Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Four

Daniel Kitabı — Səksən Dördüncü Nömrə

Unveiling the Four Generations of Laodicean Adventism: A Journey Through Biblical Parallelism and Prophetic Testing

Laodikeyaçı Adventizmin Dörd Nəslinin Üzə Çıxarılması: Bibliya Paralelliyi və Peyğəmbərlik Sınağı Arasında Bir Səyahət

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Truth is established upon the testimony of two or three, and the application of the four abominations of Ezekiel chapter eight, as the four generations of Laodicean Adventism, has several witnesses. In earlier articles it was identified that the seven churches of Revelation chapters two and three not only represented the history of modern Israel from the time of the apostles unto the end of the world, but also that those seven churches represented the history of ancient Israel from the time of Moses unto the time of Christ.

Həqiqət iki və ya üç şahidin şəhadəti ilə təsbit olunur və Hizqiyal kitabının səkkizinci fəslindəki dörd iyrəncliyin Laodikiyalı Adventizmin dörd nəsli kimi tətbiqinin bir neçə şahidi vardır. Əvvəlki məqalələrdə müəyyən edilmişdi ki, Vəhy kitabının ikinci və üçüncü fəsillərindəki yeddi kilsə yalnız həvarilərin dövründən dünyanın sonunadək müasir İsrailin tarixini təmsil etmirdi, həm də həmin yeddi kilsə Musanın dövründən Məsihin zamanınadək qədim İsrailin tarixini də təmsil edirdi.

The church of Ephesus represented both the early Christian church, and also ancient Israel from Moses unto the time of the Judges. The church of Smyrna represented the period of persecution from the time of the disciples, unto the Roman emperor Constantine, and also the period of the Judges, when every man did what was right in his own eyes. The church of Pergamos represented the period of compromise from Constantine unto the papacy in 538, but also the period when ancient Israel rejected God and chose a king, and continually compromised with the pagan kingdoms they were surrounded by. The fourth church of Thyatira represented by Jezebel, is the period of papal rule from the year 538 unto 1798, and also the seventy-year captivity of ancient Israel in Babylon.

Efes kilsəsi həm ilk xristian kilsəsini, həm də Musadan Hakimlər dövrünədək qədim İsraili təmsil edirdi. Smirna kilsəsi şagirdlərin zamanından Roma imperatoru Konstantinədək olan təqib dövrünü, həmçinin hər kəsin öz gözündə doğru olanı etdiyi Hakimlər dövrünü təmsil edirdi. Perqam kilsəsi Konstantindən 538-ci ildə papalığadək olan güzəşt dövrünü, həm də qədim İsrailin Allahı rədd edib özünə padşah seçdiyi və ətrafında olduğu bütpərəst padşahlıqlarla daim güzəştə getdiyi dövrü təmsil edirdi. İzebellə təmsil olunan dördüncü kilsə — Tiatira — 538-ci ildən 1798-ci ilədək davam edən papalıq hakimiyyəti dövrünü, həmçinin qədim İsrailin Babildə yetmişillik əsarətini təmsil edirdi.

Those four churches also represent the four generations of Adventism, and provide a witness to applying Ezekiel’s four abominations to the four generations. The rebellion of 1863, was represented by the first generation of ancient Israel as illustrated by the rebellion of Aaron’s golden calf. The first generation includes the counsel given to the church of Ephesus, which identifies that God’s people had left their first love, and needed to repent and return to their first love. In 1863, the first love, as represented by William Miller’s jewels (the foundational truths, especially the “seven times”), were set aside, and God’s people were counselled to return.

Həmin dörd kilsə həmçinin Adventizmin dörd nəslini təmsil edir və Yezekelin dörd iyrəncliyinin bu dörd nəslə tətbiq olunmasına şahidlik edir. 1863-cü ilin üsyanı, Harunun qızıl buzov üsyanı ilə təsvir olunduğu kimi, qədim İsrailin birinci nəslinin timsalında təmsil olunmuşdu. Birinci nəsil Efes kilsəsinə verilən nəsihəti də əhatə edir; bu nəsihət Allahın xalqının ilk məhəbbətini tərk etdiyini və tövbə edərək ilk məhəbbətinə qayıtmalı olduğunu bildirir. 1863-cü ildə ilk məhəbbət — Uilyam Millerin cəvahiratları ilə təmsil olunan (təməl həqiqətlər, xüsusilə də “yeddi zaman”) — bir kənara qoyuldu və Allahın xalqına geri qayıtmaq tövsiyə olundu.

> Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent. Revelation 2:4, 5.

> Bununla belə, sənə qarşı bir qədər iradım var: ilk məhəbbətini tərk etmisən. Buna görə də haradan düşdüyünü xatırla, tövbə et və əvvəlki əməlləri et; yoxsa tezliklə sənin yanına gələcəyəm və tövbə etməsən, şamdanını yerindən götürəcəyəm. Vəhy 2:4, 5.

The Millerites had struggled with apostate Protestantism, who Jeremiah called the “assembly of mockers,” and waited patiently for the vision to arrive, for when it did arrive it would not lie. The “assembly of mockers” were represented by the old prophet that lied to the prophet of Judah, who had presented the rebuke upon Jeroboam’s counterfeit worship.

Millerçilər Yeremyanın “məsxərəçilər məclisi” adlandırdığı dönük protestantlıqla mübarizə aparmış və görüntünün yetişməsini səbirlə gözləmişdilər; çünki o yetişdiyi zaman yalan çıxmayacaqdı. “Məsxərəçilər məclisi” Yerobamın saxta ibadəti üzərinə məzəmməti elan etmiş Yəhuda peyğəmbərinə yalan danışan qoca peyğəmbərlə təmsil olunurdu.

> I know thy works, and thy labour, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: And hast borne, and hast patience, and for my name’s sake hast laboured, and hast not fainted. Revelation 2:2, 3.

> Mən sənin işlərini, zəhmətini və səbrini bilirəm; və bilirəm ki, sən pis olanlara dözə bilmirsən; özlərini həvari adlandırıb həvari olmayanları sınaqdan keçirdin və onları yalançı tapdın; Dözdün, səbr göstərdin, Mənim adım naminə zəhmət çəkdin və taqətdən düşmədin. Vəhy 2:2, 3.

The second church of Smyrna represented the period of persecution in the early Christian church, that consisted of genuine martyrs and some who brought persecution upon themselves for less than holy motivations. It also represented the time of the Judges when every man in ancient Israel did whatever seemed right in his own eyes. The generation of rebellion that began in 1888, identified a period of persecution against the Spirit of Prophecy, the chosen messengers of the hour, and the Holy Spirit. It introduced a period when the ancient men of Laodicean Adventism chose to do whatever seemed right in their own eyes, as witnessed by men such as Kellogg, Prescott and Daniells.

Smyrna adlanan ikinci kilsə ilk məsihçi kilsəsindəki təqib dövrünü təmsil edirdi; bu dövr həqiqi şəhidlərdən, həmçinin müqəddəs olmayan motivasiyalarla təqibi öz üzərlərinə gətirən bəzi şəxslərdən ibarət idi. O, həmçinin qədim İsraildə hər kəsin öz gözündə doğru görünəni etdiyi Hakimlər dövrünü də təmsil edirdi. 1888-ci ildə başlanan üsyan nəsli, Peyğəmbərlik Ruhuna, həmin saatın seçilmiş elçilərinə və Müqəddəs Ruha qarşı bir təqib dövrünü müəyyənləşdirdi. O, Laodikeyalı Adventizmin qədim adamlarının, Kellogg, Prescott və Daniells kimi şəxslərdə göründüyü kimi, öz gözlərində doğru görünəni etməyi seçdikləri bir dövrü ortaya çıxardı.

The faithful few in that time were to be in mortal spiritual combat with a class that claimed to be Jews, but were not. Despite the positions of leadership, they were of the synagogue of Satan, as testified to by Sister White identifying that some were being directed “by angels that had been expelled from heaven.” They claimed to be wise, but were foolish. There was no condemnation placed upon the wise in that period of time, but an encouragement to be faithful unto death. In 1915, the last words Sister White ever spoke was, “I know in whom I have believed,” for she had been faithful unto death.

O dövrdəki sadiq azlıq, yəhudi olduqlarını iddia edən, lakin belə olmayan bir zümrə ilə ölüm-dirim xarakterli ruhani mübarizə aparmalı idi. Rəhbərlik mövqelərinə baxmayaraq, onlar Şeytanın sinaqoqundan idilər; bunu, Bacı Uaytın bəzi şəxslərin “göydən qovulmuş mələklər tərəfindən” yönəldildiyini bildirməsi də təsdiq edir. Onlar özlərini müdrik sayırdılar, lakin ağılsız idilər. Həmin zaman dövründə müdriklər üzərinə heç bir məhkumluq qoyulmamışdı; əksinə, ölümədək sadiq qalmağa təşviq var idi. 1915-ci ildə Bacı Uaytın söylədiyi son sözlər bunlar olmuşdu: “Mən kimə iman etdiyimi bilirəm”, çünki o, ölümədək sadiq qalmışdı.

> I know thy works, and tribulation, and poverty, (but thou art rich) and I know the blasphemy of them which say they are Jews, and are not, but are the synagogue of Satan. Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:9, 10.

> Mən sənin əməllərini, məşəqqətini və yoxsulluğunu bilirəm, (lakin sən zənginsən) və yəhudi olduqlarını deyən, amma olmayan, əksinə Şeytanın sinaqoqu olanların küfrünü bilirəm. Çəkəcəyin əzablardan heç birindən qorxma: bax, İblis sizi sınamaq üçün bəzilərinizi zindana atacaq; və on gün məşəqqət çəkəcəksiniz: ölümədək sadiq ol, Mən də sənə həyat tacını verəcəyəm. Vəhy 2:9, 10.

The church of Pergamos represented the compromise between truth and error, between paganism and Christianity, in the time of the emperor Constantine, and also the compromise of ancient Israel that occurred during the history of the kings. It represented the mixture of truth and error, which can only produce error. It was represented by the 1919 Bible conference where the publication of the book, “The Doctrine of Christ”, was brought about in order to create an Adventist message that more closely represented the false gospel of apostate Protestantism. It was in the third generation of Adventism where the great compromises of truth occurred.

Perqam kilsəsi imperator Konstantinin dövründə həqiqətlə yanlışlıq, bütpərəstliklə xristianlıq arasındakı uzlaşmanı, həmçinin padşahlar tarixi dövründə qədim İsraildə baş vermiş uzlaşmanı təmsil edirdi. O, yalnız yanlışlıq doğura bilən həqiqət və yanlışlığın qarışığını təmsil edirdi. Bu, 1919-cu il Müqəddəs Kitab konfransı ilə təmsil olunmuşdur; həmin konfransda “The Doctrine of Christ” kitabının nəşrinə səbəb olundu ki, dönük protestantlığın yalançı müjdəsini daha yaxından əks etdirən bir Adventist ismarıcı yaradılsın. Həqiqətlə bağlı böyük uzlaşmalar Adventizmin üçüncü nəslində baş verdi.

It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that produced the Church Manual. It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that required accreditation in both the schools of health and religion. It was in that generation that the move to the modern Catholic-based Bibles was initiated. It was in that history that the willingness of the leadership to establish relationships with regimes that were openly anti-Christian occurred.

Məhz 1919-cu ildən başlayaraq həmin nəsildə kilsə Kilsə Təlimatını meydana gətirən güzəşti etməyə başladı. Məhz 1919-cu ildən başlayaraq həmin nəsildə kilsə həm səhiyyə, həm də din məktəblərində akkreditasiyanı zəruri edən güzəşti etməyə başladı. Məhz həmin nəsildə müasir, katolik əsaslı Müqəddəs Kitab tərcümələrinə yönəliş başlandı. Məhz həmin tarixçədə rəhbərliyin açıq-aşkar anti-xristian rejimlərlə münasibətlər qurmağa hazır olması ortaya çıxdı.

The practice had been born into infancy in the Civil War, when the Laodicean leadership formed a legal relationship with the government of the United States, in order to have a better outcome for the young men in the church that were to be drafted into the deadliest war in American history, was repeated at the outset of the First World War when the General Conference president, A. G. Daniells, interacted with the German government, giving his approval for Germany to draft and force young men to serve in the military, and to bear arms, and to disregard the Sabbath. That action by Daniells brought about a separation that produced the various splinters of the Seventh-day Adventist Reform movement that exist to this very day.

Bu təcrübə, Vətəndaş Müharibəsi dövründə, Laodikeyaçı rəhbərliyin Amerika Birləşmiş Ştatlarının hökuməti ilə hüquqi münasibət qurduğu vaxt, Amerika tarixinin ən ölümcül müharibəsinə çağırılacaq kilsədəki gənc kişilər üçün daha yaxşı bir nəticə əldə etmək məqsədilə, hələ başlanğıc mərhələsində doğulmuşdu; bu hal Birinci Dünya Müharibəsinin başlanğıcında yenidən təkrar olundu; o zaman Baş Konfransın prezidenti A. G. Daniells Almaniya hökuməti ilə təmasda olaraq, Almaniyanın gənc kişiləri hərbi xidmətə çağırmasına və məcburi surətdə orduda xidmət etdirməsinə, silah daşımasına və Şənbəyə məhəl qoymamasına öz razılığını verdi. Daniellsin bu hərəkəti, bu günədək mövcud olan Yeddinci Gün Adventist İslahat hərəkatının müxtəlif parçalanmış qollarını meydana gətirən bir ayrılığa səbəb oldu.

That compromise continued with Hitler’s Nazi Germany, and thereafter with the nations that made up the Soviet Union, and it is still upheld today in regimes such as China. The compromise of the third generation in its relation to statecraft had been typified by the compromise of the ancient kings of Israel and Constantine as symbolized in the church of Pergamos. That period also represented the compromise of its churchcraft with the false gospel of peace and safety represented by Prescott’s “The Doctrine of Christ”.

Həmin güzəşt Hitlerin nasist Almaniyası ilə davam etdi, daha sonra Sovet İttifaqını təşkil edən xalqlarla da sürdü və bu gün də Çin kimi rejimlərdə hələ də qorunub saxlanılır. Dövlət idarəçiliyi ilə münasibətində üçüncü nəslin güzəşti, qədim İsrail padşahlarının və Konstantinin güzəşti ilə əvvəlcədən tipləndirilmişdi; bu isə Perqamos kilsəsində simvolizə olunmuşdur. Həmin dövr, həmçinin, Prescottun “The Doctrine of Christ” əsərində təmsil olunan saxta sülh və təhlükəsizlik müjdəsi ilə onun kilsə idarəçiliyindəki güzəştini də təmsil edirdi.

> I know thy works and where thou dwellest, even where Satan’s seat is: and thou holdest fast my name, and hast not denied my faith, even in those days wherein Antipas was my faithful martyr, who was slain among you, where Satan dwelleth. But I have a few things against thee, because thou hast there them that hold the doctrine of Balaam, who taught Balac to cast a stumblingblock before the children of Israel, to eat things sacrificed unto idols, and to commit fornication. Revelation 2:13, 14.

> Sənin işlərini və harada yaşadığını bilirəm: Şeytanın taxtının olduğu yerdə yaşayırsan; sən Mənim adımı möhkəm tutursan və Mənə olan imanını inkar etməmisən, hətta aranızda, Şeytanın yaşadığı yerdə öldürülən sadiq şahidim Antipanın günlərində belə. Lakin səndən bir neçə şeyə görə şikayətim var; çünki sənin yanında Bilamın təlimini tutanlar vardır; o, Bəlakə İsrail övladlarının qarşısına büdrəmə daşı qoymağı, bütlərə qurban edilmiş şeyləri yeməyi və zinakarlıq etməyi öyrətdi. Vəhy 2:13, 14.

The fornication identifies the work of the General Conference in aligning themselves with nations such as Nazi Germany, and the Soviet Union under the pretext of maintaining necessary working relationships with the corrupt governments, while disregarding the faithful in those nations that suffered persecution from the various regimes they had joined with. The food sacrificed to idols represented the false methodology of apostate Protestantism and Catholicism that was then firmly established in universities of Laodicean Adventism, that had agreed to be governed by the guidelines of apostate methodologies, both in religion and health.

Zina, Baş Konfransın özünü, zəruri iş münasibətlərini qoruyub saxlamaq bəhanəsi ilə Nasist Almaniyası və Sovet İttifaqı kimi millətlərlə, pozğun hökumətlərlə uyğunlaşmaq işində göstərir; halbuki onlar birləşdikləri müxtəlif rejimlərin təqibinə məruz qalan həmin millətlərdəki sadiqləri nəzərə almırdılar. Bütlərə qurban edilmiş yemək isə o dövrdə Laodikeya Adventizminin universitetlərində möhkəm şəkildə bərqərar olmuş, həm din, həm də sağlamlıq sahəsində mürtəd metodologiyaların qaydaları ilə idarə olunmağa razılaşmış mürtəd Protestantlığın və Katolisizmin saxta metodologiyasını təmsil edirdi.

Jesus illustrated the end of the third generation as he did with the beginning, for He marked the arrival of the fourth generation with the publication of the book, Questions on Doctrine published in 1957, which fully rejected the primary salvation distinction that exists between truth and the erroneous ideas of apostate Protestantism and Catholicism. The book of course has several erroneous teachings, but essentially it teaches that it is impossible to live victorious in Christ, until after a person is miraculously changed at the Second Coming. The book marked the beginning of the generation where the twenty-five ancient men were to bow down to the sun. The political and religious elements necessary to allow the Laodicean Adventist church to accept the worship of Sunday at the soon coming Sunday law had arrived.

İsa üçüncü nəslin sonunu başlanğıcla etdiyi kimi təsvir etdi; çünki O, dördüncü nəslin gəlişini 1957-ci ildə nəşr olunan Questions on Doctrine kitabının nəşri ilə işarələdi; bu kitab həqiqət ilə dönük Protestantlıq və Katolisizmin yanlış ideyaları arasında mövcud olan xilasın əsas fərqini tamamilə rədd edirdi. Əlbəttə, kitabda bir neçə yanlış təlim vardır, lakin mahiyyət etibarilə o, Məsihdə qalib həyat sürməyin bir şəxsin İkinci Gəliş zamanı möcüzəvi surətdə dəyişdirilməsinə qədər qeyri-mümkün olduğunu öyrədir. Bu kitab iyirmi beş qədim kişinin günəşə səcdə etməli olduğu nəslin başlanğıcını qeyd etdi. Tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı Laodikiyalı Adventist kilsəsinin bazar gününə ibadəti qəbul etməsinə imkan verən siyasi və dini ünsürlər artıq meydana çıxmışdı.

The fourth abomination of Ezekiel occurs when the faithful few in chapter nine are receiving a seal upon their foreheads, just before the destroying angels begin their work. The vision begins in verse one, of chapter eight on the fifth day, of the sixth month, of the sixth year. The vision begins the day before the execution of the judgment upon those who bow down to the sun, which is the mark of papal authority, and the number of his name is “666.”

Yezekielin dördüncü iyrəncliyi doqquzuncu fəsildəki sadiq azsaylıların alınları üzərinə möhür aldıqları zaman, məhv edən mələklər öz işlərinə başlamazdan az əvvəl baş verir. Görüm səkkizinci fəslin birinci ayəsində, altıncı ilin altıncı ayının beşinci günündə başlayır. Görüm, papalıq hakimiyyətinin nişanı olan günəşə səcdə edənlər üzərində hökmün icrasından bir gün əvvəl başlayır və onun adının sayı “666”dır.

The work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with the attack upon the earth beast carried out by the third woe of Islam. That attack made the nations angry, and marked the arrival of the latter rain. But the latter rain would only be recognized by those who would be led back to the foundations of Adventism to see that the three Woes of Islam are a foundational truth. At that point in time, those who were led back to the old paths that Jeremiah identifies as “the rest” (which is the latter rain), would either become watchmen that blew the trumpet of the third Woe, or they would be those who refused to hearken to the sound of the trumpet, and thus refusing to walk in the old paths.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi işi 11 sentyabr 2001-ci ildə İslamın üçüncü vayının həyata keçirdiyi yer vəhşisinə qarşı hücumla başladı. Həmin hücum millətləri qəzəbləndirdi və son yağışın gəlişini nişanladı. Lakin son yağış yalnız Adventizmin təməllərinə geri yönəldiləcək olanlar tərəfindən tanınacaqdı; onlar da İslamın üç vayının təməl həqiqət olduğunu görəcəkdilər. Həmin vaxtda Yeremiyanın “rahatlıq” adlandırdığı köhnə yollara geri yönəldilənlər (bu da son yağışdır) ya üçüncü Vayın şeypurunu çalan gözətçilərə çevriləcəkdilər, ya da şeypurun səsinə qulaq asmaqdan imtina edənlər olacaq, beləliklə də köhnə yollarda yeriməkdən imtina etmiş olacaqdılar.

They were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1863. At the very same point in time, a message arrived of the righteousness of Christ, which is “justification by faith in verity”. It was the Laodicean message of Jones and Waggoner, and it was the message of Ezekiel to the dead dry bones that came from the “four winds”, which are a symbol of Islam of the third woe (the “angry horse” seeking to break loose). Those faithful few were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1888, as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down, and Revelation chapter eighteen, verses one through three was fulfilled.

Daha sonra onlar atalarının 1863-cü il üsyanının günahı ilə sınaqdan keçirildilər. Məhz həmin vaxt Məsihin salehliyi haqqında bir xəbər gəldi ki, bu da “həqiqətdə imanla bəraət qazanmaq”dır. Bu, Jones və Waggonerin Laodikiya xəbəri idi və bu, “dörd külək”dən gələn, üçüncü vayın İslamının rəmzi olan (azad olmağa can atan “qəzəbli at”) Yezekelin ölü quru sümüklərə ünvanlanan xəbəri idi. Sonra o sadiq azlıq atalarının 1888-ci il üsyanının günahı ilə sınaqdan keçirildi; Vəhy on səkkizinci fəslin qüdrətli mələyi Nyu-York şəhərinin böyük binaları yerlə-yeksan edilərkən endi və Vəhy, on səkkizinci fəsil, birdən üçə qədər olan ayələr yerinə yetdi.

They were then tested by the identification of the message of the latter rain. Was the latter rain a manifestation of the power of God as in past ages, or were the manifestations of God’s power only in the past? The faithful few were then tested by the rebellion of their father’s rebellion in 1919. How the faithful few navigate through those three tests determines whether they will receive the seal of God in their foreheads, or find themselves bowing down to the sun with the twenty-five elders of Laodicean Adventism.

Sonra onlar axırıncı yağışın xəbəri ilə eyniləşdirilmə vasitəsilə sınaqdan keçirildilər. Axırıncı yağış keçmiş dövrlərdə olduğu kimi Allahın qüdrətinin təzahürü idimi, yoxsa Allahın qüdrətinin təzahürləri yalnız keçmişdəmi qalmışdı? Sonra sadiq azlıq 1919-cu ildə öz atalarının üsyanının üsyanı ilə sınaqdan keçirildi. Sadiq azlığın həmin üç sınaqdan necə keçməsi, onların alınlarında Allahın möhürünü alıb-almayacaqlarını, yaxud özlərini Laodikeyalı Adventizmin iyirmi beş ağsaqqalı ilə birlikdə günəşə səcdə edərkən tapacaqlarını müəyyən edir.

All the rebellions of the four generations of Laodicean Adventism find their counterpart in September 11, 2001. That date, which Isaiah identified as the “day of the east wind,” marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the sealing time is a period of time. The ending of the period has been illustrated by the beginning, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. In the final movements of the sealing process the tests that were represented at the beginning of the period are once again repeated.

Laodiseya Adventizminin dörd nəslinin bütün üsyanları 11 sentyabr 2001-ci ildə öz qarşılığını tapır. Yeşayanın “şərq küləyi günü” kimi müəyyən etdiyi həmin tarix yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtının başlanğıcını qeyd edir və möhürlənmə vaxtı bir zaman dövrüdür. Dövrün sonu onun başlanğıcı ilə təsvir edilmişdir, çünki İsa hər zaman bir şeyin sonunu bir şeyin başlanğıcı ilə təsvir edir. Möhürlənmə prosesinin son hərəkətlərində, dövrün əvvəlində təmsil olunmuş sınaqlar bir daha təkrar edilir.

On September 11, 2001, the tests which were failed by the rebels of Laodicean Adventism as represented by the four abominations of Ezekiel, and by the first four churches of Revelation chapters two and three, arrived, marking the beginning of a testing process that leads either to the mark of the beast, or the seal of God, for those who profess to be Seventh-day Adventists.

11 sentyabr 2001-ci ildə Hizqiyalın dörd iyrəncliyi ilə və Vəhy kitabının ikinci və üçüncü fəsillərindəki ilk dörd kilsə ilə təmsil olunan Laodikiya Adventizminin üsyançıları tərəfindən uğursuzluqla keçilən sınaqlar gəlib çatdı; bu, Yeddinci Gün Adventisti olduqlarını iddia edənlər üçün ya vəhşinin nişanına, ya da Allahın möhürünə aparan bir sınaq prosesinin başlanğıcını işarələdi.

The leadership of Laodicean Adventism has been trapped by the cords of their own deceits, and it is virtually impossible for them to “recognize” a repetition of the manifestation of the power of God as represented by previous reformatory movements, including the reform movement that brought Adventism into existence. The ancient men scattered and covered up the doctrines that are represented by Miller’s jewels with counterfeit coins and jewels. The casket of the King James Bible has been relegated to the times of archaic language and replaced with modern language Bibles that are expressed in the terminology of the man of sin.

Laodikeya Adventizminin rəhbərliyi öz aldatmalarının kəndirləri ilə tələyə düşmüşdür və əvvəlki islahatçı hərəkatlarla, o cümlədən Adventizmi mövcudluğa gətirmiş islahat hərəkatı ilə təmsil olunan Allahın qüdrətinin təzahürünün təkrarını “tanıması” onlar üçün, demək olar ki, qeyri-mümkündür. Qədim adamlar Millerin cəvahiratları ilə təmsil olunan təlimləri saxta sikkələr və cəvahiratlarla ört-basdır edərək səpələdilər. Kral Ceyms Müqəddəs Kitabının sandığı arxaik dil dövrlərinə aid edilərək kənara qoyulmuş və günah adamının terminologiyası ilə ifadə olunan müasir dilli Müqəddəs Kitablarla əvəz edilmişdir.

Were any of the ancient men willing to consider the possibility that the latter rain message is not a peace and safety message, it would be virtually impossible for them to recognize that the manifestations of the power of God in past sacred histories are what specifically identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand. More difficult yet for them to recognize is that the sacred histories that most directly identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the sacred histories that fulfill Malachi chapter three, for Malachi chapter three establishes that there is always a messenger who prepares the way for the sudden arrival of the Messenger of the Covenant. That messenger was represented by the prophet Elijah who boldly proclaimed that there would be no rain in his history, except if it comes through his ministry.

Əgər qədim adamlar arasında hər hansı biri son yağış xəbərinin sülh və əmin-amanlıq xəbəri olmadığını ehtimal etməyə razı olsaydı, onda keçmiş müqəddəs tarixlərdə Allahın qüdrətinin təzahürlərinin məhz yüz qırx dörd minin möhürlənməsini müəyyən şəkildə tanıdan şeylər olduğunu dərk etmələri, demək olar ki, qeyri-mümkün olardı. Onların dərk etməsi üçün bundan da çətin olan budur ki, yüz qırx dörd minin möhürlənməsini ən birbaşa şəkildə tanıdan müqəddəs tarixlər, Məlaki kitabının üçüncü fəslini yerinə yetirən müqəddəs tarixlərdir; çünki Məlaki kitabının üçüncü fəsli təsbit edir ki, Əhdin Elçisinin qəfil gəlişi üçün yolu hazırlayan bir elçi həmişə vardır. Həmin elçi, öz tarixində onun xidməti vasitəsilə gəlmədikcə yağış olmayacağını cəsarətlə bəyan edən İlyas peyğəmbər ilə təmsil olunmuşdu.

Ezekiel’s seventy elders would find it ridiculous to accept that their claim to be the temple of the Lord, was unfounded, and actually represented the claim of a people who were being passed by, just as the vineyard was given to those who bear the fruits worthy of the vineyard. The message of the third Woe, the messenger that prepares the way, the song of the vineyard, all testify against the traditions and customs which they had placed their confidence in, and represents an almost insurmountable obstacle to recognizing the latter rain.

Yezekelin yetmiş ağsaqqalı Rəbbin məbədi olduqları barədə iddialarının əsassız olduğunu və əslində, necə ki üzüm bağı həmin bağa layiq meyvələr verənlərə verildi, eləcə də kənardan keçilib gedilən bir xalqın iddiasını təmsil etdiyini qəbul etməyi gülünc sayardılar. Üçüncü Vayın xəbəri, yolu hazırlayan elçi, üzüm bağı nəğməsi — hamısı onların etibar bağladıqları adət-ənənələrə və qaydalara qarşı şahidlik edir və son yağışı tanımaq qarşısında demək olar ki, aşılmaz bir maneə təşkil edir.

The conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand manifests the same tests for those who have claimed to “recognize” the role of Islam of the third Woe. The “increase of knowledge” which launched the movement of the Millerites began at the end of “seven times” in 1798. The “increase of knowledge” which launched the movement of the one hundred and forty-four thousand began at the end of a symbolic “seven times” (one hundred and twenty-six years) in 1989. During those one hundred and twenty-six years of escalating apostasy, Laodicean Adventism has reached its fourth and final generation.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsinin yekunu, üçüncü Vayda İslamın rolunu “tanıdıqlarını” iddia etmiş olanlar üçün eyni sınaqları aşkara çıxarır. Millerçilərin hərəkatını başladan “biliyin artması” 1798-ci ildə “yeddi zaman”ın sonunda başlandı. Yüz qırx dörd min nəfərin hərəkatını başladan “biliyin artması” isə 1989-cu ildə simvolik “yeddi zaman”ın (yüz iyirmi altı ilin) sonunda başlandı. Getdikcə dərinləşən mürtədliklə səciyyələnən həmin yüz iyirmi altı il ərzində Laodikeyalı Adventizm özünün dördüncü və son nəslinə çatmışdır.

It is the third and fourth generation that a nation or people fill their cup of probationary time, and that time has now arrived. The “increase of knowledge” from the book of Daniel that is represented by the Hiddekel River is also the knowledge that is increased, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes.

Bir millət və ya xalq üçün sınaq müddətinin kasasının dolduğu vaxt üçüncü və dördüncü nəsildir, və həmin vaxt indi yetişmişdir. Hiddekel çayı ilə təmsil olunan Daniel kitabındakı “biliyin artması” həm də sınaq müddəti bağlanmazdan az əvvəl İsa Məsihin Vəhyinin möhürləri açıldıqda artan biliyə işarə edir.

We will take up the last three chapters of the book of Daniel in the next article.

Daniel kitabının son üç fəslini növbəti məqalədə nəzərdən keçirəcəyik.

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion. Satan, clothed in angel robes, will deceive, if possible, the very elect. There will be gods many and lords many. Every wind of doctrine will be blowing. Those who have rendered supreme homage to ‘science falsely so called’ will not be the leaders then. Those who have trusted to intellect, genius, or talent will not then stand at the head of rank and file. They did not keep pace with the light. Those who have proved themselves unfaithful will not then be entrusted with the flock. In the last solemn work few great men will be engaged. They are self-sufficient, independent of God, and He cannot use them. The Lord has faithful servants, who in the shaking, testing time will be disclosed to view. There are precious ones now hidden who have not bowed the knee to Baal. They have not had the light which has been shining in a concentrated blaze upon you. But it may be under a rough and uninviting exterior the pure brightness of a genuine Christian character will be revealed. In the day time we look toward heaven but do not see the stars. They are there, fixed in the firmament, but the eye cannot distinguish them. In the night we behold their genuine luster.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

> “Böyük çaşqınlıq və qarışıqlığın olacağı günlər sürətlə yaxınlaşır. Şeytan, mələk libaslarına bürünərək, mümkünsə, lap seçilmişləri belə aldadacaq. Tanrılar çox, ağalar çox olacaq. Hər cür təlim küləyi əsəcək. ‘Yalandan elm adlandırılan’a ən yüksək ehtiram göstərmiş olanlar o zaman rəhbərlər olmayacaqlar. Zəkaya, dühalığa və ya istedada güvənmiş olanlar o zaman sıraların önündə dayanmayacaqlar. Onlar işıqla ayaqlaşmadılar. Özlərini sədaqətsiz göstərmiş olanlara o zaman sürü əmanət edilməyəcək. Son təntənəli işdə az sayda böyük adam iştirak edəcək. Onlar özlərinə yetərli, Allahdan müstəqildirlər və O, onlardan istifadə edə bilməz. Rəbbin sarsıntı və sınaq vaxtında görünəcək sadiq qulları vardır. İndi gizlədilmiş qiymətli adamlar vardır ki, Baala diz çökməmişlər. Sizin üzərinizə cəmlənmiş parıltı ilə saçan işığa onlar malik olmayıblar. Lakin ola bilər ki, kobud və cəlbedici olmayan zahiri görünüş altında həqiqi məsihçi xarakterinin saf parlaqlığı üzə çıxsın. Gündüz biz göyə baxırıq, lakin ulduzları görmürük. Onlar oradadır, göy qübbəsində sabitdirlər, lakin göz onları ayırd edə bilmir. Gecə isə onların həqiqi parıltısını seyr edirik.” Testimonies, 5-ci cild, 80, 81.

Back to Articles