Article

# Rome Establishes the Vision - Number Five

ሮም ራእዩን ያቆማል - ቁጥር አምስት

Unveiling the Repeated Prophetic Controversies in Adventism: Understanding the Robbers of Thy People

በአድቬንቲዝም ውስጥ ተደጋጋሚ የሆኑ ትንቢታዊ ክርክሮችን መግለጥ፦ የሕዝብህን ዘራፊዎች መረዳት

Author

Jeff Pippenger

Published

August 9, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the last article we identified six prophetic lines of controversy which have occurred in the history of Adventism from the Millerite time period until the present day. I contend the first and the last controversy over the “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel chapter eleven are prophetically identical. The Millerites understood the “robbers” to be Rome, and the Protestants taught the “robbers” were a Syrian king named Antiochus Epiphanes.

በባለፈው ጽሑፍ ውስጥ ከሚለራውያን ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ በአድቬንቲዝም ታሪክ ውስጥ የተከሰቱ ስድስት የትንቢታዊ ክርክር መስመሮችን ለይተናል። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አራት ውስጥ ስለ “የሕዝብህ ዘራፊዎች” የተነሣው የመጀመሪያውና የመጨረሻው ክርክር በትንቢታዊ ሁኔታ ተመሳሳይ እንደሆኑ እኔ እከራከራለሁ። ሚለራውያን “ዘራፊዎቹ” ሮም እንደሆነ ያስተውሉ ነበር፣ ፕሮቴስታንቶቹም “ዘራፊዎቹ” አንቲዮኮስ ኤፒፋኔስ ተብሎ የሚጠራ አንድ የሶርያ ንጉሥ እንደሆነ ያስተምሩ ነበር።

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> በዚያም ዘመን ብዙዎች በደቡብ ንጉሥ ላይ ይነሣሉ፤ የሕዝብህም ዓመፀኞች ራእዩን ለማጽናት ራሳቸውን ያነሣሉ፤ ነገር ግን ይወድቃሉ። ዳንኤል 11፥14።

Beginning in verse ten, and continuing through verse fifteen a warfare between the kingdoms of Egypt and Syria is represented. Egypt is the king of the south in the passage, and the Syrian king is represented as the king of the north. Verse ten identifies what the historians call the beginning of the Fourth Syrian war in 219 BC, verses eleven and twelve represent the battle of Raphia in 217 BC, and its aftermath. Then verses thirteen through fifteen identify the battle of Panium in 200 BC. In verses ten through fifteen the Syrian king is Antiochus Magnus, ruler of the Seleucid Empire.

ከቁጥር አሥር ጀምሮ እስከ ቁጥር አሥራ አምስት ድረስ፣ በግብፅና በሶርያ መንግሥታት መካከል የተደረገ ጦርነት ተወክሏል። በዚህ ክፍል ግብፅ የደቡብ ንጉሥ ናት፣ የሶርያውም ንጉሥ እንደ ሰሜን ንጉሥ ተወክሏል። ቁጥር አሥር ታሪክ ጸሐፊዎች በ219 ዓ.ዓ. የተጀመረው አራተኛው የሶርያ ጦርነት ብለው የሚጠሩትን ይለያል፤ ቁጥሮች አሥራ አንድና አሥራ ሁለት ደግሞ በ217 ዓ.ዓ. የተካሄደውን የራፊያ ጦርነትና ውጤቱን ይወክላሉ። ከዚያም ቁጥሮች አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት በ200 ዓ.ዓ. የተካሄደውን የፓኒየም ጦርነት ይለያሉ። በቁጥሮች አሥር እስከ አሥራ አምስት ያለው የሶርያ ንጉሥ፣ የሴሉሲድ መንግሥት ገዥ የነበረው አንቲዮክስ ማግኑስ ነው።

Verse ten represents the history when Antiochus Magnus begins a war to regain territory that was taken from the Seleucid kingdom years before. In the verse he regains the lost territory in 219 BC, but he temporarily ceases his aggressions, and seeks to regroup his military strength. He had regained control of the lost territory, and made it all the way to the border of Egypt, the southern kingdom ruled by the Ptolemy dynasty. Between 219 BC and 217 BC, both the king of the south and the king of the north made plans for the approaching battle of Raphia.

ቁጥር አሥር አንጥዮኮስ ማግኑስ ከብዙ ዓመታት በፊት ከሴሌውኪድ መንግሥት የተወሰደውን ግዛት መልሶ ለማግኘት ጦርነት ሲጀምር ያለውን ታሪክ ይወክላል። በዚህ ቁጥር ውስጥ በ219 ዓ.ዓ. የጠፋውን ግዛት መልሶ ያገኛል፣ ነገር ግን ጥቃቶቹን ለጊዜው ያቋርጣል፣ ወታደራዊ ኃይሉንም እንደገና ለማደራጀት ይፈልጋል። የጠፋውን ግዛት መልሶ ተቆጣጥሮ ነበር፣ እስከ ግብፅ ድንበር ድረስም ደርሶ ነበር፤ ይህም በጶሎሜዎስ ሥርወ መንግሥት የሚገዛው የደቡብ መንግሥት ነበር። ከ219 ዓ.ዓ. እስከ 217 ዓ.ዓ. መካከል፣ የደቡብ ንጉሥም ሆነ የሰሜን ንጉሥ ለሚቀርበው የራፍያ ጦርነት ዕቅድ ያወጡ ነበር።

The battle of Raphia took place in 217 BC, and the southern kingdom of Egypt, ruled by Ptolemy prevailed over the Syrian king Antiochus Magnus, king of the north in the prophetic passage. Then in verses thirteen through fifteen, seventeen years later in 200 BC, Antiochus Magnus, who had then formed an alliance with Philip of Macedon engaged Egypt in the battle of Panium. The southern kingdom of Egypt then had a child king of five or six years old, and Antiochus Magnis and Philip could not resist taking advantage of the child king of Egypt, and Antiochus Magnus prevailed in the battle of Panium. The three verses that represent the battle of Panium contain verse fourteen, where a new power is introduced into the prophetic narrative.

የራፊያ ጦርነት በክርስቶስ በፊት 217 ዓመት ተካሄደ፤ በትንቢታዊው ክፍል የደቡቡ ንጉሥ ተብሎ የተጠራውን የሶርያውን ንጉሥ አንቲዮኮስ ማግኑስ ላይ በጶጥሌሜዎስ የሚገዛው የደቡቡ መንግሥት ግብፅ ድል አደረገ። ከዚያም በቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ድረስ፣ ከአሥራ ሰባት ዓመታት በኋላ በክርስቶስ በፊት 200 ዓመት፣ በዚያን ጊዜ ከመቄዶንያው ፊልጶስ ጋር ቃል ኪዳን ያደረገው አንቲዮኮስ ማግኑስ በፓኒየም ጦርነት ግብፅን ወጋ። በዚያን ጊዜ የደቡቡ መንግሥት ግብፅ የአምስት ወይም የስድስት ዓመት ሕፃን ንጉሥ ነበራት፤ አንቲዮኮስ ማግኑስና ፊልጶስም የግብፅን ሕፃን ንጉሥ ተጠቅመው ከመውሰድ ሊቆጠቡ አልቻሉም፤ አንቲዮኮስ ማግኑስም በፓኒየም ጦርነት ድል አደረገ። የፓኒየምን ጦርነት የሚወክሉት እነዚህ ሦስቱ ቁጥሮች ቁጥር አሥራ አራትን ይይዛሉ፤ በዚያም በትንቢታዊው ትረካ ውስጥ አዲስ ኀይል ይተዋወቃል።

The robbers of thy people are a different power than the Egyptian king of the south, or the Seleucid king of the north, or Philip the Macedonian ruler. The Millerites recognized that Rome is the robbers of thy people. One of the Hebrew root words that is translated as “robbers,” means breaker. Pagan Rome is represented in prophecy as the power who would break in pieces.

የሕዝብህ ዘራፊዎች ከግብፅ ደቡብ ንጉሥ ወይም ከሴሉክያውያን ሰሜን ንጉሥ ወይም ከመቄዶንያዊው ገዥ ፊልጶስ የተለየ ኃይል ናቸው። ሚለራውያን ሮም የሕዝብህ ዘራፊዎች መሆኗን አስተውለው ነበር። “ዘራፊዎች” ተብሎ ከተተረጎመው የዕብራይስጥ ሥር ቃላት አንዱ “አፍራሽ” ማለት ነው። በትንቢት ውስጥ አረማዊቷ ሮም ነገሮችን በቁርጥራጭ የምትሰብር ኃይል ሆና ተወክላለች።

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns. Daniel 7:7.

> ከዚህ በኋላ በሌሊት ራእይ አየሁ፤ እነሆም፥ አራተኛ አውሬ ነበረ፥ እጅግ የሚያስፈራና አስደናቂ፥ እጅግም ብርቱ ነበረ፤ ታላላቅ የብረት ጥርሶችም ነበሩት፤ ይበላም ነበር፥ ይቀጠቅጥም ነበር፥ የቀረውንም በእግሮቹ ይረግጥ ነበር፤ ከእርሱ በፊት ከነበሩት አውሬዎች ሁሉ የተለየ ነበረ፤ አሥር ቀንዶችም ነበሩት። ዳንኤል 7፥7።

When Uriah Smith comments on the robbers, he quotes a historian who points out that robbers represent breakers.

ኡርያስ ስሚዝ ስለ ዘራፊዎቹ ሲያስተያይቅ፣ ዘራፊዎች ማለት ሰባሪዎችን እንደሚወክሉ የሚገልጽ አንድ ታሪክ ጸሐፊ ይጠቅሳል።

> “A new power is now introduced,—‘the robbers of thy people;’ literally, says Bishop Newton, ‘the breakers of thy people.’ Far away on the banks of the Tiber, a kingdom had been nourishing itself with ambitious projects and dark designs. Small and weak at first, it grew with marvelous rapidity in strength and vigor, reaching out cautiously here and there to try its prowess, and test the vigor of its warlike arm, till, conscious of its power, it boldly reared its head among the nations of the earth, and seized with invincible hand the helm of their affairs. Henceforth the name of Rome stands upon the historic page, destined for long ages to control the affairs of the world, and exert a mighty influence among the nations even to the end of time.

> “አሁን አዲስ ኃይል ይገባል፤—‘የሕዝብህ ቀማኞች፤’ ቢሾፕ ኒውተን በቀጥታ እንዲህ ይላል፦ ‘የሕዝብህ ሰባሪዎች።’ ከቲበር ወንዝ ዳርቻዎች ርቆ አንድ መንግሥት በትልቅ ምኞት እቅዶችና በጨለማ ዓላማዎች ራሱን እያጠና ነበር። በመጀመሪያ ትንሽና ደካማ ነበረ፤ ነገር ግን በሚያስደንቅ ፍጥነት በኃይልና በጽናት አደገ፤ ኃይሉን ለመፈተንና የጦርነተኛ ክንዱን ብርታት ለማረጋገጥ በጥንቃቄ እዚህና እዚያ እጁን እየዘረጋ፤ እስከሆነ ድረስ በኃይሉ ተገንዝቦ ራሱን በድፍረት በምድር አሕዛብ መካከል ከፍ አድርጎ አቆመ፥ በማይቋቋም እጅም የእነርሱን ጉዳዮች መሪ መንኮራኩር ጨበጠ። ከዚያ ወዲህ የሮም ስም በታሪክ ገጽ ላይ ይቆማል፤ ለረጅም ዘመናት የዓለምን ጉዳዮች እንዲቆጣጠርና እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ በአሕዛብ መካከል ታላቅ ተጽእኖ እንዲያሳድር ተመድቦ።”

> “Rome spoke; and Syria and Macedonia soon found a change coming over the aspect of their dream. The Romans interfered in behalf of the young king of Egypt, determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip. This was BC 200, and was one of the first important interferences of the Romans in the affairs of Syria and Egypt.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 257.

> «ሮም ተናገረች፤ ሶርያና መቄዶንያም በሕልማቸው ገጽታ ላይ ለውጥ እየመጣ እንዳለ ፈጥነው አገኙ። ሮማውያን በግብፅ ወጣቱ ንጉሥ ወገን ገብተው ጣልቃ ገቡ፥ እርሱም ከአንቲዮኮስና ፊልጶስ ያሰቡለት ጥፋት እንዲጠበቅ ቆርጠው ነበር። ይህ ከክርስቶስ ልደት በፊት 200 ዓመት ነበር፤ እንዲሁም ይህ ሮማውያን በሶርያና በግብፅ ጉዳዮች ውስጥ ካደረጉት የመጀመሪያዎቹ አስፈላጊ ጣልቃ ገብነቶች አንዱ ነበር።» ዩርያስ ስሚዝ፣ ዳንኤል እና ራእይ፣ 257።

The prediction set forth in the verses was fulfilled in roughly twenty years from 219 BC unto 200 BC, but the prophets speak more about the last days than the days in which they lived.

በእነዚህ ቁጥሮች የቀረበው ትንቢት ከክርስቶስ ልደት በፊት 219 እስከ 200 ዓመት ድረስ ባለው ወደ ሃያ ዓመት ገደማ ውስጥ ተፈጸመ፤ ነገር ግን ነቢያት ከኖሩበት ዘመን ይልቅ ስለ መጨረሻው ዘመን የበለጠ ይናገራሉ።

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “እያንዳንዱ ከጥንቱ ነቢያት የተናገረው ከራሳቸው ዘመን ይልቅ ለእኛ ዘመን ነበር፤ ስለዚህ ትንቢታቸው ለእኛ በኃይል ላይ ነው። ‘ይህም ሁሉ ለእነርሱ እንደ ምሳሌ ሆኖ ደረሰባቸው፤ ፍጻሜውም የዘመናት ደርሶብን ለእኛ ለማስጠንቀቅ ተጽፎአል።’ 1 Corinthians 10:11። ‘እነዚህን ነገሮች አሁን በሰማይ ከተላከው በመንፈስ ቅዱስ ወንጌልን በሰበኩላችሁ ሰዎች የተነገራችሁትን ነገሮች ለራሳቸው ሳይሆን ለእኛ እንዳገለገሉ ተገለጠላቸው፤ መላእክትም ወደ እነዚህ ነገሮች ለመመልከት ይመኛሉ።’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> «መጽሐፍ ቅዱስ ሀብቶቹን ለዚህ የመጨረሻ ትውልድ ሰብስቦ አንድ ላይ አስሮአቸዋል። በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ያሉ ሁሉም ታላላቅ ክስተቶችና ክቡራን አያያዞች በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተደግመው ነበር፣ እናም እየተደገሙ ናቸው።» Selected Messages, book 3, 338, 339.

Although Daniel did not live in the twenty-year time period we are considering, inspiration through the writings of Sister White informs is that much of the history recorded in Daniel eleven is to be repeated in the final fulfillment of Daniel eleven.

ምንም እንኳን ዳንኤል እኛ በምናስበው የሀያ ዓመት የጊዜ ክልል ውስጥ አልኖረም፣ በእህት ዋይት ጽሑፎች የተሰጠ መነሳሳት በዳንኤል አሥራ አንድ ውስጥ የተመዘገበው ታሪክ ብዙው ክፍል በዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻ ፍጻሜ ዳግመኛ እንደሚደገም ያሳውቀናል።

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “የምናጣው ጊዜ የለንም። የመከራ ዘመኖች በፊታችን ናቸው። ዓለም በጦርነት መንፈስ ተናውጣለች። በቅርቡ በትንቢቶች ውስጥ የተነገሩት የመከራ ትዕይንቶች ይፈጸማሉ። በዳንኤል አሥራ አንደኛው ምዕራፍ ውስጥ ያለው ትንቢት ወደ ሙሉ ፍጻሜው ሊደርስ ቀርቦአል። በዚህ ትንቢት ፍጻሜ የሆነው እጅግ ብዙ ታሪክ እንደ ገና ይደገማል።” Manuscript Releases, ቁጥር 13, 394.

Verses ten through fifteen of Daniel eleven represent the history of the last days which leads up to the soon-coming Sunday law, for verse sixteen identifies when Rome, for the first time, conquered the “glorious land.”

በዳንኤል አሥራ አንድ የሚገኙት ከአሥር እስከ አሥራ አምስት ያሉት ቁጥሮች፣ ወደ ቅርብ የሚመጣው የእሑድ ሕግ የሚያደርስ የመጨረሻዎቹን ዘመናት ታሪክ ይወክላሉ፤ ምክንያቱም ቁጥር አሥራ ስድስት ሮም ለመጀመሪያ ጊዜ “የተከበረችውን ምድር” መቆጣጠሯን ያመለክታል።

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and none shall stand before him: and he shall stand in the glorious land, which by his hand shall be consumed. Daniel 11:16.

> ነገር ግን በእርሱ ላይ የሚመጣው እንደ ፈቃዱ ያደርጋል፥ በፊቱም የሚቆም አንድ ስንኳ አይኖርም፤ በክቡር ምድርም ይቆማል፥ እርስዋም በእጁ ትጠፋለች። ዳንኤል 11፥16።

Daniel employs the expression “glorious land” twice in his writings. The first is verse sixteen, when literal pagan Rome conquered the literal glorious land of Judah.

ዳንኤል በጽሑፎቹ ውስጥ “የክብር ምድር” የሚለውን አገላለጽ ሁለት ጊዜ ይጠቀማል። የመጀመሪያው በአሥራ ስድስተኛው ቁጥር ላይ ነው፤ በዚያም ቃል በቃል የአሕዛብ ሮም ቃል በቃል የክብር ምድር የሆነችውን ይሁዳን አሸነፈች።

> “Although Egypt could not stand before Antiochus, the king of the north, Antiochus could not stand before the Romans, who now came against him. No kingdoms were longer able to resist this rising power. Syria was conquered, and added to the Roman empire, when Pompey, BC 65, deprived Antiochus Asiaticus of his possessions, and reduced Syria to a Roman province.

