Article

# መጽሐፈ ዳንኤል - ስልሳ ስምንት

የሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ትንቢታዊ መልእክት መገለጥ፡ የእሁድ ሕግ እና የመጨረሻዎቹ ዘመናት

Author

Jeff Pippenger

Published

February 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ካሉት እጅግ በቀላሉ ሊገቡ ከሚችሉ ትንቢታዊ ምዕራፎች አንዱ ነው። ይህ ምዕራፍ የተለየ የመነሻ ነጥብ አለው።

> እንዲህም ሆነ፤ በስድስተኛው ዓመት፥ በስድስተኛው ወር፥ በወሩም በአምስተኛው ቀን፥ እኔ በቤቴ ተቀምጬ ሳለሁ፥ የይሁዳ ሽማግሌዎችም በፊቴ ተቀምጠው ሳሉ፥ በዚያ የጌታ እግዚአብሔር እጅ በላዬ ወደቀች። ሕዝቅኤል 8፥1።

ራእዩ በአሥራ አንደኛው ምዕራፍ የተለየ መደረሻ አለው።

> ከዚያ በኋላ መንፈሱ አነሣኝ፥ በእግዚአብሔርም መንፈስ በራእይ ወደ ከለዳውያን፥ ወደ ምርኮኞቹ አመጣኝ። እኔም ያየሁት ራእይ ከእኔ ላይ ወጣ። ከዚያም እግዚአብሔር ያሳየኝን ነገር ሁሉ ለምርኮኞቹ ተናገርሁ። ሕዝቅኤል 11፥24፣ 25።

ራእዩ የምዕራፍ ስምንት በስድስተኛው ዓመት በስድስተኛው ወር በአምስተኛው ቀን ይጀምራል፤ ይህም ቀን ከ«666» ጋር ከመጣጣሙ አንድ ቀን በፊት ነው፤ እናም በእርግጥ ራእዩ ስለ እሑድ ሕግ ነው፤ ይህም የአውሬው ምልክት ነው፥ ቁጥሩም የ«የኃጢአት ሰው» ቁጥር ነው፥ እንዲሁም ከሰባቱ የሆነችው የስምንተኛው መንግሥት ቁጥር ነው። በ«666» ቁጥር ላይ ድልን የሚቀዳጁ እነርሱ የእግዚአብሔርን ማኅተም ይቀበላሉ፤ በምዕራፍ ዘጠኝም የእግዚአብሔር ማኅተም በመጨረሻው ዘመን ባሉ ታማኝ ሕዝቡ ላይ እየተደረገ ነው።

> እኔም በሰማይ ሌላ ምልክት አየሁ፥ ታላቅና ድንቅ የሆነ፤ ሰባቱን የመጨረሻ መቅሠፍቶች ያላቸው ሰባት መላእክት፤ በእነርሱም የእግዚአብሔር ቍጣ ተፈጽሞአልና። እንደ እሳትም የተቀላቀለ የብርጭቆ ባሕር ያለ ነገር አየሁ፤ በአውሬውና በምስሉ፣ በምልክቱም እና በስሙ ቍጥር ላይ ድል የነሡ በእግዚአብሔር በገናዎች እየያዙ በብርጭቆው ባሕር ላይ ቆመው አየሁ። እነርሱም፣ ታላቅና ድንቅ ናቸው ሥራዎችህ፣ ሁሉን የምትገዛ ጌታ አምላክ ሆይ፤ መንገዶችህ ጻድቅና እውነተኛ ናቸው፣ የቅዱሳን ንጉሥ ሆይ ሲሉ፥ የእግዚአብሔር ባሪያ የሙሴን መዝሙርና የበጉን መዝሙር ይዘምራሉ። ራእይ 15፥1–3።

ከምሕረት ጊዜው መዝጊያ አስቀድሞ—ምክንያቱም በራእይ የሚቀጥለው ምዕራፍ ሰባቱ መላእክት ሰባቱን የመጨረሻ መቅሰፍቶች እያፈሰሱ የእግዚአብሔርን ቁጣ እንደሚያፈስሱ ስለሚናገር—የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ተለይተው ይታወቃሉ። በአራት ነገሮች ላይ ድል አግኝተዋል። “ድል” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ማሸነፍ ማለት ነው። ታማኞቹ አውሬውን፣ የአውሬውን ምስል፣ የአውሬውን ምልክት እና የስሙን ቍጥር አሸንፈዋል። ይህ ድል እነዚህ አራቱ ምልክቶች ምን እንደሚወክሉ የሚያስተውሉ መሆናቸውንም ያካትታል። እነዚህ አራቱ ትንቢታዊ ምልክቶች በእውነት ምን እንደሚወክሉ የሚያውቁ ሰዎች መቶኛቸው እጅግ በጣም ትንሽ ነው።

ዓለም በአንድ ዘመን በምዕራፍ አሥራ ሰባት የተጠቀሰችው የባቢሎን ጋለሞታ ጵጵስና መሆኗን ታውቅ ነበር፤ ነገር ግን የምድር ነገሥታትን ጋር ዝሙት የምትፈጽም የጢሮስ ጋለሞታ መሆኗን እንደ እግዚአብሔር ቃል የለየው ግንዛቤ በዩናይትድ ስቴትስ ታሪክ ውስጥ ተረስቷል። በአውሬው ላይ ድል ማግኘት ማለት፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አውሬ ጵጵስና መሆኑን በማረጋገጥ የእውነትን ቃል በትክክል መከፋፈል ማለት ነው። በቀጣዩም ምዕራፍ ዘንዶው፣ አውሬውና ሐሰተኛው ነቢይ ዓለሙን ወደ አርማጌዶን ይመራሉ፤ ስለዚህ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያሉ የእግዚአብሔር ታማኞች እነዚያ ሦስቱ ኃይሎች ማን እንደሆኑ ማወቅ ይገባቸዋል።

> ስድስተኛውም መልአክ ጽዋውን በታላቁ ወንዝ በኤፍራጥስ ላይ አፈሰሰ፤ ከምሥራቅም የሚመጡት ነገሥታት መንገድ እንዲዘጋጅ ውኃው ደረቀ። ከዚያም ከዘንዶው አፍ፣ ከአውሬውም አፍ፣ ከሐሰተኛውም ነቢይ አፍ እንደ እንቁራሪቶች ያሉ ሦስት ርኩስ መናፍስት ሲወጡ አየሁ። ተአምራትን የሚያደርጉ የአጋንንት መናፍስት ናቸውና፤ በሁሉን የሚችል በእግዚአብሔር ታላቅ ቀን ጦርነት እንዲሰበሰቡ ወደ ምድር ነገሥታትና ወደ ዓለም ሁሉ ነገሥታት ይወጣሉ። እነሆ፥ እንደ ሌባ እመጣለሁ። ራቁቱን እንዳይሄድ እና ኀፍረቱን እንዳያዩበት ነቅቶ የሚጠብቅ ልብሱንም የሚጠብቅ ብፁዕ ነው። በዕብራይስጥ ልሳን አርማጌዶን ተብሎ ወደሚጠራ ስፍራም ሰበሰባቸው። ራእይ 16፥12–16።

ድል በአውሬው ላይ የሚገኝ ድል፣ አውሬው ማን እንደሆነ በትክክል የመረዳት ድል ነው። አሁን የተጠቀሰው ክፍል የሚነግረው፣ የሚጠብቁና ልብሳቸውን የሚጠብቁ ላይ በረከት መሆኑን ነው፤ ነገር ግን በስድስተኛው መቅሰፍት ጊዜ፣ የምሕረት ጊዜ ለሰዎች ሁሉ ፈጽሞ ተዘግቶአል። ሚካኤል ሲቆም፣ የሰው ልጆች የምሕረት ጊዜ ይዘጋል፣ ከዚያም ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ይፈሳሉ። የምሕረት ጊዜ ከተዘጋ በኋላ ልብስን ለመቀየር ምንም መንገድ የለም፤ ሆኖም ከስድስተኛው መቅሰፍት ጋር የተያያዘ ማስጠንቀቂያ አለ። ያ ማስጠንቀቂያ የሚመለከተው፣ የምሕረት ጊዜ ከመዘጋቱ በፊት ስለ አውሬው ትክክለኛ መረዳት መኖሩን ነው፤ ያንንም መረዳት ካልኖረዎት፣ የምሕረት ጊዜ ከመዘጋቱ በፊት የክርስቶስን ጽድቅ ልብስ ታጣላችሁ።

> “ስለ ቃሉ ትርጉም በመረዳታቸው የሚደናገሩ፣ የፀረ ክርስቶስንም ትርጉም ማየት የሚሳናቸው ሰዎች በእርግጥ ራሳቸውን በፀረ ክርስቶስ ወገን ላይ ያኖራሉ። ከዚህ በኋላ ከዓለም ጋር ለመተዋወቅ ጊዜ የለንም። ዳንኤል በዕጣውና በስፍራው ቆሞአል። የዳንኤልና የዮሐንስ ትንቢቶች ሊረዱ ይገባል። እርስ በርሳቸው ይተረጉማሉ። ለዓለም ሁሉም ሊረዳው የሚገባ እውነቶችን ይሰጣሉ። እነዚህ ትንቢቶች በዓለም ውስጥ ምስክር ሊሆኑ ይገባል። በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች ፍጻሜያቸው እርሳቸውን ራሳቸው ያብራራሉ።” Kress Collection, 105.

አንድ ሰው ፀረ ክርስቶስ ጵጵስና መሆኑን ካላስተዋለ፣ በመጨረሻ በጵጵስና ወገን ላይ ይቆማል፤ ወይም ዮሐንስ እንደ ጻፈው፣ ራቁቱን ይሄዳል እና እፍረቱንም ያሳያል። በአውሬው ላይ ድልን ማግኘት ማለት አውሬው የጳጳሳዊ ኃይል መሆኑን፣ እንዲሁም ስለ ጳጳሳዊ ኃይሉ የተገለጠውን ሁሉ መረዳት ነው። ድልን የሚያገኙት እና ጵጵስና የኃጢአት ሰው መሆኑን የሚያስተውሉት፣ የጵጵስናው ምስል ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት በአንድነት የሚጣመሩበትን መርህ እንደሚወክል፣ በዚያ ግንኙነትም ውስጥ ቤተ ክርስቲያን ቁጥጥሩን እንደምትይዝ መረዳት ያስፈልጋቸዋል።

በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ፣ ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት ተቀላቅለው የሚፈጥሩት የአውሬው አወቃቀር፣ “የማጥፋት መተላለፍ” ተብሎ ተወክሏል። መተላለፍ ኃጢአት ነው፤ የጳጳሳዊውን አውሬ የሚያቋቁመውም ኃጢአት ነገሥታት ሥልጣናቸውን ለጳጳሳዊው ሥልጣን በሚያስረክቡበት ጊዜ ነው። ይህን በማድረጋቸው መንፈሳዊ ዝሙት ይፈጽማሉ፤ ይህም የዳንኤል “የማጥፋት መተላለፍ” እና የዮሐንስ “የአውሬው ምስል” ነው።

በጳጳሳዊው ምስል ላይ ድልን ማግኘት ማለት፣ ዩናይትድ ስቴትስ መጀመሪያ ይህንን ግንኙነት እንደምትመሠርት፣ በቅርቡም በሚመጣው የእሁድ ሕግ እንደምታጸናው፣ ከዚያም መላውን ዓለም ይህንኑ ግንኙነት እንዲቀበል እንደምታስገድድ በእግዚአብሔር ቃል መረዳት ነው።

አሜሪካ በኃይል በምድር ላይ የምታስገድደው የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ግንኙነት፣ በእነዚህ ሥርዓቶች ውስጥ የሚቆጣጠር ኃይል ሆኖ ከጳጳሳት ሥልጣን ጋር በቃል ኪዳን የሚገባውን አንድ-ዓለም መንግሥት (የተባበሩት መንግሥታት) ያካትታል። በአውሬው ምስል ላይ ድል ማግኘት ማለት፣ የአውሬው ምስል እነዚህን ነገሮች እንደሚወክል በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል መረዳት ነው።

ከአውሬውና ከአውሬው ምስል ላይ ድል መንሣት፣ የአውሬው (የጵጵስናው) የሥልጣን ምልክት የሆነውን ምልክት ትርጉም መረዳትንም ያካትታል።

የአውሬው ምልክት እሑድን እንደ እግዚአብሔር ሰንበት በግድ መጠበቅ ነው። በምልክቱ ላይ ድል ለመቀዳጀት የሚያስፈልገው፣ የእሑድ አምልኮ የፀሐይ አምልኮ መሆኑን እና ይህም ከአሕዛብ የበኣል አምልኮ ያነሰ እንዳልሆነ መገንዘብ ነው። ይህ ድል የሚያካትተው እውነትም፣ የአውሬው ምልክት በሰዎች ላይ በግድ እስኪጫን ድረስ ማንም እንደማይቀበለው ነው።

> “ነገር ግን በአለፉት ትውልዶች የነበሩ ክርስቲያኖች እሑድን ይጠብቁ ነበር፤ በዚህም ሲያደርጉ መጽሐፍ ቅዱሳዊውን ሰንበት እየጠበቁ እንዳሉ ይመስላቸው ነበር፤ እናም አሁን ደግሞ በእያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን፣ የሮማ ካቶሊክ ማኅበረ እምነትንም ሳይቀር፣ እሑድ በመለኮታዊ ሥርዓት የተሾመ ሰንበት እንደሆነ በቅንነት የሚያምኑ እውነተኛ ክርስቲያኖች አሉ። እግዚአብሔር የዓላማቸውን ቅንነትና በፊቱ ያላቸውን ታማኝነት ይቀበላል። ነገር ግን የእሑድ አክብሮት በሕግ ሲግደድ፣ እናም ዓለም ስለ እውነተኛው ሰንበት ግዴታ ብርሃን ሲቀበል፣ ያን ጊዜ ማንም ሰው ከሮማ በቀር ከፍ ያለ ሥልጣን የሌለውን ትእዛዝ ለመታዘዝ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ቢተላለፍ፣ በዚህ ሮማዊነትን ከእግዚአብሔር በላይ ያከብራል። ለሮማና በሮማ የተደነገገውን ሥርዓት ለሚያስገድድ ኃይል አክብሮት እየሰጠ ነው። አውሬውንና ምስሉን እየሰገደ ነው። በዚያን ጊዜ ሰዎች እግዚአብሔር የሥልጣኑ ምልክት መሆኑን የገለጠውን ሥርዓት ሲጥሉ፣ በስፍራውም ሮማ የበላይነቷ ምልክት እንዲሆን የመረጠችውን ሲያከብሩ፣ በዚህ ለሮማ ያላቸውን ታማኝነት ምልክት—‘የአውሬው ምልክት’—ይቀበላሉ። እናም ጉዳዩ በዚህ መልኩ በግልጽ ለሕዝቡ እስኪቀርብላቸው፣ እነርሱም በእግዚአብሔር ትእዛዛትና በሰዎች ትእዛዛት መካከል እስኪመርጡ ድረስ፣ በመተላለፍ የሚቀጥሉ ሰዎች ‘የአውሬውን ምልክት’ አይቀበሉም።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 449።

ለአውሬው፣ ለአውሬው ምስል እና ለአውሬው ምልክት ድልን የሚቀዳጁ ሰዎች በስሙ ቍጥር ላይም ድልን ማግኘት አለባቸው። የጢሮስ ጋለሞታ ያልተረሳችበት በታሪክ ዘመን፣ የፕሮቴስታንት ዓለም ጵጵስናው ፀረ ክርስቶስ መሆኑን ያውቅ ነበር። ጳውሎስ ጵጵስናውን “ያ ክፉው፣” “የኃጢአት ሰው፣” “የዓመፅ ምስጢር” እና “የጥፋት ልጅ” ብሎ እንደለየው ያውቁ ነበር፤ “እርሱም አምላክ ተብሎ በሚጠራው ወይም በሚሰገድለት ሁሉ ላይ የሚቃወምና ራሱን የሚያከብር ነው፤ ስለዚህም እንደ አምላክ ሆኖ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ይቀመጣል፥ ራሱንም እግዚአብሔር እንደሆነ ያሳያል።” ነገር ግን አሁን የጢሮስ ታላቂቱ ጋለሞታ ተረስታለች።

በቀድሞ ዘመናት “666” የሚለው ቁጥር በምሳሌያዊ መልኩ የጳጳሳትን ሥርዓት እንደሚወክል የሚያሳዩ የኢሶፕሴፊ ወይም የጌማትሪያ አተገባበሮች የተለያዩ ነበሩ። የዚህ ዓይነቱ የታወቀ ምሳሌ አንዱ፣ በጳጳሱ ሚተር ላይ Vicarius Filii Dei የሚሉት ቃላት መጻፋቸው ነው። Vicarius Filii Dei ማለት “የእግዚአብሔር ልጅ ምትክ ገዥ” ማለት ሲሆን፣ ስለዚህም በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ተቀምጦ እግዚአብሔር ነኝ የሚለውን የእርሱን የይገባኛል ጥያቄ ይመለከታል። በ Vicarius Filii Dei ውስጥ ያሉት የላቲን ፊደላት ድምራቸው ስድስት መቶ ስድሳ ስድስት ይሆናል።

አውሬው፣ ይህም የጵጵስና ሥልጣን ነው፣ በቁጥሩ ተለይቶ ይታወቃል፤ ቁጥሩም “666” ነው፤ ነገር ግን የኃጢአት ሰው በ1798 ዓ.ም. ገዳይ ቍስል ተቀብሎ ተረስቶአል። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ገዳዩ ቍስል ሊፈወስ ነው፤ የዚህም ገዳይ ቍስል መፈወስ የሚያመለክተው ዩናይትድ ስቴትስ በመጀመሪያ በራሷ አገር ለአውሬው ምስል እንደምትሠራ፣ ከዚያም ዓለምን ሁሉ እንዲሁ እንዲያደርግ እንደምታስገድድ ነው።

የአውሬው የዓለም ምስል ሁለት-ክፍል ያለውም ነው፣ ሦስት-ክፍል ያለውም ነው። በትንቢታዊ አመለካከት ሁለት-ክፍል ያለው ነው፤ ምክንያቱም ከቤተ ክርስቲያንና ከመንግሥት ጥምረት የተዋቀረ ስለሆነ ነው፤ ነገር ግን ከዘንዶው፣ ከአውሬው እና ከሐሰተኛው ነቢይ የተሠራ ስለሆነ ሦስት-ክፍል ያለው ነው። ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመሩት እነዚያ ኃይሎች ያላቸው ሦስት-ክፍል ኅብረት በሚቋቋምበት ጊዜ፣ ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛው መንግሥት የሆነው አውሬ ይሆናሉ፤ እንዲሁም የስድስተኛው መንግሥት ሦስት-ክፍል ኅብረት ይሆናሉ። በዘመኑ መጨረሻ የአውሬው ስም ቁጥር እንደገና “666” ነው፤ ምክንያቱም እያንዳንዳቸው የስድስተኛው መንግሥት ክፍል የሆኑ ሦስት መንግሥታትን ስለሚወክል ነው።

ከአውሬው፣ ከምስሉ፣ ከምልክቱ እና ከስሙ ቍጥር ላይ ድል ማግኘት ማለት፣ “ስምንተኛው ከሰባቱ ነው” የሚለውን እንቆቅልሽ መረዳት ነው፤ ይህም ዳንኤል ለመረዳት የጸለየለት የዳንኤል ሁለት ምሥጢር ነው። ይህ ፍርድ ሳይዘጋ ጥቂት ቀደም ብሎ የሚፈታ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ አካል ነው፤ ዮሐንስ እንዳለው፣ “ዘመኑ ቀርቦአልና።” ስለዚህም፣ ያን ድል የሚያገኙት ከመቅሠፍቶቹን ከሚያፈሱት መላእክት ጋር እንዳሉ ተወክለዋል፤ ምክንያቱም ፍርድ ሳይዘጋ ጥቂት ቀደም ብሎ ያን ድል፣ ወይም አስፈላጊውን ትንቢታዊ ማስተዋል ያገኛሉና።

