Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Two

Daniel Kitabı — İyirmi İki نمبر

Unveiling the Prophetic Debate: The Methodology of the Latter Rain and the Final Crisis

Peyğəmbərlik Müzakirəsinin Üzünün Açılması: Son Yağışın və Son Böhranın Metodologiyası

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The methodology that is sanctioned by God is specifically identified in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine, where the methodology is represented as “line upon line.” On September 11, 2001 the mighty angel of Revelation eighteen descended, and in so doing, he repeated the descent he had made on August 11, 1840. In both cases, after his descent, Babylon was identified as fallen, and a call was made, and soon will be made again, for those still in her communion to come out. In both cases, the event that fulfilled the prediction had a worldwide impact, for just as the first angel’s message was carried to “every mission station in the world” in 1840 the entire world was impacted and understood the event of September 11, 2001. The prophecy that was fulfilled on August 11, 1840 was a prophecy that identified a restraint being placed upon Islam of the second woe, and immediately after September 11, 2001 a restraint was placed upon Islam of the third Woe.

Allah tərəfindən təsdiq edilmiş metodologiya xüsusilə Yeşaya kitabının iyirmi səkkizinci və iyirmi doqquzuncu fəsillərində müəyyən edilir; burada bu metodologiya “sətir üzərinə sətir” kimi təqdim olunur. 11 sentyabr 2001-ci ildə Vəhy 18-in qüdrətli mələyi endi və bununla da o, 11 avqust 1840-cı ildə etmiş olduğu enişi təkrarladı. Hər iki halda, onun enişindən sonra Babil yıxılmış kimi müəyyən edildi və onun birliyində hələ də qalanların oradan çıxmaları üçün çağırış edildi və tezliklə yenidən ediləcək. Hər iki halda, qabaqcadan deyilmiş sözü yerinə yetirən hadisə bütün dünyaya təsir göstərdi; çünki necə ki, 1840-cı ildə birinci mələyin xəbəri “dünyadakı hər bir missiya məntəqəsinə” çatdırılmışdı, eləcə də 11 sentyabr 2001-ci il hadisəsi bütün dünyaya təsir göstərdi və dərk olundu. 11 avqust 1840-cı ildə yerinə yetirilmiş peyğəmbərlik, ikinci vayın İslamına bir məhdudiyyət qoyulduğunu göstərən bir peyğəmbərlik idi və 11 sentyabr 2001-ci ildən dərhal sonra üçüncü Vayın İslamına da bir məhdudiyyət qoyuldu.

August 11, 1840 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1798, and September 11, 2001 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1989. The primary rule of the movement of the first angel was confirmed on August 11, 1840, and the rule was the day for a year principle. The primary rule of the movement of the third angel was confirmed on September 11, 2001. The rule being that truth is established by bringing “line upon line,” demonstrating that the end is illustrated by the beginning, and that history repeats. The prophetic event of September 11, 2001 is not only established by Sister White’s direct words, but more significantly by the fact that the events perfectly paralleled the same waymark in Millerite history. What was recognized with the event of August 11, 1840 was not the fulfillment of the prophecy, so much as the soundness of the methodology adopted by Miller and his associates.

11 avqust 1840, 1798-ci ildə son zamanda möhürü açılmış xəbərin qüvvətləndirilməsini təmsil edir, və 11 sentyabr 2001, 1989-cu ildə son zamanda möhürü açılmış xəbərin qüvvətləndirilməsini təmsil edir. Birinci mələyin hərəkatının əsas qaydası 11 avqust 1840-da təsdiq olundu və bu qayda gün-il prinsipi idi. Üçüncü mələyin hərəkatının əsas qaydası 11 sentyabr 2001-də təsdiq olundu. Bu qayda ondan ibarətdir ki, həqiqət “sətir üstünə sətir” gətirilməklə təsbit olunur; bununla göstərilir ki, son başlanğıcla təsvir edilir və tarixin təkrarlandığı nümayiş etdirilir. 11 sentyabr 2001-in peyğəmbərlik hadisəsi təkcə Bacı Uaytın birbaşa sözləri ilə deyil, daha mühüm olaraq, hadisələrin Millerçi tarixdəki həmin eyni nişangahı mükəmməl şəkildə paralelləşdirməsi ilə təsbit olunur. 11 avqust 1840 hadisəsi ilə tanınan şey, peyğəmbərliyin yerinə yetməsi qədər deyil, Millerin və onun əməkdaşlarının qəbul etdikləri metodologiyanın möhkəmliyi idi.

> “The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 335.

> “Bu hadisə qabaqcadan deyilmiş xəbəri tam dəqiqliklə yerinə yetirdi. Bu məlum olduqda, çoxluqlar Miller və onun əməkdaşları tərəfindən qəbul edilmiş peyğəmbərlik təfsiri prinsiplərinin düzgünlüyünə inandılar və Advent hərəkatına möcüzəli bir təkan verildi. Elmli və mövqeli adamlar həm onun baxışlarını vəz etməkdə, həm də nəşr etməkdə Millerlə birləşdilər və 1840-cı ildən 1844-cü ilə qədər iş sürətlə genişləndi.” The Great Controversy, 335.

On September 11, 2001, when the latter rain began to be measured, the “debate” was and still is over true or false methodology. The prophecies of the Millerite movement are set forth on both the 1843 and the 1850 charts, which Sister White endorses as being designed by the Lord, and also as a fulfillment of Habakkuk chapter two. The message of the Millerites that was produced through “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and” which thereafter produced the “wonderful impetus” that empowered the message of the Midnight Cry, had been represented upon the two sacred charts. The prophecies represented upon those two sacred charts were identified and established by Miller’s prophetic rules. The charts were a fulfillment of the command in Habakkuk to visually represent the prophecies that had been established by Miller’s methodology upon “tables,” in the plural. Habakkuk chapter two, identifies and is directly connected to the “debate” of Isaiah chapter twenty-seven.

