Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Twenty-One

Qırxıncı Ayənin Gizli Tarixi - İyirmi Bir Nömrə

The Second Woe - Part Eight - Ezekiel Number Two

İkinci Vay — Səkkizinci Hissə — İkinci Yezekel

Author

Jeff Pippenger

Published

August 5, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Ezekiel represents those who have had a work of instruction accomplished for them by the Lion of the tribe of Judah, and His basic instruction is “line upon line.”

Yezekel, Yəhuda qəbiləsinin Şiri tərəfindən özləri üçün təlim işi yerinə yetirilmiş olanları təmsil edir və Onun əsas təlimi “sətir üstünə sətir”dir.

> To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:12, 13.

> Onlara dedi: “Budur istirahət; yorğunu onunla rahatlandırın; və budur təravət”; amma onlar qulaq asmaq istəmədilər. Lakin Rəbbin sözü onlar üçün əmr üstünə əmr, əmr üstünə əmr; sətir üstünə sətir, sətir üstünə sətir; burada bir az, orada bir az oldu; ta ki gedib arxası üstə yıxılsınlar, qırılsınlar, tora düşsünlər və tutulub aparılsınlar. Yeşaya 28:12, 13.

Currently the Lion of the tribe of Judah is opening up the book of Ezekiel. We are informed that Ezekiel is a priest in the thirtieth year, whether “thirty” represents his symbolic age as a priest, or the thirtieth year in the prophetic line that began at Josiah’s Great Passover. The final priesthood of the latter days is the one hundred and forty-four thousand, and the ancient literal histories typify a symbolic history in the latter days.

Hazırda Yəhuda qəbiləsinin Aslanı Hizqiyal kitabını açmaqdadır. Bizə bildirilir ki, Hizqiyal otuzuncu ildə bir kahindir; “otuz”un kahin kimi onun rəmzi yaşını, yoxsa Yoşiyanın Böyük Pasxasından başlayan peyğəmbərlik silsiləsindəki otuzuncu ili ifadə etməsi məsələsi açıq qalır. Axır günlərin son kahinliyi yüz qırx dörd minlikdir və qədim hərfi tarixlər axır günlərdəki rəmzi bir tarixi təmsil edir.

> But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:6.

> Lakin siz Rəbbin kahinləri adlanacaqsınız; insanlar sizə Allahımızın xidmətçiləri deyəcəklər; millətlərin sərvətini yeyəcəksiniz və onların izzəti ilə öyünəcəksiniz. Yeşaya 61:6.

Ezekiel is a symbol of God’s people in the latter days–the sacred history which every prophetic testimony identifies. That sacred history is the movement of the third angel, which was especially typified by the movement of the first angel in 1840. The movement of the first angel was the alpha angel of the three angels and the third is the omega angel. Ezekiel is therefore aligned with Peter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The symbolic history both Peter and Ezekiel are located at, is represented as the history Panium.

Yezekel axır günlərdə Allahın xalqının rəmzidir — hər bir peyğəmbərlik şəhadətinin müəyyən etdiyi müqəddəs tarixdir. Həmin müqəddəs tarix üçüncü mələyin hərəkatıdır; bu hərəkat 1840-cı ildə birinci mələyin hərəkatı ilə xüsusilə təmsil edilmişdi. Birinci mələyin hərəkatı üç mələyin alfa mələyi idi, üçüncüsü isə omeqa mələyidir. Buna görə də Yezekel yüz qırx dörd minin möhürlənməsi zamanında Peterlə uyğunlaşdırılır. Həm Peterin, həm də Yezekelin yerləşdirildiyi simvolik tarix Panium tarixi kimi təqdim olunur.

## The Little Book

Kiçik Kitab

Ezekiel takes the little book, as did John in Revelation ten.

Yezekel Vəhy kitabının onuncu fəslində Yəhyanın etdiyi kimi, kiçik kitabı götürür.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–10, 3:1–3.

> Lakin sən, ey bəşər oğlu, sənə dediyimi eşit; o asi ev kimi asi olma: ağzını aç və sənə verdiyimi ye. Mən baxanda, budur, mənə tərəf bir əl uzadıldı; və bax, onun içində bir kitab tumarı var idi; O, onu mənim önümdə açdı; və o, həm içəridən, həm də çöldən yazılmışdı; və onun içində mərsiyələr, fəryad və vay yazılmışdı. Sonra mənə dedi: Ey bəşər oğlu, tapdığını ye; bu tumarı ye və get, İsrail evinə söylə. Beləcə ağzımı açdım, O da o tumarı mənə yedizdirdi. Və mənə dedi: Ey bəşər oğlu, qarnını yedir və içini sənə verdiyim bu tumarla doldur. Mən də onu yedim; və o, ağzımda şirinlikcə bal kimi idi. Yezekel 2:8–10, 3:1–3.

