Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Six

Daniel Kitabı - Otuz Altıncı Bölüm

Nebuchadnezzar’s Prophetic Symbolism: Unveiling the Millerite Movement’s Historic Waymarks and the Sealed Vision of the Ulai River

Navuxodonosorun peyğəmbərlik simvolizmi: Millerçi hərəkatının tarixi yol nişanələrinin və Ulai çayının möhürlənmiş görüntüsünün aşkara çıxarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

December 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one represents the history of the first and second angels from August 11, 1840, until October 22, 1844. Daniel chapter four also addresses the history of the first and second angels from 723 BC, until October 22, 1844. Of course, this is impossible to see without the latter rain methodology of “line upon line.”

Danielın birinci fəsli 1840-cı il avqustun 11-dən 1844-cü il oktyabrın 22-dək birinci və ikinci mələklərin tarixini təmsil edir. Danielın dördüncü fəsli də e.ə. 723-cü ildən 1844-cü il oktyabrın 22-dək birinci və ikinci mələklərin tarixinə toxunur. Əlbəttə, bunu “sətir üzərinə sətir” olan son yağış metodologiyası olmadan görmək qeyri-mümkündür.

Nebuchadnezzar, in chapter four, is a very complex prophetic symbol. It is important to remind ourselves of what he represents as we begin to consider the unsealing of the Ulai River vision in the history of William Miller. Nebuchadnezzar’s second dream, not unlike William Miller’s second dream, represented the “seven times,” of Leviticus twenty-six, which is the prophetic thread that weaves the entire book of Daniel together. When Daniel interpreted Nebuchadnezzar’s dream of chapter four, he warned him of a coming judgment, and in so doing typified the first angel’s message that arrived into history at the “time of the end” in 1798.

Dördüncü fəsildə Navuxodonosor çox mürəkkəb bir peyğəmbərlik simvoludur. Ulay çayı görüntüsünün açılmasının William Millerin tarixində necə baş verdiyini nəzərdən keçirməyə başlayarkən onun nəyi təmsil etdiyini özümüzə xatırlatmağımız vacibdir. Navuxodonosorun ikinci yuxusu, William Millerin ikinci yuxusundan fərqli olmayaraq, Levililər iyirmi altıda qeyd olunan “yeddi vaxt”ı təmsil edirdi; bu isə bütün Daniel kitabını bir-birinə toxuyan peyğəmbərlik xəttidir. Daniel dördüncü fəslin Navuxodonosor yuxusunu şərh edərkən onu gələcək mühakimə barədə xəbərdar etdi və bununla da 1798-ci ildə “axır zaman”da tarixə daxil olmuş birinci mələyin xəbərini tipləşdirdi.

When the judgment that Nebuchadnezzar was warned was to come arrived, the arrival typified October 22, 1844, when the investigative judgment began. In chapter four, both the warning message provided by Daniel, and the arrival of the judgment connected with the warning message were represented by the word “hour”. The “hour” of Nebuchadnezzar’s judgment represented the “hour” of God’s judgment in the first angel’s message. It also typified the “hour” of the Sunday law, when God’s executive judgment begins. The portion of Daniel chapter four that represents the arrival of the first angel’s message in 1798, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, which is symbolized by the word “hour,” is then repeated and enlarged upon. The technique of repeat and enlarge is a prophetic technique that occurs repeatedly in prophecy, but especially in the book of Daniel.

Nebuxadnezzara xəbərdarlıq edilən hökmün gəlmə vaxtı yetişəndə, onun gəlişi istintaqi hökmün başlandığı 22 oktyabr 1844-cü ili təmsil edirdi. Dördüncü fəsildə həm Daniel tərəfindən verilmiş xəbərdarlıq ismarıcı, həm də həmin xəbərdarlıq ismarıcı ilə bağlı hökmün gəlişi “saat” sözü ilə ifadə olunmuşdu. Nebuxadnezzarın hökmünün “saat”ı birinci mələyin ismarıcındakı Allahın hökmünün “saat”ını təmsil edirdi. Bu, həmçinin Allahın icraedici hökmünün başlandığı bazar qanununun “saat”ını da öncədən təsvir edirdi. Daniel kitabının dördüncü fəslinin birinci mələyin ismarıcının 1798-ci ildə gəlişini və “saat” sözü ilə simvollaşdırılan üçüncü mələyin 22 oktyabr 1844-cü ildə gəlişini təmsil edən hissəsi daha sonra təkrarlanır və genişləndirilir. Təkrarla və genişləndir üsulu peyğəmbərlikdə dəfələrlə rast gəlinən peyğəmbərlik üsuludur, lakin xüsusilə Daniel kitabında.

Once Nebuchadnezzar arrived at the “hour” of judgment, the “seven times,” that was his judgment, began, and as the king of the north, he then represented the judgment brought upon the northern kingdom of Israel in 723 BC. He was given the heart of a beast, and a beast is a kingdom in Bible prophecy, and from 723 BC, through to 1798, he represented the two forms of paganism that are so often the subject of the book of Daniel.