2001-ci il sentyabrın 11-də, son yağış ölçülməyə başlandığı zaman, “mübahisə” həqiqi, yoxsa saxta metodologiya üzərində idi və hələ də bunun üzərindədir. Millerçi hərəkatın peyğəmbərlikləri həm 1843, həm də 1850 cədvəllərində təqdim olunmuşdur; Bacı Uayt bu cədvəlləri Rəbb tərəfindən tərtib edilmiş və həmçinin Habakkuk kitabının ikinci fəslinin yerinə yetməsi kimi təsdiqləyir. “Millerin və onun əməkdaşlarının qəbul etdikləri peyğəmbərlik təfsiri prinsipləri vasitəsilə” hasil olan və sonradan Gecəyarısı Nidasının xəbərini qüvvətləndirən “heyrətamiz təkan” doğuran Millerçilərin xəbəri həmin iki müqəddəs cədvəldə təsvir edilmişdi. Həmin iki müqəddəs cədvəldə təsvir olunan peyğəmbərliklər Millerin peyğəmbərlik qaydaları ilə müəyyən edilmiş və təsbit olunmuşdu. Cədvəllər, Habakkukda verilən və Millerin metodologiyası ilə təsbit edilmiş peyğəmbərliklərin “lövhələr” üzərində — cəm halda — gözlə görünən şəkildə ifadə olunması əmrinin yerinə yetməsi idi. Habakkuk kitabının ikinci fəsli Yeşaya kitabının iyirmi yeddinci fəslindəki “mübahisəni” müəyyən edir və onunla birbaşa bağlıdır.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> Gözətçi yerimdə duracağam, qüllənin üzərinə çıxıb dayanacağam və O’nun mənə nə deyəcəyini, məzəmmət olunduğum zaman nə cavab verəcəyimi görmək üçün gözləyəcəyəm. Habakkuk 2:1.

The word “reproved” in the verse means ‘argued with.’ Habakkuk, representing both the watchmen of the movement of the first and third angels, was going to be argued with, and he wished to understand what he was to answer when the debate began. The answer in the history of the first angel was the production of the two sacred charts, and the answer in the history of the movement of the third angel was the production of the prophetic series titled, Habakkuk’s Two Tables. The charts and the series were built upon the methodology represented in each of those respective histories. In Habakkuk, the methodology represents what the watchmen use to establish the message, and it also identifies the issue that is “debated,” which in turn produces two classes of worshippers.

Ayədəki “reproved” sözü “mübahisə edildi” mənasını verir. Həm birinci, həm də üçüncü mələyin hərəkatının gözətçilərini təmsil edən Habakkukla mübahisə ediləcəkdi və o, mübahisə başlayanda nə cavab verməli olduğunu anlamaq istəyirdi. Birinci mələyin tarixində cavab iki müqəddəs cədvəlin təqdim edilməsi idi, üçüncü mələyin hərəkatının tarixində isə cavab “Habakkukun İki Cədvəli” adlı peyğəmbərlik silsiləsinin ortaya qoyulması idi. Cədvəllər və silsilə həmin müvafiq tarixlərin hər birində təmsil olunan metodologiya üzərində qurulmuşdu. Habakkuk kitabında metodologiya gözətçilərin xəbəri təsbit etmək üçün istifadə etdiklərini təmsil edir və eyni zamanda “mübahisə edilən” məsələni müəyyənləşdirir; bu da öz növbəsində iki sinif ibadətçi meydana çıxarır.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> Gözətçi yerimdə dayanacağam, qüllənin üstünə çıxacağam və mənə nə deyəcəyini, məzəmmət olunduğum zaman nə cavab verəcəyimi görmək üçün gözləyəcəyəm. Rəbb mənə cavab verib dedi: Görümü yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Çünki görüm hələ təyin olunmuş vaxt üçündür; lakin sonunda danışacaq və yalan deməyəcək; gecikərsə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, gecikməyəcək. Bax, qürurlanmış adamın canı onun içində doğru deyildir; amma saleh öz imanı ilə yaşayacaq. Habakkuk 2:1–4.

One class is justified by faith, and the other class is lifted up in soul, as represented by the Pharisee and the Publican. The Pharisees trusted in a methodology that was based upon custom and tradition, and the Pharisee also represented a religious system who maintained control of their flock by implementing a hierarchical system governed by those who professed to be the chosen people of God, and the defenders of truth, but who ultimately participated in the crucifixion of the Truth. The prophetic “debate” of Isaiah chapter twenty-seven, is over true and false biblical methodology. The antagonists in the “debate” are those who follow the methodology of the Elijah for that time, and the long-established system of theological experts, that is typified by the Sanhedrin in the time of Christ.

Bir sinif imanla saleh sayılır, digər sinif isə ruhunda təkəbbürə qapılır; bu, Fərisi və Vergi Yığanın timsalında göstərilmişdir. Fərisilər adət və ənənəyə əsaslanan bir metodologiyaya güvənirdilər; Fərisi həmçinin Allahın seçilmiş xalqı olduqlarını və həqiqətin müdafiəçiləri olduqlarını iddia edənlərin idarə etdiyi iyerarxik bir sistemi tətbiq etməklə öz sürüsü üzərində nəzarəti saxlayan dini bir sistemi də təmsil edirdi, lakin nəticə etibarilə Həqiqətin çarmıxa çəkilməsində iştirak etdilər. Yeşaya iyirmi yeddinci fəsildəki peyğəmbərlik “mübahisəsi” həqiqi və saxta bibliya metodologiyası haqqındadır. Bu “mübahisə”dəki qarşı duran tərəflər həmin dövrün İlyasının metodologiyasına tabe olanlar və Məsihin zamanında Sinedrionla təmsil olunan, çoxdan bəri bərqərar olmuş ilahiyyat mütəxəssisləri sistemidir.

Chapter twenty-seven identifies that the “debate” begins when he “stayeth,” or when God restrains “his rough wind,” in the “day of the east wind.” “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged.” The word “purged” means atoned for, and represents the blotting out of sin in the investigative judgment. The methodology that is debated over, represents the test that must be passed, if the sins of God’s people are to be blotted out. The methodology of Elijah as a test is represented in the history of Christ, where we have been forewarned that in that time, those who rejected the message of John the Baptist (who Christ identified as Elijah), could not be benefitted by the teachings of Jesus.

