Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Nine

Daniel Kitabı - Qırx Doqquzuncu Nömrə

Unveiling Truths: The Midnight Cry, Islam’s Role, and the Final Testing Process in the Last Days

Həqiqətlərin Üzə Çıxarılması: Gecəyarısı Fəryadı, İslamın Rolu və Son Günlərdəki Son Sınaq Prosesi

Author

Jeff Pippenger

Published

January 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The increase of knowledge that was produced when the vision of the Ulai River was unsealed in 1798, produced a testing process that reached its climax in the movement of the Midnight Cry in 1844. The Midnight Cry of the last days, that is now being unsealed, has been represented by that history, and includes the very same testing truths of that history, for the Midnight Cry message that is now being unsealed is a restoration of Miller’s jewels.

1798-ci ildə Ulai çayı ilə bağlı görüntü açıldıqda hasil olan bilik artımı, 1844-cü ildə Gecəyarısı Fəryadı hərəkatında zirvəsinə çatan bir sınaq prosesini meydana gətirdi. İndi açılmaqda olan son günlərin Gecəyarısı Fəryadı həmin tarixlə təmsil edilmişdir və o tarixin tam eyni sınaq həqiqətlərini ehtiva edir; çünki indi açılmaqda olan Gecəyarısı Fəryadı xəbəri Millerin cəvahiratının bərpasıdır.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed. The messages of the first, second, and third angels will in the future be proclaimed with a loud voice. They will be given with earnest determination and in the power of the Spirit.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> 1841, 1842, 1843 və 1844-cü illərdə qəbul etdiyimiz həqiqətlər indi öyrənilməli və elan edilməlidir. Birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərləri gələcəkdə uca səslə elan ediləcəkdir. Onlar ciddi qətiyyətlə və Ruhun qüdrəti ilə veriləcəkdir.” Manuscript Releases, cild 15, 371.

The primary theme of the prophetic message of the Midnight Cry of our time is the role of Islam of the third woe. The three woes of Islam are all represented upon the two tables of Habakkuk. The message of the Midnight Cry of the last days, began to be unsealed at the disappointment of July 18, 2020, when the tarrying time of the last days arrived. Just as the Midnight Cry message of Millerite history, the message of the last days is progressively developed until it reaches the point represented by the Exeter camp meeting. At that point the virgins either have the oil, or they don’t.

Zamanımızın Gecəyarısı Fəryadının peyğəmbərlik xəbərinin əsas mövzusu üçüncü vayın İslamının roludur. İslamın üç vayı Habakkukun iki lövhəsi üzərində tamamilə təmsil olunmuşdur. Axır günlərin Gecəyarısı Fəryadı xəbəri, axır günlərin gecikmə vaxtı gəlib çatanda, 18 iyul 2020-ci il tarixli məyusluqda açılmağa başladı. Necə ki, Millerçi tarixinin Gecəyarısı Fəryadı xəbəri tədricən inkişaf edirdi, eləcə də axır günlərin xəbəri Exeter düşərgə toplantısı ilə təmsil olunan nöqtəyə çatana qədər mərhələli şəkildə inkişaf edir. Həmin nöqtədə bakirələrin ya yağı var, ya da yoxdur.

Isaiah’s pronouncement of woe upon the scornful men that rule the people of Jerusalem, identifies that the vision has become to the drunkards of Ephraim as a book that is sealed. In the passage of Isaiah, the work of changing a satanic symbol unto a godly symbol, as has been accomplished in the history of Adventism, is to be esteemed as potter’s clay. That work was establishing the definition of “the daily,” as a symbol of Christ, when it is a symbol of Satan. When Daniel employed the word “tamid” as a symbol of paganism, he chose the word for a symbolic purpose, for the word means “continual”.

Yeşaya peyğəmbərin Yerusəlim xalqına hökmranlıq edən istehzalı adamlar üzərinə bəla elan etməsi göstərir ki, vəhy Efrayimin sərxoşları üçün möhürlənmiş bir kitab kimi olmuşdur. Yeşayanın bu parçasında, Adventizmin tarixində həyata keçirilmiş olduğu kimi, şeytani bir simvolu ilahi bir simvola çevirmək işi dulusçunun gili kimi qiymətləndirilməlidir. Bu iş “gündəlik” anlayışının tərifini Məsihin simvolu kimi təsbit etməkdən ibarət idi, halbuki o, Şeytanın simvoludur. Daniel “tamid” sözünü bütpərəstliyin simvolu kimi işlədərkən, bu sözü simvolik bir məqsədlə seçmişdi, çünki həmin söz “daimi” mənasını verir.

There are three powers that lead the world to Armageddon, and the first of those three powers is the dragon (paganism). The dragon began his warfare against God in heaven. The dragon carries on that warfare until the end of the thousand-year millennium, when he is finally destroyed.

Dünyanı Armageddona aparan üç qüvvə vardır və bu üç qüvvədən birincisi əjdahadır (bütpərəstlik). Əjdaha Allaha qarşı müharibəsinə göydə başladı. Əjdaha həmin müharibəni min illik minilliyin sonunadək davam etdirir; nəhayət, o zaman tamamilə məhv edilir.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. And the devil that deceived them was cast into the lake of fire and brimstone, where the beast and the false prophet are, and shall be tormented day and night for ever and ever. Revelation 20:7–10.

