Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seven

Qırxıncı Ayənin Gizli Tarixi — Yeddinci Nömrə

Eleven and Twenty-Two

On bir və iyirmi iki

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

Daniel kitabının on birinci fəslinin on altıncı ayəsi və iyirmi ikinci ayəsi hər ikisi tezliklə gələcək bazar günü qanunu ilə uyğunluq təşkil edir. Onuncu ayənin 1989-cu ildəki yerinə yetməsi, miladdan əvvəl 217-ci ildə Rafiya döyüşü ilə təmsil olunan on birinci ayənin yerinə yetməsinin göstərdiyi kimi, 2014-cü ildə Ukrayna müharibəsinə gətirib çıxardı. On birinci ayədən on altıncı ayəyə qədər olan hissə, həmçinin on birinci ayədən iyirmi ikinci ayəyə qədər olan hissədir; buna görə də, qırxıncı ayənin gizli tarixi, on birinci ayədən on altıncı ayəyə qədər olan ayələrdə təmsil olunduğu kimi, eyni zamanda on birinci ayədən iyirmi ikinci ayəyə qədər olan tarixi kimi də təmsil olunur. Qırxıncı ayənin gizli tarixi on birinci ayədən iyirmi ikinci ayəyə qədər olan ayələrdə təmsil olunur.

## Chapters Eleven through Twenty-two

On birinci fəsildən iyirmi ikinci fəsilə qədər

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

Həmin gizli tarix həmçinin Yaradılışın, Matta İncilinin, Vəhyin və Əsrlərin Arzusu kitabının on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər olan hissələrində təmsil olunur. “On birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər” olan həmin dörd şahid gizli tarixlə uyğunluq təşkil edir, çünki gizli tarix Daniel 11-də on birinci ayədən iyirmi ikinci ayəyə qədər olan hissədir. Dörd şahidin mərkəzi həmişə əhdin əlamətini müəyyən edir; bu, Yaradılışın on birinci fəslində Nimrodla təmsil olunan ölüm əhdi ilə başlayır və Vəhyin on yeddinci fəslində Romanın fahişəsi ilə sona çatır.

## Seventeen

On yeddi

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

Mattanı istisna etməklə, dörd şahid on yeddinci fəsli təsvir etdikləri dövrün orta nöqtəsi kimi müəyyənləşdirir. On yeddi rəqəmi, e.ə. 457-ci ildə, 64-cü ildə və 1776-cı ildə başlayan üç iki yüz əlli illik peyğəmbərlikdə də üç dəfə rast gəlinir. Həmin xətlərdən ikisi, (birinci və sonuncu), orta nöqtəni göstərir; belə ki, e.ə. 457-ci ilə aid birinci xətt e.ə. 207-ci ildə başa çatdı və 1776-cı ilə aid sonuncu xətt 2026-cı ildə başa çatır. E.ə. 207-ci il Raphia və Panium döyüşləri arasında idi, 2026 isə Amerika Birləşmiş Ştatlarının son prezidentinin səlahiyyət müddətinin orta nöqtəsidir.

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

Üç iki yüz əlli illik xətt daxilində Ptolemey on yeddi il hökmranlıq etdi. Neronun xəttində 313 ilə 330 arasında on yeddi il vardır və e.ə. 217-ci ildəki Rafiya döyüşü ilə e.ə. 200-cü ildəki Paniyum döyüşü arasında da on yeddi il var idi. On birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər olan fəsillərin dörd şahidindən üçü öz dəqiq orta nöqtəsini on yeddinci fəsil kimi qeyd edir. Buna görə də qırxıncı ayənin gizli tarixi həmin fəslin on birinci ayəsindən iyirmi ikinci ayəsinədək olan ayələrdə təmsil olunur və on birinci ayədən iyirmi ikinci ayəyədək olan dörd şahid məhz həmin ayələrlə uyğunlaşır. Üç 250 illik peyğəmbərliyin hər birinin yerinə yetməsi eyni tarixlə uyğunlaşır. Orta nöqtə bir nişanə kimi vurğulanır və o, xüsusilə Allahın xalqının əhdinin və möhürünün rəmzi olaraq müəyyən edilir.

