Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Two

መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሀያ ሁለት

Unveiling the Prophetic Debate: The Methodology of the Latter Rain and the Final Crisis

የትንቢታዊው ክርክር መግለጫ፡ የኋለኛው ዝናብና የመጨረሻው ችግር ሥነ-ዘዴ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The methodology that is sanctioned by God is specifically identified in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine, where the methodology is represented as “line upon line.” On September 11, 2001 the mighty angel of Revelation eighteen descended, and in so doing, he repeated the descent he had made on August 11, 1840. In both cases, after his descent, Babylon was identified as fallen, and a call was made, and soon will be made again, for those still in her communion to come out. In both cases, the event that fulfilled the prediction had a worldwide impact, for just as the first angel’s message was carried to “every mission station in the world” in 1840 the entire world was impacted and understood the event of September 11, 2001. The prophecy that was fulfilled on August 11, 1840 was a prophecy that identified a restraint being placed upon Islam of the second woe, and immediately after September 11, 2001 a restraint was placed upon Islam of the third Woe.

እግዚአብሔር የፈቀደው ዘዴ በተለይ በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ስምንትና ሃያ ዘጠኝ ውስጥ ተለይቶ ተገልጿል፤ በዚያም ዘዴው “መስመር በመስመር ላይ” ተብሎ ተመስሏል። በመስከረም 11 ቀን 2001 የራእይ አሥራ ስምንት ኃያል መልአክ ወረደ፣ እንዲህም ሲያደርግ ነሐሴ 11 ቀን 1840 ያደረገውን ውረድ ደገመ። በሁለቱም ሁኔታዎች፣ ከውረዱ በኋላ ባቢሎን ወድቃ መሆኗ ተለይታ ታወቀች፤ በውስጥዋም ኅብረት ውስጥ አሁንም ለሚገኙት እንዲወጡ ጥሪ ተደረገ፣ እንዲሁም በቅርቡ ዳግመኛ ይደረጋል። በሁለቱም ሁኔታዎች፣ ትንቢቱን የፈጸመው ክስተት በዓለም ሁሉ ላይ ተፅዕኖ አሳደረ፤ ምክንያቱም በ1840 የመጀመሪያው መልአክ መልእክት “በዓለም ውስጥ ላለ እያንዳንዱ የተልእኮ ጣቢያ” እንደ ተወሰደ ሁሉ፣ በመስከረም 11 ቀን 2001 የሆነውም ክስተት መላውን ዓለም ነካው እና ተረድቶም ተቀበለ። በነሐሴ 11 ቀን 1840 የተፈጸመው ትንቢት፣ በሁለተኛው ወዮ እስልምና ላይ ገደብ እንደ ተደረገ የሚያመለክት ትንቢት ነበር፤ ከመስከረም 11 ቀን 2001 በኋላም ወዲያውኑ በሦስተኛው ወዮ እስልምና ላይ ገደብ ተጣለ።

August 11, 1840 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1798, and September 11, 2001 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1989. The primary rule of the movement of the first angel was confirmed on August 11, 1840, and the rule was the day for a year principle. The primary rule of the movement of the third angel was confirmed on September 11, 2001. The rule being that truth is established by bringing “line upon line,” demonstrating that the end is illustrated by the beginning, and that history repeats. The prophetic event of September 11, 2001 is not only established by Sister White’s direct words, but more significantly by the fact that the events perfectly paralleled the same waymark in Millerite history. What was recognized with the event of August 11, 1840 was not the fulfillment of the prophecy, so much as the soundness of the methodology adopted by Miller and his associates.

ነሐሴ 11, 1840 በ1798 በዘመኑ መጨረሻ የተፈታው መልእክት ኃይል መቀበሉን ይወክላል፤ መስከረም 11, 2001 ደግሞ በ1989 በዘመኑ መጨረሻ የተፈታው መልእክት ኃይል መቀበሉን ይወክላል። የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ዋና መርህ በነሐሴ 11, 1840 ተረጋገጠ፤ ይህም መርህ አንድ ቀን ለአንድ ዓመት የሚለው መርህ ነበር። የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ዋና መርህ በመስከረም 11, 2001 ተረጋገጠ። ይህም መርህ እውነት “መስመር በመስመር” በማምጣት እንደሚጸና፣ መጨረሻውም በመጀመሪያው እንደሚመሰል፣ እና ታሪክም እንደሚደገም የሚያሳይ ነው። የመስከረም 11, 2001 ትንቢታዊ ክስተት የተመሠረተው በእህት ዋይት ቀጥተኛ ቃላት ብቻ ሳይሆን፣ ከዚያ ይልቅ የበለጠ ጠቃሚው ግን እነዚያ ክስተቶች በሚለር ተከታዮች ታሪክ ውስጥ ካለው ከዚያው የመንገድ ምልክት ጋር ፍጹም በሆነ ሁኔታ ተመሳስለው መገኘታቸው ነው። በነሐሴ 11, 1840 ክስተት የታወቀው የትንቢቱ ፍጻሜ እንደሆነ ከመቈጠሩ ይልቅ፣ ሚለርና ባልደረቦቹ የወሰዱት ዘዴ ጽኑነት እንደሆነ ነበር።

> “The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 335.

> “እርሱ ክስተት ትንቢቱን በትክክል ፈጽሞ አሳካ። ይህም ሲታወቅ፣ ብዙ ሕዝብ ሚለርና ጓደኞቹ የተቀበሉት የትንቢት ትርጓሜ መርሆች ትክክለኛነት እንዳላቸው ተረጋገጡ፤ ለዳግም ምጽአት ንቅናቄውም አስደናቂ ግፊት ተሰጠው። የትምህርትና የማዕረግ ሰዎች ሁለቱንም በመስበክና አመለካከቶቹን በማተም ከሚለር ጋር ተባበሩ፣ ከ1840 እስከ 1844ም ሥራው በፍጥነት ተስፋፋ።” The Great Controversy, 335.

On September 11, 2001, when the latter rain began to be measured, the “debate” was and still is over true or false methodology. The prophecies of the Millerite movement are set forth on both the 1843 and the 1850 charts, which Sister White endorses as being designed by the Lord, and also as a fulfillment of Habakkuk chapter two. The message of the Millerites that was produced through “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and” which thereafter produced the “wonderful impetus” that empowered the message of the Midnight Cry, had been represented upon the two sacred charts. The prophecies represented upon those two sacred charts were identified and established by Miller’s prophetic rules. The charts were a fulfillment of the command in Habakkuk to visually represent the prophecies that had been established by Miller’s methodology upon “tables,” in the plural. Habakkuk chapter two, identifies and is directly connected to the “debate” of Isaiah chapter twenty-seven.

እ.ኤ.አ. በሴፕቴምበር 11, 2001፣ የኋለኛው ዝናብ መለካት ሲጀምር፣ “ክርክሩ” የነበረውና እስከ አሁንም ያለው ስለ እውነተኛ ወይም ሐሰተኛ ዘዴ ነው። የሚለራይት እንቅስቃሴ ትንቢቶች በ1843 እና በ1850 ሰንጠረዦች ላይ ተቀምጠው ቀርበዋል፤ እነዚህንም እህት ዋይት በጌታ የተዘጋጁ መሆናቸውን እንዲሁም የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ፍጻሜ መሆናቸውን ትደግፋለች። በ“ሚለርና ባልደረቦቹ የተቀበሉት የትንቢት ትርጓሜ መርሆች” አማካይነት የተፈጠረው የሚለራይቶች መልእክት፣ ከዚያም በኋላ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት ኃይል ያበረከተውን “ድንቅ ግፊት” ያመነጨው፣ በእነዚያ ሁለት ቅዱሳን ሰንጠረዦች ላይ ተወክሎ ነበር። በእነዚያ ሁለት ቅዱሳን ሰንጠረዦች ላይ የተወከሉት ትንቢቶች በሚለር የትንቢት ደንቦች ተለይተው እና ተመሥርተው ነበር። እነዚያ ሰንጠረዦች በዕንባቆም ውስጥ በብዙ ቁጥር “ጽላቶች” ላይ ይታዩ ዘንድ፣ በሚለር ዘዴ የተመሠረቱትን ትንቢቶች በዓይነ ሕሊና እንዲወክሉ የተሰጠው ትእዛዝ ፍጻሜ ነበሩ። የዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት “ክርክሩን” የኢሳይያስ ምዕራፍ ሀያ ሰባት እንደሚለይ ያሳያል፣ እናም ከእርሱ ጋር በቀጥታ የተያያዘ ነው።

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> በመጠበቂያዬ ላይ እቆማለሁ፥ በግንብም ላይ እሰፍራለሁ፤ ለሚለኝም ነገር ለማየት፥ ስገሠጽም የምመልሰውን ለማወቅ እጠብቃለሁ። ዕንባቆም 2፥1።

The word “reproved” in the verse means ‘argued with.’ Habakkuk, representing both the watchmen of the movement of the first and third angels, was going to be argued with, and he wished to understand what he was to answer when the debate began. The answer in the history of the first angel was the production of the two sacred charts, and the answer in the history of the movement of the third angel was the production of the prophetic series titled, Habakkuk’s Two Tables. The charts and the series were built upon the methodology represented in each of those respective histories. In Habakkuk, the methodology represents what the watchmen use to establish the message, and it also identifies the issue that is “debated,” which in turn produces two classes of worshippers.

በዚያ ጥቅስ ውስጥ “ተገሠጸ” የሚለው ቃል ‘ከእርሱ ጋር ተከራከረ’ ማለት ነው። ሐበቁቅ፣ የመጀመሪያውንና የሦስተኛውን መላእክት እንቅስቃሴ ጠባቂዎች ሁለቱንም በመወከል፣ ከእርሱ ጋር ክርክር ሊደረግበት ነበር፤ እርሱም ክርክሩ በሚጀምርበት ጊዜ ምን እንዲመልስ እንዳለበት ሊያስተውል ወደደ። በመጀመሪያው መልአክ ታሪክ ውስጥ የተሰጠው መልስ ሁለቱ ቅዱሳን ሰንጠረዦች መዘጋጀታቸው ነበር፤ በሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ታሪክ ውስጥ ደግሞ የተሰጠው መልስ “የሐበቁቅ ሁለት ሰንጠረዦች” ተብሎ የተሰየመው ትንቢታዊ ተከታታይ ጽሑፍ መዘጋጀቱ ነበር። ሰንጠረዦቹና ይህ ተከታታይ ጽሑፍ በእያንዳንዳቸው ተዛማጅ ታሪኮች ውስጥ በተወከለው ሥነ-ዘዴ ላይ ተመሥርተው ተገንብተዋል። በሐበቁቅ ውስጥ፣ ይህ ሥነ-ዘዴ ጠባቂዎቹ መልእክቱን ለማቋቋም የሚጠቀሙበትን ነገር ይወክላል፤ እንዲሁም “የሚከራከርበትን” ጉዳይ ይለይታል፣ ይህም በተራው ሁለት የአምልኮ ክፍሎችን ያመነጫል።

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> በመጠበቂያዬ ላይ እቆማለሁ፥ በማማውም ላይ እቆማለሁ፤ እርሱ ምን እንደሚናገረኝ ለማየት፥ እኔም በተገሠጽሁ ጊዜ ምን እንደምመልስ ለማወቅ እጠባበቃለሁ። እግዚአብሔርም መልሶ እንዲህ አለኝ፦ ራእዩን ጻፍ፥ የሚያነብበውም ይሮጥ ዘንድ በጽላቶች ላይ ግልጽ አድርገህ ጻፈው። ራእዩ ገና ለተወሰነው ጊዜ ነውና፤ በመጨረሻም ይናገራል እንጂ አይሐስም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፥ በእርግጥ ይመጣልና አይዘገይም። እነሆ፥ ነፍሱ የታበየችው በእርሱ ውስጥ ቅን አይደለችም፤ ጻድቅ ግን በእምነቱ ይኖራል። ዕንባቆም 2፥1–4።

One class is justified by faith, and the other class is lifted up in soul, as represented by the Pharisee and the Publican. The Pharisees trusted in a methodology that was based upon custom and tradition, and the Pharisee also represented a religious system who maintained control of their flock by implementing a hierarchical system governed by those who professed to be the chosen people of God, and the defenders of truth, but who ultimately participated in the crucifixion of the Truth. The prophetic “debate” of Isaiah chapter twenty-seven, is over true and false biblical methodology. The antagonists in the “debate” are those who follow the methodology of the Elijah for that time, and the long-established system of theological experts, that is typified by the Sanhedrin in the time of Christ.

አንደኛው ወገን በእምነት ይጸድቃል፥ ሌላው ወገን ግን በነፍሱ ከፍ ከፍ ይላል፤ ይህም በፈሪሳዊውና በቀራጩ እንደተወከለ ነው። ፈሪሳውያን በልማድና በወግ ላይ ተመሥርቶ በነበረ የሥርዓት ዘዴ ይታመኑ ነበር፥ ፈሪሳዊውም ደግሞ እነርሱ የእግዚአብሔር የተመረጡ ሕዝብና የእውነት ጠባቂዎች ነን ብለው በሚናገሩ ሰዎች የሚተዳደር ተዋረዳዊ ሥርዓት በመግባት በመንጋቸው ላይ ቁጥጥር ያቆየ የሃይማኖት ስርዓትን ደግሞ ይወክላል፤ ነገር ግን በመጨረሻ በእውነት መስቀል ላይ መሰቀል ውስጥ ተሳትፈዋል። በኢሳይያስ ምዕራፍ ሀያ ሰባት ያለው ትንቢታዊ “ክርክር” ስለ እውነተኛና ሐሰተኛ መጽሐፍ ቅዱሳዊ የትርጓሜ ዘዴ ነው። በዚህ “ክርክር” ውስጥ ተቃዋሚዎቹ ለዚያ ዘመን የነበረውን የኤልያስ ዘዴ የሚከተሉ እና በክርስቶስ ዘመን በሳንሄድሪን የተመሰለውን ረጅም ጊዜ የቆመ የሥነ መለኮት ባለሙያዎች ሥርዓት ናቸው።

Chapter twenty-seven identifies that the “debate” begins when he “stayeth,” or when God restrains “his rough wind,” in the “day of the east wind.” “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged.” The word “purged” means atoned for, and represents the blotting out of sin in the investigative judgment. The methodology that is debated over, represents the test that must be passed, if the sins of God’s people are to be blotted out. The methodology of Elijah as a test is represented in the history of Christ, where we have been forewarned that in that time, those who rejected the message of John the Baptist (who Christ identified as Elijah), could not be benefitted by the teachings of Jesus.

ምዕራፍ ሃያ ሰባት የሚያመለክተው፣ “ክርክሩ” የሚጀምረው እርሱ “በሚያቆይበት” ጊዜ፣ ወይም እግዚአብሔር “በምሥራቅ ነፋስ ቀን” “ኀይለኛ ነፋሱን” በሚገድብበት ጊዜ መሆኑን ነው። “በመጠን፥ ሲወጣ ትከራከርበታለህ፤ በምሥራቅ ነፋስ ቀን ኀይለኛ ነፋሱን ያቆያል። ስለዚህም የያዕቆብ ኃጢአት ይሰረያል።” “ይሰረያል” የሚለው ቃል ኃጢአት የሚያስተሰርይ ማለት ሲሆን፣ በምርመራዊ ፍርድ ውስጥ የኃጢአት መደምሰስን ይወክላል። የሚከራከርበት ዘዴ ደግሞ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ኃጢአቶች እንዲደመሰሱ ማለፍ ያለበትን ፈተና ይወክላል። የኤልያስ ዘዴ እንደ ፈተና መሆኑ በክርስቶስ ታሪክ ውስጥ ተወክሎአል፤ በዚያም ዘመን የዮሐንስ መጥምቅ መልእክት (እርሱን ክርስቶስ ኤልያስ መሆኑን የገለጸው) የተቃወሙ ሰዎች፣ ከኢየሱስ ትምህርቶች ሊጠቀሙ እንዳይችሉ አስቀድመን ተነግሮናል።

The message of the latter rain is represented as the teachings of Jesus, for He is the Word, and more than this, the latter rain is represented as “the refreshing”, which is defined as “the presence of the Lord”.

የኋለኛው ዝናብ መልእክት የኢየሱስ ትምህርቶች መሆኑ በምሳሌ ይወከላል፤ ምክንያቱም እርሱ ቃል ነው፤ ከዚህም በላይ የኋለኛው ዝናብ “መረጋጋት” ተብሎ ይወከላል፥ ይህም “የጌታ ፊት መገኘት” ተብሎ ይተረጎማል።

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you. Acts 3:19, 20.

> እንግዲህ ኀጢአታችሁ እንዲደመስስ፥ ከጌታ ፊት ዘንድ የመንፈስ ማረፊያ ዘመን እንዲመጣ፥ ንስሐ ግቡ እና ተመለሱ፤ እርሱም ለእናንተ አስቀድሞ የተሰበከውን ኢየሱስ ክርስቶስን ይልካል። ሐዋርያት ሥራ 3፥19፡20

Sister White identifies that the angel that descended in Revelation chapter ten, on August 11, 1840, “was no less a personage than Jesus Christ.” The angel that descended on September 11, 2001, would therefore be “no less a personage than Jesus Christ.” His descent in either history identifies the beginning of the prophetic “debate” over true or false methodology, for it is represented by the book in His hand that God’s people were commanded to eat. When in Galilee, Jesus instructed the disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He claimed there that He was the bread sent down from heaven. He lost more disciples there than any other point in his ministry, and those that left, never returned. Those that left, did so because they chose to analyze His teachings with the false methodology of taking His words in their literal sense, instead of applying them in the correct spiritual sense. The “debate” of Isaiah twenty-seven, is a prophetic waymark that has several witnesses to establish that it represents an established professed system of biblical analysis in confrontation with the methodology represented by the Elijah messenger.

እህት ዋይት በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ የወረደው መልአክ በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ቀን “ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት ያለው አልነበረም” ብላ ትለያለች። ስለዚህ በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ቀን የወረደው መልአክ ደግሞ “ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት ያለው አይሆንም”። በሁለቱም ታሪኮች መውረዱ እውነተኛ ወይም ሐሰተኛ ዘዴ ላይ የሚካሄደውን ትንቢታዊ “ክርክር” መጀመሪያ ያመለክታል፤ ምክንያቱም ይህ እግዚአብሔር ሕዝብ እንዲበሉት የታዘዙት በእጁ ያለው መጽሐፍ የሚወክለው ነውና። ኢየሱስ በገሊላ ሳለ ለደቀ መዛሙርቱ ሥጋውን መብላትና ደሙን መጠጣት እንዳለባቸው አስተማራቸው፤ ምክንያቱም በዚያ ከሰማይ የወረደው እንጀራ እርሱ ራሱ እንደሆነ አስታወቀ። በዚያ በአገልግሎቱ ሁሉ ውስጥ ከማንኛውም ሌላ ጊዜ ይልቅ ብዙ ደቀ መዛሙርትን አጣ፤ የሄዱትም እንደገና ፈጽሞ አልተመለሱም። የሄዱት ግን ቃላቱን በትክክለኛው መንፈሳዊ ትርጉም ከማድረግ ይልቅ በቀጥታ ቃላዊ ትርጉማቸው ለመውሰድ የሐሰት ዘዴን በመምረጣቸው ነበር። የኢሳይያስ ሃያ ሰባት “ክርክር” የኤልያስ መልእክተኛ በሚወክለው ዘዴ ፊት ለፊት የቆመ የተመሠረተ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንተና መናገሪያ ሥርዓትን እንደሚወክል ለማረጋገጥ ብዙ ምስክሮች ያሉት ትንቢታዊ የመንገድ ምልክት ነው።

It marks a specific point in the progressive passing by of the former covenant and chosen people of God, and the beginning of the covenant relationship with those “who in times past, were not the people of God.” The “debate,” more importantly represents the beginning of the period of time that concludes with the soon-coming Sunday law. The Alpha and Omega always represents the end with the beginning, and in so doing the very “debate” becomes a symbol of one of the sins of our fathers, that must be acknowledged and confessed, in order to fulfill the Leviticus twenty-six prayer.

ይህ የቀድሞው ኪዳንና የእግዚአብሔር የተመረጠ ሕዝብ በደረጃ በደረጃ እያለፉ የሚሄዱበትን ሂደት ውስጥ የተወሰነ ነጥብ ይጠቁማል፤ እንዲሁም ከእነዚያ “በቀደመው ዘመን የእግዚአብሔር ሕዝብ ያልነበሩ” ጋር የኪዳን ግንኙነት መጀመሩን ያመለክታል። “ክርክሩ” ደግሞ፣ ከዚህ ይልቅ አስፈላጊ በሆነ መልኩ፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ የሚፈጸም የዘመን ክፍለ ጊዜ መጀመሪያን ይወክላል። አልፋና ኦሜጋ ሁልጊዜ መጨረሻውን ከመጀመሪያው ጋር ይወክላሉ፤ እናም በዚህ ሁኔታ ያው “ክርክር” ራሱ ከአባቶቻችን ኃጢአቶች አንዱ ምልክት ይሆናል፤ ይህም የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ጸሎትን ለመፈጸም እውቅና ሊሰጠውና ሊነገር የሚገባው ነው።

Daniel’s prayer of chapter nine, represents the prayer that must be offered at the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven. That period of time is represented in Isaiah twenty-seven as the period when “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour.”

የዳንኤል በዘጠነኛው ምዕራፍ ያቀረበው ጸሎት፣ በራእይ አሥራ አንድ ያሉት ሦስት ቀን ተኩል በሚያበቃበት ጊዜ መቅረብ ያለበትን ጸሎት ይወክላል። ያ የጊዜ ወቅት በኢሳይያስ ሃያ ሰባት እንዲህ ተመልክቶ ነው፤ “የተመሸገችው ከተማ ባድማ ትሆናለች፥ መኖሪያውም ይተዋል እንደ ምድረ በዳም ይቀራል፤ ጥጃው በዚያ ይሰማራል፥ በዚያም ይተኛል፥ ቅርንጫፎቿንም ይበላል። ቅርንጫፎቿም ሲደርቁ ይሰበራሉ፤ ሴቶችም መጥተው በእሳት ያቃጥሏቸዋል፤ እነርሱ ማስተዋል የሌላቸው ሕዝብ ናቸውና፤ ስለዚህ የፈጠራቸው አይራራላቸውም፥ የሠራቸውም ሞገስ አያሳያቸውም።”

The two witnesses are shown “no favor,” for they proclaimed a false prediction that ushered in the “wilderness” period of three and a half days. They then became a “people of no understanding,” though they previously had been the “defenced city.” That city then became “desolate” and a “habitation” that was “forsaken”. It became dead dry bones lying in the street of the city of Sodom and Egypt. When the dead are then called to arise, they are tested by the sins of their fathers, which includes the “debate” at the beginning of the period that starts with the empowerment of the first message and ends with the arrival of the third message. The debate is whether to accept or reject the methodology represented by the Elijah of their history. In 1863, the fathers of Adventism rejected the message of Moses’ “seven times,” that had been presented by Elijah.

ሁለቱ ምስክሮች ለ“ሦስት ቀን ተኩል” የ“ምድረ በዳ” ዘመን መግቢያ የሆነ ሐሰተኛ ትንቢት ስለ አወጁ ምክንያት “ምሕረት” አልተደረገላቸውም። ከዚያም ቀደም ሲል “የተመሸገች ከተማ” ሆነው ነበር ሳሉ፣ “ማስተዋል የሌለው ሕዝብ” ሆኑ። ያቺ ከተማም ከዚያ “ምድረ በዳ” እና “የተተወች” “መኖሪያ” ሆነች። እርስዋም በሰዶምና በግብፅ ከተማ ጎዳና ላይ ተኝተው ያሉ የሞቱ ደረቅ አጥንቶች ሆነች። ከዚያም ሞቱት እንዲነሡ ሲጠሩ፣ በአባቶቻቸው ኃጢአቶች ይፈተናሉ፤ ይህም በመጀመሪያው መልእክት ማብቃት የሚጀምርና በሦስተኛው መልእክት መምጣት የሚጨርስ ዘመን መጀመሪያ ያለውን “ክርክር” ያካትታል። ክርክሩም በታሪካቸው በነበረው ኤልያስ የተወከለውን ሥነ-ዘዴ መቀበል ወይስ መቃወም ስለ መሆኑ ነው። በ1863 ዓ.ም. የአድቬንቲዝም አባቶች በኤልያስ የቀረበውን የሙሴ “ሰባት ጊዜ” መልእክት አልተቀበሉም።

Beginning in July, of 2023 the withered boughs of Isaiah twenty-seven must decide if they will repeat the sins of the church in Galilee, and the history of 1863, as well as the history of September 11, 2001. To reject the methodology represented by Habakkuk chapter two, and Isaiah twenty-seven, and by Elijah, John the Baptist and William Miller is to repeat the sins of our fathers, instead of being benefited by the sacred ensamples that were record for those upon whom the ends of the earth have come.

ከ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ጀምሮ፣ የኢሳይያስ ሃያ ሰባት የደረቁት ቅርንጫፎች የገሊላ ቤተ ክርስቲያን ኃጢአቶችን፣ እንዲሁም የ1863 ታሪክን እና የመስከረም 11, 2001 ታሪክን ይደግሙ ወይስ አይደግሙ መወሰን አለባቸው። በዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት፣ በኢሳይያስ ሃያ ሰባት፣ እንዲሁም በኤልያስ፣ በዮሐንስ መጥምቅ እና በዊልያም ሚለር የተወከለውን ዘዴ መናቅ ለእኛ፣ የዓለም ፍጻሜዎች የደረሱባቸው ሰዎች፣ ለጥቅም እንዲሆን የተመዘገቡትን ቅዱሳን ምሳሌዎች ከመጠቀም ይልቅ የአባቶቻችንን ኃጢአቶች መድገም ነው።

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it. Wherefore, my dearly beloved, flee from idolatry. I speak as to wise men; judge ye what I say. 1 Corinthians 10:11–15.

> እነዚህም ነገሮች ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆኑ ደረሱባቸው፤ በዘመናትም ፍጻሜ የደረሰብን እኛን ለማስጠንቀቅ ተጽፈዋል። ስለዚህ የቆመ ይመስለው ያለ እንዳይወድቅ ይጠንቀቅ። ከሰው ዘንድ የተለመደውን ብቻ እንጂ ሌላ ፈተና አልደረሰባችሁም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ታማኝ ነው፥ ከምትችሉት በላይ እንድትፈተኑ አይፈቅድላችሁም፤ ነገር ግን ፈተናውን ከመከራው ጋር ደግሞ መውጫውን ያዘጋጃል፥ እንድትችሉም ትታገሡት። ስለዚህ፥ ወዳጆቼ ሆይ፥ ከጣዖት አምልኮ ሽሹ። ጥበበኞች እንደሆናችሁ እናገራችኋለሁ፤ የምለውን እናንተ ፍረዱ። 1 ቆሮንቶስ 10፥11–15።

The sacred methodology establishes the message of the Midnight Cry, which is the latter rain message. That message, when eaten spiritually produces a corresponding experience as certainly as Daniel and the three worthies’ diet of pulse, produced a fairer and fatter countenance. But in Habakkuk chapter two, the stumbling block for those who reject the offer of justification by faith, is pride which prevents them from following on to know the Lord. If there is ever a time when God’s people cannot put off the work of accepting the true methodology, and eating the message from the angel’s hand, it is now!

ቅዱስ ሥርዓተ-አቀራረብ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት ያቋቁማል፤ እርሱም የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው። ያ መልእክት በመንፈሳዊ ሁኔታ በሚበላ ጊዜ፣ እንደ ዳንኤልና የእርሱ ሦስቱ ብርቱዎች የጥራጥሬ ምግብ ከሌሎች ይልቅ የተሻለና የደለበ ገጽታ እንዳመጣ፣ በእርግጥ ተመጣጣኝ ልምምድ ያመነጫል። ነገር ግን በዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት፣ በእምነት መጽደቅ የሚቀርብላቸውን ስጦታ ለሚክዱ ሰዎች የመሰናከል መንስኤ ትዕቢት ነው፤ ይህም ጌታን ለማወቅ በመከተል እንዳይጸኑ ይከለክላቸዋል። የእግዚአብሔር ሕዝብ እውነተኛውን ሥርዓተ-አቀራረብ መቀበልንና መልእክቱን ከመልአኩ እጅ መብላትን ሊያዘገዩ የማይችሉበት ጊዜ ካለ፣ እርሱ አሁን ነው!

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.’ Isaiah 61:11. The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “ኋለኛውን ዝናብ እየጠበቅን መቆየት የለብንም። በእኛ ላይ የሚወርደውን የጸጋ ጠልና ዝናብ የሚያውቁና የሚቀበሉ ሁሉ ላይ እርሱ እየመጣ ነው። የብርሃንን ቁርጥራጮች በምንሰበስብበት ጊዜ፣ በእርሱ እንድንታመን የሚወድድ እግዚአብሔር የሰጠንን የማይለወጥ ምሕረት በምናከብርበት ጊዜ፣ እያንዳንዱ ተስፋ ቃል ይፈጸማል። ‘ምድር ቡቃያዋን እንደምታበቅል፣ አትክልት ስፍራም በውስጡ የተዘራውን እንዲበቅል እንደሚያደርግ፣ እንዲሁም ጌታ እግዚአብሔር ጽድቅንና ምስጋናን በአሕዛብ ሁሉ ፊት እንዲበቅሉ ያደርጋል።’ ኢሳይያስ 61፥11። ምድር ሁሉ በእግዚአብሔር ክብር ልትሞላ ነው።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

God’s prophetic Word has identified that when the great buildings of New York City were thrown down, the angel of Revelation eighteen would descend and “Revelation eighteen, verses one through three would be fulfilled.” Isaiah twenty-seven identifies that time as the “day of the east wind,” and it is the time when “the rough wind” is restrained. “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” Sister White identifies the very same time.

እግዚአብሔር የሰጠው የትንቢት ቃል የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንፃዎች በተጣሉ ጊዜ፣ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ እንደሚወርድና “ራእይ አሥራ ስምንት፣ ቁጥር አንድ እስከ ሦስት እንደሚፈጸም” ገልጦአል። ኢሳይያስ ሃያ ሰባት ያንን ጊዜ “የምሥራቅ ነፋስ ቀን” ብሎ ይለየዋል፣ እንዲሁም “ኃይለኛው ነፋስ” የሚከለከልበት ጊዜ መሆኑን ያመለክታል። “በመጠን በሚወጣበት ጊዜ ትከራከረዋለህ፤ በምሥራቅ ነፋስ ቀን ኃይለኛውን ነፋሱን ይከለክላል።” እህት ዋይት ደግሞ ይህንኑ ትክክለኛ ጊዜ ትለይታለች።

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “በዚያ ጊዜ፣ የመዳን ሥራ ወደ መዘጋቱ ሲቃረብ፣ መከራ በምድር ላይ ይመጣ ይሆናል፣ እና አሕዛብም ይቈጡ ይሆናል፤ ሆኖም የሦስተኛውን መልአክ ሥራ እንዳያግዱ ተገትተው ይያዛሉ። በዚያን ጊዜ ‘የኋለኛው ዝናብ፣’ ወይም ከጌታ ፊት የሚመጣ ማረፊያ፣ ይመጣል፤ ይህም ለሦስተኛው መልአክ ታላቅ ድምፅ ኃይል ለመስጠትና ሰባቱ የመጨረሻ መቅሠፍቶች በሚፈስሱበት ዘመን ቅዱሳን እንዲቆሙ ለማዘጋጀት ነው።” Early Writings, 85.

The power that angers the nations arrived when the latter rain began to fall. But as soon as that power angered the nations, it was held in check, for Isaiah recorded that he “stayeth his rough wind.” The rough wind, is the east wind, and that wind is restrained when the latter rain begins to sprinkle, and the work of salvation is closing. The closing work of salvation is the sealing time. “Line upon line” the rough, or east wind that is restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the four winds of Revelation chapter seven.

በኋለኛው ዝናብ መውረድ ሲጀምር አሕዛብን የሚያስቈጣ ኃይል መጣ። ነገር ግን ያ ኃይል አሕዛብን እንዳስቈጣ ወዲያውኑ ተገታ፤ ምክንያቱም ኢሳይያስ “ኃይለኛውን ነፋሱን ይከላከላል” ብሎ መዝግቦአልና። ኃይለኛው ነፋስ የምሥራቅ ነፋስ ነው፤ እናም ያ ነፋስ በኋለኛው ዝናብ መርጨት ሲጀምርና የድነት ሥራ ወደ ፍጻሜው ሲቃረብ ይታገዳል። የድነት የመጨረሻ ሥራ የማኅተም ጊዜ ነው። “መስመር በመስመር” በአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ማኅተም ሲደረግ የሚታገደው ኃይለኛው ወይም የምሥራቅ ነፋስ በራእይ ምዕራፍ ሰባት ያሉት አራቱ ነፋሳት ናቸው።

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> ከዚህም በኋላ በምድር አራቱ ማዕዘኖች ላይ የቆሙ አራት መላእክትን አየሁ፤ ነፋሱ በምድርም ላይ ወይም በባሕር ላይ ወይም በማንኛውም ዛፍ ላይ እንዳይነፍስ የምድርን አራቱ ነፋሳት ይዘው ነበር። ሌላም መልአክ የሕያውን አምላክ ማኅተም ይዞ ከምሥራቅ ሲወጣ አየሁ፤ ምድርንና ባሕርን ለመጉዳት ሥልጣን ለተሰጣቸው ለእነዚያ አራት መላእክትም በታላቅ ድምፅ ጮኸ፥ እንዲህ ሲል፦ እኛ የአምላካችንን ባሪያዎች በግንባራቸው ላይ እስክናተም ድረስ ምድርንም ሆነ ባሕርንም ሆነ ዛፎችን አትጉዱ። ራእይ 7፥1–3።

The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. There Christ, for the only time in His life, rode upon an ass (a symbol of Islam), and Lazarus led the procession into Jerusalem. Sister White identifies Lazarus as the symbol of the seal in that history.

መቶ አርባ አራት ሺህ የታተመው በክርስቶስ ወደ ኢየሩሳሌም በድል መግባቱ ተመስሎ ተቀርቦ ነበር። በዚያም ክርስቶስ በሕይወቱ ውስጥ ለአንድ ጊዜ ብቻ በአህያ ላይ ተቀምጦ ተጓዘ (ይህም የእስልምና ምልክት ነው)፥ እና አልዓዛር ወደ ኢየሩሳሌም የሚገባውን ሰልፍ መራ። እህት ዋይት በዚያ ታሪክ ውስጥ አልዓዛርን የማኅተሙ ምልክት እንደሆነ ትለያለች።

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> “ክርስቶስ ወደ አልዓዛር ለመምጣት በዘገየበት ጊዜ፣ እርሱን ላልተቀበሉት ሰዎች የምሕረት ዓላማ ነበረው። የዘገየውም፣ አልዓዛርን ከሙታን በማስነሣት፣ ለግትርና ለማያምኑ ሕዝቡ እርሱ በእርግጥ ‘ትንሣኤና ሕይወት’ መሆኑን አንድ ተጨማሪ ማስረጃ ይሰጥ ዘንድ ነበር። እርሱ ተስፋን ሁሉ ስለ ሕዝቡ፣ ስለ ድሆቹና ስለ ተቅበዘበዙት የእስራኤል ቤት በጎች፣ ለመተው አልወደደም። ልቡ በንስሐ አለመግባታቸው ምክንያት እየተሰበረ ነበር። በምሕረቱ እርሱ መልሶ የሚያቆም እርሱ መሆኑን፣ ሕይወትንና አለመሞትን ወደ ብርሃን ሊያመጣ የሚችል እርሱ ብቻ መሆኑን አንድ ተጨማሪ ማስረጃ ሊሰጣቸው አሰበ። ይህም ካህናቱ በተሳሳተ መንገድ ሊተረጉሙት የማይችሉት ማስረጃ ሊሆን ነበር። ወደ ቢታንያ በመሄድ የዘገየበት ምክንያትም ይህ ነበር። ይህ የሁሉ አክሊል ተአምር፣ አልዓዛርን ከሙታን ማስነሣቱ፣ በሥራውና በመለኮቱ የተናገረው መብቱ ላይ የእግዚአብሔርን ማኅተም ሊያኖር ነበር።” The Desire of Ages, 528, 529.

The tarrying time that began on July 18, 2020 is represented by Christ’s tarrying before He resurrected Lazarus. The tarrying time of Revelation chapter eleven, ends at the conclusion of the three and a half days. During those days the two witnesses laid dead in the street. And just as Lazarus was to be resurrected following a tarrying time, so too were John’s two witnesses. Once resurrected they lead the procession into Jerusalem, representing the “seal of God,” and the “crowning miracle” that testifies to Christ’s divinity. The resurrection identifies the conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place while the four winds, the east wind, the rough wind, that arrived on September 11, 2001, is held in check.

በ2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 የጀመረው የመቈየት ዘመን፣ ክርስቶስ አልዓዛርን ከማስነሣቱ በፊት በቈየበት መቈየት ይወከላል። በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ያለው የመቈየት ዘመን በሦስት ቀን ተኵል መጨረሻ ያበቃል። በእነዚያ ቀናት ሁለቱ ምስክሮች በመንገድ ላይ ሞተው ተጥለው ነበር። እናም አልዓዛር ከመቈየት ዘመን በኋላ ሊነሣ እንደ ነበር፣ እንዲሁም የዮሐንስ ሁለቱ ምስክሮች ደግሞ ሊነሡ ነበር። ከተነሡ በኋላ ወደ ኢየሩሳሌም የሚገባውን ሰልፍ ይመራሉ፤ ይህም “የእግዚአብሔር ማኅተም” እና ለክርስቶስ መለኮታዊነት ምስክር የሚሆነውን “አክሊል ተአምር” ይወክላል። ትንሣኤው የመቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም መደረግ መጠናቀቁን ያመለክታል፤ ይህም አራቱ ነፋሳት፣ የምሥራቅ ነፋስ፣ በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 የመጣው ኃይለኛ ነፋስ፣ ተገትቶ ሳለ የሚፈጸም ነው።

In the hour that is the Sunday law, those winds are released to bring retributive judgment upon the earth beast of Revelation thirteen. They are now even slipping through the fingers of those four angels that are restraining them during the sealing period. One of the most profound references in the Spirit of Prophecy relating to the day of the east wind is found in Testimonies, volume nine. That volume begins the inspired words on page eleven, so it begins symbolically on “nine-eleven”. The title of the chapter is, “The Final Crisis”, but it is also the first chapter of a section titled, “For the Coming of the King”.

በራእይ 13 ውስጥ ባለው የምድር አውሬ ላይ የበቀል ፍርድ እንዲያመጡ እነዚያ ነፋሳት የሚፈቱበት ሰዓት የእሑድ ሕግ ነው። አሁንም እንኳ በማኅተም ዘመን እነርሱን እየከለከሉ ካሉት ከእነዚያ አራት መላእክት ጣቶች መካከል እየሾለኩ ነው። ከምሥራቅ ነፋስ ቀን ጋር በተያያዘ በትንቢት መንፈስ ውስጥ ካሉ ማጣቀሻዎች መካከል እጅግ ጥልቅ ከሆኑት አንዱ በ Testimonies, volume nine ውስጥ ይገኛል። ያ ጥራዝ በገጽ አሥራ አንድ ላይ በተነሳሱ ቃላት ይጀምራል፤ ስለዚህ በምሳሌያዊ ሁኔታ “ዘጠኝ-አሥራ አንድ” ላይ ይጀምራል። የምዕራፉ ርእስ “The Final Crisis” ነው፤ ነገር ግን ይህ ደግሞ “For the Coming of the King” ተብሎ የተሰየመ ክፍል የመጀመሪያው ምዕራፍ ነው።

There is no evidence that the section and title of the chapter were purposely manipulated by the editors that compiled the volume, yet the coming of the King, is easily recognized as the coming of the bridegroom, which in the parable of the ten virgins occurs with the midnight crisis that is produced in the virgins, by the presence or lack of oil in their vessels. The midnight crisis that is now arriving, is as the title represents—the last crisis for the ten virgins. In that crisis they manifest whether they have the oil, or they don’t. The oil is not simply the Holy Spirit, it is precisely defined as the Holy Spirit, and also as the correct message, and also as the correct character.

ጥራዙን ያዘጋጁት አርታዒዎች የምዕራፉን ክፍልና ርእስ ሆን ብለው እንዳስተካከሉ የሚያሳይ ምንም ማስረጃ የለም፤ ነገር ግን የንጉሡ መምጣት የሙሽራው መምጣት መሆኑ በቀላሉ ይታወቃል፤ ይህም በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ በደናግል ዘንድ በዕቃቸው ውስጥ ዘይት መኖሩ ወይም አለመኖሩ ምክንያት ከሚመጣው የእኩለ ሌሊት ቀውስ ጋር ይከሰታል። አሁን እየደረሰ ያለው የእኩለ ሌሊት ቀውስ፣ ርእሱ እንደሚያመለክተው፣ ለአሥሩ ደናግል የመጨረሻው ቀውስ ነው። በዚያ ቀውስ ውስጥ ዘይቱ እንዳላቸው ወይም እንደሌላቸው ያሳያሉ። ዘይቱ ብቻ መንፈስ ቅዱስ አይደለም፤ ይልቁንም በትክክል እንደ መንፈስ ቅዱስ ተገልጿል፣ እንዲሁም እንደ ትክክለኛው መልእክት፣ እንዲሁም እንደ ትክክለኛው ባሕርይ።

The correct methodology establishes the correct message of the Midnight Cry, and that message, received and acted upon, produces the correct character. That character in the last crisis is the character that receives the seal of God. The process of sealing God’s people began at the arrival of the day of the east wind, on September 11, 2001. The message of that time was then to be eaten. Whether to eat or not to eat is represented by Isaiah’s “debate,” and also by Habakkuk’s question of what the watchmen should answer in the argument. The tarrying time of Matthew twenty-five and Habakkuk concludes with the representation of two classes of worshippers. The tarrying time, represented by three and a half days in Revelation chapter eleven, is almost finished.

ትክክለኛው ዘዴ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ትክክለኛ መልእክት ያቆማል፤ ያ መልእክትም በተቀበለና በተግባር ላይ በዋለ ጊዜ ትክክለኛ ባሕርይን ያፈራል። ያ ባሕርይ በመጨረሻው ቀውስ ውስጥ የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበል ባሕርይ ነው። የእግዚአብሔር ሕዝብ የመታተም ሂደት የምሥራቅ ነፋስ ቀን በደረሰበት ጊዜ፣ በሴፕቴምበር 11፣ 2001 ተጀመረ። የዚያን ጊዜ መልእክት በዚያን ጊዜ ሊበላ የሚገባ ነበር። መብላት ወይም አለመብላት በኢሳይያስ “ክርክር” የተወከለ ነው፤ እንዲሁም ጠባቂዎች በክርክሩ ውስጥ ምን መልስ ሊሰጡ እንደሚገባ በሐባክቁቅ ጥያቄ ውስጥም ይታያል። የማቴዎስ ሃያ አምስትና የሐባክቁቅ የመዘግየት ጊዜ በሁለት የአምልኮ ሰጪዎች ክፍሎች ምሳሌ ይደመዳል። በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ በሦስት ቀን ተኩል የተወከለው የመዘግየት ጊዜ ሊያልቅ ቀርቦአል።

That tarrying time is also represented at the beginning of the chapter in volume nine, with a passage from Hebrews, where Paul paraphrases verse four of Habakkuk chapter two. Paul’s reference places Habakkuk two in the movement of the third angel, for it is in that history that Christ moved into the Most Holy Place, and in that history the light of His high priestly ministry was revealed, and it is in the book of Hebrews that Paul is revealing the clearest revelation of Christ’s high priestly ministry in God’s Word.

ያ የመዘግየት ጊዜ ደግሞ በዘጠነኛው መጽሐፍ መጀመሪያ ላይ ከዕብራውያን መጽሐፍ በተወሰደ ክፍል ተወክሎ ቀርቧል፤ በዚያም ጳውሎስ ከዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት አንቀጽ አራት ያለውን ቃል በራሱ አገላለጽ ይደግማል። የጳውሎስ መጠቀስ ዕንባቆም ሁለትን በሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ያኖራል፤ ምክንያቱም ክርስቶስ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የገባው በዚያ ታሪክ ውስጥ ነበር፣ የእርሱም የሊቀ ካህናት አገልግሎት ብርሃን የተገለጠው በዚያ ታሪክ ውስጥ ነበር፤ እንዲሁም ጳውሎስ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ስለ ክርስቶስ የሊቀ ካህናት አገልግሎት ከሁሉ የተጠራጠረ ግልጽ መገለጥ የሚያቀርበው በዕብራውያን መጽሐፍ ውስጥ ነው።

Habakkuk two in the movement of the first angel did not yet recognize the movement of Christ into the Most Holy Place, for it did not happen until the end of the proclamation of the Midnight Cry. The tarrying time referenced by Paul, is the tarrying time of Habakkuk and Matthew, but it is the tarrying time that would begin on July 18, 2020. The last verse of Habakkuk two represents the conclusion of the Midnight Cry in the Millerite history, and the arrival of the third angel:

በመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ሐበቁቅ ሁለት የክርስቶስን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን መግባት ገና አላስተዋለም ነበር፤ ምክንያቱም ይህ እስከ እኩለ ሌሊት ጩኸት አዋጅ መጨረሻ ድረስ አልተከሰተምና። ጳውሎስ የጠቀሰው የመዘግየት ዘመን የሐበቁቅና የማቴዎስ የመዘግየት ዘመን ነው፤ ነገር ግን እርሱ በጁላይ 18, 2020 የሚጀምር የመዘግየት ዘመን ነው። የሐበቁቅ ሁለት የመጨረሻው ቁጥር በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መደምደሚያን እና የሦስተኛውን መልአክ መምጣት ይወክላል፦

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> እግዚአብሔር ግን በቅዱስ ቤተ መቅደሱ ውስጥ ነው፤ ምድር ሁሉ በፊቱ ዝም ትበል። ዕንባቆም 2፡20።

Testimonies, volume nine emphasizes, beginning on page eleven (nine-eleven), the parable of the ten virgins, the tarrying time and its connection with Habakkuk and Matthew, and the final crisis and September 11, 2001, when the prophetic debate arrived.

በ“Testimonies” ዘጠነኛ መጽሐፍ፣ ከገጽ አሥራ አንድ ጀምሮ (9/11)፣ የአሥሩ ድንግል ምሳሌን፣ የመዘግየቱን ጊዜና ከዕንባቆም እና ከማቴዎስ ጋር ያለውን ግንኙነት፣ እንዲሁም የመጨረሻውን ቀውስና ትንቢታዊው ክርክር በደረሰበት ጊዜ፣ መስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ያጎላል።

> “Section 1—For the Coming of the King

> “ክፍል 1—ለንጉሡ መምጣት”

> “‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.

> “‘ጥቂት ጊዜ ብቻ ነው የሚቀረው፥ ሊመጣ ያለውም ይመጣል፥ አይዘገይምም።’ ዕብራውያን 10፡37።”

> “The Last Crisis

> "የመጨረሻው ቀውስ"

> “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.

> “እኛ በፍጻሜ ዘመን ውስጥ እየኖርን ነው። በፍጥነት እየተፈጸሙ ያሉት የዘመኑ ምልክቶች የክርስቶስ ምጽአት እጅግ እንደቀረበ ያስታውቃሉ። የምንኖርባቸው ቀኖች ጽኑ እና አስፈላጊ ናቸው። የእግዚአብሔር መንፈስ ከምድር ላይ በቀስታ ነገር ግን በእርግጥ እየተወሰደ ነው። መቅሰፍቶችና ፍርዶች በእግዚአብሔር ጸጋ ላይ ንቀት ያሳዩ ሰዎች ላይ አስቀድሞ እየወረዱ ናቸው። በየብስና በባሕር የሚከሰቱ መከራዎች፣ ያልተረጋጋው የማኅበረሰብ ሁኔታ፣ የጦርነት ማስጠንቀቂያዎች አስፈሪ ምልክቶች ናቸው። እነዚህ እጅግ ታላቅ መጠን ያላቸው እየቀረቡ ያሉ ክስተቶችን ቀድመው ያመለክታሉ።”

> “The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.

> የክፋት ወኪሎች ኃይላቸውን እያጣመሩ እና እያጠናከሩ ናቸው። ለመጨረሻው ታላቅ ቀውስ እየተበረቱ ነው። በዓለማችን ውስጥ ታላላቅ ለውጦች በቅርቡ ሊፈጠሩ ናቸው፣ የመጨረሻዎቹም እንቅስቃሴዎች ፈጣኖች ይሆናሉ።

> “The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.

> “በዓለም ውስጥ ያለው ሁኔታ የመከራ ዘመናት በእኛ ላይ እንደደረሱ ያሳያል። ዕለታዊ ጋዜጦች በቅርቡ ሊከሰት ስለሚችል አስፈሪ ግጭት በሚያመለክቱ ምልክቶች ተሞልተዋል። ድፍረት የተሞላባቸው ዝርፊያዎች ብዙ ጊዜ ይፈጸማሉ። ማቆም ሥራዎች የተለመዱ ሆነዋል። ስርቆትና ግድያ በየቦታው ይፈጸማሉ። በአጋንንት የተያዙ ሰዎች የወንዶችን፣ የሴቶችንና የታናናሽ ልጆችን ሕይወት እየወሰዱ ነው። ሰዎች በክፋት ተማርከዋል፣ የክፉ ነገርም ዓይነት ሁሉ ተስፋፍቶአል።”

> “The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain.

> “ጠላት ፍርድን በማጣመምና የሰዎችን ልብ ራስ ወዳዳዊ ትርፍን በመሻት በመሙላት ተሳክቶለታል።

> “‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.

> “‘ፍርድ ራቅ ብሏል፤ እውነትም በመንገድ ላይ ወድቃለች፥ ቅንነትም ሊገባ አትችልም።’ ኢሳይያስ 59፡14። በታላላቅ ከተሞች ውስጥ በድህነትና በአሳዛኝ መከራ የሚኖሩ፣ ምግብና መጠለያ እንዲሁም ልብስ ማግኘት እስኪጣላቸው ድረስ እጅግ የተቸገሩ ብዙ ሕዝቦች አሉ፤ በእነዚያው ከተሞች ውስጥ ግን ልብ ሊመኘው ከሚችለው ሁሉ የበለጠ ያላቸው፣ በቅንጦት የሚኖሩ፣ ገንዘባቸውን በሀብት በተሞሉ የቤት ዕቃዎች በተሰናዱ ቤቶች ላይ፣ በግል ማስዋብ ላይ፣ ወይም ይልቁንም ሥጋዊ ምኞቶቻቸውን ለማርካት፣ በመጠጥ፣ በትምባሆ፣ እና የአእምሮን ኃይል የሚያጠፉ፣ ልብን የሚያዛንቡ፣ ነፍስንም የሚያዋርዱ በሌሎች ነገሮች ላይ የሚያባክኑ አሉ። የራበው ሰብዓዊ ፍጥረት ጩኸት ወደ እግዚአብሔር እየወጣ ነው፤ በማንኛውም ዓይነት ግፍና ብዝበዛም ሰዎች እጅግ ታላላቅ ሀብቶችን እየከመሩ ነው።”

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> «አንድ ጊዜ፣ በኒው ዮርክ ከተማ ሳለሁ፣ በሌሊት በራእይ ውስጥ ሰማይን የሚደርሱ ህንፃዎች ፎቅ በፎቅ ሲነሡ እንድመለከት ተጠራሁ። እነዚህ ህንፃዎች እሳት የማይያዛቸው መሆናቸው ተረጋግጦ ነበር፣ እነርሱም ባለቤቶቻቸውንና ገንቢዎቻቸውን ለማክበር ተሠርተው ነበር። እነዚህ ህንፃዎች ከፍ እያሉ እና ከፍ እያሉ ይነሡ ነበር፣ በእነርሱም ውስጥ እጅግ ውድ የሆኑ ቁሳቁሶች ተጠቅመው ነበር። እነዚያ እነዚህ ህንፃዎች የነበሩአቸው ሰዎች፣ “እግዚአብሔርን በሚሻለው መንገድ እንዴት ልናከብረው እንችላለን?” ብለው ራሳቸውን አይጠይቁም ነበር። ጌታ በአሳባቸው ውስጥ አልነበረም።»

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> እኔም እንዲህ አሰብሁ፦ ‘እንዲህ በገንዘባቸው የሚያፈሱ እነዚያ ሰዎች መንገዳቸውን እግዚአብሔር እንደሚያየው ማየት ቢችሉ ኖሮ! ድንቅ ሕንፃዎችን እየከመሩ ነው፤ ነገር ግን በዓለም ሁሉ ገዥ ፊት ዕቅዳቸውና አሰባቸው እንዴት ያለ ስንፍና ነው! እግዚአብሔርን እንዴት ሊያከብሩት እንደሚችሉ በልብና በአእምሮ ኃይላቸው ሁሉ በመመርመር አይጉሩም። ይህንንም፣ የሰው ቀዳሚ ግዴታ የሆነውን፣ ከዓይናቸው አጥፍተዋል።’

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> እነዚህ ከፍ ያሉ ሕንጻዎች ሲገነቡ፣ ባለቤቶቻቸው ራሳቸውን በማርካትና የጎረቤቶቻቸውን ቅናት በማስነሣት ለመጠቀም ገንዘብ እንዳላቸው በትዕቢተኛ ምኞት ተደስተው ነበር። እንዲህ በማድረግ ያፈሰሱት የገንዘብ ክፍል ብዙው በግፍ መጭበርበር፣ ድሆችን በመጨቆን የተገኘ ነበር። በሰማይ የእያንዳንዱ የንግድ ግብይት መዝገብ እንደሚጠበቅ፣ እያንዳንዱ ዓመፀኛ ውል፣ እያንዳንዱም የማታለል ሥራ በዚያ እንደሚመዘገብ ረሱ። ሰዎች በማታለላቸውና በትዕቢታቸው ጌታ ከዚያ በላይ እንዲያልፉ የማይፈቅድላቸው ደረጃ ድረስ የሚደርሱበት ጊዜ እየመጣ ነው፤ እነርሱም ለይሖዋ ትዕግሥት ወሰን እንዳለው ይማራሉ።

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.” Testimonies, volume 9, 11–13.

> “ከዚያ በኋላ በፊቴ ያለፈው ትዕይንት የእሳት ማንቂያ ነበር። ሰዎች ከፍ ያሉና እሳት አይያዛቸውም ተብለው የሚታሰቡትን ሕንፃዎች ተመልክተው፣ ‘እነዚህ ፍጹም ደህና ናቸው’ አሉ። ነገር ግን እነዚያ ሕንፃዎች እንደ ቅጥራን እንደተሠሩ ሁሉ ተቃጠሉ። የእሳት ማጥፊያ መኪኖች ጥፋቱን ለማቆም ምንም ሊያደርጉ አልቻሉም። የእሳት አደጋ አጥፊዎቹም መኪኖቹን ማስኬድ አልቻሉም።” Testimonies, volume 9, 11–13.

The “debate” that took place over methodology in the beginning of the period represented by Daniel chapter one; and also represented by Daniel chapters one through three; and also represented by the history beginning on August 11, 1840; and also represented in the history of John chapter six, at the crisis in Galilee; and also represented by the history of September 11, 2001 (until July 18, 2020), is now being repeated, not within Adventism at large, but among the dead dry bones that are being aroused from their lethargy by a “voice” crying in the wilderness.

በዳንኤል ምዕራፍ አንድ የተመለከተው ዘመን መጀመሪያ ላይ ስለ ሥርዓተ-አሰራር የተካሄደው “ክርክር”፤ እንዲሁም በዳንኤል ምዕራፎች አንድ እስከ ሦስት የተወከለው፤ እንዲሁም ከ1840 ኦገስት 11 ጀምሮ በሚጀምረው ታሪክ የተወከለው፤ እንዲሁም በዮሐንስ ምዕራፍ ስድስት ታሪክ፣ በገሊላ በደረሰው ቀውስ የተወከለው፤ እንዲሁም ከ2001 ሴፕቴምበር 11 ጀምሮ (እስከ 2020 ጁላይ 18) ባለው ታሪክ የተወከለው፤ አሁን እንደገና እየተደገመ ነው፤ ነገር ግን በአድቬንቲዝም በሰፊው ውስጥ ሳይሆን፣ በምድረ በዳ የሚጮኽ “ድምፅ” ከድብርታቸው እያነቃቸው ባሉት በሙታን ደረቅ አጥንቶች መካከል ነው።

We will take up the consideration of the methodology being the latter rain as represented in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine in our next article.

በሚቀጥለው ጽሑፋችን ውስጥ፣ በኢሳይያስ ምዕራፍ ሀያ ስምንትና ሀያ ዘጠኝ የተመሰለውን እንደ ዘገየው ዝናብ የሆነውን ዘዴ ጥናት እንመለከታለን።

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:8–13.

> ደግሞም የጌታን ድምፅ ሰማሁ፥ እንዲህም ሲል፦ ማንን እልክ? ለእኛስ ማን ይሄዳል? እኔም፦ እነሆኝ፤ እኔን ላከኝ አልሁ። እርሱም አለ፦ ሂድ፥ ለዚህ ሕዝብም እንዲህ በል፦ በእርግጥ ትሰሙአላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም፤ በእርግጥም ታያላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም። በዓይኖቻቸው እንዳያዩ፥ በጆሮዎቻቸውም እንዳይሰሙ፥ በልባቸውም እንዳያስተውሉ፥ ተመልሰውም እንዳይፈወሱ፥ የዚህን ሕዝብ ልብ አደንድን፥ ጆሮዎቻቸውንም አክብድ፥ ዓይኖቻቸውንም ዝጋ። እኔም፦ ጌታ ሆይ፥ እስከ መቼ? አልሁ። እርሱም መልሶ እንዲህ አለ፦ ከተሞች ነዋሪ እስኪያጡና ሰውም በቤቶች እስኪጠፋ፥ ምድርም ፈጽሞ እስክትጠፋ ድረስ፤ ጌታም ሰዎችን እጅግ ሩቅ እስኪያስወግድ፥ በምድሪቱም መካከል ታላቅ መተው እስኪሆን ድረስ። ገና ግን በእርስዋ ውስጥ አሥረኛ ይቀራል፥ እርሱም እንደ ቴሬቢንት ዛፍና እንደ ኦክ ዛፍ፥ ቅጠላቸውን በሚያፈሱ ጊዜ ጉቶአቸው በእነርሱ ውስጥ እንደሚቀር፥ ይመለሳል፥ ነገር ግን ይበላል፤ እንዲሁ ቅዱሱ ዘር ጉቶዋ ይሆናል። ኢሳይያስ 6፥8–13።

Back to Articles