Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ ሃያ

የትንቢታዊ ምልክቶችን መግለጥ፦ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢቶች ፍጻሜን መረዳት

Author

Jeff Pippenger

Published

March 6, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

የፀሐይና የጨረቃ እንዲሁም የከዋክብት ምልክቶች የሚወክሉት ፍጻሜ በታሪክ ጸሐፊዎች፣ በአድቬንቲዝም ፈር ቀዳጆች እና በእህት ዋይት ጽሑፎች በበቂ ሁኔታ ተመልክቶአል። ኢየሱስ ከተናገራቸው ምልክቶች አንዳንዶቹ እንደ ሌሎቹ የተለመዱ አይደሉም። በ“ምድር” ላይ ያለው የ“አሕዛብ ጭንቀት” የተለየ ፍጻሜ እንዳለው የሚያውቁ ጥቂቶች ናቸው። የ“ሰማይ ኃይላት” መናወጥ ምልክት፣ ከምድር ኃይላት መናወጥ ከሚወክለው በተለየ ምን እንደሚወክል ግልጽ ያልሆነላቸው አሉ። እናም ጥቂት የላኦዴቅያ አድቬንቲስቶች ብቻ የ“የሰው ልጅ በደመና መምጣት” “መምጣት” በሚለር እንቅስቃሴ ታሪክ ውስጥ ፍጻሜ እንዳገኘ ይገነዘባሉ።

> የክርስቶስ መምጣት ትክክለኛ ቀንና ሰዓት አልተገለጠም። አዳኙ ራሱ የዳግም መገለጡን ሰዓት ማሳወቅ እንደማይችል ለደቀ መዛሙርቱ ነገራቸው። ነገር ግን መምጣቱ ቀርቦ መሆኑን የሚያውቁባቸውን አንዳንድ ክስተቶች ጠቀሰ። “ምልክቶች ይኖራሉ” አለ፣ “በፀሐይ፣ በጨረቃ፣ በከዋክብትም።” “ፀሐይ ትጨልማለች፣ ጨረቃም ብርሃኗን አትሰጥም፣ የሰማይም ከዋክብት ይወድቃሉ።” በምድርም ላይ፣ እንዲህ አለ፣ “የአሕዛብ ጭንቀት ከግራ መጋባት ጋር፣ ባሕሩና ማዕበሉ እያገሱ፤ በምድርም ላይ ሊመጡ ያሉትን ነገሮች በመፍራትና በመጠባበቅ የሰዎች ልብ እየደከመ።”

> “‘የሰው ልጅም በኀይልና በታላቅ ክብር በሰማይ ደመናዎች ላይ ሲመጣ ያዩታል። እርሱም መላእክቱን በታላቅ የመለከት ድምፅ ይልካል፤ እነርሱም ምርጦቹን ከአራቱ ነፋሳት፥ ከሰማይ ዳርቻ እስከ ሰማይ ዳርቻ ድረስ ይሰበስባሉ።’”

> በፀሐይ፣ በጨረቃና በከዋክብት ያሉት ምልክቶች ተፈጽመዋል። ከዚያ ጊዜ ጀምሮ የምድር መናወጥ፣ አውሎ ነፋሳት፣ የባሕር ማዕበላት፣ ቸነፈርና ረሃብ በብዛት ተጨምረዋል። በእሳትና በውኃ የሚከሰቱት እጅግ አስፈሪ ጥፋቶች አንዱን አንዱ በፍጥነት እየተከተሉ ናቸው። ከሳምንት ወደ ሳምንት የሚከሰቱት እነዚህ አስፈሪ አደጋዎች መጨረሻው ቀርቦ እንዳለ፣ ታላቅና ውሳኔ የሚሰጥ አንድ ነገርም በቅርቡ በአስፈላጊነት እንዲፈጸም እንዳለ በቁም ነገር የማስጠንቀቂያ ድምፅ ይናገሩናል።

