Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Eight

Daniel Kitabı — Səksən Səkkizinci Nömrə

Unmasking the False Latter Rain: The Prophetic Journey from September 11, 2001

Saxta Son Yağışın Üzərindən Pərdəni Qaldırmaq: 11 Sentyabr 2001-dən Başlayan Peyğəmbərlik Səyahəti

Author

Jeff Pippenger

Published

February 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The testing process that begins when the angel descends is represented by the test of whether to take the book out of the angel’s hand and eat it. Those that did choose to eat the message were then destined for a disappointment where the group who refused to eat were left behind. The little book that was to be eaten represented an “increase of knowledge” of the message that had first been unsealed at “the time of the end” at either 1798 or 1989, and then later formalized into a message that would hold the generation then alive accountable to the light of the increased knowledge. In either history, once the prophecy of Islam was fulfilled, then the message to be eaten in the angel’s hand was either received or rejected. If the message represented by the book is rejected, those who do so, and still seek to uphold the profession of still being the chosen of God, are forced to produce a counterfeit latter rain message.

Mələyin enməsi ilə başlanan sınaq prosesi, kitabı mələyin əlindən götürüb yemək barədə olan sınaqla təmsil olunur. Xəbəri yeməyi seçənlər isə sonradan, yeməkdən imtina edən qrupun geridə qaldığı bir məyusluğa məhkum idilər. Yeyilməli olan kiçik kitab, ya 1798-də, ya da 1989-da “axır zamanında” ilk dəfə möhürü açılmış xəbərin “biliyin artması”nı təmsil edirdi; sonra isə həmin vaxt yaşayan nəsli artmış biliyin işığına görə məsul tutacaq bir xəbərə çevrilərək formallaşdırıldı. Hər iki tarixdə, İslam barədə peyğəmbərlik yerinə yetirildikdən sonra, mələyin əlində olan və yeyilməli olan xəbər ya qəbul edildi, ya da rədd olundu. Əgər kitabla təmsil olunan xəbər rədd edilirsə, bunu edənlər və hələ də Allahın seçilmişi olduqları etirafını qorumağa çalışanlar, saxta bir son yağış xəbəri ortaya qoymağa məcbur olurlar.

On September 11, 2001 the past rebellions of the generations of Adventism were again made testing issues. Habakkuk chapter two identifies a debate that occurs in the prophetic history represented therein, which is a parallel prophetic line to the parable of the ten virgins. When the watchman asked what he shall answer in the history of the parable of the ten virgins, he was commanded to “write the vision, and make it plain upon tables.” The watchmen of Millerite history produced the 1843 chart in 1842, and its production became a waymark. It was the “vision” of Habakkuk two, that had been made plain upon tables that was to speak at the end.

11 sentyabr 2001-ci ildə adventizmin nəsillərinin keçmiş üsyanları yenidən sınaq məsələlərinə çevrildi. Həbəqquq kitabının ikinci fəsli orada təsvir olunan peyğəmbərlik tarixində baş verən bir mübahisəni müəyyən edir; bu tarix on bakirə məsəlinə paralel bir peyğəmbərlik xəttidir. Gözətçi on bakirə məsəlinin tarixində nə cavab verməli olduğunu soruşduqda, ona “vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın et” deyə əmr olundu. Millerçi tarixin gözətçiləri 1842-ci ildə 1843 cədvəlini hazırladılar və onun hazırlanması bir nişanə oldu. Sonda danışmalı olan, Həbəqquq 2-dəki “vəhiy” idi; lövhələr üzərində aydın edilmiş olan da məhz o idi.

Shortly after September 11, 2001 those who recognized the activity of Islam of the third woe, were led to return to Jeremiah’s “old paths,” and to walk therein. Those “old paths” identified that the three woes of Revelation chapter eight, verse thirteen represented the prophetic role of Islam. Immediately thereafter, Future for America began to reproduce the two charts of Habakkuk chapter two at the very same point in the parallel history of the Millerites, the two charts were set forth as a waymark, which had been represented by the production of the 1843 chart, in 1842.

2001-ci il sentyabrın 11-dən az sonra, üçüncü vayın İslamının fəaliyyətini tanıyanlar Yeremyanın “qədim yolları”na qayıtmağa və o yollarda yeriməyə yönəldildilər. Həmin “qədim yollar” Vəhy kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü ayəsindəki üç vayın İslamın peyğəmbərlik rolunu təmsil etdiyini müəyyənləşdirdi. Bundan dərhal sonra, Future for America Habakkuk kitabının ikinci fəslindəki iki cədvəli yenidən nəşr etməyə başladı; bu, Millerçilərin paralel tarixində məhz həmin nöqtədə 1842-ci ildə 1843-cü il cədvəlinin hazırlanması ilə təmsil olunmuş bir nişanə olaraq irəli sürülmüşdü.

> “In May, 1842, a General Conference was convened in Boston, [Massachusetts]. At the opening of this meeting, Brethren Charles Fitch and Apollos Hale, of Haverhill, presented the pictorial prophecies of Daniel and John, which they had painted on cloth, with the prophetic numbers, showing their fulfillment. Brother Fitch in explaining from his chart before the Conference, said, while examining these prophecies, he had thought if he could get out something of the kind as here presented it would simplify the subject and make it easier for him to present to an audience. Here was more light in our pathway. These brethren had been doing what the Lord had shown Habakkuk in his vision 2,468 years before, saying, ‘Write the vision and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time.’ Habakkuk 2:2.

> 1842-ci ilin may ayında [Massachusetts] ştatının Boston şəhərində Ümumi Konfrans çağırıldı. Bu yığıncağın açılışında Haverhilldən olan qardaşlar Charles Fitch və Apollos Hale Danielin və Yəhyanın təsvirli peyğəmbərliklərini, onların yerinə yetməsini göstərən peyğəmbərlik rəqəmləri ilə birlikdə parça üzərinə çəkdikləri şəkildə təqdim etdilər. Qardaş Fitch Konfrans qarşısında öz cədvəlindən izah edərkən dedi ki, bu peyğəmbərlikləri araşdırarkən düşünmüşdü ki, əgər burada təqdim edilənə bənzər bir şey hazırlaya bilsə, bu, mövzunu sadələşdirər və onu dinləyicilər qarşısında təqdim etməsini daha asan edərdi. Yolumuzda burada daha artıq nur var idi. Bu qardaşlar Rəbbin 2.468 il əvvəl Habakkuka öz görüntüsündə göstərdiyini yerinə yetirirdilər: “Vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Çünki vəhy hələ təyin olunmuş bir vaxt üçündür.” Habakkuk 2:2.

> “After some discussion on the subject, it was voted unanimously to have three hundred similar to this one lithographed, which was soon accomplished. They were called ‘the ‘43 charts.’ This was a very important Conference.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.

> “Mövzu ilə bağlı müəyyən müzakirədən sonra, bunun kimisindən üç yüz ədədin litoqrafiya üsulu ilə çap olunmasına yekdilliklə səs verildi və bu, tezliklə həyata keçirildi. Onlar ‘43 cədvəlləri’ adlandırıldı. Bu, çox mühüm bir Konfrans idi.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume I, Number 2.

