Article

# የዳንኤል መጽሐፍ — አንድ መቶ አርባ ዘጠኝ

የእግዚአብሔር ምስጢር ተገለጠ፤ መለኮትንና ሰውነትን በአንድነት ማዋሐድ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

በዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ ውስጥ የተወከለውን ታሪክ እያሰብን ነበር። አሁን በዚያ ቁጥር ውስጥ ያለውን የውስጥ የታሪክ መስመር፣ ይህም የምድር አውሬው የፕሮቴስታንት ቀንድ ታሪክን የሚወክል፣ እየተመለከትን ነው። ሦስተኛው መልአክ በሚመጣበት ጊዜ ክርስቶስ መለኮቱን ከሰብአዊነቱ ጋር በማጣመር የእግዚአብሔርን ምሥጢር ለመለየት እንደ ማጣቀሻ ነጥብ፣ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ሠላሳ ሰባት ያሉትን ሁለቱን እንጨቶች መቀላቀል እንጠቀማለን። መስመር በመስመር፣ ዮሐንስ በሰባተኛው መለከት ሲነፋ እንደሚፈጸም የለየው የእግዚአብሔር ምሥጢር መልእክት፣ በተለይም በሐዋርያው ጳውሎስ ወደ ሎዶቅያ ተልኳል። የሕዝቅኤል፣ የዮሐንስ እና የጳውሎስ ምስክርነት በ1888 በጆንስ እና በዋጎነር መልእክት ውስጥ ከተወከለው፣ እርሱም ወደ ሎዶቅያ የተላከው መልእክት ከነበረው፣ ከአንድ ዓይነት የእግዚአብሔር ምሥጢር ጋር ይስማማል።

> እኔ ስለ እናንተና ስለ በሎዶቅያ ላሉት፥ በሥጋም ፊቴን ላላዩ ሁሉ ስለ እነርሱ ምንኛ ታላቅ ተጋድሎ እንዳለብኝ እንድታውቁ እፈልጋለሁ፤ ልባቸውም እንዲጽናና፥ በፍቅርም ተባብረው እንዲኖሩ፥ ወደ ሙሉ የማስተዋል እርግጠኝነት ሀብት ሁሉ፥ ወደ እግዚአብሔርና ወደ አብ ወደ ክርስቶስም ምሥጢር እውቀት እንዲደርሱ፤ በእርሱም ውስጥ የጥበብና የእውቀት መዝገቦች ሁሉ ተሰውረው አሉ። ቈላስይስ 2፥1–3።

የስርየት ሥራ፣ ማለትም የመለኮትና የሰብአዊነት ሁለቱን በትሮች የማዋሃድ ሥራ፣ ሦስተኛው መልአክ በመጣ ጊዜ ጀመረ፤ ነገር ግን ጳውሎስ እየተናገረ ያለው የእግዚአብሔር ምሥጢር የሆነውን የሁለቱ በትሮች መቀላቀል የመጨረሻና ፍጹም ፍጻሜ ነው። ስለዚህ መልእክቱን በመጀመሪያ በ1856 እንደደረሰ፣ ከዚያም በ1888 እንደተደገመ፣ ከዚያም በመስከረም 11፣ 2001 ፍጹም ፍጻሜውን እንዳገኘ ለሎዶቅያ የተሰጠው መልእክት መሆኑን ይለይታል። ጳውሎስ የሰባተኛው መለከት በሚነፋበት ጊዜ ሊፈጸም የነበረውን የእግዚአብሔርን ምሥጢር ሲያቀርብ፣ ቤተ መቅደሱን በሁለት ዓይነት ባሕርይ ይለየዋል። ያን ምሥጢር ወደ ራስና ወደ አካል ይከፍለዋል።

> እርሱም የአካሉ ራስ ነው፥ ይኸውም የቤተ ክርስቲያን፤ እርሱ መጀመሪያ ነው፥ ከሙታንም በኩር ነው፤ ይህም በሁሉ ነገር ቀዳሚነትን እንዲኖረው ነው። ሙላት ሁሉ በእርሱ እንዲኖር ለአብ ደስ ብሎታልና፤ በመስቀሉም ደም ሰላምን አድርጎ፥ በእርሱ በኩል በምድር ያሉትንም ሆነ በሰማያት ያሉትን ነገሮች ሁሉ ለራሱ እንዲያስታርቅ ወደደ። እናንተም ከዚህ በፊት በክፉ ሥራችሁ ምክንያት በአሳባችሁ የተለያችሁና ጠላቶች የነበራችሁ ሆናችሁ፥ አሁን ግን በሥጋው አካል በሞት አስታርቆአችኋል፥ ይህም በፊቱ ቅዱሳንና ነውር የሌለባችሁ፥ ክስም የማይገኝባችሁ እንዲያቀርባችሁ ነው፤ እስከሆነ ድረስ በሰማችሁት ወንጌል ተስፋ ሳትንቀሳቀሱ፥ በእምነት ሥር የሰደዳችሁና ጸንታችሁ ብትኖሩ፤ ይህም ወንጌል ከሰማይ በታች ላለ ፍጥረት ሁሉ የተሰበከ ነው፥ እኔም ጳውሎስ የእርሱ አገልጋይ ሆንሁ። አሁንም ስለ እናንተ በምቀበለው መከራ ደስ ይለኛል፤ ስለ አካሉም ማለት ስለ ቤተ ክርስቲያን በሥጋዬ በክርስቶስ መከራ የቀረውን እሞላለሁ። እኔም ቃሉን ሙሉ በሙሉ እፈጽም ዘንድ ስለ እናንተ የተሰጠኝን የእግዚአብሔር አስተዳደር መሠረት የዚህ ቤተ ክርስቲያን አገልጋይ ሆንሁ። ቈላስይስ 1፥18–25።

ክርስቶስ ራስ ነው፥ እርሱም በነገር ሁሉ ቀዳሚነት ሊኖረው የሚገባው ነው፤ ቤተ ክርስቲያኑም አካል ናት። ራስና አካል በአንድነት መለኮትን ከሰብአዊነት ጋር የተዋሐደ ጥምረት ይወክላሉ፥ ሌላም አስፈላጊ እውነታ ደግሞ ተገልጧል። የራስና የአካል ግንኙነት ማለት፥ ራስ በአካል ላይ ቀዳሚነት ሊኖረው የሚገባ መሆኑ ነው። በእግዚአብሔር ምስል የተፈጠሩት የሰው ልጆች ውስጥ፥ ከፍ ያሉት ኃይሎች (ራስ) በዝቅተኛዎቹ ኃይሎች (አካል) ላይ ሥልጣን ሊኖራቸው ይገባል። በአንድነት አንድ ፍጡር ይሆናሉ፤ ወይም ዮሐንስ ሊለካው በነበረው ቤተ መቅደስ ቃላት መሠረት፥ ቅድስት ስፍራን (ሰብአዊነትን፥ አካሉን) እና ቅድስተ ቅዱሳንን (መለኮትን፥ ራሱን) ይወክላሉ። እነዚህ ሁለቱ እንዴት ወደ “አንድ በትር” ወይም ወደ አንድ አካል እንደሚቀላቀሉ የ“ማስታረቅ” ሥራ ነው። ጳውሎስ እንዲህ ብሎ ይቀጥላል፦

> እኔም በእግዚአብሔር ቃል ፍጻሜ እንዲደርስ ስለ እናንተ የተሰጠኝን የእግዚአብሔር አስተዳደር መሠረት አገልጋይ ሆንሁ፤ ይህም ከዘመናትና ከትውልዶች ተሰውሮ የነበረው ምስጢር ነው፥ አሁን ግን ለቅዱሳኑ ተገለጠ፤ እግዚአብሔርም በአሕዛብ መካከል ያለው የዚህ ምስጢር የክብሩ ባለጠግነት ምን እንደ ሆነ ለእነርሱ ማሳወቅ ወደደ፤ እርሱም በእናንተ ያለ ክርስቶስ ነው፥ እርሱም የክብር ተስፋ ነው። እርሱንም እኛ እንሰብካለን፤ ሰው ሁሉን እያስጠነቀቅንና ሰው ሁሉን በጥበብ ሁሉ እያስተማርን፥ ሰው ሁሉን በክርስቶስ ኢየሱስ ፍጹም ሆኖ እንድናቀርብ፤ ስለዚህም ደግሞ በእኔ ውስጥ በኃይል እንደሚሠራው ሥራው መሠረት እየተጋደልሁ እደክማለሁ። ቆላስይስ 1፥25–29።

የመቶ አርባ አራቱ ሺህ ፍጽምና፣ “ሰው ሁሉን በክርስቶስ ፍጹም” የሚያቀርብ፣ መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የተዋሐደበት የ“እግዚአብሔር ምስጢር” ነው፤ ወይም ጳውሎስ እንደሚለው፣ “ክርስቶስ በ” ሰብአዊነት “ውስጥ ያለው የክብር ተስፋ” ነው። በሰባተኛው መለከት ድምፅ ቀኖች ያ ምስጢር ይፈጸማል። ሕዝቅኤል ያን መጣመር ሲለይ፣ አንዱን ለሰሜናዊው መንግሥት ሌላውንም ለደቡባዊው መንግሥት የሆኑ ሁለት በትሮችን በመጠቀም ምሳሌያዊውን ግንኙነት ይገልጻል፤ ይህም ቤተ መቅደሱን በ“አርባ ስድስት” ቁጥር ይወክላል። የ“አርባ ስድስት” ምሳሌያዊ ግንኙነት በትር፣ ከ“ሁለት መቶ ሃያ” ምሳሌያዊ ግንኙነት ጋር ሊዋሐድ ይገባል።

ሁለት መቶ ሀያ የመለኮትነት ከሰብአዊነት ጋር የተዋሃደ ምልክት ነው። ከ1611 ዓ.ም. የKing James Bible ከታተመበት ጊዜ ጀምሮ እስከ 1831 ዓ.ም. የሚለር መልእክት ለመጀመሪያ ጊዜ እስከ ቀረበበት ድረስ፣ እና ከዚያም በ1833 ዓ.ም. በVermont Telegraph ውስጥ መልእክቱ እስከ ታተመበት ድረስ፣ ሁለት መቶ ሀያ ዓመታት ናቸው። የሚለር መልእክት በ1798 ዓ.ም. የዳንኤል መጽሐፍ በተከፈተ ጊዜ ከመጽሐፍ ቅዱስ የተገኘው የእውቀት መጨመር መደበኛ መልክ መያዙ ነበር። በመጀመሪያው ቀን 1611 ዓ.ም. መለኮታዊ ሰነድ ታትሞ ነበር፤ በመጨረሻውም ቀን 1831 ዓ.ም. በ1798 ዓ.ም. ተከፍታ በተገለጠችው መለኮታዊ እውነት ላይ የተመሠረተ ሰብአዊ ሕትመት ነበር።

እነዚያ ሦስት ቀኖች ሁለት መቶ ሀያ ዓመታትን ብቻ ሳይወክሉ፣ የዕብራይስጥ ቃል “እውነት” አወቃቀርንም ይወክላሉ፤ ይህም ቃል “እውነት” በዕብራይስጥ ፊደላት አልፋቤት ውስጥ የመጀመሪያውን፣ የአሥራ ሦስተኛውንና የመጨረሻውን ፊደላት በማጣመር የሚፈጠር ነው። በመጀመሪያው ላይ መለኮታዊ ህትመት አለ፣ በመጨረሻውም ሰብዓዊ ህትመት አለ፤ እና 1798 እውቀት መጨመርን ይወክላል፣ ይህም ያንን እውቀት የሚጥሉ የክፉዎች ወገን እንዲገለጥ አድርጓል፤ ስለዚህም የዓመፅ ምልክት የሆነውን አሥራ ሦስተኛውን ፊደል ይወክላል። ይህ የሁለት መቶ ሀያ ዓመታት ግንኙነት በመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ተመሥርቶ ነበር፤ የሦስተኛውም መልአክ እንቅስቃሴ ሁለተኛ ምስክር ያቀርባል።

በ1776 ዓ.ም. መለኮታዊው ሰነድ፣ የነፃነት መግለጫ፣ ታተመ፤ ከዚያም ሁለት መቶ ሃያ ዓመታት በኋላ፣ በ1996 ዓ.ም.፣ ሰብዓዊው ሰነድ የመጨረሻው ዘመን መጽሔት ታተመ። ይህ ሰብዓዊ ሰነድ በ1989 ዓ.ም. በመጨረሻው ዘመን ከተፈጠረው የእውቀት መጨመር የተገኘ ሲሆን፣ ይህም እንደ 1798 በነፃነት መግለጫ የተወከለውን መለኮታዊ መልእክት ላይ አመፅ አመጣ። በ1996 ዓ.ም. የነበረው የእውቀት መጨመር፣ አሜሪካ በ1776 ዓ.ም. ያወጀችውን ነፃነትና አርነት በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ላይ እያጣች ያለችውን የወደፊት ሁኔታ ለየ። ይህም ቁጥር ሁለት መቶ ሃያ መለኮታዊነትን ከሰብዓዊነት ጋር የሚያጣምር መሆኑን የሚያሳይ ሁለተኛ ምስክር ይሰጣል፤ ይህም ሁለተኛ ምስክር “እውነት” በሚለው ፊርማ ቀርቦ ነበር፣ እናም በመጀመሪያው መልአክ ታሪክ (የመጀመሪያው) ውስጥ ባለው የመጀመሪያ ምስክር፣ እንዲሁም በሦስተኛው መልአክ ታሪክ (የመጨረሻው) ውስጥ ባለው ሁለተኛ ምስክር ተወክሎ ነበር።

1776 ደግሞ ምድር አውሬው በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት ሆኖ ከተገለጠበት ትክክለኛ መጀመሪያ በፊት የነበረውን ዘመን መጀመሪያ አመለከተ። በዚያ የዝግጅት ዘመን የእውነት ፊርማ እንደገና በ1776 ተለይቶ ታወቀ፤ ይህም የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስን መጀመሪያ ያመለክታል፤ 1798 ደግሞ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት ሆና የተጀመረችበትን ጊዜ አመለከተ። በዚያ የመጀመሪያና የመጨረሻ ታሪክ መካከል 1789 አስራ ሦስቱ ቅኝ ግዛቶች ሕገ መንግሥቱን በማጽደቃቸው መሃል ፊደሉን አመለከተ። ከእነዚህ ሦስቱ ቀኖች እያንዳንዱ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስን “መናገር” ይወክላል፤ ይህም በ1776 የነጻነት አዋጅ፣ በ1789 ሕገ መንግሥቱ፣ እና በ1798 የውጭ ዜጎችና የዐመፅ ሕጎች ናቸው። ያ ታሪክ ሀያ ሁለት ዓመታትን ይወክላል፤ ይህም ከሁለት መቶ ሀያ አሥራት ወይም አንድ አሥረኛ ነው፤ ስለዚህም መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የተዋሃደበትን ምልክት ደግሞ ይወክላል።

ይህ ምሳሌያዊ ውክልና በበግ ጠቦት (መለኮት) ተጀምሮ በዘንዶ (ሰብአዊነት) የሚያበቃውን የምድር አውሬ ታሪክ ያመለክታል። 1776 የመለኮትን ምልክት በሚያደርገው የነፃነት አዋጅ ይጀምራል፤ የውጭ ዜጎችና የአመጽ ሕጎችም ሰብአዊነትን ይወክላሉ፤ እናም የምድር አውሬ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት ሆኖ የግዛቱን መጀመሪያ ከሚያደርግበት በፊት ባሉት ሃያ ሁለት ዓመታት ውስጥ፣ ከበግ ጠቦት ወደ ዘንዶ የሚደረገው ሽግግር በምሳሌ ተገልጧል።

የበይሁዳ ደቡባዊ መንግሥት ላይ የወረደው የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት ፍርድ መጀመሪያ፣ ከዳንኤል ምዕራፍ 8፥14 የተጠቀሰው የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት መጀመሪያ ጋር የተያያዘ ነው። በይሁዳ ውስጥ የመቅደሱና የሠራዊቱ መረገጥ በ677 ዓ.ዓ. ጀመረ፤ የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት ትንቢትም ከዚያ ከሁለት መቶ ሃያ ዓመታት በኋላ፣ በ457 ዓ.ዓ. ጀመረ። የበይሁዳ ደቡባዊ መንግሥት በትር ከሰሜናዊው መንግሥት ጋር በአርባ ስድስት ምልክት ተያይዟል፣ እንዲሁም በሁለት መቶ ሃያ ግንኙነት ከሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት ጋር ደግሞ ተያይዟል።

ጳውሎስ ራሱን የእግዚአብሔር አስተዳደር አገልጋይ መሆኑን ገለጠ፤ ከዚያም እርሱ አገልጋይ የሆነበትን ያን አስተዳደር በእግዚአብሔር ምስጢር መሆኑ አብራራ፤ ይህም ክርስቶስ በውስጣችሁ ያለ፣ የክብር ተስፋ ነው። ይህንን እውነት ለጢሞቴዎስ በሚጽፍበት ጊዜ ደግሞ ይናገራል።

> ያለ ክርክርም የእግዚአብሔርነት ምስጢር እጅግ ታላቅ ነው፤ እግዚአብሔር በሥጋ ተገለጠ፥ በመንፈስ ጸደቀ፥ በመላእክት ታየ፥ በአሕዛብ መካከል ተሰበከ፥ በዓለም ታመነበት፥ በክብር ወደ ላይ ተወሰደ። 1 ጢሞቴዎስ 3፥16።

እዚህ ጳውሎስ የአምልኮ ምሥጢር በሥጋ የተገለጠ እግዚአብሔር መሆኑን ይናገራል። እግዚአብሔር ራስ ነው፥ ሥጋም አካል ነው። የአምልኮ ምሥጢር ክርስቶስ በአማኙ ውስጥ መኖሩ ነው፤ ይህም መለኮት ከሰብአዊነት ጋር መተባበሩ ነው። ጳውሎስም ሆሴዕ እንዳደረገው የጋብቻን ምሳሌ ይጠቀማል።

> እኛ የሰውነቱ አካላት ነንና፥ ከሥጋውም ከአጥንቶቹም ነን። ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ይተዋል፥ ከሚስቱም ጋር ይተባበራል፥ እነዚያም ሁለቱ አንድ ሥጋ ይሆናሉ። ይህ ታላቅ ምሥጢር ነው፤ እኔ ግን ስለ ክርስቶስና ስለ ቤተ ክርስቲያን እናገራለሁ። ኤፌሶን 5፥30–32።

በሠላሳ ሰባተኛው ምዕራፍ ሕዝቅኤል፣ ከመቶ አርባ አራት ሺህ ጋር ተለይተው ለተጠቁሙት የታደሰው ቃል ኪዳን የሆነውን የመጨረሻ ዘመናት ቃል ኪዳን ሲገልጽ፣ የሁለት በትሮች መተባበር ምሳሌ ይሰጣል። እነዚያ ሁለት በትሮች፣ መስመር በመስመር፣ የሆሴዕና የጳውሎስን የጋብቻ ዘይቤ ያካትታሉ። አንድ ላይ በተጣመሩ ጊዜ፣ ከእንግዲህ በኋላ ሁለት ሕዝቦች ሳይሆኑ ለዘላለም አንድ ሕዝብ ይሆኑ ዘንድ ነበር።

> በእስራኤልም ተራሮች ላይ ባለው ምድር ውስጥ አንድ ሕዝብ አደርጋቸዋለሁ፤ ሁሉንም የሚነግሥባቸውም አንድ ንጉሥ ይሆናል፤ ከእንግዲህም ወዲህ ሁለት ሕዝቦች አይሆኑም፥ ከእንግዲህም ወዲህ ደግሞ ለሁለት መንግሥቶች አይከፈሉም። ደግሞም በጣዖቶቻቸው ወይም በርኵሰቶቻቸው ወይም በመተላለፎቻቸው ሁሉ ከእንግዲህ ወዲህ ራሳቸውን አያረክሱም፤ ነገር ግን የበደሉባቸው ከመኖሪያዎቻቸው ሁሉ አድናቸዋለሁ፥ አነጻቸውማለሁ፤ እንዲሁም ሕዝቤ ይሆናሉ፥ እኔም አምላካቸው እሆናለሁ። ሕዝቅኤል 37፥22፣ 23።

የሕዝቅኤል መተባበር እነርሱ ከእንግዲህ ወዲህ እንደማይከፋፈሉ፣ እንዲሁም ከእንግዲህ ወዲህ ኃጢአት እንደማያደርጉ፣ እንደሚነጹ፣ እግዚአብሔርም ብቸኛ አምላካቸው እንደሚሆን፣ እነርሱም አንድ ንጉሥ ብቻ እንደሚኖራቸው ያመለክታል። በጥቅምት 22 የኪዳኑ መልእክተኛ ሕዝቡን “ለማንጻት” በድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ መጣ። ሕዝቡ ጴጥሮስ እንደ ገለጸው በዚያን ጊዜ የካህናትና የነገሥታት መንግሥት ሊሆኑ የነበሩትን መንግሥት ሊቀበል መጣ። በዚያ ቀን ደግሞ ሙሽራው ወደ ጋብቻው መጣ፤ ይህም ጳውሎስና ሆሴዕ የሚገልጹት ምስጢር ሲሆን፣ መለኮት ከሰብአዊነት ጋር መተባበሩን ይወክላል። ዮሐንስ ደግሞ ጳውሎስ “ክርስቶስ በእናንተ፣ የክብር ተስፋ” ብሎ የሚገልጸው ያ ምስጢር፣ በሰባተኛው መልአክ መንፋት ዘመን እንደሚፈጸም ያመለክታል።

> ነገር ግን በሰባተኛው መልአክ ድምፅ ዘመን፣ መንፋት በሚጀምርበት ጊዜ፣ እግዚአብሔር ለባሪያዎቹ ለነቢያት እንደ አስታወቀው፣ የእግዚአብሔር ምሥጢር ይፈጸማል። ራእይ 10፡7።

ሰባተኛው መልአክ ሦስተኛው ወዮ ነው፤ እርሱም በሴፕቴምበር 11 ቀን 2001 ደረሰ። ሰባተኛው መልአክ ሦስተኛው መልአክ በ1844 ታሪክ ውስጥ በደረሰ ጊዜ ማንፋት ጀመረ፣ ከዚያም ቀጠለ፤ ነገር ግን የ1863 ዓመፅ ሥራው እንዳይፈጸም አገደው። ሦስተኛው መልአክ ደረሰ፣ ሰባተኛውም መለከት በሴፕቴምበር 11 ቀን 2001 እንደገና ማንፋት ጀመረ፤ በዚህ ጊዜም “የእግዚአብሔር ምሥጢር” “ሊፈጸም” ነው። ያ “ምሥጢር” መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የሚዋሃድበት ነገር ነው፤ እርሱም መቶ አርባ አራት ሺህን ያፈራል፣ እነርሱም ከዚያ በኋላ የእግዚአብሔር ዓላማ ምልክትና ሠራዊት ይሆናሉ። በዚህ ምክንያት የሕዝቅኤል ምዕራፍ ሰላሳ ሰባት፣ ሕዝቅኤል ወደ ሞቱ ደረቅ አጥንቶች ሸለቆ እንዲወሰድ በሚያሳይ ሁኔታ ይጀምራል። እነዚያ አጥንቶች በሴፕቴምበር 11 ቀን 2001 ላይ ያለውን ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ይወክላሉ፤ በዚህም ምክንያት ጳውሎስ ስለ የእግዚአብሔር ምሥጢር የሚናገረውን ወንጌሉን ለሎዶቅያውያን ይናገራል።

> እኔ ስለ እናንተና በሎዶቅያ ስላሉት፥ ደግሞም በሥጋ ፊቴን ያላዩ ሁሉ ስለ እነርሱ፥ ምንኛ ታላቅ ተጋድሎ እንዳለብኝ እንድታውቁ እወዳለሁ፤ ይህም ልባቸው እንዲጽናና፥ በፍቅርም አንድ ሆነው እንዲጣመሩ፥ ወደ ሙሉ ማስተዋል የሚያደርስ የፍጹም መረዳት ባለጠግነት ሁሉ እንዲደርሱ፥ የእግዚአብሔርን ምሥጢር፥ የአብንና የክርስቶስን እንዲያውቁ ነው፤ የጥበብና የእውቀት መዝገቦች ሁሉ በእርሱ ውስጥ ተሰውረዋል። ቆላስይስ 2፥1–3።

ይህም ደግሞ እህት ዋይት ከሕዝቅኤል የሞቱትና የደረቁት አጥንቶች ጋር የምታያይዘው መግለጫ ነው።

> “ነገር ግን ይህ የደረቁ አጥንቶች ምሳሌ ለዓለም ብቻ አይተገበርም፤ ታላቅ ብርሃን የተቀበሉትንም ይመለከታል፤ እነርሱም እንደ ሸለቆው አጥንት አጽሞች ናቸውና። የሰዎች ቅርጽ፣ የሰውነትም አወቃቀር አላቸው፤ ነገር ግን መንፈሳዊ ሕይወት የላቸውም። ነገር ግን ምሳሌው ደረቁ አጥንቶችን በሰዎች ቅርጽ ብቻ ተያይዘው እንዲቆዩ አይተዋቸውም፤ የእጅና የአካል ክፍሎች ሚዛናዊ መዋቅር መኖሩ ብቻ በቂ አይደለምና። ቀጥ ብለው እንዲቆሙና ወደ እንቅስቃሴም እንዲገቡ የሕይወት እስትንፋስ ሰውነቶቹን ሕያዋን ማድረግ ይገባዋል። እነዚህ አጥንቶች የእስራኤልን ቤት፣ የእግዚአብሔርን ቤተ ክርስቲያን ይወክላሉ፤ የቤተ ክርስቲያንም ተስፋ የመንፈስ ቅዱስ ሕይወት ሰጪ ተጽእኖ ነው። ጌታ በደረቁ አጥንቶች ላይ መተንፈስ ይገባዋል፥ እነርሱም ሕያዋን ይሆኑ ዘንድ።”

> መንፈስ ቅዱስ በሕይወት ሰጪ ኃይሉ በእያንዳንዱ ሰብዓዊ መሣሪያ ውስጥ ሊኖር ይገባል፥ ይህም እያንዳንዱ መንፈሳዊ ጡንቻና ጅማት በሥራ ላይ እንዲሆን ነው። ያለ መንፈስ ቅዱስ፥ ያለ የእግዚአብሔር እስትንፋስ፥ ሕሊና ድካም ይኖራል፥ መንፈሳዊ ሕይወትም ይጠፋል። መንፈሳዊ ሕይወት ከሌላቸው ብዙዎች ስማቸው በቤተ ክርስቲያን መዝገብ ላይ አለ፥ ነገር ግን በበጉ የሕይወት መጽሐፍ ውስጥ አልተጻፉም። ከቤተ ክርስቲያን ጋር የተቀላቀሉ ሊሆኑ ይችላሉ፥ ነገር ግን ከጌታ ጋር አልተዋሐዱም። የተወሰነ የግዴታዎች ስብስብ በመፈጸም ረገድ ትጉዎች ሊሆኑ ይችላሉ፥ እንዲሁም ሕያዋን ሰዎች እንደሆኑ ሊቆጠሩ ይችላሉ፤ ነገር ግን ብዙዎች ‘ሕያው ነህ የሚል ስም አለህ፥ ነገር ግን ሙታን ነህ’ ተብለው ከተጠሩት መካከል ናቸው።

> “የነፍስ ወደ እግዚአብሔር እውነተኛ መለወጥ ካልነበረ፤ የእግዚአብሔር ሕያው እስትንፋስ ነፍስን ወደ መንፈሳዊ ሕይወት ካላነቃት፤ እውነትን የሚመሰክሩ ሰዎች ከሰማይ በተወለደ መርሕ ካልተነቃቁ፤ እነርሱ ለዘላለም የሚኖርና የሚጸና ከማይበሰብስ ዘር የተወለዱ አይደሉም። እነርሱ በክርስቶስ ጽድቅ እንደ ብቸኛ ዋስትናቸው ካልታመኑ፤ ባሕርዩን ካልተከተሉ፥ በመንፈሱ ካልሠሩ፤ ራቁታቸውን ናቸው፤ የጽድቁን ልብስ አልለበሱም። ሙታን ብዙ ጊዜ እንደ ሕያዋን እንዲቈጠሩ ይደረጋሉ፤ ምክንያቱም እነዚያ በራሳቸው ሐሳብ መሠረት መዳናቸውን እየሠሩ ነው ብለው የሚጠሩትን ነገር የሚፈጽሙ ሰዎች፣ እግዚአብሔር እንዲፈልጉና እንዲሠሩ እንደ በጎ ፈቃዱ በውስጣቸው የሚሠራ የላቸውም።”

> “ይህ ክፍል ሕዝቅኤል በራእይ ያየው የደረቁ አጥንቶች ሸለቆ በሚገባ ይወከላል።” Review and Herald, January 17, 1893.

የሎዶቅያ መልእክት በመጀመሪያ ለአድቬንቲዝም የቀረበው በ1856 ነበር፤ ይኸውም ጌታ የዘሌዋውያን መጽሐፍ ምዕራፍ ሃያ ስድስት ያለውን “ሰባቱን ዘመናት” እየገፋ የሚሄደውን ብርሃን በከፈተበት በዚያው ዓመት ነበር። የ1856 መልእክት፣ ንስሐ እንዲገባ የሚጠራ ውስጣዊ መልእክትን እና ውጫዊ የትንቢት መልእክትን ያካተተ ሲሆን፣ በ1863 ተቀባይነት አላገኘም። የ“ክርስቶስ በእናንተ፣ የክብር ተስፋ” ምስጢር የሆነው የሎዶቅያ መልእክት በ1888 በሽማግሌዎች ጆንስና ዋግነር እንደገና ተደግሞ ቀረበ፤ ያ መልእክትም ደግሞ በእህት ኋይት ለሎዶቅያ የተላከ መልእክት መሆኑ ተለይቶ ተገልጿል።

በተከታታይ መስመር ላይ መስመር እየተደረገ፣ ሕዝቅኤል ምዕራፍ ሠላሳ ሰባት የሚጀምረው ሕዝቅኤል በመንፈሳዊ ሁኔታ ወደ መስከረም 11 2001 ሲወሰድ ሲሆን፣ በዚያም በኃጢአትና በበደል ውስጥ የሞቱትን የሎዶቅያ አድቬንቲዝም እንዲያይ ይሰጠዋል። ሁለት የተለዩ ትንቢታዊ መልእክቶችን እንዲሰጥ ይነገረዋል። የመጀመሪያው መልእክት መተባበርን ያመጣል፣ ነገር ግን አካላቱ ገና ሙታን ናቸው። ሁለተኛው ትንቢት የ“አራቱ ነፋሳት” መልእክት በአጥንቶቹ ላይ ሕይወት እንዲነፍስ ይጠራል። የአራቱ ነፋሳት መልእክት አራቱን ነፋሳት የያዙትን አራት መላእክት የሚለይ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የማተም መልእክት ነው። ሲስተር ዋይት እነዚያን አራቱን ነፋሳት እንደ “የተቆጣ ፈረስ” ትለያቸዋለች፣ ምክንያቱም ተገድቦ ስለሚጠበቅ ለመለቀቅ ይፈልጋል። የእስልምናው የተቆጣ ፈረስ እንደ መስከረም 11 2001 እንዳደረገው በመንገዱ ላይ ሞትና ጥፋት እያመጣ ለመለቀቅ ይፈልጋል፤ እንዲሁም በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ እንደገና ይፈታል።

ያ መልእክት ሙታን አካላትን በእግራቸው ላይ የቆመ አንድነት ያለው ሠራዊት ያደርጋቸዋል። ይህ አንድነት ያለው ሠራዊት በሰባተኛው መልአክ መልእክት ምላሽ በእግሩ ላይ ይቆማል፤ ምክንያቱም በሰባተኛው መልአክ መለከት በሚነፋባቸው ቀኖች፥ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ከክርስቶስ ጋር ያላቸው ጋብቻ ምሥጢር ይፈጸማል።

ከዚያም ሕዝቅኤል አንድ ሕዝብ የሚሆኑ የሁለት በትሮች መተሳሰር ተገለጠለት። እነዚያ ሁለቱ በትሮች የእስራኤል ሰሜናዊ መንግሥትና የይሁዳ ደቡባዊ መንግሥት ናቸው፤ እነርሱም የጋራ መበታተኛ ዘመናቸው የሆነው ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሀያ ዓመታት በሚጠናቀቁበት ጊዜ እንደ አንድ ሕዝብ ተጣመሩ። የእነዚህ የጋራ መደምደሚያ መንፈሳዊ ቤተ መቅደስን ያፈራል፤ ይህም በጋራ የመበታተኛ ዘመናት መጀመሪያና መጨረሻ ባሉት አርባ ስድስት ዓመታት ይወከላል።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> «እነርሱም ማለዳ ተነሥተው ወደ ቴቆዓ ምድረ በዳ ወጡ፤ ሲወጡም ኢዮሳፍጥ ቆሞ እንዲህ አለ፦ ይሁዳ ሆይ፣ የኢየሩሳሌምም ነዋሪዎች ሆይ፣ ስሙኝ፤ በአምላካችሁ በእግዚአብሔር እመኑ፥ ትጸኑማላችሁ፤ በነቢያቱም እመኑ፥ ትከናወናላችሁ። 2 ዜና መዋዕል 20፥20።»

> “በእግዚአብሔር አምላካችሁ እመኑ፥ እንዲሁም ትጸናላችሁ፤ በነቢያቱም እመኑ፥ እንዲሁም ትሳካላችሁ።”

> “ኢሳይያስ 8፡20። ‘ወደ ሕግና ወደ ምስክርነት፤ እነርሱ እንደዚህ ቃል ካልተናገሩ፥ ብርሃን ስለሌላቸው ነው።’”

> “ሁለት ጽሑፎች በዚህ በእግዚአብሔር ሕዝብ ፊት ተቀምጠዋል፤ ለስኬት ሁለት ሁኔታዎች ናቸው። ይሖዋ ራሱ የተናገረው ሕግ፣ እና የትንቢት መንፈስ፣ ሕዝቡን በማንኛውም ልምምድ ለመምራት የጥበብ ሁለቱ ምንጮች ናቸው። ዘዳግም 4፥6። ‘ይህ በአሕዛብ ፊት ጥበባችሁና ማስተዋላችሁ ነው፤ እነርሱም፣ ይህች ታላቅ ሕዝብ በእርግጥ ጠቢብና አስተዋይ ሕዝብ ናት ይላሉ።’”

> “ሕግ እግዚአብሔርና መንፈስ ትንቢት ቤተ ክርስቲያንን ለመምራትና ለመክር እጅ ለእጅ ይሄዳሉ፤ እናም ቤተ ክርስቲያን ይህን በሕጉ በመታዘዝ ባወቀች ጊዜ ሁሉ፣ በእውነት መንገድ እንድትመራ መንፈስ ትንቢት ተልኮላታል።”

> “ራእይ 12፡17። ‘ዘንዶውም በሴቲቱ ላይ ተቈጣ፥ ከዘሯም ቀሪዎች ጋር—የእግዚአብሔርን ትእዛዛት የሚጠብቁ የኢየሱስ ክርስቶስንም ምስክርነት ያላቸው—ሊዋጋ ሄደ።’ ይህ ትንቢት የቀሩት ቤተ ክርስቲያን በሕጉ ውስጥ እግዚአብሔርን እንደምታምን እና የትንቢትን ስጦታ እንደሚኖራት በግልጽ ያመለክታል። ለእግዚአብሔር ሕግ መታዘዝና የትንቢት መንፈስ እውነተኛውን የእግዚአብሔር ሕዝብ ሁልጊዜ የለየ ምልክት ነበሩ፥ ፈተናውም እንደ መደቡ በአሁኑ ጊዜ በሚገለጡ መገለጫዎች ላይ ይሰጣል።”

> በኤርምያስ ዘመን ሕዝቡ ስለ ሙሴ፣ ስለ ኤልያስ፣ ወይም ስለ ኤልሳዕ መልእክት ምንም ጥያቄ አልነበራቸውም፤ ነገር ግን ከእግዚአብሔር ወደ ኤርምያስ የተላከውን መልእክት ጠየቁትና ወደ ጎን ተዉት፤ ኃይሉና ብርቱነቱ እስኪባክን ድረስ፣ እግዚአብሔርም ወደ ምርኮ ከመውሰድ በቀር ምንም መፍትሔ እስከሌለ ድረስ።

> «እንዲሁም በክርስቶስ ዘመን ሕዝቡ የኤርምያስ መልእክት እውነት እንደ ነበረ ተምረው ነበር፤ እነርሱም በአባቶቻቸው ዘመን በኖሩ ኖሮ መልእክቱን እንደሚቀበሉ ራሳቸውን አሳምነው ነበር፤ በዚያው ጊዜ ግን ነቢያት ሁሉ ስለ እርሱ የጻፉለትን የክርስቶስን መልእክት እየተቃወሙ ነበር።»

> “የሶስተኛው መልአክ መልእክት በዓለም ውስጥ ሲነሣ፣ ይህም የእግዚአብሔርን ሕግ ለቤተ ክርስቲያን በሙላትና በኃይል ሊገልጥ የሚሆን፣ የትንቢት ስጦታም ደግሞ ወዲያውኑ ተመልሶ ተሰጠ። ይህ ስጦታ በዚህ መልእክት እድገትና ወደ ፊት በመገፋቱ ላይ እጅግ ጎልቶ የሚታይ ሚና ተጫውቷል።”

> “ከመልእክቱ በሚያምኑ ሰዎች እምነትን ለማናወጥና በሥራውም ውስጥ መከፋፈልን ለማምጣት የሚችሉ የመጽሐፍ ቅዱስ ትርጓሜዎችና የሥራ ዘዴዎች አስመልክቶ የአስተያየት ልዩነቶች ሲነሡ፣ የትንቢት መንፈስ ሁልጊዜ በሁኔታው ላይ ብርሃን አብርቶአል። ለአማኞች ማኅበርም ሁልጊዜ የአሳብ አንድነትንና የእርምጃ ስምምነትን አምጥቶአል። በመልእክቱ እድገትና በሥራው መስፋፋት ውስጥ በተነሣ በእያንዳንዱ ቀውስ ሁሉ፣ በእግዚአብሔር ሕግና በትንቢት መንፈስ ብርሃን ጸንተው የቆሙት ሰዎች ድል አድርገዋል፣ ሥራውም በእጃቸው ውስጥ በልጽጎአል።” Loma Linda Messages, 34.

Back to Articles