Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty

መጽሐፈ ኢዮኤልና ሎዶቅያዊት የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ሰላሳ

Number Thirty

ቁጥር ሠላሳ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Messianic fulfillment's in the book of Matthew include the waymark of the time of the end, the waymark of the message being formalized, two witnesses of the waymark of 9/11, one a witness of the internal message to Laodicea and the other the external message of Islam’s terrorism. It is fitting that the waymark of 9/11 is represented by two of the twelve Messianic fulfillment's in Matthew, for 9/11 includes the message of the second angel, where there is always a doubling. The death of July 18, 2020, was the fifth waymark we considered, and then the voice in the wilderness in July 2023, was the sixth and the resurrection of 2024 was number seven. The eighth Messianic fulfillment is the Midnight Cry.

በማቴዎስ መጽሐፍ ውስጥ ያሉት የመሲሓዊ ፍጻሜዎች የፍጻሜውን ዘመን የመንገድ ምልክት፣ መልእክቱ መደበኛ መሆኑን የሚያመለክት የመንገድ ምልክት፣ የ9/11 የመንገድ ምልክት ሁለት ምስክሮችን—አንዱ ለሎዶቅያ የሚቀርበው የውስጥ መልእክት ምስክር ሲሆን ሌላው ደግሞ የእስልምና ሽብርተኝነት የውጭ መልእክት ነው—ያካትታሉ። የ9/11 የመንገድ ምልክት በማቴዎስ ውስጥ ካሉት ከአሥራ ሁለቱ የመሲሓዊ ፍጻሜዎች መካከል በሁለቱ መወከሉ ተገቢ ነው፤ ምክንያቱም 9/11 ሁሌም ድርብነት ያለበትን የሁለተኛው መልአክ መልእክት ያካትታልና። የ2020 ጁላይ 18 ሞት የተመለከትነው አምስተኛው የመንገድ ምልክት ነበር፤ ከዚያም በ2023 ጁላይ የበረሃው ድምፅ ስድስተኛው ሆነ፣ የ2024 ትንሣኤም ሰባተኛው ነበር። ስምንተኛው የመሲሓዊ ፍጻሜ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነው።

## The Eighth Messianic Waymark is the Midnight Cry

ስምንተኛው መሲሓዊ የመንገድ ምልክት የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነው።

> All this was done, that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. Matthew 21:4, 5.

> ይህም ሁሉ በነቢዩ እንዲህ ሲል የተነገረው እንዲፈጸም ሆነ፤ “ለጽዮን ልጅ ንገሩ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ ትሑት ሆኖም በአህያ ላይ፥ በአህያም ውርንጫ በሆነ በግልገል ላይ ተቀምጦ።” ማቴዎስ 21፥4-5።

## Prediction

ትንቢት

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.

> እጅግ ደስ ይበልሽ፣ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ ጮኺ፣ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ እርሱ ጻድቅ ነው፥ ማዳንንም ያመጣል፤ ትሑትም ነው፥ በአህያም ላይ ተቀምጦ፥ በውርንጫዋም በአህያ ግልገል ላይ ይጋልባል። ዘካርያስ 9፥9።

> “Five hundred years before, the Lord had declared by the prophet Zechariah, ‘Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem. Behold, thy King cometh unto thee. He is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass.’ [Zechariah 9:9.] Had the disciples realized that Christ was going to judgment and to death, they could not have fulfilled this prophecy.

> “ከዚያ በፊት ከአምስት መቶ ዓመታት በፊት ጌታ በነቢዩ ዘካርያስ አማካይነት እንዲህ ብሎ ነበር፤ ‘እጅግ ደስ ይበልሽ፥ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ ጩኺ፥ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ። እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል። እርሱ ጻድቅ ነው፥ መዳንም ያለው ነው፤ ትሑትም ነው፥ በአህያ ላይ፥ በውርንጫዋም በአህያ ግልገል ላይ ተቀምጦ ይመጣል።’ [ዘካርያስ 9:9] ደቀ መዛሙርቱ ክርስቶስ ወደ ፍርድና ወደ ሞት እየሄደ እንደ ነበር ቢያውቁ፥ ይህን ትንቢት ሊፈጽሙ ባልቻሉ ነበር።”

> “In like manner, Miller and his associates fulfilled prophecy, and gave a message which inspiration had foretold should be given to the world, but which they could not have given had they fully understood the prophecies pointing out their disappointment, and presenting another message to be preached to all nations before the Lord should come. The first and second angels’ messages were given at the right time, and accomplished the work which God designed to accomplish by them.” The Great Controversy, 405.

> “በእንዲሁም ሁኔታ፣ ሚለርና ባልደረቦቹ ትንቢትን ፈጸሙ፣ እናም መንፈሳዊ መገለጥ ለዓለም ሊሰጥ እንደሚገባ አስቀድሞ የተናገረውን መልእክት ሰጡ፤ ነገር ግን የሚያመለክቱትን ትንቢቶች በሙሉ ቢያስተውሉ ኖሮ፣ ስለ እነርሱ ተስፋ መቁረጥ የሚገልጹትንና ጌታ ከመምጣቱ በፊት ለሕዝቦች ሁሉ ሊሰበክ የሚገባውን ሌላ መልእክት የሚያቀርቡትን ትንቢቶች በሙሉ ቢረዱ ኖሮ፣ ያንን መልእክት ሊሰጡ አይችሉም ነበር። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች በትክክለኛው ጊዜ ተሰጡ፣ እግዚአብሔርም በእነርሱ እንዲፈጽም ያሰበውን ሥራ ፈጸሙ።” The Great Controversy, 405.

The misunderstanding of God’s prophetic Word was involved with the history of Christ’s triumphal entry, and also with the parallel history of the proclamation of the Midnight Cry message in 1844. The one hundred and forty-four thousand are required to understand “the prophecies pointing out their disappointment.” John in Revelation ten is told in advance, that the message of the little book that was going to be sweet in his mouth, would turn bitter.

የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ያልተገባ መረዳት በክርስቶስ የድል መግቢያ ታሪክ ውስጥ ተካትቶ ነበር፣ እንዲሁም በ1844 የተነገረው የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት አቻ ታሪክ ውስጥም ነበር። አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ “የእነርሱን ተስፋ መቁረጥ የሚያመለክቱትን ትንቢቶች” እንዲረዱ ይጠበቅባቸዋል። ዮሐንስ በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ በቅድሚያ እንዲህ ተነግሮታል፤ በአፉ ውስጥ ጣፋጭ የሚሆነው የታናሹ መጽሐፍ መልእክት መራራ እንደሚሆን።

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “ጌታ የመራንበትን መንገድ፣ እና በባለፈው ታሪካችን የሰጠንን ትምህርት ካልረሳን በቀር፣ ስለ ወደፊቱ የምንፈራው ምንም የለም።” Life Sketches, 196.

The “Lord’s leading” in the past is represented among other providential acts, as His hand covering a mistake in the figures, for it was not best for the Millerites to understand their disappointment in advance, any more than it was for the disciples to understand all the elements of their disappointment at the cross. But the history of the proclamation of the Midnight Cry is identified as the very light that leads to heaven, and this is noted in Ellen White’s very first vision. The one hundred and forty-four thousand must understand the disappointments of the disciples and the Millerites. To refuse that light is to fall off the path.

ባለፈው ጊዜ የነበረው “የጌታ መሪነት” ከሌሎች የአምላካዊ እንክብካቤ ተግባሮች መካከል፣ በቁጥሮች ውስጥ የነበረን ስህተት እጁ በመሸፈን እንደ ተወከለ ይቆጠራል፤ ምክንያቱም ሚለራውያን ተስፋ መቁረጣቸውን አስቀድሞ እንዲረዱ የተሻለ አልነበረም፣ ከዚህ በላይም ደግሞ ደቀ መዛሙርቱ በመስቀሉ ላይ ያጋጠማቸውን ተስፋ መቁረጥ ንጥረ ነገሮቹን ሁሉ እንዲረዱ ያልተገባ እንደነበረው ነው። ነገር ግን የእኩለ ሌሊት ጩኸት አዋጅ ታሪክ ወደ ሰማይ የሚመራው ብርሃን ራሱ እንደሆነ ተለይቶ ይታወቃል፤ ይህም በኤለን ዋይት እጅግ የመጀመሪያዋ ራእይ ውስጥ ተጠቅሷል። መቶ አርባ አራት ሺህ የደቀ መዛሙርቱንና የሚለራውያኑን ተስፋ መቁረጦች ማስተዋል ይገባቸዋል። ያንን ብርሃን መቃወም ከመንገዱ መውደቅ ነው።

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “በመንገዱ መጀመሪያ ከኋላቸው ደማቅ ብርሃን ተተክሎ ነበር፤ አንድ መልአክም ይህ ‘የእኩለ ሌሊት ጩኸት’ እንደሆነ ነገረኝ። ይህ ብርሃን በመንገዱ ሁሉ ላይ ይበራ ነበር፤ እንዳይሰናከሉም ለእግራቸው ብርሃን ይሰጥ ነበር።”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “ዓይኖቻቸውን ከፊታቸው ቀድሞ ቆሞ ወደ ከተማይቱ በሚመራቸው በኢየሱስ ላይ በጽናት ተቀንብረው ቢጠብቁ ደህና ነበሩ። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አንዳንዶች ደከሙ፥ ከተማይቱም እጅግ ሩቅ ናት አሉ፤ ከዚህ በፊት ገብተውባት ይሆናል ብለውም ጠበቁ። ከዚያም ኢየሱስ የክብሩን ቀኝ ክንዱን ከፍ በማድረግ ያበረታቸው ነበር፤ ከክንዱም አንድ ብርሃን ወጣ፥ በአድቬንቲስቶች ሰራዊት ላይም እየተወዛወዘ አለፈ፤ እነርሱም ‘ሃሌሉያ!’ ብለው ጮኹ። ሌሎች ግን ከኋላቸው ያለውን ብርሃን በድፍረት ካዱ፥ እስከዚህ ድረስ የመራቸው እግዚአብሔር አይደለም አሉ። ከኋላቸው ያለው ብርሃን ጠፋ፥ እግራቸውንም በፍጹም ጨለማ ውስጥ ተወ፤ ተሰናከሉም፥ ከምልክቱና ከኢየሱስ እይታቸውን አጡ፥ ከመንገዱም ወድቀው ወደ ታች ባለው ጨለማና ክፉ ዓለም ወረዱ።” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

The eighth waymark is the Midnight Cry as typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem.

ስምንተኛው መንገድ ምልክት በክርስቶስ ወደ ኢየሩሳሌም በክብር መግባቱ እንደ ምሳሌ የተገለጠው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነው።

> “The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ’s triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, ‘Blessed is he that cometh in the name of the Lord!’ [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250, 251.

> “የእኩለ ሌሊት ጩኸት የተሸከመው በክርክር እጅግ አልነበረም፤ ምንም እንኳ የቅዱሳን መጻሕፍት ማስረጃ ግልጽና የማያሻማ ነበር። ከእርሱ ጋር ነፍስን የሚነቃቃ አስገዳጅ ኃይል ነበረ። ጥርጣሬ አልነበረም፥ ጥያቄም አልነበረም። ክርስቶስ በድል ወደ ኢየሩሳሌም በገባበት ጊዜ፣ በዓሉን ለማክበር ከምድሪቱ ሁሉ የተሰበሰቡት ሕዝብ ወደ ደብረ ዘይት ተመሙ፤ እነርሱም ኢየሱስን የሚሸኙትን ጭፍራ በተቀላቀሉ ጊዜ የሰዓቱን መንፈስ ተቀብለው፣ ‘በጌታ ስም የሚመጣ ብፁዕ ነው!’ የሚለውን ጩኸት እንዲበረታ ረዱ። [ማቴዎስ 21፥9።] እንዲሁም በአድቬንቲስቶች ስብሰባዎች የሚጎርፉ ያላመኑ ሰዎች—አንዳንዶቹ ከጉጉት፣ አንዳንዶቹም ለማሾፍ ብቻ—‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል!’ የሚለውን መልእክት የሚያጅበውን አሳማኝ ኃይል ተሰማቸው።” የትንቢት መንፈስ፣ ቅጽ 4፣ 250፣ 251።

To be a wise virgin in the latter days, would of prophetic necessity require that those wise virgins suffer a disappointment, that in turn ushers in the tarrying time of the parable. Without the tarrying time experience you are not a wise or a foolish virgin.

በዘመኑ ፍጻሜ ጥበበኛ ድንግል ለመሆን፣ በትንቢታዊ አስፈላጊነት እነዚያ ጥበበኛ ድንግሎች ቅሬታ እንዲደርስባቸው ይጠይቃል፤ ይህም በተራው የምሳሌውን የመዘግየት ጊዜ ያስገባል። የዚያን የመዘግየት ጊዜ ልምድ ሳይኖርህ ጥበበኛም ሆነ ሰነፍ ድንግል አይደለህም።

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “በማቴዎስ 25 የተጠቀሰው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ተሞክሮ ያብራራል።” The Great Controversy, 393.

Either way, the wise virgins of the last days must experience a disappointment that paralleled April 19, 1844, for the experience of the parable is the experience of the one hundred and forty-four thousand, who John in the Revelation identifies as virgins.

በማንኛውም ሁኔታ፣ በመጨረሻው ዘመን ያሉት ጥበበኛ ድንግልናዎች ከ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 19 ጋር የሚመሳሰል ተስፋ መቁረጥ ልምምድ ማለፍ አለባቸው፤ ምክንያቱም የምሳሌው ልምምድ በራእይ ውስጥ ዮሐንስ እንደ ድንግልናዎች የሚጠራቸው የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ልምምድ ነው።

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> እነዚህ በሴቶች ያልረከሱ ናቸው፤ ድንግል ናቸውና። እነዚህ በጉ ወደሚሄድበት ሁሉ የሚከተሉት ናቸው። እነዚህ ለእግዚአብሔርና ለበጉ በኩራት እንዲሆኑ ከሰዎች መካከል የተቤዡ ናቸው። ራእይ 14፥4።

How many parables of Christ are directly and specifically identified as being fulfilled to the very letter? Every parable will be fulfilled to the very letter, but the parable of the ten virgins is specifically set forth as being fulfilled in the past and the future “to the very letter.” It is compared to the third angel that is to remain present truth from 1844 onward until Michael stands up and human probation closes.

ስንት የክርስቶስ ምሳሌዎች በቀጥታና በተለይ እስከ ፊደሉ ድረስ እንደሚፈጸሙ ተለይተው ተገልጠዋል? እያንዳንዱ ምሳሌ እስከ ፊደሉ ድረስ ይፈጸማል፤ ነገር ግን የአሥሩ ደናግል ምሳሌ በተለይ “እስከ ፊደሉ ድረስ” በቀድሞውና በወደፊቱ እንደሚፈጸም ቀርቦ ተገልጦአል። ይህም ከ1844 ጀምሮ ሚካኤል እስኪነሣ እና የሰው የምሕረት ጊዜ እስኪዘጋ ድረስ የአሁን እውነት ሆኖ ከሚቀጥለው ሦስተኛው መልአክ ጋር ተመስሎአል።

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> «ብዙ ጊዜ አሥሩ ድንግል ስለሚነገረው ምሳሌ ትኩረቴ ይመራል፤ ከእነርሱ አምስቱ ጥበበኞች ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በትክክለኛው ፊደል ሁሉ ተፈጽሟል እና ይፈጸማልም፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተፈጻሚነት አለውና፣ እንዲሁም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል እና የዘመን ፍጻሜ እስከሚደርስ ድረስ የአሁኑ እውነት ሆኖ መኖሩን ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.

