Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Eight

Daniel Kitabı - Qırx Səkkiz نمبر

Unveiling Prophecy: The Significance of Habakkuk’s Vision, Two Tables, and the Mystery of the Daily in Biblical Interpretation

Peyğəmbərliyin Açıqlanması: Habakkukun Görümünün, İki Lövhənin və Müqəddəs Kitabın Şərhində Gündəlik Sirrinin Əhəmiyyəti

Author

Jeff Pippenger

Published

January 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The increase of knowledge that is represented by the vision of the Ulai River is what ultimately was written upon Habakkuk’s two tables.

Ulai çayı görüntüsü ilə təmsil olunan bilginin artması, nəticə etibarilə Habaqququn iki lövhəsi üzərinə yazılmış olan şeydir.

> “Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain.

> “Onların ikinci gəliş vaxtına aid hesab etdikləri peyğəmbərliklərlə iç-içə, onların qeyri-müəyyənlik və intizar halına xüsusi surətdə uyğunlaşdırılmış təlim var idi; bu təlim onları iman içində səbirlə gözləməyə təşviq edirdi ki, indi onların anlayışı üçün qaranlıq olan şey vaxtı gələndə aydın ediləcəkdir.

> “Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: ‘I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.’

> “Bu peyğəmbərliklər arasında Habaqquq 2:1–4-də olanı da var idi: “Mən keşik yerimdə duracağam, qüllənin üzərinə çıxıb gözləyəcəyəm ki, O mənə nə deyəcək və məzəmmət olunduğum zaman nə cavab verəcəyəm. Rəbb mənə cavab verib dedi: Vəhyı yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Çünki bu vəhy hələ təyin olunmuş vaxt üçündür, lakin axırda danışacaq və yalan çıxmayacaq; geciksə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, gecikməyəcək. Bax, qürurlanmış adamın canı onun içində doğru deyil; amma saleh adam öz imanı ilə yaşayacaq.””

> “As early as 1842 the direction given in this prophecy to ‘write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it,’ had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: ‘The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry…. The just shall live by his faith.” The Great Controversy, 391, 392.

> Hələ 1842-ci ildə bu peyğəmbərlikdə verilən “vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin” göstərişi Çarlz Fiçə Daniel və Vəhy kitabındakı görüntüləri izah etmək üçün peyğəmbərlik cədvəli hazırlamaq fikrini vermişdi. Bu cədvəlin nəşri Habakuka verilmiş əmrin yerinə yetirilməsi kimi qəbul edildi. Lakin o zaman heç kəs həmin vəhyin həyata keçməsində zahiri bir gecikmənin — bir ləngimə vaxtının — elə həmin peyğəmbərlikdə təqdim olunduğunu fərq etməmişdi. Məyusluqdan sonra bu Müqəddəs Yazı çox əhəmiyyətli göründü: “Çünki vəhy hələ təyin olunmuş vaxt üçündür, lakin axırda danışacaq və yalan söyləməyəcək; geciksə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, gecikməyəcək.... Saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır.” The Great Controversy, 391, 392.

The two tables of Habakkuk are prophetically two witnesses. Biblically, two witnesses are to be brought together to establish truth.

Habakkukun iki lövhəsi peyğəmbərlik baxımından iki şahiddir. Müqəddəs Kitaba görə, həqiqəti təsdiq etmək üçün iki şahid bir araya gətirilməlidir.

> But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. Matthew 18:16.

> Lakin o səni eşitməzsə, özünlə bir və ya iki nəfər də apar ki, iki və ya üç şahidin ağzı ilə hər söz təsdiq olunsun. Matta 18:16.

When Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts) are overlaid with one another they confirm the truths that were the jewels of Miller’s dream. The mistake of 1843, represented upon the first table, when overlaid with the second table, establishes the tarrying time of the vision. Miller (the symbolic watchman of that history) asked what he was to say during the debate of his history.

Habaqququn iki lövhəsi (1843 və 1850-ci illərin pioner cədvəlləri) bir-birinin üzərinə qoyulduqda, onlar Millerin yuxusunun cəvahiratı olan həqiqətləri təsdiq edirlər. Birinci lövhədə göstərilən 1843-cü ilin xətası, ikinci lövhə ilə üst-üstə gətirildikdə, görüntünün ləngimə vaxtını müəyyən edir. Miller (həmin tarixin simvolik gözətçisi) öz tarixinin mübahisəsi zamanı nə deməli olduğunu soruşdu.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> Mən öz keşik yerimdə duracağam, qüllənin üstünə çıxacağam və O mənə nə deyəcək, məzəmmət olunduğum zaman mən nə cavab verəcəyəm deyə gözləyəcəyəm. Habakkuk 2:1.

The Lord instructed Miller to write the vision, and in his dream he placed the casket which contained the vision on a table in the center of his room.

Rəbb Millerə vəhyi yazmağı tapşırdı və o, yuxusunda vəhyi özündə saxlayan qutunu otağının ortasındakı masanın üstünə qoydu.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> Və Rəbb mənə cavab verib dedi: Vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Habakkuk 2:2.

The tables then identify the tarrying time and the first disappointment.

Cədvəllər daha sonra yubanma vaxtını və ilk məyusluğu göstərir.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

> Çünki vəhy hələ təyin olunmuş bir vaxt üçündür, lakin sonunda o danışacaq və yalan deməyəcək; gecikir kimi görünsə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, gecikməyəcək. Habakkuk 2:3.

The three-step testing process produced by the increase of knowledge (Miller’s jewels) are then represented.

Biliyin artması nəticəsində ortaya çıxan üçmərhələli sınaq prosesi (Millerin cəvahiratları) sonra təsvir olunur.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> Bax, qürura qapılanın canı onda doğru deyildir; lakin saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır. Habakkuk 2:4.

The two classes of worshippers would be manifested by the testing process of Daniel chapter twelve.

İbadət edənlərin iki sinfi Daniel kitabının on ikinci fəslindəki sınaq prosesi vasitəsilə aşkar ediləcəkdi.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> O dedi: Get yoluna, ey Daniel; çünki bu sözlər axır zamanadək qapadılıb möhürlənmişdir. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcəklər; pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:9, 10.

The wise of Daniel are the wise virgins of Matthew twenty-five who were justified by faith and the wicked were the foolish virgins who were lifted up in pride. At the end of Miller’s dream, the jewels represent the oil in the parable of the ten virgins, which was the message.

Daniyelin müdrikləri Matta iyirmi beşdəki müdrik bakirələrdir; onlar imanla saleh sayılmışdılar, pislər isə təkəbbürdə yüksəlmiş ağılsız bakirələr idi. Millerin yuxusunun sonunda cəvahiratlar məsəldəki on bakirənin yağını təmsil edir ki, bu da xəbərin özü idi.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “Allah bizə göndərdiyi xəbərləri qəbul etmədiyimiz zaman hörmətdən salınır. Beləliklə, O’nun qaranlıqda olanlara çatdırılmaq üçün canlarımıza tökmək istədiyi qızıl yağı rədd etmiş oluruq. ‘Budur, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın’ çağırışı gəldikdə, müqəddəs yağı qəbul etməmiş, Məsihin lütfünü ürəklərində bəsləməmiş olanlar, ağılsız bakirələr kimi, Rəbblərini qarşılamağa hazır olmadıqlarını görəcəklər. Onların özlərində bu yağı əldə etmək qüvvəsi yoxdur və həyatları puç olur.” Review and Herald, 20 iyul 1897.

The light of Miller’s jewels in the last days will shine ten times brighter, and both the number ten and light are symbols of a test. In the last days, represented in the end of Miller’s dream, the light of truth represented upon Habakkuk’s tables produces a testing message, which in the parable of the ten virgins is represented as the message of the Midnight Cry. That testing process is a repetition of the testing process of Millerite history, for the parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the last days.

Axır günlərdə Millerin cəvahiratlarının işığı on qat daha parlaq saçacaq və həm on sayı, həm də işıq sınağın rəmzləridir. Millerin yuxusunun sonunda təmsil olunan axır günlərdə, Həbəqququn lövhələri üzərində təsvir edilən həqiqət nuru sınaqdan keçirən bir xəbər yaradır; bu xəbər on bakirə məsəlində Gecəyarısı Fəryadının xəbəri kimi təmsil olunur. Həmin sınaq prosesi Millerçi tarixin sınaq prosesinin təkrarıdır, çünki on bakirə məsəlindəki hadisələr axır günlərdə hərfi surətdə təkrarlanır.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Məni tez-tez on bakirə haqqında olan məsələ yönəldirlər; onlardan beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsəl hərfi mənada yerinə yetirilmişdir və yerinə yetiriləcəkdir, çünki onun məhz bu zamana aid xüsusi bir tətbiqi vardır və üçüncü mələyin xəbəri kimi, yerinə yetirilmişdir və zamanın sonunadək indiki həqiqət olmağa davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

Ten is the symbol of a test, and at the end of ten days Daniel and the three worthies were visually fairer and fatter, than those who were eating the diet of Babylon. The proud represented in Habakkuk who lived by presumption, not faith, developed the character of Babylon. In Millerite history they became the daughters of Babylon, and in Habakkuk it is the prophetic characteristics of the papacy which is employed to identify the character of those who chose not to live by faith.

On rəqəmi sınağın rəmzidir və on günün sonunda Daniel və üç sədaqətli şəxs zahirən Babilin pəhrizi ilə qidalananlardan daha gözəl simalı və daha kök idilər. Həbəqquqda öz gümanına əsasən, imanla deyil, yaşayan təkəbbürlü şəxs Babilin xarakterini inkişaf etdirdi. Millerçi tarixində onlar Babilin qızları oldular və Həbəqquqda imanla yaşamağı seçməyənlərin xarakterini müəyyən etmək üçün istifadə olunan şey papalığın peyğəmbərlik xarakteristikalarıdır.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people: Shall not all these take up a parable against him, and a taunting proverb against him, and say, Woe to him that increaseth that which is not his! how long? and to him that ladeth himself with thick clay! Shall they not rise up suddenly that shall bite thee, and awake that shall vex thee, and thou shalt be for booties unto them? Because thou hast spoiled many nations, all the remnant of the people shall spoil thee; because of men’s blood, and for the violence of the land, of the city, and of all that dwell therein. Habakkuk 2:4–8.

> Bax, qürura qapılmış onun canı daxilində doğru deyildir; lakin saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır. Bəli, şərab üzündən həddi aşdığına görə o, məğrur adamdır, evdə qalmır; o, arzusunu ölülər diyarı kimi genişləndirir, ölüm kimidir və doymur; öz yanına bütün millətləri toplayır, bütün xalqları özünə yığır. Məgər bunların hamısı ona qarşı bir məsəl qaldırmayacaqmı, ona qarşı istehza dolu bir məsəlli söz söyləməyəcəklərmi və deməyəcəklərmi: Vay o kəsin halına ki, özününkü olmayanı artırır! Nə vaxta qədər? Və öz üzərinə qalın palçıq yükləyənin halına! Səni dişləyəcək olanlar qəflətən qalxmayacaqlarmı, səni sarsıdacaq olanlar oyanmayacaqlarmı, sən də onlar üçün qənimət olmayacaqsanmı? Çünki sən çox millətləri talamısan, xalqların bütün qalığı da səni talayacaq; insan qanına görə və ölkəyə, şəhərə və orada yaşayanların hamısına edilən zorakılığa görə. Habakkuk 2:4–8.

