Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fourteen

Daniel Kitabı — Yüz On Dördüncü

The Last Generation: Unveiling Ezekiel’s Prophetic Fulfillment and the Sealing of the 144,000

Son Nəsil: Yezekelin Peyğəmbərliklə Bildirdiyi İfşanın və 144.000-in Möhürlənməsinin Aşkara Çıxarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The generation that witnessed the arrival of the third woe, on September 11, 2001 is the last generation of earth’s history. The passage from Ezekiel which confirms this truth was understood by the Millerites as directly connected with the parable of the ten virgins, and therefore Habakkuk chapter two. In that history, the vision of Habakkuk chapter two, that would “no longer tarry,” and which was fulfilled on October 22, 1844, prefigured the soon-coming Sunday law in the United States. But Ezekiel’s prediction of the vision that would no longer be prolonged is perfectly fulfilled in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began with the arrival of the third woe, on September 11, 2001.

11 sentyabr 2001-ci ildə üçüncü vayın gəlişinin şahidi olan nəsil yer tarixinin son nəslidir. Bu həqiqəti təsdiq edən Yezekieldən olan parça Millerçilər tərəfindən on bakirə məsəli ilə və buna görə də Habakkuk kitabının ikinci fəsli ilə birbaşa əlaqəli olaraq başa düşülmüşdü. Həmin tarixdə Habakkuk kitabının ikinci fəslindəki “artıq gecikməyəcək” görüntüsü və 22 oktyabr 1844-cü ildə yerinə yetən bu görüntü, Amerika Birləşmiş Ştatlarında tezliklə gələcək bazar qanununu öncədən təsvir edirdi. Lakin artıq uzadılmayacaq görüntü barədə Yezekielin peyğəmbərliyi yüz qırx dörd minin möhürlənməsi tarixində kamil şəkildə yerinə yetir; bu tarix isə 11 sentyabr 2001-ci ildə üçüncü vayın gəlişi ilə başlamışdır.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> Rəbbin sözü mənə nazil olub dedi: “Ey insan oğlu, İsrail torpağında sizin aranızda dolaşan bu məsəl nədir ki, deyirsiniz: “Günlər uzanır, hər görüntü boşa çıxır”? Buna görə onlara de: Xudavənd Rəbb belə deyir: Mən bu məsəli aradan qaldıracağam və onlar daha İsraildə bunu məsəl kimi işlətməyəcəklər. Lakin onlara de: Günlər yaxındır və hər görüntünün icrası da. Çünki artıq İsrail evi içində nə boş görüntü, nə də yaltaq kahinlik olacaq. Çünki Mən Rəbbəm: danışacağam və dediyim söz yerinə yetəcək; artıq gecikdirilməyəcək. Çünki sizin günlərinizdə, ey asi ev, Mən sözü söyləyəcəyəm və onu yerinə yetirəcəyəm, Xudavənd Rəbb belə buyurur.” Yenə Rəbbin sözü mənə nazil olub dedi: “Ey insan oğlu, bax, İsrail evi deyir: “Onun gördüyü görüntü çox uzaq günlər üçündür və o, uzaq zamanlar haqqında peyğəmbərlik edir.” Buna görə onlara de: Xudavənd Rəbb belə deyir: Mənim sözlərimdən heç biri artıq gecikdirilməyəcək; söylədiyim söz yerinə yetəcək, Xudavənd Rəbb belə buyurur.” Yezekel 12:21–28.

All the prophets speak of the last days, and the “vain vision” and “flattering divination” “within the house of Israel,” is the counterfeit latter rain, a “peace and safety” message, which argues that “the vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” This is the “debate” of Habakkuk, for those who present the “vain vision,” argue against “the vision he seeth”. They claim that “The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” The messengers of the peace and safety message claim, “the days are prolonged, and every vision faileth,” after all did not he predict July 18, 2020? The messengers of the “vain vision” are also identified by Ezekiel in the first two verses of the chapter.

