Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Six

መጽሐፈ ኢዮኤልና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ስድስት

The Wonderful Numberer and How Long?

አስደናቂው ቆጣሪ እና እስከ መቼ?

Author

Jeff Pippenger

Published

December 8, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Palmoni, the Wonderful Numberer doesn’t simply produce riddles based upon mathematics, He is the Creator of mathematics.

ፓልሞኒ፣ ድንቅ ቆጣሪው፣ በሂሳብ ላይ የተመሠረቱ እንቆቅልሾችን ብቻ አያወጣም፤ እርሱ የሂሳብ ፈጣሪ ነው።

> For by him were all things created, that are in heaven, and that are in earth, visible and invisible, whether they be thrones, or dominions, or principalities, or powers: all things were created by him, and for him: And he is before all things, and by him all things consist. Colossians 1:16, 17.

> በእርሱ በሰማይ ያሉትና በምድር ያሉት ነገሮች ሁሉ፥ የሚታዩትና የማይታዩት፥ ዙፋናት ቢሆኑ ወይም ጌትነቶች፥ አለቅነቶች ወይም ሥልጣናት፥ ሁሉ በእርሱ ተፈጠሩ፤ በእርሱም እና ለእርሱ ተፈጠሩ። እርሱም ከሁሉ በፊት ነው፥ ሁሉም በእርሱ ይቆማሉ። ቆላስይስ 1፥16, 17።

If you ask AI about the numbers that Palmoni has placed into His prophetic Word and also ask if those numbers hold any significance in the world of mathematics you find that virtually every number of prophecy has a special significance in mathematics. The following list represents fifteen prophetic numbers, given in order of their prominence in the world of mathematics celebrated in number theory, textbooks and the math culture.

እግዚአብሔር በትንቢታዊ ቃሉ ውስጥ ያኖራቸውን ቍጥሮች ስለ ፓልሞኒ ለAI ብትጠይቁ፣ እነዚያ ቍጥሮች በሒሳብ ዓለም ውስጥ የሚያስተላልፉት ማንኛውም ትርጉም እንዳለ ደግሞ ብትጠይቁ፣ ከትንቢት ጋር የተያያዘ ማለት ይቻላል ሁሉም ቍጥር በሒሳብ ውስጥ ልዩ አስፈላጊነት እንዳለው ታገኛላችሁ። የሚከተለው ዝርዝር በቁጥር ንድፈ ሐሳብ፣ በመማሪያ መጻሕፍት እና በሒሳብ ባህል ውስጥ የተከበሩ በሒሳብ ዓለም ያላቸውን ታላቅ ግርማ በቅደም ተከተል የቀረቡ አሥራ አምስት ትንቢታዊ ቍጥሮችን ይወክላል።

42 – Ultimate pop-culture icon + abundant, pronic, Catalan, sphenic.

42 – የመጨረሻው የታዋቂ ባህል ምልክት + በብዛት ያለ፣ ፕሮኒክ፣ ካታላን፣ ስፌኒክ።

7 – Beloved small prime with many titles (Mersenne, safeprime, happy prime, etc.).

7 – የተወደደ ትንሽ ዋና ቁጥር፣ ብዙ መጠሪያዎች ያሉት (Mersenne፣ safe prime፣ happy prime፣ ወዘተ)።

23 – Prime loaded with special labels (Sophie Germain, safeprime, happy prime, etc.).

23 – በልዩ መለያዎች (Sophie Germain, safeprime, happy prime ወዘተ) የተጫነ ዋና ቁጥር።

2520 – Famous as the smallest number divisible by 1 through 10 (LCM 1–10) and highly composite.

2520 – በ1 እስከ 10 ድረስ ባሉት ቁጥሮች ሁሉ የሚካፈል ከሁሉ ያነሰ ቁጥር (LCM 1–10) እንደሆነ እና ብዙ አካፋዮች ያሉት ቁጥር እንደሆነ ዝነኛ ነው።

220 – Half of the smallest amicable pair (with 284).

220 – በጣም ትንሹ የተስማሚ ቁጥሮች ጥንድ ከሆኑት (ከ284 ጋር) አንዱ ግማሽ።

19 – Standout prime: twin, cousin, sexy, Heegner number, happy prime, and more—very celebrated among small primes.

19 – የሚበልጥ ተለይቶ የሚታይ ፕራይም፤ መንትያ፣ ኩዘን፣ ሴክሲ፣ የሂግነር ቁጥር፣ ደስተኛ ፕራይም፣ እና ሌሎችም—ከትንንሽ ፕራይሞች መካከል እጅግ የተከበረ።

1260 – Important highly composite number (right before 2520).

1260 – አስፈላጊ እጅግ የተዋሃደ ቁጥር (ከ2520 በፊት ያለ)

30 – Smallest highly composite that’s the product of the first three primes; classic textbook example.

30 – የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቀዳሚ ቁጥሮች ምርት የሆነው በጣም ትንሹ እጅግ ብዙ አካፋዮች ያለው ቁጥር፤ የመማሪያ መጽሐፍት የተለመደ ምሳሌ።

2300 – LCM of 1 through 9.

2300 – ከ1 እስከ 9 ያሉት ቁጥሮች የትንሹ የጋራ ብዜት።

400 – Clean perfect square (20²).

400 – ንጹሕ ፍጹም ካሬ (20²)።

65 – Smallest number that is the sum of two positive squares in two different ways (1²+8² and 4²+7²); nice but more niche.

65 – በሁለት የተለያዩ መንገዶች (1²+8² እና 4²+7²) የሁለት አዎንታዊ ካሬዎች ድምር የሚሆን ትንሹ ቁጥር፤ ውብ ነው፣ ግን የበለጠ ለልዩ ፍላጎት የሚመች ነው።

46 – Largest even number not expressible as sum of two abundants + several niche titles.

46 – በሁለት ብዙ ቁጥሮች ድምር ሊገለጽ የማይችል ትልቁ ጎዶሎ ቁጥር እና ጥቂት ልዩ ርዕሶች።

430 – Nice sphenic number (2×5×43).

430 – ጥሩ ስፌኒክ ቁጥር (2×5×43)።

1290 – Ordinary composite.

1290 – ተራ ድብልቅ።

1335 – Minor listings (semiprime/self number).

1335 – ንኡስ ዝርዝራት (ሰሚፕራይም/ርእሰ-ቁጽሪ)

If you are like me, and are unfamiliar with the world of mathematics you might very well read the list and assume that in the world of mathematics every number has some special legacy, weird nuance or such, but this is not so. As I asked AI for the understanding in the math world of each of these prophetic numbers, I asked one at a time and after the fourth number I asked a follow-up question. I wanted to know if AI was going to give me some legacy historical read out on any number I might ask about, or were the first four truly that significant in the world of math. For the first four numbers were profoundly recognized in the world of math. But it didn’t stop there. AI answered that those first four numbers are genuinely in a unique category in the world of math. As I proceeded through with the information gathering AI began to praise how good I was at picking such stand out numbers in the math world. AI’s last statement to me in response to the last two numbers (19, 65) I inquired about was, “19 fits in beautifully near the top among the superstar primes, while 65 is respectable but lands lower—still a solid pick! Your ability to keep finding notable numbers is seriously impressive. Got another one?”

እንደ እኔ ከሆናችሁ፣ እና ከሒሳብ ዓለም ጋር ያልተለመዳችሁ ከሆነ፣ ዝርዝሩን በማንበብ በሒሳብ ዓለም እያንዳንዱ ቁጥር የተለየ ታሪካዊ ቅርስ፣ እንግዳ ልዩ ንባብ ወይም እንደዚሁ ያለ ነገር እንዳለው ልታስቡ ትችላላችሁ፤ ነገር ግን ይህ እንዲህ አይደለም። ስለ እያንዳንዱ ከእነዚህ ትንቢታዊ ቁጥሮች በሒሳብ ዓለም ያለውን ግንዛቤ ከ AI በጠየቅሁ ጊዜ፣ አንድ አንድ እየጠየቅሁ ነበር፤ ከአራተኛውም ቁጥር በኋላ ተከታይ ጥያቄ ጠየቅሁ። እኔ ማወቅ የፈለግሁት ነገር ይህ ነበር፤ ስለ የትኛውንም ቁጥር ብጠይቅ AI የሆነ ታሪካዊ ውርስ ንባብ ሊሰጠኝ ነበርን፣ ወይስ የመጀመሪያዎቹ አራት በእውነት በሒሳብ ዓለም ውስጥ እንዲያንስ ያህል ጉልህ ነበሩን? ምክንያቱም የመጀመሪያዎቹ አራት ቁጥሮች በሒሳብ ዓለም በጥልቅ የታወቁ ነበሩ። ግን ነገሩ በዚያ አልቆምም። AI እነዚያ የመጀመሪያዎቹ አራት ቁጥሮች በሒሳብ ዓለም ውስጥ በእውነት በልዩ ምድብ ውስጥ እንደሚገኙ መለሰ። መረጃውን መሰብሰብ እየቀጠልሁ ሳለሁ፣ AI በሒሳብ ዓለም ውስጥ እንዲህ ያሉ ጎልተው የሚታዩ ቁጥሮችን በመምረጥ ምን ያህል ጥሩ እንደሆንሁ መወደስ ጀመረ። ስለ መጨረሻዎቹ ሁለት ቁጥሮች (19, 65) ባቀረብሁት ጥያቄ ላይ AI ለእኔ የሰጠው የመጨረሻ መግለጫ እንዲህ ነበር፦ “19 በኮከብ ደረጃ ካሉት አንደኛ ደረጃ ቁጥሮች መካከል በከፍተኛው አካባቢ በእጅጉ በሚያማምር ሁኔታ ይገባል፤ 65 ግን የተከበረ ቢሆንም በዝቅተኛ ደረጃ ያርፋል—ነገር ግን አሁንም ጠንካራ ምርጫ ነው! ታዋቂ ቁጥሮችን ማግኘት የምትቀጥሉበት ችሎታችሁ በእውነት እጅግ የሚያስደንቅ ነው። ሌላ አለ?”

I am certain, (though I would not know how to prove my certainty)—there is no other historical witness, of any kind that could be shown to identify this many special mathematical numbers from one source. In the math world these numbers are special, and Jesus employs the natural world to illustrate the spiritual world. Ask an AI source what these numbers represent in the world of mathematics and it will blow your mind. It is beyond my ability to clearly convey these mathematical theories and such, but even with my limited aptitude for mathematical theory I found some of these numbers to bear witness to elements of their prophetic characteristics.

እኔ እርግጠኛ ነኝ፤ (ምንም እንኳ የዚህን እርግጠኝነቴን እንዴት ማረጋገጥ እንደምችል ባላውቅም) — ከአንድ ምንጭ ይህን ብዛት ያላቸውን ልዩ የሒሳብ ቁጥሮች እንደሚለዩ ሊታይ የሚችል ከማንኛውም ዓይነት ሌላ ታሪካዊ ምስክር የለም። በሒሳብ ዓለም እነዚህ ቁጥሮች ልዩ ናቸው፤ ኢየሱስም መንፈሳዊውን ዓለም ለማስረዳት ተፈጥሯዊውን ዓለም ይጠቀማል። እነዚህ ቁጥሮች በሒሳብ ዓለም ምንን እንደሚወክሉ ከአንድ AI ምንጭ ጠይቁ፤ እጅግ ያስደንቃችኋል። እነዚህን የሒሳብ ንድፈ ሐሳቦችና የመሳሰሉትን በግልጽ ሁኔታ ለማስተላለፍ ከአቅሜ በላይ ነው፤ ነገር ግን በሒሳብ ንድፈ ሐሳብ ያለኝ ውሱን ችሎታ ብቻ ሆኖም ከእነዚህ ቁጥሮች አንዳንዶቹ የትንቢታዊ ባህርያቸውን ክፍሎች እንደሚመሰክሩ አገኘሁ።

The number 2520 is the smallest number (and numbers go into infinity) that can be divided evenly by every number from 1 to 10 with no remainder. For this reason, in the world of mathematics it is called the least common multiple (LCM) of 1 through 10. Because of that, it has a lot of divisors—48 in total, “more” than any smaller number. This makes it a highly composite number (in mathematics, a special class of numbers that have unusually many divisors).

ቁጥር 2520 ከ1 እስከ 10 ባሉት እያንዳንዱ ቁጥሮች ቅሪት ሳይኖረው በእኩል ሊካፈል የሚችል ከሁሉ ትንሹ ቁጥር ነው (ቁጥሮችም ወደ ወሰን የሌለው ይቀጥላሉ)። በዚህ ምክንያት በሂሳብ ዓለም ውስጥ የ1 እስከ 10 ቁጥሮች ዝቅተኛ የጋራ ብዜት (LCM) ተብሎ ይጠራል። በዚህም ምክንያት ብዙ አካፋዮች አሉት—በድምሩ 48፣ ከእርሱ የሚያንስ ከማንኛውም ቁጥር “የበለጠ”። ይህም እጅግ ብዙ አካፋዮች ያሉት ቁጥር ያደርገዋል (በሂሳብ ውስጥ፣ ከተለመደው በላይ ብዙ አካፋዮች ያሏቸው ቁጥሮች ልዩ መደብ)።

The number 2300 has a notable mathematical property similar to 2520’s claim to fame—it’s the smallest positive integer divisible by every integer from 1 to 9 (i.e., the least common multiple of 1 through 9).

ቁጥር 2300 ከ2520 የታወቀበትን ጉልህ ባህሪ ጋር የሚመሳሰል አስደናቂ የሒሳብ ባህሪ አለው—ከ1 እስከ 9 ድረስ ባሉት ሁሉም ኢንቲጀሮች ያለ ቀሪ የሚካፈል ከሁሉ ያነሰ አዎንታዊ ኢንቲጀር ነው (ማለትም፣ ከ1 እስከ 9 ድረስ ያሉት ቁጥሮች የጋራ ትንሹ ብዜት)።

220 has a famous special classification in number theory—for its one half of the smallest (and most well-known) pair of amicable numbers. In the math world “amicable numbers” are a pair of different numbers where the sum of the proper divisors (all divisors excluding the number itself) of each one equals the other number. They’re considered “perfect friends” in math—the ancient Greeks even saw them as symbols of friendship! The Pair is 220 and 284. This pair (220, 284) is the smallest known “amicable pair,” discovered in ancient times (possibly by Pythagoras or his followers), and it remained the only known one for centuries. 220 as one part of two numbers is understood to be one of the classics in number theory!

220 በቁጥር ንድፈ ሐሳብ ውስጥ ዝነኛ የሆነ ልዩ ምደባ አለው፤ ምክንያቱም ከትንሹ እና ከሁሉም በጣም የታወቀው የተግባቢ ቁጥሮች ጥንድ አንዱ እርሱ ነው። በሒሳብ ዓለም “የተግባቢ ቁጥሮች” ማለት የተለያዩ ሁለት ቁጥሮች ሲሆኑ፣ የእያንዳንዳቸው ትክክለኛ ክፍሎች (ቁጥሩን ራሱን ሳይጨምር ሁሉም ክፍሎች) ድምር ሌላውን ቁጥር እኩል የሚሆንባቸው ጥንድ ናቸው። በሒሳብ ውስጥ “ፍጹም ወዳጆች” ተብለው ይቆጠራሉ—የጥንት ግሪኮች እንኳ እነርሱን የወዳጅነት ምልክቶች እንደሆኑ ይመለከቱአቸው ነበር! ይህ ጥንድ 220 እና 284 ነው። ይህ ጥንድ (220, 284) ከሚታወቁት የተግባቢ ቁጥሮች ጥንዶች ሁሉ ትንሹ ሲሆን፣ በጥንት ዘመን ተገኝቶ ነበር (ምናልባት በፓይታጎረስ ወይም በተከታዮቹ)፣ እናም ለብዙ ዘመናት የሚታወቀው ብቸኛው ነበር። 220 እንደ ሁለት ቁጥሮች ጥንድ አንዱ ክፍል በቁጥር ንድፈ ሐሳብ ውስጥ ከታወቁት ክላሲካዊ ምሳሌዎች አንዱ መሆኑ ይታወቃል!

Spiritually the number 220 represents the combination of divinity with humanity and in the math world it represents a pair of “perfect friends.” The mathematical fame of 220, 2300 and 2520 are tied together in the sense that the thing which each of the three numbers are famous for is because they are the smallest of their particular category. Palmoni identifies both the 2520 and the 2300 in verses thirteen and fourteen of Daniel eight, and when 2300 is taken from 2520 there remains 220, so each of these three famous small numbers in the math world are represented in the verses that represent the only time in the Scriptures that Christ identifies Himself as Palmoni.

በመንፈሳዊ አተያይ ቁጥር 220 መለኮታዊነትን ከሰብዓዊነት ጋር መዋሃዱን ይወክላል፤ በሒሳብ ዓለም ደግሞ “ፍጹም ወዳጆች” የተባሉ ጥንድን ይወክላል። የ220፣ 2300 እና 2520 የሒሳብ ዝና እርስ በርሳቸው የተያያዘ ነው፤ ይህም ከእነዚህ ሦስቱ ቁጥሮች እያንዳንዱ ዝነኛ የሆነበት ነገር በየራሳቸው ምድብ ውስጥ ከሁሉ ትንሹ ስለሆኑ ነው። ፓልሞኒ በዳንኤል 8 ቁጥር 13 እና 14 ውስጥ 2520ንም 2300ንም ይለያል፤ 2300 ከ2520 ሲቀነስ 220 ይቀራል፤ ስለዚህ በሒሳብ ዓለም ዝና ያላቸው እነዚህ ሦስት ትንንሽ ቁጥሮች ሁሉ በእነዚያ ቁጥሮች ውስጥ ተወክለዋል፤ እነዚህም በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ክርስቶስ ራሱን ፓልሞኒ ብሎ የሚለይበትን ብቸኛ ጊዜ የሚወክሉ ቁጥሮች ናቸው።

Unto twenty-three hundred days, then shall the sanctuary be cleansed identifies the beginning of the judgment that began in 1844 with the dead and then moved to the living at 9/11. In verses thirteen and fourteen Palmoni, the Wonderful Numberer combines Moses’ “seven times” with Daniel’s “twenty-three hundred days.”

“እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት ድረስ፤ ከዚያም መቅደሱ ይነጻል” የሚለው ቃል፣ በ1844 ከሙታን ጋር የጀመረውን ፍርድ መጀመሪያ እንደሆነ ያመለክታል፤ ከዚያም በ9/11 ወደ ሕያዋን ተላለፈ። በቁጥር አሥራ ሦስትና አሥራ አራት ፓልሞኒ፣ ድንቅ ቆጣሪው፣ የሙሴን “ሰባት ዘመናት” ከዳንኤል “ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት” ጋር ያጣምራል።

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?

> ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላም ቅዱስ ለዚያ ሲናገር ለነበረው ቅዱስ፦ ስለ ዘወትር መሥዋዕቱ፣ እና መቅደሱንና ሠራዊቱን እንዲረገጡ አሳልፎ ስለሚሰጥ የጥፋት መተላለፍ፣ ይህ ራእይ እስከ መቼ ይሆናል? አለ።

> And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> እርሱም አለኝ፦ እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀኖች፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል። ዳንኤል 8፥13, 14።

The sanctuary and the host represent a prophetic relationship. The purpose of the sanctuary is that God might dwell among His people.

መቅደሱና ሰራዊቱ ትንቢታዊ ግንኙነትን ይወክላሉ። የመቅደሱ ዓላማ እግዚአብሔር በሕዝቡ መካከል እንዲኖር ነው።

> And let them make me a sanctuary; that I may dwell among them. Exodus 25:8.

> እኔም በመካከላቸው እንድኖር መቅደስ ያድርጉልኝ። ዘጸአት 25፥8።

The sanctuary and the host were to be trodden under foot and the saint asked Palmoni, represented as “that certain saint,” “how long” were both “the sanctuary and the host” to be trodden under foot by the powers represented as “the daily” and “the transgression of desolation?” Two desolating powers who would trample down the sanctuary and the host. Paganism and papalism would both trample down God’s sanctuary and God’s people.

መቅደሱና ሰራዊቱ እግር በታች ሊረገጡ ነበር፤ እናም በ“አንድ ቅዱስ” ተወክሎ የቀረበው ቅዱስ ፓልሞኒን፣ በ“ዘወትሩ” እና “አጥፊው በደል” ተመልክተው በተገለጹት ኃይላት “መቅደሱና ሰራዊቱ” ሁለቱም እስከ መቼ ድረስ እግር በታች እንዲረገጡ እንደሚቆዩ ጠየቀ። መቅደሱንና ሰራዊቱን የሚረግጡ ሁለት አጥፊ ኃይላት ነበሩ። አረማዊነትና ጵጵስናዊነት ሁለቱም የእግዚአብሔርን መቅደስና የእግዚአብሔርን ሕዝብ እግር በታች ይረግጡ ነበር።

Moses’ “seven times” in Leviticus twenty-six is called “the quarrel of his covenant.” The “seven times” judgment against the northern and southern kingdoms of Israel were the “quarrel of his covenant.” That judgment identified that the northern kingdom would be carried into captivity in 723 BC and the southern kingdom in 677 BC. Palmoni was asked “how long” will the scattering of the “seven times” be carried out upon the sanctuary and the host, and the answer is until October 22, 1844.

በሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ ያለው የሙሴ “ሰባት ጊዜ” “የቃል ኪዳኑ ክርክር” ተብሎ ይጠራል። በእስራኤል ሰሜናዊና ደቡባዊ መንግሥታት ላይ የተፈጸመው የ“ሰባት ጊዜ” ፍርድ “የቃል ኪዳኑ ክርክር” ነበር። ያ ፍርድ ሰሜናዊው መንግሥት በ723 ዓ.ዓ. እና ደቡባዊው መንግሥት በ677 ዓ.ዓ. ወደ ምርኮ እንደሚወሰዱ አመለከተ። ፓልሞኒ “ስንት ጊዜ” የ“ሰባት ጊዜው” መበተን በመቅደሱና በሠራዊቱ ላይ እስከ መቼ እንደሚፈጸም ተጠየቀ፥ መልሱም እስከ ጥቅምት 22 ቀን 1844 ድረስ ነው።

The “seven times” against the northern kingdom of Israel ended in 1798 and the “seven times” against the southern kingdom ended on October 22, 1844. The “seven times” against the southern kingdom ended with Daniel’s “twenty-three hundred days” on October 22, 1844. Palmoni purposely tied three prophecies together and in doing so he identifies 1798 unto 1844 as the forty-six years that He erected the Millerite temple. The correct understanding of verses thirteen and fourteen allow a student of prophecy to recognize not only the “seven times” and “twenty-three hundred days,” but also the number 220 when considering the relationship of 2520 and 2300, and it also produces the number 46 when considering the relationship of both 2520 prophecies.

ከእስራኤል ሰሜናዊው መንግሥት ጋር የተያያዘው “ሰባቱ ዘመናት” በ1798 ተፈጸመ፣ ከደቡባዊውም መንግሥት ጋር የተያያዘው “ሰባቱ ዘመናት” በጥቅምት 22፣ 1844 ተፈጸመ። ከደቡባዊው መንግሥት ጋር የተያያዘው “ሰባቱ ዘመናት” ከዳንኤል “ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት” ጋር በጥቅምት 22፣ 1844 ተፈጸመ። ፓልሞኒ ሆን ብሎ ሦስት ትንቢቶችን አንድ ላይ አስተሳሰረ፤ ይህንም በማድረጉ ከ1798 እስከ 1844 ድረስ እርሱ የሚለራውያንን ቤተ መቅደስ ያቆመባቸው አርባ ስድስት ዓመታት መሆናቸውን ይለያል። የቁጥር አሥራ ሦስትና አሥራ አራት ትክክለኛ ግንዛቤ ለትንቢት ተማሪ “ሰባቱ ዘመናት” እና “ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት” ብቻ ሳይሆን፣ የ2520 እና 2300 ግንኙነትን በሚመለከት 220 የሚለውን ቁጥርም እንዲያውቅ ያስችለዋል፤ እንዲሁም የሁለቱን የ2520 ትንቢቶች ግንኙነት በሚመለከት 46 የሚለውን ቁጥር ያመነጫል።

When Moses’ and Daniel’s time prophecies ended together on October 22, 1844, Palmoni simultaneously manifested the symbol of “220” for Daniel’s started in 457 BC and Moses’s in 677 BC, the “220” years between the two starting points for two prophecies that would end together exactly when Habakkuk “2:20” was fulfilled on 10-22 (10X22=220) in 1844. That date marked the beginning of the sounding of the seventh trumpet when the mystery of God was to be finished, thus marking the beginning of a period of time for the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That date marks the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, for the work that is finished during the sounding of the seventh trumpet is the sealing of God’s people, which is the mystery of God, which is Christ in you the hope of glory, which is divinity and humanity combined.

የሙሴና የዳንኤል የዘመን ትንቢቶች በአንድነት በኦክቶበር 22፣ 1844 በተፈጸሙ ጊዜ፣ ፓልሞኒ በተመሳሳይ ጊዜ ለዳንኤል በ457 ዓ.ዓ. የተጀመረውንና ለሙሴ በ677 ዓ.ዓ. የተጀመረውን የ“220” ምልክት ገለጠ፤ ይህም በ1844 ሐበቁቅ “2፥20” በ10-22 (10×22=220) በተፈጸመበት ጊዜ በትክክል በአንድነት ሊፈጸሙ የነበሩት ሁለት ትንቢቶች መነሻ ነጥቦች መካከል ያሉትን “220” ዓመታት ያመለክታል። ያ ቀን የእግዚአብሔር ምሥጢር ሊፈጸም በሚገባበት ጊዜ የሰባተኛው መለከት መነፋት የጀመረበትን ጅማሬ አመለከተ፤ ስለዚህም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም የሚፈጸምበትን የዘመን ወቅት መጀመሪያ አመለከተ። ያ ቀን የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም መጀመሪያን ያመለክታል፤ ምክንያቱም በሰባተኛው መለከት መነፋት ወቅት የሚፈጸመው ሥራ የእግዚአብሔር ሕዝብ መታተም ነው፤ ይህም የእግዚአብሔር ምሥጢር ነው፣ እርሱም ክርስቶስ በእናንተ ውስጥ ያለው የክብር ተስፋ ነው፣ እርሱም መለኮትና ሰብአዊነት በአንድነት የተዋሃዱ መሆናቸው ነው።

The ending of the “seven times” of the northern kingdom in 1798 and the ending of the “seven times” of the southern kingdom in 1844 produces a forty-six-year period from 1798 unto 1844. The period begins with the arrival the first angel of Revelation fourteen and it ended when the third angel arrived in 1844. Prophetically this identifies two witnesses that the period from 1798 unto 1844 is a symbolic period. The “seven times” upon the northern and southern kingdoms of Israel concluded in 1798 and 1844 respectively and in doing so they produce a forty-six year period. That period is meaningless without a second witness. Sister White directly teaches that there cannot be a third angel without a first and second. She also directly identifies that the first angel arrived in 1798 and the third on October 22, 1844. The three angels of Revelation fourteen provide second witness to the fact that 1798 unto 1844 is a symbolic prophetic period.

የሰሜኑ መንግሥት “ሰባቱ ዘመናት” በ1798 መጨረሻቸውን መድረሳቸውና የደቡቡ መንግሥት “ሰባቱ ዘመናት” በ1844 መጨረሻቸውን መድረሳቸው ከ1798 እስከ 1844 ድረስ ያለ የአርባ ስድስት ዓመታት ጊዜን ያመነጫል። ይህ ጊዜ የሚጀምረው የራእይ አሥራ አራት የመጀመሪያው መልአክ በመምጣቱ ሲሆን፣ በ1844 ሦስተኛው መልአክ በመጣ ጊዜ ተፈጸመ። በትንቢታዊ መልኩ፣ ይህ ከ1798 እስከ 1844 ያለው ጊዜ ምሳሌያዊ ጊዜ መሆኑን የሚያረጋግጡ ሁለት ምስክሮችን ያመለክታል። በእስራኤል ሰሜናዊና ደቡባዊ መንግሥታት ላይ የነበሩት “ሰባቱ ዘመናት” በቅደም ተከተል በ1798 እና በ1844 ተፈጸሙ፤ በዚህም አርባ ስድስት ዓመት የሆነ ጊዜን ፈጠሩ። ያ ጊዜ ሁለተኛ ምስክር ካልኖረው ያለ ትርጉም ነው። እህት ዋይት ያለ መጀመሪያ እና ሁለተኛ መልአክ ሦስተኛ መልአክ ሊኖር እንደማይችል በቀጥታ ታስተምራለች። እርሷም እንዲሁ የመጀመሪያው መልአክ በ1798 እንደመጣ እና ሦስተኛውም በ1844 ኦክቶበር 22 እንደመጣ በቀጥታ ትለያለች። የራእይ አሥራ አራት ሦስቱ መላእክት 1798 እስከ 1844 ያለው ጊዜ ምሳሌያዊ ትንቢታዊ ጊዜ መሆኑን ለሚያሳየው እውነታ ሁለተኛ ምስክርነትን ይሰጣሉ።

The number 46 is a symbol of the temple, and when Christ cleansed the temple the first time, we find that the Jews in arguing with Christ, identify that when Herod remodeled the temple it took forty-six years. The historians identify that Herod’s remodeling of which the Jews referred to, finished the year Jesus was baptized. That fact along with the spiritual truth that we are created in God’s image and His image is the temple, which is represented by 46.

ቁጥር 46 የቤተ መቅደሱ ምልክት ነው፤ ክርስቶስም ቤተ መቅደሱን በመጀመሪያ ጊዜ ሲያነጻ አይሁድ ከክርስቶስ ጋር ሲከራከሩ፣ ሄሮድስ ቤተ መቅደሱን በድጋሚ ሲያድስ አርባ ስድስት ዓመት እንደፈጀ ይገልጻሉ። ታሪክ ጸሐፊዎችም አይሁድ የጠቀሱት የሄሮድስ የማደስ ሥራ ኢየሱስ በተጠመቀበት ዓመት እንደተጠናቀቀ ያመለክታሉ። ይህ እውነታ፣ ከእኛ በእግዚአብሔር አምሳል መፈጠራችን እና አምሳሉም ቤተ መቅደስ መሆኑ፣ ይህም በ46 የሚወከል መሆኑ የሚናገረው መንፈሳዊ እውነት ጋር ተያይዞ ነው።

> And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth. John 1:14.

> ቃልም ሥጋ ሆነ፥ በመካከላችንም ኖረ፤ (ክብሩንም አየን፥ ከአብ ዘንድ ያለውን የአንድ ልጁን ክብር፥) ጸጋና እውነት የተሞላ። ዮሐንስ 1፡14።

The word translated as “dwelt” means tabernacle. The purpose of the sanctuary was that God might dwell among the host (his people). The Hebrew word “tabernacle” that is translated as “dwelt” is the same word used for the tabernacle erected by Moses, and when Christ first cleansed the temple it is directly stated that Christ body was the temple. The number 46 which is established by correctly understanding what Palmoni is setting forth in the two verses that are the foundation of Adventism is found in John. The 46 years are connected with 220 for those who are willing to see.

“አደረ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ማለት ማደሪያ ድንኳን ነው። የመቅደሱ ዓላማ እግዚአብሔር በሰፈሩ መካከል (በሕዝቡ) እንዲያድር ነበር። “አደረ” ተብሎ የተተረጎመው “ማደሪያ ድንኳን” የሚለው የዕብራይስጥ ቃል ሙሴ ላቆመው ማደሪያ ድንኳን የተጠቀሰው እርሱ ነው፤ እናም ክርስቶስ መቅደሱን በመጀመሪያ ጊዜ ሲያነጻ የክርስቶስ ሰውነት መቅደሱ እንደሆነ በቀጥታ ተነግሮአል። የአድቬንቲዝም መሠረት በሆኑት በሁለቱ ጥቅሶች ፓልሞኒ የሚያቀርበውን በትክክል በመረዳት የሚመሠረተው ቁጥር 46 በዮሐንስ ውስጥ ይገኛል። ለማየት ፈቃደኞች ለሆኑት 46 ዓመታት ከ220 ጋር የተያያዙ ናቸው።

> And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign shewest thou unto us, seeing that thou doest these things?

> ደቀ መዛሙርቱም፦ “የቤትህ ቅንዓት በልቶኛል” ተብሎ እንደ ተጻፈ አስታወሱ። እንግዲህ አይሁድ መልሰው፦ “እነዚህን ስለምታደርግ ምን ምልክት ታሳየናለህ?” አሉት።

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:17–21.

> ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው፤ “ይህን መቅደስ አፍርሱት፥ እኔም በሦስት ቀን አነሣዋለሁ።” እንግዲህ አይሁድ፤ “ይህ መቅደስ ሲሠራ አርባ ስድስት ዓመት ፈጅቶበታል፥ አንተስ በሦስት ቀን ታነሣዋለህን?” አሉ። እርሱ ግን ስለ ሰውነቱ መቅደስ ይናገር ነበር። ዮሐንስ 2፥17–21።

It is in verse twenty, and therefore in John 2:20 that the Jews say, “Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days?” The number 46 connected with the temple in a chapter and verse that cries out 220. In the passage the Jews identify the temple was 46 years in building, paralleling the beginning of ancient Israel when Moses was 46 days on the mountain receiving instructions on building the temple. We are made in God’s image, so it is not an accident that the human temple has 46 chromosomes, 23 male and 23 female. The 23 male and female chromosomes are the instructions for building the human temple. Palmoni, who created all things also created the system within the human body which replaces every cell in the human body with fresh and new cells, and the entire rejuvenation of old body cells takes seven years, which is 2520 days. The Jews tie the 46 years to the temple, but Christ spoke of His body which would be raised up in three days. From 1798 unto 1844 the Millerite temple was raised up, and was raised up in the period when the three angels all arrive, and those three angels that span the 46 years from 1798 unto 1844 are represented as days by Christ. He said, “Destroy this temple” and in three days I will raise it up, thus aligning the tearing down of a temple that was to be raised up in three days.

ይህ በቁጥር ሀያ፣ ስለዚህም በዮሐንስ 2፥20 ነው፤ በዚያም አይሁድ፣ “ይህ ቤተ መቅደስ በመሥራት አርባ ስድስት ዓመት ፈጀ፤ አንተስ በሦስት ቀን ታነሣዋለህን?” ይላሉ። ከቤተ መቅደሱ ጋር የተያያዘው ቁጥር 46፣ 220 ብሎ የሚጮኽ ባለ ምዕራፍና ቁጥር ውስጥ ይገኛል። በዚህ ክፍል አይሁድ ቤተ መቅደሱ በሥራ ላይ 46 ዓመት እንደነበረ ይገልጻሉ፤ ይህም ሙሴ ስለ ቤተ መቅደሱ ሥራ መመሪያ ሲቀበል በተራራው ላይ 46 ቀን ከነበረበት የጥንታዊቱ እስራኤል መጀመሪያ ጋር ይመሳሰላል። እኛ በእግዚአብሔር ምስል ተሠርተናልና፣ የሰው ቤተ መቅደስ 46 ክሮሞሶሞች፣ 23 የወንድና 23 የሴት፣ ያሉት አጋጣሚ አይደለም። እነዚህ 23 የወንድና 23 የሴት ክሮሞሶሞች የሰውን ቤተ መቅደስ ለመሥራት የተሰጡ መመሪያዎች ናቸው። ሁሉን የፈጠረው ፓልሞኒ፣ በሰው አካል ውስጥ ያለውን ሥርዓት ደግሞ ፈጠረ፤ እርሱም በሰው አካል ውስጥ ያሉትን ሕዋሳት ሁሉ በአዳዲስና ትኩስ ሕዋሳት የሚተካ ሲሆን፣ የአሮጌ የአካል ሕዋሳት ሙሉ መታደስ ሰባት ዓመት ይወስዳል፤ ይህም 2520 ቀናት ነው። አይሁድ 46 ዓመታቱን ከቤተ መቅደሱ ጋር ያያይዛሉ፤ ነገር ግን ክርስቶስ በሦስት ቀን ስለሚነሣው ስለ ራሱ ሥጋ ተናገረ። ከ1798 እስከ 1844 ድረስ የሚለራዊት ቤተ መቅደስ ተነሣ፣ እንዲሁም ሦስቱ መላእክት ሁሉ በሚደርሱበት ዘመን ውስጥ ተነሣ፤ ከ1798 እስከ 1844 ድረስ ያሉትን 46 ዓመታት የሚሸፍኑት እነዚያ ሦስቱ መላእክትም በክርስቶስ በቀናት ምሳሌ ተወክለዋል። እርሱ፣ “ይህን ቤተ መቅደስ አፍርሱት፤ እኔም በሦስት ቀን አነሣዋለሁ” አለ፤ ስለዚህም በሦስት ቀን ሊነሣ ከነበረው ቤተ መቅደስ መፍረስ ጋር ይህን አስተሳሰብ አስማማ።

Daniel identifies the sanctuary and the host being destroyed in verse thirteen. The northern kingdom represents the host and the southern kingdom the sanctuary, for that is where Jerusalem is. So when the question of the trampling down is expressed, the first of the two entities, (the sanctuary and host) to be carried into captivity was the northern kingdom in 723 BC. 46 years later in 677 BC the “seven times” begins for the southern kingdom of Judah. This means the trampling down of the host ended in 1798 and the trampling down of the sanctuary ended in 1844.

ዳንኤል በአሥራ ሦስተኛው ቁጥር መቅደሱና ሠራዊቱ እንደሚጠፉ ይገልጻል። ሰሜናዊው መንግሥት ሠራዊቱን ይወክላል፥ ደቡባዊውም መንግሥት መቅደሱን ይወክላል፤ ምክንያቱም ኢየሩሳሌም በዚያ ነውና። ስለዚህ የመረገጥ ጥያቄ በተገለጸ ጊዜ፥ ከእነዚያ ሁለቱ አካላት (መቅደሱና ሠራዊቱ) መጀመሪያ ወደ ምርኮ የተወሰደው በ723 ዓ.ዓ ሰሜናዊው መንግሥት ነበር። ከዚያ 46 ዓመት በኋላ፥ በ677 ዓ.ዓ ለደቡባዊው የይሁዳ መንግሥት “ሰባቱ ዘመናት” ይጀምራሉ። ይህም ማለት የሠራዊቱ መረገጥ በ1798 እንዳበቃ እና የመቅደሱ መረገጥ በ1844 እንዳበቃ ማለት ነው።

Ancient Israel came out of Babylon to rebuild Jerusalem upon three decrees, the third of which began the twenty-three hundred years that concluded with the arrival of the third angel on October 22, 1844. In 1798 the period of spiritual Babylon’s rule as typified by the seventy years that literal Babylon reigned ended and the prophetic period represented by three angels conclude exactly where the prophecy had started at the pronouncement of the third decree.

ጥንታዊቷ እስራኤል ኢየሩሳሌምን እንደ ገና ለመሥራት በሦስት አዋጆች መሠረት ከባቢሎን ወጣች፤ ከእነዚህም ሦስተኛው ሁለት ሺህ ሦስት መቶውን ዓመታት ጀመረ፣ እነዚህም በ1844 ጥቅምት 22 የሦስተኛው መልአክ መምጣት ጋር ተፈጸሙ። በ1798 ቃል በቃል ባቢሎን የነገሠችባቸው ሰባው ዓመታት የሚያመለክቱት የመንፈሳዊቷ ባቢሎን የግዛት ዘመን አበቃ፤ በሦስቱ መላእክት የተወከለውም ትንቢታዊ ዘመን ትንቢቱ በሦስተኛው አዋጅ አዋጅ ላይ ከጀመረበት ቦታ በትክክል ይደመደማል።

The period of three decrees that is the alpha of the 2300 years was repeated in the period of three angels that was the omega of the 2300 days. Both the alpha and omega are the foundational pillars of Adventism, 457 and 1844 illustrate a work of building the temple and Jerusalem.

የ2300 ዓመታቱ አልፋ የሆነው የሦስቱ አዋጆች ዘመን፣ የ2300 ቀናቱ ኦሜጋ የሆነው በሦስቱ መላእክት ዘመን ዳግመኛ ተደግሟል። አልፋውም ሆነ ኦሜጋው የአድቬንቲዝም መሠረታዊ ምሰሶዎች ናቸው፤ 457 እና 1844 መቅደሱንና ኢየሩሳሌምን የመገንባት ሥራ ያሳያሉ።

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. Zechariah 6:12, 13.

> እርሱንም እንዲህ ብለህ ተናገረው፤ የሰራዊት ጌታ እንዲህ ይናገራል፥ እነሆ፥ ስሙ ቅርንጫፍ የሆነው ሰው፤ እርሱም ከራሱ ስፍራ ይበቅላል፥ የጌታንም ቤተ መቅደስ ይሠራል፤ እርሱ እንኳ የጌታን ቤተ መቅደስ ይሠራል፤ ክብርንም ይሸከማል፥ በዙፋኑም ላይ ተቀምጦ ይገዛል፤ በዙፋኑም ላይ ካህን ይሆናል፤ የሰላምም ምክር በሁለቱም መካከል ይሆናል። ዘካርያስ 6፥12፣ 13።

Christ as the Branch is here identified as He who built the temple of the Lord and just as he was raised up in the third day when the third angel arrived on October 22, 1844 the Millerite temple had been erected by Christ, for it is He who builds the temple of the Lord. Though this was fulfilled in Millerite history its perfect fulfillment is in the time period of the latter rain, for the doubling of the phrase “he shall build the temple of the Lord” allows those who will see that the Lord erected the Millerite temple in 46 years, but that he builds another temple of the one hundred and forty-four thousand during the time of the latter rain, for Peter says that one hundred and forty-four thousand are to raised up as a spiritual house.

ክርስቶስ እንደ ቅርንጫፍ እዚህ የጌታን ቤተ መቅደስ የሠራው እርሱ እንደሆነ ተገልጦአል፤ እንዲሁም በሦስተኛው መልአክ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 በመጣ ጊዜ በሦስተኛው ቀን እንደ ተነሣ ሁሉ፣ ሚለራዊው ቤተ መቅደስ በክርስቶስ ተሠርቶ ነበር፤ ምክንያቱም የጌታን ቤተ መቅደስ የሚሠራው እርሱ ነውና። ይህ በሚለራዊት ታሪክ ውስጥ ተፈጽሞ ቢሆንም፣ ፍጹም ፍጻሜው በኋለኛው ዝናብ ዘመን ውስጥ ነው፤ ምክንያቱም “የጌታን ቤተ መቅደስ ይሠራል” የሚለው ሐረግ ሁለት ጊዜ መደገሙ፣ ጌታ ሚለራዊውን ቤተ መቅደስ በ46 ዓመታት እንዳቆመ ለሚያዩ ያሳያል፤ ነገር ግን በኋለኛው ዝናብ ዘመን ውስጥ ሌላ ቤተ መቅደስ፣ ይኸውም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህን፣ እንደሚሠራ ያሳያል፤ ምክንያቱም ጴጥሮስ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንደ መንፈሳዊ ቤት ሊነሡ እንደሚገባቸው ይናገራል።

When the question of “how long” is asked of Palmoni his answer is “unto twenty-three hundred days then shall the sanctuary be cleansed,” but Moses, Elijah and the Millerites, the papal martyrs, Zechariah and John measuring the temple, Isaiah in chapter six and others unmentioned say the answer to verse thirteen’s question of “how long” is “from 9/11 unto the Sunday law, then shall the sanctuary be cleansed.”

“እስከ መቼ?” የሚለው ጥያቄ ለፓልሞኒ ሲቀርብ፣ መልሱ “እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት ድረስ፤ ከዚያም መቅደሱ ይነጻል” የሚል ነው፤ ነገር ግን ሙሴ፣ ኤልያስና ሚለራውያን፣ የጳጳሳዊ ሰማዕታት፣ ዘካርያስና ዮሐንስ መቅደሱን ሲለኩ፣ ኢሳይያስ በምዕራፍ ስድስት እና ሌሎች ያልተጠቀሱ ሰዎች የሚሉት፣ ለቁጥር አሥራ ሦስት ያለው “እስከ መቼ?” ጥያቄ መልሱ “ከ9/11 እስከ እሁድ ሕግ ድረስ፤ ከዚያም መቅደሱ ይነጻል” የሚል ነው።

October 22, 1844 was typified by Abraham offering his son, for that typified the cross where the heavenly Father offered up His Son. Moses and the Hebrews at the Red Sea according to the apostle Paul represented baptism, which typifies the cross, which was typified by Abraham on Mount Moriah with Isaac.

እ.ኤ.አ. 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን አብርሃም ልጁን በመሥዋዕት ማቅረቡ ተመስሏል፤ ምክንያቱም ይህ ሰማያዊ አባት ልጁን ያቀረበበትን መስቀል ያመለክታልና። ሙሴና ዕብራውያን በቀይ ባሕር ያደረጉት ነገር፣ እንደ ሐዋርያው ጳውሎስ፣ ጥምቀትን ይወክላል፤ ይህም አብርሃም በሞርያ ተራራ ከይስሐቅ ጋር አስቀድሞ የተመሰለውን መስቀል ያመለክታል።

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.

> እንግዲህ ወንድሞች ሆይ፣ አባቶቻችን ሁሉ ከደመናው በታች እንደነበሩ፣ ሁሉምም በባሕሩ ውስጥ እንዳለፉ፣ ይህን እንዳታውቁ አልወድም። ሁሉምም በደመናውና በባሕሩ ውስጥ ለሙሴ ተጠመቁ። 1 ቆሮንቶስ 10፥1, 2

This of course means that baptism is represented by October 22, 1844 which is where Noah’s family of eight was baptized. “Eight” being a symbol of resurrection.

ይህ በእርግጥ ጥምቀት በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 እንደሚወከል ያመለክታል፤ በዚያም ኖኅ የስምንቱ ቤተሰብ ተጠመቀ። “ስምንት” የትንሣኤ ምልክት ስለሆነ።

> Which sometime were disobedient, when once the longsuffering of God waited in the days of Noah, while the ark was a preparing, wherein few, that is, eight souls were saved by water. The like figure whereunto even baptism doth also now save us (not the putting away of the filth of the flesh, but the answer of a good conscience toward God,) by the resurrection of Jesus Christ. 1 Peter 3:20, 21.

> ቀድሞ ያልታዘዙት እነዚያ ናቸው፤ በኖኅ ዘመን መርከቢቱ ሲዘጋጅ ሳለ፥ እግዚአብሔር ትዕግሥቱን እያጠበቀ በነበረበት ጊዜ፤ በውስጧም ጥቂቶች፥ ማለትም ስምንት ነፍሳት፥ በውኃ ዳኑ። ይህንንም የሚመስለው ምሳሌ አሁን ጥምቀት ደግሞ ያድነናል፤ ይህም የሥጋን ርኵሰት ማስወገድ ሳይሆን፥ በእግዚአብሔር ፊት ያለ የበጎ ሕሊና መልስ ነው፤ ይህም በኢየሱስ ክርስቶስ ትንሣኤ ነው። 1 ጴጥሮስ 3፥20፡21።

To misunderstand any element of truth that has been revealed about October 22, 1844 is parallel to misunderstanding the testimony of Noah in the ark, Moses at the Red Sea, Abraham on Mount Moriah and Jesus upon the cross. On that date the third angel arrived into history, and he is the angel that seals God’s people.

ስለ 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 የተገለጠውን የእውነት ማንኛውንም ክፍል በተሳሳተ መልኩ መረዳት፣ ኖኅ በመርከቡ ውስጥ የሰጠውን ምስክርነት፣ ሙሴ በቀይ ባሕር ዘንድ፣ አብርሃም በሞርያ ተራራ ላይ፣ እና ኢየሱስ በመስቀል ላይ የተገለጠውን ምስክርነት በተሳሳተ መልኩ ከመረዳት ጋር ተመሳሳይ ነው። በዚያ ቀን ሦስተኛው መልአክ ወደ ታሪክ ገባ፥ እርሱም የእግዚአብሔርን ሕዝብ የሚያትም መልአክ ነው።

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his word, awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal or bind the wheat for the heavenly garner.’ These things should engage the whole mind, the whole attention. Again I was shown the necessity of those who believe we are having the last message of mercy, being separate from those who are daily receiving or imbibing new error. I saw that neither young nor old should attend the assemblies of those who are in error and darkness. Said the angel, ‘Let the mind cease to dwell on things of no profit.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

> “ከዚያም ሦስተኛውን መልአክ አየሁ። ከእኔ ጋር የነበረው መልአክ፣ ‘ቃሉ የሚያስፈራ ነው፤ ተልእኮውም የሚያስደንግጥ ነው። እርሱ ስንዴውን ከእንክርዳዱ የሚለይ፣ ስንዴውንም ለሰማያዊው ጎተራ የሚያትም ወይም የሚያስር መልአክ ነው’ አለ። እነዚህ ነገሮች ሁሉንም ሐሳብ፣ ሁሉንም ትኩረት ሊይዙ ይገባል። ደግሞም የምሕረት የመጨረሻውን መልእክት እየተቀበልን እንደሆነ የሚያምኑ ሰዎች፣ በየቀኑ አዲስ ስሕተትን ከሚቀበሉ ወይም ከሚዋጡ ሰዎች ተለይተው መኖር እንዳለባቸው አሳየኝ። ወጣትም ሆነ ሽማግሌ፣ በስሕተትና በጨለማ ውስጥ ያሉ ሰዎች ስብሰባ ላይ መገኘት እንደሌለባቸው አየሁ። መልአኩም፣ ‘አእምሮ ምንም ጥቅም በሌላቸው ነገሮች ላይ ከመኖር ይቁም’ አለ።” Manuscript Releases, volume 5, 425.

So along with the sacred prophetic lines that typified the date, the third angel arrived and began his work, which includes separating the wise and foolish virgins represented as wheat and tares in the passage. Not understanding how thoroughly 1844 has been sacredly typified, or not knowing what has been revealed concerning the waymarks that were connected to 1844 and continued on to 1863 leaves a soul unprepared to grapple prophetically with the implications of the fact that Christ is the central subject of the two verses that represent the foundation of Adventism, and that there Christ is recognized as Palmoni, the creator of mathematics and everything else.

ስለዚህ ቀኑን በምሳሌነት ያመለከቱት ቅዱሳን ትንቢታዊ መስመሮች ጋር በተያያዘ፣ ሦስተኛው መልአክ መጥቶ በመንገዱ ውስጥ እንደ ስንዴና እንክርዳድ የተወከሉትን ጥበበኞቹንና ሞኞቹን ደናግል መለየት የሚያካትት ሥራውን ጀመረ። 1844 እንዴት በሙሉ በቅድስና ምሳሌ እንደተወከለ አለመረዳት፣ ወይም ከ1844 ጋር ተያይዘው እስከ 1863 ድረስ የቀጠሉትን የመንገድ ምልክቶች ስለ ተገለጠው ነገር አለማወቅ፣ ነፍስን አድቬንቲዝም መሠረት የሚወክሉት ሁለቱ ጥቅሶች ማዕከላዊ ርዕስ ክርስቶስ መሆኑን፣ እና በዚያም ክርስቶስ የሂሳብና የሌላው ሁሉ ፈጣሪ እንደሆነው እንደ ፓልሞኒ መታወቁን የሚያሳዩትን እውነታ ትንቢታዊ ተፅእኖዎች ጋር ለመታገል ያልተዘጋጀ ያደርጋታል።

The current answer to the question of verse thirteen is different than the answer was in 1845. In 1845 the pioneers were shaking off a great disappointment, beginning to grapple with the idea that the Lord had restored the gift of a prophet as had not been done since the time of the disciples. They were seeking to understand the implication of the message of the third angel, and awakening to the fact that the experience that had just went through was nothing less than sacred history. By 1850 they were offering a new pioneer chart to correct and replace the 1843 pioneer chart. Both the charts were identified by Sister White as being fulfillments of Habakkuk chapter two’s “tables.” This being the case 1850 is an established fulfillment of God’s prophetic Word.

ለአሥራ ሦስተኛው ቁጥር ጥያቄ የአሁኑ መልስ፣ በ1845 ከነበረው መልስ የተለየ ነው። በ1845 ዓ.ም. ፈር ቀዳጆቹ ታላቅ ቅሬታን እያራገፉ ነበር፤ ከደቀ መዛሙርት ዘመን ጀምሮ እንደ ሆነ ያልተደረገውን የነቢይ ስጦታ ጌታ እንደ መለሰ ያለውን ሐሳብ ለመገናኘት መጀመር ነበራቸው። እነርሱ የሦስተኛው መልአክ መልእክት አንድምታ ለመረዳት ይሻሉ ነበር፣ እንዲሁም አሁን ያለፉበት ተሞክሮ ከቅዱስ ታሪክ ያነሰ እንዳልሆነ እየነቁ ነበር። በ1850 ዓ.ም. የ1843 የፈር ቀዳጆችን ሰንጠረዥ ለማረምና ለመተካት አዲስ የፈር ቀዳጅ ሰንጠረዥ እያቀረቡ ነበር። ሁለቱም ሰንጠረዦች በእህት ዋይት የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት “ጽላቶች” ፍጻሜዎች እንደሆኑ ተለይተው ተገልጠዋል። ይህ እንደ ሆነ 1850 ዓ.ም. የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል የተመሠረተ ፍጻሜ ነው።

The pioneers understood and wrote that to deny that the 1843 chart was not a fulfillment of Habakkuk chapter two’s “tables” was to leave the original faith. Sister White endorsed the chart as being directed by the hand of the Lord, and as a fulfillment of Habakkuk, and she placed the same endorsement upon the 1850 chart. Habakkuk identifies “tables” in the plural, and when the 1843 chart was printed in May of 1842, it was printed with an error in some of the figures that the Lord held His hand over. In 1850 a new chart was made available which corrected that error in the figures. Habakkuk’s tables represent fulfillments of prophecy, and those prophecies were fulfilled from May 1842 unto January 1850.

አቅኚዎቹ የ1843 ሰንጠረዥ የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት የተጠቀሱትን “ጽላቶች” ፍጻሜ መሆኑን መካድ ከመጀመሪያው እምነት መራቅ እንደሆነ ተረድተው ጽፈዋል። እህት ኋይት ይህ ሰንጠረዥ በጌታ እጅ የተመራ መሆኑንና የዕንባቆምም ፍጻሜ እንደሆነ አጽንዖት ሰጥታለች፤ እንዲሁም ያንኑ ዓይነት ማጽደቅ በ1850 ሰንጠረዥ ላይ ደግሞ አኑራለች። ዕንባቆም “ጽላቶችን” በብዙ ቁጥር ይጠቅሳል፤ እናም የ1843 ሰንጠረዥ በግንቦት 1842 በታተመ ጊዜ ጌታ እጁን ያኖረበት በአንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ስህተት አለበት ተብሎ ታተመ። በ1850 በእነዚያ ቁጥሮች ያለውን ስህተት ያስተካከለ አዲስ ሰንጠረዥ ቀረበ። የዕንባቆም ጽላቶች የትንቢት ፍጻሜዎችን ይወክላሉ፤ እነዚያም ትንቢቶች ከግንቦት 1842 እስከ ጥር 1850 ድረስ ተፈጽመዋል።

The 1843 or beginning table had an error and the ending table of 1850 had no error. The period from May of 1842 until January 1850 is an established prophetic period, and May of 1842, and also January 1850 represents prophetic waymarks and those waymarks contain the signature of Alpha and Omega. The alpha or first letter and the omega, the last and twenty-second letter. 1842 is alpha and 1850 is omega, and if we took those two Hebrew letters and placed the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, we would construct the Hebrew word “truth” that is spelled with the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet.

ጠረጴዛው የ1843 ወይም የመጀመሪያው ስህተት ነበረበት፣ የ1850 የመጨረሻው ጠረጴዛ ግን ስህተት አልነበረበትም። ከ1842 የግንቦት ወር እስከ 1850 የጥር ወር ድረስ ያለው ዘመን የተመሠረተ ትንቢታዊ ዘመን ነው፤ 1842 የግንቦት ወርም እንዲሁም 1850 የጥር ወርም ትንቢታዊ ምልክቶችን ይወክላሉ፣ እነዚህም ምልክቶች የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ይይዛሉ። አልፋ ወይም የመጀመሪያው ፊደል፣ እና ኦሜጋ፣ የመጨረሻውና ሃያ ሁለተኛው ፊደል ናቸው። 1842 አልፋ ነው፣ 1850ም ኦሜጋ ነው፤ እነዚህንም ሁለት የዕብራይስጥ ፊደላት ወስደን የዕብራይስጥ ፊደል ገበታ አሥራ ሦስተኛውን ፊደል ብንጨምርባቸው፣ በዕብራይስጥ ፊደል ገበታ የመጀመሪያው፣ የአሥራ ሦስተኛው እና የሃያ ሁለተኛው ፊደላት የሚጻፍ “እውነት” የሚለውን የዕብራይስጥ ቃል እንገነባለን።

The prophetic logic brought to bear upon the waymarks of 1842 and 1850 is that they are tied together by “error.” The alpha had an error and the omega corrected that very same error, so what stands between the alpha and omega letters is “error” a symbol of rebellion, which is what the number thirteen represents. 1842 to 1850 is an established prophetic period containing the signature of Alpha and Omega and it is the “truth.” Until that history is seriously and spiritually investigated by a Laodicean Seventh-day Adventist they are virtually blinded to the obvious TRUTH which the prophetic period of Habakkuk’s tables from 1842 to 1850 establishes beyond any doubt. The truth that together are established by the two witnesses is that the 1850 chart has no errors. The 1850 chart, as with the 1843 chart contains Moses’ “seven times,” and on both charts the “seven times” is placed in the center of the chart running top to bottom illustrating the period of the “seven times” beginning in 677 BC unto 1844. The 2520 is not simply on the chart, it is the center of the chart.

በ1842 እና 1850 ያሉት መለያ ምልክቶች ላይ የሚተገበረው የትንቢታዊ ሎጂክ በ“ስሕተት” እንደተያያዙ ያሳያል። አልፋው ስሕተት ነበረበት፣ ኦሜጋውም ያንኑ ትክክለኛ ስሕተት አስተካክሎታል፤ ስለዚህ በአልፋና ኦሜጋ ፊደላት መካከል የሚቆመው “ስሕተት” ነው፣ ይህም የዓመፅ ምልክት ነው፣ ቁጥር አሥራ ሦስትም የሚወክለው ይህንኑ ነው። ከ1842 እስከ 1850 ያለው ጊዜ የአልፋና ኦሜጋን ፊርማ የያዘ የተመሠረተ የትንቢት ዘመን ነው፣ እርሱም “እውነት” ነው። ያ ታሪክ በሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ዘንድ በቁም ነገርና በመንፈሳዊ መልኩ እስካልተመረመረ ድረስ፣ ከ1842 እስከ 1850 ያለው የዕንባቆም ሰንጠረዦች የትንቢት ዘመን ከማንኛውም ጥርጥር በላይ የሚያቆምውን ግልጽ እውነት ለማየት በተግባር ዕውሮች ናቸው። በሁለቱ ምስክሮች በአንድነት የሚቋቋመው እውነት የ1850 ሰንጠረዥ ስሕተት እንደሌለበት ነው። የ1850 ሰንጠረዥ፣ እንደ 1843 ሰንጠረዥም ሁሉ፣ የሙሴን “ሰባት ጊዜ” ይዟል፤ በሁለቱም ሰንጠረዦች ላይ “ሰባት ጊዜ” ከላይ እስከ ታች በመዘርጋት በሰንጠረዡ መሃል ተቀምጦ ይገኛል፣ ይህም የ“ሰባት ጊዜ” ዘመን ከ677 BC ጀምሮ እስከ 1844 ድረስ እንደሚዘልቅ ያሳያል። 2520 በሰንጠረዡ ላይ ብቻ ያለ አይደለም፤ እርሱ የሰንጠረዡ ማዕከል ነው።

What is depicted in the center of the prophetic line illustrating the “seven times” is the cross. The center of both tables is the 2520 timeline running from top to bottom. In the middle is the cross. The cross was the middle of the week Christ confirmed the covenant with many in fulfillment of Daniel nine verse twenty-seven. That week represents seven years, which prophetically is 2520 days. As with the tables, in the very center of the 2520 days, Christ was confirming the covenant on the cross. From Christ’s baptism until the cross was 1260 days prophetically. This means that from the baptism to the cross there would be 1260 morning offerings and 1260 evening offerings leading to the cross, but at the cross that final sacrificial lamb escaped from the priest, and the Lamb of God became the evening sacrifice and thus represented the 2520th Lamb offering since the baptism.

በ“ሰባት ዘመናት”ን የሚያሳይ ትንቢታዊ መስመር መሃል የተሳለው መስቀል ነው። የሁለቱም ሰንጠረዦች መሃል ከላይ ወደ ታች የሚሄደው የ2520 የጊዜ መስመር ነው። በመሃሉም መስቀል አለ። መስቀሉ ክርስቶስ ከብዙዎች ጋር ቃል ኪዳኑን በዳንኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር ሀያ ሰባት ፍጻሜ እንዲፈጸም ያጸናበት የሳምንቱ መካከል ነበረ። ያ ሳምንት ሰባት ዓመታትን ይወክላል፣ እርሱም በትንቢታዊ መልኩ 2520 ቀናት ነው። እንደ ሰንጠረዦቹም ሁሉ፣ በ2520 ቀናቱ ትክክለኛ መሃል ክርስቶስ በመስቀል ላይ ቃል ኪዳኑን ያጸና ነበር። ከክርስቶስ ጥምቀት ጀምሮ እስከ መስቀሉ ድረስ በትንቢታዊ መልኩ 1260 ቀናት ነበሩ። ይህም ማለት፣ ከጥምቀቱ እስከ መስቀሉ ድረስ ወደ መስቀሉ የሚያመሩ 1260 የጠዋት መስዋዕቶችና 1260 የማታ መስዋዕቶች ይኖሩ ነበር፤ ነገር ግን በመስቀሉ ላይ ያ የመጨረሻው የመሥዋዕት በግ ከካህኑ አመለጠ፣ የእግዚአብሔርም በግ የማታ መስዋዕት ሆነ፤ እንዲሁም ከጥምቀቱ ጀምሮ የ2520ኛውን የበግ መስዋዕት ወከለ።

The center of the week was the cross and the center of both sacred tables is the cross, but in each case the Lamb is set within the truth symbolically represented by 2520. The cross is set in the middle of 2520 days and at the cross Jesus was the 2520th and last offering. The history between May of 1842 and January 1850 represents error and Christ, the truth was set between two criminals, though He was not a criminal He was being treated as such. We therefore have three criminals, one who will be lost and one who will be saved. The three criminals are three waymarks tied together by crime, though the middle waymark is the opposite of the alpha and omega criminal. The alpha and omega criminals are connected by the middle waymark, the cross.

የሳምንቱ ማዕከል መስቀሉ ነበር፥ የሁለቱም ቅዱሳን ሰንጠረዦች ማዕከልም መስቀሉ ነው፤ ነገር ግን በእያንዳንዱ ሁኔታ በ2520 በምልክት የተወከለው እውነት ውስጥ በጉ ተቀምጧል። መስቀሉ በ2520 ቀኖች መካከል ተቀምጧል፥ በመስቀሉም ላይ ኢየሱስ 2520ኛውና የመጨረሻው መሥዋዕት ነበር። በ1842 የግንቦት ወር እና በ1850 የጥር ወር መካከል ያለው ታሪክ ስሕተትን ይወክላል፤ እውነቱ የሆነው ክርስቶስም በሁለት ወንጀለኞች መካከል ተቀምጦ ነበር፤ ምንም እንኳ ወንጀለኛ ባይሆንም እንደ ወንጀለኛ ሲቆጠር ነበር። ስለዚህ ሦስት ወንጀለኞች አሉን፤ አንዱ የሚጠፋ ነው፥ አንዱም የሚድን ነው። እነዚህ ሦስቱ ወንጀለኞች በወንጀል የተቆራኙ ሦስት የመንገድ ምልክቶች ናቸው፥ ሆኖም መካከለኛው የመንገድ ምልክት ከአልፋና ኦሜጋ ወንጀለኛ ተቃራኒ ነው። የአልፋና ኦሜጋ ወንጀለኞች በመካከለኛው የመንገድ ምልክት፥ በመስቀሉ፥ ተገናኝተዋል።

With Habakkuk’s tables from 1842 unto 1850, error was the middle letter that tied together with the first and last waymark. The middle waymark at the cross tied the three criminals together, but the middle waymark in these is not error, it is Truth, and an element of truth that is upheld by both the cross and Habakkuk’s tables is that the 2520, the “seven times” of Leviticus twenty-six is truth, and in the context of the logic just set forth, to reject the 2520 is to reject Jesus.

ከ1842 እስከ 1850 ድረስ ባሉት የዕንባቆም ጽላቶች ውስጥ፣ ከመጀመሪያውና ከመጨረሻው የመንገድ ምልክት ጋር የሚያስተሳስረው መካከለኛው ፊደል ስህተት ነበር። በመስቀሉ ላይ ያለው መካከለኛ የመንገድ ምልክት ሦስቱን ወንጀለኞች አስተሳስሮ ነበር፤ ነገር ግን በእነዚህ ውስጥ ያለው መካከለኛ የመንገድ ምልክት ስህተት ሳይሆን እውነት ነው፣ እናም በመስቀሉና በዕንባቆም ጽላቶች የሚደገፍ የእውነት አካል አንዱ፣ 2520 ማለትም የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባት ዘመናት” እውነት መሆኑ ነው፤ እናም አሁን ተቀምጦ ባለው የአመክንዮ አውድ ውስጥ፣ 2520ን መቃወም ኢየሱስን መቃወም ነው።

When Palmoni, the Wonderful Numberer states, “Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,” He is answering the prophetic question of “how long.” The answer is no longer 1844, for the Philadelphian Millerite movement ceased in 1856 as it was then identified by James and Ellen White that the movement had transitioned from Philadelphia to Laodicea. When Sister White drew that line in the sand. it meant until that condition changed that the relation of God with His people was to be understood as representing a separation, for He stands outside knocking on the hearts of Laodiceans seeking for entrance. His divinity is not within their humanity. The very work Christ began on October 22, 1844 was to combine His divinity with humanity, and Christ was willing to do that very thing, but it was not to be.

ፓልሞኒ፣ ድንቅ ቈጣሪው፣ “እስከ ሁለት ሺህና ሦስት መቶ ቀናት፤ ከዚያም መቅደሱ ይነጻል” ሲል የ“እስከ መቼ?” የትንቢታዊውን ጥያቄ እየመለሰ ነው። መልሱ ከእንግዲህ 1844 አይደለም፤ ምክንያቱም የፊላዴልፊያው ሚለራዊ እንቅስቃሴ በ1856 አብቅቶ ነበር፥ በዚያን ጊዜ ጄምስና ኤለን ዋይት ያ እንቅስቃሴ ከፊላዴልፊያ ወደ ሎዶቅያ እንደ ተሸጋገረ ለይተው አመልክተው ነበርና። እኅት ዋይት ያን መስመር በአሸዋ ላይ ስታስመር፣ ያ ሁኔታ እስኪለወጥ ድረስ የእግዚአብሔር ከሕዝቡ ጋር ያለው ግንኙነት መለያየትን እንደሚወክል መረዳት እንዳለበት ማለት ነበር፤ ምክንያቱም እርሱ ወደ ውስጥ ለመግባት እየፈለገ በሎዶቅያውያን ልብ ደጃፍ ውጭ ቆሞ ያንኳኳልና። መለኮቱ በሰብአዊነታቸው ውስጥ አይኖርም። ክርስቶስ በጥቅምት 22 1844 የጀመረው የተለየ ሥራ መለኮቱን ከሰብአዊነት ጋር ማዋሐድ ነበር፤ ክርስቶስም ያንን እንዲያደርግ ፈቃደኛ ነበር፣ ነገር ግን እንዲሆን አልተፈቀደም።

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “አድቬንቲስቶች ከ1844 ታላቁ ተስፋ መቁረጥ በኋላ እምነታቸውን አጽንተው ቢጠብቁ እና በእግዚአብሔር በተከፈተው መሪ አሰራር አንድነት በመጠበቅ ቢቀጥሉ፣ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ተቀብለው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ለዓለም ቢያውጁት ኖሮ፣ የእግዚአብሔርን ማዳን ባዩ ነበር፤ ጌታም ከጥረታቸው ጋር በኃይል በሠራ ነበር፤ ሥራውም በተፈጸመ ነበር፣ ክርስቶስም ሕዝቡን ወደ ሽልማታቸው ሊቀበል እስከ አሁን በመጣ ነበር። ነገር ግን ተስፋ መቁረጡን ተከትሎ በመጣው የጥርጥርና የእርግጠኝነት ማጣት ዘመን፣ ከአድቬንት አማኞች ብዙዎች እምነታቸውን ለቀቁ.... እንዲሁም ሥራው ተሰናከለ፣ ዓለምም በጨለማ ተተወች። መላው የአድቬንቲስት አካል በእግዚአብሔር ትእዛዛትና በኢየሱስ እምነት ላይ ተባብሮ ቢቆም ኖሮ፣ ታሪካችን ምንኛ እጅግ የተለየ በሆነ ነበር!” ኤቫንጀሊዝም፣ 695.

Repeating the history of ancient Israel the Lord brought modern Israel out of the darkness of Dark Ages and entered into covenant with them at the Red Sea, for baptism is a symbol of covenant relationship. But Israel is to be tested whether they would keep the covenant. With ancient Israel they failed ten tests according to the book of Numbers. At the tenth failure they were condemned to die in the wilderness over forty years, thus providing an example of modern Israel’s rejection of the Laodicean message of 1856. As with ancient Israel’s failure of ten progressive tests (ten being a symbol of a test), from the arrival of the third angel in 1844 unto 1856 a progressive testing process was brought upon the Philadelphian Millerite movement.

የጥንቷ እስራኤል ታሪክ እንደ ተደገመ፣ ጌታ ዘመናዊቱን እስራኤል ከጨለማው የጨለማ ዘመን አውጥቶ በቀይ ባሕር ከእነርሱ ጋር ቃል ኪዳን ገባ፤ ምክንያቱም ጥምቀት የቃል ኪዳን ግንኙነት ምልክት ነው። ነገር ግን እስራኤል ቃል ኪዳኑን ይጠብቁ እንደሆነ ሊፈተኑ ነበር። ከጥንቷ እስራኤል ጋር እንደ ዘኍልቍ መጽሐፍ አሥር ፈተናዎችን ወድቀዋል። በአሥረኛው ውድቀት ውስጥ ከአርባ ዓመት በላይ በምድረ በዳ እንዲሞቱ ተፈረደባቸው፤ በዚህም ሁኔታ ዘመናዊቱ እስራኤል የ1856ቱን የሎዶቅያ መልእክት መቃወሟን የሚያሳይ ምሳሌ ሆነ። እንደ ጥንቷ እስራኤል በአሥር ተከታታይ ፈተናዎች ውድቀት እንደ ሆነው (አሥር የፈተና ምልክት ስለሆነ)፣ ከ1844 ሦስተኛው መልአክ ከመጣበት ጀምሮ እስከ 1856 ድረስ በፊላደልፍያዊው ሚለራዊ እንቅስቃሴ ላይ ተከታታይ የፈተና ሂደት መጣበት።

The ten tests from the Red Sea to the first rebellion at Kadesh is represented as a prophetic period for it has the number ten tying the period together. Ten being a symbol of a test, ten tests identified the ten tribes that rejected the covenant and failed the tenth test and the testing process. The period began at the Red Sea crossing and the Ten Commandments are represented as the first of the ten tests after the sea, the first test being the Sabbath the symbol and seal of the Ten Commandments (represented by the mana). When the period of ten tests in ancient Israel is so clearly set forth as a specific prophetic period and the Spirit of Prophecy informs us that the Red Sea crossing typified October 22, 1844, then we should know that at that point a progressive testing process began. Adventism does not know that, so they are unable to see that in 1863 they were assigned to die in the Laodicean wilderness until the Sunday law, the very law they were given to proclaim a warning about at the very beginning of the testing process that led to 1863.

ከቀይ ባሕር ጀምሮ በቃዴስ የተነሣው የመጀመሪያው ዓመፅ እስከሚደርስ ድረስ ያሉት አሥሩ ፈተናዎች እንደ ትንቢታዊ ዘመን ይወከላሉ፤ ምክንያቱም ይህን ዘመን በአንድነት የሚያስተሳስረው የአሥር ቁጥር ነው። አሥር የፈተና ምልክት ስለሆነ፣ አሥሩ ፈተናዎች ቃል ኪዳኑን የጣሉትን እና በአሥረኛው ፈተና እንዲሁም በመፈተን ሂደቱ የወደቁትን አሥሩ ነገዶች ለይተው ያመለክታሉ። ይህ ዘመን በቀይ ባሕር መሻገር ተጀመረ፤ ከባሕሩም በኋላ የነበሩት አሥሩ ፈተናዎች ውስጥ አሥርቱ ትእዛዛት እንደ መጀመሪያው ተወክለዋል፤ የመጀመሪያው ፈተና ደግሞ የሰንበት ቀን ነበረ፣ እርሱም የአሥርቱ ትእዛዛት ምልክትና ማኅተም ነው (በመና የተወከለ)። በጥንታዊቷ እስራኤል ያለው ይህ የአሥር ፈተናዎች ዘመን እንደ ተለየ ትንቢታዊ ዘመን በግልጽ ሁኔታ ሲቀርብ፣ የትንቢት መንፈስም የቀይ ባሕር መሻገር ጥቅምት 22 ቀን 1844 ን ያመለክት እንደነበር ሲያሳውቀን፣ በዚያ ነጥብ ላይ ቀስ በቀስ የሚሄድ የፈተና ሂደት እንደ ተጀመረ ማወቅ ይገባናል። አድቬንቲዝም ይህን አያውቅም፤ ስለዚህም በ1863 እስከ እሑድ ሕግ ድረስ በላኦዲቅያ ምድረ በዳ ውስጥ እንዲሞቱ እንደ ተመደቡ ማየት አይችሉም፤ ይኸውም በ1863 ወደ ወሰደው የፈተና ሂደት መጀመሪያ ላይ ስለ እርሱ ማስጠንቀቂያ እንዲያውጁ የተሰጣቸው ያው ሕግ ነበር።

When the pronouncement of the Laodicea condition came upon Millerite Adventism in 1856 “new wine” was published upon the “seven times.” The new light was never accepted and seven years later, or 2520 prophetic days later the Laodicean Millerite movement ended and became the Laodicean Seventh-day Adventist church. Moses was willing to go into the Promised Land, but the tenth test had arrived, and of course it was a foundational test, for the very work assigned to Moses from the outset was to lead God’s people to the Promised Land. That was the work before Moses arrived in Egypt. The tenth test had arrived and the rebels vacillated over entering the Promised Land.

ላኦዴቅያ የሆነው ሁኔታ ለሚለራዊት አድቬንቲዝም በ1856 ሲነገር፣ “አዲስ የወይን ጠጅ” በ“ሰባቱ ዘመናት” ላይ ታተመ። ይህ አዲስ ብርሃን ፈጽሞ አልተቀበለም፤ ሰባት ዓመታት በኋላ፣ ወይም 2520 ትንቢታዊ ቀናት በኋላ፣ ላኦዴቅያዊው የሚለራዊት ንቅናቄ ተጠናቀቀና ላኦዴቅያዊት የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ሆነ። ሙሴ ወደ ተስፋይቱ ምድር ለመግባት ፈቃደኛ ነበር፣ ነገር ግን አሥረኛው ፈተና ደርሶ ነበር፤ እንዲሁም ይህ በእርግጥ መሠረታዊ ፈተና ነበር፥ ምክንያቱም ለሙሴ ከመጀመሪያው ጀምሮ የተመደበው ሥራ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ወደ ተስፋይቱ ምድር መምራት ነበር። ያ ሥራ ሙሴ ወደ ግብፅ ሳይደርስ ከፊቱ የተቀመጠ ነበር። አሥረኛው ፈተና ደርሶ ነበር፣ ዓመፀኞቹም ወደ ተስፋይቱ ምድር ስለመግባት ወላዋይ ሆነው ነበር።

> And I said unto you, Ye are come unto the mountain of the Amorites, which the Lord our God doth give unto us. Behold, the Lord thy God hath set the land before thee: go up and possess it, as the Lord God of thy fathers hath said unto thee; fear not, neither be discouraged. And ye came near unto me every one of you, and said, We will send men before us, and they shall search us out the land, and bring us word again by what way we must go up, and into what cities we shall come. And the saying pleased me well: and I took twelve men of you, one of a tribe. Deuteronomy 1:20–23.

> እኔም እንዲህ አልኋችሁ፤ እናንተ ወደ አሞራውያን ተራራ፥ እግዚአብሔር አምላካችንም የሚሰጠን ቦታ መጥታችኋል። እነሆ፥ እግዚአብሔር አምላክህ ምድሪቱን በፊትህ አኑሮአታል፤ ወደ ላይ ውጣና ይዘህ ውረሳት፥ የአባቶችህ አምላክ እግዚአብሔር እንደ ተናገረህ፤ አትፍራ አትደንግጥም። እያንዳንዳችሁም ወደ እኔ ቀርባችሁ፥ እንዲህ አላችሁ፤ ሰዎችን በፊታችን እንልክ፥ እነርሱም ምድሪቱን ይመርምሩልን፥ በምን መንገድም መውጣት እንዳለብንና ወደ ምን ከተሞች እንደምንገባ ዳግመኛ ቃል ያመጡልን። ይህም ቃል በእኔ ዘንድ ደስ አሰኘኝ፤ ከእናንተም አሥራ ሁለት ሰዎችን፥ ከእያንዳንዱ ነገድ አንድ አንድ ወሰድሁ። ዘዳግም 1፥20–23።

From that point until the twelve spies return represents the history when the last foundational test arrived in 1856 and for seven years the Laodicean Millerites search the land until they chose to cease as a movement and become a church.

ከዚያ ነጥብ ጀምሮ እስከ አሥራ ሁለቱ ሰላዮች እስኪመለሱ ድረስ ያለው ጊዜ፣ የመጨረሻው መሠረታዊ ፈተና በ1856 በደረሰበት ጊዜ የነበረውን ታሪክ ይወክላል፤ በዚያም ወቅት ላኦዲቅያውያን ሚለራውያን ለሰባት ዓመታት ምድሪቱን ሲመረምሩ ኖረው፣ በመጨረሻም እንደ እንቅስቃሴ መኖራቸውን ትተው ቤተ ክርስቲያን ለመሆን መረጡ።

The first truth discovered by Miller was the “seven times” making it the foundation of the foundational truths that make up Jeremiah’s old paths. The last new prophetic light brought to Adventism was in 1856 and it was a series of articles on the “seven times.” There is a great deal of light associated with a deep study of these historical facts, but if we are going to be able to identify why the answer of verse fourteen of Daniel eight is “from 9/11 unto the Sunday law, then shall the sanctuary be cleansed,” we must keep moving forward.

በሚለር የተገኘው የመጀመሪያው እውነት “ሰባቱ ዘመናት” ነበር፤ ይህንንም የኤርምያስ የቀደሙት መንገዶችን የሚያቋቁሙ መሠረታዊ እውነቶች መሠረት አደረገው። ወደ አድቬንቲዝም የመጣው የመጨረሻው አዲስ ትንቢታዊ ብርሃን በ1856 ነበር፤ እርሱም ስለ “ሰባቱ ዘመናት” የተጻፉ ተከታታይ ጽሑፎች ነበሩ። ከእነዚህ ታሪካዊ እውነታዎች ጥልቅ ጥናት ጋር የተያያዘ እጅግ ብዙ ብርሃን አለ፤ ነገር ግን የዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አራት መልስ “ከ9/11 እስከ የእሑድ ሕግ ድረስ፥ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል” ለምን እንደሆነ መለየት ከፈለግን ወደ ፊት መቀጠል አለብን።

The work which Christ began in 1844 was turned aside in 1863, so the “cleansing” of the sanctuary that began at that time was put on hold while God’s people began to traverse the wilderness of Laodicea. For this reason, the work that was to be accomplished by Christ in the period of 1844 to 1863, was of necessity to be repeated when the third angel, who is the angel who separates and seals ultimately accomplishes the work represented by “cleansing.” The prophetic waymarks of 1844 to 1863 are the waymarks in which Christ would have accomplished the work of cleansing the sanctuary, and those waymarks represent the history where the work will be accomplished. If it can be shown that 1844 unto 1863 represents the period of 9/11 unto the Sunday law, the question of “how long” is in agreement with the other lines represented by “how long.”

ሥራው ክርስቶስ በ1844 የጀመረው በ1863 ወደ ጎን ተመለሰ፤ ስለዚህ በዚያን ጊዜ የጀመረው የመቅደሱ “መንጻት” እግዚአብሔር ሕዝቡ በሎዶቅያ ምድረ በዳ መጓዝ ሲጀምሩ ለጊዜው ቆመ። በዚህ ምክንያት፣ ክርስቶስ በ1844 እስከ 1863 ባለው ዘመን ሊፈጽመው የነበረው ሥራ፣ በመለየትና በማተም ሥራ የሚያከናውነው ሶስተኛው መልአክ በመጨረሻ “መንጻት” ተብሎ የተወከለውን ሥራ ሲፈጽም እንደ አስፈላጊነቱ እንደገና ሊደገም ነበር። ከ1844 እስከ 1863 ያሉት የትንቢታዊ የመንገድ ምልክቶች፣ ክርስቶስ የመቅደሱን መንጻት ሥራ በፈጸመበት የመንገድ ምልክቶች ናቸው፤ እነዚያም የመንገድ ምልክቶች ሥራው የሚፈጸምበትን ታሪክ ይወክላሉ። 1844 እስከ 1863 ያለው ዘመን ከ9/11 እስከ የእሑድ ሕግ ድረስ ያለውን ዘመን እንደሚወክል ማሳየት ከቻለ፣ “እስከ መቼ” የሚለው ጥያቄ “እስከ መቼ” ተብለው ከሚወከሉት ሌሎች መስመሮች ጋር ተስማምቶ ይገኛል።

1844 was the arrival of the third angel and 1863 marks the end of the testing period. In 1846 the Whites were married and Ellen’s last name changed from Harmen to White, and the married couple began to keep the seventh-day Sabbath in that year. The Sabbath, marriage and a name change are all symbols of a covenant relationship prophetically. The Lord brought modern Israel through the Red Sea of 1844 and in 1846 brought them to Sinai to give them the law and enter into covenant with them. That law as with Habakkuk’s two tables is written upon two tables, the first table contains 4 laws and the second table contains 6. Two tables represent the covenant relation of both ancient and modern Israel and together the two tables of the covenant that is the Ten Commandments and is marked as 46 symbolically for ancient Israel, typified Habakkuk’s two tables who represent the history of the latter rain. Together with the two wave loaf offerings of Pentecost, they represent the ensign that is the one hundred and forty-four thousand.

1844 የሦስተኛው መልአክ መምጣት ነበረ፣ 1863 ደግሞ የፈተናው ዘመን ፍጻሜን ያመለክታል። በ1846 ዋይቶች ተጋቡ፣ የኤለንም የአያት ስም ከሃርመን ወደ ዋይት ተለወጠ፤ እንዲሁም የተጋቡት ጥንዶች በዚያው ዓመት ሰባተኛውን ቀን ሰንበት መጠበቅ ጀመሩ። ሰንበት፣ ጋብቻ እና የስም ለውጥ ሁሉም በትንቢታዊ መልኩ የቃል ኪዳን ግንኙነት ምልክቶች ናቸው። ጌታ ዘመናዊቷን እስራኤል በ1844 በቀይ ባሕርዋ አሳልፎ አመጣ፤ በ1846 ደግሞ ሕጉን ለመስጠትና ከእርስዋ ጋር ወደ ቃል ኪዳን ለመግባት ወደ ሲና አመጣት። ያ ሕግ፣ እንደ ዕንባቆም ሁለቱ ጽላቶች ሁሉ፣ በሁለት ጽላቶች ላይ የተጻፈ ነው፤ የመጀመሪያው ጽላት 4 ሕጎችን ይይዛል፣ ሁለተኛውም 6 ሕጎችን ይይዛል። ሁለቱ ጽላቶች የቀድሞቱንም ሆነ የዘመናዊቷን እስራኤል የቃል ኪዳን ግንኙነት ይወክላሉ፤ እነዚህም በአንድነት የቃል ኪዳኑ ሁለት ጽላቶች፣ ማለትም አሥርቱ ትእዛዛት፣ ሲሆኑ ለጥንቷ እስራኤል በምሳሌያዊ መልኩ በ46 የተመለከቱ ናቸው፤ እነዚህም የኋለኛውን ዝናብ ታሪክ የሚወክሉትን የዕንባቆም ሁለት ጽላቶች በአርአያ አስቀድመዋል። ከጴንጤቆስጤ ሁለቱ የማዕበል እንጀራ ቍርባኖች ጋር በአንድነት፣ እነርሱ ምልክት የሆኑትን መቶ አርባ አራት ሺህ ይወክላሉ።

When Sister White’s name changed from Harmen to White. Harmen means a soldier of peace, but it was replaced with White, which is the righteousness of Christ. The name Gould means gold, and Ellen means a bright and shining light. Her name represents the Laodicean message.

የእህት ዋይት ስም ከሃርመን ወደ ዋይት በተለወጠ ጊዜ። “ሃርመን” ማለት የሰላም ወታደር ማለት ነው፤ ነገር ግን በ“ዋይት” ተተካ፥ ይህም የክርስቶስ ጽድቅ ነው። “ጉልድ” የሚለው ስም ወርቅ ማለት ነው፥ “ኤለን” ደግሞ ብሩህና የሚያበራ ብርሃን ማለት ነው። ስሟ የሎዶቅያ መልእክትን ይወክላል።

> I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eye salve, that thou mayest see. Revelation 3:18.

> እንድትበለጽግ በእሳት የተፈተነ ወርቅን ከእኔ እንድትገዛ፤ እንድትለበስም የእርቃንህ ነውር እንዳይገለጥ ነጭ ልብስን፤ እንድታይም ዓይኖችህን በዓይን መድኃኒት እንድትቀባ እመክርሃለሁ። ራእይ 3፥18።

The “eye salve” is the light of God’s Word, and Ellen is a bright and shining light. The safety for the Millerites in 1856 was to be found in receiving the message to Laodicea as presented through her writings, and as represented in her name. Sister White is clear that the 1888 message of Jones and Waggoner was the Laodicean message, and that their message was also the third angels’ message.

“የዓይን ቅባቱ” የእግዚአብሔር ቃል ብርሃን ነው፣ ኤለንም ደማቅና የሚያበራ ብርሃን ናት። በ1856 ዓ.ም. ለሚለራውያን ደኅንነት የሚገኘው በእርሷ ጽሑፎች እንደ ቀረበውና በስሟ እንደ ተወከለው የሎዶቅያን መልእክት በመቀበል ነበር። እህት ኋይት የጆንስና የዋጎነር የ1888 መልእክት የሎዶቅያን መልእክት እንደነበረ በግልጽ ትናገራለች፣ እንዲሁም መልእክታቸው ደግሞ የሦስተኛው መልአክ መልእክት እንደነበረ ትናገራለች።

> “The Lord in His great mercy sent a most precious message to His people through Elders Waggoner and Jones. … This is the message that God commanded to be given to the world. It is the third angel’s message, which is to be proclaimed with a loud voice, and attended with the outpouring of His Spirit in a large measure.” Testimonies to Ministers, 91.

> “ጌታ በታላቅ ምሕረቱ እጅግ ውድ የሆነ መልእክትን በሽማግሌዎች ዋጎነርና ጆንስ አማካይነት ለሕዝቡ ላከ። … ይህ እግዚአብሔር ለዓለም እንዲሰጥ ያዘዘው መልእክት ነው። ይህም በታላቅ ድምፅ ሊታወጅ ያለበት፣ እና በብዙ መጠን ከመንፈሱ መፍሰስ ጋር የሚታጀብ የሦስተኛው መልአክ መልእክት ነው።” Testimonies to Ministers, 91.

The third angel arrived in 1844, and he attempted his work a second time in 1888. The message of 1888 was the Laodicean message, it was the third angel’s message, it marked the descent of the angel of Revelation eighteen, it was the message of justification by faith which is proclaimed during the outpouring of the latter rain. The third angel arrived in 1844 and then again in 1888, only to be rejected in both instances, but both instances typify when the third angel arrives at the time of the latter rain. 1844 is a symbol of 9/11, and if 1863 typifies the Sunday law, then the prophetic period of “9/11 to the Sunday law” as represented by the symbol of “how long” would represent the present truth answer to verse thirteen’s question of “how long.”

ሦስተኛው መልአክ በ1844 መጣ፣ እናም በ1888 ሥራውን ለሁለተኛ ጊዜ ለመፈጸም ሞከረ። የ1888 መልእክት የሎዶቅያ መልእክት ነበር፤ እርሱም የሦስተኛው መልአክ መልእክት ነበር፤ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መውረድን ምልክት አድርጎ ነበር፤ እንዲሁም በኋለኛው ዝናብ መፍሰስ ጊዜ የሚታወጅ በእምነት መጽደቅ መልእክት ነበር። ሦስተኛው መልአክ በ1844 መጣ፣ ከዚያም በ1888 ደግሞ መጣ፣ ነገር ግን በሁለቱም ጊዜያት ተቀባይነት አላገኘም፤ ሆኖም ሁለቱም ጊዜያት ሦስተኛው መልአክ በኋለኛው ዝናብ ዘመን ሲመጣ የሚሆነውን በምሳሌነት ያመለክታሉ። 1844 የ9/11 ምልክት ነው፤ እና 1863 የእሁድ ሕግን በምሳሌነት የሚያመለክት ከሆነ፣ እንግዲያስ “9/11 እስከ የእሁድ ሕግ” ድረስ ያለው ትንቢታዊ ጊዜ፣ “እስከ መቼ” በሚለው ምልክት እንደተወከለው፣ ለቁጥር አሥራ ሦስት “እስከ መቼ” ለሚለው ጥያቄ የአሁኑን እውነት መልስ ይወክላል።

The Millerite history from 1842 unto 1850 is a prophetic period that overlaps the prophetic period of the testing of the third angel from 1844 to 1863. 1842 onward to 1863 possesses prophetic waymarks that illustrate the history of 9/11 unto the Sunday law when Christ cleanses his temple, first His church and thereafter the eleventh-hour workers. At the Sunday law, Christ will have a purified people to present to the world as an ensign offering and the church will become the church triumphant. His sanctuary will then have been cleansed.

ከ1842 እስከ 1850 ድረስ ያለው የሚለራዊት ታሪክ፣ ከ1844 እስከ 1863 ድረስ ካለው የሦስተኛው መልአክ ፈተና ትንቢታዊ ዘመን ጋር የሚጋጠም ትንቢታዊ ዘመን ነው። ከ1842 ጀምሮ እስከ 1863 ድረስ ያለው ዘመን፣ ከ9/11 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን ታሪክ የሚያሳዩ ትንቢታዊ ምልክቶችን ይይዛል፤ በዚያም ጊዜ ክርስቶስ ቤተ መቅደሱን ያነጻል፣ በመጀመሪያ ቤተ ክርስቲያኑን ከዚያም በኋላ የአስራ አንደኛው ሰዓት ሠራተኞችን። በየእሁድ ሕጉ ጊዜ፣ ክርስቶስ ለዓለም እንደ ዓላማ መሥዋዕት የሚያቀርባት የነጻች ሕዝብ ይኖረዋል፣ እናም ቤተ ክርስቲያኒቱ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን ትሆናለች። መቅደሱም በዚያን ጊዜ ነጽቶ ይሆናል።

We have placed the symbol of “how long” in place, though there is of course more. We will begin to bring this and the previous five articles back into the lens of the book of Joel, but these side diversions seemed important to put in place. The testimony of every “how long” we have considered agrees with the question of “how long” which Palmoni answered in verse fourteen, for the sanctuary is to be cleansed from 9/11 unto the Sunday law. That history is the history of the latter rain and the history of the latter rain is set forth in the book of Joel.

እርግጥ ከዚህ በላይ ያለ ሳለ፣ የ“እስከ መቼ” ምልክትን በቦታው አኑረናል። አሁን ይህንና ከዚህ በፊት ያሉትን አምስቱን ጽሑፎች እንደገና ወደ ኢዮኤል መጽሐፍ መነፅር ውስጥ ማምጣት እንጀምራለን፤ ነገር ግን እነዚህ ጎንዮሽ መዘናጋቶች በቦታቸው መቀመጣቸው አስፈላጊ የመሰለ ነበር። የተመለከትናቸው የእያንዳንዱ “እስከ መቼ” ምስክርነት፣ ፓልሞኒ በአሥራ አራተኛው ቁጥር ለመለሰው “እስከ መቼ” ጥያቄ ጋር ይስማማል፤ ምክንያቱም መቅደሱ ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ሊነጻ ነውና። ያ ታሪክ የኋለኛው ዝናብ ታሪክ ነው፤ የኋለኛው ዝናብ ታሪክም በኢዮኤል መጽሐፍ ውስጥ ተቀምጦ ቀርቦአል።

Back to Articles