Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Eighteen

የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር አሥራ ስምንት

The Sins of the Fathers

የአባቶች ኃጢአቶች

Author

Jeff Pippenger

Published

November 19, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 1856, formerly Philadelphian Millerite Adventism was identified by James and Ellen White as Laodicean. James White then began to promote the message of Laodicea to the movement through the Review and Herald. In the same publication, in the same year, increased light concerning the “seven times” of Leviticus twenty-six was also presented in a series of eight articles by Hiram Edson whom the Whites’ regarded so highly that they named their first son after him. The series ended with the promise that it would be completed in the future, but it never again surfaced. At the transition point of the movement of the first angel, from Philadelphia to Laodicea, the movement stumbled over the “seven times” of Leviticus twenty-six, representing the very first ‘time prophecy’ which the angels of God had led William Miller to recognize and proclaim.

በ1856 ዓ.ም.፣ ከዚያ በፊት ፊላዴልፍያዊ የሆነው ሚለራዊ አድቬንቲዝም በጄምስ እና በኤለን ዋይት ሎዶቅያዊ እንደሆነ ተለይቶ ተገለጸ። ከዚያም ጄምስ ዋይት በReview and Herald አማካይነት ለእንቅስቃሴው የሎዶቅያ መልእክትን ማስተዋወቅ ጀመረ። በዚያው ህትመት፣ በዚያውም ዓመት፣ ስለ ዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ያሉት “ሰባቱ ጊዜያት” የበለጠ ብርሃን ደግሞ በሃይረም ኤድሰን በተጻፉ ስምንት ተከታታይ ጽሑፎች ቀረበ፤ እርሱንም ዋይቶቹ እጅግ ከፍ አድርገው ይቆጥሩት ስለነበር የመጀመሪያ ልጃቸውን በእርሱ ስም ሰየሙት። ያ ተከታታይ ጽሑፍ ወደፊት እንደሚጠናቀቅ በተሰጠ ተስፋ ተደመደመ፣ ነገር ግን ከዚያ በኋላ ዳግመኛ ፊት አላየም። የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ከፊላዴልፍያ ወደ ሎዶቅያ በተሸጋገረበት የሽግግር ነጥብ ላይ፣ እንቅስቃሴው በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ያሉት “ሰባቱ ጊዜያት” ላይ ተሰናከለ፤ ይህም የእግዚአብሔር መላእክት ዊልያም ሚለርን እንዲያስተውለውና እንዲያውጅ የመሩትን እጅግ የመጀመሪያውን ‘የጊዜ ትንቢት’ ይወክላል።

The “seven times” was the chief corner-stone of the Millerite temple foundation. Every prophetic illustration of a sacred foundation is an illustration of Christ, for no other foundation can be laid than Christ.

“ሰባቱ ዘመናት” የሚለው የሚለራውያን ቤተ መቅደስ መሠረት ዋና የማዕዘን ድንጋይ ነበር። ቅዱስ መሠረትን የሚያመለክት እያንዳንዱ ትንቢታዊ ምሳሌ የክርስቶስ ምሳሌ ነው፥ ምክንያቱም ከክርስቶስ በቀር ሌላ መሠረት ሊጣል አይችልምና።

> For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.

> ከተቀመጠው መሠረት በቀር፣ እርሱም ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፣ ሌላ መሠረት ማንም ሊያኖር አይችልም። 1 ቆሮንቶስ 3:11

Not only is Christ the foundation, He is also the foundation stone which the builders rejected and thereafter stumbled over. He is the stone that ultimately becomes the head of the corner. In Millerite history the “seven times” was the symbol of that corner stone.

ክርስቶስ መሠረት ብቻ አይደለም፤ ግንበኞች የጣሉትና ከዚያም በኋላ የተሰናከሉበት የመሠረት ድንጋይ ደግሞ እርሱ ነው። እርሱ በመጨረሻ የማዕዘን ራስ የሚሆን ድንጋይ ነው። በሚለራዊያን ታሪክ “ሰባቱ ዘመናት” የዚያ የማዕዘን ራስ ድንጋይ ምልክት ነበር።

Christ confirmed the covenant with many for one week. The structure of the prophecy of “seven times” against the northern kingdom of Israel (that Hiram Edson had identified in the eight unfinished articles) reproduced the identical structure of the prophetic week that Christ confirmed the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, and verse twenty seven. The week that Christ was gathering Israel is the identical structure of the week that Christ scattered Israel. The scattering of ancient Israel was twenty-five hundred and twenty years, and the gathering of spiritual Israel was twenty-five hundred and twenty days. He gathered Israel to confirm the covenant and He scattered Israel, due to the quarrel of His covenant. To identify the “seven times” as the foundation stone of the Millerite temple is in perfect agreement with identifying Christ as the foundation stone. To reject that stone, is to reject Christ.

ክርስቶስ ከብዙዎች ጋር ለአንድ ሳምንት ኪዳኑን አጸና። ሂራም ኤድሰን ባልተጠናቀቁት ስምንት ጽሑፎች ውስጥ ለሰሜናዊው የእስራኤል መንግሥት የለየው የ“ሰባት ዘመናት” ትንቢት አወቃቀር፣ ክርስቶስ ዳንኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር ሀያ ሰባትን በመፈጸም ኪዳኑን ያጸናበትን የትንቢታዊውን ሳምንት ተመሳሳይ አወቃቀር እንደገና አበዛ። ክርስቶስ እስራኤልን ሲሰበስብ የነበረው ሳምንት፣ ክርስቶስ እስራኤልን ሲበትን የነበረውን ሳምንት በትክክል የሚመስል አወቃቀር ነው። የጥንቷ እስራኤል መበተን ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሀያ ዓመታት ነበር፣ የመንፈሳዊቷ እስራኤል መሰብሰብም ሁለት ሺህ አምስት መቶ ሀያ ቀናት ነበር። እርሱ ኪዳኑን ያጸና ዘንድ እስራኤልን ሰበሰበ፤ እርሱም በኪዳኑ ጠብ ምክንያት እስራኤልን በተናት። “ሰባት ዘመናትን” የሚለር ቤተ መቅደስ የመሠረት ድንጋይ አድርጎ መለየት፣ ክርስቶስን የመሠረት ድንጋይ አድርጎ ከመለየት ጋር ፍጹም ስምምነት ውስጥ ነው። ያንን ድንጋይ መቃወም ማለት ክርስቶስን መቃወም ነው።

When Christ, in 1856, for the very first time in Christian history, stood knocking at the door of Laodicea, He was seeking to produce an increase of knowledge upon the stone of stumbling that the builders were about to set aside. Seven years later, or you might say, twenty-five hundred and twenty symbolic days later, Laodicean Adventism closed the door. Sadly, Adventism refused to see the increase of knowledge. A stone that you stumble over is a stone that you do not see, but it is still there.

