Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Seven

መጽሐፈ ዮኤልና የሎዶቅያ ሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ሰባት

Number Seven

ቁጥር ሰባት

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the first few articles we included the passage from The Desire of Ages which addresses Christ presenting the parable of the vineyard to the quibbling Jews. The parable of the song of the vineyard is also the song of Moses and the Lamb which the one hundred and forty-four thousand, and inspiration informs us that a “song” in prophecy represents an “experience.” The one hundred and forty-four thousand follow the Lamb whithersoever He goeth, so they will walk through the same experience as did Christ and Moses. Christ as the omega of ancient Israel’s prophetic history and Moses the alpha of ancient Israel’s prophetic history both lived in parallel periods when a former covenant people were being passed by and as a new covenant people were being chosen. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses and of the Lamb by experiencing a history when a former covenant people are being passed by—while the Lord enters into covenant with His final covenant people.

በመጀመሪያዎቹ ጥቂት ጽሑፎች ውስጥ ክርስቶስ የወይን ቦታውን ምሳሌ ለክርክር ለሚነሡት አይሁድ ሲያቀርብ የሚመለከተውን ከThe Desire of Ages የተወሰደውን ክፍል አካትተን ነበር። የወይኑ ቦታ መዝሙር ምሳሌ ደግሞ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚዘምሩት የሙሴና የበጉ መዝሙር ነው፤ መንፈሳዊ መነሣሣትም “መዝሙር” በትንቢት “ልምምድ” እንደሚወክል ያሳውቀናል። መቶ አርባ አራት ሺሁ በጉን ወደሚሄድበት ሁሉ ይከተሉታል፤ ስለዚህ ክርስቶስና ሙሴ ያለፉበትን ያንኑ ልምምድ እነርሱም ያልፋሉ። ክርስቶስ የጥንታዊት እስራኤል ትንቢታዊ ታሪክ ኦሜጋ እንደ ሆነ፣ ሙሴም የጥንታዊት እስራኤል ትንቢታዊ ታሪክ አልፋ እንደ ሆነ፣ ሁለቱም የቀድሞ የቃል ኪዳን ሕዝብ እየተተወ እና አዲስ የቃል ኪዳን ሕዝብ እየተመረጠ በነበረባቸው ተመሳሳይ ዘመናት ውስጥ ኖረዋል። መቶ አርባ አራት ሺሁ የሙሴና የበጉን መዝሙር የሚዘምሩት የቀድሞ የቃል ኪዳን ሕዝብ እየተተወ ሳለ—ጌታም ከመጨረሻዎቹ የቃል ኪዳን ሕዝቡ ጋር ወደ ቃል ኪዳን በሚገባበት—እንዲህ ያለ ታሪክ በመለማመድ ነው።

Prophetically when Christ was presenting the parable it aligns with Peter addressing the quibbling Jews at Pentecost. In the final crisis, Jesus presenting the parable to the quibbling Jews, represents those who are singing the song of the vineyard to the drunkards of Ephraim. Peter is presenting the same song at Pentecost, only he is singing in the key of Joel. The song of the vineyard is the song of a former covenant people being divorced during the same time that a new covenant people are being married to the Lord. The virgins who were disappointed and entered into the tarrying time were waiting for the marriage, and the perfect fulfillment would be that they are waiting for the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

በትንቢታዊ መልኩ ክርስቶስ ምሳሌውን ሲያቀርብ፣ ይህ በጴንጤቆስጤ ጴጥሮስ ለሚከራከሩት አይሁድ ከነገረው ጋር ይጣጣማል። በመጨረሻው ቀውስ፣ ኢየሱስ ምሳሌውን ለሚከራከሩት አይሁድ ሲያቀርብ፣ ይህ የኤፍሬም ሰካራሞችን የወይኑን ቦታ መዝሙር ለሚዘምሩላቸው እነዚያን ይወክላል። ጴጥሮስ በጴንጤቆስጤ ይኸውን መዝሙር እያቀረበ ነው፣ ነገር ግን እርሱ በኢዮኤል ቃና እየዘመረው ነው። የወይኑ ቦታ መዝሙር አሮጌ ቃል ኪዳን ሕዝብ በሚፈታበት በዚያው ጊዜ አዲስ ቃል ኪዳን ሕዝብ ከጌታ ጋር የሚጋባበትን መዝሙር ነው። ተስፋ ቆርጠው ወደ መቆያው ዘመን የገቡት ድንግልናዎች ጋብቻውን ሲጠባበቁ ነበር፣ ፍጹሙ ፍጻሜውም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተምን እየጠበቁ መሆናቸው ነው።

The book of Joel begins with its first chapter describing how God’s vineyard has been destroyed by the drinkers of wine and strong drink, who have had the “new wine” cut off from their mouths. As soon as Jesus informed the Jews their kingdom would be taken from them and given to a group of husbandmen who will bring forth the genuine fruits of the vineyard, Jesus switched gears and cited the cornerstone in the temple that was set aside, but which was destined to become the capstone. The beginning was going to be repeated at the end, and when this truth is set forth, it is represented as “marvelous.”

የኢዮኤል መጽሐፍ በመጀመሪያው ምዕራፉ የእግዚአብሔር ወይን ቦታ በወይንና በጠንካራ መጠጥ ጠጪዎች እንዴት እንደ ተበላሸ በመግለጽ ይጀምራል፤ እነርሱም “አዲሱ ወይን” ከአፋቸው እንዲቈረጥ ተደርጎባቸው ነበር። ኢየሱስ ለአይሁድ መንግሥታቸው ከእነርሱ እንደሚወሰድና የወይኑን ቦታ እውነተኛ ፍሬ ለሚያፈሩ ለገበሬዎች ወገን እንደሚሰጥ እንዳሳወቃቸው በቅጽበት፣ ኢየሱስ አቅጣጫውን ለውጦ በቤተ መቅደሱ ውስጥ ወደ ጎን ተጥሎ ነበር ነገር ግን የአናት ድንጋይ ሊሆን የተወሰነለትን የማዕዘን ድንጋይ ጠቀሰ። መጀመሪያው በመጨረሻ ሊደገም ነበር፤ ይህም እውነት ሲገለጥ “ድንቅ” እንደሆነ ይወከላል።

The “rule of first mention” in God’s Word informs us that because Joel first addresses the destruction of the vineyard that it is the primary point of his testimony. Joel is not alone for every major prophet begins their testimony addressing the sins and lost condition of Israel.

በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ያለው “የመጀመሪያ መጠቀስ መርህ” ዮኤል መጀመሪያ የወይን እርሻውን ጥፋት ስለሚናገር ይህ የምስክርነቱ ዋና ነጥብ እንደሆነ ያሳውቀናል። ዮኤል ብቻውን አይደለም፤ ሁሉም ዋና ነቢያት ምስክርነታቸውን በመጀመር የእስራኤልን ኃጢአቶችና የጠፋ ሁኔታዋን ይናገራሉ።

In Isaiah twenty-eight the “scornful men which rule” “Jerusalem” are represented as the “drunkards of Ephraim,” and as the “crown of pride.” “Crown” represents leadership and “pride” represents a satanic character.

በኢሳይያስ ሃያ ስምንት፣ “የሚሳለቁት እና የሚገዙት” በ“ኢየሩሳሌም” ያሉ ሰዎች፣ እንደ “የኤፍሬም ሰካራሞች” እና እንደ “የትዕቢት ዘውድ” ተወክለዋል። “ዘውድ” አመራርን ይወክላል፣ “ትዕቢት” ደግሞ ሰይጣናዊ ባሕርይን ይወክላል።

The drunkards are contrasted with the remnant (“residue”) who become God’s “crown” of glory, for during the latter rain the Lord sets up His “kingdom of glory” as typified by Him setting up the “kingdom of grace” at the cross. The kingdom of grace at the cross typifies the kingdom of glory at the Sunday law.

ሰካራሞቹ በኋላው ዝናብ ዘመን ጌታ በመስቀል ላይ “የጸጋ መንግሥት”ን እንደ መሠረተ ምሳሌ አድርጎ “የክብር መንግሥት”ን ስለሚቆም፣ የእግዚአብሔር “የክብር ዘውድ” ከሚሆኑት ቅሬታው (“ቀሪው”) ጋር ተቃራኒ ሆነው ቀርበዋል። በመስቀል ላይ ያለው የጸጋ መንግሥት በእሁድ ሕግ ጊዜ ያለውን የክብር መንግሥት ይወክላል።

The latter rain began on 9/11 when the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the judgment of the living also began. In the sealing time the outpouring of the Holy Spirit began at 9/11, as Jesus breathed a few drops. It is the foundation and the outpouring of the Holy Spirit at the Midnight Cry that is the capstone. “Marvelous” is a symbol of the period of the outpouring of the spirit from “9/11 unto the Sunday law.”

የኋለኛው ዝናብ በ9/11 ጀመረ፤ በዚያኑ ጊዜም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም እና የሕያዋን ፍርድ ደግሞ ጀመረ። በመታተሚያው ዘመን የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ በ9/11 ተጀመረ፥ እንደ ኢየሱስ ጥቂት ነጠብጣቦችን እንደ ነፈሰ። መሠረቱ ነው፥ በእኩለ ሌሊት ጩኸት ያለው የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ግን የራስ ድንጋይ ነው። “ድንቅ” የመንፈሱ መፍሰስ ዘመን ከ“9/11 እስከ እሁድ ሕግ” ድረስ ያለው ምልክት ነው።

The parallel, yet opposite symbolism of the “crown” representing leadership is set forth in the narrative of Isaiah twenty-eight when the drunkards who rule Jerusalem are passed by and the leadership of God’s church is given to the residue. This illustrates the parable of the vineyard. The drunkard’s crown is removed and the one hundred and forty-four thousand are then the crown which represents Christ’s kingdom. Isaiah teaches the same truth in chapter twenty-two when Shebna is cast into a far country and replaced with Eliakim. Whether it is the drunkards of Ephraim or Shebna in chapter twenty-two they both represent the leadership of God’s former covenant people being passed by.

ነገር ግን ተቃራኒ የሆነው እና በተመሳሳይ መልኩ የሚሄደው የ“አክሊል” ምልክት፣ መሪነትን የሚወክል እንደሆነ፣ በኢሳይያስ ሃያ ስምንት ታሪክ ውስጥ ተገልጦአል፤ በዚያም ኢየሩሳሌምን የሚገዙ ሰካራሞች ተተው ሲያልፉ፣ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን መሪነት ለቀሪዎቹ ይሰጣል። ይህም የወይኑን ቦታ ምሳሌ ያብራራል። የሰካራሙ አክሊል ይወገዳል፥ ከዚያም መቶ አርባ አራት ሺህ የክርስቶስን መንግሥት የሚወክል አክሊል ይሆናሉ። ኢሳይያስ በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍም ሸብና ወደ ሩቅ አገር ተጥሎ በኤልያቄም ሲተካ ይህንኑ እውነት ያስተምራል። በሃያ ስምንተኛው ምዕራፍ ያሉት የኤፍሬም ሰካራሞች ይሁኑ ወይም በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ ያለው ሸብና፣ ሁለቱም የእግዚአብሔር የቀድሞ ኪዳን ሕዝብ መሪነት ተተው መታለፉን ይወክላሉ።

Zechariah identifies the Triumphal Entry, which is also the Midnight Cry, and the verses that follow agree with Isaiah by identifying God’s people as a crown.

ዘካርያስ የድል ግባቱን፣ እርሱም ደግሞ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መሆኑን ያመለክታል፤ ከዚያም የሚቀጥሉት ቁጥሮች ከኢሳይያስ ጋር በመስማማት የእግዚአብሔርን ሕዝብ እንደ ዘውድ ይለያሉ።

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. And I will cut off the chariot from Ephraim, and the horse from Jerusalem, and the battle bow shall be cut off: and he shall speak peace unto the heathen: and his dominion shall be from sea even to sea, and from the river even to the ends of the earth.

> እጅግ ደስ ይበልሽ፣ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ እልል በዪ፣ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ እርሱ ጻድቅ ነው፥ መዳንም አለው፤ ትሑትም ነው፥ በአህያ ላይ፥ በግልገልም በአህያ ግልገል ላይ ተቀምጦ ይመጣል። ከኤፍሬምም ሰረገላን ከኢየሩሳሌምም ፈረስን አጠፋለሁ፤ የጦርነትም ቀስት ይቈረጣል፤ እርሱም ለአሕዛብ ሰላምን ይናገራል፤ ግዛቱም ከባሕር እስከ ባሕር፥ ከወንዙም እስከ ምድር ዳርቻዎች ይሆናል።

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.

> አንቺም ደግሞ፥ በቃል ኪዳንሽ ደም ምክንያት፥ በውኃ የሌለበት ጉድጓድ ውስጥ ያሉትን እስረኞችሽን አስወጥቻለሁ።

> Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even today do I declare that I will render double unto thee; When I have bent Judah for me, filled the bow with Ephraim, and raised up thy sons, O Zion, against thy sons, O Greece, and made thee as the sword of a mighty man.

> ወደ ምሽጉ ተመለሱ፥ እናንተ የተስፋ እስረኞች፤ ዛሬም እንኳ ሁለት እጥፍ እንደምመልስልህ አውጃለሁ፤ ይሁዳን ለራሴ እንደ ቀስት በጠምምሁ ጊዜ፥ ቀስቱንም በኤፍሬም በሞላሁ ጊዜ፥ ጽዮን ሆይ፥ ልጆችሽን በግሪክ ልጆችህ ላይ ባስነሣሁ ጊዜ፥ እንደ ኃያል ሰው ሰይፍም ባደረግሁሽ ጊዜ።

> And the Lord shall be seen over them, and his arrow shall go forth as the lightning: and the Lord God shall blow the trumpet, and shall go with whirlwinds of the south. The Lord of hosts shall defend them; and they shall devour, and subdue with sling stones; and they shall drink, and make a noise as through wine; and they shall be filled like bowls, and as the corners of the altar. And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Zechariah 9:9–17.

> እግዚአብሔርም በላያቸው ይታያል፥ ፍላጻውም እንደ መብረቅ ይወጣል፤ ጌታ እግዚአብሔርም መለከቱን ይነፋል፥ በደቡብም ዐውሎ ነፋሳት ጋር ይሄዳል። የሠራዊት ጌታ ይጠብቃቸዋል፤ እነርሱም ይበላሉ፥ በወንጭፍ ድንጋዮችም ያሸንፋሉ፤ ይጠጣሉም፥ እንደ ወይንም ጩኸት ያሰማሉ፤ እንደ ጽዋዎችም ይሞላሉ፥ እንደ መሠዊያውም ማዕዘኖች። በዚያም ቀን እግዚአብሔር አምላካቸው እንደ ሕዝቡ መንጋ ያድናቸዋል፤ በምድሩ ላይ እንደ ምልክት ከፍ ከፍ ያሉ የዘውድ ድንጋዮች ይሆናሉና። ቸርነቱ ምንኛ ታላቅ ነው! ውበቱስ ምንኛ ታላቅ ነው! እህል ጕልማሶችን ደስ ያሰኛል፥ አዲስ ወይንም ደናግልን። ዘካርያስ 9፥9–17።

Verse eleven (9/11) states, “As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.” Christ confirmed the covenant with many for one week, and the week began at His baptism. For three and a half years Christ walked among men and in the concluding period of those three and a half years Christ fulfilled Zechariah’s prediction identifying the triumphal entry of the Messiah into Jerusalem. The Midnight Cry began a period which led to Christ’s death, burial and resurrection. Christ’s baptism represents His death, burial and resurrection, so the beginning and ending of the period of three and a half years are the same.

ቁጥር አሥራ አንድ (9/11) እንዲህ ይላል፤ “አንቺም ደግሞ፥ በቃል ኪዳንሽ ደም ምክንያት እስረኞችሽን ውኃ ከሌለበት ጕድጓድ አውጥቼአለሁ።” ክርስቶስ ቃል ኪዳኑን ከብዙዎች ጋር ለአንድ ሳምንት አጸና፤ ሳምንቱም በጥምቀቱ ጀመረ። ለሦስት ዓመት ተኩል ክርስቶስ በሰዎች መካከል ተመላለሰ፤ በዚያም ሦስት ዓመት ተኩል መደምደሚያ ዘመን ውስጥ ክርስቶስ የመሲሑ ድል አድራጊ መግቢያ ወደ ኢየሩሳሌም እንደሆነ የሚለይ የዘካርያስን ትንቢት ፈጸመ። የእኩለ ሌሊት ጩኸት ወደ ክርስቶስ ሞት፣ ቀብር እና ትንሣኤ ያመራ ዘመን ጀመረ። የክርስቶስ ጥምቀት ሞቱን፣ ቀብሩን እና ትንሣኤውን ይወክላል፤ ስለዚህ የሦስት ዓመት ተኩል ዘመኑ መጀመሪያና መጨረሻ አንድ ናቸው።

Christ’s baptism typifies 9/11, and 9/11 marks the beginning of a period that ends at the Sunday law. At 9/11 the latter rain began to sprinkle and at the Sunday law it is poured out without measure as typified by Christ breathing upon the disciples a few drops of rain in advance of the outpouring at Pentecost.

የክርስቶስ ጥምቀት 9/11ን ያመለክታል፣ 9/11ም በእሁድ ሕግ የሚያበቃ የአንድ ዘመን መጀመሪያን ይጠቁማል። በ9/11 የኋለኛው ዝናብ መርጨት ጀመረ፣ በእሁድ ሕግም ልክ ክርስቶስ በጴንጤቆስጤ ጊዜ ከሚሆነው መፍሰስ በፊት በደቀ መዛሙርቱ ላይ ጥቂት የዝናብ ነጠብጣቦችን እንደ አስቀድሞ ምልክት እንደ ነፈሰ ሁሉ፣ ያለ መጠን ይፈስሳል።

Zechariah 9:11 aligns with 9/11 and also the Midnight Cry which leads to the Sunday law. At 9/11 the Laodicean message arrived as present truth as it had done in 1856 and 1888. The Laodicean message is given to people who are unaware that they are dead. They are in a “pit” with no latter rain message, for their pit has no water. If Laodicea would just respond to the knocking on their hearts the Lord would raise them out of the pit, for until probation closes at the Sunday law they are “prisoners of hope.”

ዘካርያስ 9፡11 ከ9/11 ጋር ይጣጣማል፣ እንዲሁም ወደ የእሁድ ሕግ የሚመራውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ያመለክታል። በ9/11 የሎዶቅያ መልእክት፣ በ1856 እና በ1888 እንደ ሆነው ሁሉ፣ እንደ የአሁኑ እውነት ደረሰ። የሎዶቅያ መልእክት የሚሰጠው ሞተው እንዳሉ ለማያውቁ ሰዎች ነው። እነርሱ በኋለኛው ዝናብ መልእክት የሌለበት ጉድጓድ ውስጥ ናቸው፣ ምክንያቱም ጉድጓዳቸው ውኃ የለውም። ሎዶቅያ ብቻ ለልባቸው መቃኘት ቢመልሱ፣ ጌታ ከጉድጓዱ ያወጣቸዋል፤ ምክንያቱም በእሁድ ሕግ የምህረት ጊዜ እስኪዘጋ ድረስ “የተስፋ እስረኞች” ናቸው።

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water. Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even to day do I declare that I will render double unto thee. Zechariah 9:11, 12.

> አንቺንም ደግሞ፣ በቃል ኪዳንሽ ደም ምክንያት ውኃ ከሌለበት ጕድጓድ እስረኞችሽን አውጥቻለሁ። እናንተ የተስፋ እስረኞች ሆይ፣ ወደ ምሽግ ተመለሱ፤ ዛሬም ድርብ እንደምመልስልሽ እገልጻለሁ። ዘካርያስ 9፥11, 12።

9/11 empowered the message which arrived in 1989. That message is the third angel’s message, but in the structure and terms of the Millerite reformatory movement, 1989 marked the arrival of the first angel. The first angel’s message was empowered on August 11, 1840 by a fulfillment of a prophecy concerning Islam, and it identifies that 1989’s arrival of the third angel would be empowered by a fulfillment of a prophecy concerning Islam.

9/11 በ1989 የደረሰውን መልእክት ኃይል ሰጠው። ያ መልእክት የሦስተኛው መልአክ መልእክት ነው፤ ነገር ግን በሚለራውያን የተሐድሶ እንቅስቃሴ መዋቅርና ቃላት መሠረት 1989 የመጀመሪያው መልአክ መምጣትን አመለከተ። የመጀመሪያው መልአክ መልእክት እስልምናን በሚመለከት የነበረ ትንቢት ፍጻሜ በሆነው ነሐሴ 11 ቀን 1840 ኃይል ተሰጠው፤ ይህም በ1989 የደረሰው የሦስተኛው መልአክ መልእክት እስልምናን በሚመለከት የሆነ ትንቢት ፍጻሜ በኩል ኃይል እንደሚያገኝ ያመለክታል።

When the prophecy of Islam was confirmed on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. The empowerment of the first angel in 1840, and the empowerment of the second angel in 1844 both typify the empowerment of the third angel on 9/11. July 18, 2020 was the arrival of the second angel as typified by the first disappointment of the Millerites on April 19, 1844. The histories of both empowerments of the first and second angels of Millerite history, and also the history of the empowerment of the third angel on 9/11 provide witnesses to the empowerment of the message of the Midnight Cry that arrived in July 2023.

የእስልምና ትንቢት በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ቀን በተረጋገጠ ጊዜ፣ የራእይ አሥር መልአክ ወረደ፤ ይህም በ9/11 የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መውረድን እንደ ምሳሌ ያመለክታል። በ1840 የመጀመሪያው መልአክ መበርታት፣ እና በ1844 የሁለተኛው መልአክ መበርታት፣ ሁለቱም በ9/11 የሦስተኛው መልአክ መበርታትን እንደ ምሳሌ ያመለክታሉ። 2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 የሁለተኛው መልአክ መምጣት ነበር፣ ይህም በ1844 ዓ.ም. ሚያዝያ 19 ቀን በሚለራውያን የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ እንደ ምሳሌ ተደርጎ የታየ ነው። በሚለራዊ ታሪክ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአኮች መበርታት የሁለቱም ታሪኮች፣ እንዲሁም በ9/11 የሦስተኛው መልአክ መበርታት ታሪክ፣ በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ የደረሰውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት መበርታት ለማረጋገጥ ምስክሮችን ይሰጣሉ።

The period of the sealing begins at 9/11 and ends at the Sunday law. It begins with Christ breathing a few drops of the latter rain and ends with tongues of fire carrying a message to the world at Pentecost. Peter identified Pentecost as a fulfillment of Joel. That being the fact of the matter it establishes that Christ’s breathing was also a fulfillment of Joel, for the Pentecostal season has a specific beginning and ending that demonstrates that the alpha is also the omega. The day of Christ’s resurrection the barley first fruit offering was made, and fifty days later on Pentecost the wheat first fruit offering was lifted up. 9/11 typifies the Midnight Cry that arrives just before and leads to the Sunday law. The perfect fulfillment of Zechariah 9:9 representation of the Midnight Cry is post-July 2023.

የማኅተም ማድረጉ ዘመን በ9/11 ይጀምራል እና በእሁድ ሕግ ያበቃል። በክርስቶስ ከኋለኛው ዝናብ ጥቂት ነጠብጣቦችን በመንፈስ መተንፈሱ ይጀምራል፥ በጴንጤቆስጤም የዓለምን መልእክት የሚሸከሙ የእሳት ልሳናት በመገለጣቸው ያበቃል። ጴጥሮስ ጴንጤቆስጤን የኢዮኤል ፍጻሜ እንደሆነ ለይቶ ገለጠ። ይህ የተረጋገጠ እውነታ ስለሆነ፥ የጴንጤቆስጤ ወቅት አልፋም ኦሜጋም መሆኑን የሚያሳይ የተወሰነ ጅማሬና ፍጻሜ ስላለው፥ የክርስቶስ መተንፈስ ደግሞ የኢዮኤል ፍጻሜ እንደሆነ ያጸናል። በክርስቶስ ትንሣኤ ቀን የገብስ የመጀመሪያ ፍሬ መባ ቀረበ፥ ከዚያም ከሃምሳ ቀናት በኋላ በጴንጤቆስጤ የስንዴ የመጀመሪያ ፍሬ መባ ከፍ ተደረገ። 9/11 ከእሁድ ሕግ ጥቂት ቀደም ብሎ የሚመጣውንና ወደ እርሱ የሚመራውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ያመለክታል። የዘካርያስ 9:9 የእኩለ ሌሊት ጩኸት ምሳሌያዊ ውክልና ፍጹም ፍጻሜ ከጁላይ 2023 በኋላ ነው።

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.

> እጅግ ደስ ይበልሽ፥ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ እልል በዪ፥ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ እርሱ ጻድቅ ነው፥ መድኃኒትንም ያለው፤ ትሑትም ነው፥ በአህያ ላይ፥ በውርንጫዋም በአህያ ግልገል ላይ ተቀምጦ ይመጣል። ዘካርያስ 9፥9።

So Zechariah agrees with Isaiah’s symbolization of God’s people being a crown, but he adds that the crown is also the ensign when he recorded, “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land“, and Zechariah further echoes the joy associated with Joel’s symbols of “corn” and “new wine,” by stating, “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” As we consider the record of the drunkards of Ephraim in chapter twenty-eight, take note that this is the biblical chapter that identifies the “rest and the refreshing.” This is one of the primary passages in the Scriptures concerning the latter rain, so these drunkards of Ephraim must be the same drunks Joel speaks of.

ስለዚህ ዘካርያስ የእግዚአብሔር ሕዝብ ዘውድ መሆናቸውን በሚመለከተው የኢሳይያስ ምሳሌያዊ አቀራረብ ጋር ይስማማል፤ ነገር ግን ዘካርያስ “እነርሱ በአገሩ ላይ እንደ ዓላማ ከፍ ከፍ ያሉ የዘውድ ድንጋዮች ይሆናሉና” ብሎ ሲመዘግብ ዘውዱ ዓላማም እንደሆነ ይጨምራል፤ እንዲሁም ዘካርያስ ከዮኤል “እህል” እና “አዲስ የወይን ጠጅ” ምልክቶች ጋር የተያያዘውን ደስታ በመደገፍ፣ “እህል ወጣቶቹን ደስ ያሰኛል፥ አዲስ የወይን ጠጅም ደናግልን” በማለት ይገልጻል። በምዕራፍ ሀያ ስምንት ስለ ኤፍሬም ሰካራሞች የተመዘገበውን መዝገብ ስንመለከት፣ “ዕረፍት እና መታደስ” የሚለዩት የመጽሐፍ ቅዱስ ምዕራፍ ይህ እንደሆነ ልብ በሉ። ይህ ስለ ኋለኛው ዝናብ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ካሉት ዋነኛ ንባቦች አንዱ ነው፤ ስለዚህ እነዚህ የኤፍሬም ሰካራሞች ዮኤል የሚናገርላቸው ሰካራሞች እነርሱ መሆን አለባቸው።

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. …

> ለኤፍሬም ሰካራሞች የትዕቢት ዘውድ፥ ክብራማ ውበታቸውም የሚጠወልግ አበባ ለሆነው፥ በወይን የተሸነፉት በለመለሙ ሸለቆዎች ራስ ላይ ለሚገኙት፥ ወዮላቸው! እነሆ፥ ጌታ ብርቱና ኃያል የሆነ አንድ አለው፤ እርሱም እንደ በረዶ ነጎድጓድና እንደ አጥፊ ማዕበል፥ እንደ ኃይለኛ ውኃ ሙላት የሚያጥለቀልቅ ጎርፍ ሆኖ፥ በእጁ ወደ ምድር ይጥላቸዋል። የትዕቢት ዘውድ፥ የኤፍሬም ሰካራሞች፥ በእግር ሥር ይረገጣሉ፤ በለመለመውም ሸለቆ ራስ ላይ ያለችው ክብራማ ውበት የሚጠወልግ አበባ ትሆናለች፥ በበጋም ሳይደርስ እንደሚበስል ቀደምት ፍሬ ትሆናለች፤ ያየውም ሰው ሲመለከታት፥ ገና በእጁ ሳለች ይውጣታል። በዚያ ቀን የሠራዊት ጌታ ለሕዝቡ ቅሬታ የክብር ዘውድና የውበት አክሊል ይሆናል፤ በፍርድም ለሚቀመጥ የፍርድ መንፈስ፥ ሰልፍንም እስከ በር ለሚመልሱ ኃይል ይሆናል። እነዚህ ግን ደግሞ በወይን ስለተሳሳቱ ከመንገድ ወጥተዋል፥ በሚያሰክር መጠጥም ተንከራተቱ፤ ካህኑና ነቢዩ በሚያሰክር መጠጥ ተሳስተዋል፥ በወይን ተዋጥተዋል፥ በሚያሰክር መጠጥ ከመንገድ ወጥተዋል፤ በራእይ ይሳሳታሉ፥ በፍርድም ይደናቀፋሉ። ጠረጴዛዎች ሁሉ በማስታወክና በርኵሰት ተሞልተዋልና፥ ንጹሕ ስፍራ አልቀረም። …

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned.

> ቆዩ እና ተደነቁ፤ ጩኹ እና ጩኹ፤ ሰክረዋል፣ ነገር ግን በወይን አይደለም፤ ይንከራተታሉ፣ ነገር ግን በጠንካራ መጠጥ አይደለም። እግዚአብሔር በእናንተ ላይ የጥልቅ እንቅልፍን መንፈስ አፍስሶባችኋልና፥ ዓይኖቻችሁንም ዘግቶአል፤ ነቢያትንና አለቆቻችሁን፥ ባለ ራእዮቹንም ሸፍኖአቸዋል። ራእዩም ሁሉ ለእናንተ እንደ ታተመ መጽሐፍ ቃል ሆኖባችኋል፤ እርሱንም ለተማረ ሰው፣ “ይህን እባክህ አንብብ” ብለው ሲሰጡት፥ እርሱም፣ “የታተመ ነውና አልችልም” ይላል፤ መጽሐፉም፣ “ይህን እባክህ አንብብ” ብለው ላልተማረ ሰው ሲሰጡት፥ እርሱም፣ “አልተማርሁም” ይላል።

> Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 28:1–8; 29:9–16.

> ስለዚህ ጌታ እንዲህ አለ፤ ይህ ሕዝብ በአፉ ወደ እኔ ይቀርባልና፥ በከንፈሩም ያከብረኛልና፥ ልቡን ግን ከእኔ ርቆ አስወግዶአል፤ የሚፈሩኝም ፍርሃታቸው በሰው ትእዛዝ የተማረ ነው፤ ስለዚህ፥ እነሆ፥ እኔ በዚህ ሕዝብ መካከል ድንቅ ሥራ አደርጋለሁ፥ አዎን፥ ድንቅ ሥራና ተአምር፤ የጥበበኞቻቸው ጥበብ ትጠፋለችና፥ የማስተዋል ሰዎቻቸውም ማስተዋል ይሰወራል። ምክራቸውን ከእግዚአብሔር ለመሰወር ጥልቅ የሚፈልጉ፥ ሥራቸውም በጨለማ የሆነ፥ “ማን ያየናል? ማንስ ያውቀናል?” የሚሉ ወዮላቸው! ነገሮችን መገልበጣችሁ እንደ ሸክላ ሠሪ ጭቃ ይቈጠራል፤ የተሠራው ሥራ ስለ ሠሪው፥ “እርሱ አላደረገኝም” ይላልን? ወይስ የተቀረጸው ነገር ስለ ቀረጸው፥ “እርሱ ማስተዋል የለውም” ይላልን? ኢሳይያስ 28፥1–8፤ 29፥9–16።

The Lord is going to do a “marvelous work” among the drunkards of Ephraim as he removes their wisdom and understanding, the very two elements associated with understanding the increase of knowledge when a prophetic message is unsealed. It is the wise who understand. Part of the “marvelous work” is removing the knowledge that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah from the minds of the drunkards of Ephraim. The separation of the wise and wicked is part of the Lord’s “marvelous work.” It is the everlasting gospel. After Christ led the quibbling Jews through the parable of the vineyard and thus trapped them into pronouncing their own judgment, He asked a question from Psalm 118:

ጌታ የኤፍሬም ሰካራሞችን ጥበብና ማስተዋል በማስወገድ መካከላቸው “ድንቅ ሥራ” ያደርጋል፤ እነዚህ ሁለቱ ነገሮች ትንቢታዊ መልእክት በሚፈታ ጊዜ የእውቀት መጨመርን ከማስተዋል ጋር የተያያዙ ናቸው። የሚያስተውሉት ጥበበኞቹ ናቸው። የ“ድንቅ ሥራው” አካል ከይሁዳ ነገድ አንበሳ የሚፈታውን እውቀት ከኤፍሬም ሰካራሞች አእምሮ ማስወገድ ነው። የጥበበኞችና የክፉዎች መለየት የጌታ “ድንቅ ሥራ” አካል ነው። ይህ ዘላለማዊ ወንጌል ነው። ክርስቶስ በወይኑ ቦታ ምሳሌ ክርክር የሚወዱትን አይሁድ ከመራቸው በኋላ በዚሁም ራሳቸውን ፍርድ እንዲናገሩ ካስያዛቸው በኋላ፣ ከመዝሙር 118 አንድ ጥያቄ ጠየቃቸው፦

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvelous in our eyes. This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. Psalms 118:22–24.

> ሕንፃ ሠሪዎች የናቁት ድንጋይ የማዕዘኑ ራስ ድንጋይ ሆነ። ይህ ከእግዚአብሔር ዘንድ የሆነ ነው፤ በዓይኖቻችንም ድንቅ ነው። ይህ እግዚአብሔር ያደረገው ቀን ነው፤ በእርሱ ደስ ይለናል ሐሴትም እናደርጋለን። መዝሙር 118:22–24።

The Lord is to accomplish “a marvelous work and a wonder” upon the drunkards of Ephraim and it includes removing their ability to recognize truth. The “head stone of the corner” is marvelous in the eyes of those who possess Joel’s “new wine.”

ጌታ በኤፍሬም ሰካራሞች ላይ “ድንቅ ሥራና ተአምር” ሊፈጽም ነው፤ ይህም እውነትን የማወቅ ችሎታቸውን መወሰድን ያካትታል። “የማዕዘኑ ራስ ድንጋይ” የዮኤልን “አዲስ ወይን” በያዙ ሰዎች ዓይን ድንቅ ነው።

The drunkards cannot read the book that is sealed whether it is the leadership represented as “learned” or the laity represented by the “not learned.” It is impossible for the drunkards to understand rightly the prophetic testimony of Scriptures as represented as “the book that is sealed.” The drunkards are also twice identified as being “out of the way.” Once again this is recorded in Isaiah twenty-eight a premier latter rain passage of Scripture, where Isaiah identifies the “rest and refreshing” that the drunkards would not hear. The “rest and refreshing” is a message, for it can be heard.

ሰካራሞቹ፣ “የተማሩ” ተብለው የተመለከቱት መሪዎች ይሁኑ ወይም “ያልተማሩ” በተባሉት የተወከሉት ሕዝብ ይሁኑ፣ የታተመውን መጽሐፍ ሊያነቡት አይችሉም። ሰካራሞቹ በ“የታተመው መጽሐፍ” እንደ ተመሰለው የቅዱሳት መጻሕፍትን ትንቢታዊ ምስክርነት በትክክል ሊያስተውሉ አይችሉም። ሰካራሞቹ ደግሞ ሁለት ጊዜ “ከመንገድ ውጭ” እንደሆኑ ተለይተው ተጠቅሰዋል። ይህም እንደገና በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ስምንት፣ ስለ ኋለኛው ዝናብ ከፍ ያለ የቅዱሳት መጻሕፍት ክፍል የሆነው ስፍራ ውስጥ ተመዝግቦአል፤ በዚያም ኢሳይያስ ሰካራሞቹ ሊሰሙት ያልወደዱትን “ዕረፍትና ማረፊያ” ይለያል። “ዕረፍትና ማረፊያ” መልእክት ነው፥ ምክንያቱም ሊሰማ ይችላል።

That drunkenness has taken the drunkards out of the way of Jeremiah’s “old paths” which is the “way” to walk in and find the latter rain, represented as “rest” by Jeremiah. The rejection of the latter rain message by the drunkards of Ephraim is a specific subject of God’s Word. They are drunk because they refused to return to the foundational history which provides the blueprint for the history of the one hundred and forty-four thousand which is the history of the latter rain.

ያ ስካር ሰካራሞቹን ከኤርምያስ “የቀድሞ መንገዶች” መንገድ አውጥቶአቸዋል፤ ይህም ሰው ይመላለስበትና በኤርምያስ “ዕረፍት” ተብሎ የተመለከተውን የኋለኛውን ዝናብ የሚያገኝበት “መንገድ” ነው። የኋለኛው ዝናብ መልእክት በኤፍሬም ሰካራሞች መጣል በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ የተለየ ርእሰ ጉዳይ ነው። እነርሱ ሰካራሞች የሆኑት የኋለኛው ዝናብ ታሪክ የሆነውን የመቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ንድፍ የሚሰጠው ወደ መሠረታዊው ታሪክ ለመመለስ እምቢ ስላሉ ነው።

The “marvelous work” that is accomplished upon the drunkards of Ephraim occurs during the outpouring of the latter rain. During the latter rain a testing message produces two classes of worshippers, which are illustrated by the “wine” which they partake of. The wicked have refused to base their prophetic application upon the lines of sacred history and those who employ the “line upon line” methodology of Isaiah twenty-eight partake of the “new wine.” The wicked’s drunkenness is manifested by their inability to understand prophecy, and their blind condition was caused by an unwillingness to return to the foundational old paths. Jesus rebuked the quibbling Jews by asking if they had ever read about the stone which is rejected, and becomes the head of the corner.

በኤፍሬም ሰካራሞች ላይ የሚፈጸመው “ድንቅ ሥራ” የኋለኛው ዝናብ በሚፈስስበት ዘመን ይከሰታል። በኋለኛው ዝናብ ወቅት የሚፈትን መልእክት ሁለት የአምልኮ ክፍሎችን ያመነጫል፤ እነዚህም የሚካፈሉበት በ“ወይን ጠጅ” ተመስለው ተገልጠዋል። ክፉዎች ትንቢታዊ ተግባራቸውን በቅዱስ ታሪክ መስመሮች ላይ ለመመስረት እምቢ ብለዋል፤ የኢሳይያስ ሃያ ስምንት “መስመር በመስመር” ዘዴን የሚጠቀሙ ግን ከ“አዲሱ ወይን” ይካፈላሉ። የክፉዎች ስካር ትንቢትን ማስተዋል በማይችሉበት ሁኔታ ይገለጣል፤ የዕውርነታቸውም ሁኔታ ወደ መሠረታዊው የድሮ መንገዶች ለመመለስ ፈቃደኞች ባለመሆናቸው ተፈጥሯል። ኢየሱስ ሙግት የሚያበዙትን አይሁድ የተጣለች ድንጋይ የማዕዘን ራስ እንደምትሆን ስለሚናገረው ነገር እንኳ አንብባችሁ አታውቁምን? በማለት ገሠጻቸው።

The stone which becomes the head of the corner represents that the prophetic truth that the foundation or cornerstone is duplicated in the capstone. The alpha stone is also the omega stone. The primary prophetic principle which establishes and upholds the methodology of line upon line, (which is the methodology of the latter rain) is that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The primary prophetic principle in the Millerite movement was the day for a year principle that was confirmed when the angel of Revelation ten descended. The primary prophetic principle in the movement of the one hundred and forty-four thousand is that the beginning illustrates the end which was confirmed when the angel of Revelation eighteen descended.

የማዕዘኑ ራስ የሚሆነው ድንጋይ፣ መሠረቱ ወይም የማዕዘን ድንጋዩ በካፕስቶኑ ውስጥ እንደሚደገም ያለውን ትንቢታዊ እውነት ይወክላል። የአልፋ ድንጋይ ደግሞ የኦሜጋ ድንጋይ ነው። የመስመር በላይ መስመር የሆነውን ሥነ-ዘዴ የሚመሠርትና የሚደግፍ ዋናው የትንቢት መርህ፣ (እርሱም የኋለኛው ዝናብ ሥነ-ዘዴ ነው) የአንድ ነገር መጀመሪያ መጨረሻውን እንደሚያሳይ የሚገልጽ መርህ ነው። በሚለራውያን እንቅስቃሴ ውስጥ ዋናው የትንቢት መርህ፣ የራእይ አሥር መልአክ በወረደ ጊዜ የተረጋገጠው የአንድ ቀን በአንድ ዓመት መርህ ነበር። በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ውስጥ ዋናው የትንቢት መርህ፣ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ በወረደ ጊዜ የተረጋገጠው መጀመሪያው መጨረሻውን እንደሚያሳይ የሚገልጽ መርህ ነው።

God’s prophetic Word is very detailed in its explanation of the factors involved with the latter rain. One of those facts is that the drunkards of Ephraim are not capable of recognizing the latter rain, and this was typified by the Jews who were suggesting to Peter that the disciples were drunk. The main principle of the methodology is directly set forth as Alpha and Omega repeatedly within God’s Word, but the Word has been sealed unto them. The methodology, the main prophetic rule and the message of the latter rain are some of the sanctified themes in a prophetic line of history that is represented as a “marvelous work.”

የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ከኋለኛው ዝናብ ጋር የተያያዙትን ነገሮች በመግለጹ እጅግ ዝርዝር ነው። ከእነዚያ እውነታዎች አንዱ፣ የኤፍሬም ሰካራሞች ከኋለኛውን ዝናብ ለመለየት ብቁ አይደሉም የሚለው ሲሆን፣ ይህም አይሁድ ደቀ መዛሙርቱ ሰክረዋል ብለው ለጴጥሮስ በማለታቸው ተምሳሌት ሆኖ ተገልጦ ነበር። የዘዴው ዋና መርህ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ደጋግሞ እንደ አልፋና ኦሜጋ በቀጥታ ተቀምጦ ነው፣ ነገር ግን ቃሉ ለእነርሱ የታተመ ሆኖባቸዋል። ዘዴው፣ ዋናው ትንቢታዊ ሕግ፣ እና የኋለኛው ዝናብ መልእክት፣ “ድንቅ ሥራ” ተብሎ በሚወከለው ትንቢታዊ የታሪክ መስመር ውስጥ ከተቀደሱ አርእስቶች መካከል ናቸው።

> Again the word of the Lord of hosts came to me, saying, Thus saith the Lord of hosts; I was jealous for Zion with great jealousy, and I was jealous for her with great fury. Thus saith the Lord; I am returned unto Zion, and will dwell in the midst of Jerusalem: and Jerusalem shall be called a city of truth; and the mountain of the Lord of hosts the holy mountain. Thus saith the Lord of hosts; There shall yet old men and old women dwell in the streets of Jerusalem, and every man with his staff in his hand for very age. And the streets of the city shall be full of boys and girls playing in the streets thereof.

> እንደገናም የሰራዊት ጌታ ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፤ የሰራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ ስለ ጽዮን በታላቅ ቅንዓት ቀናሁ፥ ስለ እርስዋም በታላቅ መቅናት ቀናሁ። ጌታ እንዲህ ይላል፤ ወደ ጽዮን ተመልሻለሁ፥ በኢየሩሳሌምም መካከል እቀመጣለሁ፤ ኢየሩሳሌምም የእውነት ከተማ ትባላለች፥ የሰራዊት ጌታም ተራራ ቅዱስ ተራራ ይባላል። የሰራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ ከዚህ በኋላ ሽማግሌዎችና አሮጊቶች በኢየሩሳሌም አደባባዮች ይቀመጣሉ፤ እያንዳንዱም ከብዙ እርጅናው የተነሣ በእጁ ምርኩዝ ይይዛል። የከተማይቱም አደባባዮች በወንዶች ልጆችና በሴቶች ልጆች ተሞልተው፥ በአደባባዮቿ ይጫወታሉ።

> Thus saith the Lord of hosts; If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes? saith the Lord of hosts. Thus saith the Lord of hosts; Behold, I will save my people from the east country, and from the west country; And I will bring them, and they shall dwell in the midst of Jerusalem: and they shall be my people, and I will be their God, in truth and in righteousness. Thus saith the Lord of hosts; Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built. For before these days there was no hire for man, nor any hire for beast; neither was there any peace to him that went out or came in because of the affliction: for I set all men every one against his neighbour. But now I will not be unto the residue of this people as in the former days, saith the Lord of hosts. Zechariah 8:1–11.

> ጌታ የሠራዊት አምላክ እንዲህ ይላል፤ በዚህ ዘመን በዚህ ሕዝብ ቀሪዎች ዓይን ይህ ድንቅ ቢሆን፥ በዓይኔም ደግሞ ድንቅ ይሆናልን? ይላል ጌታ የሠራዊት አምላክ። ጌታ የሠራዊት አምላክ እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ ሕዝቤን ከምሥራቅ አገርና ከምዕራብ አገር አድናለሁ፤ አመጣቸውማለሁ፥ በኢየሩሳሌምም መካከል ይኖራሉ፤ እነርሱም ሕዝቤ ይሆናሉ፥ እኔም በእውነትና በጽድቅ አምላካቸው እሆናለሁ። ጌታ የሠራዊት አምላክ እንዲህ ይላል፤ ቤተ መቅደሱ እንዲሠራ የጌታ የሠራዊት አምላክ ቤት መሠረት በተጣለበት ዘመን በነቢያት አፍ የተነገሩትን ቃሎች በእነዚህ ዘመናት የምትሰሙ እናንተ፥ እጆቻችሁ ይበርቱ። ከእነዚያ ዘመናት በፊት ለሰው ደመወዝ አልነበረም፥ ለእንስሳም ደመወዝ አልነበረም፤ ከመከራውም የተነሣ ወደ ውጭ ለሚወጣና ለሚገባ ሰላም አልነበረም፤ ሰውንም ሁሉ እያንዳንዱን በባልንጀራው ላይ አስነሣሁ። አሁን ግን እንደ ቀድሞው ዘመን ለዚህ ሕዝብ ቀሪዎች አልሆንም፥ ይላል ጌታ የሠራዊት አምላክ። ዘካርያስ 8፥1-11።

Zechariah states, “Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built.” What strengthens God’s people is the message of the foundation that becomes the headstone. That message is that the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ዘካርያስ፣ “በዚህ ቀን እነዚህን ቃላት በነቢያት አፍ የምትሰሙ ሆይ፣ እጆቻችሁ ይበርቱ፤ ይህም የሠራዊት ጌታ ቤት መሠረት በተጣለበት ቀን፣ ቤተ መቅደሱ እንዲሠራ ነበር” ይላል። የእግዚአብሔርን ሕዝብ የሚያበረታታው የመሠረቱ መልእክት ሲሆን፣ ያ መሠረትም የራስ ድንጋይ ይሆናል። ያ መልእክት ሚለራዊ ታሪክ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ እንደገና እንደሚደገም የሚገልጽ ነው።

Christ askes, “If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes?” That question identifies the prophetic period of God’s “marvelous work” that is the subject of every prophet, but it also identifies when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is the same point as when they are sealed, and the same point the movement changes from militant to triumphant, which is also where the work of combining divinity with humanity among this group of people is finalized as the sanctuary is truly cleansed. This can be recognized in the verses for the prophetic history represented by His “marvelous work” is marvelous in God’s eyes and the eyes of the remnant, and eye to eye is a symbol of unity. The unity here represented is speaking of the sealing of God’s people who follow the Lamb withersoever He goeth who have reached a point that they would die rather than sin and misrepresent the character of Christ.

ክርስቶስ፡ “በዚህ ዘመን በዚህ ሕዝብ ቀሪዎች ዓይን ይህ ድንቅ ቢሆን፥ በዓይኔስ ደግሞ ድንቅ ሊሆን ይገባልን?” ይላል። ይህ ጥያቄ የእግዚአብሔር “ድንቅ ሥራ” መሆኑን የሚያመለክተውን፣ የነቢያት ሁሉ ርዕሰ ጉዳይ የሆነውን ትንቢታዊ ዘመን ይለያል፤ ነገር ግን ደግሞ የመቶ አርባ አራት ሺህ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ወደ መቶ አርባ አራት ሺህ የፊላዴልፍያ እንቅስቃሴ የሚለወጥበትን ጊዜ ደግሞ ይለያል። ይህም የሚታተሙበት ተመሳሳይ ነጥብ ነው፤ እንዲሁም እንቅስቃሴው ከተዋጊ ወደ ድል አድራጊ የሚለወጥበት ተመሳሳይ ነጥብ ነው፤ እንዲሁም በዚህ የሰዎች ቡድን መካከል መለኮትን ከሰብአዊነት ጋር የማዋሃድ ሥራ መቅደሱ በእውነት ሲነጻ የሚፈጸምበት ስፍራ ደግሞ ይህ ነው። ይህ በቁጥሮቹ ውስጥ ሊታወቅ ይችላል፥ ምክንያቱም በእርሱ “ድንቅ ሥራ” የተወከለው ትንቢታዊ ታሪክ በእግዚአብሔር ዓይንና በቀሪዎቹ ዓይን ድንቅ ነውና፤ “ዓይን ለዓይን” ደግሞ የአንድነት ምልክት ነው። እዚህ የተወከለው አንድነት የእግዚአብሔር ሕዝብ መታተምን ይናገራል፤ እነርሱም በግ ወደሚሄድበት ስፍራ ሁሉ የሚከተሉት፣ ከኃጢአት መሥራትና የክርስቶስን ባሕርይ በስህተት ከመወከል ይልቅ መሞትን የሚመርጡበት ደረጃ ላይ የደረሱት ናቸው።

Micah identifies the foundational history of ancient Israel as “marvelous things.”

ሚክያስ የቀድሞውን የእስራኤል መሠረታዊ ታሪክ “ድንቅ ነገሮች” ብሎ ይጠራዋል።

> According to the days of thy coming out of the land of Egypt will I show unto him marvellous things. Micah 7:15.

> “ከግብፅ ምድር በወጣህባቸው ቀኖች እንደ ሆነ፥ ድንቅ ነገሮችን አሳየዋለሁ።” ሚክያስ 7፥15።

The “marvelous works” are foundational history which is “marvelous” because the foundational history is repeated in the ending history, represented by the capstone. The “marvelous works” are the history that begins with the corner stone and ends with the “cap stone.” His “marvelous works” were manifested in the history of Moses and repeated in the history of Christ. Moses was the corner stone and Christ was the cap stone. Moses is alpha and Christ omega prophetically.

“ድንቅ ሥራዎች” መሠረታዊ ታሪክ ናቸው፤ ይህም መሠረታዊ ታሪክ በመጨረሻው ታሪክ ውስጥ ስለሚደገም፣ በራስ ድንጋይ ተመልክቶ ስለሚወከል፣ “ድንቅ” ተብሎ ይጠራል። “ድንቅ ሥራዎች” በማዕዘን ድንጋይ የሚጀምርና በ“ራስ ድንጋይ” የሚያበቃ ታሪክ ናቸው። የእርሱ “ድንቅ ሥራዎች” በሙሴ ታሪክ ውስጥ ተገለጡ እና በክርስቶስ ታሪክ ውስጥ ተደገሙ። ሙሴ የማዕዘን ድንጋይ ነበር፣ ክርስቶስም የራስ ድንጋይ ነበር። በትንቢታዊ ምልክት ሙሴ አልፋ ነው፣ ክርስቶስም ኦሜጋ ነው።

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” The Desire of Ages, 797.

> «ከሙሴ ጀምሮ፣ እርሱም የመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ አልፋ ሲሆን፣ ክርስቶስ በመጽሐፍት ሁሉ ውስጥ ስለ ራሱ የተጻፉትን ነገሮች ገለጸ።» የዘመናት ምኞት፣ 797።

Moses taught, and Peter used Moses’ words at Pentecost to identify that Moses typified Christ.

ሙሴ አስተማረ፤ ጴጥሮስም በጴንጤቆስጤ ቀን የሙሴን ቃላት በመጠቀም ሙሴ የክርስቶስ ምሳሌ እንደነበረ አሳየ።

> But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.

> ነገር ግን እግዚአብሔር ክርስቶስ እንዲሠቃይ በነቢያቱ ሁሉ አፍ አስቀድሞ ያሳየውን እንዲሁ ፈጽሞአል። እንግዲህ ኃጢአቶቻችሁ እንዲደመሰሱ ንስሐ ግቡ ወደ እግዚአብሔርም ተመለሱ፥ እንዲሁም የማረፍ ዘመናት ከጌታ ፊት እንዲመጡ፤ አስቀድሞም ለእናንተ የተሰበከውን ኢየሱስ ክርስቶስን እርሱ ይልካል። እግዚአብሔር ከዓለም መጀመሪያ ጀምሮ በቅዱሳን ነቢያቱ ሁሉ አፍ ስለ ተናገረው የሁሉ መመለስ ዘመን እስኪደርስ ድረስ ሰማይ ሊቀበለው ይገባል። ሙሴ በእውነት አባቶችን፣ ‘ጌታ አምላካችሁ ከወንድሞቻችሁ እንደ እኔ ያለ ነቢይ ያስነሣላችኋል፤ እርሱ የሚነግራችሁን ሁሉ ስሙት፤ ያንንም ነቢይ የማይሰማ ማንኛውም ነፍስ ከሕዝቡ መካከል ትጠፋለች’ ብሎ ተናግሮአል። ደግሞም ከሳሙኤል ጀምሮ ከእርሱ በኋላ የተከተሉት ነቢያት ሁሉ፥ የተናገሩ መጠን ሁሉ፥ ስለ እነዚህ ዘመኖች ደግሞ አስቀድመው ተናግረዋል። የሐዋርያት ሥራ 3:18–24።

Moses as alpha and Christ as omega was established by Peter’s second witness of Moses at the Pentecostal outpouring, and in so doing Peter is emphasizing and identifying that a primary component of the latter rain message (and the controversy raised against it) is the prophetic principle of “alpha and omega.” That principle is the one hundred and forty-four thousand’s counterpart to the year/day principle in Millerite history. The principle of “alpha and omega” is the principle of ‘the foundation becoming the cap stone,’ it is the principles of ‘Moses and the Lamb;’ and therefore is identified by inspiration as one of the verses in the song of the vineyard, which is also the song of Moses and the Lamb.

ሙሴ እንደ አልፋ እና ክርስቶስ እንደ ኦሜጋ መሆናቸው፣ ጴጥሮስ በጴንጤቆስጤ መፍሰስ ጊዜ ስለ ሙሴ በሰጠው ሁለተኛ ምስክርነት ተመሥርቶ ተቋቋመ፤ እንዲህም በማድረጉ ጴጥሮስ፣ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ዋና አካል አንዱ (እና በእርሱ ላይ የተነሣው ክርክር) የ“አልፋ እና ኦሜጋ” ትንቢታዊ መርህ መሆኑን ያጠናክራልና ይለይታል። ይህ መርህ በሚለራዊት ታሪክ ውስጥ ያለው የዓመት/ቀን መርህ ለአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ያለው ተጓዳኝ ነው። የ“አልፋ እና ኦሜጋ” መርህ፣ ‘መሠረቱ የአናቱ ድንጋይ መሆን’ የሚለው መርህ ነው፤ እርሱም ‘ሙሴ እና በጉ’ የሚሉት መርሆች ናቸው፤ ስለዚህም በመነሳሳት የወይኑ ቦታ መዝሙር ከሆኑት አንቀጾች አንዱ መሆኑ ተለይቶ ይታወቃል፤ ይህም ደግሞ የሙሴና የበጉ መዝሙር ነው።

The beginning and ending that is represented by the various prophetic lines represent the history where God accomplishes His “marvelous works,” and it is the light that is brought out from recognizing what the symbol of “marvelous works” represents that transforms a Laodicean unto a Philadelphia thus becoming a stone in a temple that is being built, as was the Millerite temple built in 46 years leading up to October 22, 1844 when the Lord suddenly came to His temple.

በተለያዩ ትንቢታዊ መስመሮች የሚወከለው መጀመሪያና ፍጻሜ እግዚአብሔር “ድንቅ ሥራዎቹን” የሚፈጽምበትን ታሪክ ይወክላል፤ እና “ድንቅ ሥራዎች” የሚለው ምልክት ምንን እንደሚወክል ከማወቅ የሚወጣው ብርሃን አንድ ሎዶቅያዊን ወደ ፊላዴልፍያዊ ይለውጠዋል፤ እንዲሁም ጌታ በድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ እስከ መጣበት እስከ 1844 ጥቅምት 22 ድረስ በ46 ዓመታት የተሠራው የሚለራውያን ቤተ መቅደስ እንደነበረው ሁሉ፣ እየተገነባ ባለው ቤተ መቅደስ ውስጥ ድንጋይ ይሆናል።

> If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:3–10.

> ጌታ መሐሪ እንደ ሆነ ቀምሳችሁ ከሆነ፤ በሰዎች ዘንድ ቢጣልም በእግዚአብሔር ዘንድ ግን የተመረጠና ክቡር የሆነ ሕያው ድንጋይ ወደ እርሱ እየቀረባችሁ፥ እናንተ ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች መንፈሳዊ ቤት ሆናችሁ ትሠራላችሁ፤ በኢየሱስ ክርስቶስም በእግዚአብሔር ፊት የሚቀበሉ መንፈሳዊ መሥዋዕቶችን ታቀርቡ ዘንድ ቅዱስ ክህነት ትሆናላችሁ። ስለዚህም በመጽሐፍ እንዲህ ተጽፎአል፤ “እነሆ፥ በጽዮን የተመረጠ፥ ክቡር የሆነ የማዕዘን ራስ ድንጋይ አኖራለሁ፤ በእርሱም የሚያምን አይፈርም።” እንግዲህ ለእናንተ ለምታምኑ እርሱ ክቡር ነው፤ ለማይታዘዙ ግን፥ “ገንቢዎች የጣሉት ድንጋይ እርሱ የማዕዘን ራስ ሆነ፤” ደግሞም፥ “የማሰናከያ ድንጋይና የማሰናከያ ዓለት ሆነ፤” ቃሉን ባለመታዘዛቸው ለሚሰናከሉት ይህ ሆነላቸው፤ ለዚህም ደግሞ ተመድበው ነበር። እናንተ ግን ከጨለማ ወደ ድንቅ ብርሃኑ የጠራችሁን የእርሱን ምስጋና እንድትገልጡ የተመረጠ ዘር፥ ንጉሣዊ ክህነት፥ ቅዱስ ሕዝብ፥ ለርስቱ የተለየ ወገን ናችሁ፤ እናንተም ቀድሞ ሕዝብ ያልነበራችሁ አሁን ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ ናችሁ፤ ምሕረትን ያላገኛችሁ አሁን ግን ምሕረትን አግኝታችኋል። 1 ጴጥሮስ 2፥3-10።

To be called into His marvelous light identifies when the call is made, for the waymark of 1888, which is aligned by inspiration as the rebellion of Korah in the alpha history of Moses is brought to the last days it aligns with 9/11, when the Laodicean message arrives with the third angel according to inspiration. Laodiceans in prophecy are “blind,” meaning they are in darkness, and the call to come out of darkness began when the Laodicean message arrived in 1856, 1888 and 9/11. At 9/11 the “call out of darkness” was not only a call to understand the light of the angel of Revelation eighteen, but also a call to the hearer into the very history where God’s “marvelous works” will find their perfect fulfillments.

ወደ እርሱ ድንቅ ብርሃን መጠራት ጥሪው መቼ እንደሚደረግ ይለይታል፤ ምክንያቱም በመነሳሳት ከሙሴ አልፋ ታሪክ ውስጥ ከቆሬ ዓመፅ ጋር የተሰናሰለው የ1888 የመንገድ ምልክት ወደ መጨረሻዎቹ ዘመናት ሲመጣ ከ9/11 ጋር ይጣጣማል፤ በዚያም ጊዜ በመነሳሳት መሠረት የሎዶቅያ መልእክት ከሦስተኛው መልአክ ጋር ይደርሳል። በትንቢት ውስጥ የሎዶቅያ ሰዎች “ዕውሮች” ናቸው፤ ይህም ማለት በጨለማ ውስጥ ናቸው ማለት ነው፤ ከጨለማ እንዲወጡ የሚጠራውም ጥሪ የሎዶቅያ መልእክት በ1856፣ 1888 እና 9/11 በደረሰ ጊዜ ተጀመረ። በ9/11 “ከጨለማ ውጡ” የሚለው ጥሪ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ብርሃንን እንዲያስተውሉ ብቻ የሆነ ጥሪ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር “ድንቅ ሥራዎቹ” ፍጹም ፍጻሜያቸውን የሚያገኙበት በዚያው ታሪክ ውስጥ ወደ ሰሚው የሚገባ ጥሪ ደግሞ ነበር።

It has been demonstrated repeatedly over the past three decades that the prophetic definition of the “everlasting gospel” is a history where a prophetic truth is unsealed which initiates a three-step testing process, with two characteristics of distinction in the three tests. The first two tests are different in nature than the third, for the third is a litmus test which demonstrates whether you passed the first and second tests. The other distinction in the everlasting gospel is that you must pass the current test to be involved with the following test.

ባለፉት ሦስት ዐሥርት ዓመታት ውስጥ፣ የ“ዘላለማዊ ወንጌል” ትንቢታዊ ትርጉም ያልታተመ አንድ ትንቢታዊ እውነት የሚገለጥበትና ሦስት-ደረጃ የፈተና ሂደትን የሚጀምር ታሪክ መሆኑ በተደጋጋሚ ተረጋግጧል፤ በእነዚህ ሦስት ፈተናዎችም ውስጥ ሁለት የልዩነት ባሕርያት አሉ። የመጀመሪያዎቹ ሁለት ፈተናዎች ከሦስተኛው በባሕርያቸው የተለዩ ናቸው፤ ምክንያቱም ሦስተኛው ፈተና የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን ፈተና እንዳለፍክ ወይስ እንዳላለፍክ የሚያሳይ የመለያ ፈተና ነው። በዘላለማዊው ወንጌል ውስጥ ያለው ሌላው ልዩነት ደግሞ፣ በሚቀጥለው ፈተና ለመሳተፍ አሁን ያለውን ፈተና ማለፍ እንዳለብህ ነው።

The history of the “marvelous works” is also the history where the “everlasting gospel” reaches its climax, for the hour of judgment that is announced by the first angel and identified as the everlasting gospel finds its perfect fulfillment beginning at 9/11. The judgment that is being warned about for the Millerites was October 22, 1844 when the door closed in the parable of the ten virgins, thus typifying the Sunday law when the door closes again in the parable of the ten virgins. 9/11 is announcing that the hour of God’s executive judgment begins at the Sunday law, just as the Millerites announced that the hour of the investigative judgment began on October 22, 1844.

የ«ድንቅ ሥራዎች» ታሪክ እንዲሁም «ዘላለማዊ ወንጌል» ወደ ከፍተኛ ጫፉ የሚደርስበት ታሪክ ነው፤ ምክንያቱም በመጀመሪያው መልአክ የተገለጸው እና እንደ ዘላለማዊ ወንጌል የታወቀው የፍርድ ሰዓት ፍጹም ፍጻሜውን ከ9/11 ጀምሮ ያገኛል። ለሚለራውያን የተሰጠው የፍርድ ማስጠንቀቂያ፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ በሩ የተዘጋበት ጥቅምት 22፣ 1844 ነበር፤ ስለዚህም በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ በሩ እንደገና በሚዘጋበት የእሁድ ሕግን ምሳሌያዊ ቅድመ ጥላ ሆኖ ያመለክታል። 9/11 የሚያስታውቀው፣ ልክ ሚለራውያን የመርማሪ ፍርድ ሰዓት በጥቅምት 22፣ 1844 እንደጀመረ እንዳስታወቁት፣ የእግዚአብሔር የአስፈጻሚ ፍርድ ሰዓት በእሁድ ሕግ ጊዜ እንደሚጀምር ነው።

From 9/11 unto the Sunday law is a period that is represented as “Gods’ marvelous works,” and just as the foundational stone that becomes “the head of the corner,” and just as the “Pentecostal season,” and just as “Habakkuk chapter two,” and as “the sealing time of the one hundred and forty-four thousand,” and as “the image of the beast testing time,” and as “the everlasting gospel,” and as “the sacred history of 1840 to 1844,” and as the history of “Revelation chapter ten,” and as “the history from Christ’s baptism unto His death.”

ከ9/11 ጀምሮ እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ ያለው ዘመን “የእግዚአብሔር ድንቅ ሥራዎች” ተብሎ የሚወከል ነው፤ እንዲሁም “የማዕዘኑ ራስ” የሚሆን የመሠረት ድንጋይ እንደሆነ፣ እንዲሁም “የጴንጤቆስጤ ወቅት” እንደሆነ፣ እንዲሁም “ዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት” እንደሆነ፣ እንዲሁም “የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም የሚቀበሉበት ዘመን” እንደሆነ፣ እንዲሁም “የአውሬው ምስል ፈተና ዘመን” እንደሆነ፣ እንዲሁም “የዘላለም ወንጌል” እንደሆነ፣ እንዲሁም “ከ1840 እስከ 1844 ያለው የተቀደሰ ታሪክ” እንደሆነ፣ እንዲሁም “የራእይ ምዕራፍ አሥር ታሪክ” እንደሆነ፣ እንዲሁም “ከክርስቶስ ጥምቀት ጀምሮ እስከ ሞቱ ድረስ ያለው ታሪክ” እንደሆነ ይወከላል።

The history represented in a fractal by His baptism began the period of 2520 days that ended at the cross. Christ’s baptism represented His death, burial and resurrection which was literally fulfilled at the end of the 1260 days.

በእርሱ ጥምቀት በፍራክታል የተወከለው ታሪክ በመስቀሉ ያበቃውን የ2520 ቀናት ዘመን ጀመረ። የክርስቶስ ጥምቀት ሞቱን፣ ቀብሩንና ትንሣኤውን ወክሎ ነበር፥ ይህም በ1260 ቀናት መጨረሻ በቃል በትክክል ተፈጸመ።

When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism it typified the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 1260 prophetic days later the events symbolized by baptism were literally fulfilled at the cross. The history from the baptism to the cross contains a symbolic alpha history which is fulfilled literally at the end of the period. The alpha and omega histories are fractals of the entire overall history. The history from the baptism to the cross is “God’s marvelous works,” and that history is also represented by “Christ’s baptism” and also by His literal “death, burial and resurrection,” and therefore also by “the baptism of ancient Israel at the Red Sea,” and also by “the baptism of the eight souls during the history of Noah.” All of these periods represent the history of His “marvelous works.”

በክርስቶስ ጥምቀት ጊዜ መንፈስ ቅዱስ በላዩ ሲወርድ፣ ይህ በ9/11 የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መውረድን የሚያመለክት ነበር። 1260 ትንቢታዊ ቀኖች በኋላ፣ በጥምቀት የተወከሉት ክስተቶች በመስቀል ላይ በትክክል ተፈጸሙ። ከጥምቀት እስከ መስቀል ያለው ታሪክ፣ በዘመኑ መጨረሻ በቀጥታ የሚፈጸም ምሳሌያዊ የአልፋ ታሪክ ይዟል። የአልፋና የኦሜጋ ታሪኮች የአጠቃላዩ ሙሉ ታሪክ ፍራክታሎች ናቸው። ከጥምቀት እስከ መስቀል ያለው ታሪክ “የእግዚአብሔር ድንቅ ሥራዎች” ነው፤ ይህ ታሪክ ደግሞ “የክርስቶስ ጥምቀት” በሚለው ይወከላል፣ እንዲሁም በእርሱ በቀጥታ “ሞት፣ ቀብርና ትንሣኤ” ይወከላል፤ ስለዚህም ደግሞ በ“ቀይ ባሕር ላይ የጥንታዊቷ እስራኤል ጥምቀት” ይወከላል፣ እንዲሁም በ“በኖኅ ታሪክ ወቅት የስምንቱ ነፍሳት ጥምቀት” ይወከላል። እነዚህ ዘመናት ሁሉ የእርሱን “ድንቅ ሥራዎች” ታሪክ ይወክላሉ።

When it comes to the number 8 as a symbol of resurrection it was those eight souls on the ark that are the first mention of the number eight as a symbol, and with the rule of first mention, all the prophetic details are in the first mention. The eight souls are going from the old earth to a new earth, are they not?

ስለ ትንሣኤ ምልክት እንደ ሆነው ቁጥር 8 ሲነገር፣ በመርከቡ ላይ የነበሩት እነዚያ ስምንት ነፍሳት ቁጥር ስምንት እንደ ምልክት የተጠቀሰበት የመጀመሪያው መጠቀስ ነው፤ በመጀመሪያ መጠቀስ መርህም መሠረት፣ ትንቢታዊ ዝርዝሮቹ ሁሉ በዚያ በመጀመሪያው መጠቀስ ውስጥ ይገኛሉ። እነዚያ ስምንት ነፍሳት ከአሮጌው ምድር ወደ አዲስ ምድር እየተሻገሩ አይደሉምን?

Those eight souls lived through the time of the rain, but all who refused the warning message of the rain died, correct? The “8” souls that go to the new earth that are represented with the history of the rejected warning message, the closed door, the rain and the new earth went through a dispensational change from the old world to the new world.

እነዚያ ስምንት ነፍሳት የዝናቡን ዘመን በሕይወት አልፈዋል፤ ነገር ግን የዝናቡን የማስጠንቀቂያ መልእክት የእምቢ ያሉ ሁሉ ሞቱ፣ ትክክል ነው አይደል? ወደ አዲሲቱ ምድር የሚሄዱት እነዚያ “8” ነፍሳት፣ ከተጣለው የማስጠንቀቂያ መልእክት፣ ከተዘጋው በር፣ ከዝናቡ እና ከአዲሲቱ ምድር ታሪክ ጋር የተወከሉት፣ ከአሮጌው ዓለም ወደ አዲሱ ዓለም የሥርዓተ-ዘመን ለውጥ አልፈዋል።

The dispensational change that marks the eight souls who are the one hundred and forty-four thousand is the transition from Laodicea unto Philadelphia, which is also the transition from the church militant composed of wheat and tares unto the church triumphant composed of only the first fruit wheat offering that is lifted up as an ensign offering for all the world to see, similar to viewing a lone boat upon stormy waters. Those people are the 8 that is of the 7, and the history of the ark crossing and the Red Sea crossing are both illustrations of His “marvelous works.”

የመቶ አርባ አራት ሺህ የሆኑትን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚወክሉትን ስምንቱን ነፍሳት የሚለይ የዘመናት አስተዳደር ለውጥ፣ ከሎዶቅያ ወደ ፊልዴልፍያ የሚደረገው ሽግግር ነው፤ ይህም ደግሞ ከስንዴና ከእንክርዳድ የተዋቀረችው ተዋጊት ቤተ ክርስቲያን ወደ ለድል የበቃችው ቤተ ክርስቲያን የሚደረገው ሽግግር ነው፤ እርስዋም ለዓለም ሁሉ እንዲታይ እንደ ዓርማ መባ ተነሥቶ ከፍ የሚደረገው የበኩራት ስንዴ ቍርባን ብቻ የተዋቀረች ናት፣ ይህም በነፋሳማ ውኃ ላይ ያለችን ብቸኛ ጀልባ እንደማየት ይመስላል። እነዚያ ሰዎች ከ7 የሆነችው 8 ናቸው፤ የመርከቢቱም መሻገር እና የቀይ ባሕር መሻገር ታሪክ ሁለቱም የእርሱ “ድንቅ ሥራዎች” ምሳሌዎች ናቸው።

Those souls are they who were resurrected in fulfillment of Revelation 11:11. They are God’s covenant people, represented by their father Abraham who bore the token of the covenant through circumcision that was to take place on the eighth day.

እነዚያ ነፍሳት ራእይ 11፥11 በተፈጸመ መሠረት የተነሡ ናቸው። እነርሱ የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ናቸው፤ ይህም በስምንተኛው ቀን ሊፈጸም በነበረው ግርዛት የቃል ኪዳኑን ምልክት ተሸክሞ በነበረው አባታቸው አብርሃም የተወከሉ ናቸው።

All these lines represent the same period of time, and that period of time begins with the foundations of 9/11 and ends at the Sunday law. 9/11 is the foundation stone and the Sunday law is the cap stone. In the history of rebuilding Jerusalem in the time of Nehemiah and Ezra the foundation was completed during the history of the first decree and the temple itself was finished well before the third decree. In Millerite history the foundations were established in May of 1842 when the 1843 chart was published. The Millerite temple was to be forty-six years in erecting, from 1798 unto 1844. Before October 22, 1844 the Millerite temple was finished, the cap stone being the Midnight Cry. When the Midnight Cry concluded on October 22, 1844 the alpha and third decree of 457 BC had met its counterpart in the omega of 1844. 457 BC as the alpha to the 2300 years and 1844 as the omega. Both the same at one level, for a decree or an angel are both messages, and they both typify the Sunday law, where there will be a decree and where the third angel’s message swells to a loud cry.

እነዚህ መስመሮች ሁሉ አንድና ያው የጊዜ ዘመን ይወክላሉ፤ ይህም የጊዜ ዘመን በ9/11 መሠረቶች ይጀምራል እና በእሁድ ሕግ ያበቃል። 9/11 የመሠረት ድንጋይ ነው፣ እሁድ ሕጉም የራስ ድንጋይ ነው። በነህምያና በዕዝራ ዘመን የኢየሩሳሌም መልሶ መገንባት ታሪክ ውስጥ መሠረቱ በመጀመሪያው አዋጅ ታሪክ ወቅት ተጠናቀቀ፣ ቤተ መቅደሱም ራሱ ከሦስተኛው አዋጅ በእጅጉ ቀድሞ ተፈጸመ። በሚለራዊያን ታሪክ መሠረቶቹ በግንቦት 1842 የ1843 ገበታ በታተመ ጊዜ ተመሠረቱ። የሚለራዊያን ቤተ መቅደስ ከ1798 እስከ 1844 ድረስ በአርባ ስድስት ዓመታት ሲሠራ ሊቆም ነበር። ከጥቅምት 22 ቀን 1844 በፊት የሚለራዊያን ቤተ መቅደስ ተጠናቆ ነበር፤ የራስ ድንጋዩም የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነበር። የእኩለ ሌሊት ጩኸት በጥቅምት 22 ቀን 1844 በተፈጸመ ጊዜ፣ የ457 ዓ.ዓ. አልፋና ሦስተኛ አዋጅ በ1844 ኦሜጋ ውስጥ ከአቻው ጋር ተገናኘ። 457 ዓ.ዓ. ለ2300 ዓመታቱ እንደ አልፋ፣ 1844 ደግሞ እንደ ኦሜጋ። በአንድ ደረጃ ሁለቱም አንድ ናቸው፤ ምክንያቱም አዋጅም ሆነ መልአክ መልእክቶች ናቸውና፣ ሁለቱም ደግሞ የእሁድ ሕጉን ይመስላሉ፤ በዚያ አዋጅ የሚኖርበትና የሦስተኛው መልአክ መልእክት ወደ ታላቅ ጩኸት የሚያድግበት ነው።

From 457 BC until 408 BC, forty-nine years were identified by Daniel as the period of time when the Jews would finish building “the street shall be built again, and the wall, even in troublous times.”

ከክ.ዓ.በ. 457 እስከ ክ.ዓ.በ. 408 ድረስ ያሉት አርባ ዘጠኝ ዓመታት፣ አይሁድ “መንገዱም እንደ ገና ይሠራል፣ ቅጥሩም ደግሞ በመከራ ዘመን” ተብሎ የተነገረውን የመገንባት ሥራ የሚያጠናቅቁበት ጊዜ መሆኑን ዳንኤል ለይቶ ገልጦ ነበር።

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.

> ስለዚህ እወቅና አስተውል፤ ኢየሩሳሌምን እንደ ገና ለመመለስና ለመሥራት ትእዛዝ ከሚወጣበት ጊዜ ጀምሮ እስከ መሲሑ አለቃ ድረስ ሰባት ሳምንትና ስድሳ ሁለት ሳምንት ይሆናል፤ አደባባዩም እንደ ገና ይሠራል፥ ቅጥሩም ደግሞ በመከራ ዘመን ውስጥ ይሠራል። ዳንኤል 9፥25።

457 BC and 1844 are the alpha and omega to the prophecy of the 2300 years. They both typify the Sunday law, for as an alpha and omega they are the same, and the disappointment of 1844 is aligned by inspiration with the disappointment of the cross. If 1844 typifies the cross, and it does, then its alpha counterpart (457 BC) does so as well. 1844 unto 1863 illustrates the testing process of the third angel. That testing process is represented by the 49 years between the third decree, the Sunday law decree and the finishing of the work of the street and the wall that takes place in troublous time.

457 ዓ.ዓ. ክ. እና 1844 ለ2300 ዓመታት ትንቢት አልፋና ኦሜጋ ናቸው። ሁለቱም የእሁድ ሕግን ይመስላሉ፤ ምክንያቱም እንደ አልፋና ኦሜጋ አንድ ናቸው፣ እና የ1844 ተስፋ መቁረጥ በመንፈሳዊ መገለጥ ከመስቀሉ ተስፋ መቁረጥ ጋር ተያይዞ ይቀመጣል። 1844 መስቀሉን የሚያመለክት ከሆነ፣ እና እንዲሁ ነው፣ እንግዲያስ የእርሱ የአልፋ ተጓዳኝ (457 ዓ.ዓ. ክ.) ደግሞ እንዲሁ ያደርጋል። ከ1844 እስከ 1863 ድረስ የሦስተኛው መልአክ የፈተና ሂደትን ያሳያል። ያ የፈተና ሂደት በሦስተኛው አዋጅ፣ በእሁድ ሕግ አዋጅ እና በመከራ ዘመን የሚፈጸመው የመንገዱና የቅጥሩ ሥራ መጠናቀቅ መካከል ባሉት 49 ዓመታት ይወከላል።

457 BC unto 408 BC is the alpha history of the 2300 years that illustrates the omega history of 1844 unto 1863. Those two histories illustrate the history of the one hundred and forty-four thousand after they are sealed at the Sunday law until human probation closes. The work of the one hundred and forty-four thousand is to call men and women back to the “old paths” which is portrayed by Isaiah as rebuilding the old waste places, and which Jeremiah identifies as the path that leads to the latter rain message. The “wall” is the law of God which the one hundred and forty-four thousand will represent unto the entire world as an ensign. This will take place in the troublous times of the third woe of Islam, for it is Islam that angers the nations. The work and the troublous times continue until Michael stands up.

ከክ.ዓ. 457 እስከ ክ.ዓ. 408 ድረስ ያለው ጊዜ፣ ከ1844 እስከ 1863 ድረስ ያለውን የኦሜጋ ታሪክ የሚያሳይ የ2300 ዓመታት የአልፋ ታሪክ ነው። እነዚህ ሁለት ታሪኮች፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ከእሁድ ሕግ ጊዜ በኋላ ከታተሙ ጀምሮ የሰው የምሕረት ጊዜ እስኪዘጋ ድረስ ያላቸውን ታሪክ ያመለክታሉ። የአንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ሥራ ወንዶችንና ሴቶችን ወደ “አሮጌው መንገድ” መልሶ መጥራት ነው፤ ይህም ኢሳይያስ የቀድሞውን ፈራርሶ የነበረ ቦታ እንደ መልሶ መገንባት የሚያቀርበው ሲሆን፣ ኤርምያስ ደግሞ ወደ ኋለኛው ዝናብ መልእክት የሚመራው መንገድ መሆኑን ይለያል። “ቅጥሩ” የእግዚአብሔር ሕግ ነው፤ ይህንንም አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ለዓለም ሁሉ እንደ ምልክት ያቆሙታል። ይህም በእስልምና ሦስተኛው ወዮ የመከራ ዘመን ውስጥ ይፈጸማል፤ ምክንያቱም አሕዛብን የሚያስቈጣው እስልምና ነው። ሥራውም ሆነ እነዚያ የመከራ ዘመኖች ሚካኤል እስኪነሣ ድረስ ይቀጥላሉ።

So, if you can see it 457 BC to 408 BC is a prophetic period that began at the third decree and typified a prophetic period that began in 1844 with the arrival of the third angel and ended in 1863, then you can see that their connection with the 2300-year prophecy as either starting point or and ending point identifies them as alpha and omega in relation to each other. The troublous times of Nehemiah illustrate the troublous time leading up to and including the Civil War. The forty-nine-year period in the alpha history represents the 19-year-period in the omega history. That 19-year-period was also represented by the 19 years at the beginning of the 65-year prophecy of Isaiah.

ስለዚህ፣ 457 ዓ.ዓ.ክ. እስከ 408 ዓ.ዓ.ክ. ድረስ ያለው ጊዜ በሦስተኛው አዋጅ የተጀመረ ትንቢታዊ ዘመን እንደሆነ፣ እና 1844 ዓ.ም. በሦስተኛው መልአክ መምጣት የተጀመረና በ1863 ዓ.ም. የተጠናቀቀ ትንቢታዊ ዘመንን እንደ ምሳሌ እንደተወከለ ማየት ከቻላችሁ፣ ከዚያም ከ2300 ዓመት ትንቢት ጋር ያላቸው ግንኙነት ወይም እንደ መነሻ ነጥብ ወይም እንደ መድረሻ ነጥብ መሆናቸው እርስ በርሳቸው በተያያዘ አልፋና ኦሜጋ መሆናቸውን ያሳያል። የነህምያ የመከራ ዘመናት እስከ የእርስ በርስ ጦርነት ድረስ የሚመራውንና እርሱንም የሚያካትተውን የመከራ ዘመን ያመለክታሉ። በአልፋ ታሪክ ውስጥ ያለው የአርባ ዘጠኝ ዓመት ዘመን በኦሜጋ ታሪክ ውስጥ ያለውን የ19 ዓመት ዘመን ይወክላል። ያ የ19 ዓመት ዘመን ደግሞ በኢሳይያስ የ65 ዓመት ትንቢት መጀመሪያ ላይ ባሉት 19 ዓመታት ደግሞ ተወክሎ ነበር።

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.

> የሶርያ ራስ ደማስቆ ናት፥ የደማስቆም ራስ ረጺን ነው፤ ኤፍሬምም ሕዝብ እንዳይሆን በስድሳ አምስት ዓመት ውስጥ ይሰበራል። ኢሳይያስ 7፥8።

Isaiah set forth this prophecy in 742 BC and 19 years later in 723 BC the northern kingdom was carried away into captivity for 2520 years ending in 1798. The 19 years from 742 BC unto 723 BC align with the 19 years from 1844 unto 1863, for the first 19 years is the alpha of this prophecy and the last 19 is the omega. In the history of 19 years wicked king Ahaz was confronted by Isaiah with the message of the latter rain as represented in verse eight as the message of the “seven times.” Ahaz rejected the message, as did Laodicean Millerite Adventism in 1863.

ኢሳይያስ ይህን ትንቢት በ742 ዓ.ዓ. አቀረበ፣ ከ19 ዓመታት በኋላም በ723 ዓ.ዓ. ሰሜናዊው መንግሥት ለ2520 ዓመታት ወደ ምርኮ ተወሰደ፣ ይህም በ1798 ተፈጸመ። ከ742 ዓ.ዓ. እስከ 723 ዓ.ዓ. ያሉት 19 ዓመታት ከ1844 እስከ 1863 ካሉት 19 ዓመታት ጋር ይጣጣማሉ፤ ምክንያቱም የመጀመሪያዎቹ 19 ዓመታት የዚህ ትንቢት አልፋ ሲሆኑ፣ የመጨረሻዎቹ 19 ደግሞ ኦሜጋ ናቸው። በዚህ የ19 ዓመታት ታሪክ ውስጥ ክፉው ንጉሥ አካዝ በኢሳይያስ ፊት ቆሞ ተገሠጸ፤ እርሱም በቁጥር ስምንት በ“ሰባት ጊዜ” መልእክት የተወከለውን የኋለኛው ዝናብ መልእክት አቀረበለት። አካዝ መልእክቱን እንደ ጣለው ሁሉ፣ በ1863 ላኦዲቅያዊ ሚለራዊ አድቬንቲዝም ደግሞ እንዲሁ ጣለው።

During that period, Ahaz’s high priest visited Assyria, brought back the design of their pagan temple, and Ahaz had it constructed in the courtyard of the God’s temple. This line is parallel to the story of the disobedient prophet who was not to return to Judah the same way he came, but did and was deceived by a false and lying prophet, representing the return to apostate Protestant methodology in order to hide from the Millerite understanding of the “seven times” in a classic fulfillment of a dog returning to its own vomit.

በዚያ ዘመን፣ የአካዝ ሊቀ ካህን አሶርን ጐበኘ፣ የእነርሱን የጣዖት ቤተ መቅደስ ንድፍ አምጥቶም፣ አካዝ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ አደባባይ ውስጥ እንዲሠራ አደረገው። ይህ መስመር ወደ ይሁዳ በመጣበት መንገድ እንዳይመለስ የተከለከለው፣ ነገር ግን ተመልሶ በሐሰተኛና በውሸተኛ ነቢይ የተታለለው የዓመፀኛው ነቢይ ታሪክ ጋር ተመሳሳይ ነው፤ ይህም “ሰባቱ ዘመናት” በተመለከተው የሚለራውያን ግንዛቤ ለመሸሽ ሲባል ወደ ከሃዲ ፕሮቴስታንት ዘዴ መመለስን ይወክላል፥ ይህም ውሻ ወደ ገዛ ትውከቱ እንደሚመለስ በሚለው ንባብ የሚገኝ አንጋፋ ፍጻሜ ነው።

This was taking place while a Civil War between the northern kingdom and southern kingdom is getting under way, thus typifying the Civil War in the United States when the period of 19 years was repeated. 742 BC unto 723 BC represents the 19-year-period of 1844 unto 1863, which represents the period from the Sunday law until the close of probation. The history of 9/11 unto the Sunday law is the history of the image of the beast test within the United States that is duplicated in the world image of the beast test beginning at the Sunday law. For this reason, the 19-year periods that represent the Sunday law to the close of probation, also represent the history of 9/11 unto the Sunday law, which is the history of His “marvelous works.”

ይህም ነገር በሰሜናዊው መንግሥትና በደቡባዊው መንግሥት መካከል የእርስ በርስ ጦርነት ሊጀምር በሚገባበት ጊዜ እየተፈጸመ ነበር፤ ስለዚህም የ19 ዓመታት ዘመን በተደገመበት ጊዜ በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ የተካሄደውን የእርስ በርስ ጦርነት ያመለክታል። 742 ዓ.ዓ. ከ.ል. እስከ 723 ዓ.ዓ. ከ.ል. ያለው የ19 ዓመታት ዘመን፣ 1844 እስከ 1863 ያለውን የ19 ዓመታት ዘመን ይወክላል፤ ይህም ከእሑድ ሕግ ጀምሮ እስከ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ድረስ ያለውን ዘመን ይወክላል። ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ያለው ታሪክ፣ በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ያለው የአውሬው ምስል ፈተና ታሪክ ነው፤ ይህም በእሑድ ሕግ የሚጀምረው የዓለም አቀፍ የአውሬው ምስል ፈተና ላይ የሚደገም ነው። ስለዚህ፣ ከእሑድ ሕግ እስከ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ድረስ የሚወክሉት የ19 ዓመታት ዘመኖች፣ ደግሞ ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ያለውን ታሪክ ይወክላሉ፤ ይህም የእርሱ “ድንቅ ሥራዎች” ታሪክ ነው።

We will continue in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nr flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God.

> እና የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህ ሲል፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ በእስራኤል ምድር ያላችሁት ይህ ምሳሌ ምንድር ነው? “ዘመኑ ይረዝማል፥ ራእይም ሁሉ ይፈርሳል” ትላላችሁ። ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ይህን ምሳሌ አስቀርለዋለሁ፥ ከእንግዲህም በእስራኤል ውስጥ እንደ ምሳሌ አይጠቀሙበትም፤ ነገር ግን እንዲህ በላቸው፤ “ዘመኑ ቀርቦአል፥ የራእይም ሁሉ ፍጻሜ።” በእስራኤል ቤት ውስጥ ከእንግዲህ በኋላ ከንቱ ራእይ ወይም ሽንገላ ያለበት ምዋርት አይኖርምና። እኔ እግዚአብሔር ነኝና፤ እኔ እናገራለሁ፥ የምናገረውም ቃል ይፈጸማል፤ ከእንግዲህ ወዲህ አይዘገይም፤ እናንተ ዓመፀኛ ቤት ሆይ፥ በዘመናችሁ ቃሉን እናገራለሁ፥ እፈጽመውማለሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር።

> Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> እንደገናም የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ እነሆ፥ የእስራኤል ቤት፦ “የሚያየው ራእይ ለብዙ ቀናት ወደፊት ነው፤ ትንቢቱም ስለ ሩቅ ዘመናት ነው” ይላሉ። ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ከቃሎቼ አንዱ እንኳ ከእንግዲህ በኋላ አይዘገይም፤ ነገር ግን የተናገርሁት ቃል ይፈጸማል፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ሕዝቅኤል 12፥21–28።

Back to Articles