Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Three

Daniel Kitabı — Yüz İyirmi Üçüncü

Unveiling the Prophetic Significance of Daniel 11:40

Daniel 11:40-ın peyğəmbərlik əhəmiyyətinin aşkara çıxarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in God’s Word, as is Daniel chapter eight, verse fourteen. Verse forty is represented by the Hiddekel River and the Ulai River represents Daniel chapter eight, verse fourteen.

Danielın on birinci fəslinin qırxıncı ayəsi, Allahın Kəlamındakı ən dərin ayələrdən biridir; necə ki, Danielın səkkizinci fəslinin on dördüncü ayəsi də belədir. Qırxıncı ayə Hiddekel çayı ilə təmsil olunur, Ulai çayı isə Danielın səkkizinci fəslinin on dördüncü ayəsini təmsil edir.

Verse forty begins with the words, “and at the time of the end,” thus specifically identifying that the beginning of the verse is 1798. The fifty-one words of the verse were unsealed in 1989, when they were recognized as identifying the collapse of the Soviet Union at that time. Those fifty-one words in the verse, represent both the time of the end in 1798, and then another the time of the end in 1989. Alpha and Omega placed His signature on the verse for all who are willing to see and hear. The time of the end for the movements of both the first and third angels are represented in that one verse.

Qırxıncı ayə “və axır zamanında” sözləri ilə başlayır; bununla da ayənin başlanğıcının 1798-ci il olduğu xüsusi olaraq müəyyən edilir. Ayənin əlli bir sözü 1989-cu ildə möhürdən açıldı; həmin vaxt onların Sovetlər İttifaqının dağılmasını göstərdiyi dərk edildi. Ayədəki həmin əlli bir söz həm 1798-ci ildəki axır zamanı, sonra isə 1989-cu ildəki başqa bir axır zamanı təmsil edir. Alfa və Omeqa görməyə və eşitməyə hazır olanların hamısı üçün Öz imzasını bu ayənin üzərinə qoydu. Həm birinci, həm də üçüncü mələyin hərəkatlarının axır zamanı həmin bir ayədə təmsil olunur.

The following verse identifies when the papacy, represented as the king of the north, conquers the United States, represented as the glorious land, at the soon coming Sunday law in the United States. Therefore, though the words of verse forty identify the time of the end in 1798, as the beginning, and the time of the end in 1989, as the ending, the reality is that the prophetic history represented in verse forty does not finish until verse forty-one, when the king of the north conquers the glorious land. This means that the history from the collapse of the Soviet Union in 1989, until the soon-coming Sunday law in verse forty-one, represents the history of the United States from President Ronald Reagan until the soon coming Sunday law. That history includes September 11, 2001 and onward unto the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven.

Aşağıdakı ayə, şimal padşahı kimi təmsil olunan papalığın, izzətli diyar kimi təmsil olunan Amerika Birləşmiş Ştatlarını, Amerika Birləşmiş Ştatlarında tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı nə vaxt fəth etdiyini müəyyən edir. Buna görə də, qırxıncı ayənin sözləri son zamanın başlanğıcını 1798-ci ildə, sonunu isə 1989-cu ildə göstərsə də, həqiqət budur ki, qırxıncı ayədə təmsil olunan peyğəmbərlik tarixi, şimal padşahı izzətli diyarı fəth etdiyi qırx birinci ayəyə qədər tamamlanmır. Bu o deməkdir ki, 1989-cu ildə Sovet İttifaqının dağılmasından qırx birinci ayədəki tezliklə gələcək bazar günü qanununa qədər olan tarix, Amerika Birləşmiş Ştatlarının Prezidenti Ronald Reyqandan etibarən tezliklə gələcək bazar günü qanununa qədər olan tarixini təmsil edir. Həmin tarixə 11 sentyabr 2001-ci il və ondan sonrakı dövr, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki böyük zəlzələnin saatına qədər daxildir.

When the verse was initially unsealed, an argument was raised against the truth that “the claim by Pippenger, that the verse represents the history of 1798, unto the Sunday law was an absurd claim, for verses in the Bible never represent such long periods of history.” We had not thought about the concept of whether there is a limit upon a period of time that can be located in one verse, but we immediately remembered that Revelation chapter thirteen, verse eleven identifies the very same history, and it does so, in one verse. The history of the earth beast began in 1798, and the speaking of the earth beast as a dragon, is fulfilled at the soon coming Sunday law.

Ayə ilk dəfə açıldıqda, həqiqətə qarşı belə bir etiraz irəli sürüldü ki, “Pippengerin ayənin 1798-ci ildən Bazar qanununa qədər olan tarixi təmsil etməsi barədə iddiası məntiqsiz bir iddia idi, çünki Müqəddəs Kitabdakı ayələr heç vaxt tarixin bu qədər uzun dövrlərini təmsil etməz.” Bir ayədə yerləşdirilə bilən zaman dövrü üzərində hər hansı bir həddin olub-olmaması anlayışı haqqında düşünməmişdik, lakin dərhal xatırladıq ki, Vəhy kitabının on üçüncü fəslinin on birinci ayəsi məhz həmin tarixi müəyyən edir və bunu bir ayədə edir. Yer vəhşisinin tarixi 1798-ci ildə başladı və yer vəhşisinin əjdaha kimi danışması tezliklə gələcək Bazar qanununda yerinə yetir.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “Və Papalıq öz qüdrətindən məhrum edilərək təqibdən əl çəkməyə məcbur edildiyi zaman, Yəhya əjdahanın səsini təkrarlamaq və həmin eyni amansız və küfrlü işi davam etdirmək üçün yüksələn yeni bir qüvvəni gördü. Kilsəyə və Allahın qanununa qarşı müharibə aparacaq son qüvvə quzuya bənzər buynuzları olan bir vəhşi heyvanla rəmzləşdirilmişdi.” Signs of the Times, 1 noyabr 1899.

