Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Nine

İsa Məsihin Vəhyi - Doqquzuncu Sayı

Isaiah’s Final Prophetic Narrative: The Revelation of Christ and the Prophetic Role of the 144,000

Yeşayanın Son Peyğəmbərlik Nəqli: Məsihin Vəhy olunması və 144.000-in Peyğəmbərlik Rolu

Author

Jeff Pippenger

Published

November 1, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The book of Isaiah and especially Isaiah’s final prophetic narrative found in chapters forty through sixty-six is a presentation that emphasizes a handful of important prophetic truths connected directly to the Revelation of Jesus Christ, which is now being unsealed as we approach the close of human probation. One of those truths is the revelation of Alpha and Omega. No other book in the Bible comes close to Isaiah’s testimony of the element of God’s character which illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Yeşaya kitabı və xüsusilə qırxıncı fəsildən altmış altıncı fəslə qədər olan bölmələrdə yer alan Yeşayanın son peyğəmbərlik bəyanı, insanlığın sınaq müddətinin sonuna yaxınlaşdıqca indi möhürü açılan İsa Məsihin Vəhyilə bilavasitə bağlı olan bir neçə mühüm peyğəmbərlik həqiqətini vurğulayan bir təqdimatdır. Həmin həqiqətlərdən biri Alfa və Omeqanın vəhyidir. Müqəddəs Kitabda heç bir başqa kitab, bir şeyin sonunu onun başlanğıcı ilə birlikdə göstərən Allahın xasiyyətinin bu ünsürü barədə Yeşayanın şəhadətinə yaxın belə gəlmir.

> Who hath wrought and done it, calling the generations from the beginning? I the Lord, the first, and with the last; I am he. Isaiah 41:4.

> Başlanğıcdan nəsilləri çağıraraq bunu edən və həyata keçirən kimdir? Mənəm Rəbb, birinci, və axırıncılarla birlikdə; O Mənəm. Yeşaya 41:4.

It is in Isaiah, that God identifies what it is that proves God is God.

Məhz Yeşayada Allah Allahın Allah olduğunu sübut edən şeyin nə olduğunu açıqlayır.

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. Isaiah 44:6–8.

> İsrailin Padşahı və onun Xilaskarı, Ordular Rəbbi belə deyir: Mən birinciyəm və Mən axırıncıyam; Məndən başqa Allah yoxdur. Və Mənim kimi kim çağıracaq, bunu bəyan edib Mənim üçün qaydaya salacaq, qədim xalqı təyin etdiyim vaxtdan bəri? Gəlməkdə olan şeyləri də, gələcək şeyləri də qoy onlara göstərsinlər. Qorxmayın, dəhşətə düşməyin; məgər o vaxtdan bəri sizə bildirmədimmi və bəyan etmədimmi? Siz də Mənim şahidlərimsiniz. Məndən başqa Allah varmı? Bəli, başqa Allah yoxdur; Mən heç birini tanımıram. Yeşaya 44:6–8.

Isaiah’s final prophetic narrative emphasizes the perfect and final fulfillment of the arrival of the Comforter that Jesus promised.

Yeşayanın son peyğəmbərlik hekayəsi İsanın vəd etdiyi Təsəlliverənin gəlişinin kamil və son icrasını vurğulayır.

> Hearken to me, ye that follow after righteousness, ye that seek the Lord: look unto the rock whence ye are hewn, and to the hole of the pit whence ye are digged. Look unto Abraham your father, and unto Sarah that bare you: for I called him alone, and blessed him, and increased him. For the Lord shall comfort Zion: he will comfort all her waste places; and he will make her wilderness like Eden, and her desert like the garden of the Lord; joy and gladness shall be found therein, thanksgiving, and the voice of melody. Isaiah 51:1–3.

> Mənə qulaq asın, ey salehliyin ardınca gedənlər, ey Rəbbi axtaranlar: yonulduğunuz qayaya və qazıldığınız quyunun oyuğuna baxın. Atanız İbrahimə və sizi doğan Saraya baxın; çünki Mən onu tək çağırdım, ona xeyir-dua verdim və onu çoxaltdım. Çünki Rəbb Sionu təsəlli edəcək; Onun bütün viran yerlərinə təsəlli verəcək; Onun çölünü Eden kimi, səhrasını isə Rəbbin bağı kimi edəcək; orada sevinc və şadlıq, şükür və nəğmə səsi tapılacaq. Yeşaya 51:1–3.

The Comforter arrived in July of 2023. Another truth emphasized in Isaiah’s narrative is the hidden, three-step history of the seven thunders, which is the structure of “emeth,” the Hebrew word that was created by the first, thirteenth, and last letters of the Hebrew alphabet.

Təsəlliverici 2023-cü ilin iyulunda gəldi. Yeşayanın hekayətində vurğulanan başqa bir həqiqət, yeddi göy gurultusunun gizli, üçmərhələli tarixidir; bu isə ivrit əlifbasının birinci, on üçüncü və son hərflərindən yaradılmış ivrit sözü olan “emeth”in quruluşudur.

> A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompense to his enemies. Isaiah 66:6.

> Şəhərdən bir səs-küy səsi, məbəddən bir səs, Öz düşmənlərinə əvəzini verən Rəbbin səsi. Yeşaya 66:6.

Another important truth presented in Isaiah is the role of Islam as the tool of God’s executive judgment upon first the United States, and thereafter the world for the passage of Sunday enforcement.

Yeşaya kitabında təqdim olunan digər mühüm həqiqət İslamın əvvəlcə Birləşmiş Ştatlar, daha sonra isə bazar gününün məcburi tətbiqinin qəbuluna görə dünya üzərində Allahın icraedici hökmünün aləti kimi oynadığı roldur.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. Isaiah 27:8.

> Ölçü ilə, o tumurcuq verdiyi zaman, sən onunla mübahisə edəcəksən; O, şərq küləyinin günündə Öz sərt küləyini saxlayır. Yeşaya 27:8.

All of these truths could be categorized as components of the message of the Midnight Cry, which is the parable of the ten virgin’s representation of the message of the Revelation of Jesus Christ that the Father gave to Jesus, who gave it to Gabriel, that gave it to John, who wrote it out and sent it to the churches. We have been employing Isaiah’s last narrative, to support the line of prophetic events beginning in chapter eleven of Revelation, and we have now arrived at chapter twelve, where we find the woman clothed with the sun is portrayed with the symbolism that is so soundly upheld by Isaiah, that being; that Christ illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

Bütün bu həqiqətlər Gecəyarısı Nidası ismarıcının tərkib hissələri kimi təsnif edilə bilər; bu isə on bakirə məsəlində İsa Məsihin Vəhyinin ismarıcının təmsilidir — Atanın İsaya verdiyi, İsanın Cəbrayıla verdiyi, Cəbrayılın Yəhyaya verdiyi, Yəhyanın da onu yazıb kilsələrə göndərdiyi ismarıcın. Biz Yeşayanın son hekayətindən istifadə edərək, Vəhyin on birinci fəslində başlayan peyğəmbərlik hadisələri xəttini dəstəkləmişik və indi on ikinci fəslə gəlib çatmışıq; burada günəşə bürünmüş qadının, Yeşaya tərəfindən bu qədər möhkəm şəkildə təsdiq edilən simvolizmlə təsvir olunduğunu görürük; yəni Məsih bir şeyin sonunu bir şeyin başlanğıcı ilə təsvir edir.

> And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars: And she being with child cried, travailing in birth, and pained to be delivered. And there appeared another wonder in heaven; and behold a great red dragon, having seven heads and ten horns, and seven crowns upon his heads. And his tail drew the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon stood before the woman which was ready to be delivered, for to devour her child as soon as it was born. And she brought forth a man child, who was to rule all nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and to his throne. Revelation 12:1–5.

> Və göydə böyük bir əlamət göründü: günəşə bürünmüş bir qadın, ayaqlarının altında ay, başı üzərində isə on iki ulduzdan bir tac vardı. O hamilə idi və doğmaq üzrə əzab çəkərək, doğuş sancıları içində fəryad edirdi. Və göydə başqa bir əlamət göründü; və budur, yeddi başlı, on buynuzlu, başları üzərində yeddi tacı olan böyük qırmızı bir əjdaha. Onun quyruğu göyün ulduzlarının üçdə birini sürüyüb yerə atdı; və əjdaha doğmağa hazır olan qadının qarşısında dayandı ki, o doğan kimi onun uşağını udsun. Qadın bütün millətləri dəmir çubuqla idarə edəcək bir oğlan uşağı doğdu; və onun uşağı Allahın yanına, Onun taxtına qaldırıldı. Vəhy 12:1–5.

The woman of Revelation twelve is a symbol of God’s chosen people throughout history. The twelve tribes of ancient literal Israel represent the beginning of God’s chosen covenant people. The twelve tribes typify the ending of ancient literal Israel, when Christ selected twelve disciples. Those twelve disciples at the end of ancient literal Israel, were also the twelve apostles at the beginning of modern spiritual Israel. Two beginning witnesses and one ending witness combine to establish three witnesses that identify the one hundred and forty-four thousand as the ending of modern spiritual Israel.

Vəhy on ikinci fəsildəki qadın, tarix boyu Allahın seçilmiş xalqının rəmzidir. Qədim həqiqi İsrailin on iki qəbiləsi Allahın seçilmiş əhd xalqının başlanğıcını təmsil edir. On iki qəbilə, Məsih on iki şagird seçdiyi zaman, qədim həqiqi İsrailin sonunu tipləşdirir. Qədim həqiqi İsrailin sonunda olan həmin on iki şagird, eyni zamanda müasir ruhani İsrailin başlanğıcında olan on iki həvari idi. İki başlanğıc şahidi və bir son şahid birləşərək yüz qırx dörd min nəfəri müasir ruhani İsrailin sonu kimi müəyyən edən üç şahid təşkil edir.