> “‘Əsli imanda’ durduqları zaman, İkinci Gəliş mühazirəçiləri və nəşrlərinin birləşmiş şahidliyi bu idi ki, cədvəlin nəşri Həbəqquq 2:2, 3-ün yerinə yetməsi idi. Əgər cədvəl peyğəmbərliyin bir mövzusu idisə (və bunu inkar edənlər əsli imanı tərk edirlərsə), onda buradan belə nəticə çıxır ki, 2300 günün hesablanacağı il e.ə. 457 idi. ‘Görünüş’ün ‘gecikməsi’, yaxud gecikmə vaxtının olması üçün, 1843-ün ilk dəfə elan edilmiş vaxt olması zəruri idi; bu vaxt ərzində bakirələr dəstəsi, Gecəyarısı Harayı ilə oyadılmalarından dərhal əvvəl, zamanın böyük mövzusu üzərində mürgüləməli və yatmalı idi.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, I cild, 2-ci nömrə.

> “Now our history shows that there were hundreds teaching from the same chronological charts that William Miller was, all of one stamp. Then it was the oneness of the message all on one theme, the coming of the Lord Jesus at a certain time, 1844.” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.

> “İndi bizim tariximiz göstərir ki, William Millerin istifadə etdiyi eyni xronoloji cədvəllərdən dərs verən yüzlərlə insan var idi və onların hamısı eyni qəlibdən idi. O zaman vahidlik mesajın birliyində idi—hamısı bir mövzu üzərində idi: Rəbb İsanın müəyyən bir vaxtda, 1844-cü ildə gəlişi.” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.

The reprinting of the 1843 and 1850 charts, in the immediate post-September 11, 2001 history was as much a fulfillment of Habakkuk two, as was the publication of the 1843 chart in 1842. The production of the tables is part of the narrative of Habakkuk chapter two, and it had to happen. On September 11, 2001 the rebellion of 1863 was again repeated by those Laodicean Adventists who refused to return to Jeremiah’s “old paths.”

1843 və 1850 cədvəllərinin 11 sentyabr 2001-dən dərhal sonrakı tarixdə yenidən nəşr olunması, 1843 cədvəlinin 1842-ci ildə nəşri qədər, Habakkukun ikinci fəslinin yerinə yetməsi idi. Cədvəllərin hazırlanması Habakkukun ikinci fəslindəki hekayətin bir hissəsidir və bunun baş verməsi zəruri idi. 11 sentyabr 2001-də Yeremyanın “qədim yollar”ına qayıtmaqdan imtina edən Laodikeyalı Adventistlər tərəfindən 1863-cü ilin üsyanı yenidən təkrar olundu.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as of little value the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science. ‘Thus saith the Lord: Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ [Jeremiah 6:16.]

> “Düşmən qardaş və bacılarımızın düşüncələrini bu son günlərdə ayaqda dura biləcək bir xalq hazırlamaq işindən yayındırmağa çalışır. Onun sofizmləri düşüncələri zamanın təhlükələrindən və vəzifələrindən uzaqlaşdırmaq üçün nəzərdə tutulmuşdur. Onlar Məsihin Öz xalqı üçün Yəhyaya vermək məqsədilə göydən gətirdiyi nuru az əhəmiyyətli sayırlar. Qarşımızda duran səhnələrin xüsusi diqqətə layiq olacaq qədər mühüm olmadığını öyrədirlər. Səmavi mənşəli həqiqəti təsirsiz edir və Allahın xalqını keçmiş təcrübəsindən məhrum edərək onun əvəzinə yalançı bir elm verirlər. ‘Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim cığırları soruşun; görün yaxşı yol hansıdırsa, onunla gedin.’ [Jeremiah 6:16.]”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for more than fifty years. Men may suppose that they have found a new way, that they can lay a stronger foundation than that which has been laid; but this is a great deception. ‘Other foundation can no man lay than that is laid.’ [1 Corinthians 3:11.] In the past, many have undertaken to build a new faith, to establish new principles; but how long did their building stand? It soon fell; for it was not founded upon the Rock.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “Qoy heç kəs imanımızın təməllərini qoparıb atmağa cəhd etməsin,—o təməlləri ki, işimizin başlanğıcında, Kəlamın dua ilə müşayiət olunan tədqiqi və vəhy vasitəsilə qoyulmuşdur. Biz əlli ildən artıqdır ki, bu təməllər üzərində qururuq. İnsanlar elə güman edə bilərlər ki, yeni bir yol tapmışlar, qoyulmuş o təməldən daha möhkəm bir təməl qoya bilərlər; lakin bu, böyük bir aldanışdır. ‘Qoyulmuş olandan başqa heç kəs başqa təməl qoya bilməz.’ [1 Korinflilərə 3:11.] Keçmişdə bir çoxları yeni bir iman qurmağa, yeni prinsiplər təsis etməyə girişmişlər; lakin onların binası nə qədər davam gətirdi? Tezliklə yıxıldı; çünki Qaya üzərində təməl tapmamışdı.” Testimonies, 8-ci cild, 296, 297.

Jeremiah identifies that to walk in the “old paths,” is to find “the rest”, and the rest is “the latter rain”, which began when the nations were angered on September 11, 2001, when the great buildings of New York City came down. Those that then ate the message became Habakkuk’s watchmen who were to “write the vision, and make it plain”. Jeremiah identifies the very same watchmen during the time of “the rest”, which is “the latter rain”.

Yeremya müəyyən edir ki, “qədim yollarda” yerimək “rahatlığı” tapmaqdır, və bu rahatlıq “axırıncı yağış”dır; o isə millətlərin qəzəbləndiyi 11 sentyabr 2001-ci ildə, Nyu-York şəhərinin böyük binaları yıxıldığı zaman başladı. O zaman xəbəri qəbul edənlər Habaqququn “görüntünü yazın və onu aydın edin” deyilməsi üçün təyin olunmuş keşikçiləri oldular. Yeremya “rahatlıq” vaxtında, yəni “axırıncı yağış” dövründə məhz həmin keşikçiləri müəyyən edir.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim yolları soruşun; görün yaxşı yol haradadır və onda yeriyin; o zaman canlarınız üçün rahatlıq tapacaqsınız. Lakin onlar dedilər: “Biz orada yeriməyəcəyik.” Mən sizin üzərinizə gözətçilər də qoydum və dedim: “Şeypur səsinə qulaq asın.” Lakin onlar dedilər: “Biz qulaq asmayacağıq.” Yeremya 6:16, 17.

The trumpet that they were to sound is the sixth trumpet of the second woe in Millerite history, and in the last days it is the seventh trumpet of the third woe. Habakkuk’s watchmen, who are Jeremiah’s watchmen, sound a warning message that in the rebellion of 1888, was rejected. The sixth trumpet that was rejected in 1888, was the message to Laodicea.

