Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seventeen

የአርባኛው ቁጥር ስውር ታሪክ - ቁጥር አሥራ ሰባት

The Second Woe - Part Four

ሁለተኛው ወዮታ - ክፍል አራት

Author

Jeff Pippenger

Published

June 25, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

## 627, 632 and 637

627፣ 632 እና 637

The “key” that opens the bottomless pit is the battle of Nineveh, fulfilled in 627, five years before Mohammed died in 632. Five years later in 637, the Muslim forces captured the capital of Persia, one of the two great superpowers that engaged in the battle of Nineveh. This event dramatically shifted the balance of power in the Middle East. The battle of Nineveh in 627 sapped the strength of the Persian Empire and ten years later the Persian Empire ended.

“ቁልፉ” የማይጠራጠር ጉድጓድን የሚከፍተው የነነዌ ጦርነት ነው፤ ይህም በ632 ሙሐመድ ከሞተ አምስት ዓመት በፊት፣ በ627 ተፈጸመ። ከዚያ አምስት ዓመት በኋላ፣ በ637፣ የሙስሊም ኃይሎች በነነዌ ጦርነት የተሳተፉት ከሁለቱ ታላላቅ ኃያላን መንግሥታት አንዱ የነበረውን የፋርስ ዋና ከተማ ያዙ። ይህ ክስተት በመካከለኛው ምሥራቅ ያለውን የኃይል ሚዛን በአስደናቂ ሁኔታ ቀየረ። በ627 የተካሄደው የነነዌ ጦርነት የፋርስን ኢምፓየር ኃይል አዳከመ፤ ከዚያም ከአሥር ዓመት በኋላ የፋርስ ኢምፓየር ተፈጸመ።

## Humiliation—782

ውርደት—782

One hundred and fifty years after Mohammed’s death in 632, in the Abbasid Campaign of 782, the Abbasid army (reportedly around 95,000 men) launched a massive invasion into Byzantine territory in Asia Minor (modern Turkey). They advanced all the way to Chrysopolis, directly across the Bosporus Strait from Constantinople—coming very close to the Byzantine capital. The Byzantines, under Empress Irene, suffered a serious defeat. As a result, the Byzantines were forced to sign a humiliating three-year truce, agreeing to pay a large annual tribute (around 70,000–90,000 gold dinars) and hand over silk garments and hostages. This campaign was one of the largest and most successful Abbasid incursions into Byzantine lands during the 8th century. It showcased the growing power of the Abbasid Caliphate and the continuing decline of the Byzantine Empire.

ከ632 ዓ.ም. በሞሐመድ ሞት በኋላ አንድ መቶ ሃምሳ ዓመት እንደሞላ ጊዜ፣ በ782 ዓ.ም. በተካሄደው የአባሲድ ዘመቻ፣ የአባሲድ ሰራዊት (በሪፖርት መሠረት ወደ 95,000 የሚጠጉ ወታደሮች) በእስያ አነስተኛ ውስጥ ባለው የባይዛንታይን ግዛት ላይ ግዙፍ ወረራ ጀመረ። ከቆስጠንጢኖስ ከተማ በቦስፎረስ ባሕር ሰርጥ ማዶ በቀጥታ የምትገኘው ክሪሶፖሊስ ድረስ ተራመዱ—ለባይዛንታይን ዋና ከተማ እጅግ ቀርበው ደረሱ። ባይዛንታይኖቹ በንግሥት ኢሪኔ መሪነት ከባድ ሽንፈት ተቀበሉ። በዚህ ምክንያት ባይዛንታይኖቹ አዋራጅ የሆነ የሦስት ዓመት እርቅ ለመፈረም ተገደዱ፤ በየዓመቱ ብዙ ግብር (ወደ 70,000–90,000 የወርቅ ዲናር የሚጠጋ) ለመክፈል እና የሐር ልብሶችንና ታጋቾችን ለማስረከብ ተስማሙ። ይህ ዘመቻ በ8ኛው ክፍለ ዘመን ውስጥ ወደ ባይዛንታይን አገሮች ከተፈጸሙት የአባሲድ ወረራዎች መካከል እጅግ ትልቁና እጅግ የተሳካው አንዱ ነበር። ይህም የአባሲድ ከሊፋነት እያደገ የመጣውን ኃይል እና የባይዛንታይን ኢምፓየር ቀጣይ ውድቀት በግልጽ አሳየ።

## Five months

አምስት ወራት

In Revelation chapter nine the “five months” that equates to one hundred and fifty years is mentioned twice; once in verse five and again in verse ten.

በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ፣ ከአንድ መቶ ሃምሳ ዓመት ጋር የሚመጣጠነው “አምስት ወራት” ሁለት ጊዜ ተጠቅሷል፤ አንድ ጊዜ በቁጥር አምስት እና እንደገና በቁጥር አሥር።

> And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. And in those days shall men seek death, and shall not find it; and shall desire to die, and death shall flee from them. And the shapes of the locusts were like unto horses prepared unto battle; and on their heads were as it were crowns like gold, and their faces were as the faces of men. And they had hair as the hair of women, and their teeth were as the teeth of lions. And they had breastplates, as it were breastplates of iron; and the sound of their wings was as the sound of chariots of many horses running to battle. And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. Revelation 9:5–10.

> እነርሱንም እንዳይገድሉአቸው፣ ነገር ግን አምስት ወር እንዲያሠቃዩአቸው ተሰጣቸው፤ ሥቃያቸውም ጊንጥ ሰውን በሚወጋበት ጊዜ እንደሚያሠቃየው ሥቃይ ነበረ። በዚያንም ዘመን ሰዎች ሞትን ይፈልጋሉ፣ ነገር ግን አያገኙትም፤ ሊሞቱም ይመኛሉ፣ ሞትም ከእነርሱ ይሸሻል። የአንበጣዎቹም መልክ ለሰልፍ እንደ ተዘጋጁ ፈረሶች ይመስል ነበር፤ በራሳቸውም ላይ እንደ ወርቅ ያሉ አክሊሎች እንዳሉ ነበር፥ ፊታቸውም እንደ ሰው ፊት ነበረ። የሴቶች ጠጕር ያለ ጠጕርም ነበራቸው፥ ጥርሳቸውም እንደ አንበሶች ጥርስ ነበር። እንደ ብረት የጦር ጥሩር ያሉ ጥሩሮችም ነበሩአቸው፤ የክንፎቻቸውም ድምፅ ወደ ሰልፍ የሚሮጡ የብዙ ፈረሶች ሰረገሎች ድምፅ ይመስል ነበር። እንደ ጊንጦችም ያሉ ጅራቶች ነበሩአቸው፥ በጅራቶቻቸውም ውስጥ ውጋቶች ነበሩ፤ ሰዎችንም አምስት ወር የሚጎዱበት ኃይላቸው በጅራቶቻቸው ውስጥ ነበረ። ራእይ 9፥5–10።

There are two distinct prophetic periods of one hundred and fifty years in Revelation nine’s fifth trumpet. The first is from the death of Mohammed in 632 unto the humiliation of the Empress Irene of Eastern Rome in 782. Chapter nine identifies the rise of Islam in a very detailed fashion. From the uniting of the tribes in 606, to the battle of Nineveh in 627, to Mohammed’s death in 632, then to the defeat of Persia in 637, the rise and fall of Islam is carefully traced in God’s prophetic Word. Islam of Arabia is the power in the first one-hundred-and-fifty-year prophecy of torment. The unification of the tribes by Mohammed in 606; then the “key” battle of Nineveh in 627, followed by Mohammed’s prediction of the demise of both Persia and Rome around 628, then on to his death in 632. These dates represent a specific sequence of events in the line of Islam.

በራእይ ዘጠኝ አምስተኛው መለከት ውስጥ የአንድ መቶ አምሳ ዓመት ሁለት ተለዩ ትንቢታዊ ዘመናት አሉ። የመጀመሪያው ከመሐመድ ሞት በ632 ዓ.ም. ጀምሮ እስከ ምሥራቃዊቱ ሮም ንግሥት አይሪን በ782 ዓ.ም. የተዋረደችበት ጊዜ ድረስ ነው። ምዕራፍ ዘጠኝ የእስልምናን መነሳት በእጅግ ዝርዝር ሁኔታ ይለይታል። ከ606 ዓ.ም. ጀምሮ የነገዶች መተባበር፣ እስከ 627 ዓ.ም. የነነዌ ጦርነት፣ እስከ መሐመድ ሞት በ632 ዓ.ም.፣ ከዚያም እስከ ፋርስ በ637 ዓ.ም. ድል መነሣት ድረስ፣ የእስልምና መነሳትና መውደቅ በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል በጥንቃቄ ተከታትሎ ተመዝግቦአል። የዓረቢያ እስልምና በዚህ የመጀመሪያው የአንድ መቶ አምሳ ዓመት የመከራ ትንቢት ውስጥ ያለው ኃይል ነው። በ606 ዓ.ም. መሐመድ ነገዶቹን ማኅበራት ያደረገበት፣ ከዚያም በ627 ዓ.ም. “ቁልፍ” የሆነው የነነዌ ጦርነት፣ ከዚያ በኋላ መሐመድ በ628 ዓ.ም. አካባቢ ስለ ፋርስና ሮም ሁለቱም መጥፋት የተናገረው ትንቢት፣ ከዚያም እስከ ሞቱ በ632 ዓ.ም.። እነዚህ ቀኖች በእስልምና መስመር ውስጥ ያሉ የተወሰኑ ተከታታይ ክስተቶችን ይወክላሉ።

One hundred and fifty years after Mohammed died in 632, the power-base of Islam changed from Arabia to Turkey, as it drove Eastern Rome all the way back to Constantinople. The first woe represented the Islam of Arabia, and the second woe represented the Islam of Turkey. Within the first woe, both one-hundred-and-fifty-year time prophecies identify the distinction between Islam of Arabia and Islam of Turkey, just as is represented in the distinction of the same truth between the first and second woe.

ከመሐመድ በ632 ከሞተ በኋላ አንድ መቶ ሃምሳ ዓመታት ሲያልፉ፣ የእስልምና የኃይል መሠረት ምሥራቃዊ ሮምን እስከ ቁስጥንጥንያ ድረስ ወደ ኋላ እየገፋ ከዓረቢያ ወደ ቱርክ ተቀየረ። የመጀመሪያው ወዮ የዓረቢያን እስልምና ይወክል ነበር፣ ሁለተኛውም ወዮ የቱርክን እስልምና ይወክል ነበር። በመጀመሪያው ወዮ ውስጥ፣ ሁለቱም የአንድ መቶ ሃምሳ ዓመት የጊዜ ትንቢቶች በዓረቢያ እስልምናና በቱርክ እስልምና መካከል ያለውን ልዩነት ያመለክታሉ፤ ይህም ልክ በመጀመሪያውና በሁለተኛው ወዮ መካከል በተመሳሳይ እውነት የተገለጸውን ልዩነት እንደሚወክል ነው።

The first one hundred and fifty years began with the demise of Persia and ended with Rome being stuck within the walls of Constantinople. The second period of one hundred and fifty years began with Osman’s (also called Ottman) victory at Nicomedia. The Ottoman victory at Nicomedia refers to the Siege of Nicomedia (modern-day İzmit, Turkey), which took place from 1333 to 1337 when Sultan Orhan Gazi (son of Osman I, the founder of the Ottoman Beylik), laid siege to the important Byzantine city of Nicomedia. The city held out for several years, but eventually surrendered in 1337 due to starvation and lack of supplies. The Byzantine garrison was allowed to leave for Constantinople. Nicomedia was one of the last major Byzantine strongholds in Asia Minor (Anatolia). Its fall effectively ended Byzantine control in most of western Anatolia. This victory allowed the Ottomans to consolidate their power in Bithynia and expand further toward the Bosporus Strait. It was a major stepping stone toward the eventual Ottoman conquest of Constantinople (which happened over a century later in 1453). The siege is often seen as one of the key early victories that transformed the small Ottoman beylik into a rising regional power.

የመጀመሪያው መቶ ሃምሳ ዓመት በፋርስ ውድቀት ተጀመረ እና ሮም በቆስጠንጢኖስ ቅጥር ውስጥ ተከትታ በመቅረቷ ተደመደመ። ሁለተኛው የመቶ ሃምሳ ዓመት ዘመን በኦስማን (እንዲሁም ኦትማን ተብሎ የሚጠራ) በኒቆሜዲያ ያገኘው ድል ተጀመረ። በኒቆሜዲያ የኦቶማን ድል የሚባለው ከ1333 እስከ 1337 ድረስ የተካሄደውን የኒቆሜዲያ ከበባ ያመለክታል፤ በዚያም ጊዜ ሱልጣን ኦርሃን ጋዚ (የኦቶማን ቤይሊክ መስራች የነበረው የኦስማን ፩ ልጅ) አስፈላጊቱን የባይዛንታይን ከተማ ኒቆሜዲያን ከበባት። ከተማዪቱ ለብዙ ዓመታት ጸንታ ቆይታ ነበር፣ ነገር ግን በመጨረሻ በ1337 በራብና በአቅርቦት እጥረት ምክንያት እጅ ሰጠች። የባይዛንታይን ጦር ሰፈር ወደ ቆስጠንጢኖስ እንዲወጣ ተፈቀደለት። ኒቆሜዲያ በትንሿ እስያ (አናቶሊያ) ውስጥ ካሉት የመጨረሻ ዋና ዋና የባይዛንታይን ምሽጎች አንዱ ነበረች። ውድቀቷ በተግባር ባይዛንታይን በአብዛኛው በምዕራባዊ አናቶሊያ ላይ ያለውን ቁጥጥር አበቃ። ይህ ድል ኦቶማኖች በቢቲንያ ያላቸውን ኃይል እንዲያጠናክሩ እና ወደ ቦስፎረስ ሰርጥ አቅጣጫ የበለጠ እንዲስፋፉ አስችሏቸዋል። ይህም በኋላ ከመቶ ዓመት በላይ በኋላ በ1453 የተፈጸመውን የቆስጠንጢኖስ የኦቶማን ድል ለማምጣት ዋነኛ መሸጋገሪያ ደረጃ ነበረ። ይህ ከበባ ብዙ ጊዜ ትንሹን የኦቶማን ቤይሊክ ወደ እየተነሣ ያለ ክልላዊ ኃይል ከለወጡት ቁልፍ የመጀመሪያ ድሎች አንዱ እንደሆነ ይታያል።

When the second one-hundred-and-fifty-year period within the first trumpet concluded on July 27, 1449 the last Constantine sought permission from the Islamic sultan to ascend to the throne of Eastern Rome, thus suffering the same humiliation that the Empress Irene suffered at the end of the first one hundred and fifty years of Revelation nine’s two “five-month” periods. The humiliation of ‘the Empress Irene’ and also of ‘Constantine the last’ typified the later humiliation of the Ottomans, when at the conclusion of the time prophecy of the second woe they sought protection from the four great European powers from the threat of Egypt.

በመጀመሪያው መለከት ውስጥ ያለው ሁለተኛው የአንድ መቶ አምሳ ዓመት ዘመን በሐምሌ 27 ቀን 1449 በተፈጸመ ጊዜ፣ የመጨረሻው ቆስጠንጢኖስ በምሥራቃዊ ሮም ዙፋን ላይ ለመውጣት ከእስላማዊው ሱልጣን ፈቃድ ፈለገ፤ በዚህም በራእይ ዘጠኝ ውስጥ ያሉት ሁለቱ “አምስት ወራት” ዘመኖች የመጀመሪያው አንድ መቶ አምሳ ዓመት መጨረሻ ላይ ንግሥት አይሪኔ የደረሰባትን ውርደት ተመሳሳይ ውርደት ተቀበለ። የ‘ንግሥት አይሪኔ’ ውርደት እንዲሁም የ‘የመጨረሻው ቆስጠንጢኖስ’ ውርደት፣ በኋላ ኦቶማኖች የደረሰባቸውን ውርደት የሚወክል ነበር፤ ይኸውም የሁለተኛው ወዮ የዘመን ትንቢት በተፈጸመ ጊዜ ከግብፅ ስጋት የተነሣ ከአውሮፓ አራቱ ታላላቅ ኀይሎች ጥበቃ ሲፈልጉ ነው።

## The Pantheon

ፓንቴዎን

The pioneers correctly understood and taught that the phrase “the place of his sanctuary was cast down” in Daniel eight and verse eleven was fulfilled by Constantine.

አቅኚዎቹ በዳንኤል ስምንት ቁጥር አሥራ አንድ ያለው “የመቅደሱ ስፍራ ተጣለ” የሚለው ሐረግ በቆንስጣንጢኖስ እንደተፈጸመ በትክክል ተረድተው አስተምረው ነበር።

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down.

> እርሱም እስከ ሠራዊቱ አለቃ ድረስ ራሱን ከፍ አደረገ፤ በእርሱም ዘወትር የሚቀርበው መሥዋዕት ተወሰደ፥ የመቅደሱም ስፍራ ተጣለ።

The “sanctuary” here identified was the Pantheon temple in the city of Rome and the “place of” that temple was Rome. Rome was “cast down” by Constantine when he chose to move the capital of his empire to Constantinople in the year 330. Verse eleven connects with Revelation thirteen and verse two is identifying the same events.

እዚህ የተጠቀሰው “መቅደስ” በሮም ከተማ ውስጥ ያለው የፓንቲዮን ቤተ መቅደስ ነበር፥ የዚያም ቤተ መቅደስ “ስፍራ” ሮም ነበረች። ቆስጠንጢኖስ በ330 ዓመት የግዛቱን ዋና ከተማ ወደ ቆስጠንጢኖፕል ለማዛወር በመምረጡ ሮም “ወደ ታች ተጣለች።” ቁጥር አሥራ አንድ ከራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ጋር ይገናኛል፥ ቁጥር ሁለትም እነዚያኑ ክስተቶች እየለየ ነው።

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority.

> እኔም ያየሁት አውሬ እንደ ነብር ይመስል ነበር፥ እግሮቹም እንደ ድብ እግሮች ነበሩ፥ አፉም እንደ አንበሳ አፍ ነበር፤ ዘንዶውም ኃይሉንና ዙፋኑን ታላቅም ሥልጣን ሰጠው።

The dragon was pagan Rome, and pagan Rome gave its “seat” of authority over to the Roman church in 330, when it moved the capital to the east, thus leaving a power vacuum which the papal church happily took advantage of. When we start the line of eastern Rome from the year 330 unto 1453, we find that at the start of the prophecy of eastern Rome, the city of Rome is humiliated by Constantine’s rejection of Rome. That humiliation was repeated with the Empress Irene in 782, at the conclusion of the first one hundred and fifty years of torment. Both those humiliations were repeated by Constantine the last.

ዘንዶው አረማዊቱ ሮም ነበረች፤ አረማዊቱም ሮም በ330 ዓ.ም. ዋና ከተማዋን ወደ ምሥራቅ ባንቀሳቀሰች ጊዜ፣ በሮማዊት ቤተ ክርስቲያን ላይ ያለውን የሥልጣን “መቀመጫ” አሳልፋ ሰጠች፤ ይህም የሥልጣን ባዶነት ፈጠረ፣ ይህንንም የጳጳሳዊቱ ቤተ ክርስቲያን በደስታ ተጠቅማ ወሰደች። የምሥራቃዊቱን ሮም ታሪካዊ መስመር ከ330 ዓ.ም. እስከ 1453 ዓ.ም. ብንጀምር፣ በምሥራቃዊቱ ሮም ትንቢት መጀመሪያ ላይ የሮም ከተማ በቆስጠንጢኖስ ሮምን በመጥላቱ ተዋርዳለች ብለን እናገኛለን። ያ ውርደት በ782 ዓ.ም. በእቴጌ ኢረኔ፣ የመጀመሪያው መቶ አምሳ ዓመታት የስቃይ ዘመን መደምደሚያ ላይ፣ እንደገና ተደገመ። እነዚህ ሁለቱም ውርደቶች በመጨረሻው ቆስጠንጢኖስ እንደገና ተደግመዋል።

## Peculiar Rise and Falls

መልካም ያልሆኑ ልዩ መነሳትና መውደቅ

The fifth and sixth trumpets of Revelation nine provide the details of the fall of eastern Rome, while also chronicling the rise and fall of Islam. Inspiration informs us to study the “rise and fall” of the kingdoms in the books of Daniel and Revelation. Those kingdoms possess their own distinct characteristics associated with their peculiar “rise and falls.” The fall of Judah was brought about by three attacks upon Jerusalem. The Hebrews were carried into Babylon and would return under three decrees, which would initiate the 2,300 years that led to the three angels arriving into history from 1798 unto 1844. Babylon fell in one night. Rome disintegrated, and within its disintegration two aspects of Rome were set forth under the location of either western or eastern Rome. The rise and fall of the Ptolemaic empire and the Seleucid empire in the first third of Daniel eleven typifies the rise and fall of papal Rome. That testimony is simply the conclusion of the story of Alexander and Greece’s dissolution. Unlike Rome, Greece divided into four parts that ultimately became two. Rome divided into east and west, and thereafter western Rome was divided prophetically into three, representing Rome’s threefold government. For eastern Rome, Constantine divided his kingdom unto his three sons. Clearly western and eastern Rome are parallel lines representing the Roman church and the Roman state. With that twofold division is a further threefold division. Greece was four into two, Babylon was one night, Judah was three attacks. With Islam, their “rise” is portrayed as a “release” and their “fall” is a “restraint.”

በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ ያሉት አምስተኛውና ስድስተኛው መለከቶች የምሥራቃዊ ሮምን ውድቀት ዝርዝር በመስጠት ሳለ፣ በተመሳሳይም የእስልምናን መነሣትና ውድቀት ይመዘግባሉ። መንፈሳዊ መገለጥ በዳንኤልና በራእይ መጻሕፍት ውስጥ ያሉትን የመንግሥታት “መነሣትና ውድቀት” እንድናጠና ያሳውቀናል። እነዚያ መንግሥታት ከየትልቅ ልዩ ልዩ የ“መነሣታቸውና ውድቀታቸው” ጋር የተያያዙ የራሳቸው ልዩ ባሕርያት አሏቸው። የይሁዳ ውድቀት በኢየሩሳሌም ላይ በተፈጸሙ ሦስት ጥቃቶች ተመጣጠነ። ዕብራውያን ወደ ባቢሎን ተወስደው ነበር፤ በሦስት አዋጆችም ይመለሱ ነበር፤ እነዚህም ከ1798 እስከ 1844 ድረስ ሦስቱ መላእክት ወደ ታሪክ እንዲገቡ ያደረሱትን 2,300 ዓመታት የሚያስጀምሩ ነበሩ። ባቢሎን በአንድ ሌሊት ወደቀች። ሮም ተበታተነች፣ እናም በዚያ መበታተኗ ውስጥ የሮም ሁለት ገጽታዎች በምዕራባዊ ወይም በምሥራቃዊ ሮም አቀማመጥ ሥር ተቀርበው ነበር። በዳንኤል አሥራ አንድ የመጀመሪያው ሦስተኛ ክፍል ውስጥ የጶልሚያዊው ንጉሥነትና የሴሉኪያዊው ንጉሥነት መነሣትና ውድቀት የጳጳሳዊትን ሮም መነሣትና ውድቀት ይመስላል። ያ ምስክርነት በቀላሉ የአሌክሳንደርን ታሪክና የግሪክን መፍረስ ታሪክ የሚያጠናቅቅ መደምደሚያ ብቻ ነው። ከሮም በተለየ ሁኔታ ግሪክ ወደ አራት ክፍሎች ተከፈለች፣ እነዚህም በመጨረሻ ወደ ሁለት ሆኑ። ሮም ወደ ምሥራቅና ወደ ምዕራብ ተከፈለች፣ ከዚያም በኋላ ምዕራባዊቷ ሮም በትንቢታዊ ሁኔታ ወደ ሦስት ተከፈለች፣ ይህም የሮምን ሶስት እጥፍ መንግሥት ይወክላል። ለምሥራቃዊቷ ሮም ግን ቆንስጣንጢኖስ መንግሥቱን ለሦስቱ ልጆቹ ከፈለ። ግልጽ ነው፤ ምዕራባዊቷና ምሥራቃዊቷ ሮም የሮማዊትን ቤተ ክርስቲያንና የሮማዊውን መንግሥት የሚወክሉ ተመሳሳይ መስመሮች ናቸው። ከዚያ ሁለት እጥፍ መከፈል ጋር ተጨማሪ ሦስት እጥፍ መከፈል አለ። ግሪክ ከአራት ወደ ሁለት ነበረች፣ ባቢሎን አንድ ሌሊት ነበረች፣ ይሁዳ ሦስት ጥቃቶች ነበሩባት። እስልምናን በተመለከተ ግን፣ “መነሣቷ” እንደ “መፈታት” ተስሏል፣ “ውድቀቷ” ደግሞ እንደ “መገደብ” ነው።

Their rise began with Mohammed and they were restrained on August 11, 1840. They were released and immediately restrained at 9/11. They were recently released on October 7, 2023 and have since been restrained in Gaza. Islam will be released again to mark the setting up of the image of the beast. The line of Islamic prophetic history that is represented in chapters nine through eleven in the book of Revelation, identifies the prophetic history of Islam of the third woe. ‘The prophetic history of Islam of the third woe’ is also represented by the seventh and also the third angel. The third angel arrived on October 22, 1844 when the seventh angel began to sound. The third angel and the third woe arrived into prophetic history at 9/11. From 9/11 unto the Sunday law the prophetic history of the first and second woes has been and still is, repeating.

የእነርሱ መነሣት በሙሐመድ ተጀመረ፥ በ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 ግን ታገዱ። ተፈቱም፥ ወዲያውኑም በ9/11 እንደገና ታገዱ። በቅርቡም በ2023 ዓ.ም. ኦክቶበር 7 ተፈቱ፥ ከዚያም ጀምሮ በጋዛ ታግደው ኖረዋል። የአውሬው ምስል መቆሙን ለማሳየት እስልምና እንደገና ይፈታል። በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ ዘጠኝ እስከ አሥራ አንድ ድረስ የተወከለው የእስልምና ትንቢታዊ ታሪክ የሦስተኛውን ወዮ የእስልምና ትንቢታዊ ታሪክ ይለያል። “የሦስተኛው ወዮ የእስልምና ትንቢታዊ ታሪክ” በሰባተኛው መልአክ እንዲሁም በሦስተኛው መልአክ ደግሞ ይወከላል። ሰባተኛው መልአክ መንፋት በጀመረበት ጊዜ፥ ሦስተኛው መልአክ በ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ደረሰ። ሦስተኛው መልአክና ሦስተኛው ወዮ በ9/11 ወደ ትንቢታዊ ታሪክ ገቡ። ከ9/11 እስከ እሁድ ሕግ ድረስ የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ ትንቢታዊ ታሪክ ተደጋግሞ ነበር፥ አሁንም እየተደጋገመ ነው።

The “key” of the battle of Nineveh, draws two powers, Rome and Persia into direct and inseparable connection with Islam. Nineveh identifies more clearly than any other passage of Scripture the progressive demise of both western and eastern Rome.

“ቁልፉ” የነነዌ ጦርነት፣ ሮምንና ፋርስን የሚባሉትን ሁለት ኃይሎች ከእስልምና ጋር በቀጥታና በማይነጣጠል ግንኙነት ውስጥ ያስገባል። ነነዌ ከሌላ ማንኛውም የቅዱስ መጽሐፍ ክፍል ይልቅ የምዕራባዊውንና የምሥራቃዊውን ሮም በተከታታይ መውደቅ እጅግ ግልጽ በሆነ ሁኔታ ይለያል።

Herod is a symbol of the dragon; he was representing Rome. The dragon at the end of the world is the United Nations. At the Sunday law the sixth kingdom falls, the seventh begins, but they give their kingdom to the eighth kingdom at their own birthday party. The seventh kingdom has just been born, and it immediately agrees to give its kingdom to the whore of Babylon for one hour, as typified by Herod promising up to half his kingdom to Salome.

ሄሮድስ የዘንዶው ምልክት ነው፤ እርሱም ሮምን ይወክል ነበር። በዓለም መጨረሻ ያለው ዘንዶ የተባበሩት መንግሥታት ነው። በእሑድ ሕግ ጊዜ ስድስተኛው መንግሥት ይወድቃል፣ ሰባተኛውም ይጀምራል፤ ነገር ግን መንግሥታቸውን ለስምንተኛው መንግሥት የሚሰጡት በገዛ የልደት ግብዣቸው ላይ ነው። ሰባተኛው መንግሥት ገና ተወልዷል፣ እናም ወዲያውኑ መንግሥቱን ለአንድ ሰዓት ለባቢሎን ጋለሞታ ለመስጠት ይስማማል፤ ይህም ሄሮድስ ለሳሎሜ እስከ መንግሥቱ ግማሽ ድረስ እሰጥሻለሁ ብሎ በተስፋ እንዳደረገው የተምሳሌት ነው።

Right where the United States falls, the United Nations is born and the threefold union is implemented. Herod is the dragon, and Herodias is the papacy, and the United States is Salome. Herod was in an unlawful marriage alliance, for he was married to his brother’s wife, and at the prophetic level he was in an incestuous relationship with Salome, for it is clear that he was lusting after her as she danced. The dragon has relations with both the mother and daughter. This is important to see when you determine that western and eastern Rome represents church craft and statecraft respectively. Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy, placed the papacy on the throne prophetically, and in so doing it typified the United States who will once again place the papacy on the throne.

በትክክል በአሜሪካ ውድቀት ስፍራ የተባበሩት መንግሥታት ይወለዳሉ፣ ሦስት እጥፍ ኅብረትም ይፈጸማል። ሄሮድስ ዘንዶው ነው፣ ሄሮድያዳም ጳጳሳዊ ሥርዓቱ ናት፣ አሜሪካም ሰሎሜ ናት። ሄሮድስ የሕግ ውጭ በሆነ የጋብቻ ኅብረት ውስጥ ነበር፥ ምክንያቱም የወንድሙን ሚስት አግብቶ ነበር፤ በትንቢታዊ ደረጃም ከሰሎሜ ጋር በዘመድ ውስጥ የተከለከለ ግንኙነት ውስጥ ነበር፥ ምክንያቱም ስትዘፍን ለእርስዋ በምኞት እንደተነደፈ ግልጽ ነው። ዘንዶው ከእናቲቱም ከልጅቱም ጋር ግንኙነት አለው። ምዕራባዊና ምሥራቃዊ ሮማ በቅደም ተከተል የቤተ ክርስቲያን ተንኮልንና የመንግሥት ጥበብ እንደሚወክሉ በምትወስኑበት ጊዜ ይህን ማየት አስፈላጊ ነው። ሮማ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ አራተኛው መንግሥት፣ ጳጳሳዊ ሥርዓቱን በትንቢታዊ ሁኔታ በዙፋን ላይ አኖረች፤ ይህንም በማድረግ ዳግመኛ ጳጳሳዊ ሥርዓቱን በዙፋን ላይ የምታኖር አሜሪካን አምሳለች።

The progressive demise of western Rome from 330 unto 476 represents the progressive demise of the United States from 1798 unto the Sunday law. The year “330” and the year “1798” are both prophetic waymarks called “the time appointed” or the “time of the end” in the book of Daniel. 330 marks the beginnings of western and eastern Rome. The ending of both is the humiliation of the Roman leader, just as Constantine humiliated the city of Rome at the beginning. 476 was the end of a prophetic period that marks how the prestigious political structure of Rome disintegrated under three steps. A period that began with the city being rejected in 330 was followed by the humiliation of their entire political structure—their glorious republic, which had been the primary bragging point for ancient Rome, was taken apart, and ultimately reached 476, when there would never be a ruler over Rome that was from an actual Roman bloodline. Two lines of Rome beginning in the year 330, and the passage where those two lines are set forth, also includes two prophetic lines of five months. The line of western Rome begins and ends with progressive humiliation. The line of eastern Rome begins and ends with progressive humiliation in 1449, as Constantine the last asked permission to reign.

ከ330 እስከ 476 ድረስ የምዕራባዊ ሮም በደረጃ የተከተለ ውድቀት፣ ከ1798 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ የዩናይትድ ስቴትስን በደረጃ የተከተለ ውድቀት ይወክላል። “330” ዓመትና “1798” ዓመት ሁለቱም በዳንኤል መጽሐፍ “የተወሰነው ጊዜ” ወይም “የፍጻሜው ጊዜ” ተብለው የሚጠሩ ትንቢታዊ መለያ ምልክቶች ናቸው። 330 የምዕራባዊና የምሥራቃዊ ሮም መጀመሪያዎችን ያመለክታል። የሁለቱም መጨረሻ የሮማውያን መሪ ውርደት ነው፤ ይህም ቆስጠንጢኖስ በመጀመሪያ የሮምን ከተማ እንዳዋረደ ነው። 476 በሦስት ደረጃዎች ሥር የሮም የከበረው የፖለቲካ መዋቅር እንዴት እንደፈረሰ የሚያመለክት የአንድ ትንቢታዊ ዘመን መጨረሻ ነበር። ከተማይቱ በ330 ተጥላ በጀመረ ዘመን ተከትሎ፣ የሙሉ የፖለቲካ መዋቅራቸው ውርደት መጣ—የጥንታዊቱ ሮም ዋና መመኪያ የነበረችው የክብሯ ሪፐብሊክ ተበታተነች፤ በመጨረሻም 476 ደረሰ፣ በዚያም ከእውነተኛ የሮማውያን የደም ዘር የሆነ ገዢ ከእንግዲህ በሮም ላይ ፈጽሞ አይኖርም ነበር። በ330 ዓመት የሚጀምሩት ሁለቱ የሮም መስመሮች፣ እና እነዚያ ሁለት መስመሮች የተቀመጡበት ክፍል፣ እንዲሁም ሁለት የአምስት ወራት ትንቢታዊ መስመሮችን ያካትታል። የምዕራባዊ ሮም መስመር በደረጃ በተከተለ ውርደት ይጀምራል እና በደረጃ በተከተለ ውርደት ይጨርሳል። የምሥራቃዊ ሮም መስመር ደግሞ በደረጃ በተከተለ ውርደት ይጀምራል እና በ1449፣ የመጨረሻው ቆስጠንጢኖስ ለመንገሥ ፈቃድ በጠየቀ ጊዜ፣ በደረጃ በተከተለ ውርደት ይጨርሳል።

One of the five month periods leads to the end of Arabic Islam as the focus of prophecy and the beginning of Turkish Islam in 782. On that date Empress Irene is humiliated, in alignment with the humiliation of Constantine the last at the end of the second five-month prophecy. Two five-month prophecies within one narrative of fifteen verses. One portrays a history of the Islam of Arabia the other Islam of Turkey. Both conclude with the humiliation of eastern Rome. The conclusion of one of the prophecies was fulfilled by a woman being humiliated and the other by a man. Line upon line they identify a humiliation of the church and the state of eastern Rome. Both humiliations are brought about by Islam of the first woe. The humiliation of Constantine the last in 1449, begins a four-year period that ends in 1453, with the walls of Constantinople coming down. 1449 represents a humiliation and 1453 the walls come down and a kingdom ends.

ከአምስቱ የወር ዘመናት አንዱ የዐረብ እስልምና እንደ ትንቢት ትኩረት የሚያበቃበትን እና በ782 የቱርክ እስልምና የሚጀምርበትን ያመለክታል። በዚያ ቀን ንግሥት ኢረኔ ትዋረዳለች፤ ይህም በሁለተኛው የአምስት ወር ትንቢት መጨረሻ ከቆስጠንጢኖስ የመጨረሻው ውርደት ጋር ይጣጣማል። በአሥራ አምስት ቁጥሮች ውስጥ በተዘረጋ አንድ ትረካ ውስጥ ሁለት የአምስት ወር ትንቢቶች አሉ። አንዱ የዐረቢያን እስልምና ታሪክ ያሳያል፤ ሌላው ደግሞ የቱርክን እስልምና። ሁለቱም በምሥራቃዊ ሮም ውርደት ይደመዳሉ። ከእነዚህ ትንቢቶች ውስጥ የአንዱ ፍጻሜ በአንዲት ሴት መዋረድ ተፈጽሟል፤ የሌላው ደግሞ በአንድ ወንድ። መስመር በመስመር የምሥራቃዊ ሮምን ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት የመጣባቸውን ውርደት ያመለክታሉ። ሁለቱም ውርደቶች በመጀመሪያው ወዮ እስልምና የመጡ ናቸው። በ1449 የቆስጠንጢኖስ የመጨረሻው ውርደት እስከ 1453 ድረስ የሚዘልቅ አራት ዓመት ዘመን ይጀምራል፤ በዚያም የቆስጠንጢኖስ ቅጥሮች ይፈርሳሉ። 1449 ውርደትን ይወክላል፤ 1453 ደግሞ ቅጥሮቹ ይወድቃሉ እና መንግሥት ያበቃል።

## Death of Mohammed

የሙሐመድ ሞት

One of the two five-month periods begins with the death of Mohammed, who is identified as the “king that was over them” in verse eleven.

ከእነዚህ ሁለቱ የአምስት ወር ዘመናት አንዱ የሚጀምረው በቁጥር አሥራ አንድ “በላያቸው የነበረው ንጉሥ” ተብሎ ከተጠቀሰው መሐመድ ሞት ጋር ነው።

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon.

> በላያቸውም ንጉሥ ነበራቸው፤ እርሱም የጥልቅ ጕድጓድ መልአክ ነው፤ በዕብራይስጥ ስሙ አባዶን ነው፥ በግሪክ ግን አፖልዮን ይባላል።

The king over them was Mohammed, for he is identified in verse one, so he is not some other Islamic figure; he is Mohammed the king, and a king is a kingdom and Islam is the kingdom of Mohammed.

በእነርሱ ላይ የነበረው ንጉሥ ሙሐመድ ነበር፤ ምክንያቱም በቁጥር አንድ ተለይቶ ተጠቅሷልና፣ ስለዚህ እርሱ ሌላ የእስልምና ሰው አይደለም፤ እርሱ ንጉሡ ሙሐመድ ነው፤ ንጉሥም መንግሥት ነው፣ እስልምናም የሙሐመድ መንግሥት ነው።

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. Revelation 9:1–3.

> አምስተኛውም መልአክ ነፋ፤ ከሰማይም ወደ ምድር የወደቀ ኮከብ አየሁ፤ ለእርሱም የጥልቁ ጉድጓድ ቁልፍ ተሰጠው። የጥልቁንም ጉድጓድ ከፈተ፤ ከጉድጓዱም እንደ ታላቅ እቶን ጭስ ያለ ጭስ ወጣ፤ በጉድጓዱም ጭስ ምክንያት ፀሐይና አየር ጨለመ። ከጭሱም አንበጣዎች ወደ ምድር ወጡ፤ ለእነርሱም የምድር ጊንጦች ኃይል እንዳላቸው ኃይል ተሰጣቸው። ራእይ 9፥1–3።

The repetition of the first and second woes within the third woe parallels the repetition of the first and second angels within the third angel. Mohammed, the king was given the key to open the bottomless pit and 9/11 identifies when the third angel is empowered. Christ as the mighty angel then descended as the first strike of Balaam arrived in prophetic history. Then the bottomless pit opened and Islam became a subject of world history again. Christ then led His people back to the old paths of Jeremiah and the message of the third woe and third angel began to be sounded. In 2015, Trump announced his intent to run for president, thus stirring up the globalist dragon powers and the bottomless pit then released the atheism that ultimately killed Trump in the streets of Sodom and Egypt. At the Sunday law the beast that is the eighth that is of the seven will ascend out of the bottomless pit. The beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and the ending identifies the rise of a bottomless pit power.

የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮታ በሦስተኛው ወዮታ ውስጥ መደጋገማቸው፣ የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት በሦስተኛው መልአክ ውስጥ ከሚደጋገሙት ጋር ይመሳሰላል። ንጉሡ ሆኖ መሐመድ ጥልቁን ጉድጓድ ለመክፈት ቁልፉ ተሰጠው፣ 9/11ም ሦስተኛው መልአክ ኃይል የሚሰጠው ጊዜ መሆኑን ያመለክታል። ከዚያም ክርስቶስ እንደ ኃያል መልአክ ወረደ፥ የበለዓምም የመጀመሪያው ጥቃት በትንቢታዊ ታሪክ ሲደርስ። ከዚያም ጥልቁ ጉድጓድ ተከፈተ፣ እስልምናም ዳግመኛ የዓለም ታሪክ ጉዳይ ሆነ። ከዚያም ክርስቶስ ሕዝቡን ወደ ኤርምያስ የቀድሞ መንገዶች መራቸው፣ የሦስተኛው ወዮታና የሦስተኛው መልአክ መልእክትም መሰማት ጀመረ። በ2015 ትራምፕ ለፕሬዚዳንትነት ለመወዳደር ያለውን ፍላጎት አስታወቀ፤ በዚህም ዓለም-አቀፋዊ የዘንዶ ኃይሎችን አነቃቃ፣ ከዚያም ጥልቁ ጉድጓድ አንደበተ-እግዚአብሔር አልባነትን ለቀቀ፣ ይህም በመጨረሻ ትራምፕን በሰዶምና በግብፅ አደባባዮች ላይ ገደለው። በእሑድ ሕግ ጊዜ፣ ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛው አውሬ ከጥልቁ ጉድጓድ ይወጣል። የመቶ አርባ አራት ሺህ መታተሚያ ዘመን መጀመሪያውና መጨረሻው የጥልቁ ጉድጓድ ኃይል መነሣትን ያመለክታሉ።

> The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. Revelation 17:8.

> አንተም ያየኸው አውሬ ነበረ፥ አሁንም የለም፤ ከማይጠነቀቅ ጥልቅ ጕድጓድም ይወጣል፥ ወደ ጥፋትም ይሄዳል፤ ከዓለም መሠረት ጀምሮ ስማቸው በሕይወት መጽሐፍ ያልተጻፈ በምድር የሚኖሩ ግን፥ ያ አውሬ ነበረ፥ አሁንም የለም፥ እንደገናም አለ ብለው ሲያዩት ይደነቃሉ። ራእይ 17፥8።

Islam is the key that opened the bottomless pit on 9/11 and that opens the bottomless pit at the Sunday law. In the midst of the sealing time, the dragon-beast of globalism also came out of the bottomless pit.

እስልምና በ9/11 የጥልቁን ጉድጓድ የከፈተች ቁልፍ ናት፣ በእሑድ ሕግም ጊዜ የጥልቁን ጉድጓድ የምትከፍት ናት። በማኅተም ዘመን መካከል የዓለም አቀፋዊነት ዘንዶ-አውሬ ደግሞ ከጥልቁ ጉድጓድ ወጣ።

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. Revelation 11:7.

> እነርሱም ምስክርነታቸውን በፈጸሙ ጊዜ፥ ከጥልቁ ጉድጓድ የሚወጣው አውሬ ከእነርሱ ጋር ጦርነት ያደርጋል፥ ያሸንፋቸውማል፥ ይገድላቸውማል። ራእይ 11፥7።

The key that opens all three waymarks of a power from the bottomless pit was given to Mohammed, the king of the kingdom of Islam. The battle of Nineveh in 627 represented a battle between two powers that depleted the power of both combatants that allowed Islam to rapidly rise into power. The key was turned on 9/11 and Islam’s rise began, though it was restrained shortly thereafter. The battle of Nineveh was typified at 9/11, for Islam’s rise there began as the mighty angel descended to lighten the earth with His glory, and the star, which means messenger, also fell from heaven. The battle of Nineveh is also typified at the end, when the Sunday law arrives and the second period of the Dark Ages begins as the smoke of the Islamic religion blots out the sun.

መሐመድ ለእስልምና መንግሥት ንጉሥ ሆኖ፣ ከጥልቁ ጕድጓድ የሚወጣን ኃይል የሚያመለክቱትን ሦስቱን የመንገድ ምልክቶች ሁሉ የሚከፍት ቁልፍ ተሰጠው። በ627 ዓ.ም. የተካሄደው የነነዌ ጦርነት የሁለት ኃይሎች ግጭትን ይወክል ነበር፤ ይህም የሁለቱን ተዋጊዎች ኃይል አሟጦ እስልምና በፍጥነት ወደ ሥልጣን እንዲነሣ አስችሎታል። ቁልፉ በ9/11 ተሽከረከረ፣ የእስልምናም መነሣት ተጀመረ፤ ሆኖም ከዚያ ብዙም ሳይቆይ ታገደ። የነነዌ ጦርነት በ9/11 ምሳሌ ሆኖ ተገለጠ፤ ምክንያቱም በዚያ የእስልምና መነሣት የጀመረው ኃያሉ መልአክ ምድርን በክብሩ ለማብራት በወረደበት ጊዜ ሲሆን፣ “ኮከብ” ማለትም መልእክተኛ ደግሞ ከሰማይ ወደቀ። የነነዌ ጦርነት እንዲሁም በመጨረሻ ዘመን ምሳሌው ይፈጸማል፤ ይኸውም የእሑድ ሕግ በሚመጣበት ጊዜ እና የጨለማው ዘመን ሁለተኛው ወቅት በሚጀምርበት ጊዜ፣ የእስልምና ሃይማኖት ጭስ ፀሐይን ሲያጨልም ነው።

## Exeter

ኤክሴተር

The Sunday law is typified when the message of the midnight cry arrives to the Exeter camp meeting. Then the final movements of the setting up of the image of the beast begins. The formation, or the setting up of the image began at 9/11, but at the ending of the period, the period of the proclamation of the midnight cry is also a fractal of the entire period of the image’s formation that began at 9/11. The beginning represents the ending. The first woe typifies the third woe, just as the first angel typifies the third angel. The battle of Nineveh at the ending of the sealing time, identifies the battle of Nineveh at the beginning. The battle of Nineveh at the Sunday law, is the ending of the sealing time that began at 9/11, but it is also the ending of the period of the proclamation of the midnight cry. The battle of Nineveh is therefore typified at the beginning to the midnight cry proclamation, that identifies the final steps in the formation of the image of the beast in the United States, and at the Sunday law the beginning of the formation of the image of the beast in the world begins. Nineveh is the key that aligns the various lines that find their perfect fulfillment in the hidden history of verse forty.

ሕገ እሑድ የሚወከለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ወደ ኤክሰተር ካምፕ ስብሰባ በሚደርስበት ጊዜ ነው። ከዚያም የአውሬው ምስል ማቆም የመጨረሻ እንቅስቃሴዎች ይጀምራሉ። የምስሉ መቋቋም፣ ወይም መቆም በ9/11 ጀመረ፤ ነገር ግን በዚያ ዘመን መጨረሻ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸት አዋጅ ዘመን ደግሞ በ9/11 የጀመረው የምስሉ መቋቋም ጠቅላላ ዘመን ፍራክታል ነው። መጀመሪያው ፍጻሜውን ይወክላል። እንደ መጀመሪያው መልአክ ሦስተኛውን መልአክ እንደሚወክል ሁሉ፣ የመጀመሪያው ወዮ ሦስተኛውን ወዮ ይወክላል። በማተሚያው ዘመን መጨረሻ ያለው የነነዌ ጦርነት፣ በመጀመሪያው ያለውን የነነዌ ጦርነት ይለያል። በሕገ እሑድ ያለው የነነዌ ጦርነት፣ በ9/11 የጀመረው የማተሚያው ዘመን ፍጻሜ ነው፤ ነገር ግን ደግሞ የእኩለ ሌሊት ጩኸት አዋጅ ዘመን ፍጻሜም ነው። ስለዚህ የነነዌ ጦርነት በእኩለ ሌሊት ጩኸት አዋጅ መጀመሪያ ላይ በምሳሌነት ይቀርባል፤ ይህም በአሜሪካ ውስጥ የአውሬው ምስል መቋቋም የመጨረሻ ደረጃዎችን ያሳያል፤ በሕገ እሑድም በዓለም ውስጥ የአውሬው ምስል መቋቋም መጀመሪያ ይጀምራል። ነነዌ በቁጥር አርባ ስውር ታሪክ ውስጥ ፍጹም ፍጻሜያቸውን የሚያገኙትን የተለያዩ መስመሮች የሚያሰለፍ ቁልፍ ነው።

We will proceed further in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ወደ ፊት እንቀጥላለን።

Back to Articles