> “የምሕረት ጊዜ ከእንግዲህ ብዙ አይቀጥልም። አሁን እግዚአብሔር የሚከለክለውን እጁ ከምድር እየሳበ ነው። ረጅም ዘመን በቅዱስ መንፈሱ አማካይነት ለወንዶችና ለሴቶች ሲናገር ቆይቷል፤ ነገር ግን ጥሪውን አልሰሙም። አሁን ግን በፍርዶቹ ለሕዝቡና ለዓለም እየተናገረ ነው። የእነዚህ ፍርዶች ዘመን እስካሁን እውነት ምን እንደሆነ ለመማር እድል ላላገኙ ሰዎች የምሕረት ጊዜ ነው። ጌታ በርኅራኄ ዓይን ይመለከታቸዋል። የምሕረቱ ልቡ ይነካል፤ እጁም ለማዳን እስካሁን ተዘርግታ ነው። በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች እውነትን ለመጀመሪያ ጊዜ የሚሰሙ ብዙ ሰዎች ወደ የደኅንነት መንጋ ይገባሉ።” Review and Herald, November 22, 1906.

በመጨረሻዎቹ ቀናት የሚለራይት ታሪክ በትክክል እንደ ተጻፈው ይደገማል። የመጀመሪያው መልአክ መምጣትንና ታሪኩን የለዩት “ምልክቶች” የሦስተኛው መልአክ መምጣትንና ታሪኩን የሚለዩ “ምልክቶችን” ይወክላሉ። ቅዱሳን የተሐድሶ እንቅስቃሴዎች ሁሉ በመጨረሻዎቹ ቀናት ከሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ጋር ተመሳሳይ መስመር ይከተላሉ።

> “በምድር ላይ የእግዚአብሔር ሥራ ከዘመን ወደ ዘመን በእያንዳንዱ ታላቅ ተሐድሶ ወይም ሃይማኖታዊ ንቅናቄ ውስጥ አስደናቂ ተመሳሳይነትን ያሳያል። እግዚአብሔር ከሰዎች ጋር የሚሠራባቸው መርሆች ሁልጊዜ አንድ ናቸው። የአሁኑ ዘመን አስፈላጊ ንቅናቄዎች በቀድሞ ዘመናት ከነበሩት ጋር ተመሳሳይ አላቸው፥ በቀድሞ ዘመናትም የቤተ ክርስቲያን ተሞክሮ ለእኛ ዘመን እጅግ ዋጋ ያላቸው ትምህርቶችን ይዟል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 343።

በራእይ አሥራ ስምንት የተመለከተው ብርቱ መልአክ የሚወክለው ታሪክ የሦስተኛው መልአክ ታሪክ ነው፤ በሦስተኛውም መልአክ የተወከለው ታሪክ ከሚለራዊት ታሪክ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ ታሪክ ጋር በትይዩ ይሄዳል።

> “እግዚአብሔር የራእይ 14 መልእክቶችን በትንቢት መስመር ውስጥ ቦታቸውን ሰጥቶአል፣ ሥራቸውም የዚህ ምድር ታሪክ መደምደሚያ ድረስ ሊቋረጥ አይገባውም። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች አሁንም ለዚህ ዘመን እውነት ናቸው፣ ከዚህም በኋላ ከሚከተለው ጋር ትይዩ ሊሄዱ ይገባቸዋል። ሦስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያውን በታላቅ ድምፅ ያውጃል። ‘ከዚህ በኋላም፣’ ዮሐንስ አለ፣ ‘ታላቅ ሥልጣን ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፣ ምድርም በክብሩ በራች።’ በዚህ ብርሃን መገለጥ ውስጥ፣ የሦስቱም መልእክቶች ብርሃን በአንድነት ተቀላቅሎአል።” The 1888 Materials, 803, 804.

የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ሥራ፣ ከሦስተኛው መልአክ ሥራ ጋር በተመሳሳይ መንገድ የሚነጻጸር እንደሆነ፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ ደግሞ ተገልጿል።

> «እኔ ብዙ ጊዜ ወደ አሥሩ ደናግል ምሳሌ እመራለሁ፤ ከእነርሱም አምስቱ ጥበበኞች ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ እስከ ፊደሉ ድረስ ተፈጽሟል እና ይፈጸማልም፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተግባራዊነት አለውና፣ እንዲሁም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል፣ እናም እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ የአሁኑ እውነት ሆኖ ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥር ውስጥ የተመለከተው ታሪክ እንደ ሰባቱ ነጐድጓዶች ተወክሎአል፤ ሰባቱም ነጐድጓዶች በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ የተከናወኑትን ክስተቶች ይወክላሉ፤ ይህም የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት መልእክቶች ታሪክ ነበር። ሰባቱ ነጐድጓዶች በመጨረሻዎቹ ቀናት የሚፈጸሙ “የወደፊት ክስተቶችን” ደግሞ ይወክላሉ፤ እነርሱም በሚለራውያን ታሪክ እንደ ነበረው ተመሳሳይ “ቅደም ተከተል” ይፈጸማሉ።

> «ለዮሐንስ የተሰጠው ልዩ ብርሃን፣ በሰባቱ ነጐድጓዶች ውስጥ የተገለጸው፣ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መላእክት መልእክቶች ሥር የሚፈጸሙ ክስተቶችን የሚያብራራ መግለጫ ነበር። …»

> “እነዚህ ሰባቱ ነጐድጓዶች ድምፃቸውን ካሰሙ በኋላ፣ ስለ ትንሹ መጽሐፍ ለዳንኤል እንደ ተሰጠው እንዲሁ ለዮሐንስም ትእዛዙ ይመጣል፤ ‘ሰባቱ ነጐድጓዶች ያሰሙትን ነገሮች ዝጋቸው።’ እነዚህ በየቅደም ተከተላቸው የሚገለጡ ወደፊት የሚሆኑ ክስተቶችን ይመለከታሉ።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ሁሉም የተሐድሶ እንቅስቃሴዎች እርስ በርሳቸው ይመሳሰላሉ፤ እነርሱም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የመጨረሻውን የተሐድሶ እንቅስቃሴ ለማብራራት “መስመር በላይ መስመር” በሚል መርህ መሠረት አንድ ላይ ሊመጡ ይገባል። የአሥሩ ድንግልና ምሳሌ በሚለራዊ እንቅስቃሴ እና በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ውስጥ ያለውን የእግዚአብሔር ሕዝብ ውስጣዊ ተሞክሮ ያብራራል።

> “በማቴዎስ 25 የተገለጸው የአሥሩ ድንግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ተሞክሮ ያሳያል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 393።

የሚለራውያንም ሆኑ የመቶ አርባ አራቱ ሺህ ሥራና መልእክት በራእይ አሥራ አራት ውስጥ ባሉት ሦስቱ መላእክት ይወከላሉ።

> “ውድ የሆኑ ልምዶችን ለማግኘት እድሎች አግኝቻለሁ። በመጀመሪያው፣ በሁለተኛው፣ እና በሦስተኛው የመላእክት መልእክቶች ውስጥ ልምድ አግኝቻለሁ። መላእክቱ በሰማይ መካከል እየበረሩ ለዓለም የማስጠንቀቂያ መልእክት እየሰበኩ እንደሆኑ ተመስለው ቀርበዋል፤ ይህም በዚህ ምድር ታሪክ የመጨረሻ ዘመናት ውስጥ በሕይወት ላሉ ሰዎች ላይ ቀጥተኛ ተጽእኖ አለው። የእነዚህን መላእክት ድምፅ የሚሰማ ማንም የለም፤ ምክንያቱም እነርሱ ከሰማይ ዓለም ጋር በስምምነት እየሠሩ ያሉ የእግዚአብሔርን ሕዝብ የሚወክል ምልክት ናቸውና። በእግዚአብሔር መንፈስ የበሩ እና በእውነት የተቀደሱ ወንዶችና ሴቶች እነዚህን ሦስቱን መልእክቶች በተደነገገው ቅደም ተከተል ያውጃሉ።” Life Sketches, 429.

በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ የተመለከቱት ትንቢታዊ ክስተቶች በሰባቱ ነጐድጓዶች ተወክለዋል። እነዚያ ክስተቶች መለኮታዊው ከሰብዓዊው ጋር የሚተባበርበትን ቦታ ያመለክታሉ። ክርስቶስ በማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ አራት፣ በማርቆስ አሥራ ሦስት እና በሉቃስ ሃያ አንድ ውስጥ የለየው “ምልክቶች” የሚለራዊውን እንቅስቃሴ ያስገቡ የነበሩትን “ምልክቶች” ይወክላሉ፤ እንዲሁም ለመቶ አርባ አራቱ ሺህ እንቅስቃሴ ትይዩ ምስክርነት ይሆናሉ። መቶ አርባ አራቱ ሺህ ሄኖክና ኤልያስ እንደተወከሉት ሞትን አይቀምሱም። መስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም.፣ ክርስቶስ የምድር ታሪክ የመጨረሻው ትውልድ መድረሱን እንደሚያመለክት የገለጸው “ምልክት” በሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድ ተለይቶ ተጠቅሷል። ሄኖክና ኤልያስ በተወከሉት፣ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ተብለው በሚጠሩት ቡድን መካከል ለመሆን፣ “ምልክቱ” እና የሚወክለው ሁሉ እንዲታወቅ ያስፈልጋል።

ኢየሱስ የሚለራውያን እንቅስቃሴ መነሻ የሆኑትን “ምልክቶች” በታሪካቸው ውስጥ እየመራ ደቀ መዛሙርቱን ካሳለፈ በኋላ፣ ያንኑ ታሪክ የሚወክል ምሳሌ በማካተት ታሪካዊ ምስክርነቱን እንደገና ደግሞ በስፋት ተናገረ።

> እርሱም ምሳሌ ነገራቸው፤ እንሆ፥ በለስን እና ዛፎችን ሁሉ ተመልከቱ፤ እነርሱ በቅጠል ሲወጡ፥ በጋ እንደቀረበ እራሳችሁ ታያላችሁ ታውቃላችሁም። እንዲሁም እናንተ፥ እነዚህ ነገሮች ሲሆኑ ስታዩ፥ መንግሥተ እግዚአብሔር እንደቀረበ እወቁ። እውነት እላችኋለሁ፥ ይህ ትውልድ ሁሉ እስኪፈጸም ድረስ ፈጽሞ አያልፍም። ሰማይና ምድር ያልፋሉ፤ ቃሌ ግን ፈጽሞ አያልፍም። ሉቃስ 21፥29–33።

ኢየሱስ ምሳሌውን ሲጀምር፣ በነጠላ የተጠቀሰው “የበለስ ዛፍ” እና “ዛፎች ሁሉ” መካከል ያለውን ልዩነት ይገልጻል። “የበለስ ዛፉ” የቃል ኪዳኑ ሕዝብ ነው፤ እርሱም በመጨረሻዎቹ ቀናት ራሱን የእግዚአብሔር ቀሪ ሕዝብ ነን ብሎ የሚናገረው ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ነው። ሌሎቹ “ዛፎች” አሕዛብ ነበሩ።

> “የአይሁድን ሕዝብ የሚወክለውን፣ በሙያ ቅጠሎች የተሸፈነ ነገር ግን ፍሬ ምንም ያልተገኘበትን የበለስ ዛፍ መርገም ልብ በሉ። እርግማኑ በበለስ ዛፉ ላይ ተነግሮአል፤ ይህም ከዚህ ክስተት በኋላ አይሁድ እንደኖሩት ለአርባ ዓመት እየኖረ ቢመስልም ነገር ግን ሞቶ የነበረውን፣ ከእግዚአብሔር የተረገመውን፣ ሥነ ምግባራዊ፣ አሳቢ፣ ሕያው ወኪል ይወክላል። ሌሎቹ ዛፎች ግን፣ አሕዛብን የሚወክሉ፣ አልተሸፈኑም እንደነበሩ ልብ በሉ። እነርሱ ቅጠል የሌላቸው ነበሩ፤ እግዚአብሔርን የማወቅ እውቀት እንዳላቸው ምንም ትምክህት አላደረጉም። ፍሬ የሚሰጡበት ጊዜያቸው ገና አልደረሰም ነበር።” ለአገልጋዮችና ለሠራተኞች ልዩ ምስክርነቶች፣ ቁጥር 7፣ 59–61።

በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው ላኦዲቅያዊ አድቬንቲዝም የተረገመ ነው፤ ምክንያቱም እርሱ ራሱን የእግዚአብሔር ቀሪ ሕዝብ ነው ብሎ ቢናገርም፣ መናገሩ ፍሬ የሌለው ነው። ኢየሱስ በዚህ ክፍል ሁለት የተያያዙ ነገሮችን፣ ነገር ግን የተለያዩ ነጥቦችን እየገለጸ ነው። እርሱ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የቀሪው መለያ የሆኑትን የእግዚአብሔርን ሕግ ማክበር ወይም የትንቢትን መንፈስ መያዝ የማይናገሩት አሕዛብ እና እነዚህን ለመጠበቅ እንደሚናገር የሚያስመስለው ላኦዲቅያዊ አድቬንቲዝም መካከል ያለውን ልዩነት እየለየ ነው። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ቅጠሎቹ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የለየው ቀሪ መሆን ተብሎ የሚቀርበውን የተጠየቀ መናገር ይወክላሉ።

> “የአሕዛብ ዓለም ቅጠል በሌላቸውና ፍሬ በሌላቸው የበለስ ዛፎች ተወክሎ ነበር። አሕዛብ እንደ አይሁድ ሁሉ ከእግዚአብሔርን መፍራት ባዶ ነበሩ፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ፊት ሞገስ አለን ብለው አልተናገሩም። ከፍ ያለ መንፈሳዊነት አለን ብለው አልተመኩም። ለእግዚአብሔር መንገዶችና ሥራዎች በሁሉም ረገድ ዕውሮች ነበሩ። ከእነርሱ ጋር የበለስ ዘመን ገና አልደረሰም ነበር። ብርሃንና ተስፋ የሚያመጣላቸውን ቀን ገና ይጠብቁ ነበር።” Signs of the Times, February 15, 1899.

በበለስ ዛፉና በሌሎቹ ዛፎች መካከል ያለው ልዩነት በክርስቶስ ሌላ አንድ ልዩነት ተሰጥቶት ነበር። ለበለስ ዛፉ ቅጠል የሚያወጣበት ጊዜ፣ ለአሕዛብ ዛፎች ቅጠል የሚያወጡበት ጊዜ ከተለየ ነበር። በመጨረሻዎቹ ዘመናት “ለቤተ ክርስቲያናት ሁለት የተለዩ ጥሪዎች ይሰጣሉ፥” እና ከራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ያለው መልአክ የመጀመሪያው ድምፅ፣ ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ቅጠል ማውጣቱ መቼ እንደሚሆን የሚለይ ነው። የራእይ አሥራ ስምንት “ሁለተኛው ድምፅ” ደግሞ፣ ሌሎቹ ዛፎች ቅጠል ማውጣት የሚገባቸውን ጊዜ ይወክላል።

በክርስቶስ ዘመን አይሁድ የበለስ ዛፉ ነበሩ፤ አሕዛብ ግን ሌሎቹ ዛፎች ነበሩ። በሚለራዊ ታሪክ ውስጥ ፕሮቴስታንቶች የበለስ ዛፉ ነበሩ፣ ሚለራውያንም ሌሎቹ ዛፎች ነበሩ። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ላኦዲቅያዊ አድቬንቲዝም ከኢየሩሳሌም (ከወይኑ ቦታ) የሚወገድ ፍሬ የሌለው የበለስ ዛፍ ነው፤ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ግን ፍሬ የሚያፈሩት የበለስ ዛፎች ናቸው። እግዚአብሔር በባቢሎን ውስጥ እስካሁን ያሉ ሌሎች ልጆቹ እንደ አሕዛብ ተመስለው ቀርበዋል።

“አሕዛብ” በትርጓሜው “እንግዳ” ማለት ነው። የአሕዛብ ዛፎች የበረዱ (የሞቱ) ናቸው፤ የበለስ ዛፉ ቅጠል በማውጣት ወደ ሕይወት በሚመጣበት ጊዜ እነርሱ እምቡጥም ሆነ ፍሬ አያፈሩም። የበረደ ዛፍ ደረቅ ዛፍ ነው፤ እና አሕዛብ ከባቢሎን እንዲወጡ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ ሲጠሩ፣ በዚያን ጊዜ ሰባተኛውን ቀን ሰንበት ለመጠበቅ ይመርጣሉ እና ከጌታ ጋር ወደ ቃል ኪዳን ይገባሉ።

> ከሕዝቡ ተለይቶ የመጣውም የእንግዳ ልጅ ራሱን ከእግዚአብሔር ጋር ያጣመረ ከሆነ፣ “እግዚአብሔር ፈጽሞ ከሕዝቡ ለይቶኛል” ብሎ አይናገር፤ ጃንደረባውም፣ “እነሆ፥ እኔ ደረቅ ዛፍ ነኝ” አይበል። እግዚአብሔር እንዲህ ይላልና ለጃንደረቦች፣ ሰንበታቼን ለሚጠብቁ፣ ደስ የሚያሰኘኝንም ለሚመርጡ፣ ቃል ኪዳኔንም አጽንተው ለሚይዙ፤ ለእነርሱ በቤቴና በቅጥሮቼ ውስጥ ከወንዶች ልጆችና ከሴቶች ልጆች የሚበልጥ ስፍራና ስም እሰጣቸዋለሁ፤ የማይቋረጥ የዘላለም ስም እሰጣቸዋለሁ። እንግዲሁም ራሳቸውን ከእግዚአብሔር ጋር የሚያጣምሩ የእንግዶች ልጆች፣ እርሱን ያገለግሉ ዘንድ፣ የእግዚአብሔርንም ስም ይወዱ ዘንድ፣ ባሪያዎቹም ይሆኑ ዘንድ፣ ሰንበትን እንዳያረክሱ የሚጠብቁ ሁሉ፣ ቃል ኪዳኔንም አጽንተው የሚይዙ፤ እነርሱን ደግሞ ወደ ቅዱስ ተራራዬ አመጣቸዋለሁ፥ በጸሎት ቤቴም ውስጥ ደስ አሰኛቸዋለሁ፤ የሚቃጠሉ መሥዋዕቶቻቸውና ሌሎች መሥዋዕቶቻቸው በመሠዊያዬ ላይ የተቀበሉ ይሆናሉ፤ ቤቴም ለሕዝቦች ሁሉ የጸሎት ቤት ይባላልና። ኢሳይያስ 56፥3-7።

እንግዳ ማለት “አሕዛብ” ነው፤ “ሁለተኛው ድምፅ”ም ከባቢሎን እንዲወጡ ይጠራቸዋል፤ ወደ እግዚአብሔርም ቅዱስ ተራራ ይመጣሉ፤ በዚያን ጊዜም እርሱ “ቅዱስ” ተራራው ይሆናል፥ ምክንያቱም በ“መጀመሪያው ድምፅ” ታሪክ ውስጥ በተወከለው የፈተና ሂደት ስንዴውና እንክርዳዱ ተለይተው ይሆናሉና። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ወደ ጌታ ተራራ በሚመጡበት ጊዜ፥ አሕዛብ ከእንግዲህ ወዲህ እንግዶች ወይም ደረቅ ዛፎች አይሆኑም።

> ፀሐይና ጨረቃ ይጨልማሉ፥ ከዋክብትም ብርሃናቸውን ይከለክላሉ። እግዚአብሔርም ከጽዮን ይጮኻል፥ ድምፁንም ከኢየሩሳሌም ያሰማል፤ ሰማያትና ምድርም ይናወጣሉ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ለሕዝቡ ተስፋ ይሆናል፥ ለእስራኤልም ልጆች ብርታት ይሆናል። እንዲሁም በጽዮን፥ በቅዱስ ተራራዬ የምኖር አምላካችሁ እግዚአብሔር እኔ እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ፤ ከዚያም ወዲህ ኢየሩሳሌም ቅድስት ትሆናለች፥ እንግዶችም ከእንግዲህ በኋላ ከቶ አያልፉባትም። ኢዮኤል 3፥15–17።

“ሁለተኛው ድምፅ” የእግዚአብሔርን ሌላ መንጋ ከባቢሎን የሚጠራበት ታሪክ መግባት፣ በሚለራውያን እንቅስቃሴ ምልክቶች እንደ ጥላ የተወከሉ የ“ምልክቶች” አሉት። እየመረመርነው ያለው የክርስቶስ ምስክርነት በማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ አራት፣ በማርቆስ ምዕራፍ አሥራ ሦስት እና በሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድ ተቀምጦ ቀርቧል። በእነዚያ ሦስት ምስክሮች እያንዳንዱ ውስጥ ከተለዩት “ምልክቶች” አንዱ፣ የሰማያት ኃይላት እንዲናወጡ መሆናቸው ነው፤ ነገር ግን በዮኤል ያለው ኢየሩሳሌም “ቅድስት” መሆኗን የሚለዩትን “ምልክቶች” በሚያቀርበው መግለጫ፣ “ሰማያትና ምድር” ሁለቱም ይናወጣሉ።

ኢዮኤል ኢየሩሳሌም ቅዱስ በሆነችበት ጊዜ የሚፈጸሙትን የተነገሩትን “ምልክቶች” ፍጹም ፍጻሜ እየለየ ነው። ያ ጊዜ ጌታ ከመቶ አርባ አራት ሺህ ኃጢአቶችን ካስወገደ በኋላ፣ የሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያንም ወደ ፊላዴልፍያ እንቅስቃሴ በተሸጋገረችበት ጊዜ ነው። በዚያን ጊዜ ስድስተኛው እንቅስቃሴ (ፊላዴልፍያ) ከሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት የሆነው ስምንተኛው እንቅስቃሴ (ፊላዴልፍያ) ይሆናል። በዚያን ጊዜም ተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን አሸናፊቱ ቤተ ክርስቲያን ትሆናለች። ተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን ስንዴና እንክርዳድ የተቀላቀሉባት የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን መጠሪያ ነው። አሸናፊቱ ቤተ ክርስቲያን ግን “ቅዱስ” የሆነ የእግዚአብሔር ቅዱስ ተራራ ናት፤ “እንግዶችም ከእንግዲህ ወዲያ በእርስዋ አያልፉም።”

መስቀል የተሰቀለው ምልክት ማለትም ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን፣ “ከሰባቱ የሆነች ስምንተኛይቱ” የሆነችው፣ ኢየሩሳሌምም “ቅድስት” በምትሆንበት ጊዜ፣ ከ“ምልክቶች” ጋር ይመጣል። ኢየሱስም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም መታተሙን የሚለይ የሕይወት ወይም የሞት “ምልክት” ሕዝቡ እንዲያውቁ የሚረዳቸውን የማመልከቻ ነጥብ ለመስጠት፣ ዛፎችንና የዛፍን ተፈጥሯዊ የሕይወት ዑደት ተጠቅሞ ያ እጅግ አስፈላጊ ትምህርት አስተማረ።

> “ክርስቶስ ለሕዝቡ የመምጣቱን ምልክቶች እንዲጠብቁና የሚመጣውን ንጉሣቸው ምልክቶች ሲያዩ ደስ እንዲላቸው አዝዞ ነበር። ‘እነዚህ ነገሮች መሆን ሲጀምሩ፥’ አለ፥ ‘ወደ ላይ ተመልከቱ፣ ራሳችሁንም አንሡ፤ ምክንያቱም ቤዛነታችሁ ቀርቦአልና።’ ተከታዮቹንም ወደ በጋ ወቅት የሚያቆጠቁጡ ዛፎች አመልክቶ እንዲህ አለ፦ ‘አሁን ቅጠል ሲያወጡ ራሳችሁ እያያችሁ በጋ እንደቀረበ ታውቃላችሁ። እንዲሁም እናንተ፣ እነዚህ ነገሮች ሲሆኑ ስታዩ፣ መንግሥተ እግዚአብሔር እንደቀረበ እወቁ።’ ሉቃስ 21:28, 30, 31።” The Great Controversy, 308.

ጸደይ ወቅት ዛፎች ማብቀል ሲጀምሩ፣ በጋ ቀርቦአል።

> መከሩ አልፎአል፤ በጋውም ተፈጽሞአል፤ እኛ ግን አልዳንንም። ኤርምያስ 8፥20።

ዛፎች ሲያበቅሉ ጸደይ እንደ ደረሰ ያሳያሉ፤ ከዚያም በጋ እንደ ቀረበ እናውቃለን፤ እንዲሁም መከሩ የሚሰበሰበው በበጋ ወቅት ነው።

> የዘራቸውም ጠላት ዲያብሎስ ነው፤ መከርም የዓለም ፍጻሜ ነው፤ አጫጆቹም መላእክት ናቸው። ማቴዎስ 13፥39።

መከሩ በዓለም ፍጻሜ ላይ ነው። ዛፎች መብቀል ሲጀምሩ፣ የዓለም ፍጻሜ ቀርቦ መሆኑን ማወቅ ይገባችኋል።

> «አንድ የአዳኙ ቃል ሌላውን እንዲሽር ማድረግ አይገባም። ምንም እንኳ ማንም የመምጣቱን ቀን ወይም ሰዓት አያውቅም ቢሆንም፣ መቼ እንደሚቀርብ እንድናውቅ ተማርነናል እንዲሁም ተጠይቀናል። ከዚህም በላይ፣ ማስጠንቀቂያውን ችላ ማለት፣ እና ምጽአቱ መቼ እንደሚቀርብ ማወቅን መከልከል ወይም ቸል ማለት፣ በኖኅ ዘመን የኖሩት የጥፋት ውኃው መቼ እንደሚመጣ አለማወቃቸው ለእነርሱ እንደ ሆነ ሁሉ፣ ለእኛም ጥፋት የሚያመጣ ይሆናል።» The Great Controversy, 371.

በሚቀጥለው ጽሑፍ የሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድን ጥናታችንን እንቀጥላለን።

> “የምድር ኃይላት አሁን እየተናወጡ እንዳሉ አየሁ፥ ክስተቶችም በቅደም ተከተል እንደሚመጡ አየሁ። ጦርነት፣ የጦርነት ወሬ፣ ሰይፍ፣ ረሃብ፣ እና ቸነፈር መጀመሪያ የምድርን ኃይላት ያናውጣሉ፤ ከዚያም የእግዚአብሔር ድምፅ ፀሐይን፣ ጨረቃን፣ ከዋክብትንም፣ ይህችንም ምድር ያናውጣል። በአውሮፓ ያለው የኃይላት መናወጥ አንዳንዶች እንደሚያስተምሩት የሰማይ ኃይላት መናወጥ ሳይሆን፥ የተቈጡ አሕዛብ መናወጥ እንደሆነ አየሁ።” Early Writings, 41.

Back to Articles