If a person needed to be technical, verse forty covers the history of 1798, to verse forty-one, and in verse forty-one the Sunday law is identified, so unlike the single verse in Revelation chapter thirteen, verse forty is actually a little bit shorter because the Sunday law is in the next verse, whereas, in Revelation chapter thirteen, 1798 to the Sunday law is in one verse. Sister White informs us the “same line of prophecy” that is in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, and Revelation chapter thirteen, verse eleven, easily goes right over the top of verse forty, if you choose to apply the principle of line upon line.

Əgər bir şəxs texniki dəqiqliyə riayət etmək istəsə, qırxıncı ayə 1798-ci ilin tarixini əhatə edir; qırx birinci ayəyə keçildikdə isə qırx birinci ayədə bazar günü qanunu müəyyən edilir. Beləliklə, Vəhy kitabının on üçüncü fəslindəki tək bir ayədən fərqli olaraq, qırxıncı ayə əslində bir qədər qısadır, çünki bazar günü qanunu növbəti ayədədir; halbuki Vəhy kitabının on üçüncü fəslində 1798-dən bazar günü qanununadək olan dövr bir ayənin içindədir. Sister White bizə bildirir ki, Daniel kitabında olan “eyni peyğəmbərlik xətti” Vəhy kitabında yenidən davam etdirilir və əgər “sətir üzərinə sətir” prinsipini tətbiq etməyi seçsəniz, Vəhy kitabının on üçüncü fəslinin on birinci ayəsi asanlıqla qırxıncı ayənin tam üzərindən keçir.

When you do employ the principle of line upon line, you find that verse forty’s representation of Revelation thirteen’s earth beast (the United States), who in verse forty is represented by the “chariots, ships and horsemen,” changes from a lamblike beast with two horns in 1798 into a dragon-speaking beast at the soon coming Sunday law, and also that the lamblike-beast has two horns.

Sətir üzərinə sətir prinsipindən həqiqətən istifadə etdikdə, aşkar edirsiniz ki, Vəhy on üçüncü fəslin qırxıncı ayəsində “arabalar, gəmilər və atlılar” ilə təmsil olunan yer heyvanına (Birləşmiş Ştatlar) dair təsvir, 1798-ci ildə iki buynuzlu quzuya bənzər bir heyvandan, tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı əjdaha kimi danışan bir heyvana çevrilir; həmçinin quzuya bənzər heyvanın iki buynuzu olduğu da görünür.

Verse forty, also represents the symbolic seventy years when the whore of Tyre is forgotten, for the seventy symbolic years are as the days of one king, and a king is a kingdom. Based upon verse forty, and the line of Revelation chapter thirteen, the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three is the earth beast, which has two horns of strength. The earth beast begins with two horns of strength representing Republicanism and Protestantism, but as the history of verse forty draws near its fulfillment in verse forty-one, its two prophetic strengths are then identified as “ships” (economic power), and “chariots and horsemen” (military might).

Qırxıncı ayə, həmçinin Surun fahişəsinin unudulduğu rəmzi yetmiş ili təmsil edir, çünki rəmzi yetmiş il bir padşahın günləri kimidir, padşah isə bir səltənətdir. Qırxıncı ayəyə və Vəhy kitabının on üçüncü fəslinin xəttinə əsasən, Yeşaya kitabının iyirmi üçüncü fəslindəki rəmzi yetmiş il ərzində hökm sürən Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin səltənəti iki güc buynuzu olan yer vəhşisidir. Yer vəhşisi Respublikaçılığı və Protestantlığı təmsil edən iki güc buynuzu ilə başlayır, lakin qırxıncı ayənin tarixi qırx birinci ayədə öz yerinə yetməsinə yaxınlaşdıqca, onun iki peyğəmbərlik gücü artıq “gəmilər” (iqtisadi qüdrət) və “cəng arabaları və atlılar” (hərbi qüdrət) kimi müəyyən edilir.

During the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who in verse forty is the king of the north, is forgotten. But then at the end of the seventy symbolic years she will once again commit fornication with the kings of the earth, as was done in the history leading up to the collapse of the Soviet Union when all historians confirm that President Reagan secured a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy for the purpose of bringing down the Soviet Union. In the period leading up to 1989 Reagan had already begun a secret illicit relationship with the man of sin, thus Nebuchadnezzar’s musicians began to practice the tune that the forgotten whore was beginning to sing. The unprecedented worldwide ministry of John Paull II, in that very history, was the beginning of the “song and dance” that caused “all the world” to “wonder after the beast”.

