Article

# ሮም ራእዩን ያጸናል — ቁጥር አሥራ አራት

የክርስቶስ ነጸብራቆችና የአውሬው ምስል መቀረጽ፡ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለ ትንቢታዊ ትይዩություն

Author

Jeff Pippenger

Published

September 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ዩናይትድ ስቴትስ ለአውሬው እና የአውሬውን ምስል መሥራቷን የሚለይ የትንቢት መስመር፣ የፕሮቴስታንትነት ቀንድ የክርስቶስን ምስል በሚያቆምበት ጊዜ ይከሰታል። ይህ መቋቋም በተለይ በዳንኤል ምዕራፍ አሥር ውስጥ ይታወቃል፤ በዚያም ዳንኤል ምክንያታዊውን መስተዋት “marah” ራእይ በሚያይበት ጊዜ። ዳንኤል ክርስቶስን የሚመለከቱትን ይወክላል፤ እነርሱም እንዲሁ በማድረጋቸው የክርስቶስን ባሕርይ ያንጸባርቃሉ። በምዕራፍ አሥር በዳንኤል የተወከሉት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ፣ ባሕርዩን ሲመለከቱ ብቻ በውስጣቸው የክርስቶስን ምስል ያቆማሉ። በመመልከት ይለወጣሉ።

የአውሬው ምስል አውሬውን ያንጸባርቃል፤ የአውሬውም ምስል መሰራት ለእግዚአብሔር ሕዝብ ታላቁ ፈተና ነው፥ በእርሱም ዘላለማዊ እጣ ፈንታቸው ይወሰናል። የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት የአሜሪካን ዩናይትድ ስቴትስ መንግሥት በቁጥጥራቸው ሥር በሚያደርጉበት ጊዜ፣ የፓፍሳዊው ኃይል ከፖለቲካዊ ድጋፍ ከመነጠቁ በፊት የተጠቀመበትን የቁጥጥር አወቃቀር የሚለይ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ሥርዓት ምስል ይሠሩ ይሆናል። በዚያው የጊዜ ዘመን ውስጥ ደግሞ የክርስቶስ ምስል በመጨረሻው ዘመን ሕዝቡ ውስጥ ይፈጠራል። ነገር ግን ከዳንኤል ጋር የነበሩ ራእዩን ያላዩ ሰዎች ነበሩ፥ ምክንያቱም ከራእዩ ሸሹ። በፈተናው ዘመን የክርስቶስ ምስል በውስጣቸው እንዲቀረጽ ለመፍቀድ ፈቃደኛ ሳይሆኑ በመቅረታቸው፣ የአውሬው ምስል መሰራት ፈተና ወድቀዋል።

የመንፈሳዊ ነጸብራቅ መርህ ክርስቶስን የሚወክል መስታወት በመመልከት ይፈጸማል፤ “ማራህ” ራእይም ምክንያት ፈጣሪ ራእይ ስለሆነ፣ በመስታወቱ ያለው የክርስቶስ ምስል በሰው ዘር ውስጥ የክርስቶስን ምስል ያመነጫል። ቀጥተኛ መስታወት ወደ መስታወቱ የሚመለከት ሰው ምስል ያንጸባርቃል፤ ነገር ግን የመርሁ መንፈሳዊ አተገባበር ከመስታወቱ ጋር የተያያዙ ተለዋዋጮች አሉት። “ቃሉን ሰሚ ብቻ እንጂ አድራጊ ያልሆነ” ያሉ ሰዎች “ራሱን ያያል፥ ይሄድማል፥ ወዲያውም ምን ዓይነት ሰው እንደ ነበረ ይረሳል።” እነርሱ ወደ መስታወቱ ይመለከታሉ፤ ነገር ግን የሚያዩት ሰብአዊነትን ብቻ ነው።