In Revelation ten, John eats the little book, and the entire chapter represents the manifestation of the power of God from August 11, 1840 until October 22, 1844.

Vəhy kitabının onuncu fəslində Yəhya kiçik kitabı yeyir və bütün bu fəsil 11 avqust 1840-cı ildən 22 oktyabr 1844-cü ilədək Allahın qüdrətinin təzahürünü təmsil edir.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.

> “Üçüncü mələyin ismarıcının elanında birləşən mələk bütün yer üzünü öz izzəti ilə işıqlandırmalıdır. Burada dünya miqyaslı və misli görünməmiş qüdrətə malik bir iş qabaqcadan bildirilir. 1840–44-cü illərin advent hərəkatı Allahın qüdrətinin möhtəşəm təzahürü idi; birinci mələyin ismarıcı dünyadakı hər bir missioner məntəqəsinə çatdırıldı və bəzi ölkələrdə on altıncı əsrin Reformasiyasından bəri hər hansı bir ölkədə şahid olunmuş ən böyük dini maraq müşahidə edildi; lakin bunlar üçüncü mələyin son xəbərdarlığı altında baş verəcək qüdrətli hərəkat tərəfindən geridə qoyulacaqdır.” The Great Controversy, 611.

Ezekiel is aligned with John in Chapter ten of Revelation, so Peter, John and Ezekiel stand together in their allotted place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Yezekel Vəhy kitabının onuncu fəslində Yəhya ilə uyğunlaşdırılmışdır; beləliklə, Peter, Yəhya və Yezekel yüz qırx dörd minin möhürlənməsi zamanı özlərinə ayrılmış yerlərində birlikdə dayanırlar.

1840 to 1844 represents a four-year-period that began when the time prophecy that began with a one-hundred-and-fifty-year period on July 27, 1299. Those “five months” ended and joined with the time prophecy of three hundred ninety-one years and fifteen days that concluded on August 11, 1840, when the glorious manifestation of the power of God was manifested until October 22, 1844. Then the application of prophetic time ceased.

1840-dan 1844-ə qədər olan dövr, 27 iyul 1299-da başlayan yüz əlli illik bir müddətlə başlamış zaman peyğəmbərliyinin başlandığı dördillik bir dövrü təmsil edir. Həmin “beş ay” başa çatdı və 11 avqust 1840-da yekunlaşan üç yüz doxsan bir il və on beş günlük zaman peyğəmbərliyi ilə birləşdi; o vaxt Allahın qüdrətinin əzəmətli təzahürü 22 oktyabr 1844-ə qədər zahir oldu. Bundan sonra peyğəmbərlik zamanı tətbiqi dayandı.

> And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:6.

> Və əbədi olaraq yaşayan, göyü və onda olanları, yeri və onda olanları, dənizi və onda olanları yaradanın adı ilə and içdi ki, artıq vaxt olmayacaq. Vəhy 10:6.

Prophetic time ended as a valid application of prophecy on October 22, 1844. Ezekiel, Peter and John each represent God’s wise virgins of the movement of the first and second angels and also the movement of the third angel.

Peyğəmbərlik vaxtı peyğəmbərliyin etibarlı tətbiqi kimi 22 oktyabr 1844-cü ildə başa çatdı. Yezekel, Peter və Yəhya hər biri birinci və ikinci mələyin hərəkatının, habelə üçüncü mələyin hərəkatının Allahın müdrik bakirələrini təmsil edir.

## Visions

Görünüşlər

The first ‘eleven’ chapters of Ezekiel present a series of “visions” as set forth in verse one of chapter one.

Yezekelin ilk “on bir” fəsli birinci fəslin birinci ayəsində bildirildiyi kimi bir sıra “görünüşlər” təqdim edir.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

> Otuzuncu ildə, dördüncü ayda, ayın beşinci günündə belə oldu: mən Kebar çayı kənarında əsirlər arasında olarkən göylər açıldı və mən Allahın görüntülərini gördüm. Yezekel 1:1.

The “visions” of the first eleven chapters was first given in chapter one by the river of Chebar, then it was enlarged upon in chapter three’s vision on the “plain” and then again in chapter eight’s vision at Jerusalem. The three locations of the river of Chebar, the plain and Jerusalem represent three visions that together make up one vision, which is the “visions” of verse one and of the first ‘eleven’ chapters.

İlk on bir fəslin “görümləri” əvvəlcə birinci fəsildə Kəvar çayı kənarında verildi; sonra bu, üçüncü fəslin “düzənlik”dəki görümündə daha da genişləndirildi və daha sonra yenə səkkizinci fəslin Yerusəlimdəki görümündə davam etdirildi. Kəvar çayı, düzənlik və Yerusəlim olmaqla bu üç məkan, birlikdə bir görümü təşkil edən üç görümü təmsil edir; bu da birinci ayənin və ilk “on bir” fəslin “görümləri”dir.

## Jubilee

Yubiley

Considering the thirtieth year as the thirtieth year of the Jubilee cycle that began at Josiah's famous Passover, and then ended on October 22, is easily supportable, for that particular line of sacred history is portrayed distinctly, line upon line with more than one witness. As an example; Passover represents the Spring feasts and the day of atonement represents the Fall feasts. Leviticus twenty-three is therefore aligned with the Jubilee cycle that began with Josiah. There are other lines that align with the history represented by king Josiah unto October 22, 573 BC. The historical fulfillment on October 22, 573 BC of a Jubilee year is supported by the historians.

Otuzuncu ili, Yoşiyanın məşhur Pasxası ilə başlamış Yubiley dövrünün otuzuncu ili kimi qəbul etmək və bunun daha sonra 22 oktyabrda başa çatdığını nəzərdə tutmaq, asanlıqla əsaslandırıla bilər; çünki müqəddəs tarixin həmin xüsusi xətti bir-birinin ardınca, sətir-sətir, birdən artıq şahidlə aydın şəkildə təsvir olunmuşdur. Məsələn, Pasxa yaz bayramlarını, kəffarə günü isə payız bayramlarını təmsil edir. Buna görə də Levililər iyirmi üçüncü fəsil Yoşiya ilə başlamış Yubiley dövrü ilə uyğunlaşır. Yoşiya padşahın təmsil etdiyi tarixdən e.ə. 573-cü ilin 22 oktyabrınadək uzanan tarixlə uyğunlaşan başqa xətlər də vardır. E.ə. 573-cü ilin 22 oktyabrında bir Yubiley ilinin tarixdəki icrası tarixçilər tərəfindən dəstəklənir.

The chronologists are generally comfortable with placing the day of atonement as October 22, 573 BC, and Josiah’s Great Passover in 622 BC, is also an accepted date by those biblical chronologists. The Passover, a symbol of the spring feasts, began a forty-nine-year Jubilee cycle, that ended at the symbol of the fall feasts on the day of atonement. The seven weeks of years that made up forty-nine years were the symbols of the Sabbath of the land.

Xronoloqlar ümumiyyətlə Kəffarə Gününü e.ə. 573-cü ilin 22 oktyabrına aid etməkdə tərəddüd etmirlər və Yoşiyanın Böyük Pasxasının e.ə. 622-ci ildə baş verməsi də həmin Müqəddəs Kitab xronoloqları tərəfindən qəbul edilən bir tarixdir. Yaz bayramlarının rəmzi olan Pasxa, Kəffarə Günündə payız bayramlarının rəmzi ilə sona çatan qırx doqquz illik Yubiley dövrünü başlatdı. Qırx doqquz ili təşkil edən yeddi il həftəsi torpağın Şənbətinin rəmzləri idi.

> “In every page, whether history, or precept, or prophecy, the Old Testament Scriptures are irradiated with the glory of the Son of God. So far as it was of divine institution, the entire system of Judaism was a compacted prophecy of the gospel. To Christ “give all the prophets witness.” Acts 10:43. From the promise given to Adam, down through the patriarchal line and the legal economy, heaven’s glorious light made plain the footsteps of the Redeemer. Seers beheld the Star of Bethlehem, the Shiloh to come, as future things swept before them in mysterious procession. In every sacrifice Christ’s death was shown. In every cloud of incense His righteousness ascended. By every jubilee trumpet His name was sounded. In the awful mystery of the holy of holies His glory dwelt.” The Desire of Ages, 211.

> “İstər tarix, istər nəsihət, istərsə də peyğəmbərlik olsun, hər səhifədə Əhdi-Ətiq Müqəddəs Yazıları Allahın Oğlunun izzəti ilə nurlanır. İlahi təyinata aid olduğu ölçüdə, yəhudiliyin bütün sistemi Müjdənin sıx şəkildə toxunmuş bir peyğəmbərliyi idi. Məsihə dair “bütün peyğəmbərlər şəhadət edirlər.” Həvarilərin işləri 10:43. Adəmə verilən vəddən başlayaraq, patriarxlar silsiləsi və şəriət nizamı boyunca, göylərin möhtəşəm nuru Xilaskarın izlərini aydın göstərirdi. Görücülər Beytlehemin Ulduzunu, gələcək Şilonu gördülər; gələcək hadisələr sirli bir keçid halında onların önündən axıb keçirdi. Hər qurbanda Məsihin ölümü göstərilirdi. Hər buxur buludunda Onun salehliyi yüksəlirdi. Hər yubiley şeypurunda Onun adı səslənirdi. Müqəddəslər Müqəddəsinin heyrət doğuran sirrində Onun izzəti məskən salmışdı.” The Desire of Ages, 211.

