Article

# The Book of Daniel - Number One

Daniel Kitabı — Birinci Nömrə

The Ulai and Hiddekel

Ulai və Hiddekel

Author

Jeff Pippenger

Published

November 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “Ministers and people declared that the prophecies of Daniel and the Revelation were incomprehensible mysteries. But Christ directed his disciples to the words of the prophet Daniel concerning events to take place in their time, and said, ‘Whoso readeth, let him understand.’ Matthew 24:15. And the assertion that the Revelation is a mystery, not to be understood, is contradicted by the very title of the book: ‘The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass. . . . Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein; for the time is at hand.’ Revelation 1:1–3.

> “Ruhani xidmətçilər və xalq Danielin və Vəhyin peyğəmbərliklərinin dərkedilməz sirlər olduğunu bəyan edirdilər. Lakin Məsih şagirdlərini, onların zamanında baş verəcək hadisələr barəsində peyğəmbər Danielin sözlərinə yönəltdi və dedi: “Qoy oxuyan anlasın.” Matta 24:15. Vəhyin başa düşülməməli bir sirr olduğu iddiası isə kitabın elə öz adı ilə təkzib olunur: “İsa Məsihin Vəhyi, Allahın Ona verdiyi ki, tezliklə baş verməli olan şeyləri Öz qullarına göstərsin.... Nə bəxtiyardır o kəs ki, oxuyur, və bu peyğəmbərliyin sözlərini eşidənlər və orada yazılanları yerinə yetirənlər; çünki vaxt yaxındır.” Vəhy 1:1–3.

> “Says the prophet: ‘Blessed is he that readeth’—there are those who will not read; the blessing is not for them. ‘And they that hear’—there are some, also, who refuse to hear anything concerning the prophecies; the blessing is not for this class. ‘And keep those things which are written therein’—many refuse to heed the warnings and instructions contained in the Revelation. None of these can claim the blessing promised. All who ridicule the subjects of the prophecy, and mock at the symbols here solemnly given, all who refuse to reform their lives, and prepare for the coming of the Son of man, will be unblest.

> “Peyğəmbər deyir: «Oxuyan nə bəxtiyardır» — elələri var ki, oxumurlar; xeyir-dua onlar üçün deyildir. «Və eşidənlər» — elələri də vardır ki, peyğəmbərliklər barəsində hər hansı bir şeyi eşitməkdən imtina edirlər; xeyir-dua bu zümrə üçün deyildir. «Və orada yazılanları yerinə yetirənlər» — bir çoxları Vəhydə ehtiva olunan xəbərdarlıqlara və təlimatlara qulaq asmaqdan imtina edirlər. Bunların heç biri vəd olunmuş xeyir-duanı özünə aid edə bilməz. Peyğəmbərlik mövzularını lağa qoyanların, burada təntənə ilə verilmiş rəmzlərə istehza edənlərin, həyatlarını islah etməkdən və Bəşər Oğlunun gəlişinə hazırlaşmaqdan imtina edənlərin hamısı xeyir-duadan məhrum qalacaqdır.

> “In view of the testimony of Inspiration, how dare men teach that the Revelation is a mystery, beyond the reach of human understanding? It is a mystery revealed, a book opened. The study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel, and both present most important instruction, given of God to men, concerning events to take place at the close of this world’s history.” The Great Controversy, 340.

> “İlhamın şəhadətini nəzərə alaraq, insanlar necə cəsarət edib Vəhyin insan anlayışının fövqündə olan bir sirr olduğunu öyrədirlər? O, açıqlanmış bir sirrdir, açılmış bir kitabdır. Vəhyin tədqiqi zehni Danielin peyğəmbərliklərinə yönəldir və hər ikisi bu dünya tarixinin sonunda baş verəcək hadisələr barədə Allah tərəfindən insanlara verilmiş son dərəcə mühüm təlimatı təqdim edir.” Böyük Mübarizə, 340.

The “study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel.” Some persons only see prophecy within the book of Daniel. But Daniel presents two lines of truth and the truth that represent his prophecies are the last six chapters of his book. The first six chapters present illustrated prophecy, that, by and large, are still unrecognized. Before we consider the first six chapters of Daniel, we will explain why there is actually only two prophecies represented in the last six chapters of Daniel. Sister White points out the two prophecies by referring to the two great rivers of Shinar. When we accept the symbolism she sets forth we find the key to see two, and only two prophecies in the last six chapters of Daniel.

“Vəhy”in tədqiqi zehni Danielin peyğəmbərliklərinə yönəldir.” Bəzi şəxslər peyğəmbərliyi yalnız Daniel kitabının daxilində görürlər. Lakin Daniel iki həqiqət xəttini təqdim edir və onun peyğəmbərliklərini təmsil edən həqiqətlər kitabının son altı fəslidir. İlk altı fəsil isə, ümumən götürüldükdə, hələ də tanınmamış qalan təsvirli peyğəmbərlik təqdim edir. Danielin ilk altı fəslini nəzərdən keçirməzdən əvvəl, Danielin son altı fəslində əslində nə üçün yalnız iki peyğəmbərliyin təmsil olunduğunu izah edəcəyik. Bacı Uayt Şinarın iki böyük çayına istinad etməklə həmin iki peyğəmbərliyi göstərir. O, ortaya qoyduğu simvolizmi qəbul etdikdə, Danielin son altı fəslində iki və yalnız iki peyğəmbərliyi görmək üçün açarı tapırıq.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “Danielin Allahdan aldığı nur xüsusilə bu son günlər üçün verilmişdi. Onun Ulai və Hiddekel sahillərində, Şinarın böyük çayları yanında gördüyü görüntülər indi yerinə yetməkdədir və öncədən xəbər verilmiş bütün hadisələr tezliklə baş verəcəkdir.” Testimonies to Ministers, 112.

The vision of chapter eight was given by the Ulai river.

Səkkizinci fəslin görüntüsü Ulai çayı kənarında verildi.

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

> Padşah Belşassarın padşahlığının üçüncü ilində mənə, bəli mən Daniyelə, əvvəl mənə görünəndən sonra bir görüntü zahir oldu. Mən görüntüdə gördüm; və belə oldu ki, mən baxarkən Elam vilayətində olan Şuşan qəsrində idim; və görüntüdə gördüm ki, Ulai çayı kənarında idim. Daniel 8:1, 2.

When we took the paragraph from Testimonies to Ministers, where Sister White referenced “the Ulai and Hiddekel” and called them “the great rivers of Shinar” we were dissecting that paragraph from one of the most important commentaries on the study of the books of Daniel and Revelation in Sister White’s writings. In the passage she states, “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work.”

Biz Testimonies to Ministers əsərindən, Bacı Uaytın “Ulai və Hiddekel”ə istinad etdiyi və onları “Şinarın böyük çayları” adlandırdığı paraqrafı götürdüyümüz zaman, Bacı Uaytın yazılarında Daniel və Vəhy kitablarının öyrənilməsinə dair ən mühüm şərhlərdən birinə aid həmin paraqrafı təhlil edirdik. O, həmin parçada belə deyir: “Allahın Kəlamının daha çox yaxından öyrənilməsinə ehtiyac vardır; xüsusilə də Daniel və Vəhy, xidmətimizin tarixində heç vaxt olmadığı qədər diqqət görməlidir.”

If we closely study the first two verses we just cited from Daniel chapter eight they provide two internal witnesses to a fact that is often overlooked. Daniel says “in the third year of” Belshazzar “a vision appeared unto me.” Then he adds, “after that which appeared to me at the first.” This verse can be understood two ways, and either way produces the identical conclusion.

Əgər Daniel kitabının səkkizinci fəslindən az əvvəl sitat gətirdiyimiz ilk iki ayəni diqqətlə araşdırsak, onların çox vaxt nəzərdən qaçırılan bir həqiqətə dair iki daxili şahidlik təqdim etdiyini görərik. Daniel deyir: “Belşatsarın padşahlığının üçüncü ilində mənə bir görüntü göründü.” Sonra əlavə edir: “əvvəldə mənə görünəndən sonra.” Bu ayə iki cür başa düşülə bilər və hər iki halda eyni nəticə əldə olunur.

The angel Gabriel was the one that brought prophetic light to Daniel, as he did with all the prophets, for he had replaced Satan as the heavenly light bearer. This means that every prophetic rule that is located in the Scriptures was guided by Gabriel. Whether Daniel understood it or not, in verse one of chapter eight, not only is he identifying an important prophetic observation, but he provides two witnesses of the important prophetic observation in the verse. What Daniel recorded in verse one, is that he had received a vision previous to the vision he received by the Ulai river. The vision by the Ulai river came in Belshazzar’s third year. The vision, before the vision by the Ulai river, came in the first year of Belshazzar.

Cəbrayıl mələk peyğəmbərlik nurunu Daniyala gətirən şəxs idi; bütün peyğəmbərlərə etdiyi kimi, çünki o, səmavi nurdaşıyan olaraq Şeytanın yerini almışdı. Bu o deməkdir ki, Müqəddəs Yazılarda yer alan hər bir peyğəmbərlik qaydası Cəbrayıl tərəfindən yönləndirilmişdir. Daniyal bunu anlayıb-anlamamasından asılı olmayaraq, səkkizinci fəslin birinci ayəsində o, yalnız mühüm bir peyğəmbərlik müşahidəsini göstərmir, həm də həmin ayədə bu mühüm peyğəmbərlik müşahidəsinə iki şahid təqdim edir. Daniyalın birinci ayədə qələmə aldığı budur ki, o, Ulai çayı yanında aldığı görüntüdən əvvəl bir görüntü almışdı. Ulai çayı yanındakı görüntü Belşazzarın üçüncü ilində gəldi. Ulai çayı yanındakı görüntüdən əvvəl olan görüntü isə Belşazzarın birinci ilində gəldi.

> In the first year of Belshazzar king of Babylon Daniel had a dream and visions of his head upon his bed: then he wrote the dream, and told the sum of the matters. Daniel 7:1.

> Babil padşahı Belşatsarın padşahlığının birinci ilində Daniel yatağında ikən başında bir yuxu və görüntülər gördü; sonra o, yuxunu yazdı və işin məzmununu bəyan etdi. Daniel 7:1.

In verse one of chapter eight, Daniel is identifying that he also had a vision in the first year of Belshazzar, because he says, “after that which appeared to me at the first.” Did the Ulai vision appear after the vision of Belshazzar’s first year, or did the vision appear after the first of the two parallel visions? Either answer is correct. The vision of the Ulai river is the same vision as the vision of chapter seven. Gabriel is employing the prophetic principle of “repeat and enlarge,” and simultaneously the rule that upon the testimony of two establishes a thing. Both visions address the kingdoms of Bible prophecy.

Səkkizinci fəslin birinci ayəsində Daniel bildirir ki, o, Belşassarın hakimiyyətinin birinci ilində də bir görüntü almışdı; çünki o deyir: “əvvəlcə mənə görünəndən sonra.” Ulai görüntüsü Belşassarın birinci ilinin görüntüsündən sonra mı meydana çıxdı, yoxsa bu görüntü bir-birinə paralel olan iki görüntünün birincisindən sonra mı göründü? Hər iki cavab düzgündür. Ulai çayı ilə bağlı görüntü yeddinci fəslin görüntüsü ilə eyni görüntüdür. Cəbrayıl “təkrar et və genişləndir” peyğəmbərlik prinsipini, eyni zamanda da iki şahidin ifadəsi ilə bir işin təsdiq olunması qaydasını tətbiq edir. Hər iki görüntü Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqlarına toxunur.

The vision of chapter seven, portrays those kingdoms as beasts of prey, thus emphasizing and presenting them in the setting of their civil power. The vision of chapter eight, portrays those same kingdoms with symbols from God’s sanctuary service, though each of the symbols of the sanctuary service are purposely corrupted, in order to represent a counterfeit worship. Daniel eight, portrays the same kingdoms as the vision of chapter seven, but it places the kingdoms in their religious setting.

Yeddinci fəslin görüntüsü həmin padşahlıqları yırtıcı heyvanlar kimi təsvir edir və beləliklə onları mülki hakimiyyətləri çərçivəsində vurğulayaraq təqdim edir. Səkkizinci fəslin görüntüsü isə həmin eyni padşahlıqları Allahın məbəd xidmətindən götürülmüş rəmzlərlə təsvir edir; lakin məbəd xidmətinə aid rəmzlərin hər biri qəsdən təhrif edilmişdir ki, saxta bir ibadəti təmsil etsin. Daniel 8 yeddinci fəslin görüntüsündəki eyni padşahlıqları təsvir edir, lakin onları dini müstəvidə təqdim edir.

The Ulai vision of Daniel chapter eight repeats and enlarges the vision of chapter seven. Chapter seven identifies the civil aspect of the kingdoms of Bible prophecy, and chapter eight identifies the religious aspect of the kingdoms of Bible prophecy. When this is recognized, it can then be understood that chapters seven and eight are the same vision. Chapter nine is where Gabriel comes to give the explanation of the element of time in the vision of chapter eight. Therefore, the vision of the Ulai represents chapters seven, eight and nine of the book of Daniel. The river Hiddekel is then introduced in chapter ten.

Daniel kitabının səkkizinci fəslindəki Ulay görüntüsü yeddinci fəslin görüntüsünü təkrarlayır və genişləndirir. Yeddinci fəsil Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların mülki tərəfini, səkkizinci fəsil isə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların dini tərəfini müəyyən edir. Bu dərk edildikdə, yeddinci və səkkizinci fəsillərin eyni görüntü olduğu başa düşülə bilər. Doqquzuncu fəsildə isə Cəbrayıl səkkizinci fəslin görüntüsündəki zaman ünsürünün izahını vermək üçün gəlir. Buna görə də, Ulay görüntüsü Daniel kitabının yeddinci, səkkizinci və doqquzuncu fəsillərini təmsil edir. Daha sonra onuncu fəsildə Hiddekel çayı təqdim olunur.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

> Fars padşahı Kirin üçüncü ilində, adı Beltəşassar adlanan Daniyelə bir şey aşkar edildi; və o şey həqiqət idi, lakin təyin olunmuş vaxt uzun idi; o isə həmin şeyi anladı və görüntüdən anlayış əldə etdi. O günlərdə mən, Daniyel, tam üç həftə matəm tuturdum. Nə ləziz çörək yedim, nə ağzıma ət və şərab dəydi, nə də üç tam həftə tamam olana qədər özümü ümumiyyətlə məsh etdim. Birinci ayın iyirmi dördüncü günündə isə mən böyük çayın, yəni Hiddekelin kənarında idim. Daniel 10:1–4.

The vision of the Hiddekel river introduces the prophetic history of the king of the north. It begins with the breakup of Alexander the Great’s kingdom, identifies the ebb and flow of the following history where ultimately the only two antagonists left from the disintegration of Alexander the Great’s former kingdom is a literal southern king versus a literal northern king. Ultimately it arrives at the history of the papacy, who then becomes the spiritual king of the north, who at the end of chapter eleven, comes to his end, Michael stands up and human probation closes. The simple overview is that the Ulai river vision is the internal vision of God’s sanctuary and host, and the Hiddekel river is the external vision of the enemy of God and His people during the same history. It is employing the same principle that is found in Revelation’s seven churches and seven seals.

Hiddekel çayı ilə bağlı görüntü şimal padşahının peyğəmbərlik tarixini təqdim edir. O, Böyük İsgəndərin səltənətinin parçalanması ilə başlayır, ardınca gələn tarixin eniş-yoxuşunu müəyyən edir; burada, nəhayət, Böyük İsgəndərin bir zamanlar mövcud olmuş səltənətinin dağılmasından sonra qalan yeganə iki qarşıdurma tərəfi hərfi bir cənub padşahı ilə hərfi bir şimal padşahıdır. Nəhayət, o, papalığın tarixinə gəlib çatır; papalıq isə daha sonra ruhani şimal padşahına çevrilir və on birinci fəslin sonunda öz sonuna çatır, Mikayıl ayağa qalxır və insanın möhləti başa çatır. Sadə icmal budur ki, Ulay çayı görüntüsü Allahın müqəddəs məkanının və ordusunun daxili görüntüsüdür, Hiddekel çayı isə həmin eyni tarix ərzində Allahın və Onun xalqının düşməninin xarici görüntüsüdür. Bu, Vəhy kitabındakı yeddi kilsə və yeddi möhürdə görünən eyni prinsipdən istifadə edir.

> “Many ministers make no effort to explain Revelation. They call it an unprofitable book to study. They regard it as a sealed book, because it contains the record of figures and symbols. But the very name that has been given it, ‘Revelation,’ is a denial of this supposition. Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 8, 413.

> “Bir çox din xadimi Vəhyi izah etmək üçün heç bir səy göstərmir. Onlar onu öyrənilməsi faydasız bir kitab adlandırırlar. İçində məcazların və simvolların qeydi olduğuna görə onu möhürlü kitab hesab edirlər. Lakin ona verilmiş elə adın özü — “Vəhy” — bu gümanı təkzib edir. Vəhy möhürlü bir kitabdır, lakin eyni zamanda açılmış bir kitabdır. O, bu yer üzünün tarixinin son günlərində baş verəcək möhtəşəm hadisələri qeydə alır. Bu kitabın təlimləri müəyyəndir, mistik və anlaşılmaz deyildir. Orada Danieldə olduğu kimi eyni peyğəmbərlik xətti davam etdirilir. Allah bəzi peyğəmbərlikləri təkrar etmişdir və bununla göstərmişdir ki, onlara əhəmiyyət verilməlidir. Rəbb böyük əhəmiyyət daşımayan şeyləri təkrar etməz.” Manuscript Releases, cild 8, 413.

The same internal and external history that is represented in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation. Aside from the prophetic light that is produced from these two visions, there is also a confirmation of the methodology of biblical interpretation that was adopted by William Miller, and thereafter by Future for America. Correctly considered, the book of Daniel, as well as the book of Revelation, are absolute gold mines for confirmation of the principles of prophetic interpretation that the Bible identifies within itself.

Daniel kitabında təsvir olunan eyni daxili və xarici tarix Vəhy kitabında da yenidən ele alınır. Bu iki görüntüdən hasil olan peyğəmbərlik işığından əlavə, Müqəddəs Kitabın təfsiri üçün William Miller tərəfindən qəbul edilmiş, daha sonra isə Future for America tərəfindən mənimsənilmiş metodologiyanın da təsdiqi mövcuddur. Düzgün şəkildə nəzərdən keçirildikdə, həm Daniel kitabı, həm də Vəhy kitabı, Müqəddəs Kitabın öz daxilində müəyyən etdiyi peyğəmbərlik təfsiri prinsiplərinin təsdiqi baxımından, həqiqi mənada tükənməz qızıl mədənləridir.

The Ulai being the internal theme and the Hiddekel being the external, also represent the two prophecies that were to be unsealed at the “time of the end.” The Ulai was unsealed at the “time of the end” in 1798, and the Hiddekel was unsealed at the “time of the end” in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.

Ulainin daxili mövzu, Hiddekelin isə xarici mövzu olması, həmçinin “axır zaman”da möhürünün açılmalı olduğu iki peyğəmbərliyi təmsil edir. Ulainin möhürü 1798-ci ildə “axır zaman”da açıldı, Hiddekelin möhürü isə 1989-cu ildə “axır zaman”da açıldı; məhz o zaman Danielin on birinci fəslinin qırxıncı ayəsində təsvir edildiyi kimi, keçmiş Sovet İttifaqını təmsil edən ölkələr papalıq və Amerika Birləşmiş Ştatları tərəfindən süpürülüb aparıldı.