The testing process brought upon the virgins of Matthew twenty-five produces a class of worshippers, who have developed the character of the king of the north (the papacy), who is also the power that “spoiled many nations.” It is the papal power that gets suddenly bitten, just as Jezebel was eaten by dogs.

Matta iyirmi beşdəki bakirələrin üzərinə gətirilən sınaq prosesi, şimal padşahının (papalığın) xasiyyətini inkişaf etdirmiş bir ibadətçilər sinfi meydana gətirir; həmin şimal padşahı həm də “çoxlu millətləri talan edən” qüvvədir. Qəfil dişlənən də məhz papalıq hakimiyyətidir; necə ki, İzebeli itlər yemişdi.

> Thus saith the Lord, Behold, a people cometh from the north country, and a great nation shall be raised from the sides of the earth. They shall lay hold on bow and spear; they are cruel, and have no mercy; their voice roareth like the sea; and they ride upon horses, set in array as men for war against thee, O daughter of Zion. We have heard the fame thereof: our hands wax feeble: anguish hath taken hold of us, and pain, as of a woman in travail. Go not forth into the field, nor walk by the way; for the sword of the enemy and fear is on every side. O daughter of my people, gird thee with sackcloth, and wallow thyself in ashes: make thee mourning, as for an only son, most bitter lamentation: for the spoiler shall suddenly come upon us. Jeremiah 6:22–26.

> Rəbb belə deyir: Bax, şimal ölkəsindən bir xalq gəlir, yerin uclarından böyük bir millət qaldırılacaq. Onlar yay və nizə götürəcəklər; qəddardırlar və mərhəmət etməzlər; səsləri dəniz kimi uğuldayır; və onlar atlara minib sənə qarşı, ey Sion qızı, döyüş adamları kimi cərgəyə düzülmüş halda gəlirlər. Biz onun sorağını eşitdik: əllərimiz taqətdən düşdü; iztirab bizi bürüdü və doğan qadının ağrısı kimi ağrı bizi tutdu. Tarlaya çıxma, yolla getmə; çünki düşmənin qılıncı və hər tərəfdə vahimə var. Ey xalqımın qızı, çul geyin və özünü kül içində yuvarla; tək oğul üçün tutulduğu kimi matəm et, son dərəcə acı fəryad qopar; çünki viranə qoyan birdən-birə üstümüzə gələcək. Yeremya 6:22–26.

Habakkuk’s two classes are those who are justified by faith, and those who ate and drank the doctrines of Babylon. Those in the last days of Miller’s dream that are represented as virgins, either develop the character of Christ, and thus receive the seal of God, or they develop the character of the papacy and receive the mark of the beast.

Habakkukun iki sinfi imanla saleh sayılanlardan və Babilin təlimlərini yeyib-içənlərdən ibarətdir. Millerin yuxusunun son günlərində bakirələr kimi təmsil olunanlar ya Məsihin xasiyyətini inkişaf etdirir və bununla Allahın möhürünü alırlar, ya da papalığın xasiyyətini inkişaf etdirib vəhşi heyvanın nişanını alırlar.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.

> “Həqiqi nurun əxlaqi qaranlığın içində parlamasının vaxtı çatmışdır. Üçüncü mələyin xəbəri dünyaya göndərilmişdir və insanları alınlarında və ya əllərində vəhşinin və ya onun surətinin nişanını qəbul etməkdən xəbərdar edir. Bu nişanı qəbul etmək, vəhşinin verdiyi qərarın eynisini vermək və Allahın Kəlamına birbaşa qarşı çıxaraq eyni fikirləri müdafiə etmək deməkdir. Bu nişanı qəbul edənlərin hamısı haqqında Allah belə deyir: ‘O da Allahın qəzəbinin şərabından içəcəkdir; bu şərab Onun hiddət kasasına qatışıqsız tökülmüşdür; və o, müqəddəs mələklərin hüzurunda və Quzunun hüzurunda od və kükürdlə əzab çəkəcəkdir.’” Review and Herald, 13 iyul 1897.

The virgins that drink the wine of Babylon will ultimately drink the wine of God’s wrath. In Isaiah, the drunkards of Ephraim manifest their blind drunkenness by turning things upside down, and that action is to be esteemed as “potter’s clay.”

Babilin şərabını içən bakirələr sonda Allahın qəzəbinin şərabını içəcəklər. Yeşayada Efrayimin sərxoşları hər şeyi alt-üst etməklə öz kor sərxoşluqlarını aşkara vururlar və bu əməl “dulusçunun gili” kimi dəyərləndirilməlidir.

The identification of “the daily” as a symbol of Christ, turns the truth of “the daily” upside down, for “the daily,” is a satanic symbol. Miller’s identification of “the daily” as paganism is directly represented upon Habakkuk’s tables. Miller’s discovery of the passage in Thessalonians, which allowed him to understand that it was paganism that was “taken away,” in order for the “man of sin” who sits in the temple of God to be revealed, is the primary truth located in Second Thessalonians, chapter two.