> ምንም እንኳ ግብፅ በሰሜን ንጉሥ በአንጥዮኮስ ፊት መቆም ባልቻለችም፣ አንጥዮኮስ ግን አሁን በእርሱ ላይ የመጡትን ሮማውያን በፊታቸው መቆም አልቻለም። ከእንግዲህ ወዲህ ይህን እያደገ የመጣ ኃይል ለመቋቋም የሚችል መንግሥት አልነበረም። ፖምፔይ በክርስቶስ በፊት 65 ዓመት አንጥዮኮስ አሲያቲከስን ከንብረቱ በነጠቀው ጊዜ ሶርያ ተሸነፈች፥ ወደ ሮማ ግዛትም ተጨመረች፤ ሶርያንም የሮማ ክፍለ ግዛት አደረጋት።

> “The same power was also to stand in the Holy Land, and consume it. Rome became connected with the people of God, the Jews, by alliance, BC 162, from which date it holds a prominent place in the prophetic calendar. It did not, however, acquire jurisdiction over Judea by actual conquest till BC 63; and then in the following manner.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 259.

> «ያው ኃይል ደግሞ በቅድስት ምድር ላይ ቆሞ እርስዋን ሊያጠፋ ነበር። ሮም በክ.በ. 162 ከእግዚአብሔር ሕዝብ ከሆኑት አይሁድ ጋር በቃል ኪዳን ተያያዘች፤ ከዚያም ቀን ጀምሮ በትንቢታዊው የዘመን ቀመር ውስጥ ታላቅ ስፍራ ይዛለች። ነገር ግን በክ.በ. 63 ይሁዳን በተግባራዊ ድል እስኪያዝ ድረስ በላይዋ ሥልጣን አላገኘችም ነበር፤ ከዚያም በኋላ በሚከተለው መንገድ።» ዩርያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 259.

The other verse where Daniel employs the “glorious land” is in verse forty-one.

ዳንኤል “የተከበረችውን ምድር” የሚለውን አገላለጽ የተጠቀመበት ሌላው ጥቅስ በአርባ አንደኛው ቁጥር ውስጥ ነው።

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> እርሱ ደግሞ ወደ ክቡር ምድር ይገባል፥ ብዙ አገሮችም ይወድቃሉ፤ ነገር ግን እነዚህ ከእጁ ያመልጣሉ፥ ኤዶምና ሞዓብ እንዲሁም ከአሞን ልጆች ዋናዎቹ። ዳንኤል 11፥41።

Verse forty-one of course follows verse forty, and verse forty begins with the words “and at the time of the end.” In The Great Controversy, Sister White identifies 1798 as the “time of the end,” so verse forty-one is identifying history that follows after the time of the end in 1798.

በእርግጥ አርባ አንደኛው ቁጥር አርባኛውን ቁጥር ይከተላል፣ እና አርባኛው ቁጥር “እና በፍጻሜው ዘመን” በሚሉት ቃላት ይጀምራል። በThe Great Controversy ውስጥ እህት ዋይት 1798ን “የፍጻሜው ዘመን” ብላ ታመለክታለች፤ ስለዚህ አርባ አንደኛው ቁጥር በ1798 ከተጀመረው የፍጻሜው ዘመን በኋላ የሚከተለውን ታሪክ እየለየ ያመለክታል።

> “But at the time of the end, says the prophet, “Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4. . . . Since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

> “ነገር ግን በመጨረሻው ዘመን፣ ነቢዩ እንደሚለው፣ ‘ብዙዎች ወዲያና ወዲህ ይሮጣሉ፣ እውቀትም ይበዛል።’ ዳንኤል 12፥4.... ከ1798 ጀምሮ የዳንኤል መጽሐፍ ተፈትቶአል፣ የትንቢቶቹም እውቀት ጨምሯል፣ እና ብዙዎች የቀረበውን የፍርድ ከባድ መልእክት አውጀዋል።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 356።

The glorious land of verse forty-one is not literal ancient Judah of old, but spiritual modern Judah. The United States is spiritual modern Judah, and verse forty-one is identifying the soon-coming Sunday law in the United States.

የአርባ አንደኛው ቁጥር የክብር ምድር በቀድሞ ዘመን በትክክል የነበረችው የጥንቷ ይሁዳ አይደለችም፤ ነገር ግን መንፈሳዊቷ ዘመናዊ ይሁዳ ናት። ዩናይትድ ስቴትስ መንፈሳዊቷ ዘመናዊ ይሁዳ ናት፥ እና አርባ አንደኛው ቁጥር በዩናይትድ ስቴትስ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ እየለየ ነው።

> Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:46.

> ነገር ግን መጀመሪያ የሆነው መንፈሳዊው አይደለም፥ ከዚያ በፊት ተፈጥሯዊው ነው፤ ከዚያም በኋላ መንፈሳዊው ይመጣል። 1 ቆሮንቶስ 15፥46።

That Sunday law is typified by verse sixteen, for “much of the history that has taken place” in the fulfillment of Daniel eleven is to be repeated. Verses ten through fifteen in the last days, represents the history preceding and leading up to the Sunday law.

ያ የእሁድ ሕግ በቁጥር አሥራ ስድስት ተመስሏል፣ ምክንያቱም በዳንኤል አሥራ አንድ ፍጻሜ ውስጥ “የተፈጸመው ብዙ ታሪክ” እንደገና ሊደገም ነውና። በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሚታየው የቁጥር አሥር እስከ አሥራ አምስት ታሪክ፣ ከእሁድ ሕግ በፊት ያለውን እና ወደ እርሱ የሚያመራውን ታሪክ ይወክላል።

The king of the north in those five verses, as well as the king of the south who were fulfilled by the Seleucid king Antiochus Magnus and the Egyptian kings of the Ptolemaic kingdom, typify powers that are the focus of the history that leads to the soon-coming Sunday law. These verses identify the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand, for verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989, and verse sixteen the soon-coming Sunday law.

በእነዚያ አምስት ጥቅሶች ውስጥ ያለው የሰሜን ንጉሥ፣ እንዲሁም በሴሌውክያ ንጉሥ አንቲዮከስ ማግኑስና በግብፅ የጶለሚያውያን መንግሥት ነገሥታት የተፈጸመው የደቡብ ንጉሥ፣ በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ወደሚያመራው ታሪክ ትኩረት የሆኑ ኃይላትን ይወክላሉ። እነዚህ ጥቅሶች የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ታሪክን ይለያሉ፤ ምክንያቱም ቁጥር አሥር በ1989 የሶቪየት ኅብረትን መፍረስ እንደሚለይ ሲሆን፣ ቁጥር አሥራ ስድስትም በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ይለያል።

Christ emphasizes these verses by aligning verse ten with verse forty and verse sixteen with verse forty-one. The direct reference to the literal glorious land which typifies the spiritual glorious land of verse forty-one is the end of the six verses, and verse ten is the beginning.

ክርስቶስ እነዚህን ቁጥሮች ያጠናክራል፤ ቁጥር አሥርን ከቁጥር አርባ ጋር፣ ቁጥር አሥራ ስድስትንም ከቁጥር አርባ አንድ ጋር በማስተሳሰር። የቁጥር አርባ አንድን መንፈሳዊ የክብር ምድር የሚወክለውን ቃል በቃል የክብር ምድር የሚጠቅስ ቀጥተኛ ማጣቀሻ የእነዚያ ስድስት ቁጥሮች መጨረሻ ሲሆን፣ ቁጥር አሥር ደግሞ መጀመሪያቸው ነው።

Just as Christ made sure verse sixteen has a direct connection with verse forty-one, and so too, verse ten has a direct connection with verse forty. The expression in verse ten “overflow, and pass through,” is the identical Hebrew phrase that is translated as “overflow and pass over,” in verse forty. The phrase is only found one other place in the Scriptures, but it is translated a little differently than verse ten and verse forty. Still, it is the same Hebrew phrase.

ክርስቶስ እንዳደረገው ሁሉ ቁጥር አስራ ስድስት ከቁጥር አርባ አንድ ጋር ቀጥተኛ ግንኙነት እንዲኖረው እንዲሁም ቁጥር አስር ከቁጥር አርባ ጋር ቀጥተኛ ግንኙነት አለው። በቁጥር አስር ያለው “ይጎርፋል፥ ያልፋልም” የሚለው አገላለጽ በቁጥር አርባ “ይጎርፋል፥ አልፎም ይሄዳል” ተብሎ የተተረጎመው ተመሳሳይ የዕብራይስጥ ሐረግ ነው። ይህ ሐረግ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ በሌላ አንድ ስፍራ ብቻ ይገኛል፤ ነገር ግን ከቁጥር አስርና ከቁጥር አርባ ትርጉም በትንሹ የተለየ ሁኔታ ተተርጉሟል። ሆኖም ያው የዕብራይስጥ ሐረግ ነው።

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> እርሱም በይሁዳ ውስጥ ያልፋል፤ ይጥለቀለቃልም ይተርፋልም፤ እስከ አንገትም ይደርሳል፤ የክንፎቹም መዘርጋት የምድርህን ስፋት ሁሉ ይሞላል፥ አቤቱ ዓማኑኤል። ኢሳይያስ 8፥8።

Isaiah’s “overflow and go over,” is the same as verse ten’s “overflow, and pass through,” and verse forty’s “overflow and pass over.” More than this, each of the three verses are describing an attack from the king of the north upon the king of the south. In Isaiah, the northern king of Assyria, Sennacherib, was attacking Judah, the southern kingdom of Israel. In verse ten Antiochus Magnus, the northern king of the Seleucid Empire was attacking the southern kingdom of Egypt. In verse forty, the king of the north, the papal power, who had received a deadly wound at the beginning of verse forty, was attacking the southern atheistic power of the Soviet Union. Each verse represents the same prophetic structure of a conflict between the kings of the north and south, and in each verse the northern king “overflows and passes over.”

በኢሳይያስ “ይጥለቀለቃል እና ይሻገራል” የሚለው፣ ከአሥረኛው ቁጥር “ይጥለቀለቃል፥ ያልፋልም” እና ከአርባኛው ቁጥር “ይጥለቀለቃል እና ያልፋል” ጋር አንድ ነው። ከዚህም በላይ፣ እያንዳንዱ ከእነዚህ ሦስት ቁጥሮች የሰሜን ንጉሥ በደቡብ ንጉሥ ላይ የሚፈጽመውን ጥቃት ይገልጻል። በኢሳይያስ፣ የሰሜኑ የአሦር ንጉሥ ሰናክሬብ በእስራኤል ደቡባዊ መንግሥት በሆነችው ይሁዳ ላይ ጥቃት ያደርግ ነበር። በአሥረኛው ቁጥር፣ የሰሜኑ የሴሌውቅያ ንግሥና ንጉሥ አንጢዮኮስ ማግኑስ በግብጽ ደቡባዊ መንግሥት ላይ ጥቃት ያደርግ ነበር። በአርባኛው ቁጥር ደግሞ፣ በአርባኛው ቁጥር መጀመሪያ ላይ የሞት ቍስል የተቀበለው የሰሜኑ ንጉሥ፣ ማለትም የጵጵስናው ኃይል፣ በደቡባዊው አምላክ-ካዲ ኃይል በሆነው በሶቪየት ህብረት ላይ ጥቃት ያደርግ ነበር። እያንዳንዱ ቁጥር በሰሜንና በደቡብ ነገሥታት መካከል ያለውን ግጭት የሚያሳይ አንድ ዓይነት ትንቢታዊ አወቃቀር ይወክላል፤ በእያንዳንዱም ቁጥር የሰሜኑ ንጉሥ “ይጥለቀለቃል እና ያልፋል።”

Isaiah’s testimony and verse ten both identify that when the northern king attacks he ceases before entering into the capital of the southern kingdom. Sennacherib brought his warfare to the walls of Jerusalem, and no further. In 219 BC, Antiochus Magnus came to the border of Egypt and stopped. Then he lost the battle of Raphia that occurred two years later in 217 BC. Sennacherib came to the walls of Jerusalem and lost the battle as God intervened.

የኢሳይያስ ምስክርነትና ቁጥር አሥር ሁለቱም የሚያመለክቱት፣ የሰሜኑ ንጉሥ በሚያጠቃ ጊዜ ወደ ደቡባዊው መንግሥት ዋና ከተማ ሳይገባ እንደሚቆም ነው። ሰናክሬብ ጦርነቱን እስከ ኢየሩሳሌም ቅጥር ድረስ አመጣ፣ ከዚያም አልፎ አልሄደም። በክ.ዓ. 219 አንቲዮኮስ ማግኑስ እስከ ግብፅ ድንበር ድረስ መጥቶ ቆመ። ከዚያም ሁለት ዓመት በኋላ በክ.ዓ. 217 በተካሄደው የራፊያ ጦርነት ተሸነፈ። ሰናክሬብም እስከ ኢየሩሳሌም ቅጥር ድረስ መጥቶ፣ እግዚአብሔር ጣልቃ በገባ ጊዜ በጦርነቱ ተሸነፈ።

> Therefore thus saith the Lord concerning the king of Assyria, He shall not come into this city, nor shoot an arrow there, nor come before it with shield, nor cast a bank against it. By the way that he came, by the same shall he return, and shall not come into this city, saith the Lord. For I will defend this city, to save it, for mine own sake, and for my servant David’s sake. And it came to pass that night, that the angel of the Lord went out, and smote in the camp of the Assyrians an hundred fourscore and five thousand: and when they arose early in the morning, behold, they were all dead corpses. So Sennacherib king of Assyria departed, and went and returned, and dwelt at Nineveh. And it came to pass, as he was worshipping in the house of Nisroch his god, that Adrammelech and Sharezer his sons smote him with the sword: and they escaped into the land of Armenia. And Esarhaddon his son reigned in his stead. 2 Kings 19:32–37.

> ስለዚህ እግዚአብሔር ስለ አሦር ንጉሥ እንዲህ ይላል፤ ወደዚች ከተማ አይገባም፥ በዚያም ቀስት አይወርውርም፤ በጋሻም ፊትዋን አይቀርብም፥ በላይዋም ምሽግ አይጣልም። በመጣበት መንገድ በዚያው ይመለሳል፥ ወደዚችም ከተማ አይገባም፥ ይላል እግዚአብሔር። እኔም ስለ ራሴ ስልና ስለ ባሪያዬ ስለ ዳዊት ስል ይህችን ከተማ ለማዳን እጠብቃታለሁ። በዚያችም ሌሊት እንዲህ ሆነ፤ የእግዚአብሔር መልአክ ወጥቶ በአሦራውያን ሰፈር መቶ ሰማንያ አምስት ሺህ ሰዎችን መታ፤ በማለዳም ተነሥተው ባዩ ጊዜ፥ እነሆ፥ ሁሉም ሬሳዎች ነበሩ። የአሦርም ንጉሥ ሰናክሬብ ተነሥቶ ሄደ፥ ተመልሶም በነነዌ ተቀመጠ። እርሱም በአምላኩ በንስሮክ ቤት ሲሰግድ እንዲህ ሆነ፤ ልጆቹ አድራሜሌክና ሻሬጸር በሰይፍ ገደሉት፤ እነርሱም ወደ አርሜንያ ምድር ሸሹ። ልጁም ኤሳርሐዶን በፋንታው ነገሠ። 2 ነገሥት 19፥32–37።

In 1989, the king of the north swept away the Soviet Union, but he did not overcome the capital of the Soviet Union. Russia was left standing. The next battle, typified in verses eleven and twelve, was the battle of Raphia, which was also typified by the overthrow of Sennacherib’s army and his subsequent death which identifies a victory for the southern king, which was Judah in the testimony of Sennacherib, and Raphia in the testimony of Antiochus Magnus.

በ1989 ዓ.ም. የሰሜኑ ንጉሥ ሶቪየት ህብረትን ጠራርጎ ወሰደ፤ ነገር ግን የሶቪየት ህብረትን ዋና ከተማ አላሸነፈም። ሩሲያ ቆማ ቀረች። በቁጥር አሥራ አንድና አሥራ ሁለት የተመሰለው ቀጣዩ ጦርነት የራፊያ ጦርነት ነበር፤ ይህም ደግሞ በሰናክሬም ሠራዊት መገልበጥና ከዚያ በኋላ በመሞቱ ተመስሎ የታየ ሲሆን፣ ይህም በሰናክሬም ምስክርነት ይሁዳ የነበረውን የደቡቡ ንጉሥ ድል እንዲሁም በአንቲዮከስ ማግኑስ ምስክርነት ራፊያን ይለይታል።

Verse ten provides a direct connection to verse forty and verse sixteen provides a direct connection with verse forty-one. Verses ten through sixteen represent the history of 1989 unto the Sunday law. The verse represents a hidden history in verse forty that begins with the collapse of the Soviet Union in 1989 and continues unto the Sunday law. Verse ten also directly connects the “seven times” of Leviticus twenty-six to the hidden history, but that line of truth is outside what we are here setting forth.

ቁጥር አሥር ከቁጥር አርባ ጋር ቀጥተኛ ግንኙነት ያቀርባል፤ ቁጥር አሥራ ስድስትም ከቁጥር አርባ አንድ ጋር ቀጥተኛ ግንኙነት ያቀርባል። ከቁጥር አሥር እስከ ቁጥር አሥራ ስድስት ድረስ ያሉት ቁጥሮች ከ1989 ጀምሮ እስከ የእሑድ ሕግ ድረስ ያለውን ታሪክ ይወክላሉ። ይህ ቁጥር በቁጥር አርባ ውስጥ የተሰወረ ታሪክን ይወክላል፤ ይህም በ1989 ከሶቪየት ኅብረት መፍረስ ጋር የሚጀምር እና እስከ የእሑድ ሕግ ድረስ የሚቀጥል ነው። ቁጥር አሥር ደግሞ የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባት ጊዜያት” ከዚህ የተሰወረ ታሪክ ጋር በቀጥታ ያገናኛል፤ ነገር ግን ያ የእውነት መስመር እኛ በዚህ ስፍራ እያቀረብነው ካለው ውጭ ነው።

In Millerite history the first of six primary controversies within Adventism concerning the correct identification of Rome occurred, and it was over who the robbers of verse fourteen represented. The Protestants held they represented Antiochus Epiphanes, and the Millerites identified them as Rome. In the last controversy of Adventism concerning the correct identification of Rome it is also over the robbers of verse fourteen. One class, represented by the Millerites, is upholding the foundational understanding of the Millerites, which was endorsed by the Spirit of Prophecy.

በሚለራይት ታሪክ ውስጥ ሮምን በትክክል ስለ መለየት በአድቬንቲዝም ውስጥ ከተነሱት ስድስት ዋና ዋና ክርክሮች የመጀመሪያው ተከሰተ፣ እርሱም የአሥራ አራተኛው ቁጥር ዘራፊዎች ማንን እንደሚወክሉ ላይ ነበር። ፕሮቴስታንቶቹ እነርሱ አንቲዮኮስ ኤፒፋኔስን እንደሚወክሉ ያዙ፣ ሚለራይቶች ግን ሮም መሆናቸውን ለዩአቸው። በአድቬንቲዝም ውስጥ ሮምን በትክክል ስለ መለየት የመጨረሻው ክርክርም እንዲሁ በአሥራ አራተኛው ቁጥር ዘራፊዎች ላይ ነው። በሚለራይቶች የተወከለ አንድ ክፍል፣ በትንቢት መንፈስ የተደገፈውን የሚለራይቶች መሠረታዊ ግንዛቤ አጥብቆ እየጠበቀ ነው።

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “የ1843 ሰንጠረዥ በጌታ እጅ እንደተመራ አይቻለሁ፤ እንዲሁም እርሱ ሊለወጥ እንደማይገባ፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደፈለገው እንደነበሩ፤ እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ያለውን ስህተት ከላያቸው ሆኖ ሸፍኖ እንዳቆየው፣ ስለዚህም እጁ እስኪነሣ ድረስ ማንም ሊያየው እንዳልቻለ።” Early Writings, 74.

That sacred chart identifies the controversy with the notation of 164 BC.

ያ ቅዱስ ሰንጠረዥ ክርክሩን በክ.ዓ. 164 በሚል ምልክት ይለይታል።

> “164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.”

> “164 የአንቲዮክስ ኤፒፋነስ ሞት፣ እርሱም እንደሚታወቀው ከአለቆች አለቃ በላይ አልተነሣም፤ ምክንያቱም የአለቆች አለቃ ከመወለዱ 164 ዓመታት በፊት እርሱ አስቀድሞ ሞቶ ነበር።”

The reference of that controversy upon the sacred chart represents the only truth represented upon the sacred chart that is not based upon a prophetic passage from God’s Word. In doing so it identifies a waymark, not of biblical history, but of Advent history, and “it should not be altered,” for the controversy identifies how the prophetic vision is established. To reject that foundational truth is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy’s endorsement of the sacred chart.

በቅዱስ ሰንጠረዥ ላይ ለዚያ ክርክር የተደረገው ማጣቀሻ በቅዱስ ሰንጠረዥ ላይ ከተወከሉት እውነቶች መካከል መሠረቱ ከእግዚአብሔር ቃል የተገኘ ትንቢታዊ ክፍል ያልሆነ ብቸኛው እውነት ነው። ይህን በማድረጉ የመንገድ ምልክትን ይለይታል፤ እርሱም የመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ ሳይሆን የአድቬንት ታሪክ ነው፤ እና “መለወጥ የለበትም፥” ምክንያቱም ያ ክርክር ትንቢታዊው ራእይ እንዴት እንደሚጸና ይገልጣልና። ያን መሠረታዊ እውነት መከልከል በተመሳሳይ ጊዜ የትንቢት መንፈስ ቅዱስ ሰንጠረዡን ያጸደቀበትን ሥልጣን መከልከል ነው።

> “The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony. He will bring in spurious visions to mislead, and will mingle the false with the true, and so disgust people that they will regard everything that bears the name of visions as a species of fanaticism; but honest souls, by contrasting false and true, will be enabled to distinguish between them.” Selected Messages, book 2, 78.

> “የሰይጣን እጅግ የመጨረሻው ማታለል የእግዚአብሔርን መንፈስ ምስክርነት ፍሬ አልባ ማድረግ ይሆናል። ‘ራእይ በሌለበት ሕዝቡ ይጠፋል’ (ምሳሌ 29:18)። ሰይጣን በተለያዩ መንገዶችና በተለያዩ ወኪሎች አማካኝነት በጥበብ ይሠራል፥ እግዚአብሔር ቀሪ ሕዝቡ በእውነተኛው ምስክርነት ላይ ያላቸውን እምነት ለማናጋት። ለማሳሳት ሐሰተኛ ራእዮችን ያመጣል፤ ሐሰቱንም ከእውነቱ ጋር ይቀላቅላል፥ እንዲሁም ሰዎች በእጅጉ እስኪሸማቀቁ ድረስ ያደርጋል፤ ይህም የራእይ ስም የሚሸከም ማንኛውንም ነገር እንደ አንድ ዓይነት አክራሪነት እንዲቆጥሩት ያደርጋቸዋል፤ ነገር ግን ቅን ነፍሳት ሐሰተኛውንና እውነተኛውን በማነጻጸር መካከላቸውን መለየት ይችላሉ።” Selected Messages, book 2, 78.

The last controversy of “the robbers of thy people”, is the same as the first, and without an understanding of the symbol which establishes the vision, “the people perish.” They “perish” because they “make of none effect the testimony of the Spirit of God.”

“የሕዝብህ ወንበዴዎች” የመጨረሻው ክርክር ከመጀመሪያው ጋር አንድ ነው፤ ራእዩን የሚያጸናውንም ምልክት ያለ ግንዛቤ “ሕዝቡ ይጠፋል።” እነርሱ “የእግዚአብሔር መንፈስ ምስክርነትን ከንቱ ስለሚያደርጉ” “ይጠፋሉ።”

The other class claims that the United States is represented as the robbers of verse fourteen. That class is unable or unwilling to see that Antiochus Magnus in verses ten through fifteen represents the United States. Just as the Protestants of Millerite history claimed the robbers were Antiochus, the class who is unwilling to see identifies the robbers as the power (the United States) that is typified by Antiochus.

ሌላው ወገን ደግሞ ዩናይትድ ስቴትስ በአሥራ አራተኛው ቁጥር ውስጥ “ዘራፊዎች” ተብሎ እንደሚወከል ይናገራል። ያ ወገን በአሥር እስከ አሥራ አምስት ባሉት ቁጥሮች ውስጥ አንቲዮኮስ ማግኑስ ዩናይትድ ስቴትስን እንደሚወክል ለማየት አይችልም ወይም ለማየት ፈቃደኛ አይደለም። ልክ በሚለራይት ታሪክ ያሉ ፕሮቴስታንቶች “ዘራፊዎቹ” አንቲዮኮስ እንደሆነ እንዳሉት፣ ለማየት ፈቃደኛ ያልሆነው ወገን ደግሞ “ዘራፊዎቹን” በአንቲዮኮስ የተመሰለው ኃይል (ዩናይትድ ስቴትስ) መሆኑን ይለያያል።

Sennacherib’s attack upon Judah that reached to the capital, Jerusalem, and that failed, was led by Sennacherib’s general, the Rabshakeh.

ወደ ይሁዳ በተነሳው እስከ ዋና ከተማዋ ኢየሩሳሌም ድረስ የደረሰውና ያልተሳካው የሰናክሬብ ጥቃት፣ በሰናክሬብ ጄኔራል ራብሻቄ ተመርቶ ነበር።

> Now therefore, I pray thee, give pledges to my lord the king of Assyria, and I will deliver thee two thousand horses, if thou be able on thy part to set riders upon them. How then wilt thou turn away the face of one captain of the least of my master’s servants, and put thy trust on Egypt for chariots and for horsemen? Am I now come up without the Lord against this place to destroy it? The Lord said to me, Go up against this land, and destroy it. Then said Eliakim the son of Hilkiah, and Shebna, and Joah, unto Rabshakeh, Speak, I pray thee, to thy servants in the Syrian language; for we understand it: and talk not with us in the Jews’ language in the ears of the people that are on the wall. But Rabshakeh said unto them, Hath my master sent me to thy master, and to thee, to speak these words? hath he not sent me to the men which sit on the wall, that they may eat their own dung, and drink their own piss with you? Then Rabshakeh stood and cried with a loud voice in the Jews’ language, and spake, saying, Hear the word of the great king, the king of Assyria. 2 Kings 18:23–28.

> እንግዲህ አሁን፣ እባክህ፣ ለጌታዬ ለአሦር ንጉሥ መያዣ ስጥ፤ አንተም በወገንህ ላይ የሚቀመጡ ፈረሰኞችን ማቆም ብትችል፣ እኔ ሁለት ሺህ ፈረሶች እሰጥሃለሁ። እንግዲህ ከጌታዬ ባሪያዎች መካከል ከሚበቁት ትንሹ አለቃ ፊት እንኳ እንዴት ትመልሳለህ? ለሰረገሎችና ለፈረሰኞችስ በግብፅ እንዴት ትታመናለህ? አሁንስ ይህን ስፍራ ለማጥፋት ያለ እግዚአብሔር እኔ መጥቼአለሁን? እግዚአብሔር፣ “ወደዚህ ምድር ውጣ፥ አጥፋትም” አለኝ። ከዚያም የኬልቅያስ ልጅ ኤልያቄም፣ ሸብና፣ ዮአህም ለራብሳቄ፣ “እባክህ፣ እኛ እናስተውለዋለንና ለባሪያዎችህ በሶርያ ቋንቋ ተናገር፤ በቅጥሩም ላይ ባሉት ሕዝብ ጆሮ በአይሁድ ቋንቋ አትናገረን” አሉት። ራብሳቄ ግን እንዲህ አላቸው፤ “ጌታዬ እነዚህን ቃላት እናገር ዘንድ ወደ ጌታህና ወደ አንተ ብቻ ልኮኛልን? ከእናንተ ጋር የራሳቸውን እዳሪ ይበሉ ዘንድ፣ የራሳቸውንም ሽንት ይጠጡ ዘንድ በቅጥሩ ላይ ወደ ተቀመጡት ሰዎች ደግሞ አልላከኝምን?” ከዚያም ራብሳቄ ቆሞ በአይሁድ ቋንቋ በታላቅ ድምፅ ጮኸና እንዲህ ብሎ ተናገረ፤ “የታላቁን ንጉሥ፣ የአሦርን ንጉሥ ቃል ስሙ።” 2 ነገሥት 18፥23–28።

The Rabshakeh was presenting not his words, but the words of Sennacherib, king of Assyria. In Daniel eleven verse forty the king of the north is the papal power who at the time of the end in 1798 received a deadly wound at the hands of atheistic France, the southern king. In the verse the king of the north ultimately retaliates and overflows the southern kingdom (the USSR) in 1989. When the king of the north accomplished that work, he brought with him “chariots, and with horsemen, and many ships.” “Chariots and horsemen” represent military might and “ships” represent economic power. Those symbols identify the United States as papal Rome’s proxy army in the victory of 1989, as typified by Rabshakeh. Antiochus Magnus in verse ten through fifteen represents the United States, and as William Miller correctly identified that the word “also” in verse fourteen establishes a new power entering the prophetic narrative, the “robbers” must represent a power distinct from either the Ptolemaic kings of the south, or Antiochus the king of the north or Philip of Macedon.

ራብሳቄ የሚያቀርበው የራሱን ቃል ሳይሆን የአሦር ንጉሥ የሰናክሬብን ቃል ነበር። በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ ውስጥ የሰሜን ንጉሥ የጳጳሳዊው ኃይል ነው፤ እርሱም በዘመኑ ፍጻሜ በ1798 በደቡቡ ንጉሥ ማለትም በእግዚአብሔርን የማያምን ፈረንሳይ እጅ ገዳይ ቍስል ተቀበለ። በዚያ ቁጥር የሰሜን ንጉሥ በመጨረሻ በቀል ይመልሳል እና በ1989 የደቡቡን መንግሥት (ዩኤስኤስአርን) ያጥለቀልቃል። የሰሜን ንጉሥ ያን ሥራ በፈጸመ ጊዜ፣ “ሠረገሎችን፣ ፈረሰኞችንም፣ እንዲሁም ብዙ መርከቦችን” ከእርሱ ጋር አመጣ። “ሠረገሎችና ፈረሰኞች” የወታደራዊ ኃይልን ይወክላሉ፣ “መርከቦች” ደግሞ የኢኮኖሚ ኃይልን ይወክላሉ። እነዚህ ምልክቶች በ1989 ድል ውስጥ፣ በራብሳቄ እንደ ተመሰለው፣ አሜሪካ ለጳጳሳዊት ሮም ተኪ ሠራዊት መሆኗን ያሳያሉ። በቁጥር አሥር እስከ አሥራ አምስት ያለው አንቲዮክስ ማግኑስ አሜሪካን ይወክላል፤ እንዲሁም ዊልያም ሚለር በትክክል እንዳመለከተው፣ በቁጥር አሥራ አራት ያለው “ደግሞ” የሚለው ቃል ወደ ትንቢታዊው ትረካ አዲስ ኃይል መግባቱን ስለሚያመለክት፣ “ዘራፊዎቹ” ከደቡቡ የጶሎሜዎስ ነገሥታት፣ ወይም ከሰሜኑ ንጉሥ ከአንቲዮክስ፣ ወይም ከመቄዶንያው ፊልጶስ ከማንኛውም የተለየ ኃይል መሆናቸው ግድ ነው።

> “The king of the south, in this verse, without any doubt, means king of Egypt; but what the robbers of thy people means remains yet a doubt perhaps to some. That it cannot mean Antiochus, or any king of Syria, it is plain; for the angel had been talking about that nation for a number of verses previous, and now says, ‘also the robbers of thy people,’ etc., evidently implying some other nation. I will admit that Antiochus did perhaps rob the Jews; but how could this ‘establish the vision,’ as Antiochus is not spoken of anywhere in the vision as performing any act of that kind; for he belonged to what is called the Grecian kingdom in the vision. Again, ‘to establish the vision,’ must mean to make sure, complete, or fulfill the same.” William Miller, Miller’s Works, Lecture 6, 89.

> “በዚህ ቁጥር ውስጥ ‘የደቡብ ንጉሥ’ ያለው ያለ ምንም ጥርጥር የግብፅን ንጉሥ ማለት ነው፤ ነገር ግን ‘የሕዝብህ ቀማኞች’ የሚለው ምን ማለት እንደሆነ ለአንዳንዶች እስካሁን ጥርጣሬ ሊሆን ይችላል። ይህ አንቲዮክስን ወይም ማንኛውንም የሶርያ ንጉሥ ማለት እንደማይችል ግልጽ ነው፤ ምክንያቱም መልአኩ ከዚያ በፊት ባሉ ብዙ ቁጥሮች ስለዚያ ሕዝብ ሲናገር ቆይቶ አሁን ግን ‘ደግሞ የሕዝብህ ቀማኞች’ ወዘተ ይላል፤ ይህም በግልጽ ሌላ ሕዝብ መሆኑን ያመለክታል። አንቲዮክስ ምናልባት አይሁድን ዘርፎ ሊሆን እንደሚችል እቀበላለሁ፤ ነገር ግን አንቲዮክስ በራእዩ ውስጥ እንዲህ ዓይነት ሥራ እንደሚፈጽም በማንኛውም ስፍራ አልተነገረበትምና፣ እንዴት ይህ ‘ራእዩን ያቆማል’ ሊባል ይችላል? ምክንያቱም እርሱ በራእዩ ውስጥ የግሪክ መንግሥት ተብሎ ከሚጠራው ወገን ነበረ። ደግሞም ‘ራእዩን ያቆም’ የሚለው እርሱን እርግጥ ማድረግ፣ ፍጹም ማድረግ፣ ወይም መፈጸም ማለት ነው።” ዊልያም ሚለር፣ Miller’s Works, Lecture 6, 89.

“Antiochus” was a name selected by many of the kings of the Syrian Seleucid Empire. The founder of that empire was Seleucid Nicator, and somewhere between twenty-six to thirty kings made up the entire list of Seleucid kings. Many of those kings chose the name “Antiochus”, just as the many popes choose throne-names when they are selected as popes. The popes are all “antichrist,” which means “against Christ”. The word “anti” meaning “against”. As antichrists they have taken the name of their spiritual forefather, who is Satan. Satan and the popes are both identified as the antichrist in inspiration.

“አንቲዮኮስ” የተባለው ስም በሶርያው የሴሌውቂድ መንግሥት ነገሥታት መካከል በብዙዎች የተመረጠ ስም ነበር። የዚያ መንግሥት መሥራች ሴሌውቂድ ኒካቶር ነበር፣ እናም በአጠቃላይ የሴሌውቂድ ነገሥታት ዝርዝር ውስጥ ከሃያ ስድስት እስከ ሠላሳ ድረስ ነገሥታት ነበሩ። ከእነዚያ ነገሥታት ብዙዎቹ “አንቲዮኮስ” የሚለውን ስም መረጡ፣ እንደሚታወቀውም ብዙ ጳጳሳት ጳጳስ ሆነው በሚመረጡበት ጊዜ የዙፋን ስሞችን እንደሚመርጡ ሁሉ። ጳጳሳቱ ሁሉ “አንቲክርስት” ናቸው፣ ይህም “ከክርስቶስ ተቃራኒ” ማለት ነው። “አንቲ” የሚለው ቃል “ተቃራኒ” ማለት ነው። እንደ አንቲክርስቶችም መንፈሳዊ አባታቸው የሆነውን የሰይጣንን ስም ወስደዋል። ሰይጣንም ሆነ ጳጳሳቱ ሁለቱም በመንፈስ ትንቢት ውስጥ አንቲክርስት ተብለው ተለይተዋል።

> “The determination of antichrist to carry out the rebellion he began in heaven will continue to work in the children of disobedience.” Testimonies, volume 9, 230.

> “ክርስቶስን የሚቃወም ያ ኃይል በሰማይ የጀመረውን ዓመፅ ለማስፈጸም ያለው ቁርጠኝነት በማይታዘዙ ልጆች ውስጥ መስራቱን ይቀጥላል።” ምስክርነቶች፣ ቅጽ 9፣ 230።

A pope is a representative of Satan, and thus they are both against Christ, and therefore are the “antichrist.” They choose a name when they take the position as pope, and become Satan’s earthly representative.

አንድ ጳጳስ የሰይጣን ወኪል ነው፤ ስለዚህም ሁለቱም ክርስቶስን የሚቃወሙ ናቸው፤ ስለዚህም “የክርስቶስ ተቃዋሚ” ናቸው። የጳጳስነትን ሥልጣን በሚቀበሉበት ጊዜ ስም ይመርጣሉ፤ በዚህም ሰይጣን በምድር ላይ ያለው ወኪሉ ይሆናሉ።

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> “ዓለማዊ ጥቅሞችንና ክብሮችን ለማረጋገጥ ቤተ ክርስቲያን የምድር ታላላቅ ሰዎችን ሞገስና ድጋፍ እንድትሻ ተመራች፤ እንዲሁም በዚህ ሁኔታ ክርስቶስን ከጣለች በኋላ ለሰይጣን ወኪል—ለሮም ጳጳስ—ታማኝነትዋን እንድትሰጥ ተገፋፋች።” The Great Controversy, 50.

By their works you shall know them, and the popes carry on the same work as Satan.

በሥራቸው ታውቋቸዋላችሁ፥ ሊቃነ ጳጳሳቱም እንደ ሰይጣን ያለውን ሥራ ይቀጥላሉ።

> “Through the pope of Rome the same work has been carried on here on earth as was carried on in the courts of heaven before the expulsion of the prince of darkness. Satan sought to correct the law of God in heaven, and to supply an amendment of his own. He exalted his own judgment above that of his Creator, and placed his will above the will of Jehovah, and in this way virtually declared God to be fallible. The pope also takes the same course and, claiming infallibility for himself, seeks to adjust the law of God to meet his own ideas, thinking himself able to correct the mistakes he thinks he sees in the statutes and commands of the Lord of heaven and earth. He virtually says to the world, I will give you better laws than those of Jehovah. What an insult is this to the God of heaven!” Signs of the Times, November 19, 1894.

> “በሮም ጳጳስ አማካይነት፣ የጨለማው አለቃ ከሰማይ ፍርድ ቤቶች ከመባረሩ በፊት በሰማይ አደባባዮች የተካሄደው ያው ሥራ በምድር ላይ እዚህም ተቀጥሎ ተካሂዷል። ሰይጣን በሰማይ የእግዚአብሔርን ሕግ ለማስተካከል ፈለገ፣ የራሱንም ማሻሻያ ለማቅረብ ሞከረ። የራሱን ፍርድ ከፈጣሪው ፍርድ በላይ ከፍ አደረገ፣ ፈቃዱንም ከይሖዋ ፈቃድ በላይ አቆመ፤ በዚህም መንገድ እግዚአብሔር ሊሳሳት የሚችል እንደሆነ በተግባር አወጀ። ጳጳሱም እንዲሁ ያንኑ መንገድ ይከተላል፤ ለራሱም የማይሳሳትነትን በመጠየቅ፣ የእግዚአብሔርን ሕግ ከራሱ ሐሳቦች ጋር እንዲስማማ ለማስተካከል ይፈልጋል፤ በሰማይና በምድር ጌታ ሥርዓቶችና ትእዛዞች ውስጥ የሚያየውን ስህተት ማረም እንደሚችል ያስባል። በተግባር ለዓለም እንዲህ ይላል፣ እኔ ከይሖዋ ሕጎች የሚሻሉ ሕጎች እሰጣችኋለሁ። ይህ በሰማይ አምላክ ላይ እንዴት ያለ ስድብ ነው!” Signs of the Times, November 19, 1894.

Though Seleucus Nicator established the Seleucid Empire, many of the following kings chose the name “Antiochus,” in honor, not of Seleucus, but of his father. Seleucus’ father, Antiochus, was a nobleman and a general in the service of King Philip II of Macedon, who was the father of Alexander the Great. This noble status and military background helped establish the foundation for Seleucus’s own prominent role and subsequent rise to power after the death of Alexander the Great.

ምንም እንኳ ሴሌውቆስ ኒካቶር የሴሌውክያውያንን መንግሥት ቢመሠርትም፣ ከእርሱ በኋላ የነገሡ ብዙ ነገሥታት የመረጡት “አንቲዮክስ” የሚለውን ስም ለሴሌውቆስ ክብር ሳይሆን ለአባቱ ክብር ነበር። የሴሌውቆስ አባት አንቲዮክስ በታላቁ አሌክሳንደር አባት በነበረው በመቄዶንያ ንጉሥ ፊልጶስ ሁለተኛ አገልግሎት ውስጥ የነበረ መኳንንትና ጄኔራል ነበር። ይህ የመኳንንትነት ደረጃና የወታደራዊ ትውፊት ዳራ በታላቁ አሌክሳንደር ሞት በኋላ ሴሌውቆስ ራሱ የጎላ ሚና እንዲኖረውና በኋላም ወደ ሥልጣን እንዲያድግ የመሠረቱን መሠረት ለማቋቋም ረድቶታል።

Seleucus’ kingdom was established when he took control of three of the four areas of Alexander’s kingdom. Rome also conquers three geographical powers in order to take control and become the king of the north. When Seleucus had secured the east, the west and the north he became the king of the north in the historical narrative, and his capital was the city of Babylon. Many of the following kings chose the name “Antiochus” when they took the northern throne in order to honor their political forefather. The parallel is easy to see, if you choose to see. If you don’t, you don’t.

የሴሌውቆስ መንግሥት ከእስክንድር መንግሥት ከነበሩት ከአራቱ ክፍሎች ሦስቱን በቁጥጥሩ ሥር ሲያደርግ ተመሠረተ። ሮም ደግሞ መቆጣጠርን ለመውሰድና የሰሜን ንጉሥ ለመሆን ሦስት የጂኦግራፊ ኃይሎችን ያሸንፋል። ሴሌውቆስ ምሥራቁን፣ ምዕራቡንና ሰሜኑን አስጠንክሮ ከያዘ በኋላ በታሪካዊው ትርክት የሰሜን ንጉሥ ሆነ፣ ዋና ከተማውም የባቢሎን ከተማ ነበረች። ከዚያ በኋላ የመጡት ብዙ ነገሥታት የሰሜኑን ዙፋን በተረከቡ ጊዜ ለፖለቲካዊ ቀዳሚ አባታቸው ክብር ለመስጠት “አንቲዮክስ” የሚለውን ስም መረጡ። ተመሳሳይነቱ ለማየት ከመረጥህ በቀላሉ ይታያል። ካልመረጥህ ግን አታየውም።

The name “Antiochus” (Ἀντίοχος in Greek) comes from the Greek elements’ “anti” (meaning “against” or “opposite”) and “ocheo” (meaning “to hold fast” or “to maintain”). The northern kings chose the name to maintain their political heritage with the father, just as the antichrist (popes) choose names when they begin to rule. Just as the popes are representatives of their father, the devil, so too the Antiochus’ of the Syrian Empire typify representatives of their father. In this application Antiochus represents a proxy of their father. The proxy of the papal power in 1989 was the United States, and the secular testimony upholds the relationship between the antichrist, Pope John Paul II, and Ronald Reagan in their work to bring down the former Soviet Union.

ስሙ “አንቲዮኩስ” (በግሪክ Ἀντίοχος) ከግሪክ ንጥረ ቃላት “anti” (ትርጉሙ “በተቃራኒው” ወይም “በተቃውሞ”) እና “ocheo” (ትርጉሙ “አጥብቆ መያዝ” ወይም “ማቆየት”) የመጣ ነው። የሰሜኑ ነገሥታት ከአባታቸው ጋር ያላቸውን የፖለቲካ ቅርስ ለማቆየት ይህን ስም መረጡ፤ ይህም ጸረ ክርስቶስ (ጳጳሳት) መግዛት ሲጀምሩ ስሞችን እንደሚመርጡ ሁሉ ነው። ጳጳሳቱ የአባታቸው የሰይጣን ወኪሎች እንደሆኑ ሁሉ፣ የሶርያ ንጉሥ ግዛት አንቲዮኩሶችም ደግሞ የአባታቸውን ወኪሎች የሚያመለክቱ ምሳሌዎች ናቸው። በዚህ አተገባበር አንቲዮኩስ የአባታቸውን ተኪ ይወክላል። በ1989 የጵጵስናው ኃይል ተኪ የነበረችው ዩናይትድ ስቴትስ ነበረች፣ እናም ዓለማዊ ምስክርነቱ ቀድሞ የነበረውን ሶቪዬት ሕብረት ለማፍረስ ባደረጉት ሥራ መካከል በጸረ ክርስቶስ በጳጳስ ዮሐንስ ጳውሎስ ሁለተኛ እና በሮናልድ ሬገን መካከል ያለውን ግንኙነት ያጸናል።

In verses ten through sixteen, the first and last verse possess direct references to verses forty and forty-one. Verse ten directly represents verse forty. Verse sixteen directly represents verse forty-one. The verses represent the portion of the prophecy of Daniel that relates to the last days.

በአሥር እስከ አሥራ ስድስት ባሉት ቁጥሮች ውስጥ፣ የመጀመሪያውና የመጨረሻው ቁጥር ለቁጥር አርባና አርባ አንድ ቀጥተኛ ማጣቀሻዎችን ይይዛሉ። ቁጥር አሥር በቀጥታ ቁጥር አርባን ይወክላል። ቁጥር አሥራ ስድስት በቀጥታ ቁጥር አርባ አንድን ይወክላል። እነዚህ ቁጥሮች ከመጨረሻው ዘመን ጋር የሚዛመደውን የዳንኤል ትንቢት ክፍል ይወክላሉ።

> “The book that was sealed was not the book of Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel which related to the last days. The Scripture says, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased’ (Daniel 12:4). When the book was opened, the proclamation was made, ‘Time shall be no longer.’ (See Revelation 10:6.) The book of Daniel is now unsealed, and the revelation made by Christ to John is to come to all the inhabitants of the earth. By the increase of knowledge a people is to be prepared to stand in the latter days. . . .

> “የታተመው መጽሐፍ የራእይ መጽሐፍ አልነበረም፤ ነገር ግን ከዳንኤል ትንቢት ውስጥ ከመጨረሻዎቹ ዘመናት ጋር የሚያያዝ ያ ክፍል ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ እንዲህ ይላል፥ ‘አንተ ግን፣ ዳንኤል ሆይ፣ ቃላቱን ዝጋ፣ መጽሐፉንም እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ አትም፤ ብዙዎች ወዲህና ወዲያ ይሮጣሉ፣ እውቀትም ይበዛል’ (ዳንኤል 12:4)። መጽሐፉ በተከፈተ ጊዜ፣ ‘ጊዜ ከእንግዲህ ወዲያ አይኖርም’ የሚለው አዋጅ ተሰማ። (ራእይ 10:6ን ተመልከት።) የዳንኤል መጽሐፍ አሁን ተፈትቷል፤ ክርስቶስም ለዮሐንስ የሰጠው ራእይ ወደ ምድር ነዋሪዎች ሁሉ ሊደርስ ነው። በእውቀት መብዛት አንድ ሕዝብ በኋለኛዎቹ ዘመናት ለመቆም ይዘጋጃል....”

> “In the first angel’s message men are called upon to worship God, our Creator, who made the world and all things that are therein. They have paid homage to an institution of the Papacy, making of no effect the law of Jehovah, but there is to be an increase of knowledge on this subject.” Selected Messages, book 2, 105, 106.

> “በመጀመሪያው የመልአኩ መልእክት ሰዎች ዓለምንና በእርሷ ውስጥ ያሉትን ነገሮች ሁሉ የፈጠረውን አምላካችንን ፈጣሪ እንዲሰግዱለት ተጠርተዋል። እነርሱ ለጳጳሳት ሥርዓት ተቋም ክብር ሰጥተዋል፤ የይሖዋንም ሕግ ከንቱ አድርገውታል፤ ነገር ግን በዚህ ጉዳይ ላይ የእውቀት መጨመር ሊኖር ነው።” Selected Messages, book 2, 105, 106.

At the time of the end in 1989 the last six verses of Daniel chapter eleven represent the “portion of the prophecy of Daniel which related to the last days.” It was recognized when it was then unsealed, and that unsealing produced an increase of knowledge on the “institution of the Papacy, making of no effect the law of Jehovah.” The Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, and the testing process that began in 1989, was designed to produce two classes of worshippers.

በመጨረሻው ዘመን በ1989 ዓ.ም. የዳንኤል መጽሐፍ አስራ አንደኛው ምዕራፍ የመጨረሻዎቹ ስድስት ጥቅሶች “ከዳንኤል ትንቢት ከመጨረሻዎቹ ቀኖች ጋር የተያያዘውን ክፍል” ይወክላሉ። ይህም በዚያን ጊዜ በታተመ ጊዜ ተገነዘበ፤ ያም መታተም በ“ጳጳሳዊነት መመሥረት፣ የይሖዋንም ሕግ ከኃይል ውጭ ማድረግ” ላይ የእውቀት መጨመርን አመጣ። አልፋና ኦሜጋ ሁልጊዜ መጨረሻውን በመጀመሪያው ያሳያል፤ እናም በ1989 ዓ.ም. የጀመረው የፈተና ሂደት ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን እንዲያፈራ ተዘጋጅቶ ነበር።

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> እርሱም እንዲህ አለ፦ ዳንኤል ሆይ፥ ሂድ፤ እነዚህ ቃላት እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ተዘግተውና ታተሙ ይኖራሉና። ብዙዎች ይነጻሉ፥ ነጭም ይሆናሉ፥ ይፈተኑማል፤ ክፉዎች ግን ክፉነትን ያደርጋሉ፤ ከክፉዎችም ማንም አያስተውልም፤ ጥበበኞች ግን ያስተውላሉ። ዳንኤል 12፥9፣ 10

We are now in the final period of that testing process, for the controversy of the robbers at the beginning of Adventism is now being repeated. To identify the robbers as the United States is to identify Antiochus as the robbers. It is the identical controversy of the Millerites and Protestants.

እኛ አሁን በዚያ የፈተና ሂደት የመጨረሻ ዘመን ውስጥ ነን፤ ምክንያቱም በአድቬንቲዝም መጀመሪያ የነበረው ስለ ዘራፊዎቹ ያለው ክርክር አሁን እንደገና እየተደገመ ነውና። ዘራፊዎቹን እንደ ዩናይትድ ስቴትስ መለየት፣ አንቲዮክስን እንደ ዘራፊዎቹ መለየት ነው። ይህ በሚለራውያንና በፕሮቴስታንቶች መካከል የነበረው ተመሳሳይ ክርክር ነው።

At the end of the testing process, just as in the beginning of the testing process, which began in 1989, the Lion of the tribe of Judah unseals “that portion of the prophecy of Daniel which related to the last days.” In 1989 it was the last six verses of Daniel eleven, and at the ending it is the hidden history of verse forty, that is typified by verses ten through sixteen.

በፈተናው ሂደት መጨረሻ፣ ልክ በ1989 የጀመረው የፈተናው ሂደት መጀመሪያ እንደነበረው፣ ከይሁዳ ነገድ አንበሳ “ከዳንኤል ትንቢት ውስጥ ለመጨረሻው ዘመን የሚመለከተውን ክፍል” ይፈታል። በ1989 ይህ የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ነበሩ፤ በመጨረሻውም በአሥር እስከ አሥራ ስድስት ባሉት ቁጥሮች የተመሰለው የቁጥር አርባ የተሰወረ ታሪክ ነው።

We will continue our consideration of the six lines of controversies within the history of Adventism in the following articles. The first of those six controversies illustrates the last of those six controversies. We will use the first and last controversies to overlay the other four controversies as we unfold the elements involved with the efforts of the enemy of righteousness to prevent God’s people from rightly dividing “the vision”, which is established with the symbol of Rome.

በሚቀጥሉት ጽሑፎች ውስጥ በአድቬንቲዝም ታሪክ ውስጥ ያሉትን ስድስቱን የክርክር መስመሮች ማሰብን እንቀጥላለን። ከእነዚያ ስድስት ክርክሮች ውስጥ የመጀመሪያው የእነዚያኑ ስድስት ክርክሮች የመጨረሻውን ያብራራል። በጽድቅ ጠላት የተነሣ የእግዚአብሔር ሕዝብ “ራእዩን” በትክክል እንዳይከፍል—ይህም በሮም ምልክት የተመሠረተ ነው—ለመከላከል ከሚደረጉት ጥረቶች ጋር የተያያዙትን አካላት ስንገልጥ፣ የመጀመሪያውንና የመጨረሻውን ክርክሮች ሌሎቹን አራት ክርክሮች ለማቀፍ እንጠቀማለን።

> “Unless we understand the importance of the moments that are swiftly passing into eternity, and make ready to stand in the great day of God, we shall be unfaithful stewards. The watchman is to know the time of night. Everything is now clothed with a solemnity that all who believe the truth for this time should realize. They should act in reference to the day of God. The judgments of God are about to fall upon the world, and we need to be preparing for that great day.

> “ወደ ዘላለም በፍጥነት እየገቡ ያሉትን ጊዜያት አስፈላጊነት ካላስተዋልን፣ በታላቁም የእግዚአብሔር ቀን ለመቆም ካልተዘጋጀን፣ ታማኝ ያልሆኑ መጋቢዎች እንሆናለን። ጠባቂው የሌሊቱን ጊዜ ማወቅ ይገባዋል። አሁን ሁሉ ለዚህ ዘመን እውነትን የሚያምኑ ሁሉ ሊገነዘቡት በሚገባ ጽኑ ክብደት ተሸፍኗል። እነርሱ ከእግዚአብሔር ቀን አንጻር መሥራት ይገባቸዋል። የእግዚአብሔር ፍርዶች በዓለም ላይ ሊወርዱ ቀርበዋል፣ እኛም ለዚያ ታላቅ ቀን ልንዘጋጅ ያስፈልገናል።”

> “Our time is precious. We have but few, very few days of probation in which to make ready for the future, immortal life. We have no time to spend in haphazard movements. We should fear to skim the surface of the word of God.” Testimonies, volume 6, 407.

> “ጊዜያችን እጅግ ውድ ነው። ለሚመጣው ዘላለማዊ ሕይወት ራሳችንን ለማዘጋጀት የተሰጠን የምሕረት ጊዜ ጥቂት ቀናት ብቻ ነው፤ እጅግ ጥቂት ቀናት። በዘፈቀደ እንቅስቃሴዎች የምናጠፋው ምንም ጊዜ የለንም። የእግዚአብሔርን ቃል በላዩ ላይ ብቻ በመያዝ እንዳንቀር ልንፈራ ይገባናል።” ምስክርነቶች፣ ጥራዝ 6፣ 407።

Back to Articles