## Seventeen

On yeddi

Zedekiah had been taken to Babylon when Jerusalem fell fourteen years before 573 BC. The Jewish historians identify the Jubilee cycle from Josiah in 622 to October 22, 573 as the 17th Jubilee cycle. The period from the battle of Raphia to the battle of Panium was seventeen years. Ptolemy, was the victor at the battle of Raphia, and he reigned as the king of the south for seventeen years. From the Edict of Milan until Constantine divided his empire in 330, was seventeen years. In the seventeenth Jubilee cycle Jerusalem was destroyed by Nebuchadnezzar.

Sidqiya, e.ə. 573-cü ildən on dörd il əvvəl Yerusəlim süqut edəndə Babilə aparılmışdı. Yəhudi tarixçiləri 622-ci ildə Yoşiyadan 573-cü il 22 oktyabra qədər olan Yubiley dövrünü 17-ci Yubiley silsiləsi kimi müəyyən edirlər. Rafiya döyüşündən Panium döyüşünədək olan müddət on yeddi il idi. Rafiya döyüşündə qalib gələn Ptolemey cənub hökmdarı kimi on yeddi il hökm sürdü. Milan Fərmanından Konstantinin öz imperiyasını 330-cu ildə bölməsinədək on yeddi il keçdi. On yeddinci Yubiley silsiləsində Yerusəlim Navuxodonosor tərəfindən dağıdıldı.

> For the children of Israel shall abide many days without a king, and without a prince, and without a sacrifice, and without an image, and without an ephod, and without teraphim: Afterward shall the children of Israel return, and seek the Lord their God, and David their king; and shall fear the Lord and his goodness in the latter days. Hosea 3:4, 5.

> Çünki İsrail övladları çox günlər padşahsız, başçısız, qurbansız, bütsüz, efodsuz və terafimsiz qalacaqlar; sonra isə İsrail övladları qayıdıb Öz Allahları Rəbbi və padşahları Davudu axtaracaqlar; axır günlərdə Rəbbdən və Onun xeyirxahlığından qorxacaqlar. Hoşea 3:4, 5.

Hosea is addressing a subject that has direct bearing on the captivity of Zedekiah, though it also represents the beginning of captivity for the northern kingdom in 723 BC. The reason Hosea’s passage connects with Ezekiel’s testimony has to do with the rejection of God when Israel insisted on a human king. Israel’s desire to be ruled by a human king, rather than a Divine king is represented as “the pride of your power” in the judgment of "seven times" in Leviticus 26.

Hoşeya, birbaşa Sidqiyanın əsarəti ilə bağlı olan bir mövzuya toxunur, baxmayaraq ki, bu, eyni zamanda e.ə. 723-cü ildə şimal səltənəti üçün əsarətin başlanğıcını da təmsil edir. Hoşeyanın bu keçidinin Yezekelin şahidliyi ilə bağlı olmasının səbəbi, İsrailin bir insan padşahında israr etdiyi zaman Allahı rədd etməsi ilə əlaqədardır. İlahi Padşah əvəzinə bir insan padşahın hökmranlığı altında olmaq arzusu, Levililər 26-da “yeddi dəfə” hökmündə “qüdrətinizin qüruru” kimi təsvir olunur.

> And if ye will not yet for all this hearken unto me, then I will punish you seven times more for your sins. And I will break the pride of your power; and I will make your heaven as iron, and your earth as brass. Leviticus 26:18, 19.

> Əgər bütün bunlara baxmayaraq yenə də Mənə qulaq asmasanız, onda günahlarınıza görə sizi yeddi qat artıq cəzalandıracağam. Və qüdrətinizin təkəbbürünü qıracağam; göyünüzü dəmir, yerinizi isə mis kimi edəcəyəm. Levililər 26:18, 19.

The “pride of your power” represents Israel's desire to be like the world and have their own king. The removal of the king from the northern kingdom in 723 BC and then king Zedekiah’s of the southern kingdom’s captivity in 586 BC represents the breaking of the “pride” of ancient Israel, and pride precedes a fall. In Bible prophecy a “power” is a king or kingdom, and the pride of Israel in securing a human king marks the rejection of the theocracy and the Divine king.