> Və min il başa çatdıqda, Şeytan öz zindanından azad ediləcək, və yer üzünün dörd bucağında olan millətləri, Qoqu və Maqoqu, aldatmaq üçün çıxacaq ki, onları döyüşə toplasın; onların sayı dənizin qumu kimidir. Və onlar yer üzünün genişliyi boyunca qalxıb müqəddəslərin düşərgəsini və sevilən şəhəri mühasirəyə aldılar; göydən, Allahın hüzurundan od endi və onları məhv etdi. Onları aldadan iblis isə od və kükürd gölünə atıldı; orada vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbər də var; və onlar əbədi olaraq, gecə-gündüz əzab çəkəcəklər. Vəhy 20:7–10.

The beast (the papacy) that is the second of the three powers that leads the world to Armageddon, and the false prophet (the United States) the third of those three powers, both arrived in history after the history of the cross, and both are destroyed at the Second Coming of Christ.

Dünyanı Armageddona aparan üç hakimiyyətdən ikincisi olan vəhşi heyvan (papalıq) və həmin üç hakimiyyətdən üçüncüsü olan yalançı peyğəmbər (Birləşmiş Ştatlar) hər ikisi tarixdə xaçın tarixindən sonra meydana gəlmişdir və hər ikisi Məsihin İkinci Gəlişində məhv edilir.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> Və vəhşi heyvan tutuldu, onunla birlikdə onun önündə möcüzələr göstərən və bu möcüzələrlə vəhşi heyvanın nişanını qəbul edənləri və onun surətinə səcdə edənləri aldadan yalançı peyğəmbər də tutuldu. Hər ikisi diri-diri kükürdlə yanan od gölünə atıldı. Vəhy 19:20.

When Daniel chose the Hebrew word “continual” as a symbol of paganism (Satan), he chose a word that identified that it is Satan that has continually fought against God. The other two powers are only active in their warfare against God for specified periods of time. Daniel’s choice of the word “tamid” (continual) was purposeful, and accurate.

Daniel bütpərəstliyin (Şeytanın) simvolu kimi ibrani dilindəki “daimi” sözünü seçərkən, Şeytanın daim Allaha qarşı mübarizə aparan məhz özü olduğunu bildirən bir sözü seçmiş oldu. Digər iki qüvvə isə Allaha qarşı müharibələrində yalnız müəyyən edilmiş zaman dövrləri ərzində fəaldır. Danielin “tamid” (“daimi”) sözünü seçməsi məqsədli və dəqiq idi.

As Isaiah’s narrative of woe upon those who the Lord poured out the spirit of deep sleep, and closed their eyes, continues on from chapter twenty-eight into chapter thirty, he records:

Rəbbin dərin yuxu ruhunu üzərlərinə tökdüyü və gözlərini bağladığı kəslər üzərinə vay haqqında Yeşayanın nəqli iyirmi səkkizinci fəsildən otuzuncu fəslə doğru davam edərkən, o, belə yazır:

> Now go, write it before them in a table, and note it in a book, that it may be for the time to come forever and ever: That this is a rebellious people, lying children, children that will not hear the law of the Lord: Which say to the seers, See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits: Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us. Wherefore thus saith the Holy One of Israel, Because ye despise this word, and trust in oppression and perverseness, and stay thereon: Therefore this iniquity shall be to you as a breach ready to fall, swelling out in a high wall, whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit. For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved; in quietness and in confidence shall be your strength: and ye would not. Isaiah 30:8–15.

> İndi get, bunu onların önündə bir lövhə üzərinə yaz və bir kitaba qeyd et ki, gələcək zaman üçün əbədi olaraq qalsın: Çünki bu, üsyankar bir xalqdır, yalançı övladlardır, Rəbbin qanununu eşitmək istəməyən övladlardır; onlar görücülərə deyirlər: “Görməyin”; peyğəmbərlərə isə: “Bizə doğru şeylər peyğəmbərlik etməyin, bizə xoş sözlər danışın, aldatmalar peyğəmbərlik edin; yoldan çəkilin, cığırdan kənara çıxın, İsrailin Müqəddəsini qarşımızdan uzaqlaşdırın.” Buna görə İsrailin Müqəddəsi belə deyir: “Siz bu sözü rədd etdiyinizə, zülmə və əyriliyə güvəndiyinizə və bunlara söykəndiyinizə görə, buna görə bu təqsir sizin üçün yıxılmağa hazır olan bir yarıq kimi olacaq, hündür bir divarda şişib çıxan bir çat kimi; onun uçması qəflətən, bir anda baş verəcək. O, onu dulusçunun parça-parça edilən qabı kimi sındıracaq; əsirgəməyəcək; elə ki, onun qırıntıları arasında ocaqdan od götürməyə yarayan bir saxsı parçası, yaxud quyudan su çəkməyə yarayan bir qırıq tapılmayacaq. Çünki Xudavənd Rəbb, İsrailin Müqəddəsi belə deyir: ‘Qayıdışda və sükunətdə xilas olacaqsınız; sakitlikdə və etibarda qüvvəniz olacaqdır’; amma siz istəmədiniz.” Yeşaya 30:8–15.