ክርስቶስ በ1856 ዓ.ም.፣ በክርስቲያን ታሪክ ውስጥ ለመጀመሪያ ጊዜ በሎዶቅያ ደጅ ቆሞ ሲያንኳኳ፣ ሠሪዎች ሊጥሉት ስለነበረው የመሰናከያ ድንጋይ ላይ የእውቀት ጭማሪ ለማምጣት ይፈልግ ነበር። ከሰባት ዓመታት በኋላ፣ ወይም እንዲሁ ልትሉ ትችላላችሁ፣ ከሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ምሳሌያዊ ቀናት በኋላ፣ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ደጁን ዘጋ። በሚያሳዝን ሁኔታ፣ አድቬንቲዝም የእውቀቱን ጭማሪ ለማየት እምቢ አለ። የምትሰናከሉበት ድንጋይ የማታዩት ድንጋይ ነው፤ ነገር ግን እርሱ አሁንም አለ።

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ሕዝቤ እውቀት በጎደለባቸው ምክንያት ተጠፍተዋል፤ አንተም እውቀትን ስለ ናቅህ፥ እኔ ደግሞ አንተን እናቅሃለሁ፥ ለእኔም ካህን እንዳትሆን፤ የአምላክህንም ሕግ ስለ ረሳህ፥ እኔ ደግሞ ልጆችህን እረሳለሁ። ሆሴዕ 4፥6።

The curse of the “seven times,” against the southern kingdom of Judah began in 677 BC and ended on October 22, 1844, along with the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen. The “seven times” is part of the very prophecy that has been identified as the “foundation and central pillar” of the Advent movement. The foundation and central pillar of Adventism was fulfilled at the very same time as several other prophecies. The “seven times,” the twenty-three hundred days, Malachi chapter three, Daniel chapter seven, verse thirteen, and the Matthew twenty-five parable of the ten virgins all were fulfilled on October 22, 1844. The date of October 22, 1844, is the foundational date of the Advent movement, and connected with that date, there is only one command that was identified.

በደቡባዊው የይሁዳ መንግሥት ላይ የመጣው የ“ሰባቱ ዘመናት” እርግማን በ677 ዓ.ዓ. ጀመረ፣ እና ከዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አራት የተጠቀሱት ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት ጋር በአንድነት በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ተፈጸመ። “ሰባቱ ዘመናት” የአድቬንት ንቅናቄ “መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ” ተብሎ ከታወቀው ትንቢት አካል ነው። የአድቬንቲዝም መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ በብዙ ሌሎች ትንቢቶች ጋር በትክክል በዚያው ጊዜ ተፈጸመ። “ሰባቱ ዘመናት፣” ሁለት ሺህ ሦስት መቶው ቀናት፣ ሚልክያስ ምዕራፍ ሦስት፣ ዳንኤል ምዕራፍ ሰባት ቁጥር አሥራ ሦስት፣ እና የማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ አምስት የአሥሩ ደናግል ምሳሌ፣ ሁሉም በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ተፈጸሙ። የ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን የአድቬንት ንቅናቄ መሠረታዊ ቀን ነው፣ እና ከዚያ ቀን ጋር ተያይዞ የተለየ አንድ ትእዛዝ ብቻ ነበር።

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> እኔም በባሕርና በምድር ላይ ቆሞ ያየሁት መልአክ እጁን ወደ ሰማይ አነሣ፤ ለዘላለም የሚኖር፥ ሰማይንና በውስጡ ያሉትን ነገሮች፥ ምድርንና በውስጧ ያሉትን ነገሮች፥ ባሕርንም እና በውስጡ ያሉትን ነገሮች የፈጠረውን በእርሱ ምሎ፥ ጊዜ ከዚያ በኋላ እንዳይኖር አለ። ራእይ 10፥5፣ 6።

Sister White identifies the angel of Revelation chapter ten, that stood upon the earth and sea, as Jesus Christ.

እህት ዋይት በራእይ ምዕራፍ አሥር በምድርና በባሕር ላይ ቆሞ የታየውን መልአክ እንደ ኢየሱስ ክርስቶስ ታመለክታለች።

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ዮሐንስን ያስተማረው ኃያል መልአክ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት ያለው አልነበረም። ቀኝ እግሩን በባሕር ላይ፣ ግራውንም በየብስ ላይ ማኖሩ፣ ከሰይጣን ጋር በሚካሄደው ታላቅ ተጋድሎ መዝጊያ ትዕይንቶች ውስጥ የሚወጣውን ድርሻ ያሳያል። ይህ አቋም በምድር ሁሉ ላይ ያለውን ሉዓላዊ ኃይሉንና ሥልጣኑን ያመለክታል።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

Christ took the position of standing upon the sea and earth to represent His supreme authority. He then lifted up His hand and commanded that “there should be time no longer.” Christ was entering into covenant with the Millerites and He gave them one command, just as He gave Abraham when he entered into covenant with him. He commanded Abraham to circumcise the male children. When he entered into covenant with a chosen people in the history of Moses, He gave many commands, and those commands included the direction that only the priests could touch the ark. He raised His hand and swore on October 22, 1844, that prophetic time should no longer be incorporated into biblical prophecies. Jesus had addressed the subject of “times and seasons” when He ascended to heaven in a cloud of angels, thus typifying the ascension of the two witnesses as the ensign. What He commanded then was about “times and seasons.”

ክርስቶስ ላዕላይ ሥልጣኑን ለማመልከት በባሕርና በምድር ላይ ቆሞ የሚታይበትን ስፍራ ወሰደ። ከዚያም እጁን አንሥቶ “ጊዜ ከእንግዲህ ወዲህ አይኖርም” ብሎ አዘዘ። ክርስቶስ ከሚለራውያን ጋር ወደ ቃል ኪዳን እየገባ ነበር፥ እናም ከአብርሃም ጋር ወደ ቃል ኪዳን በገባ ጊዜ እንደሰጠው ሁሉ አንድ ትእዛዝ ሰጣቸው። አብርሃምን ወንድ ሕፃናትን እንዲገርዝ አዘዘው። በሙሴ ታሪክ ውስጥ ከተመረጠ ሕዝብ ጋር ወደ ቃል ኪዳን በገባ ጊዜ ብዙ ትእዛዛትን ሰጠ፥ እነዚያም ትእዛዛት ታቦቱን ሊነካ የሚችለው ካህናቱ ብቻ እንደሆነ የሚያመለክት መመሪያን ያካትቱ ነበር። እጁን አንሥቶ በጥቅምት 22 ቀን 1844 ዓ.ም. ትንቢታዊ ጊዜ ከእንግዲህ ወዲህ በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ትንቢቶች ውስጥ እንዳይካተት ማለፈ በመሐላ አረጋገጠ። ኢየሱስ በመላእክት ደመና ወደ ሰማይ በወጣ ጊዜ፥ ይህም እንደ አርማ የሁለቱ ምስክሮች ዕርገትን በምሳሌ እየወከለ ሳለ፥ ስለ “ዘመናትና ወቅቶች” አስቀድሞ ተናግሮ ነበር። በዚያን ጊዜ ያዘዘውም ስለ “ዘመናትና ወቅቶች” ነበር።

> When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, wilt thou at this time restore again the kingdom to Israel? And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. Acts 1:6–8.

> ስለዚህ በአንድነት ተሰብስበው ሳሉ ጠየቁት፣ እንዲህ ሲሉ፦ ጌታ ሆይ፣ በዚህ ጊዜ መንግሥትን ለእስራኤል እንደገና ትመልሳለህን? እርሱም እንዲህ አላቸው፦ አብ በራሱ ሥልጣን ያኖራቸውን ዘመናትና ወቅቶች ማወቅ ለእናንተ አይደለም። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ ሲመጣ ኃይልን ትቀበላላችሁ፤ በኢየሩሳሌምም፣ በይሁዳ ሁሉ፣ በሰማርያም፣ እስከ ምድር ዳርቻም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ። ሐዋርያት ሥራ 1:6–8።

Jesus did not say that there were no times and seasons, for speaking through Solomon he had confirmed that there are “times and seasons.”

ኢየሱስ ጊዜዎችና ዘመኖች እንደሌሉ አላለም፤ ከዚህ ይልቅ በሰሎሞን አማካይነት ሲናገር “ጊዜዎችና ዘመኖች” እንዳሉ አረጋግጦ ነበር።

> To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven: Ecclesiastes 3:1.

> ለሁሉም ነገር ወራት አሉት፥ ከሰማይም በታች ላለው ለእያንዳንዱ ዓላማ ጊዜ አለው፤ መክብብ 3፥1።

There are “times and seasons” within the biblical record that are testimonies to Palmoni, the “Wonderful Numberer”, but as of October 22, 1844, God’s people have been commanded to never again present a prophetic message that is hung upon time. The counsel of Jesus to the disciples just before He ascended represents the history just before His purified people are lifted up as an ensign in Revelation chapter eleven, and it agrees with the command He gave on October 22, 1844. At the foundational date of Adventism, Christ commanded that there were to be no more prophetic messages based upon time, and at His ascension which typified the ascension of the two witnesses in Revelation eleven he repeated that command.

በመጽሐፍ ቅዱሳዊው መዝገብ ውስጥ ያሉ “ዘመናትና ወቅቶች” ለፓልሞኒ፣ “ድንቅ ቈጣሪው” ምስክሮች ናቸው፤ ነገር ግን ከጥቅምት 22 ቀን 1844 ጀምሮ የእግዚአብሔር ሕዝብ ከእንግዲህ ወዲህ በጊዜ ላይ የተንጠለጠለ ትንቢታዊ መልእክት ፈጽሞ እንዳያቀርብ ታዝዞአል። ኢየሱስ ከዕርገቱ በፊት ለደቀ መዛሙርቱ የሰጠው ምክር፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ የነጻው ሕዝቡ እንደ ዓርማ ከፍ ከፍ ከሚደረግበት በፊት ያለውን ታሪክ ይወክላል፤ ይህም በጥቅምት 22 ቀን 1844 ከሰጠው ትእዛዝ ጋር ይስማማል። በአድቬንቲዝም መሠረታዊ ቀን ክርስቶስ ከእንግዲህ ወዲህ በጊዜ ላይ የተመሠረቱ ትንቢታዊ መልእክቶች እንዳይኖሩ አዘዘ፤ እናም በራእይ አሥራ አንድ ያሉትን ሁለቱን ምስክሮች ዕርገት የሚያመለክተው በራሱ ዕርገት ጊዜ ያንኑ ትእዛዝ ደገመው።

> “Let all our brethren and sisters beware of anyone who would set a time for the Lord to fulfill His word in regard to His coming, or in regard to any other promise He has made of special significance. ‘It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in His own power.’ False teachers may appear to be very zealous for the work of God, and may expend means to bring their theories before the world and the church; but as they mingle error with truth, their message is one of deception, and will lead souls into false paths. They are to be met and opposed, not because they are bad men, but because they are teachers of falsehood and are endeavoring to put upon falsehood the stamp of truth.” Testimonies to Ministers, 55.

> “ጌታ ስለ መምጣቱ የተናገረውን ቃል፣ ወይም ልዩ አስፈላጊነት ስላላቸው ሌሎች ተስፋዎች ማናቸውንም ለመፈጸም ጊዜ ሊወስን ከሚሞክር ሰው ሁሉ ወንድሞቻችንና እህቶቻችን ሁሉ ይጠንቀቁ። ‘አብ በራሱ ሥልጣን ውስጥ ያኖረውን ዘመንና ወራት ማወቅ ለእናንተ አይደለም።’ ሐሰተኛ መምህራን ለእግዚአብሔር ሥራ እጅግ ቀናተኞች የሚመስሉ ሊሆኑ ይችላሉ፣ እንዲሁም ንድፈ ሐሳባቸውን በዓለምና በቤተ ክርስቲያን ፊት ለማቅረብ ገንዘብና ዘዴ ሊያወጡ ይችላሉ፤ ነገር ግን ስህተትን ከእውነት ጋር ስለሚቀላቅሉ፣ መልእክታቸው የማታለል ነው፣ ነፍሳትንም ወደ ሐሰት መንገዶች ይመራል። እነርሱ ክፉ ሰዎች ስለሆኑ ሳይሆን፣ የሐሰት መምህራን ስለሆኑና በሐሰት ላይ የእውነትን ማኅተም ለማኖር ስለሚጥሩ ሊገጠሙና ሊቃወሙ ይገባል።” Testimonies to Ministers, 55.

Sister White was clear that we will never have a message of time identifying anything of special significance, not simply His Second Coming. Time prophecy, which was the theme of the Millerite movement, ended on October 22, 1844, and the only command associated with that foundational date was that time should never be used in the presentation of God’s message again.

እህት ዋይት ልዩ አስፈላጊነት ያለውን ማንኛውንም ነገር በጊዜ የሚለይ መልእክት ፈጽሞ እንደማይኖረን ግልጽ አድርጋ ተናግራለች፤ ይህም የእርሱን ሁለተኛ ምጽአት ብቻ አይመለከትም። የሚለራውያን እንቅስቃሴ ዋና ርእስ የነበረው የጊዜ ትንቢት በጥቅምት 22 ቀን 1844 ተፈጸመ፤ ከዚያም መሠረታዊ ቀን ጋር የተያያዘው ብቸኛ ትእዛዝ ጊዜ ከእንግዲህ በኋላ በእግዚአብሔር መልእክት አቀራረብ ውስጥ ፈጽሞ እንዳይጠቀም ነበር።

In the beginning movement of the first angel, at the very point of the transition from Philadelphia to Laodicea, increased light was given upon the foundational truth of the Millerite movement. Seven years later, or twenty-five hundred and twenty symbolic days later, or a “wilderness” later, in 1863, the foundational stone of the “seven times” was set aside by the builders.

በመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ መጀመሪያ ወቅት፣ ከፊላዴልፊያ ወደ ሎዶቅያ የሚደረገው ሽግግር በተፈጸመበት በትክክለኛው ነጥብ፣ በሚለራውያን እንቅስቃሴ መሠረታዊ እውነት ላይ የበለጠ ብርሃን ተሰጠ። ከዚያም ሰባት ዓመታት በኋላ፣ ወይም ከሁለት ሺህ አምስት መቶ ሀያ ምሳሌያዊ ቀናት በኋላ፣ ወይም ከአንድ “ምድረ በዳ” በኋላ፣ በ1863፣ የ“ሰባት ጊዜያት” መሠረታዊ ድንጋይ በሠሪዎች ተጥሎ ተተወ።

In the ending movement of the third angel, at the very point of transition from Laodicea to Philadelphia a test that includes a confession of the sins of the fathers is given. The test of the foundation for the fathers was the “seven times,” which was their foundation stone. Would the ending movement disregard the only command associated with the foundational date, as their father’s disregarded their foundational stone?

በሦስተኛው መልአክ የመጨረሻ እንቅስቃሴ ውስጥ፣ ከሎዶቅያ ወደ ፊላዴልፊያ በሚለወጥበት ትክክለኛ የሽግግር ነጥብ ላይ፣ የአባቶችን ኃጢአት መናዘዝን የሚያካትት ፈተና ይሰጣል። ለአባቶች የመሠረቱ ፈተና “ሰባት ዘመናት” ነበር፣ ይህም የመሠረታቸው ድንጋይ ነበረ። መጨረሻው እንቅስቃሴ፣ ከመሠረታዊው ቀን ጋር የተያያዘውን ብቸኛ ትእዛዝ ችላ ይል ይሆን፣ አባቶቻቸውም የመሠረታቸውን ድንጋይ እንደ ችላ እንዳሉት?

Yes. They most certainly did that very thing. They repeated the sins of their fathers.

አዎን። በእርግጥ ያንን ነገር እጅግ ፈጽመዋል። የአባቶቻቸውን ኃጢአት ደግመዋል።

Their fathers did not sin in the foundational date, for among other things they were still Philadelphians at that foundational date. Their fathers failed their foundational test when they transformed into Laodicea and rejected the “seven times” along with its increasing light.

አባቶቻቸው በመሠረታዊው ቀን ኃጢአት አልሠሩም፤ ምክንያቱም ከሌሎች ነገሮች ጋር በዚያ መሠረታዊ ቀን እስካሁን ፊላዴልፊያውያን ነበሩና። አባቶቻቸው ወደ ሎዶቅያ ተለውጠው “ሰባት ጊዜያትን” ከእየጨመረ የሚሄድ ብርሃኑ ጋር በመክወን መሠረታዊ ፈተናቸውን ወደቁ።

Their foundational failure in 1863, was preceded by seven years of Christ knocking on the door of their Laodicean hearts. Seven years is symbolic of the “seven times” and of the “wilderness.” After the “wilderness” from 1856 to 1863, they failed their foundational test.

የእነርሱ መሠረታዊ ውድቀት በ1863 ከመከሰቱ በፊት፣ ክርስቶስ በላኦድቅያዊ ልባቸው ደጅ ላይ ሰባት ዓመታት ሲያንኳኳ ቀድሞታል። ሰባት ዓመታት የ“ሰባት ዘመን”ን እና የ“ምድረ በዳ”ን ምልክት ናቸው። ከ1856 እስከ 1863 ድረስ ካለው “ምድረ በዳ” በኋላ፣ የመሠረታቸውን ፈተና ወደቁ።

In the first disappointment of the movement of the third angel God’s people sinned, by rejecting the only command directly associated with the foundational date. They chose to incorporate time prediction into the prophetic message, when they knew better. In so doing they repeated the sin of Moses, neglecting to circumcise his son and the sin of Uzzah touching the ark, which he knew he was forbidden to do. The movement of the third angel did what they knew was not right! If anyone wishes to paint over that fact, then use the rest of the can of paint, to cover the truth that Moses, and Uzzah both sinned and manifested rebellion against God’s will as they typified the first disappointment of the very last of all the reform lines—the reform line that every reform line pointed forward to. The illustrations of the first disappointment in the reform lines bear the signature of Alpha and Omega, and the record therein is for the benefit of God’s people, even if God’s people refuse to be benefited thereby.

በሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ ከመሠረታዊው ቀን ጋር በቀጥታ የተያያዘውን ብቸኛ ትእዛዝ በመቃወም ኃጢአት ሠሩ። እነርሱ ከዚህ የተሻለ እውቀት ሲኖራቸው፣ የጊዜ ትንቢትን ወደ ትንቢታዊው መልእክት ለማካተት መረጡ። ይህን በማድረጋቸውም ሙሴ ልጁን መገረዝ ቸል በማለቱ የሠራውን ኃጢአትና፣ ዑዛ እንዳይነካው እንደ ተከለከለ እያወቀ ታቦቱን በመንካቱ የሠራውን ኃጢአት ደገሙ። የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ትክክል እንዳልሆነ ያውቁትን ነገር አደረገ! ማንም ሰው ያንን እውነታ ለመቀባት ቢሻ፣ እንግዲያውስ የቀለም ቆርቆሮውን የቀረውን ሁሉ ይጠቀም፤ ሙሴና ዑዛ ሁለቱም ኃጢአት እንደ ሠሩና፣ ከሁሉም የተሐድሶ መስመሮች የመጨረሻውን—ሁሉም የተሐድሶ መስመሮች አስቀድመው ወደ እርሱ የጠቆሙትን የተሐድሶ መስመር—የመጀመሪያውን ተስፋ መቁረጥ ሲወክሉ፣ በእግዚአብሔር ፈቃድ ላይ ዓመፅ እንዳሳዩ የሚናገረውን እውነት ደግሞ ይሸፍን። በተሐድሶ መስመሮች ውስጥ ያሉት የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ምሳሌዎች የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ተሸክመዋል፤ በዚያም ያለው መዝገብ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ጥቅም ነው፣ ምንም እንኳ የእግዚአብሔር ሕዝብ በእርሱ ጥቅም ሊያገኝ ቢከለክልም።

The movement of the first angel was given a period of seven years, which is a symbol of the wilderness of the “seven times,” to accept the Laodicean message along with the light of the “seven times.” The curse of the “seven times” is the curse of being spewed out of the mouth of the Lord. In 1863, they repeated the work of rebuilding Jericho, a work that contained a “curse.” The seven years from 1856, to 1863, are a miniature illustration of the rebellion of the fathers of ancient Israel’s sin that brought upon them the curse of “seven times.” Modern Israel repeated the sins of their fathers in 1863.

የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ፣ ከ“ሰባት ጊዜ” ብርሃን ጋር ተያይዞ የላኦዴቅያን መልእክት እንዲቀበል የ“ሰባት ጊዜ”ን ምድረ በዳ የሚወክል የሰባት ዓመት ዘመን ተሰጠው። የ“ሰባት ጊዜ” እርግማን ከጌታ አፍ መተፋት የሆነ እርግማን ነው። በ1863 ዓ.ም.፣ “እርግማን” የያዘውን የኢያሪኮን እንደ ገና የመገንባት ሥራ ደገሙት። ከ1856 እስከ 1863 ያሉት ሰባት ዓመታት፣ በእነርሱ ላይ የ“ሰባት ጊዜ”ን እርግማን ያመጣባቸውን የጥንታዊ እስራኤል አባቶች ኃጢአት ዐመፅ በትንሹ የሚያሳይ ምሳሌ ነው። ዘመናዊቷ እስራኤል በ1863 ዓ.ም. የአባቶቻቸውን ኃጢአት ደገመች።

The movement of the third angel failed the test of the first disappointment as surely as did Moses and Uzzah. They were then slain in the streets for a “wilderness” period of three and a half days. They are now being formed into bodies by the sound of the Comforter. The sound of the Comforter is being given through the “voice” in the wilderness, and they are now being confronted with the test, not of time setting, but of the “seven times.” They already failed the test of time setting.

የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ሙሴና ዑዛ እንዳደረጉት በእርግጥ የመጀመሪያውን ቅር መሰኘት ፈተና አልፎ ማለፍ አልቻለም። ከዚያም በኋላ ለሦስት ቀን ተኩል የ“ምድረ በዳ” ዘመን በአደባባዮች ውስጥ ተገደሉ። አሁን ግን በአጽናኙ ድምፅ ወደ አካላት እየተቀረጹ ነው። የአጽናኙም ድምፅ በምድረ በዳ ውስጥ ባለው “ድምፅ” አማካይነት እየተሰጠ ነው፣ እነርሱም አሁን የሚጋፈጡት ፈተና የ“ሰባቱ ዘመናት” እንጂ የዘመን መወሰን አይደለም። የዘመን መወሰንን ፈተና አስቀድመው ወድቀዋል።

They are not being tested as to whether they believe the “seven times” is a valid truth, for they have previously given testimony that they accept the “seven times” as a valid prophecy. They have confessed to believe the prophecy of twenty-five hundred and twenty years of scattering. But they may be unaware that there is a new testing light of the “seven times.” They are standing where their fathers stood in 1856. The new light is that the three and a half days of Revelation eleven, is not simply identifying the French Revolution, but it is now a present truth reality.

“ሰባቱ ዘመናት” ትክክለኛ እውነት መሆኑን ያምናሉ ወይስ አያምኑም ተብሎ እየተፈተኑ አይደሉም፤ ምክንያቱም ከዚህ በፊት “ሰባቱ ዘመናት” ትክክለኛ ትንቢት እንደሆነ እንደሚቀበሉ ምስክርነት ሰጥተዋልና። የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት መበተን ትንቢትን እንደሚያምኑ ተናዝዘዋል። ነገር ግን የ“ሰባቱ ዘመናት” አዲስ ፈታኝ ብርሃን እንዳለ ሳያውቁ ሊሆኑ ይችላሉ። በ1856 አባቶቻቸው ቆሙበት ስፍራ እነርሱም ቆመዋል። አዲሱ ብርሃን ይህ ነው፤ በራእይ አሥራ አንድ ያሉት ሦስት ቀን ተኩል ፈረንሳይ አብዮትን ብቻ የሚያመለክቱ ሳይሆን፣ አሁን የአሁኑ እውነት እውነታ ናቸው።

Is the opening up of the hidden history of the seven thunders, and opening of the seventh seal actually two witnesses that identify that the Revelation of Jesus Christ is now being unsealed? If it is, is it actually true that the entire book of Revelation is speaking of the last days? If that is true, then does the three and a half days represent the tarrying time in the virgin’s parable? If it does, then does the remedy of the “seven times” actually represent a command that must be met by those who participated in the Nashville prediction of July 18, 2020?

የሰባቱ ነጎድጓዶች የተሰወረ ታሪክ መከፈትና የሰባተኛው ማኅተም መከፈት፣ እነዚህ በእውነት የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ አሁን እየተፈታ እንደሆነ የሚለዩ ሁለት ምስክሮች ናቸውን? ይህ ከሆነ፣ ሙሉው የራእይ መጽሐፍ ስለ መጨረሻዎቹ ዘመናት እየተናገረ ነው ማለት በእውነት ትክክል ነውን? ይህ እውነት ከሆነ፣ እንግዲያስ ሦስት ቀን ተኩል በድንግል ምሳሌ ውስጥ ያለውን የመዘግየት ጊዜ ይወክላልን? ይህ ከሆነ፣ እንግዲያስ የ“ሰባት ጊዜያት” መፍትሔ በእውነት በ2020 ጁላይ 18 በናሽቪል በተሰጠው ትንቢት የተሳተፉ ሰዎች ሊፈጽሙት የሚገባ ትእዛዝ ነውን?

Wow! There is a test for you! Do those that wake up and realize they are in the tarrying time, actually have to repent for their sins, and their father’s sins at the end of the three and a half days? Was it really a sin to disregard the command not to employ time in a prediction?

ዋው! ለእናንተ ፈተና አለ! እነዚያ ከእንቅልፋቸው ነቅተው በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ የሚገነዘቡ ሰዎች፣ በሦስት ቀንና ተኩል መጨረሻ ላይ ለኃጢአታቸውና ለአባቶቻቸው ኃጢአት በእውነት ንስሐ መግባት አለባቸውን? በትንቢታዊ መግለጫ ውስጥ ጊዜን እንዳይጠቀሙ የተሰጠውን ትእዛዝ መናቅ በእርግጥ ኃጢአት ነበርን?

For those who took the position that the failed prediction of Nashville was somehow God’s intended purpose, and who thereafter have attempted to uphold that claim, I would add another observation, beyond the sin of employing time in God’s prophecies. What happened with the false prediction of Nashville was not simply a manifestation of rebellion to Christ’s command in 1844, it was an action that told those outside of Adventism that the predictions found in the Spirit of Prophecy are faulty. It was a reproach upon the writings of the Spirit of Prophecy. It provides evidence for those in the world that the writings of Ellen White are as important as the writings of Joseph Smith, or of Nostradamus. The precious words of Ellen White were corrupted with the vile words of our rebellion. It wasn’t only a rebellion against Christ, who is the Word of God, it was simultaneously a rebellion against the Spirit of Prophecy. John was being persecuted in the isle that is called Patmos, not because he placed his human opinion above the Bible and Spirit of Prophecy, but because he obeyed those two witnesses.

