Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eleven

መጽሐፈ ዳንኤል - አንድ መቶ አሥራ አንድ

Unveiling the Prophetic Significance of Abubakar in the First Woe of Revelation

በራእይ መጽሐፍ የመጀመሪያው ወዮ ውስጥ ያለውን የአቡባከር ትንቢታዊ ጠቀሜታ መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the prophetic history of the first Woe, the leader who followed Mohammed was Abu Bakr Abdullah ibn Abi Quhafa, father-in-law of Mohammed. We will refer to him as Abubakar. Both he and Mohammed are referenced in the first four verses. Abubakar was the first Islamic ruler after Mohammed, and history records a command that he gave to his soldiers, that is represented in verse four of Revelation chapter nine. The command represents the sealing process that began at the arrival of the third woe, which was also the Seventh Trumpet, which was also the arrival of the third angel.

በመጀመሪያው ወዮ ትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ፣ ከመሐመድ በኋላ የተከተለው መሪ የመሐመድ አማች የነበረው አቡ በክር አብዱላህ ኢብን አቢ ቁሐፋ ነበር። እርሱን አቡባከር ብለን እንጠራዋለን። እርሱም ሆነ መሐመድ በመጀመሪያዎቹ አራት ቁጥሮች ውስጥ ተጠቅሰዋል። አቡባከር ከመሐመድ በኋላ የመጀመሪያው እስላማዊ ገዥ ነበር፤ ታሪክም በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር አራት የተወከለውን ለወታደሮቹ የሰጠውን ትእዛዝ ይመዘግባል። ይህ ትእዛዝ ሦስተኛው ወዮ በመጣ ጊዜ—እርሱም ሰባተኛው መለከት የነበረው፣ እርሱም ደግሞ የሦስተኛው መልአክ መምጣት የነበረው—የጀመረውን የማተም ሂደት ይወክላል።

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:1–4.

> አምስተኛውም መልአክ ነፋ፤ ከሰማይም ወደ ምድር የወደቀች ኮከብ አየሁ፤ የጥልቁም ጕድጓድ ቁልፍ ለእርሱ ተሰጠው። የጥልቁንም ጕድጓድ ከፈተ፤ ከጕድጓዱም እንደ ታላቅ እቶን ጢስ ያለ ጢስ ወጣ፤ ከጕድጓዱም ጢስ የተነሣ ፀሐይና አየር ጨለሙ። ከጢሱም አንበጣዎች ወደ ምድር ወጡ፤ እንደ ምድርም ጊንጦች ሥልጣን እንዳላቸው ሥልጣን ለእነርሱ ተሰጣቸው። የምድርንም ሣር፣ ማናቸውንም አረንጓዴ ነገር፣ ወይም ማንኛውንም ዛፍ እንዳይጎዱ ታዘዛቸው፤ ነገር ግን በግንባራቸው የእግዚአብሔር ማኅተም የሌላቸውን ሰዎች ብቻ እንዲጎዱ ታዘዛቸው። ራእይ 9፥1–4።

The “star” that fell from heaven was Mohammed, who began his ministry in the year 606. Mohammed was given a “key” that was to “open” the “bottomless pit” allowing “smoke” to darken the “sun and the air,” and brought forth “locusts” who were given “power” as the power of “scorpions.” The key was a military battle that produced weakness in the Roman’s military strength, thus allowing the rise of the warfare of Islam. The bottomless pit is a symbol of Arabia, the birthplace of Islam, and the smoke represented the false religion of Islam that was to spread across the earth and take possession of the same geography that would be swarmed by the swarms of locusts that sweep across northern Africa, southern Europe and Arabia. The locusts are a symbol of Islam, and power prophetically represents military power. Their power was to be as scorpions, which strike unexpectedly. Uriah Smith states:

ከሰማይ የወደቀው “ኮከብ” በ606 ዓ.ም. አገልግሎቱን የጀመረው መሐመድ ነበር። መሐመድ “ፀሐይንና አየሩን” በሚያጨልም “ጢስ” እንዲወጣ እና እንደ “ጊንጥ” ኃይል የተሰጣቸው “አንበጣዎች” እንዲወጡ የሚያስችል “ጥልቁን ጉድጓድ” “የሚከፍት” “ቁልፍ” ተሰጠው። ያ ቁልፍ በሮማውያን ወታደራዊ ጥንካሬ ድካም ያመጣ ወታደራዊ ጦርነት ነበር፣ በዚህም የእስልምና ጦርነት እንዲነሣ መንገድ ተከፈተ። ጥልቁ ጉድጓድ የእስልምና የትውልድ ስፍራ የሆነችውን አረቢያ የሚወክል ምልክት ነው፤ ጢሱም በምድር ሁሉ ላይ ሊስፋፋ የነበረውን እና በሰሜን አፍሪካ፣ በደቡብ አውሮፓና በአረቢያ ላይ የሚገኙት የአንበጣ መንጋዎች እንደሚያጥለቀልቋቸው በተመሳሳይ ጂኦግራፊ ላይ ይዞታ ሊያደርግ የነበረውን የእስልምናን ሐሰተኛ ሃይማኖት ይወክል ነበር። አንበጣዎቹ የእስልምና ምልክት ናቸው፣ ኃይልም በትንቢታዊ ሁኔታ ወታደራዊ ኃይልን ይወክላል። ኃይላቸው እንደ ጊንጦች ሊሆን ነበር፣ እነርሱም ሳይታሰብ ይወጋሉ። ኡርያ ስሚዝ እንዲህ ይላል፦

> “A star fell from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit.

> “ከሰማይም አንድ ኮከብ ወደ ምድር ወደቀ፤ የጥልቁም ጕድጓድ ቁልፍ ለእርሱ ተሰጠው።”

> “While the Persian monarch contemplated the wonders of his art and power, he received an epistle from an obscure citizen of Mecca, inviting him to acknowledge Mohammed as the apostle of God. He rejected the invitation, and tore the epistle. ‘It is thus,’ exclaimed the Arabian prophet, ‘that God will tear the kingdom, and reject the supplication of Chosroes.’ Placed on the verge of these two empires of the East, Mohammed observed with secret joy the progress of mutual destruction; and in the midst of the Persian triumphs he ventured to foretell, that, before many years should elapse, victory would again return to the banners of the Romans. ‘At the time when this prediction is said to have been delivered, no prophecy could be more distant from its accomplishment since the first twelve years of Heraclius announced the approaching dissolution of the empire.’. ..

