Article

# የአርባኛው እንባብ ስውር ታሪክ - ቁጥር አሥራ አምስት

ሁለተኛው ወዮታ - ክፍል ሁለት

Author

Jeff Pippenger

Published

June 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

እህት ዋይት ኢየሱስ በናዝሬት ምኵራብ ውስጥ ያነበበው በኢሳይያስ ያለው ክፍል የእርሱን ሥራ ብቻ ሳይሆን የእኛንም ሥራ እንደሚወክል ብዙ ጊዜ ትገልጻለች። የዚያ የተቀባ ሥራ ፍጹም ፍጻሜ የሚፈጸመው የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ዓርማ የሚያቆሙትን ሰዎች በኩል ነው።

> የጌታ እግዚአብሔር መንፈስ በእኔ ላይ ነው፤ ጌታ ለየዋሆች የምሥራችን እንድሰብክ ቀብቶኛልና፤ ልባቸው የተሰበረውን እንድጠግን፣ ለምርኮኞች ነፃነትን እንዳውጅ፣ ለታሰሩትም የእስር ቤት መከፈትን እንድናገር ልኮኛል፤ የጌታን የተቀበለ ዓመት እና የአምላካችንን የበቀል ቀን እንዳውጅ፣ የሚያለቅሱትንም ሁሉ እንዳጽናና፤ በጽዮን የሚያለቅሱትን እንድሾምላቸው፣ በአመድ ፋንታ ውበትን፣ በሐዘን ፋንታ የደስታ ዘይትን፣ በከባድ መንፈስ ፋንታ የምስጋና ልብስን እንድሰጣቸው፤ እነርሱም ጌታ እንዲከብርባቸው የጽድቅ ዛፎች፣ የጌታ ተከል ተብለው ይጠራሉ። የጥንቱንም ፍርስራሾች ይሠራሉ፤ ቀድሞ የፈረሱትን ያነሣሉ፤ ለብዙ ትውልዶች የተፈረሱትን የፍርስራሽ ከተሞች ያድሳሉ። እንግዶችም ቆመው መንጎቻችሁን ያሰማራሉ፤ የባዕድ ልጆችም አራሾቻችሁና የወይን ተክል ጠባቂዎቻችሁ ይሆናሉ። እናንተ ግን የጌታ ካህናት ትባላላችሁ፤ ሰዎችም የአምላካችን አገልጋዮች ይሉአችኋል፤ የአሕዛብን ባለጠግነት ትበላላችሁ፥ በክብራቸውም ትመካላችሁ። በእፍረታችሁ ፋንታ እጥፍ ትቀበላላችሁ፤ በውርደትም ፋንታ በዕድላቸው ደስ ይላቸዋል፤ ስለዚህ በምድራቸው እጥፍ ይወርሳሉ፤ የዘላለም ደስታም ለእነርሱ ይሆናል። ኢሳይያስ 61፥1–7።

በቀደመው ጽሑፍ ሦስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመትና አሥራ አምስት ቀን የሆነውን የጊዜ ትንቢት የሚያቀናጁትን “ሰዓት፣ ወር፣ ቀን እና ዓመት” ለመለየት ጀምረን ነበር። ጊዜ ከእንግዲህ ወዲህ አይኖርም፤ ስለዚህ እነዚህ አራቱ የጊዜ መግለጫዎች በኋለኛው ዘመን በምሳሌያዊ መልኩ መተግበር አለባቸው፤ በዚያም የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ ትንቢታዊ ባህርያት በሦስተኛው ወዮ ውስጥ ደግመው ሲታዩ። “ዓመቱ” “የጌታ የተቀበለ ዓመት” ነው፥ እርሱም ደግሞ “የአምላካችን የበቀል ቀን” ነው።

“ቀኑ” ማለት “የመከራ ቀን” ነው፤ ሙሴ እንደ ገለጸውም የፍዳና የበቀል ቀን ነው።

> በቀልና ፍዳ የእኔ ናቸው፤ እግራቸው በወሰነው ጊዜ ይንሸራተታል፤ የጥፋታቸው ቀን ቀርቦአልና፥ በእነርሱም ላይ የሚመጡት ነገሮች ይፈጥናሉ። ዘዳግም 32፥35።

በኢሳይያስ ውስጥ “የተወደደችው ዓመት” እና “የበቀል ቀን” ነው፤ የበቀል ቀንም ሎዶቅያ እግራቸው እየተንሸራተተ ፍዳና በቀል ሲቀበሉ የሙሴ “የጥፋት ቀን” ነው። የታላቁ የመሬት መናወጥ ሰዓት፣ የጥፋት ቀን፣ የተወደደችው ዓመት እና የመጀመሪያው ወር ሁሉ ከእሁድ ሕግ ጋር ይጣጣማሉ። በኢዮኤል ውስጥ “ወር” የሚለው ቃል የተጨመረ ቃል ነው፤ ነገር ግን የተጨመረው ቃል ትክክል ነው። ተርጓሚዎቹ የኋለኛው ዝናብ በመጀመሪያው ወር እንደመጣ ከእውነቱ ጋር በመስማማት “ወር” የሚለውን ቃል ጨመሩ።

> እንግዲህ የጽዮን ልጆች ሆይ፣ ደስ ይበላችሁ፥ በአምላካችሁም በእግዚአብሔር ደስ ይበላችሁ፤ እርሱ የቀደመውን ዝናብ በልክ ሰጥቶአችኋልና፥ ለእናንተም ዝናብን፣ የቀደመውንና የኋለኛውን ዝናብ በመጀመሪያው ወር ያወርድላችኋል። ኢዮኤል 2፥23።

“ወር” የሚለው ቃል የትርጓሜ መግለጫ ነው እንጂ የመጀመሪያው በመንፈስ የተነደፈ ጽሑፍ ክፍል አይደለም። ዕብራይስጡ በቀላሉ ዝናቡ “በመጀመሪያው” ወይም “እንደ ቀድሞው” እንደሚመጣ ይላል—ማለትም እግዚአብሔር ዝናቡን እንደ ቀድሞው ዘመን በተገቢው ወቅት ይመልሳል ማለት ነው። እህት ዋይት የ1840 እስከ 1844 ያለውን ሚለራውያን እንቅስቃሴ ከጴንጤቆስጤ ጋር በተደጋጋሚ ታመሳስላለች ስለ ዘመኑ መጨረሻ የኋለኛውን ዝናብ ለመግለጽ። የኋለኛው ዝናብ “እንደ ቀድሞው” ይመጣል፤ ይህም ጴንጤቆስጤ ነበር፤ ጴንጤቆስጤንም እህት ዋይት ከእሑድ ሕግ ጋር በተደጋጋሚ ታመሳስላለች።

> “ከሦስተኛው መልአክ መልእክት አዋጅ ጋር ተባብሮ የሚያውጅ መልአክ ምድርን ሁሉ በክብሩ ሊያበራ ነው። እዚህ የዓለም አቀፍ ስፋትና ያልተለመደ ኃይል ያለው ሥራ እንደሚኖር ተቀድሞ ተነግሯል። የ1840–44 የመምጣቱ እንቅስቃሴ የእግዚአብሔር ኃይል የተገለጠበት የክብር መገለጥ ነበር፤ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በዓለም ሁሉ ወዳለ እያንዳንዱ የሚስዮን ጣቢያ ተደርሶ ነበር፤ በአንዳንድም አገሮች ከአሥራ ስድስተኛው ክፍለ ዘመን ተሐድሶ ጀምሮ በማንኛውም ምድር የታየውን ከሁሉ የላቀ የሃይማኖት ፍላጎት ታይቶ ነበር፤ ነገር ግን እነዚህ በሦስተኛው መልአክ የመጨረሻ ማስጠንቀቂያ ሥር በሚነሣው ታላቅ እንቅስቃሴ ይበልጣሉ።”

