Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Nine

Daniel Kitabı — İyirmi Doqquz

Belshazzar’s Feast and the Prophetic Hour: Unveiling the Sunday Law, the Fall of Babylon, and the Final Crisis

Belşassarın ziyafəti və peyğəmbərlik saatı: Bazar qanununun, Babilin süqutunun və son böhranın üzə çıxarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

December 24, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Belshazzar’s feast identifies the “hour” of the Sunday law, but it places the emphasis upon the judgment of the Republican horn. Nebuchadnezzar’s golden image in Daniel chapter three, places the same history, in the context of God’s faithful people who are then lifted up as an ensign. Daniel chapter six, addresses the same line, but addresses the role of the Protestant horn. Belshazzar is representing the “state,” and he called one thousand of his “lords.”

Belşatsarın ziyafəti bazar günü qanununun “saat”ını müəyyən edir, lakin vurğunu Respublikaçı buynuzun mühakiməsi üzərinə qoyur. Daniel kitabının üçüncü fəslində Navuxodonosorun qızıl heykəli həmin tarixi Allahın sadiq xalqı kontekstində təqdim edir; onlar o zaman bir bayraq kimi ucaldılırlar. Daniel kitabının altıncı fəsli eyni xəttə müraciət edir, lakin Protestant buynuzun rolunu ele alır. Belşatsar “dövlət”i təmsil edir və o, öz “ağalar”ından min nəfəri çağırdı.

> Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:1–5.

> Padşah Belşassar öz min əyanı üçün böyük bir ziyafət verdi və o min nəfərin önündə şərab içdi. Belşassar şərabı dadarkən əmr etdi ki, atası Navuxodonosorun Yerusəlimdə olan məbəddən çıxartdığı qızıl və gümüş qablar gətirilsin ki, padşahın özü, əyanları, arvadları və cariyələri onlardan içsinlər. O zaman Yerusəlimdəki Allah evinin məbədindən götürülmüş qızıl qabları gətirdilər; padşah, əyanları, arvadları və cariyələri onlardan içdilər. Onlar şərab içib qızılın, gümüşün, tuncun, dəmirin, ağacın və daşın allahlarını təriflədilər. Elə həmin saat insan əlinin barmaqları görünüb padşah sarayının divarının suvağı üzərində, çıraqdana qarşı yazdı; padşah da yazan əlin hissəsini gördü. Daniel 5:1–5.

The number “ten” represents the dragon, and one hundred, and one thousand is simply a magnification of the same symbol. In chapter six, one hundred and twenty push the deceitful law, and one hundred and twenty is a symbol for priests. Considering “line upon line,” Belshazzar’s feast is illustrating the judgment upon a corrupted statecraft, and judgment of a corrupted churchcraft. Belshazzar was drunk with the Babylonian wine, and then determined to desecrate the sacred vessels of God’s temple in Jerusalem.

“On” sayı əjdahanı təmsil edir, yüz və min isə sadəcə həmin simvolun böyüdülmüş ifadəsidir. Altıncı fəsildə yüz iyirmi aldadıcı qanunu irəli sürür və yüz iyirmi kahinlər üçün bir simvoldur. “Sətir üzərinə sətir” prinsipini nəzərə alsaq, Belşassarın ziyafəti pozulmuş bir dövlət idarəçiliyi üzərinə hökmü və pozulmuş bir kilsə idarəçiliyi üzərinə hökmü təsvir edir. Belşassar Babil şərabı ilə sərxoş olmuşdu, sonra isə Yerusəlimdə Allahın məbədinin müqəddəs qablarını murdarlamağa qərar verdi.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).” Selected Messages, book 2, 118.

> “Peyğəmbər deyir: ‘Mən göydən enən başqa bir mələk gördüm; onun böyük qüdrəti var idi; və yer onun izzəti ilə nurlandı. O, qüvvətli bir səslə var gücü ilə nida edib dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni oldu’ (Vəhy 18:1, 2). Bu, ikinci mələk tərəfindən verilmiş həmin ismarıcdır. Babil yıxılmışdır, ‘çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirmişdir’ (Vəhy 14:8). O şərab nədir?—Onun saxta təlimləridir. O, dünyaya dördüncü əmrin Şənbəsi əvəzinə saxta bir şənbə vermiş və Şeytanın ilk olaraq Edendə Həvvaya söylədiyi yalanı—canın təbii ölməzliyini—təkrarlamışdır. O, bir çox buna bənzər yanlışları uzaqlara qədər yaymış, ‘insan əmrlərini təlim kimi öyrədərək’ (Matta 15:9).” Seçilmiş Xəbərlər, 2-ci kitab, 118.

The wine Belshazzar was drinking was the papacy’s idol sabbath, for the feast represented the prophetic “hour” of the Sunday law. The sanctuary vessels he brought into the banquet hall represented not only rebellion against God, but sacred vessels also represent God’s people, for the literal represents the spiritual, and people are vessels.

