Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Four

İsa Məsihin Vəhyi – Dördüncü Sayı

Isaiah Forty

Yeşaya qırxıncı fəsil

Author

Jeff Pippenger

Published

October 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.

Açılmaqda olan İsa Məsihin Vəhyinin xəbəri, “həqiqət” kimi tərcümə olunan ibrani sözünün müəyyənləşdirilməsini də ehtiva edir; bu söz, digər mənalarla yanaşı, Məsihin xarakterini Alfa və Omeqa kimi təmsil edir. Bir şeyin başlanğıcının onun sonunu təmsil etməsi bütün Müqəddəs Kitaba nüfuz edir və Məsihin xarakteri Müqəddəs Kitabda təzahür olunur, çünki O, Kəlamdır. Alfa və Omeqa Məsihin xarakterinin elə bir ünsürüdür ki, O, Özünün Allah olduğunun sübutu kimi bunu şəxsən Özü müəyyən edir.

Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.

Yeşaya kitabının qırxıncı fəsli, Yeşaya kitabının altmış altıncı fəslində sonuna qədər davam edən peyğəmbərlik nəqlinin başlanğıcını işarələyir. O, əvvəlcə göndərilən Təsəlliverəni müəyyən etməklə başlayır; Məsih ayrılışı ilə bağlı şagirdlərinə təsəlli verməsi üçün onu vəd edir, lakin Təsəlliverənin gəlişi, bütün peyğəmbərliklərdə olduğu kimi, öz kamil yerinə yetməsini axır günlərdə tapır. Yeşayanın və İsanın Təsəlliverənin gəlişini müəyyən etməsi, 18 iyul 2020-ci ildə baş vermiş yüz qırx dörd minlik hərəkatın məyusluğuna işarə edir.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.

> Bununla belə, sizə həqiqəti deyirəm: Mənim getməyim sizin üçün xeyirlidir; çünki əgər getməsəm, Təsəlli verən sizə gəlməyəcək; amma əgər getsəm, Onu sizə göndərəcəyəm. O gəldiyi zaman dünyanı günah, salehlik və hökm barəsində məzəmmət edəcək. Yəhya 16:7, 8.

The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.

“Günah, salehlik və hökm” sözləri Təsəlliverənin dünyanı “məzəmmət etmək” üçün istifadə edəcəyi sözlərdir. “Məzəmmət etmək” kimi tərcümə olunan sözün tərkibində inandırmaq mənası da vardır. “Günah, salehlik və hökm” şəklində olan bu üç mərhələ “həqiqət” kimi tərcümə olunan ivrit sözünü təmsil edir. Həmin söz ivrit əlifbasının birinci, on üçüncü və son hərflərindən yaradılmışdır və bu söz hər şeyin Yaradıcısının birinci və sonuncu, Alfa və Omeqa olduğunu təmsil edir. Təsəlliverən məyus olmuş yüz qırx dörd minin yanına gəldikdə, onlara, sonra isə dünyaya Allahın Alfa və Omeqa olduğunu inandıracaq.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> Təsəlli verin, xalqıma təsəlli verin, — deyir sizin Allahınız. Yerusəlimin qəlbinə danışın və ona car çəkin ki, onun mübarizə müddəti başa çatmışdır, təqsiri bağışlanmışdır; çünki o, bütün günahlarına görə Rəbbin əlindən ikiqat almışdır. Səhrada fəryad edənin səsi: “Rəbbin yolunu hazırlayın, çöllükdə Allahımız üçün bir şose yolu düzəldin. Hər dərə ucaldılacaq, hər dağ və təpə alçaldılacaq; əyri yerlər düzəldiləcək, nahamar yerlər hamar ediləcək. Və Rəbbin izzəti aşkar olacaq, bütün bəşər onu birlikdə görəcək; çünki bunu Rəbbin ağzı söyləmişdir.” Yeşaya 40:1–5.

The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”

Bu parça, Vəftizçi Yəhya ilə əvvəlcədən təmsil edilmiş və onun da İlyas ilə əvvəlcədən təmsil edildiyi, Malaki tərəfindən isə əhdin xəbərçisinin yolunu hazırlayan xəbərçi kimi müəyyən edilmiş William Miller ilə əvvəlcədən təmsil olunan son İlyas xəbərçisinin işini müəyyənləşdirir. Son İlyas hərəkatında, Rəbb məyus olmuş və gecikmə vaxtı ərzində Rəbbi gözləyənləri qüvvətləndirmək üçün Təsəlliverəni göndərdiyi zaman, “Rəbbin izzəti zahir olacaq və bütün bəşər onu birlikdə görəcək.” Rəbbin “izzəti” Onun xasiyyətidir və İsa Məsihin Vəhyi Onun Alfa və Omeqa kimi təqdim edilən xasiyyət ünsürünün möhürünün açılmasıdır. İlk beş ayənin girişindən sonra, “səhrada fəryad edən kəsin səsi” Allahdan soruşur: “Nəyi fəryad edim?”

> The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.

> Səs dedi: “Car çək.” O isə dedi: “Nəyi car çəkim?” Bütün bəşər otdur, onun bütün gözəlliyi çöl çiçəyi kimidir: ot quruyur, çiçək solur; çünki Rəbbin nəfəsi onun üzərinə əsir; həqiqətən, xalq otdur. Ot quruyur, çiçək solur, lakin Allahımızın kəlamı əbədi olaraq qalacaqdır. Yeşaya 40:6–8.

The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.

Məsihin Alfa və Omeqa kimi təmsil olunan xarakteri haqqında xəbər İslamın simvolizmi daxilində yerləşdirilmişdir. Hizqiyalın otuz yeddinci fəslində quru sümüklər vadisi əvvəlcə bir yerə toplanır, sonra isə dörd külək barədə peyğəmbərlik xəbəri vasitəsilə həyata gətirilir.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “Mələklər dörd küləyi saxlayırlar; onlar qəzəbli, qopub azad olmaq və bütün yer üzünün üzü ilə irəli atılmaq istəyən bir at kimi təsvir olunur; o, öz yolu boyunca dağıntı və ölüm gətirir.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Əbədi aləmin lap astanasında yuxuya gedəkmi? Süst, soyuq və ölü olaq mı? Ah, kaş kilsələrimizdə Allahın Öz xalqına üfürdüyü Ruh və nəfəs olaydı ki, onlar ayaqları üstə durub yaşasınlar. Biz yolun dar, qapının isə darlıq içində olduğunu görməliyik. Lakin dar qapıdan keçdiyimiz zaman, onun genişliyi hədsizdir.” Manuscript Releases, cild 20, 217.

The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində qəzəbli at İslamdır. Qəzəbli at, Vəhy kitabının yeddinci fəslində dörd mələyin dörd küləyi tutub saxlaması ilə təmsil olunduğu kimi, öz məhvetmə işini görməkdən geri saxlanılır. Yüz qırx dörd min möhürlənənədək onlar cilovlanırlar.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> Və bundan sonra mən yerin dörd bucağında dayanmış dörd mələyi gördüm; onlar yerin dörd küləyini tuturdular ki, nə yer üzərinə, nə dənizin üzərinə, nə də hər hansı bir ağacın üzərinə külək əssin. Və mən şərqdən yüksələn başqa bir mələk gördüm; onun əlində diri Allahın möhürü var idi. O, yerə və dənizə zərər vurmaq səlahiyyəti verilmiş o dörd mələyə uca səslə nida edərək dedi: “Allahımızın qullarını alınlarından möhürləyənədək nə yerə, nə dənizə, nə də ağaclara zərər vurun”. Vəhy 7:1–3.

The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.

Dörd küləyin saxlanılması, Allahın xalqının möhürlənməsi başa çatana qədər İslamın cilovlanmasını təmsil edir. İslam Vəhy kitabında yeddi surun son üçü, həmçinin üç vay kimi təqdim olunur.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> Və mən baxdım və göyün ortasından uçan bir mələyi gördüm və eşitdim; o, uca səslə deyirdi: Vay, vay, vay yer üzündə yaşayanların halına, hələ səs salacaq olan üç mələyin şeypurlarının digər səslərinə görə! Vəhy 8:13.

After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.

Üç vay şeypurunu təqdim etdikdən sonra, Yəhya doqquzuncu fəsildə İslamın xüsusiyyətlərini müəyyən edir. Doqquzuncu fəslin dördüncü ayəsində İsлама bir əmr verilir; bu əmr Məhəmməddən sonra ilk rəhbər olan Əbubəkrin tarixində yerinə yetirilmişdir.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> Onlara əmr olundu ki, yerin otuna, heç bir yaşıl şeyə və heç bir ağaca zərər yetirməsinlər; ancaq alınlarında Allahın möhürü olmayan insanlara. Vəhy 9:4.

Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.

Uriyah Smit dördüncü ayə ilə Əbubəkr arasındakı əlaqəni müəyyən etmişdir.

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:

> “Məhəmmədin ölümündən sonra, hicri 632-ci ildə komandanlıqda onun yerinə Əbubəkr keçdi; o da öz hakimiyyətini və idarəçiliyini möhkəm surətdə bərqərar edən kimi, ərəb qəbilələrinə dairəvi bir məktub göndərdi; aşağıdakılar həmin məktubdan götürülmüş bir parçadır:

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

> “‘Rəbbin döyüşlərini apardığınız zaman arxanızı çevirmədən kişi kimi davranın; lakin qələbəniz qadınların və uşaqların qanı ilə ləkələnməsin. Heç bir xurma ağacını məhv etməyin, heç bir taxıl sahəsini yandırmayın. Heç bir meyvə ağacını kəsməyin və yemək üçün kəsdikləriniz istisna olmaqla mal-qaraya heç bir zərər yetirməyin. Hər hansı bir əhd və ya müqavilə bağladığınız zaman ona sadiq qalın və sözünüzün ağası olun. Və yolunuzda monastırlarda təcrid olunmuş halda yaşayan, bu yolla Allaha xidmət etməyi qarşılarına məqsəd qoymuş bəzi dindar şəxslərlə rastlaşacaqsınız; onları rahat buraxın, nə onları öldürün, nə də monastırlarını dağıdın. Həmçinin şeytanın sinaqoquna mənsub, başlarının təpəsi qırxılmış başqa bir dəstə adamla da qarşılaşacaqsınız; əmin olun ki, onların kəllələrini yarasınız və ya Məhəmmədçi olana, ya da xərac verənə qədər onlara aman verməyəsiniz.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.

Uriya Smit bundan sonra Əbubəkrin Romaya qarşı müharibə aparmaq üçün göndərdiyi islam döyüşçüləri tərəfindən fərqləndirilməli olan iki sinif adamı müəyyən edir. O, bu siniflərdən birini bazar günü ibadət edən katolik rahiblər kimi müəyyən edir; digər sinif isə yeddinci günə ibadət edənlər idi. İslam yalnız günəşə sitayiş edənlərə hücum etməli idi. Mülahizələrimiz üçün daha mühüm olan budur ki, insanlar, istər bazar günü tutanlar, istərsə də Şənbəni tutanlar olsunlar, simvolik olaraq ot, yaşıl şeylər və ağaclar kimi təmsil olunurlar. Yeddinci fəsildəki dörd külək Şənbəni tutanlar möhürlənənədək otun üzərinə əsməkdən saxlanılmışdı.

The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.

Yüz qırx dörd minlik hərəkatının xəbərçisi Allaha belə soruşur: “Nəyi car çəkim?” Ona bildirildi ki, onun xəbəri Allahın Kəlamının əbədi olaraq möhkəm durması barədə olmalı idi və bu xəbər otun üzərinə əsən küləyin konteksti daxilində yerləşdirilməli idi. Təsəlliverici, İslamla bağlı baş tutmamış bir proqnoz səbəbilə məyus olmuş və bundan sonra on bakirə məsəlindəki ləngimə vaxtında olduqlarını dərk etmiş yüz qırx dörd minliyə göndərildikdə, onlar Təsəlliverici tərəfindən xəbərdar edilirlər ki, təqdim etməli olduqları xəbər Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində İslamın rolu haqqındakı xəbərdir. Təsəllivericinin, ləngimə vaxtının tarixində, gəlişi onların ayağa qalxmasına səbəb olur.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> O mənə dedi: Ey insan oğlu, ayaqların üstə dur, Mən səninlə danışacağam. O mənimlə danışanda ruh içimə daxil oldu və məni ayaqlarım üstə qaldırdı; beləliklə, mənimlə danışanı eşitdim. Yezekel 2:1, 2.

They stand when they are resurrected.

Onlar dirildildikləri zaman ayağa qalxırlar.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> Xalqlardan, nəsillərdən, dillərdən və millətlərdən olanlar onların cəsədlərini üç gün yarım görəcək və cəsədlərinin qəbirlərə qoyulmasına yol verməyəcəklər. Yer üzündə yaşayanlar onların üzərinə sevinəcək, şadlanacaq və bir-birinə hədiyyələr göndərəcəklər; çünki bu iki peyğəmbər yer üzündə yaşayanlara əzab verirdi. Üç gün yarımdan sonra isə Allahdan gələn həyat Ruhu onların içinə daxil oldu və onlar ayaqları üstə durdular; onları görənlərin üzərinə böyük qorxu düşdü. Vəhy 11:9–11.

The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.

Ayağa qalxmağın iki mərhələsi və sonra bayraq kimi yuxarı qaldırılma, Yezekel tərəfindən də otuz yeddinci fəsildə təsvir olunur. Yezekelin birinci mərhələsi məyusluq vadisində olan ölü quru sümüklərin bədən üzvlərini bir araya gətirir. Yezekelin ikinci mərhələsi isə dörd külək haqqında olan xəbərdir; bu, möhürləmə xəbəridir, yəni İslamın xəbəridir.

> And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.

> Və O mənə dedi: Ey bəşər oğlu, bu sümüklər dirilə bilərmi? Mən cavab verdim: Ya Rəbb Allah, bunu Sən bilirsən. O yenə mənə dedi: Bu sümüklər üzərində peyğəmbərlik et və onlara de: Ey quru sümüklər, Rəbbin sözünü eşidin. Xudavənd Rəbb bu sümüklərə belə buyurur: Budur, Mən sizə nəfəs daxil edəcəyəm və siz diriləcəksiniz; Mən sizin üzərinizə vətərlər çəkəcəyəm, üstünüzə ət gətirəcəyəm, sizi dəri ilə örtəcəyəm və içinizə nəfəs qoyacağam; siz diriləcəksiniz və biləcəksiniz ki, Mən Rəbbəm. Beləliklə, mənə əmr olunduğu kimi peyğəmbərlik etdim; və mən peyğəmbərlik edərkən bir səs oldu, və budur, bir titrəyiş baş verdi, sümüklər bir-birinə, hər sümük öz sümüyünə yaxınlaşdı. Mən baxdıqda, budur, onların üzərinə vətərlər və ət gəldi, və üstlərini dəri örtdü; lakin onlarda nəfəs yox idi. Sonra O mənə dedi: Küləyə peyğəmbərlik et, peyğəmbərlik et, ey bəşər oğlu, və küləyə de: Xudavənd Rəbb belə buyurur; Ey nəfəs, dörd küləkdən gəl və bu öldürülənlərin üzərinə əs ki, dirilsinlər. Mən də O mənə əmr etdiyi kimi peyğəmbərlik etdim, və nəfəs onların içinə girdi; onlar dirildilər və ayaqları üstə qalxdılar, olduqca böyük bir ordu oldular. Hezekiel 37:3–10.

In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.

Hazırda nəzərdən keçirdiyimiz Yeşaya mətnində, Təsəlliverici gəldikdə, onlar ayaqları üstə qalxırlar, sonra isə bayraq kimi uca bir dağa qaldırılır və “müjdə”ni — son yağışı, üçüncü mələyin xəbərini — bəyan edirlər.

> O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.

> Ey müjdə gətirən Sion, uca dağa qalx; ey müjdə gətirən Yerusəlim, səsini qüvvətlə ucaldıb qaldır; qaldır, qorxma; Yəhuda şəhərlərinə de: Budur Allahınız! Budur, Xudavənd Rəbb qüdrətli əllə gələcək, Onun qolu Onun üçün hökmranlıq edəcək; budur, Onun mükafatı Onunladır, əcri isə Onun önündədir. O, sürüsünü çoban kimi otaracaq; quzuları qolu ilə yığacaq, onları sinəsində daşıyacaq və balalı olanları yavaş-yavaş aparacaq. Suları ovucunun içində ölçən, göyləri qarışla ölçüb biçən, yerin tozunu ölçü ilə toplayan, dağları tərəzidə, təpələri isə çəki ilə çəkən kimdir? Rəbbin Ruhunu kim yönəltmişdir? Yaxud Onun müşaviri olub Ona kim öyrətmişdir? O, kiminlə məsləhətləşmişdir? Onu kim öyrətmiş, mühakimə yolunu Ona kim göstərmiş, biliyi Ona kim öyrətmiş və idrak yolunu Ona kim bildirmişdir? Budur, millətlər vedrədən düşən bir damla kimidir və tərəzinin xırda tozu sayılır; budur, adaları çox kiçik bir şey kimi qaldırır. Livan yandırmaq üçün yetərli deyil, onun heyvanları da yandırma qurbanı üçün yetərli deyil. Bütün millətlər Onun önündə heçlik kimidir; Onlar Onun nəzərində heçdən də aşağı, puç sayılır. Yeşaya 40:9–17.

Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.

Qəbirlərindən çıxmış olanlar bir bayraq kimi ucaldılır; yaxud Yeşayanın ifadə etdiyi kimi, onlar “uca bir dağa” aparılırlar. Uca dağ həmin bayraqdır və bu, 18 iyul 2020-ci il tarixli ilk məyusluğun başlatdığı ləngimə vaxtı ərzində Rəbbi gözləyənləri təmsil edir.

> One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.

> Bir nəfərin məzəmməti qarşısında min nəfər qaçacaq; beş nəfərin məzəmməti qarşısında siz qaçacaqsınız; nəhayət, dağın başında bir dirək kimi, təpə üzərində bir bayraq kimi tək qalacaqsınız. Buna görə də Rəbb sizə lütf göstərmək üçün gözləyəcək və buna görə də sizə mərhəmət etmək üçün ucaldılacaq; çünki Rəbb ədalət Allahıdır; Ona ümid bağlayanların hamısı nə bəxtiyardır! Yeşaya 30:17, 18.

In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.

Vəhy on birinci fəsildə bayraq göyə qaldırılır.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

> Onlar göydən özlərinə deyilən uca bir səs eşitdilər: “Buraya qalxın.” Və onlar bir bulud içində göyə qalxdılar; düşmənləri də onları gördü. Elə həmin saat böyük bir zəlzələ oldu, şəhərin onda biri uçdu, zəlzələdə yeddi min adam həlak oldu; qalanları isə qorxuya düşüb göyün Allahına izzət verdilər. Vəhy 11:12, 13.

Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.

Vəhy on bir göstərir ki, iki şahid zəlzələ ilə eyni saatda göyə qaldırılır. Keçmiş tarixdə Fransız İnqilabı ilə yerinə yetmiş zəlzələ, Bazar qanunu zamanı Amerika Birləşmiş Ştatlarının alt-üst edilməsini təmsil edir. Buna görə də bayraq Bazar qanunu zamanı qaldırılır və bayraq bundan sonra “müjdə”ni bütün dünyaya bəyan edir.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Ey bütün dünya sakinləri və yer üzündə yaşayanlar, dağlar üzərində bayraq qaldırdığı zaman baxın; şeypur çaldığı zaman isə dinləyin. Yeşaya 18:3.

The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.

“Şeypur” çalındığı zaman bayraq “xoş müjdə”ni təqdim edəcək. Vəhy kitabındakı son şeypur xəbəri yeddinci şeypurdur; bu da üçüncü vaydır, yəni İslamdır. Yeşaya, Yəhya və Yezekel hamısı axır günlərdən danışırlar və onlar heç vaxt bir-birinə zidd düşmürlər.

The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.

Bazar günü qanunu zamanı Allahın möhürü Allahın xalqının üzərinə vurulur.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> “Xasiyyətlərimizin üzərində bir ləkə və ya qüsur qaldığı müddətdə, heç birimiz heç vaxt Allahın möhürünü almayacağıq. Xasiyyətlərimizdəki nöqsanları aradan qaldırmaq, can məbədini hər cür murdarlıqdan təmizləmək bizə həvalə edilmişdir. O zaman, Əllincilik Günündə ilk yağış şagirdlərin üzərinə necə yağdısa, axır yağış da bizim üzərimizə eləcə yağacaq....”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.

> “Qardaşlar, hazırlığın böyük işində nə edirsiniz? Dünya ilə birləşənlər dünyəvi qəlibi qəbul edir və vəhşinin nişanına hazırlaşırlar. Özlərinə etibar etməyən, Allah qarşısında özlərini alçaldan və həqiqətə itaət etməklə canlarını təmizləyənlər isə səmavi qəlibi qəbul edir və alınlarında Allahın möhürünə hazırlaşırlar. Fərman verildikdə və damğa vurulduqda, onların xarakteri əbədiyyət boyu saf və ləkəsiz qalacaqdır.” Testimonies, 5-ci cild, 214–216.

Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.

Fərman bazar günü qanununda möhürlənsə də, möhürü qəbul edənlərin bazar günü qanunundan əvvəl möhür üçün hazırlanmış bir xasiyyətə malik olmaları gərəkdir; çünki bazar günü qanunu Allahın Kəlamındakı bütün böhranların işarə etdiyi böhrandır. O, on qız haqqında məsəlində gecəyarısı verilən “böhran”, yaxud “haray”dır.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “Xasiyyət böhran vasitəsilə üzə çıxır. Gecəyarısı ciddi səs, “Budur, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın”, deyə car çəkəndə, yuxuya getmiş bakirələr yuxularından oyandılar və hadisəyə kimlərin hazırlıq gördüyü məlum oldu. Hər iki tərəf qəfil yaxalandı, lakin biri fövqəladə vəziyyətə hazır idi, digəri isə hazırlıqsız aşkar olundu. Xasiyyət şərait vasitəsilə üzə çıxır. Fövqəladə hallar xasiyyətin həqiqi mahiyyətini ortaya qoyur. Qəfil və gözlənilməz bir fəlakət, itki və ya böhran, gözlənilməz bir xəstəlik və ya iztirab, insan canını ölümlə üz-üzə gətirən hər hansı bir şey, xasiyyətin həqiqi daxili mahiyyətini üzə çıxaracaq. Allahın Kəlamının vədlərinə həqiqi iman olub-olmadığı aşkar ediləcək. Canın lütf ilə dəstəklənib-dəstəklənmədiyi, çıraqla birlikdə qabda yağın olub-olmadığı aşkar ediləcək.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> “Sınaq dövrləri hamının başına gəlir. Allahın sınağı və yoxlaması altında biz özümüzü necə aparırıq? Çıraqlarımız sönürmü? Yoxsa biz onları hələ də yanar saxlayırıq? Lütf və həqiqətlə dolu Olanla əlaqəmiz vasitəsilə hər bir fövqəladə vəziyyətə hazırıqmı? Beş müdrik bakirə öz xasiyyətini beş ağılsız bakirəyə verə bilməzdi. Xasiyyət hər birimiz tərəfindən fərd olaraq formalaşdırılmalıdır.” Review and Herald, 17 oktyabr 1895.

The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.

Ağıllı bakirələrə nida edilməzdən əvvəl yağ lazım idi, çünki gecəyarısı böhranı gəlib çatanda yağı əldə etmək üçün artıq çox gec olur.

> “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

> “Çarəsizlik, müharibə və qan tökülməsi ruhu vardır və o ruh zamanın lap sonuna qədər artacaqdır. Allahın xalqı alınlarında möhürlənən kimi,—bu, görülə bilən hər hansı bir möhür və ya nişan deyildir, əksinə, həm zehni, həm də ruhani baxımdan həqiqətə kök salmaqdır ki, sarsıdıla bilməsinlər,—Allahın xalqı möhürlənib sarsıntıya hazır olan kimi, o gələcəkdir. Həqiqətən, bu artıq başlanmışdır; Allahın hökmləri indi ölkənin üzərindədir ki, bizə xəbərdarlıq versin, beləliklə də nəyin gəlməkdə olduğunu bilək.” Manuscript Releases, cild 1, 249.

The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.

Allahın möhürü həqiqətdə həm zehni, həm də ruhən kök salmaqdır. O möhür görünə bilməz, lakin bayraq görünəcək, çünki dünyanın xəbərdar edilə bilməsinin yeganə yolu budur. Buna görə də elə bir vaxt vardır ki, möhür görünə bilməz; bunun ardınca isə möhürün görünməli olduğu bazar günü qanunu gəlir.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “Müqəddəs Ruhun işi dünyanı günah, salehlik və hökm barəsində inandırmaqdır. Dünya yalnız həqiqətə iman edənlərin həqiqət vasitəsilə təqdis olunduğunu, uca və müqəddəs prinsiplər əsasında hərəkət etdiyini, Allahın əmrlərini yerinə yetirənlərlə onları ayaqları altına alanlar arasındakı ayırıcı xətti yüksək və uca mənada nümayiş etdirdiyini görməklə xəbərdar edilə bilər. Ruhun təqdissi Allahın möhürünə malik olanlarla saxta bir istirahət gününü saxlayanlar arasındakı fərqi aşkar edir. Sınaq gəldikdə, vəhşinin damğasının nə olduğu aydın şəkildə göstəriləcək. Bu, bazar gününün saxlanılmasıdır. Həqiqəti eşitdikdən sonra da bu günü müqəddəs hesab etməyə davam edənlər, zamanları və qanunları dəyişdirməyi düşündüyü üçün günah adamının nişanəsini daşıyırlar.” Bible Training School, 1 dekabr 1903.

The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.

Bazar günü qanunundan əvvəl əldə edilməli olan möhür Məsihin xasiyyətinin tam inkişafıdır və bu, mələklərdən başqa görünməz. Bazar günü qanunu zamanı görünən möhür isə yeddinci gün Şənbəsini saxlayanlardır, çünki bu, Allahın xalqının möhürü, yaxud əlamətidir.

> Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.

> Sən də İsrail övladlarına belə söylə: Həqiqətən, Mənim şənbətlərimi saxlayacaqsınız; çünki bu, nəsilləriniz boyunca Mənimlə sizin aranızda bir əlamətdir; ta ki, sizi müqəddəs edən Rəbbin Mən olduğumu biləsiniz. Çıxış 31:13.

The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi 18 iyul 2020-ci ildə başladı və bazar günü qanunundan əvvəl tamamlanmalıdır.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Ey dünyanın bütün sakinləri və yer üzündə yaşayanlar, baxın, dağlar üzərində bir bayraq qaldırıldığı zaman; və şeypur çalındığı zaman, eşidin. Yeşaya 18:3.

The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.

İndi möhürü açılmış olan yeddi göy gurultusu, yüz qırx dörd min nəfərin tarixinin üçüncü vayın şeypur xəbərdarlığı kontekstində yerləşdirilmiş bir xəbərin elan edilməsi işi olduğunu müəyyənləşdirir. Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində İslamın şeypuru məhz qəbirdən qaldırılan bayraq tərəfindən səsləndiriləndir.

The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.

1840-dan 1844-ə qədər olan tarixin dörd yol nişanı ilə uyğunlaşan hər bir islahat xəttinin dörd yol nişanı müəyyən edir ki, hər bir islahat xəttinin dörd mərhələsinin hər biri həmişə eyni mövzuya malikdir. 1840-dan 1844-ə qədər olan dövrlə təmsil edilmiş yüz qırx dörd minin tarixindəki birinci yol nişanı 11 sentyabr 2001-ci ildə ismarıcın gücləndirilməsi idi. Həmin yol nişanı İslam idi. Yüz qırx dörd min üçün paralel tarixin ikinci yol nişanı 18 iyul 2020-ci il məyusluğu idi. Həmin yol nişanı zamanın tətbiqi ilə təhrif edilmiş İslam haqqında bir öncədənxəbər idi. Gecəyarısı Nidasını işarələyən üçüncü yol nişanı İslamla bağlı uğursuz öncədənxəbərin islahıdır. Bu islah zamanın tətbiqinin rədd edilməsini təmsil edir. Dördüncü yol nişanı Bazar qanunudur; burada qaldırılan bayraq yeddinci şeypuru səsləndirir, hansı ki, üçüncü vaydır, hansı ki, İslamdır.

Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.

Yeşayanın qırxıncı fəsli növbəti iyirmi altı fəsil üçün başlanğıc nöqtəsini müəyyən edir. Həmin başlanğıc nöqtəsi Vəhy kitabının on birinci fəslində yerləşir; orada xalqa əzab verən iki peyğəmbər yenidən həyata qaytarılır. Təsəlliverici onları dirildir və ayaq üstə durma vəziyyətinə gətirir, bundan sonra isə onlar göyə qaldırılırlar. Yeşaya İlyas xəbərçisini səhrada fəryad edən səs kimi təqdim edir. Sonra həmin xəbərçi öz ismarıcının nə olmalı olduğunu soruşur və ona peyğəmbərlik simvolizmi ilə bildirilir ki, İslamın ismarıcı nişanın elan etdiyi şeypur xəbərdarlığıdır. Lakin axır günlərdə İslamın xəbərdarlıq şeypuru kimi təqdim edilə bilməsinin yeganə yolu keçmişin İslamını müəyyən etməkdir. Millerçilərin anladığı şəkildə İslamın başlanğıcı və Həbəqququn iki müqəddəs cədvəlində qrafik olaraq təsvir edildiyi kimi, üçüncü vayın İslamını müəyyən etmək üçün istifadə olunmalıdır.

> I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> Rəbbin günündə Ruhda idim və arxamca şeypur səsi kimi böyük bir səs eşitdim. Vəhy 1:10.

John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.

Yəhya Vəhydə arxasından şeypur səsini eşitdi və Yəhya keçmişdən gələn bir səsi eşidən yüz qırx dörd mini təmsil edir. Yəhyanın arxasındakı səs, yəni keçmişdən gələn şeypur səsini təmsil edən bu səs, şeypurların bazar ibadətinə qarşı Allahın hökmləri olması ilə bağlı qabaqcılların anlayışıdır. İlk dörd şeypur, 321-ci ildə Konstantin tərəfindən qəbul edilən ilk bazar qanununa cavab olaraq bütpərəst Romaya qarşı gətirilmişdi. Birinci və ikinci vay olan beşinci və altıncı şeypur, 538-ci ildə Orlean Şurasında o da bir bazar qanunu qəbul etdikdən sonra papalıq Romanına qarşı Allahın hökmlərini təmsil edir. İslamın üçüncü vayı Birləşmiş Ştatlarda bazar qanunu qəbul edildikdə gəlir. O zaman bayraq qaldırılır və İslamın başlanğıcdakı roluna əsaslanaraq onun peyğəmbərlikdəki rolunu müəyyən edir.

The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”

Bayrağın elan etdiyi xəbər yalnız bu xəbər Alfa və Omeqa konteksti daxilində yerləşdirildikdə bərqərar edilə bilər. Yeşaya kitabının qırxıncı fəslindəki bu girişdən sonra, Allahın Alfa və Omeqa kimi təqdim olunduğu ən qüvvətli və ən birbaşa Müqəddəs Kitab bəyanı ardıcıl bir neçə fəsildə ortaya qoyulur. Həmin fəsillər, “Allahın” İsaya “verdiyi”, “tezliklə baş verməli olan şeyləri qullarına göstərmək üçün; və onu öz mələyi vasitəsilə qulu Yəhyaya göndərib nişanələrlə bildirdiyi”, Yəhyanın isə onu “bir kitabda” yazıb “yeddi kilsəyə” göndərdiyi İsa Məsihin Vəhyinin Yeşaya tərəfindən təqdim olunan təsviridir.

We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.

Yeşayanın növbəti məqalədə aşağıdakı fəsillərini nəzərdən keçirəcəyik.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> Bu peyğəmbərliyin sözlərini oxuyan, eşidən və onda yazılanları qoruyan nə bəxtiyardır; çünki vaxt yaxındır. Vəhy 1:3.

Back to Articles