Article

# Panium - Number Four

ፓኒየም - ቁጥር አራት

An Alliance

ጥምረት

Author

Jeff Pippenger

Published

March 4, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the history of Panium an alliance was formed between Antiochus Magnus and Philip of Macedon. The battle was directly carried out against the child Ptolemy V by Antiochus, and Philip contributed in the sense that his warfare in other parts of the realm prevented other armies from coming to the aid of the Egyptian child king. This means that Putin, the final king of the south—typified by the child king of Egypt (child meaning last generation prophetically) is defeated by Trump represented as Antiochus Magnus who defeated Ptolemy V at Panium and as Reagan defeated the USSR in 1989.

በፓኒየም ታሪክ ውስጥ በአንቲዮኮስ ማግኑስና በመቄዶንያዊው ፊልጶስ መካከል ህብረት ተቋቋመ። ጦርነቱ በቀጥታ በሕፃኑ ጶሎሜዎስ አምስተኛ ላይ በአንቲዮኮስ ተካሄደ፤ ፊልጶስም በመንግሥቱ ሌሎች ክፍሎች ውስጥ በማድረገው ጦርነት ሌሎች ሠራዊቶች ወደ ግብፃዊው ሕፃን ንጉሥ እርዳታ እንዳይመጡ በማስከልከሉ አስተዋጽኦ አደረገ። ይህ ማለት ፑቲን፣ በትንቢታዊ ምሳሌ በግብፅ ሕፃን ንጉሥ የተመሰለው የደቡብ የመጨረሻው ንጉሥ—“ሕፃን” ማለት በትንቢታዊ አገላለጽ የመጨረሻው ትውልድ ማለት ነው—በፓኒየም ጶሎሜዎስ አምስተኛን በድል እንደ አሸነፈው አንቲዮኮስ ማግኑስና እንዲሁም በ1989 ሶቪየት ህብረትን እንደ አሸነፈው ሬጋን የተወከለው ትራምፕ ተሸንፎ እንደሚወድቅ ማለት ነው።

Philip means “a lover of horses” and “horses” symbolize both military and economic power. Horses pull chariots and are ridden by soldiers, and horses also move goods to the market. “Horses” are a symbol of “chariots, ships and horsemen” which is the primary symbol of the United States in its proxy relationship with the king of the north as set forth in verse forty.

ፊልጶስ ማለት “ፈረሶችን የሚወድ” ማለት ሲሆን፣ “ፈረሶች” የወታደራዊና የኢኮኖሚ ኀይል ሁለቱንም ያመለክታሉ። ፈረሶች ሰረገሎችን ይጎትታሉ፣ ወታደሮችም በእነርሱ ላይ ይጋልባሉ፤ እንዲሁም ፈረሶች ሸቀጦችን ወደ ገበያ ያጓጉዛሉ። “ፈረሶች” በአርባኛው ቁጥር እንደ ተቀመጠው፣ በሰሜኑ ንጉሥ ጋር ባላት የወኪልነት ግንኙነት ውስጥ የዩናይትድ ስቴትስ ዋና ምልክት የሆነውን “ሰረገሎችን፣ መርከቦችንና ፈረሰኞችን” የሚያመለክት ምልክት ነው።

Trump’s ally has two typifications in Philip of Macedon and Herod Philip the Tetrarch. Whether it is Herod Philip or Philip of Macedon the symbol identifies one who loves the power supplied to it by either Caesar or Antiochus, respectively. Philip loves horses, and one Philip was from Macedon, which held a central and foundational role in Alexander the Great’s kingdom.

የትራምፕ ባልንጀራ በፊልጶስ የመቄዶንና በአራተኛ ክፍል ገዥው ሄሮድስ ፊልጶስ ውስጥ ሁለት ምሳሌያዊ ቅርጾች አሉት። ሄሮድስ ፊልጶስ ይሁን ወይም ፊልጶስ የመቄዶን፣ ምልክቱ ከቄሣር ወይም በተዛማጅ ሁኔታ ከአንቲዮኮስ የሚሰጠውን ሥልጣን የሚወድ ሰውን ይለይታል። ፊልጶስ ፈረሶችን ይወዳል፤ እናም አንዱ ፊልጶስ ከመቄዶን ነበር፥ እርስዋም በታላቁ እስክንድር መንግሥት ውስጥ ማዕከላዊና መሠረታዊ ሚና አላት።

It was his homeland, the kingdom he inherited from his father, Philip II, and the springboard for his vast empire. Located in the northern part of Greece, Macedon was distinct as the political and military core where Alexander was born (in Pella, 356 BC) and raised, and it provided the initial resources, manpower, and organizational structure that fueled his conquests. In essence, Macedon was the nucleus of Alexander’s kingdom—its starting point, military engine, and the region that anchored his identity as a Macedonian king, even as his empire grew far beyond its borders.

ይህ የእርሱ እናት አገር፣ ከአባቱ ከፊልጶስ ሁለተኛ የወረሰው መንግሥት፣ እንዲሁም ለሰፊው ግዛቱ መነሻ መድረክ ነበረ። በግሪክ ሰሜናዊ ክፍል የምትገኝ መቄዶንያ፣ አሌክሳንደር የተወለደባት (በፔላ፣ 356 ዓ.ዓ.) እና ያደገባት እንደ ፖለቲካዊና ወታደራዊ ማዕከል ለየት ያለች ነበረች፤ እንዲሁም ድል ነሣቶቹን ያንቀሳቀሱ የመጀመሪያ ሀብቶች፣ የሰው ኃይል፣ እና ድርጅታዊ መዋቅር ሰጥታዋለች። በመሠረቱ፣ መቄዶንያ የአሌክሳንደር መንግሥት እምብርት ነበረች—የመነሻው ነጥብ፣ ወታደራዊ ሞተሩ፣ እና ግዛቱ ከድንበሯ እጅግ ርቆ ቢስፋፋም እንኳ ማንነቱን እንደ መቄዶንያዊ ንጉሥ ያስተካከለችው ክልል ነበረች።

Macedon represents the northern area of Alexander’s fourfold kingdom. Thus, one Philip is the Tetrarch, meaning ‘a fourth part,’ and the other Philip is ‘one-fourth’ of the four winds of Alexander’s former empire.

መቄዶን የአሌክሳንደር በአራት የተከፈለ መንግሥት ሰሜናዊውን ክፍል ይወክላል። ስለዚህ አንደኛው ፊልጶስ ቴትራርክ ነው፤ ይህም “አራተኛ ክፍል” ማለት ነው፤ ሌላውም ፊልጶስ ከአሌክሳንደር የቀድሞው ግዛት አራቱ ነፋሳት አንዱ የሆነ “አንድ አራተኛ” ነው።

Herod represents one who rejects the covenant. Esau, the blood line that leads to Herod rejected his birthright. At the very beginning of the history of a chosen covenant people Esau becomes a symbol of those who reject the covenant Christ died to confirm. At the very point where God was going to expand his chosen covenant people into twelve tribes, Esau rebelled. At the end of ancient Israel, when at the cross the Jews claimed they had “no other king than Caesar” the Jewish nation became the symbol at the end which had been typified by Esau in the beginning. Herod’s family tree is made up of the blood line of Esau and the Jews, a blood line symbolized by a rebellious covenant breaker at the beginning and a rebellious covenant people at the end.

ሄሮድስ ኪዳኑን የሚክድ ሰውን ይወክላል። ወደ ሄሮድስ የሚያደርሰው የደም ዘር የሆነው ኤሳው የበኩርነቱን መብት አቃለለ። በተመረጠ የኪዳን ሕዝብ ታሪክ መጀመሪያ ላይ ኤሳው፣ ክርስቶስ ሊያጸናው ሞተው ያረጋገጠውን ኪዳን የሚክዱ ሰዎች ምልክት ሆነ። እግዚአብሔር የተመረጠውን የኪዳን ሕዝቡን ወደ አሥራ ሁለት ነገዶች ሊያስፋፋ በሚሄድበት በዚያኑ ትክክለኛ ጊዜ ኤሳው ዓመፀ። በጥንታዊቷ እስራኤል መጨረሻ ላይ፣ በመስቀሉ ላይ አይሁድ “ከቄሣር በቀር ሌላ ንጉሥ የለንም” ብለው በተናገሩ ጊዜ፣ የአይሁድ ሕዝብ በመጀመሪያ በኤሳው አማካኝነት ተምሳሌት ሆኖ የቀረበውን ነገር በመጨረሻ የሚወክል ምልክት ሆነ። የሄሮድስ የቤተሰብ ሐረግ ከኤሳውና ከአይሁድ የደም ዘር የተገነባ ነው፤ ይህም የደም ዘር በመጀመሪያ በዓመፀኛ ኪዳን ጣሽ ግለሰብ፣ በመጨረሻም በዓመፀኛ የኪዳን ሕዝብ የተመሰለ ነው።

Herod the Great imposed the taxes that brought Joseph and Mary to Bethlehem, and one of his three sons, Herod Antipas the son of Herod the Great ruled during the time of the cross. The period of Christ’s life from His birth to His death is symbolically represented by the family of Herod, thus identifying the history as the time of the chosen people’s visitation, a visitation the Jews by and large never saw.

ሄሮድስ ታላቁ ዮሴፍና ማርያምን ወደ ቤተ ልሔም ያመጣውን ግብር ጫነ፤ ከሦስቱም ልጆቹ አንዱ የሆነው የሄሮድስ ታላቁ ልጅ ሄሮድስ አንጢጳስ ደግሞ በመስቀሉ ዘመን ገዛ። ከልደቱ እስከ ሞቱ ድረስ ያለው የክርስቶስ ሕይወት ዘመን በምልክታዊ ሁኔታ በሄሮድስ ቤተሰብ ይወከላል፤ እንዲሁም ይህ ታሪክ የተመረጠው ሕዝብ የተጎበኘበት ዘመን እንደሆነ ይለያል፤ ይህንንም ጉብኝት አይሁድ በአጠቃላይ ፈጽሞ አላስተዋሉትም።

Herod the Great murdered the children in response to Jesus’ birth, thus repeating the history of the birth of Moses when Egypt was murdering children. The first child slaughter was an attempt to murder the expected chosen one and the last child slaughter was again an attempt to murder the expected chosen one. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses and the Lamb, and prophetically a “song” represents an experience. The one hundred and forty-four thousand live in a period that possesses parallel experiences. One of those parallels arrived on January 22, 1973 with a Supreme Court ruling allowing abortions in the USA. In the following forty-nine years roughly 66 million potential candidates to be among the one hundred and forty-four thousand were slaughtered through federally sanctioned abortion.

ሄሮድስ ታላቁ ለኢየሱስ ልደት ምላሽ በመስጠት ሕፃናትን ገደለ፤ በዚህም ግብፅ ሕፃናትን በምትገድልበት ወቅት የሙሴ ልደት ታሪክ እንደገና ተደገመ። የመጀመሪያው የሕፃናት ጭፍጨፋ የተጠበቀውን የተመረጠውን ሰው ለመግደል የተደረገ ሙከራ ነበር፤ የመጨረሻውም የሕፃናት ጭፍጨፋ እንደገና የተጠበቀውን የተመረጠውን ሰው ለመግደል የተደረገ ሙከራ ነበር። አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሙሴንና የበጉን መዝሙር ይዘምራሉ፤ በትንቢታዊ ምልክትም “መዝሙር” ልምምድን ወይም ተሞክሮን ይወክላል። አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ተመሳሳይ ልምምዶችን የሚያካትት ዘመን ውስጥ ይኖራሉ። ከእነዚያ ተመሳሳዮች አንዱ በጃንዋሪ 22, 1973 በአሜሪካ ውስጥ ፅንስ ማስወረድን የፈቀደ የጠቅላይ ፍርድ ቤት ውሳኔ ጋር ደረሰ። በቀጣዮቹ አርባ ዘጠኝ ዓመታት ውስጥ፣ ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ መካከል ሊሆኑ የሚችሉ በግምት 66 ሚሊዮን ያህል እጩዎች በፌዴራል ፈቃድ በተሰጠው ፅንስ ማስወረድ ተጨፍጭፈዋል።

Power symbolizes military strength:

ኃይል የጦር ሠራዊትን ብርታት ያመለክታል፤

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> እኔም ያየሁት አውሬ እንደ ነብር ያለ ነበር፤ እግሮቹም እንደ ድብ እግሮች ነበሩ፥ አፉም እንደ አንበሳ አፍ ነበር፤ ዘንዶውም ኃይሉንና ዙፋኑን ታላቅም ሥልጣን ሰጠው። ራእይ 13፥2።

The dragon, who is pagan Rome provided three things for the papacy, i.e. “his power, and his seat, and great authority.” In verse twelve the USA, the earth beast is represented as exercising all the “power” of the beast before him. Yet the word “power” in verse two is a different Greek word than the word translated as “power” in verse twelve. In verse two “power” is G1722: meaning in the face of (literally or figuratively): in the presence (sight) of.

ዘንዶው ማለትም አረማዊቷ ሮም፣ ለጳጳሳዊ ሥርዓቱ ሦስት ነገሮችን ሰጠችው፤ እነርሱም “ኃይሉን፣ ዙፋኑን፣ ታላቅም ሥልጣንን” ናቸው። በአሥራ ሁለተኛው ቁጥር ውስጥ አሜሪካ፣ የምድር አውሬው፣ በፊቱ ያለውን የአውሬውን “ኃይል” ሁሉ እንደምታደርግ ተወክላለች። ነገር ግን በሁለተኛው ቁጥር “ኃይል” ተብሎ የተተረጎመው ቃል፣ በአሥራ ሁለተኛው ቁጥር “ኃይል” ተብሎ ከተተረጎመው ቃል የተለየ የግሪክ ቃል ነው። በሁለተኛው ቁጥር “ኃይል” የሚለው G1722 ነው፤ ትርጉሙም በፊት ለፊት (ቃል በቃል ወይም በምሳሌያዊ ሁኔታ)፣ በመገኘት (በዕይታ) ማለት ነው።

The word “power” in verse twelve is a different Greek word.

በአሥራ ሁለተኛው ቁጥር ውስጥ “ኃይል” የሚለው ቃል የተለየ የግሪክ ቃል ነው።

> And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:12.

> እርሱም በፊቱ ያለውን የመጀመሪያውን አውሬ ሥልጣን ሁሉ ያደርጋል፤ ምድርንም እና በእርሷ የሚኖሩትን ሰዎች ፈውስ የተቀበለውን የሞት ቍስሉ የተፈወሰውን የመጀመሪያውን አውሬ እንዲሰግዱለት ያደርጋል። ራእይ 13፥12።

The word “power” G1832 here means, (in the sense of ability); privilege, that is, delegated influence: authority, jurisdiction, liberty, power, right, strength. The word “power” in verse twelve is identifying that the earth beast is the sea beast’s delegated authority—the USA is the proxy representative of the sea beast. The USA exercises all the delegated authority of the first beast. In verse two pagan Rome gave three things to the papacy. Clovis gave his military and economic might to the papacy in 496 at the Battle of Tolbiac. Constantine gave the “seat” of the empire away in 330 and Justinian identified the pope as the corrector of heretics and the head of the churches by a decree in 533. Clovis in 496 typifies Reagan in 1989. Reagan typifies Trump.

“ኃይል” የሚለው ቃል እዚህ G1832 ማለት፣ (በችሎታ ስሜት)፤ ልዩ መብት፣ ማለትም ውክልና የተሰጠው ተጽዕኖ፤ ሥልጣን፣ የሥልጣን ክልል፣ ነፃነት፣ ኃይል፣ መብት፣ ብርታት ማለት ነው። በአሥራ ሁለተኛው ቁጥር ውስጥ “ኃይል” የሚለው ቃል የምድር አውሬው የባሕር አውሬው የተወከለ ሥልጣን መሆኑን ያመለክታል—ዩናይትድ ስቴትስ የባሕር አውሬው በውክልና የሚወክል ተወካይ ናት። ዩናይትድ ስቴትስ የመጀመሪያውን አውሬ የተሰጠውን ሥልጣን ሁሉ ትፈጽማለች። በሁለተኛው ቁጥር አረማዊቷ ሮም ለጳጳሳዊ ሥርዓቱ ሦስት ነገሮችን ሰጠች። ክሎቪስ በ496 በቶልቢያክ ጦርነት ላይ ወታደራዊና ኢኮኖሚያዊ ኃይሉን ለጳጳሳዊ ሥርዓቱ ሰጠ። ቆንስጣንጢኖስ በ330 የግዛቱን “ወንበር” አሳልፎ ሰጠ፣ እና ዩስጢንያኖስ በ533 በአዋጅ ጳጳሱን የመናፍቃን አርማጅና የቤተ ክርስቲያናት ራስ መሆኑን ገለጠ። ክሎቪስ በ496 ሬገንን በ1989 ይወክላል። ሬገን ትራምፕን ይወክላል።

According to Gregory of Tours (writing nearly a century later), Clovis was losing the battle and, in desperation, called upon the Catholic god for aid. His wife, Clotilde, was a Catholic Burgundian princess who had been urging him to convert from paganism. Clovis vowed that if he won, he would adopt Catholicism. The tide turned—whether by divine intervention or military strategy—and Clovis defeated the Alemanni, killing their king and scattering their forces. True to his vow, he converted to Catholicism and was baptized, traditionally dated to Christmas Day 496 in Reims by Bishop Remigius (St. Remi).

ግሪጎሪ የቱርስ እንደሚናገረው (ይህንንም ከዚያ ግማሽ ምዕተ ዓመት ገደማ በኋላ እየጻፈ ነበር)፣ ክሎቪስ ጦርነቱን እየተሸነፈ ነበር፤ በታላቅ ጭንቀትም የካቶሊክን አምላክ ለረድኤት ጠራ። ሚስቱ ክሎቲልድ ከአረማዊነት ወደ ክርስትና እንዲለወጥ አጥብቃ ስትገፋፋው የነበረች ካቶሊካዊት የቡርጉንዲ ንግሥት ልጅ ነበረች። ክሎቪስም ድል ካገኘ ካቶሊክነትን እንደሚቀበል ስእለት ገባ። የጦርነቱ አቅጣጫ ተለወጠ—ይህም በመለኮታዊ ጣልቃ ገብነት ይሁን ወይም በወታደራዊ ስልት—እና ክሎቪስ አለማኒዎችን ድል አደረገ፥ ንጉሣቸውንም ገደለ ኃይላቸውንም በተናትኖ አበተነ። ለስእለቱም ታማኝ ሆኖ፣ ወደ ካቶሊክነት ተለወጠ እና ተጠመቀ፤ ይህም በባህላዊ አቆጣጠር በ496 ዓ.ም. የገና ቀን በራይምስ በጳጳስ ሬሚጊየስ (ቅዱስ ሬሚ) እንደተፈጸመ ይታሰባል።

His conversion marked a turning point, making Clovis the first Catholic king among the Germanic rulers (unlike the Arian Christian Visigoths or Ostrogoths). This aligned the Franks with the Roman Church, gaining him support from the Gallo-Roman population and the papacy. Clovis’ baptism is often seen as the symbolic “birth of France” as a Catholic nation, distinguishing it from other barbarian kingdoms that adhered to Arianism or paganism. For this reason, Catholicism refers to France as “the firstborn of the Catholic church,” and also “the eldest daughter of the Catholic church.”

ለውጡ በታሪኩ ውስጥ መለወጫ ነጥብ ሆኖ ተገኘ፤ ክሎቪስንም በጀርመን አለቆች መካከል የመጀመሪያው ካቶሊክ ንጉሥ አደረገው (ከአርያን ክርስቲያን ቪዚጎቶች ወይም ኦስትሮጎቶች በተለየ). ይህም ፍራንኮችን ከሮማ ቤተ ክርስቲያን ጋር አስተሳሰረ፤ ከጋሎ-ሮማውያን ሕዝብና ከጵጵስናውም ድጋፍ እንዲያገኝ አደረገው። የክሎቪስ ጥምቀት ብዙ ጊዜ ፈረንሳይ እንደ ካቶሊክ ብሔር የተወለደችበት ምሳሌያዊ “ልደት” ተደርጎ ይታያል፤ ይህም ከአርያንነት ወይም ከአረማዊነት ጋር ተጣብቀው ከነበሩ ሌሎች የባርባር መንግሥታት ይለያታል። በዚህ ምክንያት በካቶሊክ ወግ ፈረንሳይ “የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን በኵር” ተብላ ትጠራለች፤ እንዲሁም “የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ታላቅ ልጅ” ተብላም ትጠራለች።

When Clovis became the first proxy power of the papacy in 496, he typified Reagan who became the proxy power in 1989. In the history of Reagan and pope John Paul II a secret alliance was formed for the purpose of bringing down the king of the south. From 1798 unto the Sunday law the whore of Tyre is hidden, and she is the very same whore who traces her roots back to Macedon the northern most kingdom. She is the king of the north, hidden prophetically, but still professing to be infallible.

ክሎቪስ በ496 ዓ.ም. የጳጳሳት ሥልጣን የመጀመሪያው ተወካይ ኃይል በሆነ ጊዜ፣ በ1989 ተወካይ ኃይል የሆነውን ሬጋን አስቀድሞ ያመለክት ነበር። በሬጋንና በጳጳስ ዮሐንስ ጳውሎስ ሁለተኛ ታሪክ ውስጥ፣ የደቡብን ንጉሥ ለማውረድ ዓላማ ያለው ምስጢራዊ ህብረት ተመሠረተ። ከ1798 ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ የጢሮስ ጋለሞታ ተሰውራ ናት፣ እርስዋም ሥሮቿን ወደ ሰሜናዊው ከሁሉ የላቀው መንግሥት ወደነበረው መቄዶንያ የምትመልስ ያቺው ጋለሞታ ናት። እርስዋ የሰሜን ንጉሥ ናት፤ በትንቢታዊ ሁኔታ የተሰወረች ብትሆንም፣ አሁንም ስሕተት የማትፈጽም መሆኗን ትናገራለች።

The pope also represents “them that forsake the covenant,” who though prophetically hidden throughout the three proxy wars; will ultimately come into view in the history of the Battle of Panium. In the transition from Imperial Rome to papal Rome Daniel identifies when pagan Rome was reaching the end of its time as the fourth kingdom of Bible prophecy.

ሊቀ ጳጳሱ ደግሞ “ቃል ኪዳኑን የሚተዉትን” ይወክላል፤ እነርሱም በትንቢታዊ መልኩ በሦስቱ የውክልና ጦርነቶች ሁሉ ተሰውረው ቢቆዩም፣ በመጨረሻ ግን በፓኒየም ጦርነት ታሪክ ውስጥ በግልጽ ይታያሉ። ዳንኤል ከንጉሣዊ ሮም ወደ ጳጳሳዊ ሮም በሚደረገው ሽግግር ውስጥ፣ አረማዊት ሮም እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አራተኛው መንግሥት የተወሰነላት ዘመን ወደ ፍጻሜው ሲደርስ ያንን ጊዜ ይለያል።

> For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. Daniel 11:30.

> ከኪቲምም መርከቦች ይመጡበታልና፤ ስለዚህ ይቈጣል፥ ይመለሳልም፥ በቅዱሱም ቃል ኪዳን ላይ ቍጣ ያደርጋል፤ እንዲሁም ያደርጋል፤ እርሱም ተመልሶ ቅዱሱን ቃል ኪዳን ከሚተዉ ጋር ይተባበራል። ዳንኤል 11፥30።

In the verse “them that forsake the holy covenant” is the Catholic church. Those who forsake the holy covenant are John the Revelator’s compromising church of Pergamos, that according to Paul would fall away before the man of sin would be revealed. Catholicism is those who have forsaken the covenant as represented by the attack that was brought against the Word of God, and also the seventh-day Sabbath which were both brought under progressive attacks from the time of Constantine onward. Earlier in chapter eleven the “covenant” is also referenced.

“ቅዱሱን ኪዳን የሚተዉት” በሚለው ጥቅስ ውስጥ የተጠቀሰው የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ነው። ቅዱሱን ኪዳን የሚተዉት እነዚያ፣ ዮሐንስ ራእይ ሰጪው የገለጻት ከዓለም ጋር የተደራደረችው የጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ናት፤ እርስዋም ጳውሎስ እንደተናገረው፣ የኃጢአት ሰው ከመገለጡ በፊት ከእምነት እንደምትወድቅ ተነግሮአል። ካቶሊካዊነት ማለት፣ በእግዚአብሔር ቃል ላይ በተመጣው ጥቃት የተወከሉትና፣ እንዲሁም ከቆስጠንጢኖስ ዘመን ጀምሮ ሁለቱም በቀጣይነት ለሚደረጉ ጥቃቶች የተጋለጡትን የሰባተኛውን ቀን ሰንበት ትተዋል የሚባሉት ናቸው። ቀደም ብሎም በምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ “ኪዳን” የሚለው ደግሞ ተጠቅሷል።

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Then shall he return into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land. At the time appointed he shall return, and come toward the south; but it shall not be as the former, or as the latter. Daniel 11:27–29.

> የሁለቱም ነገሥታት ልብ ክፉ ሥራ ለማድረግ ይሆናል፤ በአንድም ገበታ ላይ ተቀምጠው ሐሰት ይነጋገራሉ፤ ነገር ግን አይሳካም፤ ምክንያቱም መጨረሻው ገና ለተወሰነው ጊዜ ነውና። ከዚያም ታላቅ ሀብት ይዞ ወደ ምድሩ ይመለሳል፤ ልቡም በቅዱሱ ቃል ኪዳን ላይ ይሆናል፤ ታላቅም ሥራ ያደርጋል፥ ወደ ራሱም ምድር ይመለሳል። በተወሰነው ጊዜ እንደገና ይመለሳል፥ ወደ ደቡብም ይመጣል፤ ነገር ግን እንደ ፊተኛው ወይም እንደ ኋለኛው አይሆንም። ዳንኤል 11፥27–29።

In these verses “he” returns to his own land, then later he returns to his own land again. The two returning’s represent two victories that were then followed by a triumphal “return” to the city of Rome. The first was the Battle of Actium in 31 BC against Antony and Cleopatra, and the second was after the destruction of Jerusalem in 70 AD. The “time appointed” in the verses is the year 330, which identified the conclusion of the prophetic “time” of verse twenty-four that equates to three hundred and sixty years.

በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ “እርሱ” ወደ ራሱ ምድር ይመለሳል፤ ከዚያም በኋላ ደግሞ ወደ ራሱ ምድር እንደገና ይመለሳል። እነዚህ ሁለቱ መመለሶች ከዚያ በኋላ ወደ ሮም ከተማ በድል የታጀበ “መመለስ” የተከተሉ ሁለት ድሎችን ይወክላሉ። የመጀመሪያው በ31 ዓ.ዓ. በአንቶኒና በክሊዮፓትራ ላይ የተደረገው የአክቲየም ጦርነት ነበር፤ ሁለተኛውም በ70 ዓ.ም. ከኢየሩሳሌም ጥፋት በኋላ ነበር። በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የተጠቀሰው “የተወሰነ ጊዜ” 330 ዓመት ነው፤ ይህም ከሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት ጋር የሚመጣጠነውን የቁጥር ሀያ አራት ትንቢታዊ “ጊዜ” መደምደሚያ መሆኑን ይገልጻል።

The two kings who speak lies at one table do so before the “time appointed,” “for yet the end shall be at the time appointed.” A question which should be considered is what does the verse mean when it states, “Then shall he return into his land with great riches?” Does it mean at the time appointed, then shall he return; or does it mean once the two tell lies at the table, then shall he return, and therefore the return is before the time appointed.

በአንድ ጠረጴዛ ላይ ሐሰት የሚናገሩት ሁለቱ ነገሥታት ይህን የሚያደርጉት “በተወሰነው ጊዜ” በፊት ነው፤ “ምክንያቱም መጨረሻው ገና በተወሰነው ጊዜ ይሆናልና።” ሊታሰብ የሚገባው ጥያቄ ይህ ነው፦ “ከዚያም በብዙ ሀብት ወደ ምድሩ ይመለሳል” ሲል ቁጥሩ ምን ማለት ነው? ይህ ማለት በተወሰነው ጊዜ ሲደርስ ከዚያ ይመለሳል ማለት ነውን? ወይስ ሁለቱ በጠረጴዛው ላይ ሐሰት ካወሩ በኋላ ከዚያ ይመለሳል ማለት ነውን፣ ስለዚህም መመለሱ ከተወሰነው ጊዜ በፊት ነውን?

Uriah Smith identifies the two returns as 31 BC and 70 AD, which represents a history before the year 330, which is the time appointed. Smith also points out that the “return” of verse twenty-nine is post 330, and that it is not successful as were the returns following the battles of Actium and Jerusalem. What this means is that before the time appointed there is a meeting where lies are told, that is followed by one of the two kings who had been telling lies returning with great riches, who then opposes the holy covenant, does exploits and returns at the year 330, which is the time appointed.

ዩራያ ስሚዝ እነዚህን ሁለት መመለሶች 31 ዓ.ዓ. በክርስቶስ በፊት እና 70 ዓ.ም. በክርስቶስ በኋላ እንደሆኑ ይለያል፤ ይህም የተመደበው ጊዜ ከሆነው ከ330 ዓመት በፊት ያለውን ታሪክ ይወክላል። ስሚዝ ደግሞ የቁጥር ሃያ ዘጠኝ “መመለስ” ከ330 በኋላ እንደሆነ እና ከአክቲየምና ከኢየሩሳሌም ጦርነቶች በኋላ እንደነበሩት መመለሶች ስኬታማ እንዳልሆነ ይጠቁማል። ይህ ማለት፣ ከተመደበው ጊዜ በፊት ሐሰት የሚነገርበት አንድ ስብሰባ እንዳለ ማለት ሲሆን፣ ከዚያም ሐሰት ሲነጋገሩ ከነበሩት ከሁለቱ ነገሥታት አንዱ በብዙ ሀብት ተመልሶ ይመጣል፤ ከዚያም ቅዱሱን ቃል ኪዳን ይቃወማል፣ ኃይለኛ ሥራዎችንም ያደርጋል፣ ከዚያም የተመደበው ጊዜ በሆነው በ330 ዓመት ይመለሳል።

He then attacks the south, but it will be unlike the Battle of Actium or the destruction of Jerusalem. The history of 70 AD in the verses portrays the end of God’s chosen covenant people as represented by “the holy covenant” in the passage. In verse thirty pagan Rome has intelligence with those who forsake the holy covenant. 70 AD was the very end of ancient literal Israel as God’s covenant people, and verse thirty is identifying the history four centuries after 70 AD. Those who forsake the covenant in the history represented in verse thirty, are those who have forsaken the covenant entered into by God and His Christian people. Papal Rome is the church represented as those who forsake the holy covenant in verse thirty.

ከዚያም ደቡብን ይወርራል፤ ነገር ግን ይህ ከአክቲየም ጦርነት ወይም ከኢየሩሳሌም ጥፋት የተለየ ይሆናል። በእነዚያ ጥቅሶች ውስጥ ያለው የ70 ዓ.ም. ታሪክ፣ በክፍሉ ውስጥ “ቅዱስ ቃል ኪዳን” ተብሎ በተወከለው የእግዚአብሔር የተመረጠ የቃል ኪዳን ሕዝብ መጨረሻን ያሳያል። በሰላሳኛው ጥቅስ አረማዊት ሮም ቅዱሱን ቃል ኪዳን ከሚተዉ ጋር ዕውቀት አላት። 70 ዓ.ም. እግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ እንደነበረች የጥንቲቷ ቀጥተኛ እስራኤል ፍጹም መጨረሻዋ ነበር፤ ሰላሳኛውም ጥቅስ ከ70 ዓ.ም. ከአራት ምዕተ ዓመታት በኋላ ያለውን ታሪክ እየለየ ነው። በሰላሳኛው ጥቅስ የተወከለው ታሪክ ውስጥ ቃል ኪዳኑን የሚተዉት፣ እግዚአብሔርና የክርስቲያን ሕዝቡ በገቡበት ቃል ኪዳን የተዉ ናቸው። በሰላሳኛው ጥቅስ ቅዱሱን ቃል ኪዳን እንደሚተዉ የተወከለችው ቤተ ክርስቲያን የጳጳሳዊት ሮም ናት።

> For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. Daniel 11:30.

> የኪጢም መርከቦች በእርሱ ላይ ይመጣሉና፤ ስለዚህ ያዝናል፥ ይመለሳልም፥ በቅዱሱም ኪዳን ላይ ቍጣ ያደርጋል፤ እንዲሁም ያደርጋል፤ ደግሞም ይመለሳል፥ ቅዱሱንም ኪዳን ከሚተዉት ጋር ይስማማል። ዳንኤል 11፥30።

Verse twenty-nine brings us to the year 330, which was the time appointed as fulfilled by Constantine moving the capital city to Constantinople. At that waymark pagan Rome would be drawn into a southern war that would not be successful as had been Actium and Jerusalem. Then in verse thirty pagan Rome is attacked by Genseric who launched his naval warfare from Chittim, which is known today as Carthage. This warfare against pagan Rome was also represented as the second trumpet of the seven trumpets in the book of Revelation. The first four of those trumpet powers brought Western Rome to a conclusion by 476. Of those first four trumpets, the second trumpet, which is the ships of Chittim was the most severe, for Genseric took control of the seas and the wealth of the Empire dried up.

ቁጥር ሃያ ዘጠኝ ወደ 330 ዓ.ም. ያመጣናል፤ ይህም ቆስጠንጢኖስ የንጉሥ መቀመጫውን ከተማ ወደ ቆስጠንጢኖስ በማዛወር የተፈጸመ የተወሰነው ጊዜ ነበር። በዚያ የመንገድ ምልክት ላይ አረማዊት ሮም ወደ ደቡባዊ ጦርነት ትጎተት ነበር፤ ይህም እንደ አክቲየምና እንደ ኢየሩሳሌም የተሳካ አይሆንም ነበር። ከዚያም በቁጥር ሰላሳ አረማዊት ሮም ጄንሰሪክ በሚባለው ሰው ተጠቃች፤ እርሱም የባሕር ጦርነቱን ከኪጢም አስነሣ፥ ይህም ዛሬ ካርታጅ በመባል የሚታወቅ ነው። ይህ በአረማዊት ሮም ላይ የተደረገው ጦርነት ደግሞ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ካሉት ከሰባቱ መለከቶች ሁለተኛው መለከት ሆኖ ተመስሎ ነበር። ከእነዚያ የመለከት ኃይሎች የመጀመሪያዎቹ አራቱ ምዕራባዊት ሮምን እስከ 476 ዓ.ም. ድረስ ወደ ፍጻሜዋ አደረሱአት። ከእነዚያ አራቱ የመጀመሪያ መለከቶች መካከል፣ ሁለተኛው መለከት፣ ማለትም የኪጢም መርከቦች፣ እጅግ የከፋ ነበር፤ ምክንያቱም ጄንሰሪክ ባሕሮችን በቁጥጥሩ ሥር አድርጎ የግዛቱ ባለጠግነት ደረቀ።

Confronted and grieved by the ships of Chittim he returns and has indignation against the holy covenant. This was fulfilled in the history leading up to the empowerment of the papacy in 538, through a warfare against God’s Word. After that he returns and has “intelligence with them that forsake the holy covenant.” That interaction between pagan and papal Rome was fulfilled in 533 with the decree of Justinian. The next verse, verse thirty-one then continues with how pagan Rome was “grieved.” In 2 Thessalonians, Paul teaches that pagan Rome “restrained” the papacy from taking control in 538. After he is grieved by an attack from the seas which wreck the economics of the kingdom, he has indignation against the holy covenant, then intelligence with those who forsake the covenant. In the next verses, “arms” which represents the power given to the papacy in 496 by Clovis, stand up and they pollute the sanctuary of strength, which in history represented the city of Rome, and then pagan Rome would remove the religion of paganism (the daily) from the realm and replace it with Catholicism and then they place the papacy on the throne in 538.

በኪቲም መርከቦች ተቃውሞ ተገናኝቶ እና ተከዝቶ፥ ተመልሶ በቅዱሱ ቃል ኪዳን ላይ ቁጣ ያደርጋል። ይህም በ538 ዓ.ም. ወደ ጳጳሳዊ ሥልጣን መጠናከር የመራውን ታሪክ ውስጥ፥ በእግዚአብሔር ቃል ላይ በተደረገ ጦርነት ተፈጸመ። ከዚያ በኋላም ተመልሶ “ቅዱሱን ቃል ኪዳን ከሚተዉት ጋር ግንዛቤ ያደርጋል።” ያ በአረማዊቷ ሮማና በጳጳሳዊቷ ሮማ መካከል የነበረው ግንኙነት በ533 ዓ.ም. በዩስጢንያኖስ አዋጅ ተፈጸመ። ቀጣዩ ጥቅስ፥ ማለትም ሰላሳ አንደኛው ጥቅስ፥ ከዚያም አረማዊቷ ሮማ እንዴት “እንደተከዘች” ይቀጥላል። በ2 ተሰሎንቄ፥ ጳውሎስ አረማዊቷ ሮማ በ538 ዓ.ም. ጳጳሳዊው ሥልጣን ቁጥጥርን እንዳይወስድ “እንደከለከለች” ያስተምራል። የመንግሥቱን ኢኮኖሚ በሚያበላሹ ከባሕሮች የመጣ ጥቃት ምክንያት ከተከዘ በኋላ፥ በቅዱሱ ቃል ኪዳን ላይ ቁጣ ያደርጋል፥ ከዚያም ቃል ኪዳኑን ከሚተዉት ጋር ግንዛቤ ያደርጋል። በሚቀጥሉት ጥቅሶች፥ በ496 ዓ.ም. በክሎቪስ ለጳጳሳዊው ሥልጣን የተሰጠውን ኃይል የሚወክሉ “ክንዶች” ይቆማሉ፤ እነርሱም በታሪክ የሮማን ከተማ የሚወክለውን የኃይል መቅደስ ያረክሳሉ፤ ከዚያም አረማዊቷ ሮማ የአረማዊነትን ሃይማኖት (የዕለቱን) ከግዛቱ ታስወግዳለች እና በካቶሊክነት ትተካዋለች፤ ከዚያም በ538 ዓ.ም. ጳጳሳዊውን ሥልጣን በዙፋኑ ላይ ያኖራሉ።

When the papacy was empowered in 538 it provided both a prophetic witness, and also a historical witness that are represented in the verses we are considering. The year 538 is typified by 31 BC and the Battle of Actium. In Daniel chapter eight, verse nine pagan Rome would conquer three geographical obstacles to take the throne of the earth. The first was Syria to the east, then Judah and Jerusalem followed by Egypt at the Battle of Actium. Papal Rome would also have three horns removed, the third of which was the Goths who were driven from the city of Rome in 538. Pagan Rome and papal Rome provide two witnesses that identify that the Battle of Actium aligns with 538, and 538 illustrates the Sunday law in the USA, when modern Rome rules supremely until probation closes.

የጳጳሳዊ ሥርዓት በ538 ዓ.ም. ሥልጣን በተሰጠው ጊዜ፣ እኛ በምናስብባቸው እነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የተወከሉትን ሁለቱንም፣ የትንቢታዊ ምስክርነትና የታሪካዊ ምስክርነት አቀረበ። 538 ዓ.ም. በ31 ከክርስቶስ ልደት በፊት ዓመትና በአክቲየም ጦርነት ይወከላል። በዳንኤል ምዕራፍ 8 ቁጥር 9 ውስጥ፣ አረማዊቷ ሮም የምድርን ዙፋን ለመያዝ ሦስት የጂኦግራፊ መሰናክሎችን ታሸንፍ ነበር። የመጀመሪያው በምሥራቅ ያለችው ሶርያ ነበረች፤ ከዚያም ይሁዳና ኢየሩሳሌም ተከተሉ፣ ከዚያም ግብፅ በአክቲየም ጦርነት። የጳጳሳዊቷም ሮም እንዲሁ ሦስት ቀንዶች እንዲነቀሉ ታደርግ ነበር፤ ከእነዚህም ሦስተኛው በ538 ዓ.ም. ከሮም ከተማ የተባረሩት ጎቶች ነበሩ። አረማዊቷ ሮምና የጳጳሳዊቷ ሮም የአክቲየም ጦርነት ከ538 ዓ.ም. ጋር እንደሚጣጣም የሚያሳዩ ሁለት ምስክሮችን ይሰጣሉ፤ 538 ዓ.ም. ደግሞ ዘመናዊቷ ሮም የምሕረት ዘመን እስኪዘጋ ድረስ በፍጹም ሥልጣን ስትገዛ በአሜሪካ ውስጥ የሚወጣውን የእሑድ ሕግ ያመለክታል።

We have concluded an overview of verses twenty-seven to thirty-one.

ከሃያ ሰባት እስከ ሰላሳ አንድ ድረስ ያሉትን ቁጥሮች አጠቃላይ እይታ አጠናቀናል።

In the next article, we will focus on these verses and begin the work of aligning the passage with the history of verses eleven through fifteen.

በሚቀጥለው ጽሑፍ፣ ትኩረታችንን በእነዚህ ቁጥሮች ላይ እናደርጋለን፣ እናም ይህን ክፍል ከቁጥር አሥራ አንድ እስከ አሥራ አምስት ካሉት ቁጥሮች ታሪክ ጋር የማስማማት ሥራ እንጀምራለን።

Back to Articles