Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Nine

Daniel Kitabı - Doxsan Doqquzuncu Nömrə

The Last Days and the Judgment of God: Unveiling Prophetic Insights

Axır günlər və Allahın mühakiməsi: peyğəmbərlik baxışlarının açılması

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “last days” represent the announcement of the opening of judgment in the movement of the first angel, and in the movement of the third angel, the close of judgment is announced. In the “last days” God’s people were, and are raised up to announce the judgment of God, but in order to be a messenger of God’s judgment, you must understand the judgment. A primary characteristic of Laodicean Adventism, both the learned class and the unlearned class, is that they do not know the judgment of God. All the prophets are more specifically addressing the last days, than the days in which they lived.

“Axır günlər” birinci mələyin hərəkatında hökmün açılmasının elanını təmsil edir, üçüncü mələyin hərəkatında isə hökmün bağlanması elan olunur. “Axır günlər”də Allahın xalqı Allahın hökmünü elan etmək üçün qaldırılmışdı və qaldırılır; lakin Allahın hökmünün elçisi olmaq üçün hökmü anlamalısan. Laodikiyalı Adventizmin, həm təhsilli təbəqəsinin, həm də təhsilsiz təbəqəsinin əsas xüsusiyyətlərindən biri budur ki, onlar Allahın hökmünü bilmirlər. Bütün peyğəmbərlər, yaşadıqları günlərdən daha konkret şəkildə, axır günlərə müraciət edirlər.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11.” Selected Messages, book 3, 338.

> “Qədim peyğəmbərlərin hər biri öz dövrlərindən çox bizim dövrümüz üçün danışmışdır; buna görə də onların peyğəmbərliyi bizim üçün qüvvədədir. ‘İndi bütün bunlar onlara ibrət üçün baş verdi; və əsrlərin sonunun yetişdiyi bizlərə nəsihət olsun deyə yazıldı.’ 1 Korinflilərə 10:11.” Selected Messages, kitab 3, 338.

All the prophets agree with one another, so their prophecies are all presenting the same illustration, and that illustration is of the last days, which are the days of judgment.

Bütün peyğəmbərlər bir-biri ilə həmfikirdir; buna görə də onların peyğəmbərliklərinin hamısı eyni mənzərəni təqdim edir və bu mənzərə höküm günləri olan axır günlərə aiddir.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> Peyğəmbərlərin ruhları peyğəmbərlərə tabedir. Çünki Allah qarışıqlıq Allahı deyil, sülh Allahıdır; müqəddəslərin bütün kilsələrində olduğu kimi. 1 Korinflilərə 14:32, 33.

Jerusalem in Ezekiel’s vision that begins in chapter eight, is God’s church, which is the Laodicean Seventh-day Adventist church in the last days. Chapters eight and nine of Ezekiel, identify two classes of worshippers in the conclusion of the judgment of the house of God. One class is represented with the twenty-five ancient men bowing to the sun, but those who sigh and cry for the abominations done in the church and land, receive the seal of God. In chapter eleven, Ezekiel’s vision continues the illustration of the punishment of the twenty-five men that bow to the sun.

Yezekielin səkkizinci fəsildə başlayan görüntüsündə Yerusəlim Allahın kilsəsidir; bu da son günlərdəki Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsidir. Yezekielin səkkizinci və doqquzuncu fəsilləri Allahın evinin mühakiməsinin sonunda iki ibadət edən sinfi müəyyən edir. Bir sinif günəşə səcdə edən iyirmi beş ağsaqqalla təmsil olunur, lakin kilsədə və ölkədə edilən iyrəncliklər üçün ah çəkib fəryad edənlər Allahın möhürünü alırlar. On birinci fəsildə Yezekielin görüntüsü günəşə səcdə edən iyirmi beş kişinin cəzalandırılmasının təsvirini davam etdirir.

> Moreover the spirit lifted me up, and brought me unto the east gate of the Lord’s house, which looketh eastward: and behold at the door of the gate five and twenty men; among whom I saw Jaazaniah the son of Azur, and Pelatiah the son of Benaiah, princes of the people. Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city: Which say, It is not near; let us build houses: this city is the caldron, and we be the flesh. Therefore prophesy against them, prophesy, O son of man. And the Spirit of the Lord fell upon me, and said unto me, Speak; Thus saith the Lord; Thus have ye said, O house of Israel: for I know the things that come into your mind, every one of them. Ye have multiplied your slain in this city, and ye have filled the streets thereof with the slain. Therefore thus saith the Lord God; Your slain whom ye have laid in the midst of it, they are the flesh, and this city is the caldron: but I will bring you forth out of the midst of it. Ye have feared the sword; and I will bring a sword upon you, saith the Lord God. And I will bring you out of the midst thereof, and deliver you into the hands of strangers, and will execute judgments among you. Ezekiel 11:1–9.

> Bundan əlavə, ruh məni qaldırdı və Rəbbin evinin şərqə baxan şərq qapısına apardı; və budur, qapının girişində iyirmi beş kişi var idi; onların arasında xalqın başçıları olan Azurun oğlu Yaazanyanı və Benayanın oğlu Pelatyanı gördüm. Sonra O mənə dedi: “Ey bəşər oğlu, bunlar bu şəhərdə fitnə düşünən və pis məsləhət verən adamlardır; onlar deyirlər: “Vaxt yaxın deyil; evlər tikək; bu şəhər qazandır, biz isə ətik.” Buna görə onlara qarşı peyğəmbərlik et, peyğəmbərlik et, ey bəşər oğlu.” Və Rəbbin Ruhu üzərimə endi və mənə dedi: “Danış; Rəbb belə deyir: Ey İsrail evi, siz belə dediniz; çünki hər birinizin ağlına gələn şeyləri Mən bilirəm. Siz bu şəhərdə öldürülənlərin sayını artırdınız və onun küçələrini ölülərlə doldurdunuz. Buna görə Xudavənd Rəbb belə deyir: Onun ortasına saldığınız ölülər ətdir, bu şəhər isə qazandır; lakin Mən sizi onun ortasından çıxaracağam. Siz qılıncdan qorxdunuz; Mən isə üstünüzə qılınc gətirəcəyəm, Xudavənd Rəbb belə deyir. Mən sizi onun ortasından çıxaracağam, yadellilərin əlinə verəcəyəm və aranızda hökmlərimi icra edəcəyəm. Yezekel 11:1–9.

Jerusalem is identified as the “caldron,” and the people in Jerusalem are “the flesh” that is being cooked in the caldron, which is a pot. The judgment of the wicked that is accomplished by the angels with the destroying weapons in their hands, in the time of the sealing of the one hundred and forty-four thousand (for Sister White says the sealing of Ezekiel chapter nine is the same as the sealing of Revelation chapter seven), includes the truth that the wicked are removed from Jerusalem. At the soon-coming Sunday law, spiritual Jerusalem will be cleansed and lifted up as an ensign above all the mountains.

Qüds “qazan” kimi tanıdılır, Yerusəlimdə olan xalq isə qazanda bişirilən “ət”dir. Əllərində məhvedici silahlar olan mələklər tərəfindən, yüz qırx dörd minin möhürlənməsi zamanı həyata keçirilən pislərin hökmü (çünki Bacı Uayt deyir ki, Yezekel kitabının doqquzuncu fəslindəki möhürlənmə Vəhy kitabının yeddinci fəslindəki möhürlənmə ilə eynidir) bu həqiqəti də ehtiva edir ki, pislər Qüdsdən uzaqlaşdırılır. Tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı ruhani Qüds təmizlənəcək və bütün dağların üzərində bir bayraq kimi ucaldılacaq.

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> Və axır günlərdə belə olacaq ki, Rəbbin evinin dağı dağların başı üzərində bərqərar ediləcək və təpələrdən uca tutulacaq; bütün millətlər ona axışıb gələcəklər. Və çoxlu xalqlar gedib deyəcəklər: Gəlin, Rəbbin dağına, Yaqubun Allahının evinə qalxaq; O, bizə Öz yollarını öyrədəcək və biz Onun cığırlarında yeriyəcəyik. Çünki qanun Siondan çıxacaq, Rəbbin sözü isə Yerusəlimdən. Yeşaya 2:2, 3.

The cleansing which is accomplished for Jerusalem at the Sunday law, is the removal of Laodicean Adventists, where only Philadelphian Adventists remain. The legal corporate structure is then finished, for the United States government is the controlling entity in the legal arrangement that was made in 1863, and when the government of the United States enforces Sunday observance upon the land, the corporate structure of the Seventh-day Adventist church is either legally dissolved, or perhaps its name is legally changed to something of the order of the Sunday Adventist church.

Bazar günü qanunu zamanı Yerusəlim üçün həyata keçirilən təmizlənmə, Laodikeyalı Adventistlərin kənarlaşdırılmasıdır; belə ki, yalnız Filadelfiyalı Adventistlər qalır. Bundan sonra hüquqi korporativ quruluş başa çatır, çünki 1863-cü ildə yaradılmış hüquqi tənzimləmədə nəzarətedici subyekt Amerika Birləşmiş Ştatları hökumətidir; və Amerika Birləşmiş Ştatlarının hökuməti ölkə üzərinə bazar gününə riayət edilməsini məcburi qayda kimi tətbiq etdikdə, Yeddinci Gün Adventistləri kilsəsinin korporativ quruluşu ya hüquqi cəhətdən ləğv olunur, ya da bəlkə də onun adı hüquqi cəhətdən Bazar Günü Adventistləri kilsəsi kimi bir şeyə dəyişdirilir.

When the wicked in Jerusalem are removed from the caldron, by the destroying angels, the Laodicean Adventist church ends, and the Philadelphian movement becomes spiritual Jerusalem that is lifted up as an ensign. Micah addresses the ancient men, that Isaiah calls the scornful men that call light darkness and darkness light, and through a question, identifies that the ancient men should have known “judgment.” They should have known the time of their visitation.

Yerusəlimdəki pislər məhv edən mələklər tərəfindən qazandan çıxarıldıqda, Laodikeyalı Adventist kilsəsi sona çatır və Filadelfiyalı hərəkat bayraq kimi ucaldılan ruhani Yerusəlimə çevrilir. Mika, Yeşayanın işığı qaranlıq, qaranlığı isə işıq adlandıran istehzalı adamlar adlandırdığı qədim kişilərə müraciət edir və bir sual vasitəsilə qədim kişilərin “hökm”ü bilməli olduqlarını göstərir. Onlar öz ziyarət olunmaları vaxtını bilməli idilər.

> And I said, Hear, I pray you, O heads of Jacob, and ye princes of the house of Israel; Is it not for you to know judgment? Who hate the good, and love the evil; who pluck off their skin from off them, and their flesh from off their bones; Who also eat the flesh of my people, and flay their skin from off them; and they break their bones, and chop them in pieces, as for the pot, and as flesh within the caldron. Micah 3:1–3.

> Və mən dedim: Eşidin, rica edirəm, ey Yaqubun başçıları və İsrail evinin əyanları; hökmü bilmək sizə vacib deyilmi? Siz ki, yaxşıdan nifrət edir, pisliyi sevirsiniz; onların dərisini üstlərindən, ətini isə sümüklərinin üstündən soyursunuz; xalqımın ətini yeyir, dərisini üstlərindən soyur; sümüklərini sındırır və qazan üçün doğrayan kimi, qazan içindəki ət kimi parça-parça edirsiniz. Mika 3:1–3.

God intended, and still intends that His last day people “know judgment,” and judgment is not a singular concept. It is a progressive history, possessing several elements and specific waymarks. It is a prophetic period that began in 1798, and continues until the end of the millennium. It is both investigative and executive. It is accomplished upon every man who has ever lived upon planet earth, and also upon the angels that were expelled from heaven. The periods of judgment are an essential understanding, for God’s faithful in the last days, for the answer to Micah’s question is, “yes, Israel is to understand the judgment.”

Allahın niyyəti belə idi və hələ də belədir ki, Onun son günlər xalqı “hökmü bilsin”, və hökm tək bir anlayış deyildir. O, bir neçə ünsürə və müəyyən nişanələrə malik olan mərhələli bir tarixdir. O, 1798-ci ildə başlamış və minilliyin sonunadək davam edən peyğəmbərlik dövrüdür. O, həm təhqiqatçı, həm də icraedicidir. O, yer üzündə indiyədək yaşamış hər bir insan üzərində, eləcə də göydən qovulmuş mələklər üzərində icra olunur. Hökm dövrləri Allahın son günlərdəki sadiqləri üçün mühüm bir anlayışdır, çünki Mikanın sualına cavab belədir: “bəli, İsrail hökmü anlamalıdır.”

Jeremiah identifies that the ancient men of Jerusalem in the last days represent the culmination of a “perpetual backsliding,” as represented by the four generations of escalating rebellion, symbolized by Ezekiel chapter eight’s four escalating abominations. Jeremiah identifies that the ancient men are wrapped up in spiritualism, for they “worship” “the sun, the moon, and all the host of heaven.” He identifies they are to “fall, and not rise,” for “they have rejected the word of the Lord.” With these characteristics Jeremiah identifies that the “people know not the judgment of the Lord.”

Yeremya göstərir ki, son günlərdə Yerusəlimin ağsaqqal kişiləri, Yezekel kitabının səkkizinci fəslindəki dörd getdikcə artan murdarlıqla rəmzləşdirilən, üsyanın get-gedə şiddətlənən dörd nəsli ilə təmsil olunan “daimi dönüklüyün” kulminasiyasını təmsil edirlər. Yeremya göstərir ki, ağsaqqal kişilər spiritizmlə bürünmüşlər, çünki onlar “günəşə, aya və bütün göy qoşununa” “səcdə edirlər.” O bildirir ki, onlar “yıxılacaq və qalxmayacaqlar,” çünki “Rəbbin sözünü rədd etmişlər.” Bu xüsusiyyətlərlə Yeremya göstərir ki, “xalq Rəbbin hökmünü bilmir.”

> At that time, saith the Lord, they shall bring out the bones of the kings of Judah, and the bones of his princes, and the bones of the priests, and the bones of the prophets, and the bones of the inhabitants of Jerusalem, out of their graves: And they shall spread them before the sun, and the moon, and all the host of heaven, whom they have loved, and whom they have served, and after whom they have walked, and whom they have sought, and whom they have worshipped: they shall not be gathered, nor be buried; they shall be for dung upon the face of the earth. And death shall be chosen rather than life by all the residue of them that remain of this evil family, which remain in all the places whither I have driven them, saith the Lord of hosts. Moreover thou shalt say unto them, Thus saith the Lord; Shall they fall, and not arise? shall he turn away, and not return? Why then is this people of Jerusalem slidden back by a perpetual backsliding? they hold fast deceit, they refuse to return. I hearkened and heard, but they spake not aright: no man repented him of his wickedness, saying, What have I done? every one turned to his course, as the horse rusheth into the battle. Yea, the stork in the heaven knoweth her appointed times; and the turtle and the crane and the swallow observe the time of their coming; but my people know not the judgment of the Lord. How do ye say, We are wise, and the law of the Lord is with us? Lo, certainly in vain made he it; the pen of the scribes is in vain. The wise men are ashamed, they are dismayed and taken: lo, they have rejected the word of the Lord; and what wisdom is in them? Jeremiah 8:1–9.

> O zaman, Rəbb bəyan edir, Yəhuda padşahlarının sümüklərini, onun əyanlarının sümüklərini, kahinlərin sümüklərini, peyğəmbərlərin sümüklərini və Yerusəlim sakinlərinin sümüklərini qəbirlərindən çıxaracaqlar; və onları günəşin, ayın və bütün göy qoşununun önünə sərib yayacaqlar; onların sevdiyi, qulluq etdiyi, ardınca getdiyi, axtardığı və səcdə etdiyi məhz bunlar idi; o sümüklər toplanmayacaq, dəfn olunmayacaq; onlar yer üzünün üstündə peyin kimi olacaq. Və Ordular Rəbbi bəyan edir: bu şər nəsildən qalanların, Mənim qovub dağıtdığım bütün yerlərdə sağ qalanlarının hamısı üçün həyatdansa ölüm seçiləcək. Bundan əlavə, onlara belə deyəcəksən: Rəbb belə deyir: İnsan yıxılıb qalxmazmı? Kimsə üz döndərib geri qayıtmazmı? Elə isə bu Yerusəlim xalqı nə üçün daimilik kəsb edən bir dönüklüklə geri çəkildi? Onlar hiylədən möhkəm yapışırlar, qayıtmaqdan imtina edirlər. Mən qulaq asdım və eşitdim, amma onlar düzgün danışmadılar; heç kəs öz pisliyinə görə tövbə edib: “Mən nə etdim?” demədi; hər kəs döyüşə atılan at kimi öz yoluna döndü. Hətta göylərdəki leylək öz təyin olunmuş vaxtlarını bilir; qumru, durna və qaranquş da öz gəliş vaxtını gözləyir; amma Mənim xalqım Rəbbin hökmünü bilmir. Necə deyirsiniz: “Biz müdrikik və Rəbbin Qanunu bizimlədir”? Baxın, doğrudan da, onu katiblərin yalançı qələmi puça çıxartdı. Müdriklər xəcalətə düşdülər, vahiməyə qapıldılar və tutulub ələ verildilər; bax, onlar Rəbbin sözünü rədd etdilər; elə isə onlarda hansı hikmət var? Yeremya 8:1–9.

In chapter five, Jeremiah identifies those who know not the Lord’s judgment are “foolish.”

Beşinci fəsildə Yeremya Rəbbin hökmünü bilməyənləri “axmaq” adlandırır.

> Run ye to and fro through the streets of Jerusalem, and see now, and know, and seek in the broad places thereof, if ye can find a man, if there be any that executeth judgment, that seeketh the truth; and I will pardon it. And though they say, The Lord liveth; surely they swear falsely. O Lord, are not thine eyes upon the truth? thou hast stricken them, but they have not grieved; thou hast consumed them, but they have refused to receive correction: they have made their faces harder than a rock; they have refused to return. Therefore I said, Surely these are poor; they are foolish: for they know not the way of the Lord, nor the judgment of their God. Jeremiah 5:1–4.

> Yerusəlimin küçələrində ora-bura qaçın, indi baxın, bilin və onun geniş meydanlarında axtarın; əgər bir adam tapa bilsəniz, əgər ədaləti icra edən, həqiqəti axtaran biri varsa, Mən onu bağışlayacağam. Baxmayaraq ki, onlar: “Rəbb sağdır”, — deyirlər, yenə də, şübhəsiz, yalandan and içirlər. Ya Rəbb, Sənin gözlərin həqiqətə yönəlməmişdirmi? Sən onları vurmuşdun, amma onlar kədərlənmədilər; Sən onları tükətdin, amma tərbiyəni qəbul etməkdən imtina etdilər; üzlərini qayadan da sərt etdilər; dönməkdən imtina etdilər. Buna görə dedim: “Şübhəsiz, bunlar yoxsuldurlar; axmaqdırlar; çünki Rəbbin yolunu da, öz Allahlarının hökmünü də bilmirlər.” Yeremya 5:1–4.

In the last days Laodicean Adventism, those who are represented as the foolish virgins of the parable of the ten virgins, which Sister White identifies represents the “experience of the Adventist people,” “know not the way of the Lord, nor the judgment of their God.” In the next chapter Jeremiah identifies that “the way” of the Lord is the “old paths,” but the foolish Laodicean Adventists refuse to walk therein, or to hearken to the sound of the trumpet. The “trumpet” is a symbol of judgment, which of course, the foolish Laodicean Adventists do not know.

Axır günlərdəki Laodikiyalı Adventizm daxilində, Bacı Uaytın “Advent xalqının təcrübəsi”ni təmsil etdiyini bildirdiyi on bakirə məsəlindəki ağılsız bakirələr kimi təqdim olunanlar “Rəbbin yolunu da, öz Allahlarının hökmünü də bilmirlər.” Növbəti fəsildə Yeremya göstərir ki, Rəbbin “yolu” “qədim yollardır”; lakin ağılsız Laodikiyalı Adventistlər orada yeriməkdən, yaxud şeypurun səsinə qulaq asmaqdan imtina edirlər. “Şeypur” hökmün rəmzidir; əlbəttə ki, ağılsız Laodikiyalı Adventistlər bunu bilmirlər.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim yolları soruşun; yaxşı yolun harada olduğunu öyrənin və onunla gedin, canlarınız üçün rahatlıq tapacaqsınız. Lakin onlar dedilər: “Biz onunla getməyəcəyik”. Mən üzərinizə keşikçilər də qoydum və dedim: “Surun səsinə qulaq asın”. Lakin onlar dedilər: “Qulaq asmayacağıq”. Buna görə də, ey millətlər, eşidin və bil, ey camaat, onların arasında nə var. Eşit, ey yer üzü: bax, Mən bu xalqın üzərinə bəla gətirəcəyəm, onların düşüncələrinin bəhrəsini; çünki sözlərimə qulaq asmadılar, Qanunumu da rədd etdilər. Yeremya 6:16–19.

The “evil” that is brought upon the “congregation” that refused to “hearken to the sound of the trumpet,” and “walk” in “the old paths,” where the “rest” of the latter rain would be found, occurs when the “congregation” “rejects His law” at the soon coming Sunday law.

Son tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı Onun Qanununu “rədd edən” “camaatın” üzərinə gətirilən “şər” o vaxt baş verir ki, həmin “camaat” “şeypurun səsinə qulaq asmaqdan” və son yağışın “sakitliyinin” tapılacağı “qədim yollarda” “yeriməkdən” imtina etmiş olur.

The triple application of Elijah identifies the work of a messenger and movement in the time of the executive judgment, which begins at the soon-coming Sunday law. Closely related to the triple application of Elijah is the triple application of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant. The triple application of the messenger that prepares the way is identifying a work by a messenger and movement in the time of the investigative judgment. The messenger who prepares the way, and Elijah are closely related triple applications, as is the triple application of Rome with the triple application of Babylon’s fall, but they possess important distinctions that are associated with the judgment of God.

İlyasın üçqat tətbiqi, tezliklə gələcək bazar günü qanunu ilə başlayan icraedici mühakimə zamanında bir elçinin və bir hərəkatın işini müəyyənləşdirir. İlyasın üçqat tətbiqi ilə sıx bağlı olan məsələ, Əhdin Elçisi üçün yolu hazırlayan elçinin üçqat tətbiqidir. Yolu hazırlayan elçinin üçqat tətbiqi, təhqiqatçı mühakimə zamanında bir elçi və bir hərəkat vasitəsilə görülən işi müəyyənləşdirir. Yolu hazırlayan elçi ilə İlyas bir-biri ilə sıx bağlı üçqat tətbiqlərdir; necə ki, Romanın üçqat tətbiqi Babilin süqutunun üçqat tətbiqi ilə bağlıdır, lakin onlar Allahın mühakiməsi ilə əlaqəli mühüm fərqlərə malikdirlər.

The triple applications of Elijah and the triple application of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant are associated with two distinct works of judgment which are accomplished by God, through His chosen messenger and the movement that joins to the message of the messenger. Those two works are associated with two distinct periods of judgment, although there is overlap between the symbols.

İlyasın üçqat tətbiqləri və Əhdin Elçisi üçün yolu hazırlayan elçinin üçqat tətbiqi, Allahın Öz seçilmiş elçisi və elçinin xəbərinə qoşulan hərəkat vasitəsilə həyata keçirdiyi iki ayrı mühakimə işi ilə əlaqəlidir. Bu iki iş, rəmzlər arasında üst-üstə düşmə olsa da, iki ayrı mühakimə dövrü ilə əlaqədardır.

The work of the third and final Elijah is in relation to the executive judgment of the threefold union of modern Babylon, and the work of the messenger who prepares the way, is in relation to the investigative judgment and cleansing of God’s people. Malachi chapter three, is introduced with the last verse of chapter two.

Üçüncü və son İlyasın işi müasir Babilin üçqat birliyinin icraedici hökmü ilə əlaqədardır; yolu hazırlayan elçinin işi isə Allahın xalqının araşdırıcı hökmü və təmizlənməsi ilə əlaqədardır. Malaki kitabının üçüncü fəsli ikinci fəslin son ayəsi ilə təqdim edilir.

> Ye have wearied the Lord with your words. Yet ye say, Wherein have we wearied him? When ye say, Everyone that doeth evil is good in the sight of the Lord, and he delighteth in them; or, Where is the God of judgment? Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 2:17–3:4.

> Siz öz sözlərinizlə Rəbbi yordunuz. Yenə də deyirsiniz: “Biz Onu nə ilə yorduq?” O zaman ki deyirsiniz: “Pislik edən hər kəs Rəbbin gözündə yaxşıdır və O, onlardan razıdır”; yaxud: “Ədalət Allahı haradadır?” Budur, Mən Öz elçimi göndərəcəyəm və o, Mənim önümcə yolu hazırlayacaq; və sizin axtardığınız Rəbb, hətta zövq aldığınız əhdin Elçisi, qəflətən Öz məbədinə gələcək; budur, O gələcək, Ordular Rəbbi deyir. Lakin Onun gəliş gününə kim tab gətirə bilər? O zahir olduqda kim ayaqda dura bilər? Çünki O, saflaşdırıcının odu kimi və paltar yuyanların sabunu kimidir. O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; Levi oğullarını təmizləyəcək və onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhudanın və Yerusəlimin təqdiməsi qədim günlərdə olduğu kimi və əvvəlki illərdə olduğu kimi Rəbbə xoş olacaq. Malaki 2:17–3:4.

In the last days, according to the testimony of Malachi, God is wearied by Laodicean Adventism who cling to the rebellion of 1888. The rebellion of 1888, was typified by the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, and the doctrinal argument of Korah’s rebellion was whether those who do evil, are still righteous in the sight of the Lord.

Axır günlərdə, Malakinin şəhadətinə görə, Allah 1888-ci ilin üsyanından yapışıb qalan Laodikeya Adventizmindən usanmışdır. 1888-ci ilin üsyanı Qorahın, Datanın və Aviramın üsyanı ilə əvvəlcədən göstərilmişdi və Qorahın üsyanındakı doktrinal mübahisə ondan ibarət idi ki, şər iş görənlər Rəbbin nəzərində hələ də salehdirlərmi?

> Now Korah, the son of Izhar, the son of Kohath, the son of Levi, and Dathan and Abiram, the sons of Eliab, and On, the son of Peleth, sons of Reuben, took men: And they rose up before Moses, with certain of the children of Israel, two hundred and fifty princes of the assembly, famous in the congregation, men of renown: And they gathered themselves together against Moses and against Aaron, and said unto them, Ye take too much upon you, seeing all the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord? Numbers 16:1–3.

> İzharın oğlu, Qehatın oğlu, Levinin oğlu Qorah, və Eliabın oğulları Datan ilə Aviram, həmçinin Peletin oğlu On, yəni Ruben oğulları, adamlar götürdülər. Və onlar Musanın qarşısında ayağa qalxdılar; İsrail övladlarından olan bəzi adamlar da onlarla birlikdə idilər: camaatın iki yüz əlli başçısı, məclisdə məşhur, adlı-sanlı adamlar. Və onlar Musaya və Haruna qarşı bir yerə toplaşıb onlara dedilər: “Siz həddindən artıq öz üzərinizə götürürsünüz; çünki bütün camaat, onların hər biri müqəddəsdir və Rəbb onların arasındadır. Elə isə niyə siz özünüzü Rəbbin camaatının üzərinə ucaldırsınız?” Saylar 16:1–3.

In the last days, God is wearied by Laodicean Adventism who cling to the rebellion of 1957, which is simply the manifestation of the rebellion of 1888, placed into an official statement. The book, Questions on Doctrine enshrined the rebellion of 1888, which was a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, according to the testimony of the angel who instructed Sister White that she must stay at the conference of 1888, in order to record the repetition of history of Korah’s rebellion. Two-hundred and fifty men of renown gathered together with Korah, Dathan and Abiram, against Moses, God’s representative in the rebellion.

Axır günlərdə Allah 1957-ci ilin üsyanına sarılan Laodikiya Adventizmindən usanmışdır; bu isə sadəcə olaraq 1888-ci ilin üsyanının rəsmi bir bəyanata yerləşdirilmiş təzahürüdür. Questions on Doctrine kitabı 1888-ci ilin üsyanını təsbit etdi; bu üsyan isə, 1888-ci il konfransında qalmalı olduğunu, Korahın üsyanı tarixinin təkrarını qeydə almaq üçün ona tapşıran mələyin şəhadətinə görə, Korah, Datan və Aviramın üsyanının bir təkrarı idi. Üsyan zamanı iki yüz əlli adlı-sanlı adam Korah, Datan və Aviramla birlikdə Allahın nümayəndəsi olan Musaya qarşı bir yerə toplandı.

The twenty-five men that bow to the sun in Ezekiel chapter eight, represent a tithe, or a tenth of the two hundred and fifty men that offered incense in the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which typified the leaders of the rebellion of 1888, whose doctrinal rebellion was formalized in 1957, with the publishing of the book Questions on Doctrine.

Yezekel kitabının səkkizinci fəslində günəşə səcdə edən iyirmi beş kişi, Qorah, Datan və Aviramın üsyanında buxur təqdim edən iki yüz əlli kişinin onda birini, yaxud onluğunu təmsil edir; həmin iki yüz əlli kişi isə 1888-ci ilin üsyanının rəhbərlərini əvvəlcədən təsvir edirdi və onların doktrinal üsyanı 1957-ci ildə Questions on Doctrine kitabının nəşri ilə rəsmiləşdirildi.

The rebellion of Korah, Dathan and Abiram rejected the “judgment” which God had rendered, pronouncing them to wander in the wilderness for forty years. Laodicean Adventism began to wander in the wilderness of Laodicea in 1863, after they rejected the Laodicean message which was presented in 1856, that produced the judgment of wandering in the wilderness for many more years, due to their lack of faith. In the rebellion of 1888, they were still unwilling to accept the Laodicean message which was brought by Elders Jones and Waggoner.

Qorahın, Datanın və Aviramın üsyanı Allahın çıxarmış olduğu “hökm”ü rədd etdi; həmin hökmdə onların qırx il səhrada sərgərdan dolaşacaqları elan edilmişdi. Laodikeyalı Adventizm 1863-cü ildə Laodikeya səhrasında sərgərdan dolaşmağa başladı; bu, onların 1856-cı ildə təqdim edilmiş Laodikeya xəbərini rədd etmələrindən sonra baş verdi və iman çatışmazlıqları üzündən daha çox illər səhrada sərgərdan dolaşmaq hökmünü doğurdu. 1888-ci il üsyanında da onlar hələ də Ağsaqqallar Jones və Waggoner tərəfindən gətirilən Laodikeya xəbərini qəbul etməyə razı deyildilər.

Those who rebelled in 1888, not only rejected the spiritual authority of Elders Jones and Waggoner, but the authority of the prophetess Ellen White and the authority of the Holy Spirit too, for they acted out the idea that the whole congregation was equally holy.

1888-ci ildə üsyan edənlər yalnız Ağsaqqallar Jones və Waggonerin ruhani səlahiyyətini deyil, həm də peyğəmbər Ellen Whiteın və Müqəddəs Ruhun səlahiyyətini rədd etdilər; çünki onlar bütün camaatın eyni dərəcədə müqəddəs olduğu fikrini əmələ çevirdilər.

In 1863, they had returned to eat with the lying prophet of Bethel, and in doing so they ultimately accepted the definition of salvation that was represented by the rebellion of Korah, and then officially enshrined the false doctrine in the book, Questions on Doctrine. That doctrine is a false definition of “justification by faith.”

1863-cü ildə onlar Bet-Elin yalançı peyğəmbəri ilə birlikdə yemək üçün geri qayıtmışdılar və bunu etməklə, nəhayət, Qorahın üsyanı ilə təmsil olunan xilas tərifini qəbul etdilər, sonra isə həmin yalan təlimi Questions on Doctrine kitabında rəsmi şəkildə təsbit etdilər. Həmin təlim “imanla saleh sayılma”nın saxta tərifidir.

The rebellion of 1863 was the beginning of the rejection of Miller’s jewels that were reflected upon Habakkuk’s two tables. In Habakkuk chapter two, the “debate” of verse one ultimately produces two classes of worshippers who are manifested over their disagreement of the message that tarried.

1863-cü il üsyanı, Habaqququn iki lövhəsi üzərində əks etdirilmiş Millerin cəvahiratının rədd edilməsinin başlanğıcı idi. Habaqquq kitabının ikinci fəslində, birinci ayədəki “mübahisə” sonda ləngiyən xəbər barəsindəki ixtilafları üzündən üzə çıxarılan iki ibadətçi sinfini meydana gətirir.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> Budur, qürura qapılanın canı onun daxilində doğru deyildir; lakin saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır. Habakkuk 2:4.

The “faith” of the “just” in the “debate” of Habakkuk chapter two, was based upon the “vision” that had been plainly written upon tables. In the rebellion of 1863, the first step to remove what was written on the tables was accomplished by those who no longer possessed the faith of the “just.” The rebellion of 1863, represented the first seed of the rebellion that would ultimately enshrine a false definition of the doctrine of justification by faith in 1957.

Habakkukun ikinci fəslindəki “mübahisə”də “salehin” “imanı”, lövhələr üzərinə aydın şəkildə yazılmış “görüm”ə əsaslanırdı. 1863-cü il üsyanında, lövhələr üzərində yazılmış olanı aradan qaldırmaq üçün ilk addım, artıq “salehin” imanına malik olmayanlar tərəfindən atıldı. 1863-cü il üsyanı, nəhayətdə 1957-ci ildə imanla bəraət doktrinasının saxta tərifini rəsmiləşdirəcək üsyanın ilk toxumunu təmsil edirdi.

We will continue this study in the next article.

Biz bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “The Lord in His great mercy sent a most precious message to His people through Elders Waggoner and Jones. This message was to bring more prominently before the world the uplifted Saviour, the sacrifice for the sins of the whole world. It presented justification through faith in the Surety; it invited the people to receive the righteousness of Christ, which is made manifest in obedience to all the commandments of God. Many had lost sight of Jesus. They needed to have their eyes directed to His divine person, His merits, and His changeless love for the human family. All power is given into His hands, that He may dispense rich gifts unto men, imparting the priceless gift of His own righteousness to the helpless human agent. This is the message that God commanded to be given to the world. It is the third angel’s message, which is to be proclaimed with a loud voice, and attended with the outpouring of His Spirit in a large measure.” Testimonies to Ministers, 91.

> “Rəbb Öz böyük mərhəmətində Waggoner və Jones ağsaqqalları vasitəsilə Öz xalqına son dərəcə qiymətli bir xəbər göndərdi. Bu xəbər dünyaya daha aydın şəkildə yüksəldilmiş Xilaskarı, bütün dünyanın günahları üçün təqdim olunmuş qurbanı göstərməli idi. O, Zamin vasitəsilə imanla saleh sayılma həqiqətini təqdim edirdi; xalqı Məsihin salehliyini qəbul etməyə dəvət edirdi; bu salehlik Allahın bütün əmrlərinə itaətdə aşkar olur. Bir çoxları İsanı gözdən qaçırmışdılar. Onların gözlərinin Onun ilahi Şəxsiyyətinə, Onun məziyyətlərinə və bəşər ailəsinə olan dəyişməz məhəbbətinə yönəldilməsinə ehtiyac var idi. Bütün hakimiyyət Onun əllərinə verilmişdir ki, O, insanlara zəngin ənamlar paylasın, köməksiz insan vasitəçisinə Öz salehliyinin qiymətsiz hədiyyəsini bəxş etsin. Bu, Allahın dünyaya verilməsini əmr etdiyi xəbərdir. Bu, yüksək səslə bəyan edilməli olan və Onun Ruhunun bol ölçüdə tökülməsi ilə müşayiət edilən üçüncü mələyin xəbəridir.” Testimonies to Ministers, 91.

> “The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.

> “Bu zaman üçün həqiqət, üçüncü mələyin xəbəri, böyük son sınağa yaxınlaşdıqca artan qüvvə ilə, yəni uca səslə bəyan edilməlidir.” The 1888 Materials, 1710.

> “The time of test is just upon us, for the loud cry of the third angel has already begun in the revelation of the righteousness of Christ, the sin-pardoning Redeemer. This is the beginning of the light of the angel whose glory shall fill the whole earth.” Selected Messages, book 1, 362.

> “Sınaq vaxtı artıq lap yaxınımızdadır, çünki üçüncü mələyin gur hayqırtısı artıq Məsihin salehliyinin, günahı bağışlayan Xilaskarın vəhyində başlamışdır. Bu, izzəti bütün yer üzünü dolduracaq olan mələyin nurunun başlanğıcıdır.” Selected Messages, book 1, 362.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “Axır yağış Allahın xalqının üzərinə yağmalıdır. Qüdrətli bir mələk göydən enməlidir və bütün yer onun izzəti ilə işıqlandırılmalıdır.” Review and Herald, 21 aprel 1891.

Back to Articles