“Sizin qüdrətinizin təkəbbürü” İsrailin dünya kimi olmaq və öz padşahına sahib olmaq arzusunu təmsil edir. Şimal padşahlığından padşahın e.ə. 723-cü ildə götürülməsi və sonra cənub padşahlığının padşahı Sidqiyanın e.ə. 586-cı ildə əsarətə aparılması qədim İsrailin “təkəbbürü”nün qırılmasını təmsil edir; təkəbbür isə süqutdan əvvəl gəlir. Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində bir “qüdrət” padşah və ya padşahlıqdır, və İsrailin insan padşah əldə etməkdəki təkəbbürü teokratiyanın və İlahi Padşahın rədd edilməsini göstərir.

> And it came to pass, when Samuel was old, that he made his sons judges over Israel. Now the name of his firstborn was Joel; and the name of his second, Abiah: they were judges in Beersheba. And his sons walked not in his ways, but turned aside after lucre, and took bribes, and perverted judgment. Then all the elders of Israel gathered themselves together, and came to Samuel unto Ramah, And said unto him, Behold, thou art old, and thy sons walk not in thy ways: now make us a king to judge us like all the nations. But the thing displeased Samuel, when they said, Give us a king to judge us. And Samuel prayed unto the Lord. And the Lord said unto Samuel, Hearken unto the voice of the people in all that they say unto thee: for they have not rejected thee, but they have rejected me, that I should not reign over them. According to all the works which they have done since the day that I brought them up out of Egypt even unto this day, wherewith they have forsaken me, and served other gods, so do they also unto thee. Now therefore hearken unto their voice: howbeit yet protest solemnly unto them, and shew them the manner of the king that shall reign over them. 1 Samuel 8:1–9.

> Və belə oldu ki, Şamuel qocalanda oğullarını İsrail üzərində hakim təyin etdi. İlk oğlunun adı Yoel, ikinci oğlunun adı isə Aviya idi; onlar Beer-Şevada hakimlik edirdilər. Lakin onun oğulları onun yolları ilə getmədilər, tamah ardınca sapdılar, rüşvət aldılar və ədaləti təhrif etdilər. O zaman İsrailin bütün ağsaqqalları bir yerə toplaşıb Ramaya, Şamuelin yanına gəldilər və ona dedilər: “Bax, sən qocalmısan, oğulların da sənin yollarınla getmirlər; indi isə bütün millətlərdə olduğu kimi, bizə hökm etsin deyə üzərimizə bir padşah təyin et.” Amma “Bizə hökm etsin deyə bizə bir padşah ver” dedikləri zaman bu söz Şamuelin xoşuna gəlmədi. Şamuel Rəbbə dua etdi. Rəbb isə Şamuelə dedi: “Sənə söylədikləri hər şeydə xalqın səsinə qulaq as; çünki onlar səni rədd etməyiblər, Məni rədd ediblər ki, onların üzərində padşahlıq etməyim. Onları Misirdən çıxardığım gündən bu günədək etdikləri bütün əməllərə görə, necə ki Məni tərk edib başqa allahlara qulluq etdilər, sənə də eləcə davranırlar. İndi isə onların səsinə qulaq as; ancaq onlara ciddi surətdə xəbərdarlıq et və üzərlərində padşahlıq edəcək padşahın qayda-qanununu onlara bildir.” 1 Şamuel 8:1–9.

It is to be noted that at that point Israel rejected not only God as their king, but also the Spirit of Prophecy, as represented by Samuel, for it states, “they have forsaken me, and served other gods, so do they also unto thee.”

Qeyd edilməlidir ki, həmin anda İsrail yalnız Allahı öz padşahı kimi deyil, həm də Şamuelin təmsil etdiyi Peyğəmbərlik Ruhunu rədd etdi; çünki belə deyilir: “onlar məni tərk edib başqa allahlara qulluq etdilər; sənə də elə belə edirlər.”

> “Satan is... constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> “Şeytan saxtanı durmadan irəli sürür ki, insanları həqiqətdən uzaqlaşdırsın. Şeytanın ən son aldatması Allahın Ruhunun şəhadətini təsirsiz hala gətirmək olacaq. ‘Vəhy olmayan yerdə xalq məhv olar’ (Süleymanın Məsəlləri 29:18). Şeytan məharətlə, müxtəlif yollarla və müxtəlif vasitələrlə işləyəcək ki, Allahın qalıq xalqının həqiqi şəhadətə olan etimadını sarsıtsın.”