> ሥራው ከጴንጤቆስጤ ቀን ሥራ ጋር ተመሳሳይ ይሆናል። የከበረው ዘር እንዲበቅል በወንጌል መክፈቻ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ የተሰጠው “የመጀመሪያው ዝናብ” እንደነበረ፣ እንዲሁም መከሩ እንዲበስል በመጨረሻው “የኋለኛው ዝናብ” ይሰጣል። “እግዚአብሔርን ለማወቅ እንከተል እንግዲህ እናውቃለን፤ መውጣቱ እንደ ንጋት ተዘጋጅቶአል፤ እርሱም እንደ ዝናብ፥ እንደ ኋለኛና እንደ መጀመሪያ ዝናብ በምድር ላይ ወደ እኛ ይመጣል።” ሆሴዕ 6፥3። “እንግዲህ የጽዮን ልጆች ሆይ፥ ደስ ይበላችሁ፥ በአምላካችሁም በእግዚአብሔር ደስ ይበላችሁ፤ የመጀመሪያውን ዝናብ በመጠን ሰጥቶአችኋልና፥ የመጀመሪያውንም ዝናብና የኋለኛውንም ዝናብ ለእናንተ ያወርድላችኋል።” ኢዮኤል 2፥23። “በመጨረሻው ዘመን፥ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ ከመንፈሴ በሥጋ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ።” “የጌታንም ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል።” ሐዋርያት ሥራ 2፥17, 21።

> “የወንጌል ታላቁ ሥራ በመጀመሪያው ላይ የታየውን የእግዚአብሔር ኃይል ግልጽ መገለጥ ከዚያ ያነሰ ሁኔታ ይዞ ሊያበቃ አይገባውም። በወንጌል መጀመሪያ ጊዜ በፊተኛው ዝናብ መፍሰስ የተፈጸሙት ትንቢቶች፣ በመጨረሻው ጊዜ በኋለኛው ዝናብ ዳግመኛ ሊፈጸሙ ናቸው። ሐዋርያው ጴጥሮስ፣ ‘እንግዲህ ኃጢአታችሁ እንዲደመስሱ፣ ንስሐ ግቡ ተመለሱም፤ የመታደስ ዘመናት ከጌታ ፊት በሚመጡበት ጊዜ፣ እርሱም የተዘጋጀላችሁን ኢየሱስን ይልካል’ ብሎ በተናገረ ጊዜ በተስፋ የጠበቃቸው ‘የመታደስ ዘመናት’ እነዚህ ናቸው። ሐዋርያት ሥራ 3፥19፣ 20።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 611።

ጴንጤቆስጤ የወንጌል ሥራ “መክፈቻ” ወይም “መጀመሪያ” ነበረ፤ በ“መዝጊያው” ያለው የኋለኛው ዝናብ ደግሞ “መጨረሻው” ነው። መጀመሪያው መጨረሻውን ይወክላል። የመጀመሪያው ወር በእሑድ ሕግ ጊዜ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስን ያመለክታል።

> «ከእኛ መካከል አንድም ሰው ባሕርያችን ላይ አንድ ነጠብጣብ ወይም እድፍ ሳለ የእግዚአብሔርን ማኅተም ፈጽሞ አይቀበልም። በባሕርያችን ውስጥ ያሉትን ጉድለቶች ማስተካከል፣ የነፍስ ቤተ መቅደሱንም ከእያንዳንዱ ርኵሰት ማንጻት ለእኛ ተተውቶአል። ከዚያም የኋለኛው ዝናብ በጰንጠቆስጤ ቀን ቀደምተኛው ዝናብ በደቀ መዛሙርቱ ላይ እንደወረደ እንዲሁ በእኛ ላይ ይወርዳል። …»

> “ወንድሞች ሆይ፣ በዚህ ታላቅ የመዘጋጀት ሥራ ውስጥ ምን እያደረጋችሁ ነው? ከዓለም ጋር እየተባበሩ ያሉት የዓለምን ቅርጽ እየተቀበሉ ነው፣ ለአውሬውም ምልክት እየተዘጋጁ ነው። ራሳቸውን የማይታመኑ፣ በእግዚአብሔር ፊት ራሳቸውን የሚያዋርዱ፣ እውነትን በመታዘዝ ነፍሳቸውን የሚያነጹ ግን የሰማይን ቅርጽ እየተቀበሉ ነው፣ በግንባራቸውም ላይ ለእግዚአብሔር ማኅተም እየተዘጋጁ ነው። አዋጁ በሚወጣበት ጊዜ ማህተሙም በሚታተምበት ጊዜ፣ ባህርያቸው ለዘላለም ንጹሕና ነውር የሌለበት ሆኖ ይቀራል።” Testimonies, volume 5, 214, 216.

የመጀመሪያው “ወር” የእሑድ ሕግ ነው፤ የታላቁ መሬት መናወጥ “ሰዓት” የእሑድ ሕግ ነው፤ የመከራ፣ የብድራትና የበቀል “ቀን” የእሑድ ሕግ ነው፤ ተቀባይነት ያለው “ዓመት” ደግሞ የእሑድ ሕግ ነው። የመጀመሪያው ወዮ ትንቢት አንድ መቶ ሃምሳ ዓመታት በእሑድ ሕግ ላይ ይደርሳል፤ በዚያም ሦስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመታትና አሥራ አምስት ቀናት ይጀምራሉ።

> መለከቱንም የነበረውን ስድስተኛውን መልአክ፣ “በታላቁ ወንዝ ኤፍራጥስ የታሰሩትን አራቱን መላእክት ፍታቸው” ሲል አለው። ስለዚህም የሰዎችን ሦስተኛ ክፍል እንዲገድሉ ለአንድ ሰዓትና ለአንድ ቀንና ለአንድ ወርና ለአንድ ዓመት ተዘጋጅተው የነበሩት አራቱ መላእክት ተፈቱ። ራእይ 9፥14፣ 15።

በ“ታላቁ ወንዝ ኤፍራጥስ” የ“ታሰሩት አራቱ መላእክት” በእሁድ ሕግ ሰዓት “ይፈቱ” ዘንድ ናቸው። እነርሱ በትንቢት ሁለተኛው ወዮ ሰዎችን ከሦስተኛው ክፍል ለመግደል ስለሚመጣው ሰዓት፣ ቀን፣ ወር እና ዓመት “ተዘጋጅተው” ነበር። ዩናይትድ ስቴትስ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት እንደ ሆነች በእሁድ ሕግ ጊዜ ትገደላለች፤ እንዲሁም ዩናይትድ ስቴትስ በእሁድ ሕግ ጊዜ ከሚመሠረተው የሦስት እጥፍ ኅብረት አንደኛ ሦስተኛ ክፍል ናት። ሁለተኛው ወዮ በሦስተኛው ወዮ ውስጥ ይደገማል፥ ሁለተኛው መልአክ በሦስተኛው መልአክ እንደሚደገም ሁሉ።

እነዚያ አራቱ ነፋሳት በ9/11 ተፈቱ፤ ይህም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም መጀመሪያን ምልክት አደረገ፤ ከዚያም ወዲያውኑ ተገቱ። በኢሳይያስ ስድሳ አንድ ውስጥ የተወከሉት የሚያለቅሱ ሲጽናኑ፣ በእሁድ ሕግ ጊዜ በሙሉ የሚፈስሰው የአጽናኙ መፍሰስ ይጽናናሉ፤ ይህም ደግሞ የታላቁ የምድር መናወጥ “ሰዓት” ነው። በተቀባዩ ዓመት የሚያለቅሱት፣ በሕዝቅኤል ዘጠኝ ውስጥ የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበሉ እነዚያው በትክክል የሚያለቅሱ ናቸው። ኢየሱስ አገልግሎቱን በኢሳይያስ ስድሳ አንድ በመጥቀስ ጀመረ፣ ሲስተር ዋይትም ንግግሩን ከሥራችን ጋር ታስማማለች።