When these facts are recognized, it can then also be recognized that the two visions are actually one vision, the same as the prophetic history of the seven churches and the seven seals represent the same prophetic history. The two visions then become the avenue that the Lord used in the past movement of the first angel, and what the Lord will use in the current and future movement of the third angel, to produce a testing process as set forth in Daniel chapter twelve, verses nine and ten.

Bu həqiqətlər qəbul edildikdə, o zaman həm də qəbul etmək olar ki, həmin iki görüntü əslində bir görüntüdür; necə ki, yeddi kilsənin və yeddi möhürün peyğəmbərlik tarixi eyni peyğəmbərlik tarixini təmsil edir. Beləliklə, bu iki görüntü keçmişdə birinci mələyin hərəkatında Rəbbin istifadə etdiyi vasitəyə, həmçinin Daniel kitabının on ikinci fəslinin doqquzuncu və onuncu ayələrində bəyan olunduğu kimi, sınaq prosesini meydana gətirmək üçün Rəbbin üçüncü mələyin indiki və gələcək hərəkatında istifadə edəcəyi vasitəyə çevrilir.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Və o dedi: Get yolunla, ey Daniel; çünki sözlər axır zamanadək qapanıb möhürlənmişdir. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcək; və pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaq. Daniel 12:9, 10.

As an example of the unsealing of the Hiddekel in 1989, consider what inspiration has said.

1989-cu ildə Hiddekelin möhürünün açılmasına bir nümunə olaraq, ilhamın nə dediyinə diqqət yetirin.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> “Vəhy kitabında Müqəddəs Kitabın bütün kitabları bir araya gəlir və burada sona yetir. Burada Daniel kitabının tamamlayıcısı vardır. Biri peyğəmbərlikdir; digəri isə vəhydir. Möhürlənmiş olan kitab Vəhy deyil, Danielin son günlərə aid peyğəmbərliyinin həmin hissəsidir. Mələk əmr etdi: «Amma sən, ey Daniel, bu sözləri gizli saxla və kitabı axır zamanadək möhürlə». Daniel 12:4.” Həvarilərin İşləri, 585.

Both the Ulai and Hiddekel relate to the last days, but Adventism has only been willing to acknowledge that 1798 was Daniel’s “time of the end,” when his book was to be unsealed. Yet the portion of the prophecy “relating to the last days” is more accurately the last six verses of Daniel chapter eleven, for those verses conclude with Michael standing up when human probation closes.

Həm Ulai, həm də Hiddekel axırzamanla əlaqəlidir, lakin Adventizm yalnız 1798-ci ilin Danielin kitabının açılmalı olduğu onun “son vaxtı” olduğunu qəbul etməyə razı olmuşdur. Halbuki peyğəmbərliyin “axırzamanla əlaqədar” olan hissəsi daha dəqiq desək, Daniel kitabının on birinci fəslinin son altı ayəsidir; çünki həmin ayələr insan üçün möhlət vaxtı bağlandıqda Mikailin ayağa qalxması ilə sona yetir.

The vision of the judgment, as identified in Daniel chapters seven, eight and nine, was sealed up until the “time of the end” in 1798. The light (which the Ulai vision that was unsealed produced) was the announcement of the opening of the investigative judgment, not the close of judgment. The light that was unsealed with the Hiddekel vision, identifies the close of the investigative judgment, and it is also the passage in Daniel that contains “the portion of the prophecy relating to the last days.”

Danielın yeddinci, səkkizinci və doqquzuncu fəsillərində müəyyən edilən hökm görüntüsü 1798-ci ildə “axır zaman”adək möhürlü saxlanılmışdı. İşıq (möhürü açılmış Ulai görüntüsünün meydana gətirdiyi işıq) hökmün bağlanmasını deyil, araşdırıcı hökmün açılışının elanını idi. Hiddekel görüntüsü ilə birlikdə möhürü açılan işıq isə araşdırıcı hökmün bağlanmasını müəyyən edir və həmçinin Danielda “peyğəmbərliyin son günlərlə əlaqədar olan hissəsi”ni ehtiva edən parçadır.

The unsealing in 1798 announced the opening of the investigative judgment. The unsealing in 1989 announced the near-approaching close of the investigative judgment. The signature of Alpha and Omega is easily seen in the book of Daniel, but only if you know what it is, and are willing to look for it.

1798-ci ildə möhürün açılması təhqiqat hökmünün açıldığını elan etdi. 1989-cu ildə möhürün açılması təhqiqat hökmünün yaxınlaşmaqda olan başa çatmasını elan etdi. Alfa və Omeqanın imzası Daniel kitabında asanlıqla görünür, lakin yalnız onun nə olduğunu bilirsinizsə və onu axtarmağa hazırsınızsa.

When probation closes in Daniel chapter eleven, verse forty-five, the signature of Alpha and Omega is recorded. The beginning of Daniel illustrates exactly where it ends. It begins with a literal war between literal Babylon and literal Israel, and literal Babylon is victorious.

Daniel kitabının on birinci fəslinin qırx beşinci ayəsində sınaq müddəti başa çatdıqda, Alfa və Omeqanın imzası qeyd olunur. Danielin başlanğıcı onun harada bitdiyini tam dəqiqliklə göstərir. O, həqiqi Babil ilə həqiqi İsrail arasında gedən həqiqi bir müharibə ilə başlayır və həqiqi Babil qalib gəlir.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.

> Yəhuda padşahı Yehoyaqimin padşahlığının üçüncü ilində Babil padşahı Navuxodonosor Yerusəlimə gəlib onu mühasirəyə aldı. Və Rəbb Yəhuda padşahı Yehoyaqimi, Allahın evinin qablarının bir hissəsi ilə birlikdə onun əlinə verdi; o da bunları Şinar diyarına, öz allahının məbədinə apardı və qabları öz allahının xəzinə evinə qoydu. Daniel 1:1, 2.

In Daniel chapter eleven, verse forty-five a spiritual war between spiritual Babylon, symbolized as “the king of the north”, and spiritual Israel, represented by “the glorious holy mountain”, concludes, and spiritual Israel is victorious over spiritual Babylon.

Daniyel kitabının on birinci fəslinin qırx beşinci ayəsində “şimlın padşahı” ilə simvolizə olunan ruhani Babil ilə “şanlı müqəddəs dağ” vasitəsilə təmsil olunan ruhani İsrail arasında gedən ruhani müharibə sona çatır və ruhani İsrail ruhani Babil üzərində qələbə çalır.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45; 12:1.

> Və o, öz sarayının çadırlarını dənizlər arasında, izzətli müqəddəs dağda quracaq; lakin öz sonuna çatacaq və ona kömək edən olmayacaq. Və o zaman sənin xalqının oğulları üçün duran böyük başçı Mikayıl ayağa qalxacaq; və elə bir sıxıntı vaxtı olacaq ki, millət mövcud olandan bəri o vaxta qədər onun kimisi olmamışdır; və o zaman sənin xalqın, kitabda yazılı tapılan hər kəs, xilas ediləcək. Daniel 11:45; 12:1.

The books of Daniel and Revelation are one book:

Daniel və Vəhy kitabları bir kitabdır:

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Daniel və Vəhy kitabları birdir. Biri peyğəmbərlikdir, digəri vəhydir; biri möhürlənmiş kitabdır, digəri isə açılmış kitabdır. Yəhya gurultuların bəyan etdiyi sirləri eşitdi, lakin onları yazmamaq ona əmr olundu.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, 971.

The two books, which are one book, are the masterpiece of the angel Gabriel’s prophetic instruction. I write this knowing full well that what Gabriel delivered to Daniel and John came from Jesus, who received it from the Father. My point is not to lift up Gabriel, but to lift up the profound revelation of the evidences in both books, of how the Alpha and Omega designed prophetic rules of biblical interpretation which were to be represented within the two books, if we are willing to see.

Bir kitabı təşkil edən həmin iki kitab, mələk Cəbrailin peyğəmbərlik təlimatının şah əsəridir. Mən bunu tam şüurlu şəkildə yazıram ki, Cəbrailin Daniyala və Yəhyaya çatdırdığı şey İsa tərəfindən verilmişdi; İsa da onu Atadan almışdı. Mənim məqsədim Cəbraili ucaltmaq deyil, hər iki kitabdakı dəlillərin dərin vəhyini ucaltmaqdır; o dəlillər göstərir ki, Alfa və Omega, görməyə hazırıqsa, bu iki kitabın daxilində təcəssüm etdirilməli olan Müqəddəs Kitabın şərhinə dair peyğəmbərlik qaydalarını necə müəyyən etmişdir.

Let me remind you that, at this point, my purpose and intent is not to present an interpretation of the two prophecies of the Ulai and Hiddekel rivers. My purpose and intent are to deal with the prophecies in the first six chapters of Daniel’s book. I am simply making a case for the fact that the books of Daniel and Revelation are, perhaps, the most profoundly constructed books in the Word of God. They present the prophetic message, while also identifying God’s character, while also identifying the very rules necessary to be employed if a person would know the prophecies, and also know the One who set forth the prophecies.

Qoy xatırladım ki, bu məqamda mənim məqsədim və niyyətim Ulai və Hiddekel çayları ilə bağlı iki peyğəmbərliyin təfsirini təqdim etmək deyildir. Mənim məqsədim və niyyətim Daniel kitabının ilk altı fəslindəki peyğəmbərliklərlə məşğul olmaqdır. Mən sadəcə olaraq belə bir həqiqəti əsaslandırıram ki, Daniel və Vəhy kitabları, bəlkə də, Allahın Kəlamında ən dərindən qurulmuş kitablardır. Onlar peyğəmbərlik xəbərini təqdim edir, eyni zamanda Allahın xasiyyətini aşkar edir, eyni zamanda bir insanın peyğəmbərlikləri bilməsi, habelə həmin peyğəmbərlikləri bəyan edən Şəxsi tanıması üçün tətbiq edilməli olan zəruri qaydaların özünü də müəyyənləşdirir.

Another example of the profound nature of the books is Daniel’s presentation of the “seven times” of Leviticus twenty-six. The prophecy of the “seven times” was and is to be the “stumbling stone” for God’s people, both in ancient Israel, in the Millerite movement of the first angel, and also in the current and future movement of the third angel. A “stumbling stone”, by simple definition, is something that you do not see, even though it is clearly there. Therefore, once you recognize the “seven times” in the book of Daniel, you see that it is clearly there, but you also see that it is hidden to those who choose not to see.

Kitabların dərin mahiyyətinə dair başqa bir nümunə, Danielin Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”ı təqdim etməsidir. “Yeddi vaxt” peyğəmbərliyi Allahın xalqı üçün həm qədim İsraildə, həm birinci mələyin Millerçi hərəkatında, həm də üçüncü mələyin indiki və gələcək hərəkatında “büdrəmə daşı” olmuşdur və olmaqda davam edir. “Büdrəmə daşı”, sadə təriflə, açıq-aşkar orada olsa da, görmədiyin bir şeydir. Buna görə də, Daniel kitabında “yeddi vaxt”ı bir dəfə tanıdıqda görürsən ki, o, həqiqətən də oradadır, lakin eyni zamanda bunu da görürsən ki, görməyi seçməyənlərdən gizlidir.

Hiding something while it is in the open grammatically is a profound accomplishment, it’s something that could not be embedded into any human mystery novel. It’s a masterpiece, for it is there, plain to see for any who wish not to stumble, but impossible to see for those who do choose to stumble. It is “hiding in plain sight”, so to speak. It is accomplished by a combination of humanity and Divinity.

Bir şey açıqda olduğu halda onu qrammatik baxımdan gizlətmək dərin bir nailiyyətdir; bu, heç bir bəşəri sirr romanına yerləşdirilə bilməyəcək bir şeydir. Bu, bir şah əsərdir, çünki büdrəməməyi istəyən hər kəsin görməsi üçün oradadır, göz önündədir; lakin büdrəməyi seçənlər üçün onu görmək qeyri-mümkündür. Bu, belə demək mümkünsə, “göz önündə gizlənmək”dir. Bu, bəşəriliklə İlahiliyin birləşməsi ilə həyata keçirilir.

I make that claim, for I wish to remind us at this point, that there is a Catholic teaching within Adventism, at least since the publication of Questions on Doctrine in 1957, and that has also raised its unrighteous head within this present truth movement of Future for America. The idea is that Christ, at the incarnation, did not take the flesh He inherited from Mary. Of course, those who uphold this teaching do not express it that way, but it is none-the-less what they teach. I call it a Catholic teaching, for the premise that Christ’s flesh was as pure as the flesh of Adam before he sinned, is the very satanic logic employed by the Catholic church with their teaching of the so-called “immaculate conception.” And if you are unfamiliar with the pagan teaching of the “immaculate conception,” it teaches that Christ’s flesh was supernaturally made as was Adam’s lower nature was, before he and Eve sinned or, as it is claimed, Christ had Adam’s pre-fallen, sinless nature. It teaches that Mary herself was miraculously given the fleshly unfallen nature of Adam before he sinned, so that she could be a perfect vessel for the Holy Spirit to incarnate the baby Jesus into her perfect flesh.

Mən bu iddianı irəli sürürəm, çünki bu məqamda bizə xatırlatmaq istəyirəm ki, Adventizm daxilində, ən azı 1957-ci ildə Questions on Doctrine nəşr olunduqdan bəri, katolik bir təlim mövcuddur və bu təlim Future for America-nın bu indiki həqiqət hərəkatı daxilində də öz ədalətsiz başını qaldırmışdır. Bu fikir ondan ibarətdir ki, Məsih təcəssüm zamanı Məryəmdən irsən aldığı bədəni qəbul etməmişdir. Əlbəttə, bu təlimi müdafiə edənlər bunu belə ifadə etmirlər, lakin yenə də onların öyrətdiyi məhz budur. Mən bunu katolik təlimi adlandırıram, çünki Məsihin bədəninin Adəmin günah etməzdən əvvəlki bədəni qədər pak olması barədə müddəa, katolik kilsəsinin “qüsursuz mayalanma” adlanan təlimində işlətdiyi həmin şeytani məntiqin özüdür. Əgər siz “qüsursuz mayalanma” adlı bu bütpərəst təlimlə tanış deyilsinizsə, o öyrədir ki, Məsihin bədəni Adəmin aşağı təbiətinin, o və Həvva günah etməzdən əvvəl olduğu kimi, fövqəltəbii şəkildə yaradılmışdır; yaxud iddia olunduğu kimi, Məsih Adəmin günaha düşməzdən əvvəlki, günahsız təbiətinə malik idi. Bu təlim həmçinin öyrədir ki, Məryəmin özünə də, Müqəddəs Ruhun körpə İsanı onun kamil bədəni daxilində təcəssüm etdirməsi üçün kamil bir qab ola bilsin deyə, Adəmin günah etməzdən əvvəlki cismani, düşməmiş təbiəti möcüzəvi şəkildə verilmişdi.

Of course, those in Adventism that uphold the very same conclusion concerning the flesh of Jesus, do not point to any miracles with Mary, but they do wrest passages of Sister White and the Bible, to teach the very same Catholic concept. Why did I just digress and turn away from the discussion of the book of Daniel? I’ll answer that.

Əlbəttə, Adventizmdə İsanın cismani təbiəti barədə məhz eyni nəticəni müdafiə edənlər Məryəmlə bağlı hər hansı möcüzələrə işarə etmirlər; lakin onlar həmin eyni katolik anlayışını öyrətmək üçün Sister White-ın və Müqəddəs Kitabın mətnlərini təhrif edirlər. Mən nə üçün indicə mövzudan yayınaraq Daniel kitabının müzakirəsindən uzaqlaşdım? Buna cavab verəcəyəm.

The miraculous structure and design of Daniel and the Revelation was accomplished by a combination of humanity and Divinity. Jesus is the Word of God, and the Bible is the Word of God. Jesus’ divine and human nature is fully represented in the Bible. The words therein are Divine and contain the creative power to transform hearts and minds. Those words are the very same power that brought all things into existence. But those men who God chose to be His instruments in recording the Bible, were all sinners. The human part of the equation is represented by fallen human beings. The Bible is a combination of human and Divine, and the prophets were sinners, as every child of Adam has been. Christ never sinned in thought, word or deed. But He did take the flesh of Mary after four thousand years of degeneration. If He actually did take the lower fleshly nature of Adam before Adam had sinned, it would demand that every biblical author would have been sinless too.

Daniel və Vəhy kitablarının möcüzəli quruluşu və tərtibatı bəşəriyyətlə İlahiliyin vəhdəti vasitəsilə həyata keçirilmişdir. İsa Allahın Kəlamıdır, Müqəddəs Kitab da Allahın Kəlamıdır. İsanın ilahi və bəşəri təbiəti Müqəddəs Kitabda tam şəkildə təmsil olunur. Onun daxilindəki sözlər İlahidir və ürəkləri, zehnləri dəyişdirməyə qadir yaradıcı gücü daşıyır. Həmin sözlər hər şeyi varlığa gətirmiş olan elə həmin qüvvənin özüdür. Lakin Allahın Müqəddəs Kitabı qələmə almaqda Öz alətləri kimi seçdiyi adamların hamısı günahkar idi. Bu bərabərliyin bəşəri tərəfi süqut etmiş insanlarla təmsil olunur. Müqəddəs Kitab bəşəri və İlahi olanın birləşməsidir və peyğəmbərlər də Adəmin hər bir övladı kimi günahkar idilər. Məsih fikir, söz və əməl baxımından heç vaxt günah etmədi. Lakin O, dörd min illik tənəzzüldən sonra Məryəmin cismini Öz üzərinə götürdü. Əgər O həqiqətən də Adəm hələ günah etməmişdən əvvəl Adəmin daha aşağı cismani təbiətini götürmüş olsaydı, bu, Müqəddəs Kitabın hər bir müəllifinin də günahsız olmasını tələb edərdi.

The “hiding in plain sight” of the “seven times” in the book of Daniel was accomplished, not only by the words that Daniel recorded, but further by the fallen human beings that translated the King James Bible. Fallen human beings twice touched the book of Daniel, and what was accomplished would be impossible for any human being to do without God’s divine providential oversight.

Daniel kitabındakı “yeddi vaxt”ın “hamının gözü önündə gizlədilməsi” yalnız Danielin qələmə aldığı sözlərlə deyil, həm də Kral Ceyms Müqəddəs Kitabını tərcümə etmiş günaha batmış insanlar vasitəsilə həyata keçirildi. Günaha batmış insanlar Daniel kitabına iki dəfə toxundular və əldə olunan nəticə Allahın ilahi, təqdirverici nəzarəti olmadan hər hansı bir insanın edə biləcəyi bir şey deyildi.

In our next article we will begin to show how Divinity and humanity hid the “seven times” of Leviticus twenty-six in plain sight in the book of Daniel, for God foreknew, and even designed, that it should be the testing “stumbling stone” for both those in the movement of the first angel, and also for those in the movement of the third angel.

Növbəti məqaləmizdə biz göstərməyə başlayacağıq ki, İlahilik və bəşəriyyət Levililər iyirmi altıncı fəsildəki “yeddi vaxt”ı Daniyel kitabında necə hamının gözü önündə gizlətmişdir; çünki Allah əvvəlcədən bilirdi və hətta bunu belə təyin etmişdi ki, bu, həm birinci mələyin hərəkatında olanlar, həm də üçüncü mələyin hərəkatında olanlar üçün sınaq “büdrəmə daşı” olsun.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “Danielin Allahdan aldığı nur xüsusilə bu son günlər üçün verilmişdir. Onun Ulai və Hiddekel çaylarının, Şinarın böyük çaylarının sahillərində gördüyü görüntülər indi yerinə yetmə prosesindədir və qabaqcadan xəbər verilmiş bütün hadisələr tezliklə baş verəcəkdir.” Testimonies to Ministers, 112.

Back to Articles