## Daniel Twelve

Daniel On İki

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

Daniel kitabının on ikinci fəslinin yeddi, on bir və on ikinci ayələri yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsinin son dövrünü müəyyən edir. Yeddinci ayə 31 dekabr 2023-cü ili, on ikinci ayə isə 18 iyul 2020-ci ili müəyyən edir. 18 iyul 2020-ci ildə başlamış və 31 dekabr 2023-cü ildə başa çatmış yeddinci ayədəki səpələnmə, Daniel 12-də yerləşən peyğəmbərlik zamanına dair üç ayənin alfası və omeqasında təmsil olunmuşdu. 1.290 ilin orta ayəsi 1989-cu ildən tezliklə gələcək bazar günü qanununa qədər olan tarixi 30, daha sonra isə insan probationunun bağlanışına qədər 1.260 olaraq müəyyən edir. Otuz il yüz qırx dörd min nəfərin kahinliyinin yaşını təmsil edir, 1.260 il isə Vəhy 13-dəki simvolik qırx iki ayın timsalını təşkil edir.

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Paul's dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

Otuzun ardınca gələn min iki yüz altmış il haqqında ikili peyğəmbərlik, İbrahimin və Paulun 400 və 430 il barədəki ikili əhd peyğəmbərliyinin bir rəmzidir. Daniel on ikidə zamana dair üç ayənin orta nöqtəsi on üçüncü hərfin üsyanını təmsil edir, eyni zamanda yüz qırx dörd minin əhdini və möhürlənməsini də vurğulayır. Bu üç ayə həmçinin gizli tarixlə uyğunlaşır və orta nöqtənin əhdin rəmzi olması vurğusuna daha bir şahid əlavə edir.

## Spring and Fall

Yaz və Payız

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ's work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

Bütün bu xətlərlə birlikdə, Levililər iyirmi üçüncü fəsildə yerləşən bahar və payız bayramlarının üç şahidini də xaçın tarixindəki Pentikostal mövsümlə uyğunlaşdırılmış və birləşdirilmiş şəkildə daxil etməliyik. Orada fəsil iyirmi üçdür ki, bu da Məsihin kəffarə işinin rəmzidir. Fəsil qırx dörd ayədən ibarətdir və rəmzi olaraq 22 oktyabr 1844-cü ili təmsil edir. 22 oktyabr, oktyabr ayında birinci gündən başlayıb iyirmi ikinci günlə bitən 22 günü təmsil edir və beləliklə, İbrani əlifbasının etimadnamələrini daşıyır. Oktyabr isə onuncu ay olduğuna görə, iyirmi ikinci günlə vurulduqda 220-yə bərabər olur.

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

İbrani təqvimində yeddinci ayın onuncu günü Kəffarə Günü idi və yeddi dəfə on yetmiş edir ki, bu da sınaq müddətinin rəmzidir. İki min üç yüz il 1844-cü ildə, dövrü başlatmış üçüncü fərmanla əvvəlcədən göstərildiyi kimi, üçüncü mələk gəldiyi zaman başa çatdı. İki min üç yüz günün başlanğıcında qədim həqiqi İsrailə sınaq müddəti kimi təyin edilmiş yetmiş həftə var idi və həmin günlərin sonunda müasir ruhani İsrail üçün sınaq müddəti yeddinci ayın onuncu günü ilə təmsil olunurdu ki, bu da yetmişə bərabərdir. 22 oktyabr 1844 tezliklə gələcək bazar qanununun timsalıdır və simvolik yetmiş illik sınaq müddəti Yeddinci Gün Adventizmi üçün də məhz orada sona çatır, necə ki, Stefan daşqalaq edildikdə yəhudilər üçün də sona çatmışdı.

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

1844 elə bir dövrü təmsil edir ki, həmin dövrdə iki mələk gəldi: ikincisi birinci məyusluqda, üçüncüsü isə böyük məyusluqda. “44” ikiqat bir xəbəri təmsil edir; necə ki, bu, Daniel on birin qırx dördüncü ayəsində şərqdən və şimaldan gələn xəbərlərlə göstərilmişdir. Levililər iyirmi üç qırx dörd ayədən ibarətdir və müqəddəs bayramları yaz və payız olaraq bölür. Həmin qırx dörd ayə ikiqat bir xəbəri təmsil edir. Bu iki mövsümün hər biri iyirmi iki ayə ilə təmsil olunur; beləliklə, həm yaz, həm də payız bayramları İbrani təqviminin iyirmi iki hərfini təmsil edir. İyirmi iki ayədən ibarət olan bu iki şahid Pentikost mövsümü ilə birlikdə bir araya gətirildikdə, üç addımdan ibarət bir çərçivə əmələ gətirirlər.

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

Birinci addım üç hissədən ibarət olan bir yol nişanıdır və onun ardınca beş gün gəlir; eynilə üç yol nişanının sonuncusu da belədir. Orta yol nişanı, kilsə zəfər çalanda xidmətdə kahinlər kimi məsh olunanlarla Məsihin üz-üzə verdiyi otuz günlük təlimdir. Levililər iyirmi üç, qırxıncı ayənin gizli tarixi ilə uyğunlaşır.

## Midpoints

Orta nöqtələr

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

Yaradılış kitabının on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər uzanan xəttinin orta nöqtəsi on yeddinci fəsildir; burada İbrahimin üçmərhələli əhdinin ikinci mərhələsi və sünnət əlaməti təsis edildi. On birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər yerləşən bütün ayələrin tam mərkəzində isə Yaradılış 17:22 dayanır:

> But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

> Lakin Öz əhdimi gələn il bu vaxt Saranın sənə doğacağı İshaqla bərqərar edəcəyəm. O, onunla danışmağı bitirəndə Allah İbrahimin yanından yuxarı qalxdı. Yaradılış 17:22.

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

Allah İbrahimlə birinci ayədə danışmağa başladı və iyirmi ikinci ayədə söhbətini başa çatdırdı; beləliklə, sünnət əhdinə dair bütün dialoq İvrit əlifbasının iyirmi iki hərfinin peyğəmbərlik konteksti daxilində yerləşdirildi; iyirmi iki ayənin mövzusu isə səkkizinci gündə icra olunmalı olan sünnət ayini idi. Yaradılış kitabındakı bu parçanın mərkəzi, yaxud orta nöqtəsi, İbrahimin sünnət əhdi ilə təmsil olunan yüz qırx dörd minlə Allahın əhd münasibətidir. Yaradılış kitabının on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəsilə qədər uzanan fəsillər xəttinin orta nöqtəsi on yeddinci fəsildir və fəslin mütləq orta nöqtəsi Allahın İbrahimlə əhd barədə söhbətini dayandırdığı iyirmi ikinci ayədir; beləliklə, orta nöqtə iyirmi iki hərfdən ibarət İvrit əlifbasının kontekstində yerləşdirilir. Həmin iyirmi iki ayənin orta nöqtəsi isə, əlbəttə, on birinci ayədir.

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> Və öz sünnət yerinizin ətini sünnət edəcəksiniz; bu, mənimlə sizin aranızdakı əhdin əlaməti olacaqdır. Yaradılış 17:11.

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

Müqəddəs Kitabda on birdən iyirmi ikiyə qədər olan fəsillərin dörd hissəsinin orta nöqtələri, orta nöqtənin fikrini tamamlamak üçün üç ayəni əhatə edir.

> This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

> Bu, Mənimlə sizin aranızda və səndən sonrakı nəslin arasında saxlayacağınız əhdimdir: aranızda olan hər bir kişi uşağı sünnət olunmalıdır. Sünnət dərinizin ətini sünnət edəcəksiniz; bu, Mənimlə sizin aranızdakı əhdin əlaməti olacaqdır. Nəsilləriniz boyunca aranızda səkkiz günlük olan hər bir kişi uşağı, istər evdə doğulmuş olsun, istərsə də sənin nəslindən olmayan hər hansı yad adamdan pulla satın alınmış olsun, sünnət olunmalıdır. Yaradılış 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

Əlamət bir nişandır və bayrağı təmsil edir. Parça, yüz qırx dörd min olan bayraq haqqında bəhs edir. Oğlan uşaq səkkiz günlük olanda sünnət olunmalı idi; necə ki, Nuhun əhdi gəmidə olan səkkiz can ilə idi, beləliklə, səkkiz rəqəmindən istifadə olunaraq Nuh əhdi İbrahim əhdi ilə əlaqələndirilir. Onlar Filadelfiyalı olmalıdırlar, çünki sünnət olunmalıdırlar; Paul bunun bədənin çarmıxa çəkilməsinin rəmzi olduğunu müəyyən edir. Bədən çarmıxa çəkildikdə, Məsihin İlahiliyi daxildə olur və bu birləşmə bayraqdır; çünki Sister White-ın dediyi kimi, “Məsihin xasiyyəti Onun övladlarında kamil surətdə təkrar olunduqda, O, onlar üçün qayıdacaq.”