İyirmi yeddinci fəsil göstərir ki, “mübahisə” onun “saxladığı”, yaxud Allahın “şərq küləyi günündə” “Onun sərt küləyini” cilovladığı zaman başlayır. “Ölçü ilə, o irəli çıxdıqda, sən onunla mübahisə edəcəksən: O, şərq küləyi günündə Öz sərt küləyini saxlayır. Buna görə də Yaqubun təqsiri bununla təmizlənəcəkdir.” “Təmizlənəcək” sözü kəffarə olunmaq mənasını verir və təhqiqat mühakiməsində günahın silinib götürülməsini təmsil edir. Üzərində mübahisə edilən metodologiya, Allahın xalqının günahları silinib götürüləcəkdirsə, keçilməli olan sınağı təmsil edir. İlyasın bir sınaq kimi metodologiyası Məsihin tarixində təmsil olunur; burada bizə əvvəlcədən xəbərdarlıq edilmişdir ki, o vaxt Vəftizçi Yəhyanın (Məsihin İlyas olaraq tanıtdığı şəxsin) xəbərini rədd edənlər İsanın təlimlərindən faydalana bilməzdilər.

The message of the latter rain is represented as the teachings of Jesus, for He is the Word, and more than this, the latter rain is represented as “the refreshing”, which is defined as “the presence of the Lord”.

Axırıncı yağışın xəbəri İsanın təlimləri kimi təqdim olunur, çünki O, Kəlamdır; bundan da artıq, axırıncı yağış “təravətləndirmə” kimi təqdim olunur və bu, “Rəbbin hüzuru” olaraq müəyyən edilir.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you. Acts 3:19, 20.

> Buna görə də tövbə edin və dönün ki, günahlarınız silinsin; belə ki, Rəbbin hüzurundan fərəhləndirici dövrlər gəlsin; və O, sizə əvvəlcədən vəz olunmuş İsa Məsihi göndərsin. Həvarilərin İşləri 3:19, 20.

Sister White identifies that the angel that descended in Revelation chapter ten, on August 11, 1840, “was no less a personage than Jesus Christ.” The angel that descended on September 11, 2001, would therefore be “no less a personage than Jesus Christ.” His descent in either history identifies the beginning of the prophetic “debate” over true or false methodology, for it is represented by the book in His hand that God’s people were commanded to eat. When in Galilee, Jesus instructed the disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He claimed there that He was the bread sent down from heaven. He lost more disciples there than any other point in his ministry, and those that left, never returned. Those that left, did so because they chose to analyze His teachings with the false methodology of taking His words in their literal sense, instead of applying them in the correct spiritual sense. The “debate” of Isaiah twenty-seven, is a prophetic waymark that has several witnesses to establish that it represents an established professed system of biblical analysis in confrontation with the methodology represented by the Elijah messenger.

Ağbir Vəhy kitabının onuncu fəslində enən mələyin 11 avqust 1840-cı ildə “İsa Məsihdən heç də aşağı bir şəxsiyyət olmadığını” müəyyən edir. Buna görə də 11 sentyabr 2001-ci ildə enən mələk də “İsa Məsihdən heç də aşağı bir şəxsiyyət” olardı. Onun hər iki tarixdə enişi həqiqi və ya yalan metodologiya üzərindəki peyğəmbərlik “mübahisəsinin” başlanğıcını göstərir, çünki bu, Allahın xalqına yemələri əmr olunan Onun əlindəki kitab vasitəsilə təmsil olunur. Qalileyada olarkən İsa şagirdlərə öyrətdi ki, onlar Onun cismini yeməli və qanını içməlidirlər, çünki O, orada Özünün göydən enmiş çörək olduğunu bəyan etmişdi. O, xidmətinin hər hansı başqa mərhələsindən daha çox şagirdi orada itirdi və ayrılanlar bir daha geri qayıtmadılar. Ayrılanlar bunu Ona görə etdilər ki, Onun təlimlərini sözlərini məcazi deyil, hərfi mənada qəbul edən yalan metodologiya ilə təhlil etməyi seçdilər, onları düzgün ruhani mənada tətbiq etmək əvəzinə. Yeşaya iyirmi yeddidəki “mübahisə” peyğəmbərlik yol nişanəsidir; onun İlyas xəbərçisi ilə təmsil olunan metodologiya ilə qarşı-qarşıya gələn, etiraf edənlərin bərqərar olmuş Müqəddəs Kitab təhlili sistemini təmsil etdiyini təsbit etmək üçün bir neçə şahidi vardır.

It marks a specific point in the progressive passing by of the former covenant and chosen people of God, and the beginning of the covenant relationship with those “who in times past, were not the people of God.” The “debate,” more importantly represents the beginning of the period of time that concludes with the soon-coming Sunday law. The Alpha and Omega always represents the end with the beginning, and in so doing the very “debate” becomes a symbol of one of the sins of our fathers, that must be acknowledged and confessed, in order to fulfill the Leviticus twenty-six prayer.

Bu, əvvəlki əhdin və Allahın seçilmiş xalqının tədrici olaraq aradan keçməsində müəyyən bir məqamı, həmçinin “keçmiş zamanlarda Allahın xalqı olmayanlarla” əhd münasibətinin başlanğıcını işarələyir. “Mübahisə” isə daha mühüm olaraq, tezliklə gələcək bazar qanunu ilə başa çatan zaman dövrünün başlanğıcını təmsil edir. Alfa və Omeqa həmişə sonu başlanğıcla birlikdə təmsil edir və bunu etməklə elə həmin “mübahisə” atalarımızın günahlarından birinin rəmzinə çevrilir; Levililər iyirmi altıncı fəslin duasını yerinə yetirmək üçün həmin günah etiraf edilməli və iqrar olunmalıdır.

Daniel’s prayer of chapter nine, represents the prayer that must be offered at the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven. That period of time is represented in Isaiah twenty-seven as the period when “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour.”

Doqquzuncu fəslin Daniyel duası, Vəhy on birin üç gün yarımının sonunda təqdim edilməli olan duanı təmsil edir. Bu zaman dövrü Yeşaya iyirmi yeddidə belə təsvir olunur ki, “möhkəmləndirilmiş şəhər viran qalacaq, məskən tərk ediləcək və səhralıq kimi buraxılacaq: orada buzov otlayacaq, orada uzanacaq və onun budaqlarını yeyib tükədəcək. Onun budaqları quruyanda qırılacaq: qadınlar gəlib onları yandıracaqlar; çünki bu, anlayışdan məhrum bir xalqdır; buna görə də onları Yaradan onlara mərhəmət etməyəcək, onları formalaşdıran da onlara lütf göstərməyəcək.”

The two witnesses are shown “no favor,” for they proclaimed a false prediction that ushered in the “wilderness” period of three and a half days. They then became a “people of no understanding,” though they previously had been the “defenced city.” That city then became “desolate” and a “habitation” that was “forsaken”. It became dead dry bones lying in the street of the city of Sodom and Egypt. When the dead are then called to arise, they are tested by the sins of their fathers, which includes the “debate” at the beginning of the period that starts with the empowerment of the first message and ends with the arrival of the third message. The debate is whether to accept or reject the methodology represented by the Elijah of their history. In 1863, the fathers of Adventism rejected the message of Moses’ “seven times,” that had been presented by Elijah.

İki şahidə “mərhəmət göstərilmir”, çünki onlar üç yarım günlük “səhra” dövrünü başladan yalançı bir öncəbəri elan etdilər. Sonra onlar, əvvəllər “möhkəmləndirilmiş şəhər” olmuş olsalar da, “anlayışsız bir xalq” oldular. Həmin şəhər daha sonra “viran” və “tərk edilmiş” bir “məskən” oldu. O, Sodom və Misir şəhərinin küçəsində uzanan ölü quru sümüklərə çevrildi. Sonra ölülərə qalxmaq əmri verildikdə, onlar atalarının günahları ilə sınaqdan keçirilirlər; bura birinci xəbərin gücləndirilməsi ilə başlayan və üçüncü xəbərin gəlişi ilə başa çatan dövrün əvvəlindəki “mübahisə” də daxildir. Mübahisə onların tarixinin İlyası ilə təmsil olunan metodologiyanı qəbul etməkmi, yoxsa rədd etməkmi məsələsidir. 1863-cü ildə Adventizmin ataları İlyas tərəfindən təqdim edilmiş Musanın “yeddi vaxt” xəbərini rədd etdilər.

Beginning in July, of 2023 the withered boughs of Isaiah twenty-seven must decide if they will repeat the sins of the church in Galilee, and the history of 1863, as well as the history of September 11, 2001. To reject the methodology represented by Habakkuk chapter two, and Isaiah twenty-seven, and by Elijah, John the Baptist and William Miller is to repeat the sins of our fathers, instead of being benefited by the sacred ensamples that were record for those upon whom the ends of the earth have come.

2023-cü ilin iyul ayından etibarən, Yeşaya iyirmi yeddidəki qurumuş budaqlar qərara verməlidirlər ki, Qalileyadakı kilsənin günahlarını, 1863-cü ilin tarixini, habelə 11 sentyabr 2001-ci ilin tarixini təkrarlayacaqlarmı. Habaqquq ikinci fəsildə, Yeşaya iyirmi yeddidə, həmçinin İlyas, Vəftizçi Yəhya və William Miller tərəfindən təmsil olunan metodologiyanı rədd etmək, üzərinə dünyanın axırlarının gəldiyi kəslər üçün yazıya alınmış müqəddəs nümunələrdən faydalanmaq əvəzinə, atalarımızın günahlarını təkrarlamaq deməkdir.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it. Wherefore, my dearly beloved, flee from idolatry. I speak as to wise men; judge ye what I say. 1 Corinthians 10:11–15.

> Bütün bunlar onlara nümunə olsun deyə baş verdi; və əsrlərin sonu üzərinə gəlmiş olan bizə öyüd-nəsihət üçün yazıldı. Buna görə də, ayaqda durduğunu zənn edən yıxılmamaq üçün ehtiyatlı olsun. Sizə insanlara məxsus olandan başqa heç bir sınaq üz verməmişdir; lakin Allah sadiqdir, O, gücünüzün fövqündə sınağa çəkilməyinizə yol verməz; əksinə, sınaqla birlikdə çıxış yolunu da hazırlayar ki, ona tab gətirə biləsiniz. Buna görə də, ey mənim çox sevimli qardaşlarım, bütpərəstlikdən qaçın. Müdrik adamlara danışırmış kimi danışıram; dediklərimə özünüz hökm verin. 1 Korinflilərə 10:11–15.

The sacred methodology establishes the message of the Midnight Cry, which is the latter rain message. That message, when eaten spiritually produces a corresponding experience as certainly as Daniel and the three worthies’ diet of pulse, produced a fairer and fatter countenance. But in Habakkuk chapter two, the stumbling block for those who reject the offer of justification by faith, is pride which prevents them from following on to know the Lord. If there is ever a time when God’s people cannot put off the work of accepting the true methodology, and eating the message from the angel’s hand, it is now!

Müqəddəs metodologiya, son yağış xəbəri olan Gecəyarısı Nidasının xəbərini təsis edir. O xəbər, ruhani olaraq yeyildikdə, Danielin və üç ləyaqətli gəncin paxla-puls pəhrizinin daha gözəl və daha dolğun bir sima meydana gətirdiyi qədər yəqinliklə, ona müvafiq bir təcrübə hasil edir. Lakin Həbəqquq kitabının ikinci fəslində imanla saleh sayılma təklifini rədd edənlər üçün büdrəmə daşı, onları Rəbbi tanımaqda irəliləməkdən saxlayan təkəbbürdür. Əgər Allahın xalqının həqiqi metodologiyanı qəbul etmək və mələyin əlindən gələn xəbəri yemək işini heç bir vəchlə təxirə sala bilməyəcəyi bir zaman varsa, o da indi-dir!

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.’ Isaiah 61:11. The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “Biz son yağışı gözləməməliyik. O, üzərimizə yağan lütf şehini və sağanaqlarını tanıyıb mənimsəyəcək olanların hamısının üzərinə gəlir. Biz işığın qırıntılarını topladıqda, Ona etibar etməyimizi sevən Allahın etibarlı mərhəmətlərini dəyərləndirdikdə, onda hər bir vəd yerinə yetiriləcəkdir. ‘Çünki yer öz cücərtisini çıxardığı kimi və bağ da onda əkilənləri bitirdiyi kimi, Xudavənd Rəbb də bütün millətlərin önündə salehliyi və həmdi bitirəcəkdir.’ Yeşaya 61:11. Bütün yer üzü Allahın izzəti ilə dolmalıdır.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, 984.

God’s prophetic Word has identified that when the great buildings of New York City were thrown down, the angel of Revelation eighteen would descend and “Revelation eighteen, verses one through three would be fulfilled.” Isaiah twenty-seven identifies that time as the “day of the east wind,” and it is the time when “the rough wind” is restrained. “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” Sister White identifies the very same time.

Allahın peyğəmbərlik Kəlamı müəyyən etmişdir ki, Nyu-York şəhərinin böyük binaları yerlə-yeksan ediləndə, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələk enəcək və “Vəhy on səkkiz, birdən üçə qədər olan ayələr yerinə yetəcək.” Yeşaya iyirmi yeddi həmin zamanı “şərq küləyi günü” kimi müəyyən edir və bu, “sərt küləyin” saxlanıldığı vaxtdır. “Ölçü ilə, o pöhrələnib irəli çıxanda, Sən onunla çəkişəcəksən; O, şərq küləyi günündə öz sərt küləyini saxlayır.” Sister White məhz həmin eyni vaxtı müəyyən edir.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “O vaxt, xilas işi sona yetməkdə olarkən, yer üzərinə sıxıntı gələcək və millətlər qəzəblənəcək, lakin üçüncü mələyin işinə mane olmasınlar deyə cilovlanıb saxlanılacaqlar. O vaxt ‘axır yağış,’ yaxud Rəbbin hüzurundan gələn təravətləndirmə gələcək ki, üçüncü mələyin gur səsinə qüvvət versin və müqəddəsləri son yeddi bəla töküləcəyi dövrdə möhkəm durmağa hazırlasın.” Early Writings, 85.

The power that angers the nations arrived when the latter rain began to fall. But as soon as that power angered the nations, it was held in check, for Isaiah recorded that he “stayeth his rough wind.” The rough wind, is the east wind, and that wind is restrained when the latter rain begins to sprinkle, and the work of salvation is closing. The closing work of salvation is the sealing time. “Line upon line” the rough, or east wind that is restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the four winds of Revelation chapter seven.

Xalqları qəzəbləndirən qüvvə axır yağış yağmağa başlayanda gəldi. Lakin həmin qüvvə xalqları qəzəbləndirən kimi, cilov altında saxlanıldı, çünki Yeşaya yazmışdır ki, O, “öz sərt küləyini saxlayır.” Sərt külək şərq küləyidir və axır yağış səpməyə başlayanda, xilas işinin sonuna yaxınlaşdığı vaxt həmin külək cilovlanır. Xilas işinin tamamlanma mərhələsi möhürlənmə vaxtıdır. “Sətir üstünə sətir” əsasında, yüz qırx dörd minin möhürlənməsi zamanı cilovlanan sərt, yaxud şərq küləyi Vəhy kitabının yeddinci fəslindəki dörd küləkdir.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> Bundan sonra mən yerin dörd bucağında dayanan dörd mələk gördüm; onlar yerin dörd küləyini tuturdular ki, nə yer üzərinə, nə dənizin üzərinə, nə də hər hansı bir ağacın üzərinə külək əssin. Və mən şərqdən yüksələn başqa bir mələk gördüm; onun əlində diri Allahın möhürü var idi. O, yerə və dənizə zərər vermək səlahiyyəti verilmiş o dörd mələyə uca səslə səslənib dedi: “Allahımızın qullarını alınlarında möhürləyənədək nə yerə, nə dənizə, nə də ağaclara zərər yetirin.” Vəhy 7:1–3.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. There Christ, for the only time in His life, rode upon an ass (a symbol of Islam), and Lazarus led the procession into Jerusalem. Sister White identifies Lazarus as the symbol of the seal in that history.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi Məsihin Yerusəlimə zəfərli girişi ilə timsal olunmuşdur. Orada Məsih, həyatında yeganə dəfə olaraq, bir eşşəyə (İslamın rəmzi) mindi və Lazar yürüşə Yerusəlimə doğru rəhbərlik etdi. Sister White həmin tarixdə Lazarı möhürün rəmzi kimi müəyyən edir.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> “Məsihin Lazarın yanına gəlməkdə gecikməsində Onu qəbul etməmiş olanlara qarşı mərhəmət məqsədi vardı. O ləngidi ki, Lazarı ölülər arasından diriltməklə inadkar, imansız xalqına Özünün həqiqətən də «dirilmə və həyat» olduğuna dair daha bir dəlil versin. O, İsrail evinin yoxsul, sərgərdan qoyunları olan xalqından ümidin hamısından əl çəkməyə razı deyildi. Onların tövbəsizliyi ucbatından Onun ürəyi parçalanırdı. Öz mərhəmətində O, onlara Özünün Bərpaedici, həyatı və ölümsüzlüyü yalnız Özünün aşkara çıxara bilən Kəs olduğunu göstərən daha bir dəlil verməyi məqsəd qoymuşdu. Bu, kahinlərin yanlış yozub təhrif edə bilməyəcəyi bir dəlil olmalı idi. Onun Betaniyaya getməkdə gecikməsinin səbəbi bu idi. Bu ən ali möcüzə — Lazarın dirildilməsi — Onun işinin və ilahiliyinə dair iddiasının üzərinə Allahın möhürünü vurmalı idi.” The Desire of Ages, 528, 529.