“Müntəzəm”in Məsihin rəmzi kimi eyniləşdirilməsi “müntəzəm” barədə həqiqəti alt-üst edir, çünki “müntəzəm” şeytani bir rəmzdir. Millerin “müntəzəm”i bütpərəstlik kimi müəyyən etməsi birbaşa Habakkukun lövhələri üzərində təmsil olunmuşdur. Millerin Saloniklilərə məktubdakı həmin parçanı kəşf etməsi və bunun vasitəsilə Allahın məbədində oturan “günah adamı”nın aşkar olunması üçün “götürülən” şeyin bütpərəstlik olduğunu anlaması İkinci Saloniklilərin ikinci fəslində yer alan əsas həqiqətdir.

> “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

> “Mən oxumağa davam etdim və onun [gündəlik sözünün] Danieldən başqa rast gəlindiyi heç bir başqa hal tapa bilmədim. Sonra [konkordansın köməyi ilə] onunla əlaqədə duran bu sözləri götürdüm: ‘aradan götürmək’; o, gündəliyi aradan götürəcək; ‘gündəlik aradan götürüldüyü zamandan etibarən’ və s. Oxumağa davam etdim və elə düşündüm ki, mətnə dair heç bir işıq tapa bilməyəcəyəm; nəhayət, 2 Saloniklilərə 2:7, 8-ə gəlib çıxdım. ‘Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; ancaq indi mane olan, o, aradan götürülənədək mane olacaq, və onda o şərir aşkar ediləcək’ və s. Və mən həmin mətnə çatanda, ah, həqiqət necə də aydın və əzəmətli göründü! Budur o! Gündəlik budur! Yaxşı, bəs indi Pavelin ‘indi mane olan’, yaxud əngəlləyən dediyi nə deməkdir? ‘Günah adamı’ və ‘şərir’ ilə Papalıq nəzərdə tutulur. Yaxşı, Papalığın aşkar edilməsinə mane olan nədir? Niyə, bu, Bütpərəstlikdir; elə isə, ‘gündəlik’ Bütpərəstlik demək olmalıdır.” — William Miller, Second Advent Manual, səhifə 66.” Advent Review and Sabbath Herald, 6 yanvar 1853.

The meaning of “the daily” in Thessalonians, which Miller discovered is the primary truth of the passage. When Paul identifies those who do not love the truth, and who will therefore receive strong delusion, he is most certainly identifying the hatred of truth in the general sense, but the truth which is directly referenced in the passage is the truth that “the daily,” represents pagan Rome.

Millerin kəşf etdiyi kimi, Saloniklilərdə “gündəlik” sözünün mənası həmin parçanın əsas həqiqətidir. Paul həqiqəti sevməyənləri və buna görə də güclü azğınlığa düçar olacaq olanları müəyyənləşdirərkən, şübhəsiz ki, ümumi mənada həqiqətə qarşı nifrəti nəzərdə tutur; lakin parçada birbaşa istinad edilən həqiqət budur ki, “gündəlik” bütpərəst Romanı təmsil edir.

> The light of the body is the eye: if therefore thine eye be single, thy whole body shall be full of light. But if thine eye be evil, thy whole body shall be full of darkness. If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness! No man can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon. Matthew 6:22–24.

> Bədənin çırağı gözdür; buna görə də əgər gözün sağlam olsa, bütün bədənin nurla dolu olacaqdır. Lakin əgər gözün şər olsa, bütün bədənin zülmətlə dolu olacaqdır. Buna görə də əgər səndə olan nur zülmətdirsə, o zülmət necə də böyükdür! Heç kəs iki ağaya qulluq edə bilməz; çünki ya birinə nifrət edib o birini sevəcək, ya da birinə bağlı qalıb o birini xor görəcəkdir. Siz Allaha da, mammona da qulluq edə bilməzsiniz. Matta 6:22–24.

There is only a love for truth, or a hatred of the truth. There is no middle ground. The strong delusion that comes upon the foolish virgins of Matthew twenty-five is based upon their rejection of the light of Miller’s jewels that represent the final test. Ancient Israel’s final test, was their tenth test, and Miller’s jewels shine ten times brighter in the last days. The symbol of the rejection of Miller’s jewels is “the daily,” which the drunkards of Ephraim turned upside down in the third generation of Adventism. “The daily” is a satanic symbol of paganism. The drunkards introduced a counterfeit jewel, which they brought from apostate Protestantism that identifies “the daily” as a symbol of Christ.

Yalnız həqiqətə məhəbbət, yaxud həqiqətə nifrət vardır. Orta mövqe yoxdur. Matta iyirmi beşdəki ağılsız bakirələrin üzərinə gələn güclü aldanış, son sınağı təmsil edən Millerin cəvahiratındakı işığı rədd etmələrinə əsaslanır. Qədim İsrailin son sınağı onların onuncu sınağı idi və axır günlərdə Millerin cəvahiratı on dəfə daha parlaq işıq saçır. Millerin cəvahiratının rədd edilməsinin rəmzi “gündəlik”dir; Adventizmin üçüncü nəslində Efrayimin sərxoşları bunu alt-üst etdilər. “Gündəlik” bütpərəstliyin şeytani rəmzidir. Sərxoşlar saxta bir cəvahirat təqdim etdilər; onu mürtəd protestantlıqdan gətirərək “gündəlik”i Məsihin rəmzi kimi təqdim etdilər.

Miller’s understanding of his jewels was limited by the history in which he was raised up. Convinced the Second Coming was the next prophetic event, the deadly wound of the papacy in 1798, could only represent the fourth and final earthly kingdom of Daniel two. Miller was also limited in his understanding of “the daily,” for his testimony is that through revelation he was led to a specific method of study, in which he stated that he used his Bible, Cruden’s Concordance and read some newspapers. His decision to study in that manner had simply come into his mind.

Millerin öz cəvahiratına dair anlayışı, yetişdirildiyi tarixin çərçivəsi ilə məhdudlaşmışdı. İkinci Gəlişin növbəti peyğəmbərlik hadisəsi olduğuna qəti şəkildə inandığı üçün, 1798-ci ildə papalığa vurulan ölümcül yara yalnız Daniel ikinci fəsildəki dördüncü və son yer üzü padşahlığını təmsil edə bilərdi. Millerin “gündəlik” barədə anlayışı da məhdud idi, çünki onun şəhadəti budur ki, vəhy vasitəsilə o, xüsusi bir tədqiqat üsuluna yönəldilmişdi; bu üsul barədə o bildirmişdi ki, Müqəddəs Kitabından, Cruden’s Concordance-dan istifadə etmiş və bəzi qəzetləri oxumuşdu. Bu qaydada araşdırma aparmaq qərarı sadəcə onun zehninə gəlmişdi.

> “During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, ‘What do you think of this text, and that?’ referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. ‘How long time do you want?’ I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—‘Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?’ This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.

> “Deist olduğum on iki il ərzində tapa bildiyim bütün tarixləri oxudum; lakin indi Müqəddəs Kitabı sevirdim. O, İsa haqqında öyrədirdi! Amma yenə də Müqəddəs Kitabın mənim üçün qaranlıq qalan xeyli hissəsi var idi. 1818 və ya 1819-cu ildə, ziyarət etdiyim bir dostla söhbət edərkən, o — deist olduğum vaxt məni tanımış və danışığımı eşitmiş olan həmin şəxs — bir qədər mənalı tərzdə soruşdu: ‘Bu ayə və o ayə haqqında nə düşünürsən?’ deist ikən etiraz etdiyim köhnə mətnlərə işarə edərək. Nə demək istədiyini anladım və cavab verdim: Əgər mənə vaxt versəniz, onların nə demək olduğunu sizə deyəcəyəm. ‘Nə qədər vaxt istəyirsən?’ Bilmirəm, — deyə cavab verdim, — amma sizə deyəcəyəm; çünki Allahın başa düşülə bilməyən bir vəhy vermiş olduğuna inana bilmirdim. Bundan sonra qərara gəldim ki, Müqəddəs Kitabımı araşdırım, Müqəddəs Ruhun nə nəzərdə tutduğunu tapa biləcəyimə inanaraq. Lakin bu qərarı verən kimi ağlıma belə bir fikir gəldi: ‘Tutaq ki, başa düşə bilmədiyin bir parçaya rast gəldin, onda nə edəcəksən?’ O zaman Müqəddəs Kitabı öyrənməyin bu üsulu ağlıma gəldi: belə parçaların sözlərini götürəcək, onları Müqəddəs Kitab boyunca izləyəcək və bu yolla mənalarını tapacağam. Məndə Cruden’s Concordance var idi; məncə, bu, dünyadakı ən yaxşısıdır; buna görə də onu və Müqəddəs Kitabımı götürdüm, masamın arxasına keçdim və bir az qəzetlərdən başqa heç nə oxumadım; çünki Müqəddəs Kitabımın nə demək istədiyini bilməkdə qərarlı idim. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.”

Miller’s jewels were not simply recognized by his method of study, but also by direct revelation from God.

Millerin xəzinələri təkcə onun tədqiqat üsulu ilə deyil, həm də Allah tərəfindən verilən birbaşa vəhy vasitəsilə tanındı.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> “Allah Öz mələyini Müqəddəs Kitaba iman etməmiş bir əkinçinin ürəyinə təsir göstərmək, onu peyğəmbərlikləri araşdırmağa yönəltmək üçün göndərdi. Allahın mələkləri həmin seçilmiş şəxsi təkrar-təkrar ziyarət edir, onun düşüncəsinə rəhbərlik etmək və Allahın xalqı üçün daim qaranlıq qalmış peyğəmbərlikləri onun anlayışına açmaq üçün gəlirdilər. Həqiqət zəncirinin başlanğıcı ona verildi və o, halqa-halqа axtarmağa yönəldildi, nəhayət Allahın Kəlamına heyrət və valehliklə baxdı. O, orada həqiqətin kamil bir zəncirini gördü. İlhamsız hesab etdiyi həmin Kəlam indi bütün gözəlliyi və izzəti ilə onun baxışları önündə açıldı. O gördü ki, Müqəddəs Yazının bir hissəsi digərini izah edir; və bir keçid onun anlayışı üçün qapalı olanda, Kəlamın başqa bir hissəsində onu izah edən şeyi tapırdı. O, Allahın müqəddəs Kəlamına sevinclə, ən dərin ehtiram və heybət hissi ilə yanaşırdı.” Early Writings, 230.

When Sister White states that “God sent His angel” to Miller, it is identifying that Gabriel was the angel sent to Miller, for “His angel,” is a term assigned to Gabriel.

Bacı Uayt “Allah Öz mələyini” Millerin yanına göndərdi deyə bildirdikdə, bu, Millerin yanına göndərilən mələyin Cəbrail olduğunu göstərir; çünki “Öz mələyi” ifadəsi Cəbrailə aid edilən bir termindir.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> Mələyin “Mən Cəbrayılam; Allahın hüzurunda dayanıram” sözləri göstərir ki, o, səmavi saraylarda yüksək şərəf mövqeyi tutur. O, Danielə bir xəbərlə gəldikdə dedi: “Bu işlərdə mənimlə birgə dayanan sənin Rəisin Mikayıldan [Məsihdən] başqa heç kəs yoxdur.” Daniel 10:21. Xilaskar Vəhydə Cəbrayıl haqqında belə danışır: “Onu Öz mələyi vasitəsilə qulu Yəhyaya göndərib bildirdi.” Vəhy 1:1.” Əsrlərin Arzusu, 99.

Gabriel and the other angels were sent to guide Miller’s mind and “open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people.” His message was not simply developed through his method of study, but also by divine revelation. The very method he employed to study the Bible had come into his mind. When God brings truth to our mind, it is divine revelation as opposed to arriving at truth through the process of rightly dividing the Bible. Miller did both, but divine revelation had to be part of how Miller came to understand the subject of “the daily.”

Cəbrayıl və digər mələklər Millerin düşüncəsinə rəhbərlik etmək və “Allahın xalqı üçün hər zaman qaranlıq qalmış peyğəmbərlikləri onun anlayışına açmaq” üçün göndərilmişdilər. Onun xəbəri sadəcə tədqiqat üsulu vasitəsilə deyil, həm də ilahi vəhy vasitəsilə formalaşmışdı. Müqəddəs Kitabı araşdırmaq üçün istifadə etdiyi həmin üsulun özü də onun zehninə gətirilmişdi. Allah həqiqəti zehnimizə gətirdikdə, bu, Müqəddəs Kitabı düzgün bölüb ayırmaq prosesi vasitəsilə həqiqətə çatmaqdan fərqli olaraq, ilahi vəhydir. Miller hər ikisini etmişdi, lakin “gündəlik” mövzusunu anlamağa Millerin necə gəlib çatdığının bir hissəsi mütləq ilahi vəhy olmalı idi.

Miller would not have recognized the gender oscillation of Daniel chapter eight, verses nine through twelve, for all he had was the Bible and a concordance that is void of any information concerning the biblical languages. He would not have seen the distinction between “sur” and “rum” which are both translated as “take away.” He would not have seen the distinction between “miqdash” and “qodesh” which are both translated as “sanctuary.”

Miller Daniel kitabının səkkizinci fəslinin doqquzdan on ikiyədək olan ayələrindəki cins dəyişkənliyini dərk etməzdi, çünki onun əlində yalnız Müqəddəs Kitab və bibliya dillərinə dair hər cür məlumatdan məhrum olan bir konkordans var idi. O, hər ikisi “götürüb aparmaq” kimi tərcümə olunan “sur” ilə “rum” arasındakı fərqi görməzdi. O, hər ikisi “müqəddəs məkan” kimi tərcümə olunan “miqdash” ilə “qodesh” arasındakı fərqi də görməzdi.

He would not have seen the truth of the word “tamid” that is found one hundred and four times in the Bible. The truth he could not have seen (which is also the truth that he did see), was that of the one hundred and four times that the Hebrew word “tamid” is used in the Bible, only in the book of Daniel is the Hebrew word “tamid” used as a noun. “Tamid” is the Hebrew word that means “continual”, and is translated as “the daily” in the book of Daniel.

O, Müqəddəs Kitabda yüz dörd dəfə rast gəlinən “tamid” sözünün həqiqətini görə bilməzdi. Onun görə bilmədiyi həqiqət (eyni zamanda onun gördüyü həqiqət də bu idi) bundan ibarət idi ki, Müqəddəs Kitabda ibrani dilindəki “tamid” sözü yüz dörd dəfə işlədildiyi halda, bu ibrani sözü yalnız Daniel kitabında isim kimi işlədilir. “Tamid” “davamlı” mənasını verən ibrani sözdür və Daniel kitabında “gündəlik” kimi tərcümə olunur.

Only in the book of Daniel is the word used as a noun, and the other ninety-nine times it is used as an adverb. For this reason, when the translators of the King James Bible were confronted with Daniel using the word five times as a noun, when all the other writers of the Bible used the word ninety-nine times as an adverb, they were forced by the weight of evidence to correct Daniel’s use of the word as a noun. In order to correct Daniel, they added the word “sacrifice” to the Word, and thus turned a noun into an adverb. And then in order to correct the translators, Ellen White was inspired to record that she, “saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.”

Yalnız Daniel kitabında bu söz isim kimi işlədilmişdir, digər doxsan doqquz yerdə isə zərf kimi işlədilmişdir. Buna görə də, Müqəddəs Kitabın Kral Ceyms tərcüməçiləri Danielin bu sözü beş dəfə isim kimi işlətdiyi, halbuki Müqəddəs Kitabın bütün digər müəlliflərinin onu doxsan doqquz dəfə zərf kimi işlətdiyi faktı ilə qarşılaşdıqda, dəlillərin ağırlığı onları Danielin sözü isim kimi işlətməsini düzəltməyə məcbur etdi. Danieli düzəltmək üçün onlar Kəlamda “qurban” sözünü əlavə etdilər və beləliklə, ismi zərfə çevirdilər. Sonra isə tərcüməçiləri düzəltmək üçün Ellen Uayta belə yazmaq ilham edildi ki, o, “ ‘Daily’ ilə bağlı olaraq gördü ki, ‘qurban’ sözü insan hikməti tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; və Rəbb bunun düzgün anlayışını hökm saatı carçısını verənlərə vermişdir.”

Miller, by his own testimony, was seeking to understand “the daily,” which he ultimately did in 2 Thessalonians. But also, by his own testimony, when seeking to understand a word, he would consider every place the word was used, and the word is used ninety-nine other times in the Bible. Yet his testimony of “the daily,” is that he found it nowhere but in the book of Daniel, when he stated, “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel.” Miller was led to the jewels not alone by his method of study, but also by divine revelation that was given to him through the ministry of angels.

Miller, öz şəhadətinə görə, “gündəlik”i anlamağa çalışırdı; o da bunu nəhayət 2 Saloniklilərdə etdi. Lakin həmçinin, yenə öz şəhadətinə görə, bir sözü anlamağa çalışarkən, həmin sözün işlədildiyi hər yeri nəzərdən keçirərdi; halbuki bu söz Müqəddəs Kitabda daha doxsan doqquz dəfə işlədilir. Bununla belə, onun “gündəlik” barəsindəki şəhadəti belədir ki, bunu Daniel kitabından başqa heç yerdə tapmadı; belə demişdi: “Oxumağa davam etdim və bunun [gündəliyin] Danieldən başqa tapıldığı başqa heç bir hal tapa bilmədim.” Miller cəvahiratlara təkcə öz tədqiqat üsulu ilə deyil, həm də mələklərin xidməti vasitəsilə ona verilən ilahi vəhy ilə yönəldildi.

This is why his understanding of “the daily,” was correct, but limited. He could not recognize that of the five times “the daily” is referenced in the book of Daniel, that one of the three times “the daily” is “taken away,” represented a different meaning than the other two times. One time “the daily” is used with the Hebrew word “rum” and the other two times it is used with the Hebrew word “sur”. Both words are translated as take away, but “rum” in Daniel chapter eight, verse eleven means “to lift up and exalt”, and in chapter eleven, verse thirty-one, and chapter twelve, verse eleven, the word “sur” means “to remove”.

Buna görə də onun “gündəlik” anlayışı barədə dərk etdiyi şey düzgün idi, lakin məhdud idi. O, Daniel kitabında “gündəlik” ifadəsinə istinad edilən beş haldan, “gündəlik”in “götürülüb aradan qaldırıldığı” üç haldan birinin digər iki haldan fərqli məna daşıdığını ayırd edə bilmədi. Bir halda “gündəlik” İbrani dilindəki “rum” sözü ilə işlədilir, digər iki halda isə İbrani dilindəki “sur” sözü ilə işlədilir. Hər iki söz “aradan qaldırmaq” kimi tərcümə edilir, lakin Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on birinci ayəsində “rum” sözü “ucaltmaq və yüksəltmək” mənasını verir, on birinci fəslin otuz birinci ayəsində və on ikinci fəslin on birinci ayəsində isə “sur” sözü “uzaqlaşdırmaq” mənasını verir.

The theologians that eat and drink the Babylonian diet, argue that whether you remove a thing or whenever you lift up a thing, they both represent a type of removal, so both words are to be understood as possessing the same meaning. They argue that the three times “the daily,” is “taken away” always means to remove, and in doing so, they identify that Daniel was careless in his choice of words. They do not openly say that, but by inference they teach that Daniel should have used the word “sur” in all three occurrences, for according to the theologians he supposedly meant the same thing each time “the daily” was “taken away.”

Babil pəhrizi ilə yeyib-içən ilahiyyatçılar iddia edirlər ki, istər bir şeyi götürüb aradan qaldırasan, istərsə də bir şeyi ucaldasan, hər ikisi bir növ kənarlaşdırmanı təmsil edir; buna görə də hər iki sözün eyni mənaya malik olduğu qəbul edilməlidir. Onlar iddia edirlər ki, “gündəlik” ifadəsinin üç dəfə “götürülməsi” həmişə aradan qaldırmaq mənasını verir və bunu etməklə Danielin söz seçiminə etinasız yanaşdığını göstərmiş olurlar. Onlar bunu açıq şəkildə demirlər, lakin çıxarılan nəticəyə görə öyrədirlər ki, Daniel “gündəlik” hər dəfə “götürüldükdə” eyni şeyi nəzərdə tutduğu üçün, guya, hər üç halda “sur” sözünü işlətməli idi.

They do the same thing with the words “miqdash” and “qodesh” which are both translated as “sanctuary,” in verses eleven through fourteen of chapter eight. In each reference of “sanctuary” in those four verses, they insist they all represent God’s sanctuary. By inference again, Daniel should have simply used “qodesh” in all three references, and not used “miqdash” in verse eleven. Miller would not have recognized the distinction between those words, but the modern theologians do, and when they do, they insist that no distinction should be acknowledged. Yet Miller, who did not recognize the distinctions between the words, came to the opposite understanding of the modern theologians.

Onlar səkkizinci fəslin on birdən on dördə qədər olan ayələrində hər ikisi “müqəddəs məkan” kimi tərcümə edilən “miqdash” və “qodesh” sözləri ilə də eyni şeyi edirlər. Həmin dörd ayədə “müqəddəs məkan” ifadəsinin hər bir işlənməsində onların hamısının Allahın müqəddəs məkanını ifadə etdiyini israrla irəli sürürlər. Yenə də bu mülahizədən çıxış etsək, Daniel sadəcə hər üç istinadda “qodesh” sözünü işlətməli, on birinci ayədə isə “miqdash” sözünü işlətməməli idi. Miller bu sözlər arasındakı fərqi dərk etməzdi, lakin müasir ilahiyyatçılar bunu dərk edirlər və dərk etdikləri halda, heç bir fərqin qəbul olunmamalı olduğunu israr edirlər. Halbuki sözlər arasındakı fərqləri dərk etməyən Miller müasir ilahiyyatçıların gəldiyi nəticənin tam əksinə gəlmişdi.

The reality is that Daniel was an extremely careful writer, who knew the Hebrew language and was judged as ten times smarter than all the other wise men of Babylon who were very smart men in their society in their own right. If anyone knew the proper usage of the Hebrew language, and how it was to be correctly represented in that particular history, it was Daniel. If Daniel employed different words, it was because they were meant to convey different meanings, which he purposely sought to represent. When Daniel’s distinct use of the words that are translated as “sanctuary” or as “take away” are acknowledged, they uphold Miller’s understanding of “the daily,” which was recognized by Miller in the very passage where Paul identifies that those who hate truth are destined to receive strong delusion.

Həqiqət budur ki, Daniyel ivrit dilini bilən və Babilin, öz cəmiyyətlərində özlüyündə çox ağıllı olan bütün digər müdrik adamlarından on qat daha ağıllı hesab edilən son dərəcə diqqətli bir yazıçı idi. Əgər ivrit dilinin düzgün istifadəsini və onun həmin konkret tarixdə necə doğru şəkildə ifadə olunmalı olduğunu kimsə bilirdisə, bu, Daniyel idi. Əgər Daniyel fərqli sözlər işlətmişdisə, bu ona görə idi ki, onların fərqli mənaları ifadə etməsi nəzərdə tutulmuşdu və o, bunları məqsədli şəkildə ifadə etməyə çalışmışdı. Daniyel tərəfindən “müqəddəs məkan” və ya “aradan götürmək” kimi tərcümə edilən sözlərin fərqli istifadəsi qəbul edildikdə, onlar Millerin “gündəlik” anlayışını təsdiq edir; bu anlayış Miller tərəfindən məhz Paulun həqiqətə nifrət edənlərin güclü azğınlığa düçar olacaqlarını bildirdiyi həmin parçada tanınmışdı.

Those who hate the truth and believe the lie which produces strong delusion, are also represented as the drunkards of Ephraim, who are represented in two classes. One class is the learned leadership and the other class is the unlearned laity who will only hear what the learned teach them. They are those who hide beneath lies, and who make a covenant with death. They are those whose soul is lifted up in Habakkuk two, and they are the foolish virgins of Matthew twenty-five. They are those who reject the foundational truths of Miller’s dream, which shine ten times brighter at the end (representing the tenth and final test for modern Israel), as typified by the tenth and final test for ancient Israel.

Həqiqətə nifrət edən və güclü bir azğınlıq doğuran yalana iman gətirənlər, həmçinin iki sinifdə təsvir olunan Efrayimin sərxoşları kimi də təmsil olunurlar. Siniflərdən biri savadlı rəhbərlik, digəri isə yalnız savadlıların onlara öyrətdiklərini eşidəcək savadsız avam təbəqədir. Onlar yalanların altında gizlənənlər və ölümlə əhd bağlayanlardır. Onlar Habakkuk ikinci fəsildə nəfsi təkəbbürlə şişmiş olanlardır və onlar Matta iyirmi beşinci fəsildəki ağılsız bakirələrdir. Onlar Millerin yuxusunun sonunda on qat daha parlaq işıq saçan təməl həqiqətlərini rədd edənlərdir; bu, qədim İsrail üçün olan onuncu və son sınaqla əvvəlcədən göstərildiyi kimi, müasir İsrail üçün də onuncu və son sınağı təmsil edir.

We will continue this study in the next article.

Bu tədqiqatı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness. And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now. And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:11–24.

> Rəbb Musaya dedi: Bu xalq nə vaxta qədər Məni təhqir edəcək? Onların arasında göstərdiyim bütün əlamətlərə baxmayaraq, nə vaxta qədər Mənə iman etməyəcəklər? Onları vəba ilə vuracağam, onları irsdən məhrum edəcəyəm, səni isə onlardan daha böyük və daha qüdrətli bir millət edəcəyəm. Musa Rəbbə dedi: O zaman misirlilər bunu eşidəcəklər; çünki Sən bu xalqı Öz qüdrətinlə onların arasından çıxartdın. Onlar bunu bu torpağın sakinlərinə xəbər verəcəklər; çünki onlar eşitmişlər ki, ya Rəbb, Sən bu xalqın arasındasan, ya Rəbb, Sən üz-üzə görünürsən, buludun onların üzərində dayanır, gündüz bulud sütununda, gecə isə od sütununda onların önündə gedirsən. İndi əgər Sən bu xalqın hamısını bir nəfər kimi öldürsən, onda Sənin şöhrətini eşitmiş millətlər belə deyəcəklər: “Rəbb bu xalqı onlara and içdiyi torpağa gətirməyə qadir olmadığı üçün onları səhrada qırdı.” İndi isə yalvarıram, qoy Ağamın qüdrəti böyük olsun, necə ki Sən söyləmisən: “Rəbb səbirlidir, böyük mərhəmət sahibidir, təqsiri və üsyanı bağışlayır, lakin təqsirkarı əsla cəzasız qoymur; ataların təqsirini övladların üzərinə üçüncü və dördüncü nəslədək gətirir.” Yalvarıram, Öz mərhəmətinin böyüklüyünə görə bu xalqın təqsirini bağışla, necə ki Misirdən indiyədək bu xalqı bağışlamısan. Rəbb dedi: Sənin sözünə görə bağışladım. Lakin, varlığıma and olsun ki, bütün yer üzü Rəbbin izzəti ilə dolacaq. Çünki izzətimi və Misirdə və səhrada etdiyim möcüzələrimi görmüş, buna baxmayaraq indi on dəfə Məni sınamış və səsimə qulaq asmamış o adamların heç biri, əlbəttə, atalarına and içdiyim torpağı görməyəcək; Məni təhqir edənlərin heç biri onu görməyəcək. Amma qulum Kaleb, çünki onda başqa bir ruh var idi və Mənə tamamilə tabe oldu, onu getdiyi torpağa gətirəcəyəm; onun nəsli də oranı mülk olaraq alacaq. Saylar 14:11–24.

Back to Articles