ኢየሱስ ክርስቶስ የተገለጠው ራእይ የምህረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት እንዲፈታ እንደሚሆን፣ እና “666” የዚያ ራእይ አካል እንደሆነ የሚገነዘቡ ሰዎች፣ የሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ራእይ በአምስተኛው ቀን (ይህም ከስድስተኛው ቀን በፊት ያለው ቀን ነው)፣ በስድስተኛው ወር በስድስተኛውም ዓመት እንደሚጀምር አያመልጣቸውም። በምዕራፍ ስምንት መጨረሻ ላይ ሃያ አምስት ሰዎች ለፀሐይ ሰግደው ይገኛሉ፣ ምዕራፍ ዘጠኝ ደግሞ የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበሉትን ይለያል።

የራእዩ አውድ የአውሬው ምልክትና የእግዚአብሔር ማኅተም ነው፤ እንዲሁም ራእዩ በ“666” ቁጥር እንደ ምሳሌ ከተገለጸው የእሑድ ሕግ ጊዜ ምሕረት ሳይዘጋ አንድ ቀደም ብሎ ይገለጣል። ነገር ግን በአሜሪካ ውስጥ በእሑድ ሕግ ጊዜ እንደሚከሰት ተለይቶ የተጠቀሰው የምሕረት መዘጋት የሰው ልጆች ሁሉ የምሕረት መዘጋት አይደለም፤ ይልቁንም ለሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ብቻ የምሕረት መዘጋት ነው።

ራእዩ በኢየሩሳሌም ውስጥ እንደሚፈጸም ተመስሎ ቀርቧል፤ ኢየሩሳሌምም የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ምልክት ናት። በአሜሪካ አንድ ላይ የእሁድ ሕግ በሚወጣበት ጊዜ፣ ለሰንበት ብርሃን በዚያና በዚያን ጊዜ ተጠያቂ የሚደረጉት ብቸኛው ወገን የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች ናቸው።

> “የእውነት ብርሃን ለእርስዎ ቀርቦ፣ የአራተኛውን ትእዛዝ ሰንበት እየገለጠ፣ ለእሑድ አክብሮትም በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ምንም መሠረት እንደሌለ እያሳየ፣ እናንተ ግን አሁንም በሐሰተኛው ሰንበት ላይ ተጣብቃችሁ ብትቀጥሉ፣ እግዚአብሔር ‘ቅዱስ ቀኔ’ ብሎ የሚጠራውን ሰንበት ቅዱስ አድርጋችሁ ለመጠበቅ ብትናቁ፣ የአውሬውን ምልክት ትቀበላላችሁ። ይህ መቼ ይሆናል?—በእሑድ ከሥራ እንድትቆሙና እግዚአብሔርን እንድታመልኩ የሚያዝዛችሁን አዋጅ በምትታዘዙ ጊዜ፣ እሑድ ከተለመደ የሥራ ቀን ሌላ መሆኑን የሚያሳይ አንዲት ቃል እንኳ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንደሌለ እያወቃችሁ፣ የአውሬውን ምልክት ለመቀበል ትስማማላችሁ፣ የእግዚአብሔርንም ማኅተም ትክዳላችሁ። ይህን ምልክት በግምባራችን ወይም በእጃችን ላይ ብንቀበል፣ በማይታዘዙት ላይ የተነገሩት ፍርዶች በእኛ ላይ መውደቅ አለባቸው። ነገር ግን የሕያው እግዚአብሔር ማኅተም የጌታን ሰንበት በሕሊና ታማኝነት በሚጠብቁ ላይ ይኖራል።” Review and Herald, April 27, 1911.

የሕዝቅኤል መጽሐፍ ምዕራፍ 8 እስከ ምዕራፍ 11 ያለው ራእይ፣ ለኢየሩሳሌም የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት የመጣውን ታሪክ ይለይታል። ይህም ቁጥር “666” ከመምጣቱ አንድ ቀን በፊት እንደሚፈጸም ተስሎ ይታያል፤ ምዕራፍ 8 ደግሞ በኢየሩሳሌም ውስጥ እየተባባሰ የሚሄድ ዓመፅን ያመለክታል፣ ይህም በመሪ ሰዎች ለፀሐይ በመስገድ ይደመዳል፤ እንዲሁም የአውሬውን ምልክት ይቀበላሉ።

ምዕራፍ ዘጠኝ አንድ መልአክ በኢየሩሳሌም ውስጥ እየተጓዘ መሆኑን ያመለክታል (በዚህም አንድ ተከታታይ ሂደት መኖሩን ይለያል)፣ እናም ከዚያ በኋላ ማኅተሙ የሌላቸውን ሁሉ የሚገድሉት አጥፊ መላእክት ከመጡ በፊት በአንድ ወገን ላይ ማኅተምን ያኖራል። ሁለቱም ምዕራፎች እሑድ ሕግ ድረስ የሚያደርስ ተከታታይ ታሪክን ያመለክታሉ፤ በዚያም አንደኛው ወገን ለፀሐይ ይሰግዳል፣ ሌላው ደግሞ የእግዚአብሔርን ማኅተም ይቀበላል። ከዚያም ክፉዎች ከኢየሩሳሌም ይወገዳሉ፥ ምክንያቱም እሑድ ሕግ ክፉዎችንና ጥበበኞችን ይለያል።

በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ የተወከለው ማኅተም በራእይ ምዕራፍ ሰባት የተወከለው ያው ማኅተም ነው።