ሌላው ክፍል፣ “የሚሰማውን የሚረሳ አይደለም፣ ነገር ግን ሥራውን የሚያደርግ” የሆኑት፣ የእግዚአብሔርን ሕግ ያያሉ፤ ክርስቶስንም በመስተዋት ያያሉ። ሥራው የመንጸባረቅ መርህ “ተፈጥሯዊ” እውነታ እንዳለውና መንፈሳዊ እውነታም እንዳለው መረዳት ነው። ዳንኤል “ሥራውን” ያደረጉትን ያመለክታል፤ ምክንያቱም በዘጠነኛውና በአሥረኛው ምዕራፍ የመንጸባረቅን መንፈሳዊ መርህ የሚያመነጭውን ሥራ ያሳያል።

> በዚያን ዘመን እኔ ዳንኤል ሙሉ ሦስት ሳምንት ሐዘን ላይ ነበርሁ። የሚያምር እንጀራ አልበላሁም፤ ሥጋም ወይንም ወደ አፌ አልገባም፤ ሙሉ ሦስት ሳምንት እስኪፈጸም ድረስም ፈጽሞ ራሴን በዘይት አልቀባሁም። ዳንኤል 10፥1, 2።

ገብርኤል የምዕራፍ ስምንትን ራእይ ከፊል ትርጓሜ ለዳንኤል ሰጥቶት ነበር፤ ነገር ግን ዳንኤል ሁሉንም አልተረዳውም ነበር።

> እኔም ዳንኤል ተዳክሜ በአንዳንድ ቀኖች ታምሜ ነበር፤ ከዚያም ተነሥቼ የንጉሡን ሥራ አደረግሁ፤ በራእዩም እጅግ ተደነቅሁ፥ ነገር ግን የሚያስተውለው አልነበረም። ዳንኤል 8፥27።

እህት ዋይት የሚነግረን ዳንኤል በዳንኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ገብርኤል ወደ እርሱ ያመጣውን የዳንኤል ምዕራፍ ስምንት መልእክት ትርጓሜ ለማስተዋል ሲፈልግ እንደነበር ታሳውቀናለች።

> “በአዲስና ይበልጥ ጥልቅ በሆነ ቅንዓት፣ ሚለር ትንቢቶቹን መመርመሩን ቀጠለ፤ አሁን እጅግ ድንቅ አስፈላጊነትና ሁሉን የሚውጥ ጥልቅ ፍላጎት ያላቸው መስለው የታዩትን ነገሮች ለማጥናት ሙሉ ሌሊቶችና ቀኖች ይሰጡ ነበር። በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ውስጥ የ2300 ቀኖቹን መነሻ ነጥብ የሚያመለክት ፍንጭ ሊያገኝ አልቻለም፤ መልአኩ ገብርኤል ራእዩን ዳንኤል እንዲያስተውል ቢታዘዝም፣ ከፊል ማብራሪያ ብቻ ሰጠው። በቤተ ክርስቲያን ላይ የሚመጣው አስፈሪ ስደት በነቢዩ ራእይ ፊት ሲገለጥለት፣ የሰውነቱ ጉልበት ተሟጠጠ። ከዚያ በላይ ሊታገሥ አልቻለም፥ መልአኩም ለጥቂት ጊዜ ተወው። ዳንኤል “ደከምሁ፣ ጥቂት ቀኖችም ታመምሁ” ይላል። “ራእዩንም ተደነቅሁበት፤ የሚያስተውለውም አልነበረም።”

> “ነገር ግን እግዚአብሔር ለመልእክተኛው፦ ‘ይህን ሰው ራእዩን እንዲያስተውል አድርግ’ ብሎ አዝዞት ነበር። ያ ተልእኮ መፈጸም ነበረበት። ለዚህም በመታዘዝ፣ መልአኩ ከጥቂት ጊዜ በኋላ ወደ ዳንኤል ተመልሶ፦ ‘አሁን ጥበብንና ማስተዋልን ልሰጥህ መጥቻለሁ’ አለው፤ ‘እንግዲህ ቃሉን አስተውል፥ ራእዩንም አስብ።’ ዳንኤል 8፥27, 16፤ 9፥22, 23, 25–27። በ8ኛው ምዕራፍ ራእይ ውስጥ ሳይብራራ የቀረ አንድ አስፈላጊ ነጥብ ነበረ፤ ይኸውም ከጊዜ ጋር የተያያዘው—የ2300 ቀናት ዘመን ነው፤ ስለዚህ መልአኩ ማብራሪያውን እንደገና በቀጠለ ጊዜ በዋነኝነት በጊዜው ጉዳይ ላይ ቆመ።” The Great Controversy, 325.

በአሥረኛው ምዕራፍ ዳንኤል “ራእዩን” እና “ነገሩን” እንደ ተረዳ እንረዳለን፤ ነገር ግን ዳንኤል ተጨማሪ ብርሃን ፈለገ፥ ስለዚህም ያንን ማስተዋል ለማግኘት ልቡን አዘነበለ፤ ለሃያ አንድ ቀንም ጾመ። በዚህ ማድረጉ የመጨረሻውን ዘመን እነዚያን ይወክላል፤ እነርሱም በተፈጥሮው የማንጸባረቅ መርህ የተመሰለውን መንፈሳዊ የማንጸባረቅ መርህ የሚያስተውሉ ናቸው። ያ ማስተዋል በሥራቸው ይገለጣል፥ ሥራቸውም በዳንኤል የተወከለው የእግዚአብሔርን ትንቢታዊ ቃል ትክክለኛ ማስተዋል ለመፈለግ እንደሆነ ነው። ከራእዩ የሸሹት ሰዎች ጋር ያለው ግልጽ ተቃርኖ ይህ ነው፤ እነርሱ የእግዚአብሔርን ትንቢታዊ ቃል ትክክለኛ ማስተዋል ለማግኘት አልፈለጉም ነበር።

ዳንኤል ለማስተዋል እንደ ተራበ የተመለከተው የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል እውነት የመጨረሻዎቹ ቀናት ብርሃን ነው፥ ምክንያቱም ዳንኤል አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ይወክላልና። ስለዚህ ዳንኤል፣ የምህረት ደጅ ከመዘጋቱ በፊት እንደ መጨረሻው ፈተና የተመለከተውን የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ብርሃን ለማስተዋል የሚፈልጉትን ክፍል ይወክላል። በዚህ ረገድ፣ ከምህረት ደጅ መዘጋት በፊት የሚፈታው የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ነው፤ ነገር ግን ደግሞ የአውሬው ምስል መቋቋም ተብሎ የተመለከተው ፈተና እርሱ ነው።

የአውሬው ምስል መቋቋም የአውሬው ምስል እንዴት እንደሚበጀ ያለውን ሂደት በቀጥታ ይለይታል። ያ እውነታ በትክክል ሊወሰን የማይችለው የፈተናውን ዋና ጉዳይ፣ አውሬውን፣ አስቀድሞ ሳይለይ ነው። ምስሉ እንዴት እንደሚቀረጽ የሚመሠርተውና የሚለየው አውሬው ነው።

> “ነገር ግን ‘የአውሬው ምስል’ ምንድር ነው? እና እንዴትስ ሊሠራ ነው? ምስሉ በሁለት ቀንዶች ባለው አውሬ ይሠራል፥ እናም ለአውሬው ምስል ነው። ደግሞም የአውሬው ምስል ተብሎ ይጠራል። እንግዲህ ምስሉ ምን እንደሚመስል እና እንዴት ሊሠራ እንደሚገባ ለማወቅ የአውሬውን ራሱን ባሕርይ—ጵጵስናውን—ማጥናት አለብን።”

> “የቀደመችው ቤተ ክርስቲያን ከወንጌል ቀላልነት በመራቅ አሕዛብ ሥርዓቶችንና ልማዶችን በመቀበል በተበላሸች ጊዜ፣ የእግዚአብሔርን መንፈስና ኃይል አጣች፤ እናም የሕዝቡን ሕሊና ለመቆጣጠር የዓለማዊ ሥልጣንን ድጋፍ ፈለገች። ውጤቱም ጳጳሳዊ ሥርዓት ሆነ፤ ይህም የመንግሥትን ሥልጣን የተቆጣጠረች እና ለራሷ ዓላማ ማራመጃ፣ በተለይም ‘መናፍቅነትን’ ለመቅጣት የተጠቀመች ቤተ ክርስቲያን ነበረች። ዩናይትድ ስቴትስ የአውሬውን ምስል ለመሥራት፣ ሃይማኖታዊው ሥልጣን የሲቪል መንግሥትን እንዲሁ መቆጣጠር አለበት፤ እንዲሁም የመንግሥቱ ሥልጣን ደግሞ በቤተ ክርስቲያን ለራሷ ዓላማ መፈጸሚያ እንዲውል።” The Great Controversy, 443.

“ምስሉ እንዴት እንደሚመስል እና እንዴት መፈጠር እንዳለበት ለመማር የአውሬውን ራሱን—ጵጵስናን—ባህርያት ማጥናት ይገባናል።” የመጨረሻዎቹ ቀኖች ፈተና የሆነውን ራእይ ከምሕረት ዘመን መዘጋት ጥቂት በፊት የሚመሠርተው ይህ አውሬ ነው። ዳንኤል ራእዩንና ነገሩን ተረዳ።

> በፋርስ ንጉሥ ቂሮስ በሦስተኛው ዓመት ቤልጣሻጽር የተባለ ዳንኤል አንድ ነገር ተገለጠለት፤ ያ ነገርም እውነት ነበረ፥ የተወሰነውም ዘመን ረጅም ነበረ፤ እርሱም ነገሩን አስተዋለ፥ ራእዩንም አስተዋወቀ። ዳንኤል 10፥1።

ራእዩ የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመታት “mareh” ራእይ ነው። “thing” የሚለው ቃል “dabar” የተባለ ዕብራይስጥ ቃል ሲሆን፣ ትርጉሙም “ቃል” ማለት ነው። በቁጥር አንድ “thing” ተብሎ የተተረጎመው ያው ቃል (“dabar”) በምዕራፍ ዘጠኝ ቁጥር ሃያ ሦስት “matter” ተብሎ ተተርጉሟል።

> እነሆ፥ እኔ በጸሎት ስናገር ሳለሁ፥ በመጀመሪያ በራእይ ያየሁት ሰው ገብርኤል፥ ፈጥኖ እየበረረ መጥቶ፥ በማታ መሥዋዕት ጊዜ ነካኝ። እርሱም አስተማረኝ፥ ከእኔም ጋር ተናገረ እንዲህም አለ፦ ዳንኤል ሆይ፥ ጥበብንና ማስተዋልን እሰጥህ ዘንድ አሁን ወጥቻለሁ። በልመናህ መጀመሪያ ትእዛዝ ወጣ፥ እኔም አሳይህ ዘንድ መጥቻለሁ፤ አንተ እጅግ የተወደድህ ነህና፤ ስለዚህ ነገሩን አስተውል፥ ራእዩንም አስብ። ዳንኤል 9፥21–23።

ገብርኤል ወደ ዳንኤል የሚመጣው ለዳንኤል ጸሎት ምላሽ ነው፤ ይህም ዳንኤል በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት በተመለከተው መበተን የተወከለውን ምርኮ ውስጥ እንዳለ በተረዳ ጊዜ ከተቀበለው መገለጥ ጋር የተያያዘ ነው።

> በንግሥናውም በመጀመሪያው ዓመት እኔ ዳንኤል፥ ለኢየሩሳሌም ጥፋት ሰባ ዓመታትን እንዲፈጽም የእግዚአብሔር ቃል ወደ ነቢዩ ኤርምያስ እንደ መጣ የዓመታቱን ቍጥር በመጻሕፍት አስተዋልሁ። ዳንኤል 9፥2።

ኤርምያስ የገለጸው ምርኮ ዳንኤልን ሙሴ የመዘገበው የ“ሰባቱ ዘመናት” ምርኮ እንዲያውቅ መራው፤ ይህም በአንድነት “መሐላ” እና “እርግማን” ነበር።

> አዎን፥ እስራኤል ሁሉ ሕግህን ተላልፈዋል፤ ድምፅህንም እንዳይታዘዙ ፈቀቅ ብለው ሄዱ፤ ስለዚህም በእኛ ላይ እርግማኑ ፈሰሰ፥ ደግሞም በእግዚአብሔር ባሪያ በሙሴ ሕግ የተጻፈው መሐላ፥ በእርሱ ላይ ስለ በደልን። በእኛና በእኛ ላይ ይፈርዱ በነበሩት ፈራጆቻችን ላይ የተናገረውን ቃሉንም ታላቅ ክፉ ነገር በማምጣት አጸናው፤ ከሰማይ ሁሉ በታች በኢየሩሳሌም ላይ እንደ ተደረገው ያለ ነገር አልተደረገምና። በሙሴ ሕግ እንደ ተጻፈው ይህ ክፉ ሁሉ በእኛ ላይ መጣ፤ ነገር ግን ከኃጢአታችን እንመለስና እውነትህንም እናስተውል ዘንድ በአምላካችን በእግዚአብሔር ፊት ጸሎታችንን አላቀረብንም። ዳንኤል 9፥11–13።

በኤርምያስና በሙሴ ሁለቱ ምስክሮች ላይ ተመሥርቶ፣ ዳንኤል በኢየሩሳሌም ላይ የመጣው ጥፋት በጥንታዊቷ እስራኤል ላይ “የፈሰሰው” “የሙሴ” “እርግማን” መሆኑን ተረዳ። እህት ዋይት የኤርምያስን ምስክርነት “ለቤተ ክርስቲያን ምስክሮች” ብላ ትጠራዋለች፤ በዚህም ረገድ ኤርምያስን የመጨረሻ ዘመናት የትንቢት መንፈስ መሆኑን ትለይታለች፥ ምክንያቱም በመጨረሻ ዘመናት “ለቤተ ክርስቲያን ምስክሮች” ይህ ነገር ራሱ ነውና። ኤርምያስ የትንቢትን መንፈስ ይወክላል፤ ሙሴም መጽሐፍ ቅዱስን ይወክላል።

ዳንኤል በመጨረሻዎቹ ዘመናት ከእነዚያ ሁለት ምስክሮች ተበትነው እንደነበሩ የሚያስተውሉትን፣ እንዲሁም ከመጽሐፍ ቅዱስና ከትንቢት መንፈስ እንደ ነቃቱ የሚያስተውሉትን ይወክላል፤ እንደ ዳንኤልም እርሱ (እነርሱ) በምርኮ ውስጥ እንደነበረ (እንደነበሩ) እውነታ እንዲነቃ፣ እናም ያ ምርኮ በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ውስጥ እንደተወከለ እንዲያስተውል።

የእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ልምድ የአሥሩ ደናግል ልምድ ነው።

> «የማቴዎስ 25 የአሥሩ ድንግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ልምምድ ያመለክታል።» ታላቁ ተጋድሎ፣ 393።

በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ የተጠቀሰው የመዘግየት ጊዜ በዳንኤል መጽሐፍ ዘጠነኛው ምዕራፍ የተገለጠውን እንቅስቃሴ ይወክላል። ዳንኤል በሁለቱ የተቀደሱ ምስክሮች ላይ ተመርኮዞ ሕይወቱ በሙሉ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ያለ አንድ ልዩ ትንቢት ፍጻሜ መሆኑን አስተዋለ። ያ ትንቢትም ዳንኤል በሚቀጥለው ምዕራፍ በእርሱ ላይ ሊደርስ ላለው ነገር ዝግጁ ሊሆን ከሆነ የሚያስፈልገውን ፈውስ መንገድ መራው። እንዲሁም ሚለራውያን የአሥሩን ደናግል ምሳሌ በፍጻሜ ሲያደርሱ የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥና መዘግየት እንቅልፍ ውስጥ እንዲወድቁ እንዳደረጋቸው ወደዚያ እውነታ ደግሞ ሊነቁ ያስፈልጋቸው ነበር። ነቢያት ሁሉ የመጨረሻውን ዘመን ይወክላሉ።

የዳንኤልና የሚለራውያን መነቃቃት በመጨረሻዎቹ ቀኖች የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መነቃቃት ሁለት ምስክሮች ናቸው።

> “ኢየሱስና የሰማይ ሠራዊት ሁሉ ነፍሳቸው የወደደችውን እርሱን ለማየት በጣፋጭ ተስፋ የናፈቁትን በርኅራኄና በፍቅር ተመለከቱአቸው። በፈተናቸው ሰዓት ለማጽናናት መላእክት በዙሪያቸው ይንዣበቡ ነበር። ሰማያዊውን መልእክት መቀበልን የቸሉት ግን በጨለማ ውስጥ ተተዉ፤ እግዚአብሔርም ከሰማይ የላከላቸውን ብርሃን ሊቀበሉ ስላልወደዱ ቍጣው በእነርሱ ላይ ነደደ። እነዚያ ታማኝ ሆነው የተስፋ ቆራጮች ሆኑት፣ ጌታቸው ለምን እንዳልመጣ ሊያስተውሉ ያልቻሉት ግን በጨለማ ውስጥ አልተተዉም። እንደ ገና ትንቢታዊ ዘመናትን ለመመርመር ወደ መጻሕፍታቸው ተመሩ። የጌታ እጅ ከቁጥሮቹ ላይ ተወሰደ፣ ስህተቱም ተብራራ። ትንቢታዊ ዘመናቱ እስከ 1844 እንደሚደርሱ አዩ፤ እንዲሁም ትንቢታዊ ዘመናቱ በ1843 እንደሚያበቁ ለማሳየት ያቀረቡት ያው ማስረጃ በ1844 እንደሚያበቁ እንደሚያረጋግጥ አስተዋሉ። ከእግዚአብሔር ቃል የመጣ ብርሃን በሁኔታቸው ላይ አበራ፣ የመዘግየትም ጊዜ እንዳለ አገኙ—‘ራእዩ ቢዘገይ እንኳ ጠብቀው።’ ክርስቶስ ወዲያው እንዲመጣ ባላቸው ፍቅር ውስጥ፣ እውነተኛዎቹን ጠባቂዎች ለመግለጥ የተዘጋጀውን የራእዩን መዘግየት ችላ ብለው ነበር። ደግሞም የጊዜ ምልክት ነበራቸው። ነገር ግን ከእነርሱ ብዙዎች በ1843 እምነታቸውን የለየውን ያን የቅንዓትና የኃይል ደረጃ እንዲያገኙ ከከባድ ተስፋ መቁረጣቸው በላይ ሊነሡ እንዳልቻሉ አየሁ።” Early Writings, 236.

በምሳሌው ፍጻሜ ውስጥ፣ ሚለራውያን “የራእዩን መዘግየት ቸል ብለው ነበር፤” ነገር ግን “ዳግመኛ” “የትንቢቱን ዘመናት ለመመርመር ወደ መጽሐፍ ቅዱሳቸው ተመሩ። የጌታ እጅ ከቁጥሮቹ ላይ ተወገደች፣ ስህተቱም ተብራራ።” ዳንኤል ወደ መጽሐፍ ቅዱስ ተመራ፣ እንዲሁም “የጌታ እጅ” ከ“ትንቢታዊ ዘመናት” ላይ ተወገደች፤ እናም ዳንኤል በንቁ እምነት ሰሚ ብቻ ሳይሆን ፈጻሚ ሆኖ፣ በዘሌዋውያን ምዕራፍ ሃያ ስድስት የተሰጡትን መመሪያዎች እንዲሁም ለእግዚአብሔር ሕዝብ የተበተነ ሁኔታ መፍትሔና መፍታት በመፈጸም የኤርምያስንና የሙሴን መልእክት እንደተረዳ አረጋገጠ፤ ከዚያም “ማብራሪያው” ለዳንኤል ተሰጠው።

አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሆኑት በመጨረሻዎቹ ዘመናት የምሳሌውን የመዘግየት ጊዜ በመጨረሻውና እጅግ ፍጹም በሆነ ፍጻሜው ሲፈጽሙ፣ “የአውሬው ምስል መቋቋም” ታላቅ ፈተናቸው በሆነበት የጊዜ ዘመን ውስጥ እንዲህ ያደርጋሉ።

በሚቀጥለው ጽሑፍ እነዚህን ሐሳቦች እንቀጥላለን።

> «“ፍሬው በበሰለ ጊዜ፥ መከሩ ስለደረሰ ወዲያውኑ ማጭዱን ያስገባል።” ክርስቶስ ራሱ በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ እንዲገለጥ በታላቅ ናፍቆት እየተጠባበቀ ነው። የክርስቶስ ባሕርይ በሕዝቡ ውስጥ ፍጹም በሆነ ሁኔታ ሲተካ ከዚያ በኋላ እነርሱን የራሱ ለማድረግ ይመጣል።” Christ’s Object Lessons 69.

> “ዓለምን በጨለማ የሚሸፍነው ስለ እግዚአብሔር ያለው የተሳሳተ አስተዋል ጨለማ ነው። ሰዎች ስለ ባሕርዩ ያላቸውን እውቀት እያጡ ነው። እርሱ በተሳሳተ መንገድ ተረድቶ በተሳሳተም ሁኔታ ተተርጉሞአል። በዚህ ጊዜ ከእግዚአብሔር የሆነ መልእክት ሊታወጅ ይገባል፤ በተጽእኖው የሚያበራና በኃይሉ የሚያድን መልእክት። ባሕርዩ ሊገለጥ ይገባል። የክብሩ ብርሃን፣ የቸርነቱ፣ የምሕረቱና የእውነቱ ብርሃን፣ ወደ ዓለም ጨለማ ሊፈስ ይገባል።”

> “ይህ በነቢዩ ኢሳይያስ በዚህ ቃል የተገለጸው ሥራ ነው፤ ‘የምሥራችን የምታወራ ኢየሩሳሌም ሆይ፥ ድምፅሽን በኃይል አንሺ፤ አንሺው፥ አትፍሪ፤ ለይሁዳ ከተሞች፦ እነሆ አምላካችሁ! እነሆ፥ ጌታ እግዚአብሔር በኃይል ይመጣል፥ ክንዱም ስለ እርሱ ይገዛል፤ እነሆ፥ ዋጋው ከእርሱ ጋር ነው፥ ሥራውም በፊቱ አለ።’” ኢሳይያስ 40፥9, 10።

> “የሙሽራውን መምጣት የሚጠባበቁ ለሕዝቡ፣ ‘እነሆ አምላካችሁ’ ማለት ይገባቸዋል። የምሕረት ብርሃን የመጨረሻ ጨረሮች፣ ለዓለም የሚሰጠው የምሕረት የመጨረሻ መልእክት፣ የፍቅሩ ባሕርይ መገለጥ ነው። የእግዚአብሔር ልጆች ክብሩን ሊገልጡ ይገባቸዋል። በራሳቸው ሕይወትና ባሕርይ የእግዚአብሔር ጸጋ ስለ እነርሱ ያደረገውን ሊገልጡ ይገባቸዋል።” Christ’s Object Lessons, 415.

Back to Articles