The “table” that is written, is the tables of Habakkuk chapter two, that were designed so that those that read them could “run” and spread the message. The “book” which made “note” of the “table” is Habakkuk. The “table” from the “book” of Habakkuk, represents a testing process which manifests “a rebellious people, lying children, children that will not hear the law of the Lord.” The “rebellious people” that refuse to “hear,” are those in Jeremiah that refuse to hear the sound of the watchman’s trumpet.

Yazılmış olan “lövhə”, Habaqquq kitabının ikinci fəslindəki lövhələrdir; onlar elə tərtib edilmişdi ki, onları oxuyanlar “qaça” və xəbəri yaya bilsinlər. “Lövhə” barədə “qeyd” edən “kitab” Habaqquqdur. Habaqququn “kitab”ındakı “lövhə”, “asi bir xalqı, yalançı övladları, Rəbbin qanununu eşitmək istəməyən övladları” üzə çıxaran bir sınaq prosesini təmsil edir. “Eşitmək”dən imtina edən həmin “asi xalq”, Yeremiyada gözətçinin şeypur səsini eşitməkdən imtina edənlərdir.

> Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:17.

> Mən də sizin üzərinizə gözətçilər qoydum və dedim: “Şeypurun səsinə qulaq asın.” Lakin onlar dedilər: “Qulaq asmayacağıq.” Yeremya 6:17.

The rebellious are those in Isaiah’s history and also in the history of Christ who would not hear.

Üsyankar olanlar, Yeşayanın tarixində də, Məsihin tarixində də eşitmək istəməyənlərdir.

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.

> Və O dedi: Get, bu xalqa söylə: “Doğrudan da eşidəcəksiniz, amma anlamayacaqsınız; doğrudan da görəcəksiniz, amma dərk etməyəcəksiniz.” Bu xalqın ürəyini kökəlt, qulaqlarını ağırlaşdır və gözlərini yum; yoxsa gözləri ilə görər, qulaqları ilə eşidər, ürəyi ilə anlayar, dönər və şəfa tapar. Yeşaya 6:9, 10.

Isaiah’s deaf rebels can “hear,” but they don’t “hear,” and their refusal to “hear” identifies that they “understand not.” It is Daniel’s wicked, who are also Matthew’s foolish virgins, who do not understand the increase of knowledge represented on the “table” that is noted in the “book” of Habakkuk. If Isaiah’s deaf rebels would hear, they could be converted and healed, but their heart is fat, so they cannot understand the message of the Midnight Cry. Jesus provided a second witness of the deaf rebels.

Yeşayanın kar üsyankarları “eşidə” bilərlər, lakin “eşitmirlər” və onların “eşitməkdən” imtinası, “anlamadıqlarını” aşkar edir. Danielin pisləri—eyni zamanda Matta kitabındakı ağılsız bakirələr—Habaqququn “kitab”ında qeyd olunan “süfrə” ilə təmsil edilən bilik artımını anlamırlar. Əgər Yeşayanın kar üsyankarları eşitsəydilər, dönüb şəfa tapa bilərdilər; lakin onların ürəyi piy bağlamışdır, buna görə də Gecə Yarısı Harayının xəbərini anlaya bilmirlər. İsa kar üsyankarlar barədə ikinci bir şahid təqdim etdi.

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables? He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:10–17.

> Şagirdlər gəlib Ona dedilər: “Nə üçün onlarla məsəllərlə danışırsan?” O isə cavab verib onlara dedi: “Çünki göylərin Padşahlığının sirlərini bilmək sizə verilmişdir, lakin onlara verilməmişdir. Çünki kimdə varsa, ona veriləcək və bolluq içində olacaqdır; amma kimdə yoxdursa, özündə olan belə ondan alınacaqdır. Buna görə onlarla məsəllərlə danışıram; çünki baxdıqları halda görmürlər, eşitdikləri halda eşitmirlər, nə də anlayırlar. Yeşayanın peyğəmbərliyi də onlarda yerinə yetir ki, belə deyir: ‘Eşidərək eşidəcəksiniz, lakin anlamayacaqsınız; görərək görəcəksiniz, lakin dərk etməyəcəksiniz. Çünki bu xalqın ürəyi kobudlaşmış, qulaqları ağır eşidən olmuş, gözlərini də yummuşlar; ta ki, gözləri ilə görməsinlər, qulaqları ilə eşitməsinlər, ürəkləri ilə anlamasınlar, dönməsinlər və Mən onları sağaltmayım.’ Amma sizin gözləriniz bəxtiyardır, çünki görür; qulaqlarınız da, çünki eşidir. Çünki sizə doğrusunu deyirəm: bir çox peyğəmbərlər və saleh adamlar sizin gördüklərinizi görməyi arzuladılar, lakin görmədilər; sizin eşitdiklərinizi eşitməyi arzuladılar, lakin eşitmədilər.” Matta 13:10–17.

The wise understand the mystery of the parables, which is truth that is represented line upon line. The wise are blessed for they see and hear, and the wise and the blessed are both represented in Daniel chapter twelve. The “wise” are those who understand (with their hearts) the increase of knowledge, represented by the “table” that has been noted in the “book” of Habakkuk, and the “blessed” are those that wait.

Müdriklər məsəllərin sirrini anlayırlar; bu, sətir üzərinə sətir şəklində təmsil olunan həqiqətdir. Müdriklər nə bəxtiyardırlar, çünki görür və eşidirlər; həm müdriklər, həm də bəxtiyar olanlar Daniel kitabının on ikinci fəslində təmsil olunmuşdur. “Müdriklər” biliyin artmasını — Habakkukun “kitab”ında qeyd edilmiş “süfrə” ilə təmsil olunan şeyi — (ürəkləri ilə) anlayanlardır, “bəxtiyar olanlar” isə gözləyənlərdir.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:9–13.

> Və o dedi: Get öz yolunla, ey Daniel; çünki bu sözlər axır zamanadək bağlanmış və möhürlənmişdir. Çoxları təmizlənəcək, ağ ediləcək və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaqlar. Və gündəlik qurbanın aradan qaldırıldığı və viranəlik törədən iyrənc şeyin qurulduğu vaxtdan etibarən min iki yüz doxsan gün olacaqdır. Nə bəxtiyardır o kəs ki, gözləyir və min üç yüz otuz beş günə yetişir. Daniel 12:9–13.

The Millerites correctly understood that the thirteen hundred and thirty-five days began when paganism (“the daily”), was “taken away” in the year 508. The blessing was promised to those who were waiting in 1843. The word “cometh” in the passage means “touches.” The year 1843 “touched” the year 1844 when it concluded. When the year 1843 concluded, the “tarrying time” of Habakkuk arrived, and a blessing was pronounced upon those who waited as commanded in the “book” that noted the “tables.” The “book” of Habakkuk commanded those to “wait” for the vision.

Millerçilər bütpərəstliyin (“gündəlik”in) eramızın 508-ci ilində “götürüldüyü” zaman min üç yüz otuz beş günün başladığını düzgün başa düşmüşdülər. Bərəkət 1843-cü ildə gözləyənlərə vəd edilmişdi. Mətndəki “gəlir” sözü “toxunur” mənasını verir. 1843-cü il başa çatdıqda 1844-cü ilə “toxundu”. 1843-cü il başa çatanda Habakkukun “yubanma vaxtı” gəlib çatdı və “lövhələri” qeyd edən “kitab”da əmr olunduğu kimi gözləyənlərin üzərinə bərəkət elan edildi. Habakkukun “kitabı” həmin görüntü üçün “gözləməyi” əmr edirdi.

Daniel identifies the history of 1798 (the time of the end), when his book was unsealed, and there was then produced a three-step testing process (purified, and made white, and tried). That process reached its conclusion in the manifestation of the hidden history of the seven thunders. That hidden history is the three waymarks of truth, represented by the first disappointment, the message of the Midnight Cry and the great disappointment. The blessing of arriving at the first disappointment represents a three-step testing process at the end of the history of 1798 through 1844.

Daniel 1798-ci ilin tarixini (axır zamanını), onun kitabının möhürdən açıldığı vaxtı müəyyən edir və həmin vaxt üçmərhələli bir sınaq prosesi meydana çıxdı (təmizləndilər, ağardıldılar və sınaqdan keçirildilər). Həmin proses yeddi ildırımın gizli tarixinin zühurunda öz nəticəsinə çatdı. O gizli tarix həqiqətin üç nişangahıdır və birinci məyusluq, Gecəyarısı Fəryadı xəbəri və böyük məyusluq vasitəsilə təmsil olunur. Birinci məyusluğa yetişməyin bərəkəti 1798-ci il tarixinin sonundan 1844-cü ilə qədər uzanan tarixdə üçmərhələli bir sınaq prosesini təmsil edir.

The history of 1798, through to the great disappointment of 1844, typifies the history of 1989, through to the soon-coming Sunday law. There is a blessing promised for those that wait for the vision that began to tarry at the first disappointment. The “wise” of Daniel twelve, are those who are “blessed,” and who “wait.” The wicked are those who do not “hear” with their hearts, and who do not “see.” The entire experience of the Millerite movement is summarized in Daniel’s four verses, and those verses also represent the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

1798-ci ilin tarixi, 1844-cü ilin böyük məyusluğuna qədər, 1989-cu ilin tarixini, tezliklə gələcək Bazar qanununa qədər tipoloji olaraq təmsil edir. İlk məyusluqda ləngiməyə başlayan görüntünü gözləyənlər üçün vəd edilmiş bir bərəkət vardır. Daniel on ikidəki “müdriklər” “mübarək” olanlar və “gözləyənlər”dir. Pislər isə qəlbləri ilə “eşitməyən” və “görməyən”lərdir. Millerçi hərəkatın bütün təcrübəsi Danielin dörd ayəsində xülasə olunur və həmin ayələr eyni zamanda yüz qırx dörd minin möhürlənməsi tarixini də təmsil edir.

The sacred history represented in those four verses, is premised upon understanding the increase of knowledge that was represented upon Habakkuk’s tables, and the increase of knowledge Jesus identified as He taught through the methodology of line upon line. He presented parable after parable, in order to explain the mystery of prophecy to “the wise”. “The wicked” in Daniel twelve do not understand, and in 2 Thessalonians, chapter two, their lack of understanding is represented as a hatred of truth, which brings strong delusion. The truth which the wicked do not love in Paul’s letter was “the daily,” and in Daniel’s four verses, the prophetic truth that is specifically identified is “the daily.”

Həmin dörd ayədə təmsil olunan müqəddəs tarix, Habaqququn lövhələri üzərində təmsil olunmuş bilik artımının və İsanın sətir üstə sətir metodologiyası ilə öyrədərkən müəyyən etdiyi bilik artımının anlaşılması üzərində qurulmuşdur. O, “müdriklər”ə peyğəmbərliyin sirrini izah etmək üçün məsəl ardınca məsəl təqdim edirdi. Daniel on ikidə “pislər” anlamırlar və 2 Saloniklilərə, ikinci fəsildə, onların bu anlamazlığı güclü azğınlıq gətirən həqiqətə nifrət kimi təmsil olunur. Paulun məktubunda pislərin sevmədiyi həqiqət “gündəlik” idi və Danielin həmin dörd ayəsində xüsusi olaraq müəyyən edilən peyğəmbərlik həqiqəti də “gündəlik”dir.

Jesus told the disciples that they were blessed, and in so doing he was contrasting them with those in Isaiah who refused to see and hear, that they might be converted. Those that are blessed in Daniel twelve, are those who wait. The four verses in Daniel chapter twelve, and also the fulfillment of those verses in the history of the Millerites, and also the contrast of Isaiah with a class who refused to hear and see, and also the very same distinction of the two classes by Christ, all point forward to the hidden history of the seven thunders that arrived on July 18, 2020. The final testing process of Millerite history that began at the first disappointment is now being repeated. Some will see, and others will refuse to see.

İsa şagirdlərinə onların mübarək olduqlarını söylədi və bununla o, Yeşayadakı dönüb iman gətirməsinlər deyə görməkdən və eşitməkdən imtina edənlərlə onları qarşılaşdırırdı. Danielin on ikinci fəslində mübarək olanlar gözləyənlərdir. Danielin on ikinci fəslindəki dörd ayə, habelə həmin ayələrin Millerçilərin tarixindəki yerinə yetməsi, habelə Yeşayanın eşitməkdən və görməkdən imtina edən bir siniflə yaratdığı təzad, həmçinin Məsihin eyni iki sinfi ayırd etməsi, bunların hamısı 18 iyul 2020-ci ildə gəlib çatan yeddi ildırımın gizli tarixinə işarə edir. Millerçi tarixinin ilk məyusluqla başlayan son sınaq prosesi indi təkrarlanır. Bəziləri görəcək, digərləri isə görməkdən imtina edəcəklər.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “1840–1844-cü illərdə verilmiş bütün xəbərlər indi təsirli şəkildə bəyan olunmalıdır, çünki yolunu azmış çoxlu insanlar var. Bu xəbərlər bütün kilsələrə çatdırılmalıdır.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> “Məsih dedi: «Gözləriniz nə bəxtiyardır, çünki görür; qulaqlarınız da, çünki eşidir. Çünki sizə doğrusunu deyirəm, çoxlu peyğəmbərlər və saleh adamlar sizin gördüklərinizi görməyə həsrət çəkdilər, amma görmədilər; sizin eşitdiklərinizi eşitməyə də həsrət çəkdilər, amma eşitmədilər» [Matthew 13:16, 17]. 1843 və 1844-cü illərdə görünən şeyləri görən gözlər nə bəxtiyardır.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “Bu xəbər verildi. Və xəbərin təkrar edilməsində heç bir gecikmə olmamalıdır, çünki zamanın əlamətləri yerinə yetməkdədir; yekun iş görülməlidir. Qısa müddət ərzində böyük bir iş görüləcək. Tezliklə Allahın təyinatı ilə elə bir xəbər veriləcək ki, uca bir fəryada çevriləcək. O zaman Daniel öz payında dayanacaq ki, öz şəhadətini versin.” Manuscript Releases, cild 21, 437.

William Miller was led by angels to understand that “the daily,” was a symbol of pagan Rome. Sister White directly confirmed he was correct in that understanding. That understanding which was represented upon the “tables” that are noted in the “book” of Habakkuk, is “for the time to come.” The unsealing of that “book” manifests “a rebellious, lying children”. “Children” is a symbol of the last generation, so the “time to come,” in Isaiah’s passage is specifically marked as the last days of the investigative judgment.

Uilyam Miller mələklər tərəfindən “gündəlik”in bütpərəst Roma üçün bir rəmz olduğunu anlamağa yönəldilmişdi. Bacı Uayt birbaşa təsdiqlədi ki, o, həmin anlayışda doğru idi. Habakkukun “kitab”ında qeyd olunan “lövhələr” üzərində təmsil edilmiş həmin anlayış “gələcək zaman üçündür”. Həmin “kitab”ın möhürünün açılması “üsyankar, yalançı övladlar”ı aşkara çıxarır. “Övladlar” son nəsli ifadə edən bir rəmzdir; buna görə də Yeşayanın parçasındakı “gələcək zaman” araşdırıcı mühakimənin son günləri kimi xüsusi şəkildə işarələnmişdir.