The tarrying time that began on July 18, 2020 is represented by Christ’s tarrying before He resurrected Lazarus. The tarrying time of Revelation chapter eleven, ends at the conclusion of the three and a half days. During those days the two witnesses laid dead in the street. And just as Lazarus was to be resurrected following a tarrying time, so too were John’s two witnesses. Once resurrected they lead the procession into Jerusalem, representing the “seal of God,” and the “crowning miracle” that testifies to Christ’s divinity. The resurrection identifies the conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place while the four winds, the east wind, the rough wind, that arrived on September 11, 2001, is held in check.

18 iyul 2020-ci ildə başlayan ləngimə vaxtı, Məsihin Lazarı diriltməzdən əvvəl ləngiməsi ilə təmsil olunur. Vəhy kitabının on birinci fəslindəki ləngimə vaxtı üç gün yarımın sonunda başa çatır. Həmin günlər ərzində iki şahid küçədə ölü vəziyyətdə uzanmışdı. Lazar ləngimə vaxtından sonra dirildiləcəkdisə, Yəhyanın iki şahidi də eləcə dirildilməli idi. Dirildildikdən sonra onlar “Allahın möhürü”nü və Məsihin ilahiliyinə şəhadət edən “taclandırıcı möcüzə”ni təmsil edərək Yerusəlimə doğru yürüşə başçılıq edirlər. Dirilmə yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin başa çatdığını göstərir; bu isə dörd küləyin, 11 sentyabr 2001-ci ildə gəlmiş şərq küləyinin, sərt küləyin saxlanıldığı zaman baş verir.

In the hour that is the Sunday law, those winds are released to bring retributive judgment upon the earth beast of Revelation thirteen. They are now even slipping through the fingers of those four angels that are restraining them during the sealing period. One of the most profound references in the Spirit of Prophecy relating to the day of the east wind is found in Testimonies, volume nine. That volume begins the inspired words on page eleven, so it begins symbolically on “nine-eleven”. The title of the chapter is, “The Final Crisis”, but it is also the first chapter of a section titled, “For the Coming of the King”.

Bazar qanunu olan saatda həmin yellər Vəhy on üçün yer heyvanının üzərinə cəzaedici hökmü gətirmək üçün sərbəst buraxılır. Onlar indi hətta möhürlənmə dövründə onları saxlayan o dörd mələyin barmaqları arasından belə süzülüb keçməkdədir. Şərq küləyi gününə aid Peyğəmbərlik Ruhu içində ən dərin istinadlardan biri “Şəhadətlər”in doqquzuncu cildində tapılır. Həmin cild ilham olunmuş sözlərə on birinci səhifədə başlayır; buna görə də o, rəmzi olaraq “doqquz-on bir”də başlayır. Fəslin adı “Son Böhran”dır, lakin bu, həm də “Padşahın Gəlişi Üçün” başlıqlı bölmənin ilk fəslidir.

There is no evidence that the section and title of the chapter were purposely manipulated by the editors that compiled the volume, yet the coming of the King, is easily recognized as the coming of the bridegroom, which in the parable of the ten virgins occurs with the midnight crisis that is produced in the virgins, by the presence or lack of oil in their vessels. The midnight crisis that is now arriving, is as the title represents—the last crisis for the ten virgins. In that crisis they manifest whether they have the oil, or they don’t. The oil is not simply the Holy Spirit, it is precisely defined as the Holy Spirit, and also as the correct message, and also as the correct character.

Həcmi tərtib edən redaktorların fəslin bölməsini və başlığını qəsdən təhrif etdiklərinə dair heç bir dəlil yoxdur; bununla belə, Padşahın gəlişi asanlıqla bəyin gəlişi kimi tanınır; bu isə on bakirə məsəlinə görə, bakirələrdə qablarında yağın olub-olmaması ilə yaranan gecəyarısı böhranı zamanı baş verir. İndi yaxınlaşmaqda olan gecəyarısı böhranı, başlığın ifadə etdiyi kimi, on bakirə üçün son böhrandır. Həmin böhranda onlar yağın onlarda olub-olmadığını aşkara çıxarırlar. Yağ sadəcə Müqəddəs Ruh deyildir; o, dəqiq olaraq Müqəddəs Ruh, həmçinin doğru xəbər, həm də doğru xarakter kimi müəyyən edilir.

The correct methodology establishes the correct message of the Midnight Cry, and that message, received and acted upon, produces the correct character. That character in the last crisis is the character that receives the seal of God. The process of sealing God’s people began at the arrival of the day of the east wind, on September 11, 2001. The message of that time was then to be eaten. Whether to eat or not to eat is represented by Isaiah’s “debate,” and also by Habakkuk’s question of what the watchmen should answer in the argument. The tarrying time of Matthew twenty-five and Habakkuk concludes with the representation of two classes of worshippers. The tarrying time, represented by three and a half days in Revelation chapter eleven, is almost finished.

Düzgün metodologiya Gecəyarısı Harayının düzgün ismarıcını müəyyən edir və həmin ismarıc qəbul edilərək ona uyğun hərəkət edildikdə, düzgün xasiyyət hasil edir. Son böhranda həmin xasiyyət Allahın möhürünü qəbul edən xasiyyətdir. Allahın xalqının möhürlənməsi prosesi şərq küləyi gününün gəlişi ilə, 11 sentyabr 2001-ci ildə başlandı. O zamanın ismarıcı isə yeyilməli idi. Yeyib-yeməmək məsələsi Yeşayanın “mübahisə”si ilə təmsil olunur, həmçinin Habaqququn mübahisədə gözətçilərin nə cavab verməli olduqları barədə sualı ilə də göstərilir. Matta iyirmi beşdə və Habaqquqda bəhs edilən ləngimə vaxtı iki sinif ibadətçinin təsviri ilə yekunlaşır. Vəhy kitabının on birinci fəslində üç gün yarım kimi təmsil olunan ləngimə vaxtı artıq demək olar ki, başa çatmışdır.

That tarrying time is also represented at the beginning of the chapter in volume nine, with a passage from Hebrews, where Paul paraphrases verse four of Habakkuk chapter two. Paul’s reference places Habakkuk two in the movement of the third angel, for it is in that history that Christ moved into the Most Holy Place, and in that history the light of His high priestly ministry was revealed, and it is in the book of Hebrews that Paul is revealing the clearest revelation of Christ’s high priestly ministry in God’s Word.

Həmin ləngimə vaxtı həmçinin doqquzuncu cilddə fəslin əvvəlində İbranilərə Məktubdan gətirilən bir parçayla təmsil olunur; burada Paul Habakkuk kitabının ikinci fəslinin dördüncü ayəsini parafraz edir. Paulun istinadı Habakkuk 2-ni üçüncü mələyin hərəkatına aid edir, çünki Məsih məhz həmin tarixdə Ən Müqəddəs Yerə keçdi, Onun baş kahinlik xidmətinin nuru məhz həmin tarixdə aşkar olundu və Paul da İbranilərə Məktubda Allahın Kəlamında Məsihin baş kahinlik xidmətinin ən aydın vəhyini təqdim edir.

Habakkuk two in the movement of the first angel did not yet recognize the movement of Christ into the Most Holy Place, for it did not happen until the end of the proclamation of the Midnight Cry. The tarrying time referenced by Paul, is the tarrying time of Habakkuk and Matthew, but it is the tarrying time that would begin on July 18, 2020. The last verse of Habakkuk two represents the conclusion of the Midnight Cry in the Millerite history, and the arrival of the third angel:

Birinci mələyin hərəkatında Habakkuk 2 hələ Məsihin Ən Müqəddəs Yerə keçidi hərəkatını tanımırdı, çünki bu, Gecəyarısı Fəryadının elanının sonuna qədər baş verməmişdi. Paulun istinad etdiyi ləngimə vaxtı, Habakkukun və Matta'nın ləngimə vaxtıdır, lakin bu, 18 iyul 2020-ci ildə başlayacaq olan ləngimə vaxtıdır. Habakkuk 2-nin son ayəsi Millerçi tarixdə Gecəyarısı Fəryadının yekununu və üçüncü mələyin gəlişini təmsil edir:

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Ancaq Rəbb Öz müqəddəs məbədindədir; qoy bütün yer üzü Onun qarşısında sükut etsin. Habaqquq 2:20.

Testimonies, volume nine emphasizes, beginning on page eleven (nine-eleven), the parable of the ten virgins, the tarrying time and its connection with Habakkuk and Matthew, and the final crisis and September 11, 2001, when the prophetic debate arrived.

“Testimonies”in doqquzuncu cildi, on birinci səhifədən başlayaraq (doqquz-on bir), on bakirə məsəlini, yubanma vaxtını və onun Habaqquq və Matta ilə əlaqəsini, həmçinin son böhranı və 11 sentyabr 2001-ci ili, peyğəmbərlik mübahisəsinin yetişdiyi vaxtı vurğulayır.

> “Section 1—For the Coming of the King

> “Bölmə 1—Padşahın Gəlişi Üçün”

> “‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.

> “‘Hələ bir az vaxt, Gələcək Olan gələcək və gecikməyəcək.’ İbranilərə 10:37.”

> “The Last Crisis

> “Son Böhran”

> “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.

> “Biz axır zamanında yaşayırıq. Zamanın sürətlə gerçəkləşən əlamətləri Məsihin gəlişinin çox yaxın olduğunu bəyan edir. İçində yaşadığımız günlər ciddi və mühümdür. Allahın Ruhu yavaş-yavaş, lakin qəti surətdə yer üzündən geri çəkilir. Bəlalar və hökmlər artıq Allahın lütfünü xor görənlərin üzərinə enməkdədir. Quruda və dənizdə baş verən fəlakətlər, cəmiyyətin qeyri-sabit vəziyyəti, müharibə həyəcanları qorxulu əlamətlərdir. Bunlar son dərəcə böyük əhəmiyyət daşıyan yaxınlaşan hadisələri qabaqcadan xəbər verir.”

> “The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.

> Şər qüvvələri öz güclərini birləşdirir və möhkəmləndirirlər. Onlar son böyük böhran üçün güclənirlər. Dünyamızda tezliklə böyük dəyişikliklər baş verəcək və son hadisələr sürətli olacaqdır.

> “The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.

> “Dünyadakı vəziyyət göstərir ki, çətin zamanlar artıq lap üzərimizə gəlib çatmışdır. Gündəlik qəzetlər yaxın gələcəkdə baş verəcək dəhşətli bir münaqişənin əlamətləri ilə doludur. Cəsarətli qarətlər tez-tez baş verir. Tətillər adi hala çevrilmişdir. Hər tərəfdə oğurluqlar və qətllər törədilir. Cinlərə tutulmuş insanlar kişilərin, qadınların və azyaşlı uşaqların həyatına son qoyurlar. İnsanlar əxlaqsızlığa aludə olmuşlar və hər növ şər hökm sürür.

> “The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain.

> “Düşmən ədaləti təhrif etməkdə və insanların ürəklərini eqoist qazanc arzusu ilə doldurmaqda müvəffəq olmuşdur.

> “‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.

> “‘Ədalət uzaqda dayanır; çünki həqiqət küçədə yıxılmışdır və insaf daxil ola bilmir.’ Yeşaya 59:14. Böyük şəhərlərdə yoxsulluq və səfalət içində yaşayan, yemək, sığınacaq və geyimdən demək olar ki, məhrum olan saysız-hesabsız insanlar vardır; halbuki həmin şəhərlərdə qəlbin arzulaya biləcəyindən də artıq nemətlərə malik olanlar da vardır; onlar dəbdəbə içində yaşayır, pullarını zəngin şəkildə bəzədilmiş evlərə, şəxsi bəzəyə və ya daha pisi, şəhvani ehtirasların təmininə, içkiyə, tütünə və beynin qüvvələrini məhv edən, zehni tarazlıqdan çıxaran və canı alçaldan başqa şeylərə sərf edirlər. Aclıq çəkən bəşəriyyətin fəryadları Allahın hüzuruna yüksəlir, halbuki insanlar hər cür zülm və soyğunçuluq vasitəsilə nəhəng sərvətlər yığırlar.”

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “Bir dəfə, Nyu-York şəhərində olarkən, gecə vaxtı mənə göylərə doğru qat-qat yüksələn binaları seyr etmək buyuruldu. Bu binaların yanğına davamlı olduğuna zəmanət verilirdi və onlar öz sahiblərini və inşaatçılarını izzətləndirmək üçün ucaldılmışdı. Bu binalar getdikcə daha da yüksəlirdi və onların tikintisində ən baha materialdan istifadə olunurdu. Bu binaların sahibi olanlar öz-özlərindən soruşmurdular: “Biz Allahı ən yaxşı necə izzətləndirə bilərik?” Rəbb onların düşüncələrində deyildi.

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> Mən düşündüm: “Kaş ki, öz vəsaitlərini bu cür sərf edənlər tutduqları yolu Allahın gördüyü kimi görə biləydilər! Onlar möhtəşəm binalar ucaldırlar, lakin kainatın Hökmdarının nəzərində onların plan qurması və tədbirlər düşünməsi necə də ağılsızdır. Onlar qəlb və zehnin bütün qüvvələri ilə Allahı necə izzətləndirə biləcəklərini araşdırmırlar. Onlar bunu — insanın birinci vəzifəsini — nəzərdən qaçırmışlar.”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “Bu uca binalar yüksəldikcə, sahibləri öz mənliklərini təmin etməyə və qonşularının paxıllığını oyatmağa sərf edəcək pullarının olmasına iddialı bir qürurla sevinirdilər. Onların bu yolla sərmayə qoyduqları pulun böyük bir hissəsi sıxışdırma ilə, yoxsulları əzib istismar etməklə əldə edilmişdi. Onlar unudurdular ki, göydə hər bir ticarət əməliyyatının hesabı aparılır; hər bir ədalətsiz sövdələşmə, hər bir saxta əməl orada qeydə alınır. Elə bir zaman gəlir ki, insanlar öz saxtakarlıqları və həyasız təkəbbürləri içində Rəbbin keçmələrinə izin verməyəcəyi bir həddə çatacaqlar və onlar öyrənəcəklər ki, Yehovanın səbir və təhəmmülünün bir hüdudu vardır.”

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.” Testimonies, volume 9, 11–13.

> “Sonra gözümün önündən keçən mənzərə yanğın həyəcanı idi. Adamlar uca və guya oda davamlı binalara baxıb dedilər: “Onlar tamamilə təhlükəsizdirlər.” Lakin bu binalar sanki qatrandan düzəldilmiş kimi yanıb məhv oldular. Yanğınsöndürmə maşınları bu dağıntının qarşısını almaq üçün heç nə edə bilmədi. Yanğınsöndürənlər maşınları işlədə bilmirdilər.” Testimonies, cild 9, 11–13.

The “debate” that took place over methodology in the beginning of the period represented by Daniel chapter one; and also represented by Daniel chapters one through three; and also represented by the history beginning on August 11, 1840; and also represented in the history of John chapter six, at the crisis in Galilee; and also represented by the history of September 11, 2001 (until July 18, 2020), is now being repeated, not within Adventism at large, but among the dead dry bones that are being aroused from their lethargy by a “voice” crying in the wilderness.

Daniel kitabının birinci fəslinin təmsil etdiyi dövrün əvvəlində metodologiya üzərində baş vermiş “mübahisə”; həmçinin Daniel kitabının birinci fəsildən üçüncü fəslə qədər olan bölmələrinin təmsil etdiyi; həmçinin 11 avqust 1840-da başlayan tarixin təmsil etdiyi; həmçinin Yəhya kitabının altıncı fəslində, Qalileyadakı böhran zamanı baş verən tarixin təmsil etdiyi; və həmçinin 11 sentyabr 2001-ci il tarixinin (18 iyul 2020-yə qədər) təmsil etdiyi həmin “mübahisə” indi yenidən təkrarlanır, lakin bu dəfə geniş mənada Adventizm daxilində deyil, səhrada fəryad edən bir “səs” tərəfindən süstlüklərindən oyadılan ölü, quru sümüklər arasında.

We will take up the consideration of the methodology being the latter rain as represented in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine in our next article.

Bu sonrakı məqaləmizdə Yeşaya kitabının iyirmi səkkizinci və iyirmi doqquzuncu fəsillərində təsvir olunduğu kimi son yağış olan metodologiyanın nəzərdən keçirilməsinə qayıdacağıq.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:8–13.

> Rəbbin səsini də eşitdim; deyirdi: Kimi göndərim, bizim üçün kim gedəcək? O zaman mən dedim: Mən buradayam, məni göndər. O dedi: Get və bu xalqa de: Eşidəcəksiniz, amma anlamayacaqsınız; görəcəksiniz, amma dərk etməyəcəksiniz. Bu xalqın ürəyini kobudlaşdır, qulaqlarını ağırlaşdır və gözlərini bağla; ta ki gözləri ilə görməsinlər, qulaqları ilə eşitməsinlər, ürəkləri ilə anlamasınlar, dönməsinlər və şəfa tapmasınlar. O zaman mən dedim: Ya Rəbb, nə vaxta qədər? O cavab verdi: Şəhərlər sakinsiz qalıb viran olana, evlər adamsız qalana və ölkə tamamilə xarabalığa dönənədək; Rəbb insanları uzaqlara aparana və ölkənin ortasında böyük bir tərk edilmişlik olana qədər. Lakin onda yenə də onda bir pay qalacaq; o da yenidən qayıdacaq və yeyilib tükənəcək; ancaq tərəbint ağacı və palıd kimi, yarpaqlarını tökdükdə belə kötüyü onlarda qaldığı kimi, müqəddəs nəsil də onun kötüyü olacaqdır. Yeşaya 6:8–13.

Back to Articles