Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-One

መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ አምሳ አንድ

The Symbolism of the Temple: Unveiling the Mysteries of the Divine and Human Connection

ምሳሌያዊነት የቤተ መቅደሱ፡ የመለኮታዊና የሰው ግንኙነት ምሥጢራትን መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The two sticks are joined together to become one temple. Forty-six being the symbol of the temple, and it is forty-six years that separates the northern kingdom’s captivity, from the southern kingdom’s captivity. When the trampling down of the sanctuary and host is accomplished at the time of the end in 1798, it is forty-six years that joins the two sticks into a temple. From 723 BC to 677 BC, the temple was torn down and trampled upon. In 1798 the trampling down ended and by 1844, a temple had been erected. There they were to become one nation, with one king, and cease to sin for eternity. That was the plan, but the rebellion of 1863 pushed the plan back to 2001.

ሁለቱ በትሮች አንድ ቤተ መቅደስ ለመሆን ተጣመሩ። አርባ ስድስት የቤተ መቅደሱ ምልክት ሲሆን፣ የሰሜኑ መንግሥት ምርኮኝነትን ከደቡቡ መንግሥት ምርኮኝነት የሚለይም አርባ ስድስት ዓመታት ናቸው። በፍጻሜው ዘመን በ1798 የመቅደሱና የሰራዊቱ መረገጥ በተፈጸመ ጊዜ፣ ሁለቱን በትሮች ወደ አንድ ቤተ መቅደስ የሚያገናኙት አርባ ስድስት ዓመታት ናቸው። ከ723 ዓ.ዓ. እስከ 677 ዓ.ዓ. ድረስ ቤተ መቅደሱ ፈርሶ ነበር፣ ተረግጦም ነበር። በ1798 መረገጡ አበቃ፣ እና በ1844 ቤተ መቅደስ ተቋቁሞ ነበር። በዚያም አንድ ሕዝብ ሊሆኑ፣ አንድ ንጉሥ ሊኖራቸው፣ እና ለዘላለም ኃጢአትን ማቋረጥ ነበረባቸው። ይህ ዕቅዱ ነበር፣ ነገር ግን የ1863 ዓመፅ ዕቅዱን ወደ 2001 ገፋው።

Paul identifies the church as the body, and Christ as the head, and Paul uses the body as a symbol of the flesh. The flesh and the body are interchangeable terms for Paul.

ጳውሎስ ቤተ ክርስቲያንን እንደ አካል ይገልጻታል፥ ክርስቶስንም እንደ ራስ፤ ጳውሎስም አካልን እንደ ሥጋ ምልክት ይጠቀምበታል። ሥጋና አካል ለጳውሎስ ተለዋዋጭ ቃላት ናቸው።

> For if ye live after the flesh, ye shall die: but if ye through the Spirit do mortify the deeds of the body, ye shall live. Romans 8:13.

> እናንተ በሥጋ መሠረት ብትኖሩ ትሞታላችሁ፤ ነገር ግን በመንፈስ የሥጋን ሥራ ብታጠፉ ትኖራላችሁ። ሮሜ 8፡13።

The design of the human temple is based upon the design of God’s temple. The body, which is the Church, equates to the flesh in an individual’s temple. In the temple of an individual, the mind is the head, and the body is the flesh.

የሰው ቤተ መቅደስ ንድፍ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ንድፍ ላይ የተመሠረተ ነው። አካሉ፣ ማለትም ቤተ ክርስቲያን፣ በግለሰብ ቤተ መቅደስ ውስጥ ከሥጋ ጋር ይመሳሰላል። በግለሰብ ቤተ መቅደስ ውስጥ አእምሮ ራስ ነው፣ አካሉም ሥጋ ነው።

> For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:30–32.

> እኛ የሰውነቱ አካላት፥ ከሥጋውም ከአጥንቶቹም ነንና። ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ትቶ ከሚስቱ ጋር ይጣበቃል፥ ሁለቱም አንድ ሥጋ ይሆናሉ። ይህ ታላቅ ምሥጢር ነው፤ እኔ ግን ስለ ክርስቶስና ስለ ቤተ ክርስቲያን እናገራለሁ። ኤፌሶን 5:30–32።

The temple which John was to measure, when the sounding of the seventh angel marked the beginning of the work of finishing the mystery of God, was God’s temple, but man’s temple was created in the image of God’s temple. They are interchangeable symbols. Moses was on the mount for forty-six days when he was shown the pattern that he was to use when raising up the earthly tabernacle. The pattern was taken from the heavenly temple.

እንግዲህ ዮሐንስ ሊለካው የነበረው መቅደስ፣ የሰባተኛው መልአክ መነፋቱ የእግዚአብሔር ምሥጢር ፍጻሜ ሥራ መጀመሩን በሚያመለክትበት ጊዜ፣ የእግዚአብሔር መቅደስ ነበረ፤ ነገር ግን የሰው መቅደስ በእግዚአብሔር መቅደስ አምሳል ተፈጥሯል። እነርሱ እርስ በርሳቸው የሚተካኩ ምልክቶች ናቸው። ሙሴ ምድራዊውን ድንኳን ሲያቆም ሊጠቀምበት የሚገባውን ንድፍ በተገለጠለት ጊዜ በተራራው ላይ ለአርባ ስድስት ቀናት ነበር። ያ ንድፍ ከሰማያዊው መቅደስ የተወሰደ ነበር።

Christ was the heavenly temple, manifested in the flesh, and He represents the pattern of the human temple, for men were created in His image. For this reason, the pattern of the human temple is represented with forty-six chromosomes.

ክርስቶስ በሥጋ የተገለጠው ሰማያዊ ቤተ መቅደስ ነበር፤ ሰዎች በእርሱ አምሳል ስለ ተፈጠሩ የሰው ቤተ መቅደስ ንድፍንም እርሱ ይወክላል። በዚህ ምክንያት የሰው ቤተ መቅደስ ንድፍ በአርባ ስድስት ክሮሞሶሞች ይወከላል።

The temples are prophetically interchangeable. Thus, the temple John was told to measure consisted of only two apartments, with no courtyard. The first apartment represents the human temple, the church (the bride), the nation, the body, which is the flesh. The second apartment represents the divine temple, the bridegroom, the king, the head, which is the mind. The promise of the everlasting covenant that is accomplished for the one hundred and forty-four thousand in the last days, has been illustrated by the two sticks of Ezekiel chapter thirty-seven. It has been illustrated by John’s temple, which consists of two apartments. It has been illustrated by Paul’s specific definitions of the mystery of Christ in the believer, the hope of glory.

መቅደሶቹ በትንቢታዊ መልኩ እርስ በርሳቸው ሊተካኩ የሚችሉ ናቸው። ስለዚህ ዮሐንስ እንዲለካው የተነገረው መቅደስ አደባባይ ሳይኖረው ሁለት ክፍሎች ብቻ ያሉት ነበር። የመጀመሪያው ክፍል የሰውን መቅደስ፣ ቤተ ክርስቲያንን (ሙሽራይቱን)፣ ሕዝቡን፣ ሥጋ የሆነውን ሰውነት ይወክላል። ሁለተኛው ክፍል የመለኮታዊውን መቅደስ፣ ሙሽራውን፣ ንጉሡን፣ ራስን፣ አእምሮ የሆነውን ይወክላል። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚፈጸመው የዘላለም ኪዳን ተስፋ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ሠላሳ ሰባት ባሉት ሁለቱ በትሮች ተመስሏል። ሁለት ክፍሎችን ብቻ በያዘው በዮሐንስ መቅደስም ተመስሏል። ክርስቶስ በአማኙ ውስጥ ያለው ምስጢር፣ የክብር ተስፋ እንደሆነ ጳውሎስ በተለይ በሰጣቸው ትርጓሜዎችም ተመስሏል።

The work of sealing the one hundred and forty-four thousand is the work of permanently combining Divinity with humanity. That work is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet. That combination is represented, line upon line, in a variety of ways in the Scriptures. The work of justification and sanctification are the theological terms for the work. Justification is the work of Christ as our Substitute, and the work of sanctification is the work of Christ as our Example. Justification represents our title for heaven and sanctification represents our fitness for heaven. Both those works are brought to the believer by the presence of the Holy Spirit. That work is represented as the writing of God’s law upon the hearts and minds of those who are accepted into the everlasting covenant.

የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም ሥራ መለኮትን ከሰብአዊነት ጋር በቋሚነት ማዋሃድ የሆነ ሥራ ነው። ይህ ሥራ ሰባተኛው መለከት በሚነፋበት ዘመን ይፈጸማል። ይህ መዋሃድ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ መስመር በመስመር በልዩ ልዩ መንገዶች ተወክሎ ይታያል። የጽድቅ ማድረግና የመቀደስ ሥራ ለዚህ ሥራ የሥነ መለኮት ቃላት ናቸው። ጽድቅ ማድረግ ክርስቶስ በእኛ ምትክ የሚሠራው ሥራ ሲሆን፥ የመቀደስ ሥራ ደግሞ ክርስቶስ ለእኛ ምሳሌ ሆኖ የሚሠራው ሥራ ነው። ጽድቅ ማድረግ ለሰማይ ያለንን መብት ይወክላል፥ መቀደስም ለሰማይ ያለንን ብቃት ይወክላል። እነዚህ ሁለቱም ሥራዎች በመንፈስ ቅዱስ መገኘት ወደ አማኙ ይመጣሉ። ይህ ሥራ በዘላለማዊው ቃል ኪዳን ውስጥ የሚቀበሉት ሰዎች ልብና አእምሮ ላይ የእግዚአብሔር ሕግ እንደሚጻፍ ሆኖ ተወክሎ ይታያል።

The “mind” represents the apartment in the temple, where the head resides. The mind is what is called the higher nature, as opposed to the flesh, which is the lower nature. The mind is represented by our thoughts, the flesh is represented by our feelings.

“አእምሮ” በቤተ መቅደሱ ውስጥ ራስ የሚኖርበትን ክፍል ይወክላል። አእምሮ ከሥጋ በተቃራኒ መልኩ ከፍ ብሎ የሚጠራው ባሕርይ ነው፤ ሥጋ ግን ዝቅተኛው ባሕርይ ነው። አእምሮ በሐሳቦቻችን ይወከላል፤ ሥጋ ግን በስሜቶቻችን ይወከላል።

> “Many experience needless unhappiness. They take their minds from Jesus, and center them too much upon self. They magnify small difficulties, and talk discouragements. They are guilty of the great sin of needless repining over God’s providences. For all that we have and are, we are indebted to God. He has given us powers, that, to a certain extent, are similar to those which he himself possesses; and we should labor earnestly to develop these powers, not to please and exalt self, but to glorify him.

> ብዙዎች ያለ ምክንያት የሆነ ደስታ መጣትን ያጣሉ። አእምሮአቸውን ከኢየሱስ ያራቁታል፥ ከመጠንም በላይ በራሳቸው ላይ ያተኩራሉ። ትንንሽ ችግሮችን ያግናኙአቸዋል፥ የሚያስተርፉ ንግግሮችንም ይናገራሉ። በእግዚአብሔር አሰጣጥ ላይ ያለ ምክንያት ማጉረምረም የታላቅ ኃጢአት ተጠያቂዎች ናቸው። ያለንም ሁሉና የሆንነውንም ሁሉ ለእግዚአብሔር ባለዕዳ ነን። እርሱ እርሱ ራሱ ያለውን እስከ አንድ ደረጃ የሚመስሉ ኃይሎችን ሰጥቶናል፤ እነዚህንም ኃይሎች ራስን ለማስደሰትና ለማክበር ሳይሆን፥ እርሱን ለማክበር በትጋት እንድናዳብራቸው ይገባናል።

> “We should not allow our minds to be swayed from allegiance to God. Through Christ we may and should be happy, and should acquire habits of self-control. Even the thoughts must be brought into subjection to the will of God, and the feelings under the control of reason and religion. Our imagination was not given us to be allowed to run riot and have its own way, without any effort at restraint and discipline. If the thoughts are wrong, the feelings will be wrong; and the thoughts and feelings combined make up the moral character. When we decide that as Christians we are not required to restrain our thoughts and feelings, we are brought under the influence of evil angels, and invite their presence and their control. If we yield to our impressions and allow our thoughts to run in a channel of suspicion, doubt, and repining, we shall be unhappy, and our lives will prove a failure.” Review and Herald, April 21, 1885.