Isaiah states that the “lying children” will reject the prophetic message represented upon the “table” that is noted in the “book,” for they say “to the seers, See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits.” In 1863 Laodicean Adventism began an escalating process of fulfilling the request of the lying children. That work is represented by Isaiah as rejecting the old paths of the Millerite foundations, for they said, “Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us.” The path which is the way, is Jeremiah’s old paths.

Yeşaya bildirir ki, “yalançı övladlar” “kitab”da qeyd olunan “masa” üzərində təmsil edilən peyğəmbərlik xəbərini rədd edəcəklər; çünki onlar “görücülərə, Görməyin; və peyğəmbərlərə, Bizə doğru şeylər peyğəmbərlik etməyin, bizə yaltaq sözlər söyləyin, aldadıcı şeylər peyğəmbərlik edin” deyirlər. 1863-cü ildə Laodikiya Adventizmi yalançı övladların bu istəyini yerinə yetirməyin getdikcə güclənən bir prosesinə başladı. Bu iş Yeşaya tərəfindən Millerçi təməllərin qədim yollarını rədd etmək kimi təsvir edilir; çünki onlar dedilər: “Yoldan çıxın, cığırdan kənara dönün, İsrailin Müqəddəsini qarşımızdan uzaqlaşdırın.” Yol olan cığır, Yeremyanın qədim yollarıdır.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Jeremiah 6:16.

> Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim cığırları soruşun: yaxşı yol hansıdırsa, orada yeriyin və canlarınız üçün rahatlıq tapacaqsınız. Amma onlar dedilər: “Biz orada yeriməyəcəyik.” Yeremya 6:16.

The “lying children’s” rejection of Jeremiah’s “old paths” is the rejection of the message of the Midnight Cry, which is where “rest” is to be found, which is also the “rest and the refreshing” that they would not hear in Isaiah, which is also the refreshing of the latter rain message. That message is the message of the Midnight Cry that is represented in the history of the Millerites and illustrated upon the “tables” that are noted in a “book.” The lying children’s rejection of the message of the Midnight Cry is represented by their desire to “cause the Holy One of Israel to cease from before” them. Ellen White’s first vision, which Alpha and Omega would certainly employ to represent the end, identifies the path of the righteous, marking the light at its beginning and who it is that leads “the wise” unto the end of the path.

“Yalançı övladların” Yeremyanın “qədim yollarını” rədd etməsi, “rahatlığın” tapılmalı olduğu Gecəyarısı Fəryadının ismarıcını rədd etməkdir; bu, həm də Yeşayada onların eşitmək istəmədikləri “rahatlıq və təravət”, eləcə də son yağış ismarıcının təravətidir. Bu ismarıc Millerçi hərəkatının tarixində təmsil olunan və bir “kitab”da qeyd edilən “lövhələr” üzərində təsvir edilən Gecəyarısı Fəryadının ismarıcıdır. Yalançı övladların Gecəyarısı Fəryadının ismarıcını rədd etməsi, onların “İsrailin Müqəddəsini” öz önlərindən uzaqlaşdırmaq istəyində təmsil olunur. Ellen White-ın ilk görüntüsü, Alpha və Omega-nın sonu təmsil etmək üçün şübhəsiz istifadə edəcəyi həmin görüntü, salehlərin yolunu müəyyən edir, onun başlanğıcındakı işığı qeyd edir və “müdrikləri” yolun sonunadək aparanın kim olduğunu göstərir.

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “Onların arxasında, yolun başlanğıcında parlaq bir işıq ucaldılmışdı; bir mələk mənə bunun ‘gecəyarısı fəryadı’ olduğunu söylədi.” Bu işıq bütün yol boyu saçır və ayaqlarına işıq verirdi ki, büdrəməsinlər.

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “Əgər onlar gözlərini qarşılarında olan, onları şəhərə doğru aparan İsaya dikmiş olsaydılar, təhlükəsiz idilər. Lakin tezliklə bəziləri yoruldu və şəhərin çox uzaqda olduğunu söylədilər; onlar bundan əvvəl ora daxil olacaqlarını gözləmişdilər. O zaman İsa Öz izzətli sağ qolunu qaldırmaqla onları ruhlandırardı və Onun qolundan advent dəstəsinin üzərində dalğalanan bir işıq çıxardı, onlar da “Alleluia!” deyə qışqırdılar. Başqaları isə ehtiyatsızcasına arxalarında olan işığı inkar etdilər və dedilər ki, onları bu qədər uzağa çıxarıb gətirən Allah olmamışdır. Onların arxasındakı işıq söndü, ayaqlarını tam qaranlıq içində qoydu; onlar büdrədilər, nişanı və İsanı gözdən itirdilər və yoldan aşağıda olan qaranlıq və şər dünyasına yuvarlandılar.” Ellen G. White-ın “Christian Experience and Teachings”, 57.

It was the light of the Midnight Cry in the beginning and at the ending. It was Jesus (the Holy One of Israel) who they wished to cease from being in front of them. The light from Jesus’ glorious right arm was the light of the Midnight Cry as represented upon the “tables” that were noted in the “book”. The “lying children’s” rejection of the message of the Midnight Cry of Christ, and the path they were to walk upon, brought God’s judgment upon them as they fell off the path. The “high wall” that is broken suddenly, is the “wall” of the separation of church and state that is destroyed at the soon-coming Sunday law. That judgment comes “suddenly at an instant,” and it will be “as the breaking of the potter’s vessel that is broken in pieces.” It is the judgment that is associated with turning the satanic symbol of “the daily” upside down, and identifying it as a symbol of Christ.

Başlanğıcda da, sonda da bu, Gecəyarısı Harayının nuru idi. Onların qarşılarında olmasına son verilməsini arzuladıqları Şəxs İsa (İsrailin Müqəddəsi) idi. İsanın izzətli sağ qolundan gələn nur, “kitab”da qeyd olunan “lövhələr” üzərində təmsil edildiyi kimi, Gecəyarısı Harayının nuru idi. “Yalançı övladlar”ın Məsihin Gecəyarısı Harayı xəbərini və üzərində yeriməli olduqları yolu rədd etməsi, yoldan düşdükləri zaman Allahın hökmünü onların üzərinə gətirdi. Qəflətən dağılan “uca divar”, tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı məhv edilən kilsə ilə dövlətin ayrılığı “divarı”dır. O hökm “qəflətən, bir anda” gəlir və “dulusçunun parça-parça edilən qabının qırılması kimi” olacaqdır. Bu, “daimi”nin şeytani rəmzini alt-üst etməklə və onu Məsihin rəmzi kimi müəyyən etməklə əlaqəli olan hökmdür.

> Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:16.

> Şübhəsiz, sizin hər şeyi alt-üst etməyiniz dulusçunun gili kimi sayılacaqdır; çünki məgər düzəldilmiş şey onu düzəldən haqqında: “O məni yaratmadı”, — deyərmi? Yaxud biçimə salınmış şey onu biçimə salan haqqında: “Onun anlayışı yox idi”, — söyləyərmi? Yeşaya 29:16.

The “daily” is the prophetic truth which ties together the four verses in Daniel twelve, that identify the distinction between the wicked and the wise. “The daily” is the truth that is hated by those who receive strong delusion in 2 Thessalonians. “The daily” represents the desire of the “lying children” to cause the Holy One of Israel to get out of their way. And their punishment is represented by the breaking of a potter’s vessel, and what remains is an illustration of the lost condition of the foolish virgins, for with the broken and remaining pieces of the shattered potter’s vessel there, “shall not be found” “a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit.”

“Gündəlik” Daniel on ikidə pislərlə müdriklər arasındakı fərqi müəyyən edən dörd ayəni bir-birinə bağlayan peyğəmbərlik həqiqətidir. “Gündəlik” 2 Saloniklilərdə güclü aldanışı qəbul edənlərin nifrət etdiyi həqiqətdir. “Gündəlik” “yalançı övladlar”ın İsrailin Müqəddəsini öz yollarından uzaqlaşdırmaq arzusunu təmsil edir. Onların cəzası isə dulusçunun qabının sındırılması ilə təmsil olunur və geridə qalan şey ağılsız bakirələrin itmiş vəziyyətinin təsviridir; çünki orada, sındırılmış dulusçu qabının qırılıb qalan parçaları arasında, “ocaqdan od götürmək üçün bir qırıq parça, yaxud quyudan su çəkmək üçün bir parça belə tapılmayacaq.”

Both “fire” and “water” are symbols of the Holy Spirit, as is the oil in the parable of the ten virgins. When the Midnight Cry comes suddenly at an instant, as it did at the Exeter camp meeting in August of 1844, it will be impossible for the “lying children” to find any oil (water or fire). They were called to “return” after the first disappointment as was Jeremiah, but they refused.

Həm “od”, həm də “su” Müqəddəs Ruhun rəmzləridir; on bakirə məsəlindəki yağ da elədir. Gecəyarısı Hayqırtısı qəflətən, bir anda gəldikdə — 1844-cü ilin avqustunda Exeter düşərgə toplantısında olduğu kimi — “yalançı övladlar”ın hər hansı yağ (su və ya od) tapması qeyri-mümkün olacaqdır. Onlar Yeremya kimi ilk məyusluqdan sonra “qayıtmağa” çağırılmışdılar, lakin imtina etdilər.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.

> Sözlərin tapıldı və mən onları yedim; sözün mənim üçün qəlbimin sevinci və şadlığı oldu; çünki mən Sənin adınla çağırılmışam, ey Qoşunlar Rəbbi olan Allah. Mən istehza edənlərin məclisində oturmadım, nə də sevindim; əlinə görə tək oturdum; çünki Sən məni qəzəblə doldurdun. Nə üçün ağrım daimidir, yaram isə sağalmaq istəməyən, əlacsız bir yaradır? Yoxsa Sən mənim üçün tamamilə yalançı, quruyan sular kimi olacaqsan? Buna görə Rəbb belə deyir: Əgər dönsən, səni yenidən qaytaracağam və sən Mənim hüzurumda dayanacaqsan; əgər qiymətlini dəyərsizdən ayırsan, ağzım kimi olacaqsan; qoy onlar sənə dönsünlər, amma sən onlara dönmə. Mən səni bu xalq üçün möhkəmləndirilmiş tunc divar edəcəyəm; onlar səninlə vuruşacaqlar, amma sənə qalib gəlməyəcəklər; çünki səni xilas etmək və qurtarmaq üçün Mən səninləyəm, — Rəbb belə deyir. Mən səni pislərin əlindən qurtaracağam və səni zalımların əlindən satın alıb azad edəcəyəm. Yeremya 15:16–21.

Jeremiah represents those who returned after the first disappointment. Those who entered into the work of separating “the precious from the vile,” in order to “stand before” the Lord and be as the Lord’s “mouth”. They are those represented by Daniel in chapter nine, as understanding their scattered condition, and thereafter praying the Leviticus twenty-six prayer. They are those represented by Daniel, Jeremiah and Habakkuk’s watchmen who are contrasted with the “lying children.” The “lying children” were also called by “the Holy One of Israel” when He said, “in returning and rest shall ye be saved; in quietness and in confidence shall be your strength: and ye would not”.

Yeremya ilk məyusluqdan sonra geri dönənləri təmsil edir. Rəbbin hüzurunda “durmaq” və Rəbbin “ağızı” olmaq üçün “qiymətlini dəyərsizdən” ayırmaq işinə daxil olanları. Onlar doqquzuncu fəsildə Daniel tərəfindən təsvir edilənlərdir; öz dağınıq vəziyyətlərini anlayan və bundan sonra Levililər iyirmi altıncı fəslin duasını edənlərdir. Onlar Danielin, Yeremyanın və Habaqququn gözətçiləri tərəfindən təmsil olunanlardır; bunlar “yalançı övladlar”la qarşılaşdırılır. “Yalançı övladlar” həmçinin “İsrailin Müqəddəsi” tərəfindən çağırılmışdılar; O demişdi: “qayıtmaqda və sakitlikdə xilas olacaqsınız; arxayınlıqda və etimadda sizin qüvvəniz olacaqdır; amma siz istəmədiniz”.

Miller’s jewels are the truths represented on Habakkuk’s tables that represent the test of the Midnight Cry message that produces two classes of worshippers. The symbol of the rebellion that is manifested against those jewels is “the daily.” Miller was accurate in his understanding of “the daily,” but his understanding was limited by the history he lived in, and the jewels he was used to place upon the table in the center of his room are now shining ten times brighter than they did when Miller first placed them upon his table. They are now in a casket that is larger, for the casket now represents not only the Bible, as it did for Miller’s time, but it now represents both the Bible and the Spirit of Prophecy.

Millerin cəvahiratları Habakkukun lövhələri üzərində təmsil olunan həqiqətlərdir; bu həqiqətlər Gecəyarısı Nidası xəbərinin sınağını təmsil edir və nəticədə iki sinif ibadət edənlər meydana gətirir. Həmin cəvahiratlara qarşı təzahür edən üsyanın rəmzi “gündəlik”dir. Miller “gündəlik” barədə anlayışında dəqiq idi, lakin onun anlayışı yaşadığı tarixin çərçivəsi ilə məhdud idi; otağının ortasındakı masa üzərinə qoymaq üçün istifadə edildiyi cəvahiratlar isə indi, Miller onları ilk dəfə öz masasının üzərinə qoyduğu zamandakından on qat daha parlaq işıq saçır. Onlar indi daha böyük bir mücrünün içindədir, çünki həmin mücrü artıq yalnız, Millerin dövründə olduğu kimi, Müqəddəs Kitabı deyil, indi həm Müqəddəs Kitabı, həm də Peyğəmbərlik Ruhunu təmsil edir.

It is these two witnesses that produce the testing light in the last days, and it is these two witnesses that become a primary battleground in the last days. Miller saw the battle, for in his dream they took his casket (the Bible), and tore it up. John, representing “the wise” in the last days, “was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ.” John was being persecuted for believing the message of both the Bible and the writings of Ellen White.

Məhz bu iki şahid axır günlərdə sınaq işığını meydana gətirir və məhz bu iki şahid axır günlərdə əsas döyüş meydanına çevrilir. Miller bu mübarizəni görmüşdü, çünki yuxusunda onlar onun sandığını (Müqəddəs Kitabı) götürüb parçaladılar. Axır günlərdə “hikmətliləri” təmsil edən Yəhya “Allahın kəlamına və İsa Məsihin şəhadətinə görə Patmos adlanan adada idi.” Yəhya həm Müqəddəs Kitabın, həm də Ellen Uaytın yazılarının ismarıcına inandığı üçün təqib olunurdu.

We will continue the consideration of the truths which are represented by the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798, in the next article.

1798-ci ildə açılmış Ulai çayı görüntüsü ilə təmsil olunan həqiqətlərin nəzərdən keçirilməsini növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “Gələcək üçün qorxacaq heç bir şeyimiz yoxdur; yalnız Rəbbin bizi necə yönəltdiyini və keçmiş tariximizdə Onun təlimini unutduğumuz halda bundan qorxmalıyıq.” Life Sketches, 196.

Back to Articles