Article

# Rome Establishes the Vision - Number Twelve

Roma Görünüşü Təsis Edir — On İki Nömrə

The Triple Application of Prophecy: The Abomination of Desolation and the Last Days Warning to Flee

Peyğəmbərliyin Üçqat Tətbiqi: Viranəlik Murdarlığı və Axır Günlərdə Qaçmaq Barədə Xəbərdarlıq

Author

Jeff Pippenger

Published

August 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.

Daniel peyğəmbərin bəhs etdiyi viranəlik iyrəncliyi, üç müxtəlif dövrdə yaşayan məsihçilər üçün qaçmaq nişanəsidir. Yerusəlimdəki məsihçilər miladdan sonra 66-cı ildə Roma ordularının bayraqlarını Yerusəlimi mühasirəyə alarkən gördükdə qaçdılar. Beşinci əsrin sonu və altıncı əsrin əvvəllərində yaşayan məsihçilər, Allahın məbədində günah adamının özünün Allah olduğunu elan etdiyini gördükdə səhraya qaçdılar. 1888-ci ildə senator Bleyr tərəfindən Amerika Birləşmiş Ştatları Konqresinə bir sıra bazar günü qanunları təqdim edildi. Həmin qanun layihələri Bleyr qanun layihələri adlanırdı və bazar gününü Milli İbadət Günü kimi müəyyən etmək cəhdi idi. Bazar günü ibadəti vəhşinin nişanıdır, papal hakimiyyətin nişanıdır və Amerika Birləşmiş Ştatlarının Konstitusiyası milli bir dinin Amerika Birləşmiş Ştatları vətəndaşları üçün bir sınaq kimi tətbiq edilməsinə birbaşa qarşı çıxır.

It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.

Məhz Birləşmiş Ştatların müasir Roma kimi eyniləşdirilməsi ilə əlaqədar qüsurlu tətbiqdən kənarda qalan da bu həqiqətdir. Peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi onun tətbiqini tənzimləyən xüsusi qaydalara malikdir. Həmin qaydalar müəyyən edir ki, üçüncü yerinə yetmənin peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini müəyyən etmək üçün birinci yerinə yetmənin peyğəmbərlik xüsusiyyətləri ikinci yerinə yetmənin peyğəmbərlik xüsusiyyətləri ilə birləşdirilməlidir.

The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.

Qaçmaq xəbərdarlığı, gələcək bir təqibdən qaçmaq barədə xəbərdarlıqdır. Məsihin dövründə bu təqib eramızın 70-ci ilində Yerusəlimin və məbədin dağıdılması idi. Yaxınlaşan həmin təqibin xəbərdaredici əlaməti eramızın 66-cı ilində verildi. Beşinci əsrin sonu və altıncı əsrin əvvəllərində verilən qaçmaq xəbərdarlığı Pavel tərəfindən bütpərəst Romanı təmsil edən peyğəmbərlikdəki Berqamonun mürtədləşməsinin tanınması kimi müəyyən edilmişdi. Özünü Allah elan edəcək günah adamının aşkar olması üçün əvvəlcə bir mürtədləşmə baş verməli idi. 538-ci ilə yaxınlaşan tarixdə mane olan, yaxud Pavelin dediyi kimi “saxlayan” bütpərəst Roma aradan qaldırıldı; Berqamon mürtədləşib qaçmaq əlaməti gəldikcə, bu, sadiqləri papalıq kilsələrinin icmasından ayrılmağa yönəltdi. Sonra 538-ci ildə, Orlean Məclisində papalıq hakimiyyəti bazar günü qanunu qəbul etdi və papalığın min iki yüz altmış illik təqibi başlandı.

The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.

İlk iki şahid aydın şəkildə göstərir ki, Məsihin verilmiş qaçmaq xəbərdarlığının üçüncü icrası həqiqi təqibdən əvvəl baş vermişdir. Yerusəlimin dağıdılması eramızın 66-cı ilində Kestiusun mühasirəsinin başlamasından düz üç il yarım sonra baş verdi; beləliklə, bu, məsihçilərə Titusun başladığı və məbədin və şəhərin dağıdılması ilə nəticələnən ikinci mühasirənin dəhşətlərindən öncə qaçmağa imkan verdi. 538-ci ildən əvvəl məsihçilər papalıq Romanın kilsəsindən ayrıldılar və peyğəmbərlik mənasında səhraya qaçdılar; bu isə ruhani Yerusəlimin məhvini təmsil edir.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> Lakin məbəddən kənarda olan həyəti kənarda qoy və onu ölçmə; çünki o, millətlərə verilmişdir; onlar müqəddəs şəhəri qırx iki ay ayaqları altına salacaqlar. Mən iki şahidimə qüdrət verəcəyəm və onlar çul geyinmiş halda min iki yüz altmış gün peyğəmbərlik edəcəklər. Vəhy 11:2, 3.

In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.

Qaçmağa dair xəbərdarlığın hər iki təsvirində xəbərdarlıq təqibdən əvvəl gəlir və təqib istər bütpərəst, istərsə də papalıq Roma tərəfindən, istər sözün həqiqi, istərsə də ruhani Yerusəlimin tapdalanması ilə təmsil olunur. Yeddinci Gün Adventistləri üçün qaçmaq xəbərdarlığı 1888-ci ildəki Blair qanun layihəsi idi. Bütpərəst Romanın tarixində ilk icrada məsihçilər Yerusəlimdən qaçmalı idilər, papalıq Romanın icrasında isə məsihçilər çölə qaçdılar. Adventizm üçün xəbərdarlıq kənd yerlərinə qaçmaq idi.

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> “İndi Allahın xalqının öz məhəbbətini dünyaya bağlamasının və ya öz xəzinəsini dünyada toplamasının vaxtı deyil. Elə də uzaq olmayan bir zamanda, ilk şagirdlər kimi, biz də viranə və tənha yerlərdə sığınacaq axtarmağa məcbur olacağıq. Roma ordularının Yerusəlimi mühasirəyə alması Yəhudeyadakı məsihçilər üçün qaçış işarəsi olduğu kimi, millətimizin papa şənbəsini məcburi edən fərmanda hakimiyyəti öz üzərinə götürməsi də bizim üçün xəbərdarlıq olacaq. O zaman böyük şəhərləri tərk etməyin, daha sonra da kiçik şəhərləri dağlar arasındakı tənha yerlərdə yerləşən sakit məskənlər üçün tərk etməyin vaxtı gəlmiş olacaq.” Testimonies, 5-ci cild, 464.

“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.

“Millətimizin papanın şənbəsini məcburi şəkildə tətbiq edən fərmanda hakimiyyəti öz üzərinə götürməsi bizim üçün bir xəbərdarlıq olacaq,” sözləri, viranəlik iyrəncliyinin Markın sözlərinə uyğun olaraq “olmamalı olduğu yerdə durduğu” vaxt yerinə yetdi. 1888-ci ildə Amerika Birləşmiş Ştatlarının Konqresi Konstitusiyanın əsas bir ünsürü ilə birbaşa ziddiyyət təşkil edən bir qanunu nəzərdən keçirirdi və həmin anda Yeddinci Gün Adventistləri şəhərləri tərk edib kənd yerlərinə köçməli idilər.

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.

> “Yerusəlimin məhvində bir nəfər də olsun məsihi həlak olmadı. Məsih Öz şagirdlərinə xəbərdarlıq etmişdi və Onun sözlərinə iman edənlərin hamısı vəd olunmuş əlaməti gözləyirdi.... Onlar gecikmədən təhlükəsiz bir yerə — İordanın o tayında, Pereya diyarında yerləşən Pella şəhərinə qaçdılar.” Böyük Mübahisə, 30.

The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.

Qaçmaq barədə xəbərdarlıq əlamətlərinin birincisinin peyğəmbərlik xarakterləri üçüncü və son yerinə yetməni təmsil edir. Bəzən həmin peyğəmbərlik xarakterləri üçüncü yerinə yetmədə ikiqat yerinə yetmə doğurur. Buna bir nümunə üç İlyasdır. İlyasın İzebel, Axav və Baal peyğəmbərləri ilə qarşıdurmasındakı xətti, ikinci İlyas olan Vəftizçi Yəhyanın Hirodiya, Hirod və Salome ilə qarşıdurmasındakı xarakterlərlə birləşərək müəyyən edir ki, son günlərdə — çünki üçqat tətbiqin üçüncü və son yerinə yetməsi həmişə son günlərdə olur — İlyas və Yəhya Allahın xalqının iki sinfini təmsil edirlər. İlyasın təmsil etdiyi bir sinif ölmür, Yəhyanın təmsil etdiyi digər sinif isə ölür. Bu iki sinif həmçinin Vəhy kitabının yeddinci fəslində ölməyən yüz qırx dörd min və ölən böyük izdiham kimi təmsil olunur.

In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.

Üç Babilin daxilində peyğəmbərlik xəbərinin oxşar bir ünsürü budur ki, birinci Babil Nimrod tərəfindən təmsil olunur, lakin ikinci Babil birinci və sonuncu padşahlar — Navuxodonosor və Belşassar tərəfindən təmsil olunur. Navuxodonosor Babildə xilas olunacaq olanları, Belşassar isə Babildə məhv olacaq olanları təmsil edir.

In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

Axırzaman günlərində Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin mövzusu olan iki Bazar qanunu vardır. Birincisi, yaxın zamanda Amerika Birləşmiş Ştatlarında qəbul ediləcək Bazar qanunudur, ikincisi isə bütün dünyaya zorla tətbiq ediləcək Bazar qanunudur. Bu iki Bazar qanunu, 321-ci ildə Konstantinin ilk Bazar qanununu tətbiq etdiyi bütpərəst Romanın Bazar qanunu ilə, ardınca isə 538-ci ildə Papalıq Romanın Bazar qanunu ilə öncədən təmsil olunmuşdu. Bütpərəst Roma, Amerika Birləşmiş Ştatlarını qabaqcadan göstərən bir neçə peyğəmbərlik tipindən biridir və 321-ci ilin Bazar qanunu, Amerika Birləşmiş Ştatlarında yaxın zamanda qəbul ediləcək Bazar qanununu təmsil edir. 538-ci ilin papalıq Bazar qanunu isə bütün dünyaya tətbiq ediləcək Bazar qanununu təmsil edir. Amerika Birləşmiş Ştatlarının Daniel on birdə quldurlar tərəfindən təmsil olunduğu barədə qüsurlu baxış, Amerika Birləşmiş Ştatlarında yaxın zamanda qəbul ediləcək Bazar qanunundan dəlil kimi istifadə edərək, Amerikadakı Bazar qanununun Amerika Birləşmiş Ştatlarının müasir Roma olduğunu sübut etdiyini iddia etməyə çalışır və dünyanın hər bir millətinə əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərin üçqat birliyi tərəfindən zorla qəbul etdirilən başqa bir Bazar qanununun da olduğunu nəzərə almır.

If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.

Əgər Birləşmiş Ştatlarda qəbul edilən bazar günü qanunu Birləşmiş Ştatları Müasir Roma kimi müəyyən edirsə, onda bütün dünyanı əhatə edən bazar günü qanunu nəyi müəyyən edir? Üç Roma göstərir ki, üçqat olan Müasir Roma iki ayrı-ayrı bazar günü qanununu tətbiq edəcəkdir. Birincisi Birləşmiş Ştatlardadır və 321-ci ildə Konstantinin bazar günü qanunu ilə timsallaşdırılmışdır, ikincisi isə 538-ci ildə papalığın bazar günü qanunu ilə timsallaşdırıldığı kimi, bütün dünyanı əhatə edir. Peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi kontekstində Birləşmiş Ştatlardakı bazar günü qanunundan istifadə edərək bazar günü qanununun Müasir Romanın kim olduğunu sübut etdiyini iddia etmək, bütpərəst və papalıq Romanın müəyyən etdiyi peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini nəzərə almamaq deməkdir. Axır günlərdə iki ayrı bazar günü qanunu vardır və bunların heç biri xalqın qarətçilərinin Birləşmiş Ştatlar olduğunu müəyyən etmək üçün bir sübut deyildir. Bütpərəst və papalıq Romanın şahidliyi, hazırda edildiyi kimi, şəxsi bir yozumu müdafiə etmək üçün təhrif edildikdə, bu, öz şəxsi yozumunu müdafiə etməyə çalışanların tip və antitipi başa düşmədiklərini göstərir.

Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.

Bütpərəst Roma Birləşmiş Ştatların bir tipidir və papalıq Romasi müasir Romanı təmsil edir. Peyğəmbərliyin üçqat tətbiqinin bu yanlış tətbiqi və öyrədilənlərin “tip və antitip” kontekstində təqdim edildiyi iddiası ilə yanaşı, digər bir yanlışlıq da “viranəlik iyrəncliyi”nin peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi kontekstində təmsil olunduğu şəkildə müəyyənləşdirilməsidir.

From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.

Miladın 66-cı ilindən 70-ci ilinə qədər iki Roma sərkərdəsi Yerusəlimə hücum etdi. Hər iki sərkərdə — Cestius və Titus — mühasirə ilə başladılar, lakin yalnız biri mühasirəni qısa bir müddətə qaldırdı; bu da ilahi hökmün yönləndirməsi ilə xristianlara qaçmaq imkanı verdi. Xristianlar məhz Cestiusun rəhbərliyi altındakı ilk mühasirədə qaçmaq xəbərdarlığını dərk etdilər. Titus miladın 70-ci ilində Yerusəlimə qarşı müharibəni davam etdirmək üçün gəldikdə, o da mühasirə ilə başladı və Yerusəlimlə məbəd dağıdılana qədər bundan əl çəkmədi. İsanın xəbərdarlığı iki mərhələni ehtiva edir. Birincisi qaçmaq üçün əlamətdir, ondan sonra isə təqib gəlir. Bu xəbərdarlığın beşinci və altıncı əsrlərdəki yerinə yetməsində xristianlar 538-ci ildən əvvəl pozulmuş Roma kilsəsindən ayrıldılar, sonra isə təqib başlandı.

Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.

Paul çox aydın şəkildə bildirir ki, qədim İsrailin qeydə alınmış bütün tarixi axır günlərdə yaşayanlar üçün yazılmışdır və bu tarixlərin hamısı timsal idi; halbuki “timsallar” mənasını verən yunan sözü “typos” bu həqiqətin onun klassik təqdimatında “nümunələr” kimi tərcümə edilmişdir.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Bütün bunlar onlara ibrət üçün baş verdi; və üzərinə dünyanın axır zamanları gəlmiş olan bizə nəsihət olsun deyə yazıldı. 1 Korinflilərə 10:11.

The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.

Pavelin bu həqiqət üçün konteksti müəyyənləşdirmək məqsədilə istifadə etdiyi onuncu fəsildəki tarixlər, qədim İsrailin saleh şəkildə davranmasının tarixi deyildi.

> But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.

> Lakin onların çoxundan Allah razı qalmadı; çünki onlar səhrada məhv oldular. İndi isə bunlar bizim üçün nümunə oldu ki, onlar necə pis şeylərə tamah saldılarsa, biz də eləcə pis şeylərə tamah salmayaq. Nə də ki, onların bəziləri kimi bütpərəst olmayın; necə ki yazılmışdır: “Xalq oturub yeyib-içdi və sonra əylənmək üçün ayağa qalxdı”. Nə də əxlaqsızlıq edək, necə ki onların bəziləri əxlaqsızlıq etdilər və bir gündə iyirmi üç min nəfər həlak oldu. Nə də Məsihi sınayaq, necə ki onların bəziləri Onu sınadılar və ilanlar tərəfindən məhv edildilər. 1 Korinflilərə 10:5–9.

Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.

Müqəddəs tarix həm Allahın xalqının salehliyinin, həm də salehsizliyinin bir qeydidir, lakin hər iki qeyddə bu tarix yenə də axır günlərdə yaşayan Allahın xalqı üçün bir nümunədir. 1888-ci ildə Minneapolisdə baş vermiş üsyanın tarixi, Adventist tarixçilərin iddia etdiklərinə baxmayaraq, salehsizliyin bir qeydidir. Həmin üsyan o qədər dərin idi ki, Ellen Uayt toplantını tərk etməyə qərar verdi və yalnız bir mələk ona qalmağın və Musanın tarixində Qorah, Datan və Aviramın üsyanına paralel olan bu üsyanı qeydə almağın onun məsuliyyəti olduğunu söylədiyi üçün qaldı. Həmin toplantıda Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələk endi, lakin Onun gətirdiyi xəbər rədd edildi.

That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York City were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.

Həmin tarix 11 sentyabr 2001-ci ili, Nyu-York şəhərinin böyük binalarının yerlə-yeksan edildiyi vaxtı timsal edirdi. Həmin tarixə senator Bleyerin təqdim etməli olduğu ilk bazar günü qanunu layihəsi də daxil idi. Onun bazar gününü Milli İbadət Günü kimi tətbiq etdirmək cəhdləri uğursuz oldu, lakin bu, son günləri timsal edən müqəddəs bir tarixin tərkib hissəsi idi. Senator Bleyerin qanun layihəsi şəhərlərdən qaçmaq üçün xəbərdarlıq idi. 1888-ci ildən əvvəl, Bacı Uayt şəhərlərdən kənarda yaşamağın zərurətindən danışarkən, bunu gələcək zamanda ifadə edirdi. O, yaxın gələcəkdə Allahın xalqının kənd yerlərinə köçməli olacağı bir vaxta işarə edirdi. 1888-ci ildən sonra isə Bacı Uaytın kənd həyatının zərurəti ilə bağlı bütün istinadları onun məsləhətini artıq kənddə olma vaxtının gəlib çatdığı məzmununda təqdim edirdi. 1888-ci ildəki Bleyer qanun layihəsi, Lukanın ifadə etdiyi kimi, olmamalı olduğu yerdə olan bazar gününün məcburi tətbiqinin əlaməti idi. Bazar gününün məcburi tətbiqi Amerika Birləşmiş Ştatları Konqresinə gətirilməməli idi, çünki bu, Konstitusiyanın əsas prinsiplərindən birinin inkarı idi.

The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.

1888-ci ilin tarixi, 11 sentyabr 2001-ci ildə başlayan peyğəmbərlik tarixini timsal etmək üçün qeydə alınmışdır. 1888-ci ildəki Bleyr Qanun Layihəsi 2001-ci ilin Patriot Act qanununu timsal edirdi. O, vəhşi heyvanın nişanının həqiqi icrasından əvvəl gələn xəbərdarlıq idi. Məsihə tabe olan heç kəs 11 sentyabr 2001-ci ildən sonra şəhərdə yaşamamalıdır. Bu, Allahın xalqını qaçmağa yönəldən peyğəmbərlik mühasirəsi idi. Və necə ki, son günlərin peyğəmbərlik modelinin mövzusu olan iki bazar qanunu var və bunlar bütpərəst və papalıq Romanın bazar qanunları ilə təmsil olunur, hər iki bazar qanunundan da əvvəl qaçmaq barədə xəbərdarlıq gəlir.

For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.

Yeddinci Gün Adventisti olduqlarını etiraf edənlər üçün Patriot Aktı, tezliklə gələcək bazar günü qanunundan əvvəl şəhərlərdən kənd yerlərinə qaçmaq üçün peyğəmbərlik baxımından tanınmalı olan bir əlamət idi. Məhz həmin bazar günü qanunu, hələ də Babildə olan Allahın digər sürüsü üçün də, hər bir millətin üzərinə gətiriləcək bazar günü məcburiyyətindən əvvəl Babildən çıxıb qaçmaq əlaməti idi.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “Dini azadlıq ölkəsi olan Amerika vicdanı zorlayaraq və insanları saxta şənbəyə hörmət göstərməyə məcbur edərək Papalıqla birləşdiyi zaman, dünyanın hər ölkəsinin xalqları onun nümunəsini izləməyə yönəldiləcəklər.” Testimonies, 6-cı cild, 18.

Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.

Necə ki, üç İlyasın üçqat tətbiqi son günlərdə Allahın xalqının iki sinifdən ibarət olduğunu müəyyən edir, eləcə də Romanın üçqat tətbiqi iki ayrı Bazar qanununun mövcud olduğunu göstərir. Birləşmiş Ştatların “sənin xalqının soyğunçuları” olduğunu iddia etmək istəyənlər və buna görə də Birləşmiş Ştatların peyğəmbərlikdəki rolunun bu görüntünü təsbit etdiyini söyləyənlər belə irəli sürürlər ki, Birləşmiş Ştatlarda tezliklə gələcək Bazar qanunu Məsihin Öz xalqına yaxınlaşan təqibdən qaçmaları üçün xəbərdarlıq olaraq göstərdiyi viranəlik iyrəncliyidir. Onlar qaçmaq üçün xəbərdarlıq əlaməti olan mühasirə ilə, Bazar qanununun faktiki icrasının başlanaraq son günlərin təqibini başladığını təmsil edən ikinci mühasirə arasındakı fərqi müəyyən edə bilmirlər. Onlar iki şahidin əsasında müəyyən edilmiş bu fərqi, yəni son günlərdə peyğəmbərliyi yerinə yetirən iki ayrı Bazar qanununun olmalı olduğunu nəzərə almırlar. Belə etməklə, onlar iddia edirlər ki, Birləşmiş Ştatlarda tezliklə gələcək Bazar qanunu, Daniel peyğəmbər vasitəsilə söylənmiş viranəlik iyrəncliyi kimi təqdim olunan xəbərdarlıqdır; və bu, doğrudur, lakin onların onu müəyyən etdikləri şəkildə deyil.

The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.

Birləşmiş Ştatlarda qəbul edilən bazar günü qanunu, hələ də Babildə olan Allahın digər sürüsü üçün onun dini birliyindən qaçıb çıxmaq barədə xəbərdarlıqdır. Deməli, bu, bütün millətlər üzərində məcburi şəkildə tətbiq ediləcək gələcək bazar günü qanununun xəbərdarlığıdır.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “Xarici millətlər Amerika Birləşmiş Ştatlarının nümunəsini izləyəcəklər. O, öncülük etsə də, eyni böhran dünyanın hər yerində xalqımızın üzərinə gələcəkdir.” Şəhadətnamələr, 6-cı cild, 395.

Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.

Onların iddiası budur ki, Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu, Amerika Birləşmiş Ştatlarını peyğəmbərlik görüntüsünü təsbit edən simvol kimi müəyyənləşdirir; lakin Məsihin qaçmağa dair verdiyi xəbərdarlığın kontekstində həmin bazar günü qanunu, on birinci saatın işçilərinə Babildən qaçmaq üçün verilən ümumdünya miqyaslı bir xəbərdarlığı təmsil edir.

When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.

Bacı Uayt qaçmaq barədə xəbərdarlıqla müraciət etdikdə, o, bütün dünyanı bürüyən bazar günü qanunu məsələsinə müraciət edir. Həmin hərəkat Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu ilə başlayır. O, Amerika Birləşmiş Ştatlarındakı bazar günü qanununun yaxınlaşmaqda olan təqibin xəbərdarlığı olduğunu müəyyən edir.

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> “Papalıq qurumunu Allahın qanununu pozaraq məcburi şəkildə təsis edən fərmanla xalqımız özünü salehlikdən tamamilə ayırmış olacaq. Protestantlıq Roma hakimiyyətinin əlini tutmaq üçün uçurumun o tayına əl uzadanda, ruhçuluqla əl-ələ vermək üçün dərinliyin üzərinə çatanda, bu üçqat birliyin təsiri altında ölkəmiz Protestant və respublikaçı idarəçilik olaraq öz Konstitusiyasının hər bir prinsipini rədd edəndə və papalığın yalanlarının və aldadıcı xülyalarının yayılması üçün şərait yaradanda, onda bilə bilərik ki, Şeytanın heyrətamiz fəaliyyəti üçün vaxt yetişmişdir və son yaxındır.”

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.

> “Roma ordularının yaxınlaşması şagirdlər üçün Yerusəlimin yaxınlaşan məhvinin bir əlaməti olduğu kimi, bu dönüklük də bizim üçün Allahın səbri-həlimliyinin həddinə çatdığının, millətimizin təqsirkarlıq ölçüsünün dolduğunun və mərhəmət mələyinin bir daha qayıtmamaq üzrə uçub getmək üzrə olduğunun bir əlaməti ola bilər. O zaman Allahın xalqı peyğəmbərlərin Yaqubun sıxıntı vaxtı kimi təsvir etdikləri o əzab və məşəqqət səhnələrinə qərq ediləcək. Sadiq, təqib olunanların fəryadları göyə yüksəlir. Habilin qanı yerdən fəryad etdiyi kimi, şəhidlərin məzarlarından, dənizin qəbiristanlıqlarından, dağ mağaralarından, monastır sərdabələrindən Allaha fəryad edən səslər də vardır: “Ey Rəbb, müqəddəs və haqq olan, yer üzündə yaşayanlar üzərində hökm edib qanımızın qisasını almaqda nə vaxta qədər gecikəcəksən?”” Testimonies, 5-ci cild, 451.

Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”

Bacı Uayt Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar gününə dair qanunu müəyyən edir və onu Amerika Birləşmiş Ştatları üçün sınaq müddətinin başa çatdığını göstərən bir “əlamət” kimi təqdim edir. Lakin dünyanın digər xalqlarındakı Allahın xalqı da eyni sınaqla üz-üzə gətirilməlidir. Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanununun qəbulundan Mikayıl ayağa qalxana və insanın sınaq müddəti bağlanana qədər uzanan bir zaman dövrü vardır. O bağlandıqda, “mərhəmət mələyi uçub gedir.”

Back to Articles