The one hundred and forty-four thousand are also the ensign that was cast out by their brethren. They are the ensign that was a valley of dead dry bones lying in the street of the great city of Sodom and Egypt, who were murdered by the beast that ascended out of the bottomless pit. They are the ensign, that are the stones of the crown, which the woman is wearing upon her head.

Yüz qırx dörd min həmçinin qardaşları tərəfindən çölə atılmış bayraqdır. Onlar Sodom və Misirin böyük şəhərinin küçəsində uzanmış ölü quru sümüklər vadisi olan bayraqdırlar; dibsiz quyudan çıxan vəhşi heyvan tərəfindən öldürülmüş olanlardır. Onlar o bayraqdırlar ki, qadının başında daşıdığı tacın daşlarıdırlar.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. Zechariah 9:16.

> Və onların Allahı Rəbb o gün onları Öz xalqının sürüsü kimi xilas edəcək; çünki onlar Onun diyarı üzərində bayraq kimi ucaldılmış tac daşları kimi olacaqlar. Zəkəriyyə 9:16.

The ensign, which is the one hundred and forty-four thousand are stones, as is Christ.

Məsih kimi, bayraq da yüz qırx dörd minin daşlar olmasından ibarətdir.

> And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. 1 Corinthians 10:4.

> Hamı eyni ruhani içkidən içdi; çünki onlara ardınca gələn o ruhani Qayadan içirdilər; o Qaya isə Məsih idi. 1 Korinflilərə 10:4.

Christ typifies the one hundred and forty-four thousand, and Peter agrees with Paul that Christ is the “living stone” that was disallowed, and Peter also identified that God’s people are also “lively stones.”

Məsih yüz qırx dörd min nəfəri təmsil edir və Peter Paul ilə razılaşır ki, Məsih rədd edilmiş “canlı daş”dır; Peter həmçinin Allahın xalqının da “canlı daşlar” olduğunu bildirir.

> To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:4, 5.

> Onun yanına gələn sizlər, insanlar tərəfindən, doğrudan da, rədd edilmiş, lakin Allah tərəfindən seçilmiş və qiymətli olan diri Daşa yaxınlaşaraq, özünüz də diri daşlar kimi, İsa Məsih vasitəsilə Allaha məqbul olan ruhani qurbanlar təqdim etmək üçün ruhani bir ev, müqəddəs bir kahinlik olaraq bina edilirsiniz. 1 Peter 2:4, 5.

The one hundred and forty-four thousand are not only the stones in the woman’s crown, they are the crown itself.

Yüz qırx dörd min yalnız qadının tacındakı daşlar deyil, onlar tacın özüdürlər.

> For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Thou shalt also be a crown of glory in the hand of the Lord, and a royal diadem in the hand of thy God. Isaiah 62:1–3.

> Sion xatirinə susmayacağam, Yerusəlim xatirinə rahatlıq tapmayacağam, ta ki onun salehliyi parıltı kimi üzə çıxana və xilası yanan çıraq kimi görünənədək. Millətlər sənin salehliyini, bütün padşahlar isə izzətini görəcəklər; sənə Rəbbin ağzının qoyacağı yeni bir ad veriləcək. Sən həm də Rəbbin əlində izzət tacı və Allahının əlində padşahlıq sərpuşu olacaqsan. Yeşaya 62:1–3.

Christ typifies the one hundred and forty-four thousand. He is the Rock, and they are “stones.” They are a “crown of glory in the hand of the Lord,” and Christ is the crown of glory.

Məsih yüz qırx dörd mini təmsil edir. O, Qayadır, onlar isə “daşlar”dır. Onlar “Rəbbin əlində izzət tacı”dırlar, Məsih isə izzət tacıdır.

> In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. Isaiah 28:5, 6.

> O gün Ordular Rəbbi Öz xalqının qalığı üçün izzət tacı və gözəllik diademi olacaq; mühakimə kürsüsündə oturan üçün hökm ruhu və döyüşü darvazaya qədər geri çevirənlər üçün qüvvət olacaq. Yeşaya 28:5, 6.

When considering the number twelve in the context of beginning and ending, the woman represents the chosen covenant people from ancient Israel at mount Sinai, until the history of the one hundred and forty-four thousand. They have been typified by Christ, and His birth typified the resurrection of the dead dry bones from the street where they had been murdered on July 18, 2020. The two-step process that Ezekiel thirty-seven so succinctly identifies, that brings those two prophets to life, is ‘first mentioned’ in the creation of Adam.

On iki rəqəmi başlanğıc və son kontekstində nəzərdən keçirildikdə, qadın Sina dağında qədim İsraildən etibarən yüz qırx dörd minin tarixinədək seçilmiş əhd xalqını təmsil edir. Onlar Məsihlə timsal edilmişdir və Onun doğumu 18 iyul 2020-ci ildə öldürüldükləri küçədən ölü quru sümüklərin dirilməsini timsal etmişdir. Yezekel otuz yeddinin bu iki peyğəmbəri həyata gətirən iki mərhələli prosesi belə yığcam şəkildə müəyyənləşdirməsi, ilk dəfə Adəmin yaradılışında “ilk dəfə xatırlanır”.

Adam was created in two steps. He was first formed, then Christ breathed the breath of life into him, just as the breath from the four winds in Ezekiel brought the dry bones to life. Adam was created a fully mature man, but his creation was none the less, his birth. The one hundred and forty-four thousand are born after three and a half symbolic days of lying dead in the street that runs through the valley of death. The one hundred and forty-four thousand are born by the woman that gave birth to the “man child: that was to rule with an iron rod.” As the symbol of the church throughout history, the woman of Revelation twelve represents the same symbolism as the “mountain” of Daniel two.

Adəm iki mərhələdə yaradıldı. O, əvvəlcə formaya salındı, sonra isə Məsih ona həyat nəfəsini üfürdü; necə ki, Yezekieldə dörd küləkdən gələn nəfəs quru sümüklərə həyat verdi. Adəm tam yetkin bir kişi olaraq yaradıldı, lakin bununla belə, onun yaradılışı onun doğuluşu idi. Yüz qırx dörd min ölüm vadisindən keçən küçədə üç yarım simvolik gün ölü uzandıqdan sonra doğulur. Yüz qırx dörd min “dəmir çubuqla hökmranlıq etməli olan oğlan uşağı”nı dünyaya gətirən qadın tərəfindən doğulur. Tarix boyunca kilsənin rəmzi olaraq, Vəhy on ikinci fəsildəki qadın Daniel ikinci fəsildəki “dağ” ilə eyni rəmzi mənanı təmsil edir.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> “Vəhy möhürlənmiş bir kitabdır, lakin eyni zamanda açılmış bir kitabdır. O, bu yer üzünün tarixinin son günlərində baş verəcək heyrətamiz hadisələri qeydə alır. Bu kitabın təlimləri müəyyəndir, mistik və anlaşılmaz deyildir. Orada Danieldə olduğu kimi, eyni peyğəmbərlik xətti davam etdirilir. Allah bəzi peyğəmbərlikləri təkrarlamışdır; bununla da göstərmişdir ki, onlara əhəmiyyət verilməlidir. Rəbb böyük əhəmiyyət daşımayan şeyləri təkrarlamaz.” Manuscript Releases, cild 9, 8.

The same line of prophecy that is found in Daniel is taken up in the Revelation. Daniel’s stone, that is cut out of the mountain without hands, is Peter’s “lively stones,” who “are built up a spiritual house, an holy priesthood,” and Daniel’s stone also represents, the one hundred and forty-four thousand. The mountain is God’s church through history.

Danielda mövcud olan həmin peyğəmbərlik xətti Vəhydə davam etdirilir. Əlsiz olaraq dağdan qoparılmış Danielin daşı, Peterin “canlı daşlar”ıdır; onlar “ruhani bir ev, müqəddəs kahinlik” olaraq bina edilirlər; və Danielin daşı həmçinin yüz qırx dörd mini təmsil edir. Dağ tarix boyu Allahın kilsəsidir.

> And in the days of these kings shall the God of heaven set up a kingdom, which shall never be destroyed: and the kingdom shall not be left to other people, but it shall break in pieces and consume all these kingdoms, and it shall stand for ever. Forasmuch as thou sawest that the stone was cut out of the mountain without hands, and that it brake in pieces the iron, the brass, the clay, the silver, and the gold; the great God hath made known to the king what shall come to pass hereafter: and the dream is certain, and the interpretation thereof sure. Daniel 2:44, 45.

> Və bu padşahların günlərində göylərin Allahı elə bir Padşahlıq quracaq ki, o əsla məhv edilməyəcək; və bu Padşahlıq başqa xalqa verilməyəcək, əksinə, bütün bu padşahlıqları parçalayıb yox edəcək və özü əbədiyyətədək qalacaq. Sən əllə yonulmadan dağdan qoparılmış daşın dəmiri, tuncu, gili, gümüşü və qızılı parçaladığını gördüyünə görə, böyük Allah padşaha bundan sonra nə baş verəcəyini bildirmişdir; və yuxu qətidir, onun yozumu isə etibarlıdır. Daniel 2:44, 45.

The Midnight Cry message of the one hundred and forty-four thousand is also represented as the latter rain, and it is in the time of the latter rain that God ‘sets up’ the kingdom represented by Daniel’s stone.

Yüz qırx dörd minin Gecəyarısı Fəryadı xəbəri həmçinin axır yağış kimi təmsil olunur və Allahın Danielin daşı ilə təmsil edilən padşahlığı “qurduğu” vaxt da məhz axır yağış zamanıdır.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “Axırıncı yağış pak olanların üzərinə gəlir — o zaman hamı onu əvvəlki kimi qəbul edəcək.”

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> “Dörd mələk buraxdıqda, Məsih Öz Padşahlığını quracaq. Son yağışı yalnız əllərindən gələni edənlər alacaqlar. Məsih bizə kömək edərdi. Hamı Allahın lütfü ilə, İsanın qanı vasitəsilə qalib gələ bilərdi. Bütün göy bu işlə maraqlanır. Mələklər maraqlanırlar.” Spalding and Magan, 3.

The four winds of Islam are released at the Sunday law, and then Christ sets up His kingdom. It takes place in the days of the spiritual kingdoms of Daniel chapter two. The last four spiritual kingdoms in Nebuchadnezzar’s dream, were typified by the first four literal kingdoms. Literal Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome represent spiritual Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome.

İslamın dörd küləyi bazar günü qanunu zamanı sərbəst buraxılır və bundan sonra Məsih Öz Padşahlığını qurur. Bu, Daniel kitabının ikinci fəslindəki ruhani padşahlıqların günlərində baş verir. Navuxodonosorun yuxusundakı son dörd ruhani padşahlıq, ilk dörd hərfi padşahlıqla simvollaşdırılmışdı. Hərfi Babil, Midiya-Fars, Yunanıstan və Roma ruhani Babili, Midiya-Farsı, Yunanıstanı və Romanı təmsil edir.

Spiritual Babylon is the head of gold, that received a deadly wound in 1798, as typified by Nebuchadnezzar being temporarily removed from power for “seven times.” When the three-fold union of the dragon, the beast and the false prophet form the eighth kingdom, that is of the seven, it will be made up of all the spiritual kingdoms, represented in Nebuchadnezzar’s image of chapter two. The papacy dead and the papacy resurrected, are the spiritual head of gold in the beginning and the ending of four spiritual kingdoms of the image. The United States, as the second of the four kingdoms, is represented as spiritual Medo-Persia. The United Nations, as the third of the four kingdoms is represented as spiritual Greece and together, they all make up the three-fold union of the dragon, the beast and the false prophet to establish the eighth kingdom, that is of the seven. The papacy is the antichrist and seeks to counterfeit Christ. In this regard; of the last four spiritual kingdoms, the papacy is the first and the last.

Ruhani Babil, “yeddi vaxt” müddətinə səlahiyyətdən müvəqqəti uzaqlaşdırılan Navuxodonosorla əvvəlcədən timsallaşdırıldığı kimi, 1798-ci ildə ölümcül yara almış qızıl başdır. Əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərdən ibarət üçqat birlik yeddidən olan səkkizinci padşahlığı təşkil etdikdə, o, ikinci fəsildə Navuxodonosorun surətində təmsil olunan bütün ruhani padşahlıqlardan ibarət olacaqdır. Papalıq ölü halda və papalıq dirildilmiş halda, surətin dörd ruhani padşahlığının başlanğıcında və sonunda olan ruhani qızıl başdır. Birləşmiş Ştatlar, dörd padşahlıqdan ikincisi kimi, ruhani Midiya-Fars kimi təmsil olunur. Birləşmiş Millətlər Təşkilatı, dörd padşahlıqdan üçüncüsü kimi, ruhani Yunanıstan olaraq təmsil olunur və birlikdə onların hamısı yeddidən olan səkkizinci padşahlığı qurmaq üçün əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərdən ibarət üçqat birliyi təşkil edir. Papalıq Məsih əleyhdarıdır və Məsihi saxtalaşdırmağa çalışır. Bu baxımdan, son dörd ruhani padşahlıq içində papalıq birinci və sonuncudur.

The stone cut out of the mountain, becomes a kingdom that fills the whole earth, and it is set up as an ensign in “the days of these kings,” for all of the spiritual kingdoms of the image are actively represented in “the last days.” The lifting up of the ensign, which is the setting up of Christ’s kingdom takes place when the four winds of Islam are released, and the latter rain is poured out without measure at the Sunday law.

Dağdan qoparılmış daş bütün yer üzünü dolduran bir səltənətə çevrilir və “bu padşahların günlərində” bir bayraq kimi ucaldılır; çünki surətin bütün ruhani səltənətləri “axır günlərdə” fəal surətdə təmsil olunur. Bayrağın ucaldılması, yəni Məsihin səltənətinin qurulması, İslamın dörd küləyi sərbəst buraxıldığı zaman və bazar günü qanunu zamanı son yağış ölçüsüz şəkildə töküldükdə baş verir.

The stone cut out of the mountain will break in pieces all of earth’s spiritual kingdoms, represented by “the iron, the brass, the clay, the silver, and the gold.” The one hundred and forty-four thousand represent Christ, who in Revelation twelve is “the man child,” whose birth typified the birth of the one hundred and forty-four thousand. The “man child” is to “rule all nations with a rod of iron.” With that rod, he will break the nations.

Dağdan qoparılmış daş “dəmir, tunc, gil, gümüş və qızıl” ilə təmsil olunan yer üzünün bütün ruhani padşahlıqlarını parça-parça edəcək. Yüz qırx dörd min nəfər Məsihi təmsil edir; Vəhy on ikinci fəsildə O, doğuluşu yüz qırx dörd min nəfərin doğuluşunu əvvəlcədən göstərən “oğlan uşaq”dır. “Oğlan uşaq” “bütün millətləri dəmir çubuqla idarə etməlidir.” O, həmin çubuqla millətləri sındıracaq.

> I will declare the decree: the Lord hath said unto me, Thou art my Son; this day have I begotten thee. Ask of me, and I shall give thee the heathen for thine inheritance, and the uttermost parts of the earth for thy possession. Thou shalt break them with a rod of iron; thou shalt dash them in pieces like a potter’s vessel. Psalm 2:7–9.

> Mən hökmü bəyan edəcəyəm: Rəbb mənə demişdir: Sən Mənim Oğlumsan; bu gün Mən səni doğmuşam. Məndən istə, və Mən millətləri sənə irs, yer üzünün ən ucqar yerlərini isə sənə mülk verəcəyəm. Sən onları dəmir çubuqla qıracaqsan; onları dulusçu qabı kimi parça-parça edəcəksən. Məzmur 2:7–9.

The Son of God was begotten of the Father. Many take this truth and wrest it to their own destruction. “Begotten” means to give birth, but we know there was never a time when Christ was not in existence.

Allahın Oğlu Atadan doğulmuşdur. Bir çoxları bu həqiqəti alıb öz fəlakətlərinə səbəb olacaq şəkildə təhrif edirlər. “Doğulmuş” doğum vermək deməkdir, lakin bilirik ki, Məsihin mövcud olmadığı heç vaxt olmamışdır.

> “‘Now the Spirit speaketh expressly, that in the latter times some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils; speaking lies in hypocrisy; having their conscience seared with a hot iron.’ Before the last developments of the work of apostasy there will be a confusion of faith. There will not be clear and definite ideas concerning the mystery of God. One truth after another will be corrupted. ‘And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory.’ There are many who deny the preexistence of Christ, and therefore deny his divinity; they do not accept him as a personal Saviour. This is a total denial of Christ. He was the only-begotten Son of God, who was one with the Father from the beginning. By him the worlds were made.” Signs of the Times, May 28, 1894.

> “‘İndi Ruh açıq-aşkar deyir ki, axır zamanlarda bəziləri imandan dönəcək, aldadıcı ruhlara və cinlərin təlimlərinə qulaq asacaqlar; ikiüzlülük içində yalan danışaraq, vicdanları qaynar dəmirlə dağlanmış olacaq.’ Mürtədlik işinin son inkişaflarından əvvəl iman sahəsində bir qarışıqlıq olacaq. Allahın sirri barədə aydın və müəyyən təsəvvürlər olmayacaq. Bir həqiqət digərinin ardınca təhrif ediləcək. ‘Və etirafsız böyükdür təqva sirri: Allah bədəndə zahir oldu, Ruhda təsdiq olundu, mələklərə göründü, millətlər arasında təbliğ edildi, dünyada imanla qəbul olundu, izzət içində yuxarı qaldırıldı.’ Məsihin əvvəlcədən mövcudluğunu inkar edənlər çoxdur və buna görə də Onun ilahiliyini inkar edirlər; onlar Onu şəxsi Xilaskar kimi qəbul etmirlər. Bu, Məsihin tam inkarıdır. O, başlanğıcdan Atayla bir olan Allahın yeganə Oğlu idi. Aləmlər Onun vasitəsilə yaradıldı.” Signs of the Times, 28 may 1894.

When Christ is identified as the “begotten” of the Father, it is identifying a truth associated with Christ, a truth that is destroyed, if it is forced into the model of human parenthood. We cannot evaluate God from our human perspective. We can only evaluate God as He presents us with His evaluation of Himself.

Məsih Atanın “doğulmuşu” kimi müəyyən edildikdə, bu, Məsihlə bağlı bir həqiqəti göstərir; əgər bu həqiqət insan valideynliyi modelinə zorla uyğunlaşdırılarsa, məhv edilmiş olar. Biz Allahı öz bəşəri baxış bucağımızdan qiymətləndirə bilmərik. Biz Allahı yalnız Onun Özünü bizə təqdim etdiyi qiymətləndirməyə əsasən qiymətləndirə bilərik.

> Let the wicked forsake his way, and the unrighteous man his thoughts: and let him return unto the Lord, and he will have mercy upon him; and to our God, for he will abundantly pardon. For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways, saith the Lord. For as the heavens are higher than the earth, so are my ways higher than your ways, and my thoughts than your thoughts. Isaiah 55:7–9.

> Qoy pis adam öz yolunu, saleh olmayan insan isə öz düşüncələrini tərk etsin; qoy Rəbbə dönsün, O da ona mərhəmət etsin; və Allahımıza dönsün, çünki O bol-bol bağışlayacaqdır. Çünki mənim düşüncələrim sizin düşüncələriniz deyildir, sizin yollarınız da mənim yollarım deyildir, — Rəbb belə deyir. Çünki göylər yerdən nə qədər ucadırsa, mənim yollarım da sizin yollarınızdan, düşüncələrim isə sizin düşüncələrinizdən o qədər ucadır. Yeşaya 55:7–9.

To wrest the word “begotten” in order to identify that there was a time when the Father gave birth to Christ, is to give “heed to seducing spirits, and doctrines of devils.” For the purpose of our current study, I am simply identifying that the woman of Revelation twelve was to give birth to the “man child” that is to rule the nations with a rod of iron. The one hundred and forty-four thousand will also rule the nations with a rod of iron.

“Doğulmuş” sözünü, Atanın Məsihi dünyaya gətirdiyi bir zamanın mövcud olduğunu göstərmək məqsədilə təhrif etmək, “azdırıcı ruhlara və cinlərin təlimlərinə qulaq asmaq” deməkdir. Hazırkı araşdırmamızın məqsədi baxımından mən sadəcə bunu göstərirəm ki, Vəhy on ikinci fəsildəki qadın, millətləri dəmir çubuqla idarə edəcək “kişi övladı”nı dünyaya gətirməli idi. Yüz qırx dörd min də millətləri dəmir çubuqla idarə edəcəkdir.

The church of Thyatira returns when the papacy’s deadly wound is healed at the Sunday law. In that history, the promise given to God’s people is that those who overcome will rule the “nations” with “a rod of iron.”

Tiyatira kilsəsi, bazar günü qanunu zamanı papalığın ölümcül yarası sağaldıqda yenidən qayıdır. Həmin tarixdə Allahın xalqına verilən vəd budur ki, qalib gələnlər “millətlər” üzərində “dəmir çubuqla” hökmranlıq edəcəklər.

> And he that overcometh, and keepeth my works unto the end, to him will I give power over the nations: And he shall rule them with a rod of iron; as the vessels of a potter shall they be broken to shivers: even as I received of my Father. Revelation 2:26, 27.

> Və qalib gələnə və Mənim işlərimi axıra qədər qoruyub saxlayana millətlər üzərində hakimiyyət verəcəyəm; və o, onları dəmir çubuqla idarə edəcək; dulusçunun qabları kimi onlar parça-parça ediləcəklər; necə ki, Mən də Atamdan almışam. Vəhy 2:26, 27.

God’s people who are in the final manifestation of the church of Thyatira, are the one hundred and forty-four thousand. The woman in the beginning gave birth to Christ and in the end, she gives birth to the one hundred and forty-four thousand, who follow the Lamb.

Tiyatira kilsəsinin son təzahüründə olan Allahın xalqı yüz qırx dörd min nəfərdir. Başlanğıcda qadın Məsihi doğdu və sonda o, Quzuya tabe olan yüz qırx dörd min nəfəri doğurur.

> And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:3, 4.

> Onlar taxtın önündə, dörd məxluqun və ağsaqqalların önündə sanki yeni bir nəğmə oxuyurdular; və yerdən satın alınmış yüz qırx dörd min nəfərdən başqa heç kəs o nəğməni öyrənə bilməzdi. Bunlar qadınlarla murdarlanmamış olanlardır; çünki onlar bakirədirlər. Bunlar Quzunun hara getsə, Onun ardınca gedənlərdir. Bunlar insanlar arasından satın alınmış, Allah və Quzu üçün ilk məhsul olanlardır. Vəhy 14:3, 4.

Christ was born “first”, and the one hundred and forty-four thousand follow the Lamb, so they are born “last”. Christ was “caught up to God”, just as were the two witnesses of Revelation eleven. Both of her children ascend to the Father.

Məsih “ilk” olaraq doğuldu, yüz qırx dörd min isə Quzunun ardınca gedir; buna görə də onlar “son” olaraq doğulurlar. Məsih “Allahın yanına qaldırıldı”, Vəhy on birinci fəsildəki iki şahid də eynilə belə idi. Onun hər iki övladı Atanın yanına yüksəlir.

> And she brought forth a man child, who was to rule all nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and to his throne. Revelation 2:5.

> Və o, bütün millətlər üzərində dəmir çubuqla hökmranlıq edəcək bir oğlan övladı doğdu; və onun uşağı Allahın yanına və Onun taxtına qaldırıldı. Vəhy 2:5.

Christ, as the Lord of Hosts, is also the “portion of Jacob,” and Israel is “the rod of his inheritance,” and Israel is also His “battle ax and” His “weapons of war” who He uses to “break in pieces the nations.”

Məsih, Qoşunlar Rəbbi kimi, həmçinin “Yaqubun nəsibi”dir; İsrail isə “Onun irsinin əsası”dır; və İsrail həm də Onun “döyüş baltası” və “müharibə silahları”dır ki, O, onun vasitəsilə “xalqları parça-parça edir”.

> The portion of Jacob is not like them; for he is the former of all things: and Israel is the rod of his inheritance: the Lord of hosts is his name. Thou art my battle ax and weapons of war: for with thee will I break in pieces the nations, and with thee will I destroy kingdoms. Jeremiah 51:19, 20.

> Yaqubun payı onlar kimi deyildir; çünki hər şeyin Yaradanı Odur; və İsrail Onun irsinin əsasıdır; adı Ordular Rəbbidir. Sən Mənim döyüş baltam və müharibə silahlarımsan; çünki səninlə millətləri parça-parça edəcəyəm, və səninlə padşahlıqları məhv edəcəyəm. Yeremya 51:19, 20.

Christ and the one hundred and forty-four thousand both rule and break the nations in pieces with a rod of iron. Christ is the “portion of Jacob,” but so too are His people.

Məsih də, yüz qırx dörd min də xalqları dəmir çubuqla idarə edir və parça-parça edir. Məsih «Yaqubun payıdır», lakin Onun xalqı da eyni ilə belədir.

> For the Lord’s portion is his people; Jacob is the lot of his inheritance. Deuteronomy 32:9.

> Çünki Rəbbin payı Onun xalqıdır; Yaqub Onun irsinin nəsibidir. Qanunun Təkrarı 32:9.

The stone cut out of the mountain, representing God’s church is the final manifestation of His church that fills the earth with His glory, and they are used as God’s battle ax to strike the feet of the image and turn those kingdoms into the “chaff of the summer threshing floors.” Those kingdoms are blown away by the wind.

Dağdan kəsilib çıxarılan daş, Allahın kilsəsini təmsil edərək, Onun kilsəsinin yer üzünü Onun izzəti ilə dolduran son təzahürüdür və onlar, surətin ayaqlarını vurub həmin padşahlıqları “yay xırmanlarının saman çöpünə” çevirmək üçün Allahın döyüş baltası kimi istifadə olunurlar. O padşahlıqlar külək tərəfindən sovrulub aparılır.

> Then was the iron, the clay, the brass, the silver, and the gold, broken to pieces together, and became like the chaff of the summer threshingfloors; and the wind carried them away, that no place was found for them: and the stone that smote the image became a great mountain, and filled the whole earth. Daniel 2:35.

> O zaman dəmir, gil, tunc, gümüş və qızıl birlikdə parça-parça edildi və yay xırmanlarının saman çöpü kimi oldu; külək onları sovurub apardı ki, onlar üçün heç bir yer tapılmadı; və heykələ dəyən daş böyük bir dağa çevrildi və bütün yer üzünü doldurdu. Daniel 2:35.

It was needful to place the symbolism of the woman in the context of the ensign that is lifted up to heaven, for Revelation chapter twelve identifies the beginning of a war between Christ and Satan that began in heaven, and in so doing it is identifying a war in heaven that identifies the end of the great controversy between Christ and Satan. Revelation chapters twelve and thirteen illustrate the final war of the great controversy, and they do so by illustrating Satan’s representatives and the one hundred and forty-four thousand battling in the heavens.

Qadının simvolizmini göylərə qaldırılan bayraq kontekstində yerləşdirmək zəruri idi, çünki Vəhyin on ikinci fəsli göydə başlanan Məsihlə Şeytan arasındakı bir müharibənin başlanğıcını müəyyən edir və bununla da Məsihlə Şeytan arasındakı böyük mübarizənin sonunu müəyyən edən göydəki bir müharibəni göstərir. Vəhyin on ikinci və on üçüncü fəsilləri böyük mübarizənin son müharibəsini təsvir edir və bunu Şeytanın nümayəndələrini və yüz qırx dörd mini göylərdə döyüşərkən təsvir etməklə edirlər.

In the next article, we will proceed to address the war in heaven in the “last days” that was typified by the war in heaven that began in the beginning.

Növbəti məqalədə, başlanğıcda başlamış göydəki müharibə ilə öncədən nümunələndirilmiş olan “axır günlər”dəki göydə baş verən müharibəni araşdırmağa davam edəcəyik.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:11–18.

> Və mən yer üzündən çıxan başqa bir vəhşi heyvan gördüm; onun quzuya bənzər iki buynuzu var idi, lakin əjdaha kimi danışırdı. O, birinci vəhşi heyvanın bütün hakimiyyətini onun hüzurunda icra edir və ölümcül yarası sağalmış olan birinci vəhşi heyvana yer üzünü və orada yaşayanları səcdə etdirməyə məcbur edir. O, böyük əlamətlər göstərir; hətta insanların gözü önündə göydən yerə od endirir. Və vəhşi heyvanın hüzurunda etməyə ixtiyar verildiyi möcüzələr vasitəsilə yer üzündə yaşayanları aldadır; yer üzündə yaşayanlara deyir ki, qılınc yarası almış, amma sağ qalmış vəhşi heyvana bir surət düzəltsinlər. Və ona vəhşi heyvanın surətinə nəfəs vermək ixtiyarı verildi ki, vəhşi heyvanın surəti həm danışsın, həm də vəhşi heyvanın surətinə səcdə etməyənlərin hamısının öldürülməsinə səbəb olsun. O, hamını — kiçik və böyük, varlı və yoxsul, azad və qul olanları — sağ əllərinə və ya alınlarına bir nişan qəbul etməyə məcbur edir; belə ki, o nişanı, yaxud vəhşi heyvanın adını, yaxud onun adının sayını daşımayan heç kəs alıb-sata bilməsin. Budur hikmət. Qoy anlayışı olan vəhşi heyvanın sayını hesablasın, çünki bu, bir insanın sayıdır; və onun sayı altı yüz altmış altıdır. Vəhy 13:11–18.

Back to Articles