> “አእምሮአችን ከእግዚአብሔር ታማኝነት እንዲናወጥ ልንፈቅድ አይገባም። በክርስቶስ አማካይነት ደስተኞች ልንሆን እንችላለን፤ እንዲሁም መሆን ይገባናል፤ ራስንም የመግዛት ልማዶችን ልናገኝ ይገባናል። እስከ ሐሳቦች ድረስ ለእግዚአብሔር ፈቃድ መገዛት አለባቸው፥ ስሜቶችም በምክንያትና በሃይማኖት ቁጥጥር ሥር ሊሆኑ ይገባል። ምናባችን ያለ ማንኛውም መከልከልና ሥነ-ሥርዓት ጥረት ስንፈቅድለት እንዲዘልቅ እና እንደ ፈለገ መንገዱን እንዲሄድ አልተሰጠንም። ሐሳቦቹ ስህተተኞች ከሆኑ ስሜቶቹም ስህተተኞች ይሆናሉ፤ ሐሳብና ስሜትም ተዋህደው የሥነ-ምግባር ባህርይን ያበጃሉ። እኛ እንደ ክርስቲያኖች ሐሳቦቻችንንና ስሜቶቻችንን ልንከለክል አያስፈልገንም ብለን በምንወስን ጊዜ፥ በክፉ መላእክት ተጽእኖ ሥር እንመጣለን፤ መገኘታቸውንና መቆጣጠራቸውንም እንጋብዛለን። ስሜታዊ ግንዛቤዎቻችንን ብንሸነፍ እና ሐሳቦቻችን በጥርጣሬ፥ በጥርጥር፥ በማጉረምረም መስመር እንዲሄዱ ብንፈቅድላቸው፥ ደስተኞች አንሆንም፥ ሕይወታችንም ውድቀት መሆኑን ያሳያል።” Review and Herald, April 21, 1885.

Thoughts and feelings combined make up moral character. Our character is made up of a lower and a higher nature, the mind is the higher nature, and if the thoughts of the mind are sanctified, our feelings will be sanctified. This is because the mind is the higher controlling nature of the two nature’s which make up our humanity. The “powers,” that were designed as part of our being, are “to a certain extent,” “similar to those which” Christ “possesses,” for we were created in His image, and we “should labor earnestly to develop” those “powers.”

ሐሳቦችና ስሜቶች ተቀላቅለው የሥነ ምግባር ባሕርይን ይፈጥራሉ። ባሕርያችን ከታችኛውና ከከፍተኛው ተፈጥሮ የተገነባ ነው፤ አእምሮም ከፍተኛው ተፈጥሮ ነው፤ የአእምሮውም ሐሳቦች ከተቀደሱ ስሜቶቻችን ደግሞ ይቀደሳሉ። ይህም ምክንያቱ ሰብአዊነታችንን ከሚያቀናጁት ሁለቱ ተፈጥሮዎች መካከል አእምሮ የላቀውና የሚገዛው ተፈጥሮ ስለሆነ ነው። እነዚህ “ኃይላት” የተባሉት እንደ ማንነታችን ክፍል ሆነው የተዘጋጁ ሲሆኑ፥ “በአንድ መጠን” ክርስቶስ “ካሉት” ጋር “ተመሳሳይ” ናቸው፤ ምክንያቱም በእርሱ አምሳል ተፈጥረናልና፥ እነዚህን “ኃይላት” “ለማዳበር በትጋት ልንሠራ” ይገባናል።

The powers which are part of the higher nature, or the mind of a human being are judgment, memory, conscience and especially the will.

ከሰው ከፍ ያለው ተፈጥሮ፣ ወይም አእምሮ ክፍል የሆኑት ኃይሎች ፍርድ፣ ማስታወስ፣ ሕሊና፣ በተለይም ፈቃድ ናቸው።

> “Many are inquiring, ‘How am I to make the surrender of myself to God?’ You desire to give yourself to Him, but you are weak in moral power, in slavery to doubt, and controlled by the habits of your life of sin. Your promises and resolutions are like ropes of sand. You cannot control your thoughts, your impulses, your affections. The knowledge of your broken promises and forfeited pledges weakens your confidence in your own sincerity, and causes you to feel that God cannot accept you; but you need not despair. What you need to understand is the true force of the will. This is the governing power in the nature of man, the power of decision, or of choice. Everything depends on the right action of the will. The power of choice God has given to men; it is theirs to exercise. You cannot change your heart, you cannot of yourself give to God its affections; but you can choose to serve Him. You can give Him your will; He will then work in you to will and to do according to His good pleasure. Thus your whole nature will be brought under the control of the Spirit of Christ; your affections will be centered upon Him, your thoughts will be in harmony with Him.

> “ብዙዎች፣ ‘ራሴን ለእግዚአብሔር እንዴት አሳልፌ እሰጣለሁ?’ ብለው እየጠየቁ ነው። ራሳችሁን ለእርሱ ለመስጠት ትመኛላችሁ፤ ነገር ግን በሥነ ምግባር ኃይል ደካሞች ናችሁ፣ ለጥርጣሬ ባርነት ተሰጥታችኋል፣ እናም በኃጢአት ሕይወታችሁ ልማዶች ተገዥ ሆናችኋል። ተስፋዎቻችሁና ውሳኔዎቻችሁ እንደ አሸዋ ገመዶች ናቸው። ሐሳባችሁን፣ ግፊቶቻችሁን፣ ፍቅሮቻችሁን መቆጣጠር አትችሉም። የፈረሱ ተስፋዎቻችሁንና ያፈረሳችሁትን ቃል ኪዳናችሁን ማወቃችሁ በራሳችሁ ቅንነት ላይ ያላችሁን እምነት ያዳክማል፣ እንዲሁም እግዚአብሔር ሊቀበላችሁ እንደማይችል እንድትሰሙ ያደርጋችኋል፤ ነገር ግን ተስፋ መቁረጥ የለባችሁም። ልትረዱት የሚገባችሁ ነገር የፈቃድ እውነተኛ ኃይል ነው። ይህም በሰው ተፈጥሮ ውስጥ የሚገዛ ኃይል፣ የውሳኔ ወይም የምርጫ ኃይል ነው። ሁሉም ነገር በፈቃድ ትክክለኛ እርምጃ ላይ ይመሰረታል። እግዚአብሔር ለሰዎች የሰጠው የምርጫ ኃይል ነው፤ እርሱን መጠቀም የእነርሱ ነው። ልባችሁን መለወጥ አትችሉም፤ ከራሳችሁም የተነሣ ፍቅሮቹን ለእግዚአብሔር መስጠት አትችሉም፤ ነገር ግን እርሱን ለማገልገል መምረጥ ትችላላችሁ። ፈቃዳችሁን ለእርሱ መስጠት ትችላላችሁ፤ ከዚያም እንደ መልካም ፈቃዱ መሻትንም ማድረግንም በውስጣችሁ ይሠራል። እንዲሁም ሁሉ ባሕርያችሁ በክርስቶስ መንፈስ ቁጥጥር ሥር ይመጣል፤ ፍቅሮቻችሁ በእርሱ ላይ ይተኮራሉ፣ ሐሳቦቻችሁም ከእርሱ ጋር በስምምነት ይሆናሉ።”

> “Desires for goodness and holiness are right as far as they go; but if you stop here, they will avail nothing. Many will be lost while hoping and desiring to be Christians. They do not come to the point of yielding the will to God. They do not now choose to be Christians.

> “የመልካምነትና የቅድስና ምኞቶች እስከሚደርሱበት ድረስ ትክክል ናቸው፤ ነገር ግን በዚህ ብቻ ብትቆሙ ምንም አይጠቅሙም። ብዙዎች ክርስቲያኖች ለመሆን ተስፋ እያደረጉና ምኞት እያደረጉ ሳሉ ይጠፋሉ። ፈቃዳቸውን ለእግዚአብሔር ለማስገዛት ወደሚያደርሰው ደረጃ አይደርሱም። አሁን ክርስቲያኖች መሆንን አይመርጡም።”

> “Through the right exercise of the will, an entire change may be made in your life. By yielding up your will to Christ, you ally yourself with the power that is above all principalities and powers. You will have strength from above to hold you steadfast, and thus through constant surrender to God you will be enabled to live the new life, even the life of faith.” Steps to Christ, 47, 48.

> “በፈቃድን በትክክል መጠቀም አማካኝነት በሕይወታችሁ ሙሉ ለሙሉ ለውጥ ሊደረግ ይችላል። ፈቃዳችሁን ለክርስቶስ በማስረከብ ከመኳንንትና ከሥልጣናት ሁሉ በላይ ካለው ኃይል ጋር ትተባበራላችሁ። ጽኑ እንድትቆሙ የሚያደርጋችሁ ኃይል ከላይ ይሰጣችኋል፤ እንዲሁም ሁልጊዜ ለእግዚአብሔር በመገዛት አዲሱን ሕይወት፣ ይኸውም የእምነትን ሕይወት ለመኖር ትችላላችሁ።” ወደ ክርስቶስ የሚወስድ መንገድ፣ 47, 48።

The power of the will is the “governing power” in the nature of man, and the governor is located in the apartment of the human temple that is allied “with the power that is above all principalities and powers.” The place where the union of Divinity with humanity occurs in the human temple is the citadel of the soul. Every human has a citadel, and it is either occupied by Christ, or the arch enemy of Christ.

ከሰው ተፈጥሮ ውስጥ ያለው የፈቃድ ኃይል “ገዥ ኃይል” ነው፤ ይህም ገዥ በሰው ቤተ መቅደስ ውስጥ “ከሁሉም አለቆችና ሥልጣናት በላይ ካለው ኃይል ጋር” የተባበረ በሆነው ክፍል ይገኛል። በሰው ቤተ መቅደስ ውስጥ መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የሚተባበርበት ስፍራ የነፍስ ምሽግ ነው። እያንዳንዱ ሰው ምሽግ አለው፤ ይህም ወይም በክርስቶስ የተያዘ ነው፥ ወይም በክርስቶስ ዋና ጠላት።

> “When Christ takes possession of the citadel of the soul, the human agent becomes one with him. And he who is one with Christ, maintaining his unity, enthroning him in the heart, and obeying his commands, is safe from the snares of the wicked one. United to Christ, he gathers to himself the graces of Christ, and consecrates strength and efficiency and power to the Lord in winning souls to him. By co-operation with the Saviour he becomes the instrument through which God works. Then when Satan comes, and strives to take possession of the soul, he finds that Christ has made him stronger than the strong man armed.” Review and Herald, December 12, 1899.

> “ክርስቶስ የነፍስን ምሽግ በቁጥጥሩ ሥር ሲያደርግ፣ የሰው መሣሪያ ከእርሱ ጋር አንድ ይሆናል። እናም ከክርስቶስ ጋር አንድ የሆነ፣ አንድነቱን የሚጠብቅ፣ በልቡ ላይ የሚያነግሠው፣ ትእዛዛቱንም የሚታዘዝ ሰው፣ ከክፉው ሰው ወጥመዶች የተጠበቀ ነው። ከክርስቶስ ጋር ተባብሮ የተቆራኘ ሰው፣ የክርስቶስን ጸጋዎች ወደ ራሱ ይሰበስባል፤ ነፍሳትንም ወደ እርሱ ለማሸነፍ ብርታትንና ብቃትንና ኃይልን ለጌታ ይቀድሳል። ከአዳኙ ጋር በመተባበር እግዚአብሔር የሚሠራበት መሣሪያ ይሆናል። ከዚያም ሰይጣን መጥቶ ነፍስን በቁጥጥሩ ሥር ለማድረግ ሲጥር፣ ክርስቶስ ከተጠቀመ ኃያል ሰው ይልቅ ጠንካራ እንዳደረገው ያገኛል።” Review and Herald, December 12, 1899.

The citadel of the soul is the heart and mind of the human being. The promise of the new covenant identifies three primary promises for the believer. He is promised to have a land to live in, as the Garden of Eden was for Adam and Eve, which in turn represented the promised land for His covenant with ancient Israel, which in turn represented the spiritual glorious land for spiritual Israel, and which all three provide witness, line upon line, to the promise of the earth made new, for those who overcome as He overcame.

የነፍስ ምሽግ የሰው ልብና አእምሮ ነው። የአዲሱ ኪዳን ተስፋ ለሚያምን ሰው ሦስት ዋና ዋና ተስፋዎችን ይለያል። ለመኖሪያ የሚሆን ምድር እንዲኖረው ተስፋ ተሰጥቶታል፤ እንደ ኤደን ገነት ለአዳምና ለሔዋን እንደነበረችው፣ እርስዋም በተራዋ ከጥንቷ እስራኤል ጋር በገባው ኪዳን የተስፋ ምድርን ይወክል ነበር፣ እርስዋም ደግሞ ለመንፈሳዊቱ እስራኤል መንፈሳዊቱን የክብር ምድር ትወክል ነበር፤ እነዚህም ሦስቱ ሁሉ መስመር በመስመር ምስክር ይሰጣሉ፥ እርሱ እንዳሸነፈ የሚያሸንፉት ለእነርሱ ስለ አዲስ ስለምትሆን ምድር ተስፋ።

When Adam and Eve sinned, they were “scattered” out of the Garden of Eden for “seven times”, and it is after seven millennia that the earth is made new, and the garden of Eden is restored. The scattering of ancient Israel for “seven times,” was typified by the scattering of Adam and Eve. The covenant promises a land to dwell in, and it was the promise of Eden restored. The trampling down of the sanctuary and the host represents the progressive escalation of sin within the human family that began with the sin of Adam.

አዳምና ሔዋን በኃጢአት በወደቁ ጊዜ፣ ከኤደን ገነት ለ“ሰባት ዘመን” “ተበተኑ”፤ ከሰባት ሺህ ዓመታትም በኋላ ምድር አዲስ ትደረጋለች፣ ኤደን ገነትም ትመለሳለች። የጥንታዊቷ እስራኤል ለ“ሰባት ዘመን” መበተን፣ በአዳምና በሔዋን መበተን ተመስሏል። ኪዳኑ የሚኖሩባትን ምድር ይሰጣል ብሎ ተስፋ ይሰጣል፣ ይህም የተመለሰች ኤደን ተስፋ ነበር። የመቅደሱና የሰራዊቱ መረገጥ፣ በአዳም ኃጢአት የጀመረውን በሰው ቤተሰብ ውስጥ የኃጢአት በደረጃ የሚጨምር መጥፎነት ይወክላል።

The other two promises of the covenant are that the faithful will receive a new body and a new mind, even the mind of Christ. The body is the flesh, the lower nature, and in relation to Christ it is the church. The mind is the higher nature, it is what Sister White identifies as the “citadel of the soul.” Paul clearly teaches that we receive the mind of Christ at the moment we accept the requirements of the gospel, when we are justified. He also teaches that we do not receive a new and glorified body until the Second Coming.

የቃል ኪዳኑ ሌሎቹ ሁለት ተስፋዎች ታማኞች አዲስ አካልና አዲስ አእምሮ፣ ማለትም የክርስቶስን አእምሮ እንደሚቀበሉ ናቸው። አካሉ ሥጋ፣ ዝቅተኛው ተፈጥሮ ነው፤ ከክርስቶስ ጋር ባለው ግንኙነትም ቤተ ክርስቲያን ነው። አእምሮው ከፍተኛው ተፈጥሮ ነው፤ ሲስተር ዋይትም “የነፍስ ምሽግ” ብላ የምትለው ይህንኑ ነው። ጳውሎስ የወንጌልን መስፈርቶች በምንቀበልበት ጊዜ፣ በጽድቅ ስንፈረድ፣ የክርስቶስን አእምሮ እንደምንቀበል በግልጽ ያስተምራል። እንዲሁም አዲስና የከበረ አካል እስከ ሁለተኛው ምጽአት ድረስ እንደማንቀበል ያስተምራል።

> Behold, I show you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed, In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality. So when this corruptible shall have put on incorruption, and this mortal shall have put on immortality, then shall be brought to pass the saying that is written, Death is swallowed up in victory. O death, where is thy sting? O grave, where is thy victory? The sting of death is sin; and the strength of sin is the law. 1 Corinthians 15:51–56.

> እነሆ፥ ምስጢር እነግራችኋለሁ፤ ሁላችን አንተኛም፥ ነገር ግን ሁላችን እንለወጣለን፤ በቅጽበት፥ በዓይን ጥቅሻ፥ በመጨረሻው መለከት፤ መለከቱ ይነፋልና፥ ሙታንም የማይጠፉ ሆነው ይነሣሉ፥ እኛም እንለወጣለን። ይህ ጠፊ የማይጠፋን ሊለብስ ይገባዋልና፥ ይህም ሟች አለመሞትን ሊለብስ ይገባዋል። እንግዲህ ይህ ጠፊ የማይጠፋን ሲለብስ፥ ይህም ሟች አለመሞትን ሲለብስ፥ የተጻፈው፦ ሞት በድል ተውጦአል የሚለው ቃል ይፈጸማል። አንቺ ሞት፥ መውጊያሽ ወዴት ነው? አንተ መቃብር፥ ድልህ ወዴት ነው? የሞት መውጊያ ኃጢአት ነው፤ የኃጢአትም ኃይል ሕግ ነው። 1 ቆሮንቶስ 15፥51–56።

A doctrine, which John says identifies those who believe such fallacious teachings are antichrist, argues that Christ never accepted a body that was subject to the effects of sin that had began to impact the human family from Adam’s sin onward.

ዮሐንስ፣ እንደዚህ ያሉ ሐሰተኛ ትምህርቶችን የሚያምኑ ሰዎች ፀረ ክርስቶስ መሆናቸውን እንደሚያሳይ የሚናገረው አንድ ትምህርት፣ ክርስቶስ ከአዳም ኃጢአት ጀምሮ በሰው ዘር ላይ ተጽእኖ ማሳደር የጀመረውን የኃጢአት ውጤቶች የሚቀበል ሥጋ ፈጽሞ አልወሰደም ብሎ ይከራከራል።

> And every spirit that confesseth not that Jesus Christ is come in the flesh is not of God: and this is that spirit of antichrist, whereof ye have heard that it should come; and even now already is it in the world. 1 John 4:3.

> ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋ መጥቶአል ብሎ የማያምንና የማይመሰክር መንፈስ ሁሉ ከእግዚአብሔር አይደለም፤ ይህም ሊመጣ እንዳለ የሰማችሁት የክርስቶስ ተቃዋሚ መንፈስ ነው፤ እርሱም አሁንም እንኳ አስቀድሞ በዓለም ውስጥ አለ። 1 ዮሐንስ 4፡3።

The wine of Babylon (antichrist) that teaches the “Immaculate Conception”, claims that Mary was made perfect, as were Adam and Eve before sin, in order that the birth of Jesus would be based upon a conception of divinity (the Holy Spirit), with perfect humanity (Mary.) The false doctrine of the Immaculate Conception is not addressing when Jesus was conceived in Mary’s womb, but how Mary was conceived with the perfection of Adam and Eve. To suggest that the flesh Christ took upon Himself when He came to redeem man was sinless flesh, which did not contain the effects of heredity is a teaching of antichrist.

የባቢሎን (የፀረ ክርስቶስ) ወይን፣ “ንጽሕት ፅንሰትን” የሚያስተምር፣ ማርያም እንደ አዳምና ሔዋን ከኃጢአት በፊት እንደነበሩ ፍጹም እንደ ተደረገች ይናገራል፤ ይህም የኢየሱስ ልደት በመለኮት (በመንፈስ ቅዱስ) ፅንሰትና በፍጹም ሰብአዊነት (በማርያም) ላይ እንዲመሠረት ነው። የ“ንጽሕት ፅንሰት” ሐሰተኛ ትምህርት ኢየሱስ በማርያም ማሕፀን መቼ እንደ ተፀነሰ አይመለከትም፤ ነገር ግን ማርያም በአዳምና በሔዋን ፍጽምና እንዴት እንደ ተፀነሰች ነው የሚመለከተው። ክርስቶስ ሰውን ለማዳን በመጣ ጊዜ በራሱ ላይ የወሰደው ሥጋ ኃጢአት የሌለበት ሥጋ እንደ ነበረ፣ እና የዘር ውርስ ውጤቶችን ያልያዘ እንደ ነበረ መናገር የፀረ ክርስቶስ ትምህርት ነው።

> For many deceivers are entered into the world, who confess not that Jesus Christ is come in the flesh. This is a deceiver and an antichrist. 2 John 1:7.

> ምክንያቱም ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋ መጥቶአል ብለው የማይመሰክሩ ብዙ አሳታፊዎች ወደ ዓለም ገብተዋልና። ይህ አሳታፊና የክርስቶስ ተቃዋሚ ነው። 2 ዮሐንስ 1፥7።

When Christ was resurrected inspiration carefully points out that He then had a glorified body. His resurrection represented the resurrection of the righteous at the Second Coming, and it is there that we receive the covenant promise of a new body.

ክርስቶስ ከሞት በተነሣ ጊዜ፣ መንፈሳዊ መገለጥ በጥንቃቄ በዚያን ጊዜ የተከበረ ሥጋ እንደነበረው ያመለክታል። ትንሣኤው በሁለተኛው ምጽአት ጊዜ የጻድቃንን ትንሣኤ ይወክል ነበር፤ እኛም የአዲስ ሥጋ የቃል ኪዳኑን ተስፋ የምንቀበለው በዚያ ነው።

> “The time had come for Christ to ascend to His Father’s throne. As a divine conqueror He was about to return with the trophies of victory to the heavenly courts. Before His death He had declared to His Father, ‘I have finished the work which Thou gavest Me to do.’ John 17:4. After His resurrection He tarried on earth for a season, that His disciples might become familiar with Him in His risen and glorified body. Now He was ready for the leave-taking. He had authenticated the fact that He was a living Saviour. His disciples need no longer associate Him with the tomb. They could think of Him as glorified before the heavenly universe.” The Desire of Ages, 829.

> ጊዜው እንደረሰ ክርስቶስ ወደ አባቱ ዙፋን ሊወጣ ነበር። እንደ መለኮታዊ አሸናፊ የድል ዋንጫዎችን ይዞ ወደ ሰማያዊ አደባባዮች ሊመለስ ተዘጋጅቶ ነበር። ከሞቱ በፊት ለአባቱ፣ “እንዳደርግ የሰጠኸኝን ሥራ ፈጽሜአለሁ” ብሎ ነበር። ዮሐንስ 17፡4። ከትንሣኤው በኋላ ደቀ መዛሙርቱ በተነሣና በከበረ አካሉ ከእርሱ ጋር እንዲለምዱ ለአንድ ጊዜ በምድር ቆየ። አሁንም ለመለየት ዝግጁ ነበር። ሕያው አዳኝ መሆኑን እውነታ አረጋግጦ ነበር። ደቀ መዛሙርቱ ከእንግዲህ በኋላ እርሱን ከመቃብር ጋር ማያያዝ አያስፈልጋቸውም ነበር። በሰማያዊው ዓለም ፊት እንደ ተከበረ ሊያስቡት ይችሉ ነበር።” የዘመናት ምኞት፣ 829።

The covenant promise, of a land to dwell in, is fulfilled at the earth made new, when Eden is restored and the “seven times” (seven thousand years), scattering of the humanity of the first Adam is concluded. The covenant promise of a new and glorified body is provided at the Second Coming, in the twinkling of an eye.

የኪዳኑ ተስፋ፣ ለመኖሪያ የሚሆን ምድር የሚሰጥ መሆኑ፣ ኤድን ሲመለስ እና “ሰባቱ ዘመኖች” (ሰባት ሺህ ዓመታት) ማለትም የመጀመሪያው አዳም ሰው ዘር መበታተን ሲፈጸም፣ በአዲስ በተደረገችው ምድር ፍጻሜውን ያገኛል። የኪዳኑ ተስፋ የሆነው አዲስና የተከበረ ሥጋ ደግሞ፣ በዓይን ጥቅሻ ውስጥ፣ በሁለተኛው ምጽአት ይሰጣል።

> “The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

> “የቤተልሔም ታሪክ የማይጠናቀቅ ጥልቅ መርሐ ግብር ነው። በእርሱ ውስጥ ‘የእግዚአብሔር ጥበብና ዕውቀት ባለጠግነት ጥልቀት’ ተሰውሮአል። ሮሜ 11፥33። አዳኛችን የሰማይን ዙፋን በግርግም እየተካፈለ፣ የሚያመልኩ መላእክትን ኅብረት በጋጣ እንስሳት ሲለውጥ ያደረገውን መሥዋዕት በእንቆቅልሽ እንመለከታለን። የሰው ትዕቢትና በራስ መተማመን በፊቱ ተገሥጿል። ነገር ግን ይህ የእርሱ ድንቅ ራስን ዝቅ ማድረግ መጀመሪያ ብቻ ነበር። የእግዚአብሔር ልጅ አዳም በኤደን በንጽሕናው በቆመበት ጊዜ እንኳ የሰውን ባሕርይ መውሰድ እጅግ ታላቅ፣ ከማለት የሚቀርብ ውርደት በሆነ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ የሰውነትን ባሕርይ የተቀበለው ዘር በኃጢአት አራት ሺህ ዓመት ተዳክሞ ከነበረ በኋላ ነበር። እንደ አዳም ልጅ ሁሉ እርሱም የታላቁ የውርስ ሕግ አሠራር ውጤቶችን ተቀበለ። እነዚህ ውጤቶች ምን እንደነበሩ በምድራዊ አባቶቹ ታሪክ ውስጥ ተገልጿል። እርሱ እንዲህ ያለ ውርስ ይዞ ሐዘናችንንና ፈተናዎቻችንን እንዲካፈል፣ እንዲሁም ኃጢአት የሌለበትን ሕይወት ምሳሌ እንዲሰጠን መጣ።” የዘመናት ምኞት፣ 48።

When a man meets the requirements of the gospel, he then and there receives a new mind, even the mind of Christ, but the body, or as Paul also calls it the flesh, is changed at the Second Coming. The lower nature, which consists of the feelings, is not eliminated at conversion. Those feelings, which are one part of the moral character, remain until the Second Coming. Those feelings represent the emotional system, that are associated with the hormonal system. They represent the senses that are associated with the nervous system. All the elements of man’s lower nature that are considered as feelings, are divided into two basic categories. One type of feeling is the tendencies that we inherited from our ancestors, and the other types of feelings are cultivated tendencies which we developed by our own choices.

አንድ ሰው የወንጌልን መስፈርቶች ሲያሟላ፣ በዚያው ጊዜ አዲስ አእምሮ፣ ማለትም የክርስቶስ አእምሮ ይቀበላል፤ ነገር ግን ሥጋው፣ ወይም ጳውሎስ ደግሞ እንደሚጠራው ሥጋ፣ በሁለተኛው ምጽአት ጊዜ ይለወጣል። ከስሜቶች የተዋቀረው ዝቅተኛ ተፈጥሮ በመለወጥ ጊዜ አይወገድም። እነዚያ ስሜቶች፣ ከሥነ ምግባራዊ ባሕርይ አንዱ ክፍል የሆኑት፣ እስከ ሁለተኛው ምጽአት ድረስ ይቀራሉ። እነዚህ ስሜቶች ከሆርሞን ሥርዓት ጋር የተያያዘውን የስሜታዊነት ሥርዓት ይወክላሉ። እነርሱ ከነርቭ ሥርዓት ጋር የተያያዙትን ስሜት ሕዋሳት ይወክላሉ። እንደ ስሜቶች የሚቆጠሩ የሰው ዝቅተኛ ተፈጥሮ አካላት ሁሉ በሁለት መሠረታዊ ምድቦች ይከፈላሉ። አንዱ የስሜት ዓይነት ከአባቶቻችን የወረስናቸው ዝንባሌዎች ሲሆኑ፣ ሌላው የስሜት ዓይነት ደግሞ በራሳችን ምርጫ ያዳበርናቸው የተለማመዱ ዝንባሌዎች ናቸው።

Some inherited tendencies are simply part of the human design, and some types of inherited tendencies are to do evil. The cultivated types of feelings are what we establish by our own choices, and the inherited tendencies are transmitted by “the great law of heredity.”

አንዳንድ የወረሱ ዝንባሌዎች በቀላሉ የሰው ተፈጥሮ አወቃቀር ክፍል ናቸው፤ እንዲሁም አንዳንድ ዓይነቶች የወረሱ ዝንባሌዎች ክፉ ነገር ለማድረግ የሚመሩ ናቸው። የተለማመዱ የስሜት ዓይነቶች በራሳችን ምርጫ የምናቋቋማቸው ናቸው፤ የወረሱት ዝንባሌዎች ግን “ታላቁ የውርስ ሕግ” መሠረት ይተላለፋሉ።

Jesus “accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” With the results of four thousand years of the working of the great law of heredity, Jesus always kept those tendencies in subjection by the exercise of His will, and He never once participated in cultivating any sinful feelings.

ኢየሱስ “ዘሩ በኃጢአት አራት ሺህ ዓመት ሲደክም ሰብአዊነትን ተቀበለ። እንደ አዳም ልጅ ሁሉ የታላቁ የዘር ውርስ ሕግ ሥራ ውጤቶችን ተቀበለ። እነዚህ ውጤቶች ምን እንደ ነበሩ በምድራዊ አባቶቹ ታሪክ ውስጥ ተገልጿል። ሐዘኖቻችንንና ፈተናዎቻችንን ለመካፈል እና ኃጢአት የሌለበት ሕይወት ምሳሌ ለመስጠት እንዲህ ባለ የዘር ውርስ ይዞ መጣ።” ከታላቁ የዘር ውርስ ሕግ ሥራ የተነሣ የአራት ሺህ ዓመት ውጤቶች በእርሱ ላይ ቢኖሩም፣ ኢየሱስ ሁልጊዜ ፈቃዱን በመጠቀም እነዚያን ዝንባሌዎች በቁጥጥር ሥር አኖራቸው፤ ኃጢአተኛ ስሜቶችንም በማበቅል ውስጥ አንድ ጊዜ እንኳ አልተሳተፈም።

Had Jesus accepted a human body, as represented by Adam and Eve before they sinned, without the accepting the results of the weakening of humanity that had occurred over four thousand years of degradation, then He would not have provided an Example, of how every child of God can overcome.

ኢየሱስ አዳምና ሔዋን ከኃጢአት መውደቃቸው በፊት እንደ ነበሩት የሰው ሥጋ ብቻ ተቀብሎ፣ በአራት ሺህ ዓመታት የሰው ዘር ውርደት ያመጣውን የሰውነት ድካም ውጤቶች ሳይቀበል በቀረ ኖሮ፣ እያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ እንዴት ሊያሸንፍ እንደሚችል ምሳሌ አብሮ ባልሰጠ ነበር።

We will continue this study in the next article.

ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “Many look on this conflict between Christ and Satan as having no special bearing on their own life; and for them it has little interest. But within the domain of every human heart this controversy is repeated. Never does one leave the ranks of evil for the service of God without encountering the assaults of Satan. The enticements which Christ resisted were those that we find it so difficult to withstand. They were urged upon Him in as much greater degree as His character is superior to ours. With the terrible weight of the sins of the world upon Him, Christ withstood the test upon appetite, upon the love of the world, and upon that love of display which leads to presumption. These were the temptations that overcame Adam and Eve, and that so readily overcome us.

> “ብዙዎች በክርስቶስና በሰይጣን መካከል ያለውን ይህን ግጭት ከራሳቸው ሕይወት ጋር ልዩ ግንኙነት የሌለው እንደሆነ ይመለከታሉ፤ ስለዚህም ለእነርሱ ትንሽ ፍላጎት ብቻ አለው። ነገር ግን በእያንዳንዱ የሰው ልብ ክልል ውስጥ ይህ ክርክር እንደገና ይደገማል። ማንም ከክፉ ሰልፍ ወጥቶ ወደ እግዚአብሔር አገልግሎት አይገባም የሰይጣንን ጥቃቶች ሳይገናኝ። ክርስቶስ የተቃወመው ማታለያዎች እኛ መቋቋም እጅግ አስቸጋሪ ሆኖ የምናገኛቸው እነዚያው ነበሩ። ባህርዩ ከእኛ ይልቅ እጅግ የላቀ እንደሆነ መጠን፣ እነዚህ ፈተናዎች በእርሱ ላይ ከዚያ የበለጠ ኃይል ተጭነው ቀረቡለት። ክርስቶስ የዓለምን ኃጢአቶች አስፈሪ ሸክም ተሸክሞ፣ በምኞት ፈተና፣ በዓለም ፍቅር ፈተና፣ እና ወደ ድፍረት የሚመራው በትዕይንት መውደድ ፈተና ላይ ፈተናውን ተቋቋመ። እነዚህ አዳምንና ሔዋንን ያሸነፉ ፈተናዎች ናቸው፤ እኛንም እንዲሁ በቀላሉ የሚያሸንፉን ናቸው።”

> “Satan had pointed to Adam’s sin as proof that God’s law was unjust, and could not be obeyed. In our humanity, Christ was to redeem Adam’s failure. But when Adam was assailed by the tempter, none of the effects of sin were upon him. He stood in the strength of perfect manhood, possessing the full vigor of mind and body. He was surrounded with the glories of Eden, and was in daily communion with heavenly beings. It was not thus with Jesus when He entered the wilderness to cope with Satan. For four thousand years the race had been decreasing in physical strength, in mental power, and in moral worth; and Christ took upon Him the infirmities of degenerate humanity. Only thus could He rescue man from the lowest depths of his degradation.

> ሰይጣን የእግዚአብሔር ሕግ ዓመፀኛ እንደሆነና ሊታዘዝም እንደማይችል ማስረጃ አድርጎ ወደ አዳም ኃጢአት ጠቅሶ ነበር። ክርስቶስ በእኛ ሰብአዊነት ውስጥ የአዳምን ውድቀት ሊቤዥ ነበር። ነገር ግን አዳም በፈታኙ በተጠቃ ጊዜ፣ ከኃጢአት የተነሡ ተጽእኖዎች አንዳቸውም በእርሱ ላይ አልነበሩም። የልብና የሰውነት ሙሉ ብርታት ያለውን ፍጹም የሰውነት ጽናት ይዞ ቆሞ ነበር። በኤደን ክብሮች ተከብቦ ነበር፣ ከሰማያዊ ፍጥረታትም ጋር በየዕለቱ ኅብረት ውስጥ ነበር። ኢየሱስ ከሰይጣን ጋር ሊጋፈጥ ወደ ምድረ በዳ በገባ ጊዜ ግን እንዲህ አልነበረም። ለአራት ሺህ ዓመታት የሰው ዘር በአካላዊ ብርታት፣ በአእምሮ ኃይል፣ በሥነ ምግባር ክብርም እየቀነሰ መጥቶ ነበር፤ ክርስቶስም የወረደችውን ሰብአዊነት ድካሞች በራሱ ላይ ወሰደ። እንዲሁ ብቻ ሰውን ከውርደቱ ዝቅተኛ ጥልቀት ሊያድነው ቻለ።

> “Many claim that it was impossible for Christ to be overcome by temptation. Then He could not have been placed in Adam’s position; He could not have gained the victory that Adam failed to gain. If we have in any sense a more trying conflict than had Christ, then He would not be able to succor us. But our Saviour took humanity, with all its liabilities. He took the nature of man, with the possibility of yielding to temptation. We have nothing to bear which He has not endured.

> “ብዙዎች ክርስቶስ በፈተና ሊሸነፍ የማይችል ነበር ብለው ይናገራሉ። እንግዲህ እርሱ በአዳም ስፍራ ሊቆም አልቻለም ነበር፤ አዳም ሊያገኘው ያልቻለውን ድል ሊያገኝ አልቻለም ነበር። እኛ ከክርስቶስ የበለጠ ከባድ ትግል በማንኛውም መልኩ ካለብን፣ እርሱ ሊረዳን አይችልም ነበር። ነገር ግን አዳኛችን ሰብአዊነትን ከተያያዙት ድክመቶች ሁሉ ጋር ወሰደ። ለፈተና እጅ የመስጠት እድል ያለበትን የሰው ተፈጥሮ ወሰደ። እርሱ ያልተሸከመውን ነገር እኛ የምንሸከም አንዳች የለም።”

> “With Christ, as with the holy pair in Eden, appetite was the ground of the first great temptation. Just where the ruin began, the work of our redemption must begin. As by the indulgence of appetite Adam fell, so by the denial of appetite Christ must overcome. ‘And when He had fasted forty days and forty nights, He was afterward an hungered. And when the tempter came to Him, he said, If Thou be the Son of God, command that these stones be made bread. But He answered and said, It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God.’

> “ከክርስቶስ ጋር ደግሞ፣ በኤደን ካሉት ቅዱሳን ጥንዶች ጋር እንደ ነበረው ሁሉ፣ ምኞተ ሆድ የመጀመሪያው ታላቅ ፈተና መሠረት ነበረ። ውድቀት በተጀመረበት በዚያው ስፍራ፣ የቤዛነታችን ሥራ መጀመር አለበት። አዳም ለምኞተ ሆድ በመሸነፍ እንደ ወደቀ፣ ክርስቶስም ምኞተ ሆድን በመካድ ድል ማድረግ አለበት። ‘ከአርባ ቀንና ከአርባ ሌሊት በኋላ ጾሞ፣ ከዚያ በኋላ ተራበ። ፈታኙም ወደ እርሱ መጥቶ፣ የእግዚአብሔር ልጅ ከሆንህ፣ እነዚህ ድንጋዮች እንጀራ እንዲሆኑ እዘዝ አለው። እርሱ ግን መልሶ፣ ሰው ከእግዚአብሔር አፍ በሚወጣ ቃል ሁሉ እንጂ በእንጀራ ብቻ አይኖርም ተብሎ ተጽፎአል አለ።’

> “From the time of Adam to that of Christ, self-indulgence had increased the power of the appetites and passions, until they had almost unlimited control. Thus men had become debased and diseased, and of themselves it was impossible for them to overcome. In man’s behalf, Christ conquered by enduring the severest test. For our sake He exercised a self-control stronger than hunger or death. And in this first victory were involved other issues that enter into all our conflicts with the powers of darkness.” The Desire of Ages, 117.

> “ከአዳም ዘመን ጀምሮ እስከ ክርስቶስ ዘመን ድረስ፣ ራስን ማስደሰት የምኞቶችንና የፍትወቶችን ኃይል እያበረታ ሄደ፣ እስከሚመስል ድረስ ማለትም ያልተገደበ ግዛት እስኪያገኙ ድረስ። እንዲሁም ሰዎች ተዋረዱ እና ታመሙ፣ ከራሳቸውም በእርሳቸው ለማሸነፍ የማይቻል ሆነባቸው። በሰው ፋንታ፣ ክርስቶስ ከሁሉ የከበደውን ፈተና በመቋቋም ድል ነሣ። ስለ እኛ ሲል ከረሃብም ሆነ ከሞት የሚበልጥ ራስን የመግዛት ብርታት አሳየ። በዚህም በመጀመሪያው ድል ውስጥ፣ ከጨለማ ኃይላት ጋር ባለን ግጭቶች ሁሉ ውስጥ የሚገቡ ሌሎች ጉዳዮች ተካተቱ።” The Desire of Ages, 117.

Back to Articles