Article

# The Book of Daniel - Number Forty-One

Daniel Kitabı - Qırx Bir Nömrə

Paul’s Prophetic Ministry: Connecting Ancient Israel to Spiritual Israel

Pavelin Peyğəmbərlik Xidməti: Qədim İsraili Ruhani İsraillə Əlaqələndirmək

Author

Jeff Pippenger

Published

January 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The apostle Paul was the connecting link between ancient Israel and spiritual Israel, for his ministry, his name, his personal circumstances and his prophetic work all testify to this truth. He identified himself as the least of the apostles, for he had persecuted God’s people.

Həvari Paul qədim İsraillə ruhani İsrail arasında birləşdirici halqa idi, çünki onun xidməti, adı, şəxsi şəraiti və peyğəmbərlik işi bütövlükdə bu həqiqətə şəhadət edir. O, Allahın xalqını təqib etmiş olduğu üçün özünü həvarilərin ən kiçiyi kimi tanıtdı.

> For I am the least of the apostles, that am not meet to be called an apostle, because I persecuted the church of God. 1 Corinthians 15:19.

> Çünki mən həvarilərin ən kiçiyiyəm və Allahın kilsəsini təqib etdiyim üçün həvari adlanmağa layiq deyiləm. 1 Korinflilərə 15:19.

The name he was given at conversion was Paul, which means small or little, for he was the least of the apostles. Yet his original name was Saul, which means “selected”.

İman gətirdiyi zaman ona verilən ad Paul idi; bu ad kiçik və ya balaca mənasını verir, çünki o, həvarilərin ən kiçiyi idi. Halbuki onun ilkin adı Saul idi; bu isə “seçilmiş” mənasını verir.

> Then Ananias answered, Lord, I have heard by many of this man, how much evil he hath done to thy saints at Jerusalem: And here he hath authority from the chief priests to bind all that call on thy name. But the Lord said unto him, Go thy way: for he is a chosen vessel unto me, to bear my name before the Gentiles, and kings, and the children of Israel, Acts 9:13–15.

> O zaman Hananya cavab verib dedi: Ya Rəbb, mən bir çoxlarından bu adam haqqında eşitmişəm ki, o, Yerusəlimdə Sənin müqəddəslərinə nə qədər çox pislik etmişdir; və burada da Sənin adını çağıranların hamısını bağlamaq üçün baş kahinlərdən səlahiyyəti vardır. Lakin Rəbb ona dedi: Get; çünki o, Mənim üçün seçilmiş bir qabdır ki, Mənim adımı millətlərin, padşahların və İsrail övladlarının önündə daşısın, Həvarilərin İşləri 9:13–15.

Saul was “a chosen vessel” to carry the gospel to the Gentiles, but he had to first be converted and humbled into Paul (small), for he was going to need to be powerful. Paul understood his strength was found in his smallness, or his weakness.

Şaul Müjdəni başqa millətlərə aparmaq üçün “seçilmiş bir qab” idi, lakin o, əvvəlcə Paula (kiçik) çevrilməli və təvazökar edilməli idi, çünki onun qüdrətli olmağa ehtiyacı vardı. Paul anlayırdı ki, onun gücü öz kiçikliyində, yaxud zəifliyində tapılır.

> And lest I should be exalted above measure through the abundance of the revelations, there was given to me a thorn in the flesh, the messenger of Satan to buffet me, lest I should be exalted above measure. For this thing I besought the Lord thrice, that it might depart from me. And he said unto me, My grace is sufficient for thee: for my strength is made perfect in weakness. Most gladly therefore will I rather glory in my infirmities, that the power of Christ may rest upon me. Therefore I take pleasure in infirmities, in reproaches, in necessities, in persecutions, in distresses for Christ’s sake: for when I am weak, then am I strong. 2 Corinthians 12:7–10.

> Vəhyin bolluğu üzündən həddindən artıq ucalmayım deyə, mənə bədəndə bir tikan, məni yumruqlamaq üçün Şeytanın elçisi verildi ki, həddindən artıq ucalmayım. Bu şeyə görə Rəbbə üç dəfə yalvardım ki, məndən uzaqlaşsın. O isə mənə dedi: “Lütfüm sənə bəsdir; çünki Mənim qüdrətim zəiflikdə kamil olur.” Buna görə də Məsihin qüdrəti üzərimdə məskən salsın deyə, öz zəifliklərimlə daha çox böyük məmnuniyyətlə öyünəcəyəm. Buna görə Məsih naminə zəifliklərdən, təhqirlərdən, ehtiyaclardan, təqiblərdən, sıxıntılardan zövq alıram; çünki mən zəif olanda, məhz onda güclü oluram. 2 Korinflilərə 12:7–10.

Saul was “selected”, but in order for him to be strong he was made small (Paul). He was chosen to take the gospel to the Gentiles, but he had been selected in part because of his knowledge of the Old Testament.

Şaul “seçilmişdi”, lakin güclü olması üçün kiçildilmişdi (Paul). O, Müjdəni başqa millətlərə çatdırmaq üçün seçilmişdi, lakin qismən Əhdi-Ətiq barədə biliyinə görə seçilmişdi.

> Especially because I know thee to be expert in all customs and questions which are among the Jews: wherefore I beseech thee to hear me patiently. My manner of life from my youth, which was at the first among mine own nation at Jerusalem, know all the Jews; Which knew me from the beginning, if they would testify, that after the most straitest sect of our religion I lived a Pharisee. Acts 26:3–5.

> Xüsusilə ona görə ki, yəhudilər arasında olan bütün adətləri və məsələləri dərindən bilən bir adamsan; buna görə də səndən rica edirəm ki, məni səbir ilə dinləyəsən. Gəncliyimdən bəri həyat tərzim necə olubsa, lap əvvəlcə öz millətim arasında, Yerusəlimdə necə yaşamışamsa, bunu bütün yəhudilər bilirlər; onlar əvvəlcədən məni tanıyıblar və əgər şəhadət vermək istəsələr, dinimizin ən sərt təriqətinə görə bir Fərisi olaraq yaşadığımı deyərlər. Həvarilərin İşləri 26:3–5.

Saul had been trained by Gamaliel, who was considered one of the greatest teachers of the Scriptures of the Old Testament.

Şaul Əhdi-Ətiqin Müqəddəs Yazılarının ən böyük müəllimlərindən biri sayılan Qamaliel tərəfindən təlim almışdı.

> “The request was granted, and ‘Paul stood on the stairs, and beckoned with the hand unto the people.’ The gesture attracted their attention, while his bearing commanded respect. ‘And when there was made a great silence, he spake unto them in the Hebrew tongue, saying, Men, brethren, and fathers, hear ye my defense which I make now unto you.’ At the sound of the familiar Hebrew words, ‘they kept the more silence,’ and in the universal hush he continued: “‘I am verily a man which am a Jew, born in Tarsus, a city in Cilicia, yet brought up in this city at the feet of Gamaliel, and taught according to the perfect manner of the law of the fathers, and was zealous toward God, as ye all are this day.’ None could deny the apostle’s statements, as the facts that he referred to were well known to many who were still living in Jerusalem.” Acts of the Apostles, 408.

> “Xahiş qəbul edildi və ‘Paul pilləkənlərin üstündə durub əli ilə xalqa işarə etdi.’ Bu hərəkət onların diqqətini cəlb etdi, onun duruşu isə ehtiram oyatdı. ‘Və dərin bir sükut çökdükdə, onlara İbrani dilində müraciət edib dedi: Ey kişilər, qardaşlar və atalar, indi sizə təqdim etdiyim müdafiəmi dinləyin.’ Tanış İbrani sözlərinin səsini eşitdikdə, ‘onlar daha da sakitləşdilər’ və hökm sürən ümumi sükut içində o davam etdi: “‘Mən həqiqətən də yəhudi bir adamam; Kilikiyanın şəhəri olan Tarsda doğulmuşam, lakin bu şəhərdə Qamalielin ayaqları dibində böyüdülmüş, ataların qanununun kamil qaydasına görə öyrədilmiş və bu gün sizin hamınızın olduğu kimi Allaha qarşı qeyrətli olmuşam.’ Heç kəs həvarinin bu sözlərini inkar edə bilməzdi, çünki onun istinad etdiyi faktlar hələ Yerusəlimdə yaşayan bir çoxlarına yaxşı məlum idi.” Həvarilərin İşləri, 408.

Saul had not been chosen at random, and one of the specific purposes of Paul’s ministry was to bridge the sacred history of literal Israel with the sacred history of spiritual Israel. In conjunction with this fact, he authored the majority of the New Testament. One chapter of his writings identifies the support for the framework of the first angels’ message and also for the framework of the third angels’ message. The passage is a monument in the history of Adventism that identifies the distinction between the wise and foolish in the beginning and ending of Adventism.

Şaul təsadüfən seçilməmişdi və Paulun xidmətinin xüsusi məqsədlərindən biri cismani İsrailin müqəddəs tarixi ilə ruhani İsrailin müqəddəs tarixi arasında körpü yaratmaq idi. Bu həqiqətlə əlaqədar olaraq, o, Əhdi-Cədidin böyük əksəriyyətinin müəllifi olmuşdur. Onun yazılarının bir fəsli birinci mələyin xəbərinin çərçivəsi üçün də, üçüncü mələyin xəbərinin çərçivəsi üçün də dəlil olan əsası müəyyən edir. Həmin hissə Adventizmin tarixində, Adventizmin başlanğıcında və sonundakı müdriklərlə ağılsızlar arasındakı fərqi müəyyən edən bir abidədir.

> Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him, That ye be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:1–12.

> İndi isə, ey qardaşlar, Rəbbimiz İsa Məsihin gəlişi və bizim Onun hüzuruna toplanmağımız naminə sizdən rica edirik ki, nə ruha, nə sözə, nə də guya bizdən gəlmiş məktuba aldanaraq, Məsihin gününün artıq yetişdiyi düşüncəsi ilə tezliklə ağlınızdan sarsılmayın və təşvişə düşməyin. Heç kəs sizi heç bir yolla aldatmasın; çünki əvvəlcə dönüklük baş verməyincə və günah adamı, həlak oğlu, aşkara çıxmayınca o gün gəlməyəcək. O elə birisidir ki, Allah adlanan və ya sitayiş edilən hər şeyə qarşı durur və özünü onların hamısından üstün tutur; belə ki, o, Allah kimi Allahın məbədində oturub özünü Allah olduğunu göstərir. Yadınızda deyilmi ki, mən hələ sizinlə olarkən bunları sizə deyirdim? İndi də bilirsiniz ki, onun öz vaxtında aşkara çıxması üçün onu nə saxlayır. Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; ancaq indi mane olan, aradan götürülənədək mane olmağa davam edəcək. O zaman o Şərir aşkara çıxacaq; Rəbb isə onu ağzının nəfəsi ilə məhv edəcək və gəlişinin parıltısı ilə yox edəcək. O Şərir elə birisidir ki, onun gəlişi Şeytanın fəaliyyəti üzrə hər cür qüdrət, əlamətlər və yalançı möcüzələrlə, habelə həlak olanlarda hər cür haqsızlıq aldadıcılığı ilə müşayiət olunur; çünki onlar xilas olsunlar deyə həqiqətin məhəbbətini qəbul etmədilər. Buna görə də Allah onlara güclü bir azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar; ta ki, həqiqətə iman etməyib haqsızlıqdan zövq alanların hamısı məhkum olunsun. 2 Saloniklilərə 2:1–12.

The context of this passage is the consideration of when Christ would return the second time. Paul reminds the Thessalonians that he has already answered that concern previously when he stated, “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” Paul was attempting to prevent the brethren from being deceived upon the subject of “the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him.”

Bu parçanın konteksti Məsihin ikinci dəfə nə vaxt qayıdacağı məsələsinin nəzərdən keçirilməsidir. Pavel Saloniklilərə xatırladır ki, o, artıq bu narahatlığa əvvəl cavab vermişdi; belə demişdi: “Məgər xatırlamırsınız ki, mən hələ sizinlə ikən bunları sizə söyləyirdim?” Pavel “Rəbbimiz İsa Məsihin gəlişi və bizim Onun yanına toplanmağımız” mövzusu barədə qardaşların aldadılmasının qarşısını almağa çalışırdı.

The historians identify that half of William Miller’s message was based upon his identification of the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. The other half of his message, that is sometimes not recognized, is his work of refuting the false teachings concerning the Second Coming of Christ.

Tarixçilər müəyyən edirlər ki, Uilyam Millerin xəbərinin yarısı onun Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on dördüncü ayəsindəki iki min üç yüz ilin müəyyənləşdirilməsinə əsaslanırdı. Onun xəbərinin bəzən qəbul edilməyən digər yarısı isə Məsihin İkinci Gəlişi ilə bağlı yanlış təlimləri təkzib etmək işi idi.

Based upon the false Jesuit methodology there was (and still is) a prominent false teaching that William Miller consistently opposed. It was the false teaching that the Lord’s second coming was preceded by a thousand years of peace called the “temporal millennium” which Sister White also opposed.

Yezuitlərin yanlış metodologiyasına əsaslanan görkəmli bir saxta təlim var idi (və hələ də var) ki, Uilyam Miller ona ardıcıl surətdə qarşı çıxırdı. Bu, Bacı Uaytın da qarşı çıxdığı, “müvəqqəti minillik” adlanan min illik sülh dövrünün Rəbbin ikinci gəlişindən əvvəl gəlməsi barədə saxta təlim idi.

Miller’s work was also establishing the truth of the literal return of Christ, in opposition to the various false ideas concerning the millennium that were prevalent in his history. Paul is addressing the Second Coming in 2 Thessalonians, so the passage was part of Miller’s understanding of a literal Second Coming. The chapter was “Present Truth” for Miller.

Millerin fəaliyyəti, öz dövründə geniş yayılmış minilliklə bağlı müxtəlif yanlış təsəvvürlərə qarşı çıxaraq, Məsihin həqiqi, sözün əsl mənasında qayıdışı həqiqətini də təsbit edirdi. Paul 2 Saloniklilərdə İkinci Gəlişdən bəhs edir; buna görə də həmin hissə Millerin sözün əsl mənasında olan İkinci Gəliş anlayışının bir hissəsi idi. Bu fəsil Miller üçün “Hazırkı Həqiqət” idi.

Paul identifies an important sequence of events connected with the Second Coming, and also provides the logic of why the Thessalonians should not expect the return of the Lord in their lifetime. Paul says, “Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him.” The word “beseech” means to interrogate. Paul is reasoning out the elements associated with the Second Coming and leading his audience through a type of interrogation, meant to produce analysis of his logic by his hearers.

Paul İkinci Gəlişlə əlaqədar mühüm bir hadisələr ardıcıllığını müəyyən edir və həmçinin Saloniklilərin niyə Rəbbin qayıdışını öz ömürləri ərzində gözləməməli olduqlarının məntiqini ortaya qoyur. Paul deyir: “İndi isə, ey qardaşlar, Rəbbimiz İsa Məsihin gəlişi və bizim Onun yanına toplanmağımız naminə sizə yalvarırıq.” “Yalvarırıq” sözü sorğu-sual etmək mənasını daşıyır. Paul İkinci Gəlişlə bağlı ünsürləri məntiqi şəkildə araşdırır və dinləyicilərini bir növ sorğu-sual vasitəsilə yönləndirir; məqsəd isə eşidənlərin onun məntiqi üzərində təhlil aparmalarını təmin etməkdir.

The structure of his logic is that before Christ returns a second time, the papacy must be identified and reign, and that before the papacy arrives in history there must be a falling away. The falling away was yet future, so the arrival of the papacy was even beyond that. So how could anyone be deceived into thinking Christ’s return was soon? He uses several symbols of the papacy in order to establish just who that power is that is revealed after the falling away. He calls the papacy the “man of sin,” that “wicked,” “the son of perdition” and the “mystery of iniquity.” Sister White is clear these are all symbols identifying the papacy.

Onun məntiqinin quruluşu bundan ibarətdir ki, Məsih ikinci dəfə qayıtmazdan əvvəl papalıq müəyyənləşdirilməli və hökmranlıq etməlidir, papalıq tarixdə zühur etməzdən əvvəl isə bir dönüklük baş verməlidir. Bu dönüklük hələ gələcəkdə idi; deməli, papalığın zühuru ondan da sonrakı bir vaxtda olmalı idi. Belə isə, kimsə necə aldadılıb Məsihin qayıdışının yaxın olduğunu düşünə bilərdi? O, dönüklükdən sonra aşkar olunan həmin qüdrətin məhz hansı qüdrət olduğunu göstərmək üçün papalığın bir neçə simvolundan istifadə edir. O, papalığı “günah adamı”, “o şərir”, “həlak oğulu” və “qanunsuzluğun sirri” adlandırır. Sister White aydın şəkildə bildirir ki, bunların hamısı papalığı tanıdan simvollardır.

> “But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’

> “Lakin Məsihin gəlişindən əvvəl, peyğəmbərlikdə qabaqcadan xəbər verilmiş dini aləmdə mühüm inkişaflar baş verməli idi. Həvari bəyan edirdi: “Tez ağlınız çaşıb sarsılmayın və nə ruhla, nə sözlə, nə də guya bizdən gəlmiş məktubla təşvişə düşməyin ki, Məsihin günü artıq çatmışdır. Qoy heç kəs sizi heç bir yolla aldatmasın; çünki əvvəlcə imandan dönmə baş vermədikcə və günah adamı, həlak oğulu zahir olmadıqca, o gün gəlməyəcəkdir; o, Allah adlanan və ya ibadət edilən hər şeyə qarşı çıxır və özünü onların hamısından uca tutur; belə ki, o, Allah kimi Allahın məbədində oturur və özünü Allah olduğunu göstərir.”

> “Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’

> “Pavelin sözləri yanlış yozulmamalı idi. Onun xüsusi vəhy ilə Salonikliləri Məsihin yaxın gələcəyi barədə xəbərdar etdiyi öyrədilməməli idi. Belə bir mövqe imanda qarışıqlığa səbəb olardı; çünki məyusluq çox vaxt imansızlığa aparır. Buna görə də həvari qardaşları ondan gəlirmiş kimi heç bir belə xəbəri qəbul etməmələri barədə xəbərdar etdi və daha sonra peyğəmbər Daniel tərəfindən bu qədər aydın təsvir edilmiş papalıq hakimiyyətinin hələ meydana çıxmalı və Allahın xalqına qarşı müharibə aparmalı olduğunu vurğuladı. Bu hakimiyyət öz ölümcül və küfrlü işini yerinə yetirənədək, kilsənin öz Rəbbinin gəlişini gözləməsi əbəs olardı. Pavel soruşurdu: ‘Məgər xatırlamırsınız ki, mən hələ sizin yanınızda olarkən bunları sizə deyirdim?’”

> “Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’

> Həqiqi kilsənin başına gələcək sınaqlar dəhşətli idi. Həvari yazdığı vaxtın özündə belə, “qanunsuzluğun sirri” artıq fəaliyyət göstərməyə başlamışdı. Gələcəkdə baş verəcək hadisələr “Şeytanın fəaliyyəti üzrə hər cür qüdrət, əlamətlər və yalançı möcüzələrlə, həlak olanlarda haqsızlığın hər cür aldadıcılığı ilə” olacaqdı.

> “Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.

> “Həqiqətin məhəbbətini” qəbul etməkdən imtina edənlərə dair həvarinin bəyanatı xüsusilə ciddidir. O, həqiqət xəbərlərini qəsdən rədd edəcək olanların hamısı haqqında belə demişdi: “Buna görə də Allah onlara güclü azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar; ta ki həqiqətə iman etməyib haqsızlıqdan zövq alanların hamısı məhkum edilsin.” İnsanlar Allahın mərhəmətlə onlara göndərdiyi xəbərdarlıqları cəzasız olaraq rədd edə bilməzlər. Bu xəbərdarlıqlardan üz döndərməkdə israr edənlərdən Allah Öz Ruhunu geri çəkir və onları sevdikləri aldanışların ixtiyarına buraxır.” Həvarilərin İşləri, 265, 266.

Although Sister White directly identifies the “man of sin,” that “wicked,” “the son of perdition” and the “mystery of iniquity” from the passage of Paul, and calls it the “papal power,” she says more. She identifies that these symbols employed by Paul to identify the pope of Rome, was established from the book of Daniel, when she stated, “The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord.” Paul was basing the portion of the message to the Thessalonians which identified the papacy upon Daniel chapter eleven, and verse thirty-six.

Bacı Uayt “günah adamını”, həmin “qanunsuzu”, “həlak oğlunu” və Pavelin mətnindəki “qanunsuzluğun sirrini” birbaşa müəyyənləşdirərək onu “papalıq hakimiyyəti” adlandırsa da, o, bundan daha artıq söz deyir. O, Pavelin Roma papasını müəyyən etmək üçün işlətdiyi bu simvolların Daniel kitabından götürüldüyünü müəyyənləşdirir; bunu belə ifadə etmişdir: “Buna görə də həvari qardaşları ondan gəlmiş kimi heç bir belə xəbəri qəbul etməmək barədə xəbərdar etdi və sonra bu həqiqəti vurğulamağa davam etdi ki, peyğəmbər Daniel tərəfindən bu qədər aydın təsvir edilmiş papalıq hakimiyyəti hələ meydana çıxmalı və Allahın xalqına qarşı müharibə aparmalı idi. Bu hakimiyyət öz ölümcül və küfrlü işini yerinə yetirənə qədər, kilsənin öz Rəbbinin gəlişini gözləməsi əbəs olardı.” Pavel, Saloniklilərə olan müraciətinin papalığı müəyyən edən hissəsini Daniel kitabının on birinci fəslinə və otuz altıncı ayəsinə əsaslandırırdı.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> Padşah öz iradəsinə görə hərəkət edəcək; o, özünü yüksəldəcək və hər bir allahdan üstün tutacaq, allahlar Allahına qarşı heyrət doğuran sözlər danışacaq və qəzəb tamamlanıncaya qədər uğur qazanacaq; çünki qərara alınmış olan yerinə yetiriləcəkdir. Daniel 11:36.

When Paul identifies the pope “Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God,” Paul was paraphrasing the prophet Daniel’s description of the “king” that did “according to his will,” and exalted “himself and” magnified “himself above every god.” The pope is the king that speaks “marvelous things against the God of gods”, and the pope is the power that would “prosper till the” first “indignation” would “be accomplished” in 1798.

Pavel “özünü Allah adlanan hər şeydən və ya ibadət olunan hər şeydən üstün tutub ona qarşı duran; belə ki, Allah kimi Allahın məbədində oturub özünü Allah olduğunu göstərən” papanı müəyyənləşdirərkən, o, öz istədiyi kimi hərəkət edən və “özünü hər bir allahdan üstün tutub” “ucaldan” “padşah” barədə peyğəmbər Danielin təsvirini parafraz edirdi. Papa “allahlar Allahına qarşı heyrətamiz sözlər” danışan padşahdır və papa birinci “qəzəb” 1798-ci ildə “yerinə yetirilənədək” “uğur qazanacaq” qüvvədir.

Daniel eleven, and verse thirty-six is absolutely essential to understand correctly if the increase of knowledge in 1989 is to be understood correctly. For this reason the false teaching that the king in the verse was France, as introduced by Uriah Smith, was introduced in the first generation of Adventism (1863 to 1888). Smith changed the text of verse thirty-six from “the” king (which is the papacy that was being described in the previous verses) to “a” king (any king) in order to ascribe to atheistic France the characteristics of Rome’s worship style, but that was just a jumping-off point to put forth his pet theory about Turkey being the king of the north in verse forty and onward.

1989-cu ildə biliyin artımının düzgün başa düşülməsi üçün Daniel kitabının on birinci fəslinin otuz altıncı ayəsini düzgün anlamaq mütləq vacibdir. Bu səbəbdən, ayədəki padşahın Fransa olduğu barədə Uriah Smith tərəfindən irəli sürülən saxta təlim Adventizmin birinci nəslində (1863-dən 1888-ə qədər) ortaya atıldı. Smith otuz altıncı ayənin mətnindəki “o” padşahı (“əvvəlki ayələrdə təsvir edilən papalıq” olan padşahı) “bir” padşaha (istənilən padşaha) çevirdi ki, Romanın ibadət üslubunun xüsusiyyətlərini ateist Fransaya aid etsin; lakin bu, sadəcə, qırxıncı ayədən etibarən Türkiyənin şimal padşahı olması barədə onun sevimli nəzəriyyəsini irəli sürmək üçün bir çıxış nöqtəsi idi.

Satan began early to obscure the fact that the king in the verse, is the papacy, and it is the apostle Paul who provides Daniel’s testimony with a second witness to this fact. Sister White provided the third witness.

Şeytan lap əvvəldən həmin ayədəki padşahın papalıq olduğu həqiqətini qaranlıqlaşdırmağa başladı və bu həqiqətə dair Danielin şəhadətinə ikinci şahidi verən həvari Pauldur. Bacı Uayt isə üçüncü şahidi təqdim etdi.

Not only did Satan seek to obscure the truth about the king in the verse being the pope, but by misdirecting the truth contained in the verse, Satan also made obscure the significance of what the “indignation” in the verse represented. The papacy in the verse was to prosper until 1798 when it was delivered its deadly wound. 1798 is the end of the twenty-five hundred and twenty years of God’s indignation that was carried out against the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC.

Şeytan təkcə ayədə sözügedən padşahın papanın özü olduğu həqiqətini ört-basdır etməyə çalışmadı, həm də ayədəki həqiqətin istiqamətini yayındırmaqla, ayədəki “qəzəb”in nəyi təmsil etdiyinin əhəmiyyətini də qaranlıqda qoydu. Ayədəki papalıq 1798-ci ilə qədər çiçəklənəcəkdi; həmin vaxt ona ölümcül yarası vuruldu. 1798-ci il, e.ə. 723-cü ildən başlayaraq İsrailin şimal səltənətinə qarşı icra edilən Allahın qəzəbinin iki min beş yüz iyirmi ilinin sonudur.

If Adventism had defended and upheld the “seven times,” in 1863, it would have been virtually impossible for Uriah Smith to get away with such foolishness about verse thirty-six, for the “indignation” would have been understood as representing God’s first indignation of “seven times,” thus having no connection whatsoever with France. The increase of knowledge in 1989 is supported by Paul in the passage, and for this reason the warning of Paul in the passage concerning those who do not receive the love of the truth, but receive strong delusion, do so through their rejection of the truths Paul presents in the passage. One of those truths is the correct identification of the king of the north in Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five.

Əgər Adventizm 1863-cü ildə “yeddi vaxtı” müdafiə edib qorumuş olsaydı, Uriah Smithin otuz altıncı ayə barəsində belə ağılsızlıq etməsi demək olar ki, qeyri-mümkün olardı; çünki “qəzəb” Allahın “yeddi vaxt” olan ilk qəzəbini təmsil edir kimi anlaşılardı və beləliklə, Fransa ilə heç bir əlaqəsi olmazdı. 1989-cu ildə biliyin artması həmin parçada Paul tərəfindən dəstəklənir və bu səbəbdən Paulun həmin parçada həqiqətə məhəbbəti qəbul etməyən, əvəzində güclü azğınlığı qəbul edənlər barəsindəki xəbərdarlığı, onların Paulun həmin parçada təqdim etdiyi həqiqətləri rədd etmələri vasitəsilə baş verir. Bu həqiqətlərdən biri Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxdan qırx beşinci ayələrinədək olan hissəsində şimal padşahının düzgün müəyyən edilməsidir.

In the passage, after Paul identifies the pope of Rome, he identifies a sequence of events at the end of the world leading up to the Second Coming of Christ, which is the subject of the passage. He states, “then shall that Wicked be revealed.” That “wicked” is the pope, “whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming.” Then Paul says “Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders.” Jesus is the one “whose coming is after the working of Satan.”

