Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Five

Daniel Kitabı — Altmış Beşinci Bölüm

The Prophetic Unveiling: Understanding the July 18, 2020 Disappointment and the Unfolding Message of the Midnight Cry in the Last Days

Peyğəmbərlik Pərdəsinin Açılması: 18 iyul 2020-ci il məyusluğunun və axır günlərdə Gecəyarısı Fəryadının açılan ismarıcının anlaşılması

Author

Jeff Pippenger

Published

January 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

On July 18, 2020, the first disappointment for God’s last-day reformatory movement arrived. It marked a waymark in the history of the third Woe, which is the history of the latter rain, and also the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That history has been represented by every reformatory movement of sacred history, and it was more specifically represented by the history of the Millerite movement, and illustrated by the parable of the ten virgins, and it represents the prophetic history which every prophet identified.

18 iyul 2020-ci ildə Allahın axırzaman islahat hərəkatı üçün ilk məyusluq gəlib çatdı. Bu, üçüncü Vay tarixində bir nişan daşı oldu; bu tarix son yağışın tarixi, həmçinin yüz qırx dörd minin möhürlənməsi tarixidir. Həmin tarix müqəddəs tarixin hər bir islahat hərəkatı ilə təmsil olunmuşdur; daha konkret şəkildə isə Miller hərəkatının tarixi ilə təmsil edilmiş, on bakirə məsəli ilə təsvir olunmuş və hər bir peyğəmbərin müəyyən etdiyi peyğəmbərlik tarixini təmsil edir.

July 18, 2020, represents the first disappointment of the movement, and as such it marks the arrival of the tarrying time in the parable of the ten virgins and Habakkuk. In the Millerite history the same evidence that led to their erroneous proclamation was seen to identify the true date. The tarrying time of the parable of the ten virgins was then seen as present truth, and that tarrying time was the same tarrying time in Habakkuk two. The parable of the ten virgins is repeated to the very letter, and that reality identifies that only those who were involved with the disappointment are candidates to either be a wise or foolish virgin.

18 iyul 2020-ci il hərəkatın ilk məyusluğunu təmsil edir və buna görə də on bakirə və Habaqquq məsəlində ləngimə vaxtının gəlişini qeyd edir. Millerçi tarixində onların səhvən etdikləri elanına səbəb olan həmin dəlillərin əsl tarixi müəyyən etdiyi görüldü. O zaman on bakirə məsəlindəki ləngimə vaxtının indiki həqiqət olduğu və bu ləngimə vaxtının Habaqquq ikinci fəsildəki eyni ləngimə vaxtı olduğu görüldü. On bakirə məsəlindəki məsəlin özü hərfinə qədər təkrarlanır və bu reallıq yalnız məyusluqda iştirak etmiş olanların ya müdrik, ya da ağılsız bakirə olmaq üçün namizəd olduqlarını müəyyən edir.

The great body of Laodicean Adventism was tested by the arrival of the third Woe on September 11, 2001, and when the failed prediction of July 18, 2020 passed, Laodicean Adventism was left behind to drift aimlessly back toward Rome, as were the Protestants in Millerite history.

Laodikeyaçı Adventizmin böyük cismi 11 sentyabr 2001-ci ildə üçüncü Vay bəlasının gəlişi ilə sınaqdan keçirildi və 18 iyul 2020-ci il üçün baş tutmayan proqnoz keçib gedəndə, Laodikeyaçı Adventizm Millerçi tarixdə protestantların etdiyi kimi, məqsədsiz şəkildə yenidən Romaya doğru sürüklənmək üçün geridə qaldı.

Not only did the Millerites identify the tarrying time as the fulfillment of the parable of the ten virgins, but they saw that in Habakkuk the command to wait for the vision, though it tarried, was the same prophetic waymark. Habakkuk then confirms that the vision that had been erroneously presented and which had produced the first disappointment was the vision that would “speak” at the end.

Millerçilər nəinki ləngimə vaxtını on bakirə məsələnin yerinə yetməsi kimi müəyyən etdilər, həm də gördülər ki, Habaqquqda, baxmayaraq ki, o ləngiyirdi, yenə də görüntünü gözləmək əmri həmin eyni peyğəmbərlik nişanəsi idi. Beləliklə, Habaqquq təsdiq edir ki, səhv şəkildə təqdim edilmiş və ilk məyusluğu doğurmuş görüntü, sonunda “danışacaq” olan görüntü idi.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

> Çünki bu görüntü hələ təyin olunmuş bir vaxt üçündür, lakin axırda danışacaq və yalan söyləməyəcək; geciksə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, gecikməyəcək. Habakkuk 2:3.

The message that produced the first disappointment was the same message that was to be recognized as being fulfilled in the near future, but it was a message that was still based upon the previous prophetic arguments that were employed in the first erroneous proclamation.

İlk məyusluğu doğuran xəbərdarlıq, yaxın gələcəkdə yerinə yetdiyi tanınmalı olan həmin xəbərdarlığın özü idi, lakin o, yenə də ilk yanlış bəyanatda istifadə olunmuş əvvəlki peyğəmbərlik dəlillərinə əsaslanan bir xəbərdarlıq idi.

In the Millerite history the former covenant people were first tested, thereafter the new covenant people were tested. The test began for the Protestants when the first angel of Revelation ten and the first angel of Revelation fourteen (for they are the same angel), descended on August 11, 1840. Their test concluded with the first disappointment and arrival of the second angel of Revelation fourteen.

Millerçi tarixində əvvəlcə əvvəlki əhd xalqı sınaqdan keçirildi, bundan sonra isə yeni əhd xalqı sınaqdan keçirildi. Sınaq Protestantlar üçün Vəhy onuncu fəslin birinci mələyi və Vəhy on dördüncü fəslin birinci mələyi (çünki onlar eyni mələkdir) 11 avqust 1840-cı ildə nazil olduqda başlandı. Onların sınağı birinci məyusluqla və Vəhy on dördüncü fəslin ikinci mələyinin gəlişi ilə başa çatdı.

In Millerite history the test for the Millerites began with the arrival of the second angel at the first disappointment and concluded with the arrival of the Midnight Cry, which Sister White portrays as a multitude of angels, who join the second angel. Under the power of the Holy Spirit, the Millerites who recognized and accepted the message of the Midnight Cry, were then separated from the Millerites who did not recognize the message that was falling all around them. On October 22, 1844, the third angel arrived and the vision that had tarried then spoke.

Millerçi tarixində Millerçilər üçün sınaq birinci məyusluq zamanı ikinci mələyin gəlişi ilə başladı və Bacı Uaytın ikinci mələyə qoşulan bir çox mələk kimi təsvir etdiyi Gecəyarısı Hayqırtısının gəlişi ilə başa çatdı. Müqəddəs Ruhun qüvvəsi altında Gecəyarısı Hayqırtısının xəbərini tanıyıb qəbul edən Millerçilər, ətraflarına hər tərəfdən enən bu xəbəri tanımayan Millerçilərdən o zaman ayrıldılar. 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələk gəldi və gecikmiş olan görüntü o zaman danışdı.

In the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, the former covenant people were first tested, then the new covenant people. The test began for Laodicean Adventism when the first voice of the angel of Revelation eighteen and the third angel of Revelation fourteen (for they are the same angel), descended on September 11, 2001. Their test concluded with the disappointment of July 18, 2020.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi tarixində əvvəlcə keçmiş əhd xalqı, sonra isə yeni əhd xalqı sınaqdan keçirildi. Sınaq Laodikeyalı Adventizm üçün Vəhy on səkkizinci fəslin mələyinin birinci səsi və Vəhy on dördüncü fəslin üçüncü mələyi (çünki onlar eyni mələkdir) 11 sentyabr 2001-ci ildə endikdə başladı. Onların sınağı 18 iyul 2020-ci il məyusluğu ilə başa çatdı.

In the movement of the third angel, the test for the one hundred and forty-four thousand began with the arrival of the first disappointment, and will conclude with the arrival of the message of the Midnight Cry. Under the power of the Holy Spirit those who now recognize and accept the message of the Midnight Cry, are then separated from the foolish and wicked who did not recognize the multifaceted message that is now falling all around them.

Üçüncü mələyin hərəkatında, yüz qırx dörd min üçün sınaq ilk məyusluğun gəlişi ilə başladı və Gecəyarısı Nidasi xəbərinin gəlişi ilə yekunlaşacaqdır. Müqəddəs Ruhun qüdrəti altında indi Gecəyarısı Nidasi xəbərini tanıyıb qəbul edənlər, indi onların hər tərəfinə yağan çoxşaxəli xəbəri tanımayan ağılsız və pis olanlardan o zaman ayrılırlar.

At the soon-coming Sunday law, the second “voice” of the angel of Revelation eighteen speaks, which is also the vision that “tarried” speaking. It also represents the third angel’s message that “swells” to the loud cry.

Yaxın zamanda çıxarılacaq bazar günü qanunu zamanı, Vəhy on səkkizinci fəsildəki mələyin ikinci “səsi” danışır; bu həm də “gecikərək” danışan görüntüdür. Bu, həmçinin yüksək nida ilə “coşub güclənən” üçüncü mələyin xəbərini təmsil edir.

The Midnight Cry is represented as many angels that join with the previous angel. The message of the Midnight Cry has several elements that contribute to the entire message, and angels are symbols of messages. In Millerite history the pioneer identified as leading out in bringing the message of the true Midnight Cry together was Samuel S. Snow. In that history it is well documented that Snow’s understanding of the message of the Midnight Cry developed over a period of time.

Gecəyarısı Fəryadı əvvəlki mələyə qoşulan bir çox mələk kimi təmsil olunur. Gecəyarısı Fəryadının xəbəri bütöv xəbərə töhfə verən bir neçə ünsürə malikdir və mələklər xəbərlərin rəmzləridir. Millerçi tarixində həqiqi Gecəyarısı Fəryadının xəbərini bir araya gətirməkdə öncülük edən şəxs kimi tanınan pioner Samuel S. Snow idi. Həmin tarixdə yaxşı sənədləşdirilmişdir ki, Snow-un Gecəyarısı Fəryadının xəbəri barədə anlayışı müəyyən zaman ərzində inkişaf etmişdir.

That history is repeated to the very letter, and the message of the final Midnight Cry has been publicly developing since the end of July, 2023. It is not simply the message of Islam, but it also includes the message of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. It includes the revelation that the two horns of the earth beast, both go through a “death and resurrection”, as they parallel the image of the beast, that in the same history fulfills the prophetic riddle that “the eighth is of the seven”. It includes the revelations associated with the “hidden history” of the Seven Thunders, and it fulfills the prophetic riddle of the “stone” that was rejected becoming “the head of the corner”, as the “seven times” of Leviticus twenty-six is revealed to be the thread that weaves all the truths of Miller’s history together, with the truths that were unsealed at the time of the end in 1989. The Psalmist says it this way:

Həmin tarix hərfi mənada təkrarlanır və sonuncu Gecəyarısı Hayqırtısının xəbəri 2023-cü ilin iyul ayının sonundan bəri açıq şəkildə inkişaf etməkdədir. Bu, sadəcə İslamın xəbəri deyildir, həm də yüz qırx dörd minin möhürlənməsi xəbərini özündə ehtiva edir. O, yer vəhşisinin iki buynuzunun hər ikisinin “ölüm və dirilmə”dən keçdiyi və vəhşinin surətinə paralel olaraq eyni tarixdə “səkkizinci yeddidəndir” peyğəmbərlik tapmacasını yerinə yetirdiyi vəhyi də özündə ehtiva edir. O, Yeddi Gurultunun “gizli tarixi” ilə əlaqəli vəhyləri də özündə ehtiva edir və Levililər iyirmi altıdakı “yeddi dəfə”nin 1989-cu ildə zamanın sonunda möhürü açılmış həqiqətlərlə birlikdə Millerin tarixinin bütün həqiqətlərini bir-birinə toxuyan sap olduğu aşkar edilərkən, rədd edilmiş “daş”ın “küncün başı” olmasına dair peyğəmbərlik tapmacasını da yerinə yetirir. Məzmurçu bunu belə deyir:

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvellous in our eyes. This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. Psalms 118:22–24.

> Bənnalar tərəfindən rədd edilən daş küncün baş daşı olmuşdur. Bu, Rəbbin işidir; gözlərimizdə heyrətamizdir. Bu, Rəbbin yaratdığı gündür; onda sevinəcək və şadlanacağıq. Məzmurlar 118:22–24.

The “stone”, which was the first “jewel” William Miller discovered (and jewels are stones), is the “day which the Lord hath made.” It has been shown in previous articles that the structure, and the words of the Sabbath commandment are identical to the structure to the sacred cycle of seven, as set forth in Leviticus chapter twenty-five. Resting on the seventh day typified the land resting on the seventh year, and when the two commandments are considered in this fashion, they provide a witness that a day represents a year in Bible prophecy.

William Millerin kəşf etdiyi ilk “cəvahir”, yəni “daş” (və cəvahiratlar daşlardır), “Rəbbin yaratdığı gün”dür. Əvvəlki məqalələrdə göstərilmişdir ki, Şənbə əmrinın quruluşu və sözləri Levililər kitabının iyirmi beşinci fəslində bəyan edilən müqəddəs yeddilik dövrünün quruluşu ilə eynidir. Yeddinci gündə istirahət etmək, torpağın yeddinci ildə istirahət etməsinin timsalı idi; və bu iki əmr bu cür nəzərdən keçirildikdə, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində bir günün bir ili təmsil etdiyinə şəhadət verirlər.

They also show that the understanding that Miller proclaimed concerning God’s indignation of “seven times,” in Leviticus twenty-six is represented as “a day”, for the Lord made the sacred cycle of seven years, as certainly as He made the heavens and earth in six days, and rested the seventh.

Onlar həmçinin göstərirlər ki, Millerin Levililər iyirmi altıda Allahın “yeddi dəfə”lik qəzəbi barədə bəyan etdiyi anlayış “bir gün” kimi təqdim olunur; çünki Rəbb yeddi ildən ibarət müqəddəs dövrü, göyləri və yeri altı gündə yaratdığı və yeddinci gün istirahət etdiyi qədər şübhəsiz olaraq müəyyən etmişdir.

When Jesus concluded the parable of the vineyard He asked a question to the Pharisees.

İsa üzüm bağına dair məsəli tamamladıqda, fərisilərə bir sual verdi.

> When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:40–45.

> Buna görə də bağın sahibi gələndə o bağbanlara nə edəcək?» Onlar Ona dedilər: «O, o pis adamları amansızcasına məhv edəcək və bağını onun bəhrəsini öz vaxtında ona verəcək başqa bağbanlara icarəyə verəcək.» İsa onlara dedi: «Məgər siz Müqəddəs Yazılarda heç vaxt oxumamısınızmı: “Bənnaların rədd etdiyi daş guşənin baş daşı oldu; bu, Rəbbin işidir və gözlərimizdə heyrətamizdir”? Buna görə sizə deyirəm: Allahın Padşahlığı sizdən alınacaq və onun bəhrəsini gətirən bir xalqa veriləcək. Bu daşın üstünə yıxılan hər kəs parçalanacaq; amma daş kimin üstünə düşərsə, onu ovub toz edəcək.» Baş kahinlər və fəriseylər Onun məsəllərini eşitdikdə başa düşdülər ki, O, onlar haqqında danışır. Matta 21:40–45.

The parable of the vineyard is the parable of the former chosen people being passed by, and the kingdom being given to a new chosen people. The “stone” which was rejected according to Jesus, is the “stone” that either saves or destroys, based upon how it is received. The “stone” must be a biblical truth in the context employed by Jesus, for it has the ability to bring forth righteous fruit, and the righteousness of Christ is only produced in men and women when they receive His Word of truth.

Üzüm bağı məsəlində keçmiş seçilmiş xalqın kənara qoyulması və padşahlığın yeni bir seçilmiş xalqa verilməsi bəyan olunur. İsanın dediyinə görə rədd edilmiş “daş”, ona necə yanaşıldığına əsasən ya xilas edən, ya da məhv edən “daş”dır. İsanın işlətmiş olduğu kontekstdə bu “daş” mütləq Müqəddəs Kitaba əsaslanan bir həqiqət olmalıdır, çünki o, saleh bəhrə yetirmək qüdrətinə malikdir; Məsihin salehliyi isə kişilərdə və qadınlarda yalnız onlar Onun həqiqət Kəlamını qəbul etdikdə hasil olur.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Onları Öz həqiqətinlə təqdis et: Sənin sözün həqiqətdir. Yəhya 17:17.