> ክርስቶስ በናዝሬት ምኵራብ ውስጥ ከኢሳይያስ ትንቢት ሲያነብ ተልእኮውን ለዓለም አወጀ፦ “ለድሆች ወንጌልን እሰብክ ዘንድ ቀብቶኛልና የጌታ መንፈስ በእኔ ላይ ነው፤ ልባቸው የተሰበረውን እፈውስ ዘንድ፣ ለተማረኩትም መፈታትን አውጅ ዘንድ፣ ለዕውሮችም ዓይን መከፈትን እሰብክ ዘንድ፣ የተቀጠቀጡትንም ነፃ አወጣ ዘንድ፣ የጌታንም የተወደደ ዓመት እሰብክ ዘንድ።” እንዴት ያለ ሥራ በፊቱ ነበር!—የጌታን የተወደደ ዓመት ማወጅ። ይህ ዘመን ከዘመን ወደ ዘመን ይዘልቃል፥ ከክፍለ ዘመንም ወደ ክፍለ ዘመን ይደርሳል፤ የምሕረት ጊዜም እስካለ ድረስ ይቆያል። እግዚአብሔር ልመናንና መቃኘትን ለመስማት እየጠበቀ ነው፤ ሊረዳን የሚችለው እርሱ ብቻ ወደ እርሱ ሲቀርብ ሰው ልጅነትን ለማየት እየተመለከተ ነው። ኃጢአታቸውን ለመስቀል፣ እንደ ራሱም ለመቀበል እጅግ ይናፍቃል። ወደ እርሱ የሚመጣውን ንስሐ የገባ ነፍስ ሁሉ ይቀበላል፤ ይህን ሥራ እንዲፈጽም እግዚአብሔር አንድያ ልጁን ቀብቶታልና።

> “ግን ክርስቶስ በኢሳይያስ የተመዘገበውን ንግግር ለምን አልጨረሰውም? ‘የአምላካችንም የበቀል ቀን’ የሚለውን አንቀጽ ለምን ተወው? የዚህ ዓረፍተ ነገር የኋለኛው ክፍል እንደ ፊተኛው ክፍል ሁሉ እውነት ነበር፤ ክርስቶስም ለተመረጠው ነቢዩ የሰጠውን የራሱን ቃል ከፊሉን በመቆጠብ እና በዝምታው እውነቱን አልካደም። ነገር ግን ይህ የመጨረሻው አንቀጽ ሰሚዎቹ ሊቆዩበት የሚወዱት፣ እንዲሁም ከሃይማኖታቸው እምነት ውጭ ባሉ ሁሉ ላይ ፍርድ በመናገር ለመፈጸም የሚያዘኑበት ነበር። ለሕዝቡ የእውነትና የጽድቅና የይቅርታ ቃላትን ከመስጠት ይልቅ፣ እግዚአብሔር አሕዛብን የሚበላሽ መሆኑን አስተምረዋቸው ነበር። የእግዚአብሔር አባታዊ ባሕርይ በተሳሳተ መልኩ ተወክሎ ነበር፣ በሰው ልማዶችም ሥር ተቀብሯል ነበር። Signs of the Times, January 14, 1897.”

> “በዚህ ዘመን ያለ የእግዚአብሔር ሕዝብ ተልእኮ የመሲሑን ሥራ በሚገልጹ የመንፈስ ቃላት ውስጥ ተገልጿል፦ ‘የጌታ እግዚአብሔር መንፈስ በእኔ ላይ ነው፤ ጌታ ለድሆች የምሥራችን እንድሰብክ ቀብቶኛልና፤ ልባቸው የተሰበረውን እፈውስ ዘንድ፣ ለምርኮኞች ነፃነትን እሰብክ ዘንድ፣ ለታሰሩትም የእስር ቤት መከፈትን አውጅ ዘንድ ልኮኛል፤ የጌታን የተቀበለ ዓመት እና የአምላካችንን የበቀል ቀን አውጅ ዘንድ፤ የሚያዝኑትን ሁሉ አጽናና ዘንድ፤ በጽዮን የሚያዝኑትን ለመድብ፣ በአመድ ፋንታ ውበትን፣ በልቅሶ ፋንታ የደስታ ዘይትን፣ በድካም መንፈስ ፋንታ የምስጋና ልብስን እሰጣቸው ዘንድ፤ እርሱም ይከብር ዘንድ የጽድቅ ዛፎች፣ የጌታ ተክል ተብለው ይጠሩ ዘንድ።’”

> “‘እነርሱም የቀድሞውን ፍርስራሾች ይሠራሉ፤ የቀድሞውንም ጥፋቶች ያቆማሉ፤ የፈረሱትንም ከተሞች፣ የብዙ ትውልዶች ጥፋቶችን ይጠግናሉ።’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

ወደ ሦስተኛው ወዮ ውስጥ የተደገመውን ሁለተኛውን ወዮ ከመቀጠላችን በፊት፣ መልእክቱ “በመስመር ላይ መስመር” በማቅረብ እንዲገባ ልንያስታውስ ይገባናል። ይህም በተነሣሣው ቃል ውስጥ ከእሑድ ሕግ አውድ ጋር የሚስማማ እያንዳንዱ “ሰዓት፣” “ቀን፣” “ወር” እና “ዓመት” ደግሞ እስልምና በእሑድ ሕግ ላይ ለሚፈጽመው ጥቃት መዘጋጀት ላይ እንዲተገበር ያመለክታል።

ለምሳሌ፡ የ«ሰዓት» ቃል በብሉይ ኪዳን ውስጥ የሚገኘው በአንድ መጽሐፍ ብቻ ነው፤ ያም መጽሐፍ የዳንኤል መጽሐፍ ነው። በዳንኤል ውስጥ «ሰዓት» አምስት ጊዜ ተጠቅሷል።

> ማንም ሰው ወድቆ የማይሰግድና የማያመልክ በዚያኑ ሰዓት ወደ ነዲድ እሳት ምድጃ መካከል ይጣላል። … አሁንም የቀንደ መለከት፣ የዋሽንት፣ የበገና፣ የሳክቡት፣ የመዝሙር መሣሪያ፣ የዱልሲመር፣ እና የሙዚቃ ዓይነት ሁሉ ድምፅ በሰማችሁ ጊዜ ወድቃችሁ ያደረግሁትን ምስል ብታመልኩ መልካም ነው፤ ነገር ግን ባታመልኩ በዚያኑ ሰዓት ወደ ነዲድ እሳት ምድጃ መካከል ትጣላላችሁ፤ ከእጄስ የሚያድናችሁ ያ አምላክ ማን ነው? ዳንኤል 3፥6, 15።

እህት ዋይት ዳንኤል ምዕራፍ ሦስትን፣ ስለዚህም “ያው ሰዓት” የሚለውን ቃል፣ ደጋግማ በእሑድ ሕግ ላይ ትተግብራለች። በዳንኤል ምዕራፍ አራት፣ ዳንኤል በናቡከደነፆር ላይ ሊመጣ ያለውን ፍርድ ለመግለጽ ሲታገል “ለአንድ ሰዓት” ተደናግጦ ነበር።

> ከዚያም ዳንኤል፣ ስሙም ብልጥሶር የተባለው፣ ለአንድ ሰዓት ያህል ደነገጠ፥ ሐሳቡም አስጨነቀው። ንጉሡም መልሶ እንዲህ አለ፦ ብልጥሶር ሆይ፥ ሕልሙ ወይም ትርጓሜው አያስጨንቅህ። ብልጥሶርም መልሶ እንዲህ አለ፦ ጌታዬ ሆይ፥ ሕልሙ አንተን ለሚጠሉህ ይሁን፥ ትርጓሜውም ለጠላቶችህ ይሁን። ዳንኤል 4፥19።

