Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Three

Daniel Kitabı — Əlli Üçüncü Bölüm

Prophetic Visions Unveiled: Understanding the Last Days Through Daniel’s Experience

Peyğəmbərlik Görümlərinin Pərdəsi Açılır: Son Günləri Danielin Təcrübəsi Vasitəsilə Anlamaq

Author

Jeff Pippenger

Published

January 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

All the prophets are speaking more of the last days than the days in which they lived.

Bütün peyğəmbərlər yaşadıqları günlərdən daha çox axır günlərdən danışırlar.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12

> “Qədim peyğəmbərlərin hər biri öz dövrləri üçün olduğundan daha çox bizim dövrümüz üçün danışmışdır; beləliklə, onların peyğəmbərliyi bizim üçün qüvvədədir. ‘İndi bütün bu şeylər onlara nümunə olaraq baş verdi; və əsrlərin sonu üzərinə gəlmiş olan bizlərə öyüd üçün yazılmışdır.’ 1 Korinflilərə 10:11. ‘Onlara vəhy olundu ki, onlar bunları özləri üçün deyil, sizin üçün xidmət edirdilər; bu şeylər indi sizə göydən göndərilmiş Müqəddəs Ruh vasitəsilə sizə Müjdəni təbliğ etmiş olanlar tərəfindən bildirildi; mələklər də bu şeylərə nəzər salmağı arzulayırlar.’ 1 Peter 1:12”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Müqəddəs Kitab öz xəzinələrini bu son nəsil üçün toplamış və bir yerə bağlamışdır. Əhdi-Ətiq tarixinin bütün böyük hadisələri və ciddi məzmunlu gedişatları bu son günlərdə cəmiyyətdə təkrarlanmışdır və təkrarlanmaqdadır.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

Daniel is representing God’s people, who in the last days have discovered through the prophetic Word, that they have been scattered. When they awaken to that fact, they are required to fulfill the Leviticus twenty-six prayer, and also the prayer to understand the last prophetic secret that is unsealed just before probation closes, as represented by Daniel’s prayer in chapter two. If and when, they enter into Daniel’s experience, the angel Gabriel will touch, inform and speak to them, for the purpose of giving them “skill and understanding.” The wise are those who “understand” the “increase of knowledge” when a prophetic secret is unsealed.

Daniel Allahın xalqını təmsil edir; bu xalq son günlərdə peyğəmbərlik Kəlamı vasitəsilə özlərinin səpələnmiş olduqlarını aşkar etmişdir. Onlar bu həqiqətə oyandıqları zaman, onlardan Levililər 26-dakı duanı, həmçinin sınaq müddəti bağlanmazdan lap əvvəl möhürü açılan son peyğəmbərlik sirrini anlamaq üçün edilən duanı yerinə yetirmələri tələb olunur; bu da ikinci fəsildə Danielin duası ilə təmsil olunur. Əgər və nə zaman onlar Danielin təcrübəsinə daxil olsalar, mələk Cəbrayıl onlara “bacarıq və anlayış” vermək məqsədilə onlara toxunacaq, onları məlumatlandıracaq və onlarla danışacaq. Müdriklər, peyğəmbərlik sirri möhürü açıldıqda “biliyin artmasını” “anlayan” kəslərdir.

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:22, 23.

> O mənə xəbər verdi, mənimlə danışdı və dedi: Ey Daniel, indi sənə hikmət və anlayış vermək üçün gəldim. Yalvarışlarının başlanğıcında əmr çıxdı, mən də bunu sənə bildirmək üçün gəldim; çünki sən çox sevilənsən; buna görə də məsələni anla və görüntünü dərk et. Daniel 9:22, 23.

The vision which Daniel is told to consider is the “mareh” vision of the appearance. Gabriel had not finished the work he had been assigned in chapter eight when he had been told to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter nine he has returned to finish the interpretation. In chapter nine, Daniel is no longer living in the period of the kingdom of Babylon, but in the history of the Medo-Persian empire.

Daniela nəzərə alması deyilən görüntü zahirin “mareh” görüntüsüdür. Cəbrayıl səkkizinci fəsildə ona “mareh” görüntüsünü Danielə anlatdırmaq buyurulduqda, özünə həvalə olunmuş işi hələ tamamlamamışdı. Doqquzuncu fəsildə isə o, təfsiri başa çatdırmaq üçün geri dönmüşdür. Doqquzuncu fəsildə Daniel artıq Babil padşahlığı dövründə deyil, Midiya-Fars imperiyasının tarixində yaşayır.

When Gabriel instructs Daniel to “understand the matter,” and to “consider the vision,” he is identifying a process of mental separation which he wants Daniel to exercise. The words translated as “understand” and “consider” are the same Hebrew word. The word is “biyn,” and means to separate mentally. The Hebrew word translated as “matter,” is “dabar,” and means “the word”. Gabriel is therefore informing Daniel, and those he represents in the last days to rightly divide the Word of truth.

Cəbrail Danielə “məsələni anla” və “görümə diqqət yetir” deyə buyurduqda, onun tətbiq etməsini istədiyi zehni ayırdetmə prosesini müəyyənləşdirir. “Anla” və “diqqət yetir” kimi tərcümə edilən sözlər eyni ibrani sözüdür. Bu söz “biyn”dir və zehində ayırmaq mənasını daşıyır. “Məsələ” kimi tərcümə edilən ibrani söz isə “dabar”dır və “kəlam” deməkdir. Buna görə Cəbrail Danielə və onun axır günlərdə təmsil etdiyi kəslərə həqiqət Kəlamını düzgün bölməyi bildirir.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Özünü Allaha məqbul göstərməyə çalış; həqiqət sözünü doğru bölən, utanmağa ehtiyacı olmayan bir işçi ol. 2 Timoteyə 2:15.

The word “matter” is also employed by Daniel in chapter ten, verse one where it is translated three times as “thing.”

“matter” sözü həmçinin Danielin onuncu fəslinin birinci ayəsində işlədilmişdir; orada o, üç dəfə “şey” kimi tərcümə olunmuşdur.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Fars padşahı Kirin üçüncü ilində Belteşassar adlanan Daniyelə bir şey aşkar olundu; və o şey həqiqət idi, lakin təyin olunmuş vaxt uzun idi; və o, şeyi anladı, və görüntünü dərk etdi. Daniel 10:1.

In the verse, the word “vision” is the “mareh” vision of the appearance, and Daniel had understanding of both the thing (matter) and also the vision (“mareh”). In verse twenty-three of chapter nine, Gabriel instructed Daniel to rightly divide the matter and the vision, and in verse one of chapter ten he has understanding of both the matter (thing) and the vision (“mareh”). Gabriel is informing Daniel in chapter nine, to recognize the distinction (rightly divide) between the matter and the vision. The vision is the “mareh” vision and the “matter,” or the “thing” is the “chazon” vision.

Ayədə “vision” sözü zahiri görünüşə aid olan “mareh” görüntüsüdür və Daniel həm məsələni (“thing” — şeyi), həm də görüntünü (“mareh”) anlayırdı. Doqquzuncu fəslin iyirmi üçüncü ayəsində Cəbrayıl Danielə məsələ ilə görüntünü düzgün ayırd etməyi tapşırdı və onuncu fəslin birinci ayəsində o, həm məsələni (şeyi), həm də görüntünü (“mareh”) anlayır. Cəbrayıl doqquzuncu fəsildə Danielə məsələ ilə görüntü arasındakı fərqi tanımağı (düzgün ayırd etməyi) bildirir. Görüntü “mareh” görüntüsüdür, “matter”, yaxud “thing” isə “chazon” görüntüsüdür.

In chapter eight both visions are identified, and a distinction is noted because Daniel wished to understand the “chazon” vision, but Gabriel was instructed to make Daniel understand the “mareh” vision. As Gabriel begins his work of making Daniel understand the “matter” and the “vision” he informs Daniel to take note that they are two different visions.

Səkkizinci fəsildə hər iki görüntü müəyyənləşdirilir və bir fərq qeyd olunur; çünki Daniel “chazon” görüntüsünü anlamağı arzulayırdı, lakin Cəbrayıla Danielə “mareh” görüntüsünü anlatmaq tapşırılmışdı. Cəbrayıl Danielə “məsələ”ni və “görüntü”nü anlatmaq işinə başlayarkən, onların iki ayrı görüntü olduğunu qeyd etməsini Danielə bildirir.

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:22–27.

> O məni xəbərdar etdi, mənimlə danışdı və dedi: “Ey Daniel, indi sənə hikmət və anlayış vermək üçün gəldim. Yalvarışlarının başlanğıcında əmr çıxdı və mən bunu sənə bildirmək üçün gəldim; çünki sən çox sevilənsən. Buna görə də bu sözü anla və görüntünü nəzərdən keçir. Sənin xalqın və müqəddəs şəhərin üzərinə yetmiş həftə müəyyən edilmişdir ki, üsyana son qoyulsun, günahlara son verilsin, təqsir üçün kəffarə edilsin, əbədi salehlik gətirilsin, görüntü və peyğəmbərlik möhürlənsin və Ən Müqəddəs Olan məsh edilsin. Buna görə bil və anla ki, Yerusəlimi bərpa etmək və yenidən qurmaq haqqında əmrin çıxmasından Məşih Hökmdara qədər yeddi həftə və altmış iki həftə olacaq; küçə yenidən tikiləcək, hasar da, həm də çətin zamanlarda. Altmış iki həftədən sonra Məşih kəsilib atılacaq, lakin özü üçün deyil; gələcək hökmdarın xalqı şəhəri və müqəddəs məkanı məhv edəcək; onun sonu daşqınla olacaq və müharibənin sonuna qədər viranəliklər müəyyən edilmişdir. O, bir həftə ərzində çoxları ilə əhdi möhkəmləndirəcək; həftənin ortasında qurbanı və təqdiməni dayandıracaq və iyrəncliklərin yayılması üzündən oranı viran qoyacaq, ta kamala çatana qədər; müəyyən edilmiş olan isə viran qalanın üzərinə töküləcək.” Daniel 9:22–27.

Gabriel wished Daniel to recognize that elements of both the “chazon” vision and the “mareh” vision would be represented in the interpretation he provided for Daniel. The interpretation was going to address both visions, and it was Daniel’s responsibility to rightly divide the vision which addressed the trampling down of the sanctuary and the host, from the vision that led to the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844.

Cəbrayıl Danielin dərk etməsini istəyirdi ki, onun Danielə təqdim etdiyi təfsirdə həm “chazon” görüntüsünün, həm də “mareh” görüntüsünün ünsürləri əks olunacaqdı. Təfsir hər iki görüntüyə aid olacaqdı və məbədin və ordunun tapdalanmasını bəyan edən görüntünü, 22 oktyabr 1844-cü ildə Məsihin Ən Müqəddəs Yerə zühuruna aparan görüntüdən düzgün surətdə ayırd etmək Danielin məsuliyyəti idi.

Gabriel identifies that from the decree of Artaxerxes in 457 BC, there would be four hundred and ninety years that were “cut off” from the twenty-three hundred years of the vision of the evenings and mornings, that was especially for the Jews. In the verses just cited, the word “determined” is identified three times, but it is two different Hebrew words that are both translated as “determined” in the verses. The first time “determined” is identified is in verse twenty-four, and that Hebrew word is “chathak” and means “to cut off”.

Qabriel bildirir ki, e.ə. 457-ci ildə Artakserksin fərmanından etibarən, xüsusilə yəhudilər üçün olan axşamlar və səhərlər görüntüsünün iki min üç yüz ilindən “kəsilib ayrılmış” dörd yüz doxsan il olacaqdı. İndicə istinad edilən ayələrdə “müəyyən edilmiş” sözü üç dəfə göstərilir, lakin ayələrdə hər ikisi də “müəyyən edilmiş” kimi tərcümə olunan iki fərqli ivrit sözdür. “Müəyyən edilmiş” ifadəsinin ilk dəfə işləndiyi yer iyirmi dördüncü ayədir və həmin ivrit sözü “chathak”dır və “kəsib ayırmaq” mənasını verir.

It identifies that Israel was given a probationary period that began with the third decree of Artaxerxes which would end at the stoning of Stephen in the year 34 AD. The four hundred and ninety years was “cut off,” and represented a shorter prophetic period within the longer prophecy of twenty-three hundred years. The number “four hundred and ninety,” is a symbol of probationary time, as witnessed to by Jesus.

Bu, İsrailə Artakserksin üçüncü fərmanı ilə başlayan və e. 34-cü ildə Stefanın daşqalaq edilməsi ilə sona çatan bir sınaq müddətinin verildiyini göstərir. Dörd yüz doxsan il “kəsilib ayrılmışdı” və iki min üç yüz illik daha uzun peyğəmbərlik daxilində daha qısa bir peyğəmbərlik dövrünü təmsil edirdi. “Dörd yüz doxsan” rəqəmi, İsanın da şahidlik etdiyi kimi, sınaq vaxtının rəmzidir.

> Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:22.

> O zaman Peter Ona yaxınlaşıb dedi: Ya Rəbb, qardaşım mənə qarşı neçə dəfə günah etsə, onu bağışlayım? Yeddi dəfəmi? İsa ona dedi: Sənə demirəm, yeddi dəfə olsun; yox, yetmiş dəfə yeddi. Matthew 18:22.

There is an end to forgiveness, and that end is represented by the number “four hundred and ninety.” The “four hundred and ninety” years represents a period of probation for the Jews from their deliverance until they filled the cup of their probationary time at the stoning of Stephen. The “four hundred and ninety” years is also connected with the curse of the “seven times” in Leviticus twenty-six. There are only two places in the Bible that reference the land enjoying her sabbaths. The first is found in Leviticus twenty-six.

Bağışlanmanın bir sonu vardır və bu son “dörd yüz doxsan” rəqəmi ilə təmsil olunur. “Dörd yüz doxsan” il yəhudilər üçün azad edilmələrindən Stefanın daşqalaq edilməsində sınaq müddətlərinin kasasını doldurduqları vaxta qədər bir möhlət dövrünü təmsil edir. “Dörd yüz doxsan” il həm də Levililər iyirmi altıda qeyd olunan “yeddi dəfə” lənəti ilə əlaqəlidir. Müqəddəs Kitabda torpağın öz şənbətlərindən zövq almasına istinad edən yalnız iki yer vardır. Birincisi Levililər iyirmi altıda tapılır.

> And if ye will not for all this hearken unto me, but walk contrary unto me; Then I will walk contrary unto you also in fury; and I, even I, will chastise you seven times for your sins. And ye shall eat the flesh of your sons, and the flesh of your daughters shall ye eat. And I will destroy your high places, and cut down your images, and cast your carcases upon the carcases of your idols, and my soul shall abhor you. And I will make your cities waste, and bring your sanctuaries unto desolation, and I will not smell the savour of your sweet odours. And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:27–35.

> Əgər bütün bunlara baxmayaraq Mənə qulaq asmayıb Mənə qarşı çıxaraq yerisəniz, Mən də qəzəb içində sizə qarşı çıxaraq yeriyəcəyəm; və Mən, bəli Mən Özüm, günahlarınıza görə sizi yeddi qat cəzalandıracağam. Oğullarınızın ətini yeyəcəksiniz, qızlarınızın ətini də yeyəcəksiniz. Mən sizin səcdəgahlarınızı dağıdacağam, bütlərinizi kəsib yıxacağam, cəsədlərinizi bütlərinizin cəsədləri üzərinə atacağam və canım sizdən iyrənəcək. Şəhərlərinizi viran qoyacağam, müqəddəs məkanlarınızı xarabalığa çevirəcəyəm və xoş ətirlərinizin qoxusunu qəbul etməyəcəyəm. Torpağı viran qoyacağam; orada yaşayan düşmənləriniz buna mat qalacaqlar. Sizi başqa xalqların arasına səpələyəcəyəm və ardınızca qılınc çəkəcəyəm; torpağınız viran, şəhərləriniz isə xaraba olacaq. O zaman torpaq, viran qaldığı bütün müddət ərzində və siz düşmənlərinizin torpağında olduğunuz zaman öz şənbələrindən zövq alacaq; bəli, o zaman torpaq dincələcək və öz şənbələrindən zövq alacaq. Viran qaldığı bütün müddət ərzində dincələcək; çünki siz onun üzərində yaşadığınız zaman o, sizin şənbələrinizdə dincəlməmişdi. Levililər 26:27–35.

The punishment of the “seven times,” which is referenced four times in chapter twenty-six, identifies that when God’s people are scattered, the land will then “enjoy her sabbaths.” Daniel and the three worthies had been scattered into the enemies’ land in fulfillment of the curse of Moses, and that the scattering of seventy years, was a symbolic object lesson of the scattering of the twenty-five hundred and twenty years. It was a prophetic object lesson, similar to Elijah’s three and a half years of drought during the persecution of Jezebel. That three and a half years represented three and a half prophetic years, that equaled twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538 until 1798. The seventy years was a symbol of the “seven times,” just as the three and a half years was a symbol of the wilderness of twelve hundred and sixty years. The seventy years of Daniel’s captivity identified by Jeremiah, represented “four hundred and ninety” years.

İyirmi altıncı fəsildə dörd dəfə xatırlanan “yeddi dəfə” cəzası göstərir ki, Allahın xalqı səpələndikdə, torpaq o zaman “öz şənbətlərindən zövq alacaqdır”. Daniel və üç igid Musa lənətinin yerinə yetməsi olaraq düşmənlərin ölkəsinə səpələnmişdilər və yetmiş illik səpələnmə, iki min beş yüz iyirmi illik səpələnmənin simvolik əyani dərsi idi. Bu, İzebelin təqibi zamanı İlyasın üç il yarımlıq quraqlığına bənzər peyğəmbərlik xarakterli əyani dərs idi. Həmin üç il yarım, üç yarım peyğəmbərlik ilini təmsil edirdi ki, bu da 538-ci ildən 1798-ci ilədək papalığın min iki yüz altmış illik hökmranlığına bərabər idi. Yetmiş il, “yeddi dəfə”nin simvolu idi; necə ki, üç il yarım da min iki yüz altmış illik səhranın simvolu idi. Yeremya tərəfindən göstərilən Danielin əsirliyinin yetmiş ili, “dörd yüz doxsan” ili təmsil edirdi.

> And the Lord God of their fathers sent to them by his messengers, rising up betimes, and sending; because he had compassion on his people, and on his dwelling place: But they mocked the messengers of God, and despised his words, and misused his prophets, until the wrath of the Lord arose against his people, till there was no remedy. Therefore he brought upon them the king of the Chaldees, who slew their young men with the sword in the house of their sanctuary, and had no compassion upon young man or maiden, old man, or him that stooped for age: he gave them all into his hand. And all the vessels of the house of God, great and small, and the treasures of the house of the Lord, and the treasures of the king, and of his princes; all these he brought to Babylon. And they burnt the house of God, and brake down the wall of Jerusalem, and burnt all the palaces thereof with fire, and destroyed all the goodly vessels thereof. And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:15–23.

> Onların atalarının Rəbbi Allah Öz elçiləri vasitəsilə onlara erkəndən qalxıb xəbər göndərirdi; çünki Öz xalqına və məskəninə rəhm edirdi. Lakin onlar Allahın elçilərini məsxərəyə qoydular, Onun sözlərini saymadılar və peyğəmbərlərini təhqir etdilər, ta ki Rəbbin qəzəbi Öz xalqına qarşı alovlandı və artıq çarə qalmadı. Buna görə də O, Kaldelilərin padşahını onların üzərinə gətirdi; o da müqəddəs məkanlarının evində onların cavan oğlanlarını qılıncla öldürdü və nə cavan oğlana, nə qıza, nə qocaya, nə də qocalıqdan beli bükülənə rəhm etdi; O, onların hamısını onun əlinə verdi. Allahın evinin bütün qablarını — böyüklü-kiçikli bütün qabları, Rəbbin evinin xəzinələrini, padşahın və başçılarının xəzinələrini — bunların hamısını Babilə apardı. Onlar Allahın evini yandırdılar, Yerusəlimin divarını uçurdular, onun bütün saraylarını odla yandırdılar və bütün qiymətli əşyalarını məhv etdilər. Qılıncdan qurtulanları isə Babilə apardı; onlar orada Fars padşahlığının hakimiyyəti başlayana qədər ona və oğullarına qulluq etdilər. Bu, Yeremiyanın dili ilə deyilmiş Rəbbin sözünün yerinə yetməsi üçün idi; ta ki ölkə öz şənbələrindən zövq alsın; viran qaldığı bütün müddət ərzində şənbə saxladı ki, yetmiş il tamamlansın. İndi isə Fars padşahı Kirin hakimiyyətinin birinci ilində, Yeremiyanın dili ilə deyilmiş Rəbbin sözünün yerinə yetməsi üçün, Rəbb Fars padşahı Kirin ruhunu oyatdı ki, o, bütün padşahlığı boyunca bir fərman elan etdi və bunu yazılı şəkildə də bildirdi: “Fars padşahı Kir belə deyir: Göylərin Allahı Rəbb yer üzünün bütün padşahlıqlarını mənə verdi; O, məni Yəhudada olan Yerusəlimdə Ona bir ev tikməyə vəzifələndirdi. Onun bütün xalqı arasında sizdən kim varsa, qoy Rəbbi Allahı onunla olsun və qoy o, oraya getsin.” 2 Salnamələr 36:15–23.

The only two references in the Bible of the land enjoying her sabbaths are in relation to the scattering of God’s people, and the seventy years of captivity, which represented a period of time that would allow the land to enjoy its sabbaths. It equaled the amount of sabbaths that the Jews did not allow the land to enjoy rest. The land resting for seventy years, represented the total years that the rebellion against the commandment to allow the land to rest had been accomplished. Simple math identifies that in “four hundred and ninety” years of rebellion, there would be a total of seventy years that the land had not rested.

Müqəddəs Kitabda torpağın öz şənbələrindən faydalanmasına dair yalnız iki istinad vardır və bunlar Allahın xalqının səpələnməsi, həmçinin torpağın öz şənbələrindən faydalanmasına imkan verəcək bir zaman müddətini təmsil edən yetmiş illik əsarətlə bağlıdır. Bu, Yəhudilərin torpağın istirahətdən faydalanmasına imkan vermədikləri şənbələrin sayına bərabər idi. Torpağın yetmiş il istirahət etməsi, torpağın istirahət etməsinə imkan vermək əmrinə qarşı üsyanın həyata keçirildiyi ümumi illəri təmsil edirdi. Sadə hesab göstərir ki, “dörd yüz doxsan” illik üsyan ərzində torpağın istirahət etmədiyi yetmiş il cəmi mövcud olmuşdur.

Four hundred and ninety years were cut off from the twenty-three hundred years, as a probationary period for the Jews, and that “four hundred and ninety” years has a direct connection with the scattering of the “seven times” of Leviticus twenty-six.

İyirmi üç yüz ildən dörd yüz doxsan il kəsilib yəhudilər üçün bir möhlət dövrü olaraq ayrılmışdı və bu “dörd yüz doxsan” il Levililər iyirmi altıncı fəsildəki “yeddi vaxt”ın səpələnməsi ilə birbaşa əlaqəyə malikdir.

The “chazon” vision of the trampling down and the “mareh” vision of the appearance at the end of twenty-three hundred years are distinct from each other, but they have a direct connection. As with Daniel, God’s people are to rightly divide the two visions, while simultaneously recognizing their connection with one another. The seventy years of captivity which led to the three decrees allowing the Jews to return and rebuild Jerusalem, represented “four hundred and ninety” years of rebellion by the Jews against the covenant of allowing the land to rest.

“Xazon” — tapdalanma görüntüsü ilə iyirmi üç yüz ilin sonunda baş verən zühura dair “mareh” görüntüsü bir-birindən fərqlidir, lakin onların arasında birbaşa əlaqə vardır. Danieldə olduğu kimi, Allahın xalqı da bu iki görüntünü düzgün şəkildə ayırd etməli, eyni zamanda onların bir-biri ilə olan əlaqəsini tanımalıdır. Yəhudilərə geri qayıtmağa və Yerusəlimi yenidən qurmağa icazə verən üç fərmana gətirib çıxaran yetmiş illik əsarət, yəhudilərin torpağa istirahət verilməsi haqqında əhdə qarşı üsyan etdikləri “dörd yüz doxsan” ili təmsil edirdi.

When the third decree identified their opportunity to return and rebuild, they were given “four hundred and ninety” years of probationary time, as they were tested by the same period of time in which their disobedience led to the destruction of Jerusalem and their scattering. At the end of the second “four hundred and ninety years,” their disobedience would once again bring the destruction of Jerusalem and their scattering among the Gentiles.

Üçüncü fərman onların geri qayıdıb yenidən qurmaq imkanını müəyyənləşdirəndə, onlara “dörd yüz doxsan” illik sınaq müddəti verildi; çünki onların itaətsizliyinin Yerusəlimin məhvinə və onların səpələnməsinə səbəb olduğu həmin eyni zaman dövrü ilə onlar sınaqdan keçirilirdilər. İkinci “dörd yüz doxsan il”in sonunda, onların itaətsizliyi bir daha Yerusəlimin məhvinə və millətlər arasında səpələnmələrinə səbəb olacaqdı.

The scattering of the seventy year captivity was preceded by “four hundred and ninety” years of rebellion, and then that seventy year captivity was followed by another “four hundred and ninety years” of further rebellion.

Yetmiş illik əsarətə səpələnmə ondan əvvəl gələn “dörd yüz doxsan” illik üsyankarlıqla əvvəlcədən müşayiət olunmuşdu; sonra isə həmin yetmiş illik əsarətin ardınca daha “dörd yüz doxsan il” davam edən əlavə üsyankarlıq gəldi.

The first “four hundred and ninety” year period, which brought about the seventy years of the land resting, had reached a conclusion with the destruction of Jerusalem. At the ending of the “four hundred and ninety” years that was cut off from the twenty-three hundred years, Jerusalem was once again destroyed, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Torpağın yetmiş il istirahət etməsinə səbəb olan ilk “dörd yüz doxsan” illik dövr Yerusəlimin məhv edilməsi ilə sona çatmışdı. İyirmi üç yüz ildən kəsilib ayrılmış “dörd yüz doxsan” ilin sonunda da Yerusəlim bir daha məhv edildi; çünki İsa bir şeyin sonunu həmişə onun başlanğıcı ilə təsvir edir.

The seventy year captivity of literal Israel in literal Babylon was a symbol of the scattering of “seven times,” and Sister White identifies that the seventy years of captivity of literal Israel in literal Babylon was a type of the twelve hundred and sixty years of captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon.

Hərfi İsrailin hərfi Babildə yetmiş illik əsarəti “yeddi vaxt”lıq dağılmanın bir rəmzi idi və Sister White göstərir ki, hərfi İsrailin hərfi Babildəki yetmiş illik əsarəti, ruhani İsrailin ruhani Babildəki min iki yüz altmış illik əsarətinin bir tipi idi.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “Allahın yer üzündəki kilsəsi, sürgün dövründə Babildə əsir saxlanılan İsrail övladları necə həqiqi mənada əsarətdə idilərsə, bu amansız təqibin uzun dövrü ərzində o da eyni dərəcədə əsarətdə idi.” Peyğəmbərlər və Padşahlar, 714.

The twelve hundred and sixty years from the year 538 to 1798, was a type of the “seven times.” At the end of the seventy years, the Jews returned to restore and rebuild Jerusalem. Their return during the three decrees marked the beginning (457 BC) of the twenty-three hundred years of the “mareh” vision that led to the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844. The three decrees marked the beginning of the prophetic period, and it required all three decrees to begin the prophetic period, though they began to return and rebuild with the first decree of Cyrus.

538-ci ildən 1798-ci ilədək olan min iki yüz altmış il “yeddi vaxt”ın bir timsalı idi. Yetmiş ilin sonunda yəhudilər Yerusəlimi bərpa etmək və yenidən qurmaq üçün qayıtdılar. Onların üç fərman dövründəki dönüşü, 22 oktyabr 1844-cü ildə Məsihin Ən Müqəddəs Yerə zühuruna aparan “mareh” görüntüsünün iki min üç yüz ilinin başlanğıcını (e.ə. 457) qeyd etdi. Üç fərman peyğəmbərlik dövrünün başlanğıcını qeyd etdi və peyğəmbərlik dövrünün başlaması üçün bu üç fərmanın hamısı tələb olunurdu, baxmayaraq ki, onlar Kirin birinci fərmanı ilə qayıtmağa və yenidən qurmağa başlamışdılar.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12−26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> “Əmrin verildiyi fərman Ezra kitabının yeddinci fəslində tapılır. 12−26-cı ayələr. O, ən tam şəklində e.ə. 457-ci ildə Fars padşahı Artakserks tərəfindən verildi. Lakin Ezra 6:14-də Yerusəlimdə Rəbbin evinin ‘Kirin, Daranın və Fars padşahı Artakserksin əmrinə [haşiyədə: “fərmanına”] görə’ tikildiyi deyilir. Bu üç padşah fərmanı başladaraq, yenidən təsdiq edərək və tamamlayaraq, onu peyğəmbərliyin 2300 ilin başlanğıcını göstərmək üçün tələb etdiyi kamilliyə çatdırdılar. Əmrin tamamlandığı vaxt olan e.ə. 457-ci ili əmrin tarixi kimi qəbul etdikdə, yetmiş həftə ilə bağlı peyğəmbərliyin hər bir xüsusiyyətinin yerinə yetdiyi göründü.” Böyük Mübarizə, 326.

From 1798 until 1844, the three angels of Revelation arrived into prophetic history, and just as the three decrees marked the beginning of the prophecy of twenty-three hundred years, those three angels marked the conclusion of the prophecy. The prophetic period ended with the arrival of the third angel, just as it had begun with the arrival of the third decree, for Jesus always identifies the end of a thing, with the beginning of a thing.

1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər Vəhy kitabının üç mələyi peyğəmbərlik tarixində zühur etdi və necə ki, üç fərman iki min üç yüz illik peyğəmbərliyin başlanğıcını qeyd etmişdisə, həmin üç mələk də peyğəmbərliyin yekununu qeyd etdi. Peyğəmbərlik dövrü üçüncü mələyin zühuru ilə sona çatdı; necə ki, o, üçüncü fərmanın zühuru ilə başlamışdı, çünki İsa həmişə bir şeyin sonunu bir şeyin başlanğıcı ilə eyniləşdirir.