Belşassarın içdiyi şərab papalığın bütpərəst şənbəsi idi, çünki ziyafət Bazar qanununun peyğəmbərlikdəki “saat”ını təmsil edirdi. Onun ziyafət salonuna gətirdiyi məbəd qabları yalnız Allaha qarşı üsyanı deyil, həm də Allahın xalqını təmsil edirdi, çünki hərfi olan ruhani olanı təmsil edir və insanlar qabdırlar.

> Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are his. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honour, and some to dishonour. If a man therefore purge himself from these, he shall be a vessel unto honour, sanctified, and meet for the master’s use, and prepared unto every good work. 2 Timothy 2:19–21.

> Lakin Allahın təməli sarsılmaz olaraq durur və üzərində bu möhürü daşıyır: Rəbb Özünə məxsus olanları tanıyır. Həmçinin: Məsihin adını dilə gətirən hər kəs haqsızlıqdan uzaqlaşsın. Amma böyük bir evdə yalnız qızıl və gümüş qablar deyil, taxta və torpaq qablar da vardır; bəzisi şərəf üçün, bəzisi isə şərəfsizlik üçündür. Buna görə də əgər bir insan özünü bunlardan təmizləsə, o, şərəf üçün bir qab olar, təqdis edilmiş, ağanın istifadəsinə yararlı və hər bir xeyirli iş üçün hazırlanmış. 2 Timoteyə 2:19–21.

In the midst of desecrating God’s people through enforced Sunday worship, the fiery handwriting spells out Belshazzar’s doom.

Allahın xalqını məcburi bazar ibadəti vasitəsilə murdarlamanın ortasında, alovlu yazı Belşassarın məhvinə hökm çıxarır.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and show me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:5–7.

> Elə həmin saat bir insan əlinin barmaqları göründü və şamdanın qarşısında, padşah sarayının divarının suvağı üzərində yazdı; padşah da yazan əlin hissəsini gördü. O zaman padşahın çöhrəsi dəyişdi və fikirləri onu vahiməyə saldı; belinin bağları boşaldı və dizləri bir-birinə dəyirdi. Padşah ucadan əmr etdi ki, münəccimləri, Keldaniləri və falçıları gətirsinlər. Padşah danışıb Babilin hikmət sahiblərinə dedi: “Kim bu yazını oxuyub onun yozumunu mənə bildirsə, qırmızı libas geyindiriləcək, boynuna qızıl zəncir taxılacaq və padşahlıqda üçüncü hökmdar olacaqdır.” Daniel 5:5–7.

Historically the passage is understood to be identifying that Belshazzar’s father, had left the political throne to Belshazzar, and for this reason the best his son could offer for an interpretation of the handwriting was a position of being the third ruler. Leading up to the Sunday law in the United States, the political leadership will be in a subservient position to the religious leadership who will be working to introduce a new form of worship. The image of the beast represents the combination of church and state with the church in control of the relationship, and at the Sunday law Belshazzar was the political king, thus symbolizing the state, but he was only the second in command to his father’s religious authority. The best he could offer Daniel was to be third.

Tarixi baxımdan bu parçanın Belşassarın atasının siyasi taxtı Belşassara buraxdığını göstərdiyi başa düşülür və bu səbəbdən yazının təfsiri müqabilində oğlunun təklif edə biləcəyi ən yüksək məqam üçüncü hökmdar mövqeyi idi. Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanununa aparan dövrdə siyasi rəhbərlik yeni bir ibadət formasını tətbiq etməyə çalışan dini rəhbərliyə tabe bir mövqedə olacaqdır. Vəhşinin surəti kilsə ilə dövlətin, münasibətdə nəzarətin kilsənin əlində olduğu birləşməsini təmsil edir və bazar günü qanunu zamanı Belşassar siyasi padşah idi, beləliklə dövləti simvolizə edirdi, lakin o, atasının dini hakimiyyəti qarşısında yalnız ikinci dərəcəli səlahiyyət sahibi idi. Danielə təklif edə biləcəyi ən yüksək məqam üçüncü olmaq idi.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends. . . .

> “İlk kilsə Müjdənin sadəliyindən uzaqlaşaraq bütpərəst ayin və adətləri qəbul etməklə pozulduqda, Allahın Ruhunu və qüdrətini itirdi; və xalqın vicdanlarına nəzarət etmək üçün dünyəvi hakimiyyətin dəstəyini axtardı. Nəticədə papalıq meydana gəldi—dövlətin hakimiyyətinə nəzarət edən və ondan öz məqsədlərini, xüsusilə də ‘bidət’in cəzalandırılmasını irəli aparmaq üçün istifadə edən bir kilsə. Birləşmiş Ştatların vəhşinin surətini yaratması üçün dini hakimiyyət mülki hökumətə elə nəzarət etməlidir ki, dövlətin səlahiyyəti də kilsə tərəfindən öz məqsədlərini həyata keçirmək üçün işlədilsin....”

> “The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 443, 448, 449.

> “Protestant kilsələri tərəfindən bazar gününə riayətin məcburi tətbiqi papalığın — vəhşinin — ibadətinin məcburi tətbiqidir. Dördüncü əmrin tələblərini anlayaraq həqiqi Şənbənin əvəzinə saxtasına riayət etməyi seçənlər, bununla bu əmri yalnız öz hakimiyyəti ilə buyuran qüvvəyə ehtiram göstərmiş olurlar. Lakin kilsələr məhz dünyəvi hakimiyyət vasitəsilə bir dini vəzifəni məcburi tətbiq etmək əməlinin özündə vəhşiyə bir surət yaratmış olardılar; buna görə də Birləşmiş Ştatlarda bazar gününə riayətin məcburi tətbiqi vəhşiyə və onun surətinə ibadətin məcburi tətbiqi olardı.” The Great Controversy, 443, 448, 449.

It is in a crisis that character is revealed, and the mysterious message on the wall produced a crisis in Belshazzar’s experience and marked the end of his kingdom, thus symbolizing the end of the kingdom of the earth beast. Belshazzar died that very night, representing the Sunday law, when the United States is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, but the United States immediately transitions into the premier king of the ten kings. The ten kings are the seventh kingdom of Bible prophecy, and they immediately agree to give their seventh kingdom to the beast.

Xasiyyət məhz böhran zamanı aşkar olunur və divardakı sirli xəbər Belşassarın təcrübəsində bir böhran yaratdı və onun padşahlığının sonunu qeyd etdi; beləliklə, yer vəhşisinin padşahlığının sonunu simvolizə etdi. Belşassar elə həmin gecə öldü; bu isə bazar günü qanununu təmsil edir, o vaxt ki, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı olan Amerika Birləşmiş Ştatları bazar günü qanunu zamanı devrilir, lakin Amerika Birləşmiş Ştatları dərhal on padşahın baş padşahına çevrilir. On padşah Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin yeddinci padşahlığıdır və onlar dərhal öz yeddinci padşahlıqlarını vəhşiyə verməyə razılaşırlar.

> For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.

> Çünki Allah Öz iradəsini yerinə yetirmək, həmfikir olmaq və Allahın sözləri yerinə yetirilənədək öz padşahlıqlarını vəhşi heyvana vermək niyyətini onların ürəklərinə qoymuşdur. Vəhy 17:17.

The final movements are rapid ones, and the transition from the sixth kingdom to the seventh, and then to the eighth is rapid, for the world is then in a great crisis. The overthrow of the earth beast causes Belshazzar to fear, and as the premier king of the ten kings, he represents the fear that all the kings of the earth will experience at the overthrow of the United States. In Revelation chapter eleven, the “hour” that the handwriting appears upon the wall, is the “hour” of the great earthquake. At that point three symbols of Islam are marked, and it is Islam that causes the kings to fear in the last days.

Son hərəkətlər sürətlidir və altıncı padşahlıqdan yeddinciyə, sonra isə səkkizinciyə keçid sürətlə baş verir, çünki həmin vaxt dünya böyük bir böhran içindədir. Yer vəhşisinin devrilməsi Belşassarı qorxuya salır və on padşahın baş padşahı olaraq o, Amerika Birləşmiş Ştatlarının devrilməsi zamanı yer üzünün bütün padşahlarının yaşayacağı qorxunu təmsil edir. Vəhy kitabının on birinci fəslində divarda yazının göründüyü “saat”, böyük zəlzələnin “saatı”dır. Həmin anda İslamın üç simvolu işarələnir və axır günlərdə padşahların qorxmasına səbəb olan da İslamdır.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalm 48:4–8.

> Çünki budur, padşahlar bir yerə toplandılar, birlikdə ötüb keçdilər. Onu gördülər və beləliklə heyrətə gəldilər; təşvişə düşdülər və tələsik uzaqlaşdılar. Orada qorxu onları bürüdü, doğuş sancısı çəkən qadının ağrısı kimi ağrıya tutuldular. Sən Tarşiş gəmilərini şərq küləyi ilə parçalayarsan. Eşitdiyimiz kimi, Ordular Rəbbinin şəhərində, Allahımızın şəhərində gördük: Allah onu əbədiyyətədək möhkəmləndirəcəkdir. Sela. Məzmur 48:4–8.

The lords, or kings were assembled at Belshazzar’s feast, drinking the wine of Babylon and handling and looking upon the sacred vessels of God’s sanctuary, when fear took hold of them, as represented by Belshazzar’s fear when the handwriting appeared upon the wall. Belshazzar’s fear began an escalating fear that is represented by a woman in travail, and Revelation eleven’s “hour” leads into chapter twelve, where the ensign is represented as a woman about to give birth. The first labor pain is the handwriting on the wall of the banquet hall. The fear is caused by the “east wind” of Islam, that “breakest the ships of Tarshish.”

Rəbblər, yaxud padşahlar Belşassarın məclisində toplaşmış, Babilin şərabını içir, Allahın məbədinin müqəddəs qablarını əllərinə alıb onlara baxırdılar; divarda yazı göründükdə Belşassarı bürüyən qorxuda təmsil olunduğu kimi, qorxu onları bürüdü. Belşassarın qorxusu doğmaq üzrə olan bir qadınla təmsil edilən getdikcə artan bir qorxunun başlanğıcı oldu; Vəhy kitabının on birinci fəslindəki “saat” on ikinci fəslə keçir, orada isə bayraq doğmaq üzrə olan bir qadın kimi təmsil edilir. İlk doğum ağrısı ziyafət salonunun divarındakı yazıdır. Bu qorxu “Tarşiş gəmilərini sındıran” İslamın “şərq küləyi”ndən qaynaqlanır.

In Belshazzar’s banquet hall, “one thousand lords” are consuming the wine of Babylon, which represents Sunday enforcement. At that time, Nebuchadnezzar’s orchestra begins to play the music, as Belshazzar has the ornaments of the sanctuary brought in. The whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance around Nebuchadnezzar’s golden idol. But the party is crashed by the “east wind,” which is the “third woe” that comes quickly, and is the “seventh trumpet.” When Islam crashes the party, the “nations are angered.” They are angered, for the ships of Tarshish, the symbol of the economic structure of planet earth is then sank in the midst of the sea.

Belşassarın ziyafət salonunda “min nəfər zadəgan” Bazar gününün tətbiqini təmsil edən Babil şərabını içməkdədir. Həmin vaxt Belşassar məbədin bəzək əşyalarını gətirtdiyi üçün Navuxodonosorun orkestri musiqi çalmağa başlayır. Surun fahişəsi oxumağa başlayır və dönük İsrail Navuxodonosorun qızıl bütü ətrafında rəqs etməyə başlayır. Lakin məclis tez gələn “üçüncü vay” və “yeddinci şeypur” olan “şərq küləyi” tərəfindən pozulur. İslam bu məclisi dağıtdıqda, “millətlər qəzəblənir.” Onlar qəzəblənirlər, çünki o zaman yer üzünün iqtisadi quruluşunun rəmzi olan Tarşiş gəmiləri dənizin ortasında batırılır.

> Tarshish was thy merchant by reason of the multitude of all kind of riches; with silver, iron, tin, and lead, they traded in thy fairs. Javan, Tubal, and Meshech, they were thy merchants: they traded the persons of men and vessels of brass in thy market. They of the house of Togarmah traded in thy fairs with horses and horsemen and mules. The men of Dedan were thy merchants; many isles were the merchandise of thine hand: they brought thee for a present horns of ivory and ebony. Syria was thy merchant by reason of the multitude of the wares of thy making: they occupied in thy fairs with emeralds, purple, and broidered work, and fine linen, and coral, and agate. Judah, and the land of Israel, they were thy merchants: they traded in thy market wheat of Minnith, and Pannag, and honey, and oil, and balm. Damascus was thy merchant in the multitude of the wares of thy making, for the multitude of all riches; in the wine of Helbon, and white wool. Dan also and Javan going to and fro occupied in thy fairs: bright iron, cassia, and calamus, were in thy market. Dedan was thy merchant in precious clothes for chariots. Arabia, and all the princes of Kedar, they occupied with thee in lambs, and rams, and goats: in these were they thy merchants. The merchants of Sheba and Raamah, they were thy merchants: they occupied in thy fairs with chief of all spices, and with all precious stones, and gold. Haran, and Canneh, and Eden, the merchants of Sheba, Asshur, and Chilmad, were thy merchants. These were thy merchants in all sorts of things, in blue clothes, and broidered work, and in chests of rich apparel, bound with cords, and made of cedar, among thy merchandise. The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27:12–26.

> Tarşiş hər cür sərvətin bolluğuna görə sənin tacirin idi; onlar sənin yarmarkalarında gümüş, dəmir, qalay və qurğuşunla ticarət edirdilər. Yavan, Tuval və Meşek sənin tacirlərin idilər; onlar sənin bazarında insan canları və tunc qablar alıb-satırdılar. Toqarma nəslindən olanlar sənin yarmarkalarında atlar, süvarilər və qatırlarla ticarət edirdilər. Dedan adamları sənin tacirlərin idilər; çoxlu adalar sənin əlinin ticarəti idi; onlar sənə hədiyyə olaraq fil sümüyü buynuzları və qara ağac gətirirdilər. Suriya sənin əl işlərinin bolluğuna görə sənin tacirin idi; onlar sənin yarmarkalarında zümrüdlərlə, bənövşəyi parçalarla, naxışlı işlərlə, incə kətanla, mərcanla və əqiq ilə ticarət edirdilər. Yəhuda və İsrail ölkəsi sənin tacirlərin idilər; onlar sənin bazarında Minnit buğdası, Pannaq, bal, yağ və məlhəm alıb-satırdılar. Dəməşq sənin əl işlərinin bolluğuna və hər cür sərvətin çoxluğuna görə sənin tacirin idi; Helbon şərabı və ağ yun ilə ticarət edirdi. Dan da, ora-bura gedib-gələn Yavan da sənin yarmarkalarında ticarət edirdilər; parlaq dəmir, kassiya və qamış sənin bazarında idi. Dedan sənin tacirin idi, döyüş arabaları üçün qiymətli örtüklərlə. Ərəbistan və Kedarın bütün başçıları səninlə quzular, qoçlar və təkələrlə ticarət edirdilər; bunlarda onlar sənin tacirlərin idilər. Şeva və Raama tacirləri, onlar sənin tacirlərin idilər; onlar sənin yarmarkalarında ən seçmə hər cür ədviyyatla, hər cür qiymətli daşla və qızılla ticarət edirdilər. Haran, Kanne və Eden, Şevanın tacirləri, Aşşur və Kilmad sənin tacirlərin idilər. Bunlar sənin tacirlərin idilər hər cür şeydə, göy parçalar, naxışlı işlər, iplərlə bağlanmış və sidrdən düzəldilmiş zəngin libas sandıqları ilə sənin malların arasında. Tarşiş gəmiləri sənin bazarında sənin haqqında nəğmə oxuyurdu; və sən dolub-daşmışdın, dənizlərin ortasında son dərəcə şöhrətli olmuşdun. Sənin avarçəkənlərin səni böyük sulara çıxardılar; şərq küləyi səni dənizlərin ortasında sındırdı. Sənin sərvətlərin, yarmarkaların, malların, dənizçilərin, sükançıların, çatlarını bərkidənlərin, mallarınla ticarət edənlərin və sənin içində olan bütün döyüşçülərin, həmçinin sənin ortanda olan bütün camaatın məhvin günündə dənizlərin ortasına düşəcək. Yezekel 27:12–26.

The “ships of Tarshish” are the symbol of the economic structure of planet earth, and they are sunk in the midst of the sea by the “east wind.” Ezekiel informs us this takes place in the “day of thy ruin,” and the subject of Ezekiel chapter twenty-seven, is the lamentation for Tyrus.

“Tarşiş gəmiləri” yer planetinin iqtisadi quruluşunun simvoludur və “şərq küləyi” tərəfindən dənizin ortasında batırılır. Yezekel bizə bildirir ki, bu, “sənin fəlakət günündə” baş verir və Yezekel kitabının iyirmi yeddinci fəslinin mövzusu Sur üçün mərsiyədir.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus; And say unto Tyrus, O thou that art situate at the entry of the sea, which art a merchant of the people for many isles, Thus saith the Lord God; O Tyrus, thou hast said, I am of perfect beauty. Ezekiel 27:1–3.

> Rəbbin sözü yenidən mənə gəlib dedi: İndi sən, ey bəşər oğlu, Sur haqqında bir mərsiyə qaldır; və Sura de: Ey dənizin girişində yerləşən, çoxlu adalar üçün xalqlarla alver edən, Xudavənd Rəbb belə deyir: Ey Sur, sən demisən: “Mən kamil gözəlliyəm.” Yezekel 27:1–3.

The day of the ruin of Tyrus is the subject of the lamentation. The day of the ruin of Tyrus is the Sunday law, for Tyrus is a symbol of the papacy, whose judgment begins in the “hour” that the second voice of Revelation eighteen begins to call people out of Babylon.

Surun xarabalığının günü mərsiyənin mövzusudur. Surun xarabalığının günü bazar gününə dair qanundur; çünki Sur papalığın rəmzidir və onun mühakiməsi Vəhy on səkkizinci fəslin ikinci səsinin insanları Babildən çıxmağa çağırmağa başladığı “saat”da başlanır.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:4–11.

> Və mən göydən başqa bir səs eşitdim ki, deyirdi: Ey xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini yada salmışdır. Ona, sizinlə rəftar etdiyi kimi, əvəz verin və əməllərinə görə ona ikiqat əvəzini verin; onun doldurduğu camda ona ikiqat doldurun. Özünü nə qədər izzətləndirmiş və zövq-səfa içində yaşamışdırsa, ona o qədər əzab və yas verin; çünki o, ürəyində deyir: “Mən bir kraliça kimi taxtda oturmuşam, dul deyiləm və heç vaxt yas görməyəcəyəm.” Buna görə də onun bəlaları bir gün içində gələcək: ölüm, yas və qıtlıq; və o, tamamilə odda yandırılacaqdır; çünki onu mühakimə edən Rəbb Allah qüvvətlidir. Və yer üzünün padşahları, onunla zina etmiş və zövq-səfa içində yaşamış olanlar, onun yanmasının tüstüsünü görəndə onun üçün ağlayacaq və mərsiyə deyəcəklər. Onun əzabının qorxusundan uzaqda dayanıb deyəcəklər: “Vay, vay o böyük şəhərə, Babilə, o qüdrətli şəhərə! Çünki sənin hökmün bir saat içində gəldi.” Və yer üzünün tacirləri onun üçün ağlayıb yas tutacaqlar; çünki artıq heç kəs onların mallarını almır. Vəhy 18:4–11.

The word that is used five times as “hour,” in the book of Daniel, always represents some type of judgment. The type of judgment is determined by the context of the passage where it is employed. In Daniel chapter four, the word “hour” is used first to announce the coming of judgment, whether it was the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the Sunday law. In both cases, the investigative or executive judgments are progressive. The executive judgment of the papacy begins at the Sunday law in the United States. That marks the “hour” that the papacy’s executive judgment begins, and that “hour” is the “hour” of the great earthquake of Revelation eleven, when the two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace as the ensign that is lifted up as Ezekiel’s mighty army. That “hour” is when the handwriting appears upon Belshazzar’s wall.

Daniel kitabında beş dəfə “saat” kimi işlədilən söz həmişə hansısa bir növ mühakiməni təmsil edir. Mühakimənin növü onun istifadə olunduğu parçanın konteksti ilə müəyyən edilir. Danielin dördüncü fəslində “saat” sözü ilk olaraq gələcək mühakiməni elan etmək üçün işlədilir; istər 22 oktyabr 1844-cü ildə başlamış təhqiqat mühakiməsi olsun, istərsə də bazar qanunu ilə başlayan icraedici mühakimə. Hər iki halda da, təhqiqat və ya icraedici mühakimələr mərhələli xarakter daşıyır. Papalığın icraedici mühakiməsi Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar qanunu ilə başlayır. Bu, papalığın icraedici mühakiməsinin başladığı “saat”ı göstərir və həmin “saat” Vəhy on birdəki böyük zəlzələnin “saat”ıdır; o zaman Şadrak, Meşak və Abedneqo ilə təmsil olunan iki şahid, Yezekelin qüdrətli ordusu kimi qaldırılan bayraq olaraq sobaya atılır. Həmin “saat” Belşassarın divarında yazının peyda olduğu vaxtdır.

The “ships of Tarshish”, which represent the structure of the economic supply-lines of planet earth are sunk in the midst of the seas at that time, and it causes the merchants and kings of the earth to fear as represented by Belshazzar.

Yer kürəsinin iqtisadi təchizat xətlərinin strukturunu təmsil edən “Tarşiş gəmiləri” o vaxt dənizlərin ortasında batırılır və bu da Belşassarın timsalında göstərildiyi kimi, yer üzünün tacirləri ilə padşahlarının qorxuya düşməsinə səbəb olur.

In Revelation eleven, the “hour” is when the “third Woe” of Islam comes quickly, and the Seventh Trumpet sounds, and the nations are made angry. All three of those symbols point to Islam as the providential tool the Lord uses to accomplish the slaying of Belshazzar at that very “hour.” Belshazzar was slain by enemies that secretly came into his kingdom through the gates that had been carelessly left open, just as the border wall between Mexico and the United States has been carelessly left open, as the “hour” of the “great earthquake” approaches.

Vəhyin on birinci fəslində “saat” elə zamandır ki, İslamın “üçüncü Vayı” tezliklə gəlir, Yeddinci Sur səslənir və millətlər qəzəbləndirilir. Bu üç simvolun hamısı, Rəbbin məhz həmin “saat”da Belşassarın öldürülməsini həyata keçirmək üçün istifadə etdiyi ilahi təqdir aləti olaraq İslama işarə edir. Belşassar, onun səltənətinə ehtiyatsızlıqla açıq buraxılmış darvazalardan gizlicə daxil olmuş düşmənlər tərəfindən öldürüldü; necə ki, “böyük zəlzələ”nin “saat”ı yaxınlaşdıqca, Meksika ilə Amerika Birləşmiş Ştatları arasındakı sərhəd divarı da ehtiyatsızlıqla açıq buraxılmışdır.

The healing of the deadly wound of the papacy is set forth in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses three obstacles are identified that are overcome as the papacy’s deadly wound is healed. The King of the North always conquers three obstacles on his way to supreme power, and always in the order of: first his enemy, second his ally, and then finally his victim. The first to be conquered was the King of the South, representing the Soviet Union, the last enemy of Rome, that was swept away in 1989. The second obstacle is the glorious land, which is Rome’s ally who conquered the USSR for Rome, the United States, which is conquered in the “hour” we are now considering. Thereafter the third obstacle, represented as Egypt, represents when the papacy takes control of its victim, the United Nations.

Papalığın ölümcül yarasının sağalması Daniel kitabının on birinci fəslinin son altı ayəsində bəyan edilir. Həmin ayələrdə, papalığın ölümcül yarası sağaldıqca aradan qaldırılan üç maneə müəyyən edilir. Şimal Padşahı ali hakimiyyətə gedən yolda həmişə üç maneəni fəth edir və bunu hər zaman belə bir ardıcıllıqla edir: əvvəl düşmənini, sonra müttəfiqini və nəhayət qurbanını. Fəth edilən birincisi Cənub Padşahı idi; bu, Romanın son düşməni olan və 1989-cu ildə süpürülüb aradan qaldırılan Sovet İttifaqını təmsil edirdi. İkinci maneə möhtəşəm ölkədir; bu, Roma üçün SSRİ-ni məğlub etmiş Romanın müttəfiqi olan Amerika Birləşmiş Ştatlarıdır və indi nəzərdən keçirdiyimiz “saat”da fəth edilir. Bundan sonra Misir kimi təmsil olunan üçüncü maneə, papalığın öz qurbanı olan Birləşmiş Millətlər Təşkilatı üzərində nəzarəti ələ keçirdiyi vaxtı ifadə edir.

In 1989, when the unsealing of those verses occurred, and there was thereafter an increase of knowledge of those verses, it was recognized that pagan Rome, papal Rome and then modern Rome (represented as the King of the North in the last six verses of Daniel chapter eleven), each needed to overcome three geographical obstacles before they were established as a kingdom. For pagan Rome, those three obstacles were represented as three directions.

1989-cu ildə, həmin ayələrin möhürünün açılması baş verdikdə və bundan sonra həmin ayələr barədə bilik artdıqda, belə başa düşüldü ki, bütpərəst Roma, papalıq Romasi və sonra müasir Roma (Daniel kitabının on birinci fəslinin son altı ayəsində Şimal padşahı kimi təmsil olunan), hər biri bir səltənət olaraq bərqərar edilməzdən əvvəl üç coğrafi maneəni dəf etməli idi. Bütpərəst Roma üçün həmin üç maneə üç istiqamət kimi təmsil olunurdu.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> Onlardan birindən cənuba, şərqə və gözəl diyara doğru son dərəcə böyüyən kiçik bir buynuz çıxdı. Daniel 8:9.

For papal Rome they were three horns that needed to be plucked up.

Papal Roma üçün onlar qoparılıb götürülməli olan üç buynuz idi.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> Buynuzlara baxırdım və budur, onların arasından başqa bir kiçik buynuz çıxdı; onun önündən əvvəlki buynuzlardan üçü kökündən qoparıldı. Və budur, bu buynuzda insan gözlərinə bənzər gözlər və böyük sözlər danışan bir ağız var idi. Daniel 7:8.

For modern Rome (the king of the north), represented in the last six verses of Daniel eleven, the three obstacles were the king of the south, the glorious land, and Egypt. As with pagan Rome and papal Rome the three obstacles represented geographic obstacles. Modern Rome, represented as the king of the north in the last six verses of Daniel eleven, needed to overcome three “walls”, and with the first wall there was a philosophical “wall” that was removed at the same time a literal wall was removed. In 1989, when the king of the north brought down the Soviet Union (the king of the south), the philosophical “wall” of the “iron curtain” was removed, as the Berlin wall was dismantled.

Daniel on birin son altı ayəsində təmsil olunan müasir Roma (şimallı padşah) üçün üç maneə cənublu padşah, şanlı ölkə və Misir idi. Bütpərəst Roma və papalıq Romada olduğu kimi, bu üç maneə coğrafi maneələri təmsil edirdi. Daniel on birin son altı ayəsində şimallı padşah kimi təmsil olunan müasir Roma üç “divarı” aşmalı idi və birinci divarla əlaqədar olaraq, hərfi bir divarın götürüldüyü eyni vaxtda aradan qaldırılan fəlsəfi bir “divar” da var idi. 1989-cu ildə şimallı padşah Sovet İttifaqını (cənublu padşahı) devirdiyi zaman, Berlin divarı söküldükcə “dəmir pərdə”nin fəlsəfi “divarı” da aradan qaldırıldı.

In the “hour” of Belshazzar’s judgment, when the handwriting is on the wall, and his enemies are secretly entering in through the unguarded gates, the philosophical “wall” of the separation of church and state is removed, while Islam of the third Woe has secretly entered through the unattended “wall” on the southern border of the glorious land.

Belşassarın hökmünün “saat”ında, divarda yazı yazıldığı və onun düşmənləri mühafizə olunmayan darvazalardan gizlicə içəri daxil olduqları zaman, kilsə ilə dövlətin ayrılığına dair fəlsəfi “divar” aradan qaldırılır, üçüncü Vayın İslamı isə şanlı diyarın cənub sərhədindəki nəzarətsiz “divar”dan gizlicə içəri daxil olmuşdur.

When “Egypt”, representing the United Nations, is conquered, and the philosophical “wall of national sovereignty” is removed, as every nation is forced to accept the one-world government that is directed by the whore of Tyre. At that time, a financial crash will occur that produces the martial law and despotism of the last days. Something may very well happen on a street that is called “Wall Street”.

Birləşmiş Millətləri təmsil edən “Misir” fəth edildikdə və hər bir millət Surun fahişəsinin yönləndirdiyi vahid dünya hökumətini qəbul etməyə məcbur edildiyi üçün “milli suverenlik divarı” adlanan fəlsəfi divar aradan qaldırıldıqda, həmin vaxt son günlərin hərbi vəziyyəti və despotizmini doğuran maliyyə çöküşü baş verəcək. “Wall Street” adlanan bir küçədə çox güman ki, həqiqətən də nəsə baş verə bilər.

> “The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained, will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Welfare Ministry, 266.

> “Hazırda Allahın işinə çox xəsisliklə sərf edilən və eqoistcəsinə saxlanılan həmin vəsait, az sonra bütün bütlərlə birlikdə köstəbəklərin və yarasaların qarşısına atılacaq. Əbədi səhnələrin gerçəkliyi insanın duyğularına açıldıqda, pul çox keçmədən öz dəyərini son dərəcə qəfil itirəcək.” Welfare Ministry, 266.

We continue our study of Belshazzar in the next article.

Növbəti məqalədə Belşassar haqqında araşdırmamızı davam etdiririk.

> “Today, as in the days of Elijah, the line of demarcation between God’s commandment-keeping people and the worshipers of false gods is clearly drawn. ‘How long halt ye between two opinions?’ Elijah cried; ‘if the Lord be God, follow Him: but if Baal, then follow him.’ 1 Kings 18:21. And the message for today is: ‘Babylon the great is fallen, is fallen…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:2, 4, 5.

> “Bu gün, İlyasın günlərində olduğu kimi, Allahın əmrlərinə riayət edən xalqı ilə yalançı allahlara səcdə edənlər arasındakı sərhəd xətti aydın şəkildə çəkilmişdir. İlyas fəryad edərək demişdi: “Nə vaxta qədər iki fikir arasında tərəddüd edəcəksiniz?” “Əgər Rəbb Allahdırsa, Onun ardınca gedin; yox, əgər Baaldırsa, onda onun ardınca gedin.” 1 Padşahlar 18:21. Və bu gün üçün olan xəbər belədir: “Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı…. Ondan çıxın, ey Mənim xalqım, ta ki onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun haqsızlıqlarını yada salmışdır.” Vəhy 18:2, 4, 5.

> “The time is not far distant when the test will come to every soul. The observance of the false sabbath will be urged upon us. The contest will be between the commandments of God and the commandments of men. Those who have yielded step by step to worldly demands and conformed to worldly customs will then yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. At that time the gold will be separated from the dross. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliance will then go out in darkness. Those who have assumed the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will then appear in the shame of their own nakedness.” Prophets and Kings, 187, 188.

> “Hər bir can üçün sınağın gələcəyi vaxt uzaqda deyil. Yalançı şənbəyə riayət etməyimiz bizə təlqin olunacaq. Mübarizə Allahın əmrləri ilə insanların əmrləri arasında olacaq. Addım-addım dünyəvi tələblərə boyun əymiş və dünyəvi adətlərə uyğunlaşmış olanlar o zaman məsxərəyə, təhqirə, həbs təhdidinə və ölümə məruz qalmaqdansa, hakim qüvvələrə təslim olacaqlar. Həmin vaxt qızıl cürufdan ayrılacaq. Həqiqi möminlik onun zahiri görünüşü və saxta parıltısından aydın surətdə fərqlənəcək. Parlaqlığına görə heyran qaldığımız neçə-neçə ulduz o zaman qaranlıqda sönəcək. Müqəddəs məkanın bəzəklərini üzərinə götürmüş, lakin Məsihin salehliyinə bürünməmiş olanlar isə o zaman öz çılpaqlıqlarının rüsvayçılığı içində görünəcəklər.” Prophets and Kings, 187, 188.

Back to Articles