Article

# Elijah - Number Nine

İlyas — Doqquzuncu Nömrə

The Prophet Lied

Peyğəmbər Yalan Dedi

Author

Jeff Pippenger

Published

October 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We ended the last article with a passage that addresses “a lying spirit.” The following is one of the paragraphs from that passage.

Son məqaləni “yalançı bir ruh”a toxunan bir parçayla bitirdik. Aşağıdakı həmin parçadan olan abzaslardan biridir.

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the God of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.” Testimonies to Ministers, 409.

> “Müqəddəsləşdirilməmiş xidmətçilər özlərini Allaha qarşı düzürlər. Onlar Məsihi və bu dünyanın allahını eyni nəfəsdə tərifləyirlər. Zahirdə Məsihi qəbul etdiklərini iddia etdikləri halda, Barabbanı qucaqlayır və əməlləri ilə deyirlər: «Bu Adamı yox, Barabbanı.» Bu sətirləri oxuyan hər kəs diqqətli olsun. Şeytan nə edə biləcəyi ilə öyünmüşdür. O, Məsihin Öz kilsəsində mövcud olmasını dilədiyi birliyi dağıtmağı düşünür. O deyir: «Mən irəli çıxacağam və aldada bildiyim kəsləri aldatmaq, tənqid etmək, məhkum etmək və təhrif etmək üçün yalançı bir ruh olacağam.» Qoy böyük nur, böyük dəlil almış bir kilsə aldatmanın oğlunu və yalan şahidi qəbul etsin, o zaman həmin kilsə Rəbbin göndərdiyi xəbəri rədd edəcək, ən əsassız iddiaları, yanlış fərziyyələri və saxta nəzəriyyələri qəbul edəcək. Şeytan onların ağılsızlığına gülür, çünki həqiqətin nə olduğunu bilir.” Testimonies to Ministers, 409.

Let “the son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories.” In 1863, Millerite Adventism ‘returned’ to the unreasonable and false methodology employed by apostate Protestantism and rejected William Miller’s identification of the seven times of Leviticus twenty-six. The subject of ‘returning’ was represented by the rebels in Numbers fourteen, when they determined to select a captain and return to Egypt.

“Qoy hiylə və yalan şahidliyin oğlu böyük nur, böyük dəlil almış bir kilsədə qəbul edilsin; və o kilsə Rəbbin göndərdiyi xəbəri rədd edib, ən ağlabatmaz iddiaları, yalan fərziyyələri və yalan nəzəriyyələri qəbul edəcəkdir.” 1863-cü ildə Millerçi Adventizm mürtəd protestantlığın istifadə etdiyi ağlabatmaz və yalan metodologiyaya ‘qayıtdı’ və William Millerin Levililər iyirmi altıdakı yeddi vaxtı müəyyənləşdirməsini rədd etdi. ‘Qayıtmaq’ mövzusu Saylar on dörddə üsyançılar tərəfindən təmsil olunmuşdu; onlar bir başçı seçib Misirə qayıtmaq qərarına gəlmişdilər.

> And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt. Numbers 14:4.

> Onlar bir-birlərinə dedilər: Gəlin özümüzə bir başçı təyin edək və Misirə qayıdaq. Saylar 14:4.

The subject of “returning” to apostate Protestantism was also represented by Jeremiah, when in chapter fifteen, he was told that the fallen Protestants could return to him, but he was not to “return” unto them.

Mürtəd Protestantizmə “qayıtmaq” mövzusu Yeremya tərəfindən də təmsil olunmuşdur; belə ki, on beşinci fəsildə ona deyilmişdi ki, süqut etmiş protestantlar onun yanına qayıda bilərlər, lakin o, onlara “qayıtmamalı” idi.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. Jeremiah 15:17–20.

> Mən istehzaçıların yığıncağında oturmadım, nə də sevindim; Sənin əlinə görə tək oturdum, çünki Sən məni qəzəblə doldurdun. Nə üçün mənim ağrım daimidir, yaram isə sağalmazdır və şəfa qəbul etməkdən boyun qaçırır? Yoxsa Sən mənim üçün tamamilə yalançı kimi, quruyan sular kimi olacaqsan? Buna görə də Rəbb belə deyir: Əgər sən qayıtsan, Mən də səni yenidən gətirəcəyəm və sən Mənim hüzurumda duracaqsan; əgər sən qiymətlini dəyərsizdən ayırsan, Mənim ağzım kimi olacaqsan; qoy onlar sənə qayıtsınlar, amma sən onlara qayıtma. Mən səni bu xalq üçün möhkəmləndirilmiş tunc divar edəcəyəm; onlar səninlə vuruşacaqlar, lakin sənə qalib gələ bilməyəcəklər; çünki səni xilas etmək və qurtarmaq üçün Mən səninləyəm, — Rəbb belə deyir. Yeremya 15:17–20.

Perhaps the clearest prophetic illustration of the principle of not returning to apostate Protestantism is found in the story of the disobedient prophet, who delivered a message of rebuke to Jeroboam, the northern ten tribe’s first king.

Bəlkə də mürtəd Protestantizmə geri qayıtmamaq prinsipinin ən aydın peyğəmbərlik nümunəsi, itaətsiz peyğəmbərin hekayəsində görünür; o, şimaldakı on qəbilənin ilk padşahı Yarovama məzəmmət mesajı çatdırmışdı.

> And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:7–10.

> Padşah Allah adamına dedi: “Mənimlə evə gəl, özünü təzələ, mən də sənə bir mükafat verim.” Allah adamı isə padşaha dedi: “Mənə evinin yarısını versən belə, səninlə birlikdə içəri girmərəm; bu yerdə nə çörək yeyər, nə də su içərəm. Çünki Rəbbin kəlamı ilə mənə belə əmr olunmuşdur: “Çörək yemə, su içmə və gəldiyin yolla geri qayıtma.” Beləcə, o, başqa bir yolla getdi və Bet-Elə gəldiyi yolla geri dönmədi. 1 Padşahlar 13:7–10.

The disobedient prophet had been told of God not to return the way he came. Millerite Adventism had come out of Protestantism represented by Sardis, and they were not to return. Though the disobedient prophet knew full well not to return the way he came, a false prophet of Jeroboam’s kingdom, told him that God had said that the disobedient prophet should return to the false prophet’s home and eat with him. In spite of God’s direction, he did that very thing. Once he had begun to eat the false prophet’s food, the Bible plainly states the prophet of Samaria had lied.

İtaətsiz peyğəmbərə Allah tərəfindən gəldiyi yolla geri qayıtmaması deyilmişdi. Millerçi Adventizm Sardis ilə təmsil olunan Protestantlıqdan çıxmışdı və onlar geri qayıtmamalı idilər. İtaətsiz peyğəmbər gəldiyi yolla geri qayıtmamalı olduğunu çox yaxşı bildiyi halda, Yarobamın padşahlığından olan yalançı bir peyğəmbər ona Allahın itaətsiz peyğəmbərin yalançı peyğəmbərin evinə qayıdıb onunla yemək yeməli olduğunu dediyini söylədi. Allahın göstərişinə baxmayaraq, o məhz bunu etdi. O, yalançı peyğəmbərin yeməyindən yeməyə başlayan kimi, Müqəddəs Kitab açıq şəkildə bildirir ki, Samariyalı peyğəmbər yalan danışmışdı.

> Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. 1 Kings 13:11–19.

> Bet-eldə yaşlı bir peyğəmbər yaşayırdı; oğulları gəlib o gün Allah adamının Bet-eldə etdiyi bütün işləri ona danışdılar; padşaha söylədiyi sözləri də atalarına xəbər verdilər. Ataları onlara dedi: “O hansı yolla getdi?” Çünki Yəhudadan gəlmiş Allah adamının hansı yolla getdiyini oğulları görmüşdülər. O da oğullarına dedi: “Mənim üçün eşşəyi yəhərləyin.” Beləcə, onun üçün eşşəyi yəhərlədilər və o, ona minib getdi; Allah adamının ardınca yollandı və onu bir palıd ağacının altında oturmuş tapdı. Ona dedi: “Yəhudadan gələn Allah adamı sənsənmi?” O dedi: “Mənəm.” Sonra ona dedi: “Mənimlə evə gəl və çörək ye.” O dedi: “Səninlə geri dönə bilmərəm, səninlə içəri girə də bilmərəm; bu yerdə səninlə nə çörək yeyərəm, nə də su içərəm. Çünki mənə Rəbbin sözü ilə belə deyilmişdir: Orada nə çörək yeyəcəksən, nə su içəcəksən, nə də gəldiyin yolla geri dönəcəksən.” O isə ona dedi: “Mən də sənin kimi peyğəmbərəm; bir mələk də Rəbbin sözü ilə mənə belə deyərək danışdı: Onu özünlə evinə qaytar ki, çörək yesin və su içsin.” Amma ona yalan danışdı. Beləliklə, o, onunla geri döndü, evində çörək yedi və su içdi. 1 Padşahlar 13:11–19.

The disobedient prophet ate and drank with the lying prophet of Samaria, meaning he accepted the message of an apostate prophet, and rejected the message of the Lord. The message he had faithfully delivered the same day. He knew full well he was not to return, but he did it anyway. Sister White informs us that if the “son of deceit and false witness be entertained by a church that has had great light, great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent.” In Millerite history the first angel had lightened the earth with its glory. In 1840, the first angel’s message was carried to every mission station in the world.

İtaətsiz peyğəmbər Samariyanın yalançı peyğəmbəri ilə yeyib-içdi; bu isə o demək idi ki, o, mürtəd bir peyğəmbərin xəbərini qəbul etmiş və Rəbbin xəbərini rədd etmişdi. Həmin gün o, bu xəbəri sədaqətlə çatdırmışdı. O, qayıtmamalı olduğunu çox yaxşı bilirdi, lakin yenə də belə etdi. Bacı Uayt bizə bildirir ki, əgər “aldatma və yalan şahidlik oğlu böyük işığa, böyük dəlilə malik olmuş bir kilsə tərəfindən qəbul edilərsə, həmin kilsə Rəbbin göndərdiyi xəbəri rədd edəcəkdir.” Millerçi tarixdə birinci mələk öz izzəti ilə yeri nurlandırmışdı. 1840-cı ildə birinci mələyin xəbəri dünyanın hər bir missiya məntəqəsinə çatdırılmışdı.

> “The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> “Rəbbin qüdrət və böyük izzətlə dünyamıza tezliklə gələcəyi xəbəri həqiqətdir və 1840-cı ildə onun elanında bir çox səslər yüksəldi.” Manuscript Releases, cild 9, 134.

Shortly thereafter, Millerite Adventism returned to “the lie” of apostate Protestantism’s methodology, and discarded “the message of the Lord” which God had sent through William Miller. They discarded the message of Moses as presented by Elijah, and the “lie” received at the beginning in Millerite history, represents the “lie” that is believed at the end; the “lie” which brings strong delusion upon Laodicean Adventism.

Qısa müddət sonra, Millerçi Adventizm dönük Protestantizmin metodologiyasının “yalan”ına qayıtdı və Allahın William Miller vasitəsilə göndərdiyi “Rəbbin xəbərini” kənara atdı. Onlar İlyas tərəfindən təqdim edilən Musanın xəbərini rədd etdilər və Millerçi tarixinin əvvəlində qəbul edilən “yalan”, axırda inanılan “yalan”ı təmsil edir; Laodikeyalı Adventizmin üzərinə qüvvətli azğınlıq gətirən “yalan”ı.

> And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:10–12.

> Və həlak olanlarda olan bütün haqsızlıq aldadıcılığı ilə; ona görə ki, xilas olunsunlar deyə həqiqətin məhəbbətini qəbul etmədilər. Buna görə də Allah onlara qüvvətli bir azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar; ta ki, həqiqətə iman etməyib haqsızlıqdan zövq alanların hamısı məhkum edilsin. 2 Saloniklilərə 2:10–12.

We are attempting to demonstrate the role of Elijah as a symbol in connection with the parallel histories of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism during the period that the sixth kingdom of Bible prophecy reigns. The difficulty in bringing all the issues of 1863 together prophetically, at least for me, is the various interrelated lines that border on the concept of “circuitous logic”. A straight forward logic is always the best approach, but identifying divine truths and the relationships of those truths to each other is a difficult work, for they are found in the Bible “here a little and there a little.”

Biz Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığının hökm sürdüyü dövrdə protestantlığın buynuzu ilə respublikaçılığın buynuzunun paralel tarixləri ilə əlaqədar olaraq, İlyasın bir rəmz kimi rolunu nümayiş etdirməyə çalışırıq. 1863-cü ilə aid bütün məsələləri peyğəmbərlik baxımından bir araya gətirməyin çətinliyi, ən azı mənim üçün, “dolanbaclı məntiq” anlayışı ilə həmsərhəd olan müxtəlif qarşılıqlı əlaqəli xətlərdir. Birbaşa məntiq həmişə ən yaxşı yanaşmadır, lakin ilahi həqiqətləri və həmin həqiqətlərin bir-biri ilə münasibətlərini müəyyən etmək çətin bir işdir, çünki onlar Müqəddəs Kitabda “burada bir az, orada bir az” şəklində tapılır.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little. Isaiah 28:9, 10.

> O, biliyi kimə öyrədəcək? Və təlimi kimə anlatdıracaq? Süddən kəsilmişlərə, döşdən ayrılmışlara. Çünki qayda qayda üstə, qayda qayda üstə; sətir sətir üstə, sətir sətir üstə; burada bir az, orada bir az olmalıdır. Yeşaya 28:9, 10.

It is also a difficult work when your target audience consists of those that are familiar with the primary truths you are addressing, but others are new to it all. Virtually all the truths I intend to give an overview of in this article, can be found in Habakkuk’s Tables. For fear of sounding as if I am using ‘circuitous logic’, I am going to tell you where we are going, in advance of actually going there.

Həmçinin, müraciət etdiyiniz auditoriya bir tərəfdən toxunduğunuz əsas həqiqətlərlə tanış olanlardan, digər tərəfdən isə bütün bunlar üzrə yenilərdən ibarət olduqda, bu da çətin bir işdir. Bu məqalədə ümumi icmalını verməyi nəzərdə tutduğum həqiqətlərin, demək olar ki, hamısını Habakkukun Lövhələrində tapmaq olar. “Dolama məntiq” işlətdiyim təəssüratı oyatmaqdan çəkinərək, hələ ora getməmişdən əvvəl sizə hara getdiyimizi söyləyəcəyəm.

In 1863, Laodicean Millerite Adventism set up an image of jealousy. The image of jealousy represents the first of Laodicean Adventism’s four generations.

1863-cü ildə Laodikeyalı Millerçi Adventizm qısqanclıq surəti qurdu. Qısqanclıq surəti Laodikeyalı Adventizmin dörd nəslindən birincisini təmsil edir.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> Son of insan, mənə dedi, indi gözlərini şimala tərəf qaldır. Mən də gözlərimi şimala tərəf qaldırdım; və budur, qurbangah darvazasının girişində, şimala tərəfdə, bu qısqanclıq surəti var idi. Yezekel 8:5.

The four generations of the Seventh-day Adventist church are represented in various passages of Scripture, but I employ Ezekiel eight as the primary point of reference. The reason for this is that chapter eight leads into chapter nine. In Ezekiel nine, the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated, and in Testimonies, volume five, Sister White clearly identifies this fact. In Sister White’s comments she clearly addresses two classes of worshippers in Jerusalem when the sealing takes place. Ezekiel does the same thing, and the class that does not receive the seal are represented in chapter eight.

Yeddinci Gün Adventist Kilsəsinin dörd nəsli Müqəddəs Yazının müxtəlif keçidlərində təmsil olunur, lakin mən əsas istinad nöqtəsi kimi Hezekielin səkkizinci fəslindən istifadə edirəm. Bunun səbəbi odur ki, səkkizinci fəsil doqquzuncu fəslə keçid yaradır. Hezekiel doqquzda yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi təsvir olunur və “Şəhadətlər”, beşinci cilddə Bacı Uayt bu həqiqəti açıq şəkildə müəyyən edir. Bacı Uayt öz şərhlərində möhürlənmə baş verdiyi zaman Yerusəlimdə olan iki sinif ibadət edənə aydın şəkildə toxunur. Hezekiel də eyni şeyi edir və möhürü almayan sinif səkkizinci fəsildə təmsil olunur.

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> Öz mənəvi enişindən kədərlənməyən və başqalarının günahları üzərində yas tutmayan sinif Allahın möhürü olmadan buraxılacaq. Rəbb Öz elçilərinə, əllərində qırğın silahları olan adamlara belə əmr edir: “Şəhərdə onun ardınca gedin və vurun; gözünüz əsirgəməsin, nə də rəhminiz gəlsin; qocanı da, cavanı da, bakirə qızları da, körpələri də, qadınları da tamamilə öldürün; lakin üzərində nişan olan heç bir adama yaxınlaşmayın; və Mənim müqəddəs məkanımdan başlayın. Onda onlar evin önündə olan ağsaqqallardan başladılar.”

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 211.

> “Burada görürük ki, kilsə — Rəbbin məbədi — Allahın qəzəbinin zərbəsini ilk hiss edən oldu. Qədim kişilər, Allahın böyük nur verdiyi və xalqın mənəvi mənafelərinin keşikçiləri kimi durmuş olanlar, onlara etibar ediləni xəyanətə uğratmışdılar. Onlar belə bir mövqe tutmuşdular ki, əvvəlki günlərdə olduğu kimi möcüzələr və Allahın qüdrətinin aşkar təzahürünü gözləməyə ehtiyac yoxdur. Zamanlar dəyişmişdir. Bu sözlər onların imansızlığını möhkəmləndirir və onlar deyirlər: Rəbb nə yaxşılıq edəcək, nə də pislik edəcək. O, Öz xalqını hökm ilə cəzalandırmaq üçün həddən artıq mərhəmətlidir. Beləliklə, “Sülh və əmin-amanlıq” Allahın xalqına günahlarını və Yaqubun nəslinə təqsirlərini göstərmək üçün bir daha heç vaxt səslərini şeypur kimi ucaltmayacaq adamların fəryadıdır. Hürməyən bu lal itlər təhqir olunmuş Allahın ədalətli qisasını hiss edənlərdir. Kişilər, qızlar və kiçik uşaqlar hamısı birlikdə həlak olurlar.” Testimonies, 5-ci cild, 211.

Chapter eight is describing those in Jerusalem–“the church” that in the fourth of the four generations–represented as bowing down to the sun.

Səkkizinci fəsil Yerusəlimdə olanları — dörd nəsildən ibarət olanların dördüncüsündə “kilsə”ni — günəşə səcdə edənlər kimi təsvir edir.

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> Və məni Rəbbin evinin daxili həyətinə gətirdi; və budur, Rəbbin məbədinin qapısında, eyvanla qurbangah arasında, təxminən iyirmi beş nəfər adam var idi; onların arxaları Rəbbin məbədinə tərəf, üzləri isə şərqə tərəf idi; və onlar şərqə tərəf günəşə səcdə edirdilər. Sonra O mənə dedi: “Ey insan oğlu, bunu gördünmü? Yəhuda evi üçün burada etdikləri iyrənclikləri etmək yüngül bir işdirmi? Çünki onlar ölkəni zorakılıqla doldurmuş və yenə Məni qəzəbləndirməyə qayıtmışlar; və budur, budağı burunlarına tuturlar. Buna görə Mən də qəzəblə davranacağam: gözüm əsirgəməyəcək, rəhm etməyəcəyəm; və qulaqlarıma uca səslə fəryad etsələr də, onlara qulaq asmayacağam.” Yezekel 8:16–18.

Just as with the evil report of the ten spies, the twenty-five leaders of the rebellion that are worshipping the sun have “provoked” the Lord to anger. The Sunday law is the “day of provocation” which the prophets point forward to. Chapter nine describes those that receive the seal of God at the same point in time, for it is simply repeating and enlarging upon chapter eight.

On casusun şər hesabatında olduğu kimi, günəşə səcdə edən üsyanın iyirmi beş rəhbəri də Rəbbi qəzəbləndirmək üçün Onu “təhrik etmişlər”. Bazar günü qanunu peyğəmbərlərin irəliyə işarə etdiyi “təhrik günü”dür. Doqquzuncu fəsil həmin zaman nöqtəsində Allahın möhürünü alanları təsvir edir, çünki o, sadəcə səkkizinci fəsli təkrar edir və onu genişləndirir.

> “This sealing of the servants of God [Revelation seven] is the same that was shown to Ezekiel in vision.” Testimonies to Ministers, 445.

> “Allahın qullarının bu möhürlənməsi [Vəhy yeddi] Ezekielə görüntüdə göstərilənlə eynidir.” Testimonies to Ministers, 445.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began its wandering through the wilderness. The prophetic history that identifies the image of jealousy in 1863, was the golden calf of Aaron. The prophetic characteristics of the golden calf are that it was an image of a beast, and it was gold. Gold is the symbol of Babylon, so Aaron’s golden calf was the image of the beast of Babylon. The image of the beast is only defined as the combination of church and state with the church in control of the relationship.

1863-cü ildə Laodikeyalı Adventizmin birinci nəsli səhrada öz sərgərdan gəzintisinə başladı. 1863-cü ildə qısqanclıq surətini müəyyən edən peyğəmbərlik tarixi Harunun qızıl buzovu idi. Qızıl buzovun peyğəmbərlik xüsusiyyətləri bunlardır ki, o, bir vəhşi heyvanın surəti idi və qızıldan idi. Qızıl Babilin rəmzidir; buna görə də Harunun qızıl buzovu Babil vəhşi heyvanının surəti idi. Vəhşi heyvanın surəti yalnız kilsə ilə dövlətin birləşməsi kimi müəyyən edilir; bu münasibətdə nəzarət kilsənin əlində olur.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “Bəs ‘vəhşiyə surət’ nədir? və o necə yaradılmalıdır? Surət iki buynuzlu vəhşi tərəfindən düzəldilir və vəhşiyə bir surətdir. O həm də vəhşinin surəti adlanır. Deməli, surətin necə olduğunu və necə yaradılmalı olduğunu öyrənmək üçün biz vəhşinin özünün — papalığın — xüsusiyyətlərini araşdırmalıyıq.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> “İbtidai kilsə müjdənin sadəliyindən uzaqlaşıb bütpərəst ayin və adətləri qəbul etməklə pozulduqda, Allahın Ruhunu və qüdrətini itirdi; və xalqın vicdanları üzərində nəzarəti saxlamaq üçün dünyəvi hakimiyyətin dəstəyini axtardı. Nəticədə papalıq meydana gəldi—dövlətin hakimiyyətinə nəzarət edən və ondan öz məqsədlərini irəli aparmaq, xüsusilə də ‘bidət’i cəzalandırmaq üçün istifadə edən bir kilsə. Amerika Birləşmiş Ştatlarının vəhşinin surətini yaratması üçün dini hakimiyyət mülki hökumətə elə nəzarət etməlidir ki, dövlətin səlahiyyəti də kilsə tərəfindən öz məqsədlərini həyata keçirmək üçün istifadə olunsun.” The Great Controversy, 443.

The calf built by Aaron, was built when Moses was receiving the Ten Commandments. The second commandment forbids the worship of idols, and includes a partial description of God’s character, when it identifies God as a jealous God.

Harunun düzəltdiyi dana bütü, Musanın On Əmri qəbul etdiyi zaman düzəldilmişdi. İkinci əmr bütlərə sitayişi qadağan edir və Allahı qısqanc Allah kimi təqdim etməklə, Onun xarakterinin qismən təsvirini də ehtiva edir.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> Özün üçün oyma büt, nə də yuxarıda göylərdə olan, nə aşağıda yer üzündə olan, nə də yerin altında sularda olan hər hansı bir şeyin surətini düzəltməyəcəksən. Onlara səcdə etməyəcəksən və onlara ibadət etməyəcəksən; çünki Mən, Allahın Rəbb, qısqanc Allaham; Məndən nifrət edənlərin ata-babalarının təqsirini övladların üzərinə, üçüncü və dördüncü nəslə qədər yoxlayıram; Məni sevən və əmrlərimi yerinə yetirən minlərlə nəsilə isə mərhəmət göstərirəm. Çıxış 20:4–6.

Aaron’s image of the golden calf, being an idol, represents an image of jealousy, for it produced the righteous indignation that compelled Moses to throw down and break the first two tables of the Ten Commandments. We intend to show that the counterfeit chart of 1863, was represented by Aaron’s golden calf. God’s jealousy was manifested towards Aaron’s golden calf, for the golden calf represented a false god. The calf was the counterfeit representation of God. Aaron proclaimed that it represented the gods that had delivered them from Egyptian bondage. The two tables which Moses broke in that very history, were a “transcript” of the true God’s character, the God that had actually brought them out of Egypt. The counterfeit chart produced in 1863, is an image of jealousy, for it broke the two tables of Habakkuk chapter two by removing the seven times of Moses’ oath.

Harunun qızıl buzov təsviri, büt olduğu üçün, qısqanclıq surəti təmsil edir; çünki o, Musanı On Əmrin ilk iki lövhəsini yerə atıb sındırmağa vadar edən saleh qəzəbi doğurdu. Biz göstərmək niyyətindəyik ki, 1863-cü ilin saxta cədvəli Harunun qızıl buzovu ilə təmsil olunmuşdur. Allahın qısqanclığı Harunun qızıl buzovuna qarşı təzahür etdi, çünki qızıl buzov saxta allahı təmsil edirdi. Buzov Allahın saxta təmsili idi. Harun bəyan etdi ki, o, onları Misir əsarətindən xilas etmiş allahları təmsil edir. Musanın məhz həmin tarixdə sındırdığı iki lövhə, onları əslində Misirdən çıxarmış həqiqi Allahın xarakterinin bir “surəti” idi. 1863-cü ildə hazırlanmış saxta cədvəl qısqanclıq surətidir, çünki Musanın andının yeddi vaxtını çıxarmaqla Habaqquq kitabının ikinci fəslinin iki lövhəsini sındırdı.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> “Mən gördüm ki, 1843-cü il cədvəli Rəbbin əli ilə yönəldilmişdi və ona dəyişiklik edilməməlidir; rəqəmlər Onun istədiyi kimi idi; Onun əli onların bəzilərindəki bir səhvin üzərində idi və onu gizlətdi ki, Onun əli götürülənədək heç kəs onu görə bilməsin.” Early Writings, 74, 75.

Further Ellen White adds to the command not to altar the 1843 chart, with the qualifications of “except by inspiration.”

Ellen White, “yalnız ilham vasitəsilə” istisnası ilə, 1843-cü il cədvəlini dəyişdirməmək əmrinə əlavə edir.

> “I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> “Mən gördüm ki, köhnə cədvəl Rəbb tərəfindən yönəldilmişdi və ilham vasitəsilə olmadıqca onun heç bir rəqəmi dəyişdirilməməlidir. Mən gördüm ki, cədvəlin rəqəmləri Allahın istədiyi kimi idi və Onun əli bəzi rəqəmlərdəki bir səhvin üzərində idi və onu gizlədirdi ki, Onun əli götürülənədək heç kəs onu görməsin.” Spalding and Magan, 2.

James and Ellen White were living with Otis Nichol’s family, when Nichol’s prepared and produced the 1850 chart. The only thing that was “altered” with the 1850 chart, was that the year ‘1844’ was used to replace the year ‘1843,’ that had been represented upon the 1843 chart. The only thing “altered” was a correction of the “mistake” that God had held His hand over. The inspiration of the prophetess was in the very home where the 1843 chart was “altered” into the 1850 chart, and the seven times of Leviticus twenty-six remained enshrined upon that chart, as it had been on the 1843 chart.

Ceyms və Ellen Uayt 1850-ci il cədvəlini hazırlayıb nəşr etdikləri zaman Otis Nikolun ailəsi ilə birlikdə yaşayırdılar. 1850-ci il cədvəlində “dəyişdirilən” yeganə şey, 1843-cü il cədvəlində göstərilmiş olan “1843” ilinin yerinə “1844” ilinin istifadə edilməsindən ibarət idi. “Dəyişdirilən” yeganə şey, Allahın Öz əlini üzərində saxladığı “səhvin” düzəldilməsi idi. Peyğəmbər qadının ilhamı, 1843-cü il cədvəlinin 1850-ci il cədvəlinə “dəyişdirildiyi” məhz həmin evdə idi və Levililər iyirmi altıdakı yeddi vaxt, 1843-cü il cədvəlində olduğu kimi, həmin cədvəldə də öz yerini qoruyub saxlamışdı.

The second commandment includes another piece of this prophetic puzzle, for it identifies that God counts the generations until He visits the iniquity that occurs. 1863, began the first of four generations of the Seventh-day Adventist church, for the Millerite movement ended at that point.

İkinci əmr bu peyğəmbərlik tapmacasının daha bir hissəsini ehtiva edir, çünki Allahın baş verən təqsiri cəzalandırmaq üçün nəsilləri saydığını göstərir. 1863-cü il Yeddinci Gün Adventist Kilsəsinin dörd nəslindən birincisinin başlanğıcı oldu, çünki Millerçi hərəkat həmin nöqtədə sona çatdı.

The two tables of the Ten Commandments typify the two tables of Habakkuk, but they also typify the two wave loaves of Pentecost, which were the only offering in the sanctuary service that included sin. The manifestation of God’s power in the giving of the Ten Commandments, the manifestation of God’s power at the Pentecostal outpouring and the manifestation of God’s power in the history of the two charts of the Millerites, all typify the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit in the latter rain. The two wave loaves of Pentecost represent the one hundred and forty-four thousand who are lifted up as an ensign during the latter rain.

On Əmrin iki lövhəsi Habaqququn iki lövhəsini rəmzləşdirir, lakin onlar həmçinin Pentikostun iki yellədilən çörəyini də rəmzləşdirir; bunlar məbəd xidmətində günahı ehtiva edən yeganə təqdim idi. On Əmrin verilməsi zamanı Allahın qüdrətinin təzahürü, Pentikost tökülüşü zamanı Allahın qüdrətinin təzahürü və Millerçilərin iki cədvəlinin tarixində Allahın qüdrətinin təzahürü — bunların hamısı son yağışda Müqəddəs Ruhun tökülüşünün son təzahürünü rəmzləşdirir. Pentikostun iki yellədilən çörəyi son yağış zamanı bayraq olaraq ucaldılan yüz qırx dörd mini təmsil edir.

The Pentecostal wave loaves were to be prepared with “leaven”, which represents sin, but the leaven was destroyed by the process of baking.

Pentikost dalğa çörəkləri günahı təmsil edən “maya” ilə hazırlanmalı idi, lakin maya bişirilmə prosesi ilə məhv edilirdi.

> In the mean time, when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon another, he began to say unto his disciples first of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy. Luke 12:1.

> Bu arada, saysız-hesabsız bir xalq toplaşmışdı, hətta bir-birini tapdalayırdı; O, hər şeydən əvvəl şagirdlərinə deməyə başladı: Fariseylərin mayasından, yəni riyakarlıqdan çəkinin. Luka 12:1.

The wave loaves were a first fruit offering.

Dalğalandırma çörəkləri ilk məhsul təqdimatı idi.

> Ye shall bring out of your habitations two wave loaves of two tenth deals: they shall be of fine flour; they shall be baken with leaven; they are the firstfruits unto the Lord. Leviticus 23:17.

> Öz məskənlərinizdən iki onluq ölçüdən ibarət iki yellətmə çörəyi gətirəcəksiniz; onlar narın undan olacaq; mayalı bişiriləcək; onlar Rəbb üçün ilk məhsuldur. Levililər 23:17.

The one hundred and forty-four thousand are the first fruit offering in the last days.

Yüz qırx dörd min nəfər axır günlərdə ilk məhsul təqdimidir.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> Və baxdım, və budur, Quzu Sion dağının üzərində dayanmışdı və Onunla birlikdə yüz qırx dörd min nəfər var idi; onların alınlarında Onun Atasının adı yazılmışdı. Və göydən bir səs eşitdim; çoxlu suların səsi kimi və böyük ildırımın səsi kimi idi; və mən öz çəngləri ilə çalan çəngçilərin səsini eşitdim. Və onlar taxtın önündə, dörd varlığın və ağsaqqalların önündə sanki yeni bir nəğmə oxuyurdular; və yerdən satın alınmış o yüz qırx dörd mindən başqa heç kəs o nəğməni öyrənə bilməzdi. Bunlar qadınlarla murdarlanmamış olanlardır; çünki bakirədirlər. Bunlar Quzunun hara getsə, Onun ardınca gedənlərdir. Bunlar insanlar arasından satın alınmış, Allah və Quzu üçün ilk bəhrələr olanlardır. Və onların ağzında heç bir hiylə tapılmadı; çünki onlar Allahın taxtı önündə qüsursuzdurlar. Vəhy 14:1–5.

The class of worshippers in the last days who never die, represented by Elijah will have fully overcome sin, for the fire of purification that is brought upon them by the Messenger of the Covenant, thoroughly bakes out and removes the leaven, from the sons of Levi.

Axır günlərdə İlyasla təmsil olunan və heç vaxt ölməyən ibadət edənlər sinfi günahı tamamilə məğlub etmiş olacaq; çünki Əhdin Elçisi tərəfindən onların üzərinə gətirilən paklaşdırma odu Levi oğullarından mayanı tamamilə yandırıb çıxarır və aradan götürür.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Budur, Mən Öz elçimi göndərəcəyəm, o da Mənim önümdə yolu hazırlayacaq; və sizin axtardığınız Rəbb, hətta zövq aldığınız əhdin elçisi, qəflətən Öz məbədinə gələcək; budur, O gələcək, Ordular Rəbbi deyir. Lakin Onun gəlişi gününə kim tab gətirə bilər? və O zahir olduğu zaman kim dayana bilər? Çünki O, saflaşdırıcının oduna və paltaryuyanların sabununa bənzər; və O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; Levi övladlarını təmizləyəcək və onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, Rəbbə salehliklə təqdim olunan təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhudanın və Yerusəlimin təqdimatı qədim günlərdə olduğu kimi və keçmiş illərdə olduğu kimi Rəbbə xoş olacaq. Malaki 3:1–4.

The offering that is “as the days of old” is the Pentecostal wave offering of two loaves. It was lifted up as an offering, identifying the two prophets that were slain in the streets, and who are then lifted up to heaven as an ensign, at the beginning of the Sunday law crisis.

“Qədim günlərdəki kimi” olan təqdim qurbanı, iki çörəkdən ibarət Pentikost dalğalandırma qurbanıdır. O, bir təqdim qurbanı olaraq yuxarı qaldırıldı; küçələrdə öldürülən və sonra bazar günü qanunu böhranının əvvəlində bir bayraq kimi göyə qaldırılan iki peyğəmbəri müəyyən edir.

When Aaron produced his golden calf, he pronounced that the calf was the gods that had brought them out of Egypt, and then proclaimed a feast to the Lord.

Harun öz qızıl buzovunu düzəldəndə elan etdi ki, onları Misirdən çıxaran məhz o buzov Allahdır, sonra isə Rəbb üçün bir bayram elan etdi.

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. Exodus 32:4, 5.

> O, bunu onların əlindən aldı və oyma alətlə işləyib tökmə bir buzov düzəltdi; və onlar dedilər: Ey İsrail, səni Misir torpağından çıxaran allahların bunlardır. Harun bunu görəndə onun önündə bir qurbangah tikdi; sonra Harun elan edib dedi: Sabah Rəbbə bayram olacaq. Çıxış 32:4, 5.

When the northern kingdom of Israel broke away from the southern kingdom of Judah, Jeroboam, the first king of Israel purposely introduced a counterfeit worship service in two cities, made the same pronouncement as Aaron, claiming his two golden calves were the gods that brought them out of Egypt, and ordained a counterfeit feast as had Aaron.

İsrailin şimal padşahlığı Yəhudanın cənub padşahlığından ayrıldıqda, İsrailin ilk padşahı Yarovam qəsdən iki şəhərdə saxta bir ibadət xidməti tətbiq etdi, Harunun etdiyi eyni bəyanatı verərək onun iki qızıl buzovunun onları Misirdən çıxaran allahlar olduğunu iddia etdi və Harunun etdiyi kimi saxta bir bayram təyin etdi.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> Yarovam öz ürəyində dedi: “İndi padşahlıq Davudun evinə qayıdacaq. Əgər bu xalq Yerusəlimdə, Rəbbin evində qurban kəsmək üçün yuxarı qalxsa, onda bu xalqın ürəyi yenə öz ağasına, Yəhuda padşahı Rexavama dönəcək; onlar məni öldürəcək və yenə Yəhuda padşahı Rexavamın yanına qayıdacaqlar”. Buna görə də padşah məsləhət alıb iki qızıl dana düzəltdi və onlara dedi: “Yerusəlimə çıxmaq sizin üçün həddindən artıqdır; ey İsrail, bax, səni Misir torpağından çıxaran allahların budur”. Birini Bet-Eldə qoydu, o birini isə Danda yerləşdirdi. Bu iş günaha çevrildi; çünki xalq onlardan birinin qarşısında ibadət etmək üçün Danadək gedirdi. O, səcdəgahlar evi tikdi və Levi oğullarından olmayan xalqın ən aşağı təbəqəsindən kahinlər təyin etdi. Yarovam səkkizinci ayda, ayın on beşinci günündə, Yəhudadakı bayrama bənzər bir bayram təsis etdi və qurbangahın üzərində qurban təqdim etdi. Bet-Eldə də belə etdi, düzəltdiyi danalara qurban kəsdi; və düzəltdiyi səcdəgahların kahinlərini Bet-Eldə yerləşdirdi. Beləcə, öz ürəyində uydurduğu ayda, yəni səkkizinci ayın on beşinci günündə Bet-Eldə düzəltdiyi qurbangahın üzərində qurban təqdim etdi; İsrail övladları üçün bir bayram təsis etdi; qurbangahın üzərinə çıxıb buxur yandırdı. 1 Padşahlar 12:26–33.

Dan means judgment, and represents a state; Bethel means the house of God. With Aaron’s rebellion as with king Jeroboam’s the symbols identify the combination of church and state that ultimately takes place at the Sunday law in the United States.

Dan “mühakimə” deməkdir və bir vəziyyəti təmsil edir; Betel isə “Allahın evi” deməkdir. Harunun üsyanında olduğu kimi, padşah Yarovamın üsyanında da bu rəmzlər nəhayət Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu zamanı baş verən kilsə ilə dövlətin birləşməsini göstərir.

The Sunday law occurs at the end of Adventism and in the beginning of Adventism, the movement, which had been identified as the Protestant horn in the summer of 1844, came together legally with the Republican horn. Thus, Aaron and Jeroboam’s rebellion represents both 1863, and the soon-coming Sunday law.

Bazar günü qanunu Adventizmin sonunda baş verir və Adventizmin başlanğıcında, 1844-cü ilin yayında protestant buynuz kimi müəyyən edilmiş hərəkat hüquqi baxımdan Respublikaçı buynuzla birləşdi. Beləliklə, Harunla Yarovamın üsyanı həm 1863-cü ili, həm də tezliklə gələcək Bazar günü qanununu təmsil edir.

The reason that the messenger of the covenant purifies the “sons of Levi” and not any other of the tribes, is because at the rebellion of Aaron’s golden calf, it was the Levites that stood with Moses. For their faithfulness, they were then made the tribe that represented the priesthood, an honor which had been previously designed to consist of the firstborn of each of the tribes. This is why Jeroboam made sure that his counterfeit priesthood was not of the sons of Levi, and instead made his priesthood “of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.”

Əhdin elçisinin “Levi oğullarını” təmizləyib başqa qəbilələrdən heç birini təmizləməməsinin səbəbi budur ki, Harunun qızıl buzov üsyanı zamanı Musanın yanında duranlar məhz levilər idi. Onların sədaqətinə görə, ondan sonra kahinliyi təmsil edən qəbilə onlar təyin edildi; halbuki bu şərəf əvvəlcə qəbilələrin hər birinin ilkdoğulanlarından ibarət olmaq üçün nəzərdə tutulmuşdu. Buna görə də Yarovam saxta kahinliyinin Levi oğullarından olmamasına xüsusi diqqət yetirdi və onun əvəzinə öz kahinliyini “xalqın ən aşağı təbəqələrindən, Levi oğullarından olmayanlardan” təyin etdi.

The sons of Levi are those that are purified by fire as an ensign, or wave offering during the Sunday law crisis. The history of the Sunday law crisis in the last days, was typified by the crisis of 1863, when the newly identified Protestant horn became legally attached to the Republican horn. We have one more line of history to address before we begin to work through the passages we have just referenced.

Levinin oğulları, bazar günü qanunu böhranı zamanı nişan, yaxud yellətmə təqdiməsi olaraq odla təmizlənənlərdir. Axır günlərdəki bazar günü qanunu böhranının tarixi, 1863-cü ilin böhranı ilə təcəssüm olunmuşdu; həmin vaxt yeni müəyyən edilmiş protestant buynuzu hüquqi cəhətdən Respublikaçı buynuza birləşdirildi. İndi bir az əvvəl istinad etdiyimiz mətnləri araşdırmağa başlamazdan əvvəl nəzərdən keçirməli olduğumuz daha bir tarix xətti vardır.

That line is the year 1856, and we will address that in our next article.

Həmin xətt 1856-cı ildir və biz buna növbəti məqaləmizdə toxunacağıq.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “Daniel 8:14-də nəzərə çatdırılan müqəddəs məkanın təmizlənməsi üçün Məsihin bizim baş kahinimiz olaraq Ən Müqəddəs Yerə gəlişi; Daniel 7:13-də təqdim olunduğu kimi Bəşər Oğlunun Qədim Günlər Sahibinin hüzuruna gəlişi; və Malakinin əvvəlcədən bildirdiyi kimi Rəbbin Öz məbədinə gəlişi — bunların hamısı eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-də on qız məsəlində təsvir etdiyi bəyin toy məclisinə gəlişi ilə də təmsil olunur.” The Great Controversy, 426.

Back to Articles