የናሽቪል የተሳሳተ ትንቢት በሆነ ሁኔታ የእግዚአብሔር የታሰበ ዓላማ ነበር ብለው የቆሙ፣ ከዚያም በኋላ ያንን አቤቱታ ለማጽናት የሞከሩ ሰዎችን በተመለከተ፣ በእግዚአብሔር ትንቢቶች ውስጥ ጊዜን መጠቀም ካለበት ኃጢአት በተጨማሪ ሌላ ምልከታ እጨምራለሁ። በናሽቪል የተከሰተው የሐሰት ትንቢት በ1844 ለክርስቶስ ትእዛዝ የተገለጠ ዓመፅ ብቻ አልነበረም፤ ከአድቬንቲዝም ውጭ ላሉትም በመንፈስ ትንቢት ውስጥ የሚገኙት ትንቢቶች የተሳሳቱ ናቸው የሚል መልእክት የሚያስተላልፍ ድርጊት ነበር። በመንፈስ ትንቢት ጽሑፎች ላይ ነቀፋ ነበር። በዓለም ውስጥ ላሉትም የኤለን ዋይት ጽሑፎች እንደ ዮሴፍ ስሚዝ ወይም እንደ ኖስትራዳሙስ ጽሑፎች ያህል አስፈላጊ ናቸው የሚል ማስረጃ ይሰጣል። ውድ የኤለን ዋይት ቃላት በዓመፃችን ርኩስ ቃላት ተበላሹ። ይህ የእግዚአብሔር ቃል በሆነው በክርስቶስ ላይ ብቻ የተነሣ ዓመፅ አልነበረም፤ በተመሳሳይ ጊዜ በመንፈስ ትንቢት ላይም የተነሣ ዓመፅ ነበር። ዮሐንስ በጳጥሞስ ተብላ በምትጠራው ደሴት ላይ ስደት የተቀበለው፣ የሰው አስተያየቱን ከመጽሐፍ ቅዱስና ከመንፈስ ትንቢት በላይ ስለ አኖረ አይደለም፤ እነዚያን ሁለት ምስክሮች ስለ ታዘዘ ነበር።

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> እኔ ዮሐንስ፥ ወንድማችሁም ደግሞ ሆኜ፣ በመከራም ሆነ በኢየሱስ ክርስቶስ መንግሥትና ትዕግሥት ባልንጀራችሁ የሆንሁ፥ በእግዚአብሔር ቃልና በኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት ምክንያት ጳጥሞስ ተብላ በምትጠራው ደሴት ላይ ነበርሁ። ራእይ 1፥9።

We repeated the sins of our father Moses at our first disappointment, and we need to confess this. We need to confess this for we are now at 1856. There is now new light about the “seven times,” just as there was then. We are now at the transition from Laodicea to Philadelphia as the beginning movement was at the transition of Philadelphia to Laodicea in 1856. In 1856, our fathers stopped the publication of the increase of knowledge concerning the “seven times.” We might not be able to stop the publication of that light, but we certainly can close the doors of our hearts against this light. We can pretend, as the original Seventh-day Adventist builders did, that the stone was not actually there, and continue to stumble over it. Our problem is that we don’t have over a century to put our heads in the sand, for the judgments are already beginning.

እኛ በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጣችን ጊዜ የአባታችን የሙሴን ኃጢአቶች ደግመናል፤ ይህንም መናዘዝ ያስፈልገናል። ይህን መናዘዝ ያስፈልገናል፥ ምክንያቱም እኛ አሁን በ1856 ላይ ነንና። አሁን ስለ “ሰባቱ ዘመናት” አዲስ ብርሃን አለ፥ በዚያን ጊዜም እንደነበረው ሁሉ። እኛ አሁን በ1856 የመጀመሪያው እንቅስቃሴ ከፊላዴልፊያ ወደ ሎዶቅያ በተሸጋገረበት ሁኔታ እንደነበረው፣ ከሎዶቅያ ወደ ፊላዴልፊያ በሚደረገው ሽግግር ላይ ነን። በ1856 አባቶቻችን ስለ “ሰባቱ ዘመናት” የእውቀት መጨመር የሚነግረውን ህትመት አቁመው ነበር። የዚያን ብርሃን ህትመት ማቆም ምናልባት አንችልም ይሆናል፤ ነገር ግን ልባችንን በዚህ ብርሃን ፊት መዝጋት በእርግጥ እንችላለን። እንደ መጀመሪያዎቹ የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ገንቢዎች፣ ድንጋዩ በእርግጥ በዚያ እንዳልነበረ ልንመስል እንችላለን፤ በእርሱም ላይ መሰናከላችንን ልንቀጥል እንችላለን። ችግራችን ግን ራሳችንን በአሸዋ ውስጥ ለመቀበር ከአንድ ምዕተ ዓመት በላይ ጊዜ የለንም፤ ምክንያቱም ፍርዶች አስቀድመው መጀመር ጀምረዋልና።

If we allow the Alpha and Omega to teach us with the principle that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing, we can easily see that Alpha and Omega is demonstrating that the prediction of Nashville was typified by our fathers. When we acknowledge this truth, we then will be confronted with the reality that since the prediction every effort to produce some type of human logic to justify the failed prediction was nothing more than a fig leaf. Then we will see that God has not been walking with us while we have been in the enemy’s land. He has been there, but only in the sense that He has been knocking on the doors of hearts, seeking entrance. If the fig leaf of human logic is removed, then we might also see that the denial, or the flawed human logic we have employed to justify the Nashville prediction, is evidence that we have been walking contrary to Christ.

