Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - ሰማንያ ሰባት

የአሥሩ ድንግል ምሳሌን መግለጥ፤ በአድቬንቲስት ታሪክ ውስጥ ያለ ጥልቅ ጉዞ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ምሳሌው የአሥሩ ድንግሎች ልምድ የአድቬንቲስት ሕዝብን ተሞክሮ ያመለክታል።

> “በማቴዎስ 25 ያለው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ተሞክሮ ያመለክታል።” The Great Controversy, 393.

አድቬንቲስቶች ሚለራውያን ምሳሌውን እስከ ፊደሉ ድረስ ፈጽመዋል።

> «ሰዎች ብዙ ጊዜ አምስቱ ጥበበኞች እና አምስቱ ሰነፎች የነበሩትን የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ያስታውሱኛል። ይህ ምሳሌ በትክክል በፊደሉ ሁሉ ተፈጽሟል እና ወደፊትም ይፈጸማል፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተግባራዊነት አለው፣ እና እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ሁሉ ተፈጽሟል እና እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ የአሁኑ እውነት ሆኖ መኖሩን ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.

የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ታሪክ የሦስተኛውን መልአክ እንቅስቃሴ ይወክላል፤ የምሳሌውም የመጨረሻ ትኩረት ድንግሎቹ ዘይቱን ይዘው እንደሆነ ነው፤ ይህም የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው።

> “በክፋት፣ በማታለልና በስህተት፣ በሞት ጥላ ውስጥ የተኛች አንዲት ዓለም አለች፤—ተኝታለች፣ ተኝታለች። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው ማን ናቸው? የትኛው ድምፅ ሊደርስባቸው ይችላል? አእምሮዬ ምልክቱ ወደሚሰጥበት ወደ ፊት ተወስዶኛል፤ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ እርሱን ለመቀበል ውጡ።’ ነገር ግን አንዳንዶች መብራታቸውን ለመሙላት የሚያስፈልገውን ዘይት ለማግኘት ዘግይተው ይሆናሉ፤ እናም ዘግይተው ያገኙታል የሚወከለው ያ ባሕርይ፣ በዘይቱ የተመሰለው፣ ለሌላ ሰው ሊተላለፍ እንደማይችል። ያ ዘይት የክርስቶስ ጽድቅ ነው። እርሱ ባሕርይን ይወክላል፥ ባሕርይም ለሌላ ሰው ሊተላለፍ አይችልም። ማንም ሰው ለሌላ ይህን ሊያስገኝለት አይችልም። እያንዳንዱ ሰው ከኃጢአት ነጠብጣብ ሁሉ የነጻ የተነጻ ባሕርይ ለራሱ ማግኘት አለበት።” Bible Echo, May 4, 1896.

በምሳሌው ውስጥ ያለው “ዘይት” “ባህርይን” ይወክላል፣ እንዲሁም “የክርስቶስን ጽድቅ”። የተቀደሰ ባህርይ የሚመረተው የእግዚአብሔርን ቃል በሚበሉ ብቻ ነው።

> በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው። ዮሐንስ 17፡17።

“ዘይቱ” ደግሞ የእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች ነው።

> “እግዚአብሔር የሚያከብረን መልእክቶች ሲልክልን እኛ ባንቀበላቸው ጊዜ እርሱ ይዋረዳል። እንዲሁም ለበጨለማ ላሉት እንዲደርስ ወደ ነፍሳችን ሊፈስስ የሚፈልገውን የወርቅ ዘይት እንክዳለን።” Review and Herald, July 20, 1897.

“ዘይቱ” የእግዚአብሔር ቃል መልእክቶች ሲሆን፣ የክርስቶስ ጽድቅ የሚቀድስ መገኘትን ያስተላልፋሉ። በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ፣ እርሱም ደግሞ የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ትንቢት የሆነው፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት፣ እርሱም የክርስቶስ ጽድቅ መልእክት የሆነው፣ በ1888 ዓመፅ ውስጥ በጆንስና በዋጎነር መልእክት እንደተወከለው።

> “ጌታ በታላቅ ምሕረቱ እጅግ ውድ የሆነ መልእክትን በሽማግሌዎች ዋጎነር እና ጆንስ አማካይነት ለሕዝቡ ላከ። ይህ መልእክት ወደ ዓለም በይበልጥ ግልጽነት የተከበረውን አዳኝ፣ ለዓለም ሁሉ ኃጢአት የሆነውን መሥዋዕት እንዲያቀርብ ነበር። በዋስትናው አማካይነት በእምነት መጽደቅን አቀረበ፤ በእግዚአብሔር ትእዛዛት ሁሉ መታዘዝ ውስጥ የሚገለጥን የክርስቶስን ጽድቅ እንዲቀበሉ ሕዝቡን ጠራ። ብዙዎች ኢየሱስን ከዓይናቸው አጥፍተው ነበር። ዓይኖቻቸው ወደ መለኮታዊ ማንነቱ፣ ወደ ብቃቱ፣ እና ለሰው ቤተሰብ ያለው የማይለወጥ ፍቅሩ እንዲመሩ ያስፈልጋቸው ነበር። ከረዳት የለሽ ለሆነው ሰብዓዊ ወኪል የራሱን ጽድቅ የማይገመት ስጦታ በመስጠት፣ ለሰዎች ባለጠጋ ስጦታዎችን እንዲያድል ሥልጣን ሁሉ ወደ እጆቹ ተሰጥቶታል። ይህ እግዚአብሔር ለዓለም እንዲሰጥ ያዘዘው መልእክት ነው። ይህም በታላቅ ድምፅ ሊነገር ያለበት፣ በብዙ መጠንም በመንፈሱ መፍሰስ የሚታጀብ የሦስተኛው መልአክ መልእክት ነው።” Testimonies to Ministers, 91.

መልእክቱ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው።

> “የኋለኛው ዝናብ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ሊወርድ ነው። አንድ ኃያል መልአክ ከሰማይ ሊወርድ ነው፣ ምድርም ሁሉ በክብሩ ሊበራ ነው።” Review and Herald, April 21, 1891.

በ2001 ዓ.ም. ሴፕቴምበር 11 ኃያሉ መልአክ በወረደ ጊዜ፣ የኋለኛው ዝናብ መርጨት ጀመረ፣ እንዲሁም በአሥሩ ደናግል ምሳሌና በእንባቆም ምዕራፍ ሁለት የተወከለው የሚለራውያን ታሪክ መደገም ጀመረ። በዚያን ጊዜ የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ በመልአኩ እጅ ያለውን መጽሐፍ በሉ፤ ይህንም በማድረጋቸው ወደ ኤርምያስ የጥንት መንገዶች ተመሩ፣ ስለዚህም የማስጠንቀቂያውን መለከት ሊያሰሙ የሚገባቸው ጠባቂዎች ሆኑ። የመለከቱ ማስጠንቀቂያ በኢሳይያስ እንደ ታላቅ ጩኸት የተወከለው የሎዶቅያ መልእክት ነበር።

> ጮኽ በታላቅ ድምፅ፤ አትቆጠብ፤ ድምፅህን እንደ መለከት ከፍ አድርግ፤ ለሕዝቤም በደላቸውን፣ ለያዕቆብም ቤት ኃጢአታቸውን አሳይ። ኢሳይያስ 58፥1።

የመጀመሪያውና የሦስተኛው መላእክት የተሐድሶ እንቅስቃሴ በ“ፍጻሜ ዘመን” ይጀምራል። በዚያ ጊዜ፣ በዚያን ጊዜ በሕይወት ያለውን ትውልድ የሚፈትን “የእውቀት መጨመር” ይኖራል፤ ነገር ግን ይህ የሚሆነው ያ እውቀት እንደ መደበኛ መልእክት በሕትመት ከተገለጸ በኋላ ብቻ ነው። ከዚያ በኋላ፣ ያ የተደራጀ መልእክት “ኃይል ይሰጠዋል”፣ እና የዚህ ኃይል መስጠት ምልክቱ የአንድ መላእክት መውረድ ነው። የመላእክቱ መውረድ የዕንባቆምን ክርክር ይለይታል፥ እና ሁለት ዓይነት ወገኖች የኋለኛው ዝናብ እውነተኛው ወይም ሐሰተኛው መልእክት የቱ እንደሆነ መለየት ይጀምራሉ። ከዚያም ታማኞች የእግዚአብሔር ጠባቂዎች ይሆናሉ፥ የማስጠንቀቂያ መለከት መልእክትም መንፋት ይጀምራሉ።

እውነተኛው የመለከት መልእክት በዕንባቆም ሁለት ሰንጠረዦች ላይ ተወክሎ በቀረበው ብርሃን ላይ የተመሠረተ ነው። እርሱ ለሎዶቅያ የተሰጠ ማስጠንቀቂያ ነው፤ እንዲሁም የእግዚአብሔርን ሕዝብ ኃጢአቶች የሚለይ ማስጠንቀቂያ ነው። ክርክሩ እስከ መጀመሪያው ቅሬታ ድረስ ይጨምራል፤ በዚያን ጊዜ አንደኛው ወገን “የዘባቾች ጉባኤ” ይሆናል፥ እውነተኞቹም ጠባቂዎች ከዚያ ቅሬታ በፊት ለመልእክቱ ያሳዩት ቅንዓት እንዲመለሱበት ይጠራሉ። ጠባቂዎቹም በተመለሱ ጊዜ “በመዘግየት ዘመን” ውስጥ እንዳሉ አወቁ፤ ያልተሳካ የመሰለውም መልእክት በእውነት እንደሚፈጸም፥ ነገር ግን በእግዚአብሔር ሥርዓት መሆኑን ተገነዘቡ። ይህ መልእክት በአጭር የጊዜ ወቅት ውስጥ ተገንብቶ ነበር (ነገር ግን እርሱ የጊዜ ወቅት ነበር)፤ መልእክቱም በሚደርስበት ጊዜ “የእኩለ ሌሊት ጩኸት” መልእክት ተብሎ ይወከላል፤ ይህም መልአኩ በወረደ ጊዜ ኃይል መቀበል የጀመረው መልእክት ብቻ የጨመረ መጠን ነው።

መልእክቱ በመጣ ጊዜ፣ መልአኩ በወረደበት ጊዜ የጠባቂነትን ስፍራ የተቀበሉትን እና ለመቀበል የእምቢ ባዮችን መካከል ያለው መለያየት ፈጽሞ ተፈጸመ። ያ መለያየት፣ ከመልአኩ መውረድ ጋር በጀመረው በኋለኛው ዝናብ ላይ የተደረገው “መለካት” ሳይኖር፣ የኋለኛው ዝናብ ከመፍሰሱ አስቀድሞ ማኅተሙ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ላይ የሚታተምበትን ነጥብ ያመለክታል።

የሚለራውያን ታሪክ በመቶ አርባ አራቱ ሺህ መታተም ወቅት የኋለኛው ዝናብ ምሳሌ ነው። በዚያ ታሪክ ውስጥ የዕንባቆም ክርክር በእውነተኛና በሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ላይ የተመሠረተ ነበር። ጳውሎስ አንዱን ወገን እውነትን የሚወዱ እንደሆኑ ይለያል፤ ሌላውን ወገን ግን ለእውነት ፍቅር ስለሌላቸው፣ እንዲሁም “ውሸትን” ስላመኑ ኃይለኛ ማታለልን የሚቀበሉ እንደሆኑ ይገልጻል።

የሚለራይት እንቅስቃሴ ከ«የመጨረሻው ዘመን» ጀምሮ እስከ መንፈስ ቅዱስ በ«እኩለ ሌሊት ጩኸት» ላይ እስከሚፈስስበት ድረስ በእውቀትና በኃይል የሚጨምር የእውነት እድገትን ይወክላል። የሚለራይት እንቅስቃሴ እርስ በርሳቸው የሚመሳሰሉ የተወሰኑ የመንገድ ምልክቶችን ለይቶ አሳየ፤ እነርሱም እንደ «የመጨረሻው ዘመን»፣ በ«ዕውቀት መጨመር» የተወከለ የመልእክቱ «መደበኛ መሆን»፣ መልአክ በመውረዱ የሚመለከተው የመልእክቱ «ኃይል መቀበል»፣ የአሥሩ ድንግል ምሳሌን የሚያስገባ «የመጀመሪያው ቅር መሰኘት»፣ እንደ «እኩለ ሌሊት ጩኸት» የተወከለ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ፣ ከዚያም በኋላ አንድ የሥርዓተ-ዘመን በር «የሚዘጋበት» እና ሌላ የሥርዓተ-ዘመን በር «የሚከፈትበት» የመጨረሻ «ሁለተኛው ቅር መሰኘት» ናቸው።

> “እግዚአብሔር የራእይ 14 መልእክቶችን በትንቢት መስመር ውስጥ ስፍራቸውን ሰጥቶአቸዋል፥ ሥራቸውም እስከ ዚህ ምድር ታሪክ ፍጻሜ ድረስ ሊቋረጥ አይገባውም። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ለዚህ ዘመን አሁንም እውነት ናቸው፥ ከሚከተለውም ከዚህ መልእክት ጋር በትይዩ ሊሄዱ ይገባቸዋል። ሦስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያውን በታላቅ ድምፅ ያውጃል። ‘ከዚህ በኋላ፥’ ዮሐንስ እንዲህ አለ፥ ‘ሌላ መልአክ ታላቅ ሥልጣን ይዞ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፥ ምድርም በክብሩ በራች።’ በዚህ ብርሃን መገለጥ ውስጥ፥ የሦስቱም መልእክቶች ብርሃን ተዋህዶ ይገኛል።” The 1888 Materials, 804.

ከመቶ አርባ አራቱ ሺህ እንቅስቃሴዎች ጋር የሚመሳሰለው የሚለራውያን እንቅስቃሴ፣ በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ ሦስትና አሥራ አራት ውስጥ ከተገለጹት የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታትና የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሀያ ዓመታት ትንቢቶች ጋር የተሳሰረ ነበር። “የፍጻሜው ዘመን” የደረሰው፣ እግዚአብሔር በእስራኤል ሰሜናዊ መንግሥት ላይ ያለው ቁጣ የተገለጸባቸው “ሰባት ዘመናት” ሲፈጸሙ ነበር። የሚለር መልእክት በ1831 በደንብ መቀረጹ፣ የኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስ ከታተመ ሁለት መቶ ሀያ ዓመታት በኋላ ነበር።

> «አቶ ሚለር በሌሎች አገሮች በዚህ መልእክት እንደ ተነሱት ሰዎች ሁሉ፣ አደራውን ለመፈጸም በመጀመሪያ በሕዝብ ጋዜጦችና በትንንሽ መጻሕፍት ላይ በመጻፍና በማሳተም እንደሚሆን አሰበ። አስቀድሞ አመለካከቱን በቨርሞንት ቴሌግራፍ ውስጥ፣ በብራንደን፣ ቨርሞንት የሚታተም የባፕቲስት ጋዜጣ ላይ አሳተመ። ይህም በ1831 ዓመት ነበር።» ጆን ሎፍቦሮ፣ The Great Second Advent Movement, 120.

የሦስተኛው መልአክ “የፍጻሜው ዘመን” እንቅስቃሴ ከ1863 ዓመት ዓመፅ ጀምሮ ከአንድ መቶ ሃያ ስድስት ዓመታት ፍጻሜ በኋላ በ1989 ደረሰ። “አንድ መቶ ሃያ ስድስት” የ“ሰባቱ ዘመናት” ምልክት ነው። ሁለቱም እንቅስቃሴዎች በ“ሰባቱ ዘመናት” ፍጻሜ ተጀመሩ።

የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ መልእክት በ1996 ዓ.ም.፣ *The Time of the End* ተብለው በተሰኙ ተከታታይ ጽሑፎች ማዘጋጀት በኩል መደበኛ ቅርጽ ተሰጠው፤ እነዚህም ጽሑፎች *Our Firm Foundation* ተብሎ በሚጠራ መጽሔት ታትመው ነበር። እነዚህ ጽሑፎች በ1776 ከተፈረመው የነፃነት መግለጫ ከሁለት መቶ ሃያ ዓመታት በኋላ ታትመው ነበር። የሁለቱም እንቅስቃሴዎች መልእክት ደግሞ በዚያ ሁለት መቶ ሃያ ዓመታት ፍጻሜ ላይ ከደረሰው መልእክት ጋር በቀጥታ የተያያዘ ታሪክ ከተከሰተ ከሁለት መቶ ሃያ ዓመታት በኋላ መደበኛ ቅርጽ ተሰጥቶታል።

ቁጥር “ሁለት መቶ ሀያ” በ677 ዓ.ዓ. የጀመረው በደቡባዊው የይሁዳ መንግሥት ላይ የእግዚአብሔር “ሰባት ዘመናት” ቍጣ እና በ457 ዓ.ዓ. የዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አራት ያለው የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት መጀመሪያ መካከል ያለውን ግንኙነት (ትስስር) ይወክላል። ቁጥር ሁለት መቶ ሀያ እነዚህን ሁለቱን ትንቢቶች እርስ በርሳቸው ያገናኛል፤ እነዚህም ሁለቱ ትንቢቶች የአድቬንቲዝም መሠረታዊ ጥቅሶች በሆኑት በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥሮች አሥራ ሦስትና አሥራ አራት ውስጥ አብረው ቀርበዋል። በእነዚያ ጥቅሶች ውስጥ ክርስቶስ በትንቢታዊ መልኩ “ያ አንድ ቅዱስ” ብሎ ራሱን አስተዋወቀ፤ ይህም “ፓልሞኒ” ከሚለው የዕብራይስጥ ቃል የተተረጎመ ሲሆን፣ ትርጉሙም “ድንቅ ቈጣሪ” ማለት ነው።

በግሩም ቍጥረኛው ሁለቱን የትንቢት መስመሮች የሚወክሉ ሁለቱን ራእዮች፣ እህት ዋይት የአድቬንቲዝም ማዕከላዊ ምሰሶ መሆናቸውን በምታመለክትባቸው በትክክል በእነዚያ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ ያስተዋውቃል። የመነሻው ነጥብ በ1844 በተፈጸሙበት ጊዜ ከሁለት መቶ ሃያ ዓመታት ምሳሌያዊ ግንኙነት ጋር ተቆራኝቶ ይገኛል። ሐበቁቅ ምዕራፍ ሁለት በቁጥር ሃያ ይደመድማል፤ ስለዚህ በግሩም ቍጥረኛው “ሁለት መቶ ሃያ” የሚለውን ቍጥር በሌላ አገላለጽ ያሳያል፤ ምክንያቱም ያ ቁጥር በዚያ ቀን የጀመረውን የምሳሌው ፍጻሜ የሆነውን የስርየት ቀን ዋና ባሕርይ ይለይታል።

> ነገር ግን እግዚአብሔር በቅዱስ ቤተ መቅደሱ ውስጥ ነው፤ ምድር ሁሉ በፊቱ ዝም ትበል። ዕንባቆም 2፥20።

ለአድቬንቲዝም መካከለኛ ዐምድ የሚወክሉት፣ በድንቅ ቈጣሪው በቀጥታ የተዋወቁት ሁለቱ ትንቢታዊ ዘመናት፣ በሁለት መቶ ሀያ ዓመታት እርስ በርሳቸው ተያይዘዋል፤ እናም ኢየሱስ (ድንቁ ቈጣሪ)፣ ሁልጊዜ የአንድ ነገር ፍጻሜ ከመጀመሪያው ጋር የሚለይበት፣ ፍጻሜያቸውን በጥቅምት 22፣ 1844 በሁለት መቶ ሀያ ቁጥር አመለከተ።

የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ፣ እንደ ሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ሁሉ፣ የሌዋውያን ሃያ ስድስት ያሉት “ሰባት ዘመናት” የሚለዩበት “የፍጻሜ ዘመን” ላይ ጀመረ (በተከታታይ 1798 እና 1989)። በሁለቱም ታሪኮች ውስጥ የሚቀጥለው የመንገድ ምልክት በሁለት መቶ ሃያ ዓመታት መጨረሻ ይለያል፤ ይህም ደግሞ የ“ሰባት ዘመናት” ትንቢታዊ ባህርይ ነው፤ ምክንያቱም የሁለቱ ራእዮች (chazon እና mareh) መነሻ ነጥቦች እርስ በርሳቸውን የሚያገናኝ የሁለት መቶ ሃያ ዓመታት ጊዜ ይወክላሉ።

በ1611 የኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስ ማታተም፣ በVermont Telegraph ጋዜጣ የታተመው የሚለር መልእክት መደበኛ ቅርጽ መያዝ፣ የነፃነት መግለጫ ማታተም፣ እና በOur Firm Foundation መጽሔት ውስጥ The Time of the End መታተም፣ እነዚህ ሁሉ ህትመቶች ነበሩ። የሁለቱም የሁለት መቶ ሃያ ዓመት ዘመናት መጀመሪያና መጨረሻ እንደ ታሪካዊ የመንገድ ምልክት አንድ ህትመትን ይወክላሉ። “ሁለት መቶ ሃያ” የሚለው ቁጥር የትንቢታዊ ትስስር ምልክት ነው፣ እና እነዚህ አራቱ ህትመቶች ህትመቶች በመሆናቸው የተያያዙ ናቸው፤ እንዲሁም በየራሳቸው ታሪኮች “የእውቀት መጨመር” ተብሎ በተወከለው መልእክት ደግሞ ተያይዘዋል።

መጽሐፍ ቅዱስ በ1611 ዓ.ም. የወንጌል መልእክት ከሰማያዊ አደባባዮች ወደ ሰው ዘር መላኩን ይወክላል። የሚለር መልእክት በዘመን ትንቢቶች አውድ ውስጥ ተቀምጦ ነበር፤ የዕንባቆም ሁለቱ ቅዱሳን ሰሌዳዎችም የሚለር መልእክት በታሪክ መስመሮች በሥዕላዊ መንገድ እንደተገለጸ በቀላሉ እንዲታወቅ ያደርጉታል። “ቨርሞንት” ማለት “አረንጓዴ ተራራ” ማለት ነው፤ እንደ መንፈሳዊ መገለጥም “አረንጓዴ” የእምነት ምልክት ነው።

> “ይህ ሕልም ተስፋ ሰጠኝ። አረንጓዴው ገመድ በአእምሮዬ እምነትን ይወክል ነበር፣ በእግዚአብሔርም መታመን ያለው ውበትና ቀላልነት በነፍሴ ላይ መብራት ጀመረ።” Christian Experience and Teachings, 28.

የሚለር መልእክት በታማኝቱ ቤተ ክርስቲያን ተዋቅሮ ተላለፈ፤ ምክንያቱም በመጨረሻዎቹ ዘመናት “ተራራ” ማለት “ቤተ ክርስቲያን” ማለት ነው።

> በመጨረሻዎቹ ዘመኖችም እንዲህ ይሆናል፤ የእግዚአብሔር ቤት ተራራ በተራሮች ጫፍ ላይ ይቋቋማል፥ ከኮረብቶችም በላይ ከፍ ይላል፤ አሕዛብም ሁሉ ወደ እርሱ ይፈስሳሉ። ብዙ ሕዝቦችም ሄደው እንዲህ ይላሉ፤ ኑ፥ ወደ እግዚአብሔር ተራራ፥ ወደ ያዕቆብ አምላክ ቤት እንውጣ፤ እርሱም መንገዶቹን ያስተምረናል፥ እኛም በመንገዶቹ እንሄዳለን፤ ሕግ ከጽዮን ይወጣልና፥ የእግዚአብሔርም ቃል ከኢየሩሳሌም። ኢሳይያስ 2፥2, 3።

በሚለር የተሰርዘ የፈተና መልእክት ከታማኝ ቤተ ክርስቲያን መጣ፤ እና “The Telegraph” ተብሎ የተጠራው ሕትመት ልክ እንደ ኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስ ከሰማይ የመጣ መልእክትን ይወክላል፤ ምክንያቱም “telegraph” የሚለው ቃል ከሁለት የግሪክ ቃላት የተፈጠረ ሲሆን ከሩቅ የሚመጣ መልእክት ማለት ነው። የመጀመሪያው ቃል (tele) “ሩቅ ወይም ከሩቅ” ማለት ነው፤ ሁለተኛውም (grapho) “መጻፍ ወይም መመዝገብ” ማለት ነው። እነዚህ በአንድነት “ከሩቅ መጻፍ ወይም ማስተላለፍ” ማለት ናቸው። በ1611 ዓ.ም. እግዚአብሔር በኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስ ማታተም አማካይነት መልእክቱን ከሰማይ አስተላለፈ፤ ከሁለት መቶ ሃያ ዓመታት መጨረሻም ላይ፣ በ1831 በ“Vermont Telegraph” ውስጥ ለመጀመሪያ ጊዜ በተሰርዘ መልኩ የቀረበው የሚለር መልእክት ደግሞ የእግዚአብሔርን መልእክት ከሰማይ አስተላለፈ። ያ መልእክት በ1798 “በመጨረሻው ዘመን” የተከፈተው “የእውቀት መጨመር” ነበር፤ ከዚያም ለዚያ ትውልድ በሦስት ደረጃ የሚፈጸም የፈተና ሂደትን አመነጨ። ያ ታሪክ የFuture for America ታሪክ ምሳሌ ነበር።

እ.ኤ.አ. 1776 የነፃነት አዋጅ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ውስጥ የተጠቀሰውን የምድር አውሬ መጀመሪያ ይወክላል። እርሱ የዩናይትድ ስቴትስን መነሻ ይወክላል፤ እንዲሁም በዚህ ማድረጉ በዩናይትድ ስቴትስ መጨረሻ ላይ የነፃነት መገደብን ያመለክታል። የFuture for America መልእክት (ስሙ እንደሚጠቁመው) በነፃነት አዋጁ መታተም በመጀመሪያው ውስጥ ምሳሌ ሆኖ የተገለጠውን መጨረሻ ይለይታል። ከሁለት መቶ ሃያ ዓመታት በኋላ፣ በእ.ኤ.አ. 1996፣ The Time of the End መጽሔትን አዘጋጅቶ የነበረው አገልግሎት፣ ከዚያ ቀደም ብሎ Future for America ተብሎ የተሰየመውን ሕጋዊ አካል ተቀበለ። በዚያን ዓመት፣ Our Firm Foundation ተብሎ በሚጠራው ሕትመት ውስጥ ቀድሞ ታትመው ከነበሩ ጽሑፎች የተሰበሰበው The Time of the End መጽሔት ታተመ።

የአገልግሎቱ ስም፣ Future for America፣ የነጻነት መግለጫውን ታሪክ ይመለከታል፤ ምክንያቱም ያ ህትመት የዩናይትድ ስቴትስን መጀመሪያ አስመልክቶ ምልክት አድርጓልና፣ ኢየሱስም ሁልጊዜ መጨረሻውን በመጀመሪያው ያመለክታል። የህትመቱ ርዕስ፣ The Time of the End፣ በ1989 ያለውን “የመጨረሻው ዘመን” ብቻ ሳይሆን፣ ሚካኤል በሚቆምበት ጊዜ የፈተና ዘመን መዘጋትንም ይመለከታል። በህትመቱ ውስጥ የተደነገገው መልእክት (ዳንኤል አሥራ አንድ፣ ከቁጥር አርባ እስከ አርባ አምስት) በ1989 በሶቪየት ህብረት መፍረስ (የመጨረሻው ዘመን) ተገለጠ፤ የተገለጡትም እነዚህ ቁጥሮች ከ1989 ጀምሮ ወደፊት የሚሄድ የታሪክ ተከታታይነት ያቀርባሉ፤ ይህም እስከ ምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር አንድ ድረስ በመድረስ ሚካኤል መቆሙንና የሰው የፈተና ዘመን መዘጋቱን ያመለክታል።

ከ1776 በታተመው የDeclaration of Independence እስከ የThe Time of the End መጽሔት ህትመት ድረስ ሁለት መቶ ሃያ ዓመታት ይሆናሉ፤ መጀመሪያውም ሆነ መጨረሻው ተመሳሳይ ትንቢታዊ ርእሶችን እየነገሩ ናቸው። የThe Time of the End መጽሔት ህትመት አስቀድመው በOur Firm Foundation ህትመት ውስጥ እንደ ጽሑፎች የታተሙ ምዕራፎችን በማሰባሰብ ተዘጋጀ፤ ይህም የሚወክለው ትንቢታዊ እውነት ማለት፣ የMillerite እንቅስቃሴውን መሠረታዊ እውነቶች—(እነዚህም “our firm foundation” ናቸው)—አጥብቆ ሳይይዝ፣ በ1989 በ“time of the end” የተገለጠውን “increase of knowledge” መረዳት የማይቻል መሆኑን ነው።

“የመጨረሻው ዘመን” ተብሎ የተወከለው የመንገድ ምልክት፣ እንዲሁም በመጀመሪያውና በሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴዎች ተመሳሳይ ታሪኮች ውስጥ የመልእክቱን “መደበኛ ማድረግ” የሚወክለው የመንገድ ምልክት፣ ሁለቱም የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ ያሉትን “ሰባት ዘመናት” ትንቢታዊ ክፍሎች ይይዛሉ። በእነዚህ ተመሳሳይ ታሪኮች ውስጥ ያለው ቀጣዩ የመንገድ ምልክት የመልእክቱ ኃይል መሞላት ነው፤ ይህም ወይ በ1840 ኦገስት 11 የራእይ አሥር መልአክ መውረድ፣ ወይም በ2001 ሴፕቴምበር 11 የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መውረድ የታወቀ ነው። የራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ሁለተኛው ወዮ መፈጸሙ፣ የራእይ አሥር መልአኩን ወደ ታች አወረደ፤ የራእይ ምዕራፍ አሥር ሦስተኛው ወዮ መፈጸሙም፣ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት መልአኩን ወደ ታች አወረደ።

በተመሳሳይ ታሪኮች ውስጥ የኋለኛው ዝናብ መልአኩ በሚወርድበት ነጥብ “መርጨት” ይጀምራል። በዚያ ነጥብ መልእክቱ በተነበየው ክስተት መፈጸም ማረጋገጫ “ኃይል ይሰጠዋል”። ለሚለራውያን ይህ በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር አሥራ አምስት ውስጥ ያለው የሁለተኛው ወዮ የእስልምና የዘመን ትንቢት ፍጻሜ ሆኖ የኦቶማን የበላይነት መቋረጥ ነበር። ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ግን ይህ “የአሕዛብ መቆጣት” ነበር፤ ይህም በራእይ አሥር ቁጥር ሰባት ውስጥ ባለው የሰባተኛው መለከት ዘመን የሶስተኛው ወዮ የእስልምና ትንቢት ሲሆን፣ የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንፃዎች በወደቁ ጊዜ ተፈጸመ።

በተመሳሳይ ታሪኮች ውስጥ ያሉ እያንዳንዱ ዋና የመንገድ ምልክቶች፣ በሁለቱ ራእዮች መካከል ያለውን ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታትንና ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታትን የሚወክል ግንኙነት ላይ ፊርማውን ከሚያኖር ከድንቁ ቈጣሪ ሥራ ጋር ቀጥተኛ ግንኙነት አላቸው። በመልአኩ መውረድ ጊዜ የሚነሡት ትንቢታዊ ጠባቂዎች፣ በ1856 ከ“ሰባቱ ዘመናት” የበለጠ ብርሃን መፈታት ጋር በቀጥታ የተያያዘውን ወደ ሎዶቅያ የሚደርሰውን መልእክት የሚያካትት የማስጠንቀቂያ መለከት ይነፋሉ። በ1843 እና በ1850 የፈር ቀዳሚዎች ሰንጠረዦች የተወከሉት፣ ሁለቱም “ሰባቱን ዘመናት” በስዕላዊ መልኩ የሚያቀርቡት የዕንባቆም ሁለት ጽላቶች የመንገድ ምልክት፣ በእያንዳንዱ ተመሳሳይ ታሪክ ውስጥ በመልአኩ መውረድና በ“መጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ” መካከል ደረሰ።

የ“መዘግየት ዘመን” መለያ ምልክት በ1843 ከተደረገው ያልተሳካ ትንቢታዊ ትንበያ ጋር በቀጥታ የተገናኘ ነው፤ ይህም የሁለቱንም የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት እና ደግሞ የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት ፍጻሜ የሚያመለክት ትንበያ ነበር። የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የእነዚህን ሁለት የትንቢታዊ ጊዜ ዘመኖች በቅርቡ የሚፈጸም መሆናቸውን መለየት ነበር። በመጨረሻው መለያ ምልክት ያለው የተዘጋ የዘመናት በር የእነዚህን ሁለት ትንቢታዊ ዘመኖች ፍጻሜ ያመለክታል፥ እንዲሁም ሰባተኛው ወይም የኢዮቤልዩ መለከት መነፋት የሚጀምርበትን ስፍራ ያመላክታል። በእያንዳንዱ ታሪክ ውስጥ ያለ እያንዳንዱ መለያ ምልክት ከ“ሰባት ዘመናት” ጋር በቀጥታ የተገናኘ ነው፤ “ሰባት ዘመናትም” ሁለቱንም ታሪኮች አንድ ላይ የሚያስተሳስር ክር ነው፥ ሁለቱም ታሪኮችም የኋለኛው ዝናብ መልእክትን ያመለክታሉ።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> “ለቃሉ የሚሰናከሉ፥ የማይታዘዙም” ለሆኑት ክርስቶስ የመሰናከያ ዓለት ነው። ነገር ግን “ሕንጻ ሠሪዎች የናቁት ድንጋይ፥ እርሱ የማዕዘኑ ራስ ሆነ።” እንደ ተጣለው ድንጋይ፥ ክርስቶስ በምድራዊ ተልዕኮው ውስጥ ቸልታና እንግልት ተሸክሞ ነበር። “ተናቀ፥ በሰዎችም የተጣለ፤ የሕመም ሰው፥ መከራንም የሚያውቅ፤ ... ተናቀ፥ እኛም ከንቱ አደረግነው።” ኢሳይያስ 53:3። ነገር ግን የሚከበርበት ጊዜ ቀርቦ ነበር። ከሙታን በመነሣቱ “በኃይል የእግዚአብሔር ልጅ” መሆኑ ይገለጥ ነበር። ሮሜ 1:4። በሁለተኛው ምጽአቱ የሰማይና የምድር ጌታ ሆኖ ይገለጥ ነበር። አሁን ሊሰቅሉት የተዘጋጁት እነርሱ ታላቅነቱን ያውቁ ነበር። በዓለም አቀፍ ፊት የተጣለው ድንጋይ የማዕዘኑ ራስ ይሆን ነበር።

> «በማንኛውምም ሰው ላይ ቢወድቅ ዱቄት አድርጎ ይፈጨዋል።» ክርስቶስን የእምቢ ያሉት ሕዝብ ከጥቂት ጊዜ በኋላ ከተማቸውና ሕዝባቸው ሲጠፋ ሊያዩ ነበር። ክብራቸው ይሰበር ነበር፥ እንዲሁም እንደ ትቢያ በነፋስ ፊት ይበተን ነበር። አይሁድን ያጠፋቸው ምን ነበር? በላዩ ቢገነቡ ዋስትናቸው ይሆን የነበረው ድንጋይ ነበር። የተናቀው የእግዚአብሔር ቸርነት፥ የተገፋው ጽድቅ፥ በቀላሉ የተቆጠረው ምሕረት ነበር። ሰዎች ራሳቸውን በእግዚአብሔር ላይ ለመቃወም አቆሙ፥ ለድነታቸውም ይሆን የነበረው ሁሉ ወደ ጥፋታቸው ተለወጠ። እግዚአብሔር ለሕይወት የሾመውን ሁሉ እነርሱ ለሞት መሆኑን አገኙት። አይሁድ ክርስቶስን በመስቀላቸው ውስጥ የኢየሩሳሌም ጥፋት ተካትቶ ነበር። በቀራንዮ የፈሰሰው ደም በዚህ ዓለምና በሚመጣው ዓለም ወደ ጥፋት ያስመጣቸው ሚዛን ነበር። ይህም ደግሞ ፍርድ በእግዚአብሔር ጸጋ እምቢ ባሉት ላይ ሲወርድ በታላቁ የመጨረሻ ቀን እንዲሁ ይሆናል። ክርስቶስ፥ የመሰናከያቸው ዓለት፥ በዚያን ጊዜ ለእነርሱ እንደ በቀል ተራራ ይታያል። ለጻድቃን ሕይወት የሆነው የፊቱ ክብር ለኃጢአን የሚበላ እሳት ይሆናል። ፍቅር ስለ ተናቀ፥ ጸጋ ስለ ተገፋ፥ ኃጢአተኛው ይጠፋል።

> “በብዙ ምሳሌዎችና በተደጋጋሚ ማስጠንቀቂያዎች ኢየሱስ፣ የእግዚአብሔርን ልጅ መቃወማቸው ለአይሁድ ምን ውጤት እንደሚያስከትል አሳየ። በእነዚህ ቃላት እርሱ፣ በማንኛውም ዘመን እርሱን እንደ አዳኛቸው መቀበልን የሚከለክሉ ሁሉን ይናገር ነበር። እያንዳንዱ ማስጠንቀቂያ ለእነርሱ ነው። የተረከሰው ቤተ መቅደስ፣ የማይታዘዘው ልጅ፣ ሐሰተኞቹ አትክልተኞች፣ ንቀት ያላቸው ሠራተኞች፣ በእያንዳንዱ ኃጢአተኛ ልምምድ ውስጥ ተመሳሳይ አቻቸው አላቸው። ካልተጸጸተ፣ ያ የፍርድ ፍጻሜ እነርሱ ያመለከቱት የእርሱ ይሆናል።” The Desire of Ages, 599, 600.

Back to Articles