> “ፋርሳዊው ንጉሥ የጥበቡንና የኃይሉን ድንቆች ሲያሰላስል፣ መሐመድን እንደ እግዚአብሔር ሐዋርያ እንዲያውቅ የሚጋብዝ ከመካ የመጣ ያልታወቀ አንድ ዜጋ ደብዳቤ ደረሰው። ግብዣውን አልተቀበለም፥ ደብዳቤውንም ቀደደው። ‘እንዲሁ ነው፤’ ሲል ዓረባዊው ነቢይ ጮኸ፤ ‘እግዚአብሔር መንግሥቱን ይቀድደዋል፥ የኮስሮስንም ልመና ይጥላል።’ በእነዚህ ሁለት የምሥራቅ መንግሥታት ዳርቻ ላይ ተቀምጦ፣ መሐመድ የእርስ በርሳቸውን የጥፋት መሻሻል በስውር ደስታ ተመለከተ፤ በፋርሳውያንም ድሎች መካከል ከጥቂት ዓመታት በፊት ሳይሆን በብዙ ዓመታት ሳይቆይ ድል ወደ ሮማውያን ዓላማዎች እንደገና እንደሚመለስ ለመተንበይ ደፈረ። ‘ይህ ትንቢት ተነገረ ተብሎ በሚታሰበው ጊዜ፣ ከመፈጸሙ የበለጠ የራቀ ትንቢት ሊኖር አይችልም ነበር፤ ምክንያቱም የሄራክሊየስ የመጀመሪያዎቹ አሥራ ሁለት ዓመታት የመንግሥቱን ቀረብ ያለ ፍርስራሽ አስቀድመው አሳውቀው ነበር።’...”

> “Chosroes subjugated the Roman possession [in] Asia and Africa. And ‘the Roman empire,’ at that period, ‘was reduced to the walls of Constantinople, with the remnant of Greece, Italy, and Africa, and some maritime cities, from Tyre to Trebizond, of the Asiatic coast. The experience of six years at length persuaded the Persian monarch to renounce the conquest of Constantinople, and to specify the annual tribute of the ransom of the Roman empire,—a thousand talents of gold, a thousand talents of silver, a thousand silk robes, a thousand horses, and a thousand virgins. Heraclius subscribed to these ignominious terms. But the time and space which he obtained to collect those treasures from the poverty of the East were industriously employed in the preparation of a bold and desperate attack.’

> “ኮስሮኤስ በእስያና በአፍሪካ ያለውን የሮማውያን ግዛት አስገዛ። እናም በዚያን ዘመን ‘የሮማ መንግሥት’ ‘ከቁስጥንጥንያ ቅጥሮች ጋር፣ ከቀሪው የግሪክ፣ የጣሊያንና የአፍሪካ ክፍል ጋር፣ እንዲሁም በእስያ የባሕር ዳርቻ ላይ ካሉ ከጢሮስ እስከ ትራብዞንድ ድረስ ያሉ አንዳንድ የባሕር ዳርቻ ከተሞች ብቻ ድረስ ተጠብቆ ነበር። የስድስት ዓመታት ልምምድ በመጨረሻ የፋርስን ንጉሥ የቁስጥንጥንያን መውረር እንዲተው አሳመነው፤ እንዲሁም ለሮማ መንግሥት መቤዠት የሚከፈል ዓመታዊ ግብርን በግልጽ ለየ፤—አንድ ሺህ ታላንት ወርቅ፣ አንድ ሺህ ታላንት ብር፣ አንድ ሺህ የሐር ልብስ፣ አንድ ሺህ ፈረሶች፣ እና አንድ ሺህ ድንግል ሴቶች። ሄራክሊየስ በእነዚህ አዋራጅ ውሎች ላይ ፈረመ። ነገር ግን ከምሥራቅ ድህነት ውስጥ እነዚያን ሀብቶች ለመሰብሰብ ያገኘው ጊዜና ስፍራ ደፋርና የተስፋ ቆራጭ ጥቃት ለማዘጋጀት በትጋት ተጠቀመበት።”

> “The king of Persia despised the obscure Saracen, and derided the message of the pretended prophet of Mecca. Even the overthrow of the Roman empire would not have opened a door for Mohammedanism, or for the progress of the Saracenic armed propagators of an imposture, though the monarch of the Persians and chagan of the Avars (the successor of Attila) had divided between them the remains of the kingdoms of the Caesars. Chosroes himself fell. The Persian and Roman monarchies exhausted each other’s strength. And before a sword was put into the hands of the false prophet, it was smitten from the hands of those who would have checked his career and crushed his power.

> “የፋርስ ንጉሥ ያልታወቀውን ሳራሴን ናቀ፥ የመካ የሐሰተኛውን ነቢይ መልእክትም አላገጠበት። የሮማ ግዛት መፍረስ እንኳ ለሙሐመዳዊነት ወይም ለሳራሴናውያን የሐሰትን ትምህርት በጦር የሚያስፋፉ አስፋፊዎች እድገት በር ባልከፈተ ነበር፥ ምንም እንኳ የፋርሳውያን ንጉሥና የአቫርስ ካጋን (የአጢላ ተተኪ) የቄሣሮችን መንግሥታት ቅሪት በመካከላቸው ቢካፈሉትም። ኮስሮይስ ራሱ ወደቀ። የፋርስና የሮማ ነገሥታት ኃይላቸውን እርስ በርስ አሟጠው ነበር። እናም ሐሰተኛው ነቢይ ሰይፍ በእጁ ከመያዙ በፊት፥ ጉዞውን ይገቱ የነበሩና ኃይሉን ይደቁ የነበሩ ሰዎች ከእጃቸው ተመቶ ተነጠቀባቸው።”

> “‘Since the days of Scipio and Hannibal, no bolder enterprise has been attempted than that which Heraclius achieved for the deliverance of the empire. He explored his perilous way through the Black Sea and the mountains of Armenia, penetrated into the heart of Persia, and recalled the armies of the great king to the defense of their bleeding country.’

> “‘ከስኪፒዮና ሃኒባል ዘመን ጀምሮ፣ እስከ ንጉሥ ግዛቱ ነጻነት ድረስ ሄራቅሊየስ ካከናወነው የበለጠ ድፍረት ያለው ሥራ አልተሞከረም። በጥቁር ባሕርና በአርሜንያ ተራሮች መካከል ያለውን አደገኛ መንገዱን መርምሮ አለፈ፤ ወደ ፋርስ ልብ ዘልቆ ገባ፤ የታላቁንም ንጉሥ ሠራዊቶች ወደ ደም የምታፈስ አገራቸው መከላከያ መለሳቸው።’”

> “In the battle of Nineveh, which was fiercely fought from daybreak to the eleventh hour, twenty-eight standards, besides those which might be broken or torn, were taken from the Persians; the greatest part of their army was cut in pieces, and the victors, concealing their own loss, passed the night on the field. The cities and palaces of Assyria were opened for the first time to the Romans.’

> “በኒነዌ ውጊያ፣ ከንጋት ጀምሮ እስከ አሥራ አንደኛው ሰዓት ድረስ በብርቱ የተካሄደው ሰልፍ ውስጥ፣ ከተሰበሩ ወይም ከተቀደዱ ሊሆኑ የሚችሉትን ምልክቶች ሳይቈጠሩ፣ ሃያ ስምንት የጦር ዓላማዎች ከፋርሳውያን ተወሰዱ፤ የሠራዊታቸውም እጅግ ብዙው ክፍል ተቈራረጠ፤ አሸናፊዎቹም የራሳቸውን ኪሳራ ሰውረው ሌሊቱን በውጊያው ሜዳ ላይ አሳለፉ። የአሶር ከተሞችና ቤተ መንግሥቶችም ለመጀመሪያ ጊዜ ለሮማውያን ተከፈቱ።”

> “The Roman emperor was not strengthened by the conquests which he achieved; and a way was prepared at the same time, and by the same means, for the multitudes of Saracens from Arabia, like locusts from the same region, who, propagating in their course the dark and delusive Mohammedan creed, speedily overspread both the Persian and the Roman empire.

> “የሮማ ንጉሠ ነገሥት በያዛቸው ድል አድራጎቶች አልተበረታም፤ በዚያኑ ጊዜም ከአረቢያ ለተነሱት ብዙ ሳራሴኖች መንገድ ተዘጋጀ፤ እነርሱም ከዚያው አገር እንደ አንበጣ ሆነው እየተመሙ በመንገዳቸው ላይ ጨለማና አሳሳች የመሐመድ እምነትን ሲያስፋፉ ፈጥነው ሁለቱንም የፋርስና የሮማ መንግሥታት ሸፈኑ።”

> “More complete illustration of this fact could not be desired than is supplied in the concluding words of the chapter from Gibbon, from which the preceding extracts are taken. ‘Although a victorious army had been formed under the standard of Heraclius, the unnatural effort seems to have exhausted rather than exercised their strength. While the emperor triumphed at Constantinople or Jerusalem, an obscure town on the confines of Syria was pillaged by the Saracens, and they cut in pieces some troops who advanced to its relief,—an ordinary and trifling occurrence, had it not been the prelude of a mighty revolution. These robbers were the apostles of Mohammed; their frantic valor had emerged from the desert; and in the last eight years of his reign, Heraclius lost to the Arabs the same provinces which he had rescued from the Persians.

> “የዚህ እውነታ የበለጠ የተሟላ ምሳሌ ሊፈለግ አይችልም፤ ይህም ከጊቦን የተወሰዱት ከፊተኛዎቹ ጥቅሶች በተወሰዱበት ምዕራፍ የመጨረሻ ቃላት የሚያቀርቡት ነው። ‘ምንም እንኳ በሄራቅሊየስ ሰንደቅ ሥር አሸናፊ ሠራዊት ተደራጅቶ ነበር፣ ያ ከተፈጥሮ የራቀ ጥረት ኃይላቸውን ከማሰልጠን ይልቅ ያደከመው ይመስላል። ንጉሠ ነገሥቱ በቆስጠንጢኖስ ወይም በኢየሩሳሌም ሲያሸንፍ፣ በሶርያ ዳርቻ ላይ ያለች አንዲት ያልታወቀች ከተማ በሳራሴኖች ተበዘበዘች፤ እነርሱም ለመታደግዋ የተገሠገሡትን አንዳንድ ጭፍሮች ቈራረጧቸው፤—ይህም የታላቅ አብዮት መቅድም ባልሆነ ኖሮ የተለመደና ቀላል ክስተት ብቻ በሆነ ነበር። እነዚህ ዘራፊዎች የሙሐመድ ሐዋርያት ነበሩ፤ የእነርሱም እብድ ጀግንነት ከምድረ በዳ ወጥቶ ተገለጠ፤ በንግሥናውም የመጨረሻ ስምንት ዓመታት ውስጥ ሄራቅሊየስ ከፋርሳውያን አስመልሶ ያዳናቸውን ያንኑ ክፍለ ሀገራት ለዐረቦች አጣ።”

> “‘The spirit of fraud and enthusiasm, whose abode is not in the heavens,’ was let loose on earth. The bottomless pit needed but a key to open it, and that key was the fall of Chosroes. He had contemptuously torn the letter of an obscure citizen of Mecca. But when from his ‘blaze of glory’ he sunk into the ‘tower of darkness’ which no eye could penetrate, the name of Chosroes was suddenly to pass into oblivion before that of Mohammed; and the crescent seemed but to wait its rising till the falling of the star. Chosroes, after his entire discomfiture and loss of empire, was murdered in the year 628; and the year 629 is marked by ‘the conquest of Arabia,’ and ‘the first war of the Mohammedans against the Roman empire.’ ‘And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit.’ He fell unto the earth. When the strength of the Roman empire was exhausted, and the great king of the East lay dead in his tower of darkness, the pillage of an obscure town on the borders of Syria was ‘the prelude of a mighty revolution.’ ‘’The robbers were the apostles of Mohammed, and their frantic valor emerged from the desert.’

> “‘ማደሪያው በሰማያት ያልሆነው የማታለልና የእልልታ መንፈስ’ በምድር ላይ ተፈታ። የማይጠነቀቅ ጕድጓድ እንዲከፈት ቁልፍ ብቻ ያስፈልገው ነበር፤ ያ ቁልፍም የኮስሮኤስ ውድቀት ነበር። እርሱ የመካ ያልታወቀ ነዋሪ የላከውን ደብዳቤ በንቀት ቀዶ ጣለ። ነገር ግን ከ‘ክብሩ ነበልባል’ ወደ ማንም ዓይን ሊያስተውለው ወደማይችለው ‘የጨለማ ማማ’ በወደቀ ጊዜ፣ የሞሐመድ ስም በፊቱ የኮስሮኤስ ስም ድንገት ወደ መርሳት ሊገባ ነበር፤ ጨረቃውም ከዋክብቱ እስኪወድቅ ድረስ መውጣቷን ብቻ የምትጠብቅ የሆነች ትመስል ነበር። ኮስሮኤስ ከፍጹም ሽንፈቱና ከመንግሥቱ መጥፋቱ በኋላ በ628 ዓመት ተገደለ፤ 629 ዓመትም ‘በአረቢያ ድል መንሣት’ እና ‘በሞሐመዳውያን በሮማውያን ግዛት ላይ የተደረገው የመጀመሪያ ጦርነት’ ተለይታ ተመልክታለች። ‘አምስተኛውም መልአክ ነፋ፥ ከሰማይም ወደ ምድር የወደቀን ኮከብ አየሁ፤ ለእርሱም የማይጠነቀቅ ጕድጓድ ቁልፍ ተሰጠው። የማይጠነቀቅ ጕድጓድንም ከፈተ።’ ወደ ምድር ወደቀ። የሮማውያን ግዛት ኃይል በተሟጠጠ ጊዜ፣ የምሥራቁም ታላቅ ንጉሥ በጨለማው ማማ ሞቶ በተኛ ጊዜ፣ በሶርያ ድንበር ላይ ያለች ያልታወቀች ከተማ መበደር ‘የታላቅ አብዮት ቅድመ ንግግር’ ነበረ። ‘ዘራፊዎቹ የሞሐመድ ሐዋርያት ነበሩ፥ የእብድነት ጀግንነታቸውም ከምድረ በዳ ወጣ።’”

> “The Bottomless Pit.—The meaning of this term may be learned from the Greek , which is defined ‘deep, bottomless, profound,’ and may refer to any waste, desolate, and uncultivated place. It is applied to the earth in its original state of chaos. Gen.1:2. In this instance it may appropriately refer to the unknown wastes of the Arabian desert, from the borders of which issued the hordes of Saracens like swarms of locusts. And the fall of Chosroes, the Persian king, may well be represented as the opening of the bottomless pit, inasmuch as it prepared the way for the followers of Mohammed to issue from their obscure country, and propagate their delusive doctrines with fire and sword, till they had spread their darkness over all the Eastern empire.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495–498.

> “የማይለካ ጕድጓድ።—የዚህ ቃል ትርጉም ከግሪክ ሊማር ይችላል፤ በዚያም ‘ጥልቅ፣ መጨረሻ የሌለው፣ እጅግ ጥልቅ’ ተብሎ ይገለጻል፤ እንዲሁም ማንኛውንም ባድማ፣ ምድረ በዳ፣ ያልተለማ ስፍራ ሊያመለክት ይችላል። በመጀመሪያዋ የትርምስና የአለመዋቀር ሁኔታ ውስጥ ባለችው ምድር ላይ ይህ ተግባራዊ ተደርጎአል። ዘፍ. 1፡2። በዚህ ሁኔታ ይህ ቃል፣ ከዳርቻው የአንበጣ መንጋ ያሉ የሣራሴኖች ጭፍሮች የወጡበትን ያልታወቀ የአረቢያ ምድረ በዳ ባድማ ስፍራዎች በተገቢው ሁኔታ ሊያመለክት ይችላል። የፋርስ ንጉሥ የነበረው ኮስሮይስ ውድቀትም፣ የማይለካው ጕድጓድ መከፈት እንደሆነ በተገቢው ሊወከል ይችላል፤ ምክንያቱም ይህ ለመሐመድ ተከታዮች ከየተሰወረ አገራቸው ወጥተው የሚያሳስቱ ትምህርቶቻቸውን በእሳትና በሰይፍ እንዲያስፋፉ መንገድ አዘጋጀላቸውና፤ እስከ ጨለማቸውን በምሥራቃዊው ግዛት ሁሉ ላይ እስኪያስፋፉ ድረስ።” ዩራያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 495–498.

The first woe, which is the fifth trumpet identifies the beginning of the warfare of Islam against Rome, and it identifies a battle between Rome and Persia where Rome prevailed, but in doing so expended its military strength to the extent that it could not prevent the rise of the Islamic power. The prophetic characteristics of the first woe and the second woe, identify the prophetic characteristics of the third woe, and it is important to recognize the first two woes as symbols of the history of the third woe, for that history represents the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began on September 11, 2001. After the prophetic history represented by Mohammed in the first three verses, verse four introduces Abubakar, the first leader after Mohammed.

የመጀመሪያው ወዮ፣ እርሱም አምስተኛው መለከት ሲሆን፣ እስልምና በሮም ላይ ያካሄደውን ጦርነት መጀመሪያ ይለያል፤ እንዲሁም ሮም እና ፋርስ መካከል ሮም ድል ያደረገበትን ውጊያ ይገልጻል፤ ነገር ግን ይህን ሲያደርግ የእስልምናዊውን ኃይል መነሳት ሊከለክል እስከማይችል ድረስ የጦር ኃይሉን አሟጦ ነበር። የመጀመሪያው ወዮ እና የሁለተኛው ወዮ ትንቢታዊ ባሕርያት፣ የሦስተኛውን ወዮ ትንቢታዊ ባሕርያት ይለያሉ፤ እናም የመጀመሪያዎቹን ሁለት ወዮዎች የሦስተኛው ወዮ ታሪክ ምልክቶች እንደሆኑ መገንዘብ አስፈላጊ ነው፤ ምክንያቱም ያ ታሪክ በ2001 ሴፕቴምበር 11 የተጀመረውን የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማተም ዘመን ይወክላል። በመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች በሙሐመድ የተወከለው ትንቢታዊ ታሪክ ከተገለጸ በኋላ፣ በአራተኛው ቁጥር ከሙሐመድ በኋላ የነበረው የመጀመሪያው መሪ አቡባከር ይገባል።

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> እነርሱም የምድርን ሣር ወይም ማንኛውንም አረንጓዴ ነገር ወይም ማንኛውንም ዛፍ እንዳያበላሹ፥ ነገር ግን በግንባራቸው የእግዚአብሔር ማኅተም የሌላቸውን ሰዎች ብቻ እንዲጐዱ ታዘዙ። ራእይ 9፥4።

The command of Abubakar instructed the Islamic warriors to make a distinction between two types of worshippers that existed in the Roman territories at that time. One class was the Catholics, who had some religious orders that shaved the back of their heads (the tonsure), and observed the worship of Sunday. The other class were seventh-day Sabbath keepers, and the Sabbath is the seal of God.

የአቡበከር ትእዛዝ በዚያን ጊዜ በሮማውያን ግዛቶች ውስጥ የነበሩትን ሁለት ዓይነት አምላኪዎች እንዲለዩ ለእስላማዊ ተዋጊዎች መመሪያ ሰጠ። አንደኛው ወገን ካቶሊኮች ነበሩ፤ ከእነርሱም መካከል የራሳቸውን የኋላ ክፍል የሚላጩ (ቶንሱር) አንዳንድ የሃይማኖት ሥርዓቶች ነበሩአቸው፣ እንዲሁም የእሑድን አምልኮ ይጠብቁ ነበር። ሌላው ወገን የሰባተኛውን ቀን ሰንበት የሚጠብቁ ነበሩ፣ ሰንበትም የእግዚአብሔር ማኅተም ነው።

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:—

> «ከመሐመድ ሞት በኋላ፣ በአዛዥነት ስፍራ አቡበክር ተተካው ሲሆን፣ በእ.ኤ.አ. 632 ዓ.ም. ነበር፤ እርሱም ሥልጣኑንና መንግሥቱን በተገቢው ሁኔታ እንዳጸና ወዲያውኑ ለዓረብ ጎሳዎች ዙሪያዊ ደብዳቤ ላከ፤ ከዚህም የሚከተለው የተወሰደ ነው፦—»

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’

> “‘ከእግዚአብሔር ጦርነቶች ጋር በምትዋጉበት ጊዜ፥ ጀርባችሁን ሳትሰጡ እንደ ወንዶች ተዋጉ፤ ነገር ግን ድልዎ በሴቶችና በሕፃናት ደም አይነካ። የተምር ዛፎችን አታጥፉ፥ የእህል እርሻዎችንም አታቃጥሉ። የፍሬ ዛፎችን አትቈርጡ፥ ለመብላት ከምታርዱት በቀርም በእንስሳት ላይ ምንም ጉዳት አታድርጉ። ማናቸውንም ቃል ኪዳን ወይም ስምምነት በምታደርጉ ጊዜ፥ በእርሱ ጽኑ፥ ለቃላችሁም ታማኞች ሁኑ። ስትሄዱም በገዳማት ውስጥ ተለይተው የሚኖሩ፥ እግዚአብሔርንም በዚያ መንገድ ለማገልገል የወሰኑ አንዳንድ ሃይማኖተኞችን ታገኛላችሁ፤ ተዉአቸው፥ እነርሱንም አትግደሉ፥ ገዳማቶቻቸውንም አታፍርሱ። እንዲሁም ሌላ ዓይነት ሰዎችን፥ ራሳቸውን ክብ አድርገው የተላጩ፥ የሰይጣን ምኵራብ ወገኖች የሆኑትን ታገኛላችሁ፤ የእነርሱን የራስ ቅሎች በእርግጥ ሰንጥቁ፥ እስልምናን እስኪቀበሉ ወይም ግብር እስኪከፍሉ ድረስም ምሕረት አታድርጉላቸው።’”

> “It is not said in prophecy or in history that the more humane injunctions were as scrupulously obeyed as the ferocious mandate; but it was so commanded them. And the preceding are the only instructions recorded by Gibbon, as given by Abubekr to the chiefs whose duty it was to issue the commands to all the Saracen hosts. The commands are alike discriminating with the prediction, as if the caliph himself had been acting in known as well as direct obedience to a higher mandate than that of mortal man; and in the very act of going forth to fight against the religion of Jesus, and to propagate Mohammedanism in its stead, he repeated the words which it was foretold in the Revelation of Jesus Christ that he would say.

> "በትንቢትም ሆነ በታሪክ ውስጥ፣ ከአረመኔው ትእዛዝ ይልቅ ሰብአዊ የሆኑት ትእዛዞች በእኩል ጥንቃቄ እንደ ተፈጸሙ አልተነገረም፤ ነገር ግን እነዚህን እንዲያደርጉ ታዝዘው ነበር። እናም ከዚህ በፊት የተጠቀሱት ነገሮች፣ ጊቦን እንደ መዘገበው፣ ለሁሉም የሰራሴኖች ሠራዊት ትእዛዛትን ማስተላለፍ ግዴታቸው ለነበረባቸው አለቆች አቡበክር የሰጣቸው ብቻ የተመዘገቡ መመሪያዎች ናቸው። እነዚህ ትእዛዛት ከትንቢቱ ጋር በእኩል መልኩ የሚለዩና የሚጣጣሙ ናቸው፤ እስኪ ከሞተኛ ሰው ትእዛዝ ይልቅ ከፍ ላለ ትእዛዝ የታወቀና ቀጥተኛ ታዛዥ እየሆነ ካሊፉ ራሱ እንደ ሠራ ያህል ነው፤ እና በዚያውም የኢየሱስን ሃይማኖት ለመዋጋትና በምትኩ መሐመዳዊነትን ለማስፋፋት በመውጣቱ ራሱ ላይ፣ በኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ እንደሚናገር ቀድሞ የተተነበየውን ቃላት ደገመ።"

> “The Seal of God in Their Foreheads.—In remarks upon chapter 7:1–3, we have shown that the seal of God is the Sabbath of the fourth commandment; and history is not silent upon the fact that there have been observers of the true Sabbath all through the present dispensation. But the question has here arisen with many, who were those men who at this time had the seal of God in their foreheads, and who thereby became exempt from Mohammedan oppression? Let the reader bear in mind the fact, already alluded to, that there have been those all through this dispensation who have had the seal of God in their foreheads, or have been intelligent observers of the true Sabbath; and let them consider further that what the prophecy asserts is that the attacks of this desolating Turkish power are not directed against them, but against another class. The subject is thus freed from all difficulty; for this is all that the prophecy really asserts. Only one class of persons is directly brought to view in the text; namely, those who have not the seal of God in their foreheads; and the preservation of those who have the seal of God is brought in only by implication. Accordingly, we do not learn from history that any of these were involved in any of the calamities inflicted by the Saracens upon the objects of their hate. They were commissioned against another class of men. And the destruction to come upon this class of men is not put in contrast with the preservation of other men, but only with that of the fruits and verdure of the earth; thus, Hurt not the grass, trees, nor any green thing, but only a certain class of men. And in fulfilment, we have the strange spectacle of an army of invaders sparing those things which such armies usually destroy, namely, the face and productions of nature; and, in pursuance of their permission to hurt those men who had not the seal of God in their foreheads, cleaving the skulls of a class of religionists with shaven crowns, who belonged to the synagogue of Satan.

> “በግንባራቸው ላይ ያለው የእግዚአብሔር ማኅተም።—በምዕራፍ 7፥1–3 ላይ በተሰጡት ማብራሪያዎች ውስጥ የእግዚአብሔር ማኅተም የአራተኛው ትእዛዝ ሰንበት መሆኑን አሳይተናል፤ እናም በዚህ የአሁኑ ዘመን ሁሉ ውስጥ እውነተኛውን ሰንበት የጠበቁ እንደነበሩ ታሪክ በዚህ እውነታ ላይ ዝም አይልም። ነገር ግን በዚህ ስፍራ ለብዙዎች የተነሣው ጥያቄ፣ በዚያ ዘመን በግንባራቸው ላይ የእግዚአብሔር ማኅተም የነበራቸው እነዚያ ሰዎች ማን ነበሩ? እነርሱስ በዚህ ምክንያት ከመሐመዳውያን ግፍ እንዴት ነጻ ሆኑ? አንባቢው አስቀድሞ እንደ ተጠቀሰው፣ በዚህ ዘመን ሁሉ ውስጥ በግንባራቸው ላይ የእግዚአብሔር ማኅተም የነበራቸው፣ ወይም እውነተኛውን ሰንበት በእውቀት የጠበቁ ሰዎች እንደነበሩ ይያዝ፤ ከዚህም በላይ ትንቢቱ የሚናገረው የዚህ አጥፊ የቱርክ ኀይል ጥቃቶች ወደ እነርሱ እንዳልተመሩ ነገር ግን ወደ ሌላ ክፍል እንደተመሩ እንዲያስብ። በዚህ መልኩ ጉዳዩ ከችግር ሁሉ ይፈታል፤ ምክንያቱም ትንቢቱ በእውነት የሚያረጋግጠው ይህን ብቻ ነውና። በጽሑፉ ውስጥ በቀጥታ ወደ እይታ የሚመጣው አንድ ክፍል ሰዎች ብቻ ነው፤ እነርሱም በግንባራቸው ላይ የእግዚአብሔር ማኅተም የሌላቸው ናቸው፤ እናም ማኅተሙ ያላቸው የተጠበቁ መሆናቸው በግልጽ ሳይሆን በአንደምታ ብቻ ተካትቶ መጥቷል። ስለዚህም ሳራሴኖች በጥላቻቸው ዕቃዎች ላይ ካመጡት መከራ ውስጥ ከእነዚህ ማናቸውም እንደተካተቱ ከታሪክ አንማርም። እነርሱ በሌላ ክፍል ሰዎች ላይ ተልከው ነበር። በዚህም ክፍል ሰዎች ላይ የሚመጣው ጥፋት ከሌሎች ሰዎች መጠበቅ ጋር በንጽጽር አልተቀመጠም፤ ነገር ግን ከምድር ፍሬዎችና ከአረንጓዴ ተክል ጋር ብቻ ነው፤ እንዲህ ሲል፦ ሣሩን፣ ዛፎቹን፣ ወይም ማንኛውንም አረንጓዴ ነገር አትጉዱ፤ ነገር ግን አንድን የተወሰነ ክፍል ሰዎች ብቻ። በፍጻሜውም ውስጥ በተለመደ ሁኔታ እንደዚህ ያሉ ሠራዊቶች የሚያጠፉትን፣ ማለትም የተፈጥሮን ገጽታና ምርቶች፣ የሚቆጥብ የወራሪዎች ሠራዊት እንግዳ ትዕይንት እናያለን፤ እንዲሁም በግንባራቸው ላይ የእግዚአብሔር ማኅተም የሌላቸውን እነዚያን ሰዎች እንዲጎዱ በተሰጣቸው ፈቃድ መሠረት፣ ከሰይጣን ምኵራብ የሆኑና ጭንቅላታቸውን የላጩ አክሊሎች ያሏቸው አንድ ክፍል ሃይማኖተኞችን የራስ ቅሎቻቸውን ሲሰነጥቁ እናያለን።”

> “These were doubtless a class of monks, or some other division of the Roman Catholic Church. Against these the arms of the Mohammedans were directed. And it seems to us that there is a peculiar fitness, if not design, in describing them as those who had not the seal of God in their foreheads; inasmuch as that is the very church which has robbed the law of God of its seal, by tearing away the true Sabbath, and erecting a counterfeit in its place. And we do not understand, either from the prophecy or from history, that those persons whom Abubekr charged his followers not to molest were in possession of the seal of God, or necessarily constituted the people of God. Who they were, and for what reason they were spared, the meager testimony of Gibbon does not inform us, and we have no other means of knowing; but we have every reason to believe that none of these who had the seal of God were molested, while another class, who emphatically had it not, were put to the sword; and thus the specifications of the prophecy are amply met.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 500–502.

> “እነዚህ ያለ ጥርጥር የመነኮሳት አንድ ክፍል ወይም ሌላ የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ክፍል ነበሩ። የሙሐመዳውያንም ጦር በእነዚህ ላይ ተመርቶ ነበር። እነርሱንም በግምባራቸው የእግዚአብሔር ማኅተም እንደሌላቸው አድርጎ መግለጹ ለእኛ ልዩ ተስማሚነት ያለው ነገር ይመስለናል፥ ካልሆነም በተፈጥሮ የተዘጋጀ እንደሆነ ይታያል፤ ምክንያቱም እርስዋ በእውነተኛው ሰንበት ማስወገድ እና በስፍራው ሐሰተኛን ማቋቋም የእግዚአብሔርን ሕግ ከማኅተሙ የነጠቀችው ቤተ ክርስቲያን በትክክል እርስዋ ናትና። እንዲሁም አቡበክር ተከታዮቹ እንዳያስቸግሯቸው ያዘዛቸው ሰዎች፣ ከትንቢቱም ሆነ ከታሪክም መሠረት፣ የእግዚአብሔርን ማኅተም ይዘው እንደነበሩ ወይም በግድ የእግዚአብሔር ሕዝብ እንደሆኑ አንገነዘብም። እነርሱ ማን እንደነበሩ፣ እና በምን ምክንያት እንደተተዉ፣ የጊቦን ጥቂት ምስክርነት አያሳውቀንም፤ እኛም ለማወቅ ሌላ መንገድ የለንም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ማኅተም ካላቸው ከእነዚህ መካከል ማንም እንዳልተነካ፣ ሌላው ግን በግልጽ ሁኔታ ያልነበረው ክፍል ለሰይፍ እንደተሰጠ ለማመን ሙሉ ምክንያት አለን፤ እንዲሁም የትንቢቱ ዝርዝር መግለጫዎች በበቂ ሁኔታ ተፈጽመዋል።” ኡርያስ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 500–502።

Abubakar consolidated Mohammed’s followers into a Caliphate after Mohammed’s death, so even though they are two different historical figures, taken together they represent the beginning of the testimony of Islam of the first woe, and the historical figure who marks the history of the first woe is Mohammed.

አቡበከር ከመሐመድ ሞት በኋላ የመሐመድን ተከታዮች ወደ ካሊፋት አንድ አድርጎ አደራጀ፤ ስለዚህ ምንም እንኳ እነርሱ ሁለት የተለያዩ ታሪካዊ ሰዎች ቢሆኑም፣ በአንድነት ሲወሰዱ የመጀመሪያው ወዮ የእስልምናን ምስክርነት መጀመሪያ ይወክላሉ፤ እና የመጀመሪያውን ወዮ ታሪክ የሚያመለክተው ታሪካዊ ሰው መሐመድ ነው።

In the beginning history of the second woe, Mohammed II conquered Constantinople in 1453. In 1449, four angels, representing Islam were loosed. The beginning and ending of the first woe, is marked by a Mohammed, the first and second respectively. Prophetically the beginning and ending of the history of the first woe, bears the signature of Alpha and Omega.

በሁለተኛው ወዮ ታሪክ መጀመሪያ ላይ መሐመድ ሁለተኛ በ1453 ቆስጠንጢኖስን ድል አደረገ። በ1449 እስልምናን የሚወክሉ አራት መላእክት ተፈቱ። የመጀመሪያው ወዮ መጀመሪያና መጨረሻ በቅደም ተከተል በመሐመድ ፊተኛና በመሐመድ ሁለተኛ ምልክት ተደርጎበታል። በትንቢታዊ መልኩ የመጀመሪያው ወዮ ታሪክ መጀመሪያና መጨረሻ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ይሸከማል።

The beginning of the second woe includes a time prophecy of four angels, who represent Islam who were then loosed, and then restrained on August 11, 1840. From that point until October 22, 1844, the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated. The beginning of the second woe identifies the loosing of Islam, and the ending marks the restraining of Islam. Both the first and second woe have precise prophetic markers tying their beginnings to the endings.

የሁለተኛው ወዮታ መጀመሪያ አራት መላእክትን የሚመለከት የጊዜ ትንቢትን ያካትታል፤ እነዚህም በዚያን ጊዜ የተፈቱ ከዚያም በኋላ በ1840 ኦገስት 11 የተገደቡ እስልምናን ይወክላሉ። ከዚያ ነጥብ ጀምሮ እስከ 1844 ኦክቶበር 22 ድረስ፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ማተም ተምሳሌታዊ በሆነ መልኩ ይቀርባል። የሁለተኛው ወዮታ መጀመሪያ የእስልምና መፈታትን ያመለክታል፣ መጨረሻውም የእስልምና መገደብን ያመለክታል። ሁለቱም የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮታ መጀመሪያቸውን ከመጨረሻቸው ጋር የሚያገናኙ ትክክለኛ ትንቢታዊ ምልክቶች አሏቸው።

The first two woes are to be placed upon one another, “line upon line,” in order to identify the third woe. One of the prophetic characteristics that is identified by the first two witnesses of Islam is that they represent a specific period of time that marks the beginning and ending with the signature of Alpha and Omega. They also possess a secondary signature, for the beginning of the first woe, identifies the sealing of God’s people, and the ending of the second woe, also identifies the sealing of God’s people.

