩም፤ ነገር ግን ታላቅ መንቀጥቀጥ ወደቀባቸው፥ እነርሱም ለመሸሸግ ሸሹ…. በእኔም ውስጥ ኀይል አልቀረልኝም፤ ውበቴም በእኔ ውስጥ ወደ መበስበስ ተለወጠ፥ ኀይልም አልያዝሁም።” ይህ እውነት በእውነት የተቀደሰ ሰው ሁሉ ልምምድ ይሆናል። ስለ ክርስቶስ ታላቅነት፣ ክብርና ፍጹምነት ያላቸው እይታ ከሚበልጥ መጠን ጋር፣ የራሳቸውን ድካምና አለፍጹምነት ይበልጥ በግልጽ ያያሉ። ኃጢአት የሌለበት ባሕርይ እንዳላቸው ለመናገር ምንም ዝንባሌ አይኖራቸውም፤ በራሳቸው ውስጥ ትክክልና ውብ መስሎ የታየው ነገር፣ ከክርስቶስ ንጽሕናና ክብር ጋር በሚነጻጸርበት ጊዜ፣ ከንቱና በስባሽ ብቻ ሆኖ ይታያል። ሰዎች ከእግዚአብሔር በተለዩ ጊዜ፣ ስለ ክርስቶስም እጅግ የማይገለጥ እይታ በሚኖራቸው ጊዜ፣ “እኔ ኃጢአት የለብኝም፤ ተቀድሻለሁ” ይላሉ።

> “Gabriel then appeared to the prophet, and thus addressed him; ‘O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright; for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel; for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words.’

> “ከዚያም ገብርኤል ለነቢዩ ተገለጠለት፥ እንዲህም አለው፤ ‘ዳንኤል ሆይ፥ እጅግ የተወደድህ ሰው፥ የምነግርህን ቃል አስተውል፥ ቀጥ ብለህም ቁም፤ አሁን ወደ አንተ የተላክሁት እኔ ነኝና። ይህንም ቃል በነገረኝ ጊዜ እኔ እየተንቀጠቀጥሁ ቆምሁ። እርሱም አለኝ፤ ዳንኤል ሆይ፥ አትፍራ፤ ምክንያቱም ለማስተዋል ልብህን ከሰጠህበት ከመጀመሪያው ቀን ጀምሮ፥ በአምላክህም ፊት ራስህን ለማዋረድ ከተጋህበት ጊዜ ጀምሮ፥ ቃሎችህ ተሰምተዋል፤ እኔም በቃሎችህ ምክንያት መጥቻለሁ።’”

> “What great honor was shown to Daniel by the Majesty of Heaven! He comforts his trembling servant, and assures him that his prayer was heard in Heaven, and that in answer to that fervent petition, the angel Gabriel was sent to affect the heart of the Persian king. The monarch had resisted the impressions of the Spirit of God during the three weeks while Daniel was fasting and praying, but Heaven’s Prince, the archangel, Michael, was sent to turn the heart of the stubborn king to take some decided action to answer the prayer of Daniel.

> “የሰማይ ግርማ ለዳንኤል ምን ያህል ታላቅ ክብር አሳየ! የሚንቀጠቀጠውን ባሪያውን አጽናናው፥ ጸሎቱም በሰማይ እንደ ተሰማ አረጋገጠለት፤ ለዚያም ትጉህ ልመና መልስ እንዲሆን የፋርስን ንጉሥ ልብ ለማንቀሳቀስ መልአኩ ገብርኤል ተልኮ ነበር። ዳንኤል በጾምና በጸሎት በቆየባቸው ሦስቱ ሳምንታት ውስጥ ንጉሡ ለእግዚአብሔር መንፈስ ተጽእኖዎች ተቃውሞ አድርጎ ነበር፤ ነገር ግን የሰማይ አለቃ፥ ዋናው መልአክ ሚካኤል፥ የዳንኤልን ጸሎት ለመመለስ ግትርውን ንጉሥ ልብ ወደ አንዳንድ ወሳኝ እርምጃ እንዲወስድ ለመለወጥ ተልኮ ነበር።”

> “‘And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips…. And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee; be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me.’ So great was the divine glory revealed to Daniel that he could not endure the sight. Then the messenger of Heaven veiled the brightness of his presence and appeared to the prophet as ‘one like the similitude of the sons of men.’ By his divine power he strengthened this man of integrity and of faith, to hear the message sent to him from God.

> “‘እንዲህ ያሉ ቃላትም ሲናገረኝ ፊቴን ወደ ምድር አዘንብዬ ዝም አልሁ። እነሆም፥ እንደ ሰው ልጆች ምሳሌ ያለ አንድ ሰው ከንፈሮቼን ነካ…. እንዲህም አለ፦ እጅግ የተወደድህ ሰው ሆይ፥ አትፍራ፤ ሰላም ለአንተ ይሁን፤ በርታ፥ አዎን፥ በርታ። ከተናገረኝም በኋላ ተበረታሁ፥ እንዲህም አልሁ፦ ጌታዬ ሆይ፥ አንተ አበርትተኸኛልና ተናገር።’ ለዳንኤል የተገለጠው መለኮታዊ ክብር እጅግ ታላቅ ስለ ነበረ፥ እርሱ ያንን ትዕይንት ሊታገሥ አልቻለም። ከዚያም የሰማይ መልእክተኛ የመገኘቱን ብርሃን በመሸፈን ለነቢዩ ‘እንደ ሰው ልጆች ምሳሌ ያለ አንድ ሰው’ ሆኖ ታየው። በመለኮታዊ ኃይሉም ይህን የቅንነትና የእምነት ሰው ከእግዚአብሔር ወደ እርሱ የተላከውን መልእክት እንዲሰማ አበረታው።”

> “Daniel was a devoted servant of the Most High. His long life was filled up with noble deeds of service for his Master. His purity of character, and unwavering fidelity, are equaled only by his humility of heart and his contrition before God. We repeat, The life of Daniel is an inspired illustration of true sanctification.” Review and Herald, February 8, 1881.

> “ዳንኤል ለልዑል እግዚአብሔር የተሰጠ ታማኝ አገልጋይ ነበር። ረጅሙ ሕይወቱ ለጌታው በተቀደሱና በክቡር የአገልግሎት ሥራዎች ተሞልቶ ነበር። የባሕርዩ ንጽሕናና የማይናወጥ ታማኝነቱ ከልቡ ትሕትናና በእግዚአብሔር ፊት ካለው የንስሐ መንፈስ ጋር ብቻ ይመጣጠናሉ። እንደገና እንደምንለው፣ የዳንኤል ሕይወት የእውነተኛ ቅድስና በመንፈስ የተነሣ ማብራሪያ ነው።” Review and Herald, February 8, 1881.

Daniel’s experience in chapter ten, represents God’s people in the last days, who as Daniel and John, understand the Revelation of Jesus Christ. The key to placing Daniel into the prophetic history where his experience is located is based upon the fact that he was in mourning, and that Michael was sent at the conclusion of the twenty-one days. In the first verse, Daniel records that he had understanding of both the internal and external visions of prophecy. Prior to the twenty-one days Daniel had an incomplete understanding of the two visions, but with the interpretation of Gabriel, Daniel fully grasps the “thing” and the “vision” as different revelations.

የዳንኤል በአሥረኛው ምዕራፍ ያጋጠመው ልምድ፣ እንደ ዳንኤልና ዮሐንስ ያሉ፣ የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ የሚያስተውሉ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያሉ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ይወክላል። ዳንኤል ያለበትን ልምድ የሚገኝበትን ትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ ለማስቀመጥ ቁልፉ፣ እርሱ በሐዘን ውስጥ መሆኑና ሚካኤልም በሃያ አንዱ ቀኖች መጨረሻ መላኩ ላይ የተመሠረተ ነው። በመጀመሪያው ቁጥር ዳንኤል፣ ስለ ትንቢቱ ውስጣዊና ውጫዊ ራእዮች ሁለቱንም እንዳስተዋለ ይመዘግባል። ከሃያ አንዱ ቀኖቹ በፊት ዳንኤል ስለ ሁለቱ ራእዮች ያልተሟላ ግንዛቤ ነበረው፤ ነገር ግን በገብርኤል ትርጓሜ፣ ዳንኤል “ነገሩን” እና “ራእዩን” እንደ የተለያዩ መገለጦች ፈጽሞ ይገነዘባል።

> “As the time approached for the close of the seventy years’ captivity, Daniel’s mind became greatly exercised upon the prophecies of Jeremiah. He saw that the time was at hand when God would give his chosen people another trial; and with fasting, humiliation, and prayer, he importuned the God of Heaven in behalf of Israel, in these words: ‘O Lord, the great and dreadful God, keeping the covenant and mercy to them that love him, and to them that keep his commandments’; we have sinned, and have committed iniquity, and have done wickedly, and have rebelled, even by departing from thy precepts and from thy judgments; neither have we hearkened unto thy servants the prophets, which spake in thy name to our kings, our princes, and our fathers, and to all the people of the land.’

> “የሰባው ዓመት ምርኮ መፈጸሙ ጊዜ ሲቀርብ፣ የዳንኤል ልብ ስለ ኤርምያስ ትንቢቶች እጅግ ተነቃቃ። እግዚአብሔር ለተመረጠው ሕዝቡ ሌላ የፈተና ጊዜ ሊሰጥ እንዳለ አየ፤ እርሱም ስለ እስራኤል በጾምና በራስን በማዋረድ እንዲሁም በጸሎት የሰማይን አምላክ አጥብቆ ለመነው፥ በእነዚህም ቃላት፦ ‘ጌታ ሆይ፣ አንተ ታላቅና የሚያስፈራ አምላክ፣ የሚወዱህንና ትእዛዝህን የሚጠብቁትን ቃል ኪዳንና ምሕረት የምትጠብቅ፤ እኛ ኃጢአት ሠርተናል፣ ዓመፅንም ፈጽመናል፣ ክፉም አድርገናል፣ ዐመፀኞችም ሆነናል፤ ከትእዛዛትህና ከፍርዶችህ ፈቀቅ ብለናል፤ በስምህም ለነገሥታቶቻችን፣ ለአለቆቻችን፣ ለአባቶቻችን እና ለምድሪቱ ሕዝብ ሁሉ የተናገሩ ባሪያዎችህን ነቢያት አልሰማናቸውም።’”

> “Notice these words. Daniel does not proclaim his own fidelity before the Lord. Instead of claiming to be pure and holy, he identifies himself with the really sinful of Israel. The wisdom which God imparted to him was as far superior to the wisdom of the wise men of the world as the light of the sun shining in the heavens at noonday is brighter than the feeblest star. Yet ponder the prayer from the lips of this man so highly favored of Heaven. With deep humiliation, with tears, and with rending of heart, he pleads for himself and for his people. He lays his soul open before God, confessing his own vileness, and acknowledging the Lord’s greatness and majesty.

> “እነዚህን ቃላት አስተውሉ። ዳንኤል በጌታ ፊት የራሱን ታማኝነት አያውጅም። ራሱን ንጹሕና ቅዱስ ነኝ ብሎ ከመናገር ይልቅ፣ ከእስራኤል እውነተኛ ኃጢአተኞች ጋር ራሱን ያቀራርባል። እግዚአብሔር ያበረከተለት ጥበብ፣ በሰማያት መካከል በቀትር የሚያበራው የፀሐይ ብርሃን ከሁሉ ደካማ ኮከብ እጅግ የበለጠ እንደሚያበራ ሁሉ፣ ከዓለም ጠቢባን ጥበብ እጅግ ከፍ ያለ ነበር። ሆኖም ከሰማይ እጅግ የተወደደው የዚህ ሰው አፍ የወጣውን ጸሎት አስቡ። በጥልቅ ትሕትና፣ በእንባ፣ እና በልብ መቀደድ ራሱንና ሕዝቡን ይለምናል። የራሱን ብልሹነት እየተናዘዘ፣ የጌታንም ታላቅነትና ግርማ እያመነ፣ ነፍሱን በእግዚአብሔር ፊት ግልጽ አድርጎ ያቀርባል።”

> “What earnestness and fervor characterize his supplications! He is coming nearer and nearer to God. The hand of faith is reached upward to grasp the never-failing promises of the Most High. His soul is wrestling in agony. And he has the evidence that his prayer is heard. He feels that victory is his. If we as a people would pray as Daniel prayed, and wrestle as he wrestled, humbling our souls before God, we should realize as marked answers to our petitions as were granted to Daniel. Hear how he presses his case at the court of Heaven:

> “ምን ያህል ቅንነትና ትጋት ልመናዎቹን ይለዩአቸዋል! ወደ እግዚአብሔር እየቀረበ እየቀረበ ነው። የእምነት እጅ የማይወድቁትን የልዑል ተስፋዎች ለመጨበጥ ወደ ላይ ተዘርግታለች። ነፍሱም በሥቃይ ትታገላለች። ጸሎቱም እንደተሰማ ማስረጃ አለው። ድል የእርሱ መሆኑን ይሰማዋል። እኛም እንደ ሕዝብ እንደ ዳንኤል ብንጸልይ፣ እርሱም እንደታገለ ብንታገል፣ ነፍሳችንን በእግዚአብሔር ፊት ብናዋርድ፣ ለዳንኤል እንደ ተሰጡት ያህል ለልመናችን የተለዩ መልሶችን እናውቅ ነበር። እንዴት ጉዳዩን በሰማይ ፍርድ ቤት ፊት እንደሚያቀርብ ስሙ፤”

> “‘O my God, incline thine ear, and hear; open thine eyes, and behold our desolations, and the city which is called by thy name; for we do not present our supplications before thee for our righteousnesses, but for thy great mercies. O Lord, hear; O Lord, forgive; O Lord, hearken and do; defer not, for thine own sake, O my God; for thy city and thy people are called by thy name. And whilst I was speaking and praying, and confessing my sin and the sin of my people, … even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation.’

> «አምላኬ ሆይ፥ ጆሮህን አዘንብል ስማም፤ ዓይኖችህን ክፈት ፍርሳታችንንና በስምህ የተጠራችውን ከተማ ተመልከት፤ ልመናችንን በፊትህ የምናቀርበው ስለ ጽድቃችን አይደለምና፥ ነገር ግን ስለ ታላቅ ምሕረትህ ነው። ጌታ ሆይ፥ ስማ፤ ጌታ ሆይ፥ ይቅር በል፤ ጌታ ሆይ፥ አድምጥ አድርግም፤ ለስምህ ስትል አትዘግይ፥ አምላኬ ሆይ፤ ምክንያቱም ከተማህና ሕዝብህ በስምህ የተጠሩ ናቸውና። እኔም ገና ስናገርና ስጸልይ፥ ኃጢአቴንና የሕዝቤን ኃጢአት ስናዘዝ፥ … በመጀመሪያው ራእይ ያየሁት ሰው ገብርኤል ፈጥኖ በመብረር በማታው መሥዋዕት ጊዜ ነካኝ።»

> “As Daniel’s prayer is going forth, the angel Gabriel comes sweeping down from the heavenly courts, to tell him that his petitions are heard and answered. This mighty angel has been commissioned to give him skill and understanding,—to open before him the mysteries of future ages. Thus, while earnestly seeking to know and understand the truth, Daniel was brought into communion with Heaven’s delegated messenger.

> ገብርኤል መልአኩ፣ የዳንኤል ጸሎት በሚወጣበት ጊዜ፣ ከሰማያዊ አደባባዮች ፈጥኖ ወርዶ መጥቶ፣ ልመናዎቹ እንደ ተሰሙና እንደ ተመለሱለት ነገረው። ይህ ኃያል መልአክ ብልሃትንና ማስተዋልን ሊሰጠው፣ የወደፊቱን ዘመናት ምስጢራት በፊቱ ሊገልጥለት ተልኮ ነበር። እንዲሁም ዳንኤል እውነትን ለማወቅና ለማስተዋል በቅን ልብ ሲፈልግ፣ ከሰማይ የተላከ መልእክተኛ ጋር ወደ ኅብረት ተወሰደ።

> “The man of God was praying, not for a flight of happy feeling, but for a knowledge of the divine will. And he desired this knowledge, not merely for himself, but for his people. His great burden was for Israel, who were not, in the strictest sense, keeping the law of God. He acknowledges that all their misfortunes have come upon them in consequence of their transgressions of that holy law. He says, ‘We have sinned, we have done wickedly…. Because for our sins and for the iniquities of our fathers, Jerusalem and thy people are become a reproach to all that are about us.’ They had lost their peculiar, holy character as God’s chosen people. ‘Now therefore, O our God, hear the prayer of thy servant, and his supplications, and cause thy face to shine upon thy sanctuary that is desolate.’ Daniel’s heart turns with intense longing to the desolate sanctuary of God. He knows that its prosperity can be restored only as Israel shall repent of their transgressions of God’s law, and become humble, and faithful, and obedient.

> “የእግዚአብሔር ሰው ይጸልይ የነበረው ደስ የሚያሰኝ ስሜት እንዲነሣለት ሳይሆን፣ የመለኮታዊውን ፈቃድ እውቀት እንዲያገኝ ነበር። ይህንንም እውቀት የፈለገው ለራሱ ብቻ ሳይሆን ለሕዝቡ ደግሞ ነበር። ታላቅ ሸክሙ ለእስራኤል ነበር፤ እነርሱም በጥብቅ ትርጉም የእግዚአብሔርን ሕግ እየጠበቁ አልነበሩም። መከራቸው ሁሉ በዚያ ቅዱስ ሕግ ላይ በደላቸው የተነሣ እንደመጣባቸው ያምናል። እርሱም፣ ‘ኃጢአት ሠርተናል፣ ክፉም አድርገናል፤ … ስለ ኃጢአታችንና ስለ አባቶቻችን በደል፣ ኢየሩሳሌምና ሕዝብህ በዙሪያችን ላሉ ሁሉ መሰደቢያ ሆነዋል’ ይላል። እነርሱ እንደ እግዚአብሔር የተመረጠ ሕዝብ የነበራቸውን ልዩና ቅዱስ ባሕርይ አጥተው ነበር። ‘አሁንም እንግዲህ፣ አምላካችን ሆይ፣ የባሪያህን ጸሎትና ልመናውን ስማ፤ የተፈረሰውም ቅድስት መቅደስህ ላይ ፊትህን አብራ።’ የዳንኤል ልብ ወደ እግዚአብሔር የፈረሰው መቅደስ በጽኑ ናፍቆት ይመለሳል። ክብሩ እንደገና ሊመለስ የሚችለው እስራኤል ከእግዚአብሔር ሕግ መተላለፋቸው ንስሐ ሲገቡ እና ትሑታን፣ ታማኞችና ታዛዦች ሲሆኑ ብቻ እንደሆነ ያውቃል።”

> “In answer to his petition, Daniel received not only the light and truth which he and his people most needed, but a view of the great events of the future, even to the advent of the world’s Redeemer. Those who claim to be sanctified, while they have no desire to search the Scriptures, or to wrestle with God in prayer for a clearer understanding of Bible truth, know not what true sanctification is.

> እግዚአብሔር ለልመናው በሰጠው ምላሽ፣ ዳንኤል እርሱና ሕዝቡ ከሁሉ የሚያስፈልጋቸውን ብርሃንና እውነት ብቻ ሳይሆን፣ እስከ ዓለም አዳኙ ምጽአት ድረስ ያሉትን የወደፊቱን ታላላቅ ክስተቶች የሚያሳይ ራእይ ደግሞ ተቀበለ። ተቀድሰናል የሚሉ ሰዎች ሆነው ሳሉ፣ መጽሐፍ ቅዱሳትን ለመመርመር ፍላጎት ከሌላቸው፣ ወይም የመጽሐፍ ቅዱስን እውነት ይበልጥ ግልጽ በሆነ ማስተዋል ለማግኘት በጸሎት ከእግዚአብሔር ጋር ለመታገል ምኞት ከሌላቸው፣ እውነተኛ ቅድስና ምን እንደሆነ አያውቁም።

> “All who believe with the heart the word of God will hunger and thirst for a knowledge of his will. God is the author of truth. He enlightens the darkened understanding, and gives to the human mind power to grasp and comprehend the truths which he has revealed.

> “በልብ የእግዚአብሔርን ቃል የሚያምኑ ሁሉ የእርሱን ፈቃድ እውቀት ለማግኘት ይራባሉ ይጠማሉም። እግዚአብሔር የእውነት ምንጭ ነው። የጨለመውን አስተዋይነት ያበራል፤ ለሰው አእምሮም የገለጠውን እውነት ለመያዝና ለማስተዋል ኃይልን ይሰጣል።”

> “Daniel talked with God. Heaven was opened before him. But the high honors granted him were the result of humiliation and earnest seeking. He did not think, as do many at the present day, that it is no matter what we believe, if we are only honest, and love Jesus. True love for Jesus will lead to the most close and earnest inquiry as to what is truth. Christ prayed that his disciples might be sanctified through the truth. He who is too indolent to make anxious, prayerful search for truth, will be left to receive errors which shall prove the ruin of his soul.

> ዳንኤል ከእግዚአብሔር ጋር ተነጋገረ። ሰማይም በፊቱ ተከፈተ። ነገር ግን የተሰጡት ከፍተኛ ክብሮች የትሕትናና የበርቱ ፍለጋ ውጤት ነበሩ። እርሱ እንደ ብዙዎች ዛሬ በአሁኑ ዘመን እንደሚያስቡት፣ እኛ ብቻ ቅኖች ከሆንንና ኢየሱስን ከወደድን፣ የምናምነው ምን እንደሆነ ጉዳይ የለውም ብሎ አላሰበም። ለኢየሱስ ያለ እውነተኛ ፍቅር እውነት ምን እንደሆነ በጣም ቅርብና በትጋት የተሞላ ምርመራ እንዲደረግ ያመጣል። ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱ በእውነት እንዲቀደሱ ጸለየ። እውነትን ለመፈለግ በጭንቀትና በጸሎት የተሞላ ፍለጋ ለማድረግ እጅግ ሰነፍ የሆነ ሰው፣ በመጨረሻ የነፍሱ ጥፋት መሆናቸውን የሚያሳዩ ስህተቶችን እንዲቀበል ይተዋል።

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> “ገብርኤል በጎበኘበት ጊዜ፣ ነቢዩ ዳንኤል ተጨማሪ ትምህርት ሊቀበል አልቻለም ነበር፤ ነገር ግን ጥቂት ዓመታት ከዚያ በኋላ፣ ገና ሙሉ በሙሉ ያልተብራሩ ጉዳዮችን የበለጠ ለማወቅ እየተመኘ፣ እንደገና ከእግዚአብሔር ብርሃንና ጥበብ ለመፈለግ ራሱን ሰጠ። ‘በዚያን ወራት እኔ ዳንኤል ሙሉ ሦስት ሳምንት አዘንሁ። የሚያምር እንጀራ አልበላሁም፥ ሥጋም ወይንም ወደ አፌ አልገባም፥ ራሴንም ፈጽሞ አልቀባሁም።… ከዚያም ዓይኖቼን አነሣሁ ተመለከትሁም፤ እነሆም፥ ቀጭን በፍታ የለበሰ አንድ ሰው፥ ወገቡም በኡፋዝ ጥሩ ወርቅ የታጠቀ። ሰውነቱም እንደ በርል ነበረ፥ ፊቱም እንደ መብረቅ መልክ፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት መብራቶች፥ ክንዶቹና እግሮቹም እንደ ተወለወለ ነሐስ ቀለም፥ የቃሉም ድምፅ እንደ ብዙ ሕዝብ ድምፅ ነበረ።’

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.” Review and Herald, February 8, 1881.

> ከእግዚአብሔር ልጅ ያነሰ ማንኛውም አካል አይደለም ለዳንኤል የተገለጠው። ይህ መግለጫ ክርስቶስ በጳጥሞስ ደሴት ላይ ለዮሐንስ በተገለጠለት ጊዜ ከተሰጠው ጋር ተመሳሳይ ነው። ጌታችን አሁን በኋለኛው ዘመን የሚፈጸመውን ለዳንኤል ለማስተማር ከሌላ ሰማያዊ መልእክተኛ ጋር ይመጣል። ይህ እውቀት የዓለም ፍጻሜዎች የደረሱብን እኛ ስለሆንን ለእኛ በመንፈሳዊ መነሳሳት ለዳንኤል ተሰጥቶ ተመዝግቦአል።” Review and Herald, February 8, 1881.

The interpretation that Gabriel, “heaven’s delegated messenger,” was bringing to Daniel was the completion of the interpretation he had begun to provide to Daniel in chapter nine. The methodology of “line upon line,” requires that we align the interpretation and associated circumstances of both chapters nine and ten, together in order to rightly divide the prophetic illustration. It is in this interpretation that the visions of the Ulai and Hiddekel rivers join.

ገብርኤል፣ “ከሰማይ የተላከ መልእክተኛ፣” ወደ ዳንኤል እያመጣ የነበረው ትርጓሜ፣ በምዕራፍ ዘጠኝ ለዳንኤል ሊሰጠው የጀመረው ትርጓሜ ፍጻሜ ነበር። “መስመር በላይ መስመር” የሚለው ሥርዓተ-ትርጓሜ፣ ትንቢታዊውን ምሳሌ በትክክል ለመለየት የምዕራፍ ዘጠኝና ዐሥር ትርጓሜና ከእነርሱ ጋር የተያያዙትን ሁኔታዎች በአንድነት እንድናስተካክል ይጠይቃል። የኡላይና የሕዴቅል ወንዞች ራእዮች የሚገናኙት በዚህ ትርጓሜ ውስጥ ነው።

Daniel had understood from the books of Jeremiah and Moses that the deliverance of God’s people was at hand. In so doing, Daniel represents God’s people of the last days that understand that the final deliverance of God’s people is at hand. Those last-day people will recognize that they have been spiritually scattered, as represented by Daniel who had been scattered into the slavery of the seventy years captivity in Babylon. They will then understand that they, as Daniel, must manifest the response to their scattered condition that agrees with the remedy represented by the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six.

ዳንኤል ከኤርምያስና ከሙሴ መጻሕፍት የእግዚአብሔር ሕዝብ መዳን እንደቀረበ አስተውሎ ነበር። በዚህ ሁኔታ ዳንኤል የመጨረሻውን የእግዚአብሔር ሕዝብ መዳን እንደቀረበ የሚያስተውሉ የመጨረሻ ዘመን የእግዚአብሔር ሕዝብን ይወክላል። እነዚያ የመጨረሻ ዘመን ሕዝቦች በመንፈሳዊ ሁኔታ እንደተበተኑ ያውቃሉ፤ ይህም ዳንኤል በባቢሎን በሰባ ዓመት ምርኮ ባርነት ውስጥ እንደተበተነ የተመሰለ ነው። ከዚያም እነርሱ እንደ ዳንኤል ለተበተነው ሁኔታቸው የሚገባውን ምላሽ ማሳየት እንዳለባቸው ያስተውላሉ፤ ይህም ከዘሌዋውያን ምዕራፍ ሃያ ስድስት ውስጥ በተጠቀሰው “ሰባት ጊዜ” የተመለከተው መፍትሔ ጋር የሚስማማ ነው።

When the experience of humility represented by Daniel, that is demanded by the remedy set forth in Leviticus twenty-six, is manifested in the last days, God’s last-day people will have been mourning for a specific period of time. That period of time concludes when Michael the archangel descends.

በዳንኤል የተወከለው የትሕትና ልምድ፣ ማለትም በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት የተቀመጠው መፍትሔ የሚጠይቀው፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ሲገለጥ፣ የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ለአንድ የተወሰነ የጊዜ ወቅት ሲያለቅስ ቆይቶ ይሆናል። ያ የጊዜ ወቅት የሚቋጨው ዋና መልአኩ ሚካኤል በሚወርድበት ጊዜ ነው።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ውስጥ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. Leviticus 26:38–45.

> በአሕዛብም መካከል ትጠፋላችሁ፥ የጠላቶቻችሁም ምድር ትበላችኋለች። ከእናንተም የተረፉት በጠላቶቻችሁ ምድር ውስጥ በኃጢአታቸው ይሟሟሉ፤ እንዲሁም ከእነርሱ ጋር በአባቶቻቸው ኃጢአት ይሟሟሉ። ኃጢአታቸውንና የአባቶቻቸውን ኃጢአት፥ በእኔ ላይ የበደሉትን በደል፥ ደግሞም ከእኔ ጋር በተቃራኒ መንገድ እንደ ተመላለሱ ቢናዘዙ፤ እኔም ደግሞ ከእነርሱ ጋር በተቃራኒ መንገድ እንደ ተመላለስሁ፥ ወደ ጠላቶቻቸውም ምድር እንዳመጣኋቸው ቢናዘዙ፤ በዚያን ጊዜም ያልተገረዘ ልባቸው ቢዋረድ፥ በኃጢአታቸውም ቅጣት ቢቀበሉ፤ በዚያን ጊዜ ከያዕቆብ ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን፥ ከይስሐቅም ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን፥ ከአብርሃምም ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን አስባለሁ፤ ምድሪቱንም አስባለሁ። ምድሪቱም ከእነርሱ ትተዋለች፥ ከእነርሱ ውጭ ባድማ ሆና ሳለች ሰንበቶቿን ታገኛለች፤ እነርሱም የኃጢአታቸውን ቅጣት ይቀበላሉ፤ ምክንያቱም ፍርዶቼን ናቁ፥ ነፍሳቸውም ሥርዓቴን ጠላች። ነገር ግን ስለዚህ ሁሉ ሆኖ፥ በጠላቶቻቸው ምድር ሳሉ እነርሱን ፈጽሞ ለማጥፋትና ከእነርሱ ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን ለማፍረስ አልጥላቸውም፥ አልጸየፋቸውም፤ እኔ እግዚአብሔር አምላካቸው ነኝና። ነገር ግን ለእነርሱ ስል በአሕዛብ ፊት ከግብፅ ምድር ያወጣኋቸውን የቀድሞ አባቶቻቸውን ቃል ኪዳን አስባለሁ፥ እኔም አምላካቸው እሆን ዘንድ፤ እኔ እግዚአብሔር ነኝ። ዘሌዋውያን 26፥38–45።

Back to Articles