> “Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

> “İnsan təbiəti pozulmuşdur və müqəddəs Allah tərəfindən ədalətlə məhkum edilir. Lakin tövbə edən günahkar üçün elə bir təminat verilmişdir ki, Allahın yeganə Oğlunun kəffarəsinə iman vasitəsilə o, günahlarının bağışlanmasını qəbul edə, saleh sayılmanı tapa, səmavi ailəyə övladlığa qəbul oluna və Allahın Padşahlığının varisi ola bilər. Xarakterin dəyişməsi Müqəddəs Ruhun fəaliyyəti vasitəsilə həyata keçirilir; O, insan üzərində işləyərək, onun bunu arzulamasına və buna razılıq verməsinə uyğun olaraq, onun daxilinə yeni bir təbiət yerləşdirir. Allahın surəti cana bərpa olunur və o, gündən-günə lütf vasitəsilə möhkəmləndirilir və yenilənir; beləliklə, salehlikdə və həqiqi müqəddəslikdə Məsihin xarakterini getdikcə daha kamil şəkildə əks etdirməyə qadir edilir.”

> “The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

> Ağılsız bakirələr kimi təsvir olunanların çox ehtiyac duyduqları yağ, zahirə sürtüləcək bir şey deyildir. Onlar həqiqəti canın müqəddəs məbədinə gətirməlidirlər ki, o, təmizləsin, saflaşdırsın və müqəddəsləşdirsin. Onlara lazım olan nəzəriyyə deyil; qeyri-müəyyən, bir-biri ilə əlaqəsiz təlimlər deyil, Məsihdə mərkəzləşən əbədi mənafeləri ehtiva edən diri həqiqətlər olan Müqəddəs Kitabın müqəddəs təlimləridir. İlahi həqiqətin tam sistemi Ondadır. Məsihə iman vasitəsilə canın xilası həqiqətin təməli və sütunudur. Məsihə həqiqi iman göstərənlər bunu xasiyyətlərinin müqəddəsliyi və Allahın qanununa itaət etməklə aşkar edirlər. Onlar dərk edirlər ki, İsada olduğu kimi həqiqət səmaya qədər uzanır və əbədiyyəti əhatə edir. Onlar anlayırlar ki, məsihçinin xasiyyəti Məsihin xasiyyətini təmsil etməli, lütf və həqiqətlə dolu olmalıdır. Onlara heç vaxt sönməyən bir işığı saxlayan lütf yağı verilir. Möminin qəlbində olan Müqəddəs Ruh onu Məsihdə kamil edir. Bir kişinin və ya bir qadının həyəcan doğuran şərait altında dərin hisslər göstərməsi onun məsihçi olmasına qəti dəlil deyildir. Məsihəbənzər olan kəsin canında dərin, qətiyyətli, dözümlü bir ünsür vardır, lakin o, eyni zamanda öz zəifliyini hiss edir, Şeytan tərəfindən aldadılıb yoldan çıxarılmır və özünə güvənməyə sövq edilmir. O, Allahın Kəlamını bilir və anlayır ki, yalnız əlini İsa Məsihin əlinə qoyduqda və Ondan möhkəm yapışdıqda təhlükəsizlikdədir.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “Xarakter böhran vasitəsilə üzə çıxır. Gecəyarısı ciddi səs, “Budur, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın”, deyə car çəkəndə, yatmış bakirələr yuxularından oyandılar və hadisəyə hazırlaşmış olanların kimlər olduğu göründü. Hər iki tərəf hazırlıqsız yaxalandı, lakin biri fövqəladə vəziyyətə hazır idi, o birinin isə hazırlıqsız olduğu məlum oldu. Xarakter şərait vasitəsilə üzə çıxır. Fövqəladə hallar xarakterin həqiqi məğzini aşkara çıxarır. Qəfil və gözlənilməz bir fəlakət, itki və ya böhran, gözlənilməz bir xəstəlik və ya iztirab, canı ölüm ilə üz-üzə gətirən hər hansı bir şey, xarakterin həqiqi daxili mahiyyətini üzə çıxaracaq. Allahın Kəlamının vədlərinə həqiqi iman olub-olmadığı aşkar ediləcək. Canın lütf ilə dayaqlanıb-dayaqlanmadığı, çıraqla birlikdə qabda yağın olub-olmadığı aşkar ediləcək.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

> “Sınaq zamanları hamının başına gəlir. Allahın imtahanı və sınaması altında özümüzü necə aparırıq? Çıraqlarımız sönürmü? Yoxsa onları hələ də yanar saxlayırıq? Lütf və həqiqətlə dolu Olanla əlaqəmiz vasitəsilə hər fövqəladə hala hazırıqmı? Beş müdrik bakirə öz xarakterlərini beş ağılsız bakirəyə verə bilməzdi. Xarakter hər birimiz tərəfindən fərd olaraq formalaşdırılmalıdır. O, başqa birinə köçürülə bilməz, hətta ona sahib olan belə bir qurban verməyə razı olsa belə. Mərhəmət hələ də davam etdiyi müddətdə bir-birimiz üçün edə biləcəyimiz çox şey vardır. Biz Məsihin xarakterini təmsil edə bilərik. Azğınlığa düşənlərə sadiq xəbərdarlıqlar verə bilərik. Müqəddəs Yazıların təlimlərini ürəyə çatdıraraq, tam səbir və təlimlə məzəmmət edə, tənbeh edə bilərik. Ürəkdən gələn rəğbət göstərə bilərik. Bir-birimizlə və bir-birimiz üçün dua edə bilərik. Ehtiyatlı bir həyat yaşayaraq, müqəddəs danışıq tərzini qoruyaraq, məsihçinin necə olmalı olduğuna dair nümunə verə bilərik; lakin heç kəs öz xarakter qəlibini başqa birinə verə bilməz. Gəlin bu həqiqəti layiqincə nəzərə alaq ki, biz qruplar halında deyil, fərdlər olaraq xilas olunacağıq. Biz formalaşdırdığımız xarakterə görə mühakimə olunacağıq. Canı əbədiyyət üçün hazırlamağı laqeyd qoymaq və Allahla barışmağımızı ölüm yatağınadək təxirə salmaq təhlükəlidir. Əbədi taleyimizi müəyyən edən həyatın gündəlik gedişatı və göstərdiyimiz ruhdur. Ən kiçik işdə sadiq olan, çox işdə də sadiqdir. Əgər Məsihi özümüzə nümunə etmişiksə, əgər Onun Öz həyatında bizə verdiyi nümunəyə uyğun yerimiş və işləmişiksə, təcrübəmizdə başımıza gələcək ciddi gözlənilməz hallarla üzləşə biləcək və ürəkdən deyəcəyik: ‘Mənim deyil, Sənin iradən olsun.’”

> “It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

> “Xilas müddəti olan sınaq zamanında, yaşadığımız bu dövrdə, xilasın şərtləri üzərində sakitliklə düşünməli və Allahın Kəlamında müəyyən edilmiş şərtlərə uyğun yaşamalıyıq. Hər bir vəzifəni yerinə yetirmək üçün özümüzü saatbasaat və günbəgün diqqətli intizamla tərbiyə etməli və yetişdirməliyik. Allahı və Onun göndərdiyi İsa Məsihi tanımalıyıq. Hər bir sınaqda, ‘Qoy o, Mənim qüdrətimdən yapışsın ki, Mənimlə barışsın; bəli, Mənimlə barışacaqdır’ deyənin gücündən faydalanmaq bizim imtiyazımızdır. Rəbb deyir ki, O, Müqəddəs Ruhu bizə verməyə, valideynlərin öz övladlarına çörək verməyə razı olduqlarından daha artıq razıdır. Elə isə gəlin, çıraqlarımızla birlikdə qablarımızda lütf yağını saxlayaq ki, bəyin qarşısına çıxmağa hazır olmayan və ağılsız bakirələr kimi təsvir edilənlər arasında tapılmayaq.” Review and Herald, 17 sentyabr 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

İbrahimin sünnəti və gəmi üzərindəki səkkiz can ilə timsal olunan yüz qırx dörd min nəfərin bayrağı, məsəldə Məsihin xasiyyətini tezliklə gələcək böhranda kamil surətdə əks etdirən müdrik bakirələrdir. Sister White-ın həmin parçanı Yeşayadan sitat gətirməklə tamamlaması tamamilə münasib idi, çünki bu, birbaşa yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə vaxtına aid olan bir parçadır.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

> O gündə onun barəsində oxuyun: Qırmızı şərab bağı. Mən, Rəbb, onu qoruyuram; hər an onu sulayacağam; ona zərər gəlməsin deyə, onu gecə-gündüz qoruyacağam. Məndə qəzəb yoxdur; kim döyüşdə mənə qarşı tikan-kol və əngəl çıxarar? Mən onların arasından keçərdim, onları birlikdə yandırardım. Yaxud qoy mənim qüdrətimdən yapışsın ki, mənimlə sülh etsin; və o, mənimlə sülh edəcək. O, Yaqubdan gələnləri kök salmağa səbəb olacaq; İsrail çiçək açacaq, tumurcuqlanacaq və dünyanın üzünü bəhrə ilə dolduracaq. Məgər O, onu vuranları vurduğu kimi onu vurmuşdurmu? Yaxud onun öldürdüklərinin qırğınına uyğun olaraq o öldürülmüşdürmü? Ölçü ilə, o pöhrələnib irəli çıxanda, Sən onunla mübahisə edəcəksən; şərq küləyi günündə O, sərt küləyini saxlayır. Buna görə də Yaqubun təqsiri bununla təmizlənəcək; və onun günahını aradan qaldırmağın bütün bəhrəsi budur: o, qurbangahın bütün daşlarını parça-parça edilmiş əhəng daşları kimi edəndə, Aşera sütunları və oyma surətlər ayaqda qalmayacaq. Lakin möhkəmləndirilmiş şəhər viran qalacaq, məskən tərk ediləcək və çöllük kimi buraxılacaq; orada buzov otlayacaq, orada uzanacaq və onun budaqlarını yeyib qurtaracaq. Onun budaqları quruyanda qırılıb atılacaq; qadınlar gəlib onları oda verəcəklər; çünki bu, anlayışsız bir xalqdır; buna görə də onları Yaradan onlara mərhəmət etməyəcək, onları Formalaşdıran onlara lütf göstərməyəcək. Yeşaya 27:2–11.

The “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

“Şərq küləyinin günü”, Yaqubun təqsiri təmizləndiyi və “anlayışsız xalq”ın digər sinfi toplanıb yandırıldığı zaman, yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə vaxtıdır. O dövrdə Məsihlə barışmaq istəyən bunu edə bilər, lakin son hərəkətlər sürətli olanlardır.

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

Kahinlər xidmətə başladıqları zaman otuz yaşında olmalı idilər və yüz qırx dörd min nəfər son günlərdə Allahla əhdi yeniləyən Peterin padşahlıq kahinləridir.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

> Siz də diri daşlar kimi ruhani bir ev, müqəddəs kahinlik olaraq bina edilirsiniz ki, İsa Məsih vasitəsilə Allaha məqbul olan ruhani qurbanlar təqdim edəsiniz. 1 Peter 1:5.

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

Kahinlər səkkiz günlük məsh edilmə xidməti boyunca xidmət etmək üçün hazırlanmışdılar; buna görə də səkkiz rəqəmi sandığın daxilində olan məsh olunmuş kahinliyin rəmzidir.

## Aaron’s Rod

Harunun Əsası

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

Yüz qırx dörd min nəfərin məsh olunmuş kahinliyi əhd sandığının daxilində tumurcuqlamış Harunun əsası ilə təmsil olunur. Harunun əsası tumurcuqladıqda, bu, Harun ilə tumurcuqlamayan İsrail qəbilələrinin digər əsasları arasında bir fərq qoydu. Müqəddəs Yazılarda bitkilərin tumurcuqlamasını əmələ gətirən yağışdır.

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

Bütün peyğəmbərlər axır günlərə müraciət edir; buna görə də Harunun kahinlik əsası, Karmeldə İlyasa və 1844-cü ildə Millerçilərə uyğun gələn bir vəziyyətdə yüz qırx dörd minin məsh olunmasını təmsil edir. Bu, son yağışın həqiqi və yalan xəbərləri arasında aydın bir fərqin ortaya çıxdığı məqama toxunur. Həmin fərq Yoel tərəfindən, o, “yeni şərab”ın bir sinifdən kəsilib götürüldüyünü müəyyən etdiyi zaman göstərilir. Ağızlarından yeni şərab kəsilib götürülən sinif, Yeşayanın Efrayimin sərxoşlarıdır. Onlar həmçinin Əllinci Gündə şagirdləri sərxoş olmaqda ittiham edənlərdir və onlar 1888-ci ilin üsyançılarıdır; 1863-cü ilin üsyançıları olmuş atalarının ardınca gedənlərdir. Bütün bu peyğəmbərlik xətləri, Bacı Uaytın dünyanın Adventizmin Neşvilin od topaları haqqında təxminən yüz iyirmi beş ildir bildiyini və heç nə demədiyini dərk etdiyi vaxt baş verdiyini müəyyən etdiyi xətlə üst-üstə düşür.

## 8, Eighty and 81

8, səksən və 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

Otuz sayı və səkkiz sayı, ilahiliklə bəşəriyyətin birləşməsini təmsil edən axır günlərin bayrağı olan yüz qırx dörd minin kahinliyinin rəmzləridir. Səkkiz sayı, müqəddəs yerdə buxur təqdim etməyə cəhd göstərən padşah Uzziyyaya baş kahinlə birlikdə qarşı duran səksən igid kahinin sayı olan səksənin onda biridir. Səksən bir, qalib kilsənin kahinliyi kontekstində ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsini təmsil edir. Uzziyyanın üsyanının tarixi, həmin səksən bir kahinliyini məhz Rafiya döyüşündən dərhal sonra baş vermiş Ptolemeyin üsyanı ilə üst-üstə düşən böhranın özündə birləşdirir. Bütün peyğəmbərlər axır günləri müəyyən edir; buna görə də, səksən insan kahinindən və bir İlahi Baş Kahindən ibarət olan qalib kilsənin kahinliyi olan ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşmiş kahinliyi, Ukrayna müharibəsinin başlandığı 2014-cü ildə başlayan tarixdə müəyyən edilir.

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

Yaradılış kitabının on iki fəsildən ibarət xəttinin orta fəsli on yeddinci fəsildir. On iki fəsildən ibarət xəttin orta ayəsi iyirmi ikinci ayədir. İyirmi ikinci ayə birinci ayədə başlamış Allah ilə İbrahim arasındakı söhbətin aydın sonunu göstərir və beləliklə, iyirmi ikinci ayəni ivrit əlifbasının iyirmi iki hərfinin möhürünü daşıyan peyğəmbərlik xəttinin sonu kimi müəyyən edir. İyirmi iki ayədən ibarət xəttin orta ayəsi on birinci ayədir; bu ayə də öz növbəsində yüz qırx dörd minin nişanını müəyyən edən üç ayənin ortasıdır. Buna görə də on birinci ayə üç ayrıca ayənin ortasıdır və on birinci ayə yalnız iyirmi iki ayənin deyil, həm də daxilində olduğu həmin üç ayənin əsas həqiqətini ifadə edir; beləliklə, on birinci və iyirmi ikinci ayələr əsas fikrin başlanğıcı və sonu kimi müəyyən olunur. Beləliklə, on yeddinci fəslin on birinci ayəsindən iyirmi ikinci ayəsinədək olan hissə on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslədək olan fəsillərin əsas mövzusudur.

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

Matta kitabında on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər olan hissənin ortası on altıncı fəsildir.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

> Sonra Öz şagirdlərinə tapşırdı ki, Onun İsa Məsih olduğunu heç kəsə deməsinlər. Matta 16:20.

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

Yaradılışın orta nöqtəsində olduğu kimi, iyirminci ayə də Məsihlə şagirdlərin Qeysəriyyə Filipiyaya gəldikləri zaman on üçüncü ayədə başlamış müəyyən bir söhbətin sonunu bildirir.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> İsa Qeysəriyyə Filipi hüdudlarına gəldikdə şagirdlərindən soruşub dedi: Bəşər Oğlu olan Mənim barəmdə insanlar kim olduğumu deyirlər? Onlar isə dedilər: Bəziləri deyir ki, Sən Vəftizçi Yəhyanın özüsən; bəziləri İlyassan; başqaları isə Yeremya, yaxud peyğəmbərlərdən birisən. O onlara dedi: Bəs siz Məni kim hesab edirsiniz? Şimon Peter cavab verib dedi: Sən Məsihsən, yaşayan Allahın Oğlusan. İsa da ona cavab verib dedi: Nə bəxtiyarsan, ey Şimon Barjona; çünki bunu sənə cismani bədən və qan deyil, göylərdə olan Atam aşkar etdi. Mən də sənə deyirəm ki, sən Petersən və Öz kilsəmi bu qayanın üzərində quracağam; və cəhənnəm qapıları ona qalib gələ bilməyəcək. Mən sənə göylərin Padşahlığının açarlarını verəcəyəm; yer üzündə nəyi bağlasan, göylərdə bağlanmış olacaq; yer üzündə nəyi açsan, göylərdə açılmış olacaq. O zaman şagirdlərinə tapşırdı ki, Onun İsa Məsih olduğunu heç kəsə söyləməsinlər. Matta 16:13–20.

## Raphia and Panium

Rafiya və Paniyum

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

Mattaanın orta hissəsi təkcə ayrıca bir söhbəti və mövzunu təmsil etmir, həm də Yaradılışın şahidliyindəki əhd rəmziyyəti Rafiya döyüşü ilə necə uyğunlaşırsa, Mattaanın söhbəti də Panium olan Qeysəriyyə Filippidə baş verir. Daniel 11-in on beşinci ayəsindəki Panium, Mattaanın on iki fəsillik xəttinin orta nöqtəsidir və Daniel 11-in on birinci ayəsindəki Rafiya isə Yaradılışın on iki fəsillik xəttinin orta nöqtəsidir.

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

Eramızdan əvvəl 457-ci ildə başlayan 250 il, on birinci ayədəki Rafiya ilə on beşinci ayədəki Paniyum arasındakı orta nöqtə olan eramızdan əvvəl 207-ci ildə başa çatdı; bu da İbrahimin sünnət əlaməti ilə Peterin Məsihə dair etirafının qovuşduğu yerdir. Matta kitabının xəttində Peter, Məsihə, Allahın Oğluna, Onun vəftizi zamanı tanıdığını təsdiq edir.

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

Şimon “eşidən kəs”, Barjona isə “göyərçinin oğlu” deməkdir. Müqəddəs Ruh göyərçin surətində enəndə, Şimon Məsihin vəftizinin xəbərini eşidən biri idi. Məsihin vəftizi, Vəhy onuncu fəsildəki qüdrətli mələyin endiyi 11 avqust 1840-cı ili öncədən simvolizə edirdi. Həmin mələk 11 sentyabrda da endi. Peter, 11 sentyabrı yüz qırx dörd min nəslinin sınaq xəbəri kimi tanıyanları təmsil edir.

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

Peter sətir üzərinə sətir metodologiyasından istifadə edənləri təmsil edir. O, göyərçinin “oğlu”dur; buna görə də oğul olaraq simvolik şəkildə son nəsli təmsil edir. Peter son nəslin simvoludur və adının simvolik say dəyəri ilə o, yüz qırx dörd mini təmsil edir. Peter Məsih peyğəmbərlik xəttində zühur etdikdə gücləndirmə xəbərini eşidən son nəslin təmsilçisidir. Peter Məsihin vəftizi ilə əlaqəli olan xəbəri tanıdı və buna görə də İsanı məsh olunmuş Olan kimi müəyyən edə bildi; bu da ivrit dilində Məsih, yunan dilində isə Xristosdur. Peter Vəhy on səkkizinci fəslin 11 sentyabrda enmiş mələyinin 1840-cı il 11 avqustda da endiyini anlayanları təmsil edir. Peter 11 sentyabrı yalnız iki və ya üç xəttin şahidliyi ilə təsbit olunan bir nişanə kimi anlayanları təmsil edir.

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

Peterin etirafı budur ki, 11 Sentyabr son nəsil üçün sınaq xəbəri olan üçüncü vayın gəlişini müəyyən edir. Adın dəyişdiyi yer həmin etirafdır. İbrahim Rafiyada, Peter isə çarmıxdan az əvvəl Paniumdadır. Paniumla çarmıx arasında Peter Dəyişilmə Dağını ziyarət edəcək. Simonun Peterə dəyişdirildiyi yer Paniumdur; bu, onun öz nəslinin sınaq xəbərinə dair etirafını verdiyi vaxt baş verdi. Yüz qırx dörd min üçün isə həmin sınaq xəbəri, peyğəmbərlik tarixində 11 Sentyabrda gəlmiş üçüncü vay olan İslamdır.

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

Adventizmin sınağının başlanğıcı 11 sentyabrda başlandı və Adventizmin sınağının sonunda üçüncü vayın İslam xəbəri Şimonun adının nə vaxt və harada dəyişdirildiyini müəyyən edir. Peterin sonda anladığı xəbər, başlanğıcda 11 sentyabrın xəbəri ilə öncədən göstərilmiş olan, Neşvillin alov toplarının islah edilmiş xəbəridir. Orada şeypurlar bayramı nişanın yüksəlişi və Kəffarə Gününün bağlanmış qapısı ilə birlikdə yetişir.

We will continue these things in the next article.

Bu məsələləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles