Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seven

Daniel Kitabı - Yüz Yeddinci

The Prophetic Narrative: From Jeroboam to Josiah and the Restoration of the Old Paths

Peyğəmbərlik Rəvayəti: Yarobamdan Yoşiyaya və Qədim Yolların Bərpasına Doğru

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 1844, the Protestants of the United States withdrew from the Millerite movement and took their prophetic position as a daughter of Babylon, as typified by Jeroboam instituting a counterfeit system of worship when his ten northern tribes separated from the southern kingdom of Judah. Jeroboam’s two golden calves, one in the city of Bethel (meaning “the house of God”/Church), and the other in Dan (meaning judgment/State) typified the false system of Church and State that typifies the United States. All the elements of Jeroboam’s counterfeit system of church and state were patterned after the very same structure set forth in the rebellion of Aaron. Thus, Jeroboam’s counterfeit system of worship was an image of Aaron’s counterfeit system of worship.

1844-cü ildə Amerika Birləşmiş Ştatlarının protestantları Millerçi hərəkatdan geri çəkildilər və on şimal qəbiləsi cənubdakı Yəhuda padşahlığından ayrıldıqda Yarovamın saxta bir ibadət sistemi təsis etməsi ilə timsal olunan şəkildə, Babilin bir qızı kimi öz peyğəmbərlik mövqelərini tutdular. Yarovamın iki qızıl buzovu—biri Bet-El şəhərində (mənası “Allahın evi”/Kilsə), digəri isə Danda (mənası mühakimə/Dövlət)—Amerika Birləşmiş Ştatlarını timsal edən saxta Kilsə və Dövlət sistemini timsal edirdi. Yarovamın saxta kilsə və dövlət sisteminin bütün ünsürləri Harunun üsyanında ortaya qoyulmuş elə həmin quruluş əsasında formalaşdırılmışdı. Beləliklə, Yarovamın saxta ibadət sistemi Harunun saxta ibadət sisteminin bir surəti idi.

Jeroboam’s counterfeit system represented the system of worship that Protestantism upheld when it separated from the movement of the first angel and became a daughter, or an image of the Roman beast of the papacy. At the very institution of Jeroboam’s counterfeit system, a prophet from Judah confronted his altar and false system of worship. In 1844, at the very outset of the role of apostate Protestantism instituting a system of worship represented as the daughter of Rome, the Millerites, by faith, entered the Most Holy Place of the heavenly sanctuary and recognized the Sabbath, and thus represented a prophetic rebuke to the daughters of Rome, who chose to continue observing the mark of Rome’s authority—Sunday worship.

Yarobamın saxta sistemi, Protestantlığın birinci mələyin hərəkatından ayrılıb papalığın Roma vəhşisinin qızı, yaxud surəti olduğu zaman müdafiə etdiyi ibadət sistemini təmsil edirdi. Yarobamın saxta sisteminin məhz təsis edildiyi zaman Yəhudadan olan bir peyğəmbər onun qurbangahı və saxta ibadət sistemi ilə üz-üzə gəldi. 1844-cü ildə, Romaya məxsus qız kimi təmsil olunan bir ibadət sistemini təsis edən mürtəd Protestantlığın rolunun lap başlanğıcında, Millerçilər imanla səmavi məbədin Ən Müqəddəs Yerinə daxil oldular və Şənbəni tanıdılar; beləliklə, Romanın qızlarına qarşı peyğəmbərlik məzəmmətini təmsil etdilər; çünki onlar Romanın hakimiyyət nişanəsi olan bazar ibadətini müşahidə etməyə davam etməyi seçdilər.

The prophet of Judah that confronted Jeroboam, there and then set forth a prophecy.

Yəhudalı peyğəmbər Yerobama qarşı çıxaraq, elə oradaca və o anda bir peyğəmbərlik bəyan etdi.

> And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:2, 3.

> O, Rəbbin sözü ilə qurbangaha qarşı səslənib dedi: Ey qurbangah, qurbangah, Rəbb belə deyir: Bax, Davud evinə Yoşiya adlı bir oğul doğulacaq; sənin üzərində buxur yandıran səcdəgahların kahinlərini sənin üzərində qurban edəcək və insan sümükləri sənin üzərində yandırılacaq. Və həmin gün bir əlamət verib dedi: Rəbbin söylədiyi əlamət budur; bax, qurbangah yarılacaq və onun üzərində olan kül töküləcək. 1 Padşahlar 13:2, 3.

The prophecy included the doubling of the word “altar.” A doubling of a word or phrase in prophecy represents a symbol of the second angel’s message, thus identifying the year 1844, when the second angel arrived and Protestantism fell, becoming a daughter of Babylon. At the same time the prophet provided a sign, just as the Millerites in 1844, recognized the sign of the Sabbath. As Jeroboam threatened the prophet in the following verses, his hand was paralyzed, thus referencing the mark of Babylon that is forced upon either the forehead or the hand, and which when received spiritually cripples a person for eternity.

Peyğəmbərlikdə “qurbangah” sözünün iki dəfə təkrarlanması da yer alırdı. Peyğəmbərlikdə bir sözün və ya ifadənin təkrarlanması ikinci mələyin xəbərinin rəmzini ifadə edir; beləliklə, ikinci mələyin gəldiyi və protestantlığın yıxılaraq Babilin bir qızına çevrildiyi 1844-cü ili müəyyən edir. Eyni zamanda peyğəmbər bir əlamət verdi; necə ki, 1844-cü ildə Millerçilər Şənbə əlamətini tanımışdılar. Sonrakı ayələrdə Yerobam peyğəmbəri hədələdiyi zaman onun əli iflic oldu; bu isə ya alına, ya da ələ zorla qəbul etdirilən Babil nişanına işarə edir və bu nişan ruhani mənada qəbul edildikdə insanı əbədiyyət boyu şikəst edir.

For the purposes of this study, we are considering the prediction the prophet set forth identifying that “a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee.” Josiah means “the foundation of God”, and represents the foundations of Adventism that were built in the very history typified by Jeroboam’s inauguration of his false system of worship. Upon the false system of worship instituted by Jeroboam, Josiah would punish the priests who led out in the counterfeit worship.

Bu tədqiqatın məqsədləri baxımından, biz peyğəmbərin irəli sürdüyü bu önxəbərdarlığı nəzərdən keçiririk; orada belə müəyyən edilir ki, “Davud nəslinə bir uşaq doğulacaq, adı Yoşiya olacaq; və sənin üzərində sənin üzərində buxur yandıran yüksək yerlərin kahinlərini qurban verəcək, və insan sümükləri sənin üzərində yandırılacaq.” Yoşiya “Allahın təməli” mənasını daşıyır və Yerobamın öz saxta ibadət sisteminin açılışını etdiyi tarixdə tipik şəkildə göstərilən məhz həmin tarixdə qurulmuş Adventizmin təməllərini təmsil edir. Yerobam tərəfindən təsis edilmiş saxta ibadət sistemi üzərinə Yoşiya saxta ibadətdə rəhbərlik edən kahinləri cəzalandıracaqdı.

The prophet disobeyed the Lord’s command not to return the way he had come to Jeroboam’s inauguration, and not to eat or drink in Bethel. When he ate the food of the lying prophet of Bethel he was set forth as a symbol of the death that would be brought upon those who after 1844, would choose to return to and eat the doctrines and false prophetic methodologies of apostate Protestantism, as represented by the rebellion of 1863. The deathbed of those who rebelled in 1863, would be the same deathbed as the lying prophet of Bethel. The deathbed for apostate Protestantism was the history of August 11, 1840 through to 1844, when they; the former chosen people of God were passed by, and became the daughters of Rome. Laodicean Adventism’s deathbed will also be between the date when the mighty angel descended on September 11, 2001, as it had done in 1840, and the hour of the great earthquake, representing the soon coming Sunday law.

Peyğəmbər, Yarovamın taxta çıxma mərasiminə gəldiyi yolla geri qayıtmamaq və Bet-El-də yeyib-içməmək barədə Rəbbin əmrini pozdu. O, Bet-Elin yalançı peyğəmbərinin verdiyi yeməyi yediyi zaman, 1844-cü ildən sonra geri qayıdaraq 1863-cü il üsyanı ilə təmsil olunan mürtəd protestantlığın təlimlərini və saxta peyğəmbərlik metodologiyalarını yeməyi seçəcək olanların üzərinə gətiriləcək ölümün bir simvolu kimi ortaya qoyuldu. 1863-cü ildə üsyan edənlərin ölüm yatağı, Bet-Elin yalançı peyğəmbərinin ölüm yatağı ilə eyni olacaqdı. Mürtəd protestantlıq üçün ölüm yatağı 11 avqust 1840-cı ildən 1844-cü ilə qədər olan tarix idi; həmin vaxt Allahın əvvəllər seçilmiş xalqı olan onlar kənara qoyuldular və Romanın qızlarına çevrildilər. Laodikeya Adventizminin ölüm yatağı da, 1840-cı ildə olduğu kimi, qüdrətli mələyin 11 sentyabr 2001-ci ildə endiyi tarix ilə tezliklə gələcək bazar qanununu təmsil edən böyük zəlzələnin saatı arasında olacaqdır.

On September 11, 2001, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began and the angel began to move through Jerusalem placing a mark on the forehead of those who sigh and cry for the abominations done in the land (the United States), and the church (Laodicean Adventism). On September 11, 2001, the sins of the fathers represented by the four abominations of Ezekiel, became present testing truths in the sealing process that then began.

11 sentyabr 2001-ci ildə yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi başlandı və mələk Yerusəlimin içindən keçərək ölkədə (Amerika Birləşmiş Ştatlarında) və kilsədə (Laodikeyalı Adventizmdə) edilən iyrəncliklər üçün ah çəkib fəryad edənlərin alnına nişan qoymağa başladı. 11 sentyabr 2001-ci ildə, Yezekelin dörd iyrəncliyi ilə təmsil olunan ataların günahları, həmin vaxt başlanan möhürlənmə prosesində mövcud sınaq həqiqətlərinə çevrildi.

The test of 1863, involved the foundations of the Millerite movement as represented by the “seven times,” of Leviticus twenty-six that had been rejected in 1863. The test involved a willingness or unwillingness to return to Jeremiah’s old paths in order to find the rest of the latter rain. The test of 1888, was the message to the Laodicean church as brought by Elders Jones and Waggoner, which was also the message of justification by faith.

1863-cü ilin sınağı, 1863-cü ildə rədd edilmiş olan Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”la təmsil edilən Miller hərəkatının təməllərini əhatə edirdi. Bu sınaq, son yağışın rahatlığını tapmaq üçün Yeremiyanın qədim yollarına qayıtmağa hazır olmaq və ya hazır olmamaq məsələsini ehtiva edirdi. 1888-ci ilin sınağı isə, Ağsaqqallar Jones və Waggoner tərəfindən gətirilən Laodikeya kilsəsinə ünvanlanmış xəbər idi; bu, eyni zamanda imanla saleh sayılma xəbəri idi.

In 1856, the message to Laodicea first arrived in the movement of the Millerites, and it arrived with the increased light of the “seven times,” but both the experience represented by the remedies in the message to Laodicea, and the message of prophetic history were rejected in 1863. The experience was represented by the vision (mareh) of “the appearance”, and the vision of the (chazon) “prophetic history” that were both rejected. Both of those visions had found their fulfillment on October 22, 1844, and nineteen years later they were both rejected, for Jesus always identifies the end with the beginning.

1856-cı ildə Laodikeyaya ünvanlanan xəbər ilk dəfə Millerçilərin hərəkatına gəldi və o, “yeddi vaxt”ın artmış nuru ilə birlikdə gəldi; lakin həm Laodikeyaya ünvanlanan xəbərdəki çarələrlə təmsil olunan təcrübə, həm də peyğəmbərlik tarixinin xəbəri 1863-cü ildə rədd edildi. Bu təcrübə “görünüş”ün vəhyi (mareh) ilə, həmçinin (chazon) “peyğəmbərlik tarixi”nin vəhyi ilə təmsil olunurdu; onların hər ikisi də rədd edildi. Bu vəhylərin hər ikisi 22 oktyabr 1844-cü ildə öz yerinə yetməsini tapmışdı və on doqquz il sonra onların hər ikisi rədd edildi, çünki İsa həmişə sonu başlanğıcla eyniləşdirir.

On September 11, 2001, the test of the rebellions of 1863 and 1888, became again testing truth, for they were both connected to the old paths of Jeremiah. On that date the latter rain message arrived, and the test of 1919, also arrived, for in 1919, the false gospel of a Christ who is void of any prophetic relevance was set forth as a counterfeit “peace and safety” message. When the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001, verses one through three were fulfilled, and verses one through three represent the message of the “first voice”.

11 sentyabr 2001-ci ildə 1863 və 1888-ci illərin üsyanlarının sınağı yenidən sınaq həqiqəti oldu, çünki onların hər ikisi Yeremyanın qədim yolları ilə bağlı idi. Həmin tarixdə son yağış xəbəri gəldi və 1919-cu ilin sınağı da gəldi, çünki 1919-cu ildə peyğəmbərlik baxımından hər cür əhəmiyyətindən məhrum bir Məsihin yalançı müjdəsi saxta “sülh və əmin-amanlıq” xəbəri kimi irəli sürülmüşdü. Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələk 11 sentyabr 2001-ci ildə endiyi zaman, birinci ayədən üçüncü ayəyədək olan ayələr yerinə yetdi və birinci ayədən üçüncü ayəyədək olan ayələr “birinci səs”in xəbərini təmsil edir.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “İndi mənim Nyu-Yorkun nəhəng bir dalğa ilə süpürülüb aparılacağını bəyan etdiyim sözü yayılırmı? Mən bunu heç vaxt deməmişəm. Mən demişəm ki, orada mərtəbə-mərtəbə ucaldılan böyük binalara baxarkən belə demişəm: “Rəbb yeri şiddətlə sarsıtmaq üçün qalxanda nə dəhşətli səhnələr baş verəcək! O zaman Vəhy 18:1–3 ayələrinin sözləri yerinə yetəcək.” Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin bütövlüyü yer üzərinə gələcək şeylər barədə bir xəbərdarlıqdır. Lakin Nyu-Yorkun başına gələcək şeylər barəsində mənə xüsusi olaraq heç bir nur verilməmişdir; yalnız bunu bilirəm ki, bir gün oradakı böyük binalar Allahın qüdrətinin döndərməsi və alt-üst etməsi ilə yerlə-yeksan ediləcək. Mənə verilən nurdan bilirəm ki, dünyada məhv vardır. Rəbbdən gələn bir söz, Onun qüdrətli gücünün bir toxunuşu — və bu nəhəng tikililər yıxılacaq. Elə səhnələr baş verəcək ki, onların dəhşətini təsəvvür belə edə bilmərik.” Review and Herald, 5 iyul 1906.

With the arrival of the angel of Revelation eighteen, the latter rain began to sprinkle, and the “prophetic debate” represented in Habakkuk chapter two, began. The debate was over two methodologies for understanding Bible prophecy, and a false and a true latter rain message. The debate ends when the “second voice” of Revelation eighteen arrives and identifies the beginning of God’s executive judgment upon modern Babylon, and calls God’s other flock out of Babylon. The arrival of the second voice marks the end of the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is represented by the fourth abomination, that in turn represents the fourth and final generation of Laodicean Adventism as bowing down to the sun, at the soon-coming Sunday law.

Vəhy on səkkizinci fəslin mələyinin gəlişi ilə axırıncı yağış səpilməyə başladı və Habakkuk kitabının ikinci fəslində təmsil olunan “peyğəmbərlik mübahisəsi” başlandı. Mübahisə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliklərini anlamaq üçün iki metodologiya, habelə yalançı və həqiqi bir axırıncı yağış xəbəri üzərində idi. Mübahisə Vəhy on səkkizinci fəslin “ikinci səsi” gəldikdə sona çatır; o, müasir Babil üzərinə Allahın icraedici hökmünün başlanğıcını müəyyən edir və Allahın digər sürüsünü Babildən çıxmağa çağırır. İkinci səsin gəlişi yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi tarixinin sonunu göstərir; bu tarix dördüncü iyrəncliklə təmsil olunur və həmin iyrənclik də öz növbəsində, tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı günəşə səcdə edən Laodikeya Adventizminin dördüncü və son nəslini təmsil edir.

The deathbed of apostate Protestantism, between the descent of the angel and the closed door of 1844, typified the deathbed of Laodicean Adventism between the descent of the angel and the closed door of the soon-coming Sunday law. The prophet from Judah was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel, and when king Josiah initiated his reform, he stood before that very grave. The reformation of king Josiah, whose name represents “the foundations of God”, began when God began to lead His last day people back to the foundations on September 11, 2001. His reform had begun when the work of restoring the temple was taken up.

Mürtəd Protestantizmin ölüm döşəyi, mələyin enişi ilə 1844-cü ilin bağlanmış qapısı arasında, mələyin enişi ilə tezliklə gələcək Bazar qanununun bağlanmış qapısı arasında yerləşən Laodikeyalı Adventizmin ölüm döşəyini təmsil edirdi. Yəhudadan olan peyğəmbər Bet-Elin yalançı peyğəmbəri ilə eyni qəbirdə dəfn edildi və padşah Yoşiya öz islahatına başlayanda məhz həmin qəbirin qarşısında dayandı. Adı “Allahın təməlləri” mənasını ifadə edən padşah Yoşiyanın islahatı, Allah Öz axırzaman xalqını 11 sentyabr 2001-ci ildə yenidən təməllərə qaytarmağa başladığı zaman başlandı. Onun islahatı məbədin bərpası işinin üzərinə götürüldüyü zaman başlamışdı.

> And it came to pass in the eighteenth year of king Josiah, that the king sent Shaphan the son of Azaliah, the son of Meshullam, the scribe, to the house of the Lord, saying, Go up to Hilkiah the high priest, that he may sum the silver which is brought into the house of the Lord, which the keepers of the door have gathered of the people: And let them deliver it into the hand of the doers of the work, that have the oversight of the house of the Lord: and let them give it to the doers of the work which is in the house of the Lord, to repair the breaches of the house, Unto carpenters, and builders, and masons, and to buy timber and hewn stone to repair the house. Howbeit there was no reckoning made with them of the money that was delivered into their hand, because they dealt faithfully. And Hilkiah the high priest said unto Shaphan the scribe, I have found the book of the law in the house of the Lord. And Hilkiah gave the book to Shaphan, and he read it. And Shaphan the scribe came to the king, and brought the king word again, and said, Thy servants have gathered the money that was found in the house, and have delivered it into the hand of them that do the work, that have the oversight of the house of the Lord. And Shaphan the scribe showed the king, saying, Hilkiah the priest hath delivered me a book. And Shaphan read it before the king. And it came to pass, when the king had heard the words of the book of the law, that he rent his clothes. And the king commanded Hilkiah the priest, and Ahikam the son of Shaphan, and Achbor the son of Michaiah, and Shaphan the scribe, and Asahiah a servant of the king’s, saying, Go ye, inquire of the Lord for me, and for the people, and for all Judah, concerning the words of this book that is found: for great is the wrath of the Lord that is kindled against us, because our fathers have not hearkened unto the words of this book, to do according unto all that which is written concerning us. 2 Kings 22:3–13.

> Padşah Yoşiyanın on səkkizinci ilində belə oldu ki, padşah Azalyanın oğlu, Meşullamın oğlu katib Şafanı Rəbbin evinə göndərib dedi: “Baş kahin Hilqiyanın yanına çıx ki, Rəbbin evinə gətirilən və qapı gözətçilərinin xalqdan topladığı gümüşü hesablasın. Qoy onu Rəbbin evinə nəzarət edən iş icraçılarının əlinə versinlər; onlar da Rəbbin evində çalışan işçilərə versinlər ki, evin yarıqlarını təmir etsinlər; dülgərlərə, bənnalara və daşyonanlara, həmçinin evi təmir etmək üçün ağac və yonulmuş daş almağa versinlər. Ancaq onların əlinə verilən pul barəsində onlarla hesab aparılmadı, çünki onlar sədaqətlə davranırdılar.” Baş kahin Hilqiya katib Şafana dedi: “Rəbbin evində Qanun kitabını tapdım.” Hilqiya kitabı Şafana verdi, o da onu oxudu. Katib Şafan padşahın yanına gəlib padşaha xəbər çatdıraraq dedi: “Qulların evdə tapılan pulu yığıb Rəbbin evinə nəzarət edən iş icraçılarının əlinə veriblər.” Sonra katib Şafan padşaha bildirib dedi: “Kahin Hilqiya mənə bir kitab verdi.” Şafan onu padşahın hüzurunda oxudu. Belə oldu ki, padşah Qanun kitabının sözlərini eşidəndə paltarlarını cırdı. Padşah kahin Hilqiyaya, Şafanın oğlu Ahiqama, Mikayanın oğlu Akbora, katib Şafana və padşahın qulu Asayaya əmr edib dedi: “Gedin, tapılan bu kitabın sözləri barəsində mənim, xalqın və bütün Yəhudanın xatirinə Rəbdən soruşun. Çünki atalarımız bu kitabın sözlərinə qulaq asmadıqları və bizim barəmizdə yazılanların hamısına uyğun əməl etmədikləri üçün Rəbbin bizə qarşı alovlanan qəzəbi böyükdür.” 2 Padşahlar 22:3–13.

The prediction that a child would be born named Josiah, identifies September 11, 2001, when the mighty angel descended and led His last-day people back to the old paths. That descent had been typified by the descent of the same angel on August 11, 1840. Both descents marked a fulfillment of a prophecy of Islam. The historical figure whose name is associated with identifying in advance, and publishing the advance prediction of the fulfillment of the time prophecy of Islam found in Revelation chapter nine verse fifteen, was Josiah.

Yoşiya adlı bir uşağın doğulacağı barədə qabaqcadan verilmiş xəbərdarlıq, qüdrətli mələyin enib Özünün axırgün xalqını qədim cığırlara geri apardığı 11 sentyabr 2001-ci ili müəyyənləşdirir. Həmin eniş, eyni mələyin 11 avqust 1840-cı ildə enməsi ilə əvvəlcədən simvollaşdırılmışdı. Hər iki eniş İslam haqqında bir peyğəmbərliyin yerinə yetməsini qeyd edirdi. Adı Vəhy kitabının doqquzuncu fəslinin on beşinci ayəsində tapılan İslamın zaman peyğəmbərliyinin yerinə yetməsinin qabaqcadan müəyyən edilməsi və bu qabaqcadan verilmiş xəbərdarlığın nəşr olunması ilə əlaqələndirilən tarixi şəxsiyyət Yoşiya idi.

In both descents of the angel of Revelation chapter ten or eighteen, the name “Josiah” is marked. Josiah Litch presented the message of Islam that was fulfilled on August 11, 1840, and on September 11, 2001 the prophecy of the birth of a child named Josiah, that had been set forth by the disobedient prophet in the history of Jeroboam, was fulfilled in Laodicean Adventism as the angel led His last-day people back to the foundational history where the confrontation of the disobedient prophet and Jeroboam had met its fulfillment. The biblical testimony identified a prediction of a Josiah to come, and when the history typified by the disobedient prophet was repeated in 1844, his prediction of the name was once again placed into the prophetic narrative.

Vəhy kitabının onuncu və ya on səkkizinci fəslindəki mələyin hər iki enişində “Yosiya” adı qeyd olunur. Yosiya Liç 11 avqust 1840-cı ildə yerinə yetmiş İslam xəbərini təqdim etdi və 11 sentyabr 2001-ci ildə Yeroboamın tarixində itaətsiz peyğəmbər tərəfindən irəli sürülmüş, Yosiya adlı bir uşağın doğuluşuna dair peyğəmbərlik Laodikiya Adventizmində yerinə yetdi; belə ki, mələk Özünün axırzaman xalqını itaətsiz peyğəmbərlə Yeroboamın qarşıdurmasının öz yerinə yetməsinə çatdığı təməl tarixə geri apardı. Müqəddəs Kitabın şahidliyi gələcəkdə gələcək bir Yosiyanın öncədən bildiriləcəyini müəyyənləşdirmişdi və itaətsiz peyğəmbərlə timsallaşdırılan tarix 1844-cü ildə təkrarlandıqda, onun ada dair öncədən söylədiyi xəbər bir daha peyğəmbərlik nəqlinin içinə daxil edildi.

On September 11, 2001, the Lion of the tribe of Judah led His last-day people back to Jeremiah’s old paths, which represented the forty-six years in which the Messenger of the Covenant had erected a temple to suddenly come to on October 22, 1844. Josiah had discovered the curse of Moses as he initiated the work of repairing the temple. The work of the one hundred and forty-four thousand is represented by Isaiah as a work of restoration.

2001-ci il sentyabrın 11-də Yəhuda qəbiləsinin Aslanı Öz son gün xalqını Yeremyanın qədim yollarına geri apardı; bu yollar Əhdin Elçisinin qəflətən gəlmək üçün 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldiyi məbədi tikdiyi qırx altı ili təmsil edirdi. Yoşiya məbədin təmiri işinə başladığı zaman Musanın lənətini kəşf etmişdi. Yüz qırx dörd minin işi Yeşaya tərəfindən bərpa işi kimi təmsil olunur.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> Onlar qədim xarabalıqları bərpa edəcək, əvvəlki viranəlikləri yenidən ucaldacaq və bir çox nəsillərin viran qalmış şəhərlərini təmir edəcəklər. Yeşaya 61:4.

The work of Josiah in repairing and restoring the temple, is the work Isaiah identifies is accomplished by God’s last-day people, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived. That work was also typified by those who came out of Babylon in the time of Ezra.

Yoşiyanın məbədi təmir edib bərpa etmək işi, Yeşayanın Allahın axırzaman xalqı tərəfindən yerinə yetiriləcəyini göstərdiyi işdir; çünki bütün peyğəmbərlər yaşadıqları günlərdən daha çox axırzamanlardan danışırlar. Həmin iş, həmçinin Ezra dövründə Babildən çıxanlar tərəfindən də əvvəlcədən təmsil olunmuşdur.

> For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:9.

> Çünki biz qullar idik; lakin Allahımız əsarətimizdə bizi tərk etmədi, əksinə, Fars padşahlarının gözündə bizə mərhəmət göstərdi ki, bizə yenidən həyat versin, Allahımızın evini ucaltsın, onun viranəliklərini bərpa etsin və Yəhudada və Yerusəlimdə bizə bir hasar versin. Ezra 9:9.

The work carried on by Ezra was accomplished when they had come out of Babylon, and it represents the work of temple restoration Josiah was doing, the work identified by Isaiah of God’s last-day people, and it began on September 11, 2001. In the Revelation John also identifies that work.

Ezra tərəfindən həyata keçirilən iş Babilon’dan çıxmış olduqları vaxt başa çatdırıldı və bu, Yoşiyanın yerinə yetirdiyi məbədin bərpası işini, Yeşayanın Allahın axır gün xalqına aid olaraq müəyyən etdiyi işi təmsil edir və bu iş 11 sentyabr 2001-ci ildə başladı. Vəhy kitabında Yəhya da həmin işi müəyyən edir.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 10:8–11:3.

> Və göydən eşitdiyim səs yenə mənimlə danışıb dedi: Get, dənizin və yerin üzərində duran mələyin əlində açıq olan kiçik kitabı götür. Mən də mələyin yanına gedib ona dedim: Kiçik kitabı mənə ver. O isə mənə dedi: Onu götür və ye; o, qarnını acı edəcək, amma ağzında bal kimi şirin olacaq. Mən də kiçik kitabı mələyin əlindən götürüb yedim; o, ağzımda bal kimi şirin idi; lakin onu yeyən kimi qarnım acı oldu. O da mənə dedi: Sən yenə bir çox xalqlar, millətlər, dillər və padşahlar barəsində peyğəmbərlik etməlisən. Və mənə əsaya bənzər bir qamış verildi; mələk durub dedi: Qalx və Allahın məbədini, qurbangahı və orada ibadət edənləri ölç. Lakin məbədin xaricində olan həyəti kənarda qoy və onu ölçmə; çünki o, bütpərəstlərə verilmişdir; onlar müqəddəs şəhəri qırx iki ay ayaq altında tapdalayacaqlar. Mən iki şahidimə qüdrət verəcəyəm və onlar çul geyinmiş halda min iki yüz altmış gün peyğəmbərlik edəcəklər. Vəhy 10:8–11:3.

In this passage John represents the Millerites who had eaten the message that was in the angel’s hand when He descended on August 11, 1840, but who had also suffered the bitter disappointment of October 22, 1844. Standing at the bitter disappointment of 1844, John was told that he, as a symbol of God’s last-day people, must repeat the experience represented by 1840 to 1844, thus pointing forward to September 11, 2001, and unto the soon coming Sunday law. He was told “Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings,” representing the whole world being lightened when the angel descends in Revelation eighteen, when the history of Revelation chapter ten is repeated—“line upon line.”

Bu parçada Yəhya, 1840-cı il avqustun 11-də mələk enərkən onun əlində olan xəbəri yemiş, lakin 1844-cü il oktyabrın 22-də baş vermiş acı məyusluğu da yaşamış Millerçiləri təmsil edir. 1844-cü ilin acı məyusluğunun üzərində duran Yəhyaya bildirildi ki, o, Allahın axır günlərdəki xalqının rəmzi olaraq, 1840-dan 1844-ə qədər təmsil edilən təcrübəni yenidən təkrar etməlidir; bununla da 2001-ci il sentyabrın 11-nə və tezliklə gələcək bazar qanununa işarə edilirdi. Ona belə deyildi: “Sən yenə bir çox xalqlar, millətlər, dillər və padşahlar önündə peyğəmbərlik etməlisən”; bu isə Vəhyin on səkkizinci fəslində mələk enəndə bütün dünyanın işıqlandırılmasını təmsil edir, yəni Vəhyin onuncu fəslinin tarixi “sətir üstünə sətir” olaraq təkrar edildiyi zaman.

In connection with identifying the history that would be repeated when God’s last day people prophesied again, John was told to “rise and measure” the temple of God. His “measuring” was specifically identified, for he had been placed in the year of 1844, where his stomach was made bitter by the disappointment of October, 22. He was told to measure the temple, but to leave off the courtyard, which he was informed represented the time of the Gentiles, when they would trample down the courtyard for twelve hundred and sixty years. The twelve hundred and sixty years ended in 1798. John was to begin his measuring in 1798, and leave off the previous twelve hundred and sixty years, where the spiritual temple and spiritual Jerusalem had been trodden down. He was standing at the disappointment of 1844, so from 1798 to 1844, is forty-six years. Those forty-six years represent the temple.

Allahın axır gün xalqı yenidən peyğəmbərlik edərkən təkrarlanacaq tarixi müəyyənləşdirməklə bağlı olaraq, Yəhyaya Allahın məbədini “qalxıb ölçməsi” deyildi. Onun “ölçməsi” xüsusi olaraq müəyyən edilmişdi, çünki o, 1844-cü ilə yerləşdirilmişdi; burada onun qarnı 22 oktyabr məyusluğu ilə acı olmuşdu. Ona məbədi ölçməsi, lakin həyəti kənarda qoyması deyildi; ona bildirilmişdi ki, bu, başqa millətlərin vaxtını təmsil edir və onlar min iki yüz altmış il ərzində həyəti tapdalayacaqdılar. Min iki yüz altmış il 1798-ci ildə başa çatdı. Yəhya ölçməsinə 1798-ci ildə başlamalı və bundan əvvəlki min iki yüz altmış ili kənarda qoymalı idi; həmin dövrdə ruhani məbəd və ruhani Yerusəlim tapdalanmışdı. O, 1844-cü il məyusluğunda dayanmışdı; buna görə də 1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər qırx altı ildir. Həmin qırx altı il məbədi təmsil edir.

When John, as God’s last-day people were to prophesy again, as they had done from 1840 to 1844, they would begin when the angel descended at the fulfillment of a prophecy of Islam. Their work of prophesying again would require a work of measuring the temple, and that work would represent an investigation of the “old paths”, which was the history represented by the “temple”, which began at the time of the end in 1798, and ended with the great disappointment of 1844. As they began their work of investigating Jeremiah’s old paths, which is John’s “temple of forty-six years”, the curse of Moses was found in the rubbish scattered all over the temple, and the prediction of the Josiah to come was fulfilled. The work of Josiah is also identified again by Isaiah:

Yəhya, Allahın axırzaman xalqı yenidən peyğəmbərlik etməli olduğu kimi, necə ki, onlar 1840-dan 1844-ə qədər etmişdilər, İslam haqqında bir peyğəmbərliyin yerinə yetməsi zamanı mələk enəndə başlayacaqdılar. Onların yenidən peyğəmbərlik etmə işi məbədi ölçmək işini tələb edəcəkdi və bu iş “qədim yollar”ın araşdırılmasını təmsil edəcəkdi; bu isə 1798-ci ildə axır zamanın başlanğıcında başlayıb 1844-cü ilin böyük məyusluğu ilə bitən və “məbəd”lə təmsil olunan tarix idi. Onlar Yeremyanın qədim yollarını araşdırmaq işinə, Yəhyanın “qırx altı illik məbədi”nə başladıqda, Musanın lənəti məbədin hər tərəfinə səpələnmiş dağıntılar içində tapıldı və gələcək Yoşiyanın qabaqcadan xəbəri yerinə yetdi. Yoşiyanın işi Yeşaya tərəfindən də yenidən müəyyən edilir:

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> Səndən törəyənlər qədim viranəlikləri yenidən tikəcəklər; sən bir çox nəsillərin təməllərini bərpa edəcəksən; və sənə “uçulmuş yerləri bərpa edən”, “yaşamaq üçün yolları əvvəlki halına qaytaran” deyiləcək. Yeşaya 58:12.

God’s last-day people were to restore the “paths to dwell in,” which are Jeremiah’s “old paths”. They were to rebuild the old waste places, as the workers in Josiah and Ezra’s histories were accomplishing. They were to employ the methodology of “line upon line,” for they would not simply “raise up” the foundational history of Adventism, that is represented by the temple of forty-six years, but in doing so they were to “raise up the foundations of many generations.” They were to identify that every reform movement represents a foundational work, that “line upon line,” identifies the last-day foundations of 1798 to 1844. They were to repair “the breach,” and the breach represents the initial break in a vessel or a wall that opens the way for further disaster. The “breach” that was to be repaired was the rebellion of 1863.

Allahın axırzaman xalqı Yeremyanın “qədim yolları” olan “yaşamaq üçün yolları” bərpa etməli idi. Onlar Yoşiya və Ezra tarixlərindəki işçilərin həyata keçirdiyi kimi, qədim xarabalıqları yenidən qurmalı idilər. Onlar “sətir üstə sətir” metodologiyasından istifadə etməli idilər, çünki onlar sadəcə qırx altı illik məbədlə təmsil olunan Adventizmin təməl tarixini “ucaltmalı” deyildilər, əksinə bunu etməklə “bir çox nəsillərin təməllərini” də “ucaltmalı” idilər. Onlar hər bir islahat hərəkatının təməl bir işi təmsil etdiyini və “sətir üstə sətir” ifadəsinin 1798-dən 1844-ə qədər olan axırzaman təməllərini göstərdiyini müəyyən etməli idilər. Onlar “yarığı” təmir etməli idilər, və yarıq bir qabda və ya divarda sonrakı fəlakətə yol açan ilkin qırılmanı təmsil edir. Təmir edilməli olan “yarıq” 1863-cü ilin üsyanı idi.

When Josiah arrived on September 11, 2001 God’s last-day people returned to Jeremiah’s old paths and began to measure Millerite history. They discovered the “breach.” They identified the truth of the jewels of Miller’s dream as they built “the old waste places.” They discovered the “seven times,” as had Josiah, and they restored the truth of Leviticus twenty-six, and thus raised “up the former desolations.” When they restored the “first” and the “last” desolations of Leviticus twenty-six they then recognized that one finished in 1798 and the other in 1844. Thus their work of raising up the former desolations, was the very “rod” that was given to John that allowed him to measure the temple.

Yoşiya 11 sentyabr 2001-ci ildə gəldikdə, Allahın axırzaman xalqı Yeremyanın qədim yollarına qayıtdı və Millerçi tarixi ölçməyə başladı. Onlar “yarığı” aşkar etdilər. “Köhnə xarabalıqları” bərpa edərkən Millerin yuxusundakı cəvahiratların həqiqətini müəyyən etdilər. Yoşiya kimi onlar da “yeddi vaxt”ı kəşf etdilər və Levililər iyirmi altının həqiqətini bərpa etdilər; beləliklə, “əvvəlki viranəlikləri” dirçəltmiş oldular. Levililər iyirmi altının “birinci” və “sonuncu” viranəliklərini bərpa etdikdə, onlardan birinin 1798-ci ildə, o birinin isə 1844-cü ildə başa çatdığını dərk etdilər. Beləliklə, onların əvvəlki viranəlikləri dirçəltmək işi məhz Yəhyaya verilmiş o “çubuq” idi ki, ona məbədi ölçməyə imkan verdi.

The Lion of the tribe of Judah led His people back to the old paths, so they could find the latter rain message, and the latter rain message is the message of Islam of the third woe. When they ultimately discovered the two sacred tables of Habakkuk, as represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, they saw that the foundation included the “three woes” of Revelation chapter eight, and that the second woe had concluded in the foundational history where the Millerite temple had been erected. They then recognized that the understanding of the rule of triple application of prophecies had been previously put in place by the Lion of the tribe of Judah, in order that when they returned to Jeremiah’s old paths, they could recognize “the rest and the refreshing”, which is the latter rain message of the third woe, that is identified and established with the two witnesses of the first and second woes.

Yəhuda qəbiləsinin Aslanı Öz xalqını köhnə yollara geri apardı ki, onlar axır yağış xəbərini tapa bilsinlər; axır yağış xəbəri isə üçüncü vayın İslam xəbəridir. Onlar nəhayət, 1843 və 1850-ci il pioner cədvəlləri ilə təmsil olunan Habaqququn iki müqəddəs lövhəsini aşkar etdikdə gördülər ki, təmələ Vəhy kitabının səkkizinci fəslindəki “üç vay” daxil idi və ikinci vay, Millerçi məbədin qurulduğu təməl tarixində başa çatmışdı. Sonra onlar anladılar ki, peyğəmbərliklərin üçqat tətbiqi qaydasının dərk olunması əvvəldən Yəhuda qəbiləsinin Aslanı tərəfindən müəyyən edilmişdi ki, onlar Yeremyanın köhnə yollarına qayıtdıqda “rahatlığı və təravəti” tanıya bilsinlər; bu da birinci və ikinci vayların iki şahidi ilə müəyyən edilən və təsbit olunan üçüncü vayın, yəni axır yağış xəbəridir.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “Düşmən qardaş və bacılarımızın zehnini bu son günlərdə ayaqda duracaq bir xalq hazırlamaq işindən yayındırmağa çalışır. Onun safsataları zehnləri bu vaxtın təhlükələri və vəzifələrindən uzaqlaşdırmaq üçün nəzərdə tutulmuşdur. Onlar Məsihin Öz xalqı üçün Yəhyaya vermək məqsədilə göydən gətirdiyi nuru heçə sayırlar. Onlar öyrədirlər ki, qarşımızda duran səhnələr xüsusi diqqətə layiq olacaq qədər mühüm deyildir. Onlar səmavi mənşəli həqiqəti təsirsiz edir və Allahın xalqını keçmiş təcrübəsindən məhrum edərək, onun əvəzində yalançı bir elm verirlər.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim cığırları soruşun; yaxşı yolun harada olduğunu öyrənin və onunla gedin.’ Yeremya 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “Heç kəs imanımızın təməllərini söküb atmağa cəhd etməsin — sözün dua ilə müşayiət olunan tədqiqi və vəhy vasitəsilə işimizin başlanğıcında qoyulmuş təməlləri. Son əlli il ərzində biz bu təməllər üzərində qurmuşuq. İnsanlar elə güman edə bilərlər ki, yeni bir yol tapıblar və qoyulmuş olandan daha möhkəm bir təməl qoya bilərlər. Lakin bu, böyük bir aldanışdır. Qoyulmuş olandan başqa heç kəs başqa bir təməl qoya bilməz.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> Keçmişdə bir çoxları yeni bir iman qurmağa, yeni prinsiplər təsis etməyə girişmişlər. Lakin onların qurduğu bina nə qədər davam etdi? O, tezliklə yıxıldı, çünki Qayanın üzərində təməl qoyulmamışdı.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “İlk şagirdlər insan sözləri ilə üzləşməli olmadılarmı? Məgər onlar yalan nəzəriyyələrə qulaq asmalı, sonra isə əllərindən gələni etdikdən sonra möhkəm dayanıb deməli deyildilərmi: ‘Qoyulmuş olandan başqa heç kəs başqa bir təməl qoya bilməz’? 1 Korinflilərə 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “Beləliklə, etimadımızın başlanğıcını sona qədər sarsılmaz şəkildə möhkəm saxlamalıyıq. Allah və Məsih tərəfindən bu xalqa qüdrətli sözlər göndərilmişdir; bu sözlər onları addım-addım dünyadan çıxarıb hazırkı həqiqətin aydın işığına gətirmişdir. Dodaqları müqəddəs odla toxundurulmuş Allahın xidmətçiləri bu xəbəri bəyan etmişlər. İlahî kəlam bəyan olunmuş həqiqətin həqiqiliyinə öz möhürünü vurmuşdur.” Testimonies, 8-ci cild, 296, 297.

Back to Articles