Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Twenty-Five

Qırxıncı Ayənin Gizli Tarixi — İyirmi Beş Sayı

Ezekiel Number Six

Yezekel altıncı nömrə

Author

Jeff Pippenger

Published

August 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

I have been drawing from a passage in Testimonies that provides various lines of truth in connection with the experience of Ezekiel, Isaiah and John within the sanctuary. John turned to see a voice behind him in Revelation chapter one.

Mən Müqəddəs Məkan daxilində Hizqiyalın, Yeşayanın və Yəhyanın təcrübəsi ilə əlaqədar həqiqətin müxtəlif xətlərini təqdim edən “Şəhadətlər”dəki bir parçadan faydalanmışam. Yəhya Vəhy kitabının birinci fəslində arxasındakı səsi görmək üçün çevrildi.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks. Revelation 1:10–12.

> Rəbbin günündə Ruhda idim və arxamdan şeypur səsi kimi böyük bir səs eşitdim; deyirdi: Mən Alfa və Omeqayam, əvvəlki və axırıncıyam; və nə görürsənsə, onu kitaba yaz və Asiyada olan yeddi kilsəyə göndər: Efesə, Smirnaya, Perqamosa, Tiatiraya, Sardisə, Filadelfiyaya və Laodikeyaya. Mənimlə danışan səsi görmək üçün döndüm. Döndükdə isə yeddi qızıl şamdan gördüm. Vəhy 1:10–12.

From the isle of Patmos and then into the heavenly sanctuary, where John sees the vision of Christ that Sister White informs us of, is the same vision that Daniel saw in chapter ten of his book.

Patmos adasından sonra səmavi müqəddəs məkana qədər, Yəhyanın Məsihin görüntüsünü gördüyü yerdə — Bacı Uaytın bizə bildirdiyi kimi — bu, Danielin öz kitabının onuncu fəslində gördüyü həmin görüntüdür.

> “‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all.... Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude’ (Daniel 10:2–6).

> “‘O günlərdə mən, Daniel, üç tam həftə yas tuturdum. Nə ləziz çörək yedim, nə də ağzıma ət və şərab dəydi; heç özümü məsh də etmədim.... Sonra gözlərimi qaldırıb baxdım və budur, kətana bürünmüş bir kişi gördüm; belinə Ufazın xalis qızılından kəmər bağlanmışdı. Bədəni də zəbərcəd kimi idi, üzü şimşəyin görünüşü kimi, gözləri alov məşəlləri kimi, qolları və ayaqları cilalanmış tunc rəngində idi, söylədiyi sözlərin səsi isə çoxluğun səsi kimi idi’ (Daniel 10:2–6).”

> “This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. Our Lord comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days.” Sanctified Life, 49.

> “Bu təsvir, Məsihin Patmos adasında Yəhyaya aşkar edildiyi zaman onun verdiyi təsvirə bənzəyir. Allahın Oğlundan daha aşağı olmayan bir Şəxs Danielə göründü. Rəbbimiz axır günlərdə nə baş verəcəyini Danielə öyrətmək üçün başqa bir səmavi elçi ilə gəlir.” Sanctified Life, 49.

The first nine verses identify how the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before the close of human probation. The revelation was given by God to Jesus, who gave it to Gabriel, who gave it to John with a commission for John to send the message to the seven churches. Isaiah received his commission to do the same in chapter six, and Ezekiel received the same mandate in chapters two and three. John is a prisoner when he receives his commission, Ezekiel and Daniel are captives in Babylon and Isaiah is living in the history of the wicked king Ahaz of Judah.

İlk doqquz ayə İsa Məsihin Vəhyinin insan sınaq müddətinin sona çatmasından dərhal əvvəl necə açıldığını göstərir. Vəhy Allah tərəfindən İsaya verildi; İsa onu Cəbrayıla verdi; Cəbrayıl isə onu Yəhyaya verdi və Yəhyaya bu xəbəri yeddi cəmiyyətə göndərmək tapşırığı verildi. Yeşaya da altıncı fəsildə eyni şeyi etmək üçün öz tapşırığını aldı, Hizqiyal isə ikinci və üçüncü fəsillərdə eyni əmrini aldı. Yəhya öz tapşırığını aldığı zaman məhbusdur, Hizqiyal və Daniel Babildə əsirdirlər, Yeşaya isə Yəhudanın pis padşahı Ahazın dövründə yaşayır.

> “There were wheels within wheels in an arrangement so complicated that at first sight they appeared to Ezekiel to be all in confusion. But when they moved, it was with beautiful exactness and in perfect harmony. Heavenly beings were impelling these wheels, and, above all, upon the glorious sapphire throne, was the Eternal One; while round about the throne was the encircling rainbow, emblem of grace and love. Overpowered by the terrible glory of the scene, Ezekiel fell upon his face, when a voice bade him arise and hear the word of the Lord. Then there was given him a message of warning for Israel.” Testimonies, 751.

> “Təkərlər təkərlərin içində idi; onların quruluşu o qədər mürəkkəb idi ki, ilk baxışda Hizqiyala hər şey tam bir qarışıqlıq içində görünürdü. Lakin onlar hərəkət etdikdə, bu, gözəl bir dəqiqliklə və kamil ahəng içində baş verirdi. Səmavi varlıqlar bu təkərləri hərəkətə gətirirdi və hər şeydən yuxarıda, əzəmətli yaqut rəngli safir taxt üzərində Əbədi Olan var idi; taxtın ətrafını isə lütf və məhəbbətin rəmzi olan qurşaqlayan göy qurşağı bürümüşdü. Mənzərənin dəhşətli izzəti qarşısında sarsılan Hizqiyal üzüstə yerə yıxıldı; bu zaman bir səs ona qalxmağı və Rəbbin sözünü eşitməyi əmr etdi. Sonra ona İsrail üçün bir xəbərdarlıq xəbəri verildi.” Testimonies, 751.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. Isaiah 6:8.

> Mən həmçinin Rəbbin səsini eşitdim; O deyirdi: Kimi göndərim və bizim üçün kim gedəcək? O zaman mən dedim: Mən buradayam; məni göndər. Yeşaya 6:8.

> “This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate...

> “Bu görüntü Yezekelə onun zehninin qaranlıq qabaqcadan duyğularla dolu olduğu bir vaxtda verilmişdi. O, atalarının diyarını viranə vəziyyətdə görürdü...”

> “In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. …

> “Eynilə də, Allah sevimli Yəhyaya gələcək əsrlər üçün kilsənin tarixini açmaq üzrə olduğu zaman, ona ‘İnsan Oğluna bənzər Birini’ şamdanların arasında gəzən halda göstərməklə, Xilaskarın Öz xalqına olan marağı və qayğısına dair ona bir təminat verdi; həmin şamdanlar yeddi kilsəni simvolizə edirdi. …”

> “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. …

> “Bu dərslər bizim faydamız üçündür. Biz imanımızı Allah üzərində möhkəmləndirməliyik, çünki qarşımızda elə bir vaxt durur ki, insanların canlarını sınağa çəkəcək. …”

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.

> “Biz böyük və təntənəli hadisələrin astanasında dayanmışıq. Peyğəmbərlik sürətlə yerinə yetir. Rəbb qapıdadır. Çox keçmədən qarşımızda yaşayanların hamısı üçün olduqca böyük əhəmiyyət daşıyan bir dövr açılacaq. Keçmişin mübahisələri yenidən canlandırılacaq; yeni mübahisələr meydana çıxacaq. Dünyamızda baş verəcək səhnələr hələ heç xəyal belə edilməmişdir. Şeytan insan vasitələri ilə fəaliyyətdədir. Konstitusiyanı dəyişdirməyə və bazar gününə riayət olunmasını məcburi edən bir qanunu təmin etməyə cəhd göstərənlər bunun nəticəsinin nə olacağını çox az dərk edirlər. Böhran artıq lap yaxınımızdadır.”

> “But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge. …

> “Lakin Allahın qulları bu böyük böhran zamanı özlərinə güvənməməlidirlər. Yeşayaya, Hizqiyala və Yəhyaya verilən görüntülərdə biz göyün yer üzündə baş verən hadisələrlə nə qədər sıx bağlı olduğunu və Ona sədaqətli olanlar üçün Allahın qayğısının nə qədər böyük olduğunu görürük. Dünya hökmdarsız deyildir. Qarşıdakı hadisələrin gedişatı Rəbbin əlindədir. Göylərin Əzəməti, Öz kilsəsinin qayğıları ilə yanaşı, millətlərin taleyini də Öz nəzarətində saxlayır. …”

> “In Ezekiel’s vision God had His hand beneath the wings of the cherubim. This is to teach His servants that it is divine power that gives them success. He will work with them if they will put away iniquity and become pure in heart and life.

> “Yezekelin görüntüsündə Allahın əli kərubların qanadları altında idi. Bu, Öz qullarına öyrətmək üçündür ki, onlara uğur verən ilahi qüvvədir. Əgər onlar günahı kənara qoyub ürəkdə və həyatda pak olsalar, O, onlarla birlikdə işləyəcəkdir.

> “The bright light going among the living creatures with the swiftness of lightning represents the speed with which this work will finally go forward to completion. …

> “Canlı məxluqların arasında ildırım sürəti ilə hərəkət edən parlaq nur, bu işin nəhayət tamamlanmağa doğru hansı sürətlə irəliləyəcəyini təmsil edir. …”

> “Brethren, it is no time now for mourning and despair, no time to yield to doubt and unbelief. Christ is not now a Saviour in Joseph’s new tomb, closed with a great stone and sealed with the Roman seal; we have a risen Saviour. He is the King, the Lord of hosts; He sitteth between the cherubim; and amid the strife and tumult of nations He guards His people still. He who ruleth in the heavens is our Saviour. He measures every trial. He watches the furnace fire that must test every soul. When the strongholds of kings shall be overthrown, when the arrows of God’s wrath shall strike through the hearts of His enemies, His people will be safe in His hands.” Testimonies, volume 5, 752–754.

> “Qardaşlar, indi matəm və ümidsizlik vaxtı deyil, şübhəyə və imansızlığa təslim olmaq vaxtı deyil. Məsih indi Yusifin böyük bir daşla bağlanmış və Roma möhürü ilə möhürlənmiş yeni məzarında olan bir Xilaskar deyildir; bizim dirilmiş bir Xilaskarımız var. O, Padşahdır, orduların Rəbbidir; O, keruvların arasında taxt qurmuşdur; və millətlərin çəkişməsi və iğtişaşı içində O, Öz xalqını hələ də qoruyur. Göylərdə hökmranlıq edən bizim Xilaskarımızdır. O, hər bir sınağı ölçür. O, hər canı sınaqdan keçirməli olan kürənin oduna nəzarət edir. Padşahların istehkamları yıxılacağı zaman, Allahın qəzəbinin oxları Onun düşmənlərinin ürəklərini deşib keçəcəyi zaman, Onun xalqı Onun əllərində amanda olacaqdır.” Testimonies, 5-ci cild, 752–754.

Four biblical witnesses attest to the fact that the message of the Revelation of Jesus Christ is given to those persons who are typified by these prophet’s experiences in the sanctuary. It is when we enter into the heavenly sanctuary that we are given the message which we have been ordained to proclaim. The “furnace fire” which tests “every soul” is the furnace of Malachi three.

Müqəddəs Kitabdakı dörd şahid təsdiq edir ki, İsa Məsihin Vəhyinin xəbəri, peyğəmbərin məbəddəki bu təcrübələri ilə timsallaşdırılan şəxslərə verilir. Bizə bəyan etmək üçün təyin olunduğumuz xəbər, məhz səmavi məbədə daxil olduğumuz zaman verilir. “Hər bir canı” sınayan “ocaq alovu” Malaki üçüncü fəsildəki ocaqdır.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–4.

> Lakin Onun gəlişi gününə kim tab gətirə bilər? və O zühur etdiyi zaman kim ayaqda dura bilər? çünki O, saflaşdırıcının oduna və yuyucuların sabununa bənzəyir; Və O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; və Levi oğullarını təmizləyəcək, onları qızıl və gümüş kimi pak edəcək ki, Rəbbə salehliklə təqdim olunan təqdim təqdim etsinlər. O zaman Yəhudanın və Yerusəlimin təqdim etdiyi təqdim keçmiş günlərdə olduğu kimi, əvvəlki illərdə olduğu kimi, Rəbbə xoş gələcək. Malaki 3:2–4.

The refiner knows that the silver has been in the furnace for the correct amount of time when the silver is so pure that it reflects the refiner’s face. This fact about how silver was anciently refined, aligns with the causative verb “marah” that Daniel saw in chapter ten. In these final days the Lord is leading His people into the sanctuary to test, purify and purge the candidates to be a part of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. In this period of time, “He will work with” us, “if” we “will put away iniquity and become pure in heart and life.” Some as in Daniel ten flee from that experience, but those, symbolized by Daniel do see the great looking glass vision of the revelation of Jesus Christ will, as Isaiah illustrates have their lips touched with a coal from the altar and will be purified and prepared to give a message to both an apostate church, and then the world.

Təmizləyən bilir ki, gümüş o zaman sobada düzgün müddət ərzində qalmışdır ki, gümüş elə saflaşmış olsun ki, təmizləyənin üzünü əks etdirsin. Gümüşün qədimdə necə saflaşdırıldığına dair bu həqiqət, Danielin onuncu fəsildə gördüyü “marah” səbəb bildirən felinə uyğun gəlir. Bu son günlərdə Rəbb Öz xalqını yüz qırx dörd minlik bayrağın bir hissəsi olmağa namizəd olanları sınamaq, saflaşdırmaq və təmizləmək üçün müqəddəs məkana yönəldir. Bu zaman dövründə O, “bizimlə işləyəcək”, “əgər” biz “haqsızlığı kənara qoyub ürəkdə və həyatda pak olsaq”. Bəziləri, Daniel 10-da olduğu kimi, bu təcrübədən qaçırlar; lakin Daniel ilə rəmzləndirilən, İsa Məsihin vəhyinin böyük güzgü kimi görüntüsünü görənlər, Yeşayanın göstərdiyi kimi, dodaqları qurbangahdan götürülmüş közlə toxundurulacaq və həm dönük bir kilsəyə, sonra isə dünyaya bir xəbər vermək üçün saflaşdırılıb hazırlanacaqlar.

The message is presented to those faithful souls in the sanctuary. Leviticus twenty-three when aligned with the Pentecostal season is designed to reflect the Ark of the covenant in the Most Holy Place. By faith the structure of the chapter’s messages identifies three waymarks within the sacred history that the furnace test is accomplished. Divinely profound—the prophetic structure of chapter twenty-three allows the student of prophecy to locate Ezekiel in verse one of chapter one.

Bu xəbər məbəddə olan sadiq canlara təqdim olunur. Levililər iyirmi üç, Pentikost mövsümü ilə uyğunlaşdırıldıqda, Ən Müqəddəs Yerdə olan Əhd Sandığını əks etdirmək üçün nəzərdə tutulmuşdur. İman vasitəsilə fəslin xəbərlərinin quruluşu müqəddəs tarixin içərisində alovlu soba sınağının tamamlandığını göstərən üç nişangahı müəyyən edir. İlahi dərinliyə malik olan iyirmi üçüncü fəslin peyğəmbərlik quruluşu peyğəmbərlik tələbəsinə Yezekeli birinci fəslin birinci ayəsində yerləşdirməyə imkan verir.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity. Ezekiel 1:1, 2.

> Belə oldu ki, otuzuncu ildə, dördüncü ayda, ayın beşinci günündə, mən Kəbar çayı kənarında əsirlər arasında olarkən göylər açıldı və mən Allahın görüntülərini gördüm. Ayın beşinci günü — padşah Yehoyakinin əsirliyinin beşinci ili idi. Hezekiel 1:1, 2.

As a priest during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, Ezekiel is in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle, five years before the third of three sieges of Jerusalem by Nebuchadnezzar in 587 BC. The thirtieth year in the verse is thirty years after the greatest revival of Old Testament history, and it is in the fifth day of the fifth year, thus placing the number five upon Ezekiel's testimony. In the two opening verses we find thirty identified once and the number five mentioned three times. In the structure of Leviticus twenty-three aligned with the Pentecostal season the second test represented by thirty reaches to the feast of trumpets, the five days to the ascension of Christ, then five days to the day of atonement, then five days to the waymark representing both the former (Pentecost) and latter (Tabernacles) rain. The structure presents thirty, followed by three steps of five. Ezekiel is in the temple and the structure of Leviticus twenty-three is the Ark.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə vaxtında bir kahin olaraq, Ezekiel e.ə. 587-ci ildə Navuxodonosorun Yerusəlimə qarşı etdiyi üç mühasirədən üçüncüsünə beş il qalmış, on yeddinci Yubiley dövrünün otuzuncu ilindədir. Ayədəki otuzuncu il Əhdi-Ətiq tarixinin ən böyük dirçəlişindən otuz il sonradır və bu, beşinci ilin beşinci günündədir; beləliklə, beş rəqəmi Ezekielin şəhadətinin üzərinə qoyulur. Açılışdakı ilk iki ayədə otuz bir dəfə müəyyən edilir və beş rəqəmi üç dəfə xatırlanır. Əlli üçüncü fəsildəki quruluşun Pentikost mövsümü ilə uyğunlaşdırılmasında, otuz ilə təmsil olunan ikinci sınaq şeypurlar bayramına qədər çatır, beş gün Məsihin göyə yüksəlişinə, sonra beş gün kəffarə gününə, daha sonra isə həm əvvəlki (Pentikost), həm də sonrakı (Çardaqlar) yağışı təmsil edən nişangaha qədər daha beş gün uzanır. Quruluş otuzu, onun ardınca isə beşdən ibarət üç mərhələni təqdim edir. Ezekiel məbəddədir və Levililər iyirmi üçün quruluşu Əhdd sandığıdır.

The history attests to the fact that Ezekiel at the point is five years before a symbolic siege that concludes typifying the soon-coming Sunday law as represented by the destruction of Jerusalem. The number ‘five’ is a primary element of the design of Leviticus twenty-three, as is the number thirty.

Tarix şahidlik edir ki, Hezekiel bu məqamda Yerusəlimin dağıdılması ilə təmsil olunan tezliklə gələcək bazar günü qanununu tipləşdirərək başa çatan simvolik mühasirədən beş il əvvəldədir. “Beş” sayı, “otuz” sayı kimi, Levililər iyirmi üçün quruluşunun əsas ünsürüdür.

It has been shown in these articles that when the first twenty-two verses of the chapter are aligned with the final twenty-two verses, and then together those two lines of twenty-two verses are aligned with the Pentecostal season that the three-step testing process, which is the furnace fire of Malachi are clearly illustrated. The three steps possess an alpha and omega in the first and third steps that consists of a series of four waymarks that represent one step.

Bu məqalələrdə göstərilmişdir ki, fəslin ilk iyirmi iki ayəsi son iyirmi iki ayə ilə uyğunlaşdırıldıqda və sonra həmin iyirmi iki ayədən ibarət iki xətt birlikdə Pentikost mövsümü ilə uyğunlaşdırıldıqda, Malakinin od sobası olan üçpilləli sınaq prosesi aydın şəkildə təsvir olunur. Bu üç mərhələnin birinci və üçüncü mərhələlərində alfa və omeqa vardır; bunların hər biri bir mərhələni təmsil edən dörd nişangahdan ibarət bir silsilədən təşkil olunmuşdur.

Passover, followed by the feast of unleavened bread, followed by the first fruit offering of barley, then ‘five’ days to the end of the feast of unleavened bread. Those four waymarks make up the first test, and Jesus always illustrates the end by the beginning, and the third test is also made up of four waymarks. The feast of trumpets, then the ascension of Christ followed by the day of atonement, and then five days later the arrival of both Pentecost and Tabernacles. Pentecost is the symbol of the former rain and Tabernacles is a symbol of the latter rain. In the Leviticus twenty-three model both Pentecost and Tabernacles align.

Pasxa bayramı, onun ardınca Mayasız Çörək Bayramı, sonra arpanın ilk məhsulu təqdimatı, daha sonra isə Mayasız Çörək Bayramının sonuna qədər ‘beş’ gün. Bu dörd nişan birinci sınağı təşkil edir və İsa həmişə sonu başlanğıc vasitəsilə təsvir edir; üçüncü sınaq da dörd nişandan ibarətdir. Sur bayramı, sonra Məsihin göyə yüksəlişi, onun ardınca Kəffarə Günü, daha sonra isə beş gün sonra həm Pentikostun, həm də Çardaqlar Bayramının gəlişi. Pentikost ilkin yağışın rəmzidir, Çardaqlar Bayramı isə son yağışın rəmzidir. Levililər iyirmi üç modelində həm Pentikost, həm də Çardaqlar Bayramı bir xətt üzərinə düşür.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.

> Beləliklə, ey Sion övladları, sevinin və Allahınız Rəbdə şadlanın; çünki O, sizə əvvəlki yağışı ölçü ilə vermişdir və sizin üçün yağışı, əvvəlki yağışı və sonrakı yağışı birinci ayda endirəcəkdir. Yoel 2:23.

The final testing and purification process began on December 31, 2023. The first test was the foundational test symbolized by the controversy of the “robbers of thy people” that divided the group who had been previously tried by the disappointment of July 18, 2020.

Son sınaq və saflaşdırma prosesi 31 dekabr 2023-cü ildə başladı. Birinci sınaq, 18 iyul 2020-ci ilin məyusluğu ilə əvvəllər sınaqdan keçirilmiş qrupu bölən “xalqının soyğunçuları” arasındakı mübahisə ilə simvolizə olunan təməl sınaq idi.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Manuscript Releases, volume 1, 47.

> “Tarixdə və peyğəmbərlikdə Allahın Kəlamı həqiqətlə yanılma arasında uzun müddət davam edən mübarizəni təsvir edir. Bu mübarizə hələ də davam etməkdədir. Olmuş olan şeylər yenidən təkrarlanacaqdır. Köhnə mübahisələr yenidən canlandırılacaq, yeni nəzəriyyələr isə durmadan meydana çıxacaqdır. Lakin birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərlərinin elanında öz etiqadları və peyğəmbərliyin yerinə yetməsinə dair anlayışları ilə bir rol oynamış olan Allahın xalqı harada dayandıqlarını bilir. Onların saf qızıldan daha qiymətli olan bir təcrübəsi vardır. Onlar qaya kimi möhkəm dayanmalı, öz etimadlarının başlanğıcını sonadək sarsılmazcasına saxlamalıdırlar.” Manuscript Releases, cild 1, 47.

In Leviticus twenty-three the first test is represented by a prophetic combination of three followed five days later by the end of unleavened bread. Passover was day one, the feast of unleavened bread was the second day and the first fruits offering was the third day. Five days later the feast of unleavened bread ended. The prophetic structure of the first of three tests is also represented in the third and final test. In that third waymark, made up of three waymarks followed by one, the feast of trumpets is day one, and Christ’s ascension is five days later, then the day of atonement follows five days later, then five days later both Pentecost and the feast of Tabernacles mark the soon-coming Sunday law, which is represented in the book of Ezekiel as the destruction of Jerusalem.

Levililər iyirmi üçüncü fəsildə ilk sınaq, peyğəmbərlik xarakterli üçlü bir birləşmə ilə və bunun ardınca beş gün sonra mayasız çörək bayramının sonu ilə təmsil olunur. Pasxa birinci gün idi, mayasız çörək bayramı ikinci gün idi və ilk məhsullar təqdimatı üçüncü gün idi. Beş gün sonra mayasız çörək bayramı başa çatdı. Üç sınaqdan birincisinin peyğəmbərlik quruluşu üçüncü və son sınaqda da təmsil olunur. Üç yol nişanəsindən ibarət olub ardınca biri gələn həmin üçüncü yol nişanəsində şeypurlar bayramı birinci gündür və Məsihin göyə qalxması beş gün sonradır, sonra Kəffarə günü beş gün sonra gəlir, daha sonra beş gün sonra həm Pentikost, həm də Çardaqlar bayramı tezliklə gələcək bazar qanununu nişanlayır; bu qanun Yezekel kitabında Yerusəlimin məhvi kimi təmsil olunur.

Between the end of the feast of unleavened bread and the feast of trumpets there are thirty days, that not only represent a symbol of a priest, but also the second test of the three tests represented within the Divine illustration.

Mayasız çörək bayramının sonu ilə şeypur bayramı arasında otuz gün vardır; bu günlər yalnız kahinin bir rəmzini deyil, həm də İlahi təsvir daxilində təmsil olunan üç sınaqdan ikincisini də ifadə edir.

The baptism of Christ illustrates the three waymarks of Passover, unleavened bread and first fruits, for those three waymarks represent Christ’s death, burial and resurrection. Those three steps which are followed by five days to the fourth step, represented by the end of the feast of unleavened bread. The baptism presents the three steps in one brief moment when John baptized his Messiah. The spring feasts separates those three steps by one day each, and the fall feasts separates those three steps by five days.

Məsihin vəftizi Pasxa, mayasız çörək və ilk məhsulların üç nişanəsini nümayiş etdirir, çünki bu üç nişanə Məsihin ölümünü, dəfnini və dirilməsini təmsil edir. Bu üç mərhələdən sonra dördüncü mərhələyə qədər beş gün gəlir; bu, mayasız çörək bayramının sonu ilə təmsil olunur. Vəftiz, Yəhyanın öz Məsihini vəftiz etdiyi o qısa anda bu üç mərhələni bir yerdə təqdim edir. Yaz bayramları bu üç mərhələni hər biri bir gün olmaqla bir-birindən ayırır, payız bayramları isə bu üç mərhələni beş gün olmaqla bir-birindən ayırır.

When we apply the first test of the spring feasts as a combination of three waymarks that are followed by one waymark five days later; and then apply the fall feasts as three waymarks that are followed five days later by one waymark, there is a prophetic structure established which consists of an alpha waymark of three followed by five days, which is then followed by thirty days, and the third test of the fall feasts as a waymark of three followed by five days—the structure illustrates the first test as covering a total of five days, followed by a second test of thirty days that reach to the third waymark of five days. Five plus thirty, plus five is forty (5 + 30 + 5 = 40).

Yaz bayramlarının birinci sınağını, beş gün sonra gələn bir nişanla izlənən üç nişanın birləşməsi kimi tətbiq etdiyimizdə; və sonra payız bayramlarını, beş gün sonra bir nişan tərəfindən izlənən üç nişan kimi tətbiq etdiyimizdə, belə bir peyğəmbərlik quruluşu təsbit edilir ki, bu quruluş üçdən ibarət bir alfa nişanından və onun ardınca gələn beş gündən ibarətdir; bundan sonra otuz gün gəlir, daha sonra isə payız bayramlarının üçüncü sınağı üçdən ibarət bir nişan və onun ardınca gələn beş gün kimi gəlir — bu quruluş birinci sınağın ümumilikdə beş günü əhatə etdiyini, bunun ardınca isə üçüncü beş günlük nişana çatan otuz günlük ikinci bir sınağın gəldiyini göstərir. Beş üstəgəl otuz, üstəgəl beş qırx edir (5 + 30 + 5 = 40).

Christ’s baptism was immediately followed by forty days, that concluded with three tests. Much more can be recognized in the structure of Leviticus twenty-three in combination with the Pentecostal season, but at another level the chapter represents the Ark in the Most Holy Place.

Məsihin vəftizindən dərhal sonra qırx gün gəldi və bu günlər üç sınaqla başa çatdı. Levililər iyirmi üçüncü fəslinin quruluşunda, Əllinci gün mövsümü ilə birlikdə, daha çox şey ayırd edilə bilər; lakin başqa bir səviyyədə bu fəsil Ən Müqəddəs Yerdə olan Sandığı təmsil edir.

The spring and fall feasts in Leviticus twenty-three are placed in the middle of two Sabbaths. Those two Sabbaths represent the two covering cherubs and the waymarks of the Pentecostal season aligned with Leviticus twenty-three represent the Ark and the two covering cherubs. Ezekiel is taken into the sanctuary in chapter one, and when he is taken there, he is located five days before the siege which leads to the destruction of Jerusalem typifying the soon-coming Sunday law. The Sunday law is represented by Pentecost and Tabernacles in Leviticus twenty-three. Ezekiel is in the thirtieth year, and thirty is the period of the second of the three tests that make up the furnace fire of Malachi three. The second test is represented by thirty days, just as Ezekiel is in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle that began at Josiah’s Great Passover, as the historians refer to it. Ezekiel is five years before the siege that lasted eighteen months, and he is in the temple, which is the middle of the three final tests that purify and purge the remnant. Peter was at Caesarea-Philippi (Panium), also in the middle of three tests, as represented by Panium (Caesarea-Philippi), the mount of Transfiguration and the cross.

Levililər iyirmi üçdəki yaz və payız bayramları iki Şənbənin ortasında yerləşdirilmişdir. Həmin iki Şənbə iki örtücü kerubu təmsil edir və Levililər iyirmi üçlə uyğunlaşdırılmış Pentikost mövsümünün nişanələri Əhdi-Sandığı və iki örtücü kerubu təmsil edir. Yezekel birinci fəsildə məbədə aparılır və ora aparıldığı zaman o, Yerusəlimin məhvinə gətirib çıxaran mühasirədən beş gün əvvəlki mövqedədir; bu isə tezliklə gələcək bazar qanununu rəmzləşdirir. Bazar qanunu Levililər iyirmi üçdə Pentikost və Çardaqlar Bayramı ilə təmsil olunur. Yezekel otuzuncu ildədir və otuz, Malaki üçüncü fəslin od sobasını təşkil edən üç sınaqdan ikincisinin müddətidir. İkinci sınaq otuz günlə təmsil olunur; necə ki, Yezekel tarixçilərin Yuşiyanın Böyük Pasxası adlandırdıqları vaxtda başlanmış on yeddinci Yubiley dövrünün otuzuncu ilindədir. Yezekel on səkkiz ay davam edən mühasirədən beş il əvvəldir və o, məbəddədir; bu isə qalıntını təmizləyən və saflaşdıran son üç sınağın ortasıdır. Peter də Qeysəriyyə-Filippidə (Panium), yenə də üç sınağın ortasında idi; bunu Panium (Qeysəriyyə-Filippi), Dəyişilmə dağı və çarmıx təmsil edir.

In 592 BC Ezekiel is supernaturally made “dumb” and only speaks when God opens his mouth. That condition continues until the fall of Jerusalem in 585/6 BC. God had caused him to speak when the siege began, the day “the desire of” his “eyes” died, but he was not allowed to speak freely until Jerusalem “the desire of” Israel’s “eyes” had fallen. Jerusalem’s fall represents the soon-coming Sunday law, and it is there that John the Baptist’s father, a priest of the eighth course, who was made dumb while serving in the temple, which is where Ezekiel was (in vision) was also made dumb for about nine months. It was on the eighth day after John’s birth, when John was being circumcised that he was allowed to speak. Two prophets made dumb while in the sanctuary. The third prophet to be made dumb while viewing Christ in the sanctuary was Daniel. In chapter ten, Daniel is in the sanctuary, and just as he is being touched a second of three times he is made dumb. At the middle point Daniel is made dumb.

Miladdan əvvəl 592-ci ildə Yezekel fövqəltəbii şəkildə “lal” edildi və yalnız Allah onun ağzını açanda danışırdı. Bu hal Yerusəlimin miladdan əvvəl 585/6-cı ildə süqutunadək davam etdi. Mühasirə başlayan gün, onun “gözlərinin arzusu” öldüyü gün, Allah onu danışdırmışdı, lakin İsrailin “gözlərinin arzusu” olan Yerusəlim yıxılanadək ona sərbəst danışmağa izin verilmədi. Yerusəlimin süqutu tezliklə gələcək bazar qanununu təmsil edir və məhz burada səkkizinci növbənin kahini olan, məbəddə xidmət edərkən lal edilmiş Yəhya Vəftizçinin atası ilə bağlı nümunə vardır; Yezekelin də (görmədə) olduğu həmin yerdə o da təxminən doqquz ay lal edilmişdi. Yəhyanın doğumundan sonra səkkizinci gün, Yəhya sünnət olunarkən ona danışmağa izin verildi. Müqəddəs məkanda ikən lal edilmiş iki peyğəmbər. Məsihə müqəddəs məkanda baxarkən lal edilən üçüncü peyğəmbər isə Daniel idi. Onuncu fəsildə Daniel müqəddəs məkandadır və üç toxunuşdan ikincisi ilə ona toxunulduğu anda lal edilir. Orta nöqtədə Daniel lal edilir.

> And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. Daniel 10:15, 16.

> O, mənə bu sözləri söylədiyi zaman üzümü yerə çevirdim və lal oldum. Və budur, bəşər oğullarına bənzər birisi dodaqlarıma toxundu; onda ağzımı açıb danışdım və qarşımda duran şəxsə dedim: Ey ağam, bu görüntü üzündən ağrılarım üstümə qayıtdı və məndə heç bir qüvvət qalmadı. Daniel 10:15, 16.

## Speaking

Danışmaq

The symbolism of “speaking” is marked at the soon-coming Sunday law when the United States speaks as a dragon, Balaam’s ass speaks, Habakkuk’s vision speaks and does not lie. The three dumb prophets who are made dumb while in the sanctuary, speak at the destruction of Jerusalem. With Zachariah, he speaks to identify that his son’s new name is correct, thus typifying tho Philadelphian's who are given a new name.

“Danışmaq” rəmzi tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı özünü göstərir; o vaxt Amerika Birləşmiş Ştatları əjdaha kimi danışır, Bilamın eşşəyi danışır, Habaqququn görüntüsü danışır və yalan söyləmir. Müqəddəs məkanda olduqları zaman lal edilən üç lal peyğəmbər Yerusəlimin məhvi zamanı danışırlar. Zəkəriyyada isə o, oğlunun yeni adının doğru olduğunu təsdiqləmək üçün danışır; bununla da yeni ad verilən Filadelfiyalılara timsal olur.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> Qalib gələn şəxsi Mən Allahımın məbədində bir sütun edəcəyəm və o, artıq oradan bayıra çıxmayacaq; və onun üzərinə Allahımın adını, Allahımın şəhərinin adını — Allahımdan göydən enən yeni Yerusəlimin adını — və Özümün yeni adımı yazacağam. Vəhy 3:12.

Zachariah was given a tablet to write the new family name of John.

Zəkəriyyəyə Yəhyanın yeni ailə adını yazmaq üçün bir lövhə verildi.

> And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child; and they called him Zacharias, after the name of his father. And his mother answered and said, Not so; but he shall be called John. And they said unto her, There is none of thy kindred that is called by this name. And they made signs to his father, how he would have him called. And he asked for a writing table, and wrote, saying, His name is John. And they marvelled all. And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God. Luke 1:59–64.

> Və belə oldu ki, səkkizinci gün uşağı sünnət etmək üçün gəldilər; və ona atası Zəkəriyyanın adına görə Zəkəriyya adını verdilər. Anası isə cavab verib dedi: Xeyr; onun adı Yəhya olacaq. Onlar ona dedilər: Sənin qohumların arasında bu adla çağırılan heç kəs yoxdur. Və atasına işarələrlə soruşurdular ki, onun adının nə olmasını istəyir. O isə bir yazı lövhəsi istəyib yazdı: Onun adı Yəhyadır. Hamı buna heyrət etdi. Dərhal onun ağzı açıldı, dili açıldı və o danışaraq Allahı həmd etdi. Luka 1:59–64.

John’s new name aligns with the church of Philadelphia, and the name Zachariah aligns with Laodicea as represented by Zachariah’s unbelief in the message of the third angel. All the prophets address the latter days, and latter days are the history of the third angel. So the angel that brought the message must be the third angel. Zachariah refused to understand that the Lord would pass by the Laodicean Seventh-day Adventist church. There is more to say about the restoration of the voice in these prophets, but we will continue to move towards and understanding of Josiah’s prophetic line.

Yəhyanın yeni adı Filadelfiya kilsəsi ilə uyğunluq təşkil edir və Zəkəriyyanın adı, Zəkəriyyanın üçüncü mələyin xəbərinə imansızlığı ilə təmsil olunduğu kimi, Laodikeya ilə uyğunluq təşkil edir. Bütün peyğəmbərlər axır günlərə müraciət edirlər və axır günlər üçüncü mələyin tarixidir. Buna görə də xəbəri gətirən mələk üçüncü mələk olmalıdır. Zəkəriyya Rəbbin Laodikeyadakı Yeddinci Gün Adventist kilsəsinin yanından keçəcəyini anlamaqdan imtina etdi. Bu peyğəmbərlərdə səsin bərpası haqqında deyiləcək daha çox şey vardır, lakin biz Yoşiyanın peyğəmbərlik xəttinin anlaşılmasına doğru irəliləməyə davam edəcəyik.

## Josiah’s Wheel

Yoşiyanın Təkəri

We have addressed the seventeenth Jubilee cycle that began at Josiah’s Passover in 622 BC, but the line of Josiah begins well before 622 BC. The rebellion of Israel that brought Saul to the throne as Israel’s first king marked forty years that king Saul would rule, followed by forty years that king David would rule, followed by forty years that Solomon would rule. The rejection of God that so offended the prophet Samuel occurred in 1097 BC, and begins a prophetic line of rebellion that ended at the cross when the Jews pronounced, they had no king, but Caesar.

Eramızdan əvvəl 622-ci ildə Yoşiyanın Pasxası ilə başlayan on yeddinci Yubiley silsiləsini nəzərdən keçirdik, lakin Yoşiyanın xətti eramızdan əvvəl 622-ci ildən xeyli əvvəl başlayır. İsrailin Şaulu İsrailin ilk padşahı olaraq taxta çıxaran üsyanı padşah Şaulun hökmranlıq edəcəyi qırx ili müəyyənləşdirdi; bunun ardınca padşah Davudun hökmranlıq edəcəyi qırx il gəldi; onun ardınca isə Süleymanın hökmranlıq edəcəyi qırx il gəldi. Allahın rədd edilməsi və bunun peyğəmbər Şamueli dərindən incitməsi eramızdan əvvəl 1097-ci ildə baş verdi və yəhudilərin “Sezardan başqa padşahımız yoxdur” dedikləri zaman çarmıxda sona çatan peyğəmbərlik xarakterli bir üsyan xəttini başlayır.

> But they cried out, Away with him, away with him, crucify him. Pilate saith unto them, Shall I crucify your King? The chief priests answered, We have no king but Caesar. John 19:15.

> Lakin onlar fəryad edib dedilər: Onu apar, onu apar, çarmıxa çək. Pilat onlara dedi: Mən sizin Padşahınızı çarmıxa çəkimmi? Baş kahinlər cavab verdilər: Qeysərdən başqa padşahımız yoxdur. Yəhya 19:15.

In 1097, three kings would reign for forty years each until the death of Solomon in 977 BC, when the kingdom then divided into north and south.

1097-ci ildə üç padşahın hər biri qırx il hökmranlıq edəcəkdi; ta Süleymanın e.ə. 977-ci ildə ölümünədək, bundan sonra isə padşahlıq şimal və cənub olaraq bölündü.

> And afterward they desired a king: and God gave unto them Saul the son of Cis, a man of the tribe of Benjamin, by the space of forty years. Acts 13:21.

> Sonra onlar bir padşah istədilər; Allah da onlara Benyamin qəbiləsindən olan bir adamı, Kis oğlu Şaulu qırx il müddətinə verdi. Həvarilərin İşləri 13:21.

> David was thirty years old when he began to reign, and he reigned forty years. In Hebron he reigned over Judah seven years and six months: and in Jerusalem he reigned thirty and three years over all Israel and Judah. 2 Samuel 2:4, 5.

> Davud padşahlıq etməyə başlayanda otuz yaşında idi və qırx il padşahlıq etdi. Hebronda Yəhuda üzərində yeddi il altı ay padşahlıq etdi; Yerusəlimdə isə bütün İsrail və Yəhuda üzərində otuz üç il padşahlıq etdi. 2 Şamuel 2:4, 5.

Solomon’s reign began in 971 BC; the foundation of the Temple was laid in Solomon’s fourth year (967 BC). Construction lasted seven years (1 Kings 6:37–38), and the Temple was completed in the eighth month of Solomon’s eleventh year. The formal dedication took place in the seventh month (the month of Ethanim), during the Feast of Tabernacles (1 Kings 8; 2 Chronicles 5–7). The kings, the Temple and the nation each are represented in the history with a four-hundred-and-ninety-year period that distinctly marks a prophetic period in relation to either the kings, the Temple or the nation.

Süleymanın padşahlığı e.ə. 971-ci ildə başladı; Məbədin təməli Süleymanın hökmranlığının dördüncü ilində (e.ə. 967-ci ildə) qoyuldu. Tikinti yeddi il davam etdi (1 Padşahlar 6:37–38) və Məbəd Süleymanın on birinci ilinin səkkizinci ayında tamamlandı. Rəsmi təqdis mərasimi yeddinci ayda (Etanim ayında), Çardaqlar Bayramı zamanı baş tutdu (1 Padşahlar 8; 2 Salnamələr 5–7). Padşahların, Məbədin və millətin hər biri tarixdə dörd yüz doxsan illik bir dövrlə təmsil olunur ki, bu da padşahlarla, Məbədlə və ya millətlə əlaqədar peyğəmbərlik xarakterli bir dövrü aydın şəkildə göstərir.

Daniel was taken captive in 607 BC, though the majority of biblical chronologists identify 605 BC. The historical record must align with the prophetic testimony, and the symbolism of the events that are historically marked on the line of history that begins with the desire for a king in 1097 BC demands upon several prophetic witnesses that 607 BC is the accurate application, and not 605 BC. 607 BC marks the end of four-hundred and ninety years in the line of kings, but it also begins one of the three primary representations of seventy years that occur in the line. 607 BC marks the end of seventy years that began with the captivity of Manasseh in 677 BC. The first representation of the symbol of four hundred and ninety years (that possesses three witnesses in the line), concludes where one of the three witnesses of seventy years ends and another witness of seventy years begins the mathematical structure testifies to 607 BC, in spite of the idea that Daniel was taken captive in 605 BC.

Daniel e.ə. 607-ci ildə əsir alındı, baxmayaraq ki, bibliya xronoloqlarının əksəriyyəti e.ə. 605-ci ili müəyyən edir. Tarixi qeyd peyğəmbərlik şəhadəti ilə uyğunlaşmalıdır və e.ə. 1097-ci ildə padşah arzusu ilə başlayan tarix xəttində tarixi olaraq işarələnmiş hadisələrin simvolizmi bir neçə peyğəmbərlik şahidinin əsasında e.ə. 607-ci ilin düzgün tətbiq olduğunu, e.ə. 605-ci ilin isə olmadığını tələb edir. E.ə. 607-ci il padşahlar xəttində dörd yüz doxsan ilin sonunu göstərir, lakin eyni zamanda həmin xətdə baş verən yetmiş ilin üç əsas təsvirindən birinə də başlanğıc verir. E.ə. 607-ci il e.ə. 677-ci ildə Mənəssənin əsir alınması ilə başlayan yetmiş ilin sonunu göstərir. Dörd yüz doxsan il simvolunun ilk təsviri (xətdə üç şahidə malik olan) yetmiş ilin üç şahidindən birinin başa çatdığı və yetmiş ilin digər bir şahidinin başladığı yerdə tamamlanır; riyazi quruluş, Danielin e.ə. 605-ci ildə əsir alındığı fikrinə baxmayaraq, e.ə. 607-ci ilə şəhadət edir.

Within the line that contains a period of 490 years associated with the kings from 1097 BC unto 607 BC, there is also 490 years from the dedication of Solomon’s Temple unto the dedication of the post-exile Temple by Zerubbabel in 516 BC. That 490 years consists of 420 years from Solomon’s dedication in his eleventh year, added to the 70 years the Temple was desolate during the captivity equaling 490 years. The third decree of Artaxerxes came 59 years later in 457 BC, and marks the beginning of 490 years that were “determined” (cut off, Daniel 9:24) for God’s people which concluded in the year 34 at the stoning of Stephen. There is of course, many other profound chronological witnesses in the prophetic line that begins with the foundational apostasy of rejecting God and the Spirit of Prophecy in 1097 BC and ends when Stephen saw Christ standing at the right hand of God. Within this testimony we find the prophetic wheel of Josiah.

e.ə. 1097-ci ildən e.ə. 607-ci ilə qədər olan padşahlarla əlaqəli 490 illik dövrü özündə ehtiva edən xətt daxilində, həmçinin Süleymanın Məbədinin təqdis olunmasından Zerubbabil tərəfindən sürgündən sonrakı Məbədin e.ə. 516-cı ildə təqdis olunmasına qədər də 490 il vardır. Bu 490 il, Süleymanın özünün on birinci ilindəki təqdisindən başlayan 420 ilin, əsarət dövründə Məbədin viran qaldığı 70 ilə əlavə olunmasından ibarətdir və cəmi 490 il edir. Artakserksin üçüncü fərmanı 59 il sonra, e.ə. 457-ci ildə verildi və Allahın xalqı üçün “müəyyən edilmiş” (“kəsilib ayrılmış”, Daniel 9:24) 490 ilin başlanğıcını qeyd edir; bu dövr 34-cü ildə Stefanın daş-qalaq edilməsi ilə başa çatdı. Əlbəttə, e.ə. 1097-ci ildə Allahın və Peyğəmbərlik Ruhunun rədd edilməsi ilə başlanan təməl mürtədlikdən başlayıb Stefanın Məsihi Allahın sağında dayanmış halda gördüyü ana qədər uzanan peyğəmbərlik xəttində daha çox dərin xronoloji şahidlər vardır. Bu şəhadətin daxilində biz Yoşiyanın peyğəmbərlik çarxını tapırıq.

I say “foundational apostasy,” for the beginning of the line identifies when Israel rejected God as King, in their desire to have a worldly king thus marking the foundation of Israel’s human monarchy. I also write this for the wheel of Josiah, which means “foundation of God,” is a symbol of both the foundation and the foundational apostasy of God’s people.

“Mən “təməl dönüklüyü” deyirəm, çünki xəttin başlanğıcı İsrailin dünyəvi bir padşaha sahib olmaq istəyi ilə Allahı Padşah kimi rədd etdiyi vaxtı müəyyən edir və beləliklə İsrailin bəşəri monarxiyasının təməlini göstərir. Mən bunu həm də Yoşiyanın çarxı üçün yazıram; “Allahın təməli” mənasını daşıyan bu ad, Allahın xalqının həm təməlinin, həm də təməl dönüklüyünün rəmzidir.

When Solomon died and the twelve tribes divided into north and south Jeroboam’s dedication of the counterfeit system of worship was rebuked by the disobedient prophet, and his rebuke contained the prophecy of a coming king named Josiah. At the foundational apostasy of Jeroboam and the ten northern tribes the prophecy of Josiah and his revival that is marked by the Great Passover of 622 BC was predicted. That revival was brought about by the discovery of the writings of Moses’ and the pronouncement of judgment upon God’s people for their continual apostasy. When the words from the writings of Moses were read to king Josiah, it produced the greatest revival of Old Testament history. The prophecy of a future child being born named Josiah also contained of the prophetic condemnation of the foundational apostasy levelled against king Jeroboam by the disobedient prophet.

Süleyman öldükdə və on iki qəbilə şimala və cənuba bölündükdə, Yarovamın saxta ibadət sistemini təsis etməsi itaətsiz peyğəmbər tərəfindən məzəmmət olundu və onun məzəmməti Yoşiya adlı gələcək bir padşah haqqında peyğəmbərliyi ehtiva edirdi. Yarovamın və şimaldakı on qəbilənin təməl mürtədliyi zamanı, e.ə. 622-ci ilin Böyük Pasxası ilə səciyyələnən Yoşiyanın və onun islahatının peyğəmbərliyi öncədən bildirildi. Həmin islahat Musanın yazılarının tapılması və Allahın xalqı üzərinə onların davamlı mürtədliyinə görə hökmün elan olunması ilə baş verdi. Musanın yazılarından olan sözlər padşah Yoşiyaya oxunduqda, bu, Əhdi-Ətiq tarixinin ən böyük dirçəlişini meydana gətirdi. Gələcəkdə Yoşiya adlı bir uşağın doğulacağına dair peyğəmbərlik, həmçinin itaətsiz peyğəmbərin padşah Yarovama qarşı yönəltdiyi təməl mürtədliyin peyğəmbərlik xarakterli məhkumunu da ehtiva edirdi.

The curse of Moses as Daniel calls it, is the “seven times” of Leviticus twenty-six, and it became the foundational discovery of William Miller who is the symbol of the foundational truths of Adventism. The empowerment of Miller’s message on August 11, 1840 was brought about through the work of “Josiah” Litch in 1838 and 1840. In 1863 those foundations were set aside and the “seven times” became a symbol of not only the foundational truths of the Philadelphian Millerites, but also the symbol of the rebellion of Laodicean Millerism against the foundations. The history of the Millerites of the first and second angels possesses the symbolism of “Josiah,” that will be repeated to the very letter in the history of the one hundred and forty-four thousand. The wheel of Josiah reaches back to the witchcraft of king Saul and then all the way to the spewing out of the Laodicean Seventh-day Adventist church at the Sunday law. Josiah’s wheel in Ezekiel is now in the process of being unsealed as the climax of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Danielin adlandırdığı kimi, Musanın lənəti Levililər iyirmi altıdakı “yeddi dəfə”dir və bu, Adventizmin təməl həqiqətlərinin rəmzi olan William Millerin əsas kəşfinə çevrildi. Millerin xəbərinin 11 avqust 1840-cı ildə gücləndirilməsi 1838 və 1840-cı illərdə “Yoşiya” Litchin fəaliyyəti vasitəsilə baş verdi. 1863-cü ildə həmin təməllər bir kənara qoyuldu və “yeddi dəfə” təkcə Filadelfiyalı Millerçilərin təməl həqiqətlərinin deyil, həm də Laodikiyalı Millerizmin bu təməllərə qarşı üsyanının rəmzinə çevrildi. Birinci və ikinci mələklərin Millerçilərinin tarixi “Yoşiya”nın rəmzini daşıyır; bu rəmz yüz qırx dörd minin tarixində hərfi-hərfinə təkrarlanacaq. Yoşiyanın çarxı padşah Şaulun cadugərliyinə qədər geriyə uzanır, oradan isə Bazar qanunu zamanı Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsinin ağzından çıxarılıb atılmasına qədər gedib çatır. Yezekieldəki Yoşiyanın çarxı indi yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin zirvəsi kimi açılmaqdadır.

We will continue these things in the next article.

Bu məsələləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles