Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Nine

Daniel Kitabı — Otuz Doqquzuncu Nömrə

Unveiling the Prophetic Tapestry: William Miller’s Dream and the Restoration of Foundational Truths in the Last Days

Peyğəmbərlik toxumasının açılması: William Millerin yuxusu və son günlərdə təməl həqiqətlərin bərpası

Author

Jeff Pippenger

Published

January 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are considering the prophetic application of William Miller’s dream in the last days, which is where all prophecies find their perfect fulfillment. Miller’s dream identifies the discovery, establishment, rejection, burying and restoration of the foundational truths of Adventism that were assembled through the ministry of Miller. Those foundational truths represented the truths that were unsealed in 1798. Those truths are represented by the vision of the Ulai River. Miller’s dream, as recorded in the book Early Writings, was his second dream, and the dream had been typified by Nebuchadnezzar’s second dream, just as Miller himself had been typified by Nebuchadnezzar.

Biz son günlərdə William Millerin yuxusunun peyğəmbərlik tətbiqini nəzərdən keçiririk; bütün peyğəmbərliklərin öz kamil icrasını tapdığı yer də məhz budur. Millerin yuxusu, Millerin xidməti vasitəsilə bir araya gətirilmiş Adventizmin təməl həqiqətlərinin aşkar edilməsini, təsbit olunmasını, rədd edilməsini, basdırılmasını və bərpasını müəyyən edir. Həmin təməl həqiqətlər 1798-ci ildə möhürdən açılmış həqiqətləri təmsil edirdi. Bu həqiqətlər Ulai çayı görüntüsü ilə təmsil olunur. *Early Writings* kitabında qeyd olunduğu kimi, Millerin yuxusu onun ikinci yuxusu idi və bu yuxu, necə ki Millerin özü Navuxodonosorla əvvəlcədən simvollaşdırılmışdısa, Navuxodonosorun ikinci yuxusu ilə də əvvəlcədən simvollaşdırılmışdı.

Previous articles have demonstrated how the conclusion of Nebuchadnezzar’s life of “seven times” living with the heart of a beast, ended symbolically in 1798. His kingdom was then restored, and for the first time, Nebuchadnezzar represented a fully converted man. In terms of the “time of the end,” in 1798, he represented the “wise.” We have also identified that as the first king of Babylon, Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” typified the judgment of Belshazzar’s twenty-five hundred and twenty (mene, mene, tekel, upharsin), who was the last king of Babylon.

Əvvəlki məqalələr göstərmişdir ki, Navuxodonosorun “yeddi vaxt” ərzində vəhşi heyvan ürəyi ilə yaşadığı həyatının sonu simvolik olaraq 1798-ci ildə başa çatdı. Bundan sonra onun padşahlığı bərpa olundu və Navuxodonosor ilk dəfə tam dönmüş bir insanı təmsil etdi. “Axır zaman” baxımından, 1798-ci ildə o, “müdrikləri” təmsil edirdi. Biz həmçinin müəyyən etmişik ki, Babilin birinci padşahı olaraq Navuxodonosorun “yeddi vaxt” mühakiməsi, Babilin sonuncu padşahı olan Belşassarın iki min beş yüz iyirmi (mene, mene, tekel, ufarşin) mühakiməsinin tipi idi.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, … to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “Babilin son hökmdarına, ilk hökmdarında olduğu kimi rəmzi mənada da, ilahi Keşikçinin hökmü gəlmişdi: “Ey padşah, … sənə deyilir ki, padşahlıq səndən alındı.” Daniel 4:31.” Peyğəmbərlər və Padşahlar, 533.

Sister White identified Belshazzar in his hour of judgment as the “foolish king.” In the conclusion of Nebuchadnezzar’s hour of judgment, he represents the “wise king,” for he was benefitted by the judgment of “seven times,” and Belshazzar, though he knew the history, refused to be benefitted.

Baçı Uayt Belşassarı onun mühakimə saatında “ağılsız padşah” kimi tanıtdı. Navuxodonosorun mühakimə saatının sonunda isə o, “müdrik padşah”ı təmsil edir, çünki “yeddi vaxt” olan mühakimədən fayda gördü; Belşassar isə, tarixi bildiyi halda, bundan faydalanmaqdan imtina etdi.

> “But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “Lakin Belşassarın əyləncəyə və özünü ucaltdmağa olan sevgisi, onun heç vaxt unutmamalı olduğu ibrətləri sildi; və o, Navuxodonosorun üzərinə açıq-aşkar hökmlər gətirmiş günahlara bənzər günahlar etdi. Ona lütfkarlıqla verilmiş fürsətləri hədər verdi, həqiqətlə tanış olmaq üçün əlçatan olan imkanlardan istifadə etməyi laqeydliklə tərk etdi. ‘Xilas olmaq üçün nə etməliyəm?’ — bu, böyük, lakin ağılsız padşahın laqeydliklə yan keçdiyi bir sual idi.” Bible Echo, April 25, 1898.

Nebuchadnezzar is a symbol of “the wise” in 1798, who understand the increase of knowledge at the time of the end.

Navuxodonosor 1798-ci ildə “müdriklər”in rəmzidir; onlar son zamanda biliyin artmasını anlayırlar.

> “The proud boast had scarcely left his lips, when a voice from Heaven told him that God’s appointed time of judgment had come. In a moment his reason was taken away, and he became as a beast. For seven years he was thus degraded. At the end of this time his reason was restored to him, and then looking up in humility to the great God of Heaven, he recognized the divine hand in this chastisement, and was again restored to his throne.

> “Lovğa öyünc artıq dodaqlarından yeni çıxmışdı ki, Göydən gələn bir səs ona Allahın təyin etdiyi hökm vaxtının yetişdiyini bildirdi. Bir anda onun ağlı əlindən alındı və o, bir heyvan kimi oldu. Yeddi il ərzində o, belə alçaldılmış halda qaldı. Bu müddətin sonunda onun ağlı özünə qaytarıldı və sonra təvazökarlıqla Göyün böyük Allahına baxaraq, bu cəzalandırmada ilahi əli tanıdı və yenidən taxtına qaytarıldı.”

> “In a public proclamation, King Nebuchadnezzar acknowledged his guilt, and the great mercy of God in his restoration. This was the last act of his life as recorded in Sacred History.” Review and Herald, February 1, 1881.

> “İctimai bir bəyanatda padşah Navuxodonosor öz təqsirini və bərpasında Allahın böyük mərhəmətini etiraf etdi. Müqəddəs Tarixdə qeydə alındığına görə, bu, onun həyatının son əməli idi.” Review and Herald, 1 fevral 1881.

At the end of Nebuchadnezzar’s “seven times,” he made a public proclamation, which included a public confession. Miller, as Nebuchadnezzar, symbolizes the “wise” in 1798, who understand the increase of knowledge at the time of the end. They both had two dreams, and both of their respective second dreams symbolically identify the “seven times.” The “seven times” has been shown in previous articles to mark a transition point.

Navuxodonosorun “yeddi vaxtı”nın sonunda o, açıq bir bəyanat verdi; bu bəyanata açıq bir etiraf da daxil idi. Navuxodonosor kimi Miller 1798-ci ildə son vaxtda biliyin artmasını dərk edən “müdriklər”i simvolizə edir. Onların hər ikisi iki yuxu görmüşdü və onların müvafiq ikinci yuxularının hər ikisi simvolik olaraq “yeddi vaxt”ı müəyyən edir. “Yeddi vaxt”ın keçid nöqtəsini işarələdiyi əvvəlki məqalələrdə göstərilmişdir.

In 1798, Nebuchadnezzar marks a transition from his proud condition, to the condition of the wise. It included his public confession. 1798, was also the transition point between the fifth and sixth kingdoms of Bible prophecy. It also marked the arrival of the first angel, thus marking a new dispensation, for the warning of the coming judgment could not take place until the fifth kingdom of Bible prophecy had received its deadly wound.

1798-ci ildə Navuxodonosor öz təkəbbürlü vəziyyətindən müdriklərin vəziyyətinə keçidi işarələyir. Bu, onun açıq etirafını da ehtiva edirdi. 1798-ci il həm də Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci və altıncı padşahlıqları arasında keçid nöqtəsi idi. O, həmçinin birinci mələyin gəlişini də qeyd etdi və beləliklə yeni bir təsərrüfat dövrünü işarələdi; çünki gələcək mühakimə barədə xəbərdarlıq, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci padşahlığı ölümcül yarasını almadan baş verə bilməzdi.

> “The message itself sheds light as to the time when this movement is to take place. It is declared to be a part of the ‘everlasting gospel;’ and it announces the opening of the judgment. The message of salvation has been preached in all ages; but this message is a part of the gospel which could be proclaimed only in the last days, for only then would it be true that the hour of judgment had come. The prophecies present a succession of events leading down to the opening of the judgment. This is especially true of the book of Daniel. But that part of his prophecy which related to the last days, Daniel was bidden to close up and seal ‘to the time of the end.’ Not till we reach this time could a message concerning the judgment be proclaimed, based on the fulfillment of these prophecies. But at the time of the end, says the prophet, ‘many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4.

> “Mesajın özü bu hərəkatın baş verməli olduğu vaxta dair işıq salır. Bildirilir ki, o, ‘əbədi Müjdə’nin bir hissəsidir; və məhkəmənin açıldığını elan edir. Xilas xəbəri bütün çağlarda təbliğ edilmişdir; lakin bu mesaj Müjdənin elə bir hissəsidir ki, yalnız son günlərdə bəyan oluna bilərdi, çünki yalnız o zaman məhkəmə saatının gəlib çatdığı doğru olardı. Peyğəmbərliklər məhkəmənin açılmasına qədər uzanıb gedən hadisələrin ardıcıllığını təqdim edir. Bu, xüsusilə Daniel kitabına aiddir. Lakin onun peyğəmbərliyinin son günlərlə bağlı olan hissəsini Danielə ‘son vaxta qədər’ bağlamaq və möhürləmək əmr edilmişdi. Yalnız bu vaxta çatdıqda, bu peyğəmbərliklərin yerinə yetməsinə əsaslanan məhkəmə ilə bağlı bir mesaj bəyan oluna bilərdi. Amma son zamanda, peyğəmbər deyir, ‘çoxları ora-bura qaçacaq, və bilik artacaqdır.’ Daniel 12:4.”

> “The apostle Paul warned the church not to look for the coming of Christ in his day. ‘That day shall not come,’ he says, ‘except there come a falling away first, and that man of sin be revealed.’ 2 Thessalonians 2:3. Not till after the great apostasy, and the long period of the reign of the ‘man of sin,’ can we look for the advent of our Lord. The ‘man of sin,’ which is also styled ‘the mystery of iniquity,’ ‘the son of perdition,’ and ‘that wicked,’ represents the papacy, which, as foretold in prophecy, was to maintain its supremacy for 1260 years. This period ended in 1798. The coming of Christ could not take place before that time. Paul covers with his caution the whole of the Christian dispensation down to the year 1798. It is this side of that time that the message of Christ’s second coming is to be proclaimed.

> “Həvari Pavel kilsəni öz günündə Məsihin gəlişini gözləməmək barədə xəbərdar etdi. O deyir: ‘Əvvəlcə imandan dönmə baş verməyincə və günah adamı zühur etməyincə, o gün gəlməyəcək.’ 2 Saloniklilərə 2:3. Böyük mürtədlikdən və ‘günah adamı’nın hakimiyyətinin uzun dövründən sonra ancaq Rəbbimizin zühurunu gözləyə bilərik. Həmçinin ‘qanunsuzluğun sirri’, ‘həlak oğlu’ və ‘o şər adam’ adlandırılan ‘günah adamı’, peyğəmbərlikdə əvvəlcədən bildirildiyi kimi, 1260 il ərzində öz üstünlüyünü qoruyub saxlamalı olan papalığı təmsil edir. Bu dövr 1798-ci ildə başa çatdı. Məsihin gəlişi həmin vaxtdan əvvəl baş verə bilməzdi. Pavel öz xəbərdarlığını 1798-ci ilə qədər uzanan bütün məsihi dövrünü əhatə edəcək şəkildə verir. Məsihin ikinci gəlişi haqqında xəbər məhz həmin vaxtdan sonrakı dövr üçün bəyan edilməlidir.”

> “No such message has ever been given in past ages. Paul, as we have seen, did not preach it; he pointed his brethren into the then far-distant future for the coming of the Lord. The Reformers did not proclaim it. Martin Luther placed the judgment about three hundred years in the future from his day. But since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

> “Keçmiş dövrlərdə belə bir xəbər heç vaxt verilməmişdir. Gördüyümüz kimi, Pavel onu təbliğ etmirdi; o, Rəbbin gəlişi üçün öz qardaşlarını o zaman hələ çox uzaq olan gələcəyə yönəldirdi. İslahatçılar da onu elan etmədilər. Martin Lüter hökmü öz dövründən təxminən üç yüz il sonrakı gələcəyə aid edirdi. Lakin 1798-ci ildən bəri Daniel kitabının möhürü açılmış, peyğəmbərliklər haqqında bilik artmış və bir çoxları yaxın olan hökmün bu təntənəli xəbərini elan etmişlər.” The Great Controversy, 356.

In 1798, a new dispensation of the work of salvation arrived, and that new dispensation gave a warning of another dispensation that would begin in 1844. At that change of dispensation, a door would be closed, and a door opened.

1798-ci ildə xilas işinin yeni bir dövrü gəlib çatdı və həmin yeni dövr 1844-cü ildə başlayacaq başqa bir dövr barədə xəbərdarlıq verdi. Həmin dövr dəyişikliyində bir qapı bağlanacaq, bir qapı isə açılacaqdı.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> Filadelfiyadakı kilsənin mələyinə yaz: Müqəddəs olan, Həqiqi olan, Davudun açarına malik olan, açdığı zaman heç kəsin bağlaya bilmədiyi və bağladığı zaman heç kəsin aça bilmədiyi belə deyir: İşlərini bilirəm; bax, önündə açıq bir qapı qoymuşam və onu heç kəs bağlaya bilməz; çünki sənin az qüvvən var, lakin sözümü qorudun və adımı inkar etmədin. Vəhy 3:7, 8.

The opening of a door marks a new dispensation. There was a dispensational change of kingdoms and of message in 1798, at the end of the first indignation, that was accomplished from 723 BC through to 1798. There was also a dispensational change in 1844, at the end of the last indignation, that was accomplished from 677 BC through to 1844. In 1798, the dispensation of the first angel’s message, which warned of the approaching judgment, had arrived. Both Nebuchadnezzar and Miller are represented as the “wise,” at the “time of the end,” when “the door” was opened to the internal dispensation of the first angel’s message and to the external dispensation change from the sea beast unto the earth beast. The dispensation of the message of the first angel was fulfilled when the door into the Most Holy Place was opened on October 22, 1844, and the dispensation of the third angel, and the investigative judgment arrived.

Bir qapının açılması yeni bir dispensasiyanı bildirir. Eramızdan əvvəl 723-cü ildən 1798-ci ilədək həyata keçirilmiş birinci qəzəbin sonunda, 1798-ci ildə həm səltənətlərin, həm də xəbərin dispensasiyalı dəyişməsi baş verdi. Eramızdan əvvəl 677-ci ildən 1844-cü ilədək həyata keçirilmiş son qəzəbin sonunda, 1844-cü ildə də bir dispensasiyalı dəyişmə baş verdi. 1798-ci ildə yaxınlaşmaqda olan mühakimə barədə xəbərdarlıq edən birinci mələyin xəbəri dispensasiyası gəlib çatmışdı. Həm Navuxodonosor, həm də Miller “müdriklər” kimi, “axır zamanında”, “qapı” birinci mələyin xəbərinin daxili dispensasiyasına və dəniz vəhşisindən yer vəhşisinə xarici dispensasiyalı keçidə açıldığı zaman təmsil olunurlar. Birinci mələyin xəbərinin dispensasiyası 22 oktyabr 1844-cü ildə Ən Müqəddəs Yerə aparan qapı açıldıqda tamamlandı və üçüncü mələyin dispensasiyası, eləcə də təhqiqatçı mühakimə gəlib çatdı.

Miller’s second dream begins when a door was opened in 1798, and it ends when a door was opened in the transitional period of the “two witnesses” who are brought back to life in order to proclaim the message of the Midnight Cry. Prophetically both Nebuchadnezzar and Miller represented the transition from the kingdom of the sea beast unto the kingdom of the earth beast in 1798. They both represent the announcement of the approach and the arrival of the investigative judgment in 1844. 1798, and 1844, represent the conclusion of the first and last “indignations” of God against His people that was accomplished over the period of “seven times,” as set forth in Leviticus twenty-six. The forty-six years from 1798, unto 1844, represent the erection of the spiritual temple which the messenger of the covenant suddenly came to on October 22, 1844, as Christ transitioned from the Holy Place unto the Most Holy Place.

Millerin ikinci yuxusu 1798-ci ildə bir qapının açılması ilə başlayır və Gecəyarısı Fəryadının xəbərini bəyan etmək üçün yenidən həyata qaytarılan “iki şahid”in keçid dövründə bir qapının açılması ilə sona çatır. Peyğəmbərlik baxımından həm Navuxodonosor, həm də Miller 1798-ci ildə dəniz vəhşisinin padşahlığından yer vəhşisinin padşahlığına keçidi təmsil edirdilər. Onların hər ikisi 1844-cü ildə təhqiqat mühakiməsinin yaxınlaşmasının və gəlişinin elanını təmsil edir. 1798 və 1844, Levililər iyirmi altıda göstərildiyi kimi, “yeddi vaxt” dövrü ərzində həyata keçirilmiş Allahın Öz xalqına qarşı birinci və son “qəzəb”lərinin başa çatmasını təmsil edir. 1798-ci ildən 1844-cü ilədək olan qırx altı il, Məsih Müqəddəs Yerdən Ən Müqəddəs Yerə keçərkən əhdin elçisinin 22 oktyabr 1844-cü ildə qəflətən gəldiyi ruhani məbədin qurulmasını təmsil edir.

1798, and 1844, identify transitions (more than one), that are marked by the “seven times.” The transition of Millerite Philadelphian Adventism unto Millerite Laodicean Adventism in 1856, was also marked by an increase of knowledge of the “seven times,” that was thereafter rejected in 1863. In 1798, there had been an increase of knowledge from the book of Daniel, which included the same “seven times,” of Leviticus twenty-six, that was to be rejected at the end of Millerite Philadelphian Adventism.

1798 və 1844-cü illər “yeddi vaxt” tərəfindən işarələnmiş keçidləri (birdən çoxunu) müəyyən edir. 1856-cı ildə Millerçi Filadelfiya Adventizmindən Millerçi Laodikeya Adventizminə keçid də “yeddi vaxt” haqqında biliyin artması ilə işarələnmişdi; bu bilik sonradan 1863-cü ildə rədd edildi. 1798-ci ildə Daniel kitabından, Levililər iyirmi altıda olan həmin “yeddi vaxt”ı da əhatə edən bilik artımı olmuşdu; bu isə Millerçi Filadelfiya Adventizminin sonunda rədd edilməli idi.

The transition of the movement of the first angel from Philadelphia unto Laodicea was represented by the seven years from 1856 to 1863. The Laodicean message arrived in 1856, and for seven years, the new light of the “seven times” that had been unsealed produced a three-step testing process that was failed by Adventism in 1863. Seven years were given for the light of the “seven times,” to either be received or rejected. The transition of the movement of Millerite Philadelphian Adventism unto Millerite Laodicean Adventism, typifies the reversal of the sequence at the end, the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel.

Birinci mələyin hərəkatının Filadelfiyadan Laodikeyaya keçidi 1856-cı ildən 1863-cü ilədək olan yeddi il ilə təmsil olunmuşdu. Laodikeya ismarıcı 1856-cı ildə gəldi və yeddi il ərzində möhürü açılmış “yeddi zaman”ın yeni nuru 1863-cü ildə Adventizm tərəfindən uğursuzluğa düçar edilən üçmərhələli sınaq prosesini doğurdu. “Yeddi zaman”ın nuru üçün ya qəbul olunmaq, ya da rədd edilmək məqsədilə yeddi il verilmişdi. Millerçi Filadelfiya Adventizmi hərəkatının Millerçi Laodikeya Adventizmi hərəkatına keçidi, axırda ardıcıllığın çevrilməsini — üçüncü mələyin Laodikeya hərəkatından üçüncü mələyin Filadelfiya hərəkatına keçidi — təmsil edir.

The sixty-five-year prophecy of Isaiah, marks the beginning of the first and the last indignation of God against the northern and then the southern kingdoms of Israel.

Yeşayanın altmış beş illik peyğəmbərliyi, Allahın əvvəlcə İsrailin şimal, sonra isə cənub padşahlıqlarına qarşı ilk və son qəzəbinin başlanğıcını göstərir.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.

> Çünki Suriyanın başı Dəməşqdir, Dəməşqin başı isə Rəzindir; altmış beş il içində Efrayim sındırılacaq ki, artıq bir xalq olmasın. Yeşaya 7:8.

Isaiah’s prophecy of sixty-five years was given in 742 BC, and within sixty-five years the northern kingdom would be gone. Nineteen years after 742 BC, in 723 BC, the northern kingdom was carried into slavery by Assyria. At the conclusion of the sixty-five years the southern kingdom’s indignation began in 677 BC, when Manasseh was taken captive by the Babylonians. The sixty-five years therefore represent a nineteen-year period to the first captivity of the northern kingdom, then another forty-six years until the captivity of Manasseh.

Yeşayanın altmış beş il barədə peyğəmbərliyi e.ə. 742-ci ildə verilmişdi və altmış beş il ərzində şimal padşahlığı artıq yox olacaqdı. E.ə. 742-ci ildən on doqquz il sonra, e.ə. 723-cü ildə, şimal padşahlığı Aşşur tərəfindən əsarətə aparıldı. Altmış beş ilin sonunda cənub padşahlığının qəzəbi e.ə. 677-ci ildə başlandı; həmin vaxt Mənəssə babillilər tərəfindən əsir alındı. Buna görə də altmış beş il, şimal padşahlığının ilk əsarətinə qədər olan on doqquz illik bir dövrü, sonra isə Mənəssənin əsarətinə qədər daha qırx altı ili ifadə edir.

Those prophecies reached their respective fulfillments in 1798, 1844 and 1863. In 1798, an internal transition of the message of salvation occurred with the arrival of the first angel, and an external transition of the kingdoms of Bible prophecy also occurred. In 1844, an internal transition of the message of salvation occurred as the door was closed to the Holy Place and the investigative judgment began with the arrival of the third angel. In 1863, an external change occurred as both horns of the earth beast divided into two classes.

Həmin peyğəmbərliklər öz müvafiq yerinə yetmələrinə 1798, 1844 və 1863-cü illərdə çatdı. 1798-ci ildə birinci mələyin gəlişi ilə xilas ismarıcında daxili bir keçid baş verdi, həmçinin Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqlarında da xarici bir keçid baş verdi. 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə Müqəddəs Yerə qapı bağlandıqda və təhqiqat mühakiməsi başladıqda xilas ismarıcında daxili bir keçid baş verdi. 1863-cü ildə isə xarici bir dəyişiklik baş verdi, belə ki, yer vəhşisinin hər iki buynuzu iki sinfə ayrıldı.

The Republican horn divided into the two political parties that would dominate the history of the earth beast from then onward. The Protestant horn divided into two apostate manifestations, one party claiming to be Protestant that claimed to keep the seventh-day Sabbath, and another class that claimed to be Protestant, but upheld the day of the sun as their chosen day of worship.

Respublikaçı buynuz bundan sonra yer heyvanının tarixində hökmranlıq edəcək iki siyasi partiyaya bölündü. Protestant buynuz isə iki mürtəd təzahürə ayrıldı: özünü protestant adlandıran və yeddinci gün Şənbəsini saxladığını iddia edən bir tərəf, həmçinin özünü protestant sayan, lakin ibadət üçün seçilmiş gün kimi günəş gününü müdafiə edən başqa bir zümrə.

In that history, the Protestant horn that had come out of the Dark Ages, was tested from August 11, 1840 until October 22, 1844, and failed the testing process and transitioned from the Sunday-keeping Protestant people to the Sunday-keeping apostate Protestant people.

Həmin tarixdə, Qaranlıq Əsrlərdən çıxmış protestant buynuz 11 avqust 1840-cı ildən 22 oktyabr 1844-cü ilədək sınaqdan keçirildi və sınaq prosesindən keçə bilməyərək bazar gününə riayət edən protestant xalqdan bazar gününə riayət edən mürtəd protestant xalqa keçid etdi.

In the history of the true Protestant horn that was established and identified in 1844, a testing process occurred from 1856 through to 1863. Then the true Sabbath-keeping Protestant horn transitioned both from Philadelphia unto Laodicea, and also from the true Sabbath-keeping Protestant people unto the Sabbath-keeping apostate Protestant horn. The “seven times,” is associated with 1798, 1844, 1856 and 1863. The “seven times,” is a symbol associated with a transition point and this truth is established upon several witnesses.

1844-cü ildə təsis edilən və müəyyənləşdirilən həqiqi protestant buynuzunun tarixində 1856-cı ildən 1863-cü ilədək bir sınaq prosesi baş verdi. Sonra həqiqi şənbə saxlayan protestant buynuzu həm Filadelfiyadan Laodikiyaya, həm də həqiqi şənbə saxlayan protestant xalqdan şənbə saxlayan mürtəd protestant buynuzuna keçid etdi. “Yeddi dəfə” 1798, 1844, 1856 və 1863-cü illərlə əlaqəlidir. “Yeddi dəfə” keçid nöqtəsi ilə əlaqəli bir rəmzdir və bu həqiqət bir neçə şahid üzərində təsbit edilmişdir.

In 1798, there was an increase of knowledge on the “seven times,” because the very first time-prophecy Miller discovered was that very truth. By 1863, that truth had been rejected, thus identifying the conclusion of the ending period of the sixty-five years of the prophecy set forth in Isaiah chapter seven.

1798-ci ildə “yeddi vaxt” barədə bilik artımı oldu, çünki Millerin kəşf etdiyi ilk vaxt-peyğəmbərliyi məhz həmin həqiqət idi. 1863-cü ilə qədər isə bu həqiqət rədd edilmişdi; beləliklə, Yeşaya kitabının yeddinci fəslində bəyan olunan peyğəmbərliyin altmış beş illik dövrünün son mərhələsinin nəticəsi müəyyənləşdirilmiş oldu.

The complete twenty-five hundred and twenty year prophecy has a sixty-five year span at both the beginning and the ending in a reverse-image, mirror-like fashion. In the beginning of the ending sixty-five years (1798) typified by the beginning of the beginning sixty-five years in 742 BC when the prophecy was given, there was an increase of knowledge upon the “seven times,” which the “wise” Millerites understood and proclaimed. At the ending of the ending sixty-five years in 1863, there was another increase of knowledge on the same truth which was ultimately rejected by the recently crowned “priests” of the true Protestant horn.

Tam iki min beş yüz iyirmi illik peyğəmbərlik, həm başlanğıcında, həm də sonunda əks-təsvirli, güzgüyə bənzər bir şəkildə altmış beş illik bir dövrə malikdir. Sonun başlanğıcındakı altmış beş ildə (1798), peyğəmbərliyin verildiyi e.ə. 742-ci ildə başlanğıcın başlanğıcındakı altmış beş ilin timsalında, “yeddi vaxt” üzərinə bilik artımı oldu; bunu “müdrik” Millerçilər anlayıb bəyan etdilər. Sonun sonundakı altmış beş ildə, 1863-cü ildə, eyni həqiqət barəsində daha bir bilik artımı oldu ki, bu da həqiqi protestant buynuzunun yenicə taclandırılmış “kahinləri” tərəfindən nəhayət rədd edildi.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Xalqım bilik əskikliyi üzündən məhv olur; sən biliyi rədd etdiyin üçün Mən də səni rədd edəcəyəm ki, artıq Mənə kahin olmayasan; madem ki, Allahının qanununu unutmusan, Mən də sənin övladlarını unudacağam. Huşə 4:6.

The increase of knowledge when the book of Daniel is unsealed is associated with the “seven times,” so it not only is a symbol of a transition point, but also of the unsealing of the prophetic message.

Daniel kitabı açıldıqda biliyin artması “yeddi zaman”la əlaqələndirilir; beləliklə, bu, yalnız bir keçid nöqtəsinin deyil, həm də peyğəmbərlik xəbərinin açılmasının simvoludur.

Another transition began on July 18, 2020, with the first disappointment, which began the “tarrying time” and marked the beginning of Revelation chapter eleven’s three-and-a-half-days of the two witnesses laying dead in the street of the great city of Sodom and Egypt.

Daha bir keçid 18 iyul 2020-ci ildə, “gecikmə vaxtı”nı başlatmış və Vəhy kitabının on birinci fəslindəki böyük şəhər Sodom və Misirin küçəsində iki şahidin ölü halda yatdığı üç yarım günün başlanğıcını qeyd etmiş ilk məyusluqla başladı.

July 18, 2020, marks the beginning of three-and-a-half symbolic days (a “seven times”), that had been illustrated by the history of 1856 through to 1863. Both periods are symbols of the “seven times.” Both periods mark a change of dispensation (a transition). Both periods represent an increase of knowledge associated with the “seven times.”

18 iyul 2020-ci il, 1856-cı ildən 1863-cü ilədək olan tarixlə təsvir edilmiş üç il yarımlıq simvolik günlərin (“yeddi vaxtın”) başlanğıcını qeyd edir. Hər iki dövr “yeddi vaxtın” rəmzidir. Hər iki dövr dispensasiyanın dəyişməsini (bir keçidi) işarələyir. Hər iki dövr “yeddi vaxt”la əlaqəli biliyin artmasını təmsil edir.

It was in the period of transition from the kingdom of Babylon unto the kingdom of Medo-Persia that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer, thus identifying the Leviticus twenty-six prayer as a waymark of the transition of the last days. In Miller’s dream, at the end of seven expressions of the word “scattering,” Miller both weeps and prays. The weeping marks the point when the Lion of the tribe of Judah (the dirt brush man), unseals a message that has been sealed.

Danielın Levililər iyirmi altıncı fəslindəki duanı etdiyi dövr Babil padşahlığından Med-Fars padşahlığına keçid dövrü idi; beləliklə, Levililər iyirmi altıncı fəslindəki dua son günlərin keçidinin bir nişangahı kimi müəyyən edilir. Millerin yuxusunda “səpələnmə” sözünün yeddi ifadəsinin sonunda Miller həm ağlayır, həm də dua edir. Ağlama Yəhuda qəbiləsinin Aslanının (torpaq fırçası olan adamın) möhürlənmiş bir xəbəri açdığı nöqtəni işarələyir.

Miller’s prayer marks the Leviticus twenty-six prayer of Daniel, that is associated with “seven times,” and occurs when the door and windows were opened in Miller’s dream. But the prayer of Daniel, in chapter nine, also aligns with the prayer of Daniel in chapter two. It also aligns with Nebuchadnezzar’s prayer of confession at the conclusion of his “seven times.”

Millerin duası, “yeddi dəfə” ilə əlaqələndirilən və Millerin yuxusunda qapı ilə pəncərələrin açıldığı zaman baş verən Levililər iyirmi altıdakı Daniel duasını işarələyir. Lakin Danielin doqquzuncu fəsildəki duası həm də Danielin ikinci fəsildəki duası ilə uyğunlaşır. O, həmçinin Navuxodonosorun öz “yeddi dəfə”sinin sonunda etdiyi etiraf duası ilə də uyğunlaşır.

Miller’s prayer was therefore represented by the Leviticus twenty-six prayer, which was a public prayer of confession and a prayer of request for the unsealing of the last prophetic secret, because all prophecy illustrates the last days. Therefore the secret of Daniel chapter two represents the last secret to be unsealed. Miller’s prayer, in his dream, was a prayer of anxiety and righteous indignation concerning the abominations that had happened to the jewels in his room. His anxiety was illustrated by those who sigh and cry in Ezekiel chapter nine, during the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand.

Beləliklə, Millerin duası Levililər iyirmi altıncı fəsildəki dua ilə təmsil olunurdu; bu, ictimai etiraf duası və son peyğəmbərlik sirrinin möhürünün açılması üçün edilən bir xahiş duası idi, çünki bütün peyğəmbərlik son günləri təsvir edir. Buna görə də Daniel kitabının ikinci fəslindəki sirr açılacaq son sirri təmsil edir. Millerin duası, onun yuxusunda, otağındakı cəvahirata edilmiş iyrəncliklərlə bağlı nigaranlıq və saleh qəzəb duası idi. Onun nigaranlığı, yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi zamanı, Yezekel kitabının doqquzuncu fəslində ah çəkib fəryad edənlərlə təsvir olunurdu.

Miller watched as the truths were progressively buried by counterfeit doctrines, and which ultimately reached a point where the casket (the Bible itself) was destroyed. The destruction of Miller’s casket took place in the third generation of Adventism when there was a purposeful movement to set aside the King James Bible for the modern corrupted Catholic-based versions of the Bible.

Miller həqiqətlərin saxta təlimlər vasitəsilə tədricən basdırıldığını izləyirdi və bu proses nəhayət elə bir nöqtəyə çatdı ki, tabutun (Müqəddəs Kitabın özünün) məhv edilməsi baş verdi. Millerin tabutunun məhv edilməsi Adventizmin üçüncü nəslində, King James Müqəddəs Kitabını kənara qoyub onun yerinə Müqəddəs Kitabın müasir, təhrif olunmuş, katolik əsaslı versiyalarını qəbul etmək məqsədilə qəsdən bir hərəkata başlandığı zaman baş verdi.

Miller wept, then prayed, and immediately a door opened, and the people all left. Then the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah) entered, opened the windows and began to clean. Then Miller expressed his concern for the scattered jewels, and the dirt brush man promised that he would take care of the jewels. In the bustle of the dirt brush man’s cleaning project, Miller closed his eyes for a moment, and when he opened his eyes, the rubbish was gone. The jewels were scattered around the room, and the dirt brush man then placed the larger casket on the table, gathered the jewels and cast them into the casket and said, “come and see.”

Miller ağladı, sonra dua etdi və dərhal bir qapı açıldı, insanlar isə hamısı çıxıb getdilər. Sonra kir toplayan adam (Yəhuda qəbiləsinin Aslanı) içəri girdi, pəncərələri açdı və təmizləməyə başladı. Sonra Miller ətrafa səpələnmiş cəvahiratlar üçün narahatlığını bildirdi və kir toplayan adam cəvahiratların qayğısına qalacağını vəd etdi. Kir toplayan adamın təmizləmə işinin gur hərəkəti içində Miller bir anlığa gözlərini yumdu və gözlərini açanda zibil yox olmuşdu. Cəvahiratlar otağın hər tərəfinə səpələnmişdi və kir toplayan adam bundan sonra böyük sandığı masanın üstünə qoydu, cəvahiratları topladı və onları sandığın içinə ataraq dedi: “gəlin və görün.”

The expression, “come and see,” is a symbol that a truth has just been unsealed. The truth that is unsealed for Miller is the final truth, for the next thing to happen is the awakening of Miller at the “shout,” representing the loud cry. Miller was the last to receive the message of the Midnight Cry in the history of the Millerites, and just before the shout that awakens him in the dream, he closed his eyes for a moment. The only passage in the Bible that references “a moment” and “eyes” is identifying the first resurrection.

“Gəl və gör” ifadəsi, bir həqiqətin yenicə möhürdən açıldığının rəmzidir. Miller üçün möhürdən açılan həqiqət son həqiqətdir, çünki bundan sonra baş verəcək növbəti şey Millerin “nidada” oyanmasıdır; bu da yüksək fəryadı təmsil edir. Milleritlərin tarixində Gecəyarısı Fəryadının xəbərini alan son şəxs Miller idi və onu yuxuda oyadan nidadan az əvvəl o, bir anlıq gözlərini yumdu. Müqəddəs Kitabda “bir an” və “gözlər”ə istinad edən yeganə ayə birinci dirilməni göstərir.

> Behold, I show you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed, In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality. 1 Corinthians 15:51–53.

> Budur, sizə bir sirr açıram: Hamımız yatmayacağıq, lakin hamımız dəyişdiriləcəyik, bir anda, bir göz qırpımında, son şeypurda; çünki şeypur səslənəcək, ölülər çürüməz olaraq dirildiləcək və biz dəyişdiriləcəyik. Çünki bu çürüyən bədən çürüməzliyi geyinməlidir və bu ölümlü bədən ölümsüzlüyü geyinməlidir. 1 Korinflilərə 15:51–53.

In the history of the transition of the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel, as represented in Revelation chapter eleven, Miller represents the very last of the wise virgins to receive the message of the Midnight Cry. The first to receive it were the most spiritual.

Üçüncü mələyin Laodikiya hərəkatının üçüncü mələyin Filadelfiya hərəkatına keçidinin tarixində, Vəhy kitabının on birinci fəslində təsvir olunduğu kimi, Miller Gecəyarısı Fəryadının xəbərini qəbul edən müdrik bakirələrin ən sonuncusunu təmsil edir. Onu ilk qəbul edənlər ən ruhani olanlar idi.

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “Bu, ikinci mələyin xəbərinə qüvvə verməli olan gecəyarısı hayqırtısı idi. Mələklər göydən göndərildi ki, ruhdan düşmüş müqəddəsləri oyatsınlar və onları qarşılarında duran böyük işə hazırlasınlar. Ən istedadlı adamlar bu xəbəri ilk qəbul edənlər olmadılar. Mələklər təvazökar, sədaqətli olanların yanına göndərildi və onları bu hayqırtını ucaltmağa sövq etdilər: ‘Budur, Bəy gəlir; Onu qarşılamağa çıxın!’ Bu hayqırtı etibar edilənlər tələsərək hərəkət etdilər və Müqəddəs Ruhun qüdrəti ilə xəbəri səsləndirib ruhdan düşmüş qardaşlarını oyatdılar. Bu iş insanların hikmətinə və təliminə deyil, Allahın qüdrətinə dayanırdı və hayqırtını eşidən Onun müqəddəsləri ona müqavimət göstərə bilmirdilər. Bu xəbəri ilk qəbul edənlər ən ruhani olanlar idi, əvvəllər işdə rəhbərlik etmiş olanlar isə onu qəbul edən və ‘Budur, Bəy gəlir; Onu qarşılamağa çıxın!’ hayqırtısının güclənməsinə kömək edənlər arasında ən sonuncular oldular.” Early Writings, 238.

At the end of the three and a half symbolic days of Revelation chapter eleven, the first of two messages, represented in Ezekiel chapter thirty-seven, is proclaimed. The first message brings the dead and scattered bones together, but they are still dead. The message was presented by the voice that cried “in the wilderness”, thus identifying that Ezekiel’s message begins before the three-and-a-half symbolic days concluded. Those three-and-a-half days represent a “wilderness”, and it is from the “wilderness” that the message is proclaimed. The “wilderness” is also a symbol of the “seven times,” which marks a transition and an unsealing that introduces a testing process.

Vəhy kitabının on birinci fəslindəki üç yarım rəmzi günün sonunda, Yezekel kitabının otuz yeddinci fəslində təmsil olunan iki xəbərin birincisi bəyan edilir. Birinci xəbər ölü və pərakəndə sümükləri bir araya gətirir, lakin onlar hələ də ölüdürlər. Bu xəbər “səhrada” fəryad edən səs tərəfindən təqdim edildi; bununla da Yezekelin xəbərinin üç yarım rəmzi gün başa çatmadan əvvəl başladığı müəyyən edilir. Həmin üç yarım gün bir “səhra”nı təmsil edir və xəbər məhz “səhra”dan bəyan olunur. “Səhra” həm də “yeddi zaman”ın rəmzidir; bu isə sınaq prosesini təqdim edən bir keçidi və möhürün açılmasını göstərir.

There is a progressive development of the message, and a progressive reception as illustrated with the Midnight Cry of the Millerite history. The most spiritual were the first to receive the message of the voice crying in the wilderness, and the historians of Adventism point to a letter written by William Miller just days before October 22, 1844, where Miller testifies that he finally understood and accepted Samuel Snow’s message of the Midnight Cry.

Xəbərin tədrici inkişafı vardır və bu, Millerçi tarixindəki Gecəyarısı Fəryadı ilə nümunələndirildiyi kimi, tədrici qəbul da vardır. Ruhani cəhətdən ən dərin olanlar səhrada fəryad edən səsin xəbərini ilk qəbul edənlər idilər və Adventizmin tarixçiləri William Miller tərəfindən 22 oktyabr 1844-dən cəmi bir neçə gün əvvəl yazılmış bir məktuba işarə edirlər; burada Miller şəhadət edir ki, o, nəhayət Samuel Snow-un Gecəyarısı Fəryadı xəbərini anlayıb qəbul etmişdir.

> “Dear Brother Himes: I see a glory in the seventh month which I never saw before. Although the Lord had shown me the typical bearing of the seventh month, one year and a half ago, yet I did not realize the force of the types. Now, blessed be the name of the Lord, I see a beauty, a harmony, and an agreement in the Scriptures, for which I have long prayed, but did not see until today. Thank the Lord, O my soul. Let Brother Snow, Brother Storrs, and others, be blessed for their instrumentality in opening my eyes. I am almost home. Glory! Glory! Glory! Glory!” William Miller, Signs of the Times, October 16, 1844.

> “Əziz Qardaş Himes: Mən yeddinci ayda əvvəllər heç vaxt görmədiyim bir izzət görürəm. Rəbb mənə bir il yarım əvvəl yeddinci ayın tipoloji mənasını göstərmiş olsa da, mən yenə də bu tiplərin qüvvəsini dərk etməmişdim. İndi isə Rəbbin adına alqış olsun, Müqəddəs Yazılarda bir gözəllik, bir ahəng və bir uyğunluq görürəm ki, bunun üçün uzun müddət dua etmişdim, lakin bu günədək onu görməmişdim. Ey canım, Rəbbə şükür et. Qardaş Snow, Qardaş Storrs və başqaları, gözlərimin açılmasında vasitə olduqları üçün mübarək olsunlar. Mən demək olar ki, evdəyəm. İzzət! İzzət! İzzət! İzzət!” William Miller, Signs of the Times, 16 oktyabr 1844.

In the repetition of the history of the Midnight Cry, as represented in Miller’s dream, Miller closed his eyes for a moment. Thus “in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised.” In Miller’s dream he represents the last to receive the message of the Midnight Cry, as he did in his own history. He represents those that finally accept the message just before the dirt brush man gathers up the scattered jewels and casts them into the larger casket. In Revelation chapter eleven, the last to accept the second message of Ezekiel, which is the message of the four winds of Islam, that is also the sealing message, do so just before the last of seven trumpets sound, which is the “third Woe” trumpet. “In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed.” (1 Corinthians 15:52)

Millerin yuxusunda təsvir olunduğu kimi, Gecəyarısı Hayqırtısının tarixinin təkrarlanmasında Miller bir anlığa gözlərini yumdu. Beləliklə, “bir anda, bir göz qırpımında, son şeypur zamanı; çünki şeypur çalınacaq və ölülər dirildiləcəklər.” Miller öz yuxusunda, öz tarixində olduğu kimi, Gecəyarısı Hayqırtısı xəbərini alan sonuncuları təmsil edir. O, toz fırçası olan adam səpələnmiş cəvahiratı yığıb onları daha böyük qutuya atmazdan az əvvəl xəbəri nəhayət qəbul edənləri təmsil edir. Vəhy kitabının on birinci fəslində, İslamın dörd küləyi haqqında olan və eyni zamanda möhürləmə xəbəri olan Hizqiyalın ikinci xəbərini qəbul edən sonuncular bunu yeddi şeypurdan sonuncusu çalınmazdan dərhal əvvəl edirlər; həmin şeypur “üçüncü Vay” şeypurudur. “Bir anda, bir göz qırpımında, son şeypur zamanı; çünki şeypur çalınacaq və ölülər çürüməz olaraq dirildiləcəklər, biz isə dəyişdiriləcəyik.” (1 Korinflilərə 15:52)

The passage is identifying the first resurrection that occurs at the second coming, but there is also a resurrection of the dead dry bones (the two witnesses) that occurs in the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven. In the “hour” of that earthquake, the last trumpet of the seven trumpets sounds, and the dead witnesses that were in the street are brought back to life, not as Laodiceans, but as Philadelphians, for at the trumpet of the third Woe, the two witnesses have been sealed and are changed to incorruptible, for they will never again sin. Miller represents the last to receive the message which brings the two witnesses to life, which is the message of the four winds of Islam, and is the sealing message.

Bu keçid ikinci gəliş zamanı baş verən birinci dirilməni müəyyən edir, lakin Vəhy kitabının on birinci fəslindəki böyük zəlzələnin saatında baş verən quru ölü sümüklərin (iki şahidin) bir dirilməsi də vardır. Həmin zəlzələnin “saatı”nda yeddi şeypurun son şeypuru çalınır və küçədə olan ölü şahidlər Laodikiyalılar kimi deyil, Filadelfiyalılar kimi yenidən həyata qaytarılırlar; çünki üçüncü Vay şeypurunda iki şahid möhürlənmiş və çürüməzliyə çevrilmişdir, buna görə də onlar bir daha heç vaxt günah etməyəcəklər. Miller, iki şahidi həyata gətirən xəbəri alan sonuncunu təmsil edir; bu, İslamın dörd küləyi barədə olan xəbərdir və bu, möhürləmə xəbəridir.

The sound of that trumpet raises the last of the dead dry bones that had been scattered in the street of Sodom and Egypt. Miller watched as the truths were progressively buried by counterfeit doctrines. Eventually Miller wept, marking the time when the unsealing was to begin, for the unsealing is a progressive work. That unsealing began in the ending period of the three-and-a-half days.

O şeypurun səsi Sodom və Misirin küçəsində səpələnmiş olan quru ölülük sümüklərinin sonuncusunu ayağa qaldırır. Miller həqiqətlərin saxta təlimlər vasitəsilə tədricən basdırıldığını seyr edirdi. Nəhayət, Miller ağladı və möhürün açılmasının başlanmalı olduğu vaxtı işarələdi, çünki möhürün açılması mərhələli bir işdir. Həmin möhürün açılması üç gün yarımlıq dövrün son mərhələsində başladı.

After Miller wept, the One who had the power to unseal the sealed book entered into the narrative. In Miller’s dream that was the Dirt Brush Man. Miller then prayed, and immediately a door opened, marking the point where the Laodicean movement of the third angel was going to transition unto the Philadelphia movement of the third angel. His prayer was the Leviticus twenty-six prayer, it was the prayer for understanding of the final prophetic secret and a public confession of the rebellion that brought the three-and-a-half days upon the two witnesses, it was the prayer of those who are sealed in Ezekiel chapter nine.

Miller ağladıqdan sonra möhürlənmiş kitabı açmaq qüdrətinə malik Olan rəvayətə daxil oldu. Millerin yuxusunda bu, Çirk Fırçası Adamı idi. Sonra Miller dua etdi və dərhal bir qapı açıldı; bu, üçüncü mələyin Laodikeya hərəkatının üçüncü mələyin Filadelfiya hərəkatına keçəcəyi nöqtəni işarələyirdi. Onun duası Levililər iyirmi altıncı fəslin duası idi; bu, son peyğəmbərlik sirrinin dərk edilməsi üçün edilən dua və iki şahidin üzərinə üç yarım günü gətirən üsyanın açıq etirafı idi; bu, Hizqiyalın doqquzuncu fəslində möhürlənənlərin duası idi.

Following the prayer, Christ (the dirt brush man) entered and began to clean up the room. At the end of the dirt brush man’s cleaning project, Miller closed his eyes for a moment, identifying the end of the period that the dead dry bones were to be resurrected. The dirt brush man then gathered the scattered jewels in Miller’s room, and placed them in a new, larger casket, upon a table in the center of Miller’s room, as the two witnesses are lifted up as the ensign. As the ensign, they then call unto God’s other flock that is still in Babylon to “come and see” the message that the Lion of the tribe of Judah has just cast into the new, larger casket.

Duadan sonra Məsih (kir fırçası olan adam) içəri girdi və otağı təmizləməyə başladı. Kir fırçası olan adamın təmizlik işinin sonunda, Miller bir anlıq gözlərini yumdu; bu, ölü, quru sümüklərin dirildiləcəyi dövrün sonunu göstərirdi. Sonra kir fırçası olan adam Millerin otağında səpələnmiş cəvahiratları topladı və onları Millerin otağının ortasında bir masanın üzərində yerləşdirilmiş yeni, daha böyük bir tabuta qoydu; necə ki, iki şahid bayraq kimi qaldırılır. Bayraq olaraq onlar daha sonra hələ Babil içində olan Allahın digər sürüsünü “gəlin və görün” deyə çağırırlar ki, Yəhuda qəbiləsinin Aslanının az əvvəl yeni, daha böyük tabutun içinə qoyduğu xəbəri görsünlər.

We will begin to consider the vision of the Ulai River as the symbol of the truths from the book of Daniel that was unsealed in 1798 in the next article. We have placed a few points of reference in place in advance of that consideration. The first is that the message of the Millerites was perfect (at its stage of growth), but incomplete. It was placed in the framework of two, not three desolating powers. The second is that when Miller’s dream identifies the ultimate restoration of the foundational truths, the foundational truths then are “ten times brighter” than their original glory. A third point is that the movement of the first angel (the Millerite movement), is repeated in the movement of the third angel, but with a few important caveats. The Millerites as a symbol were Philadelphians, they were a converted Nebuchadnezzar, but who ultimately and unfortunately, “rebuilt Jericho” in 1863.

Növbəti məqalədə 1798-ci ildə möhürü açılmış Daniel kitabındakı həqiqətlərin rəmzi olan Ulay çayı görüntüsünü nəzərdən keçirməyə başlayacağıq. Həmin mülahizəyə keçməzdən əvvəl bir neçə istinad nöqtəsini əvvəlcədən müəyyən etmişik. Birincisi budur ki, Millerçilərin xəbəri kamil idi (öz inkişaf mərhələsində), lakin natamam idi. O, viranedici üç qüvvənin deyil, iki qüvvənin çərçivəsinə yerləşdirilmişdi. İkincisi budur ki, Millerin yuxusu təməl həqiqətlərin son bərpasını müəyyən etdikdə, həmin təməl həqiqətlər öz ilkin izzətindən “on qat daha parlaq” olur. Üçüncü məqam budur ki, birinci mələyin hərəkatı (Millerçi hərəkatı) üçüncü mələyin hərəkatında təkrarlanır, lakin bir neçə mühüm qeyd-şərtlə. Millerçilər bir rəmz olaraq Filadelfiyalılar idilər; onlar iman gətirmiş bir Navuxodonosor idilər, lakin sonda və təəssüf ki, 1863-cü ildə “Yerixonu yenidən qurdular”.

The movement of the third angel began as Laodiceans, in need of conversion, but they would ultimately participate in the final destruction of Jericho (the Jericho of the last days).

Üçüncü mələyin hərəkatı, dönüşümə ehtiyacı olan Laodikiyalılar kimi başladı, lakin onlar nəhayətdə Yerixonun son məhvinə (axır günlərin Yerixosunun məhvinə) iştirak edəcəkdilər.

> “The Saviour had not come to set aside what patriarchs and prophets had spoken; for He Himself had spoken through these representative men. All the truths of God’s word came from Him. But these priceless gems had been placed in false settings. Their precious light had been made to minister to error. God desired them to be removed from their settings of error and replaced in the framework of truth. This work only a divine hand could accomplish. By its connection with error, the truth had been serving the cause of the enemy of God and man. Christ had come to place it where it would glorify God, and work the salvation of humanity.” The Desire of Ages, 287.

> “Xilaskar patriarxların və peyğəmbərlərin söylədiklərini aradan qaldırmaq üçün gəlməmişdi; çünki bu təmsilçi adamlar vasitəsilə danışan elə Özü idi. Allahın Kəlamındakı bütün həqiqətlər Ondan qaynaqlanmışdı. Lakin bu qiymətsiz cəvahiratlar saxta çərçivələrə yerləşdirilmişdi. Onların dəyərli nuru yalana xidmət etdirilmişdi. Allah istəyirdi ki, onlar yanlışlıq çərçivələrindən çıxarılsın və həqiqət çərçivəsində yenidən yerləşdirilsin. Bu işi yalnız ilahi bir əl yerinə yetirə bilərdi. Həqiqət yanlışlıqla əlaqəsi üzündən Allahın və insanın düşməninin işinə xidmət etmişdi. Məsih onu elə bir yerə qoymaq üçün gəlmişdi ki, o, Allahı izzətləndirsin və bəşəriyyətin xilasını həyata keçirsin.” The Desire of Ages, 287.

Back to Articles