Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-One

መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሃምሳ አንድ

Palmoni: Unveiling the Master of Time and Language in Daniel and Revelation

ፓልሞኒ፡ በዳንኤልና በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የዘመንና የቋንቋ ጌታን መግለጥ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

That “certain saint which spake” in Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen is Christ as Palmoni. In the book of Revelation, Christ is identified as Alpha and Omega, which among other wonderful truths, identifies Christ as the Wonderful Linguist, and together the books of Daniel and Revelation represent Christ as the Master of time and language. It is beyond human ability to understand the significance and depth of what it means that Christ, as Palmoni (the Numberer of Secrets), introduces that attribute of His character in the two verses that establish the central pillar of Adventism, but the secrets which the Numberer of Secrets chooses to reveal are our responsibility to recognize and defend.

በዳንኤል ምዕራፍ 8 ቁጥር 13 እና 14 ውስጥ “ያ የተናገረው አንድ ቅዱስ” ክርስቶስ ነው፣ እንደ ፓልሞኒ። በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ክርስቶስ አልፋና ኦሜጋ መሆኑ ተገልጦአል፤ ይህም ከሌሎች ድንቅ እውነቶች መካከል ክርስቶስን እንደ ድንቁ ቋንቋ አዋቂ ያሳያል፤ እና የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት በአንድነት ክርስቶስን እንደ የዘመንና የቋንቋ ጌታ ይወክላሉ። ክርስቶስ፣ እንደ ፓልሞኒ (የሚስጥራት ቈጣሪ)፣ የአድቬንቲዝምን ማዕከላዊ ምሰሶ በሚያቋቁሙት በእነዚያ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ ያንን የባሕርዩን ባሕርይ መግቢያ መስጠቱ ምን ማለት እንደሆነ ያለውን ክብደትና ጥልቀት መረዳት ከሰው ችሎታ በላይ ነው፤ ነገር ግን የሚስጥራት ቈጣሪ ሊገልጣቸው የሚመርጣቸውን ምስጢራት ማወቅና መከላከል የእኛ ኃላፊነት ነው።

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> የተሰወሩ ነገሮች የጌታ የአምላካችን ናቸው፤ የተገለጡት ግን የዚህን ሕግ ቃላት ሁሉ እንፈጽም ዘንድ ለዘላለም ለእኛና ለልጆቻችን ናቸው። ዘዳግም 29፡29።

A secret that has been revealed is that the Numberer of Secrets (Palmoni), is that “certain saint which spake,” and in the two verses where He reveals Himself, the central pillar of Adventism is identified. In those two verses the Wonderful Numberer identifies the “increase of knowledge” that He, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798. In those two verses, the jewels of Miller’s dream, that represent the “increase of knowledge,” were, by the direction of Palmoni’s hand, published upon the two tables of Habakkuk.

ከተገለጡ ምስጢራት መካከል አንዱ፣ የምስጢራት ቈጣሪው (ፓልሞኒ)፣ “የተናገረው ያ ቅዱስ” መሆኑ ነው፤ እርሱም ራሱን በሚገልጥባቸው ሁለቱ ጥቅሶች ውስጥ የአድቨንቲዝም ማዕከላዊ ዓምድ ተለይቶ ይታወቃል። በእነዚያ ሁለቱ ጥቅሶች ውስጥ ድንቁ ቈጣሪ እርሱ እንደ የይሁዳ ነገድ አንበሳ በ1798 የፈታውን “የእውቀት መጨመር” ይለያል። በእነዚያ ሁለቱ ጥቅሶች ውስጥ፣ “የእውቀት መጨመርን” የሚወክሉት የሚለር ሕልም እንቍዎች፣ በፓልሞኒ እጅ መሪነት፣ በዕንባቆም ሁለቱ ጽላቶች ላይ ታትመው ተገለጡ።

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላም ቅዱስ ለዚያ የተናገረው ቅዱስ። ስለ ዘወትር መሥዋዕቱ፣ እና መቅደሱንና ሠራዊቱን እስኪረግጡ ድረስ አስፈሪ ምዝበራን ስለሚያመጣው በራእዩ የተገለጠው ነገር እስከ መቼ ድረስ ይሆናል? አለው። እርሱም። እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀን ድረስ፤ ከዚያ በኋላ መቅደሱ ይነጻል አለኝ። ዳንኤል 8፥13፣ 14።

After Daniel received the prophetic vision of the kingdoms of Bible prophecy, and then heard the heavenly dialogue in verses thirteen and fourteen, he sought to understand the “vision.”

ዳንኤል ስለ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት ያለውን ትንቢታዊ ራእይ ከተቀበለ በኋላ፣ ከዚያም በቁጥር አሥራ ሦስትና አሥራ አራት ያለውን ሰማያዊ ውይይት ከሰማ በኋላ፣ “ራእዩን” ለማስተዋል ፈለገ።

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> እኔም ዳንኤል ራእዩን ባየሁ ጊዜ ትርጓሜውን ለማወቅ ፈለግሁ፤ እነሆም፥ በፊቴ እንደ ሰው መልክ ያለ አንድ ቆመ። በኡላይም ወንዝ ዳርቻዎች መካከል የሰው ድምፅ ሰማሁ፥ ጠርቶም፦ ገብርኤል፥ ይህን ሰው ራእዩን እንዲያስተውል አድርግ አለ። ዳንኤል 8፥15፣ 16።

The “vision” which Daniel is seeking to understand is the “chazon” vision, but the “mareh” vision, is what Gabriel is told to make Daniel understand. Every fact has its bearing, and if this fact is missed, the structure and design of the passage is essentially destroyed. In verse fifteen, when Daniel seeks to understand the “chazon” vision, the “mareh” is hidden, but still represented, for with the “appearance of a man” (Gabriel), the Hebrew word “mareh” is translated as “appearance”. In verse fifteen both words which have been translated as “vision” are represented. Daniel, in verse fifteen, seeks to understand the “chazon,” but Palmoni commands Gabriel, in verse sixteen to make Daniel understand the “mareh.” The design of these two verses is purposeful, and emphasizes the connection and difference between the two words.

ዳንኤል ሊያስተውለው የሚፈልገው “ራእይ” የ“chazon” ራእይ ነው፤ ነገር ግን ገብርኤል ዳንኤልን እንዲያስተውል የተነገረው የ“mareh” ራእይ ነው። እያንዳንዱ እውነታ የራሱ አስፈላጊ ትርጉም አለው፤ ይህ እውነታ ከተሳሳተ ግን የንባቡ አወቃቀርና ንድፍ በመሠረቱ ይፈርሳል። በአሥራ አምስተኛው ቁጥር ዳንኤል የ“chazon” ራእዩን ሊያስተውል ሲፈልግ፣ “mareh” የተሰወረ ቢሆንም እንኳ ተወክሎ አለ፤ ምክንያቱም “እንደ ሰው መልክ” (ገብርኤል) በሚለው ውስጥ የዕብራይስጡ “mareh” ቃል “መልክ” ተብሎ ተተርጉሟልና። በአሥራ አምስተኛው ቁጥር “ራእይ” ተብለው የተተረጎሙት ሁለቱም ቃላት ተወክለዋል። ዳንኤል በአሥራ አምስተኛው ቁጥር “chazon”ን ሊያስተውል ይፈልጋል፤ ነገር ግን ፓልሞኒ በአሥራ ስድስተኛው ቁጥር ገብርኤልን ዳንኤል “mareh”ን እንዲያስተውል ያዝዘዋል። የእነዚህ ሁለት ቁጥሮች አወቃቀር ሆን ተብሎ የተደረገ ነው፤ እንዲሁም በእነዚህ ሁለት ቃላት መካከል ያለውን ግንኙነትና ልዩነት ያጠናክራል።

It is Palmoni that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh,” for the One that commands Gabriel is the One who stands upon the water, and Gabriel heard His voice, “a man’s voice between the banks of Ulai.” It is the Ulai river that runs between the banks, and it is Christ who stands upon the water in the Scriptures. Accompanied with that fact, is the fact that Christ, as the archangel, is the One who commands the angels. The voice between the banks, is the voice of “that certain saint” in verse thirteen, and it is His word that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter twelve of Daniel, Christ once again is between the banks of the river. In chapter twelve He is clothed in linen, and swares by Him that liveth forever.

ገብርኤልን ዳንኤል ን“mareh” ኽርእይቱ ኺረድእ ዚእዝዞ ፓልሞኒ እዩ፤ ምኽንያቱ ገብርኤልን ዚእዝዝ እቲ ኣብ ማይ ደው ዚብል እቲ እዩ፣ ገብርኤል ድማ “ኣብ መንጎ ገምገም ኡላይ ያለ ድምፂ ሰብ” ዝበለ ድምፁ ሰሚዑ ነበረ። ኣብ መንጎ እቶም ገምገማት ዚፈስስ እቲ ርባ ኡላይ እዩ፣ ኣብ ቅዱሳት መጻሕፍቲ ድማ ኣብ ማይ ደው ዚብል ክርስቶስ እዩ። ምስ እዚ ሓቂ ዚተተሓሓዘ ኻልእ ሓቂ ድማ፣ ክርስቶስ ከም ሊቀ መላእኽቲ፣ ንመላእኽቲ ዚእዝዝ እቲ ራሱ ምዃኑ እዩ። እቲ ኣብ መንጎ ገምገማት ዘሎ ድምፂ፣ ኣብ ቍጽሪ ዓሰርተ ሰለስተ ዝተጠቕሰ “እቲ ሓደ ቅዱስ” ድምፂ እዩ፣ ገብርኤል ንዳንኤል ነቲ ራእይ “mareh” ኺረድእ ዚእዝዝ ድማ ቃሉ እዩ። ኣብ ዳንኤል ምዕራፍ ዓሰርተ ኽልተ፣ ክርስቶስ ደጊሙ ኣብ መንጎ ገምገም እቲ ርባ እዩ። ኣብ ምዕራፍ ዓሰርተ ኽልተ በፍታ ተኸዲኑ እዩ፣ ብእቲ ንዘለኣለም ዚነብር ድማ ይምሕል።

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> አንተ ግን፥ ዳንኤል ሆይ፥ እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ቃላቱን ዝጋ፥ መጽሐፉንም ማተም፤ ብዙዎች ወዲያና ወዲህ ይሮጣሉ፥ እውቀትም ይበዛል። ከዚያም እኔ ዳንኤል ተመለከትሁ፤ እነሆም፥ ሌሎች ሁለት ቆመው ነበር፤ አንዱ በወንዙ ዳርቻ በዚህ በኩል፥ ሌላውም በወንዙ ዳርቻ በዚያ በኩል። አንዱም በወንዙ ውኃ ላይ የነበረውን በፍታ የተለበሰውን ሰው፦ የእነዚህ ድንቆች ፍጻሜ እስከ መቼ ነው? አለው። በወንዙም ውኃ ላይ የነበረው በፍታ የተለበሰው ሰው ቀኝ እጁንና ግራ እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ ለዘላለም ሕያው በሆነው ሲምል፥ ሰማሁት፤ ለአንድ ዘመንና ለዘመናት እና ለዘመን እኩሌታ ይሆናል፤ የቅዱሳን ሕዝብም ኃይል መበተን በፈጸመ ጊዜ፥ እነዚህ ሁሉ ይፈጸማሉ። ዳንኤል 12፥4–7።

The Man who was “clothed in linen, which was upon the waters of the river,” “held up His right hand and His left hand unto heaven, and sware by Him that liveth forever,” and He is the same Man, who in chapter eight commanded Gabriel. In Revelation chapter ten, Christ also held up His hand and swore by Him who lives forever, but there He is standing upon both the water and the earth.

“በበፍታ የተለበሰ፥ በወንዙም ውኃ ላይ የነበረው” ሰው፣ “ቀኙንና ግራውን እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ፥ ለዘላለም በሕይወት በሚኖረው ማለ፤” እርሱም በምዕራፍ ስምንት ገብርኤልን ያዘዘው ያው ሰው ነው። በራእይ ምዕራፍ አሥርም ክርስቶስ ደግሞ እጁን አንሥቶ ለዘላለም በሕይወት በሚኖረው ማለ፤ ነገር ግን በዚያ በውኃውና በምድር ሁለቱ ላይ ቆሞ ነው።

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> እኔም በባሕርና በምድር ላይ ቆሞ ያየሁት መልአክ እጁን ወደ ሰማይ አነሣ፤ ሰማይንና በውስጡ ያሉትን ነገሮች፣ ምድርንና በውስጧ ያሉትን ነገሮች፣ ባሕርንና በውስጡ ያሉትን ነገሮች የፈጠረውን፣ ለዘላለም የሚኖረውን በእርሱ ማለ፤ ጊዜም ከእንግዲህ ወዲህ እንዳይዘገይ ማለ። ራእይ 10፥5-6።

The mighty angel of chapter ten of Revelation, is Palmoni, who spake to Gabriel from between the banks of the river in chapter eight, and identified when the “end of” the “wonders” would occur in chapter twelve. In Revelation chapter ten, He is the one who roared as a “lion,” for He is there represented as the Lion of the tribe of Judah.

ከራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥር ያለው ኃያል መልአክ፣ በምዕራፍ ስምንት በወንዙ ዳርቻዎች መካከል ሆኖ ለገብርኤል የተናገረው፣ በምዕራፍ አሥራ ሁለትም “የድንቅ ነገሮች” “ፍጻሜ” መቼ እንደሚሆን የገለጠው ፓልሞኒ ነው። በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ፣ እርሱ እንደ “አንበሳ” ያገሳው ያው እርሱ ነው፤ ምክንያቱም በዚያ ከይሁዳ ነገድ አንበሳ መሆኑ ተወክሎ ቀርቦአል።

> And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. Revelation 5:5–7.

> ከሽማግሌዎቹም አንዱ እንዲህ አለኝ፤ አታልቅስ፤ እነሆ፥ ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ፥ የዳዊት ሥር፥ መጽሐፉን እንዲከፍት ሰባቱንም ማህተሞቹን እንዲፈታ ድል አድርጎአል። እየተመለከትሁም እነሆ፥ በዙፋኑና በአራቱ እንስሶች መካከል፥ በሽማግሌዎቹም መካከል፥ እንደ ታረደ በግ ቆሞ ነበር፤ እርሱም ወደ ምድር ሁሉ የተላኩ የእግዚአብሔር ሰባቱ መናፍስት የሆኑ ሰባት ቀንዶችና ሰባት ዓይኖች ነበሩት። መጥቶም በዙፋኑ ላይ ከተቀመጠው ቀኝ እጅ መጽሐፉን ወሰደ። ራእይ 5፥5–7።

As the Lion of the tribe of Judah, Christ is the lamb that prevailed to unseal the book that was sealed with seven seals. Whether He is walking upon the water in the book of Daniel, or has one foot on the sea and the other on the earth in Revelation, each of the prophetic representations are associated with prophetic time. And as the Lion of the tribe of Judah, Christ both seals up and unseals His Word. As He sealed up the book of Daniel, He also sealed up the seven thunders in Revelation chapter ten.

እንደ የይሁዳ ነገድ አንበሳ፣ ክርስቶስ በሰባት ማኅተሞች የታተመውን መጽሐፍ ለመፍታት ድል የነሣው በግ ነው። በዳንኤል መጽሐፍ ላይ በውኃ ላይ እየተመላለሰ ቢታይም፣ ወይም በራእይ መጽሐፍ አንድ እግሩን በባሕር ላይ ሌላውንም በምድር ላይ አኑሮ ቢታይም፣ እያንዳንዱ የትንቢታዊ ውክልና ከትንቢታዊ ዘመን ጋር የተያያዘ ነው። እንዲሁም እንደ የይሁዳ ነገድ አንበሳ፣ ክርስቶስ ቃሉን ሁለቱንም ያትማል እና ይፈታል። የዳንኤልን መጽሐፍ እንደ አተመው ሁሉ፣ በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ ያሉትን ሰባቱን ነጎድጓዶች ደግሞ አትሞአል።

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> ዮሐንስን ያስተማረው ኃያሉ መልአክ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት አልነበረውም። ቀኝ እግሩን በባሕር ላይ፣ ግራውንም በየብስ ላይ መቆሙ፣ በሰይጣን ጋር በሚካሄደው ታላቅ ተጋድሎ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ የሚያከናውነውን ሚና ያሳያል። ይህ አቋም በምድር ሁሉ ላይ ያለውን ልዑል ኃይሉንና ሥልጣኑን ያመለክታል። ተጋድሎው ከዘመን ወደ ዘመን እየበረታ እና እየቆረጠ መጥቶአል፣ እንዲሁም የጨለማ ኃይላት ጥበባዊ አሠራር ከፍተኛውን ደረጃ እስኪደርስ ድረስ በመደምደሚያው ትዕይንቶች ድረስ ይቀጥላል። ሰይጣን ከክፉ ሰዎች ጋር ተባብሮ የእውነትን ፍቅር ያልተቀበሉትን ቤተ ክርስቲያናትና ዓለምን ሁሉ ያታልላል። ነገር ግን ኃያሉ መልአክ ትኩረትን ይጠይቃል። በታላቅ ድምፅ ይጮኻል። ከሰይጣን ጋር ተባብረው እውነትን የተቃወሙትን ሰዎች ለድምፁ ኃይልና ሥልጣን ሊያሳይ ነው።

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> “እነዚህ ሰባቱ ነጐድጓዶች ድምፃቸውን ከአሰሙ በኋላ፣ ለዮሐንስ ስለ ታናሹ መጽሐፍ እንደ ዳንኤል የተሰጠው ትእዛዝ ይመጣል፤ ‘ሰባቱ ነጐድጓዶች የተናገሩትን ነገሮች አትም።’ እነዚህ በየተራቸው የሚገለጡ ወደፊት የሚሆኑ ክስተቶችን ይመለከታሉ። ዳንኤል በዘመኑ መጨረሻ በዕጣው ይቆማል። ዮሐንስም ታናሹን መጽሐፍ ያልታተመ ሆኖ ያያል። ከዚያም የዳንኤል ትንቢቶች ለዓለም ሊሰጡ ባሉት የመጀመሪያው፣ የሁለተኛው፣ እና የሦስተኛው መልአክ መልእክቶች ውስጥ የተገባቸውን ቦታ ይይዛሉ። የታናሹ መጽሐፍ መፈታት ከዘመን ጋር የተያያዘው መልእክት ነበር።”

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> መጽሐፈ ዳንኤልና መጽሐፈ ራእይ አንድ ናቸው። አንዱ ትንቢት ነው፣ ሌላው መገለጥ ነው፤ አንዱ የታተመ መጽሐፍ ነው፣ ሌላው የተከፈተ መጽሐፍ ነው። ዮሐንስ ነጎድጓዶቹ የተናገሩትን ምስጢራት ሰማ፣ ነገር ግን እንዳይጽፋቸው ታዘዘ።

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> ለዮሐንስ የተሰጠው ልዩ ብርሃን፣ በሰባቱ ነጐድጓዶች የተገለጸው፣ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ሥር የሚፈጸሙ ክስተቶች መግለጫ ነበር። የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት የመጽሐፍ ቅዱስ ትርጓሜ፣ ቅጽ 7፣ 971።

Christ, represented as Palmoni, the Man in chapters eight and twelve who is upon the water, is also the mighty angel with the little book in His hand. He is the Lion of the tribe of Judah that seals and unseals His Word, and He is the one who commands Gabriel, for He is Michael the archangel.

ክርስቶስ፣ በምዕራፍ ስምንትና በአሥራ ሁለት በውኃው ላይ እንዳለው ሰው ፓልሞኒ ሆኖ የተወከለው፣ በእጁም ትንሽ መጽሐፍ ያለው ኃያል መልአክ ደግሞ እርሱ ነው። እርሱ ቃሉን የሚያትምና የሚፈታ ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ ነው፤ ገብርኤልንም የሚያዝ እርሱ ነው፥ ምክንያቱም እርሱ ዋናው መልአክ ሚካኤል ነውና።

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> ነገር ግን የመላእክት አለቃ ሚካኤል ከዲያብሎስ ጋር ስለ ሙሴ ሥጋ በተከራከረ ጊዜ፥ “ጌታ ይገሥጽህ” እንጂ በስድብ ክስ ሊከሰው አልደፈረም። ይሁዳ 1፥9

Michael is Christ’s name, and that name represents that He is the commander of not only the angels, but He is also the one who has the power to resurrect. The name Michael means “who is like God”. When Nebuchadnezzar saw one like unto the son of God in the furnace with the three worthies, he saw Michael. And the archangel Michael, is also the prince of God’s people that the little horn of pagan Rome magnified themselves against at the cross in fulfillment of Daniel chapter eight, verse eleven.

ሚካኤል የክርስቶስ ስም ነው፤ ይህም ስም እርሱ የመላእክት አዛዥ ብቻ ሳይሆን ሙታንን ለማስነሣት ሥልጣን ያለው መሆኑን ያመለክታል። ሚካኤል የሚለው ስም “እንደ እግዚአብሔር ያለ ማን ነው?” ማለት ነው። ናቡከደነፆር ከሦስቱ ታማኝ ወጣቶች ጋር በእቶኑ ውስጥ እንደ እግዚአብሔር ልጅ ያለ አንድን ባየ ጊዜ፣ ያየው ሚካኤልን ነበር። እንዲሁም ዋናው መልአክ ሚካኤል፣ በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አንድ ፍጻሜ መሠረት በመስቀል ላይ ታናሹ ቀንድ የአረማዊቱ ሮማ በእርሱ ላይ ራሱን ከፍ ያደረገበት የእግዚአብሔር ሕዝብ አለቃ ደግሞ ነው።

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:21.

> ነገር ግን በእውነት መጽሐፍ ውስጥ የተጻፈውን አሳይሃለሁ፤ በእነዚህም ነገሮች ከእኔ ጋር የሚቆም ከእናንተ አለቃ ከሚካኤል በቀር ማንም የለም። ዳንኤል 10፥21።

It is Michael who commands the angels, who resurrects the dead and who decides when probation closes.

ሚካኤል መላእክቱን የሚያዝዝ፣ ሙታንን የሚያስነሣ፣ የምሕረት ጊዜም መቼ እንደሚዘጋ የሚወስን ነው።

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ When this time of trouble comes, every case is decided; there is no longer probation, no longer mercy for the impenitent. The seal of the living God is upon His people. This small remnant, unable to defend themselves in the deadly conflict with the powers of earth that are marshaled by the dragon host, make God their defense. The decree has been passed by the highest earthly authority that they shall worship the beast and receive his mark under pain of persecution and death. May God help His people now, for what can they then do in such a fearful conflict without His assistance!” Testimonies, volume 5, 212.

> “‘በዚያም ዘመን ለሕዝብህ ልጆች የሚቆም ታላቁ አለቃ ሚካኤል ይነሣል፤ ብሔርም ከነበረ ጀምሮ እስከዚያ ዘመን ድረስ እንደ እርሱ ያልሆነ የጭንቀት ዘመን ይሆናል፤ በዚያም ዘመን በመጽሐፉ ውስጥ ተጽፎ የሚገኝ ሁሉ ከሕዝብህ ይድናል።’ ይህ የጭንቀት ዘመን በሚመጣበት ጊዜ ጉዳይ ሁሉ ውሳኔ አግኝቶአል፤ ምሕረት የሚቀበሉበት ጊዜ ከእንግዲህ የለም፤ ለማይነሱትም ከእንግዲህ ምሕረት የለም። የሕያው እግዚአብሔር ማኅተም በሕዝቡ ላይ ነው። ይህ ትንሽ ቀሪ ሕዝብ፣ በድራጎኑ ሠራዊት የተሰለፉ የምድር ኃይሎች ጋር በሚካሄደው ገዳይ ግጭት ራሳቸውን ለመከላከል ሳይችሉ፣ እግዚአብሔርን መከላከያቸው ያደርጋሉ። በአምልኮ ለአውሬው እንዲሰግዱና ምልክቱንም እንዲቀበሉ፣ ካልሆነም መከራና ሞት እንዲደርስባቸው፣ ትእዛዝ በምድር ላይ ካለችው ከፍተኛይቱ ሥልጣን ወጥቶአል። እግዚአብሔር ሕዝቡን አሁን ይርዳ፤ ያን ጊዜ ያለ እርሱ ረድኤት በእንዲህ ያለ አስፈሪ ግጭት ውስጥ ምን ሊያደርጉ ይችላሉ!” Testimonies, volume 5, 212.

The final secret which the Lion of the tribe of Judah unseals is the Revelation of Jesus Christ, and it includes that He is in control of the design and structure of every element of His prophetic Word. The Man in linen that stands upon the waters, who lifts up His hand and swares by Him that liveth forever, and who cries as a Lion, which causes seven thunders to utter their voices, is He who seals up the book of Daniel and seals up the seven thunders of Revelation. It is He who unseals the book that is sealed with seven seals, who has the power to resurrect, and who is the great Prince that stands up and announces the end of probation. When Palmoni commanded Gabriel to make Daniel to understand the “mareh” vision, He meant exactly that.

የይሁዳ ነገድ አንበሳ የሚፈታው የመጨረሻው ምስጢር የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ነው፤ ይህም በነቢያዊ ቃሉ ውስጥ ያለውን እያንዳንዱን ክፍል ንድፍና አወቃቀር እርሱ እንደሚቆጣጠር ያካትታል። በውኃዎቹ ላይ የቆመው፣ እጁን የሚያነሣ፣ ለዘላለም ሕያው በሆነው የሚምል፣ እና እንደ አንበሳ የሚጮኽ፣ ይህም ሰባት ነጎድጓዶች ድምፃቸውን እንዲናገሩ የሚያደርግ፣ የዳንኤልን መጽሐፍ የሚያትምና የራእይን ሰባቱን ነጎድጓዶች የሚያትም እርሱ ነው። በሰባት ማኅተሞች የታተመውን መጽሐፍ የሚፈታው፣ ሙታንን የማስነሣት ሥልጣን ያለው፣ እና የምሕረት ዘመን መጨረሻን አውጆ የሚቆም ታላቁ አለቃ እርሱ ነው። ፓልሞኒ ገብርኤልን የ“mareh” ራእይን ዳንኤል እንዲያስተውል ባዘዘው ጊዜ፣ በትክክል ያንኑ ማለቱ ነበር።

He did not command Gabriel to make Daniel understand the “chazon” vision. The “chazon” vision is the vision of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter eight, verses one through twelve, and it is also the “vision” that is referenced in verse thirteen, within a question of duration. “How long shall be the vision?” The “chazon” vision concerns the daily (paganism) and the transgression (papalism) desolating powers that trample down the sanctuary and host.

ገብርኤል ዳንኤል የ“chazon” ራእዩን እንዲያስተውል አላዘዘውም። “chazon” ራእይ በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አንድ እስከ አስራ ሁለት ያለው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የመንግሥታት ራእይ ነው፥ እንዲሁም በቁጥር አሥራ ሦስት በቆይታው ርዝማኔ ላይ በተነሣ ጥያቄ ውስጥ የተጠቀሰው “ራእይ” ደግሞ እርሱ ነው። “ራእዩ እስከ መቼ ይሆናል?” የ“chazon” ራእይ መቅደሱንና ሠራዊቱን የሚረግጡትን የዕለቱን (ጣዖት አምልኮ) እና የመተላለፉን (ጵጵስና) አጥፊ ኃይሎች ይመለከታል።

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላውም ቅዱስ ለዚያ የተናገረው ቅዱስ፣ “ስለ ዘወትሩ መሥዋዕትና ስለ አጥፊው ኃጢአት፣ መቅደሱንና ሠራዊቱን እስከሚረገጡ ድረስ ያለው ራእይ እስከ መቼ ነው?” አለው። ዳንኤል 8፡13።

Christ, as Palmoni (the Wonderful Numberer), is asked “how long” shall be the “chazon” vision, and he answers, “unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” Daniel then desires to understand the “chazon” vision which concerns “the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot.” But Gabriel is commanded to make Daniel understand the “mareh” vision. Every fact has its bearing in God’s Word. The “mareh” vision, is the vision of the evening and mornings identified in verse twenty-six.

ክርስቶስ፥ እንደ ፓልሞኒ (ድንቅ ቈጣሪው)፥ “እስከ መቼ” እንደሚሆን ስለ “ካዞን” ራእይ ተጠይቆ፥ “እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀን ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል” ሲል ይመልሳል። ከዚያም ዳንኤል፥ “ስለ ዘወትር መሥዋዕትና ስለ ጥፋት መተላለፍ፥ መቅደሱንም ሆነ ሰራዊቱን ለመረገጥ አሳልፎ ለመስጠት” የሚመለከተውን “ካዞን” ራእይ ሊያስተውል ይመኛል። ነገር ግን ገብርኤል፥ ዳንኤልን “ማርኤህ” ራእይ እንዲያስተውል ታዞአል። በእግዚአብሔር ቃል እያንዳንዱ እውነታ የራሱ ቦታና ጥቅም አለው። “ማርኤህ” ራእይ በሃያ ስድስተኛው ቁጥር ከተጠቀሰው የማታና የጠዋት ራእይ ጋር የተለየ አይደለም።

> And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. Daniel 8:26.

> እርሱም፦ “በተነገረው የማታና የጠዋት ራእይ እውነት ነው፤ አንተም ራእዩን ዝጋው፥ ለብዙ ቀኖች ይሆናልና” አለ። ዳንኤል 8፥26።

The word “vision” is mentioned twice in the verse. The first reference is the “mareh” vision and the second is the “chazon” vision. The “mareh” vision is the vision of “the evening and mornings.” The Hebrew expression of “evening and mornings” is often found in the Bible, and it is always translated as “evening and mornings,” as it is in verse twenty-six. The only place in the Bible where it is translated differently than “evening and mornings,” is in verse fourteen, where it is translated as simply “days.” The actual Hebrew of verse fourteen would read, “Unto twenty-three hundred evenings and mornings.”

“ራእይ” የሚለው ቃል በዚህ ቁጥር ሁለት ጊዜ ተጠቅሷል። የመጀመሪያው ማጣቀሻ “ማሬህ” ራእይ ሲሆን፣ ሁለተኛው ደግሞ “ሐዞን” ራእይ ነው። “ማሬህ” ራእይ የ“ማታና ጠዋቶች” ራእይ ነው። “ማታና ጠዋቶች” የሚለው ዕብራይስጥ አገላለጽ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ብዙ ጊዜ ይገኛል፣ እናም ሁልጊዜ “ማታና ጠዋቶች” ተብሎ ይተረጎማል፤ በሃያ ስድስተኛው ቁጥር እንደሆነውም እንዲሁ ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ “ማታና ጠዋቶች” ተብሎ ከመተርጎም ልዩ በሆነ መንገድ የተተረጎመበት ብቸኛ ስፍራ አሥራ አራተኛው ቁጥር ነው፤ በዚያም በቀላሉ “ቀኖች” ተብሎ ተተርጉሟል። የአሥራ አራተኛው ቁጥር ትክክለኛው ዕብራይስጥ ጽሑፍ፣ “እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ማታና ጠዋቶች” ብሎ ይነበባል።

The verse that is the central pillar of Adventism, is the only verse in God’s Word where “evening and mornings” is expressed simply as “days.” Every fact has its bearing, and if nothing else, it is clear that Palmoni was purposely emphasizing the verse. He did so by directing the minds of those who translated the King James Bible to write the phrase differently than it is always written in His Word. The point that is to be derived from this fact, is that when Gabriel is told to make Daniel understand the “mareh” vision, he is being told to make Daniel understand the vision of the appearance of 1844, and not the “chazon” vision concerning the trampling down the sanctuary and the host.

የአድቬንቲዝም ማዕከላዊ ምሰሶ የሆነው ይህ ጥቅስ፣ “ማታና ጥዋት” ተብሎ ሳይሆን በቀላሉ “ቀኖች” ተብሎ የተገለጸበት በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ያለው ብቸኛው ጥቅስ ነው። እያንዳንዱ እውነታ የራሱ ግንኙነት አለው፤ ሌላ ምንም ነገር ባይሆን እንኳ፣ ጳልሞኒ ይህን ጥቅስ ሆን ብሎ እያጎላ እንደነበር ግልጽ ነው። ይህንም ያደረገው፣ የኪንግ ጄምስ መጽሐፍ ቅዱስን የተረጎሙትን ሰዎች አእምሮ በመምራት፣ ይህን ሐረግ በቃሉ ውስጥ ሁልጊዜ ከሚጻፍበት ሁኔታ በተለየ መልኩ እንዲጽፉት በማድረግ ነበር። ከዚህ እውነታ ሊወሰድ የሚገባው ነጥብ ይህ ነው፤ ገብርኤል ዳንኤልን የ“mareh” ራእይ እንዲያስተውል በተነገረው ጊዜ፣ ዳንኤል የ1844 መገለጥ ራእይን እንዲያስተውል እንጂ፣ ስለ መቅደሱና ሠራዊቱ መረገጥ የሆነውን የ“chazon” ራእይ እንዲያስተውል እንዳልሆነ ማለት ነው።

The vision of the “evening and mornings” is about an appearance that occurs when the cleansing of the sanctuary began on October 22, 1844. The vision of the appearance of October 22, 1844, is not about the trampling down of the sanctuary, but of the cleansing of the sanctuary. Was there a prophetic appearance on that date?

የ“ምሽቶችና ጠዋቶች” ራእይ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 የመቅደሱ መንጻት በጀመረ ጊዜ ስለተፈጸመ መገለጥ ነው። የ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 መገለጥ ራእይ ስለ መቅደሱ መረገጥ ሳይሆን ስለ መቅደሱ መንጻት ነው። በዚያ ቀን ትንቢታዊ መገለጥ ነበረን?

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ክርስቶስ መቅደሱን ለማንጻት እንደ ሊቀ ካህናታችን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን መምጣቱ፣ በዳንኤል 8፥14 እንደተገለጸው፤ እንዲሁም የሰው ልጅ ወደ የዘመናት ጥንታዊው መምጣቱ፣ በዳንኤል 7፥13 እንደቀረበው፤ እንዲሁም ጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ መምጣቱ፣ በሚልክያስ እንደተነበየው፣ እነዚህ ሁሉ የአንድ ነገር መግለጫዎች ናቸው፤ ይህም ደግሞ ክርስቶስ በማቴዎስ 25 ባለው ስለ አስሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ እንደገለጸው ሙሽራው ወደ ሰርጉ መምጣት በሚለው ተመስሏል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 426።

Gabriel was instructed to make Daniel understand the prophetic appearance of Christ in His temple on October 22, 1844. For this reason, Gabriel gave Daniel a second witness to the date of October 22, 1844, for Gabriel led every Bible author that recorded some form of the biblical principle that identifies that truth is established upon the testimony of two. If Gabriel was to make Daniel understand October 22, 1844, he would need a second witness to establish “the vision of the appearance.”

ገብርኤል ዳንኤል በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን ክርስቶስ በቤተ መቅደሱ ውስጥ ያሳየውን ትንቢታዊ መገለጥ እንዲያስተውል ተአዘዘ። ስለዚህ ገብርኤል ለዳንኤል ስለ 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን ሁለተኛ ምስክር ሰጠው፤ ምክንያቱም ያንን እውነት በሁለት ምስክሮች ምስክርነት እንደሚጸና የሚያመለክተውን መጽሐፍ ቅዱሳዊ መርህ በማንኛውም መልኩ የመዘገበ እያንዳንዱን የመጽሐፍ ቅዱስ ጸሐፊ ገብርኤል መርቶታል። ገብርኤል ዳንኤልን ስለ 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን ሊያስረዳው ከነበረ፣ “የመገለጡን ራእይ” ለማጽናት ሁለተኛ ምስክር ያስፈልገው ነበር።

Gabriel begins his work by first addressing Daniel’s desire to understand the “chazon” vision, and he does so by identifying that the “chazon” vision, is the vision that concludes at the “time of the end” in 1798.

ገብርኤል ሥራውን የሚጀምረው መጀመሪያ ዳንኤል የ«ራእይ» (“chazon”) ራእይን ለመረዳት ያለውን ፍላጎት በመመልከት ነው፤ ይህንም የሚያደርገው «ራእይ» (“chazon”) ራእይ በ1798 በ«ፍጻሜው ዘመን» የሚያበቃው ራእይ መሆኑን በመለየት ነው።

> And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Daniel 8:16, 17.

> ከኡላይ ወንዝ ዳርቻዎች መካከልም የሰው ድምፅ ሰማሁ፤ እርሱም ጠርቶ፦ ገብርኤል ሆይ፥ ይህን ሰው ራእዩን እንዲያስተውል አድርገው አለ። እኔም ቆሜ ወዳለሁበት ቀረበ፤ በመጣም ጊዜ ፈራሁ፥ በፊቴም ተደፋሁ፤ እርሱ ግን፦ የሰው ልጅ ሆይ፥ ራእዩ ለፍጻሜው ዘመን ነውና አስተውል አለኝ። ዳንኤል 8፥16፣ 17።

The “vision” in the previous verse, that is “at the time of the end” is the “chazon” vision, and the “time of the end” in the book of Daniel is 1798. This is the “vision” which Daniel had sought to understand, but it was not the “vision” Gabriel was told to make Daniel to understand. For that Gabriel is going to provide a second witness.

በቀደመው ቁጥር ያለው “ራእይ” ማለትም “በፍጻሜው ዘመን” የሚለው የ“ካዞን” ራእይ ነው፤ በዳንኤልም መጽሐፍ “የፍጻሜው ዘመን” 1798 ነው። ይህ ዳንኤል ሊያስተውለው የፈለገው “ራእይ” ነበር፤ ነገር ግን ገብርኤል ዳንኤልን እንዲያስተውለው የታዘዘው “ራእይ” ይህ አልነበረም። ስለዚህ ገብርኤል ሁለተኛ ምስክር ሊያቀርብ ነው።

> So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:17–19.

> ስለዚህ እኔ ቆሜ ወዳለሁበት ቀረበ፤ በቀረበም ጊዜ ፈርቼ በፊቴ ተደፍቼ ወደቅሁ፤ እርሱ ግን፦ የሰው ልጅ ሆይ፥ አስተውል፤ ራእዩ ለፍጻሜው ዘመን ነውና አለኝ። ከእኔም ጋር ሲናገር ፊቴን ወደ ምድር አዘንብዬ በጥልቅ እንቅልፍ ውስጥ ነበርሁ፤ እርሱ ግን ነካኝ፥ በቀጥታም አቆመኝ። እርሱም አለ፦ እነሆ፥ በቍጣው መጨረሻ ምን እንደሚሆን አሳውቅሃለሁ፤ ፍጻሜው በተወሰነው ጊዜ ይሆናልና። ዳንኤል 8፥17–19።

Gabriel takes up his job assignment by informing Daniel to, “behold,” which is informing Daniel to consider the next fact. The next fact is that the “last indignation,” of the two “seven times” of Leviticus twenty-six, ends in 1844. The “last indignation” is directly identified as a time prophecy, for it has a “time appointed” that it will “end.” The “indignation” must represent a period of time, for it has a “time appointed” for its ending. If the “indignation” was simply a point in time it would not have an end, it would simply be the point when it took place.

ገብርኤል ዳንኤልን “እነሆ” ብሎ በማሳወቅ የተሰጠውን የሥራ ተልእኮ ይወስዳል፤ ይህም ዳንኤል ቀጣዩን እውነታ እንዲያስተውል ማለት ነው። ቀጣዩ እውነታ ማለት፣ በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ ከተጠቀሱት ሁለቱ “ሰባት ዘመናት” ውስጥ “የመጨረሻው ቍጣ” በ1844 እንደሚያበቃ ነው። “የመጨረሻው ቍጣ” በቀጥታ እንደ ጊዜ ትንቢት ተለይቶ ይገለጣል፥ ምክንያቱም የሚያበቃበት “የተወሰነ ጊዜ” አለው። “ቍጣው” የጊዜ ዘመንን መወከል አለበት፥ ምክንያቱም ለማብቃቱ “የተወሰነ ጊዜ” አለውና። “ቍጣው” ብቻ በአንድ የጊዜ ነጥብ ብቻ ቢሆን ኖሮ፣ መጨረሻ ባልነበረውም፤ ይልቁንም የተፈጸመበት ነጥብ ብቻ በሆነ ነበር።

The “indignation” had an ending point that is marked, so it represents the end of a period of time. The period of time is represented as “the last indignation.” If there is a last, then there must be a first. The “first indignation” is identified in Daniel chapter eleven, and there it is also a period of time, for the papacy was going to “practice and prosper” until the end of the “indignation”.

“ቍጣው” የተወሰነ መጨረሻ ነበረው፤ ስለዚህም የጊዜ ወቅት ማብቂያን ይወክላል። ይህ የጊዜ ወቅት “የመጨረሻው ቍጣ” ተብሎ ተወክሏል። መጨረሻ ካለ፣ የመጀመሪያም ሊኖር ይገባል። “የመጀመሪያው ቍጣ” በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ተለይቶ ተገልጿል፤ በዚያም ደግሞ የጊዜ ወቅት ነው፥ ምክንያቱም ጳጳሳት እስከ “ቍጣው” ፍጻሜ ድረስ “ይሠራ ነበር፥ ይበልጥም ይሳካለት ነበር”።

> And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:35, 36.

> ከማስተዋል ያላቸውም አንዳንዶቹ እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ለመፈተናቸው፣ ለማንጻታቸው፣ ነጭም ለማድረጋቸው ይወድቃሉ፤ ምክንያቱም ይህ ገና ለተወሰነው ጊዜ ነው። ንጉሡም እንደ ፈቃዱ ያደርጋል፤ ራሱንም ከፍ ከፍ ያደርጋል፥ ከእያንዳንዱም አምላክ በላይ ራሱን ያበዛል፥ በአማልክትም አምላክ ላይ ድንቅ ነገር ይናገራል፤ ቍጣውም እስኪፈጸም ድረስ ይበለጽጋል፤ ምክንያቱም የተወሰነው ነገር ይፈጸማል። ዳንኤል 11፥35, 36።

In these two verses, the king that does according to his will and exalts himself is the subject. Verse thirty-six is the verse Paul paraphrases, as he identifies the “man of sin” who is seated in the temple of God showing himself that he is God. The persecution of the Dark Ages from the year 538 through to 1798 is identified in verse thirty-five, and it continues until “the time of the end” which was 1798, which was the “time appointed.” Verse thirty-six then identifies that the papacy would “prosper” “till the indignation be accomplished.” The verse identifies that the papacy prospered until 1798, at which point, the first “indignation,” had been “accomplished.” God’s prophetic Word had “determined” that the papacy would continue for twelve hundred and sixty years, until 1798, which was the “time of the end.”

በእነዚህ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ፣ እንደ ፈቃዱ የሚያደርግና ራሱን ከፍ ከፍ የሚያደርግ ንጉሥ ዋና ጉዳይ ነው። ቁጥር ሰላሳ ስድስት፣ ጳውሎስ በዚያ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ውስጥ ተቀምጦ ራሱን እግዚአብሔር እንደሆነ የሚያሳይ “የኃጢአት ሰው” ሲለይ የሚያቀርበው በንግግሩ የጠቀሰው ቁጥር ነው። ከ538 ዓመት ጀምሮ እስከ 1798 ድረስ ያለው የጨለማው ዘመን ስደት በቁጥር ሰላሳ አምስት ውስጥ ተለይቶ ተገልጿል፣ እናም እርሱ “እስከ መጨረሻው ዘመን” ድረስ ይቀጥላል፤ ይህም 1798 ነበር፣ እርሱም “የተወሰነው ዘመን” ነበር። ከዚያም ቁጥር ሰላሳ ስድስት ጳጳሳትነቱ “ቁጣው እስኪፈጸም ድረስ” “እንደሚበለጽግ” ይገልጻል። ቁጥሩ ጳጳሳትነቱ እስከ 1798 ድረስ እንደበለጸገ ይገልጻል፤ በዚያን ጊዜም የመጀመሪያው “ቁጣ” “ተፈጽሞ” ነበር። የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ጳጳሳትነቱ ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታት፣ እስከ 1798 ድረስ፣ ይህም “የመጨረሻው ዘመን” እስከሆነው ድረስ እንዲቀጥል “ወስኖ” ነበር።

The first “indignation” ended in 1798, and “the last indignation” ended in 1844. Both indignations are represented as periods of time, which had specific endings, thus identifying them both as time prophecies. Gabriel was commanded by Palmoni to make Daniel understand the appearance vision (“mareh”), of the “evening and mornings” (days) that identified October 22, 1844, and he did so by providing a second witness to that date.

የመጀመሪያው “ቍጣ” በ1798 ተፈጸመ፣ “የመጨረሻውም ቍጣ” በ1844 ተፈጸመ። ሁለቱም ቍጣዎች የተወሰነ ፍጻሜ ያላቸው የጊዜ ወቅቶች ሆነው ተወክለዋል፤ ስለዚህም ሁለቱም የጊዜ ትንቢቶች መሆናቸውን ያመለክታሉ። ገብርኤል ጥቅምት 22, 1844ን የሚያመለክቱትን የ“ማታና ጥዋት” (ቀኖች) የመልክ ራእይ (“mareh”) ዳንኤል እንዲያስተውል በፓልሞኒ ታዝዞ ነበር፤ እርሱም ለዚያ ቀን ሁለተኛ ምስክር በመስጠት እንዲሁ አደረገ።

The “chazon” vision of verse thirteen, which Daniel desired to understand, was the vision of the trampling down that ended at the “time of the end” in 1798. The “mareh” vision of verse fourteen, ended with the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844, in fulfillment of the time prophecy of twenty-three hundred years, and also the fulfillment of the time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years. Both of those time prophecies are represented upon Habakkuk’s sacred tables, which Sister White identifies were directed by the hand of the Lord, and should not be altered.

ዳንኤል ሊያስተውለው የፈለገው የቁጥር አሥራ ሦስት “chazon” ራእይ፣ በ1798 በ“የፍጻሜው ዘመን” የተደረሰ የመረገጥ ራእይ ነበር። የቁጥር አሥራ አራት “mareh” ራእይ ግን፣ የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት የጊዜ ትንቢት ፍጻሜን በመፈጸም፣ እንዲሁም የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት የጊዜ ትንቢት ፍጻሜን በመፈጸም፣ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ክርስቶስ በቅዱሰ ቅዱሳን መገለጡ ጋር ተፈጸመ። እነዚህ ሁለቱ የጊዜ ትንቢቶች ሁለቱም ሲስተር ዋይት በጌታ እጅ እንደ ተመሩ እና ሊለወጡ እንደማይገባቸው በለየቻቸው የዕንባቆም ቅዱሳን ጽላቶች ላይ ተወክለዋል።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> “We have many lessons to learn, and many, many to unlearn. God and heaven alone are infallible. Those who think that they will never have to give up a cherished view, never have occasion to change an opinion, will be disappointed. As long as we hold to our own ideas and opinions with determined persistency, we cannot have the unity for which Christ prayed.” Review and Herald, July 26, 1892.

> “ልንማራቸው የሚገቡን ብዙ ትምህርቶች አሉን፤ እንዲሁም ብዙ ብዙ የምንተዋቸው ነገሮች አሉ። እግዚአብሔርና ሰማይ ብቻ ስህተት የማያደርጉ ናቸው። የሚወዱትን አመለካከት ፈጽሞ ማቋረጥ እንደማይጠበቅባቸው፣ ሐሳባቸውንም ለመለወጥ አጋጣሚ ፈጽሞ እንደማይኖራቸው የሚያስቡ ሰዎች ተስፋ ይቆርጣሉ። የራሳችንን አሳቦችና አመለካከቶች በጽኑ ግትርነት እስከ ያዝናቸው ድረስ፣ ክርስቶስ የጸለየላትን አንድነት ሊኖረን አንችልም።” Review and Herald, July 26, 1892.

Back to Articles