Navuxodonosor hökmün “saatı”na, “yeddi vaxta” çatdıqda, onun hökmü başlandı və o, şimal padşahı olaraq, e.ə. 723-cü ildə İsrailin şimal səltənəti üzərinə gətirilmiş hökmü təmsil etdi. Ona bir vəhşi heyvanın ürəyi verildi; Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində vəhşi heyvan bir səltənətdir; və o, e.ə. 723-cü ildən 1798-ci ilə qədər Daniyel kitabında çox vaxt mövzu olan bütpərəstliyin iki formasını təmsil etdi.

For twelve hundred and sixty days, representing twelve hundred and sixty years, he represented the pagan desolating power, and then for another twelve hundred and sixty days, symbolizing twelve hundred and sixty years, he represented the papal desolating power. The heart of both desolating powers was the same, for papalism is simply paganism wearing the profession of Christianity.

Min iki yüz altmış gün ərzində, min iki yüz altmış ili təmsil edərək, o, bütpərəst viranedici qüvvəni təmsil etdi; sonra isə daha başqa min iki yüz altmış gün ərzində, min iki yüz altmış ili simvolizə edərək, papalıq viranedici qüvvəsini təmsil etdi. Hər iki viranedici qüvvənin mahiyyəti eyni idi, çünki papalıq sadəcə xristianlığı etiraf edən bütpərəstlikdir.

At the “end of the days,” which is a symbol identified in Daniel chapter twelve, that represents the “time of the end” in 1798, his kingdom was restored unto him. The testimony of Daniel four, and the Spirit of Prophecy, identifies that when his kingdom was restored at the “end of the days,” he was a converted man. He then becomes a prophetic symbol of four significant truths. He becomes the prophetic link between the dragon power of paganism, which he represented in the first half of his “seven times,” and of the beast power, which he represented in the last half of his “seven times.” As a symbol of those two powers, standing as a restored kingdom in 1798, he then represents the third desolating power (the false prophet), which was to reign for seventy symbolic years, while the whore of Tyre was forgotten. As the king of Babylon, Nebuchadnezzar represents the prophetic link between the three powers that would become modern Babylon in the last days, which then leads the world to Armageddon.

“Günlərin sonunda”, yəni Danielin on ikinci fəslində müəyyən edilən və 1798-ci ildəki “axır zaman”ı təmsil edən rəmz çərçivəsində, onun padşahlığı özünə qaytarıldı. Daniel dördün şəhadəti və Peyğəmbərlik Ruhu göstərir ki, onun padşahlığı “günlərin sonunda” bərpa edildikdə, o, iman gətirmiş bir adam idi. Bundan sonra o, dörd mühüm həqiqətin peyğəmbərlik rəmzinə çevrilir. O, “yeddi vaxt”ının birinci yarısında təmsil etdiyi bütpərəstliyin əjdaha gücü ilə “yeddi vaxt”ının sonuncu yarısında təmsil etdiyi vəhşi heyvan gücü arasında peyğəmbərlik əlaqəsinə çevrilir. 1798-ci ildə bərpa olunmuş bir padşahlıq kimi bu iki gücün rəmzi olaraq duraraq, o zaman Surun fahişəsi unudulmuş halda ikən yetmiş simvolik il hökm sürməli olan üçüncü viranedici gücü də (yalançı peyğəmbəri) təmsil edir. Babil padşahı kimi Navuxodonosor, son günlərdə müasir Babilə çevriləcək üç güc arasındakı peyğəmbərlik əlaqəsini təmsil edir; bu isə sonra dünyanı Armageddona aparır.

He also represented the birth of the United States as the earth beast, which began in 1798 as a lamb, symbolized by his converted experience. He would simultaneously represent the two horns on the earth beast, which as Republicanism and Protestantism representing the strength of the United States, which was what allowed it to become the most favored nation in the world. Yet at the end of the seventy symbolic years those two horns would then be represented as apostate Republicanism and apostate Protestantism, with both horns divided into two classes. Republicanism’s horn would consist of the Democratic party that openly disregarded the sacred principles of the Constitution, and the Republican party that professed to be the defenders and champions of the Constitution, but in actuality denying the sacred principles of the Constitution, while choosing traditions and customs to supersede the principles within that sacred document.

O, həmçinin Birləşmiş Ştatların 1798-ci ildə quzu kimi başlanmış yer vəhşi heyvanı kimi doğuluşunu təmsil edirdi; bu isə onun dönmüş təcrübəsi ilə simvollaşdırılmışdı. Eyni zamanda o, yer vəhşi heyvanının iki buynuzunu da təmsil edəcəkdi; bu buynuzlar Respublikaçılıq və Protestantlıq olaraq Birləşmiş Ştatların gücünü təmsil edirdi və məhz bu, onun dünyada ən üstünlük verilən millətə çevrilməsinə imkan yaratmışdı. Lakin yetmiş simvolik ilin sonunda həmin iki buynuz artıq mürtəd Respublikaçılıq və mürtəd Protestantlıq kimi təmsil olunacaqdı; hər iki buynuz da iki sinfə bölünmüş olacaqdı. Respublikaçılığın buynuzu, Konstitusiyanın müqəddəs prinsiplərinə açıq-aşkar etinasız yanaşan Demokrat Partiyasından və Konstitusiyanın müdafiəçiləri və çempionları olduqlarını iddia edən, lakin əslində Konstitusiyanın müqəddəs prinsiplərini inkar edərək, həmin müqəddəs sənəddəki prinsiplərdən üstün tutmaq üçün adət-ənənələri və ənənəvi tətbiqləri seçən Respublikaçılar Partiyasından ibarət olacaqdı.