አልፋና ኦሜጋ አንድ ነገር መጨረሻው በመጀመሪያው እንደሚገለጥ በሚለው መርህ እንዲያስተምረን ብንፈቅድለት፣ የናሽቪል ትንቢት በአባቶቻችን አስቀድሞ እንደ ምሳሌ ተደርጎ እንደተገለጠ አልፋና ኦሜጋ እያሳየ መሆኑን በቀላሉ እናያለን። ይህን እውነት ስንቀበል፣ ከዚያም ጀምሮ ያልተሳካውን ትንቢት ለማጽደቅ ለማቅረብ የተደረገው ማናቸውም የሰው አመክንዮ ጥረት ከበለስ ቅጠል የተለየ ምንም እንዳልነበረ ከእውነታው ጋር እንጋጠማለን። ከዚያም በጠላት አገር ሳለን እግዚአብሔር ከእኛ ጋር እየተጓዘ እንዳልነበረ እናያለን። እርሱ በዚያ ነበር፣ ነገር ግን ልቦች በሮችን እየመታ መግቢያ ሲፈልግ በነበረበት ትርጉም ብቻ ነበር። የሰው አመክንዮ የሆነው የበለስ ቅጠል ከተወገደ፣ እንግዲህ ደግሞ ክህደቱ፣ ወይም የናሽቪልን ትንቢት ለማጽደቅ የተጠቀምንበት ጉድለት ያለበት የሰው አመክንዮ፣ ከክርስቶስ ተቃርኖ ስንመላለስ እንደነበርን ማስረጃ መሆኑን ደግሞ ልናይ እንችላለን።

In 1856, Philadelphian Adventism transformed into Laodicea, and they knew it. The Lord confirmed it through the words of the prophetess and her husband. Standing at the doors of those Laodicean hearts Christ offered to come in and sup with them. The food that He brought to dine upon was the foundation stone of the “seven times.” They refused.

በ1856 ዓ.ም. ፊላደልፊያዊ አድቬንቲዝም ወደ ሎዶቅያ ተለወጠ፣ እነርሱም ይህን ያውቁ ነበር። ጌታ ይህን በነቢይቱና በባሏ ቃላት አረጋገጠው። ክርስቶስ በእነዚያ የሎዶቅያ ልቦች ደጆች ላይ ቆሞ ገብቶ ከእነርሱ ጋር ለመብላት አቀረበ። እርሱ ለዚያ እራት ያመጣው ምግብ የ“ሰባቱ ዘመናት” የመሠረት ድንጋይ ነበር። እነርሱ ግን እምቢ አሉ።

In 2023, the last movement is now transcending from Laodicea unto Philadelphia, for the eighth church is of the seven churches. The Lord Alpha and Omega has confirmed it through His word of “truth.” Christ is now standing at the door of those recently dead dry bones offering to come in and dine with them, and the meal He wishes to share with them is the identical meal He attempted to share with their fathers in 1856. It is not simply the nuts and bolts of the doctrine of the “seven times,” as it was for their fathers in 1856. No, it’s the bitter remedy of the “seven times,” and the remedy requires the type of humility that is often hard to swallow.

በ2023 ዓ.ም. የመጨረሻው እንቅስቃሴ ከሎዶቅያ ወደ ፊላዴልፍያ እየተሻገረ ነው፤ ምክንያቱም ስምንተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን ከሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት ውስጥ ናትና። ጌታ አልፋና ኦሜጋ ይህን በ“እውነት” ቃሉ አረጋግጦታል። ክርስቶስ አሁን በቅርቡ ሞተው የደረቁት አጥንቶች ደጃፍ ላይ ቆሞ ወደ ውስጥ ገብቶ ከእነርሱ ጋር ሊመገብ እንዲችል እያቀረበ ነው፤ ከእነርሱም ጋር ሊካፈለው የሚፈልገው ምግብ በ1856 ከአባቶቻቸው ጋር ሊካፈለው የሞከረው ትክክለኛው እርሱ ነው። እንደ በ1856 ለአባቶቻቸው እንደነበረው የ“ሰባት ዘመን” ትምህርት መሠረታዊ አካላት ብቻ አይደለም። አይ፤ እርሱ የ“ሰባት ዘመን” መራራ ፈውስ ነው፤ ይህም ፈውስ ብዙ ጊዜ ለመዋጥ የሚያስቸግር ዓይነት ትሕትናን ይጠይቃል።

> The word of the Lord came again unto me, saying, Son of man, say unto the prince of Tyrus, Thus saith the Lord God; Because thine heart is lifted up, and thou hast said, I am a God, I sit in the seat of God, in the midst of the seas; yet thou art a man, and not God, though thou set thine heart as the heart of God. Behold, thou art wiser than Daniel; there is no secret that they can hide from thee. Ezekiel 28:1–3.

> የእግዚአብሔርም ቃል ዳግመኛ ወደ እኔ መጣ፥ እንዲህም አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ለጢሮስ አለቃ እንዲህ በል፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ልብህ ከፍ ከፍ ስላለ፥ “እኔ አምላክ ነኝ፤ በባሕሮች መካከል በእግዚአብሔር መቀመጫ ተቀምጫለሁ” ስላልህ፤ ነገር ግን አንተ ሰው ነህ እንጂ አምላክ አይደለህም፥ ልብህንም እንደ እግዚአብሔር ልብ ብታደርግም። እነሆ፥ ከዳንኤል ይልቅ ጠቢብ ነህ፤ የተሰወረ ምስጢር አንድም ከአንተ ሊሰውሩ አይችሉም። ሕዝቅኤል 28፥1–3።

Perhaps those of us that participated in the Nashville prediction are wiser than Daniel?

ምናልባት በናሽቪል ትንቢት የተሳተፍን እኛ ከዳንኤል ይልቅ ጠቢባን ነንን?

> In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. And I set my face unto the Lord God, to seek by prayer and supplications, with fasting, and sackcloth, and ashes: And I prayed unto the Lord my God, and made my confession, and said, O Lord, the great and dreadful God, keeping the covenant and mercy to them that love him, and to them that keep his commandments; We have sinned, and have committed iniquity, and have done wickedly, and have rebelled, even by departing from thy precepts and from thy judgments: Neither have we hearkened unto thy servants the prophets, which spake in thy name to our kings, our princes, and our fathers, and to all the people of the land. O Lord, righteousness belongeth unto thee, but unto us confusion of faces, as at this day; to the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem, and unto all Israel, that are near, and that are far off, through all the countries whither thou hast driven them, because of their trespass that they have trespassed against thee. O Lord, to us belongeth confusion of face, to our kings, to our princes, and to our fathers, because we have sinned against thee. To the Lord our God belong mercies and forgivenesses, though we have rebelled against him; Neither have we obeyed the voice of the Lord our God, to walk in his laws, which he set before us by his servants the prophets. Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem.