Bütün peyğəmbərlər axır günlərdən danışırlar və “İsrail evinin daxilində” olan “batil görüntü” və “yaltaq falçılıq” saxta son yağışdır; bu, “sülh və əmin-amanlıq” ismarıcıdır və belə iddia edir ki, “onun gördüyü görüntü çox sonrakı günlər üçündür və o, uzaq zamanlar barədə peyğəmbərlik edir.” Habakkukun “mübahisəsi” də budur, çünki “batil görüntü”nü təqdim edənlər “onun gördüyü görüntü”yə qarşı mübahisə edirlər. Onlar iddia edirlər ki, “Onun gördüyü görüntü çox sonrakı günlər üçündür və o, uzaq zamanlar barədə peyğəmbərlik edir.” Sülh və əmin-amanlıq ismarıcının xəbərçiləri belə deyirlər: “günlər uzanır və hər görüntü boşa çıxır”; axı o, 18 iyul 2020-ci ili əvvəlcədən bildirməmişdimi? “Batil görüntü”nün xəbərçiləri fəslin ilk iki ayəsində Yezekel tərəfindən də müəyyən edilir.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> Rəbbin sözü yenə mənə nazil olub dedi: Ey bəşər oğlu, sən üsyankar bir evin arasında yaşayırsan; onların görməyə gözləri var, amma görmürlər; eşitməyə qulaqları var, amma eşitmirlər; çünki onlar üsyankar bir evdirlər. Yezekel 12:1, 2.

The prophets all agree with each other, and all speak of the last days, and when Christ addressed the quibbling Jews in the history of His ministry He quoted Isaiah to identify the quibbling Jews who were then being divorced from God, as having eyes to see, yet seeing not, and ears to hear, yet hearing not. Now as then, Ezekiel is addressing Laodicean Adventism’s scornful men, the quibbling Jews of our day, who propose a peace and safety message in opposition to the message of the latter rain. Jesus was governed by the rules He placed into His Word, so His predictions are also addressing the last days more specifically than the days in which he addressed the quibbling Jews.

Bütün peyğəmbərlər bir-biri ilə həmfikirdir və hamısı axır günlərdən danışır; Məsih Öz xidmətinin tarixində mübahisəpərəst yəhudilərə müraciət edərkən, o zaman Allahdan boşanan həmin mübahisəpərəst yəhudiləri görmək üçün gözləri olduğu halda görməyən, eşitmək üçün qulaqları olduğu halda eşitməyənlər kimi tanıtmaq üçün Yeşayadan sitat gətirdi. İndi də, o zaman olduğu kimi, Yezekel Laodikeya Adventizminin istehzalı adamlarına, günümüzün mübahisəpərəst yəhudilərinə müraciət edir; onlar axır yağış xəbərinə qarşı çıxaraq sülh və əmin-amanlıq xəbəri irəli sürürlər. İsa Öz Kəlamına yerləşdirdiyi qaydalarla idarə olunurdu; buna görə də Onun əvvəlcədən dedikləri, mübahisəpərəst yəhudilərə müraciət etdiyi günlərdən daha konkret şəkildə, həm də axır günlərə yönəlmişdir.

> Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:13–17.

> Buna görə də onlarla məsəllərlə danışıram; çünki baxa-baxa görmürlər, eşidə-eşidə eşitmirlər və anlamırlar. Və onlarda Yeşayanın peyğəmbərliyi yerinə yetir ki, deyir: “Eşidə-eşidə eşidəcəksiniz, amma anlamayacaqsınız; baxa-baxa görəcəksiniz, amma dərk etməyəcəksiniz. Çünki bu xalqın ürəyi kobudlaşmış, qulaqları ağır eşidir, gözlərini də yumublar ki, bəlkə gözləri ilə görsünlər, qulaqları ilə eşitsinlər, ürəkləri ilə anlasınlar, dönsünlər və Mən onları sağaldım.” Lakin sizin gözləriniz nə bəxtiyardır, çünki görür; qulaqlarınız da, çünki eşidir. Çünki sizə doğrusunu deyirəm: bir çox peyğəmbərlər və saleh adamlar sizin gördüklərinizi görməyi arzuladılar, amma görmədilər; sizin eşitdiklərinizi eşitməyi arzuladılar, amma eşitmədilər. Matta 13:13–17.

The phenomenon of a people who hear, yet don’t hear, and see, but don’t see, is the characteristic of a former people of God who are in the process of being passed by. That prophetic phenomenon is a fulfillment of Isaiah’s prophecy of such a situation. As with all prophets, Isaiah, along with Christ, is speaking of the last days.

Eşidib yenə də eşitməyən və görüb yenə də görməyən bir xalq hadisəsi, kənardan keçilib arxada qoyulmaqda olan keçmiş Allah xalqının səciyyəvi xüsusiyyətidir. Bu peyğəmbərlik hadisəsi, belə bir vəziyyətə dair Yeşayanın peyğəmbərliyinin yerinə yetməsidir. Bütün peyğəmbərlərdə olduğu kimi, Yeşaya da, Məsihlə birlikdə, axır günlərdən danışır.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:1–10.

> Padşah Uzziahın öldüyü ildə mən də Rəbbi gördüm: O, uca və yüksəldilmiş bir taxt üzərində əyləşmişdi və libasının ətəyi məbədi doldururdu. Onun üstündə seraflar dayanmışdı; hər birinin altı qanadı var idi: ikisi ilə üzünü örtür, ikisi ilə ayaqlarını örtür, ikisi ilə isə uçurdu. Onlar bir-birinə səslənib deyirdilər: Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi; bütün yer üzü Onun izzəti ilə doludur. Səslənənin səsindən qapının dirəkləri tərpəndi və ev tüstü ilə doldu. O zaman mən dedim: Vay halıma! Çünki məhv oldum; zira mən murdar dodaqlı bir adamam və murdar dodaqlı bir xalqın arasında yaşayıram; çünki gözlərim Padşahı, Ordular Rəbbini gördü. Onda seraflardan biri əliində qızğın bir kömür tutaraq mənə tərəf uçdu; onu maşa ilə qurbangahın üstündən götürmüşdü. Onu ağzıma toxundurub dedi: Bax, bu sənin dodaqlarına toxundu; təqsirin götürüldü və günahın təmizləndi. Bundan sonra Rəbbin səsini eşitdim; O deyirdi: Kimi göndərim və bizim üçün kim gedəcək? Mən dedim: Budur mən, məni göndər. O dedi: Get və bu xalqa de: Eşidə-eşidə eşidin, amma anlamayın; görə-görə görün, amma dərk etməyin. Bu xalqın ürəyini kobud et, qulaqlarını ağırlaşdır, gözlərini yum; ta ki gözləri ilə görməsinlər, qulaqları ilə eşitməsinlər, ürəkləri ilə anlamasınlar, dönməsinlər və sağalmasınlar. Yeşaya 6:1–10.

Isaiah, Ezekiel and Christ are all representing those who are being sealed in the last days, during the latter rain, when the true and false message of the latter rain is being debated, in fulfillment of Habakkuk chapter two. According to Jesus, in the time period when this is fulfilled, the righteous are “seeing” the parables, which is a symbol of prophecy. The “wise” are understanding the prophetic message of the latter rain, but those represented by the quibbling Jews do not see or hear, and according to Ezekiel they present a peace and safety message arguing that the fulfillment of the predictions are far off in the future. They do not deny the predictions; the quibbling Jews gave lip-service to the prediction of the coming Messiah; but they simply placed the event into the far-off future. Yet Jesus pronounced a blessing upon those who would “see” the prophetic message of their time.

Yeşaya, Hizqiyal və Məsih son günlərdə, axır yağış zamanı, Habakkuk kitabının ikinci fəslinin yerinə yetməsi olaraq axır yağışın həqiqi və yalan xəbəri mübahisə edildiyi vaxt möhürlənənlərin hamısını təmsil edirlər. İsanın sözünə görə, bu yerinə yetmənin baş verdiyi dövrdə salehlər məsəlləri “görürlər”; bu isə peyğəmbərliyin bir rəmzidir. “Müdriklər” axır yağışın peyğəmbərlik xəbərini anlayırlar, lakin deyişən Yəhudilərlə təmsil olunanlar nə görür, nə də eşidirlər; və Hizqiyalın bildirdiyinə görə, onlar əmin-amanlıq və təhlükəsizlik xəbəri təqdim edərək, qabaqcadan deyilənlərin yerinə yetməsinin gələcəyin çox uzağında olduğunu iddia edirlər. Onlar qabaqcadan deyilənləri inkar etmirlər; deyişən Yəhudilər gələcək Məsih barədəki qabaqcadan deyilənə zahirən etiraf edirdilər; lakin sadəcə olaraq həmin hadisəni çox uzaq gələcəyə aid edirdilər. Bununla belə, İsa öz dövrlərinin peyğəmbərlik xəbərini “görəcək” olanların üzərinə bərəkət elan etdi.

In Christ’s day it was the message that arrived at His baptism, when the Holy Spirit descended. The descent of the Holy Spirit at His baptism prefigured the descent of the angel of Revelation ten on August 11, 1840. The divine descent in either history marked the arrival of the present truth message of that age, for Jesus it was the message of His death and resurrection, as represented by His baptism. For the Millerites it was the message of Islam of the first and second woes that confirmed the testing message of time-prophecy. Both of those histories align with the arrival of the testing message of the latter rain on September 11, 2001. This is why Sister White records the following:

Məsihin günündə bu, Müqəddəs Ruhun Onun vəftizi zamanı endiyi vaxt gələn xəbər idi. Müqəddəs Ruhun Onun vəftizi zamanı enməsi, 11 avqust 1840-cı ildə Vəhy onuncu fəsildəki mələyin enməsini qabaqcadan təsvir edirdi. Hər iki tarixdə ilahi eniş həmin dövrün indiki həqiqət xəbərinin gəlişini göstərirdi; İsa üçün bu, vəftizi ilə təmsil olunduğu kimi, Onun ölümü və dirilməsi haqqında xəbər idi. Millerçilər üçün isə bu, zaman-peyğəmbərliyinin sınaq xəbərini təsdiq edən birinci və ikinci vayların İslamı haqqında xəbər idi. Bu tarixlərin hər ikisi 11 sentyabr 2001-ci ildə son yağışın sınaq xəbərinin gəlişi ilə uyğunlaşır. Buna görə də Bacı Uayt aşağıdakıları qeyd edir:

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “1840–1844-cü illərdə verilmiş bütün xəbərlər indi təsirli şəkildə bəyan edilməlidir, çünki istiqamətini itirmiş çoxlu insanlar vardır. Bu xəbərlər bütün kilsələrə çatdırılmalıdır.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> “Məsih dedi: “Gözləriniz nə bəxtiyardır, çünki görürlər; qulaqlarınız da, çünki eşidirlər. Çünki sizə doğrusunu deyirəm: bir çox peyğəmbərlər və saleh adamlar sizin gördüyünüz şeyləri görməyi arzuladılar, lakin görmədilər; sizin eşitdiyiniz şeyləri eşitməyi arzuladılar, lakin eşitmədilər” [Matthew 13:16, 17]. 1843 və 1844-cü illərdə görülən şeyləri görən gözlər nə bəxtiyardır.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.

> “Xəbər verildi. Və bu xəbərin təkrarlanmasında heç bir gecikmə olmamalıdır, çünki zamanın əlamətləri yerinə yetməkdədir; yekun iş görülməlidir. Qısa bir müddət ərzində böyük bir iş görüləcəkdir. Tezliklə Allahın təyin etdiyi bir xəbər veriləcək və bu, gur bir fəryada çevriləcəkdir. O zaman Daniel öz payında duracaq ki, öz şahidliyini versin.

> “The attention of our churches must be aroused. We are standing upon the borders of the greatest event in the world’s history, and Satan must not have power over the people of God, causing them to sleep on. The papacy will appear in its power. All must now arouse and search the Scriptures, for God will make known to His faithful ones what shall be in the last time. The word of the Lord is to come to His people in power. . . .

> “Kilsələrimizin diqqəti oyadılmalıdır. Biz dünya tarixinin ən böyük hadisəsinin sərhədində dayanmışıq və Şeytanın Allahın xalqı üzərində onları yuxuya verməklə hakimiyyət sahibi olmasına yol verilməməlidir. Papalıq öz qüdrəti içində zahir olacaq. İndi hamı oyanmalı və Müqəddəs Yazıları araşdırmalıdır, çünki Allah axır zamanda nə olacağını Öz sadiq olanlarına bildirəcəkdir. Rəbbin sözü Öz xalqına qüdrətlə gəlməlidir....”

> “This is what has been presented to me—that we are asleep, and do not know the time of our visitation. But if we humble ourselves before God, and seek Him with the whole heart, He will be found of us.” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

> “Mənə təqdim olunan budur ki, biz yuxudayıq və ziyarətimizin vaxtını bilmirik. Lakin əgər biz Allahın önündə özümüzü alçaltdsaq və Onu bütün qəlbimizlə axtarsaq, O bizə tapılacaqdır.” Manuscript Releases, 21-ci cild, 436–438.

The message that has been typified by the present truth message of the Messiah in Christ’s history, and the present truth message of 1840 to 1844, point forward to the last days when the Millerite message is repeated. Those in the histories represented as being unable to “see and hear” “do not know the time of their visitation.” When Isaiah presents the first reference of the messengers of the counterfeit message of the latter rain, who see, but don’t see, he marks the time when this period begins, the period which Sister White said, “a message of God’s appointment that will swell into a loud cry.” “God’s appointment” represents a specific time when the message would arrive, and in verse three of Isaiah chapter six, Isaiah pinpoints that time.

Məsihin Məsihdəki tarixindəki indiki həqiqət xəbəri və 1840-dan 1844-ə qədər olan indiki həqiqət xəbəri ilə timsallaşdırılmış xəbər, Millerçi xəbərin təkrar olunduğu son günlərə işarə edir. “Görüb eşidə” bilməyənlər kimi təsvir olunan həmin tarixlərdə olanlar “ziyarət olunma vaxtlarını bilmirlər.” Yeşaya görən, lakin görməyən, son yağışın saxta xəbərinin xəbərçilərinə dair ilk istinadı təqdim etdikdə, bu dövrün nə vaxt başlandığını—Bacı Uaytın dediyi kimi, “ucadan fəryada çevriləcək Allahın təyin etdiyi bir xəbər” olan dövrü—göstərir. “Allahın təyin etdiyi” ifadəsi xəbərin gələcəyi müəyyən bir vaxtı ifadə edir və Yeşaya altıncı fəslin üçüncü ayəsində həmin vaxtı dəqiq göstərir.

> And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. Isaiah 6:3.

> Və biri digərinə səslənib dedi: Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi; bütün yer üzü Onun izzəti ilə doludur. Yeşaya 6:3.

Sister White identifies that when the angels cry one to another, “Holy, Holy, Holy” in the passage where Isaiah represents those who have eyes, that see, but do not see, it is fulfilled on September 11, 2001.

Bacı Uayt müəyyən edir ki, mələklər bir-birinə “Müqəddəs, Müqəddəs, Müqəddəs” deyə səsləndikdə, Yeşayanın görən, lakin görməyən gözlərə malik olanları təmsil etdiyi həmin parçada bu, 11 sentyabr 2001-ci ildə yerinə yetir.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> “Onlar [mələklər] gələcəyi — bütün yer üzünün Onun izzəti ilə dolacağı vaxtı — gördükcə, zəfər dolu həmd nəğməsi ahəngdar ilahi ilə bir-birindən digərinə əks-səda verir: ‘Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi.’ Onlar Allahı izzətləndirməklə tamamilə qane olurlar; və Onun hüzurunda, Onun bəyənici təbəssümünün altında, bundan artıq heç nə arzulamırlar. Onun surətini daşımaqda, Ona xidmət etməkdə və Ona ibadət etməkdə onların ən uca istəyi tamamilə yerinə yetirilmiş olur.” Review and Herald, 22 dekabr 1896.

On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the latter rain began to sprinkle, and Habakkuk’s debate began as the parable of the ten virgins was being repeated. At that point Ezekiel’s prophecy met its perfect fulfillment. The prophetic Word will no longer be delayed, and the generation that witnessed September 11, 2001 is the last generation of planet earth, for the vision at the end of Adventism announces the close of probation at the second coming of Christ. A second witness to this fact is found in the book of Luke, chapter twenty-one.

11 sentyabr 2001-ci ildə yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi başladı, axırıncı yağış səpələnməyə başladı və on bakirə məsəli təkrarlanarkən Habaqququn mübahisəsi başladı. Həmin anda Yezekelin peyğəmbərliyi öz kamil yerinə yetməsinə çatdı. Peyğəmbərlik Kəlamı artıq gecikdirilməyəcək və 11 sentyabr 2001-ci ilin şahidi olmuş nəsil yer üzünün son nəslidir, çünki Adventizmin sonunda olan görüntü Məsihin ikinci gəlişində sınaq müddətinin bağlanmasını elan edir. Bu həqiqətə dair ikinci bir şahid Luka kitabının iyirmi birinci fəslində tapılır.

> Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled. Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away. Luke 21:32, 33.

> Doğrudan sizə deyirəm: bütün bunlar yerinə yetənədək bu nəsil keçib getməyəcək. Göy və yer keçib gedəcək, lakin Mənim sözlərim əsla keçib getməyəcək. Luka 21:32, 33.

In Luke chapter twenty-one Jesus identifies the last generation of earth’s history. He has just given an overview of a progressive history from the destruction of Jerusalem in the year 70, all the way through Millerite history. He then drops out of the narrative of directly identifying prophetic history and presents a parable that simply repeats and enlarges upon the prophetic history He presented. He thus provided two internal witnesses to the same narrative, and He concluded by identifying that the “generation” that witnessed these events would live until His return, thus by context identifying the generation that is represented by the one hundred and forty-four thousand.

Lukanın iyirmi birinci fəslində İsa yer tarixinin son nəslini müəyyən edir. O, indicə eramızın 70-ci ilində Yerusəlimin dağıdılmasından başlayaraq ta Millerçi tarixə qədər uzanan ardıcıl bir tarixə ümumi baxış vermişdi. Sonra O, peyğəmbərlik tarixini birbaşa müəyyən etməsi ilə bağlı nəqldən çıxır və sadəcə olaraq Onun təqdim etdiyi peyğəmbərlik tarixini təkrarlayan və onu genişləndirən bir məsəl təqdim edir. Beləliklə, O, eyni nəqlə dair iki daxili şahid vermiş oldu və sonda belə hadisələrin şahidi olan “nəslin” Onun qayıdışınadək yaşayacağını müəyyən etdi; bununla da, kontekstə görə, yüz qırx dörd minlə təmsil olunan nəsli müəyyən etmiş oldu.

The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the final generation, and they do not taste death, even though they live in the time when heaven and earth pass away.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsinin tarixi son nəsildir və onlar, göylə yerin ötüb keçdiyi zamanda yaşasalar da, ölümü dadmırlar.

> But the day of the Lord will come as a thief in the night; in the which the heavens shall pass away with a great noise, and the elements shall melt with fervent heat, the earth also and the works that are therein shall be burned up. Seeing then that all these things shall be dissolved, what manner of persons ought ye to be in all holy conversation and godliness, Looking for and hasting unto the coming of the day of God, wherein the heavens being on fire shall be dissolved, and the elements shall melt with fervent heat? 2 Peter 3:10–12.

> Lakin Rəbbin günü gecə gələn oğru kimi gələcək; o gündə göylər böyük gurultu ilə keçib gedəcək, ünsürlər qızğın hərarətlə əriyib yox olacaq, yer də və onda olan əməllər də yanıb tükənəcək. Beləliklə, bütün bunlar dağılacaqsa, siz hər cür müqəddəs rəftarda və möminlikdə necə adamlar olmalısınız; Allahın gününün gəlişini gözləyərək və onu tələsdirərək; o gündə göylər od tutub dağılacaq, ünsürlər də qızğın hərarətlə əriyib yox olacaq. 2 Peter 3:10–12.

The second coming of Christ was represented at the transfiguration of Christ.

Məsihin ikinci gəlişi Məsihin dəyişilməsi zamanı təmsil olunmuşdu.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51–53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 421.

> “Dəyişmə dağında Musa Məsihin günah və ölüm üzərindəki qələbəsinin şahidi idi. O, salehlərin dirilməsi zamanı qəbirdən çıxacaq olanları təmsil edirdi. Ölümü görmədən göyə aparılmış İlyas isə Məsihin ikinci gəlişi zamanı yer üzündə diri olacaq və ‘bir anda, bir göz qırpımında, son şeypurda’ ‘dəyişdiriləcək’ olanları təmsil edirdi; o zaman ‘bu fani bədən ölməzliyi geyinməli’, ‘bu çürüyən isə çürüməzliyi geyinməlidir.’ 1 Korinflilərə 15:51–53. İsa göyün nuru ilə bürünmüşdü, necə ki, O, ‘günahsız olaraq ikinci dəfə xilas üçün’ gələndə görünəcəkdir. Çünki O, ‘Müqəddəs mələklərlə Atasının izzətində’ gələcəkdir. İbranilərə 9:28; Mark 8:38. Xilaskarın şagirdlərə verdiyi vəd indi yerinə yetirilmişdi. Dağ üzərində gələcək izzət səltənəti kiçik miqyasda təmsil olunmuşdu,—Məsih Padşah, Musa dirilmiş müqəddəslərin təmsilçisi, İlyas isə dəyişdirilərək aparılanların təmsilçisi idi.” Əsrin Arzusu, 421.

Elijah, who did not die, represents the one hundred and forty-four thousand who do not die, and Moses represents those that do die. In the last days those two classes are represented in Revelation chapter seven, as the one hundred and forty-four thousand and the great multitude. When the fifth seal is opened in Revelation chapter six, those that were murdered by the papacy during the Dark Ages are given white robes.

Ölməyən İlyas, ölməyən yüz qırx dörd mini təmsil edir, Musa isə ölənləri təmsil edir. Son günlərdə bu iki sinif Vəhy kitabının yeddinci fəslində yüz qırx dörd min və böyük izdiham kimi təqdim olunur. Vəhy kitabının altıncı fəslində beşinci möhür açıldıqda, Qaranlıq Əsrlər dövründə papalıq tərəfindən qətlə yetirilənlərə ağ paltarlar verilir.

> “‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> “‘Və O beşinci möhürü açanda mən qurbangahın altında Allahın kəlamına və saxladıqları şəhadətə görə öldürülmüş olanların canlarını gördüm; və onlar uca səslə fəryad edərək dedilər: Nə vaxta qədər, ey Müqəddəs və Həqiqi Rəbb, yer üzündə yaşayanlardan bizim qanımızı mühakimə edib intiqamını almayacaqsan? Və onların hər birinə ağ xələtlər verildi [Onlar pak və müqəddəs elan olundular]; və onlara deyildi ki, özləri kimi öldürüləcək həmqulluqçularının və qardaşlarının sayı tamam oluncaya qədər hələ bir az vaxt dincəlsinlər’ [Vəhy 6:9–11]. Burada Yəhyaya təqdim edilən səhnələr həqiqətdə mövcud olan deyil, gələcəkdə müəyyən bir zaman dövründə baş verəcək olan şeylər idi.” Manuscript Releases, cild 20, 197.

The martyrs are asking when God would avenge their murder. A martyr had the faith of Jesus before he was murdered, for it was the manifestation of that very faith that prompted the papacy to murder him. White robes represent the righteousness of Christ, but the white robes given to these souls who had been murdered, was given to them after their martyrdom. The robes are a symbol of martyrdom, not simply the righteousness of Christ. A martyr has the robe of Christ righteousness before he is murdered. The great multitude in Revelation seven are given white robes, thus representing those who die during the coming Sunday law bloodbath. Thus the one hundred and forty-four thousand are represented by Elijah and the faithful who die in the Lord by Moses at the mount of transfiguration.

Şəhidlər Allahın onların qətlinin nə vaxt qisasını alacağını soruşurlar. Bir şəhid öldürülməzdən əvvəl İsanın imanına malik idi, çünki məhz həmin imanın təzahürü papalığı onu öldürməyə sövq etmişdi. Ağ libaslar Məsihin salehliyini təmsil edir, lakin öldürülmüş bu canlara verilən ağ libaslar onlara şəhadətlərindən sonra verilmişdir. Libaslar sadəcə Məsihin salehliyinin deyil, şəhidliyin rəmzidir. Bir şəhid öldürülməzdən əvvəl Məsihin salehliyi libasına malik olur. Vəhyin yeddinci fəslindəki böyük izdihama ağ libaslar verilir; beləliklə, bu, gələcək Bazar günü qanununa görə baş verəcək qırğın zamanı ölənləri təmsil edir. Beləliklə, yüz qırx dörd min nəfər İlyasla, Rəbdə vəfalı olaraq ölənlər isə dəyişilmə dağında Musa ilə təmsil olunur.

The one hundred and forty-four thousand are the generation that does not die, and they are the generation which Christ is referring to that are alive when the heavens and earth pass away in Luke chapter twenty-one.

Yüz qırx dörd min nəfər ölməyən nəsildir və onlar Məsihin Luka 21-ci fəsildə göylə yerin keçib getdiyi zaman sağ olanlar kimi işarə etdiyi nəsildir.

We will continue this study in the next article.

Biz bu tədqiqatı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “The murder of Abel was the first example of the enmity that God had declared would exist between the serpent and the seed of the woman—between Satan and his subjects and Christ and His followers. Through man’s sin, Satan had gained control of the human race, but Christ would enable them to cast off his yoke. Whenever, through faith in the Lamb of God, a soul renounces the service of sin, Satan’s wrath is kindled. The holy life of Abel testified against Satan’s claim that it is impossible for man to keep God’s law. When Cain, moved by the spirit of the wicked one, saw that he could not control Abel, he was so enraged that he destroyed his life. And wherever there are any who will stand in vindication of the righteousness of the law of God, the same spirit will be manifested against them. It is the spirit that through all the ages has set up the stake and kindled the burning pile for the disciples of Christ. But the cruelties heaped upon the follower of Jesus are instigated by Satan and his hosts because they cannot force him to submit to their control. It is the rage of a vanquished foe. Every martyr of Jesus has died a conqueror. Says the prophet, “They overcame him [‘that old serpent, called the devil, and Satan’] by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death.’ Revelation 12:11, 9.” Patriarchs and Prophets, 77.

> “Abelin qətlə yetirilməsi Allahın ilanla qadının nəsli arasında — Şeytanla onun təbəələri və Məsihlə Onun ardıcılları arasında — mövcud olacağını bəyan etdiyi düşmənçiliyin ilk nümunəsi idi. İnsanın günahı vasitəsilə Şeytan bəşər nəsli üzərində hökmranlıq əldə etmişdi, lakin Məsih onlara onun boyunduruğunu üzərlərindən atmağa imkan verəcəkdi. Nə vaxt ki, bir can Allahın Quzusuna iman vasitəsilə günahın xidmətindən imtina edir, Şeytanın qəzəbi alovlanır. Abelin müqəddəs həyatı Şeytanın insanın Allahın qanununu saxlaya bilməsinin qeyri-mümkün olduğu iddiasına qarşı şəhadət edirdi. Qabil, şər olanın ruhu ilə hərəkətə gətirilərək, Abeli idarə edə bilmədiyini gördükdə, elə bir qəzəbə gəldi ki, onun həyatına son qoydu. Allahın qanununun salehliyini müdafiə etmək üçün ayaqda duran hər kəsə qarşı da eyni ruh təzahür edəcəkdir. Bütün əsrlər boyu Məsihin şagirdləri üçün dirəklər qurduran və yandırılan tonqalları alovlandıran həmin ruhdur. Lakin İsanın ardıcılının üzərinə yığılan zülmlər Şeytan və onun qoşunları tərəfindən təhrik edilir, çünki onlar onu öz nəzarətlərinə boyun əydirməyə məcbur edə bilmirlər. Bu, məğlub edilmiş düşmənin qəzəbidir. İsanın hər bir şəhidi qalib kimi ölmüşdür. Peyğəmbər belə deyir: “Onlar onu [‘iblis və Şeytan adlanan o qədim ilanı’] Quzunun qanı və şəhadətlərinin sözü ilə məğlub etdilər; və ölüm bahasına olsa belə, öz canlarını sevmədilər.” Vəhy 12:11, 9.” Patriarchs and Prophets, 77.

Back to Articles