The two parties were typified by the Sadducees and Pharisees in the time of Christ. The spirit of the Sadducees and Pharisees would also be manifested in the horn of apostate Protestantism, with one class upholding Sunday worship and the other Sabbath worship. Nebuchadnezzar’s converted condition at the “end of the days,” in 1798, fitly represents the United States, and both horns of the earth beast. All three symbols—the earth beast and its two horns, were destined to change from a lamb unto a dragon.

Məsihin dövründə bu iki tərəf sadukeylər və fariseylər vasitəsilə təmsil olunurdu. Sadukeylərin və fariseylərin ruhu mürtəd Protestantlığın buynuzunda da zahir olacaqdı; belə ki, bir sinif bazar gününə ibadəti, digəri isə Şənbə gününə ibadəti müdafiə edəcəkdi. Navuxodonosorun “günlərin sonunda”, 1798-ci ildəki iman gətirmiş vəziyyəti, Amerika Birləşmiş Ştatlarını və yer vəhşisinin hər iki buynuzunu münasib surətdə təmsil edir. Hər üç rəmz — yer vəhşisi və onun iki buynuzu — quzudan əjdahaya çevrilmək üçün təyin olunmuşdu.

Nebuchadnezzar, at the end of his “seven times,” represented the link which identified his literal kingdom of Babylon as the symbol of modern Babylon in the last days, which is made up of the dragon, the beast and the false prophet. He also represented the three prophetic entities represented by the earth beast with two horns, that changes from a lamb unto a dragon during the seventy symbolic years that the whore of Tyre is forgotten. It is profound that his literal kingdom is the very kingdom that typifies the kingdom that reigns for seventy symbolic years.

Navuxodonosor, özünün “yeddi vaxt”ının sonunda, onun hərfi Babil padşahlığını axır günlərdə əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərdən ibarət olan müasir Babilin simvolu kimi müəyyənləşdirən əlaqəni təmsil edirdi. O, həmçinin Surun fahişəsinin unudulduğu yetmiş simvolik il ərzində quzudan əjdahaya çevrilən, iki buynuzlu yer vəhşi heyvanı ilə təmsil olunan üç peyğəmbərlik varlığını da təmsil edirdi. Onun hərfi padşahlığının yetmiş simvolik il hökmranlıq edən padşahlığın məhz tipini təşkil edən həmin padşahlıq olması dərin məna daşıyır.

Nebuchadnezzar’s symbolism of chapter four, is to be laid over the top of chapter one. When that application is made, it brings together the waymarks of Millerite history, and confirms several truths of the Ulai River vision that were unsealed at that time. The foundation and central pillar of the Millerite movement was the question and answer of Daniel chapter eight, and verses thirteen and fourteen. The question was, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?”

Dördüncü fəslin Navuxodonosor simvolikası birinci fəslin üzərinə tətbiq edilməlidir. Bu tətbiq edildikdə, Millerçi tarixin nişan daşlarını bir araya gətirir və həmin vaxt möhürü açılmış Ulai çayı görüntüsünün bir neçə həqiqətini təsdiq edir. Millerçi hərəkatın təməli və mərkəzi sütunu Daniel kitabının səkkizinci fəslində, on üçüncü və on dördüncü ayələrdə verilən sual və cavab idi. Sual belə idi: “Gündəlik qurban, viranəlik gətirən üsyan barədə olan görüntü nə vaxta qədər davam edəcək ki, həm məbəd, həm də ordu ayaqlar altına verilib tapdalansın?”

Of the hundreds, if not thousands of added words in the Bible, it is only the added word “sacrifice” that inspiration identifies as not belonging to the text. When the word is properly removed it clearly identifies that “the daily and the transgression” are two distinct desolating powers. Sister White specifically identifies the word “sacrifice” was added by human wisdom and does not apply to the text, and in the same passage she also identifies that the Millerites were correct in identifying “the daily” as paganism. The grammatical terms within the question of verse thirteen, were carefully identified by Christ through the writings of Sister White, and when governed by the texts and the added inspired instructions, the question is, “How long shall be the vision concerning the two desolating powers of paganism and papalism, that were to trample down both the sanctuary and God’s people?”

Müqəddəs Kitaba əlavə edilmiş yüzlərlə, hətta minlərlə söz arasında ilhamın mətnə aid olmadığını müəyyən etdiyi yeganə əlavə söz “qurban” sözüdür. Bu söz düzgün şəkildə çıxarıldıqda, “daimi” ilə “üsyan”ın viranə qoyan iki ayrı qüvvə olduğu aydın şəkildə görünür. Sister White xüsusi olaraq bildirir ki, “qurban” sözü insan hikməti tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyil; o, həmin parçanın özündə həm də müəyyən edir ki, Milleritlər “daimi”ni bütpərəstlik kimi müəyyənləşdirməkdə haqlı idilər. On üçüncü ayədəki sualın qrammatik ünsürləri Məsih tərəfindən Sister White-ın yazıları vasitəsilə diqqətlə müəyyən edilmişdir və mətnlər, eləcə də ilhamla verilmiş əlavə göstərişlər əsasında idarə olunduqda, sual belədir: “Müqəddəs məkanı da, Allahın xalqını da tapdalayacaq olan bütpərəstlik və papalığın viranə qoyan iki qüvvəsi haqqında olan görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?”

Therefore, when Nebuchadnezzar is located at the “time of the end,” in 1798, he is representing a converted man and therefore represents the “wise” that would understand the central pillar and foundation of Adventism. His conversion identifies the “wise” that understand the “increase of knowledge” which was unsealed at that time, but his own prophetic symbolism directly illustrates the history that is the subject of the question of, “how long would be the vision of the desolating power of paganism and papalism which would trample down God’s people (the host), and God’s sanctuary?” As a symbol of a “wise virgin” who understands the “increase of knowledge,” he represents William Miller, for Miller is the symbol of those who were “wise” in the history that began at the “time of the end,” in 1798.

Buna görə də, Nebukadnetsar “axır zaman”da, 1798-ci ildə yerləşdirildikdə, o, iman gətirmiş bir insanı təmsil edir və beləliklə, Adventizmin mərkəzi sütununu və təməlini anlayacaq “müdriklər”i təmsil edir. Onun iman gətirməsi həmin vaxt möhürü açılmış “biliyin artması”nı anlayan “müdriklər”i müəyyən edir, lakin onun özünün peyğəmbərlik simvolizmi birbaşa olaraq belə bir sualın mövzusu olan tarixi təsvir edir: “Allahın xalqını (ordu) və Allahın məbədini tapdalayacaq bütpərəstliyin və papalığın viranə qoyan qüvvəsinə dair görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?” “Biliyin artması”nı anlayan “müdrik bakirə”nin simvolu kimi o, Uilyam Milleri təmsil edir, çünki Miller 1798-ci ildə, “axır zaman”da başlayan tarixdə “müdrik” olanların simvoludur.

Nebuchadnezzar is a symbol of the waymark of the “time of the end,” and when laid over chapter one, he also represents the arrival of the first angel at that time, because in chapter four, the “hour” in which Daniel provides Nebuchadnezzar with the warning message, marks when the first angel arrived, and that was 1798. The “hour” when Nebuchadnezzar’s judgment arrived, represented the “hour” of the beginning of God’s investigative judgment on October 22, 1844. The waymarks produced by the symbolism of Nebuchadnezzar in chapter four, are 723 BC, 538, 1798 (the time of the end) and October 22, 1844.

Navuxodonosor “axır zaman”ın nişanəsinin bir rəmzidir və birinci fəslin üzərinə tətbiq edildikdə, o həmçinin həmin zamanda birinci mələyin gəlişini təmsil edir; çünki dördüncü fəsildə Danielin Navuxodonosora xəbərdarlıq ismarıcını verdiyi “saat”, birinci mələyin gəldiyi vaxtı işarələyir və bu, 1798 idi. Navuxodonosorun hökmünün yetişdiyi “saat”, Allahın təhqiqat xarakterli hökmünün başlanğıcının 22 oktyabr 1844-cü ildəki “saat”ını təmsil edirdi. Dördüncü fəsildə Navuxodonosorun rəmzliyi ilə hasil olan nişanələr bunlardır: e.ə. 723, 538, 1798 (“axır zaman”) və 22 oktyabr 1844.

The waymarks of Millerite history in Daniel chapter one, begin with Jehoiakim, who is a symbol of the empowerment of the first message which had arrived at the “time of the end,” in 1798. The empowerment of the first message, represented by Jehoiakim, marks August 11, 1840. The conquering of Jehoiakim begins the seventy years of Babylon’s reign, that ends with the decree of Cyrus. Chapter one of Daniel identifies a three-step testing process, represented as a dietary test, followed by a visual test that concludes with a litmus test. Those three tests represent August 11, 1840, when the mighty angel that was no less a personage than Jesus Christ, came down out of heaven with a little book that God’s people were then to “eat”, just as Daniel and the three worthies chose to eat the diet of pulse, rather than the diet of Babylon.