Yeşaya kitabının iyirmi üçüncü fəslindəki yetmiş rəmzi il ərzində, qırxıncı ayədə şimal padşahı olan Surun fahişəsi unudulur. Lakin yetmiş rəmzi ilin sonunda o, yer üzünün padşahları ilə yenidən zinakarlıq edəcək; necə ki, Sovet İttifaqının süqutuna aparan tarixdə belə olmuşdu, bütün tarixçilər də təsdiq edirlər ki, Prezident Reyqan Sovet İttifaqını çökdürmək məqsədilə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin anti-məsihi ilə gizli ittifaq bağlamışdı. 1989-cu ilə aparan dövrdə Reyqan artıq günah adamı ilə gizli, qeyri-qanuni bir münasibətə başlamışdı; beləliklə, Nəbukadnetsarın musiqiçiləri unudulmuş fahişənin oxumağa başladığı nəğməni məşq etməyə başlamışdılar. II İohann Pavelin misilsiz dünya miqyaslı xidməti də məhz həmin tarixdə “mahnı və rəqs”in başlanğıcı idi; bu da “bütün dünyanın” “vəhşinın ardınca heyrətlə getməsinə” səbəb olmuşdu.

Verse forty also represents the history of Laodicean Adventism, which began in 1798 as Sardis, then those in Sardis accepted the light that was unsealed, and then the Philadelphian movement came out of Sardis. When the Philadelphian movement rejected the light of 1856, they then transitioned from a movement unto the Laodicean church in 1863. That church is therefore destined to be spewed out of the mouth of the Lord in verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law. Verse forty represents not only the history of the United States, but also the history of Laodicean Adventism.

Qırxıncı ayə həmçinin 1798-ci ildə Sardis kimi başlamış Laodikeyalı Adventizmin tarixini təmsil edir; sonra Sardisdə olanlar möhürü açılmış nuru qəbul etdilər və daha sonra Filadelfiyalı hərəkat Sardisdən çıxdı. Filadelfiyalı hərəkat 1856-cı ilin nurunu rədd etdikdə isə, 1863-cü ildə bir hərəkatdan Laodikeyalı kilsəsinə çevrildi. Buna görə də həmin kilsə qırx birinci ayədə Rəbbin ağzından qusulmağa məhkumdur; bu da tezliklə gələcək bazar qanunudur. Qırxıncı ayə təkcə Birləşmiş Ştatların tarixini deyil, həm də Laodikeyalı Adventizmin tarixini təmsil edir.

Laodicean Adventism was given the divine light of God’s Word for its anchor point and strength, and the government of the United States was given the divine light of the Constitution of the United States for its anchor point and strength. They both began prophetically as horns in 1798, and by the end of the seventy symbolic years, the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn will come together as one horn and speak as a dragon.

Laodikeya Adventizminə dayaq nöqtəsi və qüvvəsi olaraq Allahın Kəlamının ilahi nuru verilmişdi, və Amerika Birləşmiş Ştatlarının hökumətinə də dayaq nöqtəsi və qüvvəsi olaraq Amerika Birləşmiş Ştatlarının Konstitusiyasının ilahi nuru verilmişdi. Hər ikisi peyğəmbərlik baxımından 1798-ci ildə buynuzlar kimi başladı və yetmiş simvolik ilin sonunda dönük Respublikaçı buynuzla dönük Protestant buynuz bir buynuz olaraq birləşəcək və əjdaha kimi danışacaq.

Verse forty’s two horns are the government, and the chosen church, that represent two lines of prophecy which run together, for they are represented as two horns upon a single beast. Wherever the beast goes the two horns also go, and they do so in the same prophetic history. The horn of Protestantism has a twofold prophetic nature represented by Laodicea and Philadelphia. The horn of Republicanism also has a twofold prophetic nature represented by the Republican and Democratic political parties. The second of each of the horn’s twofold nature, comes up last and comes up higher, according to Daniel chapter eight.

Qırxıncı ayədəki iki buynuz hökuməti və seçilmiş kilsəni ifadə edir; bunlar birlikdə uzanan iki peyğəmbərlik xəttini təmsil edir, çünki onlar tək bir vəhşinin üzərində iki buynuz kimi göstərilmişdir. Vəhşi hara gedirsə, iki buynuz da ora gedir və bunu eyni peyğəmbərlik tarixində edirlər. Protestantizm buynuzu Laodikiya və Filadelfiya ilə təmsil olunan ikili peyğəmbərlik təbiətinə malikdir. Respublikaçılıq buynuzu da Respublikaçı və Demokrat siyasi partiyaları ilə təmsil olunan ikili peyğəmbərlik təbiətinə malikdir. Hər bir buynuzun bu ikili təbiətinin ikincisi, Danielin səkkizinci fəslinə görə, ən axırda ortaya çıxır və daha uca qalxır.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> Sonra gözlərimi qaldırıb baxdım və budur, çayın qabağında iki buynuzu olan bir qoç dayanmışdı; hər iki buynuz hündür idi, lakin biri o birindən daha hündür idi və daha hündür olanı axırda çıxmışdı. Daniel 8:3.

The twofold characteristics of each horn is illustrated in the line of Christ by the Sadducees and Pharisees, which in the Republican horn equates to liberalism (pro-slavery, democracy, woke-ism and globalism), and conservatism (anti-slavery, a Constitutional republic, traditionalists, MAGA). The twofold characteristics of the Protestant horn equates to Philadelphia and Laodicea. There is not a perfect parallel between the two horns’ division into a twofold symbol, for neither progressive liberalism or conservative MAGA-ism comes out on the right side of the Sunday law issue, for the Pharisees and Sadducees came together at the cross; but at the soon coming Sunday law, which was typified by the cross, Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and the Philadelphian horn is then lifted up as an ensign. Still, the twofold nature of both horns is represented by the theological controversy between the Pharisees and Sadducees, and the messenger to the Gentiles (Paul), in the history of Christ, had formerly been a Pharisee of Pharisees.

Hər bir buynuzun ikili xüsusiyyətləri Məsihin soy xəttində Saddukilər və Fariseylər vasitəsilə nümayiş etdirilir; bu, Respublikaçı buynuzda liberalizmə (quldarlıq tərəfdarlığı, demokratiya, woke-izm və qlobalizm) və mühafizəkarlığa (quldarlıq əleyhdarlığı, Konstitusiyalı respublika, ənənəçilər, MAGA) uyğun gəlir. Protestant buynuzun ikili xüsusiyyətləri isə Filadelfiya və Laodikiya ilə uyğun gəlir. İki buynuzun ikili simvola bölünməsi arasında mükəmməl bir paralel yoxdur, çünki nə mütərəqqi liberalizm, nə də mühafizəkar MAGA-izm Bazar günü qanunu məsələsində doğru tərəfdə çıxmır; zira Fariseylər və Saddukilər çarmıxda birləşdilər. Lakin tezliklə gələcək Bazar günü qanununda — ki, bu, çarmıx tərəfindən tipoloji şəkildə əvvəlcədən göstərilmişdi — Laodikiya Rəbbin ağzından qusulub atılır, Filadelfiya buynuzu isə o zaman bir bayraq kimi ucaldılır. Bununla belə, hər iki buynuzun ikili təbiəti Fariseylər və Saddukilər arasındakı teoloji mübahisə ilə təmsil olunur; Məsihin tarixində millətlərə göndərilən elçi (Pavel) əvvəllər fariseylərin fariseyi olmuşdu.

The methodology of the latter rain, being line upon line, produces great light in verse forty when it is applied. Revelation chapters two through eighteen, are all in alignment with verse forty. Isaiah chapter twenty three’s testimony of the whore of Tyre aligns with the verse. Of course, there are several other passages that are to be laid over the top of verse forty, but perhaps the most significant line upon line application of verse forty is verse forty itself.

Son yağışın metodologiyası, sətir üzərinə sətir olmaqla, tətbiq edildikdə qırxıncı ayədə böyük işıq hasil edir. Vəhy kitabının ikinci fəsildən on səkkizinci fəslə qədər olan hissələrinin hamısı qırxıncı ayə ilə tam uyğunluqdadır. Yeşaya kitabının iyirmi üçüncü fəslində Sur fahişəsi barədə verilən şəhadət də həmin ayə ilə uyğunluq təşkil edir. Əlbəttə, qırxıncı ayənin üzərinə yerləşdirilməli olan daha bir neçə başqa keçid vardır, lakin bəlkə də qırxıncı ayənin ən mühüm sətir üzərinə sətir tətbiqi elə qırxıncı ayənin özüdür.

In verse forty the time of the end in 1798 and the time of the end in 1989, are both set forth. This directs a student of prophecy to lay the time of the end in 1798 over the top of the time of the end in 1989. When that is done, the history of verse forty produces two lines that each begin in 1798, and continue until the soon coming Sunday law of verse forty-one. The line that begins in 1798 identifies the internal message of God’s last day people, and the line that begins in 1989 identifies the external message of God’s last day people during the very same history. Verse forty therefore possesses within itself the symbolism represented by the same internal and external prophetic relationship of the seven churches and the seven seals in the book of Revelation. And this prophetic phenomenon is represented in one verse, made up of fifty-one words!

Qırxıncı ayədə 1798-ci ildəki axır zaman və 1989-cu ildəki axır zaman hər ikisi bəyan edilir. Bu, peyğəmbərlik öyrənən bir şəxsi 1798-ci ildəki axır zamanı 1989-cu ildəki axır zamanın üzərinə qoymağa yönəldir. Bu edildikdə, qırxıncı ayənin tarixi hər biri 1798-ci ildə başlayan və qırx birinci ayədəki tezliklə gələcək bazar qanununa qədər davam edən iki xətt meydana gətirir. 1798-ci ildə başlayan xətt Allahın son gün xalqının daxili xəbərini müəyyən edir, 1989-cu ildə başlayan xətt isə məhz həmin tarix ərzində Allahın son gün xalqının xarici xəbərini müəyyən edir. Buna görə də qırxıncı ayə öz daxilində Vəhy kitabındakı yeddi kilsə və yeddi möhürün eyni daxili və xarici peyğəmbərlik münasibəti ilə təmsil olunan simvolizmi daşıyır. Və bu peyğəmbərlik fenomeni əlli bir sözdən ibarət olan bir ayədə təmsil olunur!

The Millerites recognized the internal-external message of the seven churches and seven seals, but they also recognized that the seven trumpets also represented a third line of truth which was an element of the history represented by the seven churches and seven seals. The trumpets were, as Miller states, “the peculiar judgments” that were brought upon Rome. The Millerites understood the judgments of God represented by the seven trumpets were connected with the history of the seven churches and the parallel history of the seven seals.

Millerçilər yeddi kilsə və yeddi möhürün daxili-xarici ismarıcını dərk edirdilər, lakin onlar həmçinin yeddi şeypurun da yeddi kilsə və yeddi möhürlə təmsil olunan tarixin bir ünsürü olan üçüncü bir həqiqət xəttini təmsil etdiyini anlayırdılar. Şeypurlar, Millerin ifadə etdiyi kimi, Romanın üzərinə gətirilən “özünəməxsus hökmlər” idi. Millerçilər başa düşürdülər ki, yeddi şeypurla təmsil olunan Allahın hökmləri yeddi kilsənin tarixi və yeddi möhürün paralel tarixi ilə əlaqəli idi.

Verse forty includes the history of September 11, 2001, and in verse forty the prophetic line of the seven trumpets is therefore, also aligned. The first angel arrived in 1798, in order to announce the opening of the judgment in 1844. That judgment breaks down into an investigative and executive judgment. The history of verse forty is the history of the investigative judgment and the history of verse forty-one onward until Michael stands up and the seven last plagues are poured out is the history of the executive judgment.

Qırxıncı ayə 11 sentyabr 2001-ci ilin tarixini əhatə edir və buna görə də qırxıncı ayədə yeddi şeypurun peyğəmbərlik xətti də uyğunlaşdırılır. Birinci mələk 1798-ci ildə gəldi ki, 1844-cü ildə hökmün açılmasını elan etsin. Həmin hökm təhqiqat və icraedici hökmə ayrılır. Qırxıncı ayənin tarixi təhqiqat hökmünün tarixidir və qırx birinci ayədən etibarən, Mixail ayağa qalxana və yeddi son bəla tökülənədək olan tarix isə icraedici hökmün tarixidir.

The executive judgment begins when the United States speaks as a dragon.

İcraedici hökm Amerika Birləşmiş Ştatları əjdaha kimi danışdığı zaman başlayır.

> ““The lamblike horns and dragon voice of the symbol point to a striking contradiction between the professions and the practice of the nation thus represented. The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities. By such action it will give the lie to those liberal and peaceful principles which it has put forth as the foundation of its policy. The prediction that it will speak ‘as a dragon’ and exercise ‘all the power of the first beast’ plainly foretells a development of the spirit of intolerance and persecution that was manifested by the nations represented by the dragon and the leopardlike beast. And the statement that the beast with two horns ‘causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast’ indicates that the authority of this nation is to be exercised in enforcing some observance which shall be an act of homage to the papacy.” The Great Controversy, 443.

> “Rəmzin quzuya bənzər buynuzları və əjdaha səsi, beləliklə təmsil olunan millətin bəyan etdiyi prinsiplərlə əməliyyatı arasındakı diqqətəlayiq ziddiyyətə işarə edir. Millətin “danışması” onun qanunverici və məhkəmə hakimiyyət orqanlarının fəaliyyəti deməkdir. Bu cür fəaliyyətlə o, öz siyasətinin təməli kimi irəli sürdüyü o liberal və sülhsevər prinsipləri yalanlayacaqdır. Onun “əjdaha kimi” danışacağı və “birinci vəhşi heyvanın bütün hakimiyyətini” icra edəcəyi barədəki önbildiriş, əjdaha və bəbirə bənzər vəhşi heyvanla təmsil olunan millətlərdə təzahür etmiş dözümsüzlük və təqib ruhunun inkişafını açıq şəkildə qabaqcadan xəbər verir. İki buynuzlu vəhşi heyvanın “yer üzünü və orada yaşayanları birinci vəhşi heyvana səcdə etməyə vadar etməsi” barədəki bəyanat isə göstərir ki, bu millətin hakimiyyəti, papalığa ehtiram aktı olacaq müəyyən bir ayinin icrasını məcburi şəkildə tətbiq etməkdə həyata keçiriləcəkdir.” The Great Controversy, 443.

When the United States “speaks,” and enforces the soon coming Sunday law, the “second voice” of Revelation chapter eighteen, “speaks,” by calling men and women out of Babylon.

Birləşmiş Ştatlar “danışdıqda” və tezliklə gələcək bazar qanununu tətbiq etdikdə, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki “ikinci səs” Babildən kişi və qadınları çağırmaqla “danışır”.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Və göydən başqa bir səs eşitdim ki, deyirdi: Ey xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından sizə də gəlməsin. Çünki onun günahları göyə qədər yetişmişdir və Allah onun haqsızlıqlarını yada salmışdır. Ona sizinlə rəftar etdiyi kimi əvəz verin və əməllərinə görə ona ikiqat, lap ikiqat qaytarın; onun doldurduğu camda ona ikiqat doldurun. Vəhy 18:4–6.

In verse forty-one, when the United States speaks, those who are still in the threefold environment of modern Babylon are called out when the “second voice” of Revelation chapter eighteen speaks. Those that are then called out are represented in verse forty-one as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” In the verse, those represented in the threefold symbol of modern Babylon, escape the hand of the king of the north (the papacy). The Hebrew word “escape,” means to escape by slipperiness, and its inherent meaning is that the escape is accomplished from something that had previous to the escape held those that escape in captivity.

Qırx birinci ayədə, Birləşmiş Ştatlar danışdıqda, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki “ikinci səs” danışanda, müasir Babilin üçqat mühitində hələ də olanlar çağırılıb çıxarılır. O zaman çağırılıb çıxarılanlar qırx birinci ayədə “Edom, Moav və Ammon övladlarının başçıları” kimi təmsil olunurlar. Ayədə, müasir Babilin üçqat simvolu ilə təmsil olunanlar şimal padşahının (papalığın) əlindən qurtulurlar. “Qurtulmaq” mənasını verən ibrani sözü sürüşkənlik vasitəsilə yaxa qurtarmaq deməkdir və onun özünəməxsus mənası budur ki, bu qurtuluş, qurtulanları qurtuluşdan əvvəl əsarətdə saxlamış bir şeydən həyata keçirilir.

> He shall enter also into the glorious land, and many [countries] shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:41, 42.

> O, həmçinin əzəmətli diyara daxil olacaq və bir çox [ölkələr] yıxılacaq; lakin onun əlindən bunlar qurtulacaq: Edom, Moav və Ammon övladlarının başçıları. O, ölkələrin üzərinə də əlini uzadacaq; Misir diyarı da xilas olmayacaq. Daniel 11:41, 42.

In verse forty-two the papacy (the king of the north), conquers its third geographical obstacle when it takes Egypt, which is a symbol of the United Nations, as typified by Herod’s birthday, when he succumbs to the deceptive dance of Salome (the United States), the daughter of Herodias (the papacy). This identifies when the United Nations (the “ten kings” of Revelation seventeen), agree to give their kingdom to the beast for one hour. The one hour is the hour of Revelation eleven’s “great earthquake”, and the “hour” when the whore of Babylon is judged. In verse forty-two, Egypt (the United Nations), “shall not escape.”

Qırx ikinci ayədə papalıq (şimallı padşah) üçüncü coğrafi maneəsini dəf edir; o, Misiri ələ keçirir; Misir, Hirodun doğum günü ilə təmsil olunduğu kimi, Birləşmiş Millətlərin rəmzidir; həmin vaxt o, Hirodiyanın (papalığın) qızı Salomenin (Amerika Birləşmiş Ştatlarının) aldadıcı rəqsinə təslim olur. Bu, Birləşmiş Millətlərin (Vəhy on yeddidəki “on padşahın”) öz padşahlıqlarını bir saatlıq vəhşiyə verməyə razılaşdıqları vaxtı müəyyən edir. O bir saat, Vəhy on birdəki “böyük zəlzələ”nin saatı və Babil fahişəsinin mühakimə olunduğu “saat”dır. Qırx ikinci ayədə Misir (Birləşmiş Millətlər) “xilas olmayacaq”.

The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two is different than the Hebrew word in verse forty-one. In verse forty-two the word “escape” means “finding no deliverance”, but verse forty-one is identifying when those previous to the soon coming Sunday law have been holding hands with the papacy, then escape as if by slipperiness. Prior to the hour of the Sunday law crisis those in the communion of modern Babylon have been accepting the satanic idea that Sunday is God’s day of worship. When the mark of the beast is enforced, a person can either accept it for whatever reason, or actually believe it to be so. To believe it is to receive the mark in the forehead, and to simply accept it, is to receive the mark in your hand.

Qırx ikinci ayədə “xilas olmaq” kimi tərcümə edilən ibrani sözü qırx birinci ayədəki ibrani sözündən fərqlidir. Qırx ikinci ayədə “xilas olmaq” sözü “heç bir qurtuluş tapmamaq” mənasını verir, lakin qırx birinci ayə yaxın zamanda gələcək bazar günü qanunundan əvvəl olanların papalıqla əlbir olduqlarını, sonra isə sanki sürüşkənliklə yaxa qurtardıqlarını göstərir. Bazar günü qanunu böhranının saatından əvvəl müasir Babilin icmasında olanlar bazar gününün Allahın ibadət günü olduğu barədə şeytani fikri qəbul etməkdə olmuşlar. Vəhşi heyvanın nişanı məcburi tətbiq ediləndə insan ya hər hansı səbəbdən onu qəbul edə bilər, ya da həqiqətən bunun belə olduğuna inana bilər. Buna inanmaq nişanı alında qəbul etməkdir, onu sadəcə qəbul etmək isə nişanı əlində qəbul etməkdir.

Those who escape the hand of the papacy at the Sunday law, reject the satanic idea that God’s day of worship is the day of the sun at the very time when the United States and the United Nations are joining hands with the whore of Rome, the papal power, the king of the north.

Bazar günü qanunu zamanı papalığın əlindən xilas olanlar, məhz Amerika Birləşmiş Ştatları və Birləşmiş Millətlər Roma fahişəsi, papalıq hakimiyyəti, şimal padşahı ilə əl-ələ verdiyi vaxtda, Allahın ibadət gününün günəş günü olması barədə şeytani fikri rədd edirlər.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> “Amerika Birləşmiş Ştatlarının protestantları, əllərini uzadıb uçurumun o tayına keçərək Spiritizmin əlini tutmaqda ön sırada olacaqlar; onlar Roma hakimiyyəti ilə əl birləşdirmək üçün dərin uçurumun üzərindən uzanacaqlar; və bu üçtərəfli birliyin təsiri altında bu ölkə vicdan haqlarını tapdalamaqda Romanın izləri ilə gedəcəkdir.” The Great Controversy, 588.

It is important to take the time to set forth the structure of the last six verses of Daniel eleven as we proceed in our considerations of verse forty. The king of the north, which is Modern Rome conquers three geographical obstacles in order to be established on the throne of the earth. Pagan Rome conquered three geographical obstacles, as did papal Rome, so Modern Rome conquers the king of the south (the former Soviet Union) in verse forty, and then conquers the glorious land (the United States) in verse forty-one, and then Egypt (the United Nations) in verses forty-two and forty-three.

Qırxıncı ayəni nəzərdən keçirməyimiz davam edərkən, Daniel on birinci fəslin son altı ayəsinin quruluşunu ortaya qoymaq üçün vaxt ayırmaq vacibdir. Müasir Roma olan şimal padşahı yer üzünün taxtında bərqərar olmaq üçün üç coğrafi maneəni fəth edir. Bütpərəst Roma üç coğrafi maneəni fəth etdiyi kimi, papalıq Romasi da bunu etdi; beləliklə, Müasir Roma qırxıncı ayədə cənub padşahını (keçmiş Sovet İttifaqını) fəth edir, sonra qırx birinci ayədə möhtəşəm diyarı (Amerika Birləşmiş Ştatlarını), ardınca isə qırx ikinci və qırx üçüncü ayələrdə Misiri (Birləşmiş Millətlər Təşkilatını) fəth edir.

But as the previous quote of Sister White identifies, the United States joins hands with the papacy and the United Nations at the same time. The threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished at the soon-coming Sunday law, though Daniel chapter eleven verses forty-one through forty-three identify the simultaneous conquering sequentially. The sequence that is illustrated is representing the flow of events, but they are all accomplished at the soon-coming Sunday law.

Lakin Bacı Uaytın əvvəlki sitatının göstərdiyi kimi, Birləşmiş Ştatlar eyni zamanda papalıq və Birləşmiş Millətlər Təşkilatı ilə əl-ələ verir. Əjdahanın, vəhşinin və yalançı peyğəmbərin üçqat birliyi tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı başa çatdırılır, halbuki Daniel kitabının on birinci fəslinin qırx birinci ayəsindən qırx üçüncü ayəsinə qədər olan hissə eyni vaxtda baş verən fəthi ardıcıl şəkildə müəyyən edir. Təsvir olunan ardıcıllıq hadisələrin axınını təmsil edir, lakin onların hamısı tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı yerinə yetirilir.

At that point the “second voice” of Revelation eighteen “speaks,” right where the United States “speaks.” God speaks where and when Satan speaks. In verse forty-four, tidings out of the east and the north trouble the king of the north and the final papal bloodbath is initiated. Verse forty-four, as like unto verses forty-two and forty-three, begins in verse forty-one, when the mighty angel of Revelation eighteen, begins His call for His other flock to come out of Babylon.

Bu məqamda Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki “ikinci səs” Birləşmiş Ştatların “danışdığı” yerdə “danışır”. Allah Şeytanın danışdığı yerdə və zamanda danışır. Qırx dördüncü ayədə şərqdən və şimaldan gələn xəbərlər şimal padşahını təşvişə salır və papalığın son qanlı qırğını başlanır. Qırx dördüncü ayə, qırx ikinci və qırx üçüncü ayələr kimi, qırx birinci ayədə başlayır; o zaman Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələk Onun digər sürüsünü Babildən çıxmağa çağırışına başlayır.

The message He presents is the message which identifies Islam of the third woe as His instrument of judgment, and the punishment of the whore of Babylon. Islam is represented as the “tidings of the east”, and the papacy (the counterfeit king of the north) is the “tidings of the north”. Daniel eleven verse forty identifies the investigative judgment, and verse forty-one through forty-five identifies the executive judgment.

Onun təqdim etdiyi xəbərdarlıq, üçüncü vayın İslamını Onun hökm aləti və Babil fahişəsinin cəzası kimi müəyyənləşdirən xəbərdir. İslam “şərqdən gələn xəbərlər” kimi təqdim olunur, papalıq isə (şimala məxsus saxta padşah) “şimaldan gələn xəbərlər”dir. Daniel on birinci fəsil qırxıncı ayə təhqiqat hökmünü müəyyən edir, qırx birinci ayədən qırx beşinci ayəyədək isə icraedici hökmü müəyyən edir.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel eleven in the next article.

Daniel on birin qırxıncı ayəsi ilə bağlı araşdırmamızı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “Bir dəfə Nyu-York şəhərində olarkən, gecə vaxtı mənə bir-birinin ardınca qat-qat göylərə doğru yüksələn binaları görmək göstərildi. Bu binaların oda davamlı olduğuna zəmanət verilirdi və onlar sahiblərini və inşaatçılarını ucaltmaq üçün tikilmişdi. Bu binalar getdikcə daha da yüksəlirdi və onlarda ən baha başa gələn materialdan istifadə olunurdu. Bu binaların aid olduğu şəxslər özlərinə belə bir sual vermirdilər: ‘Allahı ən yaxşı şəkildə necə izzətləndirə bilərik?’ Rəbb onların düşüncələrində deyildi.

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> “Mən düşündüm: ‘Kaş ki, öz vəsaitlərini belə sərf edənlər öz yollarını Allahın gördüyü kimi görə biləydilər! Onlar möhtəşəm binalar ucaldırlar, lakin kainatın Hökmranının nəzərində onların planlaşdırması və düşüncələri necə də ağılsızdır. Onlar ürək və ağlın bütün qüvvələri ilə Allahı necə izzətləndirə biləcəklərini araşdırmırlar. Onlar insanın birinci vəzifəsi olan bunu nəzərdən qaçırmışlar.’”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “Bu uca binalar yüksəldikcə, sahibləri özünü məmnun etməyə və qonşularının paxıllığını oyatmağa sərf edəcək pulları olduğuna görə iddialı qürurla sevinirdilər. Onların bu yolla sərmayə qoyduqları pulun böyük bir hissəsi sıxışdırma yolu ilə, kasıbları əzib istismar etməklə əldə edilmişdi. Onlar unudurdular ki, göydə hər bir ticarət əməliyyatının hesabı saxlanılır; hər bir ədalətsiz sövdələşmə, hər bir saxta əməl orada qeydə alınır. Elə bir vaxt gəlir ki, insanlar öz saxtakarlıqları və təkəbbürləri içində Rəbbin keçmələrinə izin verməyəcəyi bir həddə çatacaqlar və onlar öyrənəcəklər ki, Yehovanın səbrinin bir həddi var.”

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> “Növbəti olaraq gözlərim önündən keçən mənzərə yanğın həyəcanı idi. Adamlar uca və guya odadavamlı binalara baxıb dedilər: ‘Onlar tamamilə təhlükəsizdir.’ Lakin bu binalar sanki qatrandan düzəldilmiş kimi yanıb kül oldu. Yanğınsöndürmə maşınları bu dağıntının qarşısını almaq üçün heç nə edə bilmədi. Yanğınsöndürənlər maşınları işlədə bilmirdilər.

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> “Mənə öyrədilmişdir ki, Rəbbin vaxtı gəlib çatdıqda, əgər qürurlu, iddialı insanların ürəklərində heç bir dəyişiklik baş verməmiş olsa, insanlar anlayacaqlar ki, xilas etməkdə qüdrətli olan əl məhv etməkdə də qüdrətli olacaqdır. Heç bir yer üzündəki qüvvə Allahın əlini saxlaya bilməz. Allahın Öz qanununa etinasızlıq göstərdiklərinə və öz mənfəətpərəst iddialarına görə insanlara cəza göndərmək üçün təyin etdiyi vaxt gəldikdə, binaların inşasında onları məhvdən qoruyacaq heç bir materialdan istifadə edilə bilməz.”

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> “Hətta təhsilçilər və dövlət xadimləri arasında belə, cəmiyyətin indiki vəziyyətinin əsasında dayanan səbəbləri dərk edənlər çox deyildir. İdarəetmə sükanını əlində tutanlar əxlaqi pozğunluq, yoxsulluq, səfalət və getdikcə artan cinayətkarlıq problemini həll etməyə qadir deyillər. Onlar təsərrüfat fəaliyyətini daha etibarlı bir əsas üzərində qurmağa əbəs yerə çalışırlar. Əgər insanlar Allahın Kəlamının təliminə daha çox diqqət yetirsəydilər, onları çaşdıran problemlərin həllini tapardılar.”

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> “Müqəddəs Yazılar Məsihin ikinci gəlişindən dərhal əvvəl dünyanın vəziyyətini təsvir edir. Soyğunçuluq və zülm yolu ilə böyük sərvətlər yığan adamlar haqqında belə yazılmışdır: “Siz axır günlər üçün xəzinə yığıbsınız. Baxın, tarlalarınızı biçən fəhlələrin sizdən hiylə ilə saxlanılmış muzdları fəryad edir; biçinçilərin fəryadı Ordular Rəbbinin qulaqlarına çatmışdır. Siz yer üzündə kef içində yaşamış və şəhvətə qapılmışsınız; qırğın günüymüş kimi ürəklərinizi bəsləmisiniz. Siz salehi məhkum edib öldürmüsünüz; o isə sizə qarşı müqavimət göstərmir.” Yaqub 5:3–6.

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> “Lakin zamanın sürətlə gerçəkləşən əlamətlərinin verdiyi xəbərdarlıqları kim oxuyur? Dünyapərəstlərdə bu nə təəssürat yaradır? Onların münasibətində hansı dəyişiklik görünür? Nuhun dövrü dünyasının sakinlərinin münasibətində görünəndən artıq heç nə. Antediluvilər dünyəvi işlərə və zövqə qərq olmuş halda, ‘daşqın gələnə və hamısını aparana qədər anlamadılar.’ Matta 24:39. Onlara göydən göndərilmiş xəbərdarlıqlar verilmişdi, lakin dinləməkdən imtina etdilər. Bu gün də dünya, Allahın xəbərdarlıq edən səsinə tamamilə məhəl qoymadan, əbədi məhvə doğru tələsir.”

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.”

> “Dünya müharibə ruhu ilə çalxalanır. Danielin on birinci fəslinin peyğəmbərliyi demək olar ki, tam yerinə yetməsinə çatmışdır. Tezliklə peyğəmbərliklərdə haqqında danışılan sıxıntı səhnələri baş verəcəkdir.”

> Testimonies to the Church, volume NINE, page ELEVEN.

> Kilsəyə Şəhadətlər, doqquzuncu cild, on birinci səhifə.

Back to Articles