ሦስተኛውን ወዮ ለመለየት የመጀመሪያዎቹ ሁለት ወዮዎች “መስመር በመስመር” እርስ በእርሳቸው ላይ ሊቀመጡ ይገባል። በእስልምና የመጀመሪያዎቹ ሁለት ምስክሮች የሚታወቅባቸው ከትንቢታዊ ባሕርያት አንዱ፣ በአልፋና ኦሜጋ ፊርማ መጀመሪያውንና መጨረሻውን የሚያመለክት የተወሰነ የዘመን ክፍለ ጊዜ መወከላቸው ነው። እነርሱ ደግሞ ሁለተኛ ፊርማ አላቸው፤ ምክንያቱም የመጀመሪያው ወዮ መጀመሪያ የእግዚአብሔርን ሕዝብ መታተም እንደሚያመለክት ሁሉ፣ የሁለተኛው ወዮ መጨረሻም ደግሞ የእግዚአብሔርን ሕዝብ መታተም ያመለክታል።

The third woe arrived when Islam suddenly and unexpectedly attacked the earth beast of Revelation thirteen, thus beginning the period of the sealing. The sealing of the one-hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and in response to that apostasy national apostasy is followed by national ruin. As typified with pagan Rome and papal Rome national ruin is accomplished by God’s trumpet judgments. The three woes are also trumpets. Islam of the third woe, will strike suddenly and unexpectedly again at the soon coming Sunday law in the United States, when the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand ends. That period has been typified by the beginning period of the first woe, and also by the ending period of the second woe.

ሦስተኛው ወዮ እስልምና በድንገትና ሳይጠበቅ በራእይ አሥራ ሦስት የተገለጸውን የምድር አውሬ በመውጋት በመጣ ጊዜ ደረሰ፤ እንዲሁም የማተም ዘመን ተጀመረ። የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ማተም በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ያበቃል፤ ለዚያም ክህደት ምላሽ እንደ ሆነ ብሔራዊ ክህደትን ብሔራዊ ጥፋት ይከተላል። በአረማዊት ሮምና በጳጳሳዊት ሮም እንደ ተመሰለው ብሔራዊ ጥፋት በእግዚአብሔር የመለከት ፍርዶች ይፈጸማል። እነዚህ ሦስቱ ወዮች ደግሞ መለከቶች ናቸው። የሦስተኛው ወዮ እስልምና የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማተም ዘመን በሚያበቃበት ጊዜ፣ በአሜሪካ ውስጥ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ላይ እንደገና በድንገትና ሳይጠበቅ ይመታል። ያ ዘመን በመጀመሪያው ወዮ የመጀመሪያ ዘመን እንደ ምሳሌ ቀድሞ ተገልጦአል፤ እንዲሁም በሁለተኛው ወዮ የመጨረሻ ዘመን ደግሞ ተመስሏል።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> And Sarah saw the son of Hagar the Egyptian, which she had born unto Abraham, mocking. Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac. And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son. And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs. And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept. And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:9–20.

> ሣራም ግብጻዊቱ አጋር ለአብርሃም የወለደችለትን ልጅ ሲሳለቅ አየች። ስለዚህም ለአብርሃም፦ “ይህችን ባሪያ ሴትና ልጇን አስወግድ፤ የዚህች ባሪያ ሴት ልጅ ከልጄ ከይስሐቅ ጋር አብሮ አይወርስምና” አለችው። ይህም ነገር ስለ ልጁ በአብርሃም ፊት እጅግ ከባድ ሆነበት። እግዚአብሔርም አብርሃምን፦ “ስለ ብላቴናውና ስለ ባሪያህ ሴት በፊትህ ከባድ አይሁንብህ፤ ሣራ ያለችህን ሁሉ ቃልዋን ስማ፤ ዘርህ በይስሐቅ ይጠራልና። ነገር ግን የባሪያይቱን ልጅ ደግሞ እርሱ ዘርህ ስለሆነ ሕዝብ አደርገዋለሁ” አለው። አብርሃምም ማለዳ ተነሥቶ እንጀራና የውኃ አቁማዳ ወሰደ፥ ለአጋርም ሰጣት፤ በትከሻዋም ላይ አኖረው፥ ሕፃኑንም ከእርስዋ ጋር ሰጥቶ አሰናበታት። እርስዋም ሄደች፥ በብኤርሳቤህ ምድረ በዳም ውስጥ ተቅበዘበዘች። በአቁማዳውም ውኃው አለቀ፥ ልጁንም ከቍጥቋጦዎች በታች ካለው ከአንዱ በታች ጣለችው። እርስዋም ሄዳ እንደ ቀስት ወርወር ያህል ራቅ ብላ በእርሱ ፊት ለፊት ተቀመጠች፤ “የልጁን ሞት አላይ” ብላ ነበርና። በእርሱም ፊት ለፊት ተቀምጣ ድምፅዋን ከፍ አድርጋ አለቀሰች። እግዚአብሔርም የብላቴናውን ድምፅ ሰማ፤ የእግዚአብሔርም መልአክ ከሰማይ አጋርን ጠርቶ፦ “አጋር ሆይ፥ ምን ሆነሽ? አትፍሪ፤ እግዚአብሔር ብላቴናው ባለበት ስፍራ ድምፁን ሰምቶአልና። ተነሺ፥ ብላቴናውን አንሺ፥ በእጅሽም አጽንተሽ ያዢው፤ ታላቅ ሕዝብ አደርገዋለሁና” አላት። እግዚአብሔርም ዓይኖቿን ከፈተ፥ የውኃም ጕድጓድ አየች፤ ሄዳም አቁማዳውን በውኃ ሞልታ ለብላቴናው አጠጣችው። እግዚአብሔርም ከብላቴናው ጋር ነበረ፤ አደገም፥ በምድረ በዳም ተቀመጠ፥ ቀስተኛም ሆነ። ዘፍጥረት 21፥9–20።

Back to Articles