Onların çalmalı olduqları şeypur, Millerçi tarixində ikinci vayın altıncı şeypurudur və son günlərdə üçüncü vayın yeddinci şeypurudur. Yeremyanın keşikçiləri olan Habakkukun keşikçiləri, 1888-ci il üsyanında rədd edilmiş bir xəbərdarlıq ismarıcını səsləndirirlər. 1888-ci ildə rədd edilmiş altıncı şeypur, Laodikeyaya olan ismarıc idi.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> “A. T. Jones və E. J. Waggoner vasitəsilə bizə verilən xəbər Laodikiya kilsəsinə Allahın xəbəridir və həqiqətə iman etdiyini iddia edib yenə də Allah tərəfindən verilmiş şüaları başqalarına əks etdirməyən hər kəsin vay halına.” The 1888 Materials, 1053.

The seventh trumpet message of 1888, was first sounded to Laodicea in 1856, and then the Laodicean message was placed within the context of the increasing light of the “seven times.” On September 11, 2001 the call to return to Jeremiah’s old paths, and to walk therein for the purpose of obtaining the message of the latter rain, included the seventh Trumpet warning message that is represented as the message to Laodicea, and the “seven times,” which is the symbol of the foundations.

1888-ci ilin yeddinci sur mesajı ilk dəfə 1856-cı ildə Laodikeyaya səsləndirildi, sonra isə Laodikeya mesajı “yeddi vaxt”ın artan işığı konteksti daxilində yerləşdirildi. 11 sentyabr 2001-ci ildə Yeremyanın qədim yollarına qayıtmaq və son yağış mesajını əldə etmək məqsədilə həmin yollarda yerimək çağırışına, Laodikeyaya olan mesaj kimi təqdim edilən yeddinci Sur xəbərdarlıq mesajı və təməllərin rəmzi olan “yeddi vaxt” da daxil idi.

The “lie” identified by prophecy that produces the strong delusion of Paul’s writings was placed into the third generation of Laodicean Adventism in 1931, sixteen years after the death of the prophetess. The “lie” which arrived in the third generation is prophetically located in the period represented as the “women weeping for Tammuz,” and is therefore associated with the false latter rain message.

Pavelin yazılarında güclü azğınlıq doğuran kimi peyğəmbərlikdə müəyyən edilən “yalan”, peyğəmbər qadının ölümündən on altı il sonra, 1931-ci ildə Laodikeyalı Adventizmin üçüncü nəslinə daxil edildi. Üçüncü nəslə daxil olan “yalan” peyğəmbərlik baxımından “Tammuz üçün ağlayan qadınlar” kimi təsvir edilən dövrdə yerləşdirilir və buna görə də saxta axır yağış xəbəri ilə əlaqələndirilir.

The details of how the “lie” was propagated should be understood, as should the prophetic role of the “lie” in end-time prophecy. The scornful men that rule Jerusalem in the time of the latter rain, which is the time of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, created a false latter rain message in the third generation of Adventism, as represented by the “women weeping for Tammuz,” in Ezekiel chapter eight. Their false latter rain message is also represented as a false foundation, a false wall of protection, and a false peace and safety message by Ezekiel.

“Yalan”ın necə yayıldığının təfərrüatları başa düşülməlidir; eyni zamanda, axırzaman peyğəmbərliyində “yalan”ın peyğəmbərlik rolu da dərk olunmalıdır. Son yağış vaxtında — yəni yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi zamanında — Yerusəlimə hökm edən istehzalı adamlar, Yezekel səkkizinci fəsildə “Tammuz üçün ağlayan qadınlar”la təmsil olunduğu kimi, Adventizmin üçüncü nəslində saxta bir son yağış xəbəri yaratdılar. Onların saxta son yağış xəbəri Yezekel tərəfindən həmçinin saxta təməl, saxta müdafiə divarı və saxta sülh və əmin-amanlıq xəbəri kimi də təsvir olunur.

> Have ye not seen a vain vision, and have ye not spoken a lying divination, whereas ye say, The Lord saith it; albeit I have not spoken? Therefore thus saith the Lord God; Because ye have spoken vanity, and seen lies, therefore, behold, I am against you, saith the Lord God. And mine hand shall be upon the prophets that see vanity, and that divine lies: they shall not be in the assembly of my people, neither shall they be written in the writing of the house of Israel, neither shall they enter into the land of Israel; and ye shall know that I am the Lord God. Because, even because they have seduced my people, saying, Peace; and there was no peace; and one built up a wall, and, lo, others daubed it with untempered mortar: Say unto them which daub it with untempered mortar, that it shall fall: there shall be an overflowing shower; and ye, O great hailstones, shall fall; and a stormy wind shall rend it. Lo, when the wall is fallen, shall it not be said unto you, Where is the daubing wherewith ye have daubed it? Therefore thus saith the Lord God; I will even rend it with a stormy wind in my fury; and there shall be an overflowing shower in mine anger, and great hailstones in my fury to consume it. So will I break down the wall that ye have daubed with untempered mortar, and bring it down to the ground, so that the foundation thereof shall be discovered, and it shall fall, and ye shall be consumed in the midst thereof: and ye shall know that I am the Lord. Thus will I accomplish my wrath upon the wall, and upon them that have daubed it with untempered mortar, and will say unto you, The wall is no more, neither they that daubed it; To wit, the prophets of Israel which prophesy concerning Jerusalem, and which see visions of peace for her, and there is no peace, saith the Lord God. Ezekiel 13:7–16.

> Məgər siz puç bir görüntü görmədinizmi və yalançı fal söyləmədinizmi? Halbuki deyirsiniz: “Rəbb belə deyir”; amma Mən danışmamışam. Buna görə də Xudavənd Rəbb belə deyir: “Siz puç sözlər danışdığınız və yalanlar gördüyünüz üçün, budur, Mən sizə qarşıyam”, — deyir Xudavənd Rəbb. “Əlim puç görüntülər görən və yalançı fal söyləyən peyğəmbərlərin üzərinə olacaq: onlar xalqımın məclisində olmayacaq, nə İsrail nəslinin yazısında yazılacaq, nə də İsrail torpağına girəcəklər; və biləcəksiniz ki, Mən Xudavənd Rəbbəm. Ona görə ki, bəli, xalqımı azdırdılar və dedilər: “Sülh”; halbuki sülh yox idi. Biri divar tikdi, başqaları isə onu keyfiyyətsiz suvaqla suvayıb örtdülər. Keyfiyyətsiz suvaqla suvayanlara de ki, o yıxılacaq; leysan yağış yağacaq; siz də, ey böyük dolu daşları, düşəcəksiniz; və tufanlı külək onu yaracaq. Budur, divar yıxılanda sizə deyiləcəkmi: “Onu suvayıb örtdüyünüz suvaq hanı?” Buna görə də Xudavənd Rəbb belə deyir: “Qəzəbimdə onu tufanlı küləklə yaracağam; hiddətimdə leysan yağış olacaq, qəzəbimdə isə onu məhv etmək üçün böyük dolu daşları yağacaq. Beləcə sizin keyfiyyətsiz suvaqla suvayıb örtdüyünüz divarı sökəcəyəm, onu yerə sərəcəyəm ki, təməli açılıb görünsün; o yıxılacaq, siz də onun ortasında məhv olacaqsınız; və biləcəksiniz ki, Mən Rəbbəm. Beləcə qəzəbimi divarın və onu keyfiyyətsiz suvaqla suvayıb örtənlərin üzərində sona çatdıracağam; və sizə deyəcəyəm: “Artıq nə divar var, nə də onu suvayıb örtənlər”; yəni Yerusəlim barəsində peyğəmbərlik edən və onun üçün sülh görüntüləri görən İsrail peyğəmbərləri; halbuki sülh yoxdur”, — deyir Xudavənd Rəbb. Hezqiyal 13:7–16.

The falsehood and lies which the scornful men in Jerusalem hide beneath in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine are ultimately judged and destroyed by the “overflowing scourge.”

Yerusəlimdəki istehzalı adamların Yeşaya kitabının iyirmi səkkizinci və iyirmi doqquzuncu fəsillərində altında gizləndikləri yalan və saxtakarlıq sonda “daşqın qamçı” ilə mühakimə olunub məhv edilir.

> Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:17, 18.

> Hökmü də ölçü ipinə, salehliyi isə şaqula uyğun edəcəyəm; dolu yalan sığınacağını süpürüb aparacaq, sular isə gizlənəcək yeri basacaq. Ölüm ilə bağladığınız əhd pozulacaq, ölülər aləmi ilə etdiyiniz saziş qüvvədə qalmayacaq; daşqın kimi gələn qırmanç keçib gedəndə siz onun altında tapdalanacaqsınız. Yeşaya 28:17, 18.

Isaiah’s “overflowing scourge” is Ezekiel’s “overflowing shower,” that is brought upon those who have “divined lies,” by presenting a “vain vision” and by claiming “the Lord saith it,” “albeit” the Lord had “not spoken.” The “lie” that the ancient men hide under is represented as something they claim that the Lord had spoken, so it is a “lie” about God’s Word. Either they have identified a doctrine from God’s Word as error, or they have erroneously claimed that God directed their understanding (God had spoken), upon a doctrine of the Bible.

Yeşayanın “daşqın qırmancı” Hizqiyalın “şiddətli leysanı”dır; bu, “yalan fal açmış”, “boş görüntü” təqdim etmiş və “Rəbb belə deyir” iddiasında bulunmuş, halbuki Rəbb “danışmamış” olanların üzərinə gətirilir. Qədim adamların altında gizləndikləri “yalan”, onların Rəbbin söylədiyini iddia etdikləri bir şey kimi təsvir olunur; buna görə də bu, Allahın Kəlamı haqqında bir “yalan”dır. Ya onlar Allahın Kəlamından olan bir təlimi yanlışlıq kimi təqdim etmişlər, ya da Müqəddəs Kitabın bir təlimi barədə Allahın onların anlayışına istiqamət verdiyini (Allahın danışdığını) səhv olaraq iddia etmişlər.

The “lie” that arrived in 1931, was a claim that Sister White had endorsed the false view of “the daily,” in the book of Daniel. The false view that “the daily,” represents Christ’s sanctuary ministry was premised upon a “lie” which claimed that in 1910, Ellen White had informed A. G. Daniells that he and Prescott’s view of “the daily,” representing Christ’s sanctuary ministry was actually correct, in spite of her direct written words to the contrary.

1931-ci ildə ortaya çıxan “yalan”, Daniel kitabında “gündəlik” barədə yalnış baxışı Bacı Uaytın təsdiq etdiyi iddiası idi. “Gündəlik”in Məsihin məbəddəki xidmətini təmsil etdiyini irəli sürən bu yalnış baxış, 1910-cu ildə Ellen Uaytın A. G. Daniellsə onun və Prescottun “gündəlik”in Məsihin məbəddəki xidmətini təmsil etməsi barədə baxışının, əksini açıq şəkildə ifadə edən yazılı sözlərinə baxmayaraq, əslində doğru olduğunu bildirdiyini iddia edən bir “yalan” üzərində qurulmuşdu.

The false view of “the daily,” that was then (1931) established within Laodicean Adventism, became the theological foundation which was employed to build a message that is described by Ezekiel as “peace and safety.” The various arguments that are employed to uphold the false foundation are the various counterfeit coins and jewels that Miller saw in his dream. By the end of his dream his original jewels are fully covered with counterfeits and rubbish, and the rubbish and counterfeit jewels and coins represent the message that was based upon their foundational error that “the daily” represents Christ’s sanctuary ministry.

O zaman (1931-ci ildə) Laodikeyalı Adventizm daxilində təsbit edilmiş “gündəlik” barədə yanlış görüş, Hizqelin “sülh və təhlükəsizlik” kimi təsvir etdiyi bir xəbərin qurulmasında istifadə olunan ilahiyyat təməlinə çevrildi. Bu saxta təməli dəstəkləmək üçün işlədilən müxtəlif dəlillər, Millerin yuxusunda gördüyü müxtəlif saxta sikkələr və cəvahiratlardır. Yuxusunun sonunda onun əvvəlki cəvahiratları tamamilə saxtalar və zibil ilə örtülmüş olur; zibil, saxta cəvahiratlar və sikkələr isə “gündəlik”in Məsihin sığınacaq xidmətini təmsil etdiyi şəklindəki onların təməl səhvinə əsaslanan xəbəri təmsil edir.

In Ezekiel’s passage the rubbish and counterfeit jewels is represented as a “wall” that has been built with a cement that is so weak it cannot hold up under the stress of the “stormy wind” or the “overflowing shower.”

Yezekelin mətnində tullantılar və saxta daş-qaşlar “divar” kimi təsvir olunur; bu divar elə zəif bir məhlulla tikilmişdir ki, “fırtınalı küləyin” və ya “leysan yağışın” təzyiqi qarşısında tab gətirə bilmir.

The disobedient prophet from Judah that rebuked Jeroboam, ultimately died between an “ass” and a “lion”. The lion represents Babylon and the ass represents Islam. The two doctrines which Laodicean Adventism cannot see, that are represented by the death of the disobedient prophet are the message of the papacy (the lion), and the message of Islam of the third Woe (the ass).

Yaradan çıxan Yeruda peyğəmbər Yeroboamı məzəmmət edən, sonda bir “eşşək”lə bir “aslan”ın arasında öldü. Aslan Babili, eşşək isə İslamı təmsil edir. Laodikiyalı Adventizmin görə bilmədiyi, itaətsiz peyğəmbərin ölümü ilə təmsil olunan iki təlim papalıq xəbəri (aslan) və üçüncü Vay fəryadının İslam xəbəri (eşşək)dir.

Ezekiel’s “stormy wind,” is a symbol of Isaiah’s “rough wind that is stayed” in “the day of the east wind” in chapter twenty seven. Ezekiel’s “stormy wind” is also the “four winds” of Revelation chapter seven, that are held until God’s servants are sealed. Ezekiel’s “stormy wind” is his message from the “four winds” in chapter thirty-seven, that brings the dead dry bones to life as a mighty army. Ezekiel’s “stormy wind” that brings down the “wall built with untempered mortar,” is the latter rain message of the third Woe.

Yezekelin “fırtınalı küləyi”, iyirmi yeddinci fəsildə “şərq küləyi günü”ndə “dayandırılan sərt külək” kimi təsvir olunan Yeşayanın sözlərinin rəmzidir. Yezekelin “fırtınalı küləyi” həmçinin Vəhy kitabının yeddinci fəslində Allahın qulları möhürlənənədək saxlanılan “dörd külək”dir. Yezekelin “fırtınalı küləyi” otuz yeddinci fəsildəki “dörd külək”dən gələn onun xəbəridir; bu xəbər ölü quru sümükləri qüdrətli bir ordu kimi həyata qaytarır. Yezekelin “fırtınalı küləyi” — “qatqısız məhlulla tikilmiş divar”ı yıxan həmin külək — üçüncü Vay bəlasının son yağış xəbəridir.

Ezekiel’s “overflowing shower” is a symbol of the papacy, and more specifically it is the symbol of the period of the Sunday law crisis which begins at the soon-coming Sunday law in the United States. The disobedient prophet from Judah that died between the ass and the lion, represented the death of Laodicean Adventism that takes place between September 11, 2001, at the arrival of the ass (the third woe), and the soon-coming Sunday law (the lion). Laodicean Adventism’s death occurs during the sealing of the one hundred and forty-four thousand that began when the nations were angered, yet held in check on September 11, 2001, and concludes at the soon-coming Sunday law. Their death, as illustrated by the disobedient prophet, is brought about because they returned to the methodology of apostate Protestantism, though they had been directly informed to never return to the “assembly of mockers.”

Yezekelin “daşqın yağış”ı papalığın rəmzidir və daha konkret desək, bu, Amerika Birləşmiş Ştatlarında tezliklə gələcək bazar günü qanunu ilə başlayan bazar günü qanunu böhranı dövrünün rəmzidir. Eşşəklə aslan arasında ölən Yəhudadan olan itaətsiz peyğəmbər, 11 sentyabr 2001-ci ildə eşşəyin (üçüncü vay) gəlişi ilə tezliklə gələcək bazar günü qanunu (aslan) arasında baş verən Laodikiyalı Adventizmin ölümünü təmsil edirdi. Laodikiyalı Adventizmin ölümü, millətlər qəzəbləndiyi, lakin 11 sentyabr 2001-ci ildə cilov altında saxlanıldığı vaxt başlayan və tezliklə gələcək bazar günü qanununda tamamlanan yüz qırx dörd minin möhürlənməsi zamanı baş verir. Onların ölümü, itaətsiz peyğəmbərin timsalında göstərildiyi kimi, onlara birbaşa şəkildə heç vaxt “lağ edənlərin məclisinə” qayıtmamaq bildirildiyi halda, yenidən mürtəd protestantlığın metodologiyasına qayıtdıqları üçün baş verir.

Their death occurs in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. As soon as God’s people are sealed, the destroying angels begin their work. From September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law the judgment of the living is accomplished in God’s church, for judgment begins in Jerusalem, and it begins with the ancient men that were to be the guardians of the people, but who had abandoned their responsibilities over four generations. Those who receive the seal in that period are the ensign that is lifted up to the nations. They are sealed before the soon-coming Sunday law for the only way God’s other flock can be warned is by seeing men and women in the Sunday law crisis who have the seal of God.

Onların ölümü yüz qırx dörd minin möhürlənməsi tarixində baş verir. Allahın xalqı möhürlənən kimi, məhv edən mələklər öz işlərinə başlayırlar. 11 sentyabr 2001-ci ildən tezliklə gələcək bazar günü qanununadək yaşayanların mühakiməsi Allahın kilsəsində icra olunur, çünki mühakimə Yerusəlimdə başlayır və xalqın keşikçiləri olmalı olan, lakin dörd nəsil boyunca öz məsuliyyətlərini tərk etmiş qoca adamlarla başlayır. Həmin dövrdə möhürü alanlar millətlər üçün qaldırılan bayraqdır. Onlar tezliklə gələcək bazar günü qanunundan əvvəl möhürlənirlər, çünki Allahın başqa sürüsünün xəbərdar edilə bilməsinin yeganə yolu bazar günü qanunu böhranında Allahın möhürünə malik kişi və qadınları görməkdir.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “Müqəddəs Ruhun işi dünyanı günah, salehlik və hökm barədə inandırmaqdır. Dünya yalnız həqiqətə iman edənlərin həqiqət vasitəsilə müqəddəsləşdirildiyini, uca və müqəddəs prinsiplər əsasında hərəkət etdiyini, Allahın əmrlərini yerinə yetirənlərlə onları ayaqları altına salanlar arasındakı sərhəd xəttini uca, yüksək mənada nümayiş etdirdiyini görməklə xəbərdar edilə bilər. Ruhun müqəddəsləşdirici işi Allahın möhürünə malik olanlarla saxta bir istirahət gününə riayət edənlər arasındakı fərqi aşkar edir. Sınaq gəldikdə, vəhşi heyvanın nişanının nə olduğu açıq-aşkar göstəriləcəkdir. Bu, bazar gününə riayət etməkdir. Həqiqəti eşitdikdən sonra da bu günü müqəddəs saymağa davam edənlər zamanları və qanunları dəyişdirməyi düşünən günah adamının möhürünü daşıyırlar.” Bible Training School, 1 dekabr 1903.

The death of Laodicean Adventism is accomplished during the history of the latter rain, that began to sprinkle on September 11, 2001, and is poured out without measure at the soon-coming Sunday law, when God has established and then lifts up as an ensign a people who have been sealed for eternity.

Laodikeya Adventizminin ölümü son yağışın tarixi dövründə başa çatır; bu yağış 11 sentyabr 2001-ci ildə çiskinləməyə başlamışdır və tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı ölçüsüz şəkildə tökülür; həmin vaxt Allah əbədiyyət üçün möhürlənmiş bir xalqı təsis etmiş və sonra onu bayraq kimi ucaldır.

In that period of time, those in Laodicean Adventism that are preparing for, and will receive the mark of the beast, are represented by the twenty-five men bowing to the sun in Ezekiel chapter eight. They are those who have accepted Ezekiel’s false “peace and safety” message, that represents a counterfeit of the true latter rain message, that is being proclaimed by the true watchmen in that history. The foundation of that false latter rain message is the identification that “the daily” in the book of Daniel is a symbol of Christ, when it is actually a symbol of Satan. That false foundational belief is the doctrine that the “scornful men that rule the people of Jerusalem” employ to erect their untempered wall.

O zaman dövründə, heyvanın nişanına hazırlaşan və onu qəbul edəcək olan Laodikiya Adventizmindəki kəslər, Hizqiyal kitabının səkkizinci fəslində günəşə səcdə edən iyirmi beş kişi ilə təmsil olunurlar. Onlar Hizqiyalın yalançı “sülh və əmin-amanlıq” xəbərini qəbul etmiş olanlardır; bu xəbər həmin tarixdə həqiqi gözətçilər tərəfindən bəyan edilən həqiqi son yağış xəbərinin saxta təqlidini təmsil edir. O yalançı son yağış xəbərinin təməli Daniel kitabındakı “gündəlik”in Məsihin rəmzi olması şəklindəki müəyyənləşdirmədir, halbuki o, əslində Şeytanın rəmzidir. Həmin yalançı təməl etiqad “Yerusəlim xalqına hökm edən istehzalı adamlar”ın öz suvaqsız divarlarını ucaltmaq üçün istifadə etdikləri təlimdir.

The identification of “the daily,” as a symbol of Christ was historically put in place by a “lie,” in 1931. From then onward the untempered wall of counterfeit coins and jewels was erected. That “wall” is destined to come down when the dirt brush man arrives to thoroughly purge His floor. That purging is accomplished in the prophetic period of history between the “stormy wind” (the ass of September 11, 2001), and the “overflowing showers” (the lion of the soon-coming Sunday law). In that history the disobedient prophet is slain and buried in the tomb of the false prophet of Bethel. Sister White identifies the “wall” of prophecy as the law of God.

“Müntəzəm qurban”ın Məsihin rəmzi kimi eyniləşdirilməsi tarixən 1931-ci ildə bir “yalan” vasitəsilə təsbit edildi. O vaxtdan etibarən saxta sikkələr və cəvahiratlardan ibarət suvanmamış divar ucaldıldı. Həmin “divar”, Öz xırmanını hərtərəfli təmizləmək üçün torpaq fırçası olan Adam gəldikdə uçurulmağa məhkumdur. Bu təmizləmə peyğəmbərlik tarixinin “fırtınalı külək” (11 sentyabr 2001-ci ilin eşşəyi) ilə “daşqın yağışlar” (tezliklə gələcək bazar qanununun aslanı) arasındakı dövründə həyata keçirilir. Həmin tarixdə itaətsiz peyğəmbər öldürülür və Betelin yalançı peyğəmbərinin məzarında dəfn edilir. Sister White peyğəmbərlikdəki “divar”ı Allahın qanunu kimi müəyyən edir.

> “The prophet here describes a people who, in a time of general departure from truth and righteousness, are seeking to restore the principles that are the foundation of the kingdom of God. They are repairers of a breach that has been made in God’s law—the wall that He has placed around His chosen ones for their protection, and obedience to whose precepts of justice, truth, and purity is to be their perpetual safeguard.

> “Peyğəmbər burada həqiqətdən və salehlikdən ümumi uzaqlaşma dövründə Allahın Padşahlığının təməli olan prinsipləri bərpa etməyə çalışan bir xalqı təsvir edir. Onlar Allahın qanununda açılmış bir yarığı bərpa edənlərdir—Onun seçilmişlərinin mühafizəsi üçün onların ətrafına çəkdiyi səddi; ədalət, həqiqət və paklıq barədə hökmlərinə itaət isə onların daimi mühafizəsi olmalıdır.

> “In words of unmistakable meaning the prophet points out the specific work of this remnant people who build the wall. ‘If thou turn away thy foot from the Sabbath, from doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy of the Lord, honorable; and shalt honor Him, not doing thine own ways, nor finding thine own pleasure, nor speaking thine own words: then shalt thou delight thyself in the Lord; and I will cause thee to ride upon the high places of the earth, and feed thee with the heritage of Jacob thy father: for the mouth of the Lord hath spoken it.’ Isaiah 58:13, 14.” Prophets and Kings, 678.

> “Peyğəmbər tam aydın mənalı sözlərlə divarı quran bu qalıq xalqın xüsusi işini göstərir. «Əgər ayağını Şənbədən, Müqəddəs günümdə öz zövqünü yerinə yetirməkdən çəkindirərsənsə; və Şənbəni sevinc, Rəbbin müqəddəs gününü əziz saysan; Onu şərəfləndirib öz yollarınla getməsən, öz zövqünü axtarmasan və öz sözlərini danışmasan: onda Rəbdə zövq tapacaqsan; və Mən səni yerin yüksəklikləri üzərində gəzdirdəcəyəm və səni atan Yaqubun irsi ilə bəsləyəcəyəm; çünki bunu Rəbbin ağzı söyləmişdir». Yeşaya 58:13, 14.” Prophets and Kings, 678.

The beginning of the fourth generation of Adventism is marked by the publication of a book, as was the beginning of the third generation. The third generation began with the publication of W. W. Prescott’s, The Doctrine of Christ, and that generation ended with the publication of Questions on Doctrine. The Doctrine of Christ presented a gospel that was purposely void of the Millerite prophetic message. Questions on Doctrine presented a gospel that denied the work of sanctification that is accomplished by Christ. The Doctrine of Christ removed the light of the (chazon) vision of prophetic history, and Questions on Doctrine removed the light of the (Mareh) vision of Christ’s “appearance”.

Adventizmin dördüncü nəslinin başlanğıcı, üçüncü nəslin başlanğıcında olduğu kimi, bir kitabın nəşri ilə işarələnir. Üçüncü nəsil W. W. Prescott-un “The Doctrine of Christ” əsərinin nəşri ilə başladı və həmin nəsil “Questions on Doctrine” əsərinin nəşri ilə başa çatdı. “The Doctrine of Christ” qəsdən Millerçi peyğəmbərlik xəbərindən məhrum edilmiş bir müjdəni təqdim etdi. “Questions on Doctrine” isə Məsih tərəfindən həyata keçirilən təqdis işini inkar edən bir müjdəni təqdim etdi. “The Doctrine of Christ” peyğəmbərlik tarixinin (chazon) görüntüsünün nurunu aradan qaldırdı, “Questions on Doctrine” isə Məsihin “zühurunun” (Mareh) görüntüsünün nurunu aradan qaldırdı.

In between those two books the false latter rain message represented by the “women weeping for Tammuz” was developed. It was in that history that the “lie of 1931,” was promoted. That third generation (abomination) is also represented by the compromise of the third church of Pergamos. The symbol of compromise in the third church, identifies the work of seeking accreditation from the worldly institutions that dictated rules for theology and rules for medicine. It was in the third generation that the compromise of truth was accomplished, which included the introduction and emphasis on the use of Bibles that had been translated from corrupted manuscripts.

Bu iki kitabın arasında “Tammuz üçün ağlayan qadınlar” ilə təmsil olunan saxta son yağış xəbəri inkişaf etdirildi. Məhz həmin tarixdə “1931-ci ilin yalanı” təşviq olundu. O üçüncü nəsil (iyrənclik) həm də Perqam kilsəsinin üçüncü mərhələsindəki güzəştlə təmsil olunur. Üçüncü kilsədəki güzəşt rəmzi, ilahiyyat üçün qaydalar və tibb üçün qaydalar diktə edən dünyəvi qurumlardan akkreditasiya almaq cəhdinin işini müəyyən edir. Həqiqətin güzəştə getməsi, korlanmış əlyazmalardan tərcümə edilmiş Müqəddəs Kitabların istifadəsinin daxil edilməsini və vurğulanmasını da ehtiva etməklə, məhz üçüncü nəsildə həyata keçirildi.

In 1957, the book Questions on Doctrine, represented a capitulation of the primary truth of the gospel. That truth being Jesus died to save us “from” sin, but he did not die to save us “in” sin. The Catholic and apostate Protestant teaching that a man cannot be obedient to God’s Word is Satan’s eternal argument. Man can, and must be obedient to God’s Word, even if Satan claims that “thou shall not surely die.” The fallen apostate Protestant view that men cannot overcome sin, and therefore men cannot be obedient to God’s law until Jesus magically transforms them into obedient robots at His second coming, was incorporated into the teachings of the book Questions on Doctrine.

1957-ci ildə nəşr olunan *Questions on Doctrine* kitabı müjdənin əsas həqiqətinin təslim edilməsi idi. Həmin həqiqət bundan ibarətdir ki, İsa bizi günahdan xilas etmək üçün öldü, lakin günah içində xilas etmək üçün ölmədi. İnsanın Allahın Kəlamına itaətkar ola bilməyəcəyi barədə katolik və mürtəd protestant təlimi Şeytanın əbədi arqumentidir. İnsan Allahın Kəlamına itaətkar ola bilər və olmalıdır, hətta Şeytan “əsla ölməzsiniz” iddiasını irəli sürsə belə. İnsanların günaha qalib gələ bilməyəcəyi və buna görə də İsanın ikinci gəlişində onları möcüzəvi şəkildə itaətkar robotlara çevirməyincəyə qədər Allahın qanununa itaətkar ola bilməyəcəyi barədə süqut etmiş mürtəd protestant baxışı *Questions on Doctrine* kitabının təlimlərinə daxil edilmişdi.

In 1957, the fourth generation of Laodicean Adventism began, and its untempered wall (law), had been established, thus providing the logic that will allow the twenty-five ancient men to bow to the sun at the conclusion of the time of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That untempered wall, which is the belief that keeping the law of God is impossible, is swept away when the “wall” of separation of Church and State is removed, at the soon-coming Sunday law. The Sunday law is the overflowing showers, or as Isaiah expresses it, it is the overflowing scourge, and that flood begins at the soon-coming Sunday law in the United States.

1957-ci ildə Laodikeya Adventizminin dördüncü nəsli başladı və onun bərkidilməmiş divarı (qanun) quruldu; beləliklə, bu, yüz qırx dörd minin möhürlənməsi vaxtının sonunda iyirmi beş qədim kişinin günəşə səcdə etməsinə yol verəcək məntiqi təmin etdi. Allahın qanununa riayət etməyin qeyri-mümkün olduğu inancı olan həmin bərkidilməmiş divar, Kilsə ilə Dövlətin ayrılığına dair “divar” yaxınlaşan bazar günü qanunu ilə aradan qaldırıldıqda süpürülüb aparılır. Bazar günü qanunu daşqın yağışlardır; yaxud Yeşayanın ifadə etdiyi kimi, o, coşqun qırğıdır və həmin sel ABŞ-da yaxınlaşan bazar günü qanunu ilə başlayır.

At the Sunday law in the United States the enemy (the pope) comes in “as a flood” (the overflowing scourge), and it is then that “the ensign” is lifted up against him. It is then that the “untempered wall” that Laodicean Adventism erected upon the false application of “the daily” is swept away.

Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanunu qəbul ediləndə düşmən (papa) “sel kimi” (“daşqın bəla” kimi) gəlir və məhz o zaman “bayraq” ona qarşı qaldırılır. Məhz o zaman Laodikeyalı Adventizmin “gündəlik” anlayışının yanlış tətbiqi üzərində qurduğu “suvanmamış divar” süpürülüb aparılır.

> According to their deeds, accordingly he will repay, fury to his adversaries, recompense to his enemies; to the islands he will repay recompense. So shall they fear the name of the Lord from the west, and his glory from the rising of the sun. When the enemy shall come in like a flood, the Spirit of the Lord shall lift up a standard against him. And the Redeemer shall come to Zion, and unto them that turn from transgression in Jacob, saith the Lord. As for me, this is my covenant with them, saith the Lord; My spirit that is upon thee, and my words which I have put in thy mouth, shall not depart out of thy mouth, nor out of the mouth of thy seed, nor out of the mouth of thy seed’s seed, saith the Lord, from henceforth and forever. Arise, shine; for thy light is come, and the glory of the Lord is risen upon thee. For, behold, the darkness shall cover the earth, and gross darkness the people: but the Lord shall arise upon thee, and his glory shall be seen upon thee. And the Gentiles shall come to thy light, and kings to the brightness of thy rising. Isaiah 59:18–60:3.

> Əməllərinə görə, onlara görə də O əvəz verəcək: düşmənlərinə qəzəb, düşmənlərinə qarşılıq; adalara da qarşılığını verəcək. Beləcə, onlar qərbdən Rəbbin adından, günəşin doğduğu yerdən isə Onun izzətindən qorxacaqlar. Düşmən sel kimi gəldikdə, Rəbbin Ruhu ona qarşı bayraq qaldıracaq. Və Xilaskar Siona, Yaqubda üsyankarlıqdan dönənlərin yanına gələcək, Rəbb belə deyir. Mənə gəlincə, onlarla əhdim budur, Rəbb belə deyir: üzərində olan Ruhum və ağzına qoyduğum sözlərim nə sənin ağzından, nə sənin nəslinin ağzından, nə də sənin nəslinin nəslinin ağzından bundan sonra və əbədi olaraq ayrılmayacaq, Rəbb belə deyir. Qalx, parılda; çünki nurun gəldi və Rəbbin izzəti üzərində doğdu. Çünki budur, qaranlıq yer üzünü, zülmət isə xalqları bürüyəcək; amma Rəbb sənin üzərində doğacaq və Onun izzəti sənin üzərində görünəcək. Millətlər sənin nuruna, padşahlar isə sənin doğuşunun parlaqlığına gələcəklər. Yeşaya 59:18–60:3.

The Gentiles come to the light when God’s glory is upon His people, and this occurs when the enemy comes in as a flood. When that enemy comes in God lifts up a standard (ensign) against him. The glory of the Lord that is upon those people who the Gentiles respond to, is His character, and His character does not sin. It is a false peace and safety message that teaches that men and women cannot overcome sin. That message is a false latter rain message that is proclaimed during the time of the true latter rain message, which arrived on September 11, 2001. That false message is a false message concerning God’s law, which is the “wall.” That false doctrine is represented in the book Questions on Doctrine, that marked the arrival of Laodicean Adventism’s fourth and final generation.

Allahın izzəti Öz xalqının üzərində olduğu zaman başqa millətlər nura gəlir və bu, düşmən sel kimi hücum etdikdə baş verir. O düşmən gəldikdə Allah ona qarşı bir bayraq (əlamət) qaldırır. Başqa millətlərin cavab verdiyi o xalqın üzərində olan Rəbbin izzəti Onun xasiyyətidir və Onun xasiyyəti günah etmir. Kişi və qadınların günah üzərində qələbə çala bilməyəcəyini öyrədən xəbərdarlıq yalançı sülh və əmin-amanlıq xəbəridir. Bu xəbər həqiqi son yağış xəbərinin vaxtında bəyan edilən yalançı son yağış xəbəridir; həmin həqiqi xəbər 11 sentyabr 2001-ci ildə gəlib çatdı. O yalançı xəbər Allahın qanunu barədə yalançı bir xəbərdir; həmin qanun “divar”dır. Bu yalançı təlim Questions on Doctrine kitabında təmsil olunur; həmin kitab Laodikeyalı Adventizmin dördüncü və son nəslinin gəlişini qeyd etdi.

On September 11, 2001, the four rebellions of Laodicean Adventism arrived to test that final generation with the sins of their fathers. On that date God directed His people to return to Jeremiah’s old paths, that they might understand and accept the foundational message represented as Miller’s jewels. If they did so, they would find the latter rain, which Jeremiah called the “rest.” The call to return to the old paths was a repetition of the test that produced the rebellion of 1863.

11 sentyabr 2001-ci ildə Laodikiyalı Adventizmin dörd üsyanı həmin son nəsli atalarının günahları ilə sınağa çəkmək üçün gəlib çatdı. Həmin tarixdə Allah Öz xalqına Yeremyanın qədim yollarına qayıtmağı yönəltdi ki, onlar Millerin cəvahiratı kimi təmsil olunan təməl xəbəri dərk edib qəbul etsinlər. Əgər onlar belə etsəydilər, Yeremyanın “rahatlıq” adlandırdığı axır yağışı tapacaqdılar. Qədim yollara qayıdış çağırışı 1863-cü ilin üsyanını doğuran sınağın təkrarı idi.

On September 11, 2001, which is Isaiah’s “day of the east and rough wind” the “song of the vineyard” was to be sung, by those who in Revelation chapter fourteen, verse three and also in chapter fifteen, verse three sing the song of Moses and the Lamb. That song is the Laodicean message that identifies that the former chosen people were then being passed by, for God was then in the process of giving His vineyard to men and women that would bring forth the intended fruits of the vineyard. That vineyard message is the message to Laodicea, which was the message presented by Jones and Waggoner at the rebellion of 1888.

2001-ci il sentyabrın 11-də — Yeşayanın “şərq küləyi və sərt yel günü”ndə — “üzüm bağının nəğməsi”, Vəhy kitabının on dördüncü fəslinin üçüncü ayəsində, həmçinin on beşinci fəslinin üçüncü ayəsində Musanın və Quzunun nəğməsini oxuyanlar tərəfindən oxunmalı idi. Həmin nəğmə Laodikeya xəbəridir; bu xəbər göstərir ki, əvvəlki seçilmiş xalq o vaxt kənardan keçilib gedirdi, çünki Allah o zaman Öz üzüm bağını, üzüm bağının nəzərdə tutulan bəhrələrini gətirəcək kişi və qadınlara verməkdə idi. O üzüm bağı xəbəri Laodikeyaya olan xəbərdir; bu da 1888-ci ilin üsyanı zamanı Cons və Vaqoner tərəfindən təqdim edilən xəbər idi.

On September 11, 2001, the latter rain began, and in the debate of Habakkuk chapter two it identifies a class who presented the message of the two tables, for they had returned to Jeremiah’s old paths and were receiving the “rest and refreshing,” that Isaiah identifies is brought upon those whose methodology is “line upon line.” The debate they were involved in was in opposition to a false latter rain message, represented by the “women weeping for Tammuz,” which encouraged the sleeping Laodicean people with a peace and safety message.

11 sentyabr 2001-ci ildə son yağış başlandı və Həbəqquq kitabının ikinci fəslindəki mübahisədə iki lövhə xəbərini təqdim etmiş bir sinif müəyyən edilir; çünki onlar Yeremyanın qədim yollarına qayıtmış və Yeşayanın “sətir üstə sətir” olan metodologiyaya malik olanların üzərinə gətirildiyini bildirdiyi “rahatlıq və təravət”i qəbul edirdilər. Onların iştirak etdikləri mübahisə “Tammuz üçün ağlayan qadınlar”la təmsil olunan saxta bir son yağış xəbərinə qarşı idi; bu xəbər isə yuxuda olan Laodikiya xalqını sülh və əmin-amanlıq xəbəri ilə ruhlandırırdı.

The peace and safety message claims that it is impossible for men and women not to sin, and therefore God can and will only justify them “in” their sins. The scornful men claim their peace and safety message is the true message of justification by faith, that Jones and Waggoner presented, but it leaves off the truth that he who God justifies, He also sanctifies, for God did not die to save people in their sins, but from their sins.

Sülh və təhlükəsizlik xəbəri iddia edir ki, kişilərin və qadınların günah etməməsi qeyri-mümkündür və buna görə də Allah onları yalnız günahlarının “içində” haqlı saya bilər və sayacaq. İstehzaçı adamlar iddia edirlər ki, onların sülh və təhlükəsizlik xəbəri Jones və Waggonerin təqdim etdiyi imanla haqq qazandırılma barədə həqiqi xəbərdir, lakin bu xəbər belə bir həqiqəti kənarda qoyur: Allah kimi haqlı sayırsa, onu həm də müqəddəsləşdirir; çünki Allah insanları günahlarının içində xilas etmək üçün deyil, günahlarından xilas etmək üçün öldü.

September 11, 2001, marked the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that concludes with one class receiving the seal of God, as represented by those who sigh and cry for the abominations in the church and in the land, and another class that have turned their backs upon the temple, where the final work of the third angel is being accomplished, and they are bowing to the sun. The history of the Millerites illustrates the history of the movement of the third angel, and in so doing the climax is about the message of the latter rain, and the experience it produces in those who choose to eat.

11 sentyabr 2001-ci il, yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi dövrünün başlanğıcını qeyd etdi; bu dövrün sonunda bir sinif Allahın möhürünü qəbul edir ki, bu da kilsədə və ölkədəki iyrəncliklərə görə ah çəkib fəryad edənlərlə təmsil olunur, digər bir sinif isə üçüncü mələyin son işinin icra olunduğu məbədə arxa çevirib günəşə səcdə edənlərdir. Millerçilərin tarixi üçüncü mələyin hərəkatının tarixini nümayiş etdirir və bunu etməklə zirvə nöqtəsi son yağış xəbəri və yeməyi seçənlərdə onun hasil etdiyi təcrübə ilə bağlıdır.

We will continue this study in the next article.

Biz bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “Əvvəlcədən formalaşmış fikirlərdən əl çəkməyə və bu həqiqəti qəbul etməyə könülsüzlük, Minneapolisdə qardaşlar Waggoner və Jones vasitəsilə Rəbbin xəbərinə qarşı göstərilən müqavimətin böyük bir hissəsinin təməlində dururdu. Şeytan həmin müqaviməti qızışdırmaqla Allahın xalqımıza verməyi çox arzuladığı Müqəddəs Ruhun xüsusi qüvvəsini onlardan böyük ölçüdə uzaq tutmağa müvəffəq oldu. Düşmən onların, həvarilərin Pentikost günündən sonra həqiqəti bəyan etdikləri kimi, həqiqəti dünyaya çatdırmaqda özlərininki ola biləcək səmərəliliyi əldə etmələrinə mane oldu. Bütün yeri öz izzəti ilə nurlandırmalı olan işığa müqavimət göstərildi və öz qardaşlarımızın hərəkəti nəticəsində o, böyük dərəcədə dünyadan uzaq saxlanıldı.” Selected Messages, book 1, 235.

Back to Articles