> “እንደዚህ ያሉ ትዕይንቶች ሊመጡ ከሆነ፣ በደለኛ በሆነው ዓለም ላይ እንደዚህ ያሉ አስፈሪ ፍርዶች ሊወርዱ ከሆነ፣ ለእግዚአብሔር ሕዝብ መሸሸጊያው የት ይሆናል? ቍጣው እስኪያልፍ ድረስ እንዴት ይጠለላሉ? ዮሐንስ የተፈጥሮ ኃይላትን—የምድር መናወጥ፣ ማዕበል፣ እና የፖለቲካ ግጭት—በአራት መላእክት ተይዘው እንዳሉ ተወክለው ያያል። እግዚአብሔር እንዲለቀቁ ቃል እስኪሰጥ ድረስ እነዚህ ነፋሳት በቁጥጥር ሥር ናቸው። የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ደኅንነት በዚያ ነው። የእግዚአብሔር መላእክት ትእዛዙን ይፈጽማሉ፤ የእግዚአብሔር ባሪያዎች በግንባራቸው እስኪታተሙ ድረስ፣ ነፋሳት በምድር ላይም ሆነ በባሕር ላይ ወይም በማንኛውም ዛፍ ላይ እንዳይነፉ፣ የምድርን ነፋሳት ይከለክላሉ። ኃያሉ መልአክ ከምሥራቅ (ወይም ፀሐይ መውጫ) ሲወጣ ይታያል። ይህ ከመላእክት ሁሉ የላቀ ኃያል መልአክ በእጁ የሕያውን እግዚአብሔር ማኅተም፣ ወይም ሕይወትን ሊሰጥ የሚችለውን እርሱን ብቻ የሚወክል ማኅተም ይይዛል፤ እርሱም በግንባሮች ላይ ለማን ዘላለማዊ ሕይወት እንደሚሰጥ የሚያመለክት ምልክት ወይም ጽሑፍ ሊጽፍ ይችላል። ይህን ሥራ እስኪፈጸም ድረስ አራቱን ነፋሳት እንዲገቱ አራቱን መላእክት ለማዘዝ፣ ከዚያም እንዲለቁአቸው ጥሪ እስኪሰጥ ድረስ፣ ሥልጣን ያለው የዚህ ከፍተኛ መልአክ ድምፅ ነበር።

> “ዓለምን፣ ሥጋን፣ ዲያብሎስንም የሚያሸንፉ ሰዎች የሕያው አምላክን ማኅተም የሚቀበሉ የተመረጡ ወዳጆች ይሆናሉ። እጆቻቸው ንጹሕ ያልሆኑ፣ ልባቸውም ጥሩ ያልሆነ ሰዎች የሕያው አምላክን ማኅተም አያገኙም። ኃጢአትን የሚያስቡና የሚፈጽሙት ሰዎች ይታለፋሉ። በእግዚአብሔር ፊት በሚያሳዩት አቋም ውስጥ፣ በታላቁ የእውነተኛው ምሳሌ ፍጻሜ የሆነው የማስተሰረያ ቀን ላይ እንደሚጸጸቱና ኃጢአታቸውን እንደሚናዘዙ ሰዎች ስፍራ የሚሞሉ ብቻ ለእግዚአብሔር ጥበቃ የሚገባቸው ሆነው ይታወቃሉ እና ይመለከታሉ። ስሞቻቸው፣ ለአዳኛቸው መገለጥ በጽናት የሚመለከቱ፣ የሚጠባበቁና የሚከታተሉ—ከጥዋትን ከሚጠባበቁ ይልቅ ይበልጥ በትጋትና በምኞት የሚጠባበቁ—ሰዎች ከታተሙት ጋር ይቈጠራሉ። በነፍሳቸው ላይ የእውነት ብርሃን ሁሉ ሲበራባቸው፣ ከሚናገሩት እምነት ጋር የሚስማሙ ሥራዎች ሊኖራቸው የሚገባ ሳለ፣ በኃጢአት የተሳቡ፣ በልባቸው ጣዖታትን ያቆሙ፣ ነፍሳቸውን በእግዚአብሔር ፊት ያበላሹ፣ በኃጢአትም ከእነርሱ ጋር የሚተባበሩትን የሚያረክሱ ሰዎች ስሞቻቸው ከሕይወት መጽሐፍ ይደምሰሳሉ፣ በመብራቶቻቸውም ጋር በዕቃዎቻቸው ዘይት ሳይኖራቸው በእኩለ ሌሊት ጨለማ ውስጥ ይተዋሉ። ‘ስሜን ለሚፈሩ ግን የጽድቅ ፀሐይ በክንፎቹ ፈውስ ይዞ ይወጣላችኋል።’”

> “ይህ የእግዚአብሔር ባሪያዎች መታተም ለሕዝቅኤል በራእይ የታየው ያው ነው። ዮሐንስም ደግሞ የዚህ እጅግ አስደንጋጭ መገለጥ ምስክር ሆኖ ነበር። ባሕሩንና ማዕበሉን ሲያገሳ አየ፤ የሰዎችም ልብ በፍርሃት ሲደክም አየ። ምድር ስትናወጥ፣ ተራሮችም ወደ ባሕር መካከል ሲወሰዱ (ይህም በትክክል እየተፈጸመ ያለ ነው)፣ ውኃው ሲያገሳና ሲታወክ፣ ተራሮችም በእብጠቱ ሲናወጡ ተመለከተ። ቸነፈር፣ በሽታ መቅሰፍት፣ ራብ፣ እና ሞት አስፈሪ ተልእኳቸውን ሲፈጽሙ እንዲሁም ታየው።” Testimonies to Ministers, 445.

በራእይ ምዕራፍ ሰባት ውስጥ የተገለጸው የመቶ አርባ አራት ሺህ ማተም በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥም የተወከለ ነው፤ ማተሚያውም መልአክ ከምሥራቅ የሚወጣው እጅግ ኃያል መልአክ ነው። የጠፉት፣ ስማቸውም ከሕይወት መጽሐፍ የተደለደለባቸው፣ “በመብራቶቻቸው ጋር በእቃቸው ዘይት የሌላቸው” ሆነው ተወክለዋል። በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት እስከ አሥራ አንድ ባለው ራእይ ውስጥ ያሉት ሁለቱ ክፍሎች፣ በማቴዎስ ሃያ አምስት የተጠቀሱት ብልህና ሞኝ ደናግል ናቸው፤ ስለዚህም እነርሱ አድቬንቲስቶች ናቸው።

> «በማቴዎስ 25 የተጠቀሰው የአሥሩ ድንግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ልምምድ ያመለክታል።» The Great Controversy, 393.

እህት ዋይት በተለይ በሕዝቅኤል ራእይ ውስጥ ያለችውን ኢየሩሳሌም አድቬንቲዝም መሆኗን በግልጽ ትለያለች፦

> “እውነተኛው የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ የጌታ ሥራ መንፈስንና የነፍሳት መዳንን በልባቸው የያዙ፣ ኃጢአትን ሁልጊዜ በእውነተኛው ኃጢአተኛ ባሕርይዋ ይመለከታሉ። በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ በቀላሉ የሚጣበቁ ኃጢአቶችን በታማኝነትና በግልጽ መቃወም ረገድ ሁልጊዜ በትክክለኛው ወገን ይቆማሉ። በተለይም ለቤተ ክርስቲያን በሚደረገው የመጨረሻ ሥራ፣ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነቀፋ ሳይኖርባቸው ሊቆሙ የሚገባቸው አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ በሚታተሙበት ዘመን፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ነን የሚሉት የሚፈጽሙትን በደሎች ከሁሉ ይልቅ በጥልቅ ይሰማቸዋል። ይህም ነቢዩ ስለ መጨረሻው ሥራ በሰጠው ምሳሌ፣ እያንዳንዱ በእጁ የማጥፊያ መሣሪያ የያዘ ሰው በሚል ምስል በኃይል ተገልጦአል። በመካከላቸውም አንድ ሰው በበፍታ ልብስ ተለብሶ ነበር፥ በጎኑም የጸሐፊ የቀለም መያዣ ነበረው። ‘እግዚአብሔርም እንዲህ አለው፦ በከተማዪቱ መካከል፣ በኢየሩሳሌም መካከል እለፍ፤ በመካከላትዋም ስለሚደረጉት ርኵሰቶች ሁሉ በሚቃትቱና በሚያለቅሱ ሰዎች ግንባር ላይ ምልክት አድርግ።’” Testimonies, volume 3, 266.

ሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት እስከ አስራ አንድ ድረስ ያለው ራእይ፣ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ እና በዚያ ጊዜ ላይ የሚደርሰውን የአድቬንቲዝም ታሪክ በቀጥታ ይናገራል። በኢየሩሳሌም (አድቬንቲዝም) ውስጥ ያሉትን ሁለቱን የአምልኮ ክፍሎች ይለያል፣ እናም የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት ከሚፈታው ከኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ጋር በትንቢታዊ ሁኔታ የተያያዘ ነው፤ ምክንያቱም የመጀመሪያ ማጣቀሻዎቹ በትንቢታዊ ምልክት ቁጥር “666”ን ያቀርባሉ። ይህን በማድረጉም፣ በመጨረሻዎቹ ቀኖች ጠቢባን ድል ሊነሡበት ከሚገባቸው አራት ነገሮች አንዱን ይለያል፤ እነዚህም አራቱ ነገሮች ስምንተኛው “ከሰባቱ የሆነ” ስለሚለው ብርሃን ክፍል ናቸው። ራእይ አስራ አምስት ደግሞ፣ በጳጳሳዊ ሥርዓት አራት ምሳሌያዊ ገጽታዎች ላይ ድል የሚነሡ ሰዎች የሙሴንና የበጉን መዝሙር እንዲዘምሩ ይገልጻል።

በዚያ ቀን ኢሳይያስ፣ በሃያ ሰባተኛው ምዕራፍ፣ የመጨረሻው ዘመን ጻድቃን የወይን እርሻውን መዝሙር እንደሚዘምሩ ይናገራል፤ ይህም በሰዎች መካከል ሲመላለስ በግዙፉ ያዘመረው መዝሙር ሲሆን፣ አዲስ የተመረጠ ሕዝብ በሚመረጥበት ጊዜ እየተተወ የሚያልፍበትን የተመረጠ ሕዝብ የሚለይ ነው። ያ መዝሙር በሕዝቅኤል ዘጠኝና በራእይ ሰባት የተገለጸው የማኅተም ሥራ ጊዜ በመጨረሻው ዘመን “ጥበበኞች” ዘንድ ይዘመራል። የሕዝቅኤል ራእይ፣ ከምዕራፍ ስምንት እስከ አስራ አንድ ያለው፣ የዚያ መዝሙር አካል ነው።

