Article

# The Spirit of Prophecy: The Tarrying Time and the Midnight Cry

መንፈስ ትንቢት፡ የመዘግየት ጊዜና የእኩለ ሌሊት ጩኸት

Habakkuk's Two Tables

የዕንባቆም ሁለቱ ሰንጠረዦች

Author

Jeff Pippenger

Published

October 14, 2012

Formats

PDF
Word
Song MP3

A Word of Clarification

የማብራሪያ ቃል

Recently we began to prepare the transcription of Habakkuk’s Two Tables to be translated into the various languages represented on our website. The task of changing a spoken presentation into a written presentation is much more of a task than might be understood if one is not familiar with all the hoops that must be jumped through to turn a spoken presentation into a written presentation, along with the necessary problems of ultimately translating the material into the various languages on the website. We just started our copy-editing of the first of the ninety-five presentations and I discovered another hoop that we must also jump through. It has to do with the progressive development of this message from 1989 until our current history.

በቅርቡ በድረ-ገጻችን ላይ የተወከሉት ልዩ ልዩ ቋንቋዎች እንዲተረጎም የሐባቁቅ ሁለቱ ጽላቶች የተሰኘውን ንግግር ወደ ጽሑፍ ለማዘጋጀት ጀመርን። የተነገረ አቀራረብን ወደ የተጻፈ አቀራረብ መቀየር፣ አንድ ሰው እንዲህ ያለ የተነገረ አቀራረብ ወደ የተጻፈ አቀራረብ ለመለወጥ መዝለል ስለሚጠይቁት ሁሉም ደረጃዎች ካልተረዳ ይገመት ከሚችለው ይልቅ እጅግ የበዛ ሥራ ነው፤ ከዚህም ጋር ቁሳቁሱን በመጨረሻ በድረ-ገጹ ላይ ወዳሉት ልዩ ልዩ ቋንቋዎች ለመተርጎም የሚያጋጥሙ አስፈላጊ ችግሮች አሉ። ከዘጠና አምስቱ አቀራረቦች የመጀመሪያውን የቅጂ አርትዖት ገና ጀምረን እያለን እኛም ደግሞ ልንዘልለው የሚገባ ሌላ ደረጃ እንዳለ አገኘሁ። ይህም ይህ መልእክት ከ1989 ጀምሮ እስከ አሁኑ ታሪካችን ድረስ እየተራመደ ከመጣው እድገት ጋር የተያያዘ ነው።

In the presentations of about fifteen years ago there were truths that were in their infant state of understanding. The first of those truths that I must clarify is the arrival of the second angel in Millerite history. I understood at that time that the second angel arrived when the Protestant churches began to close their doors against Miller’s presentation of the first angel’s message, in conjunction with the termination of the year 1843. William Miller worked upon a reckoning of time that he believed identified that the years of 1843 began on March 22, 1843 and ended on March 22, 1844. He had thought the three prophecies that ultimately were placed upon the two sacred charts would terminate in the year of 1843, and he believed that year ended on March 22, 1844. He was wrong on two points.

በአሥራ አምስት ዓመት ገደማ በፊት በቀረቡት ትምህርቶች ውስጥ በመረዳት ረገድ ገና በሕፃንነት ደረጃ የነበሩ እውነቶች ነበሩ። ከእነዚያ እውነቶች መጀመሪያ እኔ ልገልጸው የሚገባኝ ነገር በሚለራዊት ታሪክ ውስጥ የሁለተኛው መልአክ መምጣት ነው። በዚያን ጊዜ እኔ የተረዳሁት የሁለተኛው መልአክ መምጣት የሆነው የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት በሚለር የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት ማቅረብ ላይ ደጆቻቸውን መዝጋት ሲጀምሩ፣ ከ1843 ዓመት መጠናቀቅ ጋር በተያያዘ ነበር። ዊልያም ሚለር የ1843 ዓመታት ከMarch 22, 1843 ጀምረው እስከ March 22, 1844 እንደሚያበቁ የሚያሳይ ብሎ በእርሱ የታመነበት የዘመን ቆጠራ ላይ ይሠራ ነበር። በመጨረሻ በሁለቱ ቅዱሳን ሰንጠረዦች ላይ የተቀመጡት ሦስቱ ትንቢቶች በ1843 ዓመት ውስጥ እንደሚፈጸሙ አስቦ ነበር፣ እናም ያ ዓመት በMarch 22, 1844 እንደሚያበቃ ያምን ነበር። በሁለት ነጥቦች ተሳስቶ ነበር።

The three prophecies of the 1335 days of Daniel twelve, the 2520 years of the “seven times” of Leviticus twenty-six and the 2300 days of Daniel eight were understood by Miller to concluded in March of 1844. The Lord thereafter guided Samuel Snow to not only understand that the prophecies ended not in 1843, but 1844; but Snow also began to apply the Karite reckoning of time, that was not the time application Miller had been employing. Miller had been using the Rabbinic/equinox-based reckoning of time that based the year upon spring to spring.

ሚለር፣ የዳንኤል 12 የ1335 ቀናት ትንቢት፣ የዘሌዋውያን 26 የ“ሰባቱ ዘመናት” 2520 ዓመታት፣ እና የዳንኤል 8 የ2300 ቀናት ትንቢት በ1844 መጋቢት ወር እንደሚፈጸሙ ተረድቶ ነበር። ከዚያ በኋላ ጌታ ሳሙኤል ስኖውን መርቶ፣ ትንቢቶቹ በ1843 ሳይሆን በ1844 እንደሚፈጸሙ እንዲረዳ ብቻ ሳይሆን፣ ስኖው ሚለር ሲጠቀምበት ያልነበረውን የካራይት የዘመን ቆጠራ መተግበር ጀመረ። ሚለር ግን ዓመቱን ከጸደይ እስከ ጸደይ በሚመሠርተው የረቢያዊ/በኢኳኖክስ ላይ የተመሠረተ የዘመን ቆጠራ ሲጠቀም ነበር።

When we were presenting Habakkuk’s Two Tables, we had not understood this historical reality and were using Miller’s experience to mark March 22, 1844 as the arrival of the second and the beginning of the tarrying time. I understood, and still do that the arrival of that angel corresponded to when the Protestants rejected Miller’s message of the first angel, and the following passage was my point of reference.

የዕንባቆምን ሁለቱን ጽላቶች ስናቀርብ ይህን ታሪካዊ እውነታ አልተረዳንም ነበር፤ እንዲሁም የሚለርን ተሞክሮ በመጠቀም 1844 መጋቢት 22ን የሁለተኛው መምጣትና የመዘግየቱ ዘመን መጀመሪያ መሆኑን እናመለክት ነበር። እኔ ያንን ተረድቻለሁ፣ አሁንም እንደዚያው እገነዘባለሁ፤ የዚያ መልአክ መምጣት ከፕሮቴስታንቶች የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት የሚለርን መልእክት በእምቢተኝነት ከተቀበሉበት ጊዜ ጋር ይዛመዳል፤ የሚከተለውም ክፍል የማጣቀሻዬ ነበር።

> “In June, 1842, Mr. Miller gave his second course of lectures at the Casco Street church in Portland. I felt it a great privilege to attend these lectures; for I had fallen under discouragements, and did not feel prepared to meet my Saviour. This second course created much more excitement in the city than the first. With few exceptions, the different denominations closed the doors of their churches against Mr. Miller. Many discourses from the various pulpits sought to expose the alleged fanatical errors of the lecturer; but crowds of anxious listeners attended his meetings, and many were unable to enter the house. The congregations were unusually quiet and attentive.” Life Sketches, 27.

> “በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር፣ ሚስተር ሚለር በፖርትላንድ በሚገኘው የካስኮ ጎዳና ቤተ ክርስቲያን ሁለተኛውን ተከታታይ ትምህርቶቹን ሰጠ። እኔ እነዚህን ትምህርቶች ለመከታተል ታላቅ መብት እንደሆነ ተሰማኝ፤ ምክንያቱም በተስፋ መቁረጥ ሥር ወድቄ ነበርና ከአዳኜ ጋር ለመገናኘት ዝግጁ መሆኔን አልሰማኝም ነበር። ይህ ሁለተኛው ተከታታይ ትምህርት በከተማው ውስጥ ከመጀመሪያው ይልቅ እጅግ የበለጠ ንቃት ፈጠረ። ከጥቂት ልዩ ሁኔታዎች በስተቀር፣ የተለያዩ እምነት ክፍሎች ሚስተር ሚለር እንዳይገባ የቤተ ክርስቲያኖቻቸውን በሮች ዘጉበት። ከተለያዩ የመድረክ ስብከቶች የተሰጡ ብዙ ንግግሮች የአስተማሪውን ተብለው የሚነገሩ የአክራሪነት ስህተቶች ለማጋለጥ ይሞክሩ ነበር፤ ነገር ግን ብዙ የተጨነቁ አድማጮች ስብሰባዎቹን ይከታተሉ ነበር፣ ብዙዎችም ወደ ቤቱ ለመግባት አልቻሉም ነበር። ማኅበረ ሰቡ በተለየ ሁኔታ ጸጥ ያለና ትኩረት ያደረገ ነበር።” Life Sketches, 27.

I understood the closing of the doors to Miller’s message marked the beginning of the rejection of the first angel, and in agreement with Miller’s understanding of the Rabbinic/equinox-based reckoning of time I assumed that March 22, 1844 marked the conclusion of 1843. Miller’s presentation in Portland in June of 1842 is actually a waymark that identifies a progressive rejection that ultimately concluded on April 18, 1844, but at the time of the presentations we had not recognized Samuel Snow’s application of the Karaite reckoning of time.

የመዝጊያ ደጆች በሚለር መልእክት ላይ መዘጋታቸው የመጀመሪያው መልአክ መጣሉ መጀመሪያ መሆኑን ተረዳሁ፤ እናም ከሚለር ስለ ራቢናዊው/በኢኩኖክስ ላይ የተመሠረተው የጊዜ ቆጠራ ያለው አስተያየት ጋር በመስማማት መጋቢት 22 ቀን 1844 ዓ.ም. የ1843 ዓ.ም. መደምደሚያን እንደሚያመለክት ቈጠርሁ። ሚለር በፖርትላንድ በሰኔ 1842 ያቀረበው ማቅረብ በእውነቱ በመጨረሻ ሚያዝያ 18 ቀን 1844 ዓ.ም. ላይ የተጠናቀቀን ቀስ በቀስ የተፈጸመ እምቢታ የሚለይ የመንገድ ምልክት ነው፤ ነገር ግን በእነዚያ ማቅረቦች ወቅት ሳሙኤል ስኖው ለካራይት የጊዜ ቆጠራ ያደረገውን ተግባራዊ አተገባበር አላወቅንም ነበር።

In the first presentation we began to copy-edit I began to see that what was recorded at that time seems to contradict what we now teach. It does and it doesn’t. It is simply an emphasis upon the progressive arrival of the second angel, and also an illustration of the progressive unsealing of this message, as was the case also in Millerite history. This note of clarification should address those who have stumbled over our identification of April 19, 1844 as the first Millerite disappointment and what was taught in the past.

በመጀመሪያው ማቅረቢያ ላይ የተመዘገበውን ማረም ስንጀምር፣ በዚያን ጊዜ የተመዘገበው ነገር አሁን የምናስተምረውን የሚቃረን የሚመስል መሆኑን ማየት ጀመርኩ። ይቃረናልም፣ አይቃረንምም። ይህ በቀላሉ በሁለተኛው መልአክ በሂደት መምጣት ላይ የተሰጠ አጽንኦት ብቻ ነው፤ እንዲሁም ይህ መልእክት በሂደት ሲፈታ የሚገልጽ ምሳሌ ነው፤ ይህም በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ ደግሞ እንደነበረው ነው። ይህ የማብራሪያ ማስታወሻ፣ እኛ ኤፕሪል 19, 1844ን የመጀመሪያው የሚለራውያን ተስፋ መቁረጥ እንደሆነ በመለየታችን እና ቀደም ሲል ተምሯል በተባለው ላይ የተሰናከሉትን ሊመለከት ይገባል።

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104.

> “የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልእክቶች በ1843 እና በ1844 ተሰጡ፤ እኛም አሁን ከሦስተኛው አዋጅ በታች ነን፤ ነገር ግን ሦስቱም መልእክቶች ገና ሊታወጁ ይገባቸዋል። እነዚህ ለእውነት ለሚፈልጉ ሰዎች እንደገና እንዲደገሙ ዛሬም እንደ ቀድሞው ሁሉ አስፈላጊ ነው። በብዕርና በቃል አዋጁን ማሰማት አለብን፤ ሥርዓታቸውንም እና ወደ ሦስተኛው የመልአክ መልእክት የሚያደርሱንን ትንቢቶች ተግባራዊነት ማሳየት አለብን። ያለ መጀመሪያውና ያለ ሁለተኛው ሦስተኛ ሊኖር አይችልም። እነዚህን መልእክቶች በሕትመቶችና በንግግሮች ለዓለም ልንሰጥ ይገባናል፤ በትንቢታዊ ታሪክ መስመርም የነበሩትንና የሚሆኑትን ነገሮች እያሳየን።” Selected Messages, book 2, 104.

## Habakkuk's Two Tables 2 of 95

የሐበቁቅ ሁለት ጽላቶች 2 ከ95

## Understanding the Millerite Calendar and the Tarrying Time

የሚለራዊውን የቀን መቁጠሪያ እና የመቆየት ጊዜ መረዳት

In our last presentation, the question arose about how October 22, 1844, can be the tenth day of the seventh month if March 22, 1844, is the first day of the first month. The Millerites in March 1844 misunderstood what they believed to be the end of 1843. After that disappointment, they re-examined the biblical reckoning of time. This is explained in Gerhard Damsteegt's book, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, particularly on pages 89 and 92. When they believed 1843 ended, they reevaluated two components of their time understanding: the change from 1843 to 1844, and the days that mark the beginning and ending of the years, so they could calculate the tenth day of the seventh month.

በመጨረሻው ማቅረባችን ውስጥ፣ መጋቢት 22 ቀን 1844 የመጀመሪያው ወር የመጀመሪያ ቀን ከሆነ፣ ጥቅምት 22 ቀን 1844 እንዴት የሰባተኛው ወር አሥረኛ ቀን ሊሆን ይችላል? የሚለው ጥያቄ ተነሥቶ ነበር። ሚለራውያን በመጋቢት 1844 ዓ.ም. 1843 ማብቂያ ነው ብለው ያመኑትን ነገር በተሳሳተ ሁኔታ ተረድተው ነበር። ከዚያ ተስፋ መቁረጥ በኋላ፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊውን የዘመን ቆጠራ እንደገና መረመሩ። ይህም በጌርሃርድ ዳምስቴግት መጽሐፍ Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission ውስጥ፣ በተለይም በገጽ 89 እና 92 ላይ ተብራርቷል። 1843 አብቅቶአል ብለው ባመኑ ጊዜ፣ የሰባተኛውን ወር አሥረኛ ቀን ማስላት እንዲችሉ፣ በዘመን አስተዋጽኦቸው ውስጥ ሁለት ክፍሎችን እንደገና ገምግመዋል፤ እነርሱም ከ1843 ወደ 1844 የሚደረገው ሽግግር፣ እና የዓመታትን መጀመሪያና ማብቂያ የሚያመለክቱ ቀኖች ናቸው።

I often emphasize that from March 22nd to October 22nd is seven months. I am not suggesting that this is the Seventh Month Movement, but it is interesting that the Millerites believed March 22nd was significant, and it's a helpful mental marker—seven months later brings you to October 22nd. This is factual.

ብዙ ጊዜ ከማርች 22 እስከ ኦክቶበር 22 ድረስ ሰባት ወራት እንደሆኑ አጽንኦት እሰጣለሁ። ይህ የሰባተኛው ወር እንቅስቃሴ ነው ብዬ አልጠቁምም፤ ነገር ግን ሚለራውያን ማርች 22 ትርጉም ያለው ቀን እንደሆነ ማመናቸው የሚያስደንቅ ነው፣ እናም ለአእምሮ የሚረዳ ምልክት ነው—ከዚያ ሰባት ወራት በኋላ ወደ ኦክቶበር 22 ያደርሳል። ይህ እውነታ ነው።

The disappointment and the tarrying time were not fulfillment's of a time prophecy, but rather the result of a misunderstanding by the Millerites. Their misunderstanding fulfilled the tarrying time and the disappointment; there was no specific prophecy stating that the tarrying time would begin at a certain point. Their belief that 1843 had passed on March 22, 1844, produced the disappointment.

ተስፋ መቁረጡና የመዘግየቱ ጊዜ የአንድ የጊዜ ትንቢት ፍጻሜ አልነበሩም፤ ይልቁንም በሚለራውያን ዘንድ ከተፈጠረ አለመግባባት የተነሡ ነበሩ። ያ አለመግባባታቸው የመዘግየቱን ጊዜና ተስፋ መቁረጡን ፈጽሞአል፤ የመዘግየቱ ጊዜ በተወሰነ ነጥብ እንዲጀምር የሚናገር ልዩ ትንቢት አልነበረም። 1843 መጋቢት 22 ቀን 1844 እንዳለፈ ያላቸው እምነት ተስፋ መቁረጡን አመጣ።

Damsteegt says:

ዳምስቴክት እንዲህ ይላል፦

> 'Although the Karaite reckoning which indicated the end of the Jewish year at the new moon on April 17, 1844, was favored in the major Millerite periodicals, the majority of believers looked to March 21, 1844 as the time for Christ's return. Outside the Millerite movement March 21 was well known and there was a very general expectation of an entire overthrow of the whole system of Adventism on that date.'

> ምንም እንኳ በ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 17 በአዲሱ ጨረቃ የአይሁድ ዓመት ፍጻሜን የሚያመለክተው የካራይት ቆጠራ በዋናዎቹ የሚለራይት ወቅታዊ ሕትመቶች ዘንድ የተደገፈ ቢሆንም፣ አብዛኞቹ አማኞች የክርስቶስ መመለሻ ጊዜ እንደሚሆን 1844 ዓ.ም. ማርች 21ን ይጠባበቁ ነበር። ከሚለራይት እንቅስቃሴ ውጭ ማርች 21 በሰፊው የታወቀ ነበር፣ በዚያም ቀን መላው የአድቬንቲዝም ሥርዓት ፈጽሞ እንደሚገለበጥ በእጅጉ ሰፊ የሆነ ተስፋ ነበረ።

We read yesterday that Miller was expecting that date. The majority of the Millerites were looking at that date, and even their opponents knew it and were watching for it as proof that the Millerites were false. This was the standard understanding. After it passed, they began to investigate the time prophecies more closely, which led them to October 22, 1844. This provides a point of reference for the question that came up yesterday.

ትናንት ሚለር ያንን ቀን እየጠበቀ እንደነበር አንብበናል። ከሚለሪቶች አብዛኞቹ ዓይናቸውን በዚያ ቀን ላይ አድርገው ነበር፤ እንኳን ተቃዋሚዎቻቸውም ይህን ያውቁ ነበር፣ ሚለሪቶቹ ሐሰተኞች መሆናቸውን ለማረጋገጥ እየተጠባበቁለት ነበር። ይህ የተለመደው ግንዛቤ ነበር። ያ ቀን ካለፈ በኋላ፣ የጊዜ ትንቢቶችን ይበልጥ በቅርብ መመርመር ጀመሩ፣ ይህም ወደ ጥቅምት 22 ቀን 1844 መራቸው። ይህ ትናንት ለተነሣው ጥያቄ የመመሪያ ነጥብ ይሰጣል።

## The Tarrying Time and Ellen White’s First Vision

የመዘግየት ጊዜና የኤለን ዋይት የመጀመሪያ ራእይ

Today, I want to spend more time looking at the tarrying time. This is important because we are dealing with Ellen White's first vision, where she says the bright light at the beginning of the path to Heaven was the Midnight Cry, and if you deny that light, you fall off the path to Heaven. I am trying to demonstrate that the Midnight Cry in her vision includes the entire history of the Second Angel's Message.

ዛሬ፣ በመዘግየት ጊዜ ላይ የበለጠ ጊዜ እንወስድ ዘንድ እፈልጋለሁ። ይህ አስፈላጊ ነው፣ ምክንያቱም ከኤለን ዋይት የመጀመሪያ ራእይ ጋር እየተገናኘን ነው፤ በዚያም ወደ ሰማይ በሚወስደው መንገድ መጀመሪያ ላይ ያለው ብሩህ ብርሃን የእኩለ ሌሊት ጩኸት እንደነበረ ትናገራለች፤ እና ያንን ብርሃን ብትክዱ፣ ከወደ ሰማይ መንገድ ትወድቃላችሁ። በእርስዋ ራእይ ውስጥ ያለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት የሁለተኛውን መልአክ መልእክት ታሪክ በሙሉ እንደሚያካትት ለማሳየት እሞክራለሁ።

Personally, I have no problem saying that the Midnight Cry in that vision, which is at the beginning of the path and sheds light all along the way, represents the history of the Millerites from 1840 to 1844. The dynamics of that history must be rightly understood. The fulfillment of the Midnight Cry itself was from August 12th through 17th, when the message was presented at the Exeter Camp Meeting, and then they carried the message for about two months—September and October, two months and five days. Before October 22nd, they were preparing for the Lord's return. This two-month period is the history of the Midnight Cry. However, you cannot understand this period without understanding the steps that led into it. For me, the Midnight Cry is, more specifically, the history of the tarrying time, continuing through October 22, 1844.

በግል እኔ፣ በዚያ ራእይ ውስጥ በመንገዱ መጀመሪያ ላይ ያለውና በመንገዱ ሁሉ ላይ ብርሃን የሚፈነጥቅ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከ1840 እስከ 1844 ድረስ ያለውን የሚለራውያን ታሪክ እንደሚወክል ለመናገር ምንም ችግር የለብኝም። የዚያ ታሪክ እንቅስቃሴዎች በትክክል ሊገባቸው ይገባል። የእኩለ ሌሊት ጩኸቱ ራሱ መፈጸም ከኦገስት 12 እስከ 17 ድረስ፣ መልእክቱ በExeter Camp Meeting ሲቀርብ ነበር፤ ከዚያም መልእክቱን ለሁለት ወር ያህል—መስከረምና ጥቅምት፣ ሁለት ወርና አምስት ቀን—ተሸክመው ሄዱ። ከኦክቶበር 22 በፊት ለጌታ መመለስ ይዘጋጁ ነበር። ይህ የሁለት ወር ዘመን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ነው። ሆኖም ወደዚህ ያመሩትን እርምጃዎች ሳይገባችሁ ይህን ዘመን መረዳት አትችሉም። ለእኔ የእኩለ ሌሊት ጩኸት፣ በተለይ ሲነገር፣ እስከ ኦክቶበር 22፣ 1844 ድረስ የሚቀጥለው የመዘግየቱ ጊዜ ታሪክ ነው።

## Locating the Three Angels’ Messages

ሦስቱን የመላእክት መልእክቶች መለየት

Here is the history of 1840 to 1844. There are several passages in the Spirit of Prophecy where Sister White tells us we need to know where to locate the messages. When you begin to locate the messages, you realize that all the messages arrive at a certain point in time and are thereafter empowered.

እነሆ ከ1840 እስከ 1844 ድረስ ያለው ታሪክ። በትንቢት መንፈስ ውስጥ እህት ዋይት መልእክቶቹን የት እንደሚገኙ ማወቅ እንዳለብን የምትነግረን በርካታ ንባቦች አሉ። መልእክቶቹን የት እንደሚገኙ መለየት በምትጀምሩበት ጊዜ፣ ሁሉም መልእክቶች በተወሰነ የጊዜ ነጥብ ላይ እንደሚመጡ እና ከዚያም በኋላ ኃይል እንደሚሰጣቸው ትገነዘባላችሁ።

The First Angel arrives in 1798 at the Time of the End, when the Book of Daniel is unsealed and there is an increase of knowledge. The First Angel's Message is empowered on August 11, 1840, when the year-day principle is confirmed for the whole world, bringing down the Angel of Revelation 10, which symbolizes the empowerment of the First Angel's Message.

መጀመሪያው መልአክ በ1798 በፍጻሜው ዘመን ይመጣል፤ በዚያም ጊዜ የዳንኤል መጽሐፍ ይፈታል እውቀትም ይበዛል። የመጀመሪያው መልአክ መልእክት እ.ኤ.አ. ነሐሴ 11 ቀን 1840 ኃይል ይቀበላል፤ በዚያም ጊዜ የዓመት-ቀን መርሕ ለመላው ዓለም ይረጋገጣል፥ ይህም የራእይ 10 መልአክን ያወርዳል፤ እርሱም የመጀመሪያው መልአክ መልእክት መጠናከርን ይወክላል።

The Second Angel arrives in June of 1842. We read yesterday that in June of 1842, Mr. Miller gave his second course of presentations at the Casco Street church. With few exceptions, the Protestant churches closed their doors. So, in June of 1842, the Second Angel's Message arrives, because when a Protestant church closes its door against the First Angel's Message, it becomes part of Babylon. The Second Angel's Message is a call out of Babylon. It is progressive.

ሁለተኛው መልአክ በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር ይመጣል። ትናንት እንዳነበብን፣ በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር ሚስተር ሚለር በካስኮ ስትሪት ቤተ ክርስቲያን ሁለተኛውን ተከታታይ የስብከት አቀራረቡን ሰጠ። ከጥቂት ልዩ ሁኔታዎች በስተቀር፣ የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ደጆቻቸውን ዘጉ። ስለዚህ፣ በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር የሁለተኛው መልአክ መልእክት ይመጣል፤ ምክንያቱም አንድ የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያን በመጀመሪያው መልአክ መልእክት ላይ በሯን ስትዘጋ፣ የባቢሎን ክፍል ትሆናለችና። የሁለተኛው መልአክ መልእክት ከባቢሎን የሚወጡበት ጥሪ ነው። እርሱም በሂደት የሚገለጥ ነው።

Sister White tells us that even though the Protestants began to close their doors in June of 1842, the call out of Babylon—the content of the Second Angel's Message—did not actually begin until the Summer of 1844.

እህት ዋይት እንደምታስተምረን፣ ፕሮቴስታንቶች በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር በሮቻቸውን መዝጋት ጀመሩ ቢሆንም፣ ከባቢሎን መውጣት የሚጠራው ጥሪ—የሁለተኛው መልአክ መልእክት ይዘት—በእውነቱ እስከ 1844 ዓ.ም. ክረምት ድረስ አልተጀመረም።

The Second Angel's Message arrives in June of 1842 and is empowered with the message of the Midnight Cry, August 12th–17th, 1844, at the Exeter Camp Meeting.

የሁለተኛው መልአክ መልእክት በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር ይደርሳል፤ እናም በ1844 ዓ.ም. ከነሐሴ 12ኛው እስከ 17ኛው ቀን በኤክሴተር የካምፕ ስብሰባ ላይ በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ኃይል ተሞልቶ ይመጣል።

The Third Angel arrives on October 22, 1844, because on that day the way into the Most Holy Place is opened, where men can understand that Christ is now the High Priest in the Most Holy Place. There, the ark of the covenant is recognized, and in the ark are the Ten Commandments. When Sister White was taken into the Most Holy Place and looked at the Ten Commandments, she saw that the Sabbath Commandment shone above the others, marking the significance of the Sabbath in the Third Angel's Message. It will be a test over Sabbath or Sunday. On October 22, 1844, the content of the Third Angel's Message arrives.

ሦስተኛው መልአክ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ይመጣል፤ ምክንያቱም በዚያን ቀን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚያስገባው መንገድ ተከፍቶአልና፥ በዚያም ሰዎች ክርስቶስ አሁን በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ ሊቀ ካህን እንደሆነ ሊያስተውሉ ይችላሉ። በዚያ የኪዳኑ ታቦት ይታወቃል፥ በታቦቱም ውስጥ ዐሥሩ ትእዛዛት አሉ። እህት ዋይት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን በተወሰደች ጊዜ ዐሥሩን ትእዛዛት ተመልክታ፥ የሰንበት ትእዛዝ ከሌሎቹ በላይ ሲያበራ አየች፤ ይህም በሦስተኛው መልአክ መልእክት ውስጥ የሰንበትን አስፈላጊነት ያመለክታል። ፈተናው በሰንበት ወይም በእሑድ ላይ ይሆናል። በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 የሦስተኛው መልአክ መልእክት ይዘት ይመጣል።

One characteristic of all three messages is that when the First Angel's Message arrived in 1798, no one understood it. The Lord raised up William Miller to be the messenger of the First Angel, but it was not until 1818—twenty years later—that Miller began to understand the message. The message arrives, but it takes time before God's people recognize it, and then it is empowered.

የእነዚህ ሦስቱ መልእክቶች አንዱ መለያ ባሕርይ ይህ ነው፤ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በ1798 በመጣ ጊዜ ማንም አልተረዳውም። ጌታ ዊልያም ሚለርን የመጀመሪያው መልአክ መልእክተኛ እንዲሆን አስነሣው፤ ነገር ግን ሚለር መልእክቱን መረዳት የጀመረው ከዚያ ከሃያ ዓመት በኋላ፣ እስከ 1818 ድረስ አልነበረም። መልእክቱ ይመጣል፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ እርሱን ከሚያውቁት በፊት ጊዜ ይወስዳል፤ ከዚያም ኃይል ይሰጠዋል።

The Second Angel's Message arrives in June of 1842, but no Millerites in 1842 began calling the Protestant churches Babylon. They did not recognize it yet. It was not until the Summer of 1844 that they began to recognize it and call people out of the churches. The message arrives, then it is understood, and then it is empowered.

የሁለተኛው መልአክ መልእክት በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር ደረሰ፤ ነገር ግን በ1842 ዓ.ም. ማንም ሚለርአዊያን የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናትን “ባቢሎን” ብለው መጥራት አልጀመሩም። ይህን ገና አላስተዋሉትም ነበር። እስከ 1844 ዓ.ም. ክረምት ድረስ ይህን ማስተዋል ጀምረው ሰዎችንም ከቤተ ክርስቲያናት እንዲወጡ መጥራት አልጀመሩም ነበር። መልእክቱ በመጀመሪያ ይደርሳል፤ ከዚያም ይገባል፤ ከዚያም ኃይል ይሰጠዋል።

On October 22, 1844, when Hiram Edson had his vision of Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place, they received some light on Christ's change of ministration. But on October 23, 1844, Hiram Edson was not prepared to write an article or preach a sermon about Sunday being the mark of the beast. They did not understand the Third Angel's Message until after that time period.

በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን፣ ሂራም ኤድሰን ክርስቶስ ከቅዱስ ስፍራ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ሲንቀሳቀስ ያየውን ራእይ በተቀበለ ጊዜ፣ ስለ ክርስቶስ የአገልግሎቱ ለውጥ አንዳንድ ብርሃን ተቀበሉ። ነገር ግን በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 23 ቀን፣ ሂራም ኤድሰን እሑድ የአውሬው ምልክት መሆኑን የሚገልጽ ጽሑፍ ለመጻፍ ወይም ስብከት ለመስበክ ዝግጁ አልነበረም። ሦስተኛውን የመልአኩን መልእክት የተረዱት ከዚያ የጊዜ ወቅት በኋላ ነው።

The Third Angel's Message is empowered, as Seventh-day Adventists know, when the Fourth Angel of Revelation 18 joins it. For those watching this on LiveStreaming or later on DVDs, you may want to argue about the timing of the Fourth Angel joining the Third on September 11, 2001. At this point, we are not making any arguments about that, but we are not denying it either: The Fourth Angel joins the Third Angel with the Twin Towers coming down, and this is where the Third Angel's Message is empowered.

የሦስተኛው መልአክ መልእክት፣ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች እንደሚያውቁት፣ የራእይ 18 አራተኛው መልአክ ከእርሱ ጋር ሲቀላቀል ኃይል ይሞላዋል። ይህን በቀጥታ ስርጭት የምትመለከቱ ወይም በኋላ በዲቪዲዎች የምትመለከቱ ሰዎች፣ አራተኛው መልአክ በመስከረም 11፣ 2001 ከሦስተኛው ጋር ስለተቀላቀለበት ጊዜ ለመከራከር ልትፈልጉ ትችላላችሁ። በዚህ ነጥብ ላይ፣ ስለዚያ ምንም ክርክር አናቀርብም፣ ነገር ግን እየካድነውም አይደለም፤ መንታ ግንቦች በወደቁበት ጊዜ አራተኛው መልአክ ከሦስተኛው መልአክ ጋር ይቀላቀላል፣ እናም የሦስተኛው መልአክ መልእክት ኃይል የሚሞላው በዚህ ነው።

All three Angels' Messages have these characteristics: they arrive, are understood, and then are empowered.

ሦስቱ የመላእክት መልእክቶች ሁሉ እነዚህን ባሕርያት አሏቸው፤ ይመጣሉ፣ ይተዋወቃሉ፣ ከዚያም ኃይል ይሰጣቸዋል።

## The Two Door Closings and Temple Cleansings

ሁለቱ የበር መዘጋቶችና የመቅደስ ማንጻቶች

In June of 1842, a door began to close, marked by the Protestant churches closing their doors against the First Angel's Message. At the beginning of this history, we see a door closing, and at the end of this history—the history of the Second Angel—the door closes again, the door into the Most Holy Place, the door in the parable of the Ten Virgins.

በ1842 ዓመተ ምሕረት ሰኔ ወር፣ አንድ በር መዘጋት ጀመረ፤ ይህም በፕሮቴስታንት አብያተ ክርስቲያናት በመጀመሪያው የመልአክ መልእክት ላይ በሮቻቸውን ሲዘጉ የተለየ ምልክት ነበረው። በዚህ ታሪክ መጀመሪያ ላይ አንድ በር ሲዘጋ እናያለን፤ በዚህ ታሪክ መጨረሻም—የሁለተኛው መልአክ ታሪክ—በሩ እንደገና ይዘጋል፥ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚያስገባው በር፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ ያለው በር።

These two door closings are important to mark, especially if you are going to deal with the two temple cleansings. Christ cleansed the temple twice when He was on Earth, and Sister White tells us there will be two temple cleansings at the end of the world, as there were in the time of the Millerites. The temple cleansings in the Millerite time can be marked at the closing of the door in June 1842—the first door of the temple, Protestantism—and at the second temple cleansing, when the Millerites' temple cleansing is finished.

እነዚህ ሁለት የደጃፍ መዘጋቶች በተለይም ከሁለቱ የቤተ መቅደስ ማንጻቶች ጋር ልትወስኑ ከሆነ እጅግ አስፈላጊ ምልክቶች ናቸው። ክርስቶስ በምድር ላይ ሳለ ቤተ መቅደሱን ሁለት ጊዜ አንጽቶታል፤ እህት ዋይትም እንደምትነግረን፣ በዓለም ፍጻሜ ጊዜ ደግሞ እንደ ሚለራውያን ዘመን ሁለት የቤተ መቅደስ ማንጻቶች ይኖራሉ። በሚለራውያን ዘመን ያሉት የቤተ መቅደስ ማንጻቶች በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር የደጃፉ መዘጋት ላይ—የቤተ መቅደሱ የመጀመሪያው ደጃፍ፣ ፕሮቴስታንቲዝም—እንዲሁም በሁለተኛው የቤተ መቅደስ ማንጻት ጊዜ፣ የሚለራውያን የቤተ መቅደስ ማንጻት በሚፈጸምበት ጊዜ ሊለዩ ይችላሉ።

We are going to look at the tarrying time. In this history of the Second Angel, the tarrying time comes in at March 22, 1844, and is bookended by two temple cleansings. That is the Second Angel's Message.

እኛ የመዘግየቱን ዘመን ልንመለከት ነው። በዚህ የሁለተኛው መልአክ ታሪክ ውስጥ፣ የመዘግየቱ ዘመን በ1844 ማርች 22 ይጀምራል፣ እናም በሁለት የቤተ መቅደስ ማጽዳቶች መካከል ተከልሎ ይገኛል። ይህም የሁለተኛው መልአክ መልእክት ነው።

This is also the story of Gideon. There were two cleansings in the story of Gideon, which is one of the symbols of the two temple cleansings and the Second Angel's Message.

ይህ ደግሞ የጌዴዎን ታሪክ ነው። በጌዴዎን ታሪክ ውስጥ ሁለት ማንጻቶች ነበሩ፤ ይህም የሁለቱ የቤተ መቅደስ ማንጻቶችና የሁለተኛው መልአክ መልእክት ከሚወክሉ ምልክቶች አንዱ ነው።

## The Tarrying Time and the Midnight Cry in Prophecy

በትንቢት ውስጥ የመዘግየት ጊዜና የእኩለ ሌሊት ጩኸት

Let us begin our study with a quote from Spiritual Gifts, volume 1, pages 195–196. We are looking at the tarrying time to understand its connection with the Midnight Cry, because we do not want to reject the light of the Midnight Cry; if we do, we fall off the path to the wicked world below.

እስቲ ጥናታችንን ከSpiritual Gifts፣ ቅጽ 1፣ ገጽ 195–196 የተወሰደ አንድ ጥቅስ በመጀመር እንጀምር። ከእኩለ ሌሊት ጩኸት ጋር ያለውን ግንኙነት ለመረዳት የመቆያውን ጊዜ እየተመለከትን ነው፤ ምክንያቱም የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ብርሃን ልንጥል አንፈልግም፤ ይህን ብናደርግ ከመንገዱ ተንሸራተን ወደ ታች ወዳለው የኃጢአተኞች ዓለም እንወድቃለን።

Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, "Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message,"—Now, she just quoted Revelation 18:4, "Come out of her, my people, . . . ." And she says, "This message seemed to be an addition to the third [Angel's] message and joined it, as the midnight cry joined the second angel's message in 1844."

መላእክት ከሰማይ የመጣውን ብርቱውን መልአክ ለመርዳት ተልከው ነበር፤ እኔም በየስፍራው ሁሉ እንደሚያስተጋባ የሚመስሉ ድምፆችን ሰማሁ፤ “ሕዝቤ ሆይ፥ በኃጢአቶቿ እንዳትካፈሉ ከመቅሠፍቶቿም እንዳትቀበሉ፥ ከእርሷ ውጡ፤ ኃጢአቶቿ እስከ ሰማይ ደርሰዋልና፥ እግዚአብሔርም በደሎቿን አስቦአል።” ይህ መልእክት ለሦስተኛው መልእክት የተጨመረ እንደ ሆነ ታየኝ፤”—አሁን፣ እርሷ ራእይ 18፥4ን አሁን ጠቅሳለች፣ “ሕዝቤ ሆይ፥ ከእርሷ . . . ውጡ።” እናም እርሷ፣ “ይህ መልእክት በ1844 የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ጋር እንደተቀላቀለ ሁሉ፣ ለሦስተኛው [የመልአኩ] መልእክት የተጨመረ ሆኖ ከእርሱ ጋር ተቀላቀለ” ትላለች።

The Second Angel's Message arrives in June of 1842, and the Midnight Cry joins it in August of 1844. This outpouring of the Spirit upon this message—the call out of Babylon—is the history Sister White uses to describe the history of September 11, 2001, when the Third Angel's Message is joined by the Fourth Angel. The Fourth Angel is when the Mighty Angel of Revelation 18 descends.

ሁለተኛው የመልአክ መልእክት በ1842 ዓ.ም. ሰኔ ወር ይደርሳል፥ የእኩለ ሌሊት ጩኸትም በ1844 ዓ.ም. ነሐሴ ወር ከእርሱ ጋር ይቀላቀላል። በዚህ መልእክት ላይ የመንፈስ ይህ መፍሰስ—ከባቢሎን የመውጣት ጥሪ—ሲስተር ዋይት ለሴፕቴምበር 11, 2001 ታሪክ መግለጫ የምትጠቀምበት ታሪክ ነው፤ በዚያም ጊዜ ሦስተኛው የመልአክ መልእክት ከአራተኛው መልአክ ጋር ይቀላቀላል። አራተኛው መልአክ ማለት የራእይ 18 ኃያሉ መልአክ የሚወርድበት ጊዜ ነው።

"This message seemed to be an addition to the third message and joined it, as the midnight cry joined the second angel's message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints,"—Who did the glory of God rest upon? The patient—what? Waiting. The patient, waiting saints. Okay? The waiting saints; because, we are in the history now where prophecy says, "Blessed is he who waiteth, and cometh to the 1335. Though the vision tarry, wait for it." The people who are going to receive the outpouring of the Holy Spirit are the waiting saints.

“ይህ መልእክት ለሦስተኛው መልእክት እንደ ተጨማሪ ሆኖ ታየ፤ እንዲሁም እንደ 1844 የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ጋር እንደ ተቀላቀለ ከእርሱ ጋር ተቀላቀለ። የእግዚአብሔር ክብር በታጋሾቹ፣ በሚጠብቁት ቅዱሳን ላይ ዐረፈ፤”—የእግዚአብሔር ክብር በማን ላይ ዐረፈ? ታጋሾቹ—ምን? በሚጠብቁት። ታጋሾቹ፣ በሚጠብቁት ቅዱሳን። እሺ? በሚጠብቁት ቅዱሳን ላይ፤ ምክንያቱም አሁን ትንቢቱ “የሚጠብቅና ወደ 1335 የሚደርስ ብፁዕ ነው። ራእዩ ቢዘገይም፣ ጠብቀው” የሚልበት ታሪክ ውስጥ ነን። የመንፈስ ቅዱስን መፍሰስ የሚቀበሉት ሕዝቦች በሚጠብቁት ቅዱሳን ናቸው።

"The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God's people to come out of her; that they might escape her fearful doom."—Of course, this is in our day and age; but, the waiting saints in our day and age are prefigured by the waiting saints in the Millerite History which we are looking at.

“ክብር እግዚአብሔር በታጋሽነት በሚጠብቁት ቅዱሳን ላይ ዐረፈ፤ እነርሱም ያለ ፍርሃት የመጨረሻውን ጽኑ ማስጠንቀቂያ ሰጡ፥ የባቢሎንን ውድቀት እያወጁ እና የእግዚአብሔርን ሕዝብ ከእርስዋ እንዲወጡ እየጠሩ፤ ይህም ከእርስዋ አስፈሪ ፍርድ እንዲያመልጡ ነበር።”—እርግጥ ነው፣ ይህ በእኛ ዘመን እና ትውልድ ውስጥ ነው፤ ነገር ግን፣ በእኛ ዘመን እና ትውልድ ያሉት የሚጠብቁ ቅዱሳን፣ እኛ እየተመለከትነው ባለው በሚለር ታሪክ ውስጥ በነበሩት የሚጠብቁ ቅዱሳን አስቀድመው ተመስለው ታይተዋል።

"The light that was shed upon the waiting ones penetrated everywhere, and those who had any light in the churches, who had not heard and rejected the three messages, answered to the call, and left the fallen churches."—This is the "Come out of her, my people!" This is talking about those that come out of the churches of Babylon in our day and age once The Sunday Law arrives in the United States. They are the fallen churches, the churches of Babylon.

በተጠባባቂዎቹ ላይ የበራው ብርሃን በሁሉም ስፍራ ዘልቆ ገባ፤ በቤተ ክርስቲያናትም ውስጥ ማንኛውም ብርሃን ያላቸው፣ ሦስቱን መልእክቶች ያልሰሙና ያልካዱ ሁሉ፣ ለጥሪው ምላሽ ሰጡ እና ከወደቁት ቤተ ክርስቲያናት ወጡ።” — ይህ ማለት “ሕዝቤ ሆይ፣ ከእርስዋ ውጡ!” ነው። ይህ ስለ ባቢሎን ቤተ ክርስቲያናት በዘመናችን እና በትውልዳችን ውስጥ፣ በአሜሪካ ውስጥ የእሁድ ሕግ አንዴ ሲመጣ፣ ከእነርሱ ስለሚወጡት ነው። እነርሱ የወደቁት ቤተ ክርስቲያናት፣ የባቢሎን ቤተ ክርስቲያናት ናቸው።

"Many had come to years of accountability since these messages had been given, and the light shone upon them, and they were privileged to choose life or death."—Now she is saying that there are people in the Protestant churches today that have come to the age of accountability since October 22, 1844; and, this is so. The people in the Protestant churches today were not alive when the Third Angel's Message arrived in Millerite History. They are not held accountable to the rejection that the Protestant churches did in their time period, and this is a key point to take note of if you ever study how the history of Christ illustrates the end of the world; because, technically, prophetically Jerusalem could have, should have been destroyed in AD34.

«እነዚህ መልእክቶች ከተሰጡ በኋላ ብዙዎች ወደ የኃላፊነት ዕድሜ ደርሰው ነበር፣ ብርሃኑም በእነርሱ ላይ አበራ፣ ሕይወትን ወይም ሞትን ለመምረጥም ልዩ እድል ተሰጥቶአቸው ነበር።»—አሁን እርሷ የምትናገረው፣ ከ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ጀምሮ ወደ የኃላፊነት ዕድሜ የደረሱ ሰዎች በዛሬዎቹ ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ እንዳሉ ነው፤ ይህም እውነት ነው። በዛሬዎቹ ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ያሉት ሰዎች በሚለራይት ታሪክ የሦስተኛው መልአክ መልእክት በደረሰ ጊዜ በሕይወት አልነበሩም። በራሳቸው ዘመን ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ላደረጉት እምቢተኝነት ኃላፊ አይደሉም፤ ይህም የክርስቶስ ታሪክ የዓለምን ፍጻሜ እንዴት እንደሚያመለክት ብታጠኑ ልብ ልትሉት የሚገባ ቁልፍ ነጥብ ነው፤ ምክንያቱም በትክክል በነቢያዊ መልኩ ኢየሩሳሌም በእ.ኤ.አ. 34 ሊጠፋ ይችል ነበር፣ ሊጠፋም ይገባት ነበር።

There were 490 years of probationary time cut off for the Jews out of the 2300 years marked in Daniel 8 and Daniel 9. Those 490 years ended in AD 34 with the stoning of Stephen. At that point, Jerusalem, prophetically, was to be destroyed, but it was not destroyed until 70. In The Great Controversy, Sister White says the same thing about that history. She says there were children and others who had not heard the message of Christ and the disciples before 34, and God in His mercy gave them time to be confronted with the message before the destruction of Jerusalem. She identifies, as does Christ, the destruction of Jerusalem as illustrating the end of the world.

ከዳንኤል 8 እና ከዳንኤል 9 ውስጥ ተመልክቶ ከተወሰነው 2300 ዓመታት ውስጥ ለአይሁድ የተቆረጠ 490 ዓመታት የሙከራ ጊዜ ነበረ። እነዚያ 490 ዓመታት በ34 ዓ.ም. በእስጢፋኖስ መወገር ተፈጸሙ። በዚያን ጊዜ ኢየሩሳሌም በትንቢታዊ መልኩ ሊጠፋ ይገባት ነበር፣ ነገር ግን እስከ 70 ዓ.ም. ድረስ አልጠፋችም። በ«ታላቁ ተጋድሎ» ውስጥ ሲስተር ዋይት ስለዚያ ታሪክ ተመሳሳይ ነገር ትናገራለች። እርሷ እንደምትለው፣ ከ34 ዓ.ም. በፊት የክርስቶስንና የደቀ መዛሙርቱን መልእክት ያልሰሙ ሕፃናትና ሌሎችም ነበሩ፣ እግዚአብሔርም በምሕረቱ ከኢየሩሳሌም ጥፋት በፊት ከመልእክቱ ጋር እንዲገናኙ ጊዜ ሰጣቸው። እርሷም፣ ክርስቶስ እንደሚያደርገው ሁሉ፣ የኢየሩሳሌምን ጥፋት የዓለም ፍጻሜን እንደሚያመለክት ትገልጻለች።

That history prefigures the very history she is speaking about. When The Sunday Law comes to the United States and the message finally goes to the fallen churches, God's children now in Babylon will not be held accountable for the rejection their churches or ancestors made in the 19th Century.

ያ ታሪክ እርስዋ ስለምትናገረው ታሪክ በቅድሚያ የሚያመለክት ነው። የእሁድ ሕግ ወደ ዩናይትድ ስቴትስ በሚመጣበት ጊዜ እና መልእክቱ በመጨረሻ ወደ ወደቁት አብያተ ክርስቲያናት በሚደርስበት ጊዜ፣ አሁን በባቢሎን ያሉ የእግዚአብሔር ልጆች አብያተ ክርስቲያናቸው ወይም አባቶቻቸው በ19ኛው ክፍለ ዘመን ስላደረጉት እምቢታ ተጠያቂ አይሆኑም።

> "Many had come to years of accountability since these messages had been given, and the light shone upon them, and they were privileged to choose life or death. Some chose life, and took their stand with those looking for their Lord, and keeping all his commandments. The third message was to do its work; all were to be tested upon it, and the precious ones were to be called out from the religious bodies. A compelling power moves the honest, while the manifestation of the power of God holds in fear and restraint relatives and friends, and they dare not, neither have they power to, hinder those who feel the work of the Spirit of God upon them. The last call is carried even to the poor slaves, and the pious among them, with humble expressions, pour forth their songs of extravagant joy at the prospect of their happy deliverance, and their masters cannot check them; for a fear and astonishment keep them silent. Mighty miracles are wrought, the sick are healed, and signs and wonders follow the believers. God is in the work, and every saint, fearless of consequences, follows the convictions of his own conscience, and unites with those who are keeping all the commandments of God; and they sound abroad the third message with power. I saw that the third message would close with power and strength far exceeding the midnight cry."

> እነዚህ መልእክቶች ከተሰጡ በኋላ ብዙዎች ወደ ኃላፊነት ዕድሜ ደርሰው ነበር፤ ብርሃኑም በእነርሱ ላይ አበራ፥ ሕይወትን ወይም ሞትን እንዲመርጡም መብት ተሰጥቶአቸው ነበር። አንዳንዶች ሕይወትን መረጡ፥ ጌታቸውን የሚጠባበቁትንና ትእዛዛቱን ሁሉ የሚጠብቁትን ተከትለውም ቆሙ። ሦስተኛው መልእክት ሥራውን ሊሠራ ነበር፤ ሁሉም በእርሱ ላይ ሊፈተኑ ነበር፥ ውድ የሆኑትም ከሃይማኖታዊ አካላት ተጠርተው ሊወጡ ነበር። አስገዳጅ ኃይል ቅኖቹን ያንቀሳቅሳል፤ የእግዚአብሔርም ኃይል መገለጥ ዘመዶችንና ወዳጆችን በፍርሃትና በመቆጣጠር ይይዛቸዋል፥ በእነርሱም ላይ የእግዚአብሔር መንፈስ ሥራ እንዳለባቸው የሚሰማቸውን ለመከልከል አይደፍሩም፥ ወይም የሚችሉትም አይደሉም። የመጨረሻው ጥሪ እስከ ድሆች ባሪያዎች ድረስ ይደርሳል፤ በመካከላቸውም ያሉ ቅዱሳን በትሑት ንግግር የተባዛ ደስታቸውን በመዝሙራቸው ያፈሳሉ፥ ይህም በደስታ ሞልቶ ስለሚመጣላቸው ነፃነት ተስፋ ነው። ጌቶቻቸውም ሊከለክሏቸው አይችሉም፤ ምክንያቱም ፍርሃትና ድንጋጤ ዝም አድርጎ ይይዛቸዋልና። ታላላቅ ተአምራት ይደረጋሉ፤ ሕሙማን ይፈወሳሉ፥ ምልክቶችና ድንቆችም አማኞቹን ይከተላሉ። እግዚአብሔር በሥራው ውስጥ ነው፤ ውጤቱንም ሳይፈራ እያንዳንዱ ቅዱስ የራሱን ሕሊና እምነት ይከተላል፥ የእግዚአብሔርንም ትእዛዛት ሁሉ ከሚጠብቁት ጋር ይተባበራል፤ ሦስተኛውንም መልእክት በኃይል በሰፊው ያውጃሉ። ሦስተኛው መልእክት ከእኩለ ሌሊት ጩኸት እጅግ የላቀ ኃይልና ብርታት ይዞ እንደሚዘጋ አየሁ።

In these two paragraphs, this is the second time she has compared our history at The Sunday Law at the end of the world with the history of the Midnight Cry. The first time, she says the Mighty Angel of Revelation 18 joins the Third Angel as the Midnight Cry joined the Second Angel. Even though she is addressing the history of The Sunday Law crisis, she is clearly using the history of the Second Angel as a point of reference. They are parallel histories.

በእነዚህ ሁለት አንቀጾች ውስጥ፣ በዓለም መጨረሻ ጊዜ በሚነሣው የእሁድ ሕግ እንደ ታሪካችን ከእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ጋር የነጻጸረችው ለሁለተኛ ጊዜ ነው። ለመጀመሪያ ጊዜ፣ የራእይ 18 ብርቱ መልአክ እንደ እኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ ጋር ተቀላቀለ፣ እንዲሁም ከሦስተኛው መልአክ ጋር እንደሚቀላቀል ትናገራለች። ምንም እንኳ የእሁድ ሕግ ቀውስ ታሪክን እያቀረበች ብትሆንም፣ የሁለተኛውን መልአክ ታሪክ እንደ መመርኮዣ ነጥብ በግልጽ እየተጠቀመች ነው። እነርሱ ትይዩ ታሪኮች ናቸው።

> "Servants of God, endowed with power from on high, with their faces lighted up, and shining with holy consecration, went forth fulfilling their work, and proclaiming the message from heaven. Souls that were scattered all through the religious bodies answered to the call, and the precious were hurried out of the doomed churches, as Lot was hurried out of Sodom before her destruction."

> ከላይ በሆነ ኃይል የተሞሉ የእግዚአብሔር ባሪያዎች፣ ፊታቸው በብርሃን የተበራ እና በቅዱስ መቀደስ የሚያበራ፣ ሥራቸውን ሲፈጽሙ ወጡ፤ ከሰማይም የመጣውን መልእክት አወጁ። በሃይማኖታዊ አካላት ሁሉ ውስጥ ተበትነው የነበሩ ነፍሳት ለጥሪው ምላሽ ሰጡ፤ ውድ የሆኑትም ሰዎች ከተፈረደባቸው ቤተ ክርስቲያናት በፍጥነት ወጡ፤ ይህም ሎጥ ጥፋቷ ከመጣባት በፊት ከሰዶም በፍጥነት እንደ ወጣ ነበር።

When it comes to the call out of Babylon, whether at the end of the world or in the Second Angel's Message, Lot is a symbol of that history and the destruction of Sodom.

ዓለም በመጨረሻዋ ላይ ወይም በሁለተኛው የመልአኩ መልእክት ውስጥ ከባቢሎን የመውጣት ጥሪን በተመለከተ፣ ሎጥ የዚያ ታሪክና የሶዶም ጥፋት ምልክት ነው።

If you understand Daniel 11 correctly, in verse 41 the King of the North enters the glorious land and many are overthrown, but "these shall escape his hand, even Edom, Moab, and the chief of the children of Ammon." Moab and Ammon are the children of Lot's two daughters. Lot's family represents those who escape the hand of the papacy at The Sunday Law crisis.

ዳንኤል 11ን በትክክል ካስተዋሉ፣ በቁጥር 41 የሰሜኑ ንጉሥ ወደ ክቡርቱ ምድር ይገባል፣ ብዙዎችም ይወድቃሉ፤ ነገር ግን “እነዚህ ከእጁ ያመልጣሉ፥ ኤዶምና ሞዓብ ከዓሞንም ልጆች ዋነኞቹ።” ሞዓብና ዓሞን የሎጥ ሁለቱ ሴት ልጆች ልጆች ናቸው። የሎጥ ቤተሰብ በእሁድ ሕግ ቀውስ ጊዜ ከጵጵስና እጅ የሚያመልጡትን ይወክላል።

Sister White uses this symbolism. The fallen churches are represented by Lot, and the precious were hurried out of the doomed churches, as Lot was hurried out of Sodom before her destruction. God's people were fitted up and strengthened by the excellent glory which fell upon them in rich abundance, preparing them to endure the hour of temptation. A multitude of voices were heard everywhere, saying, "Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus."

እህት ዋይት ይህንን ምሳሌያዊ ምልክት ትጠቀማለች። የወደቁት ቤተ ክርስቲያናት በሎጥ ተወክለዋል፤ እንዲሁም እንደ ሎጥ ከሰዶም ከጥፋቷ በፊት በፍጥነት እንዲወጣ እንደተደረገ፣ ውድ የሆኑትም ከተፈረደባቸው ቤተ ክርስቲያናት በፍጥነት እንዲወጡ ተደረገ። የእግዚአብሔር ሕዝብ በብዙ ብልጽግና በላያቸው በወረደው እጅግ የከበረ ክብር ተዘጋጅተውና ተበርትተው ነበር፥ ይህም የፈተናውን ሰዓት እንዲጸኑ ያዘጋጃቸው ነበር። በሁሉም ስፍራ የብዙ ድምፆች ድምፅ ተሰማ፥ እንዲህም ሲሉ፦ “የቅዱሳን መታገሥ እዚህ ነው፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁት እነዚህ ናቸው።”

While she is talking about the call out of Babylon at the end of the world, she uses the history of the Second Angel's Message in the Millerite time period to describe that call. The Second Angel's Message is a call out of Babylon, and this history typifies the history of The Sunday Law crisis.

በዓለም ፍጻሜ ጊዜ ከባቢሎን ስለሚደረገው ጥሪ ስትናገር፣ ያንን ጥሪ ለመግለጽ በሚለራውያን ዘመን የነበረውን የሁለተኛው መልአክ መልእክት ታሪክ ትጠቀማለች። የሁለተኛው መልአክ መልእክት ከባቢሎን የመውጣት ጥሪ ነው፣ እናም ይህ ታሪክ የእሑድ ሕግ ቀውስ ታሪክን ይወክላል።

One of the biblical references Ellen White uses to describe this history is the story of Sodom and Gomorrah. We will read from Genesis 19:1-11, which is part of the story of Lot.

ኤለን ዋይት ይህን ታሪክ ለመግለጽ ከምትጠቀምባቸው መጽሐፍ ቅዱሳዊ ማጣቀሻዎች አንዱ የሶዶምና የገሞራ ታሪክ ነው። ይህ የሎጥ ታሪክ ክፍል የሆነውን ከዘፍጥረት 19፥1-11 እናነባለን።

> And there came two angels to Sodom at even; and Lot sat in the gate of Sodom: and Lot seeing them rose up to meet them; and he bowed himself with his face toward the ground; And he said, Behold now, my lords, turn in, I pray you, into your servant's house, and tarry all night, and wash your feet, and ye shall rise up early, and go on your ways. And they said, Nay; but we will abide in the street all night. And he pressed upon them greatly; and they turned in unto him, and entered into his house; and he made them a feast, and did bake unleavened bread, and they did eat. But before they lay down, the men of the city, even the men of Sodom, compassed the house round, both old and young, all the people from every quarter: And they called unto Lot, and said unto him, Where are the men which came in to thee this night? bring them out unto us, that we may know them. And Lot went out at the door unto them, and shut the door after him, And said, I pray you, brethren, do not so wickedly. Behold now, I have two daughters which have not known man; let me, I pray you, bring them out unto you, and do ye to them as is good in your eyes: only unto these men do nothing; for therefore came they under the shadow of my roof. And they said, Stand back. And they said again, This one fellow came in to sojourn, and he will needs be a judge: now will we deal worse with thee, than with them. And they pressed sore upon the man, even Lot, and came near to break the door. But the men put forth their hand, and pulled Lot into the house to them, and shut the door. And they smote the men that were at the door of the house with blindness, both small and great: so that they wearied themselves to find the door.

> በማታም ሁለቱ መላእክት ወደ ሶዶም መጡ፤ ሎጥም በሶዶም በር ተቀምጦ ነበር። ሎጥም ባያቸው ጊዜ ሊቀበላቸው ተነሣ፤ ፊቱንም ወደ ምድር አዘንብሎ ሰገደ። እርሱም፦ እነሆ አሁን፥ ጌቶቼ ሆይ፥ እባካችሁ ወደ ባሪያችሁ ቤት ግቡ፤ ሌሊቱንም እደሩ፥ እግራችሁንም ታጠቡ፥ እናንተም ማለዳ በማለዳ ተነሥታችሁ መንገዳችሁን ትሄዳላችሁ አላቸው። እነርሱም፦ አይደለም፤ ነገር ግን ሌሊቱን በአደባባይ እናድራለን አሉ። እርሱም እጅግ አጥብቆ ለመናቸው፤ እነርሱም ወደ እርሱ ገቡ፥ ወደ ቤቱም ገቡ፤ እርሱም ግብዣ አዘጋጀላቸው፥ ቂጣም ጋገረላቸው፥ እነርሱም በሉ። ገናም ሳይተኙ፥ የከተማይቱ ሰዎች፥ የሶዶም ሰዎች ሁሉ፥ ሽማግሌዎችና ወጣቶች፥ ከየአቅጣጫው ያሉ ሕዝብ ሁሉ፥ ቤቱን ከበው ቆሙ። ሎጥንም ጠርተው፦ በዚች ሌሊት ወደ አንተ የመጡት ሰዎች የት ናቸው? እናውቃቸው ዘንድ ወደ ውጭ አውጣልን አሉት። ሎጥም ወደ እነርሱ በሩን አልፎ ወጣ፥ በሩንም ከኋላው ዘጋ፤ እንዲህም አለ፦ እባካችሁ፥ ወንድሞቼ ሆይ፥ እንዲህ ያለ ክፋት አታድርጉ። እነሆ፥ ወንድ ያላወቁ ሁለት ሴት ልጆቼ አሉኝ፤ እባካችሁ ወደ ውጭ አወጣቸዋለሁ፥ በዓይናችሁም መልካም የሆነውን በእነርሱ ላይ አድርጉ፤ ለእነዚህ ሰዎች ግን ምንም አታድርጉ፥ ስለዚህ ነውና በጣሪያዬ ጥላ ሥር የገቡት። እነርሱም፦ ወደ ኋላ በል አሉ። እንደገናም፦ ይህ አንድ እንግዳ ሊቀመጥ መጣ፥ አሁንም ፈራጅ ሊሆንብን ይፈልጋል፤ አሁን ከእነርሱ ይልቅ በአንተ ላይ የከፋ እናደርጋለን አሉ። በሰውየውም በሎጥ ላይ እጅግ ተጫኑ፥ በሩንም ሊሰብሩ ቀረቡ። እነዚያ ሰዎች ግን እጃቸውን ዘርግተው ሎጥን ወደ እነርሱ ወደ ቤቱ ውስጥ አስገቡት፥ በሩንም ዘጉት። በቤቱም ደጅ ያሉትን ሰዎች፥ ታናናሾችንም ታላላቆችንም፥ በዕውርነት መቱአቸው፤ ስለዚህም ደጁን ለማግኘት ራሳቸውን አደከሙ።

## Progressive Testing and the Tarrying Time

በደረጃ የሚገለጥ ፈተናና የመዘግየት ዘመን

Sister White talks about a progressive testing process in the time of Christ and in the time of the Millerites, illustrating a progressive testing process for us. In Early Writings, page 259, she says:

እኅት ኋይት በክርስቶስ ዘመንና በሚለራውያን ዘመን ስለነበረ ቀስ በቀስ የሚገለጥ የፈተና ሂደት ትናገራለች፤ ይህም ለእኛ ያለ ቀስ በቀስ የሚገለጥ የፈተና ሂደትን ያሳያል። በEarly Writings ገጽ 259 እንዲህ ትላለች፦

> "Those who would not receive the message of John the Baptist could not be benefitted by the teachings of Jesus, neither could they be benefitted by the ministration of Christ in the Sanctuary above." She then says, "Those that did not receive the First Angel's Message could not be benefitted by the Second Angel's Message, neither could they be benefitted by the Midnight Cry."

> "የዮሐንስ መጥምቁን መልእክት ሊቀበሉ ያልፈለጉ ሰዎች ከኢየሱስ ትምህርቶች ሊጠቀሙ አልቻሉም፤ እንዲሁም በላይ ባለው መቅደስ ውስጥ ከክርስቶስ አገልግሎት ሊጠቀሙ አልቻሉም።" ከዚያም እንዲህ ትላለች፦ "የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት ያልተቀበሉ ሰዎች ከሁለተኛው የመልአኩ መልእክት ሊጠቀሙ አልቻሉም፤ እንዲሁም ከእኩለ ሌሊት ጩኸት ሊጠቀሙ አልቻሉም።"

In that passage in Early Writings, 259, when the door is closed in the time of Christ, the Jews are in perfect darkness, blindness.

በ“Early Writings,” 259 ውስጥ ባለው በዚያ ክፍል፣ በክርስቶስ ዘመን በሩ በተዘጋበት ጊዜ፣ አይሁድ በፍጹም ጨለማና በዕውርነት ውስጥ ነበሩ።

The Millerite history of the Second Angel is the history of Lot. The two angels come to town (June 1842), the Second Angel's Message arrives, and Lot has them tarry for the night (the Tarrying Time). There is a judgment, and then a door closes (October 22, 1844).

የሚለራውያን የሁለተኛው መልአክ ታሪክ የሎጥ ታሪክ ነው። ሁለቱ መላእክት ወደ ከተማዪቱ ይመጣሉ (ሰኔ 1842)፣ የሁለተኛው መልአክ መልእክት ይደርሳል፣ ሎጥም አንድ ሌሊት እንዲያድሩ ያቆያቸዋል (የመቆየት ዘመን)። ከዚያም ፍርድ ይሆናል፣ ከዚያም አንድ በር ይዘጋል (ጥቅምት 22፣ 1844)።

We will look at another biblical history where a tarrying time lines up with the Millerite History before pulling this together.

ከዚህን በአንድ ላይ ከማጠናከራችን በፊት፣ የመዘግየት ጊዜ ከሚለራዊት ታሪክ ጋር የሚጣጣም ሌላ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ታሪክ እንመለከታለን።

## Moses, the Sanctuary, and the Tarrying Time

ሙሴ፣ መቅደሱ፣ እና የመቆያ ጊዜ

The next history is Moses receiving instructions on building the sanctuary and the Law.

ቀጣዩ ታሪክ ሙሴ ስለ መቅደሱ አሠራር እና ስለ ሕጉ መመሪያዎችን መቀበሉ ነው።

> "Upon the seventh day, which was the Sabbath, Moses was called up into the cloud. The thick cloud opened in the sight of all Israel, and the glory of the Lord broke forth like devouring fire. 'And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount; and Moses was in the mount forty days and forty nights." Patriarchs and Prophets, 313, 314.

> በሰባተኛው ቀን፣ እርሱም ሰንበት በነበረው ቀን፣ ሙሴ ወደ ደመናው እንዲወጣ ተጠራ። ጥቅጥቅ ያለው ደመና በእስራኤል ሁሉ ፊት ተከፈተ፣ የጌታም ክብር እንደሚበላ እሳት ተገለጠ። “ሙሴም ወደ ደመናው መካከል ገባ፥ ወደ ተራራውም ወጣ፤ ሙሴም በተራራው ላይ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ነበረ።” አባቶችና ነቢያት፣ 313, 314.

The forty days' tarry in the mount did not include the six days of preparation.

የአርባው ቀን ተራራው ላይ መቆየት ስድስቱን የዝግጅት ቀናት አያካትትም።

During this history, Moses spent 46 days receiving instructions on building the temple, paralleling the 46 years from 1798 to 1844 when the Lord raised up the Millerite temple, and the 46 years of Herod's reconstruction of the temple noted in John 2:20, as well as the 46 chromosomes of the human temple. During the six days, Joshua was with Moses, and together they ate manna and drank from the brook that descended out of the mount. Joshua did not enter the cloud with Moses but remained outside, eating and drinking daily while awaiting Moses' return, while Moses fasted during the forty days.

በዚህ ታሪክ ውስጥ፣ ሙሴ ቤተ መቅደሱን ስለ መሥራት መመሪያ ሲቀበል 46 ቀናት አሳለፈ፤ ይህም እ.ኤ.አ. ከ1798 እስከ 1844 ድረስ ጌታ ያስነሣውን የሚለራይት ቤተ መቅደስ ከሚያመለክቱት 46 ዓመታት፣ እንዲሁም በዮሐንስ 2፥20 የተጠቀሰውን ሄሮድስ ቤተ መቅደሱን በድጋሚ ከሠራባቸው 46 ዓመታት፣ እንዲሁም የሰው ቤተ መቅደስ 46 ክሮሞዞሞች ጋር ትይዩ ነው። በስድስቱ ቀናት ውስጥ ኢያሱ ከሙሴ ጋር ነበር፤ ሁለቱም ከሰማይ የወረደውን መና በሉ ከተራራውም የወረደውን ፈሳሽ ወንዝ ጠጡ። ኢያሱ ከሙሴ ጋር ወደ ደመናው አልገባም፤ ነገር ግን ሙሴ እስኪመለስ ሲጠብቅ በውጭ ቆይቶ በየቀኑ እየበላ እየጠጣ ነበር፤ ሙሴ ግን በአርባው ቀናት ጾም አደረገ።

During his stay in the mount, Moses received directions for building a sanctuary in which the divine presence would be specially manifested. 'Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among them' (Exodus 25:8), was the command of God.

በተራራው ላይ በቆየበት ጊዜ ሙሴ፣ መለኮታዊ ህልውናው በልዩ ሁኔታ የሚገለጥበት መቅደስ እንዲሠራ መመሪያዎችን ተቀበለ። “በመካከላቸውም እኖር ዘንድ መቅደስ ይሥሩልኝ” (ዘፀአት 25፡8) የእግዚአብሔር ትእዛዝ ነበር።

This is where we find the number 46 associated with the building of the sanctuary.

የመቅደሱ ሕንፃ ከቁጥር 46 ጋር የተያያዘ መሆኑን የምናገኘው በዚህ ስፍራ ነው።

We will read from Exodus and note a tarrying time in this story, as it prefigures the tarrying time in the time of Christ, the Millerites, and at the end of the world. The tarrying time produces the environment that allows the Midnight Cry to be proclaimed and to produce two classes of worshippers. Without the tarrying time, the dynamics of that history would not be in place for what the Lord wants to accomplish at the Midnight Cry. We must see what the tarrying time represents.

ከዘፀአት እናነባለን፣ በዚህም ታሪክ ውስጥ የመዘግየት ጊዜን እንመለከታለን፤ ይህም በክርስቶስ ዘመን፣ በሚለራውያን ዘመን፣ እንዲሁም በዓለም መጨረሻ ያለውን የመዘግየት ጊዜ ቀድሞ የሚያመለክት ነው። የመዘግየት ጊዜው የእኩለ ሌሊት ጩኸት እንዲታወጅ እና ሁለት የአምላኪዎች ወገኖችን እንዲያመነጭ የሚያስችል ሁኔታን ያመጣል። የመዘግየት ጊዜው ባይኖር፣ ጌታ በእኩለ ሌሊት ጩኸት ሊፈጽመው የሚፈልገው ነገር እንዲፈጸም በዚያ ታሪክ ውስጥ ያስፈልጉት ተለዋዋጮች በስፍራቸው አይኖሩም ነበር። የመዘግየት ጊዜው ምንን እንደሚወክል ማየት አለብን።

> And he said unto Moses, Come up unto the Lord, thou, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel; and worship ye afar off. . . . And Moses took half of the blood, and put it in basons; and half of the blood he sprinkled on the altar. And he took the book of the covenant, and read in the audience of the people: and they said, All that the Lord hath said will we do, and be obedient. And Moses took the blood, and sprinkled it on the people, and said, Behold the blood of the covenant, which the Lord hath made with you concerning all these words. Exodus 24:1, 6-8.

> እርሱም ለሙሴ እንዲህ አለው፡— አንተና አሮን፣ ናዳብና አቢሁ፣ ከእስራኤልም ሽማግሌዎች ሰባ ሰዎች ወደ እግዚአብሔር ውጡ፤ ከሩቅም ስገዱ። . . . ሙሴም ከደሙ እኩሉን ወስዶ በጽዋዎች ውስጥ አኖረው፤ ከደሙም እኩሉን በመሠዊያው ላይ ረጨው። የቃል ኪዳኑንም መጽሐፍ ወስዶ በሕዝቡ ፊት አነበበው፤ እነርሱም፡— እግዚአብሔር የተናገረውን ሁሉ እናደርጋለን፥ እንታዘዛለንም አሉ። ሙሴም ደሙን ወስዶ በሕዝቡ ላይ ረጨውና፡— እነሆ፥ እግዚአብሔር በእነዚህ ቃላት ሁሉ ላይ ከእናንተ ጋር ያደረገው የቃል ኪዳኑ ደም ይህ ነው አለ። ዘጸአት 24፥1፣ 6-8።

This 46-day period, this Tarrying Time, is when the Lord is entering into covenant with a people.

ይህ የ46 ቀናት ዘመን፣ ይህ የመቈያ ጊዜ፣ ጌታ ከአንድ ሕዝብ ጋር ቃል ኪዳን የሚገባበት ጊዜ ነው።

Did the Lord enter into covenant with the Millerites in this history? Yes.

ጌታ በዚህ ታሪክ ከሚለራውያን ጋር ቃል ኪዳን ገባን? አዎ።

Did He enter into covenant with the Christian church at Pentecost in the time of Christ? Yes.

በክርስቶስ ዘመን በጴንጤቆስጤ ቀን ከክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ጋር ቃል ኪዳን ገባን? አዎን።

So, this tarrying time is one of the waymarks of the Lord entering into covenant with a people.

ስለዚህ፣ ይህ የመዘግየት ጊዜ ጌታ ከአንድ ሕዝብ ጋር ወደ ቃል ኪዳን ሲገባ ከሚታዩ መለያ ምልክቶች አንዱ ነው።

> And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them. And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them. And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:12-18.

> እግዚአብሔርም ለሙሴ። ወደ ተራራው ወደ እኔ ውጣ በዚያም ቆይ፤ አንተም እንድታስተምራቸው የጻፍሁትን የድንጋይ ጽላቶች፣ ሕግንና ትእዛዛትን እሰጥሃለሁ አለው። ሙሴም ከአገልጋዩ ከኢያሱ ጋር ተነሣ፤ ሙሴም ወደ እግዚአብሔር ተራራ ወጣ። ለሽማግሌዎቹም። ወደ እናንተ እስክንመለስ ድረስ በዚህ ቆዩልን፤ እነሆም አሮንና ሑር ከእናንተ ጋር አሉ፤ ማንም ሰው ጉዳይ ቢኖረው ወደ እነርሱ ይምጣ አላቸው። ሙሴም ወደ ተራራው ወጣ፤ ደመናም ተራራውን ሸፈነው። የእግዚአብሔርም ክብር በሲና ተራራ ላይ አረፈ፤ ደመናውም ስድስት ቀን ሸፈነው፤ በሰባተኛውም ቀን ከደመናው መካከል ለሙሴ ጠራው። የእግዚአብሔርም ክብር በእስራኤል ልጆች ዓይን በተራራው ራስ ላይ እንደሚበላ እሳት ይታይ ነበር። ሙሴም ወደ ደመናው መካከል ገባ፥ ወደ ተራራውም ወጣ፤ ሙሴም በተራራው ላይ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ነበረ። ዘፀአት 24፥12-18።

In the history of Moses, we see a tarrying time. During this time, the two tables symbolize the covenant, and the Lord is entering into covenant and giving Moses instructions on building the temple.

በሙሴ ታሪክ ውስጥ የመቆየት ዘመን እንመለከታለን። በዚህ ዘመን ሁለቱ ሰሌዳዎች ቃል ኪዳኑን ያመለክታሉ፤ ጌታም ወደ ቃል ኪዳን እየገባ ሙሴን ቤተ መቅደሱን ስለ መሥራት መመሪያ እየሰጠው ነው።

From 1798 to 1844, those 46 years, the Lord was raising the Millerite temple so He might enter into covenant with modern Israel.

ከ1798 እስከ 1844 ባሉት 46 ዓመታት ጌታ ከዘመናዊቱ እስራኤል ጋር በቃል ኪዳን ውስጥ ሊገባ እንዲችል የሚለራይትን ቤተ መቅደስ ሲያነሣ ነበር።

The period we just read about with Moses and the tarrying time of the 70 elders is called Pentecost in biblical history—fifty days after Passover. The Lord instructed Israel to commemorate Pentecost forever. In the New Testament, Pentecost is a focus of the early Christian church, commemorating this very history. We find the same components at Pentecost in the time of Christ, in the history of the Millerites, and these components will be repeated at the end of the world.

刚才我们所读到的关于摩西以及七十位长老等候的那段时期，在圣经历史中被称为五旬节——即逾越节之后五十天。主吩咐以色列要永远记念五旬节。在新约中，五旬节乃是早期基督教会所注重的内容，为要记念这一段历史。我们发现，在基督时代的五旬节、米勒派的历史中，以及在世界末了之时，都有同样的要素出现；这些要素还将再次重演。

## Pentecost and the Tarrying Time in the New Testament

ጴንጤቆስጤና በአዲስ ኪዳን ያለው የመቆየት ዘመን

Let us look at Pentecost from Luke 24:44-52, during the story of the road to Emmaus.

በኤማሁስ መንገድ ታሪክ ውስጥ ከሉቃስ 24፥44-52 አንጻር ጴንጤቆስጤን እንመልከት።

Earlier in Luke, the two disciples walking with Jesus ask Him to tarry with them. The Bible uses the word 'tarry.' There is a tarrying time marked there, but we want to mark a different tarrying time in this same history.

ከዚህ በፊት በሉቃስ ውስጥ፣ ከኢየሱስ ጋር የሚሄዱት ሁለቱ ደቀ መዛሙርት ከእነርሱ ጋር እንዲቆይ ይለምኑታል። መጽሐፍ ቅዱስ “እንዲቆይ” የሚለውን ቃል ይጠቀማል። በዚያ ስፍራ የቆይታ ጊዜ ተለይቶ ተመልክቶአል፤ ነገር ግን በዚሁ ታሪክ ውስጥ ሌላ የቆይታ ጊዜ ላይ ምልክት ማድረግ እንፈልጋለን።

> And he [Jesus] said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things. And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high.

> እርሱም [ኢየሱስ] እንዲህ አላቸው፤ ከእናንተ ጋር ሳለሁ የተናገርሁላችሁ ቃላት እነዚህ ናቸው፤ ስለ እኔ በሙሴ ሕግና በነቢያት እንዲሁም በመዝሙራት የተጻፈው ሁሉ ሊፈጸም ይገባል። ከዚያም መጻሕፍትን እንዲያስተውሉ አእምሮአቸውን ከፈተላቸው። እንዲህም አላቸው፤ ክርስቶስ መከራ እንዲቀበልና በሦስተኛው ቀን ከሙታን እንዲነሣ፥ እንዲሁም በስሙ ንስሐና የኃጢአት ስርየት ለአሕዛብ ሁሉ ከኢየሩሳሌም ጀምሮ እንዲሰበክ፥ እንዲህ ተጽፎአል። እናንተም የእነዚህ ነገሮች ምስክሮች ናችሁ። እነሆም፥ እኔ የአባቴን ተስፋ በላያችሁ እልካለሁ፤ ነገር ግን ከላይ በሚመጣ ኃይል እስክትለበሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ።

The tarrying time is marked by the command to tarry in Jerusalem for power. This is where the empowerment of the message takes place for the Millerites.

የመቆየት ዘመን በኃይል ለመታጠቅ በኢየሩሳሌም እንዲቆዩ በተሰጠው ትእዛዝ ይለያል። ለሚለራውያንም የመልእክቱ ኃይል መስጠት የሚፈጸምበት ቦታ ይህ ነው።

To tarry means to wait. "Blessed is he that waiteth." For what? The empowerment.

መቆየት ማለት መጠበቅ ማለት ነው። “የሚጠብቅ ሰው ብፁዕ ነው።” ምንን ይጠብቃል? ኃይልን መቀበልን።

You cannot correctly understand the empowerment of the Midnight Cry unless you understand the tarrying time, where they are commanded to wait for that power. It is part of the story. To have the light set up behind you continue to shine, you must understand the whole history.

የመካከለኛ ሌሊት ጩኸት ኃይል መሰጠቱን በትክክል ልትረዱ አትችሉም፣ እነርሱ ያን ኃይል እንዲጠብቁ የታዘዙበትን የመዘግየት ጊዜ ካልተረዳችሁ በቀር። ይህ የታሪኩ ክፍል ነው። ከኋላችሁ የተቋቋመው ብርሃን መብራቱን እንዲቀጥል፣ ታሪኩን በሙሉ ልትረዱ ይገባችኋል።

You may not yet see where this is going, but tomorrow it will become clear.

ገና ይህ ወዴት እንደሚያመራ ላታዩ ትችላላችሁ፤ ነገር ግን ነገ ግልጽ ይሆናል።

## The Three Prophecies and the Tarrying Time

ሦስቱ ትንቢቶችና የመዘግየቱ ጊዜ

Three prophecies led the Millerites to a misconception that caused the tarrying time and the first disappointment. These prophecies are the same three that William Miller said he was given the commencement for: the 1335, the 2520, and the 2300 days.

ሦስት ትንቢቶች ሚለራውያንን ወደ ስሕተተኛ ግንዛቤ መሩአቸው፤ ይህም የቆይታውን ዘመንና የመጀመሪያውን ተስፋ መቁረጥ አስከተለ። እነዚህ ትንቢቶች ዊልያም ሚለር የተሰጠው የመነሻ ነጥብ ናቸው ብሎ የተናገረባቸው እነዚያው ሦስቱ ናቸው፤ 1335፣ 2520 እና 2300 ቀናት።

If you understand that the tarrying time is a specific component of the Midnight Cry, you must ask what produced the tarrying time. It was these three time prophecies: the 1335, the 2520, and the 2300.

የመዘግየቱ ጊዜ የእኩለ ሌሊት ጩኸት የተወሰነ ክፍል እንደሆነ ከተረዳህ፣ የመዘግየቱን ጊዜ ያመጣው ምን እንደሆነ መጠየቅ ያስፈልግሃል። ይህን ያመጡት እነዚህ ሦስት የዘመን ትንቢቶች ነበሩ፤ 1335፣ 2520 እና 2300።

If you reject the prophecy of the 2520 and the 1335, you are denying the Midnight Cry and fall off the path to the wicked world below.

እናንተ የ2520 እና የ1335 ትንቢትን ካልተቀበላችሁ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን እየካዳችሁ ነው፤ ከመንገዱም ወደ ታች ወዳለው ክፉ ዓለም ትወድቃላችሁ።

That is where we are heading with all this.

ይህ ሁሉ የሚያመራን ወደዚያ ነው።

They tarry because they are to wait for power from on high, and in the Millerite History, that power was the Midnight Cry.

ከላይ ያለውን ኃይል እስኪቀበሉ ድረስ መጠበቅ ስለሚገባቸው ይቆያሉ፤ በሚለር እንቅስቃሴ ታሪክም ያ ኃይል የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነበር።

> But tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high. And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them. And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven. And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy. Luke 24:44-52.

> ነገር ግን ከላይ በሚመጣ ኀይል እስክትለበሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ። እርሱም እስከ ቢታንያ ድረስ ወደ ውጭ አወጣቸው፤ እጆቹንም አንሥቶ ባረካቸው። እንዲህም ሆነ፤ ሲባርካቸው ከእነርሱ ተለየ፥ ወደ ሰማይም ተወሰደ። እነርሱም ሰግደውለት በታላቅ ደስታ ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ። ሉቃስ 24፥44-52።

Bethany is a suburb of Jerusalem, about a mile and a half outside the city. In Jesus' day, this was a significant distance, as people walked everywhere.

ቤታንያ ከኢየሩሳሌም ውጭ ወደ አንድ ማይል ከግማሽ ያህል የምትርቅ የኢየሩሳሌም አቅራቢያ ከተማ ናት። በኢየሱስ ዘመን ሰዎች ሁሉንም በእግር ስለሚጓዙ ይህ ከፍተኛ ርቀት ነበር።

Bethany means 'House of the Poor.'

ቤተ-ንያ ማለት “የድሆች ቤት” ማለት ነው።

Jesus' favorite place to be was Bethany, where Lazarus, Mary, and Martha lived.

በጣም የሚወደው የኢየሱስ መኖሪያ ቦታ አልዓዛር፣ ማርያም እና ማርታ የሚኖሩባት ቢታንያ ነበረች።

It is worth noting that the Triumphal Entry is the history Sister White uses to describe the Midnight Cry.

የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ለመግለጽ እህት ዋይት የተጠቀመችው ታሪክ የድል ግቢያ መሆኑን ማስተዋል ይገባል።

Before Jesus entered Jerusalem for the Triumphal Entry, He tarried in Bethany, the House of the Poor. There is a tarrying time that precedes the Triumphal Entry, just as there is a tarrying time that precedes the Midnight Cry. They are parallel histories, but we are still dealing with Luke 24:44-52 and waiting and tarrying in Jerusalem.

ኢየሱስ ለክብር መግቢያው ወደ ኢየሩሳሌም ከመግባቱ በፊት፣ በቤተንያ ማለትም በድሆች ቤት ቆይቶ ነበር። ልክ እንደ እኩለ ሌሊት ጩኸት በፊት የሚኖር የመቆየት ዘመን እንዳለ፣ ለክብር መግቢያውም በፊት የሚቀድም የመቆየት ዘመን አለ። እነዚህ ታሪኮች ተመሳሳይ ናቸው፤ ነገር ግን እኛ አሁንም ከሉቃስ 24:44-52 ጋር እየተገናኘን ነን፣ በኢየሩሳሌምም እየተጠበቅንና እየቆየን ነን።

In Early Writings, page 247, speaking of the Millerite History, Sister White says:

በ“Early Writings” ገጽ 247 ላይ፣ ስለ ሚለራይት ታሪክ በመናገር፣ እህት ዋይት እንዲህ ትላለች፦

> "The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844."

> ተስፋ የቆረጡት ሰዎች ከመጽሐፍ ቅዱስ የተረዱት ነገር እነርሱ በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ እና የራእዩን ፍጻሜ በትዕግሥት መጠበቅ እንዳለባቸው ነበር። በ1843 ጌታቸውን እንዲጠባበቁ ያመራቸው ያው ማስረጃ፣ በ1844 ደግሞ እርሱን እንዲጠብቁ አስጠበቃቸው።

At the Midnight Cry, the Millerites had their understanding of the Scriptures opened.

በእኩለ ሌሊት ጩኸት ጊዜ፣ ሚለራውያን የመጽሐፍ ቅዱስ ግንዛቤያቸው ተከፈተ።

"The disappointed ones" from the first disappointment saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and the same evidence that led them to predict 1843 as the return of the Lord now proved 1844.

“በተስፋ መቁረጥ የተጎዱት” ከመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ጀምሮ ከቅዱሳት መጻሕፍት እንዲህ አዩ፤ እነርሱ በመዘግየት ጊዜ ውስጥ እንዳሉ፤ እና ጌታ በ1843 እንደሚመለስ እንዲተነብዩ የመራቸው ያው ማስረጃ አሁን 1844 መሆኑን አረጋገጠ።

What had the Lord done for them? He opened their understanding. This is a parallel history to the disciples.

ጌታ ለእነርሱ ምን አድርጎ ነበር? ማስተዋላቸውን ከፈተላቸው። ይህ ከደቀ መዛሙርቱ ታሪክ ጋር የሚመሳሰል ታሪክ ነው።

## Jacob’s Tarrying Time and the Covenant

የያዕቆብ የመቆየት ዘመን እና ኪዳኑ

There is a tarrying time in the story of Jacob. This tarrying time illuminates many prophetic truths, though we will only touch on some of them.

በያዕቆብ ታሪክ ውስጥ የመቆየት ዘመን አለ። ይህ የመቆየት ዘመን ብዙ ትንቢታዊ እውነቶችን ያበራል፤ ሆኖም እኛ ከእነርሱ መካከል ጥቂቶቹን ብቻ እንዳስነካ።

Genesis 28, beginning with verse 10, shows that the story of Jacob prefigures the end of the world. Jacob's sons represent the 144,000 at the end of the world.

ዘፍጥረት 28 ከቁጥር 10 ጀምሮ፣ የያዕቆብ ታሪክ የዓለምን ፍጻሜ አስቀድሞ እንደሚያመለክት ያሳያል። የያዕቆብ ልጆችም በዓለም ፍጻሜ ዘመን ያሉትን 144,000 ይወክላሉ።

Jacob had sons from four women—two wives, Rachel and Leah, and two concubines. He had to work for his wives: 2520 days for Leah and 2520 days for Rachel. In Jacob's story, we see both 2520s, representing the Northern and Southern Kingdoms.

ያዕቆብ ከአራት ሴቶች—ከሁለት ሚስቶች፣ ራሔልና ልያ፣ እና ከሁለት ቁባቶች—ልጆች ነበሩት። ለሚስቶቹም መሥራት ነበረበት፤ ለልያ 2520 ቀናት እና ለራሔል 2520 ቀናት። በያዕቆብ ታሪክ ውስጥ፣ ሰሜናዊውንና ደቡባዊውን መንግሥታት የሚወክሉ ሁለቱንም 2520ዎች እናያለን።

Jacob is a symbol of the Millerite History and the 144,000. His story should provide light for us at the end of the world.

ያዕቆብ የሚለራይት ታሪክንና የ144,000ዎቹን የሚወክል ምልክት ነው። ታሪኩ በዓለም መጨረሻ ለእኛ ብርሃን ሊሰጥ ይገባል።

> And Jacob went out from Beersheba, and went toward Haran. And he lighted upon a certain place, and tarried there all night, because the sun was set; and he took of the stones of that place and put them for his pillows, and lay down in that place to sleep. And he dreamed, and behold a ladder set up on the earth, and the top of it reached to heaven: and behold the angels of God ascending and descending on it. And, behold, the Lord stood above it, and said, I am the Lord God of Abraham thy father, and the God of Isaac; the land whereon thou liest, to thee will I give it, and to thy seed: And thy seed shall be as the dust of the earth, and thou shall spread abroad to the west, and to the east, and to the north, and to the south: and in thee and in thy seed shall all the families of the earth be blessed. And, behold, I am with thee, and will keep thee in all places whither thou goest, and will bring thee again into this land; for I will not leave thee, until I have done that which I have spoken to thee of. Genesis 28:10-15.

> ያዕቆብም ከቤርሳቤህ ወጥቶ ወደ ካራን ሄደ። ፀሐይም ስለ ጠለቀች በአንድ ስፍራ ደርሶ በዚያ ሌሊቱን አደረ፤ ከዚያም ስፍራ ድንጋዮችን ወስዶ ራሱ ስር አኖራቸውና በዚያ ስፍራ ተኛ። ሕልምም አየ፤ እነሆም፥ መሰላል በምድር ላይ ቆሞ ነበር፥ ራሱም እስከ ሰማይ ይደርስ ነበር፤ እነሆም፥ የእግዚአብሔር መላእክት በእርሱ ላይ ይወጡና ይወርዱ ነበር። እነሆም፥ እግዚአብሔር በላዩ ቆሞ እንዲህ አለ፤ እኔ የአባትህ የአብርሃም አምላክ፥ የይስሐቅም አምላክ የሆንሁ እግዚአብሔር ነኝ፤ የተኛህባትን ምድር ለአንተና ለዘርህ እሰጣታለሁ። ዘርህም እንደ ምድር ትቢያ ይሆናል፤ ወደ ምዕራብም፥ ወደ ምሥራቅም፥ ወደ ሰሜንም፥ ወደ ደቡብም ትስፋፋለህ፤ በአንተና በዘርህም የምድር ወገኖች ሁሉ ይባረካሉ። እነሆም፥ እኔ ከአንተ ጋር ነኝ፤ ወደምትሄድበትም ስፍራ ሁሉ እጠብቅሃለሁ፥ ወደዚህም ምድር እመልስሃለሁ፤ የነገርሁህን እስካደርግ ድረስ አልተውህምና። ዘፍጥረት 28፥10-15።

The Lord is entering into covenant with Jacob. When the Lord enters into covenant with Moses and Israel, there is a tarrying time; when He enters into covenant with Jacob, there is a tarrying time; when He enters into covenant with modern Israel in the Millerite History, there is a tarrying time; and when He enters into covenant with the Christian church at Pentecost, there is a tarrying time.

ጌታ ከያዕቆብ ጋር ቃል ኪዳን ይገባል። ጌታ ከሙሴና ከእስራኤል ጋር ቃል ኪዳን በሚገባበት ጊዜ የመቈየት ዘመን አለ፤ ከያዕቆብ ጋር ቃል ኪዳን በሚገባበት ጊዜም የመቈየት ዘመን አለ፤ በሚለራውያን ታሪክ ከዘመናዊቷ እስራኤል ጋር ቃል ኪዳን በሚገባበት ጊዜም የመቈየት ዘመን አለ፤ በጴንጤቆስጤም ከክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ጋር ቃል ኪዳን በሚገባበት ጊዜ የመቈየት ዘመን አለ።

In this story, during the tarrying time, the Lord opens the understanding of His people to His Word, symbolized by the ladder with angels ascending and descending—a symbol of communication between God and man.

በዚህ ታሪክ ውስጥ፣ በመዘግየቱ ወቅት፣ ጌታ የሕዝቡን ማስተዋል ለቃሉ ይከፍታል፤ ይህም መላእክት የሚወጡበትና የሚወርዱበት በመሰላሉ ተመስሎአል—ይህ በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ያለው መገናኛ ምልክት ነው።

> And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not. And he was afraid, and said, How dreadful is this place! This is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. Genesis 28:16-17.

> ያዕቆብም ከእንቅልፉ ነቃና፣ “በእርግጥ እግዚአብሔር በዚህ ስፍራ አለ፤ እኔም ይህን አላወቅሁም” አለ። ፈራም፥ “ይህ ስፍራ እንዴት ያስፈራል! ይህ ከእግዚአብሔር ቤት በቀር ሌላ አይደለም፥ ይህም የሰማይ ደጅ ነው” አለ። ዘፍጥረት 28፥16-17።

At the Midnight Cry, the Millerite virgins are waking up and becoming the House of God. He is entering into covenant with them, making them modern Israel.

በእኩለ ሌሊት ጩኸት፣ የሚለራውያን ድንግልናዎች ከእንቅልፋቸው ይነቃሉ እና የእግዚአብሔር ቤት ይሆናሉ። ከእነርሱም ጋር ቃል ኪዳን ይገባል፥ ዘመናዊ እስራኤልም ያደርጋቸዋል።

> And Jacob rose up early in the morning, and took the stone that he had put for his pillows, and set it up for a pillar, and poured oil upon the top of it. And he called the name of that place Bethel: but the name of that city was called Luz at the first. Genesis 28:18-19.

> ያዕቆብም በማለዳ ተነሣ፥ ራሱን የተደገፈበትንም ድንጋይ ወስዶ ሐውልት አድርጎ ቆመው፥ በራሱም ላይ ዘይት አፈሰሰበት። የዚያንም ስፍራ ስም ቤተ-ኤል ብሎ ጠራው፤ ነገር ግን የዚያች ከተማ የቀድሞ ስም ሎዛ ነበረ። ዘፍጥረት 28፥18-19።

"Luz" is changed. The Millerites were not God's people in 1798. The history of the Millerites is the history of how He enters into covenant with them and makes them His people, changing them from "Luz" to "Bethel."

“ሉዝ” ተለውጧል። ሚለራውያን በ1798 ዓ.ም. የእግዚአብሔር ሕዝብ አልነበሩም። የሚለራውያን ታሪክ፣ እርሱ ከእነርሱ ጋር ቃል ኪዳን እንዴት እንደሚገባ እና “ሉዝ” ከሆኑ ወደ “ቤቴል” በመለወጥ የእርሱ ሕዝብ እንዴት እንደሚያደርጋቸው የሚያሳይ ታሪክ ነው።

> And Jacob vowed a vow, saying, If God will be with me, and will keep me in this way that I go, and will give me bread to eat, and raiment to put on, So that I come again to my father's house in peace; then shall the Lord be my God: And this stone, which I have set for a pillar, shall be God's house: and of all that thou shalt give me I will surely give the tenth unto thee. Genesis 28:20-22.

> ያዕቆብም ስእለት ተሳለ፤ እንዲህም አለ፤ እግዚአብሔር ከእኔ ጋር ቢሆን፥ በምሄድበትም በዚህ መንገድ ቢጠብቀኝ፥ የምበላውንም እንጀራ የምለብሰውንም ልብስ ቢሰጠኝ፥ በሰላምም ወደ አባቴ ቤት እንድመለስ፤ ያን ጊዜ እግዚአብሔር አምላኬ ይሆናል፤ ምሰሶ አድርጌ ያቆምሁትም ይህ ድንጋይ የእግዚአብሔር ቤት ይሆናል፤ ከምትሰጠኝም ሁሉ እኔ አስራትን ፈጽሜ እሰጥሃለሁ። ዘፍጥረት 28፥20-22።

Jacob's vow is entering into covenant. He asks God to keep him in the way—the Old Paths—and to give him bread to eat. The Millerites are to eat their own bread and not return to Protestant foolishness.

ቃል ኪዳን መግባት የያዕቆብ ስእለት ነው። እርሱ እግዚአብሔርን በመንገዱ—በአሮጌው መንገድ—እንዲጠብቀው እና የሚበላውን እንጀራ እንዲሰጠው ይለምናል። ሚለራውያን የራሳቸውን እንጀራ ሊበሉ እንጂ ወደ ፕሮቴስታንታዊ ሞኝነት እንዳይመለሱ ይገባል።

If we continue to eat the bread God gives us, He will maintain His covenant with us. The bread and raiment in Jacob's vow symbolize the truths on the 1843 Chart, which Ellen White calls the Rock of Ages—the Old Paths and the bread.

እግዚአብሔር የሚሰጠንን እንጀራ መብላታችንን ከቀጠልን፣ እርሱ ቃል ኪዳኑን ከእኛ ጋር ይጠብቃል። በያዕቆብ ስእለት ውስጥ ያለው እንጀራና ልብስ ኤለን ዋይት የዘመናት ዓለት—የቀድሞው መንገዶችና እንጀራው ብላ የምትጠራቸውን በ1843 ቻርቱ ላይ ያሉትን እውነቶች ያመለክታሉ።

> "The ladder which Jacob saw in the night vision, the base of it resting upon the earth and the topmost round reaching unto the highest heavens; God himself above the ladder, and His glory shining upon every round; angels ascending and descending upon this ladder of shining brightness, is a symbol of constant communication kept up between this world and heavenly places. God accomplishes His will through the instrumentality of heavenly angels in continual intercourse with humanity. This ladder reveals a direct and important channel of communication with the inhabitants of this earth. The ladder represented to Jacob the world's Redeemer, who links earth and heaven together. Everyone who has seen the evidence and light of truth and accepts the truth, professing his faith in Jesus Christ, is a missionary in the highest sense of the word. He is the receiver of heavenly treasures, and it is his duty to impart them, to diffuse that which he has received." Fundamentals of Christian Education, 270.

> ያዕቆብ በሌሊት ራእይ ያየው መሰላል፣ መሠረቱ በምድር ላይ የተቀመጠ እና ከፍተኛው ደረጃው እስከ ሰማያት ከፍተኛ ክፍል የሚደርስ፤ እግዚአብሔር ራሱ በመሰላሉ ላይ ከፍ ብሎ ያለ፣ ክብሩም በእያንዳንዱ ደረጃ ላይ የሚያበራ፤ መላእክትም በዚህ የሚያበራ ብርሃን ባለው መሰላል ላይ ወደ ላይ እየወጡና ወደ ታች እየወረዱ ያሉ፣ በዚህ ዓለምና በሰማያዊ ስፍራዎች መካከል ዘወትር የሚጠበቅ ግንኙነት ምልክት ነው። እግዚአብሔር ፈቃዱን የሚፈጽመው ከሰማያዊ መላእክት አገልግሎት በኩል ከሰብዓዊ ፍጥረት ጋር በማያቋርጥ ግንኙነት ነው። ይህ መሰላል ከዚህች ምድር ነዋሪዎች ጋር ቀጥተኛና አስፈላጊ የሆነ የመገናኛ መስመር መኖሩን ያሳያል። መሰላሉ ለያዕቆብ ምድርንና ሰማይን አንድ ላይ የሚያስተሳስር የዓለም አዳኝን ይወክል ነበር። ማንኛውም ሰው የእውነትን ማስረጃና ብርሃን አይቶ እውነቱን የሚቀበል፣ በኢየሱስ ክርስቶስም ያለውን እምነት እየተናዘዘ፣ በቃሉ ከፍተኛ ትርጉም ሚስዮናዊ ነው። እርሱ የሰማይ ሀብቶች ተቀባይ ነው፤ የተቀበለውንም ለሌሎች ማካፈልና የተቀበለውን ማስፋፋት ግዴታው ነው። “Fundamentals of Christian Education,” 270.

When He opens up their understanding in the tarrying time, He does so by sending angels up and down the ladder.

በመቆየት ዘመን ውስጥ ማስተዋላቸውን ሲከፍትላቸው፣ መላእክትን በመሰላሉ ላይ ወደ ላይና ወደ ታች በመላክ ይህን ያደርጋል።

If you have received the truth, you have the responsibility to share it. If you fulfill your responsibility, you become the ladder—the channel of communication. We are called to be that channel.

እውነትን ከተቀበላችሁ፣ ለሌሎች የመካፈል ኃላፊነት አለባችሁ። ኃላፊነታችሁን ብትፈጽሙ፣ መሰላሉ—የመገናኛው መንገድ—ትሆናላችሁ። እኛ ያ መንገድ እንድንሆን ተጠርተናል።

> "The ladder represented Christ; he is the channel of communication between heaven and earth, and angels go to and fro in continual intercourse with the fallen race. The words of Christ to Nathanael were in harmony with the figure of the ladder, when he said, 'Verily, verily, I say unto you, Hereafter ye shall see heaven open, and the angels of God ascending and descending upon the Son of man.' Here the Redeemer identifies himself as the mystic ladder, that makes communication possible between heaven and earth." Review and Herald, November 11, 1890.

> “መሰላሉ ክርስቶስን ይወክል ነበር፤ እርሱ በሰማይና በምድር መካከል ያለው የመግባቢያ መስመር ነው፣ መላእክትም ከወደቀው የሰው ዘር ጋር በማያቋርጥ ግንኙነት እየተመላለሱ ይወጣሉ ይወርዳሉ። ክርስቶስ ለናትናኤል የተናገረው ቃል ከመሰላሉ ምሳሌ ጋር የተስማማ ነበር፤ እንዲህ ሲል፣ ‘እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ ከዚህ በኋላ ሰማይ ተከፍቶ የእግዚአብሔርንም መላእክት በሰው ልጅ ላይ ሲወጡና ሲወርዱ ታያላችሁ።’ በዚህ ስፍራ አዳኙ በሰማይና በምድር መካከል መግባባትን የሚያስችል ምሥጢራዊው መሰላል እርሱ ራሱ መሆኑን ያስረዳል።” Review and Herald, November 11, 1890.

Jacob has a tarrying time; he tarries and dreams of the ladder, which represents the Lord opening the understanding of His Word to His people during the tarrying time. In this history, the Lord is entering into covenant with His people, taking them from Luz and making them Bethel—the House of God.

ያዕቆብ የመዘግየት ዘመን አለው፤ በዚያም ይዘገያል እና ስለ መሰላሉ ሕልም ያያል፤ ይህም በመዘግየት ዘመን ጌታ ለሕዝቡ የቃሉን ማስተዋል እየከፈተላቸው መሆኑን ይወክላል። በዚህ ታሪክ ውስጥ ጌታ ከሕዝቡ ጋር ወደ ኪዳን እየገባ ነው፤ ከሉዝ ወስዶ ቤቴል—የእግዚአብሔር ቤት—እያደረጋቸው ነው።

The channel of communication represented by the angels ascending and descending on the ladder, who is Christ, is also represented in Zechariah. Sister White comments on this in Review and Herald, July 20, 1897, though she uses a different symbol.

በደረጃው ላይ የሚወጡና የሚወርዱ መላእክት የሚወክሉት የመገናኛ መስመር፣ እርሱም ክርስቶስ ሲሆን፣ በዘካርያስ መጽሐፍ ውስጥም እንዲሁ ተወክሎ ይገኛል። እህት ዋይት ስለዚህ በReview and Herald, July 20, 1897 አስተያየት ሰጥታለች፣ ምንም እንኳ የተለየ ምልክት ተጠቅማለች።

> "The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne."

> በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የሚቆሙት የተቀቡት እነዚህ፣ ቀድሞ ለሰይጣን እንደ ሸፋኝ ኪሩብ የተሰጠውን ስፍራ ይይዛሉ። በዙፋኑም ዙሪያ በሚከበቡት ቅዱሳን ፍጥረታት።

What are the "holy beings"? Angels. "By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth." That is the ladder. Only, here Sister White is not going to use the ladder as the symbol.

“ቅዱሳን ፍጥረታት” ምንድር ናቸው? መላእክት ናቸው። “ጌታ ዙፋኑን በሚከብቡት ቅዱሳን ፍጥረታት አማካይነት ከምድር ነዋሪዎች ጋር የማያቋርጥ ግንኙነት ያደርጋል።” ያ መሰላል ነው። ብቻ፣ እዚህ ሲስተር ዋይት መሰላሉን እንደ ምልክቱ ልትጠቀም አትሄድም።

> "The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God's Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> ወርቃማው ዘይት እግዚአብሔር የአማኞችን መብራቶች እንዳይብለጠለጡና እንዳይጠፉ በሚያበቃቸው ጸጋ ይወክላል። ይህ ቅዱስ ዘይት በእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች ከሰማይ ባይፈስስ ኖሮ፣ የክፋት ኃይላት በሰዎች ላይ ሙሉ ቁጥጥር ባላቸው ነበር።

> "God is dishonored when we do not receive the communications He sends us. Thus we refuse the golden oil He would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call comes, 'Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,' those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God's Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, 'Show me thy glory,' the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. 'Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.' By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God's children shine as lights in the world." Review and Herald, July 20, 1897.

> እግዚአብሔር የሚላክልንን መግለጫዎች በማንቀበል ጊዜ ክብሩ ይነቀፋል። እንዲሁም ወደ ነፍሳችን አፍስሶ በጨለማ ውስጥ ላሉት እንዲደርስ የሚፈልገውን ወርቃማ ዘይት እንክዳለን። “እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ሊገናኙት ውጡ” የሚለው ጥሪ በሚመጣ ጊዜ፣ ቅዱሱን ዘይት ያልተቀበሉ፣ የክርስቶስን ጸጋ በልባቸው ያልጠበቁ ሰዎች፣ እንደ ሰነፍ ድንግልናት፣ ጌታቸውን ለመገናኘት ዝግጁ እንዳልሆኑ ያገኙታል። ዘይቱን ለማግኘት በራሳቸው ውስጥ ኃይል የላቸውም፣ ሕይወታቸውም ይፈርሳል። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ ከተለመነ፣ እኛም ሙሴ እንዳደረገው፣ “ክብርህን አሳየኝ” ብለን ከተማጸንን፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ውስጥ ይፈስሳል። በወርቃማው ቱቦዎች አማካይነት ወርቃማው ዘይት ወደ እኛ ይተላለፋል። “በኃይል አይደለም፥ በብርታትም አይደለም፥ ነገር ግን በመንፈሴ ነው፥ ይላል የሠራዊት ጌታ።” የጽድቅ ፀሐይ የሆነውን ደማቅ ጨረሮች በመቀበል የእግዚአብሔር ልጆች በዓለም ውስጥ እንደ ብርሃኖች ያበራሉ። Review and Herald, July 20, 1897.

In the story of Jacob, we have the story of the Millerite History. There is a tarrying time, and he sees the ladder representing communication between Heaven and Earth.

በያዕቆብ ታሪክ ውስጥ የሚለር እንቅስቃሴ ታሪክ አለን። የመቈየት ዘመን አለ፤ እርሱም በሰማይና በምድር መካከል ያለውን ግንኙነት የሚወክል መሰላል ያያል።

Zechariah tells us about two golden pipes. A ladder has two primary rails, but Zechariah calls them two golden pipes.

ዘካርያስ ስለ ሁለት የወርቅ ቱቦዎች ይነግረናል። መሰላል ሁለት ዋና ጎን አሞሌዎች አሉት፤ ነገር ግን ዘካርያስ እነርሱን ሁለት የወርቅ ቱቦዎች ብሎ ይጠራቸዋል።

We are to receive the messages that come down from the ladder of Heaven and communicate them to others. If we do that, we become part of the ladder, part of the communication process.

ከሰማይ መሰላል የሚወርዱትን መልእክቶች ልንቀበል እና ለሌሎች ልናስተላልፋቸው ይገባናል። እንዲህ ብናደርግ፣ የመሰላሉ ክፍል፣ የመግባቢያውም ሂደት ክፍል እንሆናለን።

Sister White ties this into the parable of the Ten Virgins.

እህት ዋይት ይህንን ከአሥሩ ደናግል ምሳሌ ጋር ያያይዛሉ።

In the Millerite History, they were fulfilling the parable of the Ten Virgins. Jacob's tarrying time is the tarrying time of Matthew 25 and Habakkuk 2: "Though the vision tarry, wait for it."

በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ፣ የአሥሩ ደናግል ምሳሌን እየፈጸሙ ነበር። የያዕቆብ የመዘግየት ጊዜ የማቴዎስ 25 እና የዕንባቆም 2 የመዘግየት ጊዜ ነው፤ “ራእዩ ቢዘገይም ጠብቀው።”

The story of Jacob and Zechariah are the same tarrying times.

በያዕቆብና በዘካርያስ ታሪክ ያሉት የመቆየት ዘመናት አንድ ናቸው።

The tarrying time marks, among other things, that the Lord is about to increase His followers' understanding of the Word of God. If you do not receive that Holy Oil, you are a foolish virgin.

የመዘግየቱ ዘመን፣ ከሌሎች ነገሮች መካከል፣ ጌታ ለተከታዮቹ ስለ እግዚአብሔር ቃል ያላቸውን ማስተዋል ሊያበዛ እንደሚገባ ይጠቁማል። ያን ቅዱስ ዘይት ካልተቀበልህ፣ አንተ ሞኝ ድንግል ነህ።

When you reach this history, when the door closes and you are a foolish virgin, Sister White says, "The saddest words that were ever heard, 'I knew you not.'"

እዚህ ታሪክ ስትደርሱ፣ በሩ ሲዘጋና እናንተ ሞኞች ደናግል ስትሆኑ፣ እህት ዋይት፣ “ከቶ ያልተሰሙት እጅግ አሳዛኝ ቃላት፣ ‘አላውቃችሁም’” ትላለች።

You cannot separate the tarrying time from the Midnight Cry. The tarrying time produces the outpouring of the Holy Spirit, which opens God's people's understanding to the Word at the Midnight Cry and provides the oil that distinguishes the wise from the foolish virgins.

የመዘግየቱን ጊዜ ከእኩለ ሌሊት ጩኸት መለየት አትችሉም። የመዘግየቱ ጊዜ የመንፈስ ቅዱስን መፍሰስ ያመጣል፤ ይህም በእኩለ ሌሊት ጩኸት ጊዜ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ስለ ቃሉ ማስተዋልን ይከፍታል እንዲሁም ጥበበኞቹን ደናግል ከሰነፎቹ ደናግል የሚለይ ዘይትን ይሰጣል።

## The Tarrying Time and Christ’s Crowning Miracle

የመዘግየቱ ጊዜ እና የክርስቶስ አክሊል የሆነ ተአምር

There is a tarrying time when Christ performed His crowning act—raising Lazarus.

ክርስቶስ የዘውድ ሥራውን—አልዓዛርን ማስነሣት—በፈጸመበት ጊዜ የመቆየት ጊዜ አለ።

Jesus received the message, "Lazarus is sick. Come, take care of him." But Jesus did not go immediately.

ኢየሱስ፣ “አልዓዛር ታሟል፤ ኑና እርሱን ተመልከቱ” የሚል መልእክት ተቀበለ። ነገር ግን ኢየሱስ ወዲያውኑ አልሄደም።

Sister White says the disciples stumbled over this. They wondered why He was not going to help His friend, or prove His power as the Messiah. But He tarried.

ወንድማማች ዋይት እንዲህ ትላለች፤ ደቀ መዛሙርቱ በዚህ ላይ ተሰናክለው ነበር። ለምን ጓደኛውን ለመርዳት እንደማይሄድ ወይም እንደ መሲሕ ኃይሉን ለማሳየት እንደማይፈቅድ ይደነቁ ነበር። ነገር ግን ቆይቶ ነበር።

> "In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed 'the resurrection, and the life.' He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany." The Desire of Ages, 529.

> ለአልዓዛር ለመምጣት በመዘግየቱ፣ ክርስቶስ እርሱን ያልተቀበሉትን ሰዎች በተመለከተ የምሕረት ዓላማ ነበረው። አልዓዛርን ከሙታን በማስነሣት፣ ለግትርናቸውና ለእምነት እጦታቸው የታወቁ ሕዝቡ እርሱ በእውነት “ትንሣኤና ሕይወት” መሆኑን እንደገና የሚያሳይ ማስረጃ ይሰጣቸው ዘንድ ቆየ። የእስራኤል ቤት ድሆችና የተበተኑ በጎች የሆኑትን ሕዝብ ሁሉ ተስፋ ቆርጦ ለመተው አልወደደም። ልቡ በንስሐ እጦታቸው ምክንያት እየተሰበረ ነበር። በምሕረቱ እርሱ ተመላሽ ሰጪው፣ ሕይወትንና አለመሞትን ወደ ብርሃን ሊያመጣ የሚችል ብቸኛው እርሱ መሆኑን አንድ ተጨማሪ ማስረጃ ሊሰጣቸው አሰበ። ይህም ካህናቱ በስህተት ሊተረጉሙት የማይችሉት ማስረጃ መሆን ነበረበት። ወደ ቢታንያ ለመሄድ የዘገየበት ምክንያት ይህ ነበር።” The Desire of Ages, 529.

He tarried to give them one more evidence that He had the ability to bring the dead to life.

እርሱ ሙታንን ወደ ሕይወት ለመመለስ ኃይል እንዳለው ለእነርሱ አንድ ተጨማሪ ማስረጃ እንዲሰጣቸው ዘገየ።

This crowning miracle, the raising of Lazarus, set the seal of God on His work and claim to divinity.

ይህ አክሊል የሆነ ተአምር፣ ማለትም አልዓዛርን ከሞት ማስነሣት፣ በእርሱ ሥራና በመለኮት መሆኑ ጥያቄ ላይ የእግዚአብሔርን ማኅተም አኖረ።

At the Midnight Cry, the Lord is raising up the wise virgins. This is an illustration of the sealing process. The Millerites were being sealed, providing an illustration of the sealing of the 144,000.

በእኩለ ሌሊት ጩኸት ጌታ ጠቢባን ድንግልናዎችን እያስነሣ ነው። ይህ የማኅተም ሂደት ምሳሌ ነው። ሚለራውያን ሲታተሙ ነበር፣ ይህም የ144,000 ማኅተም ምሳሌ ይሰጥ ነበር።

The lesson of Lazarus is that Christ can take someone dead in trespasses and sins and bring them to life.

የአልዓዛር ትምህርት ክርስቶስ በመተላለፍና በኃጢአት የሞተን ሰው ወስዶ ወደ ሕይወት ሊያመጣው እንደሚችል ነው።

In the passage of Lazarus, Christ defines death as sleep.

በላዛሮስ ታሪክ ውስጥ፣ ክርስቶስ ሞትን እንቅልፍ ብሎ ይገልጻል።

They are all sleeping. He is tarrying. He will resurrect Lazarus, bringing them to life and placing His seal upon them. This is His crowning miracle.

ሁሉም ተኝተዋል። እርሱ ዘግይቶአል። አልዓዛርን ያስነሣዋል፥ ወደ ሕይወትም እያመጣቸው ማኅተሙን በእነርሱ ላይ ያኖራል። ይህ የእርሱ አክሊል የሆነ ተአምር ነው።

In our history, when He seals the 144,000, He lifts them up as an ensign.

በእኛ ታሪክ ውስጥ፣ 144,000ዎቹን በሚያትምበት ጊዜ፣ እንደ ዓላማ ይከፍላቸዋል።

Zechariah says that ensign is as jewels in a crown. This is His crowning act.

ዘካርያስ ያ ሰንደቅ እንደ ዘውድ እንቁዎች እንደሆነ ይናገራል። ይህ የእርሱ የማክበር መጨረሻ ሥራ ነው።

With the outpouring and opening up of truth in the Millerite history, the tarrying time marks when the Lord opens up the truth. The ladder, with angels ascending and descending, is where the sealing process takes place.

በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ እውነት በመፍሰሱና በመገለጡ ጊዜ፣ የመቆየት ዘመን ጌታ እውነቱን የሚገልጥበትን ጊዜ ያመለክታል። መላእክት የሚወጡባትና የሚወርዱባት መሰላል የማተም ሂደት የሚከናወንባት ስፍራ ናት።

## The Triumphal Entry and the Midnight Cry

የድል መግቢያና የእኩለ ሌሊት ጩኸት

Now we look at the Triumphal Entry. Notice what Sister White compares the Triumphal Entry to the Spirit of Prophecy, volume 4, page 250.

አሁን ወደ ንጉሣዊው መግቢያ እንመለከታለን። ሲስተር ዋይት በመንፈስ ትንቢት፣ ቅጽ 4፣ ገጽ 250 ውስጥ ንጉሣዊውን መግቢያ ከምን ጋር እንደምታነጻጽር አስተውሉ።

> "The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ's triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, 'Blessed is he that cometh in the name of the Lord!' [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, 'Behold, the Bridegroom cometh!'"

> “የእኩለ ሌሊት ጩኸት እጅግ በክርክር የተሸከመ አልነበረም፤ ምንም እንኳ ከመጽሐፍ ቅዱስ የቀረበው ማስረጃ ግልጽና ፍጹም አሳማኝ ነበር። ከእርሱ ጋር ነፍስን የሚያንቀሳቅስ የሚገፋፋ ኃይል ነበር የሄደው። ጥርጣሬ አልነበረም፣ ጥያቄም አልነበረም። ክርስቶስ በድል ወደ ኢየሩሳሌም በገባበት ጊዜ፣ በዓሉን ለማክበር ከምድሪቱ ሁሉ ክፍሎች የተሰበሰቡት ሕዝብ ወደ ደብረ ዘይት ጎረፉ፤ ኢየሱስንም እየሸኙ ከነበሩት ሰዎች ጋር በተቀላቀሉ ጊዜ፣ የዚያን ሰዓት መነቃቃት ያዛቸው፣ ‘በጌታ ስም የሚመጣ ብፁዕ ነው!’ [ማቴዎስ 21:9።] የሚለውንም ጩኸት ለማበዛት አገለገሉ። እንዲሁም ወደ አድቬንቲስቶች ስብሰባ የጎረፉ የማያምኑ ሰዎች—አንዳንዶቹ በጉጉት፣ ሌሎቹም ለመሳለቅ ብቻ—‘እነሆ፣ ሙሽራው ይመጣል!’ የሚለውን መልእክት የሚያ accompanies የነበረውን አሳማኝ ኃይል ተሰሙ።”

The Triumphal Entry represents the Midnight Cry.

የድል መግቢያው የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ይወክላል።

Let us read what Sister White says about the Triumphal Entry in The Youth Instructor, February 21, 1901.

እስቲ እህት ዋይት ስለ ድል አድራጊው መግቢያ በThe Youth’s Instructor, የካቲት 21, 1901 ምን እንደምትል እናንብብ።

> "The time of Christ's entry into Jerusalem was the most lovely season of the year. The mount of Olives was carpeted with green, and the groves were beautiful with varied foliage. From the regions round about Jerusalem many people had come to the feast with an earnest desire to see Jesus."

> የክርስቶስ ወደ ኢየሩሳሌም የገባበት ጊዜ የዓመቱ እጅግ ውብ ወቅት ነበር። የወይራ ተራራ በአረንጓዴ ተሸፍኖ ነበር፥ ጫካዎቹም በልዩ ልዩ ቅጠላማ ግርማ ውብ ሆነው ነበር። ከኢየሩሳሌም ዙሪያ ካሉ አካባቢዎች ብዙ ሕዝብ ኢየሱስን ለማየት ከልብ በሆነ ናፍቆት ወደ በዓሉ መጥተው ነበር።

Why? Because, they heard about Lazarus.

ለምን? ምክንያቱም ስለ አልዓዛር ሰምተው ነበር።

> "The crowning miracle of the Saviour, in raising Lazarus from the dead, had had a wonderful effect upon the people, and a large and enthusiastic multitude was drawn to the place where Jesus was tarrying."

> አዳኙ ላዛሮስን ከሙታን በማስነሣቱ ያሳየው ከሁሉ የላቀ ተአምር በሕዝቡ ላይ አስደናቂ ተጽእኖ አሳድሮ ነበር፤ እናም ብዙና በጉጉት የተሞላ ሕዝብ ኢየሱስ የተቀመጠበት ስፍራ ወደነበረው ተሰብስቦ መጣ።

So, He is tarrying in Bethany before the Triumphal Entry.

እንግዲህ፣ እርሱ ከድል ግባቱ በፊት በቢታንያ ይቆይ ነበር።

This refers to the Tarrying Time.

ይህ የመዘግየት ዘመንን ያመለክታል።

> "The afternoon was half spent when Jesus sent his disciples to the village of Bethphage, saying: 'Go into the village over against you, and straightway ye shall find an ass tied, and a colt with her: loose them, and bring them unto me. And if any man say ought unto you, ye shall say, The Lord hath need of them; and straightway he will send them.'

> ከሰዓት በኋላው እኩሉ ሲያልፍ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን ወደ ቤተፋጌ መንደር ላካቸው እንዲህም አላቸው፦ “በፊታችሁ ወዳለው መንደር ግቡ፤ ወዲያውኑም ታስሮ ያለ አህያ ከግልገልዋ ጋር ታገኛላችሁ፤ ፍቱአቸውም ወደ እኔ አምጡአቸው። ማንም ሰው ምንም ቢላችሁ፣ ‘ጌታ ይፈልጋቸዋል’ በሉ፤ ወዲያውኑም ይልካቸዋል።”

> "This was the first time during His ministry that Christ consented to ride, and the disciples interpreted this as a sign that He was about to assert His kingly power and authority, and take His position on David's throne. Joyfully they executed the commission. They found the colt, loosed him, and brought him to Jesus, who sat upon him. As Jesus took His seat upon the animal, the air was filled with acclamations of praise and triumph. He bore no outward sign of royalty, wore no dress of state, nor was He followed by soldiers. But He was surrounded by a company excited with expectancy. He had just raised the dead. The people thought He was coming to be the Savior of Israel. Who were these people?

> ይህ በአገልግሎቱ ዘመን ክርስቶስ በመጋረጃ እንዲቀመጥ ፈቃዱን የሰጠበት የመጀመሪያው ጊዜ ነበር፤ ደቀ መዛሙርቱም ይህን እርሱ ንጉሣዊ ኃይሉንና ሥልጣኑን ሊገልጥ ቀርቦአል፣ በዳዊትም ዙፋን ላይ ስፍራውን ሊይዝ ነው የሚል ምልክት ብለው ተረዱት። በደስታ ተልእኮውን ፈጸሙ። ውርንጫውን አገኙት፣ ፈቱት፣ ወደ ኢየሱስም አመጡት፤ እርሱም በላዩ ተቀመጠ። ኢየሱስ በእንስሳው ላይ ሲቀመጥ አየሩ በምስጋናና በድል እልልታ ተሞላ። የንጉሥነት ውጫዊ ምልክት አልታየበትም፤ የመንግሥት ልብስ አልለበሰም፣ ወታደሮችም አልተከተሉትም። ነገር ግን በተስፋ ጥበቃ የተነሣ የተነቃቃ ሕዝብ በዙሪያው ነበር። ሙታንን ከሞት አስነሥቶ ነበር። ሕዝቡም እስራኤልን የሚያድን መሆኑን እያሰቡ ነበር። እነዚህ ሰዎች ማን ነበሩ?

> "Many flatter themselves that the hour of Israel's emancipation is at hand. In imagination they see the Roman army dispersed, and driven from Jerusalem, and the Jewish nation once more free from the yoke of the oppressor. From lip to lip the question passes, 'Will he at this time restore again the kingdom to Israel?' Many in the throng recall the word of the prophet: 'Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy king cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass.' Each strives to excel the other in responding to the prophetic past. The shout echoes from mountain and valley, 'Hosanna to the Son of David:'—the Midnight Cry—'Blessed is he that cometh in the name of the Lord; hosanna in the highest.'

> ብዙዎች የእስራኤል ነጻነት ሰዓት ደርሶአል ብለው ራሳቸውን ያስመስግናሉ። በሐሳባቸው የሮማውያን ሠራዊት ተበትኖ ከኢየሩሳሌም ተባሮ እንደሄደ፣ የአይሁድ ሕዝብም ከጨቋኙ ቀንበር እንደገና ነጻ እንደሆነ ያያሉ። “በዚህ ጊዜ መንግሥቱን ለእስራኤል እንደገና ይመልሳልን?” የሚለው ጥያቄ ከከንፈር ወደ ከንፈር ይተላለፋል። በተሰበሰበው ሕዝብ መካከል ብዙዎች የነቢዩን ቃል ያስታውሳሉ፤ “እጅግ ደስ ይበልሽ፥ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ ጩኺ፥ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ እርሱ ጻድቅ ነው፥ መዳንንም ያመጣል፤ ትሑትም ነው፥ በአህያም ላይ ተቀምጦ ይመጣል።” እያንዳንዱ ለቀደመው ትንቢታዊ ቃል በምላሽ ከሌላው ይልቅ ለመብለጥ ይጥራል። ጩኸቱ ከተራራና ከሸለቆ ውስጥ ይተጋለጣል፤ “ሆሣዕና ለዳዊት ልጅ፤” — የእኩለ ሌሊት ጩኸት — “በጌታ ስም የሚመጣ ብሩክ ነው፤ ሆሣዕና በአርያም።”

No mourning or wailing was heard in that procession. Those who had once been blind, but whose eyes had been healed by the Son of God, led the way.

በዚያ ሰልፍ ውስጥ ሐዘን ወይም ልቅሶ አልተሰማም። አንድ ጊዜ ዕውሮች የነበሩ፣ ነገር ግን ዓይኖቻቸው በእግዚአብሔር ልጅ የተፈወሱ እነርሱ ፊት ይመሩ ነበር።

Who leads the way? Those who used to be Laodicean's.

መንገዱን የሚመሩት ማን ናቸው? ቀድሞ ሎዶቅያውያን የነበሩት ናቸው።

> "They pressed close to Jesus, while one whom He had raised from the dead led the animal He rode. Those once deaf and dumb, now healed, helped to swell the glad hosannas. Cripples, now walking, broke down palm branches and strewed them in His path.

> የሞት እጅ ከሰውነቱ አስነሥቶት ያነሣው አንዱ፣ እርሱ የሚቀመጥበትን እንስሳ እየመራ ሳለ፣ ሕዝቡ ወደ ኢየሱስ በጣም ተጠግተው ተሰበሰቡ። ቀድሞ ደንቆሮችና ዲዳዎች የነበሩ እነዚያ፣ አሁን ከተፈወሱ በኋላ፣ የደስታ ሆሣዕናን ለማበዛት ረዱ። አካለ ጎደሎዎችም፣ አሁን እየተጓዙ እያሉ፣ የዘንባባ ቅርንጫፎችን ሰብረው በመንገዱ ላይ አነጠፉ።

> "The leper, once shut out from society, was there, cleansed by the Saviour's power. He laid his garment in the path of the Saviour, exclaiming, 'O give thanks unto the Lord; for he is good: for his mercy endureth forever.'

> አንድ ጊዜ ከማኅበረሰቡ ተለይቶ የነበረው ለምጻሙ፣ በአዳኙ ኃይል ነጽቶ በዚያ ነበር። “ለዘላለም ምሕረቱ ይኖራልና፥ መልካም ነውና ለእግዚአብሔር ምስጋና ስጡ” ሲል፣ ልብሱን በአዳኙ መንገድ ላይ ዘረጋ።

> "The healed demoniac was there, now in his right mind, adding his testimony: 'The Lord hath done great things for me, whereof I am glad.'

> የተፈወሰው አጋንንት ያደረበት ሰው በዚያ ነበረ፤ አሁንም ልቡ ተመልሶለት ምስክርነቱን እየጨመረ እንዲህ አለ፦ «ጌታ ስለ እኔ ታላላቅ ነገሮችን አድርጓል፤ እኔም በዚህ ደስ ብሎኛል።»

> "The restored dead were there, praising Him. The widow and the orphan told of His wonderful works. Little children, those healed of diseases, and those brought back from the grave, bestrewed the path of the Redeemer with palm branches and flowers."

> ከሞት የተመለሱት በዚያ ነበሩ፥ እርሱንም እያመሰገኑ ነበር። መበለቲቱና ድሀድጉ ስለ ድንቅ ሥራዎቹ ይናገሩ ነበር። ታናናሽ ሕፃናት፥ ከበሽታ የተፈወሱት፥ እንዲሁም ከመቃብር የተመለሱት፥ የቤዛዡን መንገድ በዘንባባ ቅርንጫፎችና በአበቦች ይዘርጉ ነበር።

So, Jesus tarries in the House of the Poor, referring to the Tarrying Time.

ስለዚህ፣ ኢየሱስ በድሆች ቤት ይቆያል፤ ይህም የመቆየትን ዘመን ያመለክታል።

Why? Because He is about to pour out His Holy Spirit and open their understanding, referring to the Midnight Cry.

ለምን? ምክንያቱም ቅዱስ መንፈሱን ሊያፈስስ እና የእነርሱን ማስተዋል ሊከፍት ስለሆነ ነው፤ ይህም የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ያመለክታል።

In this story, He is coming as a King, referring to October 22, 1844. Does Jesus come to receive a kingdom on October 22, 1844? Yes.

በዚህ ታሪክ ውስጥ፣ እርሱ እንደ ንጉሥ እየመጣ ነው፣ ይህም ጥቅምት 22፣ 1844ን ያመለክታል። ኢየሱስ በጥቅምት 22፣ 1844 መንግሥት ሊቀበል ይመጣልን? አዎ።

This is the Triumphal Entry, and there are those who will raise the Midnight Cry.

ይህ የንጉሣዊ ግባት ነው፥ እናም የእኩለ ሌሊት ጩኸትን የሚያስነሡ አሉ።

Who are these people? They are those transformed by the power of Christ.

እነዚህ ሰዎች ማን ናቸው? እነርሱ በክርስቶስ ኃይል የተለወጡ ናቸው።

The message of Christ's righteousness, His power to change us from blind to seeing, from dead to living, from leper to pure, is carried in the history of the Triumphal Entry, prefiguring the Midnight Cry. What carries that message?

የክርስቶስ ጽድቅ መልእክት፣ እርሱ ከዕውርነት ወደ ማየት፣ ከሞት ወደ ሕይወት፣ ከለምጽ ወደ ንጽሕና የሚለውጠን ኃይሉ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸትን አስቀድሞ በሚያመለክተው የድል መግቢያ ታሪክ ውስጥ ተሸክሞ ይገኛል። ያን መልእክት የሚሸከም ምንድር ነው?

What is Christ riding upon? An ass. It is the Message of Islam that carries the message of Christ's righteousness.

ክርስቶስ በምን ላይ ተቀምጦ ነው የሚጓዘው? በአህያ ላይ። የክርስቶስን ጽድቅ መልእክት የሚሸከም የእስልምና መልእክት ነው።

In 1840, the empowerment of the First Angel's Message was connected to the restraint of Islam. The First Message leads to the Second Message; they cannot be separated.

በ1840 ዓ.ም. የመጀመሪያው የመልአኩ መልእክት ኃይል መሰጠቱ ከእስልምና መገታት ጋር ተያይዞ ነበር። የመጀመሪያው መልእክት ወደ ሁለተኛው መልእክት ይመራል፤ እነርሱም ከእርስ በርሳቸው ሊለዩ አይችሉም።

The First Message carries the Second Message.

መጀመሪያው መልእክት ሁለተኛውን መልእክት ይሸከማል።

The First Message was confirmed when Islam was restrained, fulfilling prophecy. This confirmation empowered the First Angel's Message and led to the Protestants closing their doors against it.

መጀመሪያው መልእክት እስልምና በተገደበ ጊዜ ተረጋገጠ፤ ይህም ትንቢቱ መፈጸሙ ነበር። ይህ ማረጋገጫ የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት አበረታ፤ ፕሮቴስታንቶችም በእርሱ ላይ በራቸውን እንዲዘጉ አመራ።

The closing of the doors by the Protestant churches was the rejection of the Message of Islam.

በፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት በሮች መዘጋት የእስልምናን መልእክት መከልከል ነበር።

The Millerite history prefigures our history.

ታሪክ የሚለር ተከታዮች የእኛን ታሪክ አስቀድሞ ያመለክታል።

The message of Christ's righteousness in the sealing time of the 144,000, when the Lord pours out His Holy Spirit and opens the Scriptures to the Laodicean's and lepers of Adventism, is again carried by the ass—the Message of Islam.

በአራት ሺህ አራት መቶ ሺህዎቹ የመታተም ዘመን፣ ጌታ መንፈሱን ቅዱስ ሲያፈስስና መጻሕፍትን ለአድቬንቲዝም ላዎድቅያውያንና ለምጻማን ሲከፍት፣ የክርስቶስ ጽድቅ መልእክት እንደገና በአህያው—በእስልምና መልእክት—ይሸከማል።

> "In the summer and autumn of 1844 the proclamation, 'Behold, the Bridegroom cometh,' was given. The two classes represented by the wise and foolish virgins were then developed—one class who looked with joy to the Lord's appearing, and who had been diligently preparing to meet Him; another class that, influenced by fear and acting from impulse, had been satisfied with a theory of the truth, but were destitute of the grace of God. In the parable, when the bridegroom came, 'they that were ready went in with him to the marriage.' The coming of the bridegroom, here brought to view, takes place before the marriage. The marriage represents the reception by Christ of His kingdom. . . ." The Great Controversy, 427

> በ1844 ዓ.ም. የበጋና የመከር ወቅት፣ “እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል” የሚለው አዋጅ ተሰጠ። በዚያን ጊዜ በጥበበኞቹና በሰነፎቹ ደናግል የተመሰሉት ሁለት ወገኖች ግልጽ ሆነው ተለዩ—አንደኛው ወገን የጌታን መገለጥ በደስታ የሚጠባበቅ እና እርሱን ለመገናኘት በትጋት የተዘጋጀ ነበር፤ ሌላው ግን በፍርሃት የተነሣ እና በስሜታዊ ግፊት የሚንቀሳቀስ ሲሆን፣ በእውነት የንድፈ ሐሳብ እውቀት ብቻ የተረካ ነበር፣ ነገር ግን ከእግዚአብሔር ጸጋ ባዶ ነበር። በምሳሌውም፣ ሙሽራው በመጣ ጊዜ፣ “ዝግጁ የነበሩት ከእርሱ ጋር ወደ ሰርጉ ገቡ።” እዚህ የተገለጠው የሙሽራው መምጣት ከሠርጉ በፊት ይፈጸማል። ሠርጉ ክርስቶስ መንግሥቱን መቀበሉን ይወክላል። . . .” The Great Controversy, 427

The Triumphal Entry is the King coming. On October 22, 1844, He receives the Kingdom. This is the Triumphal Entry.

የክብር መግቢያው ንጉሡ መምጣቱ ነው። በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 እርሱ መንግሥቱን ይቀበላል። ይህ የክብር መግቢያው ነው።

It is in this time period that the two classes are being sealed into their fate.

በዚህ የጊዜ ክፍለ ዘመን ውስጥ እነዚህ ሁለት ወገኖች ወደ እጣ ፈንታቸው እየታተሙ ነው።

> "The proclamation, 'Behold, the Bridegroom cometh,' in the summer of 1844, led thousands to expect the immediate advent of the Lord. At the appointed time the Bridegroom came, not to the earth, as the people expected, but to the Ancient of Days in heaven, to the marriage, the reception of His kingdom. 'They that were ready went in with Him to the marriage: and the door was'—what?—'shut.' They were not to be present in person at the marriage; for it takes place in heaven, while they are upon the earth. The followers of Christ are to 'wait for their Lord, when He will return from the wedding.' Luke 12:36. But they are to understand His work, and to follow Him by faith as He goes in before God. It is in this sense that they are said to go in to the marriage." The Great Controversy, 427.

> በ1844 የበጋ ወቅት፣ “እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል” የሚለው አዋጅ ጌታ ወዲያውኑ እንደሚመጣ ለመጠበቅ ሺዎችን አነሳስቶአል። በተወሰነው ጊዜ ሙሽራው መጣ፤ ነገር ግን ሕዝቡ እንደጠበቀው ወደ ምድር ሳይሆን፣ ወደ ሰማይ ወደ ጥንታዊው የዘመናት ባለቤት፣ ወደ ሰርግ፣ መንግሥቱን ለመቀበል መጣ። “ዝግጁ የነበሩትም ከእርሱ ጋር ወደ ሰርግ ገቡ፤ በሩም”—ምን?—“ተዘጋ።” በሰርጉ ላይ በአካል እንዲገኙ አልነበረባቸውም፤ ምክንያቱም ሰርጉ በሰማይ ይፈጸማልና፣ እነርሱ ግን በምድር ላይ ናቸው። የክርስቶስ ተከታዮች “ከሰርጉ ሲመለስ ጌታቸውን ሊጠብቁ” አለባቸው። ሉቃስ 12፡36። ነገር ግን ሥራውን ሊያስተውሉ ይገባቸዋል፣ እርሱም ከእግዚአብሔር ፊት ሲገባ በእምነት ሊከተሉት ይገባቸዋል። በዚህ አይነት ነው ወደ ሰርጉ ገቡ የተባለው።” The Great Controversy, 427.

## Scriptural References to the Tarrying Time

የቆይታ ዘመንን የሚመለከቱ ቅዱሳት መጻሕፍት ማጣቀሻዎች

A few Scriptures highlight the tarrying time. We will go through them quickly and close with a statement by Sister White.

ጥቂት የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች የመዘግየቱን ጊዜ ያጎላሉ። እነርሱን በፍጥነት እንመለከታለን እና በእህት ዋይት ንግግር እንዘጋለን።

> While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept. Matthew 25:5.

> ሙሽራው ሲዘገይ፣ ሁሉም አንቀላፉ ተኙም። ማቴዎስ 25፥5።

Right here, March 22, 1844, referring to the Tarrying Time.

እዚሁ ላይ፣ መጋቢት 22, 1844፣ የመዘግየት ዘመንን በመጥቀስ።

March 22, 1844, is not a prediction of Bible prophecy. It is the date the Millerites misunderstood, but it produced the first disappointment and marked the tarrying time.

መጋቢት 22 ቀን 1844 ዓ.ም. የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ትንበያ አይደለም። ይህ ሚለራውያን በትርጓሜ የተሳሳቱበት ቀን ነው፤ ነገር ግን የመጀመሪያውን ተስፋ መቁረጥ አስከተለ እና የመዘግየትን ዘመን አመለከተ።

The Scriptures do not claim that God produces the tarrying time. It is the people's misunderstanding that produces it: 'Though the vision tarry, wait for it, for it will not tarry, it does not lie.'

ቅዱሳን መጻሕፍት እግዚአብሔር የመዘግየትን ጊዜ እንዲያመጣ አይናገሩም። ይህን የሚያመጣው የሕዝቡ የተሳሳተ ግንዛቤ ነው፤ “ራእዩ ቢዘገይ እርሱን ጠብቅ፤ አይዘገይምና፥ ሐሰትም አይናገርም።”

> Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:12-13.

> የሚጠብቅ እስከ ሺህ ሦስት መቶ ሠላሳ አምስት ቀንም የሚደርስ ብፁዕ ነው። አንተ ግን እስከ ፍጻሜው ድረስ መንገድህን ሂድ፤ አንተ ታርፋለህና፥ በዘመኑም ፍጻሜ በዕጣህ ውስጥ ትቆማለህ። ዳንኤል 12፥12-13።

You can read this two ways. Either way:

ይህን በሁለት መንገዶች ማንበብ ትችላለህ። በማንኛውም መንገድ፦

Blessed is he that waiteth, and blessed is he that cometh to the 1335. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.

ተጠባብቆ የሚኖር ብፁዕ ነው፥ ወደ 1335ም የሚደርስ ብፁዕ ነው። አንተ ግን እስከ ፍጻሜው ድረስ መንገድህን ሂድ፤ አንተ ታርፋለህና፥ በዘመኑ ፍጻሜ በዕጣህ ላይ ትቆማለህ።

The blessing of coming to the 1335 is not just about reaching the end of the time prophecy. The 1335 ends in 1843 on the Chart. The blessing is not just the end of the prophecy, but the experience of the tarrying time. The blessing takes place between the Tarrying Time and October 22, 1844. This is where you are to wait. "Blessed is he who waiteth."

በ1335 መድረስ ያለው በረከት የጊዜውን ትንቢት መጨረሻ መድረስ ብቻ አይደለም። በሰሌዳው ላይ 1335 በ1843 ያበቃል። በረከቱ የትንቢቱ መጨረሻ ብቻ ሳይሆን፣ የመዘግየት ጊዜውን ልምምድ ደግሞ ነው። በረከቱ በመዘግየት ጊዜው እና በOctober 22, 1844 መካከል ይፈጸማል። የምትጠብቁበትም እዚህ ነው። "የሚጠብቅ ብፁዕ ነው።"

> And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:18.

> ስለዚህ ይሖዋ ይራዘማል ይምራችሁ ዘንድ፤ ስለዚህም ይከብራል ይራራላችሁ ዘንድ፤ ይሖዋ የፍርድ አምላክ ነውና፤ እርሱን የሚጠባበቁ ሁሉ ብፁዓን ናቸው። ኢሳይያስ 30፡18።

The waiting is from the Tarrying Time to October 22, 1844. If you are waiting for Him, you will be blessed.

መጠበቁ ከመቆያው ዘመን እስከ 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ድረስ ነው። እርሱን እየጠበቃችሁ ከሆነ፣ የተባረካችሁ ትሆናላችሁ።

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

> ራእዩ ገና ለተወሰነ ዘመን ነው፤ በመጨረሻም ይናገራል እንጂ አይዋሽም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፤ ምክንያቱም በእርግጥ ይመጣል እንጂ አይዘገይም። ዕንባቆም 2፥3

It was the misunderstanding of the Millerites that brought about the tarrying time. The vision is for an appointed time—October 22, 1844. It is not going to lie, but you will think it tarries because of misunderstanding.

የሚለራውያን አለመረዳት የመዘግየቱን ጊዜ አመጣ። ራእዩ ለተወሰነ ጊዜ—ጥቅምት 22, 1844—ነው። እርሱ አይዋሽም፤ ነገር ግን በአለመረዳት ምክንያት የሚዘገይ ይመስላችኋል።

Did the Lord design the misunderstanding? Yes. Sister White says so.

ጌታ ያን አለመረዳት አቀደውን? አዎን። እህት ኋይት እንዲሁ ትናገራለች።

The Lord produced the misunderstanding through the 1843 Chart. William Miller said he never conclusively stated 1843, but in 1843 the brethren asked him to remove the 'if' and mark 1843 as a waymark. Sister White says this is a prophetic waymark, a fulfillment of Habakkuk 2. This waymark, dogmatically marking 1843, produced the tarrying time.

ጌታ ያንን አለመግባባት በ1843 ሰንጠረዥ አማካይነት አመጣው። ዊልያም ሚለር 1843ን በመጨረሻ እንደ ተወሰነ መልኩ አልተናገረም ብሎ ተናግሮአል፤ ነገር ግን በ1843 ወንድሞች ከእርሱ “if” እንዲያስወግድ እና 1843ን እንደ መለያ ምልክት እንዲያመለክት ጠየቁት። እህት ዋይት ይህ ትንቢታዊ መለያ ምልክት እንደሆነ፣ የዕንባቆም 2 ፍጻሜ እንደሆነ ትናገራለች። ይህ መለያ ምልክት፣ 1843ን በቀጥታ በዶግማዊ መልኩ በመለየት፣ የመቆያውን ዘመን አስከተለ።

> "Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844. The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God's appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony." Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “በ1843 እና በ1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው። መልእክቱ ተሰጥቶአል። የዘመኑ ምልክቶች እየተፈጸሙ ስለሆነም መልእክቱን እንደገና በመድገም መዘግየት ሊኖር አይገባም፤ የመዝጊያው ሥራ መፈጸም አለበት። ታላቅ ሥራ በአጭር ጊዜ ውስጥ ይፈጸማል። በቅርቡ በእግዚአብሔር ሹመት አንድ መልእክት ይሰጣል፤ እርሱም ወደ ታላቅ ጩኸት ያብጣል። ከዚያም ዳንኤል ምስክሩን ለመስጠት በዕጣው ውስጥ ይቆማል።” Manuscript Releases, volume 21, 437.

Notice Daniel 12:12-13: "Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days."—"Blessed is he that comes to the 1335. Blessed is he that comes to 1843," that is verse 12.

ዳንኤል 12፥12-13ን አስተውሉ፦ “የሚጠብቅ እና ወደ አንድ ሺህ ሦስት መቶ ሠላሳ አምስት ቀኖች የሚደርስ ብፁዕ ነው።” — “ወደ 1335 የሚደርስ ብፁዕ ነው። ወደ 1843 የሚደርስ ብፁዕ ነው፤” ይህ ቁጥር 12 ነው።

Verse 13:

ቁጥር 13፡

> But go thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:12-13.

> ነገር ግን አንተ እስከ ፍጻሜው ድረስ መንገድህን ሂድ፤ አንተም ታርፋለህ፥ በዘመናትም ፍጻሜ በዕጣህ ውስጥ ትቆማለህ። ዳንኤል 12፥12-13።

Sister White ties together verses 12 and 13, saying the blessing of the 1335 is fulfilled in 1843 and 1844. It is not about a point in time, but about those who wait for the Triumphal Entry into Jerusalem by Christ, recognize the angels ascending and descending on the ladder, and enter into covenant with the Lord as He gives them the two tables of the covenant.

እህት ዋይት ቁጥሮች 12 እና 13ን አንድ ላይ በማስተሳሰር፣ የ1335 በረከት በ1843 እና 1844 እንደሚፈጸም ትናገራለች። ይህ ስለ አንድ የጊዜ ነጥብ አይደለም፤ ነገር ግን በክርስቶስ ወደ ኢየሩሳሌም የድል ግባትን የሚጠብቁ፣ መላእክት በመሰላሉ ላይ ወደ ላይ እና ወደ ታች ሲወጡና ሲወርዱ የሚያስተውሉ፣ እርሱም ሁለቱን የቃል ኪዳኑን ጽላቶች ሲሰጣቸው ከጌታ ጋር ወደ ቃል ኪዳን የሚገቡ ሰዎችን ይመለከታል።

Back to Articles