The “stone” is a doctrine that is either accepted or rejected, and Jesus is the Word, and in the book of Acts, Peter identifies the “stone” as Christ.

“Daş” ya qəbul edilən, ya da rədd edilən bir təlimdir, İsa isə Kəlamdır; Həvarilərin İşləri kitabında Peter “daşı” Məsihlə eyniləşdirir.

> Be it known unto you all, and to all the people of Israel, that by the name of Jesus Christ of Nazareth, whom ye crucified, whom God raised from the dead, even by him doth this man stand here before you whole. This is the stone which was set at nought of you builders, which is become the head of the corner. Neither is there salvation in any other: for there is none other name under heaven given among men, whereby we must be saved. Acts 4:10–12.

> Qoy hamınıza və bütün İsrail xalqına məlum olsun ki, sizin çarmıxa çəkdiyiniz, Allahın isə ölülər arasından diriltdiyi Nazaretli İsa Məsihin adı ilə bu adam qarşınızda sağ-salamat dayanır. “Bənnalar” olan sizlərin heç saydığı daş budur ki, küncün baş daşı olmuşdur. Heç bir başqasında da xilas yoxdur; çünki səma altında insanlar arasında bizə verilmiş başqa bir ad yoxdur ki, onun vasitəsilə xilas olaq. Həvarilərin İşləri 4:10–12.

And then in first Peter, he takes the symbolism of the “stone,” even further, but he keeps it in the same context of the passing-by of a former covenant people and the selection of a new chosen people, who as he states, “in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy.”

Və sonra Birinci Peterdə o, “daş” simvolizmini daha da irəli aparır, lakin bunu əvvəlki əhd xalqının ötüb-keçməsi və yeni seçilmiş bir xalqın seçilməsi ilə eyni kontekstdə saxlayır; necə ki o deyir: “vaxtilə xalq deyildiniz, indi isə Allahın xalqısınız; mərhəmətə nail olmamışdınız, indi isə mərhəmətə nail olmusunuz.”

> To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. 1 Peter 2:4–8.

> Onun yanına gəlin; O, insanlar tərəfindən rədd edilmiş, lakin Allah tərəfindən seçilmiş və qiymətli olan diri daşdır. Siz də diri daşlar kimi ruhani bir ev, müqəddəs kahinlik olaraq bina edilirsiniz ki, İsa Məsih vasitəsilə Allaha məqbul olan ruhani qurbanlar təqdim edəsiniz. Buna görə də Müqəddəs Yazıda belə deyilir: “Budur, Sionda seçilmiş, qiymətli baş künc daşını qoyuram; Ona iman edən əsla xəcalət çəkməyəcəkdir.” Deməli, iman edən sizlər üçün O qiymətlidir; amma itaətsizlər üçün, “bənnaların rədd etdiyi daş elə küncün baş daşı oldu”, və “büdrəmə daşı və maneə qayasıdır”; çünki onlar sözə itaətsizlik edərək büdrəyirlər; onlar buna da təyin olunmuşdular. 1 Peter 2:4–8.

Peter says of the former chosen people, “unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed.”

Peter əvvəlki seçilmiş xalq haqqında belə deyir: “itaətsiz olanlar üçün inşaatçıların rədd etdikləri daş küncün baş daşı oldu; həm büdrəmə daşı, həm də sürüşdürən qaya oldu; məhz kəlama büdrəyən, itaətsiz olanlar üçün; onlar bunun üçün də təyin edilmişdilər.”

Jesus is represented by every sacred illustration of the foundation.

İsa təməlin hər bir müqəddəs təsviri ilə təqdim olunur.

> For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.

> Çünki heç kəs artıq qoyulmuş olandan başqa bir təməl qoya bilməz; o da İsa Məsihdir. 1 Korinflilərə 3:11.

The foundation the Millerites built was the Rock of Ages (the Stone).

Millerçilərin qurduğu təməl Əsrlərin Qayası (Daş) idi.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Xəbərdarlıq gəldi: 1842, 1843 və 1844-cü illərdə xəbər gəldiyi vaxtdan bəri üzərində qurmaqda olduğumuz iman təməlini sarsıdacaq heç nəyin daxil olmasına yol verilməməlidir. Mən bu xəbərin içində idim və o vaxtdan bəri Allahın bizə verdiyi işığa sadiq qalaraq dünyanın qarşısında dayanmışam. Biz hər gün ciddi dua ilə Rəbbi axtararaq işıq dilədiyimiz zaman ayaqlarımızın yerləşdirildiyi platformadan ayaqlarımızı götürməyi niyyət etmirik. Sizcə, Allahın mənə verdiyi işıqdan imtina edə bilərəmmi? O, Əbədi Qaya kimi olmalıdır. Verildiyi vaxtdan bəri mənə yol göstərməkdədir.” Review and Herald, 14 aprel 1903.

The first jewel Miller discovered that became part of the Millerite foundation, which is as the Rock of Ages, was the “seven times” of Leviticus twenty-six, and the “seven times,” was the first foundational truth to be set aside by those Millerite pioneers who had just built the Millerite foundation. It was the builders that were to reject the foundational stone. That “stone,” which typifies Christ, is also the day which the Lord made, for he made the seventh day as a day of rest, and the seventh year as a year the land would rest. In 1863, the foundation stone was rejected, but it is to be made the “head of the corner” and the “stone of stumbling” for the disobedient.

Millerin kəşf etdiyi və Əsrlərin Qayası kimi Millerçi təməlin bir hissəsinə çevrilən ilk cəvahirat Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt” idi; və “yeddi vaxt” həmin Millerçi təməli yenicə qurmuş olan o Millerçi pionerlər tərəfindən bir kənara qoyulan ilk təməl həqiqəti oldu. Təməl daşını rədd edəcək olanlar məhz qurucular idi. Məsihi təmsil edən həmin “daş” həm də Rəbbin yaratdığı gündür; çünki O, yeddinci günü istirahət günü, yeddinci ili isə torpağın dincələcəyi il olaraq təyin etdi. 1863-cü ildə təməl daşı rədd edildi, lakin itaətsizlər üçün o, “küncün başı” və “büdrəmə daşı” ediləcəkdir.

The message of Islam of the third woe is the theme for the reform movement of the one hundred and forty-four thousand, and the testing process began when the angel of Revelation eighteen descended, as the great buildings of New York City were thrown down on September 11, 2001. Adventism was silent concerning the prophetic identification that September 11, 2001, was the arrival of the “day of the east wind.” On July 18, 2020, they were left behind as the two witnesses of Revelation chapter eleven, were slain in the streets of that great city. The test of Adventism was over, and the test for those who had professed to recognize the message of Islam was under way.

Üçüncü vayın İslam ismarıcı yüz qırx dörd minin islahat hərəkatının mövzusudur və sınaq prosesi Vəhy on səkkizinci fəslin mələyi endiyi zaman, 11 sentyabr 2001-ci ildə Nyu-York şəhərinin böyük binaları yerlə-yeksan edilərkən başladı. Adventizm 11 sentyabr 2001-ci ilin “şərq küləyi gününün” gəlişi olduğuna dair peyğəmbərlikdəki müəyyənləşdirmə barədə susqun qaldı. 18 iyul 2020-ci ildə onlar geridə buraxıldılar, belə ki, Vəhy kitabının on birinci fəslinin iki şahidi o böyük şəhərin küçələrində öldürüldü. Adventizmin sınağı başa çatmışdı və İslam ismarıcını tanıdıqlarını etiraf etmiş olanlar üçün sınaq artıq başlanmışdı.

After laying dead in the streets until the end of July, 2023, the dead dry bones were then aroused by the first message of Ezekiel. The second message of Ezekiel is the message of the four winds of Islam of the third Woe, representing the progressive unsealing of the message of the Midnight Cry, which is the vision that tarried, and the theme of the entire period of the movement. Various truths were then unsealed, for the message of the Midnight Cry represents a multifaceted message. The first truth that confronted the dead dry bones was the first truth rejected by Laodicean Adventism, and it represents the truth that marks the transition of Laodicea unto Philadelphia.

2023-cü ilin iyul ayının sonunadək küçələrdə ölü halda qaldıqdan sonra, ölü quru sümüklər daha sonra Yezekelin birinci xəbəri ilə oyadıldı. Yezekelin ikinci xəbəri üçüncü Vayın İslamın dörd küləyi haqqında olan xəbəridir; bu, gecikmiş görüntü və hərəkatın bütün dövrünün mövzusu olan Gecəyarısı Fəryadı xəbərinin tədricən möhürünün açılmasını təmsil edir. Daha sonra müxtəlif həqiqətlər açıldı, çünki Gecəyarısı Fəryadı xəbəri çoxşaxəli bir xəbəri təmsil edir. Ölü quru sümüklərin qarşısına çıxan ilk həqiqət Laodikiyalı Adventizmin rədd etdiyi ilk həqiqət idi və o, Laodikeyadan Filadelfiyaya keçidi işarələyən həqiqəti təmsil edir.

The truth is the sealing message, and therefore needs to be settled into both intellectually and also spiritually. It is not enough to recognize the period the two witnesses were dead in the street is a symbol of the scattering of the “seven times,” it also requires an experiential acceptance of the truth.

Həqiqət möhürləmə xəbəridir və buna görə də həm əqli, həm də ruhən möhkəm surətdə mənimsənilməlidir. Küçədə ölü qalmış iki şahidin dövrünün “yeddi vaxt”ın səpələnməsinin bir rəmzi olduğunu dərk etmək kifayət deyildir; bu həqiqətin təcrübi surətdə qəbul edilməsini də tələb edir.

Miller’s jewels, which represents the truths unsealed at the time of the end in 1798, become a test for the virgins of the last days. The experience of settling into the truth “spiritually” is represented by Miller’s first jewel, and the “intellectual” settling into the truth is represented by the message of Islam of the third woe. The calling for repentance and confession represented by the “seven times,” identifies a work that is carried out in conjunction with Christ in the Most Holy Place, and is represented by the “mareh” vision.

Millerin cəvahirləri, yəni 1798-ci ildə axır zamanda möhürləri açılan həqiqətləri təmsil edən bu cəvahirlər, son günlərin bakirələri üçün bir sınağa çevrilir. Həqiqətdə “ruhani” olaraq möhkəmlənmək təcrübəsi Millerin birinci cəvahiri ilə təmsil olunur, həqiqətdə “əqli” olaraq möhkəmlənmək isə üçüncü vayın İslam xəbərdarlığı ilə təmsil olunur. “Yeddi dəfə” ilə təmsil edilən tövbə və etiraf çağırışı, Məsihlə birlikdə Ən Müqəddəs Yerdə icra olunan bir işi müəyyən edir və “mareh” görüntüsü ilə təmsil olunur.

The “intellectual” understanding of Islam of the third Woe is represented by the “chazon” vision, and both are required for those who will be sealed. In 1863, Laodicean Adventism chose to rebuild Jericho, and left its work of restoring Jerusalem. Jericho is a symbol of affluence as also represented by the Laodicean blindness.

Üçüncü Vay halına aid İslamın “əqli” anlayışı “çazon” görüntüsü ilə təmsil olunur və möhürlənəcək olanlar üçün hər ikisi zəruridir. 1863-cü ildə Laodikeya Adventizmi Yerixonu yenidən qurmağı seçdi və Yerusəlimi bərpa etmək işini tərk etdi. Yerixo rifahın bir rəmzidir; bu, Laodikeya korluğu ilə də təmsil olunur.

> “One of the strongest fortresses in the land—the large and wealthy city of Jericho—lay just before them, but a little distance from their camp at Gilgal. On the border of a fertile plain abounding with the rich and varied productions of the tropics, its palaces and temples the abode of luxury and vice, this proud city, behind its massive battlements, offered defiance to the God of Israel. Jericho was one of the principal seats of idol worship, being especially devoted to Ashtaroth, the goddess of the moon. Here centered all that was vilest and most degrading in the religion of the Canaanites. The people of Israel, in whose minds were fresh the fearful results of their sin at Beth-peor, could look upon this heathen city only with disgust and horror.” Patriarchs and Prophets, 487.

> “Ölkədəki ən möhkəm istehkamlardan biri — böyük və varlı Yerixo şəhəri — onların düz qarşısında, lakin Gilqaldakı düşərgələrindən bir qədər aralıda yerləşirdi. Tropiklərin zəngin və müxtəlif məhsulları ilə bol olan bərəkətli düzənliyin sərhədində yerləşən bu məğrur şəhər, dəbdəbə və əxlaqsızlığın məskəni olan sarayları və məbədləri ilə, nəhəng səngərlərinin arxasında İsrailin Allahına meydan oxuyurdu. Yerixo bütpərəst ibadətin başlıca mərkəzlərindən biri idi və xüsusilə ay ilahəsi Aştarota həsr olunmuşdu. Kənanlıların dinində ən alçaq və ən alçaldıcı olan hər şey burada cəmlənmişdi. Düşüncələrində Bet-Peordakı günahlarının dəhşətli nəticələri hələ də təzə olan İsrail xalqı bu bütpərəst şəhərə yalnız ikrah və dəhşətlə baxa bilərdi.” Patriarchs and Prophets, 487.

The “stone” the builders rejected in 1863, as they rebuilt Jericho, was the “seven times” that in the last days would become the truth (jewel), that becomes “the head of the corner”, for it is the truth that weaves together the beginning of Adventism in the movement of the Millerites, with the end of Adventism in the movement of the one hundred and forty-four thousand. That jewel, which is the “seven times,” is also “the day which the Lord made”, and it is Christ himself, for He is the Word, and He is “Truth.” The subject of Islam is the theme which produces the cleansing of both the former and new chosen people, and the two-fold cleansing began on September 11, 2001, which was “the day of the east wind”. In that day the watchmen were to sing the very same song Christ sang, when He proclaimed the parable of the vineyard. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses (the “seven times”), and the song of the Lamb.

1863-cü ildə, Yerixonu yenidən qurarkən bənnaların rədd etdikləri “daş”, axır günlərdə həqiqətə (cavahirə) çevriləcək “yeddi vaxt” idi; elə həmin həqiqət də “küncün başı” olur, çünki bu, Millerçilərin hərəkatında Adventizmin başlanğıcını yüz qırx dörd minin hərəkatında Adventizmin sonu ilə bir-birinə hörən həqiqətdir. “Yeddi vaxt” olan həmin cavahir həm də “Rəbbin yaratdığı gündür”, və Məsihin Özüdür, çünki O, Kəlamdır və O, “Həqiqət”dir. İslam mövzusu həm əvvəlki, həm də yeni seçilmiş xalqın təmizlənməsini hasil edən mövzudur və ikiqat təmizlənmə 11 sentyabr 2001-ci ildə, “şərq küləyi günü”ndə başladı. Həmin gündə gözətçilər Məsihin bağ haqqında məsəli bəyan etdiyi zaman oxuduğu mahnının məhz eynisini oxumalı idilər. Yüz qırx dörd min Musanın mahnısını (“yeddi vaxt”) və Quzunun mahnısını oxuyur.

> And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Revelation 15:2, 3.

> Və mən sanki odla qarışmış şüşə dəniz gördüm; və vəhşi heyvan üzərində, onun surəti üzərində, onun nişanı üzərində və adının sayı üzərində qələbə çalanları gördüm ki, Allahın çənglərini əllərində tutaraq şüşə dənizin üstündə dayanmışdılar. Və onlar Allahın qulu Musanın nəğməsini və Quzunun nəğməsini oxuyub deyirlər: «Əməllərin böyük və ecazkardır, ey Külli-İxtiyar Rəbb Allah; yolların ədalətli və həqiqidir, ey müqəddəslərin Padşahı». Vəhy 15:2, 3.

The “Lamb” is Christ who was slain, and He was slain in the midst of twenty-five hundred and twenty days, thus threading together the sacrifice of His life and blood (where He confirmed the covenant), together with Moses’ “quarrel of His covenant,” in Leviticus twenty-six. The song of Moses and the Lamb is the song of the chazon of prophetic history and the song of the mareh of His “appearance”. It is the song of an intellectual and spiritual understanding as represented by the two visions of Daniel chapter eight. It is the song of a covenant people being judged and passed by, while a new chosen people are selected. The selection process, and therefore the song began on September 11, 2001.

“Quzu” qurban edilmiş Məsihdir; O, iki min beş yüz iyirmi günün ortasında qurban edildi və bununla Öz həyatının və qanının qurbanını (orada O, əhdi təsdiq etdi) Levililər iyirmi altıdakı Musanın “Onun əhdinin mübahisəsi” ilə bir-birinə caladı. Musanın və Quzunun nəğməsi peyğəmbərlik tarixinin xazonunun nəğməsi və Onun “zühurunun” marehinin nəğməsidir. Bu, Daniel səkkizinci fəsildəki iki görüntü ilə təmsil olunduğu kimi, əqli və ruhani idrakın nəğməsidir. Bu, əhd xalqının mühakimə olunub ötürülməsi, eyni zamanda isə yeni seçilmiş bir xalqın seçilməsi nəğməsidir. Seçim prosesi və deməli, nəğmə 11 sentyabr 2001-ci ildə başladı.

> He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:6–13.

> Yaqubdan olanlar kök salacaqlar; İsrail çiçəklənib tumurcuqlayacaq və dünyanın üzünü bəhrə ilə dolduracaq. O, onu, özünü vuranları vurduğu kimi vurmuşdurmu? Yaxud onu, onun əli ilə öldürülənlərin qətli kimi öldürmüşdürmü? Ölçü ilə, o pöhrələnib çıxanda, Sən onunla çəkişəcəksən; şərq küləyi günündə O, sərt küləyini saxlayır. Buna görə də Yaqubun təqsiri bununla təmizlənəcək; və onun günahını götürməyin bütün bəhrəsi budur: o, qurbangahın bütün daşlarını ovulub parça-parça edilmiş əhəng daşları kimi edəndə, Aşera dirəkləri və oyma bütlər ayaqda qalmayacaq. Lakin möhkəmləndirilmiş şəhər viran qalacaq, yaşayış yeri tərk ediləcək və çöl kimi boş buraxılacaq; orada buzov otlayacaq, orada uzanacaq və onun budaqlarını yeyib qurtaracaq. Onun budaqları quruyanda qırılıb düşəcək; qadınlar gəlib onları oda verəcəklər; çünki bu, anlayışsız bir xalqdır; buna görə də onları Yaradan onlara mərhəmət etməyəcək, onları formalaşdıran da onlara lütf göstərməyəcək. Və o gün olacaq ki, Rəbb çayın yatağından Misir vadisinədək döyüb ayıracaq, və siz bir-bir toplanacaqsınız, ey İsrail övladları. Və o gün olacaq ki, böyük sur çalınacaq, və Aşşur diyarında həlak olmağa üz tutanlar və Misir diyarında qovulmuş olanlar gələcəklər və Yerusəlimdəki müqəddəs dağda Rəbbə səcdə edəcəklər. Yeşaya 27:6–13.

Rightly understood these verses are identifying September 11, 2001, until the soon-coming Sunday law. Verse six identifies the entire history, by identifying the beginning of the plant which takes root, then blossoms and buds, and eventually fills the earth with fruit. The fruit that fills the earth does so during the “hour,” which is the Sunday law crisis. While Christ is then gathering his fruit into his garner, he is also bringing judgment upon Babylon. The judgment that occurs during the time when the earth is filled with fruit is represented in verse seven, when the two questions are asked, “Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him?”

Düzgün başa düşüldükdə, bu ayələr 11 sentyabr 2001-ci il tarixindən tezliklə gələcək bazar qanununa qədər olan dövrü göstərir. Altıncı ayə bütün tarixi müəyyən edir; kök salan, sonra çiçəkləyib tumurcuqlayan və nəhayət yer üzünü meyvə ilə dolduran bitkinin başlanğıcını göstərməklə bunu edir. Yer üzünü dolduran meyvə bunu “saat” ərzində edir; bu isə bazar qanunu böhranıdır. Məsih həmin vaxt Öz meyvəsini anbarına yığarkən, eyni zamanda Babil üzərinə də hökm gətirir. Yer üzünün meyvə ilə dolduğu vaxt baş verən hökm yeddinci ayədə təmsil olunur; orada bu iki sual verilir: “Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him?”

Then in verse eight, the sprinkling of the latter rain is marked with the expression, “In measure.” What causes the plants to shoot forth is the rain, and when the beginning of the latter rain is marked, it is marked as beginning “in measure, when it shooteth forth.” When the latter rain begins, it is poured out “in measure”, for it is not poured out without measure if the harvest is a mixture of true and false.

Sonra səkkizinci ayədə son yağışın səpilməsi “ölçü ilə” ifadəsi ilə qeyd olunur. Bitkilərin cücərib üzə çıxmasına səbəb olan yağışdır, və son yağışın başlanğıcı qeyd olunduqda, onun “ölçü ilə, cücərib üzə çıxarkən” başlandığı qeyd olunur. Son yağış başlayanda, o, “ölçü ilə” tökülür, çünki məhsul həqiqi ilə saxtanın qarışığından ibarətdirsə, o, ölçüsüz tökülmür.

> “Every truly converted soul will be intensely desirous to bring others from the darkness of error into the marvelous light of the righteousness of Jesus Christ. The great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory, will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God. When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God. God cannot pour out his Spirit when selfishness and self-indulgence are so manifest; when a spirit prevails that, if put into words, would express that answer of Cain,—‘Am I my brother’s keeper?’ If the truth for this time, if the signs that are thickening on every hand, that testify that the end of all things is at hand, are not-sufficient to arouse the sleeping energy of those who profess to know the truth, then darkness proportionate to the light which has been shining will overtake these souls. There is not the semblance of an excuse for their indifference that they will be able to present to God in the great day of final reckoning. There will be no reason to offer as to why they did not live and walk and work in the light of the sacred truth of the word of God, and thus reveal to a sin-darkened world, through their conduct, their sympathy, and their zeal, that the power and reality of the gospel could not be controverted.” Review and Herald, July 21, 1896.

> “Həqiqətən dönmüş hər bir can başqalarını xətanın qaranlığından İsa Məsihin salehliyinin ecazkar nuruna gətirməyə son dərəcə güclü bir arzu duyacaqdır. Allahın Ruhunun bütün yeri Öz izzəti ilə işıqlandıran böyük tökülüşü, biz Allahla əməkdaş olmağın nə demək olduğunu təcrübədən bilən maariflənmiş bir xalqa malik olmayınca gəlməyəcək. Biz Məsihin xidmətinə tam, bütün qəlbdən həsrolunduqda, Allah bu həqiqəti Öz Ruhunun ölçüsüz tökülüşü ilə tanıyacaq; lakin kilsənin ən böyük hissəsi Allahla əməkdaşlar olmadığı müddətcə bu baş verməyəcək. Nəfsçilik və özünü xoşhal etmə bu qədər açıq-aşkar təzahür etdiyi zaman, Allah Öz Ruhunu tökə bilməz; elə bir ruh hökm sürdükdə ki, sözlə ifadə edilsəydi, Qabilin bu cavabını ifadə edərdi,—‘Mən qardaşımın keşiyçisiyəmmi?’ Əgər bu zaman üçün olan həqiqət, ətrafın hər tərəfində sıxlaşan və hər şeyin sonunun yaxın olduğunu təsdiq edən əlamətlər, həqiqəti bildiyini iddia edənlərin yatmış qüvvələrini oyatmağa kifayət etmirsə, onda parlayan işığa mütənasib qaranlıq bu canların üzərinə gələcəkdir. Onların laqeydlikləri üçün böyük son hesab günündə Allaha təqdim edə biləcəkləri bəhanənin heç bir kölgəsi belə yoxdur. Allah kəlamının müqəddəs həqiqətinin işığında nə üçün yaşamadıqları, yerimədikləri və çalışmadıqlarına, və beləliklə, davranışları, rəğbətləri və qeyrətləri vasitəsilə günahla qaralmış bir dünyaya Müjdənin qüvvə və gerçəkliyinin təkzib oluna bilməyəcəyini nə üçün göstərmədiklərinə dair irəli sürüləcək heç bir səbəb olmayacaqdır.” Review and Herald, 21 iyul 1896.

Sister White identifies the passage as the point when the angel of Revelation descends, for she says, “the great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory.” In another passage we have often cited in these articles, she identified that when “the great buildings of New York” “are thrown down,” “Revelation chapter eighteen, verses one through three will be fulfilled.”

Bacı Vayt bu parçanı Vəhy kitabındakı mələyin endiyi məqam kimi müəyyən edir, çünki o deyir: “Allahın Ruhunun bütün yer üzünü Onun izzəti ilə işıqlandıran böyük tökülüşü.” Bu məqalələrdə tez-tez istinad etdiyimiz başqa bir parçadan da görünür ki, o, “Nyu-Yorkun böyük binaları” “yerlə yeksan ediləndə”, “Vəhy kitabı on səkkizinci fəsil, birdən üçə qədər olan ayələr yerinə yetiriləcək” deyə bunu müəyyən etmişdir.

We will continue these thoughts in the next article.

Bu fikirləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: And I will lay it waste: it shall not be pruned, nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For the vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah his pleasant plant: and he looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry. Isaiah 5:1–7.

> İndi sevimlim üçün, sevdiyimə dair, onun üzüm bağı haqqında bir nəğmə oxuyacağam. Sevimlimin çox münbit bir təpədə bir üzüm bağı var idi. O, onun ətrafını hasarladı, daşlarını yığıb çıxartdı, onu ən seçmə tənəklə əkdi, ortasında bir qüllə tikdi və orada bir üzüm sıxanı da düzəltdi; o, üzüm verməsini gözlədi, lakin o, yabanı üzüm verdi. İndi isə, ey Yerusəlim sakinləri və ey Yəhuda adamları, rica edirəm, mənimlə üzüm bağım arasında hökm verin. Üzüm bağıma etmədiyim daha nə edilə bilərdi? Nə üçün, mən onun üzüm verməsini gözlədiyim halda, o, yabanı üzüm verdi? İndi isə gəlin, üzüm bağıma nə edəcəyimi sizə bildirəcəyəm: onun hasarını götürəcəyəm və o, yeyilib məhv ediləcək; divarını yıxacağam və o, tapdalanacaq. Mən onu viran qoyacağam; o, nə budanacaq, nə də bellənəcək; lakin orada tikan-kol və qanqallar bitəcək; buludlara da əmr edəcəyəm ki, onun üzərinə yağış yağdırmasınlar. Çünki Ordular Rəbbinin üzüm bağı İsrail evidir, Yəhuda adamları isə Onun sevimli əkinidir; O, ədalət gözləyirdi, amma budur, zülm; salehlik gözləyirdi, amma budur, fəryad. Yeşaya 5:1–7.

Back to Articles