Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - ስድሳ ስድስት

የትንቢታዊው ሲምፎኒ መገለጥ፦ የማኅተም ጊዜ፣ የኋለኛው ዝናብ፣ እና ከባቢሎን የመውጣት ጥሪ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

በቀደመው ጽሑፍ ያሰብነው ክፍል፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት የተጠቀሰው “የመንፈስ ቅዱስ ታላቅ መፍሰስ” “ከእግዚአብሔር ጋር አብረው ሠራተኞች መሆን ምን እንደሆነ በልምምድ የሚያውቁ የበሩ ሕዝብ እስኪኖረን ድረስ አይመጣም” ይላል። ነገር ግን የተሰጠው ተስፋ ይህ ነው፤ “ሙሉና በሙሉ ልብ የሆነ ለክርስቶስ አገልግሎት መቀደስ ሲኖረን፣ እግዚአብሔር ይህን እውነታ ያውቃል፤ መንፈሱንም ያለ መጠን በማፍሰስ ይገልጠዋል።” “ታላቅ መፍሰስ” ተብሎ መለየቱ አነስተኛ መፍሰስ እንዳለ ያመለክታል (መለካት እንዳለ)።

በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. የራእይ አሥራ ስምንት ኃይለኛው መልአክ ወረደ፤ ነገር ግን “ትልቁ ክፍል የቤተ ክርስቲያን” በዚያን ጊዜም ሆነ አሁንም “ከእግዚአብሔር ጋር አብረው የሚሠሩ ሠራተኞች አይደሉም።” በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. እና እግዚአብሔር በመጨረሻ “ራሳቸውን ሙሉ በሙሉ፣ በሙሉ ልብ ለክርስቶስ አገልግሎት የቀደሱ” ማኅበር መኖሩን እስከሚገልጥበት ድረስ፣ የኋለኛው ዝናብ “የተመጠነ” ነው፣ የሕያዋን ፍርድ ይከናወናል፣ ፍርድም በእግዚአብሔር ቤት ይጀምራል።

ራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለት ድምፆችን ይለያል፤ እነዚህም እህት ዋይት እንደምታሳውቀን ለቤተ ክርስቲያናት የተሰጡ ሁለት ጥሪዎች ናቸው። ሁለተኛው ድምፅ (ጥሪ)፣ በቅርቡ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ጊዜ የሚፈጸመው ከባቢሎን የመውጣት ጥሪ ነው። የመጀመሪያው ድምፅ ግን በሴፕቴምበር 11፣ 2001 ደረሰ። በዚያን ጊዜ የተጀመረው የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ “በመጠን” ነበር፤ ምክንያቱም ክርስቶስ በታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት እንደ ዓላማ ሲያነሳቸው፣ በኋላ መንፈስ ቅዱስን “ያለ መጠን” የሚያፈስስባቸውን ሕዝብ አስቀድሞ ማንጻት አስፈልጎት ነበር። ያ ቡድን የራእይ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ ከመሰማቱ በፊት መንጻት ያስፈልገው ነበር፤ ምክንያቱም ያንን መልእክት የሚያውጁ እነርሱ ሊሆኑ ነበርና።

በ1844 የጸደይ ወቅት በደረሰው የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ፣ ፕሮቴስታንቶች ከእምነት የተለዩ ፕሮቴስታንቶች ሆኑ፤ በዚያን ጊዜም በመቆየት ዘመን ውስጥ የተገኙ ታማኞች፣ ቀደም ሲል የእግዚአብሔር ሕዝብ አልነበሩም የነበሩትን ሰዎች ቤተ መቅደስ ወክለው ነበር። በ2001 መስከረም 11፣ የራእይ አሥራ ስምንት ኃያል መልአክ ወረደ፣ እና የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ቤተ መቅደስ የመንጻትና የማቋቋም ሂደት የመጀመሪያው እርምጃ ተጀመረ፤ እርሱም በሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ፈተና ተጀመረ። በ2020 ጁላይ 18፣ የፈተናው ሂደት ሁለተኛው እርምጃ ተጀመረ። በክርስቶስ ጥምቀት ጊዜ፣ ክርስቶስ በዚያ ታሪክ ውስጥ እያቆመ ላለው የክርስቲያን ቤተ መቅደስ መሠረት የነበሩትን የመጀመሪያ ደቀ መዛሙርት በዚያን ጊዜ ሲመርጥ፣ የጥንታዊቱ እስራኤል የመለየት ሂደት ተጀመረ።

በሦስት ዓመትና ተኩል ያህል የቆየው አገልግሎቱ መጀመሪያ ላይ፣ ክርስቶስ “የአባቴ ቤት” ብሎ የጠራውን ቤተ መቅደስ አነጻ፤ በአገልግሎቱም ፍጻሜ ላይ፣ ቤተ መቅደሱን ለሁለተኛና ለመጨረሻ ጊዜ ካነጻ በኋላ፣ ያወጣው ፍርድ “እነሆ፥ ቤታችሁ ባድማ ሆኖ ተተውላችኋል” የሚል ነበር። የቀደመው የኪዳን ሕዝብ ተዘልሎ ተወ፤ አዲሱም የኪዳን ሕዝቡ “ቤተ መቅደሱ” ሆኖ ተመሠረተ። በእሑድ ሕግ ጊዜ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን የድርጅታዊ መዋቅር ባድማ ይሆናል።

> ነቢዩ እንዲህ ይላል፦ “ሌላ መልአክም ታላቅ ሥልጣን ያለው ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ በራች። በታላቅ ድምፅም በኃይል ጮኸ እንዲህ ሲል፦ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፥ የአጋንንትም መኖሪያ ሆናለች” (Revelation 18:1, 2)። ይህ በሁለተኛው መልአክ የተሰጠው ያው መልእክት ነው። ባቢሎን ወድቃለች፥ “ለአሕዛብ ሁሉ ከዝሙቷ ቍጣ የወይን ጠጅ አጠጥታቸዋለችና” (Revelation 14:8)። ያ ወይን ጠጅ ምንድር ነው?—የሐሰት ትምህርቶቿ። እርስዋ በአራተኛው ትእዛዝ ፋንታ ለዓለም ሐሰተኛ ሰንበት ሰጥታለች፤ ሰይጣንም በኤደን ለሔዋን መጀመሪያ የነገራትን ሐሰት—የነፍስ ተፈጥሯዊ የማይሞትነት—ደግማ አስተምራለች። ብዙ የዚህ ዓይነት ስሕተቶችን በሩቅና በስፋት አሰራጭታለች፥ “የሰዎችን ትእዛዝ ትምህርት አድርገው ያስተምራሉ” (Matthew 15:9)።

> “ኢየሱስ ሕዝባዊ አገልግሎቱን በጀመረ ጊዜ፣ ቤተ መቅደሱን ከስድብ የተሞላው ርኵሰት አነጻው። በአገልግሎቱ የመጨረሻ ተግባሮች መካከልም ሁለተኛው የቤተ መቅደስ ማንጻት ነበረ። እንዲሁም ለዓለም ማስጠንቀቂያ በሚደረገው የመጨረሻ ሥራ ውስጥ፣ ሁለት የተለዩ ጥሪዎች ለቤተ ክርስቲያናት ይቀርባሉ። የሁለተኛው መልአክ መልእክት፣ ‘ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፥ ያች ታላቂቱ ከተማ፥ ስለ ዝሙቷ ቍጣ ወይን አሕዛብን ሁሉ አጠጥታለችና’ (ራእይ 14:8) የሚል ነው። በሦስተኛውም መልአክ መልእክት ታላቅ ጩኸት ውስጥ ከሰማይ የሚናገር ድምፅ ይሰማል፣ ‘ሕዝቤ ሆይ፥ በኃጢአቷ እንዳትካፈሉ፥ ከመቅሰፍቶቿም እንዳትቀበሉ፥ ከእርስዋ ውጡ፤ ኃጢአቶቿ እስከ ሰማይ ደርሰዋልና፥ እግዚአብሔርም በደሎቿን አስቦአል’ (ራእይ 18:4, 5) የሚል።” Review and Herald, December 6, 1892.

የመጀመሪያው የቤተ መቅደስ ማጽዳት ከራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት የመጀመሪያው ድምፅ ጋር ይጣጣማል፤ ሁለተኛውም ድምፅ የእግዚአብሔርን ሌላ መንጋ ከባቢሎን ውጡ ብሎ የሚጠራው ታላቅ ጩኸት ነው። ቁጥር አንድ እስከ ሶስት ድረስ የተፈጸመው የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንጻዎች በተጣሉ ጊዜ ነበር። ይህም በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ተከሰተ፥ እናም የመጀመሪያው የቤተ መቅደስ ማጽዳት፣ ወይም ከሁለቱ ወደ ቤተ ክርስቲያናት የተደረገው የመጀመሪያው ጥሪ ተደረገ። የመጀመሪያው ጥሪ የጀመረው በክርስቶስ ጥምቀት ጊዜ ነበር፤ በዚያን ጊዜ መንፈስ ቅዱስ ከሰማይ ወረደ፣ ለጥንታዊቷም እስራኤል ፈተናው ተጀመረ። በነሐሴ 11 ቀን 1840 ዓ.ም.፣ የመጀመሪያው የቤተ መቅደስ ማጽዳት፣ ወይም ከሁለቱ ወደ ቤተ ክርስቲያናት የተደረገው የመጀመሪያው ጥሪ ለሚለራይት ንቅናቄ ተደረገ።

በዚያ ጊዜ የኋለኛው ዝናብና የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማተም ከምርመራዊው ፍርድ የመጨረሻ ትዕይንቶች ጋር ተያይዞ ተጀመረ። በእነዚያ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ የክርስቶስ ሥራ የታመኑትን ኃጢአቶች ከኃጢአት መጽሐፍ ማጥፋቱ፣ ወይም የክርስቲያን መሆናቸውን የሚናገሩትን ሰዎች ስሞች ከሕይወት መጽሐፍ ማጥፋት እንደሆነ ተወክሎ ይታያል። ያ የጊዜ ወቅት የኋለኛው ዝናብ የመርጨት ወቅት ነው፥ ምክንያቱም እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስን ያለ መጠን የሚፈስሰው ቤተ ክርስቲያን ንጹሕ ስትሆን ብቻ ነውና። በእሁድ ሕግ ጊዜ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ያለ መጠን ይሆናል።

> “ወንድሞች ሆይ፣ በዚህ ታላቅ የመዘጋጀት ሥራ ውስጥ ምን እያደረጋችሁ ነው? ከዓለም ጋር እየተባበሩ ያሉ የዓለምን ቅርጽ እየተቀበሉ ናቸው፣ ለአውሬውም ምልክት እየተዘጋጁ ነው። በራሳቸው የማይታመኑ፣ በእግዚአብሔር ፊት ራሳቸውን የሚያዋርዱ፣ እውነትንም በመታዘዝ ነፍሳቸውን የሚያነጹ እነዚህ ሰማያዊውን ቅርጽ እየተቀበሉ ናቸው፣ በግንባራቸውም ላይ ለእግዚአብሔር ማኅተም እየተዘጋጁ ነው። አዋጁ በሚወጣበት ጊዜ ማኅተሙም በሚታተምበት ጊዜ፣ ባሕርያቸው ለዘላለም ንጹሕና ነውር የሌለበት ሆኖ ይኖራል።” Testimonies, volume 5, 216.

> “የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ዓለምን ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ፣ ስለ ፍርድም ማሳመን ነው። ዓለምም ማስጠንቀቂያን ሊቀበል የሚችለው፣ እውነትን የሚያምኑ ሰዎች በእውነት የተቀደሱ ሆነው፣ ከፍ ባሉና ቅዱሳን መርሆች መሠረት ሲኖሩ፣ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት በሚጠብቁትና እነርሱን በእግራቸው ሥር በሚረግጡት መካከል ያለውን የመለያ መስመር በከፍ ባለና በተከበረ ሁኔታ ሲያሳዩ ብቻ ነው። የመንፈስ ቅዱስ ቅድስና፣ የእግዚአብሔር ማኅተም ባላቸውና ሐሰተኛ የዕረፍት ቀንን በሚጠብቁት መካከል ያለውን ልዩነት ግልጽ ያደርጋል። ፈተናው በሚመጣበት ጊዜ፣ የአውሬው ምልክት ምን እንደሆነ በግልጽ ይገለጣል። እርሱም እሑድን መጠበቅ ነው። እውነትን ከሰሙ በኋላ ይህን ቀን እንደ ቅዱስ አድርገው መቁጠራቸውን የሚቀጥሉ ሰዎች፣ ዘመናትንና ሕግን ለመለወጥ ያሰበውን የኃጢአት ሰው ፊርማ ይሸከማሉ።” Bible Training School, December 1, 1903.

ኢሳይያስ እርሱ ደግሞ “የብርቱ ነፋስ” ብሎ የሚጠራውን እና የተከለከለውን (የቆመውን) “የምሥራቅ ነፋስ ቀን” “መለካቱ” የሚጀምርበት ነጥብ መሆኑን ይገልጻል።

> በመጠን ሲያበቅላት ከእርስዋ ጋር ትከራከራለህ፤ በምሥራቅ ነፋስ ቀንም ኀይለኛውን ነፋሱን አግዶአል። ስለዚህም የያዕቆብ በደል በዚህ ይነጻል፤ ኃጢአቱንም ማስወገድ የሚያመጣው ፍሬ ሁሉ ይህ ነው፤ የመሠዊያውን ድንጋዮች ሁሉ እንደ ተፈጨ ኖራ ድንጋይ ሲያደርግ፥ የአማልክት ዛፎችና የተቀረጹ ምስሎች አይቆሙም። የተመሸገችው ከተማ ግን ምድረ በዳ ትሆናለች፥ ማደሪያይቱም ትተው እንደ ምድረ በዳ ትቀራለች፤ በዚያ ጥጃው ይሰማራል፥ በዚያም ይተኛል፥ ቅርንጫፎቿንም ይበላል። ቅርንጫፎቿ በደረቁ ጊዜ ይሰበራሉ፤ ሴቶችም ይመጣሉ እሳትም ያቀጣጥሉባቸዋል፤ ይህ ማስተዋል የሌለው ሕዝብ ነውና፤ ስለዚህ የፈጠራቸው አይራራላቸውም፥ የሠራቸውም ሞገስ አያሳያቸውም። በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ እግዚአብሔር ከወንዙ መተላለፊያ ጀምሮ እስከ ግብፅ ፈሳሽ ድረስ ይወቅጣል፤ እናንተም የእስራኤል ልጆች ሆይ፥ አንድ በአንድ ትሰበሰባላችሁ። በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ ታላቁ መለከት ይነፋል፥ በአሶርም ምድር ሊጠፉ የቀረቡትና በግብፅ ምድር የተበተኑት ይመጣሉ፥ በኢየሩሳሌምም በቅዱስ ተራራ ላይ ለእግዚአብሔር ይሰግዳሉ። ኢሳይያስ 27፥6–13።

“የምሥራቅ ነፋስ” የ“ተርሴስ መርከቦችን” የሚያሰጥም ኃይል ነው፥ በጢሮስም ጋለሞታ ላይ ፍርድን የሚያመጣ ነው። “የምሥራቅ ነፋስ” ነገሥታትን እንዲፈሩ የሚያደርግ ኃይል ነው። “የምሥራቅ ነፋስ” በግብፅ ላይ “መቅጫ” የሆነውን ክስተት ያመጣ ነበር፤ እርሱም ሰባቱን የራብ ዓመታት አስከተለ፤ ዮሴፍና ፈርዖንም ዓለምን ሁሉ (ግብፅን) ወደ ባርነት እንዳስገቡ ሁሉ፥ ከግብፅም መውጣት በተደረገበት ጊዜ ሁሉን የበሉትን “አንበጣዎች” ያመጣውም “የምሥራቅ ነፋስ” ነበር። እስልምና “የምሥራቅ ነፋስ” ነው።

የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተሃድሶ እንቅስቃሴዎች እያንዳንዱ የተሃድሶ እንቅስቃሴ ለራሱ የተለየ ርእሰ ጉዳይ እንዳለው ያቋቁማሉ። የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የተሃድሶ እንቅስቃሴ ርእሰ ጉዳዩ እስልምና ነው። በሴፕቴምበር 11፣ 2001 የሦስተኛው ወዮ እስልምና የምድርን አውሬ አጠቃ፤ እና ጆርጅ ደብልዩ. ቡሽ፣ “ሁለተኛው”፣ ወዲያውኑ በ“ምሥራቅ ነፋስ” ላይ ገደብ አኖረ። በዚያ ክስተት፣ እህት ኋይት እንደምትመዘግበው፣ የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንፃዎች በወደቁ ጊዜ፣ ራእይ አሥራ ስምንት ከቁጥር አንድ እስከ ሦስት ተፈጸመ። እነዚያ ሦስቱ ቁጥሮች በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ውስጥ ካሉት ሁለት ድምፆች የመጀመሪያውን ይወክላሉ። ሁለተኛው ድምፅ በቁጥር አራት ይገኛል፤ እርሱም ከባቢሎን የመውጣትን ጥሪ ይለያል፥ ይህም በአሜሪካ አንድ ላይ የእሁድ ሕግ ሲጀምር ይጀምራል። የሦስተኛው ወዮ እስልምና፣ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ሲታተሙ፣ በራእይ ምዕራፍ ሰባት ያሉት አራቱ መላእክት ይገድቡታል።

> “ጌታ እግዚአብሔር ቅንዓተኛ አምላክ ነው፤ ሆኖም በዚህ ትውልድ ውስጥ በሕዝቡ ኃጢአቶችና መተላለፎች ላይ ብዙ ይታገሣል። የእግዚአብሔር ሕዝብ በምክሩ በተመላለሱ ኖሮ፣ የእግዚአብሔር ሥራ በተራመደ ነበር፤ የእውነት መልእክቶችም በምድር ፊት ሁሉ የሚኖሩ ሕዝቦች ሁሉ ዘንድ በተሸከሙ ነበር። የእግዚአብሔር ሕዝብ እርሱን ባመኑትና የቃሉን አድራጊዎች በሆኑ፣ ትእዛዛቱንም በጠበቁ ኖሮ፣ መላእክቱም በምድር ላይ እንዲነፍሱ ነፋሳቱን ሊፈቱ ለተዘጋጁት ለአራቱ መላእክት የሚነግረውን መልእክት እየጮኸ፣ ‘የእግዚአብሔርን ባሪያዎች በግንባራቸው ላይ እስክናትም ድረስ በምድር ላይ እንዳይነፍሱ አራቱን ነፋሳት ያዙ፣ ያዙ’ እያለ በሰማይ መካከል እየበረረ ባልመጣ ነበር። ነገር ግን ሕዝቡ እንደ ጥንቱ እስራኤል የማይታዘዝ፣ ምስጋና የማያውቅ፣ ቅዱስም ያልሆነ ስለሆነ፣ ሁሉም በታላቅ ድምፅ የሚታወጅውን የመጨረሻውን የምሕረት መልእክት እንዲሰሙ ጊዜው ተራዝሟል። የጌታ ሥራ ተደናቅፏል፣ የማተምም ጊዜ ዘግይቷል። ብዙዎች እውነትን አልሰሙም። ነገር ግን ጌታ እንዲሰሙና እንዲለወጡ እድል ይሰጣቸዋል፣ ታላቁም የእግዚአብሔር ሥራ ወደ ፊት ይቀጥላል።” Manuscript Releases, volume 15, 292.

የታተሙት ከእሁድ ሕጉ በፊት ይታተማሉ፤ ምክንያቱም ዓለም ሊጠነቀቅ እና ስለዚህም ከባቢሎን ሊጠራ የሚችለው፣ በእሁድ ሕግ ቀውስ ውስጥ የእግዚአብሔርን ማኅተም የተሸከሙ ወንዶችንና ሴቶችን በማየት ብቻ ነው። የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ማተም በሴፕቴምበር 11, 2001 ተጀመረ፣ ነገር ግን የማተም ዘመኑ ተዘገየ።

ሁሉም ነቢያት ለመጨረሻው ትውልድ እየተናገሩ ነው፥ እናም ይህ ክፍል በቀጥታ ወደ መጨረሻው ትውልድ የተመለከተ ነው። በዚህ የመጨረሻ ትውልድ ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ “በምክሩ አልተመላለሱም፥” ስለዚህም የማኅተም ጊዜ ተሰናከለና ዘገየ። እርሱም በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ከየለል ጉድጓድ በወጣው፥ ሁለቱን ነቢያት በገደለው አውሬ ተሰናክሎ ዘገየ። ያ አውሬ በፈረንሳይ አብዮት ዘመን አምላክ-አልባነት ነበር፥ እናም አሁን ዓለምን እየተጋፈጠ ያለውን “ዎክ-ኢዝም” ያስገቡ ሰዎች ወደ Future for America እንቅስቃሴ ያስገቡትን አምላክ-አልባ እንቅስቃሴ ይወክል ነበር፤ ከዚያም Future for America በእግዚአብሔር ምክር መመላለስን ተወ፥ እና ዘመናዊ ግብረ ሰዶማዊ አጀንዳቸውን ያበረቱት ሰዎች ተጽእኖ፥ ከጊዜ መወሰንን ካበረቱ ሌሎች ጋር በመተባበር፥ የማኅተም ጊዜን እንዲሰናከል ፈቀደ።

> “ብዙ የተገለጠልኝ ነገር አእምሮዬን እጅግ ያጨናንቃል፤ እንዴት እንደምገልጸውም እምብዛም አላውቅም። ሆኖም ዝም ማለት አልችልም። ጌታ እኩዮቻቸውን ሰዎች ለመግዛት ራሳቸውን በላይ በሚያቆሙ ሰዎች ላይ፣ እንዲሁም መንፈስ ቅዱስ የኰነናቸውን እቅዶች በሚፈጽሙት ላይ ተቈጥቷል። እግዚአብሔር እነዚህን ሰዎች እንዳላቆመ አለማስተዋላችሁ ከምገልጸው በላይ አስደንቆኛል። ይህ አዲስ የነገሮች ሥርዓት ሰማይ የፈቀደው ስላልነበረ ሊያስደነግጣችሁ ይገባ ነበር።”

> “ተፈጥሯዊው ልብ የራሱን የተበከሉና የሚያበላሹ መርሆች ወደ እግዚአብሔር ሥራ ለማምጣት አይገባውም። የእምነታችን መርሆች ምንም እንኳ ሊሸፈኑ አይገባም። የሦስተኛው መልአክ መልእክት በእግዚአብሔር ሕዝብ ዘንድ ሊታወጅ ይገባል። ወደ ታላቁ ጩኸት ሊጨምር ይገባዋል። ጌታ ሥራውን የሚጨርስበት የተወሰነ ጊዜ አለው፤ ነገር ግን ያ ጊዜ መቼ ነው? ለእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች ሊታወጅ የሚገባው እውነት ለአሕዛብ ሁሉ ምስክር ሆኖ በሚወጣበት ጊዜ፥ ከዚያ በኋላ ፍጻሜው ይመጣል። የሰይጣን ኃይል እስከ እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ድረስ ገብቶ እንደ ፈቃዱ ነገሮችን ማስተዳደር ከቻለ፥ የዝግጅት ጊዜው ይረዝማል።”

> “እግዚአብሔር ለሕዝቡ የበረከት መልእክት ልኮ የላካቸውን ሰዎች ለመቃወም የተደረጉት እንቅስቃሴዎች ምስጢር ይህ ነው። እነዚህ ሰዎች ተጠሉ። እነዚህ ሰዎችና የእግዚአብሔር መልእክት ራሱ ክርስቶስ በመጀመሪያ ምጽአቱ ጊዜ እንደ ተጠላና እንደ ተናቀ በእውነት እንዲሁ ተናቁ። በኃላፊነት ስፍራ ያሉ ሰዎች ሰይጣን ያሳየውን ባሕርይ በትክክል ገለጡ። አእምሮን ለመግዛት፣ አሳብንና ተሰጥኦን በሰው ሥልጣን ሥር ለማስገባት ፈለጉ። የእግዚአብሔር ባሪያዎችን የእግዚአብሔር እውቀትና ጥበብ የሌላቸው፣ ወይም በመንፈስ ቅዱስ መሪነት ሥር ልምድ ያልነበራቸው ሰዎች ቁጥጥር ሥር ለማዋል ጥረት ተደረገ። በብርሃን ሊታዩ የማይገባቸው መርሆች ተወለዱ። ሕገ-ወጥ ልጁ የመጀመሪያውን የሕይወት እስትንፋስ በተነፈሰ ጊዜ ወዲያው መጠፋት ነበረበት። ውሱን ሰዎች በእግዚአብሔርና በእውነት እንዲሁም በጌታ በተመረጡ መልእክተኞች ላይ ሲዋጉ ነበር፤ ለመጠቀም የደፈሩትን ማንኛውንም ዘዴ በመጠቀም በእነርሱ ላይ ይሠሩ ነበር። እባክህ የእግዚአብሔርን መልእክቶች ካቃለሉት እና እንደ ጻፎችና ፈሪሳውያን ሕዝቡ የሚያስፈልጋቸውን ብርሃንና እውነት እንዲያቀርቡ እግዚአብሔር የተጠቀመባቸውን እነዚያን ሰዎች ካናቁ የነበሩት ሰዎች ጥበብና እቅዶች ምን በጎ ፍሬ እንዳመጡ አስቡ።” The 1888 Materials, 1525.

እ.ኤ.አ. በሴፕቴምበር 11, 2001 የተጀመረው የማኅተም ስራ ተዘግዮ ነበር፥ ምክንያቱም የሰይጣን ወኪሎች ወደ “እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ራሱ” እንዲገቡ ተፈቅዶላቸው ነበር። በዚህ ስፍራ ሊታይ የሚገባው ጉዳይ ይህ ነው፤ ከ1798 እስከ 1844 ድረስ የሚለራውያን ቤተ መቅደስ ተሠርቶ ቆመ፥ እና በኦክቶበር 22, 1844 የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ መጣ። ቤተ መቅደሱና ሠራዊቱ በጵጵስናው ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታት ተረግጠው ነበር፥ እና ጵጵስናው የሞት ቁስሉን በተቀበለ ጊዜ ክርስቶስ የሚለራውያንን ቤተ መቅደስ የማቆም ስራ ጀመረ፤ የቤተ መቅደሱም ምልክት በብዙ ምስክሮች ላይ የሚታየው ቁጥር አርባ ስድስት ነው።

እ.ኤ.አ. 1840 ዓመት ኦገስት 11 ቀን፣ የራእይ መጽሐፍ አሥርኛው ምዕራፍ መልአክ ወረደ፣ የፕሮቴስታንትነትም ፍርድ ጀመረ። ያ ታሪክ ቃል በቃል ደግሞ ይደገማል።

በቅዱሳት መጻሕፍት “የምሥራቅ ነፋስ” የተባለው የተርሴስ መርከቦችን የሚያሰምጥ፣ ያቺንም ታላቂቱን ከተማ ጢሮስን የሚያወድቅ፣ ነገሥታትንና ነጋዴዎችንም ሦስት ጊዜ “ወዮ፣ ወዮ” ብለው እንዲጮኹ የሚያደርግ ነው። ነገር ግን እኛ እየመረመርነው ባለው የኢሳይያስ ክፍል ውስጥ፣ የ“ምሥራቅ ነፋስ” ቀን እግዚአብሔር “ኀይለኛ ነፋሱን የሚያቆምበት” ቀን ነው። በዚህ ክፍል ውስጥ “የምሥራቅ ነፋስ” ታግዶ ተይዞአል፣ ይህም የሦስተኛውን መልአክ ሥራ እንዳይከለክል ነው፤ ይህም ሥራ በኋለኛው ዝናብ ዘመን ውስጥ የሚፈጸም ነው። በዚህ ክፍል ውስጥ ተይዞ ያለው የ“ምሥራቅ ነፋስ” ጉዳይ፣ ኋለኛውን ዝናብ፣ የሦስተኛውን መልአክ ሥራ፣ እና በባቢሎን ውስጥ ያሉትን ሌሎች የእግዚአብሔር ልጆች መሰብሰብ እየለየ ያሳያል። በዚያ የጊዜ ወቅት፣ አራቱ መላእክት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ በሚታተሙበት ዘመን አራቱን ነፋሳት ይዘው እየከለከሉ ናቸው።

> ከዚህም በኋላ በምድር አራቱ ዳርቻዎች ላይ ቆሞ ያሉ አራት መላእክትን አየሁ፤ ነፋስ በምድርም ላይ ሆነ በባሕር ላይ ወይም በማንኛውም ዛፍ ላይ እንዳይነፍስ የምድርን አራቱ ነፋሳት ይይዙ ነበር። ከምሥራቅም ሌላ መልአክ ሲወጣ አየሁ፤ እርሱም የሕያው አምላክ ማኅተም ነበረው፤ ምድርንና ባሕርን ሊጎዱ ሥልጣን ለተሰጣቸው ለአራቱ መላእክትም በታላቅ ድምፅ ጮኸ፤ እንዲህም አለ፦ የአምላካችንን ባሪያዎች በግምባራቸው ላይ እስክናትም ድረስ ምድርን ወይም ባሕርን ወይም ዛፎችን አትጎዱ። ራእይ 7፥1–3።

የ“ምሥራቅ ነፋስ” መቆም፣ የ“ተቆጡ አሕዛብ” መታገድ፣ እና የ“አራቱ ነፋሳት” መያዝ ሁሉ በኋለኛው ዝናብ ዘመን ውስጥ ይከናወናሉ፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ማኅተም በሕዝቡ ላይ የሚቀመጠው በኋለኛው ዝናብ ወቅት ስለሆነ ነው። በአራቱ መላእክት የሚታገዱት አራቱ ነፋሳት የእስልምና ምልክት ናቸው።

> “መላእክት አራቱን ነፋሳት ይይዛሉ፤ እነርሱም ከተፈታ በኋላ በምድር ሁሉ ፊት ላይ በፍጥነት ለመውረር የሚፈልግ በቁጣ የተነሣ ፈረስ እንደሚወከሉ ሲሆን፣ በመንገዱም ጥፋትንና ሞትን ይሸከማል።

> “በዘላለማዊው ዓለም ዳርቻ ላይ ሳለን እንተኛለንን? ደንዝዘንና ቀዝቀዝ ሆነን ሙታን እንሆናለንን? እነሆ፣ በቤተ ክርስቲያኖቻችን ውስጥ የእግዚአብሔር መንፈስና ትንፋሽ በሕዝቡ ላይ እንዲነፍስ፣ በእግራቸውም እንዲቆሙና እንዲኖሩ በምን ያህል እንመኛለን! መንገዱ ጠባብ እንደሆነ፣ ደጁም ጭንቅ እንደሆነ ማየት ያስፈልገናል። ነገር ግን በዚያ ጭንቅ ደጅ ስናልፍ፣ ስፋቱ ወሰን የሌለው ነው።” Manuscript Releases, volume 20, 217.

በሚቀጥለው ጽሑፍ እነዚህን እውነታዎች ይበልጥ እንመለከታለን፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ዘላለማዊ መንግሥት የሚያቆምበት፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት በስምንተኛው መንግሥት የተመለከተው፣ ከሰባቱም መንግሥታት “የሆነ”ው፣ “በእነዚህ ነገሥታት ዘመን” ነውና።

> በእነዚህም ነገሥታት ዘመን የሰማይ አምላክ ፈጽሞ የማይፈርስ መንግሥት ያቆማል፤ መንግሥቱም ለሌላ ሕዝብ አይተላለፍም፤ ነገር ግን እነዚህን መንግሥታት ሁሉ ይደቅቃል ያጠፋልም፥ እርሱም ለዘላለም ይኖራል። ያለ እጅም ድንጋዩ ከተራራው እንደ ተቈረጠ፥ ብረቱንና ናሱን፥ ሸክላውንና ብሩን፥ ወርቁንም እንደ ደቀቀ ስላየህ፥ ታላቁ አምላክ ከዚህ በኋላ የሚሆነውን ለንጉሡ አሳውቆአል፤ ሕልሙም እውነተኛ ነው፥ ትርጓሜውም የታመነ ነው። ዳንኤል 2፥44-45።

Back to Articles