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> “Şəhadətlərə qarşı şeytani mahiyyət daşıyan bir nifrət alovlandırılacaq. Şeytanın fəaliyyəti kilsələrin onlara olan imanını sarsıtmaq olacaq, çünki səbəb budur: əgər Allahın Ruhunun xəbərdarlıqlarına, məzəmmətlərinə və nəsihətlərinə qulaq asılarsa, Şeytan öz aldadışlarını gətirmək və canları öz azğınlıqları ilə bağlamaq üçün belə aydın bir yol tapa bilməz.” Selected Messages, book 1, 48.

The last deception for the theocracy of ancient Israel was a rejection of not only God, but also the Spirit of Prophecy. That rejection in 1097 BC typifies the last deception of Laodicean Seventh-day Adventism in 1863. The “seven times” of Leviticus twenty-six is the Word of God, and the Spirit of Prophecy states of the “seven times” that it “should not be altered.”

Qədim İsrail teokratiyası üçün son aldanış təkcə Allahın deyil, həm də Peyğəmbərlik Ruhunun rədd edilməsi idi. E.ə. 1097-ci ildə baş vermiş həmin rədd 1863-cü ildəki Laodikiyaçı Yeddinci Gün Adventizminin son aldanışını təmsil edir. Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt” Allahın Kəlamıdır və Peyğəmbərlik Ruhu “yeddi vaxt” barədə bildirir ki, o, “dəyişdirilməməlidir.”

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “Mən gördüm ki, 1843-cü il cədvəli Rəbbin əli ilə yönəldilmişdi və ona dəyişiklik edilməməlidir; rəqəmlər Onun istədiyi kimi idi; Onun əli onların bəzilərində olan bir xətanın üzərində idi və onu gizlədirdi, belə ki, Onun əli çəkilənədək heç kəs onu görə bilmədi.” Early Writings, 74.

The Spirit of Prophecy obviously endorsed the “seven times” and her endorsement was a warning not to change the figures on the chart, of which the "seven times" is the center column and the upper right-hand corner. With Uriah Smith’s counterfeit chart in 1863, the progressive rejection of the foundational truths, typified by ancient Israel in their rejection of God and the Spirit of Prophecy identified the rebellion of 1863. The date of the 1863 rebellion aligns with the prophetic line set forth in the book of Ezekiel. In that line of history, the conclusion was the destruction of Jerusalem, which typified the Sunday law. 1863 to the soon-coming Sunday law was typified by the history of king Saul in 1097 BC to Zedekiah in 586 BC.

Peyğəmbərlik Ruhu açıq-aşkar “yeddi vaxt”ı təsdiq etmişdi və onun bu təsdiqi, “yeddi vaxt”ın mərkəzi sütun və yuxarı sağ küncünü təşkil etdiyi cədvəldəki rəqəmlərin dəyişdirilməməsi barədə bir xəbərdarlıq idi. 1863-cü ildə Uriah Smith-in saxta cədvəli ilə, qədim İsrailin Allahı rədd etməsində təcəssüm olunan əsas həqiqətlərin tədricən rədd edilməsi baş verdi və Peyğəmbərlik Ruhu 1863-cü il üsyanını müəyyən etdi. 1863-cü il üsyanının tarixi, Yezekel kitabında irəli sürülən peyğəmbərlik xəttinə uyğun gəlir. Tarixin həmin xəttində nəticə Yerusəlimin məhvi idi ki, bu da bazar günü qanununu təcəssüm etdirirdi. 1863-cü ildən tezliklə gələcək bazar günü qanununa qədər olan dövr, e.ə. 1097-ci ildə padşah Şaulun tarixindən e.ə. 586-cı ildə Sidqiyyaya qədər olan tarixlə təcəssüm olunmuşdu.

Zedekiah was taken captive to Babylon fourteen years before the Jubilee of 573 BC. The seventeenth Jubilee cycle began in 622 BC, and in the thirtieth year Ezekiel is set forth as a priest in 591 BC, then five years later Jerusalem was destroyed in 586 BC. It was destroyed on the same day of the year as it was destroyed the second time in AD 70 by Titus. Verse one of Ezekiel one is five years before Jerusalem’s destruction and nineteen years before the temple vision of chapter forty.

Sidqiya eramızdan əvvəl 573-cü ilin Yubileyindən on dörd il əvvəl Babilə əsir aparıldı. On yeddinci Yubiley dövrü eramızdan əvvəl 622-ci ildə başladı və otuzuncu ildə Hizqiyal eramızdan əvvəl 591-ci ildə kahin olaraq təqdim edilir; sonra, beş il keçdikdən sonra, Yerusəlim eramızdan əvvəl 586-cı ildə məhv edildi. O, miladdan sonra 70-ci ildə Titus tərəfindən ikinci dəfə məhv edildiyi ilin eyni günündə məhv edildi. Hizqiyalın birinci fəslinin birinci ayəsi Yerusəlimin məhv edilməsindən beş il əvvəl və qırxıncı fəlin məbəd görüntüsündən on doqquz il əvvələ aiddir.

> In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.

> Əsirliyimizin iyirmi beşinci ilində, ilin əvvəlində, ayın onuncu günündə, şəhərin vurulmasından on dördüncü il sonra, məhz həmin gün Rəbbin əli mənim üzərimdə idi və O məni oraya apardı. Yezekel 40:1.

For disobedience unto the covenant of the Sabbath of the land, God identified that “seven times” would be the curse for disobedience to the seventh-year, which is the Sabbath of the land. “Time” is a year, and a “year” is three hundred and sixty days, and seven times three hundred and sixty is twenty-five hundred and twenty years. The Millerites may not have employed the expression of “the twenty-five twenty,” but both their sacred charts identified numerically the twenty-five hundred and twenty years.

Torpağın Şənbəti əhdinə itaətsizlik etdiklərinə görə, Allah bildirdi ki, torpağın Şənbəti olan yeddinci ilə itaətsizliyin lənəti “yeddi qat” olacaq. “Vaxt” bir ildir və “il” üç yüz altmış gündür; yeddi dəfə üç yüz altmış isə iki min beş yüz iyirmi ildir. Millerçilər bəlkə də “iki min beş yüz iyirmi” ifadəsini işlətməmişdilər, lakin onların hər iki müqəddəs cədvəli iki min beş yüz iyirmi ili rəqəmsal şəkildə göstərirdi.

The pronouncement of the curse of seven times upon both the northern kingdom of Israel and the southern kingdom of Judah was the first, or you can say the ‘foundational,’ or you might even say the “alpha” understanding of William Miller. In 1863 the Laodicean Seventh-day Adventist church rejected the foundational understanding of Miller’s discoveries; “discoveries” that represented the entire foundation of the Millerite movement. Inspiration warned directly that this might happen, and it has, and it happened a long time ago.

İsrailin şimal padşahlığına da, Yəhudanın cənub padşahlığına da “yeddi dəfə” lənətinin elan olunması, William Millerin ilk, yaxud demək olar ki, “təməlqoyucu”, hətta “alfa” anlayışı idi. 1863-cü ildə Laodikeya vəziyyətində olan Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi Millerin kəşflərinin təməl anlayışını rədd etdi; elə “kəşflər” ki, Millerçi hərəkatın bütün təməlini təmsil edirdi. İlham birbaşa xəbərdar etmişdi ki, bu baş verə bilər; və bu, doğrudan da baş verdi, həm də çoxdan baş verdi.

The foundation to the temple that was rebuilt after the captivity in Babylon was finished during the history of the first decree, and before the second decree. The temple was fully built in the history of the second decree. In the third decree national sovereignty was restored to literal ancient Israel. William Miller represented the first angel that arrived in 1798 and was empowered on August 11, 1840. The second angel arrived after the foundations were laid, as represented by the 1843 chart, which was published in May of 1842. At the first disappointment of 1844, the alpha disappointment of 1844, the second angel and also the tarrying time in the parable of the virgins arrived, and when the second angel’s message was empowered at the Exeter camp meeting the temple was finished. Then at the great, or omega disappointment of 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple, in fulfillment of the twenty-three hundred years that began at the third decree and ended at the arrival of the third angel.

Babil əsarətindən sonra yenidən tikilən məbədin təməli birinci fərmanın tarixində, ikinci fərmandan əvvəl tamamlandı. Məbəd ikinci fərmanın tarixində tamamilə tikildi. Üçüncü fərmanda hərfi qədim İsrailə milli suverenlik bərpa olundu. Uilyam Miller 1798-ci ildə gələn və 11 avqust 1840-cı ildə qüvvətləndirilən birinci mələyi təmsil edirdi. İkinci mələk təməllər qoyulduqdan sonra gəldi; bunu 1842-ci ilin mayında nəşr olunmuş 1843 cədvəli təmsil edirdi. 1844-cü ilin ilk məyusluğunda, 1844-cü ilin alfa məyusluğunda, ikinci mələk, eləcə də bakirələr məsəlindəki gecikmə vaxtı gəldi və ikinci mələyin xəbəri Exeter düşərgə toplantısında qüvvətləndiriləndə məbəd tamamlandı. Sonra 1844-cü ilin böyük, yaxud omeqa məyusluğunda, Əhdin Elçisi Öz məbədinə qəfil gəldi; bu, üçüncü fərmanla başlayan və üçüncü mələyin gəlişi ilə sona çatan iki min üç yüz ilin yerinə yetməsində baş verdi.

Josiah, means ‘the foundation of God.’ Whether its king Josiah or Josiah Litch; both are symbols of the foundations, as represented in the history of the first decree and as represented by the spring feasts set forth in the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three. The foundations, the spring feasts and the first decree are all symbols of 1840 and the empowerment of the first angel. October 22, 573 BC as set forth in Ezekiel chapter forty and verse one is a symbol of October 22, 1844 and the opening of the judgment of the dead, and also a symbol of September 11, 2001 at the opening of the judgment of the living. Any who have been following these articles should know the applications I am employing.

Yoşiya “Allahın təməli” deməkdir. İstər padşah Yoşiya olsun, istərsə də Yoşiya Liç; hər ikisi həm birinci fərmanın tarixində göstərildiyi kimi, həm də Levililər 23-cü fəslin ilk iyirmi iki ayəsində təqdim olunan yaz bayramlarının təmsil etdiyi kimi, təməllərin rəmzləridir. Təməllər, yaz bayramları və birinci fərman — bunların hamısı 1840-cı ilin və birinci mələyin səlahiyyətləndirilməsinin rəmzləridir. Hizqiyal kitabının qırxıncı fəslinin birinci ayəsində göstərilən e.ə. 573-cü ilin 22 oktyabrı, 1844-cü ilin 22 oktyabrının və ölülərin mühakiməsinin açılışının rəmzidir; həmçinin 11 sentyabr 2001-ci ilin, dirilərin mühakiməsinin açılışındakı rəmzidir. Bu məqalələri izləyən hər kəs mənim tətbiq etdiyim uyğunlaşdırmaları bilməlidir.

Ezekiel is a symbol within the prophetic history represented in His writings. Ezekiel is there when the twenty-five men bow to the sun at the end of chapter eight. He was also there in the next chapters as ‘the sealing that is followed by the slaughtering’ is brought upon Jerusalem, which Ellen White identifies as the Seventh-day Adventist church. In the first eleven chapters, Ezekiel is brought into the heavenly sanctuary to receive his instructions, as were the Millerites called to do in 1844, and as this movement is now being called to do.

Yezekel öz yazılarında təsvir olunan peyğəmbərlik tarixinin daxilində bir simvoldur. Səkkizinci fəslin sonunda iyirmi beş adam günəşə səcdə etdikdə, Yezekel orada idi. O, həmçinin növbəti fəsillərdə də orada idi; belə ki, Ellen White-ın Yeddinci Gün Adventist kilsəsi kimi müəyyən etdiyi Yerusəlimin üzərinə “ardınca qırğının gəldiyi möhürlənmə” gətirilir. İlk on bir fəsildə Yezekel göstərişlərini almaq üçün səmavi məbədə gətirilir; necə ki, 1844-cü ildə Millerçilər buna çağırılmışdılar və necə ki, bu hərəkat da indi buna çağırılır.

> Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Ezekiel 24:24.

> Beləcə, Hizqiyal sizin üçün bir əlamətdir: onun etdiyi hər şeyə görə siz də edəcəksiniz; və bu baş verdikdə biləcəksiniz ki, Mən Xudavənd Rəbbəm. Hizqiyal 24:24.

## When This Cometh

Bu Baş Verdikdə

When we reach the point in the latter days that the things Ezekiel illustrated are repeating in God’s people, then we have reached the sign of Ezekiel. When you know that Ezekiel represents the one hundred and forty-four thousand, and you know it to a level of faith and understanding that possesses the sanctified expectation that everything illustrated by Ezekiel in his writings typifies a sacred sequence of events in the latter days involving the one hundred and forty-four thousand—when you know that, then “ye shall know” “the Lord” is “God.”

Axır günlərdə Ezekielin təsvir etdiyi şeylərin Allahın xalqı arasında təkrarlandığı nöqtəyə çatdığımız zaman, biz Ezekielin əlamətinə çatmış oluruq. Siz bildiyiniz zaman ki, Ezekiel yüz qırx dörd mini təmsil edir və bunu elə bir iman və anlayış səviyyəsində bilirsiniz ki, bu bilik təqdis olunmuş gözləntiyə malikdir: Ezekielin öz yazılarında təsvir etdiyi hər şey axır günlərdə yüz qırx dörd minlə bağlı müqəddəs bir hadisələr ardıcıllığını tipoloji olaraq göstərir—bunu bildiyiniz zaman, onda “siz biləcəksiniz” ki, “Rəbb” “Allahdır.”

We will continue these thoughts in the next article.

Bu düşüncələri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles