Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Thirteen

Qırxıncı Ayənin Gizli Tarixi — On Üçüncü Nömrə

Number Thirteen

On Üçüncü Sayı

Author

Jeff Pippenger

Published

May 28, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

As a primary symbol of the one hundred and forty-four thousand, Peter is standing at Panium in 2026 working to correct the false prediction of July 18, 2020. His work in that regard aligns with the work of Josiah Litch’s correction of August 11, 1840 and Samuel Snow’s identification of October 22, 1844. Litch’s correction empowered the first angel’s message and Snow’s empowered the second angel’s message. The empowerment of the first and second angels’ messages typify the empowerment of the third angel’s message. The characteristics of the first and second are represented in the third as a combination of an external woe message and the internal message of the midnight cry of the parable of the ten virgins.

Yüz qırx dörd minin başlıca simvolu olaraq Peter 2026-cı ildə Paniumda dayanaraq 18 iyul 2020-ci il saxta proqnozunu düzəltmək üçün çalışır. Bu baxımdan onun işi Josiah Litchin 11 avqust 1840-cı ilin düzəlişi və Samuel Snowun 22 oktyabr 1844-cü ili müəyyən etməsi ilə uyğunluq təşkil edir. Litchin düzəlişi birinci mələyin xəbərini qüvvətləndirdi, Snowun düzəlişi isə ikinci mələyin xəbərini qüvvətləndirdi. Birinci və ikinci mələklərin xəbərlərinin qüvvətləndirilməsi üçüncü mələyin xəbərinin qüvvətləndirilməsinin tipik təsviridir. Birinci və ikincinin xüsusiyyətləri üçüncüdə xarici bir vay xəbərinin və on bakirə məsəlinin gecəyarısı fəryadının daxili xəbərinin birləşməsi kimi təmsil olunur.

In a triple application of prophecy, the first and third, which are also the beginning and ending will possess parallel characteristics. Recently, a brother has uncovered several truths associated with the first woe of Revelation nine, which, when applied under the principle of Alpha and Omega identify another profound confirmation of Revelation eleven’s “earthquake.” The Sunday law in the United States is the “earthquake” that was first fulfilled in the French Revolution when France, who was one part of the ten nations that made up the prophetic structure of pagan Rome in the book of Daniel was overthrown. Thus, chapter eleven says a tenth part of the city fell.

Peyğəmbərliyin üçqat tətbiqində birinci və üçüncü tətbiqlər — başlanğıc və son da bunlar olduğuna görə — paralel xüsusiyyətlərə malik olacaqdır. Yaxınlarda bir qardaş Vəhy kitabının doqquzuncu fəslindəki birinci vayla bağlı bir neçə həqiqəti üzə çıxarmışdır; bunlar Alfa və Omeqa prinsipi əsasında tətbiq edildikdə, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki “zəlzələ”nin daha bir dərin təsdiqini göstərir. Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanunu, ilk dəfə Fransa İnqilabında yerinə yetirilmiş “zəlzələ”dir; belə ki, Daniel kitabında bütpərəst Romanın peyğəmbərlik quruluşunu təşkil edən on millətdən biri olan Fransa devrildi. Beləliklə, on birinci fəsil şəhərin onda bir hissəsinin yıxıldığını bildirir.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.

> Və həmin saat böyük bir zəlzələ oldu; şəhərin onda biri uçdu, zəlzələdə adamlardan yeddi min nəfər həlak oldu; qalanlar isə dəhşətə gəlib göylərin Allahını izzətləndirdilər. Vəhy 11:13.

Immediately after this verse Islam of the third woe arrives.

Bu ayədən dərhal sonra üçüncü vayın İslamı gəlir.

> The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:14.

> İkinci vay keçdi; və budur, üçüncü vay tezliklə gəlir. Vəhy 11:14.

The pioneers expected that “the third woe” would immediately follow the second woe, but the word translated as “quickly,” means suddenly and unexpectedly, which is the characteristic of Islam’s surprise attacks. The third woe wasn’t to arrive on October 22, 1844 as the pioneers conjectured, but when it arrived it would happen “suddenly and unexpectedly,” as it did at 9/11, thus marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which ends shortly before the earthquake of the Sunday law.

Pionerlər gözləyirdilər ki, “üçüncü vay” dərhal ikinci vayın ardınca gələcək, lakin “tezliklə” kimi tərcümə olunan söz qəfil və gözlənilmədən deməkdir; bu isə İslamın qəfil hücumlarının səciyyəvi xüsusiyyətidir. Pionerlərin güman etdikləri kimi üçüncü vay 22 oktyabr 1844-cü ildə gəlməli deyildi; əksinə, o gəldikdə “qəfil və gözlənilmədən” baş verəcəkdi, necə ki, 11 sentyabrda baş verdi; beləliklə, yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin başlanğıcını qeyd etdi; bu isə Bazar qanununun zəlzələsindən az əvvəl sona çatır.

The “earthquake” of the Sunday law is the shaking of the “earth” beast, and when 9/11 arrived, Sister White identified that the Lord arose to “shake terribly the earth.” At the beginning of the sealing and the end, the earth beast is shaken, thus the “great earthquake.”

Bazar günü qanununun “zəlzələsi” “yer” heyvanının sarsıdılmasıdır və 11 sentyabr hadisəsi baş verdikdə, Sister White Rəbbin “yeri dəhşətli surətdə sarsıtmaq” üçün qalxdığını bildirdi. Möhürlənmənin əvvəlində də, sonunda da yer heyvanı sarsıdılır; buna görə də “böyük zəlzələ” vardır.

> “This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’” Review and Herald, July 5, 1906.

> “Mən bunu heç vaxt deməmişəm. Mən demişəm ki, orada mərtəbə üstə mərtəbə ucalan böyük binalara baxarkən belə dedim: ‘Rəbb yeri dəhşətli surətdə sarsıtmaq üçün qalxdığı zaman necə dəhşətli səhnələr baş verəcək! O zaman Vəhy 18:1–3 ayələrinin sözləri yerinə yetəcəkdir.’” Review and Herald, 5 iyul 1906.

The Lord “arises” when there is a change in His dispensational work, as was the case when Stephen was stoned on October 22, 1844, when the judgment of the dead commenced. When the judgment of the living began on 9/11, the Lord again arose, and then he shook the earth beast, as He will do at the end of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, when He changes His dispensational work from His church to His other flock of those still in Babylon.

Rəbb Öz paylanma üzrə işində dəyişiklik olduqda “ayağa qalxır”; necə ki, ölülərin mühakiməsi başlanan 22 oktyabr 1844-cü ildə Stefan daşqalaq ediləndə belə olmuşdu. Dirilərin mühakiməsi 11 sentyabrda başlayanda, Rəbb yenə ayağa qalxdı və sonra yer vəhşisini sarsıtdı; eynilə, yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin sonunda da belə edəcəkdir, Öz paylanma üzrə işini Öz kilsəsindən hələ də Babildə olan digər sürüsünə keçirdiyi zaman.

What brother Daniel has discovered is the characteristics of the first woe, that align with the testimony of the “great earthquake” of chapter eleven in agreement with history and the pioneer’s understanding of the history that fulfilled the first woe.

Qardaş Danielin kəşf etdiyi şey, tarixlə və birinci vayın yerinə yetdiyi tarixi öncüllərin anlayışı ilə uyğunluq içində olan, on birinci fəslin “böyük zəlzələ” şəhadəti ilə uzlaşan birinci vayın xüsusiyyətləridir.

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:1–4.

> Beşinci mələk şeypur çaldı, və mən göydən yerə düşən bir ulduz gördüm; və ona dibsiz quyunun açarı verildi. O, dibsiz quyunu açdı; və quyudan böyük bir kürənin tüstüsü kimi bir tüstü qalxdı; və quyunun tüstüsünə görə günəş və hava qaraldı. Tüstünün içindən yer üzünə çəyirtkələr çıxdı; və onlara yer üzünün əqrəblərinin gücü olduğu kimi güc verildi. Onlara əmr olundu ki, nə yer üzünün otuna, nə hər hansı yaşıl şeyə, nə də hər hansı ağaca zərər vursunlar; ancaq alınlarında Allahın möhürü olmayan adamlara. Vəhy 9:1–4.

The pioneers correctly applied these verses to the history that introduced Mohammed, who was born in 570, unified the tribes in 606, received his first revelation in 610, migrated to Medina in 622, started his warfare in 624 and died in 632. The “bottomless pit” prophetically represents a new manifestation of Satan, but Mohammed began in Arabia, which is also known as the bottomless pit because of the vast deserts.

Pionerlər bu ayələri Məhəmmədi ortaya çıxaran tarixə düzgün şəkildə tətbiq etmişdilər; o, 570-ci ildə doğuldu, 606-cı ildə qəbilələri birləşdirdi, 610-cu ildə ilk vəhyini aldı, 622-ci ildə Mədinəyə hicrət etdi, 624-cü ildə müharibəsinə başladı və 632-ci ildə öldü. “Dibsiz quyu” peyğəmbərlik baxımından Şeytanın yeni bir təzahürünü təmsil edir, lakin Məhəmməd həm də geniş səhralara görə dibsiz quyu kimi tanınan Ərəbistanda başladı.

Mohammed became the prophetic king, or as he was labelled, “the trustworthy one” in 606, when he resolved a dispute among the various tribes who were in a dilemma about who should be allowed to return the “black rock” cornerstone of the Kaaba. The Kaaba is a cube-shaped building (hence the name “Kaaba,” which means “cube” in Arabic) located in the center of the Great Mosque of Mecca in Saudi Arabia. It is approximately 43 feet high, eleven foot wide and 10 foot long, built of granite and marble, with a black silk and cotton cloth covering it. The Kaaba existed long before Muhammad and according to Islamic tradition, it was originally built by Abraham and his son Ishmael as a house of worship for the One God (Allah). Over the centuries, it became filled with idols and was used as a pagan shrine by the Arab tribes.

Məhəmməd 606-cı ildə peyğəmbərlik padşahına çevrildi, yaxud ona verilən adla desək, “etibarlı olan” oldu; həmin vaxt o, Kəbənin “qara qaya” təməl daşını kimin yerinə qaytarmasına icazə verilməli olduğu barədə çıxılmaz vəziyyətdə qalmış müxtəlif qəbilələr arasındakı mübahisəni həll etdi. Kəbə Səudiyyə Ərəbistanında, Məkkənin Böyük Məscidinin mərkəzində yerləşən kubşəkilli bir binadır (adı da buradan gəlir: “Kəbə” ərəb dilində “kub” deməkdir). Onun hündürlüyü təxminən 43 fut, eni on bir fut və uzunluğu 10 futdur; qranit və mərmərdən tikilmiş, üstü isə qara ipək və pambıq parça ilə örtülmüşdür. Kəbə Məhəmməddən çox əvvəl mövcud idi və İslam ənənəsinə görə, əvvəlcə İbrahim və onun oğlu İsmayıl tərəfindən Vahid Tanrıya (Allaha) ibadət evi olaraq tikilmişdi. Əsrlər boyu isə bütlərlə dolduruldu və ərəb qəbilələri tərəfindən bütpərəst məbəd kimi istifadə edildi.

The Kaaba is the spiritual center of the Islamic world—a simple, ancient building that symbolizes monotheism, unity, and the connection between Abrahamic faith and Islam. Muslims do not consider it “God’s house” in a literal sense, but rather a divinely appointed focal point for worship. Mohammed’s actions during a period when the Kaaba had been destroyed and was then rebuilt are where his leadership began.

Kəbə İslam aləminin mənəvi mərkəzidir — tövhidi, birliyi və İbrahimə mənsub imanla İslam arasındakı əlaqəni simvolizə edən sadə, qədim bir bina. Müsəlmanlar onu sözün həqiqi mənasında “Allahın evi” hesab etmirlər; əksinə, onu ibadət üçün ilahi təyin olunmuş bir yönəliş nöqtəsi sayırlar. Kəbənin dağıdılmış olduğu və sonra yenidən inşa edildiyi bir dövrdə Məhəmmədin atdığı addımlar onun rəhbərliyinin başlandığı yer olmuşdur.

A flash flood damaged the Kaaba and the Quraysh tribe rebuilt it. When it came time to place the Black Stone (Hajar al-Aswad) back in its corner, the different clans quarreled over who should have the honor. They agreed that the next person to enter the area would decide. Muhammad walked in, and he resolved the dispute wisely: He placed the Black Stone on a cloth, had a representative from each clan lift it together, carrying it together, and then he personally set it in place. This event earned him great respect and the title Al-Amin (“the Trustworthy”) among the people of Mecca. It is one of the key pre-prophetic events highlighted in many timelines. The “Black Stone” was the cornerstone that was placed by Mohammed, who is the prophetic king over Islam. The black cornerstone is an obvious counterfeit of Christ (the true cornerstone), and the corruption of the house of Kaaba after years of the introduction of idols was also resolved by Mohammed.

Qəfil sel Kəbəyə zərər vurdu və Qüreyş qəbiləsi onu yenidən tikdi. Qara Daşı (Həcərül-Əsvəd) öz küncünə yenidən yerləşdirməyin vaxtı gəldikdə, müxtəlif qollar bu şərəfə kimin nail olacağı barədə mübahisə etdilər. Onlar razılaşdılar ki, əraziyə növbəti daxil olan şəxs qərar versin. Məhəmməd içəri daxil oldu və o, mübahisəni hikmətlə həll etdi: Qara Daşı bir parça üzərinə qoydu, hər qoldan bir nümayəndənin onu birlikdə qaldırmasını, birlikdə daşımasını təmin etdi, sonra isə onu şəxsən yerinə yerləşdirdi. Bu hadisə ona Məkkə əhli arasında böyük hörmət və Əl-Əmin (“Etibarlı”) titulunu qazandırdı. Bu, bir çox zaman cədvəllərində vurğulanan peyğəmbərlikdən əvvəlki əsas hadisələrdən biridir. “Qara Daş” İslam üzərində peyğəmbərlik padşahı olan Məhəmməd tərəfindən yerləşdirilmiş təməl daşı idi. Qara təməl daşı Məsihin (həqiqi təməl daşının) açıq-aşkar saxtalaşdırılmış qarşılığıdır və bütlərin gətirilməsindən illər sonra Kəbə evinin pozulması da Məhəmməd tərəfindən aradan qaldırıldı.

After the Quraysh broke the Treaty of Hudaybiyyah, Muhammad marched on Mecca with an army of about 10,000 Muslims. The city surrendered with very little fighting. Muhammad then entered the Kaaba, destroyed the 360 idols inside it, and rededicated the shrine to the worship of the one God (Allah). Thus, Mohammed the king of Islam, laid the cornerstone, and he cleansed the temple of idolatry.

Qüreyş Hudeybiyyə müqaviləsini pozduqdan sonra, Məhəmməd təxminən 10.000 müsəlmandan ibarət bir ordu ilə Məkkə üzərinə yürüş etdi. Şəhər çox cüzi döyüşlə təslim oldu. Sonra Məhəmməd Kəbəyə daxil oldu, onun içindəki 360 bütü məhv etdi və bu müqəddəs məkanı tək Allaha ibadətə yenidən həsr etdi. Beləliklə, İslamın hökmdarı Məhəmməd təməl daşını qoydu və məbədi bütpərəstlikdən təmizlədi.

There are three powers that come from the bottomless pit in the book of Revelation, and each of the three represents a counterfeit Christ. Satan, the dragon seeks to be as the Most High, seated on His throne and His church.

Vəhy kitabında dibsiz uçurumdan çıxan üç qüvvə vardır və bu üçündən hər biri saxta bir Məsihi təmsil edir. Əjdaha olan Şeytan Özünü Haqq-Taalaya bənzətməyə, Onun taxtında və Onun kilsəsində oturmağa can atır.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Yet thou shalt be brought down to hell, to the sides of the pit. Isaiah 14:12–15.

> Ey sübhün oğlu, ey Lucifer, göydən necə də düşdün! Millətləri zəiflədən sən yerə necə də yıxıldın! Çünki sən ürəyində demişdin: “Mən göylərə çıxacağam, taxtımı Allahın ulduzlarından yuxarı qaldıracağam; şimalın uzaq tərəflərində, yığıncaq dağında da oturacağam; buludların yüksəkliklərindən yuxarı qalxacağam; Haqq-Taalaya bənzər olacağam.” Amma sən ölülər diyarına, quyunun dərinliklərinə endiriləcəksən. Yeşaya 14:12–15.

The dragon of atheism came from the bottomless pit in Revelation eleven and the beast of Catholicism ascends out of the bottomless pit when her deadly wound is healed.

Ateizmin əjdahası Vəhy kitabının on birinci fəslində dibsiz quyudan çıxdı və katolisizmin vəhşi heyvanı onun ölümcül yarası sağaldıqda dibsiz quyudan yüksəlir.

> The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. Revelation 17:8.

> Gördüyün vəhşi heyvan var idi, indi yoxdur; dibsiz quyudan çıxacaq və həlaka gedəcək; yer üzündə yaşayanlar isə heyrətlənəcəklər—o kəslər ki, adları dünyanın təməlindən bəri həyat kitabında yazılmayıb—o vəhşi heyvanı görəndə ki, var idi, indi yoxdur və yenə də vardır. Vəhy 17:8.

The beast of Catholicism ascends to the throne of the earth at the Sunday law when the threefold union is put in place. Like unto the dragon, Catholicism claims to be God, as Paul so aptly identified.

Katolisizm heyvanı üçqat ittifaq qurulduğu zaman, bazar günü qanunu ilə yer üzünün taxtına yüksəlir. Əjdahaya bənzər olaraq, Katolisizm özünün Allah olduğunu iddia edir; Paulun son dərəcə yerində şəkildə müəyyən etdiyi kimi.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. 2 Thessalonians 2:3, 4.

> Heç kəs sizi heç bir vasitə ilə aldatmasın; çünki əvvəlcə imandan dönmə baş verməyincə və günah adamı, həlak oğulu zahir olmayınca, o gün gəlməyəcək. O, Allah adlanan və ya ibadət edilən hər şeyə qarşı çıxır və özünü onların hamısından uca tutur; belə ki, Allah kimi Allahın məbədində oturub özünü Allah olduğunu göstərir. 2 Saloniklilərə 2:3, 4.

Like the dragon, the beast of Catholicism is antichrist, both profess to be God, and both have their final destruction associated with their biblical testimony, for the dragon is brought down to hell, and the beast is the son of perdition. Perdition being final destruction.

Əjdaha kimi, katolisizmin vəhşi heyvanı da Məsihə qarşıdır; hər ikisi özünü Allah elan edir və hər ikisinin son məhvi onların Müqəddəs Kitabdakı şahidliyi ilə əlaqələndirilir; çünki əjdaha cəhənnəmə endirilir, vəhşi heyvan isə həlak oğludur. Həlak isə son məhv deməkdir.

> “The determination of antichrist to carry out the rebellion he began in heaven will continue to work in the children of disobedience.” Testimonies, volume 9, 230.

> “Antixristin göydə başladığı üsyanı həyata keçirmək əzmi itaətsizlik övladlarında fəaliyyət göstərməyə davam edəcək.” Testimonies, cild 9, 230.

> “Through the pope of Rome the same work has been carried on here on earth as was carried on in the courts of heaven before the expulsion of the prince of darkness. Satan sought to correct the law of God in heaven, and to supply an amendment of his own. He exalted his own judgment above that of his Creator, and placed his will above the will of Jehovah, and in this way virtually declared God to be fallible. The pope also takes the same course and, claiming infallibility for himself, seeks to adjust the law of God to meet his own ideas, thinking himself able to correct the mistakes he thinks he sees in the statutes and commands of the Lord of heaven and earth. He virtually says to the world, I will give you better laws than those of Jehovah. What an insult is this to the God of heaven!” Signs of the Times, November 19, 1894.

> “Romanın papası vasitəsilə, qaranlıq hökmdarının qovulmasından əvvəl göyün məhkəmələrində aparılmış olan eyni iş burada, yer üzündə də davam etdirilmişdir. Şeytan göydə Allahın qanununu düzəltməyə və özündən bir düzəliş əlavə etməyə çalışdı. O, öz mühakiməsini Yaradanının mühakiməsindən üstün tutdu, öz iradəsini Yehovanın iradəsindən yuxarı qoydu və bununla əslində Allahın yanılmaz olmadığını bəyan etdi. Papa da eyni yolu tutur və özü üçün yanılmazlıq iddia edərək, Allahın qanununu öz fikirlərinə uyğunlaşdırmağa çalışır; özünü göylərin və yerin Rəbbinin qaydalarında və əmrlərində gördüyünü zənn etdiyi səhvləri düzəltməyə qadir hesab edir. O, əslində dünyaya belə deyir: Mən sizə Yehovanın qanunlarından daha yaxşı qanunlar verəcəyəm. Bu, göylərin Allahına qarşı necə də böyük bir təhqirdir!” Signs of the Times, 19 noyabr 1894.

Islam, represented by Mohammed in the history of the seventh century also came out of the bottomless pit when the key that was given to Mohammed was turned. When the pit was opened, “smoke” came out that darkened the sun and the air. The pioneers correctly identified that the “key” that opened the pit was the battle of Nineveh.

Yeddinci əsrin tarixində Məhəmməd tərəfindən təmsil olunan İslam da, Məhəmmədə verilmiş açar çevrildiyi zaman dibsiz quyudan çıxdı. Quyu açıldıqda, günəşi və havanı qaraldan “tüstü” oradan çıxdı. Pionerlər quyunu açan “açar”ın Nineva döyüşü olduğunu düzgün müəyyən etmişdilər.

When we approach the first three verses on Revelation chapter nine from the pioneer understanding in the context of a triple application of prophecy, we find the prophetic characteristics of those verses that represent the first woe, typify the prophetic characteristics of the third woe that arrives “quickly” at the great earthquake. The Sunday law is represented by the battle of Nineveh.

Vəhy kitabının doqquzuncu fəslinin ilk üç ayəsinə peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi kontekstində qabaqcılların anlayışı ilə yanaşdıqda, birinci vay halını təmsil edən həmin ayələrin peyğəmbərlik xüsusiyyətlərinin, böyük zəlzələ zamanı “tezliklə” gələn üçüncü vay halının peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini tipləşdirdiyini görürük. Bazar günü qanunu Ninevanın döyüşü ilə təmsil olunur.

Peter is responsible for correcting the false prediction of the fireballs of Nashville, and he recognizes that the correct application of Ellen White's warning of fireballs upon Nashville marks the beginning of “the destruction of thousands of cities almost fully given to idolatry.”

Peter Naşvilin alov kürələri barədə yanlış proqnozu düzəltməyə məsuldur və o, Ellen White-ın Naşvilin üzərinə alov kürələri barədə xəbərdarlığının düzgün tətbiqinin “demək olar ki, bütpərəstliyə tamamilə təslim edilmiş minlərlə şəhərin məhvinin” başlanğıcını işarələdiyini qəbul edir.

The fireballs of Nashville mark the beginning of a period of destruction upon the cities, and it also marks the beginning of the proclamation of the short midnight cry message. That message begins with an unexpected attack from Islam and the period ends with an unexpected attack from Islam at the great earthquake. The period of the proclamation of the midnight cry marks the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began with the unexpected attack of Islam on 9/11.

Neşvilin alov kürələri şəhərlərin üzərinə gələn bir məhv dövrünün başlanğıcını göstərir və bu, həmçinin qısa gecəyarısı fəryadı xəbərinin elanının başlanğıcını göstərir. Həmin xəbər İslam tərəfindən gözlənilməz bir hücumla başlayır və həmin dövr böyük zəlzələ zamanı İslam tərəfindən gözlənilməz bir hücumla başa çatır. Gecəyarısı fəryadının elan olunduğu dövr 11 sentyabrda İslamın gözlənilməz hücumu ilə başlamış olan yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtının sonunu göstərir.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand then began in agreement with the line of Balaam and the ass, where there are three strikes that culminate at the Sunday law, but where the second unexpected attack includes October 7, 2023 upon the ancient glorious land and then at the fireballs of Nashville. All the lines agree, and Peter understands that the unsealing of these truths, which are represented as the dirt brush man gathering up the scattered jewels and casting them into the casket is the work of the Lion of the tribe of Judah.

Onda dörd min dörd yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi Bilam və eşşək xəttinə uyğun olaraq başlandı; burada Bazar qanununda kulminasiyaya çatan üç zərbə vardır, lakin ikinci gözlənilməz hücum qədim izzətli torpaq üzərinə 7 oktyabr 2023-cü il tarixli hücumu, sonra isə Neşvilin od topları zamanı baş verəni də əhatə edir. Bütün xətlər uyğun gəlir və Peter anlayır ki, səpələnmiş cəvahiratı toplayıb sandığa atan toz fırçası adamı kimi təmsil olunan bu həqiqətlərin möhürünün açılması Yəhuda qəbiləsinin Aslanının işidir.

The Lion of Judah identifies Peter’s corrected message of Nashville as occurring in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is represented in the hidden history of verse forty of Daniel eleven, and more specifically in the portion of that hidden history represented in verses eleven through fifteen of the same chapter. In those verses, the battle of Raphia and the battle of Panium lead to the Sunday law of verse sixteen, which is represented by the battle of Actium. When the battle of Panium joins the battle of Actium at the Sunday law, the battle of Nineveh is also repeated.

Yəhuda Aslanı, Peterin Naşvil barədə düzəldilmiş xəbərini Daniel on birin qırxıncı ayəsinin gizli tarixində təmsil olunan yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin son dövründə baş verən bir hadisə kimi müəyyən edir və daha dəqiq desək, həmin fəslin on birinci ayəsindən on beşinci ayəsinə qədər təmsil olunan o gizli tarixin hissəsində. Həmin ayələrdə Rafiya döyüşü və Panium döyüşü, Aktium döyüşü ilə təmsil olunan on altıncı ayənin bazar qanununa gətirib çıxarır. Panium döyüşü bazar qanununda Aktium döyüşünə qoşulduqda, Nineva döyüşü də təkrarlanır.

The “key” given to Mohammed, the king of Islam, whose name is not only the character of Islam, but also the place of the destruction marked by the battle of Nineveh. The king’s name “in the Hebrew tongue is Abaddon,” and “in the Greek tongue hath his name Apollyon.” The Greek and Hebrew emphasize the Old and New Testaments and instruct us that Abaddon means “the place of destruction” and Apollyon means “the destroyer.” In verse eleven of Revelation nine the king over Islam is Mohammed, but it is also the “angel of the bottomless pit,” which is Satan. Just as the pope is the antichrist as Satan’s right-hand man on earth, Mohammed is also directly controlled by Satan, the angel of the bottomless pit.

İslama xas olan bu “açar” İslamın padşahı Məhəmmədə verilmişdir; onun adı yalnız İslamın xarakteri deyil, həm də Nineva döyüşü ilə nişanlanmış məhvin yeridir. Padşahın adı “ibrani dilində Abaddon”, “yunan dilində isə onun adı Apollyondur.” Yunan və ibrani dilləri Əhdi-Ətiq ilə Əhdi-Cədidi vurğulayır və bizə öyrədir ki, Abaddon “məhv yeri”, Apollyon isə “məhvedici” deməkdir. Vəhyin doqquzuncu fəslinin on birinci ayəsində İslam üzərində olan padşah Məhəmməddir, lakin o həm də “dibsiz quyunun mələyi”dir ki, bu da Şeytandır. Necə ki, papa yer üzündə Şeytanın sağ əli olan dəccaldır, eləcə də Məhəmməd birbaşa dibsiz quyunun mələyi olan Şeytan tərəfindən idarə olunur.

At the Sunday law, the threefold union is forced upon the world and the deadly wound that was delivered to the papacy in 1798, thus marking the end of the Dark Ages is healed. When the deadly wound is healed, the second period of the Dark Ages arrives, and at the great earthquake that is the Sunday law, Islam turns the key and smoke as from a furnace blots out the sun and stars as darkness returns. The battle of Nineveh is repeated at the Sunday law, for it is the key that brings the second period of darkness. There national apostasy is followed by national ruin. There “active despotism” bears full sway, for the smoke of Islam that darkens the sun and stars at the battle of Nineveh is as a burning furnace. The “burning furnace” was an element of God’s covenant with Abraham.

Bazar qanununda, üçqat ittifaq dünyaya zorla qəbul etdirilir və 1798-ci ildə papalığa vurulan, beləliklə Qaranlıq Əsrlərin sonunu bildirən ölümcül yara sağaldılır. Ölümcül yara sağaldıqda, Qaranlıq Əsrlərin ikinci dövrü yetişir və Bazar qanunu olan böyük zəlzələ zamanı İslam açarı döndərir, ocağın tüstüsü kimi tüstü günəşi və ulduzları örtüb qaraldır, çünki qaranlıq geri qayıdır. Nineva döyüşü Bazar qanununda təkrarlanır, çünki ikinci qaranlıq dövrünü gətirən açar budur. Orada milli dönüklükdən sonra milli fəlakət gəlir. Orada “fəal despotizm” tam hökmranlıq edir, çünki Nineva döyüşündə günəşi və ulduzları qaraldan İslamın tüstüsü yanan ocaq kimidir. “Yanan ocaq” Allahın İbrahimlə olan əhdinin bir ünsürü idi.

> And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:17.

> Belə oldu ki, gün batanda və qaranlıq çökəndə, budur, tüstülənən bir ocaq və həmin parçalardan keçib gedən yanan bir məşəl göründü. Yaradılış 15:17.

The smoking furnace that passed between Abram’s covenant offerings identified the bondage in Egypt represented in the passage in verse thirteen.

İbramın əhd qurbanları arasından keçən tüstülənən soba, on üçüncü ayədə bu hissədə təsvir olunan Misirdəki əsarəti göstərirdi.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years. Genesis 15:13.

> Və O, Abrama dedi: Qəti olaraq bil ki, sənin nəslin özlərinə məxsus olmayan bir ölkədə qərib olacaq, onlara qulluq edəcək; və onlar onları dörd yüz il əzab verəcəklər. Yaradılış 15:13.

A “burning furnace,” such as Nebuchadnezzar’s furnace in chapter three of Daniel represents bondage and slavery, as was the condition of Shadrach, Meshach and Abednego.

“Odlu soba,” Daniel kitabının üçüncü fəslindəki Navuxodonosorun sobası kimi, Şadrakın, Meşakın və Abedneqonun vəziyyətində olduğu kimi, əsarəti və köləliyi təmsil edir.

> “But like the stars in the vast circuit of their appointed path, God’s purposes know no haste and no delay. Through the symbols of the great darkness and the smoking furnace, God had revealed to Abraham the bondage of Israel in Egypt, and had declared that the time of their sojourning should be four hundred years. “Afterward,” He said, “shall they come out with great substance.” Genesis 15:14.” The Desire of Ages, 33.

> “Lakin ulduzlar təyin olunmuş yollarının geniş dövranında necə hərəkət edirlərsə, Allahın məqsədləri də nə tələsikliyi, nə də gecikməni tanıyır. Allah böyük qaranlıq və tüstülənən ocaq rəmzləri vasitəsilə İbrahimə İsrailin Misirdəki əsarətini açıqlamış və onların qəriblik müddətinin dörd yüz il olacağını bildirmişdi. “Sonra isə,” O dedi, “böyük var-dövlətlə çıxacaqlar.” Yaradılış 15:14.” Əsrlərin Arzusu, 33.

> But the Lord hath taken you, and brought you forth out of the iron furnace, even out of Egypt, to be unto him a people of inheritance, as ye are this day. Deuteronomy 4:20.

> Lakin Rəbb sizi götürüb dəmir kürəsindən, yəni Misirdən çıxardı ki, bu gün olduğu kimi, Ona irs xalqı olasınız. Qanunun Təkrarı 4:20.

The smoke that darkens the sun and moon when the key of the battle of Nineveh is turned identifies the persecution that begins in earnest at the Sunday law. The persecution of the Dark Ages then is repeated. The pioneers correctly identified that the battle of Nineveh was the “key” that brought Islam into prophetic history as the first woe in 627. The battle was between Rome and Persia, and it represented a victory for Rome, but it was what is called a Pyrrhic victory. A victory that is actually detrimental to the victor. The phrase comes from a victory by king Pyrrhus of Epirus. After two battles against the Romans (Heraclea in 280 BC and Asculum in 279 BC), he defeated the Roman army but lost a huge portion of his own troops. According to legend, he then said, “One more such victory and we are lost.”

Ninovanın döyüşünün açarı çevrildiyi zaman günəşi və ayı qaraldan tüstü, Bazar qanunu zamanı ciddi şəkildə başlanan təqibi müəyyən edir. Beləliklə, Qaranlıq əsrlərin təqibi təkrar olunur. Pionerlər haqlı olaraq müəyyən etmişdilər ki, Ninovanın döyüşü İslamı 627-ci ildə birinci vay kimi peyğəmbərlik tarixinə gətirən “açar” idi. Bu döyüş Roma ilə İran arasında idi və Romaya aid bir qələbəni təmsil edirdi, lakin bu, Pirr qələbəsi adlanan bir qələbə idi. Yəni əslində qalibin özünə zərər verən bir qələbə. Bu ifadə Epirin kralı Pirrin bir qələbəsindən gəlir. Romalılara qarşı iki döyüşdən sonra (e.ə. 280-ci ildə Herakleya və e.ə. 279-cu ildə Askulum), o, Roma ordusunu məğlub etdi, lakin öz qoşunlarının böyük bir hissəsini itirdi. Rəvayətə görə, o zaman belə dedi: “Bundan bir dənə də belə qələbə olsa, məhv olmuşuq.”

The battle of Nineveh was a strategic victory for Rome, but when finished neither Rome or Persia had the power to thereafter effectively resist the onslaught of Islam. Persia is the United States and Rome is the papacy in the modern fulfillment of the battle of Nineveh. Medo-Persia as a two-horned power represent the two-horned power of the United States. At the Sunday law the United States is simply one horn, for leading to the Sunday law the image of the beast has been formed, and that formation consists of combining both horns into one. In Daniel eight, there are two horns representing the Medo-Persian Empire, and the Persian horn came up last.

Nineva döyüşü Roma üçün strateji qələbə idi, lakin başa çatdıqda nə Roma, nə də Fars bundan sonra İslamın hücumuna təsirli şəkildə müqavimət göstərmək gücünə malik idi. Nineva döyüşünün müasir yerinə yetirilməsində Fars Birləşmiş Ştatlar, Roma isə papalıqdır. İki buynuzlu bir hakimiyyət olan Midiya-Fars, Birləşmiş Ştatların iki buynuzlu hakimiyyətini təmsil edir. Bazar günü qanunu zamanı Birləşmiş Ştatlar sadəcə bir buynuzdur, çünki bazar günü qanununa aparan müddətdə vəhşi heyvanın surəti formalaşdırılmışdır və bu formalaşma hər iki buynuzun birində birləşdirilməsindən ibarətdir. Daniel səkkizdə Midiya-Fars İmperiyasını təmsil edən iki buynuz vardır və Fars buynuzu sonradan qalxdı.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> Sonra gözlərimi qaldırıb baxdım, və budur, çayın önündə iki buynuzu olan bir qoç dayanmışdı; hər iki buynuz hündür idi, lakin biri o birindən daha hündür idi və daha hündür olan sonradan çıxmışdı. Daniel 8:3.

The United States’ two horns of Republicanism and Protestantism join into one when church and state come together to form the image of the beast. That formation is fully consummated when the mark of the beast is enforced at the Sunday law. This identifies the United States as simply Persia at the Sunday law. Persia was defeated by Rome at the battle of Nineveh. How Rome defeated Persia is of historical significance, because of the maneuvers of Heraclius, the Roman Emperor.

Amerika Birləşmiş Ştatlarının respublikaçılıq və protestantlıqdan ibarət iki buynuzu, kilsə ilə dövlət vəhşinin surətini yaratmaq üçün bir araya gəldikdə, bir olur. Bu formalaşma, vəhşinin nişanı bazar günü qanunu ilə məcburi tətbiq edildikdə tamamilə başa çatır. Bu isə bazar günü qanunu zamanı Amerika Birləşmiş Ştatlarını sadəcə olaraq Fars kimi müəyyən edir. Fars Nineva döyüşündə Roma tərəfindən məğlub edildi. Romanın Farsı necə məğlub etməsi tarixi baxımdan əhəmiyyətlidir, çünki bu, Roma imperatoru Heraklinin manevrləri ilə bağlıdır.

Simply put Heraclius accomplished a surprise attack, as opposed to a straight forward advancing attack. His efforts to accomplish the surprise are noted in history. The surprise included his decision to attack in winter, which was uncommon during those historic times, but it did not stop there. Heraclius started his invasion in mid-September 627 from the north (Armenian highlands). Instead of taking the expected route southward directly toward the Persian capital Ctesiphon, he made a wide arc, moving southeast along the border regions (roughly modern Turkey-Iran border). He then turned south and west, crossing the Great Zab River on December 1, 627. This placed his army on the Nineveh Plateau (east bank of the Tigris River), near the ruins of ancient Nineveh. This movement was from south to north relative to the Persian forces—the opposite of what the Persians anticipated. They expected him to continue pushing south toward Ctesiphon. It caught the Persian commander Rhahzadh off guard and forced him to chase Heraclius into unfavorable terrain. It allowed the Romans to choose the battlefield on the plains near Nineveh. The maneuver prevented the Romans from being trapped between Persian forces and gave them an escape route if needed. Combined with the fog on the day of battle and a feigned retreat tactic during the actual fighting, there were multiple layers of surprise. This bold winter invasion and flanking route deep into Persian territory is considered one of Heraclius’s greatest military achievements. It helped shatter Persian confidence and contributed heavily to the eventual Roman victory in the long war.

Sadə desək, Heraklius düz irəliləyən bir hücumdan fərqli olaraq qəfil hücum həyata keçirdi. Onun bu qəfilliyi təmin etmək üçün göstərdiyi səylər tarixdə qeyd olunmuşdur. Qəfilliyə onun qışda hücum etmək qərarı da daxil idi; bu, həmin tarixi dövrlərdə qeyri-adi idi, lakin məsələ bununla bitmirdi. Heraklius 627-ci ilin sentyabr ayının ortalarında şimaldan (Ermənistan yaylalarından) öz yürüşünə başladı. Gözlənilən marşrutla birbaşa cənuba, fars paytaxtı Ktesifona doğru irəliləmək əvəzinə, o, geniş bir qövs cızaraq sərhəd bölgələri boyunca cənub-şərqə hərəkət etdi (təxminən müasir Türkiyə–İran sərhədi boyunca). Sonra cənuba və qərbə döndü və 627-ci il dekabrın 1-də Böyük Zab çayını keçdi. Bu, onun ordusunu qədim Ninevanın xarabalıqları yaxınlığında, Nineva yaylasına (Dəclə çayının şərq sahilinə) çıxardı. Bu hərəkət fars qüvvələrinə nisbətdə cənubdan şimala doğru idi — farsların gözlədiyinin əksi. Onlar onun Ktesifona doğru cənuba təzyiq göstərməyə davam edəcəyini gözləyirdilər. Bu, fars komandanı Rhahzadhı hazırlıqsız yaxaladı və onu Herakliusu əlverişsiz əraziyə qədər təqib etməyə məcbur etdi. Bu, romalılara Nineva yaxınlığındakı düzənliklərdə döyüş meydanını seçmək imkanı verdi. Bu manevr romalıların fars qüvvələri arasında sıxışdırılmasının qarşısını aldı və lazım gələrsə, onlara geri çəkilmə yolu verdi. Döyüş günü duman və bilavasitə vuruşma zamanı tətbiq edilən saxta geri çəkilmə taktikası ilə birlikdə, qəfilliyin bir neçə qatı mövcud idi. Qışda həyata keçirilən bu cəsarətli yürüş və fars ərazisinin dərinliklərinə yönələn cinah marşrutu Herakliusun ən böyük hərbi nailiyyətlərindən biri sayılır. Bu, farsların özünəinamını sarsıtmağa kömək etdi və uzun müharibədə romalıların son nəticədə qazandığı qələbəyə böyük töhfə verdi.

> “In the battle of Nineveh, which was fiercely fought from daybreak to the eleventh hour, twenty-eight standards, besides those which might be broken or torn, were taken from the Persians; the greatest part of their army was cut in pieces, and the victors (the Romans), concealing their own loss, passed the night on the field. The cities and palaces of Assyria were opened for the first time to the Romans.

> “Günün doğuşundan on birinci saata qədər şiddətlə aparılan Nineva döyüşündə, qırılmış və ya cırılmış ola bilənlərdən əlavə, farslardan iyirmi səkkiz bayraq ələ keçirildi; onların ordusunun ən böyük hissəsi qılıncdan keçirildi və qaliblər (romalılar), öz itkilərini gizlədərək, gecəni döyüş meydanında keçirdilər. Assuriyanın şəhərləri və sarayları ilk dəfə romalılara açıldı.

> “The Roman emperor was not strengthened by the conquests which he achieved; and a way was prepared at the same time, and by the same means, for the multitudes of Saracens from Arabia, like locusts from the same region, who, propagating in their course the dark and delusive Mohammedan creed, speedily overspread both the Persian and the Roman empire.

> “Roma imperatoru əldə etdiyi fəthlər vasitəsilə qüvvətlənmədi; və eyni zamanda, eyni vasitələrlə, Ərəbistandan çıxan sərhədsiz sayda sarasenlər üçün, həmin diyardan çıxan çəyirtkələr kimi, bir yol hazırlanmış oldu; onlar da öz yürüşləri boyunca qaranlıq və aldadıcı Məhəmmədi əqidəsini yayaraq, qısa müddətdə həm Fars, həm də Roma imperiyasını bürüdülər.

> “More complete illustration of this fact could not be desired than is supplied in the concluding words of the chapter from Gibbon, from which the preceding extracts are taken. ‘Although a victorious army had been formed under the standard of Heraclius, the unnatural effort seems to have exhausted rather than exercised their strength. While the emperor triumphed at Constantinople or Jerusalem, an obscure town on the confines of Syria was pillaged by the Saracens, and they cut in pieces some troops who advanced to its relief,—an ordinary and trifling occurrence, had it not been the prelude of a mighty revolution. These robbers were the apostles of Mohammed; their frantic valor had emerged from the desert; and in the last eight years of his reign, Heraclius lost to the Arabs the same provinces which he had rescued from the Persians.

> Bu faktın daha mükəmməl təsvirini, əvvəlki çıxarışların götürüldüyü Gibbondan fəslin yekun sözlərində veriləndən artıq arzulamaq mümkün olmazdı. “Herakliusun bayrağı altında qalib bir ordu formalaşdırılmış olsa da, bu qeyri-təbii səy, görünür, onların qüvvəsini işlətməkdən çox tükəndirmişdi. İmperator Konstantinopolda və ya Yerusəlimdə zəfər çalarkən, Suriyanın hüdudlarında yerləşən naməlum bir şəhər sarasenlər tərəfindən qarət edildi və onun köməyinə irəliləyən bəzi qoşun hissələrini onlar qılıncdan keçirdilər,—əgər böyük bir inqilabın müqəddiməsi olmasaydı, adi və əhəmiyyətsiz bir hadisə. Bu quldurlar Məhəmmədin həvariləri idilər; onların çılğın şücaəti səhradan çıxıb zahir olmuşdu; və hakimiyyətinin son səkkiz ilində Heraklius farslardan geri aldığı həmin vilayətləri ərəblərə itirdi.

> “‘The spirit of fraud and enthusiasm, whose abode is not in the heavens,’ was let loose on earth. The bottomless pit needed but a key to open it, and that key was the fall of Chosroes. He had contemptuously torn the letter of an obscure citizen of Mecca. But when from his ‘blaze of glory’ he sunk into the ‘tower of darkness’ which no eye could penetrate, the name of Chosroes was suddenly to pass into oblivion before that of Mohammed; and the crescent seemed but to wait its rising till the falling of the star. Chosroes, after his entire discomfiture and loss of empire, was murdered in the year 628; and the year 629 is marked by ‘the conquest of Arabia,’ and ‘the first war of the Mohammedans against the Roman empire.’ ‘And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit.’ He fell unto the earth. When the strength of the Roman empire was exhausted, and the great king of the East lay dead in his tower of darkness, the pillage of an obscure town on the borders of Syria was ‘the prelude of a mighty revolution.’ ‘The robbers were the apostles of Mohammed, and their frantic valor emerged from the desert.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.

> “‘Məskəni göylərdə olmayan hiylə və coşqu ruhu’ yer üzünə buraxıldı. Dibsiz quyu yalnız onu açacaq bir açara möhtac idi, və o açar Xosrovun süqutu idi. O, Məkkədən olan naməlum bir vətəndaşın məktubunu təkəbbürlə cırıb atmışdı. Lakin o, öz ‘şöhrət alovundan’ heç bir gözün nüfuz edə bilmədiyi ‘qaranlıq qülləsinə’ endikdə, Xosrovun adı qəfil olaraq Məhəmmədin adı qarşısında unudulmağa üz tutdu; və hilal sanki yalnız ulduzun batmasını gözləyərək doğmağa hazır idi. Xosrov tam məğlubiyyətə uğrayıb imperiyasını itirdikdən sonra 628-ci ildə öldürüldü; və 629-cu il ‘Ərəbistanın fəthi’ və ‘Məhəmmədilərin Roma imperiyasına qarşı ilk müharibəsi’ ilə qeyd olunur. ‘Beşinci mələk sur çaldı, və mən göydən yerə düşən bir ulduz gördüm; və ona dibsiz quyunun açarı verildi. Və o, dibsiz quyunu açdı.’ O, yerə düşdü. Roma imperiyasının gücü tükəndikdə və Şərqin böyük hökmdarı öz qaranlıq qülləsində ölü uzandıqda, Suriyanın sərhədlərindəki naməlum bir şəhərin talanı ‘böyük bir inqilabın müqəddiməsi’ idi. ‘Quldurlar Məhəmmədin həvariləri idi, və onların çılğın şücaəti səhradan meydana çıxdı.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.

The battle of Nineveh represents modern Rome conquering the United States at the Sunday law, but it is a pyrrhic victory, for a progressive judgment upon Rome begins at the Sunday law.

Ninevanın döyüşü müasir Romanın bazar günü qanunu zamanı Amerika Birləşmiş Ştatlarını fəth etməsini təmsil edir, lakin bu, Pirr qələbəsidir, çünki Roma üzərinə yönəlmiş tədrici mühakimə bazar günü qanununda başlanır.

Chosroes, was the head of the Persian empire, so Persia representing the United States’ fall at the Sunday law is the key that opens the bottomless pit at the fall of the sixth kingdom of Bible prophecy. It represents the Sunday law of verses sixteen, thirty-one, and forty-one of Daniel eleven, as well as, Revelation thirteen verse eleven.

Xosrov Fars imperiyasının başçısı idi; buna görə də, Birləşmiş Ştatların bazar günü qanununda süqutunu təmsil edən Fars, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı səltənətinin süqutu zamanı dibsiz quyuya açar olan açardır. Bu, Daniel on birin on altıncı, otuz birinci və qırx birinci ayələrinin bazar günü qanununu, habelə Vəhy on üç on birinci ayəni təmsil edir.

Notice the pioneer Stephen Haskell’s comments on the same verses and history:

Eyni ayələr və tarix barədə pioner Stephen Haskell-in şərhlərinə diqqət yetirin:

> “The Arabs, or the Saracens, had never exercised any influence in the earth. In the history of nations, these free men of the desert had passed with scarcely a notice. Mohammedanism united the scattered tribes, and sent them forth as the conquerors of nations. The rapid progress which attended the Saracen arms was due, in great measure, to the strife between the Romans and Chosroes, the head of the modern Persian empire. This strife resulted in the fall of the latter. Modern Persia had stood as a barrier wall, keeping in check the power of Mohammed; but when that power fell, the barrier was gone, the ‘bottomless pit’ opened, and the Saracens deluged the world. When the 'bottomless pit was opened, there arose a smoke which hid the face of the sun.' The figure is a strong one, representing the darkening effect of Mohammedanism, as it spread over the face of the earth.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.

> “Ərəblər, yaxud sarasinlər, yer üzündə indiyədək heç vaxt heç bir təsir göstərməmişdilər. Xalqların tarixində səhranın bu azad adamları demək olar ki, heç bir diqqətə layiq görülmədən gəlib keçmişdilər. Məhəmmədilik dağınıq qəbilələri birləşdirdi və onları xalqların fatehləri kimi irəli göndərdi. Sarasənlərin silahlarını müşayiət edən sürətli irəliləyiş böyük ölçüdə romalılarla müasir Fars imperiyasının başçısı Xosrov arasındakı çəkişmədən irəli gəlirdi. Bu çəkişmə sonuncunun süqutu ilə nəticələndi. Müasir Fars dövləti Məhəmmədin qüdrətini cilovda saxlayan bir maneə divarı kimi dayanmışdı; lakin bu qüdrət süqut edəndə maneə aradan qalxdı, ‘dibsiz quyu’ açıldı və sarasinlər dünyanı sel kimi bürüdülər. “Dibsiz quyu açıldığı zaman günəşin üzünü gizlədən bir tüstü qalxdı.” Bu məcaz güclü bir məcazdır və Məhəmmədiliyin yer üzünə yayıldıqca törətdiyi qaraltıcı təsiri ifadə edir.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.

That barrier wall in Rome’s history is the wall of separation of church and state that is removed at the Sunday law. There is another layer to the pyrrhic victory of Rome over Persia in the battle of Nineveh, for there was a previous battle of Nineveh, representing an Alpha and the battle of 627 representing the Omega. The battle was in 612 BC, roughly twelve hundred years apart. In that battle Assyria was defeated by a threefold confederacy and marked the end of the Assyrian Empire.

Romanın tarixindəki həmin sədd divarı kilsə ilə dövlətin ayrılığı divarıdır; bu divar Bazar günü qanunu zamanı aradan qaldırılır. Nineva döyüşündə Romanın Fars üzərində qazandığı pirlərik qələbənin daha bir qatı vardır, çünki Nineva ilə bağlı daha əvvəlki bir döyüş olmuşdu; o, Alfanı təmsil edir, 627-ci ilin döyüşü isə Omeqanı təmsil edir. Həmin döyüş e.ə. 612-ci ildə baş vermişdi; onların arasında təxminən min iki yüz il fərq vardır. Həmin döyüşdə Assuriya üçqat konfederasiya tərəfindən məğlub edildi və bu, Assuriya imperiyasının sonunu qeyd etdi.

A. T. Jones comments on the alpha battle of Nineveh:

A. T. Jones Ninevanın alfa mübarizəsi haqqında belə şərh edir:

> “Affairs in the government of Assyria went from bad to worse, so that in 612 BC there was another grand revolt on the part of the same three countries, led this time by Nabopolassar himself. This one was completely successful: Nineveh was made a heap of ruins; and the Assyrian Empire was divided into three great divisions,—Media, holding the northeast and the extreme north, Babylon holding Elam and all the plain and valleys of the Euphrates and the Tigris, and Egypt holding all the country west of the Euphrates. The seal of this alliance between Babylon and Media was the marriage of the daughter of the king of Media to Nebuchadnezzar, son of Nabopolassar. It was in the performance of his part in the alliance against Assyria, that Pharaoh-Necho king of Egypt went up against the king of Assyria to fight against Carchemish by Euphrates when King Josiah of Judah went out to fight with him, and was slain at Megiddo. Then as all this western territory pertained to the king of Egypt, it was in exercise of his legitimate sovereignty, gained by conquest, that he removed Shallum, the son of Josiah, from being king of Judah, and appointed Eliakim king of Judah in his stead, changing his name to Jehoiakim, and laid a tax upon the land.” 1 Chronicles 3:15; 2 Kings 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, March 15, 1898.

> “Assuriya hökumətində işlər getdikcə pisə doğru yönəldi; belə ki, e.ə. 612-ci ildə həmin üç ölkənin, bu dəfə şəxsən Nabopolassarın rəhbərliyi altında, daha bir böyük üsyanı baş verdi. Bu üsyan tamamilə uğurlu oldu: Nineva xarabalıqlar yığınına çevrildi; və Assuriya İmperiyası üç böyük hissəyə bölündü,—şimal-şərqə və ən ucqar şimala sahib olan Midiya, Elamı və Fəratla Dəclənin bütün düzənlik və vadilərini əlində saxlayan Babil, və Fəratın qərbindəki bütün ölkəni əlində saxlayan Misir. Babil ilə Midiya arasındakı bu ittifaqın möhürü Midiya padşahının qızının Nabopolassarın oğlu Navuxodonosora ərə verilməsi oldu. Misir padşahı Firon-Nexo Assur padşahına qarşı Fərat sahilindəki Karxemişdə döyüşmək üçün qalxdıqda, Yəhuda padşahı Yoşiya onunla döyüşmək üçün qarşısına çıxdı və Megiddoda öldürüldü; bu, onun Assuriyaya qarşı ittifaqdakı öz payını yerinə yetirməsi əsnasında baş verdi. Sonra, bütün bu qərb ərazisi Misir padşahına aid olduğuna görə, Yəhuda padşahı olmaqdan Yoşiyanın oğlu Şallumu uzaqlaşdırması, onun yerinə Elyaqimi Yəhuda padşahı təyin etməsi, adını Yehoyaqim olaraq dəyişdirməsi və ölkənin üzərinə vergi qoyması, fəth yolu ilə əldə edilmiş qanuni hakimiyyətinin icrası idi.” 1 Salnamələr 3:15; 2 Padşahlar 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, 15 mart 1898.

In the alpha battle of Nineveh of 612 BC, the Assyrian Empire came to an end, just as the sixth kingdom of Bible prophecy ends at the Sunday law. The victor in the battle was a threefold union of Babylon, Egypt and Media. In the warfare of that period King Josiah dies at Megiddo, thus typifying Armageddon. In the omega battle of Nineveh in 627, Islam of the third woe is released as the wall of protection in the Constitution is removed as typified, as Haskell noted of Persia as the “barrier wall” of protection being removed with the defeat of Persia. King Josiah’s death at Megiddo identifies the first battle of Nineveh as being the second battle in the last days. The last of the two battles of Nineveh in 627, when the key is turned and the pit is opened is the first in the last days, for the first will be last. The first battle of Nineveh between Assyria and the threefold union leads to Armageddon. The period of the second Dark Ages begins with the battle of Nineveh and ends with the battle of Nineveh.

Eramızdan əvvəl 612-ci ildə Ninevanın alfa döyüşündə Assuriya İmperiyası sona çatdı; necə ki, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı da bazar günü qanunu ilə sona çatır. Həmin döyüşdə qalib Babil, Misir və Midiyadan ibarət üçqat ittifaq idi. O dövrün müharibələrində padşah Yoşiya Megiddoda ölür və bununla da Armageddonun timsalı olur. 627-ci ildə Ninevanın omeqa döyüşündə, Konstitusiyadakı müdafiə divarı götürüldükdə, üçüncü vayın İslamı azad edilir; bu, Haskelin, Farsı “maneə divarı” adlandıraraq, Farsın məğlubiyyəti ilə müdafiə “divarı”nın aradan qaldırıldığını qeyd etməsində timsallaşdırıldığı kimidir. Padşah Yoşiyanın Megiddoda ölümü Ninevanın birinci döyüşünü son günlərdə ikinci döyüş kimi müəyyən edir. 627-ci ildə Ninevanın iki döyüşündən sonuncusu, açarın çevrildiyi və quyunun açıldığı zaman, son günlərdə birincidir, çünki birinci sonuncu olacaq. Assuriya ilə üçqat ittifaq arasında Ninevanın birinci döyüşü Armageddona aparır. İkinci Qaranlıq Əsrlər dövrü Nineva döyüşü ilə başlayır və Nineva döyüşü ilə başa çatır.

The facts of the fifth trumpet which is the first woe of Revelation chapter nine is what the pioneers understood to be the clearest historical witness of any passage in the book of Revelation. Uriah Smith expresses that fact as follows:

Vəhy kitabının doqquzuncu fəslindəki birinci vay olan beşinci şeypurun faktları, pionerlərin Vəhy kitabındakı hər hansı bir parçanın ən aydın tarixi şahidliyi kimi başa düşdükləri məqam idi. Uriah Smith bu həqiqəti belə ifadə edir:

> “‘VERSE 1. And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit.’

> “‘1-ci AYƏ. Və beşinci mələk şeypur çaldı, və mən göydən yerə düşən bir ulduz gördüm; və ona dibsiz quyunun açarı verildi.’”

> “For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.

> “Bu şeypurun izahı üçün yenə cənab Keytin yazılarından istifadə edəcəyik. Bu müəllif haqlı olaraq deyir: ‘Sarakenlərə və türklərə aid edilməsi baxımından beşinci və altıncı şeypurların, yaxud birinci və ikinci vayların tətbiqi haqqında təfsirçilər arasında Vəhyin başqa hər hansı bir hissəsinə dair bu dərəcədə yekdil razılıq demək olar ki, yoxdur. Bu o qədər aydındır ki, onu yanlış anlamaq demək olar ki, mümkün deyildir. Hər birini göstərən bir-iki ayə əvəzinə, Vəhyin doqquzuncu fəslinin bütünü, bərabər hissələr şəklində, hər ikisinin təsvirinə həsr olunmuşdur.’ Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.

Peter is at Panium with the responsibility to correct the message of the fireballs of Nashville, and it is seen for the first time that the elements of the first woe perfectly align with the elements of the soon-coming Sunday law. The Lion of the tribe of Judah unsealed this understanding in agreement with other lines of prophecy that He had already put in place. The historians will testify to the significance of the surprise attack accomplished by Rome upon the Persians in 627, and when they do so, they noted Heraclius’ maneuvering around and behind Persia in the winter time as a ploy to keep hidden until the time of the attack.

Peter, Neşvilin od topalarının ismarıcını düzəltmək məsuliyyəti ilə Paniumdadır və ilk dəfə görünür ki, birinci vayın ünsürləri tezliklə gələcək bazar günü qanununun ünsürləri ilə mükəmməl surətdə uyğunlaşır. Yəhuda qəbiləsinin Aslanı bu anlayışı, Özü artıq bərqərar etmiş olduğu digər peyğəmbərlik xətləri ilə uyğunluq içində açdı. Tarixçilər 627-ci ildə Romanın farslara qarşı həyata keçirdiyi qəfil hücumun əhəmiyyətinə şəhadət verəcəklər və onlar bunu etdikdə, Herakliusun hücum vaxtınadək gizli qalmaq üçün qış fəslində Farsın ətrafı və arxası boyunca etdiyi manevrləri bir hiylə kimi qeyd etmişlər.

Sister White informs us that Rome is simply waiting for “vantage ground,” and then she will strike.

Bacı Uayt bizə bildirir ki, Roma sadəcə “əlverişli mövqe” gözləyir və sonra zərbəsini endirəcək.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “Allahın Kəlamı yaxınlaşmaqda olan təhlükə barədə xəbərdarlıq etmişdir; qoy buna məhəl qoyulmasın, onda protestant dünyası Romanın həqiqi niyyətlərinin nə olduğunu yalnız tələdən qurtulmaq üçün artıq çox gec olanda anlayacaq. O, səssizcə güc qazanır. Onun təlimləri qanunvericilik zallarında, kilsələrdə və insanların qəlblərində öz təsirini göstərir. O, əvvəlki təqiblərinin təkrarlanacağı gizli guşələrdə öz uca və möhtəşəm quruluşlarını yüksəldir. Vaxtı gəlib öz zərbəsini endirəcəyi zaman öz məqsədlərini irəli aparmaq üçün o, gizlicə və hiss etdirilmədən qüvvələrini möhkəmləndirir. Onun arzuladığı tək şey əlverişli mövqedir və bu da artıq ona verilməkdədir. Tezliklə biz Roma ünsürünün məqsədinin nə olduğunu görəcək və hiss edəcəyik. Allahın Kəlamına iman edib itaət edən hər kəs bununla məzəmmətə və təqibə məruz qalacaqdır.” The Great Controversy, 581.

As with the Emperor Heraclius, the papacy has been moving toward her goal “stealthily and unexpectedly” in fulfillment of Isaiah chapter twenty-three, where the whore of Tyre is forgotten for the history of the sixth kingdom of Bible prophecy. The secret surprise attack of Heraclius is the world forgetting the papacy from 1798 unto the Sunday law. Line upon line the first woe represents the third and last woe. In the first woe a pronouncement is made that also aligns with the history of Islam and the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

İmperator Herakliusda olduğu kimi, papalıq da Yeşaya iyirmi üçüncü fəsildəki yerinə yetmədə öz məqsədinə doğru “gizlicə və gözlənilmədən” irəliləmişdir; orada Surun fahişəsi Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığının tarixi üçün unudulur. Herakliusun gizli qəfil hücumu 1798-ci ildən Bazar qanununadək dünyanın papalığı unutmasıdır. Sətir üzərinə sətir prinsipi ilə birinci vay üçüncü və sonuncu vayını təmsil edir. Birinci vayda elə bir bəyan verilir ki, bu, həmçinin İslamın tarixi və yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi dövrü ilə də uyğunlaşır.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. And in those days shall men seek death, and shall not find it; and shall desire to die, and death shall flee from them. Revelation 9:4–6.

> Və onlara əmr olundu ki, yerin otuna, heç bir yaşıl şeyə, heç bir ağaca zərər yetirməsinlər; ancaq alınlarında Allahın möhürü olmayan adamlara. Və onlara verildi ki, onları öldürməsinlər, lakin beş ay əzab versinlər; və onların əzabı əqrəbin bir adama sancdığı zaman verdiyi əzab kimi idi. Və o günlərdə insanlar ölümü axtaracaqlar, lakin onu tapa bilməyəcəklər; ölməyi arzulayacaqlar, amma ölüm onlardan qaçacaqdır. Vəhy 9:4–6.

Before the key is turned at the battle of Nineveh, which is the soon-coming Sunday law the one hundred and forty-four thousand are already sealed. At the Sunday law the destruction of the cities which is initiated with the fireballs of Nashville is represented as a period of “five months,” when warfare rages and the second papal blood bath is initiated in fulfillment of the answer given to the martyrs of the Dark Ages in the fifth seal.

Ninovanın döyüşündə açar çevrilməzdən əvvəl, yəni tezliklə gələcək bazar günü qanununda, yüz qırx dörd min artıq möhürlənmişdir. Bazar günü qanununda, Neşvilin od topları ilə başlanan şəhərlərin məhvi “beş ay”lıq bir dövr kimi təsvir olunur; bu zaman müharibə şiddətlənir və beşinci möhürdə Qaranlıq Əsrlərin şəhidlərinə verilən cavabın yerinə yetməsi olaraq papalığın ikinci qanlı qırğını başlanır.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellow servants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> Və O, beşinci möhürü açanda mən qurbangahın altında Allahın Kəlamına və sahib olduqları şəhadətə görə öldürülmüş olanların canlarını gördüm. Onlar uca səslə fəryad edib deyirdilər: “Ey Müqəddəs və Həqiqi Rəbb, nə vaxta qədər hökm verməyəcək və yerdə yaşayanlardan qanımızın qisasını almayacaqsan?” Və onların hər birinə ağ paltarlar verildi; onlara deyilirdi ki, özləri kimi öldürüləcək həmqulluqçuları və qardaşlarının sayı tamam olana qədər bir az da dincəlsinlər. Vəhy 6:9–11.

The martyrs of the Dark Ages are the first group that typify the martyrs of Modern Rome during the Sunday law crisis. Before that crisis arrives the one hundred and forty-four thousand are sealed, and that sealing process began at 9/11 with the arrival of Islam of the third woe, and the sprinkling of the latter rain. When the martyrs of the first Dark Ages asked when the papacy would be judged, they were told there will be a second group of martyrs when the Dark Ages are repeated, which is when the key of the battle of Nineveh is fulfilled at the soon-coming Sunday law. Before the second group of martyrs are made up the one hundred and forty-four thousand are sealed, and the period of the sealing that began on 9/11 is identified in the fifth seal, for the conversation there set forth is found in Revelation chapter six, verses NINE through ELEVEN, thus marking the beginning and ending of the sealing with 9/11. The ending introduces the destruction of Islam as set forth in Revelation NINE, ELEVEN, and those who are sealed will have fulfilled the experience of Daniel represented in Daniel NINE, ELEVEN.

Qaranlıq Əsrlərin şəhidləri, Bazar günü qanunu böhranı zamanı Müasir Romanın şəhidlərini təmsil edən birinci qrupdur. Həmin böhran gəlməzdən əvvəl yüz qırx dörd min nəfər möhürlənir və bu möhürlənmə prosesi 11 sentyabrda üçüncü vayın İslamının gəlişi və son yağışın səpilməsi ilə başladı. Birinci Qaranlıq Əsrlərin şəhidləri papalığın nə vaxt mühakimə olunacağını soruşduqda, onlara deyildi ki, Qaranlıq Əsrlər təkrarlandığı zaman ikinci bir şəhidlər qrupu olacaq; bu da tezliklə gələcək Bazar günü qanununda Ninevanın döyüşünün açarının yerinə yetdiyi vaxtdır. İkinci şəhidlər qrupu tamamlanmazdan əvvəl yüz qırx dörd min nəfər möhürlənir və 11 sentyabrda başlayan möhürlənmə dövrü beşinci möhürdə müəyyən edilir; çünki orada təqdim edilən söhbət Vəhy kitabının altıncı fəslinin DOQQUZUNCU ayəsindən ON BİRİNCİ ayəsinədək verilmişdir və beləliklə möhürlənmənin başlanğıcı və sonu 9/11 ilə işarələnir. Son isə Vəhy DOQQUZ, ON BİR-də göstərildiyi kimi İslamın məhvinə giriş edir və möhürlənmiş olanlar Daniel DOQQUZ, ON BİR-də təmsil olunan Daniel təcrübəsini yerinə yetirmiş olacaqlar.

We will continue these things in the next article.

Bu məsələləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles