Article

# የኢዮኤል መጽሐፍና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ስምንት

ቁጥር ስምንት

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> ማንን እውቀትን ያስተምራል? ማንንስ ትምህርቱን እንዲያስተውል ያደርጋል? ከወተት የተወጡትን፥ ከጡትም የተለዩትን።

> ሥርዓት በሥርዓት ላይ፥ ሥርዓት በሥርዓት ላይ መሆን አለበት፤ መስመር በመስመር ላይ፥ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፥ በዚያም ጥቂት። እርሱ በተንተባተበ ከንፈርና በሌላ ልሳን ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ድካም ላይ ያለውን የምታሳርፉበት ዕረፍት ይህ ነው፤ መታደስም ይህ ነው ብሎአቸው ነበር፤ ነገር ግን ሊሰሙ አልፈቀዱም።

> ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ፥ ሥርዓት በሥርዓት ላይ፣ ሥርዓት በሥርዓት ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ ጥቂት እዚህ፣ ጥቂትም እዚያ ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ እንዲታሰሩ፣ እንዲያዙም ነበር።

> ስለዚህ፣ በኢየሩሳሌም ውስጥ ያለውን ይህን ሕዝብ የምትገዙ ፌዘኞች ሰዎች ሆይ፣ የእግዚአብሔርን ቃል ስሙ። እናንተ፣ “ከሞት ጋር ቃል ኪዳን አድርገናል፣ ከሲኦልም ጋር ስምምነት አለን፤ የሚጥለቀለቅ መቅሠፍት ሲያልፍ ወደ እኛ አይመጣም፤ ሐሰትን መጠጊያችን አድርገናልና፣ በውሸትም ተሸሽገናል” ብላችኋልና፤ ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ “እነሆ፣ በጽዮን ለመሠረት ድንጋይ አኖራለሁ፤ የተፈተነ ድንጋይ፣ ክቡር የማዕዘን ራስ ድንጋይ፣ ጽኑ መሠረት፤ የሚያምን አይቸኩልም። ፍርድንም ለመለኪያ አደርጋለሁ፣ ጽድቅንም ለሚዛን ገመድ፤ በረዶም የሐሰትን መጠጊያ ይጠርጋል፣ ውኃዎችም መሸሸጊያውን ያጥለቀልቃሉ። ከሞትም ጋር ያደረጋችሁት ቃል ኪዳን ይፈርሳል፣ ከሲኦልም ጋር ያላችሁ ስምምነት አይጸናም፤ የሚጥለቀለቅ መቅሠፍት ሲያልፍ በእርሱ ትረገጣላችሁ።” ኢሳይያስ 28፥9–18።

ኢየሩሳሌምን የሚገዙት ፌዘኞች ሰዎች ከጥቂት ቁጥሮች በፊት ኢሳይያስ “የኤፍሬም ሰካሮች” እና “የትዕቢት አክሊል” ብሎ የለየአቸው የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን መሪዎች ናቸው። በጴንጤቆስጤ ጴጥሮስ መልእክቱ በሰካሮች ሰዎች እየተነገረ ነው ለሚሉት ሰዎች ምላሽ ሰጠ። የኋለኛው ዝናብ የጊዜ ወቅት ስለ እውነተኛና ሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው። ከጌታ የሚመጣ መልእክት ሁልጊዜ ሁለት የአምልኮ ክፍሎችን ያፈራል፣ እነዚህም ሁለቱ ክፍሎች ወይን ይጠጣሉ። የተቀደሰው መልእክት፣ ወይም የተቀደሰው ወይን፣ በኢዮኤል ውስጥ ከታማኝ ካልሆኑት አፍ የተቈረጠ ያ ነው።

> እናንተ ሰካሮች ሆይ፥ ንቁ እና አልቅሱ፤ እናንተም ወይን ጠጅ ጠጪዎች ሁሉ ሆይ፥ ጩኹ፤ ስለ አዲሱ ወይን፥ ከአፋችሁ ተቋርጦአልና። ኢዮኤል 1፥5።

በኢዮኤል ምዕራፍ አንድ ውስጥ፣ የወይኑ እርሻ ክፉ አራሾች፣ ሎዶቅያዊቱን የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን የሚወክሉ፣ “አዲሱ ወይን” ከአፋቸው “ተቈርጦ” ከመወሰዱ ጋር በተያያዘ ተኰንነው ፍርድ ይፈረድባቸዋል። እግዚአብሔር በ“ቍርባንና በመጠጥ መሥዋዕት” የተመሰለውን በኋለኛው ዝናብ የሚፈስሰውን የእግዚአብሔርን መንፈስ ከእነዚህ ክፉ ሰካራም አራሾች ቈርጦ አግዶታል።

> ከእግዚአብሔር ቤት የእህል ቍርባንና የመጠጥ ቍርባን ተቋርጦአል፤ ካህናቱ፥ የእግዚአብሔር አገልጋዮች፥ አዝነዋል። እርሻው ጠፍቶአል፥ ምድሪቱም አልቅሳለች፤ እህሉ ጠፍቶአልና፤ አዲሱ ወይን ጠጅ ደርቆአል፥ ዘይቱም ደክሞአል። እናንተ ገበሬዎች ሆይ፥ እፈሩ፤ እናንተ የወይን ተከላካዮች ሆይ፥ ስለ ስንዴውና ስለ ገብሱ ዋይ በሉ፤ የእርሻው መከር ጠፍቶአልና። ወይኑ ደርቆአል፥ በለሱም ደክሞአል፤ ሮማኑ፥ ዘንባባውም፥ ፖሙም፥ እንዲሁም የሜዳው ዛፎች ሁሉ ረግፈዋል፤ ደስታ ከሰው ልጆች ዘንድ ስለ ደረቀች። እናንተ ካህናት ሆይ፥ ታጠቁና ልቀሱ፤ እናንተ የመሠዊያው አገልጋዮች ሆይ፥ ዋይ በሉ፤ እናንተ የአምላኬ አገልጋዮች ሆይ፥ ኑ፥ ማቅ ለብሳችሁ ሌሊቱን ሁሉ ተኙ፤ የእህል ቍርባንና የመጠጥ ቍርባን ከአምላካችሁ ቤት ተከልክሎአልና። ጾምን ቀድሱ፥ የተቀደሰ ስብሰባን ጥሩ፥ ሽማግሌዎችንና በምድሪቱ የሚኖሩትን ሁሉ ወደ እግዚአብሔር አምላካችሁ ቤት ሰብስቡ፥ ወደ እግዚአብሔርም ጩኹ። ወዮ ለዚያ ቀን! የእግዚአብሔር ቀን ቀርቦአልና፥ ከሁሉን ከሚችል እንደ ጥፋት ይመጣል። መብሉ በዓይናችን ፊት አልተቈረጠምን? አዎን፥ ደስታና ሐሴት ከአምላካችን ቤት ተቈርጠዋል። ኢዮኤል 1፥9–16።

የኢሳይያስ “የኤፍሬም ሰካሮች” በዮኤል “ሲነቁ፥” የሚነቁበት ሁኔታ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው—“አዲስ ወይን” ተብሎ የተመሰለ። ይህ ከእግዚአብሔር ከተመረጡ የቃል ኪዳኑ ሕዝቦች ተከልክሎባቸው ነበር። “እህል” በዚህ ንባብ ውስጥ ለእህል አጠቃላይ ቃል ነው፥ የእግዚአብሔርም ቃል የሰማይ እንጀራ ነው፤ በዚህም ንባብ ውስጥ “ተበክኗል።”

“አዲሱ ወይን” በ9/11 የደረሰው የአሁኑ እውነት መልእክት ነው። “አዲሱ ወይን ደርቋል” እና “ተቈርጧል” ተብሎ የተነገረው፣ “አዲሱ ወይን” የሚታወቀው ወደ ኤርምያስ “አሮጌ” መንገዶች በሚመለሱ ብቻ ስለሆነ ነው፤ ምክንያቱም “አዲስ” መልእክት ሁልጊዜ ከ“አሮጌው” መልእክት ጋር በስምምነት ይሆናልና። “ደርቋል” ተብሎ የተተረጎመው ቃል በዕብራይስጥ “ማፈር” ማለት ነው።

“የሚያፍሩ” የሆኑት በኢዮኤልና በነቢያት ዋና ርእሰ ጉዳይ ናቸው። የኤፍሬም ሰካራሞች ብዙውን ጊዜ “ሰላምና ደኅንነት” ተብሎ ስለሚጠራው ሐሰተኛ የኋለኛው ዝናብ መልእክታቸው ያፍራሉ። የእህል፣ የአዲስ ወይንና የዘይት ሦስቱ ምልክቶች የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ይወክላሉ። የኋለኛው ዝናብ ደግሞ እንደ መንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ይወከላል።

የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ እና ስለ ፍርድ ማሳመን ነው፤ ይህም በትክክል በዚያው ሥርዓት ነው። የእግዚአብሔር ቃል ስለ ኃጢአት ያሳምናል፤ በ“እህልም” ይወከላል። “አዲሱ ወይን” መያዝ በ“ዝናብ” እና በ“ወይን” የሚወከለውን መንፈስ ቅዱስ የተቀበሉ መሆናቸውን ያሳያል፤ ምክንያቱም “ዝናብ” እና “ወይን” ሁለቱም መልእክት ወይም ትምህርት መሆናቸው በቀላሉ ሊገለጥ ይችላል።

> ነገር ግን እውነትን እነግራችኋለሁ፤ እኔ መሄዴ ለእናንተ ይጠቅማል፤ ምክንያቱም እኔ ካልሄድሁ፥ መጽናኛው ወደ እናንተ አይመጣምና፤ ነገር ግን እኔ ብሄድ እርሱን ወደ እናንተ እልከዋለሁ። እርሱም በመጣ ጊዜ ዓለምን ስለ ኃጢአት፥ ስለ ጽድቅም፥ ስለ ፍርድም ይወቅሳል፤ ስለ ኃጢአት፥ በእኔ ስለማያምኑ፤ ስለ ጽድቅ፥ ወደ አባቴ ስለምሄድ፥ ከእንግዲህም ስለማታዩኝ፤ ስለ ፍርድ፥ የዚህ ዓለም ገዥ ስለ ተፈረደበት። ገና ብዙ ነገር የምነግራችሁ አለኝ፥ ነገር ግን አሁን ልትሸከሙት አትችሉም። ነገር ግን እርሱ፥ የእውነት መንፈስ፥ በመጣ ጊዜ ወደ እውነት ሁሉ ይመራችኋል፤ ምክንያቱም ከራሱ አይናገርምና፤ የሚሰማውን ሁሉ ይናገራል፥ የሚመጣውንም ያሳያችኋል። ዮሐንስ 16፥7–13።

የኢዮኤል “እህል” የእግዚአብሔር ቃል ነው፣ እርሱም ስለ “ኃጢአት” ያስነቃቃል። “ጽድቅ” የሚገለጠው ሰብአዊነታቸውን ከመለኮት ጋር በአሁኑ እውነት መልእክት አማካኝነት ያገናኙ ሰዎች ናቸው፤ ይህም እንደ “አዲስ” (የአሁኑ-እውነት) “ወይን” (መልእክት) ተመስሏል። “ዘይት” የ “ፍርድ” ምልክት ነው፥ ምክንያቱም “ፍርድ” የሚመሠረተው የሚፈረድባቸው ሰዎች “ዘይት” እንዳላቸው ወይም እንደሌላቸው ላይ ነው። የኢዮኤል እህል፣ አዲስ ወይንና ዘይት ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ እና ስለ ፍርድ የሚመጣው ማስነቃቂያ ነው። ከኋለኛው ዝናብ መፍሰስ ጋር በተያያዘ በመንፈስ ቅዱስ ሥራ ውስጥ ያሉ ንጥረ ነገሮች ሁሉ፣ ከ9/11 ጀምሮ ኢዮኤል “ንቁ!” ብሎ በሚያዝዛቸው ጊዜ የላኦዲቅያ አድቬንቲዝምን ሊፈትኑ የሚገባቸውን እውነቶች ያቀናብራሉ።

የዘገየው ዝናብ መልእክት ሦስቱ ምልክቶች ከራእይ አሥራ አራት የሦስቱ መላእክት መልእክቶች ጋር ተመሳሳይ ናቸው፤ “ገበሬዎችም” “ሊያፍሩ” ነው፥ “የወይን ተክል አሳዳጊዎችም” “ሊያለቅሱ” ነው። በኢዮኤል ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ ከቶ እንዲያፍር የለበትም።

> እኔም በእስራኤል መካከል እንዳለሁ፣ እኔም እግዚአብሔር አምላካችሁ እንደሆንሁ እንጂ ሌላም እንደሌለ ታውቃላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም። ኢዮኤል 2፥27።

ባሎችና ወይን አትክልተኞች ለማሳደግ የተሰጣቸውን የወይን እርሻ ሕይወት ለማፍራት ኃይል የሌለውን የሐሰተኛውን የኋለኛው ዝናብ መልእክት ስለሚያቀርቡ ያፍራሉ እና ያለቅሳሉ። አድቬንቲዝም በነቢይታቸው አማካኝነት የኋለኛውን ዝናብ ተሞክሮ ለመፈጸም እንደ ተጠሩ ያውቃል፤ ነገር ግን የእርሻዎች ፍሬ ደርቋል። በተለይም “ስለ ስንዴውና ስለ ገብሱ” ያፍራሉ እና ያለቅሳሉ። በክርስቶስ ትንሣኤ ቀን የቀረበው የ“ገብስ” በኩረ ፍሬ መባ በጴንጤቆስጤ በቀረበው የ“ስንዴ” በኩረ ፍሬ መባ የተደመደመውን የጴንጤቆስጤ ወቅት ጀመረ። የኤፍሬም ሰካራሞች የኋለኛው ዝናብ በሚወርድበት ጊዜ ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ድረስ እንደገና የሚደገምበት የጴንጤቆስጤ ወቅት ትክክለኛ ጎን ላይ ስላልሆኑ ያፍራሉ።

> “ብዙዎች የፊተኛውን ዝናብ በታላቅ መጠን መቀበል አልቻሉም። እግዚአብሔር ስለእነርሱ እንዲህ አዘጋጅቶ የሰጣቸውን ጥቅሞች ሁሉ አላገኙም። ይህ ጉድለት በኋለኛው ዝናብ እንደሚሞላ ይጠባበቃሉ። ከጸጋ እጅግ የበለጸገ ብዛት በሚፈስስበት ጊዜ ልባቸውን ከፍተው ለመቀበል ያስባሉ። እጅግ አስፈሪ ስህተት እየሠሩ ነው። እግዚአብሔር ብርሃኑንና እውቀቱን በመስጠት በሰው ልብ የጀመረው ሥራ ያለማቋረጥ ወደፊት መቀጠል አለበት። እያንዳንዱ ሰው የራሱን አስፈላጊነት ማወቅ አለበት። ልብ ከእያንዳንዱ ርኵሰት ባዶ ሊሆን እና ለመንፈስ መኖር ንጹሕ ሊደረግ ይገባል። ቀደምት ደቀ መዛሙርት በኀጢአት መናዘዝና መተው፣ በትጉህ ጸሎትና ራሳቸውን ለእግዚአብሔር በመቀደስ፣ በጰንጤቆስጤ ቀን ለመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ተዘጋጁ። አሁንም ያው ሥራ፣ ግን በበለጠ ደረጃ፣ መደረግ አለበት። በዚያን ጊዜ የሰው ወኪል በረከቱን መጠየቅ ብቻ እና ጌታ ስለ እርሱ የጀመረውን ሥራ እንዲፈጽም መጠበቅ ብቻ ነበረበት። ሥራውን የጀመረው እግዚአብሔር ነው፣ ሰውንም በኢየሱስ ክርስቶስ ፍጹም በማድረግ ሥራውን ይፈጽማል። ነገር ግን በፊተኛው ዝናብ የተመሰለውን ጸጋ ቸል ማለት ፈጽሞ ሊኖር አይገባም። ያላቸውን ብርሃን መሠረት አድርገው የሚኖሩ ብቻ ከዚያ የበለጠ ብርሃን ይቀበላሉ። በንቁ ክርስቲያናዊ ባሕርያት መግለጫ ውስጥ በየቀኑ እየተራመድን ካልሆነ፣ በኋለኛው ዝናብ ውስጥ የመንፈስ ቅዱስን መገለጦች አናውቅም። እርሱ በዙሪያችን ባሉ ልቦች ሁሉ ላይ ሊወርድ ይችላል፣ እኛ ግን አናስተውለውም ወይም አንቀበለውም።” Testimonies to Ministers, 506, 507.

ወንድምት ዋይት “የጴንጤቆስጤ ወቅት” ብላ በምትጠራው መስመር አውድ ውስጥ፣ “የቀድሞው ዝናብ” ማለት ክርስቶስ ከትንሣኤው በኋላ ከሰማያዊ ስብሰባው ወርዶ በደቀ መዛሙርቱ ላይ እስትንፋስ ሲነፍስ ነበር። “የኋለኛው ዝናብ” በዚህ አውድ ውስጥ ጴንጤቆስጤ ነበር። በጴንጤቆስጤ ወቅት አልፋ ላይ ጥቂት ጠብታዎች በደቀ መዛሙርቱ ላይ ተነፈሱ፤ በኦሜጋው ግን እነዚያ እስትንፋስ የተነፈሰባቸው ደቀ መዛሙርት ለዓለም ሁሉ በእሳት ልሳናት ይናገሩ ነበር። በመጀመሪያውም ሆነ በመጨረሻው የመንፈስ ቅዱስ መገለጥ ነበረ። በመጀመሪያው መለኮት በመልእክት አማካይነት መንፈስ ቅዱስን ለሰብዓዊነት እያስተላለፈ ነበር፤ በመጨረሻው ደግሞ በልሳናት (ሰብዓዊነት) እና በእሳት (መለኮት) የተወከለው የመለኮትና የሰብዓዊነት ኅብረት በመልእክት አማካይነት መንፈስ ቅዱስን ለሰብዓዊነት እያስተላለፈ ነበር። በመጀመሪያው የገብስ በኩራት ቍርባን ከክርስቶስ ትንሣኤ ጋር ይጣጣማል፤ በጴንጤቆስጤ የበኩራት ቍርባን የሚቀርቡት ሁለቱ የስንዴ ኅብሶችም ከጴንጤቆስጤ ጋር ይጣጣማሉ።

እነዚያ ሁለቱ እንጀራዎች የኃጢአት ምልክት የሆነውን እርሾ ያካተተ ብቸኛው መሥዋዕት ነበሩ። እነዚያ እንጀራዎች ተጋግረው ነበር፤ በዚህም የኃጢአት መወገድን ይወክላሉ፤ ነገር ግን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን የሚወክሉት ሁለቱ የማወዛወዝ እንጀራዎች በሚልክያስ ምዕራፍ ሶስት የተጠቀሰው የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ከእነዚያ ኃጢአቶች ያነጻቸው ኃጢአተኞች የነበሩ ወንዶችና ሴቶች መሆናቸውን እውነቱን ያጸናሉ። ስለዚህ፣ የጰንጠቆስጤው ወቅት አልፋ የሰማይ እንጀራ ደቀ መዛሙርቱን ሲያስተምር ይወክል ነበር፤ የዚያም ወቅት ኦሜጋ እነዚያኑ ደቀ መዛሙርት ወደ ሰማይ ከፍ ተደርገው እንደ ሁለት እንጀራዎች እንዲወከሉ አድርጓል። እንግዲህ፣ ደቀ መዛሙርቱ መልእክቱን ወደ ዓለም መውሰዳቸውን የሚያመለክተው የማወዛወዝ መሥዋዕት ከፍ መደረግ ጋር የእሳት ልሳኖች የመለኮትና የሰብአዊነት ምልክት ተደምሮ፣ አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ኢየሱስ ክርስቶስን ፍጹም በሆነ መልኩ እንደሚወክል መሥዋዕት ከፍ ሊደረጉ እንደሚገባቸው ይገልጣል፤ ኢየሱስ ክርስቶስም መለኮት ከሰብአዊነት ጋር ተቀላቅሎ ኃጢአት እንደማያደርግ ይወክላል።

“የመጀመሪያውን ዝናብ መቀበል” ሳይሆን፣ “እግዚአብሔር” ከ“መጀመሪያው ዝናብ” ጋር “ያዘጋጀው” “ጥቅሞች ሁሉ” ውስጥ ያለው “ጉድለት” “በኋለኛው ዝናብ ይሞላል” ብሎ መጠበቅ “አስፈሪ ስህተት” ነው። መጀመሪያው ዝናብ የኤርምያስ “የቀድሞ መንገዶች” ነው፥ እነርሱም በ9/11 ላይ የሚመላለሱበት መንገድ መሆናቸው ተለይተው ታውቀዋል። ይህ “አስፈሪ ስህተት” ብቻ ሳይሆን፣ ሰዎችን በዓለት ላይ የተመሠረተ የኋለኛው ዝናብ መልእክት አላቸው ብለው እንዲያስቡ የሚያደርግ ብርቱ ማታለል ደግሞ ነው፤ በመጨረሻም ግን መልእክታቸው በአሸዋ ላይ እንደተመሠረተ ያገኙታል።

ጴጥሮስ በኋለኛው ዝናብ ዘመን ውስጥ አንድ መቶ አርባ አራቱን ሺህ ሲወክል፣ ማን ሰክሮ እንዳለና ማን ሰክሮ እንዳልሆነ በቀጥታ ለመግለጽ አላፈረም። ነቢያት ሁሉ ስለ መጨረሻዎቹ ዘመናት ይናገራሉ፤ ዮኤልም “የኤፍሬም ሰካሮች” እየነቁ መሆናቸውን እና በኋለኛው ዝናብ ኀይል ሥር የሦስተኛውን መልአክ ታላቅ ጩኸት የሚያውጁ ሕዝብ የመሆን መብት ለዘላለም ከእነርሱ እንደተወሰደ የሚያሳይ ግልጽ ማስረጃ እየተጋፈጡ እንደሆነ ይለያል። አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ከ9/11 ጀምሮ እስከ እሁድ ሕግ ድረስ ባለው በኋለኛው ዝናብ ዘመን ውስጥ ይበለጽጋሉ እና ይታተማሉ። እነርሱ በግ ወደሚሄድበት ስፍራ ሁሉ የሚከተሉት ናቸው።

ጴጥሮስ በጴንጤቆስጤ የቆሙት በዮኤል መጽሐፍ ላይ መሠረት የሚያደርጉትን የኋለኛው ዝናብ መልእክት የሚያውጁትን ሰዎች ይወክላል። አይሁድ፣ በታሪካቸው ዘመን ሁሉ ጴንጤቆስጤን የማክበር ኃላፊነት የተሰጣቸው ሲሆን፣ ጴጥሮስ ግን ከዚህ በፊት የነበሩት ጴንጤቆስጤዎች ሁሉ ወደፊት የሚያመለክቱት ያ ጴንጤቆስጤ አሁን እየተፈጸመ እንደሆነ ያሳውቃቸው ነበር። አይሁድ፣ እንደ ኤፍሬም ሰካራሞች፣ በባቢሎን ወይን እጅግ ሰክረው ስለነበሩ፣ ጴጥሮስንና አሥራ አንዱን በዮኤል መጽሐፍ አውድ ውስጥ የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ሲያቀርቡ ሰክረዋል ብለው ከሰሱአቸው። በዮኤል ምዕራፍ አንድ ቁጥር አምስት ውስጥ ያሉት የኤፍሬም “ሰካራሞች” “ሲነቁ”፣ ሁለት ወገኖች የሚፈጠሩበት የኋለኛው ዝናብ ፈተና ሂደት ፊት ለፊት ይቆማሉ። በዚህ የፈተና ሂደት ውስጥ አንዱ ወገን የኋለኛውን ዝናብ መልእክት ያውቃል፣ ሌላው ወገን ግን አያውቀውም።

> «እኛ የኋለኛውን ዝናብ መጠበቅ የለብንም። በእኛ ላይ የሚወርደውን የጸጋ ጤዛና ዝናብ የሚያውቁና የሚቀበሉ ሁሉ ላይ እርሱ እየመጣ ነው። የብርሃንን ቁርጥራጮች ስንሰበስብ፣ እርሱን እንድንታመን የሚወድ የእግዚአብሔርን የማይለወጥ ምሕረቶች ስናከብር፣ ያን ጊዜ ተስፋ ሁሉ ይፈጸማል። ‘ምድር ቡቃያዋን እንደምታበቅል፣ አትክልቱም በውስጡ የተዘሩትን ነገሮች እንዲበቅሉ እንደሚያደርግ፣ እንዲሁ ጌታ እግዚአብሔር ጽድቅና ምስጋና በአሕዛብ ሁሉ ፊት እንዲበቅሉ ያደርጋል።’ ኢሳይያስ 61:11። ምድር ሁሉ በእግዚአብሔር ክብር ልትሞላ ነው።» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“ማወቅ” ማለት “እውቀትን ማስታወስ ወይም እንደገና ማግኘት” ማለት ነው፤ ምክንያቱም የኋለኛው ዝናብ መልእክት የኋለኛውን ዝናብ ታሪክ በሚያብራሩ ያለፉ ቅዱሳን ታሪኮች አማካኝነት ይታወቃልና። የጴጥሮስ በጴንጤቆስጤ ያለው ታሪክ፣ በኢዮኤል የቀረበው ታሪካዊ አወቃቀር ውስጥ ተቀምጦ ነበር። የኢዮኤል ቅድመ አውድ ከጴጥሮስ ፍጻሜ ጋር ተያይዞ፣ ስለ 1844 የእኩለ ሌሊት ጩኸት ታሪክ ሁለት ምስክሮችን ያቀርባል። እነዚያ ሦስት ምስክሮች (እና ሌሎችም) የኋለኛው ዝናብ ታሪክ፣ አወቃቀር እና መልእክት ምሳሌዎች እንደሆኑ “ሊታወቁ” ይገባቸዋል።

ክርስቶስ ከዐረገ በኋላ ተመልሶ በደቀ መዛሙርቱ ላይ በነፈሰ ጊዜ፣ ይህ ከጴንጤቆስጤ ታላቅ መፍሰስ በፊት “ጥቂት ጠብታዎች” እንደሆነ ነበር። በመጀመሪያውና በመጨረሻው የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ መገለጥ ነበረ። ከክርስቶስ ወደ ደቀ መዛሙርቱ የደረሱት እነዚያ ጥቂት ጠብታዎች፣ በኦሜጋ እና መልእክቱ ከደቀ መዛሙርቱ ወደ ዓለም በመፍሰሱ የሚጠናቀቀው የጴንጤቆስጤ ዘመን አልፋ ናቸው። አልፋው በገብስ የበኩራት መባ ይለያል፥ በስንዴም የበኩራት መባ ይጠናቀቃል። የኋለኛው ዝናብ መጀመሪያ በ9/11 በኒውዮርክ ከተማ ያሉት ታላላቅ ሕንፃዎች በመውደቃቸው ምልክት ተደረገ። ይህ ወደ እሁድ ሕግ የሚመራው ታሪክ መጀመሪያ መሆኑን ያመለክታል። 9/11 በገብስ የበኩራት መባ ይወከላል፥ የእሁድ ሕጉም በስንዴ የበኩራት መባ ይወከላል።

ሰካራሞቹ የኤፍሬም ሰዎች መንግሥታቸው ከእነርሱ እንደሚወሰድና የሚገባውን ፍሬ ለሚያፈራ ሕዝብ እንደሚሰጥ እውነታ ይነቃቃሉ። ኢዮኤል ሰካራሞቹ ያሳዩትን አለመታዘዝ፣ “የእህል ቍርባን”ና “የመጠጥ ቍርባን” ከእግዚአብሔር ቤት እንደተቈረጡ፣ እንዲሁም “አዲሱ ወይን” ከአፋቸው እንደተቈረጠ በመግለጽ ያቀርባል። “አዲሱ ወይን” በዕብራይስጥ አዲስ የተጨመቀ ጭማቂ ነው፤ ነገር ግን ሰካራሞቹ በአምስተኛው ቁጥር የሚጠጡት “ወይን” የተቦካ ጭማቂ ነው። ሁለት ዓይነት ወይን አሉ፤ እነዚህም ትምህርትን ይወክላሉ፤ በኢዮኤል ዐውድ ውስጥም ይህ ትምህርት የኋለኛው ዝናብ መልእክት ነው። ሰካራሞቹ የኤፍሬም ሰዎች የተቦካ ጭማቂ ሲጠጡ ኖረዋል፤ ከ“አዲሱ” አዲስ ከተጨመቀው ጭማቂም “ተቈርጠዋል።” ሁለት ዓይነት ወይን ሁለት የኋለኛው ዝናብ መልእክቶችን ይወክላሉ፤ ሰካራሞቹም ከንጹሕ መልእክቱ “ተቈርጠዋል።” “ተቈረጠ” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል በጥንታዊው የቃል ኪዳን ልማድ ላይ የተመሠረተ ነው፤ በዚያም ልማድ እንስሶች ይቈረጡ ነበር እና በተከፈሉት ክፍሎች መካከል ይሄዱ ነበር። “መቈረጥ” ማለት እንደ እግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ መጣል ማለት ነው።

መጽሐፈ ኢዮኤል በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ ይለይታል፤ ይህም በ1798 የዳንኤል መጽሐፍ በመፈታቱ ምክንያት ከተነሡት ሚለራውያን ጀምሮ፣ በ1989 የዳንኤል መጽሐፍ በመፈታቱ ምክንያት ተነሥተው እስከ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ድረስ ይደርሳል። በመጀመሪያ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ከኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ እስከ ጥቅምት 22 ቀን 1844 ድረስ ባለው የጊዜ ክፍል ተመስሎ ተወክሎ ነበር። ያ ታሪክ የማቴዎስ ሃያ አምስት ያለውን የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ፈጽሞ አሟልቶ ነበር፤ ይህም በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ በፊደል በፊደል እንደገና ይደገማል።

> የማቴዎስ 25 የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ልምድ ያመለክታል። ታላቁ ተጋድሎ፣ 393።

> «እኔ ብዙ ጊዜ ከአሥሩ ድንግልናዎች ምሳሌ ጋር እገናኛለሁ፤ ከእነርሱም አምስቱ ጠቢባን ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በትክክል በቃሉ ሁሉ ተፈጽሟል፣ እንዲሁም ይፈጸማል፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተግባራዊነት ስላለው፣ እና እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል እናም እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ የአሁኑ እውነት ሆኖ ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.

> “በክፋት፣ በማታለልና በስህተት ውስጥ፣ በሞትም ጥላ እስከሚገኝበት ድረስ የተጋደመ አንድ ዓለም አለ፤—ተኝቶአል፣ ተኝቶአል። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው ማን ናቸው? የትኛው ድምፅ ሊደርስባቸው ይችላል? አእምሮዬ ምልክቱ ወደሚሰጥበት ወደ ወደፊቱ ተወስዶአል፤ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ እርሱን ለመቀበል ውጡ።’ ነገር ግን አንዳንዶች መብራቶቻቸውን እንደገና ለመሙላት ዘይቱን ለማግኘት ዘግይተው ይሆናል፤ እናም ከጊዜው በኋላ በዘይቱ የሚወከለው ባሕርይ የማይተላለፍ እንደሆነ ያገኛሉ። ያ ዘይት የክርስቶስ ጽድቅ ነው። እርሱ ባሕርይን ይወክላል፤ ባሕርይም የማይተላለፍ ነው። ማንም ሰው ለሌላ ሰው ይህን ሊያስገኝለት አይችልም። እያንዳንዱ ሰው ከኃጢአት ነክ ሁሉ የነጻ የሆነ የተነጻ ባሕርይን ለራሱ ማግኘት አለበት።” Bible Echo, May 4, 1896.

መንፈሳቸው በምጥ ሕመም ውስጥ ሆኖ “በክፋት ውስጥ ተኝቶ ያለን ዓለም” “ለማንቃት” የሚሰሙት እነማን ናቸው? ኢዮኤል ለዚህ ጥያቄ መልስ ይሰጣል፦

> እናም የሚሆነው የጌታን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል፤ ጌታ እንዳለው በጽዮን ተራራና በኢየሩሳሌም መዳን ይኖራልና፥ ጌታም በሚጠራቸው ቀሪዎች ውስጥ ይሆናል። ኢዮኤል 2፥32።

እነዚህን ነገሮች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

> በትንሣኤው ቀን ከሰዓት በኋላ መሸት ላይ፣ ከየሩሳሌም ስምንት ማይል የሚርቅ ትንሽ ከተማ ወደሆነችው ወደ ኤማዎስ ሁለት ደቀ መዛሙርት በመንገድ ላይ ነበሩ። እነዚህ ደቀ መዛሙርት በክርስቶስ ሥራ ውስጥ ታዋቂ ስፍራ ያልነበራቸው ቢሆንም፣ በእርሱ የልብ አማኞች ነበሩ። ፋሲካን ለማክበር ወደ ከተማይቱ መጥተው ነበር፣ በቅርቡም በተፈጸሙት ክስተቶች እጅግ ተጨንቀው ነበር። ስለ ክርስቶስ ሥጋ ከመቃብሩ መወገዱ የጠዋቱን ወሬ ሰምተው ነበር፣ እንዲሁም መላእክትን አይተው ከየሱስም ጋር የተገናኙትን ሴቶች ሪፖርት ሰምተው ነበር። አሁን ለማሰብና ለመጸለይ ወደ ቤታቸው እየተመለሱ ነበር። በሐዘን የተሞሉ፣ ስለ ፍርዱና ስለ ስቅለቱ ትዕይንቶች እየተነጋገሩ የማታቸውን ጉዞ ቀጠሉ። ከዚህ በፊት እንደዚህ ያለ ፍጹም የልብ መሰበር አልደረሰባቸውም ነበር። ተስፋ ቢስና እምነት አልባ ሆነው፣ በመስቀሉ ጥላ ውስጥ ይመላለሱ ነበር።

> “በጉዞአቸው ላይ ሩቅ ሳይሄዱ አንድ እንግዳ ተቀላቀላቸው፤ ነገር ግን በሐዘናቸውና በተስፋ መቁረጣቸው እጅግ ተጠምደው ስለነበሩ በትክክል አላስተዋሉትም። የልባቸውን ሐሳብ እየገለጹ ውይይታቸውን ቀጠሉ። ክርስቶስ የሰጣቸውን ትምህርቶች በተመለከተ ይከራከሩ ነበር፤ እነዚህንም ለመረዳት የተሳናቸው ይመስሉ ነበር። ስለ ተከናወኑት ነገሮች ሲነጋገሩ፣ ኢየሱስ ሊያጽናናቸው ናፈቀ። ሐዘናቸውን አይቶ ነበር፤ ወደ አእምሮአቸው፣ “እርሱ ራሱን እንዲህ ያለ ውርደት እንዲቀበል የፈቀደው ይህ ሰው ክርስቶስ ሊሆን ይችላልን?” የሚለውን ሐሳብ የሚያመጡባቸውን የተቃረኑና የሚያስጨንቁ አሳቦች ተረድቶአል። ሐዘናቸውን መቆጣጠር አልቻሉም፥ እንባቸውንም አፈሰሱ። ኢየሱስ ልባቸው በፍቅር ከእርሱ ጋር እንደተሳሰረ ያውቅ ነበር፤ እንባቸውንም አብሶ በደስታና በሐሴት ሊሞላቸው ናፈቀ። ነገር ግን ከመጀመሪያ ለዘላለም የማይረሷቸውን ትምህርቶች ሊሰጣቸው ይገባው ነበር።”

> “‘እርሱም እነርሱን፣ እየተጓዛችሁ ሳላችሁ እንዲህ እርስ በርሳችሁ የምትነጋገሩት ነገር ምንድር ነው? ለምንስ አዝናችኋል? አላቸው። ከእነርሱም አንዱ ቀለዮጳ የሚባል መልሶ እርሱን፣ በኢየሩሳሌም ብቻህን እንግዳ ነህን? በእነዚህስ ቀኖች በዚያ የሆኑትን ነገሮች አላወቅህምን? አለው።’ ስለ ጌታቸው ያጋጠማቸውን ተስፋ መቁረጥ ነገሩት፤ ‘በእግዚአብሔርና በሕዝቡ ሁሉ ፊት በሥራና በቃል ኃያል ነቢይ የነበረውን፤’ ነገር ግን ‘ዋና ካህናቶቻችንና ገዢዎቻችን፥’ እንዳሉት፣ ‘ለሞት ፍርድ አሳልፈው ሰጡት፥ ሰቀሉትም።’ ልባቸው በእጅጉ ተሰብሮ፣ ከንፈራቸውም እየተንቀጠቀጠ፣ ‘እስራኤልን የሚያድን እርሱ ነው ብለን ተስፋ አድርገን ነበር፤ ከዚህም ሁሉ በላይ፣ እነዚህ ነገሮች ከሆኑ ጀምሮ ዛሬ ሦስተኛው ቀን ነው።’ አሉ።”

> “ደቀ መዛሙርቱ የክርስቶስን ቃላት አላስታወሱም፣ የደረሱትንም ክስተቶች አስቀድሞ እንደ ተናገረ አላስተዋሉም መሆኑ እንግዳ ነው! ከመግለጫው የመጨረሻው ክፍል ልክ እንደ መጀመሪያው ክፍል በእውነት እንደሚፈጸም፣ በሦስተኛውም ቀን እንደሚነሣ አላስተዋሉም ነበር። ሊያስታውሱት የሚገባቸው ይህ ክፍል ነበር። ካህናቱና ገዥዎቹ ግን ይህን አልረሱም። ‘ከዝግጅቱ ቀን በኋላ በሚቀጥለው ቀን ዋና ካህናቱና ፈሪሳውያኑ ወደ ጲላጦስ ተሰብስበው፣ “ጌታ ሆይ፣ ያ አሳች ገና በሕይወት ሳለ፣ ‘ከሦስት ቀን በኋላ እነሣለሁ’ ብሎ እንደ ተናገረ እናስታውሳለን” አሉ።’ ማቴዎስ 27፥62, 63። ደቀ መዛሙርቱ ግን እነዚህን ቃላት አላስታወሱም።”

> “‘እርሱም እነርሱን እንዲህ አላቸው፦ እናንተ ሞኞች፣ ነቢያትም የተናገሩትን ሁሉ ለማመን ልባቸው የዘገየ፤ ክርስቶስ ይህን ሁሉ መከራ መቀበልና ወደ ክብሩ መግባት አይገባውምን?’ ደቀ መዛሙርቱም ይህ እንግዳ ማን እንደሆነ ተደነቁ፤ እርሱ እስከ ነፍሳቸው ጥልቅ ድረስ ሰብሮ እንዲገባ፣ እንዲሁም በእንደዚህ ያለ ጽኑ ትኩረት፣ ርኅራኄ፣ ርኅራኄ እና ተስፋ በሞላበት መንፈስ መናገሩ እንዴት እንደሆነ አሰቡ። ክርስቶስ ከተሰጠ ጀምሮ ለመጀመሪያ ጊዜ ተስፋ መሰማት ጀመሩ። ብዙ ጊዜም ጓደኛቸውን በጥልቅ ይመለከቱት ነበር፣ ቃላቱም ክርስቶስ ራሱ የሚናገራቸው ቃላት ብቻ እንደሆኑ ያስቡ ነበር። በመደነቅ ተሞልተው ነበር፣ ልባቸውም በደስታ ተስፋ መጠባበቅ መታበብ ጀመረ።”

> “ክርስቶስ ከሙሴ፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ እጅግ መጀመሪያ ከሆነው አልፋ፣ ጀምሮ በመላው መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ራሱ የተጻፉትን ገለጠላቸው። በመጀመሪያ ራሱን ለእነርሱ ቢያሳውቅ ኖሮ፣ ልባቸው በሙሉ በተረካ ነበር። ደስታቸው በሞላበት ጊዜ ከዚያ በላይ ምንም ነገር አይራቡም ነበር። ነገር ግን የብሉይ ኪዳን ምሳሌዎችና ትንቢቶች ስለ እርሱ የሰጡትን ምስክርነት እንዲያስተውሉ ለእነርሱ አስፈላጊ ነበር። እምነታቸው በእነዚህ ላይ ሊመሠረት ይገባ ነበር። ክርስቶስ ለማሳመን ምንም ተአምር አላደረገላቸውም፤ ነገር ግን የመጀመሪያው ሥራው መጻሕፍትን መግለጥ ነበር። እነርሱ ሞቱን ተስፋቸው ሁሉ እንደ ጠፋ ተመልክተው ነበር። አሁን ግን ይህ ለእምነታቸው እጅግ የበረታ ማስረጃ እንደሆነ ከነቢያት አሳያቸው።”

> “ኢየሱስ እነዚህን ደቀ መዛሙርት ሲያስተምር፣ ብሉይ ኪዳን ለእርሱ ተልእኮ ምስክር እንደሆነ ያለውን አስፈላጊነት አሳየ። ዛሬ ራሳቸውን ክርስቲያኖች ነን የሚሉ ብዙዎች ብሉይ ኪዳንን ከንቱ ሆኗል በማለት ይጥሉታል። ነገር ግን ይህ የክርስቶስ ትምህርት አይደለም። እርሱ እንዲህ እስከሚል ድረስ እጅግ ከፍ አድርጎ አከበረው፤ ‘ሙሴንና ነቢያትን የማይሰሙ ከሆነ፣ አንድ ሰው ከሙታን ቢነሣላቸውም አያምኑም።’ ሉቃስ 16፡31።”

> “ከአዳም ዘመን ጀምሮ እስከ ዘመን መደረሻ ትዕይንቶች ድረስ በአባቶችና በነቢያት አማካይነት የሚናገረው የክርስቶስ ድምፅ ነው። አዳኙ በብሉይ ኪዳን እንደ በአዲስ ኪዳን ግልጽ ሆኖ ተገልጦአል። የክርስቶስን ሕይወትና የአዲስ ኪዳንን ትምህርቶች በግልጽነትና በውበት የሚያሳዩ የነቢያዊው ያለፈ ዘመን ብርሃን ነው። የክርስቶስ ተአምራት መለኮቱን የሚያረጋግጡ ማስረጃዎች ናቸው፤ ነገር ግን እርሱ የዓለም ቤዛ መሆኑን የሚያሳይ ከዚህ የበለጠ ጽኑ ማስረጃ የሚገኘው የብሉይ ኪዳንን ትንቢቶች ከአዲስ ኪዳን ታሪክ ጋር በማነጻጸር ነው።”

> “ክርስቶስ ከትንቢት በመነሣት ለደቀ መዛሙርቱ በሰውነት ሊሆን ያለውን እውነተኛ ግንዛቤ ሰጣቸው። እንደ ሰዎች ምኞት መሠረት ዙፋኑንና ንጉሣዊ ሥልጣኑን ሊወስድ የሚመጣ መሲሕ እንደሆነ ያላቸው ተስፋ አሳሳች ነበር። ይህም ከከፍተኛው ወደ ማንም ሊይዘው የሚችለው ዝቅተኛው ስፍራ መውረዱን በትክክል እንዳያስተውሉ ይከለክላቸው ነበር። ክርስቶስ የደቀ መዛሙርቱ አሳብ በእያንዳንዱ ዝርዝር ንጹሕና እውነተኛ እንዲሆን ፈለገ። ለእርሱ የተመደበውን የመከራ ጽዋ በተመለከተ እስከሚቻላቸው ድረስ ሊያስተውሉ ይገባቸው ነበር። እስካሁን ሊረዱት ያልቻሉት አስፈሪ ግጭት ዓለም ሳይመሠረት በፊት ከተደረገው ቃል ኪዳን ፍጻሜ መሆኑን አሳያቸው። ክርስቶስ መሞት ነበረበት፤ እንዲሁም ሕግን የሚተላለፍ ማንኛውም ሰው በኃጢአት ውስጥ መኖሩን ከቀጠለ መሞት አለበት። ይህ ሁሉ ሊሆን የነበረ ቢሆንም፣ በሽንፈት ሊያበቃ አልነበረም፤ ይልቁንም በክብር በሞላ በዘላለማዊ ድል ሊያበቃ ነበር። ኢየሱስ ዓለምን ከኃጢአት ለማዳን የሚቻለው ሁሉ ጥረት መደረግ እንዳለበት ነገራቸው። ተከታዮቹ እርሱ እንደ ኖረ እንዲኖሩ፣ እርሱ እንደ ሠራ እንዲሠሩ፣ በጽኑና በማያቋርጥ ጥረት ይገባቸው ነበር።”

> እንዲሁ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን በመነጋገር ቅዱሳት መጻሕፍትን እንዲረዱ አእምሮአቸውን ከፈተላቸው። ደቀ መዛሙርቱ ደክመው ነበር፣ ነገር ግን ውይይቱ አልተቋረጠም። የሕይወትና የማረጋገጫ ቃላት ከአዳኙ ከንፈሮች ይወጡ ነበር። ነገር ግን አሁንም ዓይኖቻቸው ተከልክለው ነበር። ስለ ኢየሩሳሌም ውድቀት በነገራቸው ጊዜ፣ የተፈረደባትን ከተማ እያለቀሱ ተመለከቱአት። ነገር ግን የጉዞ ጓደኛቸው ማን እንደ ሆነ እስካሁን ትንሽ እንኳ አልጠረጠሩም ነበር። የውይይታቸው ርእሰ ጉዳይ ከጎናቸው እየተጓዘ እንደ ነበረ አላሰቡም፤ ምክንያቱም ክርስቶስ ራሱን እንደ ሌላ ሰው እያመለከተ ተናገረ። እርሱ በታላቁ በዓል ላይ ከተገኙት አንዱ ሲሆን አሁን ወደ ቤቱ የሚመለስ ሰው እንደ ሆነ አሰቡ። እነርሱ በድንጋያማው አስቸጋሪ መንገድ እንደሚራመዱ ሁሉ እርሱም በጥንቃቄ ይራመድ ነበር፤ አንዳንድ ጊዜም ከእነርሱ ጋር ትንሽ ዕረፍት ለማድረግ ይቆም ነበር። እንዲሁ በተራራማው መንገድ ይቀጥሉ ነበር፤ በቅርቡም በእግዚአብሔር ቀኝ የሚቀመጥ እና፣ ‘ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጥቶኛል’ ሊል የሚችል ያ አካል ከጎናቸው ይጓዝ ነበር። ማቴዎስ 28፥18።

> “በመንገድ ላይ ሳሉ ፀሐይ ገብታ ነበር፣ ተጓዦቹም ወደ ማረፊያቸው ከመድረሳቸው በፊት በእርሻ የሚሠሩት ሠራተኞች ሥራቸውን ትተው ነበር። ደቀ መዛሙርቱ ወደ ቤታቸው ሊገቡ ሲሉ፣ እንግዳው ጉዞውን እንደሚቀጥል ያህል ታየ። ነገር ግን ደቀ መዛሙርቱ ወደ እርሱ ተሳቡ። ነፍሳቸው ከእርሱ ተጨማሪ ለመስማት ተራበች። ‘ከእኛ ጋር ቆይ’ አሉት። ግብዣቸውን የማይቀበል ያህል ታየ፣ እነርሱ ግን ግፊት አደረጉበት፣ ‘ምሽት ሊሆን ነውና፣ ቀኑም እጅግ ተገፍቶአል’ ብለው ለመኑት። ክርስቶስም ለዚህ ልመና እጅ ሰጥቶ ‘ከእነርሱ ጋር ሊቆይ ገባ።’”

> “ደቀ መዛሙርቱ ግብዣቸውን አጥብቀው ባያቀርቡ ኖሮ፣ ከእነርሱ ጋር በመንገድ የሚጓዝ ጓደኛቸው የተነሣው ጌታ መሆኑን ባላወቁ ነበር። ክርስቶስ ማንኛውንም ሰው በግድ ከእርሱ ጋር እንዲሆን አያደርግም። እርሱን የሚያስፈልጋቸውን በትኩረት ይመለከታል። ወደ እጅግ ትሑት ቤት በደስታ ይገባል፣ እጅግ ዝቅተኛውንም ልብ ያጽናናል። ነገር ግን ሰዎች ስለ ሰማያዊው እንግዳ ለማሰብ፣ ወይም ከእነርሱ ጋር እንዲቆይ ለመለመን እጅግ ግዴለሾች ከሆኑ፣ እርሱ ይቀጥላል። እንዲሁ ብዙዎች ከታላቅ ኪሳራ ጋር ይገናኛሉ። ደቀ መዛሙርቱ እርሱ ከእነርሱ ጋር በመንገድ ሲሄድ እንዳላወቁት ሁሉ፣ እነዚህም ክርስቶስን አያውቁትም።”

> የቀላሉ የምሽት የእንጀራ ምግብ ፈጥኖ ተዘጋጀ። እርሱም በጠረጴዛው ራስ ቦታ ተቀምጦ ከነበረው እንግዳ ፊት ቀረበ። አሁንም ምግቡን ለመባረክ እጆቹን ዘረጋ። ደቀ መዛሙርቱም በመደነቅ ወደ ኋላ ተመለሱ። ጓደኛቸው ጌታቸው ሊያደርግ እንደ ነበረው በትክክል በዚያው ሁኔታ እጆቹን ዘረጋ። እንደገናም ተመለከቱ፤ እነሆም በእጆቹ ውስጥ የችንካር ምልክት አዩ። ሁለቱም በአንድ ጊዜ፣ “ይህ ጌታ ኢየሱስ ነው! ከሙታን ተነሥቶአል!” ብለው ጮኹ።

> “እነርሱ ተነሥተው በእግሮቹ ፊት ራሳቸውን ለመጣልና ለመስገድ ይሄዳሉ፤ ነገር ግን እርሱ ከዓይኖቻቸው ተሰውሮአል። በቅርቡ ሥጋው በመቃብር ውስጥ ተኝቶ የነበረው አንዱ የቆመበትን ስፍራ ይመለከታሉ፤ እርስ በርሳቸውም፣ ‘በመንገድ ላይ ከእኛ ጋር ሲነጋገር፣ መጻሕፍትንም ሲከፍትልን፣ ልባችን በውስጣችን አልነደደምን?’ ይባባላሉ።”

> “ነገር ግን ይህን ታላቅ የምሥራች ለማስተላለፍ ሲኖራቸው ተቀምጠው ሊነጋገሩ አይችሉም። ድካማቸውና ረሃባቸው ተወግደዋል። ምግባቸውን ሳይቀምሱ ትተውት፣ በደስታም ተሞልተው ወዲያውኑ በመጡበት በዚያው መንገድ እንደገና ተጓዙ፤ በከተማይቱ ላሉት ደቀ መዛሙርት ወሬውን ለማብሰር ፈጥነው ሄዱ። በአንዳንድ የመንገዱ ክፍሎች መንገዱ የማያስተማምን ነው፤ ነገር ግን ገደላማ ቦታዎችን ይወጣሉ፣ በጠፍጣፋ ድንጋዮችም ላይ ይንሸራተታሉ። ከእነርሱ ጋር መንገዱን የተጓዘው እርሱ እንደሚጠብቃቸው አያዩም፣ አያውቁምም። የመንገደኛቸውን በትር በእጃቸው ይዘው፣ ከሚያደፍሩት በላይ ፈጥነው ለመሄድ እየተመኙ ወደፊት ይገፋሉ። መንገዳቸውን ያጣሉ፣ ነገር ግን ዳግመኛ ያገኙታል። አንዳንድ ጊዜ እየሮጡ፣ አንዳንድ ጊዜም እየተሰናከሉ፣ ወደፊት ይገፋሉ፤ ያልታየው አጋራቸው ሁልጊዜ በአጠገባቸው ቅርብ ነበር።”

> “ሌሊቱ ጨለማ ነው፤ ነገር ግን የጽድቅ ፀሐይ በእነርሱ ላይ ታበራለች። ልባቸው በደስታ ይዘልላል። በአዲስ ዓለም ውስጥ እንዳሉ ይመስላቸዋል። ክርስቶስ ሕያው አዳኝ ነው። ከእንግዲህ ወዲያ እንደ ሞተ ሰው ስለ እርሱ አያለቅሱም። ክርስቶስ ተነሥቶአል—ደጋግመው ይህንኑ ይደግማሉ። ይህ ወደ ሐዘንተኞች የሚሸከሙት መልእክት ነው። ወደ ኤማሁስ ሲሄዱ ስለ ነበረው ጉዞ ድንቅ ታሪኩን ሊነግሯቸው ይገባል። በመንገድ ላይ ማን እንደ ተቀላቀላቸው ሊነግሯቸው ይገባል። ለዓለም ተሰጥቶ ከቶ ከነበረው ሁሉ የሚበልጥ ታላቅ መልእክት ተሸክመዋል፤ ይህም የሰው ዘር ተስፋ ለዘመኑና ለዘላለሙ የተመሠረተበት የምሥራች መልእክት ነው።” The Desire of Ages, 795–801.

Back to Articles