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

> “እውነተኛው የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ የጌታ ሥራና የነፍሳት መዳን መንፈስ በልባቸው ያለ፣ ኃጢአትን ሁልጊዜ በእውነተኛው ኃጢአተኛ ባሕርይዋ ይመለከታሉ። በቀላሉ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ከበቡ ኃጢአቶች ጋር በታማኝነትና በግልጽ መግባባት ወገን ሁልጊዜ ይቆማሉ። በተለይም በቤተ ክርስቲያን የመጨረሻው ሥራ፣ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት እንከን ሳይኖርባቸው የሚቆሙት መቶ አርባ አራት ሺህ በሚታተሙበት ዘመን፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ነን ብለው የሚናገሩት ሰዎች የሚፈጽሙትን በደሎች ከሁሉ ይልቅ በጥልቅ ያስባሉ። ይህም ነገር ነቢዩ የመጨረሻውን ሥራ እያንዳንዳቸው በእጁ የማጥፊያ መሣሪያ ያለው ሰዎች ምሳሌ ሥር በብርቱ ሁኔታ ገልጦታል። ከመካከላቸውም አንዱ በተልባ ተለብሶ በጎኑ የጸሐፊ ቀለም መያዣ ነበረው። ‘ጌታም እንዲህ አለው፣ በከተማይቱ መካከል፣ በኢየሩሳሌም መካከል እለፍ፤ በውስጧ ስለሚፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች ሁሉ የሚቃትቱና የሚያለቅሱ ሰዎች ግንባር ላይ ምልክት አድርግ።’”

> «በዚህ ጊዜ በእግዚአብሔር ምክር ውስጥ የቆሙት እነማን ናቸው? በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል ያሉትን ስህተቶች በተግባር የሚያስተዉሉ፣ ኃጢአትንም የሚገሥጹትን ሰዎች በግልጽ ባይሆንም ቢሆን በልባቸው የሚያጕረመርሙባቸው እነርሱ ናቸውን? በእነርሱ ላይ አቋማቸውን የሚያወሩ እና በስህተት ከሚፈጽሙት ጋር የሚተባበሩ እነርሱ ናቸውን? በፍጹም አይደሉም! ንስሐ ካልገቡና የሥራውን ሸክም ተሸክመው ያሉትን በመጨቆን እና በጽዮን ውስጥ የኃጢአተኞችን እጆች በማበርታት የሚፈጽሙትን የሰይጣን ሥራ ካልተዉ፣ የእግዚአብሔር ማህተም የሚያጸድቅ ምልክትን ፈጽሞ አይቀበሉም። ክፉዎችን በሚመጣው አጠቃላይ ጥፋት፣ የማጥፊያ መሣሪያ የተሸከሙት አምስቱ ሰዎች ሥራ የሚወክለው በዚያ ጥፋት ውስጥ ይወድቃሉ። ይህን ነጥብ በጥንቃቄ ልብ በሉ፤ በበፍታ ልብስ የተለበሰው ሰው በሚያሳየው ምልክት የተወከለው፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል በውስጣቸው የተሠራውን የእውነት ንጹሕ ምልክት የሚቀበሉት፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ‘ስለሚፈጸሙት ርኵሰቶች ሁሉ የሚቃትቱና የሚጮኹ’ እነርሱ ናቸው። ለንጽሕና ያላቸው ፍቅር፣ ለእግዚአብሔርም ክብርና ግርማ ያላቸው አክብሮት እንዲሁ ከፍ ያለ ነው፤ ስለ ኃጢአት ከመጠን የሚበልጥ ኃጢአተኝነትም እጅግ ግልጽ ዕይታ ስላላቸው፣ እንደ ሥቃይ ውስጥ ያሉ፣ እንዲሁም የሚቃትቱና የሚጮኹ ሆነው ተገልጠዋል። የሕዝቅኤልን ዘጠነኛ ምዕራፍ አንብቡ።»

> ነገር ግን በኃጢአትና በጽድቅ መካከል ያለውን ሰፊ ልዩነት በዚህ መልኩ የማያዩ ሁሉ፣ በእግዚአብሔርም ምክር ውስጥ ቆመው ምልክቱን እንደሚቀበሉት ያሉት እንደሚሰማቸው የማይሰማቸው ሁሉ በጅምላ መታረዳቸው፣ የማረድ መሣሪያ ለያዙት አምስቱ ሰዎች በተሰጠው ትእዛዝ ውስጥ ተገልጿል፤ “በከተማይቱ ውስጥ ከእርሱ በኋላ ሂዱ፣ ምቱም፤ ዐይናችሁ አትራራ፣ አትራሩም፤ ሽማግሌውንና ጕልማሳውን፣ ደናግልንና ሕፃናትን፣ ሴቶችንም ፈጽሞ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ ባለበት በማንኛውም ሰው አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ።” Testimonies, volume 3, 266, 267.

Back to Articles