> በመንግሥቱም በመጀመሪያው ዓመት እኔ ዳንኤል፥ እግዚአብሔር ቃሉ ወደ ነቢዩ ኤርምያስ ስለ መጣበት፥ የኢየሩሳሌም ጥፋት ሰባ ዓመት እንዲፈጸም በመጻሕፍት የዓመታቱን ቍጥር አስተዋልሁ። ፊቴንም ወደ ጌታ አምላክ አቀናሁ፥ በጸሎትና በልመና፥ በጾምም በማቅና በአመድም እፈልገው ዘንድ። ወደ እግዚአብሔርም አምላኬ ጸለይሁ፥ ኃጢአቴንም ተናዘዝሁ፥ እንዲህም አልሁ፦ አቤቱ፥ ታላቅና የሚያስፈራ አምላክ ሆይ፥ ለሚወዱህና ትእዛዛትህን ለሚጠብቁ ቃል ኪዳንንና ምሕረትን የምትጠብቅ፤ እኛ ኃጢአት ሠርተናል፥ ዓመፅንም አድርገናል፥ ክፉም ሠርተናል፥ ዐምፀናልም፥ ከትእዛዝህና ከፍርዶችህም ፈቀቅ ብለናል። በስምህም ለነገሥታችንና ለመኳንንታችን ለአባቶቻችንም እንዲሁም ለምድሪቱ ሕዝብ ሁሉ የተናገሩ ባሪያዎችህን ነቢያት አልሰማናቸውም። አቤቱ፥ ጽድቅ ለአንተ ነው፤ ለእኛ ግን እንደ ዛሬ ያለ የፊት ኀፍረት ነው፤ ለይሁዳ ሰዎች፥ ለኢየሩሳሌም ነዋሪዎች፥ አንተም ከፊትህ ስለ በደሉት በበተንሃቸው አገሮች ሁሉ ላሉ ቅርብም ሩቅም ለሆኑ ለእስራኤል ሁሉ። አቤቱ፥ እኛ በአንተ ላይ ኃጢአት ስለ ሠራን የፊት ኀፍረት ለእኛ፥ ለነገሥታችን፥ ለመኳንንታችን፥ ለአባቶቻችንም ነው። እኛ በእርሱ ላይ ምንም እንኳ ዐምፀናል፥ ለጌታ አምላካችን ምሕረትና ይቅርታ ናቸው። በባሪያዎቹም በነቢያት በፊታችን ያኖራቸውን ሕጎቹን እንሄድባቸው ዘንድ የጌታ አምላካችንን ድምፅ አልታዘዝንም። አዎን፥ እስራኤል ሁሉ ሕግህን ተላልፈዋል፥ ድምፅህን እንዳይታዘዙ ፈቀቅ ብለዋል፤ ስለዚህ መርገሙና በእግዚአብሔር ባሪያ በሙሴ ሕግ የተጻፈው መሐላ በላያችን ፈሰሰ፥ በእርሱም ላይ ኃጢአት ሠርተናልና። በላያችንና በሚፈርዱልን ፈራጆቻችን ላይ የተናገረውን ቃሉንም ታላቅ ክፉ በማምጣት አጸናው፤ ከሰማይ በታች ባለው ሁሉ እንደ በኢየሩሳሌም የተደረገ አልተደረገምና።

> As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Therefore hath the Lord watched upon the evil, and brought it upon us: for the Lord our God is righteous in all his works which he doeth: for we obeyed not his voice. And now, O Lord our God, that hast brought thy people forth out of the land of Egypt with a mighty hand, and hast gotten thee renown, as at this day; we have sinned, we have done wickedly. O Lord, according to all thy righteousness, I beseech thee, let thine anger and thy fury be turned away from thy city Jerusalem, thy holy mountain: because for our sins, and for the iniquities of our fathers, Jerusalem and thy people are become a reproach to all that are about us. Now therefore, O our God, hear the prayer of thy servant, and his supplications, and cause thy face to shine upon thy sanctuary that is desolate, for the Lord’s sake. O my God, incline thine ear, and hear; open thine eyes, and behold our desolations, and the city which is called by thy name: for we do not present our supplications before thee for our righteousnesses, but for thy great mercies. O Lord, hear; O Lord, forgive; O Lord, hearken and do; defer not, for thine own sake, O my God: for thy city and thy people are called by thy name. And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:2–22.

> በሙሴ ሕግ እንደ ተጻፈ፥ ይህ ክፉ ሁሉ በእኛ ላይ መጣ፤ ነገር ግን ከኃጢአታችን እንድንመለስና እውነትህንም እንድናስተውል፥ በእግዚአብሔር በአምላካችን ፊት ጸሎታችንን አላቀረብንም። ስለዚህም እግዚአብሔር በዚህ ክፉ ላይ ነቅቶ አመጣውብን፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር አምላካችን በሚያደርገው ሥራ ሁሉ ጻድቅ ነው፤ እኛ ግን ቃሉን አልታዘዝንም። አሁንም፥ አቤቱ አምላካችን ሆይ፥ ሕዝብህን በብርቱ እጅ ከግብፅ ምድር ያወጣህ፥ እንደ ዛሬውም ለራስህ ስም ያገኘህ፥ እኛ ኃጢአት ሠርተናል፥ ክፉም አድርገናል። አቤቱ፥ እንደ ጽድቅህ ሁሉ እለምንሃለሁ፥ ቍጣህና መዓትህ ከከተማህ ከኢየሩሳሌም፥ ከቅዱስ ተራራህ ይመለስ፤ ምክንያቱም በኃጢአታችንና በአባቶቻችን በደል ምክንያት፥ ኢየሩሳሌምና ሕዝብህ በዙሪያችን ላሉ ሁሉ መሰደቢያ ሆነዋል። እንግዲህም አሁን፥ አምላካችን ሆይ፥ የባሪያህን ጸሎትና ልመናውን ስማ፥ ስለ ጌታም ሲል በፈረሰው መቅደስህ ላይ ፊትህን አብራ። አምላኬ ሆይ፥ ጆሮህን አዘንብል ስማም፤ ዓይኖችህን ክፈት ስለ ጥፋታችንና በስምህ የተጠራችውን ከተማ እይ፤ ልመናችንን በፊትህ የምናቀርበው ስለ ጽድቃችን አይደለምና፥ ነገር ግን ስለ ታላቅ ምሕረትህ ነው። አቤቱ፥ ስማ፤ አቤቱ፥ ይቅር በል፤ አቤቱ፥ አድምጥና አድርግ፤ አምላኬ ሆይ፥ ስለ ራስህ ሲል አትዘግይ፤ ምክንያቱም ከተማህና ሕዝብህ በስምህ ተጠርተዋልና። እኔም ስናገርና ስጸልይ፥ ኃጢአቴንና የሕዝቤን የእስራኤልን ኃጢአት እየተናዘዝሁ፥ ስለ አምላኬም ቅዱስ ተራራ ልመናዬን በእግዚአብሔር በአምላኬ ፊት እያቀረብሁ ሳለሁ፤ አዎን፥ እኔ በጸሎት ስናገር ሳለሁ፥ በመጀመሪያው ራእይ ያየሁት ያ ሰው ገብርኤል፥ በፍጥነት እንዲበር ተደርጎ፥ በማታው መሥዋዕት ጊዜ ነካኝ። እርሱም አስተማረኝ፥ ከእኔም ጋር ተነጋገረ፥ እንዲህም አለ፤ ዳንኤል ሆይ፥ አሁን ጥበብና ማስተዋል እሰጥህ ዘንድ መጥቻለሁ። ዳንኤል 9፥2–22።

Back to Articles