The Jews began to return under the first decree, and in the history of the second decree they finished the temple. The third angel arrived on October 22, 1844, and before that date the Millerites had finished the spiritual temple they had come out of spiritual Babylon to rebuild. It was to be completed, for on October 22, 1844 the messenger of the covenant was to come suddenly to his temple. That temple was the Millerite people who entered into covenant on October 22, 1844, and who Peter identifies were a temple.

Yəhudilər birinci fərman altında geri qayıtmağa başladılar və ikinci fərmanın tarixində məbədi tamamladılar. Üçüncü mələk 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldi və bu tarixdən əvvəl Millerçilər yenidən qurmaq üçün ruhani Babildən çıxdıqları ruhani məbədi tamamlamışdılar. O tamamlanmalı idi, çünki 22 oktyabr 1844-cü ildə əhdin elçisi qəflətən öz məbədinə gəlməli idi. Həmin məbəd 22 oktyabr 1844-cü ildə əhdə daxil olan və Peterin məbəd olduqlarını bildirdiyi Millerçi xalqı idi.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> Siz də diri daşlar kimi ruhani bir ev, müqəddəs kahinlik olaraq bina edilirsiniz ki, İsa Məsih vasitəsilə Allaha məqbul olan ruhani qurbanlar təqdim edəsiniz. 1 Peter 2:5.

The Millerite temple was built from 1798 to 1844, which is forty-six years, or prophetically three days, for Christ identified that it takes three days to raise up a temple.

Millerçi məbədi 1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər, yəni qırx altı il ərzində tikildi; bu da peyğəmbərlik baxımından üç gün deməkdir, çünki Məsih məbədi bərpa etmək üçün üç gün lazım olduğunu bildirmişdir.

> And the Jews’ passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign showest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:13–21.

> Yəhudilərin Pasxa bayramı yaxın idi və İsa Yerusəlimə qalxdı. Və məbəddə öküz, qoyun və göyərçin satanları, habelə pul dəyişdirənlərin oturduğunu gördü. O, nazik iplərdən bir qamçı düzəldib onların hamısını, qoyunları da, öküzləri də məbəddən qovdu; pul dəyişdirənlərin pullarını tökdü və masalarını aşırdı. Göyərçin satanlara da dedi: Bunları buradan aparın; Atamın evini ticarət evinə çevirməyin. Onun şagirdləri xatırladılar ki, yazılmışdır: Sənin evinin qeyrəti məni yeyib-bitirdi. Bundan sonra Yəhudilər cavab verib Ona dedilər: Bunları etdiyinə görə bizə hansı əlaməti göstərirsən? İsa cavab verib onlara dedi: Bu məbədi dağıdın, Mən onu üç günə bərpa edəcəyəm. O zaman Yəhudilər dedilər: Bu məbəd qırx altı ilə tikilib, Sən isə onu üç günə bərpa edəcəksən? Amma O, Öz bədəninin məbədi haqqında danışırdı. Yəhya 2:13–21.

Sister White identifies that when the messenger of the covenant suddenly came to his temple, as represented in the book of Malachi, that the prediction had been fulfilled when Christ cleansed the temple, as just identified in the passage from John.

Bacı Uayt bildirir ki, Malaki kitabında təsvir edildiyi kimi, əhdin Elçisi qəflətən Öz məbədinə gəldikdə, indicə Yəhya kitabından verilən parçadakı kimi, Məsih məbədi təmizləyəndə həmin qabaqcadan bildiriş yerinə yetmiş oldu.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> Məbədi dünyanın alıcı və satıcılarından təmizləməklə, İsa ürəyi günahın murdarlığından,—ruhu pozan dünyəvi istəklərdən, eqoist ehtiraslardan, pis vərdişlərdən təmizləmək missiyasını elan etdi. “Budur, Mən Öz elçimi göndərirəm, o da Mənim önümdə yolu hazırlayacaq; və sizin axtardığınız Rəbb, bəli, zövq aldığınız əhdin Elçisi, qəflətən Öz məbədinə gələcək; budur, O gələcək, Ordular Rəbbi belə deyir. Lakin Onun gəlişi gününə kim tab gətirə bilər? O zühur etdiyi zaman kim ayaqda qala bilər? Çünki O, saflaşdıran od kimi və paltar yuyanların sabunu kimidir; O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; Levi övladlarını təmizləyəcək, onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim olunan təqdim gətirsinlər. Malaki 3:1–3.” Əsrlərin Arzusu, 161.

The temple in John chapter two, took forty-six years to build, and Jesus said He would erect the destroyed temple in three days. 1798 unto 1844, is forty-six years, and it identifies the arrival of the three angels (days), of Revelation fourteen, that had been typified by the three decrees which began the twenty-three hundred year prophecy. The forty-six years is the period in which Christ raised up the Millerite temple, for prior to that time the spiritual sanctuary and spiritual Israel had been trodden down by spiritual Babylon.

Yəhyanın ikinci fəslindəki məbədin tikilməsi qırx altı il çəkdi və İsa dedi ki, dağıdılmış məbədi üç gün ərzində qaldıracaq. 1798-dən 1844-ə qədər qırx altı ildir və bu, Vəhy on dördüncü fəsildəki üç mələyin (günün) gəlişini müəyyən edir; bu üç mələk, iki min üç yüz illik peyğəmbərliyin başlanğıcını verən üç fərman vasitəsilə əvvəlcədən tipik şəkildə göstərilmişdi. Qırx altı il, Məsihin Millerçi məbədi ucaltdığı dövrdür; çünki həmin vaxtdan əvvəl ruhani məbəd və ruhani İsrail ruhani Babil tərəfindən tapdalanmışdı.

When Christ cleansed the temple at the Passover in the beginning of His ministry, He was fulfilling the prophecy of the Messenger of the Covenant suddenly coming unto His temple as set forth in Malachi. On October 22, 1844 Christ suddenly came to His temple, and it had taken Him forty-six years to erect His destroyed temple.

Məsih Öz xidmətinin əvvəlində Pasxa zamanı məbədi təmizlədikdə, O, Malakidə bəyan edildiyi kimi, Əhdin Elçisinin qəflətən Öz məbədinə gələcəyi haqqında peyğəmbərliyi yerinə yetirirdi. 22 oktyabr 1844-cü ildə Məsih qəflətən Öz məbədinə gəldi və dağılmış məbədini ucaltmaq Ona qırx altı il çəkmişdi.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “Daniel 8:14-də nəzərə çatdırılan, müqəddəs məkanın təmizlənməsi üçün Məsihin bizim baş kahinimiz olaraq Ən Müqəddəs Yerə gəlişi; Daniel 7:13-də təqdim edildiyi kimi, Bəşər Oğlunun Qədim Günlünün yanına gəlişi; və Malakinin qabaqcadan xəbər verdiyi, Rəbbin Öz məbədinə gəlişi — bunlar eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-dəki on bakirə məsəlinə təsvir etdiyi bəyin toy mərasiminə gəlişi ilə də təmsil olunur.” Böyük Mübarizə, 426.

The first indignation ended in 1798, and the end of the last indignation was 1844. The beginning of the forty-six year period, where Christ raised up the Millerite temple illustrated the end, for both the beginning and ending were marked by the conclusion of God’s indignation against His people, for Jesus always identifies the end of a thing, with the beginning of a thing.

Birinci qəzəb 1798-ci ildə sona çatdı və son qəzəbin sonu 1844-cü il idi. Məsihin Millerçi məbədi ucaltdığı qırx altı illik dövrün başlanğıcı sonu təsvir edirdi, çünki həm başlanğıc, həm də son Allahın Öz xalqına qarşı qəzəbinin başa çatması ilə qeyd olunmuşdu; zira İsa bir şeyin sonunu həmişə onun başlanğıcı ilə eyniləşdirir.

We will continue our study of Gabriel’s instruction to Daniel in the next article.

Növbəti məqalədə Cəbrayılın Daniyala verdiyi təlimatın araşdırılmasını davam etdirəcəyik.

> “The book of Revelation must be opened to the people. Many have been taught that it is a sealed book, but it is sealed to those only who reject truth and light. The truths that it contains must be proclaimed, that people may have an opportunity to prepare for the events which are so soon to take place. The Third Angel’s Message must be presented as the only hope for the salvation of a perishing world.

> “Vəhy kitabı xalqa açılmalıdır. Bir çoxlarına onun möhürlü bir kitab olduğu öyrədilmişdir, lakin o, yalnız həqiqəti və nuru rədd edənlər üçün möhürlüdür. Onun ehtiva etdiyi həqiqətlər elan edilməlidir ki, insanlar çox tezliklə baş verəcək hadisələrə hazırlaşmaq imkanı əldə etsinlər. Üçüncü Mələyin Xəbəri məhvə sürüklənən bir dünyanın xilası üçün yeganə ümid kimi təqdim edilməlidir.

> “The perils of the last days are upon us, and in our work we are to warn the people of the danger they are in. Let not the solemn scenes that prophecy has revealed are soon to take place be left untouched. We are God’s messengers, and we have no time to lose. Those who would be co-workers with our Lord Jesus Christ will show a deep interest in the truths found in this book. With pen and voice they will strive to make plain the wonderful things that Christ came from heaven to reveal.” Signs of the Times, July 4, 1906.

> “Son günlərin təhlükələri üzərimizə gəlmişdir və biz öz işimizdə xalqı içində olduqları təhlükə barədə xəbərdar etməliyik. Qoy peyğəmbərliyin açıqladığı və tezliklə baş verəcək təntənəli səhnələr diqqətdən kənarda qalmasın. Biz Allahın elçiləriyik və itirməyə vaxtımız yoxdur. Rəbbimiz İsa Məsihlə əməkdaş olmaq istəyənlər bu kitabda tapılan həqiqətlərə dərin maraq göstərəcəklər. Qələmlə və səslə onlar Məsihin açıqlamaq üçün göydən gəldiyi ecazkar həqiqətləri aydın etməyə çalışacaqlar.” Signs of the Times, 4 iyul 1906.

Back to Articles