Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Eight

የዳንኤል መጽሐፍ - ሰባ ስምንት

Unveiling the Four Abominations: The Historical Parallel of Rebellion in Laodicean Adventism

አራቱን ርኵሰቶች መግለጥ፡ በሎዶቅያ አድቬንቲዝም ውስጥ ያለው የዓመፅ ታሪካዊ ተመሳሳይነት

Author

Jeff Pippenger

Published

February 11, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The history of the Amorites is employed to illustrate the time when God’s wrath is executed against Laodicean Adventism. Sister White identifies that God’s timing for executing His punishment is the same in the last days when the one hundred and forty-four thousand are sealed, as it was when God brought his wrath upon the Amorites. She states, “Although” the nation of the Amorites “was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity . . . The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them. With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases.”

የአሞራውያን ታሪክ፣ በላኦዴቅያ አድቬንቲዝም ላይ የእግዚአብሔር ቍጣ የሚፈጸምበትን ጊዜ ለማብራራት ይጠቀማል። እህት ዋይት እግዚአብሔር ቅጣቱን የሚፈጽምበት የጊዜ አቀራረብ፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ በሚታተሙበት ጊዜ እንደሆነው ሁሉ፣ እግዚአብሔር ቍጣውን በአሞራውያን ላይ ባመጣበት ጊዜም እንዲሁ እንደነበረ ታመለክታለች። እርሷም እንዲህ ትላለች፤ “ምንም እንኳ የአሞራውያን ሕዝብ በጣዖት አምልኮውና በሙስናው የታወቀ ቢሆንም፣ የኃጢአቱን ጽዋ ገና አልሞላም ነበር... ርኅሩኁ ፈጣሪ እስከ አራተኛው ትውልድ ድረስ በኃጢአታቸው ሊታገሥ ፈቃደኛ ነበር። ከዚያም፣ ወደ በጎ ለውጥ ምንም ሁኔታ ካልታየ፣ ፍርዶቹ በእነርሱ ላይ ሊወርዱ ነበር። የማይሳሳት ትክክለኛነት ያለው የማያልቀው አካል አሁንም ከሕዝቦች ሁሉ ጋር ቈጠራ ይይዛል። ምሕረቱ ከንስሓ ጥሪዎች ጋር እየቀረበ ሳለ፣ ይህ ቈጠራ ክፍት ሆኖ ይቀጥላል፤ ነገር ግን ቁጥሮቹ እግዚአብሔር የወሰነውን መጠን ሲደርሱ፣ የቍጣው አገልግሎት ይጀምራል። ቈጠራው ይዘጋል። መለኮታዊ ትዕግሥት ያበቃል።”

Sister White clearly associates the ministry of God’s wrath against Laodicean Adventism during Ezekiel’s illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, as commencing when their cup of iniquity is filled, and the cup reaches its fulness in the fourth generation. All of this information is set forth in the context of the vision that began in chapter eight, which illustrates four escalating abominations.

እህት ዋይት በሕዝቅኤል የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ምሳሌ ውስጥ በላኦዲቅያ አድቬንቲዝም ላይ የእግዚአብሔር ቍጣ አገልግሎት መቼ እንደሚጀምር በግልጽ ትያያዝ ታቀርባለች፤ ይህም የኃጢአታቸው ጽዋ በሞላ ጊዜ ነው፣ እና ጽዋውም በአራተኛው ትውልድ ፍጹምነቱን ይደርሳል። ይህ ሁሉ መረጃ በምዕራፍ ስምንት የተጀመረው ራእይ አውድ ውስጥ ተቀምጦ ቀርቧል፤ ያም እየጨመሩ የሚሄዱ አራት አስጸያፊ ነገሮችን ያሳያል።

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall. Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz.

> ከዚያም እርሱ እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ አሁን ወደ ሰሜን አቅጣጫ ዓይኖችህን አንሣ። እኔም ዓይኖቼን ወደ ሰሜን አቅጣጫ አነሣሁ፤ እነሆም፥ በሰሜን በኩል በመሠዊያው በር መግቢያ ላይ ይህ የቅንዓት ምስል ነበረ። እርሱም ደግሞ እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ የሚያደርጉትን ታያለህን? እኔ ከመቅደሴ እንድርቅ ዘንድ ቤተ እስራኤል በዚህ ስፍራ የሚፈጽሙትን ታላላቅ አስጸያፊ ነገሮች አይደሉምን? ነገር ግን ደግመህ ተመልሰህ ከዚህ የሚበልጡ አስጸያፊ ነገሮችን ታያለህ። እርሱም ወደ አደባባዩ ደጃፍ አመጣኝ፤ በተመለከትሁም ጊዜ፥ እነሆ፥ በግድግዳው ውስጥ ቀዳዳ ነበረ። ከዚያም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ አሁን ግድግዳውን ቆፍር። እኔም ግድግዳውን በቆፈርሁ ጊዜ፥ እነሆ፥ ደጅ ታየ። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ ግባ፥ በዚህ ስፍራ የሚያደርጉትን ክፉ አስጸያፊ ነገሮች ተመልከት። እኔም ገባሁ አየሁም፤ እነሆም፥ የሚሳቡ ነገሮች ሁሉ ምስል፥ አስጸያፊ እንስሳት፥ የቤተ እስራኤልም ጣዖታት ሁሉ በዙሪያው በግድግዳው ላይ ተቀርጸው ነበር። በፊታቸውም ከቤተ እስራኤል ሽማግሌዎች ሰባ ሰዎች ቆመው ነበር፥ በመካከላቸውም የሣፋን ልጅ ያእዛንያ ቆሞ ነበር፤ እያንዳንዱም ሰው ጥናቱን በእጁ ይዞ ነበር፥ ወፍራም የዕጣን ደመናም ወደ ላይ ይወጣ ነበር። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ የቤተ እስራኤል ሽማግሌዎች በጨለማ የሚያደርጉትን፥ እያንዳንዱም ሰው በምስሉ ክፍሎች ውስጥ የሚሠራውን አይተሃልን? እነርሱ፦ እግዚአብሔር አያየንም፤ እግዚአብሔር ምድርን ትቶአል ይላሉና። ደግሞም እንዲህ አለኝ፤ ደግመህ ተመለስ፥ የሚያደርጉትን ከዚህ የሚበልጡ አስጸያፊ ነገሮች ታያለህ። ከዚያም ወደ ሰሜን ያለው የእግዚአብሔር ቤት በር ደጃፍ አመጣኝ፤ እነሆም፥ በዚያ ታሙዝን ሲያለቅሱ ሴቶች ተቀምጠው ነበር።

> Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:5–18.

> ከዚያም እርሱ፦ የሰው ልጅ ሆይ፥ ይህን አይተሃልን? አሁንም ደግሞ ተመለስ፥ ከእነዚህም የሚበልጡ ርኵሰቶችን ታያለህ አለኝ። ወደ እግዚአብሔርም ቤት ውስጠኛው አደባባይ አስገባኝ፤ እነሆም፥ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ደጅ፥ በረንዳውና መሠዊያው መካከል፥ እንደ ሀያ አምስት የሚሆኑ ሰዎች ነበሩ፤ ጀርባቸውንም ወደ እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ አድርገው፥ ፊታቸውንም ወደ ምሥራቅ አድርገው ነበር፤ ወደ ምሥራቅም ፀሐይን ይሰግዱ ነበር። ከዚያም እርሱ፦ የሰው ልጅ ሆይ፥ ይህን አይተሃልን? የይሁዳ ቤት በዚህ ስፍራ የሚፈጽሙትን ርኵሰቶች መፈጸማቸው ቀላል ነገር ነውን? ምድሪቱን በግፍ ሞልተዋልና፥ እንደ ገናም ያስቈጡኝ ዘንድ ተመልሰዋል፤ እነሆም፥ ቅርንጫፉን ወደ አፍንጫቸው ያቀርባሉ። ስለዚህ እኔ ደግሞ በቍጣ እሠራለሁ፤ ዓይኔ አይራራም፥ አልምርምም፤ በታላቅ ድምፅም በጆሮዬ ቢጮኹ፥ አልሰማቸውም። ሕዝቅኤል 8:5–18።

After Ezekiel was shown the first abomination of the setting up of the image of jealousy at the entry of the gate of the altar, he is informed that he will be shown even greater abominations than the image of jealousy. The second abomination is represented by the secret chambers, where the leadership, represented as the ancient men, are offering prayer, represented by incense, and proclaiming that the Lord has forsaken the earth and does not see them. But Ezekiel is informed that he will see even greater abominations than these.

ሕዝቅኤል በመሠዊያው በር መግቢያ ላይ የቅንዓት ምስል መቆሙን የሚያሳየውን የመጀመሪያውን አስጸያፊ ነገር ከተመለከተ በኋላ፣ ከቅንዓት ምስሉ ይልቅ እጅግ የሚበልጡ አስጸያፊ ነገሮች እንደሚያሳዩት ተነገረው። ሁለተኛው አስጸያፊ ነገር በስውር ክፍሎች ይወከላል፤ በዚያም መሪነቱ፣ በሽማግሌዎች የተመሰለ፣ ጸሎትን በሚወክል ዕጣን እያቀረበ፣ ጌታ ምድርን እንደተወች እና እነርሱንም እንደማያይ ያውጃል። ነገር ግን ሕዝቅኤል ከእነዚህ ይልቅ እጅግ የሚበልጡ አስጸያፊ ነገሮችን እንደሚያይ ተነገረው።

The third abomination is represented by “women weeping for Tammuz,” but there is still a greater abomination than that, for the fourth abomination identifies a leadership of twenty-five men worshipping the sun, with the backs toward the temple.

ከሦስተኛው አስጸያፊ ነገር ጋር በተያያዘ “ሴቶች ለታሙዝ እያለቀሱ” ተብሎ ይወከላል፤ ነገር ግን ከዚያ የሚበልጥ አስጸያፊ ነገር አለ፤ አራተኛው አስጸያፊ ነገር ጀርባቸውን ወደ መቅደሱ አድርገው ለፀሐይ የሚሰግዱ የሃያ አምስት ሰዎችን መሪነት ያመለክታል።

In the fourth abomination the pronouncement is made that “the ancient men,” “have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose.” The “day of provocation” is the day when God’s ministry of wrath begins, as it did with ancient Israel when they rejected the message of Joshua and Caleb concerning the Promised Land. The rejection of the sealing message marks when the cup of iniquity is full for Jerusalem. Joshua and Caleb represent the little company, who are the faithful few that are sighing and crying for the abominations in the church and in the land.

በአራተኛው ርኩሰት ውስጥ፣ “አረጋውያኑ” “ምድሪቱን በግፍ ሞልተዋል፥ ተመልሰውም ያስቈጡኝ ዘንድ አድርገዋል፤ እነሆም፥ ቅርንጫፉን ወደ አፍንጫቸው ያቀርባሉ” ተብሎ ውሳኔ ይነገራል። “የማስቈጣት ቀን” የእግዚአብሔር የቍጣ አገልግሎት የሚጀምርበት ቀን ነው፤ ይህም በቀድሞው እስራኤል ላይ እንደ ሆነው፣ ስለ ተስፋይቱ ምድር የኢያሱንና የካሌብን መልእክት በእምቢታ በሰጡ ጊዜ ነበር። የማኅተም መልእክት መቃወም ለኢየሩሳሌም የኃጢአት ጽዋ እንደ ሞላ የሚያመለክት ምልክት ነው። ኢያሱና ካሌብ ትንሹን ወገን ይወክላሉ፤ እነርሱም በቤተ ክርስቲያንና በምድር ውስጥ ስላሉት ርኩሰቶች የሚቃትቱና የሚያለቅሱ ታማኝ ጥቂቶች ናቸው።

> Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying, The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not. But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have showed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. Numbers 14:5–12.

> ከዚያም ሙሴና አሮን በእስራኤል ልጆች ማኅበር ሁሉ ፊት በግንባራቸው ተደፉ። ከምድሪቱም የመረመሩት መካከል የነበሩት የነዌ ልጅ ኢያሱና የዮፎኔ ልጅ ካሌብ ልብሳቸውን ቀደዱ፤ ለእስራኤል ልጆችም ማኅበር ሁሉ እንዲህ ብለው ተናገሩ፦ ልንመረምራት እኛ ያለፍንባት ምድር እጅግ እጅግ መልካም ምድር ናት። እግዚአብሔር በእኛ ደስ ካለው፥ ወደዚች ምድር ያገባናል፥ ይሰጠናልም፤ ወተትና ማር የምታፈስ ምድር ናት። ብቻ በእግዚአብሔር ላይ አትዓመፁ፤ የምድሪቱንም ሰዎች አትፍሩ፥ እነርሱ ለእኛ እንጀራ ናቸውና፤ መጠጊያቸው ከእነርሱ ርቋል፥ እግዚአብሔርም ከእኛ ጋር ነው፤ አትፍሯቸው። ነገር ግን ማኅበሩ ሁሉ በድንጋይ እንዲወግሯቸው ተናገሩ። የእግዚአብሔርም ክብር በድንኳኑ መገናኛ በእስራኤል ልጆች ሁሉ ፊት ታየ። እግዚአብሔርም ሙሴን፦ ይህ ሕዝብ እስከ መቼ ያስቈጣኛል? በመካከላቸውም ያሳየኋቸውን ምልክቶች ሁሉ ሳሉ እስከ መቼ አያምኑኝም? በቸነፈር እመታቸዋለሁ፥ ከርስታቸውም አወጣቸዋለሁ፤ ከአንተም ከእነርሱ የሚበልጥ ታላቅና ኃያል ሕዝብ አደርጋለሁ አለው። ዘኍልቍ 14፥5–12።

The “provocation” that was brought about by the rebels in Numbers, and also in Ezekiel is based upon the rebel’s refusal to acknowledge the “signs” that have been manifested. The “signs” that were rejected in the time of Moses, were the “signs” that typified the manifestation of the power of God in the history of the Millerites. Ancient Israel provoked God by rejecting the “signs” of the manifestation of his power in their foundational history. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, modern Israel also rejects (turns its back against) the very foundational history that was to be the “sign,” that would allow them to “recognize” the repetition of the history of the Midnight Cry which is repeated in the last days.

በዘኍልቍ ውስጥ በዓመፀኞቹ የተነሣው “መቆጣት”፣ እንዲሁም በሕዝቅኤል ውስጥ የተጠቀሰው፣ ዓመፀኛው የተገለጡትን “ምልክቶች” ለመቀበል በማሻፈር ላይ የተመሠረተ ነው። በሙሴ ዘመን የተጣሉት “ምልክቶች”፣ በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ የእግዚአብሔር ኃይል መገለጡን የሚያመለክቱ ነበሩ። የጥንቷ እስራኤል በመሠረታዊ ታሪኳ ውስጥ የኃይሉን መገለጥ “ምልክቶች” በመጣል እግዚአብሔርን አስቆጣች። በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የማኅተም ጊዜ ውስጥ፣ ዘመናዊቷ እስራኤል ደግሞ፣ በመጨረሻዎቹ ቀኖች የሚደገመውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ድግግሞሽ “እንድታውቅ” የሚያስችላት የነበረውን ያንኑ መሠረታዊ ታሪክ እንደ “ምልክት” እየተሰጣት ሳለ ትጥላለች (ጀርባዋን ትሰጣለች)።

God allows the rebels to see the repetition of the manifestation of the power of God, for it was the repetition of the manifestation of the power of God that was not only the latter rain, but the truth that would have saved them if they would have been among those who loved the truth.

እግዚአብሔር ኃይሉ መገለጥ ደግሞ በመደገሙ አመፀኞቹ እንዲያዩ ይፈቅዳል፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ መደገሙ የኋለኛው ዝናብ ብቻ ሳይሆን፣ እውነትን ከሚወዱት መካከል በሆኑ ኖሮ ሊያድናቸው የነበረው እውነት ደግሞ ነበርና።

The identification of the four abominations of Ezekiel eight as symbols of the four generations of Laodicean Adventism is part of the message that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the last days. The first generation began at the rebellion of 1863, and twenty-five years later in 1888, the rebellion that marked the beginning of the second generation with the symbol of secret chambers arrived. Thirty-one years later, in 1919, the publication of the book by W. W. Prescott titled, The Doctrine of Christ, marked the beginning of the third generation, which Ezekiel had represented as women weeping for Tammuz. Thirty-eight years after that, in 1957, with the publication of the book, Questions on Doctrine, the fourth generation arrived that identifies the time when the rebels will turn against the sealing message that arises from the east, and worship the sun.

በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት የተጠቀሱት አራቱ ርኵሰቶች የላኦዲቅያ አድቬንቲዝም አራቱ ትውልዶች ምልክቶች እንደሆኑ የሚገልጠው መለእክት፣ በመጨረሻዎቹ ቀናት በይሁዳ ነገድ አንበሳ የሚፈታ መልእክት ክፍል ነው። የመጀመሪያው ትውልድ በ1863 ዓ.ም. በተነሣው ዐመፅ ጀመረ፣ ከዚያም ከሃያ አምስት ዓመታት በኋላ፣ በ1888 ዓ.ም.፣ የሁለተኛው ትውልድ መጀመሪያን በሚያመለክት የምስጢር ቤቶች ምልክት የተለየው ዐመፅ መጣ። ከዚያ ከሠላሳ አንድ ዓመታት በኋላ፣ በ1919 ዓ.ም.፣ በW. W. Prescott የታተመው The Doctrine of Christ የተባለው መጽሐፍ የሦስተኛውን ትውልድ መጀመሪያ አመለከተ፤ ይህንም ሕዝቅኤል ስለ ታሙዝ እያለቀሱ ያሉ ሴቶች ብሎ አቀረበው። ከዚያም ከሠላሳ ስምንት ዓመታት በኋላ፣ በ1957 ዓ.ም.፣ Questions on Doctrine የተባለው መጽሐፍ በታተመበት ጊዜ፣ አራተኛው ትውልድ መጣ፤ ይህም ዐመፀኞቹ ከምሥራቅ የሚነሣውን የማኅተም መልእክት የሚቃወሙበትንና ለፀሐይ የሚሰግዱበትን ጊዜ ያመለክታል።

We will begin to consider the second generation of Laodicean Adventism’s rebellion that arrived at the Minneapolis General Conference in 1888. It is important to remember that all four of Ezekiel’s abominations occur in Jerusalem, though they represent a progressive history of rebellion, it is always addressing the rebellion that occurs within the city that represents Laodicean Adventism in the last days.

በ1888 ዓ.ም. በሚኒያፖሊስ ጠቅላላ ጉባኤ የደረሰውን የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ዓመፅ ሁለተኛ ትውልድ መመልከት እንጀምራለን። አራቱም የሕዝቅኤል ርኵሰቶች በኢየሩሳሌም ውስጥ እንደሚፈጸሙ ማስታወስ አስፈላጊ ነው፤ ምንም እንኳ የዓመፅ ታሪክ በደረጃ እየተገለጠ የሚሄድ መሆኑን ቢወክሉም፣ ሁልጊዜ እየተነገረ ያለው በመጨረሻዎቹ ዘመናት ሎዶቅያ አድቬንቲዝምን የምትወክለው ከተማ ውስጥ የሚፈጸመውን ዓመፅ ነው።

> “As one of the signs of Jerusalem’s destruction, Christ had said, ‘Many false prophets shall rise, and shall deceive many.’ False prophets did rise, deceiving the people, and leading great numbers into the desert. Magicians and sorcerers, claiming miraculous power, drew the people after them into the mountain solitudes. But this prophecy was spoken also for the last days. This sign is given as a sign of the Second Advent. Even now false christs and false prophets are showing signs and wonders to seduce His disciples. Do we not hear the cry, ‘Behold, He is in the desert’? Have not thousands gone forth into the desert, hoping to find Christ? And from thousands of gatherings where men profess to hold communion with departed spirits is not the call now heard, ‘Behold, He is in the secret chambers’? This is the very claim that spiritism puts forth. But what says Christ? ‘Believe it not. For as the lightning cometh out of the east, and shineth even unto the west; so shall also the coming of the Son of man be.’” The Desire of Ages, 631.

> “የኢየሩሳሌም ጥፋት ምልክቶች መካከል አንዱ እንደሆነ፣ ክርስቶስ ‘ብዙ ሐሰተኛ ነቢያት ይነሣሉ፥ ብዙዎችንም ያሳስታሉ’ ብሎ ተናግሮ ነበር። ሐሰተኛ ነቢያትም ተነሥተው ሕዝቡን አሳስተዋል፣ ብዙ ቁጥር ያላቸውንም ወደ ምድረ በዳ መርተዋል። አስማተኞችና ጠንቋዮችም ተአምራዊ ኀይል አለን እያሉ ሕዝቡን በተራራ ገለልተኛ ስፍራዎች ወደ እነርሱ ሳቡ። ነገር ግን ይህ ትንቢት ስለ መጨረሻዎቹ ዘመናት ደግሞ ተነግሮ ነበር። ይህ ምልክት የሁለተኛው ምጽአት ምልክት እንዲሆን ተሰጥቶአል። አሁንም እንኳ ሐሰተኛ ክርስቶሶችና ሐሰተኛ ነቢያት ምልክቶችንና ድንቆችን እያሳዩ ደቀ መዛሙርቱን ለማሳሳት ይሞክራሉ። ‘እነሆ፥ እርሱ በምድረ በዳ ነው’ የሚለውን ጩኸት አንሰማምን? ክርስቶስን ለማግኘት ተስፋ አድርገው ሺህዎች ወደ ምድረ በዳ አልወጡምን? እና ሰዎች ከሞቱ መናፍስት ጋር ኅብረት አለን ብለው ከሚያስቡባቸው ሺህዎች ስብሰባዎች መካከል፣ ‘እነሆ፥ እርሱ በስውር ክፍሎች ነው’ የሚለው ጥሪ አሁን አይሰማምን? መናፍስትን ማማከር የሚያቀርበው እንዲሁ ያለውን አቤቱታ ብቻ ነው። ነገር ግን ክርስቶስ ምን ይላል? ‘አትመኑ፤ መብረቅ ከምሥራቅ ወጥቶ እስከ ምዕራብ እንደሚታይ፥ የሰው ልጅ መምጣት ደግሞ እንዲሁ ይሆናልና።’” The Desire of Ages, 631.

The secret chambers are a symbol of spiritualism, and the second abomination of Ezekiel chapter eight, takes place within the temple, where earthly images had been secretly hung upon the walls.

እነዚያ ስውር ክፍሎች የመናፍስታዊነት ምልክት ናቸው፤ እናም የሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ሁለተኛው ርኵሰት በቤተ መቅደሱ ውስጥ ይፈጸማል፥ በዚያም ምድራዊ ምስሎች በሚስጥር በግድግዳዎቹ ላይ ተሰቅለው ነበር።

> So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, portrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. Ezekiel 8:10–12.

> እኔም ገብቼ አየሁ፤ እነሆም በዙሪያው በቅጥሩ ላይ የተሣሉ የሚሳቡ ፍጥረታት ሁሉ ዓይነት፣ ርኩሳን አራዊት፣ እንዲሁም የእስራኤል ቤት ጣዖታት ሁሉ ነበሩ። በፊታቸውም ከእስራኤል ቤት ሽማግሌዎች ሰባ ሰዎች ቆመው ነበር፤ በመካከላቸውም የሳፋን ልጅ ያዛንያ ቆሞ ነበር፤ እያንዳንዱም ሰው ማጠኛውን በእጁ ይዞ ነበር፥ ወፍራም የዕጣን ደመናም ወደ ላይ ይወጣ ነበር። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ የእስራኤል ቤት ሽማግሌዎች በጨለማ ውስጥ፥ እያንዳንዱም ሰው በምስሉ ቤት ውስጥ የሚያደርጉትን አይተሃልን? እነርሱ እንዲህ ይላሉና፤ እግዚአብሔር አያየንም፤ እግዚአብሔር ምድሪቱን ትቶአል። ሕዝቅኤል 8፥10-12።

Ezekiel sees “the idols of the house of Israel, portrayed upon the walls” of the sanctuary, but he is plainly told that this rebellion is also occurring within each of the ancient men’s “chambers of imagery.” The rebellion within the literal temple identifies the rebellion within the human temple.

ሕዝቅኤል በመቅደሱ ግድግዳዎች ላይ “የእስራኤል ቤት ጣዖታት ተቀርጸው” እንዳሉ ያያል፤ ነገር ግን ይህ ዓመፅ በእያንዳንዱ ከሽማግሌዎቹ “የምስል ቤት” ውስጥ ደግሞ እየተፈጸመ እንደሆነ በግልጽ ይነገረዋል። በቃል በተገነባው መቅደስ ውስጥ ያለው ዓመፅ፣ በሰው መቅደስ ውስጥ ያለውን ዓመፅ ይጠቁማል።

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “ኢየሱስ መቅደሱን ከዓለም ገዢዎችና ሻጮች በማንጻቱ፣ ልብን ከኃጢአት ርኵሰት ለማንጻት ያለውን ተልእኮውን አወጀ፤ ከምድራዊ ምኞቶች፣ ከራስ ወዳድ ፍትወቶች፣ ነፍስን ከሚያበላሹ ክፉ ልማዶች ለማንጻት። ሚልክያስ 3:1–3 ተጠቅሷል።” The Desire of Ages, 161.

The second abomination represented a manifestation of wickedness both within the church, and the minds of the elders that were to be the church’s guardians. The wickedness there manifested is the wickedness of spiritualism. In the days of Noah, when every imagination of men’s hearts were wicked, the antediluvians had filled up their cup of iniquity.

ሁለተኛው ርኩሰት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ እንዲሁም የቤተ ክርስቲያን ጠባቂዎች ሊሆኑ የነበሩት የሽማግሌዎች አእምሮ ውስጥ የተገለጠ የክፋት መገለጫን ይወክላል። በዚያ የተገለጠው ክፋት የመናፍስት አምልኮ ክፋት ነው። በኖኅ ዘመን፣ የሰዎች ልብ ሐሳብ ሁሉ ክፉ በነበረ ጊዜ፣ ከውኃ ጥፋት በፊት የነበሩት ሰዎች የኃጢአታቸውን ጽዋ ሞልተው ነበር።

> And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually. Genesis 6:5.

> እግዚአብሔርም የሰው ክፋት በምድር ላይ እጅግ እንደ በዛ፣ የልቡም አሳብ ምናብ ሁሉ ዘወትር ክፉ ብቻ እንደ ሆነ አየ። ዘፍጥረት 6፥5።

The second generation identifies when spiritualism entered into both the leaders of Jerusalem, and also into the corporate structure of Laodicean Adventism. What “the ancients of the house of Israel” did “in the dark,” “in” their “chambers of” “imagery,” identifies “that every imagination of the thoughts of” their hearts “was only evil.” Sister White is clear that the destruction of Jerusalem represents the end of the world, and the testimony of the flood in Noah’s age also represents the end of the world. In the last days those who refuse to be sanctified by the truth are overtaken by spiritualism, as represented by the second abomination of Ezekiel chapter eight.

ሁለተኛው ትውልድ መንፈሳዊነት ወደ ኢየሩሳሌም መሪዎችም ሆነ ወደ ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም የኮርፖሬት መዋቅር መግባቱን ያመለክታል። “የእስራኤል ቤት ሽማግሌዎች” “በጨለማ” ውስጥ፣ “በምስል ክፍሎቻቸው” “ውስጥ” ያደረጉት፣ “የልባቸው ሐሳብ ምናብ ሁሉ ክፉ ብቻ እንደ ነበረ” ይገልጣል። እህት ዋይት የኢየሩሳሌም ጥፋት የዓለምን ፍጻሜ እንደሚወክል ግልጽ ትሆናለች፣ እንዲሁም በኖኅ ዘመን ያለው የጥፋት ውኃ ምስክርነት ደግሞ የዓለምን ፍጻሜ ይወክላል። በመጨረሻዎቹ ቀናት በእውነት ለመቀደስ የሚከለክሉ ሰዎች፣ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት በተመለከተው ሁለተኛ አስጸያፊ ነገር እንደ ተወከለው፣ በመንፈሳዊነት ይያዛሉ።

The second abomination of Ezekiel represents the rebellion that arrived in 1888, and becomes the symbol of the second generation, but more than this, 1888, and all that it represents or is represented by, was repeated on September 11, 2001. Sister White specifically identifies that in 1888, the mighty angel of Revelation eighteen descended, and therefore the history represents the time when the great buildings of New York City were to be thrown down by a touch from God, and Revelation eighteen, verses one through three were to be fulfilled.

ሁለተኛው የሕዝቅኤል ርኵሰት በ1888 የመጣውን ዓመፅ ይወክላል፣ እናም የሁለተኛው ትውልድ ምልክት ይሆናል፤ ነገር ግን ከዚህ በላይ፣ 1888 እና የሚወክለው ወይም በእርሱ የሚወከለው ሁሉ በ2001 ሴፕቴምበር 11 እንደገና ተደግሟል። ሲስተር ዋይት በተለይ በ1888 የራእይ አሥራ ስምንት ኃያሉ መልአክ እንደወረደ ትለያለች፤ ስለዚህም ይህ ታሪክ የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንፃዎች በእግዚአብሔር ንክኪ ሊፈርሱ የነበረበትን ጊዜ ይወክላል፣ እናም ራእይ አሥራ ስምንት፥ 1-3 ሊፈጸም የነበረውን ያመለክታል።

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “ቀድሞ የተያዙ አመለካከቶችን ለመተው ያለ ፈቃደኝነት እና ይህን እውነት ለመቀበል ያለ እምቢተኝነት፣ በሚኒያፖሊስ በወንድሞች ዋጎነርና ጆንስ አማካይነት በመጣው የጌታ መልእክት ላይ የተገለጠው ብዙ የተቃውሞ ክፍል መሠረት ሆኖ ነበር። ሰይጣን ያንን ተቃውሞ በማነሳሳት፣ እግዚአብሔር ለእነርሱ ሊሰጥ በጣም የመኘውን የመንፈስ ቅዱስ ልዩ ኃይል ከሕዝባችን በብዙ መጠን ማራቅ ቻለ። ጠላት እውነቱን ወደ ዓለም በማድረስ፣ ሐዋርያት ከጴንጤቆስጤ ቀን በኋላ እንደሰበኩት ያለውን ብቃት እንዳያገኙ አገዳቸው፤ ያ ብቃት የእነርሱ ሊሆን ይችል ነበር። ምድርን ሁሉ በክብሩ ሊያበራ ያለው ብርሃን ተቃውሞ ተቀበለ፤ እናም በራሳችን ወንድሞች ድርጊት ምክንያት በእጅጉ መጠን ከዓለም ርቆ ተጠብቆ ነበር።” Selected Messages, book 1, 235.

The history of 1888, provided the example of the rejection of the message of the latter rain that arrived on September 11, 2001. 1888 is a symbol of the second generation of Laodicean Adventism, that is represented by Ezekiel’s second abomination, and the history therein identifies a rebellion that was typified by the seventy elders in Ezekiel. Their rebellion represented spiritualism, and paralleled the cup of probationary time being fulfilled in the time of Noah. The rejection of the message illustrated the rejection by the leadership of the message of the latter rain, which was to identify the arrival of the third Woe of Islam.

የ1888 ታሪክ፣ በ2001 መስከረም 11 የደረሰውን የኋለኛው ዝናብ መልእክት መከለከል ምሳሌ አቀረበ። 1888 የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ሁለተኛው ትውልድ ምልክት ነው፤ ይህም በሕዝቅኤል ሁለተኛው ርኩሰት የተወከለ ሲሆን፣ በዚያ ያለው ታሪክ በሕዝቅኤል ውስጥ ባሉት ሰባ ሽማግሌዎች የተመሰለ ዓመፅ ያሳያል። ዓመፃቸው መናፍስትነትን ይወክል ነበር፣ እንዲሁም በኖኅ ዘመን የፈተና ዘመን ጽዋ መሙላት ጋር ተመሳስሎ ነበር። መልእክቱ መከለከል፣ የእስልምና ሦስተኛው ወዮ መድረሱን የሚለይ ሊሆን የነበረውን የኋለኛው ዝናብ መልእክት በመሪዎች ዘንድ መከለከሉን አሳየ።

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “የኋለኛው ዝናብ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ሊወርድ ነው። አንድ ኃያል መልአክም ከሰማይ ሊወርድ ነው፣ ምድርም ሁሉ በክብሩ ሊበራ ነው።” Review and Herald, April 21, 1891.

The leadership that in 1888 rejected the message, typified the rejection of the message of Islam on September 11, 2001, but God intends to produce a manifestation of power that those leaders will witness as part of his judgment upon them. The manifestation of the power of the latter rain occurs at the end of the period of the sealing. It began on September 11, 2001, but it reaches its climax at the end of the three-and-a-half days of Revelation eleven, when the “great earthquake” arrives.

1888 መልእክቱን የካዱት መሪዎች፣ በ2001 መስከረም 11 የእስልምናን መልእክት መከልከል በምሳሌነት ያመለክታሉ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር በእነርሱ ላይ የሚፈጽመው ፍርዱ አካል እንዲሆን እነዚያ መሪዎች የሚመለከቱትን የኃይል መገለጥ ሊያፈራ ያስባል። የኋለኛው ዝናብ ኃይል መገለጥ በማኅተሙ ዘመን መጨረሻ ይከሰታል። እርሱ በ2001 መስከረም 11 ተጀመረ፣ ነገር ግን በራእይ አሥራ አንድ የተጠቀሱት ሦስት ቀን ተኩል መጨረሻ፣ “ታላቁ መናወጥ” በሚመጣበት ጊዜ ጫፉን ይደርሳል።

The message of 1888, was the Laodicean message, the last call for a former chosen people who were then in the process of being passed by.

መልእክቱ የ1888፣ የሎዶቅያ መልእክት ነበር፤ ይህም በዚያን ጊዜ ሊተዉ በሂደት ላይ ለነበሩ ቀድሞ ለተመረጡ ሕዝብ የመጨረሻው ጥሪ ነበር።

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> «በA. T. Jones እና E. J. Waggoner አማካይነት ለእኛ የተሰጠው መልእክት ለሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያን የተሰጠ የእግዚአብሔር መልእክት ነው፤ እውነትን እንደሚያምን ሲናገር ሆኖም ለሌሎች ከእግዚአብሔር የተሰጡትን ጨረሮች የማያንጸባርቅ ማንኛውም ሰው ወዮለት።» The 1888 Materials, 1053.

The message of 1888, represented the message that identified that when the great buildings of New York City were thrown down on September 11, 2001, the straight testimony to the Laodicean church was to be given, and the straight testimony is the message of Islam of the third Woe that, when breathed upon a backslidden people, has the power to bring them to life as a mighty army.

የ1888 መልእክት፣ በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ቀን የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንፃዎች በተደረመሱበት ጊዜ ለሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያን ቀጥተኛው ምስክርነት ሊሰጥ እንደሚገባ የሚለይ መልእክትን ይወክል ነበር፤ እናም ቀጥተኛው ምስክርነት የሦስተኛው ወዮ የእስልምና መልእክት ነው፤ ይህም በኋላ የተመለሱ ሕዝቦች ላይ በሚነፍስበት ጊዜ፣ እንደ ኃያል ሠራዊት ወደ ሕይወት ለማምጣት ኃይል አለው።

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> «የተኙትን ለማስነቃት ለቤተ ክርስቲያናችንና ለተቋማችን ቀጥተኛ ምስክርነት መሰጠት አለበት።»

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> “የጌታ ቃል ሲታመንና ሲታዘዝ የተረጋጋ እድገት ይደረጋል። እንግዲህ አሁን ያለንን ታላቅ ፍላጎት እንመልከት። ጌታ በደረቁት አጥንቶች ውስጥ ሕይወት እስኪነፍስ ድረስ ሊጠቀምብን አይችልም። የተነገሩትን ቃላት ሰማሁ፦ ‘ያለ የእግዚአብሔር መንፈስ ጥልቅ መንቀሳቀስ በልብ ላይ፣ ያለም ሕይወት ሰጪ ተጽእኖው፣ እውነት ሞተ ፊደል ትሆናለች።’” Review and Herald, November 18, 1902.

1888 marks the beginning of the second generation of Adventism, but it also provides a line of prophecy that aligns with the last days. On September 11, 2001 God led the people who chose to accept that the attack of Islam upon the earth beast was a fulfillment of prophecy back to the old paths. God’s people needed to return to the jewels of William Miller and become educated upon the foundational truths that included the fulfillment of the first and second Woes, that in turn established the arrival of the third Woe at that time. Once those people returned to those old paths they were led to see the sacredness of Habakkuk’s two tables.

1888 የአድቨንቲዝም ሁለተኛውን ትውልድ የሚያመለክት ቢሆንም፣ ከመጨረሻዎቹ ቀኖች ጋር የሚስማማ የትንቢት መስመር ደግሞ ይሰጣል። በ2001 መስከረም 11 እስልምና በምድር አውሬው ላይ ያደረሰው ጥቃት የትንቢት ፍጻሜ እንደነበረ ለመቀበል የመረጡትን ሕዝብ እግዚአብሔር ወደ ቀደሙት መንገዶች መለሳቸው። የእግዚአብሔር ሕዝብ ወደ ዊልያም ሚለር እንቁዎች መመለስ እና በመሠረታዊ እውነቶች ላይ መማር ያስፈልጋቸው ነበር፤ እነዚህም የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን ወዮታዎች ፍጻሜ ያካተቱ ሲሆን፣ ይህም በዚያን ጊዜ የሦስተኛውን ወዮታ መድረስ ያጸና ነበር። እነዚያ ሰዎች ወደ እነዚያ ቀደሙት መንገዶች ከተመለሱ በኋላ፣ የዕንባቆም ሁለቱ ጽላቶች ቅድስና እንዲያዩ ተመሩ።

The rebellion of 1863 against Habakkuk’s two tables, which are Miller’s jewels and also the foundations of Adventism, typified a rebellion that was repeated on September 11, 2001; for once again the leadership of Laodicean Adventism was given opportunity to uphold the jewels of Miller, or reject them. All four generations of Adventism that are represented in Ezekiel eight, are also representing the rebellion of Laodicean Adventism on September 11, 2001.

በ1863 በዕንባቆም ሁለቱ ሰንጠረዦች ላይ የተነሣው ዓመፅ፣ እነዚህም የሚለር ዕንቍዎች እና ደግሞ የአድቬንቲዝም መሠረቶች ስለሆኑ፣ እንደ ምሳሌ ያመለከተው ዓመፅ በመስከረም 11, 2001 እንደገና ተደግሞ ነበር፤ ምክንያቱም እንደገና የሎዶቅያ አድቬንቲዝም መሪነት የሚለርን ዕንቍዎች እንዲያጸኑ ወይም እንዲክዱአቸው ዕድል ተሰጥቶአቸው ነበርና። በሕዝቅኤል 8 የተወከሉት አራቱ የአድቬንቲዝም ትውልዶች ሁሉ፣ በመስከረም 11, 2001 የሎዶቅያ አድቬንቲዝምን ዓመፅ ደግሞ እየወከሉ ናቸው።

We will continue to identify the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ የሎዶቅያ አድቬንቲዝምን ሁለተኛ ትውልድ መለየታችንን እንቀጥላለን።

> “God created man with affections capable of embracing eternal realities. These affections were to be kept pure and holy, free from all earthliness. But human beings have lost eternity out of their reckoning. God, the Alpha and Omega, the beginning and the end, the One who holds in His keeping the destiny of every soul, is forgotten. Supposing themselves to be mighty in knowledge, men have let themselves down to the lowest level in God’s sight.

> “እግዚአብሔር ሰውን ዘላለማዊ እውነታዎችን ሊያቅፉ በሚችሉ ፍቅራዊ ዝንባሌዎች ፈጠረው። እነዚህ ዝንባሌዎች ከምድራዊነት ሁሉ ነጻ፣ ንጹሕና ቅዱስ ሆነው ሊጠበቁ ይገባቸው ነበር። ነገር ግን ሰዎች ዘላለምን ከሐሳባቸው አስወግደዋል። አልፋና ኦሜጋ፣ መጀመሪያና መጨረሻ፣ የእያንዳንዱን ነፍስ እጣ ፈንታ በእጁ ጥበቃ የያዘው እግዚአብሔር ተረስቶአል። ሰዎች ራሳቸውን በእውቀት ኃያላን እንደሆኑ በማሰብ፣ በእግዚአብሔር ፊት ወደ ዝቅተኛው ደረጃ ወርደዋል።”

> “The mind of man has become earthly. In the place of revealing the impress of divinity, it reveals the impress of humanity. In its chambers are seen the imagery of earth. The debasing practises which prevailed in the days of Noah, placing the inhabitants of that age beyond hope of salvation, are seen today.” Signs of the Times, December 18, 1901.

> «የሰው አእምሮ ምድራዊ ሆኗል። የመለኮትን አሻራ ከመግለጥ ይልቅ የሰብአዊነትን አሻራ ይገልጣል። በክፍሎቹ ውስጥ የምድር ምስሎች ይታያሉ። በኖኅ ዘመን የነበሩትን ሰዎች ከመዳን ተስፋ በላይ ያኖሩ የነበሩት አዋራጅ ልማዶች ዛሬም ይታያሉ።» Signs of the Times, December 18, 1901.

Back to Articles