Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-One

መጽሐፈ ኢዮኤል እና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር አርባ አንድ

Number Forty-One

ቁጥር አርባ አንድ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 5, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Leviticus twenty-three presents the spring and the fall feasts, and the representation of the feasts is divinely profound in the structure, and in the perfect alignment of the beginning and ending structures, within the overall structure. The spring feasts and fall feasts align with one another. The chapter bears witness of Palmoni, the wonderful numberer over and over again. The chapter soundly and marvelously connects with the latter-day message of the one hundred and forty-four thousand.

ዘሌዋውያን ሃያ ሦስት የጸደይና የመከር በዓላትን ያቀርባል፥ የእነዚህም በዓላት ምሳሌያዊ ውክልና በአወቃቀሩ ውስጥ፣ እና በአጠቃላይ አወቃቀሩ ውስጥ የመጀመሪያና የመጨረሻ አወቃቀሮች በፍጹም መስማማታቸው ውስጥ፣ መለኮታዊ ጥልቀት ያለው ነው። የጸደይ በዓላትና የመከር በዓላት እርስ በርሳቸው ይስማማሉ። ምዕራፉ ስለ ፓልሞኒ፣ ድንቅ ቆጣሪው፣ ደጋግሞ ምስክርነት ይሰጣል። ምዕራፉ ከኋለኛው ዘመን የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መልእክት ጋር በጽኑ እና በድንቅ ሁኔታ ይገናኛል።

The number “23” represents the atonement, which is the combination of Divinity and humanity. The name Leviticus represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, for all the prophets speak of the latter days, and the priests of the latter days are those who Peter identifies as a holy priesthood. Peter’s holy priesthood is the wise who understand the increase of knowledge that produces the message of the Midnight Cry. The foolish, or wicked as Daniel identifies them, reject the increase of knowledge, and Hosea informs us that for this reason they are rejected as priests.

ቁጥር “23” ስርየትን ይወክላል፤ ስርየትም መለኮትና ሰብአዊነት የተዋሐዱበት ነው። ሌዋውያን የሚለው ስም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ክህነትን ይወክላል፤ ምክንያቱም ነቢያት ሁሉ ስለ ዘመን ፍጻሜ ይናገራሉ፥ የዘመን ፍጻሜ ካህናትም ጴጥሮስ ቅዱስ ክህነት ብሎ የሚለያቸው ናቸው። የጴጥሮስ ቅዱስ ክህነት የእውቀትን መጨመር የሚያስተውሉ ጠቢባን ናቸው፤ ይህ የእውቀት መጨመርም የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት ያፈራል። ሰነፎችም፥ ወይም ዳንኤል እንደሚለያቸው ክፉዎች፥ የእውቀትን መጨመር ይጥላሉ፤ ሆሴዕም ስለዚህ ምክንያት እንደ ካህናት እንደሚጣሉ ያሳውቀናል።

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. Hosea 4:6, 7.

> ሕዝቤ እውቀት በማጣቱ ጠፍቷል፤ አንተም እውቀትን ስለ ናቅህ፥ እኔ ደግሞ ከእኔ ፊት ካህን እንዳትሆን እናቅሃለሁ፤ የአምላክህንም ሕግ ስለ ረሳህ፥ እኔ ደግሞ ልጆችህን እረሳቸዋለሁ። እንደ በዙ መጠን በእኔ ላይ ኃጢአት ሠሩ፤ ስለዚህ ክብራቸውን ወደ እፍረት እለውጣለሁ። ሆሴዕ 4፥6፣ 7።

The drunkards of Ephraim, who Isaiah also calls the “crown of glory” have their glory turned into “shame.” Hosea specifically identifies that those who reject the increase of knowledge of the latter days are the Laodicean Seventh-day Adventist church, for he recorded, “My people.” His people will be rejected as priests, and it happens in the final and fourth generation, for He is to forget their children, and children represent the last generation.

የኤፍሬም ሰካራሞች፣ ኢሳይያስ ደግሞ “የክብር ዘውድ” ብሎ የሚጠራቸው፣ ክብራቸው ወደ “ነውር” ተለውጧል። ሆሴዕ በተለይ በኋለኛው ዘመን የእውቀትን መጨመር የሚክዱት የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሆናቸውን ይለያል፤ ምክንያቱም “ሕዝቤ” ብሎ መዝግቦአል። ሕዝቡ እንደ ካህናት ተቀባይነት ይነፈጋሉ፤ ይህም በመጨረሻውና በአራተኛው ትውልድ ይሆናል፥ ምክንያቱም ልጆቻቸውን ሊረሳ ነው፤ ልጆችም የመጨረሻውን ትውልድ ይወክላሉ።

## At—one—ment

አንድነት መሆን

The title of “Leviticus 23,” means “the atonement of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.” This truth can be deduced with simply the name of the book in connection with the chapter number. The atonement, which Leviticus twenty-three addresses means “at-one-ment,” and is identifying the combination of Divinity and humanity. That combination is represented with a multitude of symbols in God’s Word, one of which is that the human temple is to be combined with the Divine temple.

የ«ዘሌዋውያን 23» ርእስ ትርጉሙ «የመቶ አርባ አራቱ ሺህ ካህናት ክህነት ስርየት» ማለት ነው። ይህ እውነት የመጽሐፉን ስም ከምዕራፉ ቁጥር ጋር በማያያዝ ብቻ ማግኘት ይቻላል። ዘሌዋውያን ሃያ ሦስት የሚናገረው ስርየት “at-one-ment” ማለት ሲሆን፥ ይህም መለኮትና ሰብአዊነት መተባበርን ይጠቁማል። ይህ መተባበር በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ በብዙ ምልክቶች የተወከለ ሲሆን፥ ከእነዚህም አንዱ ሰብአዊው ቤተ መቅደስ ከመለኮታዊው ቤተ መቅደስ ጋር ሊቀላቀል እንደሚገባ ነው።

The human temple has a framework of “23” male and “23” female chromosomes. Peter identifies that the priesthood of the one hundred and forty-four thousand are a “spiritual house.” Those chromosomes join together as does a man and woman, and what God has joined together, let no man put asunder. The marriage is another symbol of the at-one-ment. Leviticus “23” means the combination of the temple of the Heavenly High Priest, with the temple of the priests who are the one hundred and forty-four thousand.

የሰው ቤተ መቅደስ የ“23” ወንድ እና የ“23” ሴት ክሮሞሶሞች መዋቅር አለው። ጴጥሮስ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ክህነት “መንፈሳዊ ቤት” መሆኑን ይገልጻል። እነዚያ ክሮሞሶሞች ልክ እንደ ወንድና ሴት አንድ ላይ ይጣመራሉ፤ እግዚአብሔርም ያጣመረውን ሰው አይለያየው። ጋብቻ የአንድነት ማስታረቅ ሌላ ምልክት ነው። ዘሌዋውያን “23” ማለት የሰማያዊው ሊቀ ካህናት ቤተ መቅደስ ከካህናቱ ቤተ መቅደስ፣ እነርሱም አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ከሆኑት ጋር መጣመሩን ያመለክታል።

## Twenty-two Verses

ሃያ ሁለት ቁጥሮች

The spring feasts in Leviticus twenty-three are represented in the first twenty-two verses of the chapter, and the fall feasts are represented in the last twenty-two verses of the chapter. The last verse is verse forty-four, a symbol of 1844, when the antitypical Day of Atonement began on the tenth day of the seventh month, in fulfillment of Leviticus twenty-three. Chapter twenty-three is divided into two periods of twenty-two verses, both twenty-two verse periods are logically connected by being feasts, but also logically separated by Christ’s courtyard and holy place ministry, represented by the springtime and His Most Holy Place ministry represented by the fall.

በዘሌዋውያን ሃያ ሦስት ያሉት የጸደይ በዓላት በምዕራፉ የመጀመሪያዎቹ ሃያ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ ተወክለዋል፣ የበልግ በዓላትም በምዕራፉ የመጨረሻዎቹ ሃያ ሁለት ቁጥሮች ውስጥ ተወክለዋል። የመጨረሻው ቁጥር አርባ አራት ነው፣ ይህም የ1844 ምልክት ሲሆን፣ በዘሌዋውያን ሃያ ሦስት ፍጻሜ መሠረት የአቻው የስርየት ቀን በሰባተኛው ወር በአሥረኛው ቀን በዚያን ጊዜ ጀመረ። ምዕራፍ ሃያ ሦስት በሁለት የሃያ ሁለት ቁጥሮች ዘመናት ተከፍሏል፤ ሁለቱም የሃያ ሁለት ቁጥሮች ዘመናት በበዓላት መሆናቸው በሥነ-ልቦና ተያይዘዋል፣ ነገር ግን በጸደይ የተወከለው የክርስቶስ የአደባባይና የቅዱስ ስፍራ አገልግሎት፣ እና በበልግ የተወከለው የእርሱ የቅድስተ ቅዱሳን አገልግሎት ምክንያት በሥነ-ልቦና ተለይተዋል።

## 22

22

Both the spring and fall feasts are represented by twenty-two verses, and the verses align with the witness of the Hebrew alphabet, which consists of “22” letters. “22” is a tithe of “220,” which is a symbol of the combination of Divinity and humanity. “220” represents the starting of both the 2,520 years of the scattering of Judah, and the 2,300 years until the Day of Atonement. The starting point of the 2,520 was 677 BC and the starting point for the 2,300 was 457 BC, thus identifying two hundred and twenty years as the link between the prophecy of the trampling down of God’s host and the prophecy of the trampling down of God’s sanctuary. Both those prophecies ended at the antitypical Day of Atonements’ arrival on October 22, 1844.