ዳንኤል በሚመጣው ፍርድ ነቡከደነፆርን እንዴት ሊያሳውቀው እንደሚገባ ለመረዳት ሲፈልግ “ለአንድ ሰዓት” ተደነቀ። ዳንኤል “የፍርዱ ሰዓት ደርሶአል” ብሎ የሚያውጅውን የመጀመሪያው መልአክ መልእክተኛ ይወክላል። ትንቢቱ ለነቡከደነፆር ተሰጠው፣ ከአንድ ዓመትም በኋላ በባቢሎን ላይ የሆነው ፍርድ በነቡከደነፆር ላይ መጣ።

> በዚያችም ሰዓት ያ ነገር በናቡከደነፆር ላይ ተፈጸመ፤ ከሰዎችም መካከል ተባረረ፥ እንደ በሬዎችም ሣር በላ፥ ሰውነቱም በሰማይ ጠል ተረጠበ፥ ጠጉሩ እንደ ንስሮች ላባ፥ ጥፍሮቹም እንደ ወፎች ጥፍር እስኪሆኑ ድረስ። ዳንኤል 4፥33።

ዳንኤል በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ እየተነበየ ነው፤ እርሱም በሚመጣበት ጊዜ በባቢሎን ላይ የሚመጣው የፍርድ “ሰዓት” ነው። ሁለቱም “ሰዓቶች” የሚያመለክቱት የእሑድ ሕጉን ሲሆን፣ እርሱም የታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት ነው። በባቢሎን ታሪክ ናቡከደነፆር አልፋ ሲሆን ብልሻጽር ኦሜጋ ነው፤ ብልሻጽርም በግድግዳው ላይ የእጅ ጽሕፈት በታየበት በዚያው ሌሊት ተገደለ።

> በዚያኑ ሰዓት የሰው እጅ ጣቶች ወጥተው በንጉሡ ቤተ መንግሥት ቅጥር ግርጌ ላይ ከመቅረዙ ፊት ለፊት ጻፉ፤ ንጉሡም የሚጽፈውን የእጁን ክፍል አየ። ዳንኤል 5፥5።

“በዚያች ሰዓት” ጽሕፈቱ በግድግዳው ላይ መታየቱ፣ የተጻፈው የእሑድ ሕግ በእሑድ ሕግ ጊዜ ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት የሚለያዩበትን “ግድግዳ” ሲያፈርስ የሚሆነውን ይለይታል፤ ከዚያም ባቢሎን እንደተጠናቀቀችው ሁሉ፣ የተቀደሰ መጽሐፍ ትንቢት ስድስተኛ መንግሥት እንደሆነችው አሜሪካ ትጠናቀቃለች። እንደ ስድስተኛው መንግሥት፣ አሜሪካ በኢሳይያስ ሃያ ሦስት ውስጥ የጢሮስ ጋለሞታ በምትረሳበት ጊዜ ሰባ ምሳሌያዊ ዓመታት የምትነግሥ ኃይል ናት። ኢሳይያስ የሚያመለክተው መንግሥት ወይም ንጉሥ የሰባ ዓመታት ዘመን ነው፤ በተቀደሰ መጽሐፍ ትንቢትም ለሰባ ዓመታት የነገሠው መንግሥት ባቢሎን ነበር። የቤልሻጽር ባቢሎን ውድቀት የአሜሪካን ውድቀት ያመለክታል፤ ይህም በእሑድ ሕግ ጊዜ ሲሆን፣ በግድግዳው ላይ የተጻፈው ጽሕፈት ከራእይ አሥራ ሦስት ውስጥ እንደ ዘንዶ ከመናገሩ ጋር ይጣጣማል።

በራእይ አሥራ ስምንት ውስጥ፣ በቁጥር አራት የተጠቀሰው ሁለተኛው ድምፅ ፍርድዋ በአንድ ሰዓት እና ደግሞ በአንድ ቀን እንደሚመጣ ሲገልጽ፣ በባቢሎን ላይ የሚወርደው ፍርድ ከእሑድ ሕግ ይጀምራል።

> ከሰማይም ሌላ ድምፅ ሲል ሰማሁ፤ “ሕዝቤ ሆይ፥ ከእርስዋ ውጡ፤ ከኃጢአቶችዋም እንዳትካፈሉ፥ ከመቅሠፍቶችዋም እንዳትቀበሉ። ኃጢአቶችዋ እስከ ሰማይ ደርሰዋልና፥ እግዚአብሔርም በደሎችዋን አስታውሶአል። እርስዋ እንደ ከፈለችላችሁ እንዲሁ ክፈሉአት፤ እንደ ሥራዋም ሁለት እጥፍ ድርብ አድርጋችሁ ስጡአት፤ በሞላችበትም ጽዋ ሁለት እጥፍ ሙሉላት። ራስዋን ምን ያህል እንዳከበረችና በተድላ እንደ ኖረች፥ እንዲያው መከራና ልቅሶ ስጡአት፤ በልብዋ እንዲህ ትላለችና፤ ‘ንግሥት ሆኜ ተቀምጫለሁ፤ መበለትም አይደለሁም፤ ልቅሶንም ፈጽሞ አላይም።’ ስለዚህ መቅሠፍቶችዋ በአንድ ቀን ይመጣሉ፤ ሞትና ልቅሶ ራብም፤ በእሳትም ፈጽማ ትቃጠላለች፤ የሚፈርድባት ጌታ አምላክ ብርቱ ነውና። ከእርስዋም ጋር ዝሙት ያደረጉና በተድላ የኖሩ የምድር ነገሥታት የመቃጠልዋን ጢስ ባዩ ጊዜ ያለቅሱላታል፥ ዋይ ዋይ ሲሉም ይለቅሱላታል፤ ከመከራዋ ፍርሃት የተነሣ ከሩቅ ቆመው፤ ‘ዋይ፥ ዋይ፥ አንቺ ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን፥ አንቺ ብርቱ ከተማ! ፍርድሽ በአንድ ሰዓት መጥቶአልና’ ይላሉ። ራእይ 18፥4–10።

በግልጽ ሁኔታ፣ በባቢሎን ላይ የሚደረገው ተከታታይ ፍርድ የሚጀምረው በአራተኛው ቁጥር የተጠቀሰው የእሑድ ሕግ ጊዜ ነው፤ በዚያም ጊዜ የእግዚአብሔር ሌሎች በጎች ከባቢሎን እንዲወጡ ይጠራሉ። ዮሐንስ የፍርድዋን ጊዜ እንደ “ቀን” እና “ሰዓት” ሁለቱንም በመግለጽ፣ የጊዜ ምልክቶች በምሳሌያዊ መልኩ መረዳት እንዳለባቸው ያረጋግጣል።

ፋሲካ በመጀመሪያው ወር ሊጠበቅ ይገባ ነበር፤ ፋሲካም ከመስቀሉ ጋር ይዛመዳል፣ ይህም ደግሞ ከእሑድ ሕግ ጋር ይዛመዳል።

> እግዚአብሔርም በግብፅ ምድር ለሙሴና ለአሮን እንዲህ ብሎ ተናገረ፤ ይህ ወር ለእናንተ የወራት መጀመሪያ ይሆናል፤ ለእናንተም የዓመቱ ፊተኛ ወር ይሆናል። ለእስራኤል ማኅበር ሁሉ ተናገሩና እንዲህ በሉ፤ በዚህ ወር በአሥረኛው ቀን ሁሉም ሰው እንደ አባቶቻቸው ቤት አንድ በግ ይውሰዱ፤ ለአንድ ቤትም አንድ በግ ይሁን። ቤተሰቡም ለበጉ ቢያንስ ከሆነ፥ እርሱና ከቤቱ አጠገብ ያለው ጎረቤቱ እንደ ሰዎች ቍጥር ይውሰዱት፤ ለበጉም ቍጥራችሁን እያንዳንዱ ሰው እንደሚበላው መጠን ታድርጉ። በጋችሁም ነውር የሌለበት፥ የአንድ ዓመት ወንድ ይሁን፤ ከበጎች ወይም ከፍየሎች ውስጥ ትወስዱታላችሁ። እስከዚያውም ወር አሥራ አራተኛው ቀን ድረስ ትጠብቁት፤ የእስራኤልም ማኅበር ጉባኤ ሁሉ በምሽት ያርዱት። ዘፀአት 12፥1-6።

ፋሲካ የጰንጤቆስጤ ወቅት መጀመሪያ ነበረ፤ ስለዚህም ጰንጤቆስጤን ይወክላል፥ እርሱም በተራው ከእሁድ ሕግ ጋር ይጣጣማል። ማደሪያው በአንደኛው ወር በመጀመሪያው ቀን ተተከለ፤ ስለዚህም በእሁድ ሕግ ጊዜ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን እንደ ዓላማ ከፍ ብላ መቆሟን ይወክላል። የሁለተኛው ወዮ “ሰዓት፣” “ቀን፣” “ወር” እና “ዓመት” እሁድ ሕግን እየለዩ ነው፤ እናም መስመር በመስመር ከእነዚያ የጊዜ መግለጫዎች እያንዳንዱ አውዱ በሚስማማ ጊዜ ከእሁድ ሕግ ጋር ይጣጣማል። በእሁድ ሕግ ጊዜ ሁለተኛው የጳጳሳዊ ስደት ዘመን ይጀምራል፤ የመጀመሪያውም 1,260 ዓመታት ነበሩ፥ እነርሱም በአምስተኛው ማኅተም ውስጥ የዚያ ዘመን ሰማዕታት “እስከ መቼ” በሚል ጥያቄ ለጌታ እንዲጮኹ፣ የጳጳሳዊውም ኀይል እስኪፈረድ ድረስ አድርገዋል። በሁለተኛው የጳጳሳዊ ደም መፋሰስ ውስጥ ኢየሱስ ለሕዝቡ በስደት ጊዜ ምን እንደሚናገሩ እንዳይጨነቁ አስታውቋቸዋል።

> ነገር ግን በሚወስዷችሁና አሳልፈው በሚሰጧችሁ ጊዜ፥ ምን እንደምትናገሩ አስቀድማችሁ አታስቡ፥ አትዘጋጁም ደግሞ፤ ነገር ግን በዚያች ሰዓት የሚሰጣችሁን ያንኑ ተናገሩ፤ የሚናገረው እናንተ አይደላችሁምና፥ መንፈስ ቅዱስ ነው። ማርቆስ 13፡11።

በመጀመሪያው ወዮ ሰዎች ለአንድ መቶ ሃምሳ ዓመታት ተሠቃዩ። እነዚያ ዓመታት በ1299 ዓ.ም. ሐምሌ 27 ጀመሩ፣ እና በ1449 ዓ.ም. ሐምሌ 27 አበቁ፤ በዚያን ጊዜ አራቱ መላእክት ለሰዓትና ለቀንና ለወርና ለዓመት ተዘጋጅተው የነበሩትን አራቱን ነፋሳት ፈቱ፥ እነርሱም የሰዎችን ሦስተኛ ክፍል እንዲገድሉ ነበር። የዚህ ስቃይ ዘመን በዩናይትድ ስቴትስ የአውሬው ምስል የሚቋቋምበትን ዘመን ይወክላል። ያ ዘመን በዘሌዋውያን ሃያ ሦስት ውስጥ ከመለከት በዓል እስከ ጴንጤቆስጤ ድረስ የተወከሉት አሥራ አምስት ቀናት ናቸው። የአውሬው ምስል የመቋቋም ዘመን ከ9/11 እስከ እሁድ ሕግ ድረስ ነው፤ ነገር ግን የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት የሚታወጅበት ዘመን ከ9/11 እስከ እሁድ ሕግ ድረስ ካለው የአውሬው ምስል አቋቋም አንድ ፍራክታል ነው።

የማኅተም መጀመሪያና መጨረሻ ደግሞ የአውሬው ምስል አቋቋም የሚኖረው አልፋና ኦሜጋ ናቸው። አንዱ ወገን ለእግዚአብሔር ማኅተም ባሕርይን እየተቀረጸ ነው፤ ሌላው ግን የአውሬውን ምስል እየፈጠረ ነው። ያ ዘመን በዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ከእሁድ ሕግ የሚጀምረው በዓለም ውስጥ ካለው ተመሳሳይ ዘመን ጋር ይጣጣማል። “ወር” ምስሉን ማቋቋም የሚያስገድድ ስቃይ ምልክት ነው፤ ስለዚህ በእሁድ ሕግ ጊዜ ያለው ወር፣ በራእይ ዘጠኝ ቁጥር አሥራ አምስት እንደተወከለው፣ በዓለም ውስጥ የአውሬው ምስል በሚቋቋምበት ወቅት ያለውን እስላማዊ ስቃይ ደግሞ ይወክላል።

የሁለተኛው ወዮ ትንቢትና የእርሱ ሰዓት፣ ቀን፣ ወርና ዓመት የእሁድ ሕጉንና እስልምና ተፈትቶ አሜሪካን እንዲመታ መለቀቁን እንዴት እንደሚወክሉ የሚያሳዩ ሌሎች ትንቢታዊ አተገባበሮች አሉ፤ ነገር ግን ወደ ሌሎች ነጥቦች መቀጠል አለብን።

በቅርብ ጊዜ ውስጥ፣ ባለፉት ስድስት ወራት ያህል፣ የሦስቱ ወዮዎች እስልምና በትንቢታዊ መልኩ ከሦስቱ መላእክት ጋር እንደተያያዘ አጽንዖት ሰጥቼ ቆይቻለሁ። ከያዕቆብ ስለ ይሁዳ በዘመኑ መጨረሻ የሰጠው ትንቢታዊ ትንበያ፣ ይሁዳ “የወይን ተክል” ሆኖ ከ“አህያው” ጋር እንደተቆራኘ፣ እስከ ክርስቶስ ከድል መግቢያው አስቀድሞ አህያውን መፍታቱ ድረስ፣ እና በሌሎችም መስመሮች፣ የመጀመሪያውና የሁለተኛው ወዮ እስልምና የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መልአክ መልእክቶች ኃይል የሰጠ ትንቢታዊ መልእክትን ይወክላል፤ የሦስተኛውም ወዮ እስልምና የሦስተኛውን መልአክ ትንቢታዊ መልእክት ይወክላል።

በቅርቡ ኤ. ቲ. ጆንስ ከጻፈው መጽሐፍ አንድ ምዕራፍ ተጠቅሷል፤ እርሱም ያንኑ እውነታ ይገልጻል፣ ነገር ግን ከተለየ አቀራረብ ይዞ። ጆንስ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያለውን ሰዋሰዋዊ አቀራረብና አወቃቀሩን በመጠቀም፣ የመጨረሻዎቹን ሦስት የወዮ መለከቶች ከሦስቱ የመላእክት መልእክቶች ለይቶ ማስቀመጥ እንደማይቻል ያሳያል። እርሱ የሚያጽናናው የመጀመሪያው መልአክ ከሁለተኛው ሊለይ እንደማይችል ሲሆን፣ ሦስተኛውም ከቀደሙት ሁለቱ ሊለይ እንደማይችል ነው። የጆንስ ትኩረት በሦስቱ መላእክት ላይ ነው፤ እናም ስለ ሦስቱ መላእክት የማይለያይ ግንኙነት ያቀረበውን ማስረጃ ሲያቆም፣ በዚያው ትክክለኛ ሥነ-አመክንዮ ራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ያሉት መለከቶች ከራእይ ምዕራፍ አሥራ አራት ካሉት ሦስቱ መላእክት ሊለዩ እንደማይችሉም ያረጋግጣል። ይህን ጽሑፍ በጆንስ ምዕራፍ እንዘጋዋለን።

## ምዕራፍ ፲፩። የሦስተኛው መልአክ መልእክት

> “ለዛሬው ያ አስፈላጊ ጥያቄ፣ ‘ምን እናድርግ?’ የሚለው መልስ፣ በሰባቱ መለከቶችና በዛሬዎቹ ታላላቅ አሕዛብ የተያዙበት ስፍራ መሠረት ላይ በእርግጥ ሊሰጥ ይችላል፤ ምክንያቱም መልሱ በእግዚአብሔር ቃል በዚሁ መሠረት ተሰጥቶአልና።

> በሰባቱ መለከቶች ውስጥ ከመጨረሻዎቹ ሦስቱ ጋር የማይለያይ ግንኙነት ያላቸው ሦስቱ ወዮታዎች መሆናቸውን አይተናል። በሰባቱ መለከቶች መካከል በትክክል—አራተኛው መለከት ከተፈጸመ በኋላ፣ አምስተኛውም መለከት ሳይጀምር በፊት—እንዲህ ተጽፎአል፦ “እኔም አየሁ፥ አንድ መልአክም በሰማይ መካከል ሲበር ሰማሁ፤ በታላቅ ድምፅም እያለ፦ ወዮ፥ ወዮ፥ ወዮ፥ በኋላ ሊነፉ ባሉት በሦስቱ መላእክት የመለከት ድምፆች ምክንያት በምድር ለሚኖሩ!” ራእይ 8፥13።

> “ሦስቱ ወዮታዎች ከሰባቱ መለከቶች የመጨረሻዎቹ ሦስት ጋር፣ እያንዳንዱ ከአንዱ ጋር በማይነጣጠል መልኩ የተያያዙ መሆናቸው፣ የአምስተኛው መልአክ መንፋቱ በተፈጸመ ጊዜ እንዲህ ተብሎ ስለ ተጻፈ ከጥያቄ ሁሉ በላይ የተረጋገጠ ነው፤ ‘አንድ ወዮ አለፈ፤ እነሆም፥ ከዚህ በኋላ ሁለት ወዮች ይመጣሉ።’ ራእይ 9፥12። እንዲሁም ስድስተኛው መለከት በተፈጸመ ጊዜ እንዲህ ተጽፎአል፤ ‘ሁለተኛው ወዮ አለፈ፤ እነሆም፥ ሦስተኛው ወዮ ፈጥኖ ይመጣል። ሰባተኛውም መልአክ ነፋ።’ ራእይ 11፥15።”

> “አሁንም፣ ከመጨረሻዎቹ ሦስቱ የሰባቱ መለከቶች ጋር በማይነጣጠል መልኩ እንደተያያዙት ሦስቱ ወዮታዎች መምጣት የሚያውጅ ከዚህ መልአክ ጋር በማይነጣጠል መልኩ የተያያዘው፣ የራእይ 14 ‘ሦስተኛው መልአክ’ ነው።”

> ይህ ደግሞ ከጥያቄ ሁሉ በላይ እርግጠኛ መሆኑ እንዲታይ፣ ከራእይ 14 የሦስተኛው መልአክ መልእክት እንጀምር፥ ቀጥተኛ ግንኙነቶቹንም ወደ መጀመሪያቸው እየተከታተልን እንመልስ።

> በ“ሦስተኛው መልአክ” ስለተመዘገበው መዝገብ ውስጥ የመጀመሪያዎቹ ቃላት እነዚህ ናቸው፡- “ሦስተኛውም መልአክ ተከተላቸው።” ራእይ 14፥9። ይህም ከዚህ በፊት አንዳንዶች እንደሄዱ፣ ሦስተኛውም መልአክ “የተከተላቸው” መሆኑን ያሳያል።

> “እንግዲህ የቀደመውን ቁጥር ውሰዱ፤ ‘ሌላም መልአክ ተከተለ።’ ይህ ያሳያል እንግዲህ ከዚህ በፊት ሌላ መልአክ እንደ ቀደመ ነው፤ ይህም በእርሱ ሲከተል ‘ሌላ’ እንዲባል ያደርገዋል።”

> «አሁን ወደ ስድስተኛው ቁጥር ተመለሱ፤ ‘ሌላ መልአክም አየሁ።’ ይህም ደግሞ ከዚህ በፊት አንድ መልአክ እንደ ሄደ ያረጋግጣል፤ ስለዚህም ይህ በሰማይ መካከል ሲበር ያለው ‘ሌላ’ ተብሎ ይጠራል።»

> ከራእይ መጽሐፍ ውስጥ ወደ ኋላ በተጨማሪ ስንመለስ፣ እስከ አሥረኛው ምዕራፍ የመጀመሪያ ቁጥር ድረስ ከሰባተኛው የመለከት መልአክ በቀር ሌላ መልአክ አናገኝም፤ በዚያም፦ “ሌላም ኃያል መልአክ አየሁ” ብለን እናነባለን። ይህ አነጋገር፣ እንደ ቀደመው ሁሉ፣ ከዚህ አንዱ በፊት አንድ መልአክ እንዳለ ያረጋግጣል፤ ይህም ሲገለጥ እርሱ “ሌላ” ተብሎ እንዲጠራ ያደርገዋል።

> ከዚህም በኋላ ይበልጥ ወደ ኋላ ስንከተል፣ ወደ ምዕራፍ ስምንት የመጨረሻው ቁጥር እስክንደርስ ድረስ፣ ከስድስተኛውና ከአምስተኛው የመለከት መላእክት በቀር ሌሎች መላእክትን አናገኝም፤ በዚያም ወደ ቀዳሚው እንደርሳለን፥ ምክንያቱም፣ ‘አየሁም፥ መልአክንም ሰማሁ’ ተብሎ ተጽፎአልና—‘ሌላ መልአክ’ ሳይሆን፣ በመጀመሪያ ደረጃ፣ ‘መልአክ’።

> “ስለዚህ፣ ከራእይ 8፥13 ጀምሮ በ‘ሌላ’ በሚለው ቃል የተያያዙ የመላእክት ያልተቋረጠ ተከታታይ ሰንሰለት አለ፤ ይህም ከመልእክቱ ጋር እስከ ራእይ 14 ያለው ሦስተኛው መልአክ ድረስ ይዘልቃል። እንዲህ ነው፦”

> «አየሁም፥ የመልአክንም ድምፅ ሰማሁ።» ራእይ 8፡13።

> «እኔም ሌላ ኃያል መልአክ አየሁ።» ራእይ 10፥1።

> “‘እኔም ሌላ መልአክን አየሁ።’ ራእይ 14፥6።”

> «ከዚያም ሌላ መልአክ ተከተለ።» ቁጥር 8።

> «ሦስተኛውም መልአክ ተከተላቸው።» ቁጥር 9።

> ምናልባት የሚቀጥለው ቀላል ሥዕላዊ መግለጫ፣ የሰባቱ መለከቶች ከመጨረሻዎቹ ሦስቱ የሆኑትን ሦስቱን ወዮታዎች የሚያውጅ መልአክ እና በራእይ 14 ያለው የሦስተኛው መልአክ መልእክት መካከል ያለውን ግንኙነት ግልጽ ለማድረግ ይረዳ ይሆናል፦

> “ቀዳማይ መለኸት ራእይ 8፥7”

> “2ኛው መለከት ራእይ 8፥8”

> “ሦስተኛው መለከት ራእይ 8፡10”

> “መለከት አራተኛው ራእይ 8፥12 ‘አንድ መልአክ’—ወዮ፣ ወዮ፣ ወዮ። ራእይ 8፥13።”

> «የ5ኛው መለከት ራእይ 9፥1–11 / የመጀመሪያው ወዮ»

> “ስድስተኛው መለከት ራእይ 9፡13 እስከ 11፡13 ሁለተኛ ወዮ ‘ሌላ ኃያል መልአክ።’ ራእይ 10፡1”

> “ሰባተኛው መለከት ራእይ 11:13–19 ሦስተኛው ወዮ ‘ሌላ መልአክ። ራእይ 14:6

> “‘ሌላም ተከተለ።’ ራእይ 14፡6”

> “‘ሦስተኛው መልአክ ተከተላቸው።’ ራእይ 14:9።

> ይህ ሁሉ የሚያመለክተው ነገር፣ ሦስተኛው የመልአኩ መልእክት በራሱ ምን እንደሆነ በመመርመር አሁን የበለጠ ፍጹም ሆኖ ሊታይ ይችላል፤ በቀጥታ ትርጉሙ “ሦስተኛው መልአክ” የሚለው አገላለጽ፣ በግልጽ ሁኔታ ከሦስት መላእክት ተከታታይ ሰልፍ ውስጥ ሦስተኛውን ያመለክታል። አስቀድሞ እንደተጠቆመው፣ እያንዳንዱ መልእክት የሚሸከም ይህ የሦስት መላእክት ተከታታይ ሰልፍ በራእይ መጽሐፍ አሥራ አራተኛው ምዕራፍ ከ6–12 ባሉት ቁጥሮች ውስጥ ይገኛል። የእነዚህ ሦስቱ መላእክት መልእክቶች በሦስተኛው ውስጥ ተቀላቅለው ወደ ፍጻሜ ይደርሳሉ፤ እርሱም የምድር መከር እስኪበስልና ጌታ መጥቶ እንዲያጭደው እስኪዘጋጅ ድረስ መናገሩን አያቋርጥም።

> “የሦስተኛው መልአክ መልእክት ራሱ፣ በሦስተኛው መልአክ ቃላት እንደሚነገረው፣ እንዲህ ነው፤ ‘ሦስተኛውም መልአክ ተከትሎአቸው በታላቅ ድምፅ እያለ፣ ማንም ሰው አውሬውንና ምስሉን ቢሰግድ፣ ምልክቱንም በግንባሩ ወይም በእጁ ቢቀበል፣ እርሱ ደግሞ ሳይቀላቀል በቍጣው ጽዋ ውስጥ ከተፈሰሰው ከእግዚአብሔር ቍጣ ወይን ይጠጣል፤ በቅዱሳን መላእክት ፊትና በበጉ ፊት በእሳትና በዲን ይሠቃያል፤ የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም ይወጣል፤ አውሬውንና ምስሉን ለሚሰግዱ፣ የስሙንም ምልክት ለሚቀበሉ በቀንም በሌሊትም ዕረፍት የላቸውም። ቅዱሳን ትዕግሥት እዚህ አለ፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ እነርሱ ናቸው።’”

> “ይህ ሦስተኛው የመልአኩ መልእክት ነው እንደሚቆም፣ ከሌሎቹ ሁለቱ ተለይቶ። ነገር ግን በእውነቱ እንደ ተለየ ሊቆጠር አይችልም፤ እንዲሁም እርሱ ብቻውን ለዓለም የተለየ፣ ነጠላ መልእክት እንደሆነ ተለይቶ እንዲቆም ሊደረግ አይችልም፤ ምክንያቱም ስለ እርሱ የተነገሩት ቀዳሚ ቃላት፣ ‘ሦስተኛው መልአክ እነርሱን ተከተለ’ ይላሉ። ስለዚህ፣ በመልእክቱ ራሱ በመጀመሪያዎቹ ቃላት ብቻ ሳይሆን ወደ አንዱ ብቻ ሳይሆን ወደ ቀድሞ የመጡት ሁለቱ እንመለሳለን። እናም ‘ተከተለ’ ተብሎ የተተረጎመው የግሪክ ቃል በተለየ ሁኔታ መከተልን ወይም መከተልን ብቻ አይገልጽም፤ ነገር ግን ‘ከ… ጋር መከተል’ ይገልጻል፤ እንደ ወታደሮች አለቃቸውን እንደሚከተሉ፣ ወይም አገልጋዮች ጌታቸውን እንደሚከተሉ፤ ስለዚህም፣ ‘በአንድ ነገር አንዱን መከተል፤ ራስን በአንዱ እንዲመራ መፍቀድ’ ማለት ነው። ስለ ነገሮች ሲነገር ግን፣ እንደ ውጤት መከተልን ይገልጻል፤ ማለትም ከዚያ በፊት ከሄደው ነገር ‘እንደ ውጤት’ ወይም ‘እንደ ተከታይ ፍሬ’ መከተልን። እንግዲህ፣ በሰዎች አንፃር፣ ሦስተኛው መልአክ ከእርሱ በፊት ከመጡት ሁለቱ ጋር ይከተላል፤ መልእክቱም፣ እንደ አንድ ነገር፣ ከቀድሞ ከሄዱት ነገሮች የተነሣ እንደ ውጤት ወይም እንደ ተከታይ ፍሬ ይከተላል።”

> “ስለ ሁለተኛውም ደግሞ እንዲህ ተጽፎአል፦ ‘ሌላም መልአክ ተከትሎ መጣ።’ ሦስተኛው መልአክ ሁለተኛውን እንደሚከተል ሁሉ፣ ሁለተኛው መልአክም የመጀመሪያውን ይከተላል። ስለ መጀመሪያውም እንዲህ ተጽፎአል፦ ‘ሌላ መልአክ ሲበር አየሁ፥’ ወዘተ። ይህ በዚህ የሦስቱ ተከታታይ ስብስብ ውስጥ የመጀመሪያው ነው። ከእርሱም ጋር ሌላ ይከተላል፤ ሦስተኛው መልአክም ከእነርሱ ጋር ይከተላል። በመነሣታቸው ሥርዓት ውስጥ ተከታታይነት አለ፤ ነገር ግን እነዚህ ሦስቱ በተከታታይ ከተነሡ በኋላ፣ እንደ አንድ ሆነው በአንድነት ይቀጥላሉ። የመጀመሪያው መልእክቱን ያስተጋባል፤ ሁለተኛውም ይከተላል እና ከመጀመሪያው ጋር ይተባበራል፤ ሦስተኛውም ይከተላቸዋል እና ከእነርሱ ጋር ይተባበራል፤ ስለዚህ ሦስቱ በተዋሐዱ ጊዜ እና በተባበረ ኃይላቸው በአንድነት ሲቀጥሉ፣ ታላቅ፣ ሦስት እጥፍ፣ በታላቅ ድምፅ የሚነገር መልእክት ይሆናሉ። የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ፍጹም ለማድረግ ሁሉም ያስፈልጋሉ፤ የሦስተኛውም መልአክ መልእክት ሁሉን ሳይካትት በእውነት ሊሰጥ አይችልም።”

> “እንግዲህ ይህ በሦስት ክፍሎች የተገለጸው መልእክት በየክፍሉ ምንድር ነው?—እነሆ የመጀመሪያው፦ ‘ሌላም መልአክ በሰማይ መካከል ሲበር አየሁ፤ በምድርም ላይ ለሚኖሩት ሁሉ፥ ለየትኛውም አሕዛብና ነገድና ቋንቋና ሕዝብ የሚሰበክ ዘላለማዊ ወንጌል ነበረው፤ በታላቅ ድምፅም እንዲህ እያለ፦ እግዚአብሔርን ፍሩ፥ ክብርንም ስጡት፤ የፍርዱ ሰዓት ደርሶአልና፤ ሰማይንና ምድርንና ባሕርንና የውኃ ምንጮችን ለፈጠረውም ስገዱ።’”

> “ሁለተኛውም ይህ ነው፤ ‘ሌላም መልአክ ተከተለ፥ እንዲህም ሲል፤ ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ ከዝሙቷ ቍጣ ወይን ለአሕዛብ ሁሉ አጠጥታለችና።’”

> “ይህም ሦስተኛው ነው፤ ‘ሦስተኛው መልአክም እነርሱን ተከትሎ በታላቅ ድምፅ እንዲህ እያለ ነገረ፤ ማንም ሰው ለአውሬውና ለምስሉ ቢሰግድ፥ ምልክቱንም በግንባሩ ወይም በእጁ ቢቀበል፥ እርሱ ደግሞ ያልተቀላቀለ በቁጣው ጽዋ ውስጥ ከተፈሰሰው ከእግዚአብሔር ቍጣ ወይን ይጠጣል፤ በቅዱሳን መላእክት ፊትና በበጉ ፊት በእሳትና በዲን ይሠቃያል፤ የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም ዘላለም ይወጣል፤ ለአውሬውና ለምስሉም የሚሰግዱ፥ የስሙንም ምልክት የሚቀበሉ ሁሉ ቀንም ሆነ ሌሊት ዕረፍት የላቸውም። የቅዱሳን ትዕግሥት እዚህ ነው፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ እነርሱ ናቸው።’”

> በእያንዳንዱ ከእነዚህ መልእክቶች ቃላት ላይ አንድ እይታ መጣል እንኳ በግሪክኛ “ተከተለ” ተብሎ በተጠቀሰው ቃል ውስጥ ያለውን ሐሳብ ያሳያል፤ ይህም “እንደ ውጤት መከተል” ማለት ነው። የመጀመሪያው የዘላለምን ወንጌል ይሸከማል፥ ለፍጥረት ሁሉ እንዲሰበክ፤ ሁሉንም እግዚአብሔርን እንዲፈሩ፥ ለእርሱም ክብር እንዲሰጡ፥ እንዲሰግዱለትም ይጠራል፤ ምክንያቱም የፍርዱ ሰዓት ደርሶአልና። ይህን መልእክት መቃወም እንደዚያ ያለ ሁኔታ ያመጣል፤ እንደዚህ ያለውም ሁኔታ፥ እንደ ዚያ መቃወም ውጤት፥ ተከትሎ በሚመጣው በሁለተኛው መልአክ ቃል ውስጥ ተገልጿል። እናም የመጀመሪያው መልእክት ስለ ተቃወመ፤ እንዲሁም በሁለተኛው እንደ ታወጀው የዚያ መቃወም ውጤቶች ምክንያት፤ እንደ ተጨማሪ ውጤት አንድ ሁኔታ ይፈጠራል፤ ይህም ሦስተኛው መልአክ እነርሱን እንዲከተላቸው፥ የመጀመሪያውን መልእክት ከመቃወም የተነሣ እንደ ሁለት ድርብ ውጤት የተፈጠሩትን አስፈሪ ክፋቶች በመቃወም አስደንጋጭ ማስጠንቀቂያውን በታላቅ ድምፅ እያወጀ እንዲመጣ ያስፈልጋል።

> “የሦስተኛውም መልአክ ድምፅና ሥራ ከመጀመሪያው ጋር እንደሚዋሃድ፥ ከመደምደሚያ ቃላቱ ግልጽ ነው፤ ‘የእግዚአብሔርን ትእዛዛት የሚጠብቁ እና የኢየሱስን እምነት ያላቸው እነርሱ እዚህ ናቸው፤’ ምክንያቱም ይህ ሁልጊዜ የዘላለም ወንጌል ስብከት ዓላማ ነውና። ይህም እግዚአብሔርን መፍራትና ክብር መስጠት፥ እንዲሁም ‘ሰማይንና ምድርን ባሕርንም የውኃንም ምንጮች የፈጠረውን’ ማምለክ የሚባለው ነገር ዋና ይዘት ነው። የእግዚአብሔርን ትእዛዛት መጠበቅና የኢየሱስ እምነት መያዝ፥ ማንኛውንም ነፍስ በፍርዱ ሰዓት ለመቆም የሚያስችለው ብቸኛው ነገር ነው፤ ይህንም መጀመሪያው መልአክ ‘ደርሶአል’ ብሎ ያውጃል።”

> “የሦስተኛው መልአክ መዝጊያ ቃላት ወዲያውኑ ተከትሎ፣ ‘ከሰማይ ድምፅ እንዲህ ሲለኝ ሰማሁ፤ ጻፍ፤ ከዚህ ወዲህ በጌታ ውስጥ የሚሞቱ ሙታን ብፁዓን ናቸው’ የሚለው ይመጣል”—ከዚህ ጊዜ ጀምሮ። ራእይ 14:13። እና ይህን ወዲያውኑ ተከትለው የሚመጡት ቃላት፣ ‘አየሁም፤ እነሆም ነጭ ደመና፥ በደመናውም ላይ እንደ ሰው ልጅ ያለ አንዱ ተቀምጦ ነበር፤ በራሱም ላይ የወርቅ አክሊል ነበረ፥ በእጁም ስለታም ማጭድ። ሌላም መልአክ ከመቅደሱ ወጥቶ በደመናው ላይ ለተቀመጠው በታላቅ ድምፅ ጮኸ፤ ማጭድህን ላክና እጨድ፤ ለመጨድ ሰዓቱ ደርሶአልና፤ የምድር መከር በስሎአልና። በደመናውም ላይ የተቀመጠው ማጭዱን ወደ ምድር ላከ፤ ምድርም ታጨደች’ የሚሉት ናቸው። ራእይ 14:14–16። እና ‘መከሩም የዓለም ፍጻሜ ነው።’ ማቴዎስ 13:39።”

> «ደግሞ፦ ሦስተኛው መልአክ በተለይ ሰዎች ሁሉ አውሬውንና ምስሉን ከመስገድ ይህ ምንም ቢሆኑ በጥብቅ ያስጠነቅቃል፤ እናም፣ ከራእይ 19:11–21 እንደምናገኘው፣ ጌታ በሰማይ ደመናት በሚመጣበት ጊዜ አውሬውና ምስሉ ‘በሕይወት’ ናቸው፤ እናም ‘ሁለቱም’ በመምጣቱ ብርሃን ይጠፋሉ።»

> “እነዚህ እውነታዎች የሦስተኛው መልአክ መልእክት ኃያል፣ ሦስት ክፍል ያለው፣ በታላቅ ድምፅ የሚነገር መልእክት መሆኑን ያሳያሉ፤ ይህም ከጌታ ሁለተኛ ምጽአት በፊት በቅርብ ጊዜ፣ ወደ እያንዳንዱ ሕዝብና ወገንና ቋንቋና ሕዝብ የሚወጣ ሲሆን፣ የምድርንም መከር የሚያበስል እና ለጌታ የተዘጋጀ ሕዝብ የሚያዘጋጅ ነው፤ ልክ የዮሐንስ መጥምቅ መልእክት ለጌታ የመጀመሪያውን ምጽአት መንገድ እንዳዘጋጀ እንዲሁ። ስለዚህም ይህ ለዓለም የሚሰጥ የእግዚአብሔር የመጨረሻ፣ የመዝጊያ መልእክት ነው።”

> “አሁንም የሦስተኛው መልአክ መልእክት በራሱ ምን እንደሆነ እንዲህ ያለ ማስተዋል ካለን በኋላ፣ የዚያ መልእክት ከዛሬዎቹ ታላላቅ አሕዛብ ጋር ያለው ግንኙነት፣ የሦስተኛው መልአክ መልእክት ዘመንን በመመርመር ይበልጥ ግልጽ ሆኖ ሊታወቅ ይችላል።” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.

Back to Articles