Daniel kitabının birinci fəslindəki Millerçi tarixin yol nişanələri, 1798-ci ildə “axır zaman”da gəlib çatmış birinci xəbərin qüvvətləndirilməsinin rəmzi olan Yehoyaqimlə başlayır. Yehoyaqimlə təmsil olunan birinci xəbərin qüvvətləndirilməsi 11 avqust 1840-cı ili işarələyir. Yehoyaqimin fəth edilməsi Babilin hökmranlığının yetmiş ilinin başlanğıcını qoyur və bu hökmranlıq Kirin fərmanı ilə sona yetir. Danielin birinci fəsli, pəhriz sınağı kimi təqdim olunan üç mərhələli bir sınaq prosesini müəyyən edir; bunun ardınca bir vizual sınaq gəlir və bu, lakmus sınağı ilə yekunlaşır. Bu üç sınaq 11 avqust 1840-cı ili təmsil edir; həmin vaxt İsa Məsihdən heç də aşağı olmayan bir Şəxsiyyət olan qüdrətli mələk göydən əlində kiçik bir kitab ilə endi və Allahın xalqı o zaman həmin kitabı “yeməli” idi; necə ki, Daniel və o üç sadiq gənc Babilin yeməyi əvəzinə paxlalı bitkilərdən ibarət pəhrizi yeməyi seçmişdilər.

The second test of that process represented the manifestation of the Protestant churches’ rejection of Miller’s message (the first angel’s message), when a distinction could then be seen between the Millerite movement, and the Protestant churches that then began their prophetic role as apostate Protestantism. The distinction between those two classes was as marked as was Daniel and the three worthies’ flesh appearing fairer and fatter for eating the heavenly food, instead of the Babylonian diet. That distinction was marked at the end of the biblical year of 1843 (April 19, 1844), when the tarrying time of the parable of the ten virgins arrived.

Həmin prosesin ikinci sınağı, Protestant kilsələrinin Millerin xəbərini (birinci mələyin xəbəri) rədd etməsinin təzahürünü ifadə edirdi; beləliklə, Millerçi hərəkat ilə o zaman mürtəd Protestantlıq kimi peyğəmbərlikdəki rollarına başlayan Protestant kilsələri arasında bir fərq görünməyə başladı. Bu iki sinif arasındakı fərq, Daniel ilə üç sadiq gəncin Babil pəhrizi əvəzinə səmavi qidadan yedikləri üçün bədənlərinin daha sağlam və daha kök görünməsi qədər aydın idi. Bu fərq, on qız məsəlindəki ləngimə vaxtının gəlib çatdığı Müqəddəs Kitabın 1843-cü ilinin sonunda (19 aprel 1844) özünü göstərdi.

The third test, which was the litmus test, represented October 22, 1844 when, after three years, the “hour” came when Nebuchadnezzar himself judged and pronounced Daniel and the three worthies “ten times” better than the Babylonian wise men. Placing Daniel chapter four, over chapter one, produces the waymarks of Millerite history beginning with the “time of the end” in 1798; the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840; the first disappointment on April 19, 1844; and the great disappointment of October 22, 1844.

Lakmus sınağı olan üçüncü sınaq 22 oktyabr 1844-cü ili təmsil edirdi; həmin vaxt üç ildən sonra “saat” gəlib çatdı və Navuxodonosorun özü Danieli və üç igidi Babilin hikmət sahiblərindən “on qat” üstün hesab edərək onlar barəsində hökm verib bunu elan etdi. Daniel kitabının dördüncü fəslini birinci fəslin üzərinə yerləşdirmək, 1798-ci ildəki “axır zaman”la başlayan Millerçi tarixin nişanələrini meydana çıxarır: 11 avqust 1840-cı ildə birinci mələyin xəbərinin qüvvətləndirilməsi; 19 aprel 1844-cü ildə birinci məyusluq; və 22 oktyabr 1844-cü ildə böyük məyusluq.

Beyond identifying the specific waymarks of Millerite history, the two chapters, when brought together “line upon line,” illustrate the message of the first angel, identify the two desolating powers that are the subject of the foundational doctrine of the twenty-three hundred days, and also the three-step testing process of Daniel twelve which always occurs when the book of Daniel is unsealed.

Millerçi tarixinin xüsusi nişanələrini müəyyən etməklə yanaşı, bu iki fəsil “sətir üzərinə sətir” bir araya gətirildikdə, birinci mələyin xəbərini nümayiş etdirir, iki min üç yüz günün əsas təliminin mövzusu olan iki viranedici gücü müəyyən edir, habelə Daniel on ikidəki, Daniel kitabı açıldığı zaman həmişə baş verən, üçmərhələli sınaq prosesini də göstərir.

They also identify that Nebuchadnezzar, as the symbol of the wise in 1798, in conjunction with his second dream in chapter four, represents William Miller, whose movement was to become the true Protestant horn. The work of William Miller, that represents the foundational truths of Adventism, are represented upon Habakkuk’s two tables, and God directed in the production of both those sacred tables.

Onlar həmçinin müəyyən edirlər ki, dördüncü fəsildəki ikinci yuxusu ilə əlaqədar olaraq, 1798-ci ildə müdriklərin rəmzi olan Navuxodonosor, hərəkatı həqiqi protestant buynuzu olmalı olan William Milleri təmsil edir. Adventizmin təməl həqiqətlərini təmsil edən William Millerin işi Habaqququn iki lövhəsi üzərində təmsil olunmuşdur və Allah həmin müqəddəs lövhələrin hər ikisinin hazırlanmasına rəhbərlik etmişdir.

There were several prophetic truths that Miller did not see correctly because his vantage point of prophetic history disallowed him from recognizing that there are three desolating powers; not only paganism (the dragon), papalism (the beast), but also apostate Protestantism (the false prophet). In God’s providence those prophetic understandings of Miller, that were limited by his vantage point in history, were not represented upon the two sacred tables of Habakkuk.

Millerin düzgün görə bilmədiyi bir neçə peyğəmbərlik həqiqəti var idi, çünki peyğəmbərlik tarixində onun mövqeyi ona üç viranəedici gücün mövcud olduğunu dərk etməyə imkan vermirdi; yalnız bütpərəstlik (əjdaha), papalıq sistemi (vəhşi heyvan) deyil, həm də mürtəd Protestantlıq (yalançı peyğəmbər) vardır. Allahın inayəti ilə, tarixin içində onun mövqeyi ilə məhdudlaşmış Millerin həmin peyğəmbərlik anlayışları Həbəqququn iki müqəddəs lövhəsi üzərində əks olunmamışdı.

Nebuchadnezzar’s second dream in chapter four of Daniel, represents William Miller’s second dream. Both dreams address the “seven times,” and Miller’s dream identifies the rejection of his work that began in 1863, and escalates until the Midnight Cry. Both dreams end with a kingdom restored after a period of scattering. For this reason, we will consider Miller’s second dream, before we consider directly the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.

Daniel kitabının dördüncü fəslindəki Navuxodonosorun ikinci yuxusu, William Millerin ikinci yuxusunu təmsil edir. Hər iki yuxu “yeddi vaxt”a toxunur və Millerin yuxusu onun 1863-cü ildə başlayan və Gecəyarısı Fəryadına qədər şiddətlənən işinin rədd edilməsini müəyyən edir. Hər iki yuxu səpələnmə dövründən sonra bərpa olunan bir padşahlıqla sona çatır. Bu səbəbdən, 1798-ci ildə möhürü açılmış Ulai çayı görüntüsünü birbaşa nəzərdən keçirməzdən əvvəl, Millerin ikinci yuxusunu nəzərdən keçirəcəyik.

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

> “Mən yuxuda gördüm ki, Allah görünməz bir əl vasitəsilə mənə təxminən on düym uzunluğunda və altı düym enində, qara ağacdan hazırlanmış, mirvari ilə incə naxışla bəzədilmiş, olduqca məharətlə işlənmiş bir sandıqça göndərdi. Sandıqçaya bir açar bağlanmışdı. Mən dərhal açarı götürüb sandıqçanı açdım; o zaman, heyrət və təəccübümə, onun hər cür və hər ölçüdə cəvahirat, almaz, qiymətli daşlar, eləcə də hər ölçü və dəyərdə qızıl və gümüş sikkələrlə dolu olduğunu gördüm; bunların hamısı sandıqçanın içində öz yerlərində gözəl bir şəkildə düzülmüşdü; və bu cür düzülmüş halda onlar yalnız günəşlə müqayisə oluna bilən bir nur və izzət saçırdılar.”

> “I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

> Mən düşündüm ki, ürəyim onun məzmununun parıltısı, gözəlliyi və dəyəri qarşısında hədsiz sevinclə dolsa da, bu ecazkar mənzərədən təkbaşına zövq almaq mənim borcum deyildi. Buna görə də onu otağımdakı orta masanın üstünə qoydum və arzu edən hər kəsin gəlib insanın bu həyatda indiyədək gördüyü ən izzətli və ən parlaq mənzərəni görə bilməsi üçün xəbər yaydım.

> “The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table. I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

> “İnsanlar gəlməyə başladılar; əvvəlcə sayca az idilər, lakin getdikcə izdihama çevrildilər. Onlar ilk dəfə sandığa baxanda heyrətə gəlir və sevincdən hayqırırdılar. Lakin tamaşaçılar çoxaldıqca, hər kəs cəvahirata əl vurmağa, onları sandıqdan çıxarmağa və masanın üstünə səpələməyə başladı. Mən düşünməyə başladım ki, sahibi sandığı və cəvahiratı yenidən məndən tələb edəcək; və əgər onların səpələnməsinə yol versəm, onları bir daha əvvəlki kimi sandıqdakı yerlərinə qoya bilmərəm; və hiss etdim ki, heç vaxt bu məsuliyyətə cavab verə bilməyəcəyəm, çünki bu, çox böyük olardı. O zaman mən insanlara yalvarmağa başladım ki, onlara əl vurmasınlar və onları sandıqdan çıxarmasınlar; lakin mən nə qədər çox yalvardımsa, onlar bir o qədər artıq səpələdilər; və indi onlar bunları otağın hər tərəfinə, yerə və otaqdakı hər bir mebel əşyasının üstünə səpələyirmiş kimi görünürdülər.”

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> “Sonra gördüm ki, onlar həqiqi cəvahirat və sikkələr arasına saysız-hesabsız miqdarda saxta cəvahirat və saxta sikkələr səpələyiblər. Mən onların alçaq rəftarına və nankorluğuna görə son dərəcə qəzəbləndim və buna görə onları məzəmmət edib danladım; lakin mən nə qədər çox məzəmmət etdimsə, onlar da saxta cəvahiratı və saxta sikkələri həqiqi olanların arasına bir o qədər çox səpələdilər.”

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

> “Sonra cismani canımda qəzəbləndim və onları otaqdan çıxarmaq üçün cismani güc işlətməyə başladım; lakin mən birini bayıra itələyərkən, daha üçü içəri girir, çirkab, yonqar, qum və hər cür zibil gətirirdilər; nəhayət, onlar həqiqi cəvahiratların, almazların və sikkələrin hər birinin üstünü örtdülər və bunların hamısı gözdən gizləndi. Onlar həmçinin mənim sandığımı parça-parça etdilər və onu zibilin arasına səpələdilər. Mən elə düşündüm ki, heç kəs mənim kədərimə də, qəzəbimə də məhəl qoymur. Mən tamamilə ruhdan düşdüm və ümidsizləşdim, oturub ağladım.

> “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

> “Beləcə, böyük itkimin və məsuliyyətimin dərdi ilə ağlayıb yas tutarkən Allahı xatırladım və O’nun mənə kömək göndərməsi üçün səmimiyyətlə dua etdim. Dərhal qapı açıldı və bir kişi otağa daxil oldu; o zaman insanların hamısı otağı tərk etdi. O isə əlində bir toz fırçası olduğu halda pəncərələri açdı və otaqdakı tozu və zibili süpürməyə başladı.

> “I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

> “Mən ona yalvardım ki, əl saxlasın, çünki dağıntılar arasında səpələnmiş bəzi qiymətli cəvahirat var idi.

> “He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them.’

> O mənə dedi ki, «qorxma», çünki onlara «qayğı göstərəcəkdi».

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> “Sonra o, torpağı və zibili, saxta daş-qaşları və saxta sikkələri süpürüb təmizləyərkən, bunların hamısı bir bulud kimi qalxıb pəncərədən bayıra çıxdı və külək onları aparıb uzaqlaşdırdı. Həmin qarışıqlıq içində bir anlıq gözlərimi yumdum; onları açanda zibilin hamısı yox olmuşdu. Qiymətli daş-qaşlar, almazlar, qızıl və gümüş sikkələr otağın hər tərəfinə bol-bol səpələnmiş halda uzanırdı.

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> “Sonra o, stolun üstünə əvvəlkindən xeyli böyük və daha gözəl bir qutu qoydu və ovuc-ovuc ləl-cəvahiratı, almazları, sikkələri yığıb qutunun içinə atdı; ta ki, bir dənəsi belə qalmadı, halbuki almazların bəzisi iynənin ucundan da böyük deyildi.”

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> “Sonra məni ‘gəl və gör’ deyə çağırdı.”

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> “Mən sandığa baxdım, lakin gözlərim bu mənzərənin parıltısından qamaşdı. Onlar əvvəlki izzətlərindən on qat artıq parlayırdılar. Mən elə düşündüm ki, onları quma səpib torpaqda tapdalayan o pis adamların ayaqları altında qumda cilalanmışdılar. Onlar sandığın içində gözəl bir nizamla, hər biri öz yerində düzülmüşdü; onları ora atan adamın çəkdiyi hər hansı bir əziyyətin görünən heç bir izi yox idi. Mən sevincdən ucadan qışqırdım və həmin qışqırıq məni oyatdı.” Early Writings, 81–83.

We will address Miller’s dream in the next article.

Növbəti məqalədə Millerin yuxusuna müraciət edəcəyik.

The following is an introduction of William Miller’s second dream, written by James White when he published Miller’s dream in the Advent Herald.

Aşağıdakılar, James White-ın William Miller-in ikinci yuxusunu Advent Herald-da nəşr edərkən qələmə aldığı giriş mətnidir.

> “The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past Second Advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

> “Aşağıdakı yuxu iki ildən artıq müddət əvvəl Advent Herald-da dərc edilmişdi. Mən o zaman gördüm ki, bu yuxu bizim keçmiş İkinci Gəliş təcrübəmizi aydın şəkildə göstərir və Allah bu yuxunu pərən-pərən düşmüş sürünün xeyri üçün vermişdir.

> “Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastics 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

> “Rəbbin böyük və dəhşətli gününün yaxınlaşmasının əlamətləri arasında Allah yuxuları da qoymuşdur. Bax: Yoel 2:28–31; Həvarilərin İşləri 2:17–20. Yuxular üç yolla gələ bilər: birincisi, “iş-gücün çoxluğundan.” Bax: Vaiz 5:3. İkincisi, Şeytanın murdar ruhunun və aldatmasının təsiri altında olanlar, onun təsiri ilə yuxular görə bilərlər. Bax: Qanunun Təkrarı 8:1–5; Yeremya 23:25–28; 27:9; 29:8; Zəkəriyyə 10:2; Yəhuda 8. Üçüncüsü isə, Allah həmişə Öz xalqını mələklərin və Müqəddəs Ruhun vasitəçiliyi ilə gələn yuxularla az və ya çox dərəcədə öyrətmişdir və hələ də öyrədir. Həqiqətin aydın nurunda dayananlar Allahın onlara nə vaxt yuxu verdiyini biləcəklər; belələri yalan yuxularla aldadılıb yoldan çıxarılmayacaqlar.”

> “‘And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the Lord will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream.’ Numbers 12:6. Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, [Genesis 37:5–9], and then the interesting story of their fulfilment in Egypt. ‘In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night.’ 1 Kings 3:5. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

> “‘Və dedi: İndi mənim sözlərimi eşidin; əgər aranızda bir peyğəmbər varsa, Mən Rəbb Özümü ona bir görüntüdə aşkar edərəm və onunla yuxuda danışaram.’ Saylar 12:6. Yaqub dedi: ‘Rəbbin mələyi yuxuda mənimlə danışdı.’ Yaradılış 31:2. ‘Allah gecə yuxuda Suriyalı Labanın yanına gəldi.’ Yaradılış 31:24. Yusifin yuxularını oxuyun, [Yaradılış 37:5–9], sonra isə onların Misirdə yerinə yetməsinin maraqlı hekayəsini. ‘Gibeonda Rəbb gecə yuxuda Süleymana göründü.’ 1 Padşahlar 3:5. Danielin ikinci fəslindəki böyük və mühüm heykəl bir yuxuda verildi, həmçinin yeddinci fəsildəki dörd vəhşi heyvan və s. də. Hirod körpə Xilaskarı məhv etməyə çalışarkən, Yusifə yuxuda xəbərdarlıq edildi ki, Misirə qaçsın. Matta 2:13.”

> “‘And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.’ Acts 2:17.

> “‘Və axır günlərdə belə olacaq, Allah buyurur, Öz Ruhumdan bütün bəşərin üzərinə tökəcəyəm; sizin oğullarınız və qızlarınız peyğəmbərlik edəcəklər, cavanlarınız görüntülər görəcək, qocalarınız isə yuxular görəcəklər.’ Həvarilərin işləri 2:17.

> “The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

> “Peyğəmbərlik ənamı — yuxular və görüntülər vasitəsilə — burada Müqəddəs Ruhun bəhrəsidir və axır günlərdə bir əlamət təşkil edəcək qədər kifayət dərəcədə təzahür etməlidir. Bu, İncil kilsəsinin ənamlarından biridir.

> “‘And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ.’ Ephesians 4:11–12.

> “‘Və O, bəzilərini həvarilər, bəzilərini PEYĞƏMBƏRLƏR, bəzilərini müjdəçilər, bəzilərini isə çobanlar və müəllimlər olaraq verdi; müqəddəslərin kamilləşdirilməsi, xidmət işi və Məsihin bədəninin bina edilməsi üçün.’ Efeslilərə 4:11–12.”

> “‘And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS,’ etc. 1 Corinthians 12:28. ‘Despise not PROPHESYINGS.’ 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I cannot have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

> “Allah Kilsədə bəzilərini təyin etmişdir: əvvəlcə həvariləri, ikinci olaraq PEYĞƏMBƏRLƏRİ,” və s. 1 Korinflilərə 12:28. “PEYĞƏMBƏRLİKLƏRƏ həqarətlə baxmayın.” 1 Saloniklilərə 5:20. Həmçinin baxın: Həvarilərin işləri 13:1; 21:9; Romalılara 7:6; 1 Korinflilərə 14:1, 24, 39. Peyğəmbərlər və ya peyğəmbərliklər Məsihin kilsəsinin möhkəmləndirilməsi üçündür; və Allahın Kəlamından onların müjdəçilər, çobanlar və müəllimlərdən əvvəl dayandırılmalı olduğunu göstərən heç bir dəlil irəli sürülə bilməz. Lakin etiraz edən deyir: “O qədər çox yalançı görüntülər və yuxular olmuşdur ki, mən bu qəbildən olan heç nəyə etimad edə bilmirəm.” Doğrudur ki, Şeytanın da saxtası vardır. Onun həmişə yalançı peyğəmbərləri olmuşdur və şübhəsiz ki, aldatma və zəfər içində olduğu bu son saatında onları indi də gözləyə bilərik. Belə xüsusi vəhyləri, saxtası mövcuddur deyə rədd edənlər, eyni dərəcədə haqlı sayılaraq bir qədər də irəli gedib Allahın insana heç vaxt yuxuda və ya görüntüdə Özünü aşkar etmədiyini də inkar edə bilərlər; çünki saxta həmişə mövcud olmuşdur.

> “Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

> “Yuxular və görüntülər Allahın Özünü insana bəyan etdiyi vasitədir. O, peyğəmbərlərlə bu vasitə ilə danışmışdır; O, peyğəmbərlik ənamını Müjdə kilsəsinin ənamları arasına qoymuş və yuxularla görüntüləri ‘AXIR ZAMANLAR’ın digər əlamətləri ilə bir sıraya daxil etmişdir.” Amin.

> “My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.” James White.

> “Yuxarıdakı qeydlərdə məqsədim etirazları Müqəddəs Yazıya uyğun bir şəkildə aradan qaldırmaq və oxucunun zehnini aşağıdakılar üçün hazırlamaq olmuşdur.” James White.

Back to Articles