Until the close of time, the parable of the ten virgins is present truth, and the Midnight Cry will be fulfilled again to the very letter.

እስከ ዘመን መጨረሻ ድረስ፣ የአሥሩ ድንግል ምሳሌ የአሁን እውነት ነው፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸትም ደግሞ በትክክል እንደ ቃሉ እንደገና ይፈጸማል።

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> “ክፋት በውስጡ የተኛ፣ በማታለልና በስህተት፣ በሞትም ጥላ ውስጥ የሚገኝ አንድ ዓለም አለ፤—ተኝቶአል፣ ተኝቶአል። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው እነማን ናቸው? የትኛው ድምፅ ሊደርስባቸው ይችላል? አእምሮዬ ወደ ፊት ወደሚሆነው ተወሰደ፣ ምልክቱም በሚሰጥበት ጊዜ። ‘እነሆ፣ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትገናኙት ውጡ።’ ነገር ግን አንዳንዶች መብራቶቻቸውን ለመሙላት ዘይቱን ለማግኘት ዘግይተው ይሆናሉ፣ እናም በጣም ዘግይተው ያን ባህርይ፣ በዘይቱ የተመሰለውን፣ ሊተላለፍ የማይችል መሆኑን ያገኙታል።” Review and Herald, February 11, 1896.

The Midnight Cry is the next waymark on the horizon in the movement of the one hundred and forty-four thousand. That waymark is accompanied by the persecution that begins against the faithful in advance of the Sunday law. That persecution is external, and internal, and the internal persecution includes two distinct symbols. One of those symbols is Judas, the other the Sanhedrin.

የእኩለ ሌሊት ጩኸት በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ አድማስ ላይ ያለው ቀጣዩ መለያ ምልክት ነው። ያ መለያ ምልክት ከእሑድ ሕግ በፊት በታማኞቹ ላይ የሚጀምር ስደት ጋር ይታጀባል። ያ ስደት ውጫዊም ነው፣ ውስጣዊም ነው፤ ውስጣዊውም ስደት ሁለት የተለዩ ምልክቶችን ያካትታል። ከእነዚህ ምልክቶች አንዱ ይሁዳ ነው፣ ሌላው ሸንጎው ነው።

## The Ninth Messianic Waymark is the Betrayal for 30 Silver Pieces

ዘጠነኛው መሲሓዊ የመንገድ ምልክት በ30 ብር መክዳት ነው።

> Then was fulfilled that which was spoken by Jeremy the prophet, saying, And they took the thirty pieces of silver, the price of him that was valued, whom they of the children of Israel did value; And gave them for the potter’s field, as the Lord appointed me. Matthew 27:9, 10.

> በዚያን ጊዜ በነቢዩ ኤርምያስ የተነገረው ተፈጸመ፥ እንዲህ ሲል፤ “ሰላሳውን ብር፥ የተገመተውን ዋጋ፥ ከእስራኤል ልጆች የተገመተውን ወሰዱ፤ ጌታም እንዳዘዘኝ ለሸክላ ሠሪው እርሻ ሰጡት።” ማቴዎስ 27፥9፡10։

## Prediction

ትንቢት

> And I said unto them, If ye think good, give me my price; and if not, forbear. So they weighed for my price thirty pieces of silver. And the Lord said unto me, Cast it unto the potter: a goodly price that I was prised at of them. And I took the thirty pieces of silver, and cast them to the potter in the house of the Lord. Zechariah 11:12, 13.

> እኔም እንዲህ አልኋቸው፦ መልካም መስሎአችሁ ከሆነ፥ ዋጋዬን ስጡኝ፤ ካልሆነም ተዉት። እነርሱም ለዋጋዬ ሠላሳ ብር መዘኑልኝ። እግዚአብሔርም እንዲህ አለኝ፦ እኔ በእነርሱ የተገመትሁበትን የክብር ዋጋ ወደ ሸክላ ሠሪው ጣለው። እኔም ሠላሳውን ብር ወስጄ በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ ወደ ሸክላ ሠሪው ጣልሁት። ዘካርያስ 11፥12, 13።

The betrayal of Judas represents the betrayal of the counterfeit priests, for the number 30 represents the age of the priests. The priests, who are also Levites are purified as gold and silver by the Messenger of the Covenant. Judas’s thirty pieces of silver represents the purging of the false priests at the Sunday law, though Judas died just before the cross, it was still the same day. Judas is not the symbol of the Sanhedrin; he is a symbol of one who was thought to be among the disciples of Christ.

የይሁዳ ክህደት የሐሰተኛ ካህናትን ክህደት ይወክላል፤ ምክንያቱም ቁጥር 30 የካህናትን ዕድሜ ይወክላል። ካህናቱም፣ እነርሱም ደግሞ ሌዋውያን ሲሆኑ፣ በኪዳኑ መልእክተኛ እንደ ወርቅና ብር ይነጻሉ። የይሁዳ ሠላሳ ብር የሐሰተኛ ካህናትን በእሁድ ሕግ ጊዜ መንጻት ይወክላል፤ ምንም እንኳ ይሁዳ ከመስቀሉ ትንሽ ቀደም ብሎ ቢሞትም፣ ያ ግን አሁንም ያው ቀን ነበር። ይሁዳ የሸንጎው ምልክት አይደለም፤ እርሱ ከክርስቶስ ደቀ መዛሙርት መካከል ነው ተብሎ የታሰበ አንድ ሰው ምልክት ነው።

As a disciple of Christ, you were a disciple of the anointing of Jesus. The anointing at His baptism changed Jesus’ name unto Jesus Christ, for Christ means—the anointed one. His name then changed, for He was then to confirm the covenant with many for one week, and a premier symbol of covenant relationship is a changed name. Jesus was anointed with power at His baptism. To be a disciple of Christ, meant you were a disciple of His baptism. It was at His baptism that He was anointed with power. The statement by Peter in Matthew 16:18 is known in the Christian theological world as the “Christian Confession.” It is one of the great themes for discussion among theologians and scholars. Generally, a discussion of the theologians and scholars identifies something of no, or perhaps minor importance, but the point remains, that Christianity understands that when Jesus was anointed, He then became the Messiah.

እንደ ክርስቶስ ደቀ መዝሙር፣ እርስዎ የኢየሱስ ቅብዓት ደቀ መዝሙር ነበሩ። በጥምቀቱ ጊዜ የተሰጠው ቅብዓት የኢየሱስን ስም ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ለወጠው፤ ምክንያቱም “ክርስቶስ” ማለት የተቀባ ሰው ማለት ነው። ስሙም በዚያን ጊዜ ተለወጠ፥ ምክንያቱም ከብዙዎች ጋር ለአንድ ሳምንት ኪዳኑን ሊያጸና ያን ጊዜ ነበር፤ የኪዳን ግንኙነትም ዋና ምልክት የተለወጠ ስም ነው። ኢየሱስ በጥምቀቱ ጊዜ በኃይል ተቀባ። የክርስቶስ ደቀ መዝሙር መሆን ማለት የጥምቀቱ ደቀ መዝሙር መሆን ማለት ነበር። በጥምቀቱ ጊዜ ነበር በኃይል የተቀባው። በማቴዎስ 16፥18 ላይ በጴጥሮስ የተነገረው መግለጫ በክርስቲያናዊ ሥነ መለኮት ዓለም “የክርስቲያን መናዘዝ” ተብሎ ይታወቃል። ይህ በሥነ መለኮት ባለሙያዎችና በምሁራን መካከል ለውይይት ከሚቀርቡ ታላላቅ ርዕሶች አንዱ ነው። በአጠቃላይ፣ የሥነ መለኮት ባለሙያዎችና የምሁራን ውይይት ምንም ወይም ምናልባት አነስተኛ ጠቀሜታ ያለውን ነገር ይለይታል፤ ነገር ግን ነጥቡ ይህ ነው፥ ክርስትና ኢየሱስ በተቀባ ጊዜ ያን ጊዜ መሲሕ እንደ ሆነ ይረዳል።

> He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. Matthew 16:15, 16.

> እርሱም፦ እናንተ ግን እኔን ማን ነኝ ትላላችሁ? አላቸው። ስምዖን ጴጥሮስም መልሶ፦ አንተ ክርስቶስ ነህ፥ የሕያው አምላክ ልጅ። አለ። ማቴዎስ 16፥15፣ 16።

Peter’s original name conveyed that very truth, for Simon Barjona means “one who hears the message of the dove,” which was the message of His baptism. His baptism aligns with 9/11, and Judas represents those who at some point professed an understanding of 9/11, but lose their way along the path. Judas is not a symbol of the Sanhedrin, for they represent the Laodicean Seventh-day Adventist church. Judas provided a witness for the Sanhedrin, but the symbolism of the Sanhedrin’s rebellion is different than the rebellion of Judas. The Sanhedrin’s rebellion is expressed in the following dream.

የጴጥሮስ የመጀመሪያ ስም ያንኑ እውነት ያስተላልፍ ነበር፤ ምክንያቱም ስምዖን በርዮና ማለት “የርግብን መልእክት የሚሰማ ሰው” ማለት ነው፤ ይህም የጥምቀቱ መልእክት ነበር። ጥምቀቱ ከ9/11 ጋር ይጣጣማል፥ ይሁዳም በአንድ ወቅት ስለ 9/11 ግንዛቤ እንዳላቸው የተናገሩ ነገር ግን በመንገዱ ላይ መስመራቸውን የሚያጡ እነዚያን ይወክላል። ይሁዳ የሳንሄድሪን ምልክት አይደለም፥ ምክንያቱም እነርሱ የሎዶቅያ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያንን ይወክላሉና። ይሁዳ ለሳንሄድሪን ምስክር ሰጥቶ ነበር፥ ነገር ግን የሳንሄድሪን ዓመፅ ምልክት ከይሁዳ ዓመፅ ምልክት የተለየ ነው። የሳንሄድሪን ዓመፅ በሚከተለው ሕልም ውስጥ ተገልጿል።

> “I gathered up my writings, and we started on our journey. On the way we held two meetings in Orange and had evidence that the church was profited and encouraged. We were ourselves refreshed by the Spirit of the Lord. That night I dreamed that I was in Battle Creek looking out from the side glass at the door and saw a company marching up to the house, two and two. They looked stern and determined. I knew them well and turned to open the parlor door to receive them, but thought I would look again. The scene was changed. The company now presented the appearance of a Catholic procession. One bore in his hand a cross, another a reed. And as they approached, the one carrying a reed made a circle around the house, saying three times: ‘This house is proscribed. The goods must be confiscated. They have spoken against our holy order.’ Terror seized me, and I ran through the house, out of the north door, and found myself in the midst of a company, some of whom I knew, but I dared not speak a word to them for fear of being betrayed. I tried to seek a retired spot where I might weep and pray without meeting eager, inquisitive eyes wherever I turned. I repeated frequently: ‘If I could only understand this! If they will tell me what I have said or what I have done!’

> «ጽሑፎቼን ሰበሰብሁ፥ ጉዞአችንንም ጀመርን። በመንገድ ላይ በኦሬንጅ ሁለት ስብሰባዎችን አደረግን፤ ቤተ ክርስቲያኒቱም እንደ ተጠቀመችና እንደ ተበረታታች ማስረጃ ነበረን። እኛ ራሳችንም በጌታ መንፈስ ታደስን። በዚያች ሌሊት በሕልሜ በባትል ክሪክ እንዳለሁ፥ በደጁ ጎን ካለው የብርጭቆ መስኮት ወደ ውጭ እየተመለከትሁ እንዳለሁ፥ ሁለት ሁለት ሆነው ወደ ቤቱ እየተጓዙ የሚመጡ ቡድን አየሁ። ፊታቸው ጽኑና ቍርጥ ውሳኔ ያለባቸው ይመስሉ ነበር። በደንብ አውቃቸው ነበር፤ እነርሱንም ለመቀበል የእንግዳ ክፍሉን በር ልከፍት ተመለስሁ፤ ነገር ግን ደግሜ ልመለከት አሰብሁ። ትዕይንቱ ተለውጦ ነበር። አሁን ያ ቡድን የካቶሊክ ሰልፍ መልክ አሳየ። አንዱ በእጁ መስቀል ይዞ ነበር፥ ሌላውም በትር። እነርሱም እየቀረቡ ሳሉ፥ በትር የተሸከመው ቤቱን ዙሪያ ክብ እየሰራ ሦስት ጊዜ እንዲህ አለ፤ “ይህ ቤት ታግዷል። ንብረቱ ሊወረስ ይገባል። በቅዱስ ሥርዓታችን ላይ ተናግረዋል።” ፍርሃት ያዘኝ፥ በቤቱም ውስጥ ሮጬ ከሰሜን በር ወጣሁ፤ ከዚያም እራሴን አንዳንዶቹን የማውቃቸው በነበሩበት ቡድን መካከል አገኘሁ፤ ነገር ግን እንዳይከዱኝ ስለ ፈራሁ አንዲት ቃል እንኳ ልናገር አልደፈርሁም። ወደ ማንም ሳልገናኝ እየተመለስሁ የተራቀቀ ስፍራ ፈለግሁ፥ በዚያም ማልቀስና መጸለይ እችል ዘንድ፥ የተጣደፉና መርማሪ ዓይኖች በየማዕዘኑ እንዳይገጥሙኝ። ብዙ ጊዜም እንዲህ እያልሁ እደግም ነበር፤ “ይህን ብቻ ልረዳ ብችል! ምን እንደ ተናገርሁ ወይም ምን እንዳደረግሁ ቢነግሩኝ!”»

> “I wept and prayed much as I saw our goods confiscated. I tried to read sympathy or pity for me in the looks of those around me, and marked the countenances of several whom I thought would speak to me and comfort me if they did not fear that they would be observed by others. I made one attempt to escape from the crowd, but seeing that I was watched, I concealed my intentions. I commenced weeping aloud, and saying: ‘If they would only tell me what I have done or what I have said!’ My husband, who was sleeping in a bed in the same room, heard me weeping aloud and awoke me. My pillow was wet with tears, and a sad depression of spirits was upon me.” Testimonies, volume 1, 577, 578.

> “ንብረታችን ሲወረስ ሳይ እጅግ አለቀስሁ እና ጸለይሁ። በዙሪያዬ ካሉት ሰዎች እይታ ውስጥ ለእኔ ርኅራኄ ወይም አዘኔታ ማንበብ ሞከርሁ፤ ከሰዎችም መታየታቸውን ካልፈሩ ያናግሩኝና ያጽናኑኝ ይሆናል ብዬ ያሰብኋቸውን የበርካታ ሰዎች ፊት ተመለከትሁ። ከሕዝቡ መካከል ለማምለጥ አንድ ሙከራ አደረግሁ፤ ነገር ግን እንደምጠበቅ ባየሁ ጊዜ ሐሳቤን ደበቅሁ። በታላቅ ድምፅ ማልቀስ ጀመርሁ እና እንዲህ አልሁ፦ ‘ምን እንዳደረግሁ ወይም ምን እንዳልሁ ብቻ ቢነግሩኝ!’ በዚያው ክፍል በአልጋ ላይ ተኝቶ የነበረው ባለቤቴ እኔ በታላቅ ድምፅ ሳለቅስ ሰምቶ አነቃኝ። ትራሴ በእንባ እርጥብ ነበር፥ የተስፋ መቁረጥም ከባድ ጭንቀት በመንፈሴ ላይ ነበረ።” Testimonies, volume 1, 577, 578.

Applying the principle that the prophets speak more about the latter days than the days in which they lived, raises a very solemn question for the leaders of the Seventh-day Adventist church. Sister White “gathered up” her “writings” and began a return journey to Battle Creek. Battle Creek was then the heart of the work, as is Tacoma Park today, or Jerusalem in the days of Christ. She gathered up her writings for the trip, after she set forth a struggle she had been having concerning her writings. The context of her dream is about her writings. The struggle took place in the town of Wright.

ነቢያት የኖሩበትን ዘመን ከሚናገሩት ይልቅ ስለ ኋለኛው ዘመን የበለጠ እንደሚናገሩ የሚለውን መርህ ሲተገብር፣ ለሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪዎች እጅግ ጽኑ የሆነ ጥያቄ ያስነሣል። እህት ዋይት “ጽሑፎቼን” “ሰበሰበች” እና ወደ ባትል ክሪክ የመመለስ ጉዞ ጀመረች። ባትል ክሪክ በዚያን ጊዜ የሥራው ልብ ነበረ፣ ዛሬ ታኮማ ፓርክ እንደሆነው፣ ወይም በክርስቶስ ዘመን ኢየሩሳሌም እንደነበረችው። ስለ ጽሑፎቿ እያጋጠማት የነበረ ትግል ካቀረበች በኋላ፣ ለጉዞው ጽሑፎቿን ሰበሰበች። የሕልሟ አውድ ስለ ጽሑፎቿ ነው። ትግሉም በራይት ከተማ ውስጥ ተካሄደ።

> “While in Wright we had sent my manuscript for No. 11 to the office of publication, and I was improving almost every moment when out of meeting in writing out matter for No. 12. My energies, both physical and mental, had been severely taxed while laboring for the church in Wright. I felt that I should have rest, but could see no opportunity for relief. I was speaking to the people several times a week, and writing many pages of personal testimonies. The burden of souls was upon me, and the responsibilities I felt were so great that I could obtain but a few hours of sleep each night.

> “በዋይት እያለን ለቁጥር 11 የነበረውን የእኔን የእጅ ጽሑፍ ወደ ህትመት ቢሮ ልከን ነበር፤ እኔም ከስብሰባ ውጭ በምገኝበት ጊዜ ሁሉ ለቁጥር 12 የሚሆን ጽሑፍ በመጻፍ ከሞላ ጎደል በእያንዳንዱ ቅጽበት እንደገና ኃይል እያገኘሁ ነበር። በዋይት ላለችው ቤተ ክርስቲያን ስሠራ ሳለሁ የሥጋዬም ሆነ የአእምሮዬ ኃይሎች እጅግ ተጨንቀው ነበር። ዕረፍት እንዳስፈለገኝ ይሰማኝ ነበር፤ ነገር ግን እፎይታ የማገኝበትን ምንም አጋጣሚ ማየት አልቻልሁም። በሳምንት ብዙ ጊዜ ለሕዝቡ እናገር ነበር፤ ብዙ ገጾችም የግል ምስክርነቶችን እጽፍ ነበር። የነፍሳት ሸክም በላዬ ነበር፤ የሚሰማኝም ኃላፊነት እጅግ ታላቅ ስለ ነበረ፣ በየሌሊቱ ከጥቂት ሰዓታት በላይ እንቅልፍ ማግኘት አልቻልሁም።”

> “While thus laboring in speaking and writing, I received letters of a discouraging character from Battle Creek. As I read them I felt an inexpressible depression of spirits, amounting to agony of mind, which seemed for a short period to palsy my vital energies. For three nights I scarcely slept at all. My thoughts were troubled and perplexed. I concealed my feelings as well as I could from my husband and the sympathizing family with whom we were. None knew my labor or burden of mind as I united with the family in morning and evening devotion, and sought to lay my burden upon the great Burden Bearer. But my petitions came from a heart wrung with anguish, and my prayers were broken and disconnected because of uncontrollable grief. The blood rushed to my brain, frequently causing me to reel and nearly fall. I had the nosebleed often, especially after making an effort to write. I was compelled to lay aside my writing, but could not throw off the burden of anxiety and responsibility upon me, as I realized that I had testimonies for others which I was unable to present to them.

> እንዲህ ስናገርና ስጽፍ እየደከምሁ ሳለሁ፣ ከባትል ክሪክ የሚያሳዝኑ ዓይነት ደብዳቤዎች ደረሱኝ። እነርሱን ሳነብ በመንፈሴ ሊገለጽ የማይችል ጭንቀት ተሰማኝ፤ ይህም እስከ አእምሮ ሥቃይ ድረስ የደረሰ ሆኖ፣ ለአጭር ጊዜ ሕያው ኃይሌን እንደሚያሽመደምድ መሰለ። ለሦስት ሌሊት ከቶ ማለት ይቻላል አልተኛሁም። ሐሳቦቼ ተረብሰውና ተቸግረው ነበር። ስሜቴን ከባሌና ከእኛ ጋር ካሉት ርኅሩኅ ቤተሰቦች በተቻለኝ መጠን ሸሸግሁት። ከቤተሰቡ ጋር በጠዋትና በማታ አምልኮ ስተባበር፣ ሸክሜንም በታላቁ ሸክም ተሸካሚ ላይ ለመጣል ስፈልግ፣ ያደረኩትን ትጋትና የአእምሮ ሸክም ማንም አላወቀውም። ነገር ግን ልመናዎቼ ከሥቃይ የተጨመቀ ልብ የወጡ ነበሩ፤ ጸሎቴም በማይቆጠር ሐዘን ምክንያት የተቆራረጠና ያልተያያዘ ነበር። ደም ወደ አእምሮዬ ይገፋ ነበር፣ ይህም ብዙ ጊዜ እስከ መወዛወዝና ማለት ይቻላል እስከ መውደቅ ድረስ ያደርሰኝ ነበር። በተለይም ለመጻፍ ጥረት ካደረግሁ በኋላ አፍንጫዬ ብዙ ጊዜ ደም ይፈስ ነበር። ጽሁፌን ወደ ጎን ለማቆም ተገደድሁ፤ ነገር ግን ለሌሎች ልሰጣቸው ያልቻልሁት ምስክርነቶች እንዳሉኝ ስገነዘብ፣ በላዬ ያለውን የጭንቀትና የኃላፊነት ሸክም ከራሴ ላይ ልጥለው አልቻልሁም።

> “I received still another letter, informing me that it was thought best to defer the publication of No. 11 until I could write out that which I had been shown in regard to the Health Institute, as those in charge of that enterprise stood in great want of means and needed the influence of my testimony to move the brethren. I then wrote out a portion of that which was shown me in regard to the Institute, but could not get out the entire subject because of pressure of blood to the brain. Had I thought that No. 12 would be so long delayed, I should not in any case have sent that portion of the matter contained in No. 11. I supposed that after resting a few days I could again resume my writing. But to my great grief I found that the condition of my brain made it impossible for me to write. The idea of writing testimonies, either general or personal, was given up, and I was in continual distress because I could not write them.

> “ሌላ ደብዳቤ ደግሞ ተቀበልሁ፤ በእርሱም ውስጥ፣ በጤና ተቋሙ ላይ የተገለጠልኝን ነገር ጽፌ እስክልክ ድረስ ቁጥር 11 የሚታተመው እንዲዘገይ የተሻለ እንደሆነ ተመስሎ እንደነበር ተገልጦልኝ ነበር፤ ምክንያቱም ያንን ሥራ የሚያስተዳድሩት እጅግ በጣም የገንዘብ እጥረት ውስጥ ነበሩ፣ ወንድሞችንም ለማንቀሳቀስ የምስክርነቴን ተጽእኖ ያስፈልጋቸው ነበር። ከዚያም ስለ ተቋሙ የተገለጠልኝን ነገር አንድ ክፍል ጻፍሁ፤ ነገር ግን ደም ወደ አእምሮዬ ስለሚጫን ርዕሱን ሁሉ ማውጣት አልቻልሁም። ቁጥር 12 እንዲህ ረጅም ጊዜ እንደሚዘገይ ባወቅሁ ኖሮ፣ በምንም ሁኔታ በቁጥር 11 ውስጥ የተካተተውን ያን የነገሩን ክፍል አልልክም ነበር። ጥቂት ቀናት ካረፍሁ በኋላ ደግሜ ጽሁፌን ልቀጥል እንደምችል አስቤ ነበር። ነገር ግን ለታላቅ ሐዘኔ፣ የአእምሮዬ ሁኔታ ለመጻፍ ፈጽሞ የማያስችለኝ መሆኑን አገኘሁ። ምስክርነቶችን መጻፍ፣ አጠቃላይም ሆነ የግል፣ ፈጽሞ ተተወ፤ እነርሱንም መጻፍ ስላልቻልሁ ያለማቋረጥ በጭንቀት ውስጥ ነበርሁ።”

> “In this state of things it was decided that we would return to Battle Creek and there remain while the roads were in a muddy, broken-up condition, and that I would there complete No. 12. My husband was very anxious to see his brethren at Battle Creek and speak to them and rejoice with them in the work which God was doing for him. I gathered up my writings, and we started on our journey. …” Testimonies, volume 1, 576, 577.

> “በዚህ የሁኔታ አቀማመጥ ውስጥ መንገዶቹ ጭቃማና የተበላሹ ሆነው ሳሉ ወደ ባትል ክሪክ እንመለስ እና በዚያ እንቆይ፣ እኔም በዚያ ቁጥር 12ን እጨርስ ዘንድ ተወሰነ። ባለቤቴ በባትል ክሪክ ያሉትን ወንድሞቹን ለማየት፣ ከእነርሱም ጋር ለመነጋገር እና እግዚአብሔር ስለ እርሱ በሚያደርገው ሥራ ከእነርሱ ጋር ለመደሰት እጅግ ይጓጓ ነበር። ጽሑፎቼን ሰበሰብሁ፣ እኛም ጉዞአችንን ጀመርን። …” Testimonies, volume 1, 576, 577.

In the latter days, the leadership of the Seventh-day Adventist church, represented as Battle Creek and those she “knew well,” changed into a Catholic procession. The leadership of the Seventh-day Adventist church changed into a Catholic procession. In the dream they came “two by two,” one with a reed, another with a cross. They drew a circle around the house and proclaimed three times, “This house is proscribed. The goods must be confiscated. They have spoken against our holy order.” What are the “goods” in the “house” which the Catholic leaders of Battle Creek “confiscated?” What “holy order” of the Catholic church was “spoken against?”

በኋለኛው ዘመን፣ እንደ ባትል ክሪክ እና እርስዋ “በደንብ የምታውቃቸው” ሰዎች ተወክሎ የቀረበው የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪነት ወደ ካቶሊካዊ ሰልፍ ተለወጠ። የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪነት ወደ ካቶሊካዊ ሰልፍ ተለወጠ። በሕልሙ ውስጥ እነርሱ “ሁለት ሁለት” ሆነው መጡ፤ አንዱ የመለኪያ ዘንግ ይዞ፣ ሌላው መስቀል ይዞ። በቤቱ ዙሪያ ክበብ ሳሉ ሦስት ጊዜ፣ “ይህ ቤት እገዳ ተጥሎበታል። ንብረቶቹ መወረስ አለባቸው። በቅዱስ ሥርዓታችን ላይ ተናግረዋል” ብለው አወጁ። የባትል ክሪክ ካቶሊካዊ መሪዎች “የወረሱት” በ“ቤቱ” ውስጥ ያሉት “ንብረቶች” ምንድር ናቸው? “የተነገረበት” የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን “ቅዱስ ሥርዓት” የቱ ነው?

More directly the question might be, “what order of Catholicism led out in the inquisition?” The inquisition began with the order of Dominicans, before the Jesuits arrived in history, but once involved they became the order that championed the cruelty and bloodshed.

በይበልጥ ቀጥተኛ መልኩ ጥያቄው፣ “በኢንኩዊዚሽን ውስጥ መሪ ሆኖ የወጣው የካቶሊክ ሥርዓት የትኛው ነበር?” ሊሆን ይችላል። ኢንኩዊዚሽን የጀመረው ከዶሚኒካኖች ሥርዓት ጋር ሲሆን፣ የየሱሳውያን በታሪክ ላይ ከመግባታቸው በፊት ነበር፤ ነገር ግን አንድ ጊዜ ከተሳተፉ በኋላ ጭካኔንና የደም መፋሰስን የተሟገቱ ሥርዓት እነርሱ ሆኑ።

> “Throughout Christendom, Protestantism was menaced by formidable foes. The first triumphs of the Reformation past, Rome summoned new forces, hoping to accomplish its destruction. At this time the order of the Jesuits was created, the most cruel, unscrupulous, and powerful of all the champions of popery. Cut off from earthly ties and human interests, dead to the claims of natural affection, reason and conscience wholly silenced, they knew no rule, no tie, but that of their order, and no duty but to extend its power. The gospel of Christ had enabled its adherents to meet danger and endure suffering, undismayed by cold, hunger, toil, and poverty, to uphold the banner of truth in face of the rack, the dungeon, and the stake. To combat these forces, Jesuitism inspired its followers with a fanaticism that enabled them to endure like dangers, and to oppose to the power of truth all the weapons of deception. There was no crime too great for them to commit, no deception too base for them to practice, no disguise too difficult for them to assume. Vowed to perpetual poverty and humility, it was their studied aim to secure wealth and power, to be devoted to the overthrow of Protestantism, and the re-establishment of the papal supremacy.

> በክርስትናው ዓለም ሁሉ ውስጥ ፕሮቴስታንትነት በኀያላንና በአስፈሪ ጠላቶች ተከብቦ ነበር። የተሐድሶው የመጀመሪያ ድሎች ከአለፉ በኋላ ሮም ጥፋቱን ለማስፈጸም በተስፋ አዲስ ኃይሎችን ሰበሰበች። በዚህም ጊዜ የኢየሱሳውያን ማኅበር ተቋቋመ፤ ከጳጳሳዊነት ተዋጊዎች ሁሉ የበለጠ ጨካኝ፣ ሕሊና የሌለው፣ እና ኀያል የነበረው። ከምድራዊ ግንኙነቶችና ከሰው ፍላጎቶች ተቈርጠው፣ ለተፈጥሮ ፍቅር ጥያቄ ሞተው፣ አስተዋይነትና ሕሊና ፈጽሞ ታፍነው፣ ከማኅበራቸው ውጭ ሌላ ሕግ ወይም ሌላ ቍርኝት አያውቁም ነበር፤ ኃይሉንም ከማስፋፋት በቀር ሌላ ግዴታ አልነበራቸውም። የክርስቶስ ወንጌል ተከታዮቹን አደጋን እንዲገጥሙና መከራን እንዲታገሡ አስችሎአቸው ነበር፤ በብርድ፣ በረሃብ፣ በድካምና በድህነት ሳይሸበሩ፣ በማሰቃያ መሣሪያ፣ በእስር ቤት፣ እና በማቃጠያ ዐምድ ፊት የእውነትን ሰንደቅ እንዲያቆሙ አድርጎአቸው ነበር። እነዚህን ኃይሎች ለመዋጋት ኢየሱሳውያንነት ተከታዮቹን እንደዚሁ ዓይነት አደጋዎች እንዲታገሡ የሚያስችላቸውን አክራሪ መንፈስ አነሣሣባቸው፤ በእውነትም ኃይል ላይ የማታለያን መሣሪያዎች ሁሉ እንዲያቆሙ አደረጋቸው። ለመፈጸም ከሚበዛቸው ወንጀል የበለጠ ታላቅ ወንጀል አልነበረም፤ ለማድረግ ከሚያፍራቸው ማታለያ የበለጠ ዝቅተኛ ማታለያ አልነበረም፤ ለመልበስ ከሚከብዳቸው መልክ የበለጠ አስቸጋሪ መሸፈኛ አልነበረም። ለዘላቂ ድህነትና ትሕትና ቃል የገቡ ሲሆኑ፣ ሀብትንና ኃይልን ለማግኘት በጥንቃቄ የተዘጋጀ ዓላማቸው ነበር፤ ለፕሮቴስታንትነት መጥፋትና ለጳጳሳዊ የበላይነት ዳግመኛ መቋቋም ተሰጥተው ነበር።

> “When appearing as members of their order, they wore a garb of sanctity, visiting prisons and hospitals, ministering to the sick and the poor, professing to have renounced the world, and bearing the sacred name of Jesus, who went about doing good. But under this blameless exterior the most criminal and deadly purposes were often concealed. It was a fundamental principle of the order that the end justifies the means. By this code, lying, theft, perjury, assassination, were not only pardonable but commendable, when they served the interests of the church. Under various disguises the Jesuits worked their way into offices of state, climbing up to be the counselors of kings, and shaping the policy of nations. They became servants to act as spies upon their masters. They established colleges for the sons of princes and nobles, and schools for the common people; and the children of Protestant parents were drawn into an observance of popish rites. All the outward pomp and display of the Romish worship was brought to bear to confuse the mind and dazzle and captivate the imagination, and thus the liberty for which the fathers had toiled and bled was betrayed by the sons. The Jesuits rapidly spread themselves over Europe, and wherever they went, there followed a revival of popery.

> “እንደ ሥርዓታቸው አባላት ሲታዩ፣ የቅድስና ልብስ ይለብሱ ነበር፤ እስር ቤቶችንና ሆስፒታሎችን ይጎበኙ ነበር፣ ለታመሙትና ለድሆች ያገለግሉ ነበር፣ ዓለምን እንደ ተዉ ይናገሩ ነበር፣ መልካም ሲያደርግ ይዞር የነበረውን የኢየሱስን ቅዱስ ስምም ይሸከሙ ነበር። ነገር ግን በዚህ ነቀፋ የሌለበት ውጫዊ መልክ ሥር እጅግ ወንጀለኛና ገዳይ ዓላማዎች ብዙ ጊዜ ተሸሽገው ነበር። የዚህ ሥርዓት መሠረታዊ መርህ መጨረሻው መንገዱን ያጸድቃል የሚል ነበር። በዚህ ሕግ መሠረት፣ ውሸት፣ ስርቆት፣ ሐሰተኛ መሐላ፣ ግድያ የቤተ ክርስቲያንን ጥቅም ሲያገለግሉ ይቅር የሚባሉ ብቻ ሳይሆኑ የሚመሰገኑም ነበሩ። በልዩ ልዩ ማስመሰያዎች ሥር ኢየሱሳውያኑ ወደ መንግሥት ሥልጣኖች ገብተው መንገዳቸውን አዘጋጁ፤ እስከ ነገሥታት አማካሪነት ድረስ ወጥተው የአሕዛብን ፖሊሲ ይቀርጹ ነበር። በጌቶቻቸው ላይ እንደ ሰላዮች ይሠሩ ዘንድ አገልጋዮች ሆኑ። ለመኳንንትና ለባለ ሥልጣናት ልጆች ኮሌጆችን፣ ለተራ ሕዝብም ትምህርት ቤቶችን አቋቋሙ፤ የፕሮቴስታንት ወላጆች ልጆችም የጳጳሳዊ ሥርዓቶችን እንዲጠብቁ ተስበው ነበር። የሮማውያን አምልኮ ውጫዊ ግርማና ትዕይንት ሁሉ አእምሮን ለማደናገር እና ሐሳብን ለማንጸባረቅና ለመማረክ ተጠቅመው ነበር፤ እንዲሁም አባቶች በድካማቸውና በደማቸው ያገኙት ነፃነት በልጆች እጅ ተላልፎ ተሰጠ። ኢየሱሳውያኑ በፍጥነት በመላው አውሮጳ ተስፋፉ፤ ወደሄዱበትም ስፍራ ሁሉ የጳጳሳዊነት መነቃቃት ተከተለ።”

> “To give them greater power, a bull was issued re-establishing the inquisition. Notwithstanding the general abhorrence with which it was regarded, even in Catholic countries, this terrible tribunal was again set up by popish rulers, and atrocities too terrible to bear the light of day were repeated in its secret dungeons. In many countries, thousands upon thousands of the very flower of the nation, the purest and noblest, the most intellectual and highly educated, pious and devoted pastors, industrious and patriotic citizens, brilliant scholars, talented artists, skillful artisans, were slain or forced to flee to other lands.

> የምርመራ ፍርድ ቤቱን እንደ ገና ለማቋቋም የጳጳሳዊ አዋጅ ወጣ እንዲሁም ለእነርሱ የበለጠ ሥልጣን እንዲሰጥ ተደረገ። በካቶሊክ አገሮች እንኳ በእርሱ ላይ የነበረው አጠቃላይ ጥላቻ ቢኖርም፣ ይህ አስፈሪ ፍርድ ቤት በጳጳሳዊ ደጋፊ ገዥዎች እንደ ገና ተቋቋመ፤ የቀን ብርሃን ሊታገሣቸው የማይችሉ እጅግ አሰቃቂ ግፎችም በምስጢራዊ እስር ቤቶቹ ውስጥ እንደ ገና ተደገሙ። በብዙ አገሮች ውስጥ፣ በሺዎች የሚቈጠሩ ሺዎች የአገሩ ምርጥ ልጆች፣ እጅግ ንጹሓንና ክቡራን፣ በአእምሮ የበለጡና ከፍ ያለ ትምህርት ያገኙ፣ ቅዱሳንና ራሳቸውን የሰጡ መጋቢዎች፣ ታታሪና አገር ወዳድ ዜጎች፣ የሚያበሩ ምሁራን፣ ተሰጥኦ ያላቸው አርቲስቶች፣ ክህሎት ያላቸው ባለሙያ እጅ ሠራተኞች ተገደሉ ወይም ወደ ሌሎች አገሮች ለመሸሽ ተገደዱ።

> “Such were the means which Rome had invoked to quench the light of the Reformation, to withdraw from men the Bible, and to restore the ignorance and superstition of the Dark Ages. But under God’s blessing and the labors of those noble men whom He had raised up to succeed Luther, Protestantism was not overthrown. Not to the favor or arms of princes was it to owe its strength. The smallest countries, the humblest and least powerful nations, became its strongholds. It was little Geneva in the midst of mighty foes plotting her destruction; it was Holland on her sandbanks by the northern sea, wrestling against the tyranny of Spain, then the greatest and most opulent of kingdoms; it was bleak, sterile Sweden, that gained victories for the Reformation.” The Great Controversy, 234, 235.

> “ሮም የተሐድሶውን ብርሃን ለማጥፋት፣ መጽሐፍ ቅዱሱን ከሰዎች ለማራቅ፣ እና የጨለማውን ዘመን ድንቁርናና 迷信 እንደገና ለመመለስ የጠራችው መንገዶች እነዚህ ነበሩ። ነገር ግን በእግዚአብሔር በረከትና ሉተርን ለመተካት እርሱ ባስነሣቸው እነዚያ ክቡራን ሰዎች ድካም፣ ፕሮቴስታንቲዝም አልተገለበጠም። ኃይሉን የሚያገኘው ከመኳንንት ሞገስ ወይም ከጦር ኃይላቸው አልነበረም። ትንንሾቹ አገሮች፣ ከሁሉ የተዋረዱና የኃይል አቅማቸው ዝቅተኛ የሆኑ ሕዝቦች፣ ምሽጎቹ ሆኑ። እርስዋን ለማጥፋት እየተማከሩ ባሉ ብርቱ ጠላቶች መካከል ያለችው ትንሿ ጄኔቫ ነበረች፤ በሰሜናዊው ባሕር ዳርቻ ባሉ አሸዋማ ዳርቻዎቿ ላይ ሆና በዚያን ጊዜ ከመንግሥታት ሁሉ ታላቂቱና እጅግ ባለጠጋይቱ የነበረችውን ስፔን ግፍ የተቃወመችው ሆላንድ ነበረች፤ ለተሐድሶው ድል ያስገኘችውም ጨካኝና መካን ስዊድን ነበረች።” The Great Controversy, 234, 235.

The Catholic church did all they could to hide the Bible from men, by claiming their pagan traditions and customs are above God’s Word. The leaders of Laodicean Adventism will not take dissenters to court over the writings of Ellen White, but Catholics professing to be the leaders of Battle Creek will. The very essence of the beast of Catholicism is employing secular power to accomplish religious purposes. When Adventism sought the legal secular power to manage its institutions, the fruits of their ”holy order” can be seen.

ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን የአረማውያን ባህላቸውንና ልማዶቻቸውን ከእግዚአብሔር ቃል በላይ ናቸው በማለት መጽሐፍ ቅዱስን ከሰዎች ለመሰወር የቻሉትን ሁሉ አደረጉ። የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም መሪዎች ስለ ኤለን ዋይት ጽሑፎች ተቃዋሚዎችን ወደ ፍርድ ቤት አይወስዱም፤ ነገር ግን እራሳቸውን የባትል ክሪክ መሪዎች ነን የሚሉ ካቶሊኮች ያደርጋሉ። የካቶሊክነት አውሬ ትክክለኛ ማንነት ሃይማኖታዊ ዓላማዎችን ለማሳካት ዓለማዊ ሥልጣንን መጠቀም ነው። አድቬንቲዝም ተቋማቱን ለማስተዳደር ሕጋዊ ዓለማዊ ሥልጣንን በፈለገ ጊዜ፣ የ“ቅዱስ ሥርዓታቸው” ፍሬዎች ሊታዩ ይችላሉ።

In the context of the Spanish Inquisitions auto-da-fé (act of faith) ceremonies, the reed and cross appear as symbolic elements tied to Christ’s crucifixion. The reed refers to the mock scepter placed in Jesus’ hand during his crowning with thorns, used by Roman soldiers to strike him, symbolizing mockery, suffering, and scorn.

በስፓንያዊው ኢንኩዊዚሽን የአውቶ-ዳ-ፌ (የእምነት ተግባር) ሥነ-ሥርዓቶች አውድ ውስጥ፣ ሸንበቆውና መስቀሉ ከክርስቶስ መሰቀል ጋር የተያያዙ ምሳሌያዊ ንጥረ ነገሮች ሆነው ይታያሉ። ሸንበቆው በእሾህ አክሊል በተቀዳጀበት ጊዜ በኢየሱስ እጅ ውስጥ እንደ መሳለቂያ በትር የተቀመጠውን ያመለክታል፤ ይህንንም የሮማ ወታደሮች ሊመቱት ተጠቅመውበታል፤ ይህም መሳለቅን፣ መከራንና ንቀትን ያመለክታል።

The cross is prominently featured in auto-da-fé processions. A green cross (often veiled in black crepe) served as the emblem of the Inquisition, carried in a separate preparatory procession the day before and displayed during the event. It symbolized the tribunal’s authority.

መስቀሉ በአውቶ-ዳ-ፌ ሰልፎች ውስጥ በግልጽ ሁኔታ የተቀደሰ ስፍራ ይይዛል። አረንጓዴ መስቀል (ብዙ ጊዜ በጥቁር ክሬፕ የተሸፈነ) የኢንኩዊዚሽኑ ምልክት ሆኖ ያገለግል ነበር፤ ከክስተቱ አንድ ቀን በፊት በተለየ የዝግጅት ሰልፍ ውስጥ ይሸከም ነበር እና በዝግጅቱም ጊዜ ይታይ ነበር። ይህም የፍርድ ቤቱን ሥልጣን ያመለክት ነበር።

Proscribing of goods refers to the confiscation (sequestration or proscription) of a convicted person’s property, a common Inquisition penalty to fund the tribunal and punish heresy. This was publicly announced in the auto-da-fé sentences, emphasizing public humiliation and deterrence.

የንብረት ማግደድ ማለት የተፈረደበት ሰው ንብረት መውረስ (መነጠቅ ወይም በሕግ መከልከል) ሲሆን፣ ይህም ፍርድ ቤቱን ለመደገፍና መናፍቅነትን ለመቅጣት በኢንክዊዚሽን ዘንድ የተለመደ ቅጣት ነበር። ይህ በአውቶ-ዳ-ፌ የፍርድ ቃሎች ውስጥ በይፋ ይነገር ነበር፤ ይህም የሕዝብ ፊት እፍረትን እና ማስጠንቀቂያነትን ያጎላ ነበር።

The writings of Ellen G. White clearly and conclusively condemn the leadership that will proscribe her writings in an attempt to silence the song of the vineyard being sung, but it is the last action of an unholy order, just before they manifest their characters openly at the Sunday law. A “Catholic procession,” aligns with 25 ancient men bowing to the sun. In the following four paragraphs, the first paragraph sets forth the “professed people of God,” in the “last days.” The passage clearly teaches that in the last days, Seventh-day Adventist ministers will in “churches and in large gatherings in the open air,” “urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week.”

የኤለን ጂ. ዋይት ጽሑፎች እርሷ የጻፈቻቸውን ጽሑፎች የወይኑን እርሻ መዝሙር እንዳይዘመር ለማጥፋት በሚደረግ ሙከራ ለሚከለክሉ መሪዎች በግልጽነትና በማያሻማ ሁኔታ ፍርድ ይሰጣሉ፤ ነገር ግን ይህ እነርሱ ባሕርያቸውን በእሁድ ሕግ ጊዜ በግልጽ ከማሳየታቸው በፊት የሚፈጽሙት የርኩስ ሥርዓት የመጨረሻ እርምጃ ነው። “የካቶሊክ ሰልፍ” ከሃያ አምስቱ የጥንት ሰዎች ለፀሐይ በመስገድ ጋር ይጣጣማል። በሚከተሉት አራት አንቀጾች ውስጥ፣ የመጀመሪያው አንቀጽ በ“የመጨረሻ ዘመን” ውስጥ ያሉትን “እግዚአብሔር ነን የሚሉ ሕዝብ” ያቀርባል። ይህ ንባብ በመጨረሻዎቹ ቀናት የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት አገልጋዮች “በቤተ ክርስቲያናትና በክፍት አየር በሚደረጉ ታላላቅ ስብሰባዎች” ውስጥ “የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን መጠበቅ አስፈላጊነት በሕዝቡ ላይ እንደሚገፋፉ” በግልጽ ያስተምራል።

> “The Lord has a controversy with his professed people in these last days. In this controversy men in responsible positions will take a course directly opposite to that pursued by Nehemiah. They will not only ignore and despise the Sabbath themselves, but they will try to keep it from others by burying it beneath the rubbish of custom and tradition. In churches and in large gatherings in the open air, ministers will urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week. There are calamities on sea and land: and these calamities will increase, one disaster following close upon another; and the little band of conscientious Sabbath-keepers will be pointed out as the ones who are bringing the wrath of God upon the world by their disregard of Sunday.”

> “በእነዚህ የመጨረሻ ዘመናት ጌታ ከራሱ ሕዝብ ነን ብለው ከሚናገሩ ሕዝቡ ጋር ክርክር አለው። በዚህ ክርክር ውስጥ በኃላፊነት ስፍራ ያሉ ሰዎች ነህምያ ከተከተለው መንገድ በቀጥታ የሚቃረን አካሄድ ይወስዳሉ። እነርሱ ራሳቸው ሰንበትን ችላ ብለው እና ንቀው ብቻ አይቀሩም፤ ነገር ግን ከልማድና ከወግ ፍርስራሽ በታች ቀብረው ከሌሎች ደግሞ እንዳይጠብቁት ለማድረግ ይሞክራሉ። በቤተ ክርስቲያናትና በሜዳ ላይ በሚደረጉ ታላላቅ ስብሰባዎች አገልጋዮች የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን መጠበቅ አስፈላጊነት በሕዝቡ ላይ ያጽናናሉ። በባሕርና በምድር ላይ መቅሰፍቶች አሉ፤ እነዚህም መቅሰፍቶች ይጨምራሉ፥ አንዱ አደጋ ሌላውን በቅርብ እየተከተለ፤ እና በሕሊናቸው ታማኝ የሆኑት ትንሹ የሰንበት ጠባቂዎች ቡድን፣ እሑድን ባለመጠበቃቸው የእግዚአብሔርን ቍጣ በዓለም ላይ እያመጡ እንደሆኑ ተጠቅሰው ይታያሉ።”

This is clearly identifying Seventh-day Adventists as the “professed people of God” who will encourage Sunday keeping, and that they will also point “out” “the little band of conscientious Sabbath-keepers.” The next paragraph she emphasizes that the persecution of past ages will be repeated. The previous paragraph ended with her identifying the professed people of God in contrast with those she says are conscientious Sabbath-keepers. She then introduces past histories, and warns those histories will be repeated in the latter days. She is very clear.

ይህ በግልጽ ሁኔታ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶችን እሁድን መጠበቅ የሚያበረታቱ እንደ “እግዚአብሔር መሆናቸውን የሚናገሩ ሕዝቦች” እየለየ ያመለክታል፣ እንዲሁም “የሕሊና ታማኝ ሰንበት ጠባቂዎች ያሉትን ትንሽ ቡድን” ደግሞ “እያመለከቱ ያሳያሉ” ብሎ ያመለክታል። በሚቀጥለው አንቀጽ የቀድሞ ዘመናት ስደት እንደገና እንደሚደገም ታጠናክራለች። ከዚያ በፊት ያለው አንቀጽ፣ እርሷ የሕሊና ታማኝ ሰንበት ጠባቂዎች ብላ ከምትጠራቸው ጋር በማነጻጸር እግዚአብሔር መሆናቸውን የሚናገሩ ሕዝቦችን በመለየት ተደመደመ። ከዚያም ያለፉ ታሪኮችን ታስገባለች፣ እነዚያም ታሪኮች በመጨረሻዎቹ ዘመናት እንደሚደገሙ ታስጠነቅቃለች። እርሷ በጣም ግልጽ ናት።

> “Satan urges this falsehood that he may take the world captive. It is his plan to compel men to accept errors. He takes an active part in the promulgation of all false religions, and will stop at nothing in his efforts to enforce erroneous doctrines. Under a cloak of religious zeal, men, influenced by his spirit, have invented the most cruel tortures for their fellow-men, and have inflicted the most awful sufferings upon them. Satan and his agents have the same spirit still; and the history of the past will be repeated in our day.

> “ሰይጣን ዓለምን በምርኮ እንዲይዝ ይህን ሐሰት ያነሳሳል። ሰዎችን ስህተቶችን እንዲቀበሉ በግድ ማስገባት ዕቅዱ ነው። በሐሰተኛ ሃይማኖቶች ሁሉ ስርጭት ውስጥ በንቃት ይሳተፋል፥ የተሳሳቱ ትምህርቶችንም ለማስገደድ በሚያደርገው ጥረት ፊቱን ከምንም አያዞርም። በሃይማኖታዊ ቅንዓት ሽፋን ሥር፥ በመንፈሱ ተጽዕኖ የተገዙ ሰዎች ለባልንጀሮቻቸው እጅግ አሰቃቂ የሆኑ ማሰቃያዎችን ፈጥረዋል፥ ከሁሉም የበለጠ አስፈሪ ሥቃይም አድርሰውባቸዋል። ሰይጣንና ወኪሎቹ እስከ አሁንም ያንኑ መንፈስ አላቸው፤ የቀድሞውም ታሪክ በዘመናችን ዳግመኛ ይደገማል።”

> “There are men who have set their minds and will to accomplish evil; in the dark recesses of their hearts they have resolved what crimes they will commit. These men are self-deceived. They have rejected God’s great rule of right, and in its stead have erected a standard of their own, and comparing themselves with this standard they pronounce themselves holy. The Lord will permit them to reveal what is in their hearts, to act out the spirit of the master that controls them. He will let them show their hatred of his law in their treatment of those who are loyal to its requirements. They will be actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.

> “ክፉን ለመፈጸም አእምሮአቸውንና ፈቃዳቸውን ያቀኑ ሰዎች አሉ፤ በልባቸው ጨለማ ውስጣዊ ማዕዘኖች ውስጥ የሚፈጽሟቸውን ወንጀሎች ወስነዋል። እነዚህ ሰዎች ራሳቸውን የሚያታልሉ ናቸው። የእግዚአብሔርን ታላቅ የጽድቅ መለኪያ ጥለው በስፍራው የራሳቸውን መስፈርት አቁመዋል፤ ከዚህም መስፈርት ጋር ራሳቸውን በማነጻጸር ራሳቸውን ቅዱሳን መሆናቸውን ይፈርዳሉ። ጌታ በልባቸው ያለውን እንዲገልጡ፣ የሚገዛቸውን ጌታ መንፈስ በተግባር እንዲያሳዩ ይፈቅድላቸዋል። ለሕጉ መስፈርቶች ታማኝ የሆኑትን በሚያደርጉባቸው አያያዝ በሕጉ ላይ ያላቸውን ጥላቻ እንዲያሳዩ ይፈቅድላቸዋል። ክርስቶስን የሰቀለውን መንጋ ያነሳሳው ያው የሃይማኖታዊ እብደት መንፈስ እነርሱንም ያንቀሳቅሳቸዋል፤ ቤተ ክርስቲያንና መንግሥትም በዚያው የተበላሸ ስምምነት ይተባበራሉ።”

> “The church of today has followed in the steps of the Jews of old, who set aside the commandments of God for their own traditions. She has changed the ordinance, broken the everlasting covenant, and now, as then, pride, unbelief, and infidelity are the result. Her true condition is set forth in these words from the song of Moses: ‘They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children; they are a perverse and crooked generation. Do ye thus requite the Lord, O foolish people and unwise? is not he thy father that hath bought thee? hath he not made thee, and established thee?’” Review and Herald, March 18, 1884.

> “የዛሬው ቤተ ክርስቲያን የቀድሞዎቹን አይሁድ ፈለግ ተከትላለች፤ እነርሱም የገዛ ልማዶቻቸውን ስለ እግዚአብሔር ትእዛዛት ገለል አድርገው ነበር። እርስዋ ሥርዓቱን ለውጣለች፥ ዘላለማዊውንም ቃል ኪዳን ሰብራለች፤ አሁንም እንደዚያን ጊዜ ትዕቢት፥ አለማመን፥ እና ክህደት ውጤቱ ሆነዋል። እውነተኛ ሁኔታዋ ከሙሴ መዝሙር በተወሰዱት በእነዚህ ቃላት ተገልጦአል፤ ‘ራሳቸውን አበላሹ፤ እከካቸው የልጆቹ እከክ አይደለም፤ ጠማማና ጎባጣ ትውልድ ናቸው። እናንተ ሰነፎችና ጥበብ የሌላችሁ ሕዝብ፥ ለእግዚአብሔር እንዲህ ትመልሱለታላችሁን? የገዛህ አባትህ እርሱ አይደለምን? እርሱ አልሠራህምን? አላጸናህምን?’” Review and Herald, March 18, 1884.

There is passage after passage in the Spirit of Prophecy identifying the latter-day persecution of God’s faithful, and the “church of today” which she is identifying is not Christianity in general, it is the church she repeatedly identifies as being typified by the Jewish church. Those clear passages in her writings are the motivation for the Seventh-day Adventist church to attempt to place restrictions upon the writings of Sister White, as her dream so aptly identifies. Their actions against her writings, which were the obvious goods of her house that are to be proscribed by the leaders of Battle Creek who changed into a holy order of Catholicism. Their attack upon her writings is also represented by the attack upon Jeremiah’s writings. Ellen White’s dream is a second witness to Jeremiah’s writings being burned.

በትንቢት መንፈስ ውስጥ በኋለኛው ዘመን በእግዚአብሔር ታማኞች ላይ የሚመጣውን ስደት የሚለዩ ክፍል በክፍል ምንባቦች አሉ፤ እርሷም የምትለየው “የዛሬ ቤተ ክርስቲያን” በአጠቃላይ ክርስትናን አይደለም፤ ይልቁንም እርሷ ደጋግማ በአይሁድ ቤተ ክርስቲያን እንደተመሰለች በግልጽ የምትለየውን ቤተ ክርስቲያን ነው። በጽሑፎቿ ውስጥ ያሉት እነዚያ ግልጽ ምንባቦች፣ ሲስተር ዋይት ሕልሟ በእጅጉ ተገቢ ሁኔታ እንደሚለየው፣ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በሲስተር ዋይት ጽሑፎች ላይ እገዳዎችን ለመጣል እንድትሞክር የሚነሳሳት ምክንያት ናቸው። በእርሷ ጽሑፎች ላይ የወሰዱት እርምጃ፣ ወደ ቅዱስ የካቶሊክ ሥርዓት ተለውጠው በሆኑት የባትል ክሪክ መሪዎች የሚከለከሉ መሆን ያለባቸው የቤቷ ግልጽ ንብረቶች ነበሩ። በጽሑፎቿ ላይ ያደረጉት ጥቃት በኤርምያስ ጽሑፎች ላይ በተደረገው ጥቃት ደግሞ ተመስሎ ይታያል። የኤለን ዋይት ሕልም የኤርምያስ ጽሑፎች መቃጠላቸውን የሚመሰክር ሁለተኛ ምስክር ነው።

In the third generation of Laodicean Adventism compromise was the predominant theme. The third generation is represented by the church of Pergamos. Beginning with the publication of W. W. Prescott’s book titled The Doctrine of Christ in 1919, through to the publication of Questions on Doctrine in 1957, marks a period of transition represented by an alpha publication and ending with an omega publication. The first book represented W. W. Prescott’s rejection of the Lion of the tribe of Judah, for the apostate Protestant view of Christ. Prescott’s book, aptly titled The Doctrine of Christ, gutted the Millerite prophetic message, leaving the empty definition of Jesus that is worshipped by Catholicism and apostate Protestantism. The last book in that generation defines a sanctification and justification that destroys God’s law, His justice and mercy. Ancient Israel was given the responsibility to be the depositaries of God’s law, and Adventism was to be the depositaries of not only God’s law, but also His prophetic Word. In 1919 a book that rejected the defense of God’s prophetic Word, marking the beginning of the third generation of Laodicean Adventism that ended with a book that rejects God’s law.

በሎዲቅያዊ አድቬንቲዝም ሦስተኛው ትውልድ ውስጥ መስማማት ዋነኛው ጭብጥ ነበር። ሦስተኛው ትውልድ በጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ይወከላል። እ.ኤ.አ. በ1919 የታተመው የW. W. Prescott The Doctrine of Christ ተብሎ የተሰየመ መጽሐፍ ጀምሮ እስከ እ.ኤ.አ. በ1957 የQuestions on Doctrine ህትመት ድረስ፣ በአልፋ ህትመት የተወከለ እና በኦሜጋ ህትመት የተጠናቀቀ የሽግግር ዘመንን ያመለክታል። የመጀመሪያው መጽሐፍ የW. W. Prescott የይሁዳ ነገድ አንበሳን አለመቀበሉን፣ በምትኩም የክርስቶስን የከሃዲ ፕሮቴስታንት አመለካከት መቀበሉን ይወክል ነበር። በትክክል The Doctrine of Christ ተብሎ የተሰየመው የPrescott መጽሐፍ፣ ሚለራዊውን ትንቢታዊ መልእክት አውጥቶ ባዶ አድርጎታል፤ በዚህም ካቶሊክነትና ከሃዲ ፕሮቴስታንትነት የሚያመልኩትን ባዶ የኢየሱስ ትርጉም ብቻ ተውቶታል። በዚያ ትውልድ ውስጥ ያለው የመጨረሻው መጽሐፍ የእግዚአብሔርን ሕግ፣ ፍትሑንና ምሕረቱን የሚያፈርስ ቅድስናና ጽድቅን ይገልጻል። ጥንታዊት እስራኤል የእግዚአብሔር ሕግ ጠባቂዎች የመሆን ኃላፊነት ተሰጥቷት ነበር፤ አድቬንቲዝምም የእግዚአብሔር ሕግ ብቻ ሳይሆን የትንቢቱም ቃል ጠባቂ ሊሆን ነበር። በ1919 የእግዚአብሔርን ትንቢታዊ ቃል መከላከል የናቀ አንድ መጽሐፍ ታተመ፤ ይህም በኋላ የእግዚአብሔርን ሕግ በሚክድ መጽሐፍ የተጠናቀቀውን የሎዲቅያዊ አድቬንቲዝም ሦስተኛውን ትውልድ መጀመሪያ ምልክት አደረገ።

> “If you indulge stubbornness of heart, and through pride and self-righteousness do not confess your faults, you will be left subject to Satan’s temptations. If when the Lord reveals your errors you do not repent or make confession, his providence will bring you over the ground again and again. You will be left to make mistakes of a similar character, you will continue to lack wisdom, and will call sin righteousness, and righteousness sin. The multitude of deceptions that will prevail in these last days will encircle you, and you will change leaders, and not know that you have done so.” Review and Herald, December 16, 1890.

> “በልብ ግትርነት ብትጸኑ፣ እናም በትዕቢትና በራስ-ጽድቅ ምክንያት ስህተቶቻችሁን ባትመሰክሩ፣ ለሰይጣን ፈተናዎች ተገዥ ሆናችሁ ትቀራላችሁ። ጌታ ስህተቶቻችሁን ሲገልጥላችሁ ባትነሱ ወይም ንስሐ ባታደርጉ፣ ወይም ኑዛዜ ባትሰጡ፣ እርሱ በአምላካዊ አገዛዙ ያንኑ መሬት ደግሞ ደጋግማችሁ እንድትመላለሱበት ያደርጋችኋል። ተመሳሳይ ባሕርይ ያላቸውን ስህተቶች እንድትፈጽሙ ትተዋላችሁ፤ ጥበብንም ማጣታችሁን ትቀጥላላችሁ፤ ኃጢአትንም ጽድቅ ነው ትላላችሁ፣ ጽድቅንም ኃጢአት ነው ትላላችሁ። በእነዚህ የመጨረሻ ዘመናት የሚነግሡት የማታለያ ብዛቶች ይከብቧችኋል፤ መሪዎቻችሁንም ትለውጣላችሁ፣ እንዲህም እንዳደረጋችሁ እንኳ አታውቁም።” Review and Herald, December 16, 1890.

Pergamos, the third church led to Thyatira, the papal church, which is the fourth generation, when the 25 men bow to the symbol of Thyatira’s authority.

ጴርጋሞን፣ ሦስተኛው ቤተ ክርስቲያን፣ ወደ ትያጥራ፣ ማለትም የጳጳሳዊቱ ቤተ ክርስቲያን ወሰደ፤ እርስዋም አራተኛው ትውልድ ናት፥ በዚያን ጊዜ ሃያ አምስቱ ሰዎች ለትያጥራ ሥልጣን ምልክት ሲሰግዱ።

> “The regulation adopted by the early colonists, of permitting only members of the church to vote or to hold office in the civil government, led to most pernicious results. This measure had been accepted as a means of preserving the purity of the state, but it resulted in the corruption of the church. A profession of religion being the condition of suffrage and officeholding, many, actuated solely by motives of worldly policy, united with the church without a change of heart. Thus the churches came to consist, to a considerable extent, of unconverted persons; and even in the ministry were those who not only held errors of doctrine, but who were ignorant of the renewing power of the Holy Spirit. Thus again was demonstrated the evil results, so often witnessed in the history of the church from the days of Constantine to the present, of attempting to build up the church by the aid of the state, of appealing to the secular power in support of the gospel of Him who declared: ‘My kingdom is not of this world.’ John 18:36. The union of the church with the state, be the degree never so slight, while it may appear to bring the world nearer to the church, does in reality but bring the church nearer to the world.” The Great Controversy, 297.

> “ቀደምት ቅኝ ገዢዎች የተቀበሉት ደንብ፣ በሲቪል መንግሥት ውስጥ ለመምረጥ ወይም ሥልጣን ለመያዝ የቤተ ክርስቲያን አባላት ብቻ እንዲፈቀድላቸው የሚፈቅድ መሆኑ፣ እጅግ ክፉ ውጤቶችን አመጣ። ይህ እርምጃ የመንግሥትን ንጽሕና ለመጠበቅ እንደ አንድ መንገድ ተቀብሎ ነበር፤ ነገር ግን በውጤቱ የቤተ ክርስቲያን ብልሹነትን አመጣ። ሃይማኖትን መናዘዝ የመምረጥ መብትና ሥልጣን ለመያዝ ሁኔታ ሆኖ ስለነበር፣ ብዙዎች በልብ ለውጥ ሳይኖራቸው፣ በዓለማዊ ፖሊሲ ብቻ የተነሳ መነሻ ምክንያቶች ተነስተው ከቤተ ክርስቲያን ጋር ተቀላቀሉ። እንዲሁም ቤተ ክርስቲያናት በከፍተኛ መጠን ካልተለወጡ ሰዎች የተሞሉ ሆኑ፤ እንዲሁም በአገልግሎት ሥራ ውስጥ እንኳ የትምህርት ስህተቶችን የያዙ ብቻ ሳይሆን፣ የመንፈስ ቅዱስን የማደስ ኃይል የማያውቁ ሰዎች ነበሩ። እንዲሁ ደግሞ፣ ከቆስጠንጢኖስ ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ደጋግሞ እንደታየው፣ ቤተ ክርስቲያንን በመንግሥት ድጋፍ ለማቋቋም መሞከር፣ እንዲሁም ያለውን ዓለማዊ ኃይል በ“መንግሥቴ ከዚህ ዓለም አይደለም” ብሎ የተናገረውን ወንጌል ለመደገፍ መጠየቅ፣ ያስከተለው ክፉ ውጤት እንደገና ተገለጠ። ዮሐንስ 18፥36። የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ኅብረት፣ የመጠኑ ትንሽ ቢሆንም እንኳ፣ ዓለምን ወደ ቤተ ክርስቲያን እንደሚያቀርብ ሊመስል ቢችልም፣ በእውነቱ ግን ቤተ ክርስቲያንን ወደ ዓለም ብቻ ያቀርባታል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 297።

The “union of the church with the state, be the degree never so slight, while it may appear to bring the world nearer to the church, does in reality but bring the church nearer to the world.” On May 18, 1977, Bert B. Beach (a director in the church’s Northern Europe-West Africa Division and involved in interchurch relations) presented a gold-covered medallion to the antichrist, Pope Paul VI during a group audience in Rome. It was part of a meeting of the Conference of Secretaries of World Confessional Families. The event was reported in the Adventist Review (August 11, 1977) and noted by Religious News Service as the first time an official SDA representative met a Pontiff.

“ቤተ ክርስቲያን ከመንግሥት ጋር መተባበር፣ የዚያ መጠን ምንም ያህል ትንሽ ቢሆንም፣ ዓለምን ወደ ቤተ ክርስቲያን የሚያቀርብ ይመስል እንጂ፣ በእውነቱ ግን ቤተ ክርስቲያንን ወደ ዓለም ብቻ ያቀርባታል።” በግንቦት 18፣ 1977 በርት ቢ. ቢች (በቤተ ክርስቲያኑ የሰሜን አውሮፓ–ምዕራብ አፍሪካ ዲቪዥን ውስጥ ዳይሬክተር ሆኖ የሚያገለግል እና በእምነተ ቤቶች መካከል ግንኙነት ውስጥ የተሳተፈ) በሮም በተካሄደ የቡድን ተቀባይነት ላይ ለፀረ ክርስቶሱ፣ ለጳጳስ ጳውሎስ ስድስተኛ በወርቅ የተሸፈነ ሜዳልያ አቀረበ። ይህም የዓለም እምነተ ቤተሰቦች የጸሐፊዎች ጉባኤ ስብሰባ አካል ነበር። ይህ ክስተት በAdventist Review (ነሐሴ 11፣ 1977) ተዘግቦ ነበር፣ እንዲሁም በReligious News Service አንድ ይፋዊ የSDA ተወካይ ከአንድ ጳጳስ ጋር ለመጀመሪያ ጊዜ የተገናኘበት ጊዜ መሆኑ ተጠቅሶ ነበር።

> “The Lord has pronounced a curse upon those who take from or add to the Scriptures. The great I AM has decided what shall constitute the rule of faith and doctrine, and he has designed that the Bible shall be a household book. The church that holds to the word of God is irreconcilably separated from Rome. Protestants were once thus apart from this great church of apostasy, but they have approached more nearly to her, and are still in the path of reconciliation to the Church of Rome. Rome never changes. Her principles have not altered in the least. She has not lessened the breach between herself and Protestants; they have done all the advancing. But what does this argue for the Protestantism of this day? It is the rejection of Bible truth which makes men approach to infidelity. It is a backsliding church that lessens the distance between itself and the Papacy.

> “ጌታ ከቅዱሳት መጻሕፍት የሚቀንሱትንም ሆነ የሚጨምሩትን ላይ እርግማን አውጥቶአል። ታላቁ እኔ ነኝ የእምነትና የትምህርት መመዘኛ ምን እንደሚሆን ወስኖአል፤ መጽሐፍ ቅዱስም የቤተሰብ መጽሐፍ እንዲሆን አድርጎ ሠርቶታል። የእግዚአብሔርን ቃል አጥብቃ የምትይዝ ቤተ ክርስቲያን ከሮም ጋር ፈጽሞ የማትስማማ በመሆን ተለይታለች። ፕሮቴስታንቶች አንድ ጊዜ ከዚች ታላቅ የክህደት ቤተ ክርስቲያን እንዲህ ተለይተው ነበር፤ ነገር ግን ወደ እርስዋ ይበልጥ ቀርበዋል፥ አሁንም ወደ ሮም ቤተ ክርስቲያን የመታረቅ መንገድ ላይ ናቸው። ሮም ፈጽሞ አትለወጥም። መርሆዋ በትንሹ እንኳ አልተለወጠም። በራስዋና በፕሮቴስታንቶች መካከል ያለውን ልዩነት አልቀነሰችም፤ ወደ ፊት የገፉት ሁሉ እነርሱ ናቸው። ነገር ግን ይህ ለዚህ ዘመን ፕሮቴስታንትነት ምን ያመለክታል? ሰዎችን ወደ የእምነት ክህደት እንዲቀርቡ የሚያደርጋቸው የመጽሐፍ ቅዱስ እውነትን መጣል ነው። በራስዋ ከጳጳሳዊነት ጋር ያለውን ርቀት የምታሳንስ ቤተ ክርስቲያን ወደ ኋላ የተመለሰች ቤተ ክርስቲያን ናት።”

> “It is souls like Luther, Cranmer, Ridley, Hooper, and the thousands of noble men who were martyrs for the truth’s sake, who are the true Protestants. They stood as faithful sentinels of truth, declaring that Protestantism is incapable of union with Romanism, but must be as far separated from the principles of the Papacy as is the east from the west. Such advocates of truth could no more harmonize with ‘the man of sin’ than could Christ and his apostles. In earlier ages the righteous felt that it was impossible to affiliate with Rome, and, though their antagonism to this system of error was maintained at risk of property and life, yet they had courage to maintain their separation, and manfully struggled for the truth. Bible truth was dearer to them than wealth, honor, or even life itself. They could not endure to see the truth buried under a mass of superstition and lying sophistry. They took the word of God in their hands, and raised the standard of truth before the people, boldly declaring that which God had revealed unto them through diligent searching of the Bible. They died the cruelest of deaths for their fidelity to God, but by their blood they purchased for us liberties and privileges that many who claim to be Protestants are easily yielding up to the power of evil. But shall we yield up these dearly bought privileges? Shall we offer insult to the God of heaven, and, after he has freed us from the Romish yoke, again place ourselves in bondage to this antichristian power? Shall we prove our degeneracy by signing away our religious liberty, our right to worship God according to the dictates of our own conscience?

> “እንደ ሉተር፣ ክራንመር፣ ሪድሊ፣ ሁፐር፣ እና ለእውነት ሲሉ ሰማዕታት የሆኑት ሺህዎች ክቡራን ሰዎች ያሉ ነፍሳት እውነተኛ ፕሮቴስታንቶች ናቸው። እነርሱ ታማኝ የእውነት ጠባቂዎች ሆነው ቆመው፣ ፕሮቴስታንትነት ከሮማዊነት ጋር ለመተባበር እንደማይችል፣ ነገር ግን ከጳጳሳዊነት መርሆች እንደ ምሥራቅ ከምዕራብ እንደሚርቅ መራቅ እንዳለበት አወጁ። እንደዚህ ያሉ የእውነት ተሟጋቾች ከ‘ኃጢአት ሰው’ ጋር ሊስማሙ ከክርስቶስና ከሐዋርያቱ ይልቅ አይችሉም ነበር። በቀደሙት ዘመናት ጻድቃን ከሮም ጋር መተባበር የማይቻል እንደሆነ ያስቡ ነበር፤ እናም ምንም እንኳ ከዚህ የስህተት ሥርዓት ጋር ያላቸው ተቃውሞ በንብረታቸውና በሕይወታቸው አደጋ ላይ ሆኖ ቢጠበቅም፣ መለያታቸውን ለመጠበቅ ድፍረት ነበራቸው፣ ለእውነትም በወንድነት ታገሉ። የመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ከባለጠግነት፣ ከክብር፣ እንኳንም ከሕይወት ራሱ ይልቅ ለእነርሱ የበለጠ ውድ ነበረ። እውነት በአጉል እምነትና በሐሰተኛ ማጭበርበር ክምር ስር ተቀብራ ማየትን ሊታገሡ አልቻሉም። የእግዚአብሔርን ቃል በእጃቸው ወስደው የእውነትን ዓላማ በሕዝቡ ፊት ከፍ አደረጉ፤ በመጽሐፍ ቅዱስ በትጋት በመመርመር እግዚአብሔር የገለጠላቸውን በድፍረት አወጁ። ለእግዚአብሔር ታማኝነታቸው ምክንያት ከሁሉ የከፉ ሞቶችን ሞቱ፤ ነገር ግን በደማቸው ብዙዎች ራሳቸውን ፕሮቴስታንቶች ብለው የሚጠሩ ሰዎች በቀላሉ ለክፉ ኃይል እያስረከቡ ያሉትን ነጻነቶችና መብቶች ለእኛ ገዙልን። ነገር ግን እኛ እነዚህን እጅግ ውድ በሆነ ዋጋ የተገዙ መብቶች እንሰጣለንን? ከሮማዊው ቀንበር ነጻ ካወጣን በኋላ ደግሞ ራሳችንን ለዚህ ፀረ-ክርስቶሳዊ ኃይል በባርነት እናስገባለንን፣ የሰማይን አምላክስ እንሰድባለንን? የሃይማኖታዊ ነጻነታችንን፣ እግዚአብሔርን እንደ ገዛ ሕሊናችን መመሪያ መሠረት የማምለክ መብታችንን በመፈረም እየሰጠን መውደቃችንን እናሳያለንን?”

> “The voice of Luther, that echoed in mountains and valleys, that shook Europe as with an earthquake, summoned forth an army of noble apostles of Jesus, and the truth they advocated could not be silenced by fagots, by tortures, by dungeons, by death; and still the voices of the noble army of martyrs are telling us that the Roman power is the predicted apostasy of the last days, the mystery of iniquity which Paul saw beginning to work even in his day. Roman Catholicism is rapidly gaining ground. Popery is on the increase, and those who have turned their ears away from hearing the truth are listening to her delusive fables. Papal chapels, papal colleges, nunneries, and monasteries are on the increase, and the Protestant world seems to be asleep. Protestants are losing the mark of distinction that distinguished them from the world, and they are lessening the distance between themselves and the Roman power. They have turned away their ears from hearing the truth; they have been unwilling to accept light which God shed upon their pathway, and are therefore going into darkness. They speak with contempt of the idea that there will be a revival of the past cruel persecution on the part of Romanists and those who affiliate with them. They do not recognize the fact that the word of God fully predicts such a revival, and will not concede that the people of God in the last days shall suffer persecution, although the Bible says, ‘The dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> “የሉተር ድምፅ፣ በተራሮችና በሸለቆዎች ውስጥ የተንጸባረቀው፣ አውሮፓንም እንደ መሬት መናወጥ ያናወጠው፣ የኢየሱስ ክርስቶስ ክቡራን ሐዋርያት የሆኑ ሰራዊትን አስነሣ፤ እነርሱም የተከራከሩለት እውነት በእንጨት እሳት፣ በስቃይ፣ በእስር ቤት፣ በሞት ሊያጸግብ አልቻለም፤ እናም እስከ አሁን ድረስ የዚያ የሰማዕታት ክቡር ሰራዊት ድምፆች የሮማ ኃይል በመጨረሻዎቹ ዘመናት የተነገረው ክህደት፣ ጳውሎስም በራሱ ዘመን እንኳ መሥራት ጀምሮ ያየው የዓመፅ ምስጢር መሆኑን እየነገሩን ነው። ሮማ ካቶሊክነት በፍጥነት መሬት እየያዘ ነው። ፓፍያዊነት እየጨመረ ነው፤ ጆሮአቸውንም ከእውነት መስማት ያዞሩ ሰዎች የእርስዋን አሳሳች ተረቶች እየሰሙ ነው። የጳጳሳዊ ጸሎት ቤቶች፣ የጳጳሳዊ ኮሌጆች፣ የመነኮሳት ገዳማት፣ እና የመነኮሳት ቤተ ገዳማት እየበዙ ነው፤ የፕሮቴስታንት ዓለምም የተኛ ይመስላል። ፕሮቴስታንቶች ከዓለም የለያቸውን ልዩነት ምልክት እያጡ ነው፤ በራሳቸውና በሮማ ኃይል መካከል ያለውንም ርቀት እያሳነሱ ነው። ጆሮአቸውን ከእውነት መስማት ዘወር አድርገዋል፤ እግዚአብሔር በመንገዳቸው ላይ ያበራውን ብርሃን ለመቀበል ፈቃደኞች አልነበሩም፥ ስለዚህም ወደ ጨለማ እየገቡ ነው። ከሮማውያንና ከእነርሱ ጋር ከሚተባበሩ ወገኖች በኩል ያለፈው ዘመን የነበረው ጨካኝ ስደት እንደገና ይነሣል የሚለውን ሐሳብ በንቀት ይናገራሉ። የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ያለ መነሣት ፈጽሞ እንደሚተነብይ አያውቁም፤ መጽሐፍ ቅዱስም፣ ‘ዘንዶውም በሴቲቱ ላይ ተቈጣ፥ የእግዚአብሔርንም ትእዛዛት የሚጠብቁትን የኢየሱስንም ምስክርነት ያላቸውን ከቀረው ዘርዋ ጋር ሊዋጋ ሄደ’ ቢልም፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የእግዚአብሔር ሕዝብ ስደት እንደሚቀበል አይቀበሉም።”

> “Popery is the religion of human nature, and the mass of humanity love a doctrine that permits them to commit sin, and yet frees them from its consequences. People must have some form of religion, and this religion, formed by human device, and yet claiming divine authority, suits the carnal mind. Men who think themselves wise and intelligent turn away in pride from the standard of righteousness, the ten commandments, and do not think it is in harmony with their dignity to inquire into the ways of God. Therefore they go into false ways, into forbidden paths, become self-sufficient, self inflated, after the pattern of the pope, not after the pattern of Jesus Christ. They must have the form of religion that has the least requirement of spirituality and self-denial, and as unsanctified human wisdom will not lead them to loathe popery, they are naturally drawn toward its provisions and doctrines. They do not want to walk in the ways of the Lord. They are altogether too much enlightened to seek God prayerfully and humbly, with an intelligent knowledge of his word. Not caring to know the ways of the Lord, their minds are all open to delusions, all ready to accept and believe a lie. They are willing to have the most unreasonable, most inconsistent falsehoods palmed off upon them as truth.

> “ጳጳሳዊነት የሰው ተፈጥሮ ሃይማኖት ነው፤ እናም የሰው ዘር አብዛኛው ሰዎች ኃጢአትን እንዲፈጽሙ የሚፈቅድላቸውን፣ ነገር ግን ከውጤቱ የሚያስመልጣቸውን ትምህርት ይወዳሉ። ሰዎች አንድ ዓይነት ሃይማኖት ሊኖራቸው ይገባል፤ እናም ይህ በሰው ዘዴ የተቀመረ፣ ሆኖም መለኮታዊ ሥልጣንን የሚናገር ሃይማኖት ለሥጋዊ አሳብ ይስማማል። ራሳቸውን ጠቢባንና አስተዋዮች ነን ብለው የሚያስቡ ሰዎች ከጽድቅ መለኪያ፣ ከአሥርቱ ትእዛዛት በኩራት ይርቃሉ፤ ስለ እግዚአብሔርም መንገዶች መመርመር ከክብራቸው ጋር የሚስማማ አይመስላቸውም። ስለዚህ ወደ ሐሰተኛ መንገዶች፣ ወደ የተከለከሉ ጎዳናዎች ይገባሉ፤ እንደ ጳጳሱ ምሳሌ ራሳቸውን የሚበቃቸው፣ ራሳቸውን የሚያሳብጡ ይሆናሉ እንጂ እንደ ኢየሱስ ክርስቶስ ምሳሌ አይደሉም። ከመንፈሳዊነትና ከራስን ከመካድ እጅግ ያነሰ መስፈርት ያለበትን የሃይማኖት ቅርጽ ሊኖራቸው ይገባል፤ ያልተቀደሰም የሰው ጥበብ ጳጳሳዊነትን እንዲጠሉት ስለማይመራቸው፣ በተፈጥሯቸው ወደ አቅርቦቶቹና ወደ ትምህርቶቹ ይሳባሉ። በጌታ መንገዶች ለመሄድ አይሹም። እግዚአብሔርን በጸሎትና በትሕትና ከቃሉ ብልህ እውቀት ጋር ለመፈለግ እጅግ የበሩ ናቸው ብለው ያስባሉ። የጌታን መንገዶች ለማወቅ ስለማይጨነቁ፣ አእምሮአቸው ሁሉ ለማታለል ክፍት ነው፤ ውሸትንም ለመቀበልና ለማመን ፈጽሞ ዝግጁ ነው። እጅግ የማይረባ፣ እጅግ የማይጣጣም ሐሰቶች እንደ እውነት በላያቸው እንዲጫኑባቸው ፈቃደኞች ናቸው።”

> “Satan’s masterpiece of deception is popery; and while it has been demonstrated that a day of great intellectual darkness was favorable to Romanism, it will also be demonstrated that a day of great intellectual light is also favorable to its power; for the minds of men are concentrated on their own superiority, and do not like to retain God in their knowledge. Rome claims infallibility, and Protestants are following in the same line. They do not desire to search for truth and go on from light to a greater light. They wall themselves in with prejudice, and seem willing to be deceived and to deceive others.

> “የሰይጣን የማታለል ዋና ሥራ ጳጳሳዊነት ነው፤ እናም የታላቅ አእምሮአዊ ጨለማ ዘመን ለሮማኒዝም እንደ ተስማማ እንደተረጋገጠ፣ እንዲሁም የታላቅ አእምሮአዊ ብርሃን ዘመን ደግሞ ለኃይሉ እንደሚስማማ ይረጋገጣል፤ ምክንያቱም የሰዎች አእምሮ በራሳቸው ከፍታ ላይ ይተኩራልና፣ እግዚአብሔርንም በእውቀታቸው ውስጥ ለማኖር አይወዱም። ሮም ያልሳሳትነትን ትጠይቃለች፣ ፕሮቴስታንቶችም በዚያው መስመር እየተከተሉ ነው። እነርሱ እውነትን ለመፈለግና ከብርሃን ወደ የበለጠ ብርሃን ለመግባት አይሹም። ራሳቸውን በአድልዎ ቅጥር ያጥራሉ፣ ለመታለልም ሌሎችንም ለማታለል ፈቃደኞች የሚመስሉ ናቸው።”

> “But though the attitude of the churches is discouraging, yet there is no need of being disheartened; for God has a people who will preserve their fidelity to his truth, who will make the Bible, and the Bible alone, their rule of faith and doctrine, who will elevate the standard, and hold aloft the banner on which is inscribed, “The commandments of God and the faith of Jesus.” They will value a pure gospel, and make the Bible the foundation of their faith and doctrine.

> “ነገር ግን የቤተ ክርስቲያናት አቋም ተስፋ የሚያስቈርጥ ቢሆንም፣ ልብ ማጣት አያስፈልግም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ለእውነቱ ታማኝነታቸውን የሚጠብቁ፣ መጽሐፍ ቅዱስንና መጽሐፍ ቅዱስን ብቻ የእምነታቸውና የትምህርታቸው መመሪያ የሚያደርጉ፣ ደረጃውን ከፍ የሚያደርጉና ‘የእግዚአብሔር ትእዛዛትና የኢየሱስ እምነት’ ተብሎ የተጻፈበትን ባንዲራ ከፍ አድርገው የሚያነሡ ሕዝብ አለው። እነርሱም ንጹሕ ወንጌልን ከፍ አድርገው ይቈጥራሉ፣ መጽሐፍ ቅዱስንም የእምነታቸውና የትምህርታቸው መሠረት ያደርጋሉ።”

> “For such a time as this, when men are casting aside the law of the Lord of hosts, the prayer of David is applicable,—‘It is time for thee, Lord, to work; for they have made void thy law.’ We are coming to a time when almost universal scorn will be heaped upon the law of God, and God’s commandment-keeping people will be severely tried; but will they lose their respect for the law of Jehovah because others do not see and realize its binding claims? Let God’s commandment-keeping people, like David, reverence God’s law in proportion as men cast it aside and heap upon it disrespect and contempt.” Signs of the Times, February 19, 1894.

> “እንደዚህ ላለ ጊዜ፣ ሰዎች የሠራዊት ጌታን ሕግ በመጣል ሲተዉት፣ የዳዊት ጸሎት ለተግባር የሚሆን ነው፦— ‘አቤቱ፣ አንተ የምትሠራበት ጊዜ ነው፤ ሕግህን አፍርሰውታልና።’ በእግዚአብሔር ሕግ ላይ ከሞላ ጎደል ዓለም አቀፍ ንቀት የሚደረግበት ጊዜ እየቀረብን ነው፣ እግዚአብሔርም ትእዛዛቱን የሚጠብቁ ሕዝቦች እጅግ ከባድ ፈተና ይደርስባቸዋል፤ ነገር ግን ሌሎች የሕጉን ግዴታ የሚጠይቀውን ሥልጣን አይመለከቱም አይገነዘቡም ብለው እነርሱ ለይሖዋ ሕግ ያላቸውን አክብሮት ይጥሉታልን? እግዚአብሔር ትእዛዛቱን የሚጠብቁ ሕዝቦች፣ እንደ ዳዊት፣ ሰዎች ሕጉን እየጣሉት እና በላዩ ውርደትና ንቀት እየከመሩበት ሲሄዱ፣ በዚያው መጠን የእግዚአብሔርን ሕግ ይክበሩት።” Signs of the Times, February 19, 1894.

Two years before the antichrist was given a golden medal by a leader of the Laodicean Seventh-day Adventist church, in 1975, a lawsuit was brought against the Seventh-day Adventist church; EEOC v. Pacific Press Publishing Association (Case No. C-74-2025 CBR in the U.S. District Court for the Northern District of California), where the Equal Employment Opportunity Commission sued the church’s publishing house on behalf of two female employees—Merikay Silver (a former editor who had left by the time of the suit) and Lorna Tobler—alleging gender-based discrimination in pay and benefits. The church defended its practices partly by invoking religious exemptions and discussing its governance structure.

ፀረ-ክርስቶስ በሎዶቅያዊቱ የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪ የወርቅ ሜዳልያ ከመሰጠቱ ሁለት ዓመት በፊት፣ በ1975 በሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ላይ ክስ ቀረበ፤ EEOC v. Pacific Press Publishing Association (Case No. C-74-2025 CBR in the U.S. District Court for the Northern District of California) በተባለው ጉዳይ፣ የእኩል የሥራ ዕድል ኮሚሽን በሁለት ሴት ሠራተኞች—ሜሪካይ ሲልቨር (ክሱ በቀረበበት ጊዜ ከሥራዋ ቀድሞ የለቀቀች የቀድሞ አርታኢ) እና ሎርና ቶብለር—ወክሎ በቤተ ክርስቲያኑ ማተሚያ ቤት ላይ ክስ አቀረበ፤ ክሱም በደመወዝና በጥቅማ ጥቅሞች ረገድ በፆታ ላይ የተመሠረተ መድልዎ ተፈጽሟል ብሎ ይከስ ነበር። ቤተ ክርስቲያኑ ድርጊቶቹን በመከላከል ረገድ፣ በከፊል ሃይማኖታዊ ነፃ መብቶችን በመጥቀስና የአስተዳደር አወቃቀሩን በመወያየት ተከላከለ።

In a sworn statement dated February 6, 1976 (part of a defense brief submitted to the court), Neal C. Wilson (then president of the church’s North American Division, and later General Conference president from 1979–1990) addressed the church’s historical views on Roman Catholicism. The statement was made in the context of arguing against characterizations of the church as having a “hierarchy” similar to the papal system. The full relevant quote is: “Although it is true that there was a period in the life of the Seventh-day Adventist Church when the denomination took a distinctly anti-Roman Catholic viewpoint, and the term ‘hierarchy’ was used in a pejorative sense to refer to the papal form of church governance, that attitude on the Church’s part was nothing more than a manifestation of widespread anti-popery among conservative protestant denominations in the early part of this century and the latter part of the last, and which has now been consigned to the historical trash heap so far as the Seventh-day Adventist Church is concerned.”

በየካቲት 6 ቀን 1976 ዓ.ም. በተዘጋጀ በመሐላ የተደገፈ መግለጫ ውስጥ (ለፍርድ ቤቱ የቀረበ የመከላከያ ማጠቃለያ ክፍል እንደነበረ) ኒል ሲ. ዊልሰን (በዚያን ጊዜ የቤተ ክርስቲያኑ የሰሜን አሜሪካ ክፍል ፕሬዚዳንት የነበረ፣ በኋላም ከ1979–1990 ድረስ የጠቅላላ ጉባኤ ፕሬዚዳንት የሆነ) ቤተ ክርስቲያኑ ስለ ሮማ ካቶሊክነት በታሪክ ያቆየውን አመለካከት ተናግሯል። መግለጫው የተሰጠው ቤተ ክርስቲያኑ እንደ ጳጳሳዊ ሥርዓት ያለ ተመሳሳይ “ተዋረድ” አለው የሚሉ መግለጫዎችን ለመቃወም በሚቀርብ ክርክር አውድ ውስጥ ነበር። ሙሉ እና አግባብ ያለው ጥቅስ ይህ ነው፦ “ምንም እንኳን የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በሕይወቷ ውስጥ ለየት ባለ መልኩ ፀረ–ሮማ ካቶሊክ አመለካከት የወሰደችበት ዘመን እንደነበረ እውነት ቢሆንም፣ እና ‘ተዋረድ’ የሚለው ቃል የጳጳሳዊውን የቤተ ክርስቲያን አስተዳደር ቅርጽ ለማመልከት በአሉታዊ ትርጉም ጥቅም ላይ ይውል እንደነበረ፣ ያ በቤተ ክርስቲያኒቱ በኩል ያለው አመለካከት ከዚህ ክፍለ ዘመን መጀመሪያ እና ካለፈው ክፍለ ዘመን መጨረሻ ክፍል በወግ አጥባቂ ፕሮቴስታንት ቤተ እምነቶች መካከል ሰፊ የነበረው ፀረ–ጵጵስና ስሜት ከመገለጡ በቀር ሌላ ምንም አልነበረም፤ እናም ይህ አሁን የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በሚመለከትበት መጠን ወደ ታሪክ ቆሻሻ ክምር ተጥሎአል።”

This reflects a shift away from the church’s traditional prophetic interpretation, which identified the papacy as the ‘beast’ or antichrist in Revelation. Critics within and outside the church have interpreted it as downplaying or abandoning that anti-Catholic stance to align with modern ecumenism or legal defenses. Wilson, in 1985 identified the Presidents of the various Divisions of the church as “cardinals,” when he stated, “… there is no ‘cardinal’ from all the countries of the Far East, while there will probably be two ‘cardinals’ from Africa.”

ይህ ነገር በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ጳጳሳዊ ሥርዓትን “አውሬው” ወይም ክርስቶስን የሚቃወም በማለት የለየችው ከቤተ ክርስቲያኒቱ ባህላዊ ትንቢታዊ ትርጓሜ መራቅን ያንጸባርቃል። በቤተ ክርስቲያኒቱ ውስጥና ከእርሷ ውጭ ያሉ ተቺዎች ይህን አቋም ከዘመናዊ ኢኩመኒዝም ወይም ከሕጋዊ መከላከያዎች ጋር ለማስማማት ያንን ፀረ-ካቶሊክ አቋም እንደሚያቃልል ወይም እንደሚተው ተርጉመውታል። ዊልሰን በ1985 ዓ.ም. እንዲህ በማለት የቤተ ክርስቲያኒቱን የተለያዩ ዲቪዥኖች ፕሬዚዳንቶች “ካርዲናሎች” ብሎ ለይቶ ጠራቸው፤ “… ከሩቅ ምሥራቅ አገሮች ሁሉ ‘ካርዲናል’ አንድም የለም፤ ከአፍሪካ ግን ምናልባት ሁለት ‘ካርዲናሎች’ ይኖራሉ።”

Sister White stated that it is a backslidden church that lessens the distance between itself and the pope! The compromise of the third generation is represented as weeping for Tammuz in Ezekiel eight, and by the compromise of Pergamos. The first generation from 1863 unto 1888 represented the church of Ephesus, a church that lost its first love, and the Millerite movements first love was the prophetic message, and the first chapter of that prophetic message was the “seven times” that were set aside in 1863.

ሲስተር ዋይት በራሷና በጳጳሱ መካከል ያለውን ርቀት የምታነሳ ቤተ ክርስቲያን ወደ ኋላ የተመለሰች ቤተ ክርስቲያን መሆኗን ገለጸች! የሦስተኛው ትውልድ ስምምነት በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ላይ ለታሙዝ እያለቀሱ እንደሚታይ ተወክሎአል፣ እንዲሁም በጴርጋሞን ስምምነት ይወከላል። ከ1863 እስከ 1888 ያለው የመጀመሪያው ትውልድ የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያንን ይወክል ነበር፣ እርሷም የመጀመሪያዋን ፍቅር ያጣች ቤተ ክርስቲያን ናት፤ የሚለራዊያን እንቅስቃሴ የመጀመሪያ ፍቅርም ትንቢታዊው መልእክት ነበር፣ የዚያም ትንቢታዊ መልእክት የመጀመሪያው ምዕራፍ በ1863 ወደ ጎን የተተወው “ሰባቱ ዘመኖች” ነበሩ።

From 1888 unto 1919, the second generation represented by Smyrna and Ezekiel’s secret chambers, witnessed the death of the Spirit of Prophecy, as Sister White was laid to rest in 1915. More details of the four generations are necessary to complete the testimony, but the progressive rebellion must be understood to fully appreciate how an apostate people could “proscribe” the writings of Ellen White, or how they could promote the first day of the week as acceptable. Judas works with the “drunkards of Ephraim” that “rule this people” in Jerusalem, and those that rule Jerusalem and bow to the sun, are represented by the Sanhedrin.

ከ1888 እስከ 1919 ድረስ፣ በስምርናና በሕዝቅኤል ስውር ክፍሎች የተወከለችው ሁለተኛው ትውልድ፣ እህት ዋይት በ1915 ወደ ዕረፍት ሲቀመጥ የትንቢት መንፈስ ሞትን አየች። ምስክሩን ለማጠናቀቅ ስለ አራቱ ትውልዶች ተጨማሪ ዝርዝሮች ያስፈልጋሉ፤ ነገር ግን ክህደቱ በደረጃ በደረጃ የተገለጠበት ሂደት በሙሉ ሊገባ ይገባል፣ ከሃዲ ሕዝብ የኤለን ዋይትን ጽሑፎች “እንዴት ሊከለክል” እንደቻለ፣ ወይም የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን እንዴት እንደ ተቀባይ ሊያበረታታ እንደቻለ በሙሉ እንዲገለጥ። ይሁዳ በኢየሩሳሌም “ይህን ሕዝብ ከሚገዙት” “የኤፍሬም ሰካራሞች” ጋር ይሠራል፤ ኢየሩሳሌምንም የሚገዙትና ለፀሐይ የሚሰግዱት በሳንሄድሪን ተወክለዋል።

We will continue this study in the next article.

ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> “Among the professed children of God, how little patience has been manifested, how many bitter words have been spoken, how much denunciation has been uttered against those not of our faith. Many have looked upon those belonging to other churches as great sinners, when the Lord does not thus regard them. Those who look thus upon the members of other churches, have need to humble themselves under the mighty hand of God. Those whom they condemn may have had but little light, few opportunities and privileges. If they had had the light that many of the members of our churches have had, they might have advanced at a far greater rate, and have better represented their faith to the world. Of those who boast of their light, and yet fail to walk in it, Christ says, ‘But I say unto you, It shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the day of judgment, than for you. And thou, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], which art exalted unto heaven [in point of privilege], shalt be brought down to hell: for if the mighty works, which have been done in thee, had been done in Sodom, it would have remained until this day. But I say unto you, That it shall be more tolerable for the land of Sodom in the day of judgment, than for thee.’ At that time Jesus answered and said, ‘I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, because thou hast hid these things from the wise and prudent [in their own estimation], and hast revealed them unto babes.’

> “በእግዚአብሔር ልጆች ነን ብለው በሚናገሩት መካከል፣ ምን ያህል ትዕግሥት ጥቂት እንደታየ፣ ምን ያህል መራራ ቃላት እንደተነገሩ፣ ከእምነታችን ውጭ በሆኑት ላይ ምን ያህል ውግዘት እንደተነገረ ታይቷል። ብዙዎች የሌሎች ቤተ ክርስቲያናት አባላት የሆኑትን እጅግ ታላላቅ ኃጢአተኞች እንደሆኑ ተመልክተዋል፤ ጌታ ግን እንዲህ አይመለከታቸውም። በሌሎች ቤተ ክርስቲያናት አባላት ላይ እንዲህ የሚመለከቱ ሰዎች ራሳቸውን በእግዚአብሔር ኃይለኛ እጅ በታች ማዋረድ ያስፈልጋቸዋል። እነርሱ የሚያወግዟቸው ሰዎች ትንሽ ብርሃን፣ ጥቂት እድሎችና መብቶች ብቻ ያገኙ ሊሆን ይችላል። የእኛ ቤተ ክርስቲያናት ብዙ አባላት ያገኙትን ብርሃን እነርሱ ቢያገኙ ኖሮ፣ ከዚህ የበለጠ ፈጥነው እድገት ሊያደርጉ ነበር፣ እምነታቸውንም ለዓለም የተሻለ ሁኔታ ሊወክሉ ነበር። በብርሃናቸው የሚመኩ ነገር ግን በእርሱ መሄድ የሚሳናቸውን በተመለከተ ክርስቶስ እንዲህ ይላል፦ ‘እኔ ግን እላችኋለሁ፤ በፍርድ ቀን ለጢሮስና ለሲዶና ከእናንተ ይልቅ የሚቀለው ይሆናል። አንቺም ቀፍርናሆም [ታላቅ ብርሃን የተሰጣችሁ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች]፣ እስከ ሰማይ [በመብት ረገድ] ከፍ ያልሽ፣ እስከ ሲኦል ትወርዳለሽ፤ በአንቺ ውስጥ የተደረጉት ኃይላት በሰዶም ተደርገው ቢሆን ኖሮ፣ እስከ ዛሬ ድረስ በኖረች ነበር። እኔ ግን እላችኋለሁ፤ በፍርድ ቀን ለሰዶም ምድር ከአንቺ ይልቅ የሚቀለው ይሆናል።’ በዚያን ጊዜ ኢየሱስ መልሶ እንዲህ አለ፤ ‘አባት ሆይ፣ የሰማይና የምድር ጌታ ሆይ፣ እነዚህን ነገሮች ከጥበበኞችና ከአስተዋዮች [በራሳቸው ግምት] ስለ ሰወርህ፣ ለሕፃናትም ስለ ገለጥህ አመሰግንሃለሁ።’”

> “‘And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim.’

> “‘አሁንም ይህን ሁሉ ሥራ ስላደረጋችሁ፥ ይላል እግዚአብሔር፥ እኔም ማለዳ ተነሥቼ ተናገርኋችሁ፥ እናንተ ግን አልሰማችሁም፤ ጠራኋችሁም፥ እናንተ ግን አልመለሳችሁም፤ ስለዚህ በስሜ የተጠራውን ይህን ቤት፥ እናንተም የምትታመኑበትን፥ ለእናንተና ለአባቶቻችሁም የሰጠሁትን ስፍራ፥ በሺሎ እንዳደረግሁት እንዲሁ አደርግበታለሁ። እናንተንም ወንድሞቻችሁን ሁሉ፥ የኤፍሬምን ዘር ሁሉ እንደጣልሁ፥ ከፊቴ እጥላችኋለሁ።’”

> “The Lord has established among us institutions of great importance, and they are to be managed, not as worldly institutions are managed, but after God’s order. They are to be managed with an eye single to his glory, that by all means perishing souls may be saved. To the people of God the testimonies of the Spirit have come, and yet many have not taken heed to reproofs, warnings, and counsels.

> “ጌታ በመካከላችን እጅግ አስፈላጊ ተቋማትን መሥርቶአል፤ እነርሱም ዓለማዊ ተቋማት እንደሚተዳደሩት ሳይሆን በእግዚአብሔር ሥርዓት መሠረት ሊተዳደሩ ይገባቸዋል። በማንኛውም መንገድ የሚጠፉ ነፍሳት እንዲድኑ፣ ለክብሩ ብቻ የተመለከተ ዓይን እያላቸው ሊተዳደሩ ይገባቸዋል። ለእግዚአብሔር ሕዝብ የመንፈስ ምስክርነቶች መጥተዋል፤ ነገር ግን ብዙዎች ለተግሣጽ፣ ለማስጠንቀቂያዎች፣ እና ለምክሮች ትኩረት አልሰጡም።”

> “‘Here now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: fear ye not me saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual degree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? but this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. . . . They judge not the cause, the cause of the fatherless, yet they prosper; and the right of the needy do they not judge. Shall I not visit for these things? saith the Lord; shall not my soul be revenged on such a nation as this?’

> “‘እንግዲህ ይህን ስሙ፥ እናንተ ሰነፍ እና ማስተዋል የሌላችሁ ሕዝብ፤ ዓይን አላችሁ ነገር ግን አታዩም፥ ጆሮ አላችሁ ነገር ግን አትሰሙም፤ እኔን አትፈሩኝምን? ይላል እግዚአብሔር፤ በፊቴስ አትንቀጠቀጡምን? ለባሕር ወሰን እንዲሆን አሸዋን በዘላለማዊ ሥርዓት ያኖርሁ፥ እርሱም ሊያልፈው አይችልም፤ ሞገዶቹም ቢናወጡ እንኳ ሊያሸንፉት አይችሉም፤ ቢጮኹም እንኳ ሊሻገሩት አይችሉም። ነገር ግን ይህ ሕዝብ ዓመፀኛና እምቢተኛ ልብ አለው፤ አፈንግጠው ሄደዋል። በልባቸውም፦ በጊዜው ዝናብን፥ ፊተኛውንም ሆነ ኋለኛውንም የሚሰጠን፥ ለመከሩም የተወሰኑትን ሳምንታት የሚጠብቅልንን እግዚአብሔር አምላካችንን አሁን እንፍራ አይሉም። በደላችሁ እነዚህን ነገሮች አስቀርቶአል፥ ኃጢአታችሁም መልካሙን ነገር ከልክሎአችኋል።... የድሀ አደጎችን ጉዳይ፥ የአባት የሌላቸውን ጉዳይ አይፈርዱም፥ ነገር ግን ይበለጽጋሉ፤ የችግረኛውንም መብት አያስፈርዱም። በእነዚህ ነገሮች ምክንያት አልቀጣምን? ይላል እግዚአብሔር፤ እንደዚህ ባለች ሕዝብ ላይ ነፍሴ አትበቀልምን?’”

> “Shall the Lord be compelled to say, ‘Pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee’? ‘Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain. . . . Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth?’” Review and Herald, August 1, 1893.

> “ጌታ ‘ለዚህ ሕዝብ አትጸልይላቸው፤ ስለ እነርሱም ጩኸትም ሆነ ጸሎት አታቅርብ፤ ለእኔም ምልጃ አታድርግ፤ እኔ አልሰማህምና’ ለማለት ይገደድ ይሆን? ‘ስለዚህ ዝናቡ ተከልክሏል፥ የኋለኛውም ዝናብ አልነበረም.... ከዚህ ጊዜ ጀምሮ፦ አባቴ ሆይ፥ አንተ የወጣትነቴ መሪ ነህ ብለህ ወደ እኔ አትጮኽምን?’” Review and Herald, August 1, 1893.

Back to Articles