የጸደይና የበልግ በዓላት ሁለቱም በሃያ ሁለት ቁጥር አንቀጾች ይወከላሉ፤ እነዚህም አንቀጾች “22” ፊደላት ካሉት የዕብራይስጥ ፊደላት ምስክርነት ጋር ይስማማሉ። “22” የ“220” አሥራት ሲሆን፣ “220” ደግሞ የአምላክነትና የሰብአዊነት ጥምረት ምልክት ነው። “220” የይሁዳ መበተን የ2,520 ዓመታት መጀመሪያንም፣ እንዲሁም እስከ የማስተስረያ ቀን ድረስ ያሉትን 2,300 ዓመታት መጀመሪያንም ይወክላል። የ2,520ው መነሻ ነጥብ 677 ዓ.ዓ. ነበር፣ የ2,300ውም መነሻ ነጥብ 457 ዓ.ዓ. ነበር፤ ስለዚህ ሁለት መቶ ሃያ ዓመታት በእግዚአብሔር ሠራዊት መረገጥ ትንቢትና በእግዚአብሔር መቅደስ መረገጥ ትንቢት መካከል ያለው ግንኙነት መሆኑን ያሳያል። እነዚህ ሁለቱም ትንቢቶች በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን የምሳሌያዊው የማስተስረያ ቀን በመድረሱ ተፈጸሙ።

On that date, the work of Christ in combining the human temple with the Divine temple began, and at that time, both Habakkuk 2:20 and John 2:20 were fulfilled. Habakkuk identified the Divine was then in the Most Holy Place, and John recorded that the Millerite temple that was to enter by faith into that Most Holy Place had completed the forty-six-year period, that marked the erection of the Millerite human temple from 1798 unto 1844. The history of “46” years, consisting of “23” and “23” is represented by the work of William Miller who first began to present the message of that history in 1831, “220” years after the publication of the King James Bible. The Divine Word published in 1611, was combined with a human messenger “220” years later in 1831. Both the spring and fall feasts are represented by “22” verses.

በዚያ ቀን፣ ክርስቶስ ሰብዓዊውን ቤተ መቅደስ ከመለኮታዊው ቤተ መቅደስ ጋር በማጣመር የሠራው ሥራ ተጀመረ፤ በዚያም ጊዜ፣ ሁለቱም ዕንባቆም 2፥20 እና ዮሐንስ 2፥20 ተፈጸሙ። ዕንባቆም መለኮታዊው በዚያን ጊዜ በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ እንዳለ ገለጠ፤ ዮሐንስም ደግሞ በእምነት ወደዚያ ቅድስተ ቅዱሳን ሊገባ የነበረው የሚለራዊው ቤተ መቅደስ፣ ከ1798 እስከ 1844 ድረስ የሚለራዊው ሰብዓዊ ቤተ መቅደስ መቆሙን የሚያመለክት የአርባ ስድስት ዓመት ዘመን እንደተፈጸመ መዝግቦአል። ከ“23” እና “23” የተዋቀረው የ“46” ዓመታት ታሪክ፣ ዊልያም ሚለር በ1831 የዚያን ታሪክ መልእክት ለመቅረብ መጀመሩ በኩል ተወክሏል፤ ይህም የኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስ ከታተመ በኋላ “220” ዓመታት ነበር። በ1611 የታተመው መለኮታዊ ቃል፣ “220” ዓመታት በኋላ በ1831 ከሰብዓዊ መልእክተኛ ጋር ተጣመረ። የጸደይና የበልግ በዓላት ሁለቱም በ“22” ጥቅሶች ተወክለዋል።

Twenty-two verses of two lines of the same subject demands that prophetically the first twenty-two verses are to be laid over the top of the next twenty-two verses. In aligning the two lines in this fashion you are joining the work of the courtyard and holy place, represented in the spring feasts with the work of Christ in the Most Holy Place. At this prophetic level it represents the joining of two temples, which illustrates Christ’s work of at-one-ment.

በተመሳሳይ ርእስ ላይ ያሉ ሁለት መስመሮች ያሏቸው ሃያ ሁለት ቁጥሮች፣ በትንቢታዊ መልኩ የመጀመሪያዎቹ ሃያ ሁለት ቁጥሮች በሚቀጥሉት ሃያ ሁለት ቁጥሮች ላይ እንዲደረደሩ ይጠይቃሉ። እነዚህን ሁለት መስመሮች በዚህ ሁኔታ ሲያስተካክሉ፣ በጸደይ በዓላት የተወከለውን የአደባባዩና የቅዱስ ስፍራውን ሥራ ከክርስቶስ በእጅግ ቅዱስ ስፍራ ያለው ሥራ ጋር እያጣመሩ ነው። በዚህ ትንቢታዊ ደረጃ ይህ የሁለት ቤተ መቅደሶችን መተባበር ይወክላል፤ ይህም የክርስቶስን የማስታረቅ ሥራ ያብራራል።

When verses one through twenty-two are aligned with verse twenty-three through forty-four, a prophetic line is established that is witnessed to by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, and by the symbolism represented by the number “22” and also by the symbolism represented by the feasts in accompaniment with those feasts fulfillment in sacred history.

ቁጥር አንድ እስከ ሃያ ሁለት ከቁጥር ሃያ ሦስት እስከ አርባ አራት ጋር ሲጣጣሙ፣ በዕብራይስጥ ፊደላት ሃያ ሁለቱ የሚመሰከርለት፣ እንዲሁም “22” ቁጥር በሚወክለው ምሳሌያዊ ትርጉም እና ከበዓላቱ ጋር በተያያዘ በቅዱስ ታሪክ ውስጥ በተፈጸመው ፍጻሜያቸው የሚወከለው ምሳሌያዊ ትርጉም የሚያረጋግጠው አንድ ትንቢታዊ መስመር ይመሠረታል።

The beginning of the spring feasts first identifies the seventh-day Sabbath and the ending of the fall feasts identifies the seventh-year Sabbath. Christ, as Alpha and Omega placed the Sabbath at the beginning and ending of the two witnesses of “22” in the line of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

የጸደይ በዓላት መጀመሪያ በመጀመሪያ የሰባተኛውን ቀን ሰንበት ይለያል፤ የመኸር በዓላትም ፍጻሜ የሰባተኛውን ዓመት ሰንበት ይለያል። ክርስቶስ እንደ አልፋና ኦሜጋ፣ በመቶ አርባ አራቱ ሺህ ክህነት መስመር ውስጥ ባሉት የ“22” ሁለት ምስክሮች መጀመሪያና ፍጻሜ ላይ ሰንበትን አኖረ።

The seventh-day Sabbath was the special light at the beginning of the antitypical Day of Atonement in 1844, and the light of the seventh-year Sabbath is the light at the end. The seventh-day Sabbath was also the first holy convocation of Leviticus “23,” as is the seventh-year Sabbath the last holy convocation in the chapter. Sabbath is the alpha and omega of the priest’s line in chapter “23.” The first, and seventh-day Sabbath is the alpha of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, and the last, and seventh-year Sabbath is the omega of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

የሰባተኛው ቀን ሰንበት በ1844 ዓ.ም. የፀረ-ምሳሌያዊው የስርየት ቀን መጀመሪያ ላይ የተሰጠው ልዩ ብርሃን ነበር፤ የሰባተኛው ዓመት ሰንበትም በመጨረሻው ያለው ብርሃን ነው። የሰባተኛው ቀን ሰንበት እንዲሁም በዘሌዋውያን “23” ያለው የመጀመሪያው ቅዱስ ጉባኤ ነበር፥ እንዲሁም የሰባተኛው ዓመት ሰንበት በምዕራፉ ውስጥ ያለው የመጨረሻው ቅዱስ ጉባኤ ነው። ሰንበት በምዕራፍ “23” ያለው የካህኑ መስመር አልፋና ኦሜጋ ነው። የመጀመሪያው፣ የሰባተኛው ቀን ሰንበት የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ክህነት አልፋ ነው፤ የመጨረሻውም፣ የሰባተኛው ዓመት ሰንበት የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ክህነት ኦሜጋ ነው።

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> “ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት የሚያደርጉ በጽድቅ ፀሐይ ብርሃን ውስጥ ይመላለሳሉ። መንገዳቸውን በእግዚአብሔር ፊት በማበላሸት ቤዛቸውን አያዋርዱም። ሰማያዊ ብርሃን በእነርሱ ላይ ያበራል። የዚህች ምድር ታሪክ ወደ ፍጻሜው ሲቃረብ፣ ስለ ክርስቶስና ስለ እርሱ የሚናገሩት ትንቢቶች ያላቸው እውቀት እጅግ ይጨምራል። በእግዚአብሔር ዐይን እጅግ የማይመለከት ዋጋ አላቸው፤ ምክንያቱም ከልጁ ጋር በአንድነት ውስጥ ናቸውና። ለእነርሱ የእግዚአብሔር ቃል ከሁሉ በላይ ውብና ተወዳጅ ነው። አስፈላጊነቱን ያያሉ። እውነት ለእነርሱ ይገለጣል። የሥጋ መውሰድ ትምህርት በለስላሳ ጸዳል ይከበባል። መጽሐፍ ቅዱስ ምስጢሮችን ሁሉ የሚከፍትና ችግሮችን ሁሉ የሚፈታ ቁልፍ እንደሆነ ያያሉ። ብርሃንን ለመቀበልና በብርሃኑ ለመመላለስ ፈቃደኛ ያልሆኑ የእግዚአብሔርነት ምስጢርን ማስተዋል አይችሉም፤ ነገር ግን መስቀሉን ተሸክመው ኢየሱስን ለመከተል ያልተንገራገሩ በእግዚአብሔር ብርሃን ብርሃንን ያያሉ።” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Here, “near the close of this earth’s history,” at the end of the antitypical Day of Atonement, the “doctrine of the incarnation” is invested with a “soft” radiance as was the doctrine of the seventh-day Sabbath at the beginning of the antitypical Day of Atonement.

እዚህ፣ “በዚህ ዓለም ታሪክ መዝጊያ አቅራቢያ፣” በአምሳሉ የሆነው የማስተስረያ ቀን መጨረሻ ላይ፣ “የሥጋ መውሰድ ትምህርት” አምሳሉ የሆነው የማስተስረያ ቀን መጀመሪያ ላይ የሰባተኛው ቀን ሰንበት ትምህርት እንደ ተሸፈነበት ሁሉ፣ በ“ለስላሳ” ብርሃን ተሸፍኗል።

> “Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> “ኢየሱስ የታቦቱን ክዳን አነሣ፣ እኔም አሥርቱ ትእዛዛት የተጻፉባቸውን የድንጋይ ጽላቶች አየሁ። አሥርቱን ሥርዓቶች ሳይ በትክክል በመካከላቸው ያለውን አራተኛውን ትእዛዝ አይቼ፣ ለስላሳ የብርሃን ክብ እንደከበበው ተደነቅሁ። መልአኩም እንዲህ አለ፦ ‘ሰማያትንና ምድርን እንዲሁም በእነርሱ ውስጥ ያሉትን ሁሉ የፈጠረውን ሕያው አምላክ የሚገልጽ ከአሥሩ ውስጥ ይህ ብቻ ነው። የምድር መሠረቶች በተጣሉ ጊዜ፣ የሰንበት መሠረት ደግሞ በዚያን ጊዜ ተጣለ።’” ምስክርነቶች፣ ቅጽ 1፣ 75።

The seventh-day Sabbath, which is a “foundation,” begins Leviticus “23” and the seventh-year Sabbath ends the testimony of the priests as represented by the spring and fall feasts. The seventh-year Sabbath represents the temple that is built upon the foundation. The seventh-year Sabbath at the end is represented by the 2,520, just as the seventh-day Sabbath is represented by the 2,300. The seventh-year Sabbath represents the “doctrine of the incarnation.” The seventh-day Sabbath is the sign of the Creator and the seventh-year Sabbath is the sign of Divinity combined with humanity.

“መሠረት” የሆነው የሰባተኛው ቀን ሰንበት ዘሌዋውያን “23”ን ይጀምራል፤ በፀደይና በልግ በዓላት የተወከለውን የካህናቱን ምስክርነት ደግሞ የሰባተኛው ዓመት ሰንበት ይደመድማል። የሰባተኛው ዓመት ሰንበት በመሠረቱ ላይ የተሠራውን ቤተ መቅደስ ይወክላል። በመጨረሻ ያለው የሰባተኛው ዓመት ሰንበት በ2,520 እንደሚወከል ሁሉ፣ የሰባተኛው ቀን ሰንበትም በ2,300 ይወከላል። የሰባተኛው ዓመት ሰንበት “የሥጋ መውሰድ ትምህርት”ን ይወክላል። የሰባተኛው ቀን ሰንበት የፈጣሪ ምልክት ሲሆን፣ የሰባተኛው ዓመት ሰንበት ደግሞ መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የተዋሐደ መሆኑን የሚያመለክት ምልክት ነው።

## Aligning the Lines

መስመሮቹን ማስተካከል

When we align the spring feasts with the fall feasts in Leviticus twenty-three, the feast of Passover, is followed the next day by the seven-day feast of unleavened bread, and the feast of first fruits follows the day after the seven-day feast of unleavened bread begins. Three waymarks in three days.

በዘሌዋውያን ሃያ ሦስት ውስጥ ያሉትን የጸደይ በዓላት ከውድቀት በዓላት ጋር ስናስተካክል፣ የፋሲካ በዓል በሚቀጥለው ቀን በሰባት ቀን የሚከበረው የቂጣ ያልቦካ በዓል ይከተለዋል፤ የመጀመሪያ ፍሬዎችም በዓል ደግሞ የሰባቱ ቀናት የቂጣ ያልቦካ በዓል ከጀመረ በኋላ ባለው ቀጣይ ቀን ይመጣል። በሦስት ቀናት ውስጥ ሦስት ምልክቶች።

The period of seven days that makes up the feast of unleavened bread begins with a holy convocation and ends with the same. The day after the feast of unleavened bread begins, the feast of first fruits arrives, and it includes the spring barley first fruit offering. Pentecost, also called the feast of weeks occurs fifty days after the feast of first fruits, which marks the beginning of a seven-week period that ends on the forty-ninth day, which is followed by Pentecost, meaning fifty.

የቂጣ እርሾ የሌለበት በዓልን የሚያካትተው የሰባት ቀናት ዘመን በቅዱስ ስብሰባ ይጀምራል እና በዚያው ዓይነት ያበቃል። የቂጣ እርሾ የሌለበት በዓል ከጀመረ በማግስቱ፣ የበኩራት ፍሬ በዓል ይደርሳል፥ እርሱም የጸደይ ወቅት የገብስ በኩራት ፍሬ መባን ያካትታል። ጴንጤቆስጤ፣ የሳምንታት በዓል ተብሎም የሚጠራው፣ ከበኩራት ፍሬ በዓል በኋላ አምሳ ቀናት ላይ ይውላል፤ ይህም በአርባ ዘጠነኛው ቀን የሚያበቃ የሰባት ሳምንታት ዘመን መጀመሪያን ያመለክታል፥ ከዚያም በኋላ ጴንጤቆስጤ ይመጣል፤ ትርጉሙም አምሳ ማለት ነው።

Passover begins at even on the fourteenth. Passover is not a holy convocation.

ፋሲካ በአሥራ አራተኛው ቀን ምሽት ይጀምራል። ፋሲካ የተቀደሰ ጉባኤ አይደለም።

Then on the fifteenth day, the seven-day feast of unleavened bread arrives. The first day and the last day of the seven-day feast is holy convocations.

ከዚያም በአሥራ አምስተኛው ቀን፣ ሰባት ቀን የሚቆየው የቂጣ ያልቦካ እንጀራ በዓል ይደርሳል። የዚህ ሰባት ቀን በዓል የመጀመሪያው ቀንና የመጨረሻው ቀን የቅዱስ ስብሰባ ናቸው።

The next day, the sixteenth day, the day of first fruits arrives. Then the seven weeks that are marked by the feast of Pentecost begins, and Pentecost is one of the seven holy convocations represented in the spring and fall feasts. First fruits is not a holy convocation.

በማግስቱ ስድስተኛው ቀን፣ የበኩራት ቀን ይደርሳል። ከዚያም በጴንጤቆስጤ በዓል የሚለዩት ሰባቱ ሳምንታት ይጀምራሉ፤ ጴንጤቆስጤም በጸደይና በበልግ በዓላት የተወከሉት ከሰባቱ ቅዱሳን ስብሰባዎች አንዱ ነው። የበኩራት ቀን ግን ቅዱስ ስብሰባ አይደለም።

Then on the first day of the seventh month the feast of trumpets, is a holy convocation.

ከዚያም በሰባተኛው ወር በመጀመሪያው ቀን የመለከቶች በዓል ቅዱስ ጉባኤ ነው።

The Day of Atonement on the tenth day of the seventh month is a holy convocation, but not a feast.

የሰባተኛው ወር አሥረኛ ቀን የሆነው የማስተሰረያ ቀን ቅዱስ ስብሰባ ነው፤ ነገር ግን በዓል አይደለም።

The first day of the feast of Tabernacles is a holy convocation. After the seven-day feast there is the eighth day of tabernacles, though the eighth day is considered outside the periods represented by the feasts. That eighth day is a holy convocation.

የመጠለያዎች በዓል የመጀመሪያው ቀን የተቀደሰ ስብሰባ ነው። ከሰባቱ ቀናት በዓል በኋላ የመጠለያዎች ስምንተኛው ቀን አለ፤ ሆኖም ስምንተኛው ቀን በበዓላቱ የሚወከሉት ዘመናት ውጭ እንደሆነ ይቆጠራል። ያ ስምንተኛው ቀን የተቀደሰ ስብሰባ ነው።

This equates to seven holy convocations when you include the seventh-day Sabbath that introduces the feasts. Seven holy convocations and seven feasts, though they align differently than the holy convocations. The first and last waymarks are Sabbaths, first for day, then for the year. Within the feasts that are identified between the alpha and omega Sabbaths there are seven feasts and five holy convocations. If you include the alpha seventh-day Sabbath and the omega seventh-year Sabbath you have seven holy convocations and seven feasts. It is understood that the eighth day of Tabernacles is not part of the feasts, and creates the enigma of the eighth being of the seven. The point I am identifying here is that Jesus, as Palmoni organized the variations of numbers within chapter “23” in an absolutely astonishing fashion.

ይህም በዓላቱን የሚያስተዋውቀውን የሰባተኛው ቀን ሰንበት ሲጨምሩ ሰባት ቅዱሳን መሰብሰቦች እንዳሉ ያሳያል። ሰባት ቅዱሳን መሰብሰቦች እና ሰባት በዓላት አሉ፤ ሆኖም እነርሱ ከቅዱሳን መሰብሰቦቹ ጋር በተለየ መልኩ ይሰናሰላሉ። የመጀመሪያውና የመጨረሻው የመንገድ ምልክቶች ሰንበቶች ናቸው፤ መጀመሪያ ለቀን፣ ከዚያም ለዓመት። በአልፋና በኦሜጋ ሰንበቶች መካከል ተለይተው በተጠቀሱት በዓላት ውስጥ ሰባት በዓላትና አምስት ቅዱሳን መሰብሰቦች አሉ። የአልፋውን የሰባተኛው ቀን ሰንበትና የኦሜጋውን የሰባተኛው ዓመት ሰንበት ከጨመራችሁ ሰባት ቅዱሳን መሰብሰቦችና ሰባት በዓላት ይሆናሉ። የዳስ በዓል ስምንተኛው ቀን የበዓላቱ ክፍል እንዳልሆነ ይታወቃል፤ እንዲሁም ስምንተኛው ከሰባቱ የሆነ እንቆቅልሽ ይፈጥራል። እዚህ የምጠቁመው ነጥብ፣ ኢየሱስ እንደ ፓልሞኒ በምዕራፍ “23” ውስጥ ያሉትን የቁጥሮች ልዩ ልዩ አቀራረቦች ፍጹም በሚያስደንቅ ሁኔታ ማደራጀቱ ነው።

## Spring

ጸደይ

The spring feasts contain a seven-day feast period of unleavened bread, containing an alpha holy convocation at the beginning and an omega holy convocation at the end. Pentecost is the third holy convocation in the spring feasts. Pentecost arrives after a seven-week period, that ends with a feast on the fiftieth day. The spring feasts are marked by four feast days and three periods. Passover, unleavened bread, first fruits and Pentecost are the four feast days, and the three periods are the seven days of unleavened bread, the forty-nine days that precede and include the fiftieth day of Pentecost and the first three days which are a period consisting of three steps.

የጸደይ በዓላት በመጀመሪያቸው የአልፋ ቅዱስ ጉባኤን እና በመጨረሻቸው የኦሜጋ ቅዱስ ጉባኤን የሚያካትት የሰባት ቀናት የቂጣ ያለ እርሾ በዓል ጊዜን ይዟሉ። ጴንጤቆስጤ በጸደይ በዓላት ውስጥ ሦስተኛው ቅዱስ ጉባኤ ነው። ጴንጤቆስጤ የሚደርሰው በሰባት ሳምንታት ጊዜ ከተከተለ በኋላ ሲሆን፣ ያም ጊዜ በሃምሳኛው ቀን በሚከበር በዓል ይፈጸማል። የጸደይ በዓላት በአራት የበዓል ቀናትና በሦስት ወቅቶች ይለያሉ። ፋሲካ፣ የቂጣ ያለ እርሾ በዓል፣ በኩራት ፍሬ፣ እና ጴንጤቆስጤ እነዚህ አራቱ የበዓል ቀናት ሲሆኑ፣ ሦስቱ ወቅቶች ደግሞ ሰባቱ የቂጣ ያለ እርሾ ቀናት፣ ከጴንጤቆስጤ ሃምሳኛው ቀን በፊት ያሉና እርሱንም የሚያካትቱ አርባ ዘጠኙ ቀናት፣ እና ሦስት ደረጃዎችን የያዘ ወቅት የሆኑት የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቀናት ናቸው።

The first fruit offering of the Passover period aligns with the first fruit offering on the day of Pentecost; the first fruit offerings of barley in Passover’s three-day period, and the first fruit offering of wheat on Pentecost at the conclusion of the Pentecostal season of forty-nine, slash— fifty days.

የፋሲካ ዘመን የበኩር ፍሬ መሥዋዕት በጰንጠቆስጤ ቀን ከሚቀርበው የበኩር ፍሬ መሥዋዕት ጋር ይዛመዳል፤ በፋሲካ የሦስት ቀን ወቅት የገብስ የበኩር ፍሬ መሥዋዕቶች፣ እና በጰንጠቆስጤ በአርባ ዘጠኝ፣ / አምሳ ቀናት የጰንጠቆስጤ ዘመን ፍጻሜ ላይ የስንዴ የበኩር ፍሬ መሥዋዕት።

## Fall

ውድቀት

The fall feasts begin with a specific feast day that initiates a ten-day period which leads to judgment. Five days after judgment a feast of seven days, of which the first and last day of the seven days are identified as holy convocations. From the fifteenth unto the twenty-second day the feast of Tabernacles is celebrated and then on the twenty-third day the Sabbath of the land is marked.

የበልግ በዓላት ፍርድን የሚያመጣ አሥር ቀናት ዘመን የሚጀምርበት ልዩ የበዓል ቀን ጋር ይጀምራሉ። ከፍርድ አምስት ቀን በኋላ የሰባት ቀናት በዓል ይከተላል፤ ከእነዚህም ሰባቱ ቀናት ውስጥ የመጀመሪያውና የመጨረሻው ቀን ቅዱሳን ጉባኤዎች መሆናቸው ተለይቶ ተጠቅሷል። ከአሥራ አምስተኛው ቀን እስከ ሃያ ሁለተኛው ቀን ድረስ የዳስ በዓል ይከበራል፤ ከዚያም በሃያ ሦስተኛው ቀን የምድሪቱ ሰንበት ይታሰባል።

When we take the fall feasts and place them over the top of the spring feasts, we have two lines that are both represented by twenty-two verses, thus they are represented by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet. When this is done, the first waymark is the holy convocation of the seventh-day Sabbath, and the last waymark is the holy convocation of the seventh-year Sabbath.

የበልግ በዓላትን ወስደን በጸደይ በዓላት ላይ ስናስቀምጣቸው፣ ሁለት መስመሮች እናገኛለን፤ እነዚህም ሁለቱም በሃያ ሁለት ቁጥር በሚሆኑ ጥቅሶች የተወከሉ ስለሆኑ፣ በዕብራይስጥ ፊደላት ሃያ ሁለቱ ይወከላሉ። ይህ ሲደረግ፣ የመጀመሪያው የመንገድ ምልክት የሰባተኛው ቀን ሰንበት ቅዱስ ጉባኤ ነው፣ የመጨረሻውም የመንገድ ምልክት የሰባተኛው ዓመት ሰንበት ቅዱስ ጉባኤ ነው።

> Also in the fifteenth day of the seventh month, when ye have gathered in the fruit of the land, ye shall keep a feast unto the Lord seven days: on the first day shall be a sabbath, and on the eighth day shall be a sabbath. Leviticus 23:39.

> በሰባተኛውም ወር በአሥራ አምስተኛው ቀን፣ የምድሪቱን ፍሬ በሰበሰባችሁ ጊዜ፣ ለእግዚአብሔር ሰባት ቀን በዓልን ታከብራላችሁ፤ በመጀመሪያው ቀን ሰንበት ይሆናል፥ በስምንተኛውም ቀን ሰንበት ይሆናል። ዘሌዋውያን 23፥39።

Pentecost was the early rain and Tabernacles is the latter rain. The outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was represented by a day, and the outpouring represented by Tabernacles is a period that concludes, and then is followed by a Sabbath, that is the eighth day, of seven days. The Sabbath which follows the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit represents the Sabbath of the earth resting for one thousand years.

ጴንጤቆስጤ የፊተኛው ዝናብ ነበረ፥ ዳስ በዓልም የኋለኛው ዝናብ ነው። በጴንጤቆስጤ የመጣው የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ በአንድ ቀን ተመስሎ ነበር፤ በዳስ በዓል የተመሰለው መፍሰስ ግን የሚፈጸም ዘመን ነው፥ ከዚያም በኋላ ሰንበት ይከተላል፤ ይህም የሰባቱ ቀኖች ስምንተኛው ቀን ነው። የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ የመጨረሻ መገለጥን የሚከተለው ሰንበት፣ ምድር ለአንድ ሺህ ዓመት ታርፍ ዘንድ የተወሰነውን የምድር ሰንበት ይወክላል።

> “In the time of trouble we all fled from the cities and villages, but were pursued by the wicked, who entered the houses of the saints with a sword. They raised the sword to kill us, but it broke, and fell as powerless as a straw. Then we all cried day and night for deliverance, and the cry came up before God. The sun came up, and the moon stood still. The streams ceased to flow. Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. But there was one clear place of settled glory, whence came the voice of God like many waters, which shook the heavens and the earth. The sky opened and shut and was in commotion. The mountains shook like a reed in the wind, and cast out ragged rocks all around. The sea boiled like a pot and cast out stones upon the land. And as God spoke the day and the hour of Jesus’ coming and delivered the everlasting covenant to His people, He spoke one sentence, and then paused, while the words were rolling through the earth. The Israel of God stood with their eyes fixed upward, listening to the words as they came from the mouth of Jehovah, and rolled through the earth like peals of loudest thunder. It was awfully solemn. And at the end of every sentence the saints shouted, ‘Glory! Alleluia!’ Their countenances were lighted up with the glory of God; and they shone with the glory, as did the face of Moses when he came down from Sinai. The wicked could not look on them for the glory. And when the never-ending blessing was pronounced on those who had honored God in keeping His Sabbath holy, there was a mighty shout of victory over the beast and over his image.

> «በመከራው ዘመን ሁላችንም ከከተሞችና ከመንደሮች ሸሽተን ወጣን፤ ነገር ግን ኀጥኣን እያሳደዱን መጡ፥ የቅዱሳን ቤቶችም ሰይፍ በመያዝ ገቡ። ሊገድሉን ሰይፉን አነሡ፤ ነገር ግን ተሰብሮ እንደ ገለባ ኃይል የሌለው ሆኖ ወደቀ። ከዚያም ሁላችን ቀንና ሌሊት ስለ ማዳን ጮኽን፤ ጩኸታችንም በእግዚአብሔር ፊት ወጣ። ፀሐይ ወጣች፥ ጨረቃም ቆመች። ፈሳሾች መፍሰስ አቆሙ። ጨለማና ከባድ ደመናዎች ተነሡ እርስ በርሳቸውም ተጋጩ። ነገር ግን አንድ የጸና ክብር የተሞላበት ጥርት ያለ ስፍራ ነበረ፤ ከዚያም እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅ ያለ የእግዚአብሔር ድምፅ መጣ፥ ሰማያትንና ምድርንም አናወጠ። ሰማዩ ተከፈተ ተዘጋም፥ በታላቅ መናወጥም ውስጥ ነበረ። ተራሮች በነፋስ ውስጥ እንዳለ ሸምበቆ ተናወጡ፥ የተሰነጣጠቁ ድንጋዮችንም በዙሪያቸው አወጡ። ባሕሩም እንደ ምንቸት ፈላ፥ ድንጋዮችንም በምድር ላይ አወጣ። እግዚአብሔርም የኢየሱስን መምጣት ቀንና ሰዓት ሲናገር ለሕዝቡም የዘላለምን ኪዳን ሲያስረክብ፥ አንድ ነገር ተናግሮ ቆም አለ፤ ቃላቱም በምድር ሁሉ ሲናወሩ ነበር። የእግዚአብሔር እስራኤል ዓይኖቻቸውን ወደ ላይ ተክለው ቆመው ነበር፤ ቃላቱም ከይሖዋ አፍ እየወጡ እንደ እጅግ ኃይለኛ ነጐድጓድ ድምፅ በምድር ሲናወሩ ያዳምጡ ነበር። ይህ እጅግ አስፈሪ ግርማ ያለው ነበር። በእያንዳንዱም ነገር መጨረሻ ቅዱሳን፣ “ክብር! ሃሌሉያ!” ብለው ይጮኹ ነበር። ፊታቸውም በእግዚአብሔር ክብር በራ፤ ሲናንም ከወረደ ጊዜ የሙሴ ፊት እንደ በራ እነርሱም በዚያ ክብር ያበሩ ነበር። ኀጥኣንም ከክብሩ የተነሣ ሊመለከቱአቸው አልቻሉም። እግዚአብሔርን ሰንበቱን በቅድስና በመጠበቅ ያከበሩት ላይ የማያልቅ በረከት በተነገረ ጊዜም፥ በአውሬውና በምስሉ ላይ የድል ታላቅ እልልታ ሆነ።»

> “Then commenced the jubilee, when the land should rest.” Early Writings, 34.

> «ከዚያም ምድሪቱ ልታርፍ የሚገባበት የኢዮቤልዩ ዘመን ተጀመረ።» Early Writings, 34.

The jubilee is the fiftieth year, after seven cycles of seven years, which is the 49 days that lead to the fiftieth day of Pentecost. When the line of the fall feasts is brought together with the spring feasts there are 49 days that lead to Pentecost, which marks the beginning of the seven-day period of Tabernacles. Pentecost and Tabernacles align, and together they identify the period of the latter rain that begins at the soon-coming Sunday law and continues until probation closes, the Lord returns and then the earth rests, as represented by the seventh-year Sabbath, that is the eighth of the seven in the feast of Tabernacles.

ኢዮቤልዩ ከሰባት ዙሮች የሰባት ዓመታት በኋላ የሚመጣው ሃምሳኛው ዓመት ነው፤ ይህም ወደ ጴንጤቆስጤ ሃምሳኛው ቀን የሚያደርሱት አርባ ዘጠኝ ቀናት ናቸው። የውድቀት በዓላት መስመር ከጸደይ በዓላት ጋር በአንድነት ሲያቀርብ ወደ ጴንጤቆስጤ የሚያደርሱ አርባ ዘጠኝ ቀናት አሉ፤ ይህም የዳስ በዓል የሰባት ቀናት ዘመን መጀመሪያን ያመለክታል። ጴንጤቆስጤና የዳስ በዓል ይጣጣማሉ፤ በአንድነትም በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ የሚጀምርና የምሕረት ዘመን እስኪዘጋ ድረስ፣ ጌታም እስኪመለስ ድረስ፣ ከዚያም ምድር እንደ ሰባተኛው ዓመት ሰንበት በተመሰለው ዕረፍት እስክትወርድ ድረስ፣ ማለትም በዳስ በዓል ውስጥ ካሉት ሰባቱ ውስጥ ስምንተኛው የሆነውን፣ የኋለኛውን ዝናብ ዘመን ይለዩታል።

When we bring both lines of twenty-two verses together, we do so for several reasons. Both lines are twenty-two verses, twenty-two being a tithe of 220, a symbol of the combination of Divinity and humanity.

ሁለቱንም የሃያ ሁለት ቁጥሮች መስመሮች አንድ ላይ ስናቀርብ፣ ይህን በብዙ ምክንያቶች እናደርገዋለን። ሁለቱም መስመሮች ሃያ ሁለት ቁጥሮች ናቸው፤ ሃያ ሁለትም የ220 አሥራት ሲሆን፣ የመለኮትና የሰብአዊነት ኅብረት ምልክት ነው።

Both lines represent the Hebrew alphabet of twenty-two letters.

ሁለቱም መስመሮች ባለ ሃያ ሁለት ፊደላት ያለውን የዕብራይስጥ ፊደል ገበታ ይወክላሉ።

Both lines represent the feasts.

ሁለቱም መስመሮች በዓላቱን ይወክላሉ።

Both lines represent the two harvest seasons of the year.

ሁለቱም መስመሮች የዓመቱን ሁለቱን የመከር ወቅቶች ይወክላሉ።

Both lines represent Christ work in the courtyard, holy place and Most Holy Place. Leviticus means the priests, and Jesus is the Heavenly High Priest. For these reasons, we are justified in applying the line upon line methodology to the forty-four verses of Leviticus twenty-three.

ሁለቱም መስመሮች የክርስቶስን ሥራ በአደባባዩ፣ በቅዱሱ ስፍራ፣ እና በእጅግ ቅዱሱ ስፍራ ውስጥ ይወክላሉ። ዘሌዋውያን ማለት ካህናት ማለት ነው፣ እና ኢየሱስ ሰማያዊው ሊቀ ካህን ነው። ስለዚህ ምክንያቶች፣ የ“መስመር ላይ መስመር” ዘዴን በዘሌዋውያን ሀያ ሦስት ውስጥ ባሉት አርባ አራት ቁጥሮች ላይ መተግበራችን ተገቢ ነው።

Pentecost was the early rain for Christianity and Tabernacles is the latter rain for Christianity. We therefore align the spring “day of Pentecost” with the fall seven days of Tabernacles. When Sister White stated, “In the time of trouble we all fled from the cities and villages” she is identifying the time when God’s people are living in the wilderness due to persecution. Living in booths during the Tabernacle season typifies the history that leads directly to the Sabbath jubilee rest for the earth.

ጴንጤቆስጤ ለክርስትና የቀደመው ዝናብ ነበረ፣ ዳስ በዓልም ለክርስትና የኋለኛው ዝናብ ነው። ስለዚህ የጸደይ “የጴንጤቆስጤ ቀን”ን ከየበልግ ዳስ በዓል ሰባቱ ቀናት ጋር እናስማማለን። ሲስተር ዋይት፣ “በመከራው ዘመን ሁላችንም ከከተሞችና ከመንደሮች ሸሸን” ብላ በተናገረች ጊዜ፣ በስደት ምክንያት የእግዚአብሔር ሕዝብ በምድረ በዳ እየኖረ ያለበትን ጊዜ እየጠቆመች ነው። በዳስ በዓል ዘመን በዳሶች ውስጥ መኖር፣ ለምድር ወደ ሰንበታዊው ኢዮቤልዩ ዕረፍት በቀጥታ የሚመራውን ታሪክ ይመስላል።

The Day of Pentecost marks the beginning of seven days of Tabernacles. Then the jubilee is represented by the eighth day, that is of the seven days of Tabernacles. Five days before the feast of Tabernacles was the Day of Atonement. Thus, five days before Pentecost that marks the beginning of Tabernacles—judgment is marked. Ten days before the judgment of the Day of Atonement is the feast of Trumpets. When the lines are combined five days before the Sunday law, represented by Pentecost, judgment is marked. Ten days before that, the feast of Trumpets is marked.

የጴንጤቆስጤ ቀን የሰባቱ የዳስ በዓል ቀናት መጀመሪያን ያመለክታል። ከዚያም ኢዮቤልዩ በስምንተኛው ቀን ይወከላል፥ ማለትም ከሰባቱ የዳስ በዓል ቀናት በኋላ ያለውን ቀን። ከዳስ በዓል አስቀድሞ አምስት ቀናት የኃጢአት ስርየት ቀን ነበር። ስለዚህ የዳስ በዓልን መጀመሪያ የሚያመለክተው ከጴንጤቆስጤ አስቀድሞ አምስት ቀናት—ፍርድ ይጠቁማል። ከኃጢአት ስርየት ቀን ፍርድ አስቀድሞ አሥር ቀናት የመለከት በዓል ነው። መስመሮቹ በአንድ ላይ ሲያጣመሩ፥ በጴንጤቆስጤ የሚወከለው ከእሑድ ሕግ አስቀድሞ አምስት ቀናት ፍርድ ይጠቁማል። ከዚያ አስቀድሞ አሥር ቀናት የመለከት በዓል ይጠቁማል።

The baptism of Christ represented His death, burial and resurrection. Those three steps are represented by His death at Passover, His burial and rest upon the Sabbath, and His resurrection on Sunday. The three days of His death, burial and resurrection are one waymark that consists of three steps. We therefore start the combination of the two lines of spring and fall feasts at the resurrection. The resurrection of the third day begins a forty-nine-day period that leads to Pentecost, which is the Sunday law. That forty-nine-day period is preceded by the feast of unleavened bread, that begins one day before and extends five days beyond the day of first fruits.

የክርስቶስ ጥምቀት ሞቱን፣ ቀብሩንና ትንሣኤውን ይወክል ነበር። እነዚህ ሦስቱ ደረጃዎች በፋሲካ ጊዜ በሞቱ፣ በሰንበት ላይ በቀብሩና በዕረፍቱ፣ እንዲሁም በእሑድ በትንሣኤው ይወከላሉ። የሞቱ፣ የቀብሩና የትንሣኤው ሦስቱ ቀናት ከሦስት ደረጃዎች የተገነባ አንድ የምልክት ጣቢያ ናቸው። ስለዚህ የጸደይና የበልግ በዓላትን ሁለቱን መስመሮች መዋሃድ ከትንሣኤው ጀምረን እናደርጋለን። የሦስተኛው ቀን ትንሣኤ ወደ ጴንጤቆስጤ የሚመራ የአርባ ዘጠኝ ቀናት ዘመን ይጀምራል፤ ይህም የእሑድ ሕግ ነው። ይህ የአርባ ዘጠኝ ቀናት ዘመን ከዚያ በፊት በሚመጣው የቂጣ በዓል ይቀደማል፤ ይህም ከበኩራት ቀን አንድ ቀን በፊት የሚጀምር ሲሆን ከዚያ ቀን በኋላ ለአምስት ቀናት ይቀጥላል።

From the resurrection of the first fruits unto the Sunday law is forty-nine days, the Sunday law being the fiftieth day. Five days before the Sunday law judgment is represented, and ten days before that judgment the warning of the trumpets is marked. Resurrection is the first waymark, then five days later the period of unleavened bread concludes. Thirty days after unleavened bread ends, the warning of the trumpets occurs. Ten days later the judgment of the Day of Atonement is marked and five days later the Sunday law of Pentecost arrives.

ከመጀመሪያዎቹ ፍሬዎች ትንሣኤ ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ አርባ ዘጠኝ ቀናት ናቸው፤ እሑድ ሕጉም ሃምሳኛው ቀን ነው። ከእሑድ ሕጉ አምስት ቀናት በፊት ፍርድ ይወከላል፤ ከዚያም ፍርድ አሥር ቀናት በፊት የመለከቶች ማስጠንቀቂያ ተለይቶ ይታወቃል። ትንሣኤ የመጀመሪያው የመንገድ ምልክት ነው፤ ከዚያም አምስት ቀናት በኋላ የቂጣ እርሾ የሌለበት ዘመን ይፈጸማል። እርሾ የሌለበት ቂጣ ካበቃ ከሠላሳ ቀናት በኋላ የመለከቶች ማስጠንቀቂያ ይደርሳል። ከዚያ አሥር ቀናት በኋላ የስርየት ቀን ፍርድ ይታወቃል፤ ከዚያም አምስት ቀናት በኋላ የጴንጤቆስጤ እሑድ ሕግ ይደርሳል።

This identifies seven waymarks in the line upon line application of the spring and fall feasts; the beginning of unleavened bread, the resurrection, the end of unleavened bread, the warning of trumpets, judgment, Pentecost and the latter rain. Those seven waymarks are set within an alpha seventh-day Sabbath and an omega seventh-year Sabbath. The seven waymarks couched between the two Sabbaths isolate and identify a five-day period, followed by a thirty-day period, a ten-day period, a five-day period and a seven-day period.

ይህ በጸደይና በመኸር በዓላት ላይ በ“መስመር በላይ መስመር” ተግባራዊ አፈጻጸም ውስጥ ሰባት የመንገድ ምልክቶችን ይለያል፤ የቂጣ ያለ እርሾ በዓል መጀመሪያ፣ ትንሣኤ፣ የቂጣ ያለ እርሾ በዓል መጨረሻ፣ የመለከት ማስጠንቀቂያ፣ ፍርድ፣ ጴንጤቆስጤ፣ እና የኋለኛው ዝናብ። እነዚህ ሰባቱ የመንገድ ምልክቶች በአልፋ ሰባተኛ-ቀን ሰንበት እና በኦሜጋ ሰባተኛ-ዓመት ሰንበት ውስጥ ተቀምጠዋል። በሁለቱ ሰንበቶች መካከል የተቀመጡት እነዚህ ሰባቱ የመንገድ ምልክቶች የአምስት ቀን ጊዜ ክፍለ ጊዜን፣ ከዚያም የሰላሳ ቀን ጊዜን፣ የአሥር ቀን ጊዜን፣ የአምስት ቀን ጊዜን እና የሰባት ቀን ጊዜን ይለዩ እና ያመለክታሉ።

When we then align Christ’s resurrection, we find a forty-day period where He instructed the disciples “face to face” and thereafter ascended. Then for ten days the disciples were in the upper room. Those ten days concluded at the Day of Pentecost, which is the Sunday law. This adds a forty-day period and ten-day period to the line of priests represented by Leviticus “23.”

ከዚያም የክርስቶስን ትንሣኤ ስናስተካክል፣ እርሱ ለደቀ መዛሙርቱ “ፊት ለፊት” ያስተማራቸው ከዚያም ያረገበት አርባ ቀን የሚቆይ ዘመን እናገኛለን። ከዚያ በኋላም ደቀ መዛሙርቱ ለአሥር ቀናት በላይኛው ክፍል ውስጥ ነበሩ። እነዚያ አሥር ቀናት በጴንጤቆስጤ ቀን ተፈጸሙ፣ ይህም የእሑድ ሕግ ነው። ይህም በዘሌዋውያን “23” የተወከለው የካህናት መስመር ላይ የአርባ ቀን ዘመንንና የአሥር ቀን ዘመንን ይጨምራል።

From the resurrection there is five days to the end of unleavened bread, then thirty days to the trumpet warning, then five days to Christ’s ascension, then five days to judgment, then five days to Pentecost’s seven days of the latter rain.

ከትንሣኤው ጀምሮ እስከ ቂጣ ያልቦካ በዓል ፍጻሜ አምስት ቀናት አሉ፤ ከዚያም እስከ የመለከት ማስጠንቀቂያ ሠላሳ ቀናት አሉ፤ ከዚያም እስከ የክርስቶስ ዕርገት አምስት ቀናት አሉ፤ ከዚያም እስከ ፍርድ አምስት ቀናት አሉ፤ ከዚያም እስከ የጴንጤቆስጤ ሰባት ቀናት የኋለኛው ዝናብ አምስት ቀናት አሉ።

The beginning of the seven days of unleavened bread is followed the next day by the resurrection of first fruits. The resurrection occurs within the seven days of unleavened bread, and five days after the resurrection the period of unleavened bread ends.

የሰባቱ የቂጣ እርሾ አልባ ቀኖች መጀመሪያ በማግስቱ በበኩራት ትንሣኤ ይከተላል። ትንሣኤው በሰባቱ የቂጣ እርሾ አልባ ቀኖች ውስጥ ይከናወናል፥ ከትንሣኤውም አምስት ቀን በኋላ የእርሾ አልባ ቂጣ ወቅት ያበቃል።

Thirty days after the end of unleavened bread the trumpets mark a warning.

ከቂጣ ያልተቀላቀለበት በዓል መጨረሻ ከሠላሳ ቀን በኋላ መለከቶቹ ማስጠንቀቂያን ያመለክታሉ።

Five days after the warning of the trumpets Christ ascended after teaching for forty days. His ascension marked the beginning of ten days in the upper room.

ከመለከቶቹ ማስጠንቀቂያ በኋላ አምስት ቀናት ከአርባ ቀናት ማስተማሩ በኋላ ክርስቶስ ወደ ሰማይ ዐረገ። ዕርገቱም በላይኛው ክፍል የቆዩትን አሥር ቀናት መጀመሪያ ሆነ።

Then five days after His ascension judgment is marked.

ከዚያም ከዕርገቱ በኋላ ከአምስት ቀናት በኋላ ፍርድ ተመለከተ።

Five days later the Sunday law of Pentecost opens the seven-day period of the latter rain.

ከአምስት ቀናት በኋላ የጴንጤቆስጤ እሁድ ሕግ የኋለኛውን ዝናብ የሰባት ቀናት ዘመን ይከፍታል።

The one hundred and forty-four thousand are those who follow the Lamb whithersoever He goeth. Elijah and Moses were slain on July 18, 2020. They were slain where also our Lord was crucified. Christ’s resurrection typified the resurrection of December 31, 2023. Before that date, in July of 2023, a voice in the wilderness began to sound a message represented as unleavened bread. Leaven represents error, hypocrisy and sin, and the message from the wilderness was unleavened. From December 31, 2023 through to the Sunday law, Leviticus “23” has designed a framework of the atonement of the one hundred and forty-four thousand. That framework aligns with Miller’s dream, Malachi three and Revelation nineteens’ windows of heaven. It aligns with the third and ninth hour in the sacred week from 27 to 34 AD.

አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ሰዎች በጉ ወዴትም ቢሄድ የሚከተሉት ናቸው። ኤልያስና ሙሴ በጁላይ 18, 2020 ተገደሉ። እነርሱም ጌታችን ደግሞ በተሰቀለበት ስፍራ ተገደሉ። የክርስቶስ ትንሣኤ የዲሴምበር 31, 2023 ትንሣኤን አመለከተ። ከዚያ ቀን በፊት፣ በጁላይ 2023፣ በምድረ በዳ ያለ ድምፅ እርሾ የሌለበት እንጀራ ተብሎ የተወከለ መልእክት ማሰማት ጀመረ። እርሾ ስሕተትን፣ ግብዝነትንና ኃጢአትን ይወክላል፣ ከምድረ በዳም የመጣው መልእክት እርሾ የሌለበት ነበር። ከዲሴምበር 31, 2023 ጀምሮ እስከ የእሑድ ሕግ ድረስ፣ ዘሌዋውያን “23” ለአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የማስተስረይ ሥርዓት መዋቅር አዘጋጅቷል። ይህ መዋቅር ከሚለር ሕልም፣ ከሚልክያስ ሦስት እና ከራእይ አሥራ ዘጠኝ የሰማይ መስኮቶች ጋር ይጣጣማል። እንዲሁም በ27 እስከ 34 ዓ.ም. ባለው ቅዱስ ሳምንት ውስጥ ካለው ሦስተኛና ዘጠነኛ ሰዓት ጋር ይጣጣማል።

We will continue these things in the next article.

እነዚህን ነገሮች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “‘By knowledge shall the chambers be filled with all precious and pleasant riches.’

> «ክፍሎቹም በእውቀት የተከበሩና የሚያምሩ ሀብቶች ሁሉ ይሞላሉ።»

> “For the mind and the soul, as well as for the body, it is God’s law that strength is acquired by effort. It is exercise that develops. In harmony with this law, God has provided in His word the means for mental and spiritual development.

> “እንዲሁም ለአእምሮና ለነፍስ እንደ ሆነ ለሥጋው ደግሞ፣ ኃይል በጥረት እንዲገኝ ያዘዘው የእግዚአብሔር ሕግ ነው። የሚያዳብር ልምምድ ነው። ከዚህ ሕግ ጋር በተስማማ መልኩ፣ እግዚአብሔር በቃሉ ውስጥ ለአእምሮና ለመንፈሳዊ እድገት የሚያገለግሉ መንገዶችን አዘጋጅቶአል።”

> “The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

> መጽሐፍ ቅዱስ ሰዎች ለዚህ ሕይወት ወይም ለሚመጣው ሕይወት እንዲዘጋጁ ሊያስፈልጋቸው የሚገቡ መርሆችን ሁሉ ይዟል። እነዚህም መርሆች በሁሉም ሰዎች ሊረዱ ይችላሉ። ትምህርቱን የሚያደንቅ መንፈስ ያለው ማንም ሰው ከመጽሐፍ ቅዱስ አንድ ክፍል እንኳ ሳያገኝ አያነብም፤ ከእርሱ አንዳንድ የሚረዳ ሐሳብ ሳያገኝ አይቀርም። ነገር ግን የመጽሐፍ ቅዱስ እጅግ ዋጋ ያለው ትምህርት በአልፎ አልፎ ወይም በተቋረጠ ጥናት አይገኝም። ታላቁ የእውነት ሥርዓቱ ፈጣን ወይም ግዴለሽ አንባቢ እንዲለየው ተደርጎ አልቀረበም። ብዙዎቹ ሀብቶቹ ከፊቱ በታች እጅግ ጥልቅ ላይ ይገኛሉ፥ እነርሱም በትጉህ ምርምርና በቀጣይ ጥረት ብቻ ሊገኙ ይችላሉ። ያንን ታላቅ ሙሉ የሚያበጁ እውነቶች “ጥቂት ከዚህ፥ ጥቂትም ከዚያ” ተፈልገው ሊሰበሰቡ ይገባል። ኢሳይያስ 28፡10።

> “When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.

> “እንዲሁ በጥልቅ በተመረመሩና በአንድነት በተሰበሰቡ ጊዜ፣ እርስ በእርሳቸው ፍጹም የተጣጣሙ መሆናቸው ይገኛል። እያንዳንዱ ወንጌል ለሌሎቹ የሚያሟላ ነው፤ እያንዳንዱም ትንቢት ለሌላው ማብራሪያ ነው፤ እያንዳንዱም እውነት የሌላ እውነት እድገት ነው። የአይሁድ ሥርዓት ምሳሌዎች በወንጌል ግልጽ ይሆናሉ። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ እያንዳንዱ መርህ ስፍራው አለው፤ እያንዳንዱም እውነታ የሚያመለክተው አለው። እናም የዚህ ሙሉ አወቃቀር በእቅዱና በአፈጻጸሙ ለደራሲው ምስክርነት ይሰጣል። እንደዚህ ያለ አወቃቀር ሊታሰብም ሆነ ሊቀረጽ የሚችል አእምሮ ከወሰን የሌለው በቀር የለም።”

> “In searching out the various parts and studying their relationship, the highest faculties of the human mind are called into intense activity. No one can engage in such study without developing mental power.

> “የተለያዩ ክፍሎችን በመመርመርና ግንኙነታቸውን በማጥናት የሰው አእምሮ ከፍተኛ ችሎታዎች ወደ ጽኑ እንቅስቃሴ ይጠራሉ። ማንም ሰው እንዲህ ያለ ጥናት ሳያካሂድ የአእምሮ ኃይልን ሳያዳብር አይችልም።”

> “And not alone in searching out truth and bringing it together does the mental value of Bible study consist. It consists also in the effort required to grasp the themes presented. The mind occupied with commonplace matters only, becomes dwarfed and enfeebled. If never tasked to comprehend grand and far-reaching truths, it after a time loses the power of growth. As a safeguard against this degeneracy, and a stimulus to development, nothing else can equal the study of God’s word. As a means of intellectual training, the Bible is more effective than any other book, or all other books combined. The greatness of its themes, the dignified simplicity of its utterances, the beauty of its imagery, quicken and uplift the thoughts as nothing else can. No other study can impart such mental power as does the effort to grasp the stupendous truths of revelation. The mind thus brought in contact with the thoughts of the Infinite cannot but expand and strengthen.

> “የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት የአእምሮ ዋጋ በእውነትን መፈለግና በአንድ ላይ መሰብሰብ ብቻ አይደለም። የቀረቡትን ርእሶች ለመገንዘብ የሚፈለገውን ጥረት ደግሞ ያካትታል። በተራ ጉዳዮች ብቻ የተጠመደ አእምሮ ይጠበባል ይደክማልም። ታላላቅና ሩቅ ተጽዕኖ ያላቸውን እውነቶች ለመረዳት ፈጽሞ ተግባር ላይ ካልዋለ፣ ከጥቂት ጊዜ በኋላ የማደግ ኃይሉን ያጣል። ከዚህ ዓይነት ዝቅጠት መጠበቂያና ለእድገት ማነቃቂያ እንደ እግዚአብሔር ቃል ጥናት የሚመጣጠን ሌላ ነገር የለም። እንደ አእምሮ ሥልጠና መንገድ፣ መጽሐፍ ቅዱስ ከሌላ ማንኛውም መጽሐፍ፣ ወይም ከሌሎች መጻሕፍት ሁሉ ተደምረው ይልቅ ይበልጥ ውጤታማ ነው። የርእሶቹ ታላቅነት፣ የንግግሩ ክቡር ቀላልነት፣ የምስሉ ውበት፣ ሐሳቦችን እንደሌላ ነገር ሊያነቃና ሊያከብር ይችላል። የተገለጡ እውነቶችን ታላቅነት ለመገንዘብ የሚደረገውን ጥረት እንደሚያበረክተው ያህል የአእምሮ ኃይል ሊሰጥ የሚችል ሌላ ጥናት የለም። እንዲሁ ከወሰን ከሌለው አምላክ ሐሳብ ጋር ግንኙነት የሚያገኝ አእምሮ ሳይሰፋና ሳይጠነክር ሊቀር አይችልም።”

> “And even greater is the power of the Bible in the development of the spiritual nature. Man, created for fellowship with God, can only in such fellowship find his real life and development. Created to find in God his highest joy, he can find in nothing else that which can quiet the cravings of the heart, can satisfy the hunger and thirst of the soul. He who with sincere and teachable spirit studies God’s word, seeking to comprehend its truths, will be brought in touch with its Author; and, except by his own choice, there is no limit to the possibilities of his development.

> “እንዲሁም በመንፈሳዊ ባሕርይ ዕድገት ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ ኃይል ከዚያ የበለጠ ነው። ሰው ለእግዚአብሔር ኅብረት የተፈጠረ ስለሆነ፣ እውነተኛ ሕይወቱንና ዕድገቱን ማግኘት የሚችለው በእንዲህ ያለ ኅብረት ውስጥ ብቻ ነው። ከፍተኛ ደስታውን በእግዚአብሔር ውስጥ ለማግኘት የተፈጠረ፣ የልብን ጥማት ሊያሳርፍ፣ የነፍስንም ራብና ጥም ሊያረካ የሚችል ነገር በሌላ ምንም ውስጥ ሊያገኝ አይችልም። በቅንና ለመማር በተዘጋጀ መንፈስ ቃሉን የሚያጠና፣ እውነቶቹንም ለመረዳት የሚሻ ሰው፣ ከደራሲው ጋር ንክኪ ውስጥ ይገባል፤ እናም ከራሱ ምርጫ በስተቀር ለዕድገቱ እድሎች ገደብ የለም።”

> “In its wide range of style and subjects the Bible has something to interest every mind and appeal to every heart. In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic. Immeasurably superior in value to the productions of any human author are the Bible writings, even when thus considered; but of infinitely wider scope, of infinitely greater value, are they when viewed in their relation to the grand central thought. Viewed in the light of this thought, every topic has a new significance. In the most simply stated truths are involved principles that are as high as heaven and that compass eternity.

> መጽሐፍ ቅዱስ በስታይሉና በርእሰ ጉዳዮቹ ሰፊ ልዩነት ውስጥ ለእያንዳንዱ አእምሮ የሚስብ ነገር እና ለእያንዳንዱ ልብ የሚነካ ጥሪ አለው። በገጾቹ ውስጥ እጅግ ጥንታዊ ታሪክ፣ ከሕይወት ጋር እጅግ የሚስማማ የሕይወት ታሪክ፣ መንግሥትን ለመቆጣጠርና ቤተሰብን ለማስተዳደር የሚሆኑ የአስተዳደር መርሆች—የሰው ጥበብ ፈጽሞ ልትደርስባቸው ያልቻለች መርሆች—ይገኛሉ። እጅግ ጥልቅ ፍልስፍና፣ እጅግ ጣፋጭና እጅግ የላቀ ቅኔ፣ እጅግ ስሜታዊና እጅግ ልብን የሚነካ ጽሑፍም ይዟል። እንኳን በዚህ መልኩ ብቻ ሲታይም የመጽሐፍ ቅዱስ ጽሑፎች ከማንኛውም የሰው ደራሲ ሥራዎች በእሴት ስፍር ሊመዘኑ የማይችሉ እጅግ የላቁ ናቸው፤ ነገር ግን ከታላቁ ማዕከላዊ አሳብ ጋር ባላቸው ግንኙነት ሲታዩ ክልላቸው እጅግ የሰፋ፣ እሴታቸውም እጅግ የበለጠ ነው። በዚህ አሳብ ብርሃን ሲታይ እያንዳንዱ ርእስ አዲስ ትርጉም ያገኛል። በእጅግ ቀላል አነጋገር የተገለጹ እውነቶች ውስጥ እንኳ እንደ ሰማይ ከፍ ያሉ እና ዘላለምን የሚያካትቱ መርሆች ተካተዋል።

> “The central theme of the Bible, the theme about which every other in the whole book clusters, is the redemption plan, the restoration in the human soul of the image of God. From the first intimation of hope in the sentence pronounced in Eden to that last glorious promise of the Revelation, ‘They shall see His face; and His name shall be in their foreheads’ (Revelation 22:4), the burden of every book and every passage of the Bible is the unfolding of this wondrous theme,—man’s uplifting,—the power of God, ‘which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.’ 1 Corinthians 15:57.

> “የመጽሐፍ ቅዱስ ማዕከላዊ ርዕስ፣ በመጽሐፉም ሁሉ ውስጥ ያሉ ሌሎች ርዕሶች ሁሉ የሚሰበሰቡበት ርዕስ፣ የቤዛነት ዕቅድ፣ በሰው ነፍስ ውስጥ የእግዚአብሔርን ምስል መመለስ ነው። በኤደን ውስጥ በተነገረው ፍርድ ውስጥ ካለው የመጀመሪያ የተስፋ ፍንጭ ጀምሮ እስከ በራእይ ውስጥ ያለው ያ የመጨረሻ ክቡር ተስፋ፣ ‘ፊቱንም ያያሉ፤ ስሙም በግምባራቸው ላይ ይሆናል’ (ራእይ 22፥4) ድረስ፣ የእያንዳንዱ መጽሐፍና የእያንዳንዱ ክፍል መልእክት የዚህ ድንቅ ርዕስ መገለጥ ነው፤—የሰው ከፍ መደረግ፤—‘በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ድልን የሚሰጠን’ የእግዚአብሔር ኃይል ነው። 1 ቆሮንቶስ 15፥57።”

> “He who grasps this thought has before him an infinite field for study. He has the key that will unlock to him the whole treasure house of God’s word.

> «ይህን ሐሳብ የሚጨብጥ ሰው በፊቱ ለጥናት የማያልቅ ስፍራ አለው። ለእርሱ የእግዚአብሔር ቃል ያለውን የተሟላ የመዝገብ ቤት ሁሉ የሚከፍትለት ቁልፍ አለው።»

> “The science of redemption is the science of all sciences; the science that is the study of the angels and of all the intelligences of the unfallen worlds; the science that engages the attention of our Lord and Saviour; the science that enters into the purpose brooded in the mind of the Infinite—‘kept in silence through times eternal’ (Romans 16:25, R.V.); the science that will be the study of God’s redeemed throughout endless ages. This is the highest study in which it is possible for man to engage. As no other study can, it will quicken the mind and uplift the soul.

> “የቤዛነት ሳይንስ የሳይንሶች ሁሉ ሳይንስ ነው፤ ያ ሳይንስ መላእክትና ያልወደቁ ዓለማት ሁሉ ያሉ ብልሆች ፍጥረታት የሚያጠኑት ነው፤ ያ ሳይንስ የጌታችንና የአዳኛችንን ትኩረት የሚያስይዝ ነው፤ ያ ሳይንስ በወሰን የሌለው አምላክ አእምሮ ውስጥ ታቅፎ በነበረው ዓላማ ውስጥ የሚገባ ነው—‘በዘላለም ዘመናት ሁሉ በዝምታ የተጠበቀው’ (ሮሜ 16:25, R.V.)፤ ያ ሳይንስ በማያልቅ ዘመናት ሁሉ የእግዚአብሔር የተቤዡ ሕዝብ የሚያጠኑት ይሆናል። ሰው ሊሰማራበት የሚችለው ከፍተኛው ጥናት ይህ ነው። እንደ ሌላ ማንኛውም ጥናት ሳይሆን፣ አእምሮን ሕያው ያደርጋል እና ነፍስንም ከፍ ያደርጋል።”

> “‘The excellency of knowledge is, that wisdom giveth life to them that have it.’ ‘The words that I speak unto you,’ said Jesus, ‘they are spirit, and they are life.’ ‘This is life eternal, that they should know Thee the only true God, and Him whom Thou didst send.’ Ecclesiastes 7:12; John 6:63; 17:3, R.V.

> “‘የእውቀት ክብር ጥበብ ለያዙአት ሕይወትን መስጠቷ ነው።’ ‘እኔ የምናገራችሁ ቃላት፥’ ኢየሱስ አለ፥ ‘መንፈስ ናቸው፥ ሕይወትም ናቸው።’ ‘ይህም የዘላለም ሕይወት ነው፤ አንተን ብቻህን እውነተኛውን አምላክ፥ እንዲያውቁህ፥ የላክኸውንም እርሱን ኢየሱስ ክርስቶስ።’ መክብብ 7፥12፤ ዮሐንስ 6፥63፤ 17፥3፣ R.V.”

> “The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

> ዓለማትን ወደ ሕልውና የጠራቸው የፈጠራ ኃይል በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ አለ። ይህ ቃል ኃይልን ያስተላልፋል፤ ሕይወትን ይወልዳል። እያንዳንዱ ትእዛዝ ተስፋ ነው፤ በፈቃድ ሲቀበል፣ በነፍስ ውስጥ ሲያስገባ፣ ከእርሱ ጋር የወሰን የሌለውን አምላክ ሕይወት ያመጣል። ባሕርይን ይለውጣል፣ ነፍስንም በእግዚአብሔር ምሳሌ እንደ አዲስ ይፈጥራታል።

> “The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.

> እንዲሁ የተሰጠው ሕይወት ደግሞ በዚያው መንገድ ይጠበቃል። “ሰው ከእግዚአብሔር አፍ በሚወጣ ቃል ሁሉ ይኖራል” (ማቴዎስ 4፥4)።

> “The mind, the soul, is built up by that upon which it feeds; and it rests with us to determine upon what it shall be fed. It is within the power of everyone to choose the topics that shall occupy the thoughts and shape the character. Of every human being privileged with access to the Scriptures, God says, ‘I have written to him the great things of My law.’ ‘Call unto Me, and I will answer thee, and show thee great and mighty things, which thou knowest not.’ Hosea 8:12; Jeremiah 33:3.

> “አእምሮው፣ ነፍሱ፣ በሚመገበው ነገር ይገነባል፤ በምን እንዲመገብም መወሰን በእኛ እጅ ነው። ሐሳቦችን የሚይዙና ባሕርይን የሚቀርጹ ጉዳዮች ምን እንደሚሆኑ መምረጥ በእያንዳንዱ ሰው ኃይል ውስጥ ነው። መጽሐፍ ቅዱሳንን የማግኘት መብት ለተሰጠው ለእያንዳንዱ ሰው፣ እግዚአብሔር፣ ‘የሕጌን ታላላቅ ነገሮች ጽፌለታለሁ’ ይላል። ‘ወደ እኔ ጥራ፥ እኔም እመልስልሃለሁ፥ የማታውቀውንም ታላላቅና ኃያላን ነገሮች አሳይሃለሁ።’ ሆሴዕ 8፥12፤ ኤርምያስ 33፥3።

> “With the word of God in his hands, every human being, wherever his lot in life may be cast, may have such companionship as he shall choose. In its pages he may hold converse with the noblest and best of the human race, and may listen to the voice of the Eternal as He speaks with men. As he studies and meditates upon the themes into which ‘the angels desire to look’ (1 Peter 1:12), he may have their companionship. He may follow the steps of the heavenly Teacher, and listen to His words as when He taught on mountain and plain and sea. He may dwell in this world in the atmosphere of heaven, imparting to earth’s sorrowing and tempted ones thoughts of hope and longings for holiness; himself coming closer and still closer into fellowship with the Unseen; like him of old who walked with God, drawing nearer and nearer the threshold of the eternal world, until the portals shall open, and he shall enter there. He will find himself no stranger. The voices that will greet him are the voices of the holy ones, who, unseen, were on earth his companions—voices that here he learned to distinguish and to love. He who through the word of God has lived in fellowship with heaven, will find himself at home in heaven’s companionship.” Education, 123–127.

> “በእጁ ውስጥ የእግዚአብሔር ቃል ያለው ሰው ሁሉ፣ ዕድሉ በሕይወት ማንኛውም ስፍራ ቢወድቅም፣ ራሱ የሚመርጠውን እንደዚያ ያለ ኅብረት ሊኖረው ይችላል። በገጾቹ ውስጥ ከሰው ዘር ከሚበልጡትና ከምርጦቹ ጋር መነጋገር ይችላል፣ እንዲሁም ዘላለማዊው ከሰዎች ሲናገር ድምፁን ማዳመጥ ይችላል። መላእክት ‘ሊመለከቱባቸው የሚመኙትን’ (1 ጴጥሮስ 1:12) ርእሶች ሲያጠናና ሲያሰላስል፣ የእነርሱን ኅብረት ሊኖረው ይችላል። የሰማያዊውን መምህር ፈለግ ሊከተል ይችላል፣ እርሱም በተራራና በሜዳ በባሕርም እንዳስተማረ ቃላቱን ማዳመጥ ይችላል። በዚህ ዓለም ውስጥ በሰማይ አየር ክልል ሊኖር ይችላል፤ ለምድር ኀዘንተኞችና ፈተና ላይ ላሉት የተስፋ አሳቦችንና የቅድስና ናፍቆቶችን ሲያካፍል፤ እርሱ ራሱም ካልታየው ጋር ወደ ኅብረት ይበልጥ እየቀረበ፣ ከጥንት ከእግዚአብሔር ጋር እንደ ተመላለሰው ሰው፣ ወደ ዘላለማዊው ዓለም ደጃፍ እየቀረበ ይሄዳል፤ እስኪ በሮቹ እስኪከፈቱለት እና እርሱም ወደዚያ እስኪገባ ድረስ። በዚያም ራሱን እንግዳ እንዳልሆነ ያገኘዋል። የሚቀበሉት ድምፆች የቅዱሳን ድምፆች ይሆናሉ፤ እነርሱም ሳይታዩ በምድር ላይ ጓደኞቹ የነበሩ—እርሱም በዚህ ዓለም ሳለ ለይቶ ማወቅና መውደድ የተማራቸው ድምፆች ናቸው። በእግዚአብሔር ቃል አማካይነት ከሰማይ ጋር በኅብረት የኖረ ሰው፣ በሰማይ ኅብረት ውስጥ በቤቱ እንዳለ ያገኘዋል።” Education, 123–127.

Back to Articles