Həmin parçadakı mətndə Paul Romanın papasını müəyyən etdikdən sonra, keçidin mövzusu olan Məsihin İkinci Gəlişinə aparan dünyanın sonundakı hadisələr ardıcıllığını müəyyən edir. O deyir: “then shall that Wicked be revealed.” Həmin “wicked” papadır; “whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming.” Sonra Paul deyir: “Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders.” İsa, “whose coming is after the working of Satan” olan şəxsdir.

Satan’s miraculous working is the period of time from the soon-coming Sunday Law, until Michael stands up and human probation closes. Satan accomplishes no miracles during the Seven Last Plagues that are poured out from the close of probation until Christ returns.

Şeytanın möcüzəvi fəaliyyəti, tezliklə çıxarılacaq Bazar Qanunundan başlayaraq Mikail ayağa qalxıb insanın möhlət vaxtı bağlanana qədər olan dövrdür. Şeytan, möhlət vaxtının bağlanmasından Məsihin qayıdışınadək tökülən Son Yeddi Bəla zamanı heç bir möcüzə göstərmir.

> “Says Christ, ‘By their fruits ye shall know them.’ If those through whom cures are performed, are disposed, on account of these manifestations, to excuse their neglect of the law of God and continue in disobedience, though they have power to any and every extent, it does not follow that they have the great power of God. On the contrary, it is the miracle-working power of the great deceiver. He is a transgressor of the moral law, and employs every device that he can master to blind men to its true character. We are warned that in the last days he will work with signs and lying wonders. And he will continue these wonders until the close of probation, that he may point to them as evidence that he is an angel of light and not of darkness.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

> “Məsih buyurur: «Onları meyvələrindən tanıyacaqsınız». Əgər vasitəsilə şəfalar baş verənlər, bu təzahürlərə görə Allahın qanununa etinasızlıqlarını üzrlü saymağa meyil edirlərsə və itaətsizlikdə davam edirlərsə, hər nə qədər istənilən və hər cür dərəcədə qüdrətə malik olsalar da, bundan onların Allahın böyük qüdrətinə malik olduqları nəticəsi çıxmaz. Əksinə, bu, böyük aldadıcının möcüzəyaradan qüdrətidir. O, əxlaqi qanunun pozucusudur və insanları onun həqiqi mahiyyətinə kor etmək üçün bacardığı hər vasitədən istifadə edir. Bizə xəbərdarlıq edilmişdir ki, axır günlərdə o, əlamətlər və yalançı möcüzələrlə fəaliyyət göstərəcək. Və möhlət dövrünün sonunadək bu möcüzələri davam etdirəcək ki, bunları özünün qaranlığın deyil, nurun mələyi olduğuna dəlil kimi göstərsin.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

Paul identifies that there would be a falling away that preceded the revealing of the papacy, and that Christ’s Second Coming would take place “after” the marvelous working of Satan. Satan’s marvelous working begins at the Sunday law in the United States, and ends at the arrival of the close of probation and the seven last plagues. Satan’s marvelous working begins at the Sunday law in the United States.

Paul bildirir ki, papalığın aşkara çıxmasından əvvəl bir dindən dönmə baş verəcək və Məsihin İkinci Gəlişi Şeytanın heyrətamiz fəaliyyəti “sonra” baş tutacaqdır. Şeytanın heyrətamiz fəaliyyəti Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu ilə başlayır və möhlətin bağlanmasının və son yeddi bəlanın gəlişinin yetişməsi ilə başa çatır. Şeytanın heyrətamiz fəaliyyəti Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu ilə başlayır.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “Allahın qanununu pozaraq Papalığın təsisatını məcburən tətbiq edən fərman vasitəsilə millətimiz salehlikdən özünü tamamilə ayırmış olacaq. Protestantlıq Romanın hakimiyyətinin əlini tutmaq üçün əlini uçurumun o tayına uzadanda, Spiritizmlə əl-ələ vermək üçün dərin uçurumun üzərinə sarı uzananda, bu üçqat birliyin təsiri altında ölkəmiz Protestant və respublika idarə üsulu kimi öz Konstitusiyasının hər bir prinsipini rədd edəndə və papalığın yalanlarının və azdırmalarının yayılması üçün şərait yaradanda, onda bilə bilərik ki, Şeytanın heyrətamiz fəaliyyətinin vaxtı gəlib çatmışdır və son yaxındır.” Testimonies, 5-ci cild, 451.

The Sunday law is the end of the sixth kingdom, the earth beast of Revelation chapter thirteen. The earth beast began to reign at the end of the twelve hundred and sixty years of papal rule in 1798. The papacy was therefore revealed in the year 538, though her work to take control of the world was already active when Paul penned his words. Before the year 538, there would be a falling away that preceded the revealing of the man of sin, sitting in the temple of God.

Bazar günü qanunu, Vəhy kitabının on üçüncü fəslindəki yer vəhşisinin, altıncı padşahlığın sonudur. Yer vəhşisi papalığın min iki yüz altmış illik hökmranlığının 1798-ci ildə başa çatması ilə hökmranlıq etməyə başladı. Buna görə də papalıq 538-ci ildə aşkara çıxarıldı, halbuki onun dünyanı ələ keçirmək işi Paul öz sözlərini qələmə alarkən artıq fəaliyyətdə idi. 538-ci ildən əvvəl, Allahın məbədində oturan günah adamının aşkara çıxmasından öncə bir dönüklük olacaqdı.

The falling away was represented by the church of Pergamos when the Christian church compromised with the religion of paganism, as symbolized by the emperor Constantine. Paul was identifying the prophetic waymarks that must occur before the Second Coming of Christ. After rehearsing what he had previously taught the Thessalonians, he then asks if they did not remember that he had previously taught them these truths? He then reminds them they should also remember that he taught them that a power would “withholdeth” the papacy “that” the papacy “might be revealed in his time?” The word “witholdeth” means to restrain. The word “withholdeth” is later in the same passage translated as “now letteth.”

Mürtədlik, xristian kilsəsinin bütpərəstliyin dini ilə uzlaşdığı zaman, imperator Konstantin ilə rəmzləşdirildiyi kimi, Perqam kilsəsi ilə təmsil olunmuşdu. Pavel Məsihin İkinci Gəlişindən əvvəl baş verməli olan peyğəmbərlik nişanələrini müəyyən edirdi. O, əvvəllər Saloniklilərə öyrətdiklərini bir daha xatırlatdıqdan sonra, bu həqiqətləri onlara öncədən öyrətmiş olduğunu xatırlamadıqlarınımı soruşur? Sonra onlara xatırladır ki, papalığı “öz vaxtında aşkar olunsun” deyə “saxlayıb mane olan” bir qüvvənin papalığı “maneə törədəcəyini” də onlara öyrətmişdi. “Saxlayıb mane olan” sözü cilovlamaq, qarşısını almaq mənasını verir. Həmin parçada “saxlayıb mane olan” sözü sonralar “indi mane olan” kimi tərcümə edilir.

The passage is therefore correctly represented as; “And now ye know what restrains the papacy, that the papacy might be revealed in his time. For the mystery of iniquity (the papacy) doth already work: only he who now restrains the papacy, will continue to restrain the papacy until he be taken out of the way.” When William Miller recognized this passage in Thessalonians he realized that the power that prevented the papacy from ascending to the throne of the earth in the year 538, was pagan Rome, and that pagan Rome would restrain the rise of the papal power, until pagan Rome was “taken out of the way.”

Buna görə də bu parça düzgün olaraq belə ifadə olunur: “İndi isə papalığı nəyin saxladığını bilirsiniz ki, papalıq öz vaxtında aşkar olunsun. Çünki qanunsuzluğun sirri (papalıq) artıq fəaliyyətdədir; ancaq indi papalığı saxlayan, o aradan götürülənədək papalığı saxlamağa davam edəcəkdir.” Uilyam Miller Saloniklilərə məktubdakı bu parçanı dərk etdikdə başa düşdü ki, 538-ci ildə papalığın yer üzünün taxtına yüksəlməsinə mane olan qüvvə bütpərəst Roma idi və bütpərəst Roma “aradan götürülənədək” papalıq hakimiyyətinin yüksəlişini saxlayacaqdı.

> “During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, ‘What do you think of this text, and that?’ referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. ‘How long time do you want?’ I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—‘Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?’ This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant.

> “Deist olduğum on iki il ərzində tapa bildiyim bütün tarix kitablarını oxudum; lakin indi Müqəddəs Kitabı sevirdim. O, İsa barədə öyrədirdi! Ancaq yenə də Müqəddəs Kitabın xeyli hissəsi mənim üçün qaranlıq idi. 1818-ci və ya 1819-cu ildə, ziyarət etdiyim bir dostla söhbət edərkən — o dost ki, mənim deist olduğum vaxtlarda məni tanımış və danışdıqlarımı eşitmişdi — o, olduqca mənalı bir tərzdə soruşdu: ‘Bu mətn və o mətn haqqında nə düşünürsən?’ — deist olduğum zaman etiraz etdiyim qədim mətnlərə işarə edərək. Onun nə demək istədiyini anladım və cavab verdim: Mənə vaxt versəniz, onların nə məna daşıdığını sizə deyərəm. ‘Nə qədər vaxt istəyirsiniz?’ Bilmirəm, — deyə cavab verdim, — amma sizə deyəcəyəm; çünki Tanrının başa düşülə bilməyən bir vəhy vermiş olduğuna inana bilmirdim. O zaman Müqəddəs Kitabımı araşdırmağa qərar verdim; inanırdım ki, Müqəddəs Ruhun nə demək istədiyini öyrənə bilərəm. Lakin bu qərarı verən kimi ağlıma belə bir fikir gəldi: ‘Tutaq ki, başa düşə bilmədiyiniz bir parçaya rast gəldiniz, onda nə edəcəksiniz?’ O zaman Müqəddəs Kitabı öyrənməyin bu üsulu ağlıma gəldi: belə parçaların sözlərini götürəcək, onları Müqəddəs Kitab boyunca izləyəcək və mənalarını bu yolla tapacağam. Məndə Cruden’s Concordance var idi; məncə, bu, dünyada ən yaxşısıdır; beləliklə, onu və Müqəddəs Kitabımı götürdüm, yazı masamın arxasına keçdim və bir az qəzetlər istisna olmaqla, başqa heç nə oxumadım; çünki Müqəddəs Kitabımın nə demək istədiyini bilməyə qəti qərarlı idim.”

> “I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Savior was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could not understand.’

> “Mən Yaradılış kitabından başladım və yavaş-yavaş oxumağa davam etdim; və başa düşə bilmədiyim bir mətnə çatanda, onun nə demək olduğunu öyrənmək üçün Müqəddəs Kitabı araşdırdım. Müqəddəs Kitabı bu şəkildə başdan-başa keçdikdən sonra, ah, həqiqət necə də parlaq və izzətli göründü! Mən sizə təbliğ etdiyim şeyi tapdım. Əmin oldum ki, yeddi vaxt 1843-cü ildə sona çatmışdır. Sonra 2300 günə gəldim; onlar məni eyni nəticəyə gətirdi; lakin Xilaskarın nə vaxt gələcəyini müəyyənləşdirmək barədə heç bir fikrim yox idi və buna inana bilmirdim; amma nur mənə o qədər güclü təsir etdi ki, nə edəcəyimi bilmirdim. İndi isə düşündüm: mən cilovu və yüyəni taxmalıyam; Müqəddəs Kitabdan daha sürətli getməyəcəyəm və ondan geri də qalmayacağam. Müqəddəs Kitab nəyi öyrədirsə, mən ona möhkəm sarılacağam. Bununla belə, yenə də başa düşə bilmədiyim bəzi mətnlər var idi.”

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘and could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, ‘take away.’ He shall take away the daily, ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7–8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is ‘the daily!’ Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and ‘the wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

> “Müqəddəs Kitabı öyrənməsinin ümumi üsulu haqqında bu qədər. Başqa bir münasibətdə o, qarşımızdakı mətnin mənasını—“gündəlik”in mənasını—müəyyən etmə üsulunu belə bəyan etmişdi. “Oxumağa davam etdim,” dedi o, “və bunun Danieldən başqa heç bir yerdə işlədildiyi başqa bir hala rast gələ bilmədim. Sonra onunla əlaqədə duran sözləri götürdüm: ‘aradan qaldırmaq.’ O, gündəliyi aradan qaldıracaq, ‘gündəlik aradan qaldırılacağı vaxtdan etibarən’ və s. Oxumağa davam etdim və düşündüm ki, mətndə heç bir işıq tapa bilməyəcəyəm; nəhayət 2 Saloniklilərə 2:7–8 ayələrinə gəldim. ‘Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; lakin indi mane olan, o, aradan götürülənədək mane olmağa davam edəcək; və o zaman o şərir zahir olacaq,’ və s. Və mən o mətnə gəldiyim zaman, ah, həqiqət nə qədər aydın və izzətli göründü! Bax budur! “gündəlik” budur! Yaxşı, bəs Pavel “indi mane olan” və ya əngəlləyən ilə nəyi nəzərdə tutur? “Günah adamı” və “şərir” ilə Papalıq nəzərdə tutulur. Yaxşı, Papalığın zahir olmasına mane olan nədir? Əlbəttə, bu, Bütpərəstlikdir; deməli, “gündəlik” Bütpərəstlik mənasını verməlidir.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

Without an understanding that “the daily” in the book of Daniel was a symbol of paganism, Miller would have been hard pressed to develop the framework that he assembled his prophetic structure upon. “The daily” is found five times in the book of Daniel, and it is always followed by a symbol of papalism. The evidence that “the daily” in the book of Daniel is paganism is located in Paul’s letter to the Thessalonians. One of the most severe warnings in God’s Word is located there, for there Paul clearly states that those who do not love the truth will be sent strong delusion. The truth that was purposely located in Thessalonians was the identification of paganism’s connection with papalism, and to reject that truth is to guarantee that strong delusion will be the consequence of that rejection.

Daniel kitabında “gündəlik”in bütpərəstliyin bir simvolu olduğunu anlama olmadan, Millerin öz peyğəmbərlik quruluşunu üzərində inşa etdiyi çərçivəni formalaşdırması son dərəcə çətin olardı. “Gündəlik” Daniel kitabında beş dəfə keçir və hər dəfə ondan sonra papalığın bir simvolu gəlir. Daniel kitabındakı “gündəlik”in bütpərəstlik olduğuna dair dəlil Paulun Saloniklilərə məktubunda yerləşir. Allahın Kəlamındakı ən ciddi xəbərdarlıqlardan biri də orada verilir, çünki Paul orada açıq şəkildə bildirir ki, həqiqəti sevməyənlərə güclü bir aldanış göndəriləcək. Saloniklilərə məktubda qəsdən yerləşdirilmiş həqiqət bütpərəstliyin papalıqla əlaqəsinin müəyyənləşdirilməsi idi və bu həqiqəti rədd etmək, həmin rəddin nəticəsinin mütləq güclü aldanış olacağını təmin etmək deməkdir.

We will continue this subject in the next article.

Bu mövzunu növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.

> Dayanın və heyrət edin; fəryad edin və hayqırın: onlar sərxoşdurlar, lakin şərabdan deyil; səndələyirlər, lakin sərt içkidən deyil. Çünki Rəbb sizin üzərinizə dərin yuxu ruhu tökmüş, gözlərinizi yummuşdur; peyğəmbərləri və rəhbərlərinizi, görücüləri örtmüşdür. Bütün vəhy sizin üçün möhürlənmiş bir kitabın sözləri kimi olmuşdur; onu savadlı birinə verib deyirlər: “Xahiş edirəm, bunu oxu”; o isə deyir: “Oxuya bilmərəm, çünki möhürlənmişdir”. Kitab savadsız olana da verilir və deyilir: “Xahiş edirəm, bunu oxu”; o isə deyir: “Mən savadlı deyiləm”. Buna görə də Rəbb dedi: “Bu xalq Mənə ağzı ilə yaxınlaşır və dodaqları ilə Mənə hörmət göstərir, lakin ürəyini Məndən uzaqlaşdırmışdır və Mənə qarşı qorxusu insan əmrləri ilə öyrədilmişdir. Buna görə də, budur, Mən bu xalq arasında ecazkar bir iş görəcəyəm, bəli, ecazkar bir iş və bir möcüzə; çünki onların müdriklərinin hikməti məhv olacaq, tədbirli adamlarının anlayışı isə gizlədiləcəkdir. Vay o kəslərin halına ki, öz məsləhətlərini Rəbbdən gizlətmək üçün dərinə enirlər, işləri qaranlıqda görülür və deyirlər: ‘Bizi kim görür? Bizi kim tanıyır?’ Həqiqətən, sizin hər şeyi alt-üst etməyiniz dulusçunun gilinə bərabər tutulacaqmı? Məgər düzəldilmiş şey onu düzəldən haqqında deyərmi: ‘O məni düzəltmədi’? Yaxud biçim verilmiş şey ona biçim verən haqqında deyərmi: ‘Onun anlayışı yox idi’?” Yeşaya 29:9–16.

Back to Articles