Article

# Parallel Warnings - Number Five

Paralel Xəbərdarlıqlar — Beşinci nömrə

The Unveiling of the Lion of the Tribe of Judah: Understanding the Closing Scenes of the Great Controversy

Yəhuda qəbiləsinin Aslanının Aşkara Çıxarılması: Böyük Mübarizənin Son Səhnələrini Anlamaq

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the passage we are still addressing, which comments on Christ as the angel in Revelation ten that descends, Christ as the mighty angel illustrates “the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan.” The “position” Christ took when He placed his right foot on the sea and left foot on dry land “denotes His supreme power and authority over the whole earth.” When Christ cried “with a loud voice,” He “cried” “as when a lion roareth.”

Hələ də üzərində dayandığımız həmin parçadakı, Vəhyin onuncu fəslində enən mələk kimi Məsihə dair şərhdə, qüdrətli mələk kimi Məsih “Şeytanla böyük mübarizənin son səhnələrində Onun ifa etdiyi rolu” nümayiş etdirir. Məsihin sağ ayağını dənizin, sol ayağını isə quru yerin üzərinə qoyarkən tutduğu “mövqe” “Onun bütün yer üzü üzərində ali qüdrətini və hakimiyyətini” göstərir. Məsih “uca səslə” nida etdikdə, O, “aslan nərə çəkəndə olduğu kimi” “nida etdi”.

Christ will manifest His omnipotence in “the closing scenes of the great controversy” and when Christ manifests His omnipotence, He does so as the Lion of the tribe of Judah.

Məsih Özünün hər şeyə qadirliyini “böyük mübahisənin son səhnələrində” aşkar edəcək və Məsih Özünün hər şeyə qadirliyini aşkar etdikdə, bunu Yəhuda qəbiləsinin Aslanı kimi edir.

> “The Saviour is presented before John under the symbols of ‘the Lion of the tribe of Judah’ and of ‘a Lamb as it had been slain.’ Revelation 5:5, 6. These symbols represent the union of omnipotent power and self-sacrificing love. The Lion of Judah, so terrible to the rejectors of His grace, will be the Lamb of God to the obedient and faithful.” Acts of the Apostles, 589.

> “Xilaskar Yəhyanın qarşısında ‘Yəhuda qəbiləsinin Şiri’ və ‘sanki kəsilmiş bir Quzu’ rəmzləri altında təqdim olunur.” Vəhy 5:5, 6. Bu rəmzlər hər şeyə qadir qüdrətlə özünü fəda edən məhəbbətin birliyini təmsil edir. Yəhuda Şiri, Onun lütfünü rədd edənlər üçün necə də dəhşətlidirsə, itaətkar və sadiq olanlar üçün Allahın Quzusu olacaqdır.” Həvarilərin İşləri, 589.

Christ’s manifestation as the Lion of the tribe of Judah emphasizes his work in both sealing and unsealing biblical prophecy, according to His divine timing. Just before human probation closes, when “the time is at hand” there will be an unsealing of a special Bible truth identifying “things which must shortly come to pass.”

Məsihin Yəhuda qəbiləsinin Aslanı kimi təzahürü, Onun ilahi vaxtına uyğun olaraq, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyini həm möhürləmək, həm də möhürünü açmaq işini vurğulayır. Bəşəri sınaq müddəti başa çatmazdan lap əvvəl, “vaxt yaxındır” olduqda, “tezliklə baş verməli olan şeylər”i müəyyən edən xüsusi bir Müqəddəs Kitab həqiqətinin möhürü açılacaqdır.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> İsa Məsihin Vəhyi — Allahın Ona verdiyi və qullarına tezliklə baş verməli olan şeyləri göstərmək üçün Öz mələyi vasitəsilə göndərib qulu Yəhyaya bildirdiyi vəhydir. O da Allahın kəlamına, İsa Məsihin şəhadətinə və gördüyü bütün şeylərə şahidlik etdi. Bu peyğəmbərlik sözlərini oxuyan nə bəxtiyardır, onları eşidənlər və orada yazılanlara riayət edənlər də nə bəxtiyardırlar; çünki vaxt yaxındır. Vəhy 1:1–3.

When the “time” that is “at hand” actually arrives into history there is a blessing pronounced upon those who read, hear “and keep those things which are written therein.” The special message is a time-sensitive message that is only recognizable when “the time is at hand.” Then—at that time, and not before—persons will be able to read, hear “and keep those things which are written” in the book of Revelation. When the “time is at hand” the blessing pronounced upon those who “readeth”, “hear” “and keep those things which are written therein” parallels the opening up of the book of Daniel at the “time of the end.”

“Yaxın olan” “vaxt” həqiqətən tarixə daxil olub yetişdiyi zaman, onu oxuyan, eşidən “və orada yazılanları saxlayanlar” üzərinə bir bərəkət elan olunur. Bu xüsusi xəbər zamanla həssas olan bir xəbərdir və yalnız “vaxt yaxın olduqda” tanına bilər. O zaman — məhz o vaxt, ondan əvvəl deyil — insanlar Vəhy kitabında “yazılanları” oxuya, eşidə “və saxlaya” biləcəklər. “Vaxt yaxın olduqda”, “oxuyan”, “eşidən” “və orada yazılanları saxlayanlar” üzərinə elan olunan bərəkət, Daniel kitabının “axır zamanında” açılması ilə paralellik təşkil edir.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> Amma sən, ey Daniel, sözləri bağla və kitabı axır zamanadək möhürlə; çoxları ora-bura gedib-gələcək və bilik artacaq. Daniel 12:4.

The “many” that are running “to and fro,” (which represents the study of God’s Word) are doing so at the “time of the end” when “the words” that had been “shut up” in “the book” of Daniel are unsealed. But there is another class of virgins running to and fro just after the Sunday law in the United States.

Allahın Kəlamının öyrənilməsini təmsil edən “ora-bura qaçan” “çoxları” bunu, Daniel kitabında “möhürlənmiş” olan “sözlər”in açıldığı “axır zamanında” edirlər. Lakin Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanunundan dərhal sonra ora-bura qaçan başqa bir bakirələr sinfi də vardır.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Budur, günlər gəlir, Xudavənd Rəbb buyurur ki, ölkəyə qıtlıq göndərəcəyəm; çörək qıtlığı deyil, su susuzluğu deyil, Rəbbin sözlərini eşitmək qıtlığı. Və onlar dənizdən dənizə, şimaldan ta şərqə qədər sərgərdan dolanacaqlar; Rəbbin sözünü axtarmaq üçün ora-bura qaçacaqlar, amma onu tapmayacaqlar. O gün gözəl bakirə qızlar və cavan oğlanlar susuzluqdan taqətdən düşəcəklər. Samariyanın günahı adına and içənlər və “Ey Dan, sənin allahın diridir”, “Beer-Şevanın yolu diridir” deyənlər — elə onlar yıxılacaq və bir daha əsla qalxmayacaqlar. Amos 8:11–14.

The sin of Samaria was the sin represented by Ahab and Jezebel, Ahab representing the United States and Jezebel the Catholic church. Jezebel, Ahab and the false prophets at the confrontation with Elijah at Mount Carmel typify the Sunday law. At the confrontation there were two sets of unholy prophets, the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal was one of the gods worshipped; the other that was worshipped in the groves was Ashtaroth. Baal was a male god and Ashtaroth was a female god. Together the male deity represents the state and the female the church.

Samariyanın günahı Axav və İzebel tərəfindən təmsil olunan günah idi; burada Axav Amerika Birləşmiş Ştatlarını, İzebel isə Katolik kilsəsini təmsil edir. Karmel dağında İlyasla qarşıdurma zamanı İzebel, Axav və yalançı peyğəmbərlər Bazar günü qanununu tipləşdirirlər. Həmin qarşıdurmada iki dəstə natəmiz peyğəmbər var idi: Baalın peyğəmbərləri və meşəliklərin kahinləri. Baal ibadət edilən tanrılardan biri idi; meşəliklərdə ibadət edilən digəri isə Aştarot idi. Baal kişi tanrı idi, Aştarot isə qadın tanrıça idi. Birlikdə kişi məbud dövləti, qadın isə kilsəni təmsil edir.

The god that was set up in Dan was set up by Samaria’s first king Jeroboam, who erected a golden calf in both Bethel and Dan. Bethel means house of God and Dan means judgment, and together they represent the combination of church and state, which takes place in the United States in advance of the enforcement of Sunday-keeping. Those two golden calves were represented by Aaron’s golden calf.

Danda qurulan allah Samariyanın ilk padşahı Yarovam tərəfindən quruldu; o, həm Bet-Eldə, həm də Danda qızıl bir buzov ucaltmışdı. Bet-El “Allahın evi”, Dan isə “hökm” deməkdir və birlikdə onlar bazar gününə riayət edilməsinin məcburi tətbiqindən əvvəl Amerika Birləşmiş Ştatlarında baş verən kilsə ilə dövlətin birləşməsini təmsil edirlər. O iki qızıl buzov Harunun qızıl buzovu ilə təmsil olunmuşdu.

A calf is a beast and a golden statue is an image, so the golden calf of Aaron and also the two golden calves of Jeroboam represent the combination of church and state that takes place just prior to the enforcement of the Sunday law in the United States. With Jeroboam, the two cities provide a second witness to the symbolism of the combination of church and state, which is defined as the image of the beast in the book of Revelation.

Bir buzov vəhşidir, qızıl heykəl isə surətdir; buna görə Harunun qızıl buzovu, eləcə də Yarovamın iki qızıl buzovu, Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanununun tətbiqindən dərhal əvvəl baş verən kilsə ilə dövlətin birləşməsini təmsil edir. Yarovamın hadisəsində isə iki şəhər, Vəhy kitabında vəhşinin surəti kimi müəyyən edilən kilsə ilə dövlətin birləşməsi simvolizminə ikinci şahidlik verir.

The manner of Beersheba represents the covenant of Abraham. The first mention of the name “Beersheba” is in Genesis twenty-one, which is a passage that the apostle Paul employs to oppose those who were suggesting in his day that you must retain the ceremonial laws and circumcision in order to be saved. Paul uses the passage where the first mention of Beersheba is located. He employs that history to address two different and opposite covenants in the same story. Paul uses the son of the bondwoman (Ishmael) to represent a covenant that is based upon human power and contrasts Ishmael with Isaac who he employs to represent a covenant that is based upon God’s power. This passage of the Bible is the first time that Beersheba is mentioned, and later in history Paul employs that history to describe a situation in his personal history that had been illustrated in biblical history. Paul believed and taught that biblical history repeats.

Beer-Şevanın tərzi İbrahimin əhdini təmsil edir. “Beer-Şeva” adının ilk dəfə xatırlanması Yaradılış kitabının iyirmi birinci fəslindədir; həvari Pavel öz dövründə xilas olmaq üçün mərasim qanunlarını və sünnəti qorumağın zəruri olduğunu irəli sürənlərə qarşı çıxmaq üçün həmin parçadan istifadə edir. Pavel Beer-Şevanın ilk dəfə xatırlandığı parçadan istifadə edir. O, eyni hekayə daxilində bir-birindən fərqli və bir-birinə zidd olan iki əhdi nəzərdən keçirmək üçün həmin tarixi işlədir. Pavel kəniz qadının oğlundan (İsmayıl) insan gücünə əsaslanan bir əhdi təmsil etmək üçün istifadə edir və İsmayılı Allahın qüdrətinə əsaslanan bir əhdi təmsil etmək üçün istifadə etdiyi İshaqla qarşılaşdırır. Müqəddəs Kitabın bu parçası Beer-Şevanın ilk dəfə xatırlandığı yerdir və sonralar tarixdə Pavel həmin tarixi öz şəxsi həyatındakı, bibliya tarixində təsvir olunmuş bir vəziyyəti izah etmək üçün işlədir. Pavel bibliya tarixinin təkrar olunduğuna inanırdı və bunu öyrədirdi.

Even though Paul uses this passage from Genesis twenty-one to illustrate two opposite covenants, in the passage there are two covenants that God makes with Abraham, but they are not the two covenants that Paul derives from the story. In the passage God again promised to fulfill His promise of making Abraham the father of many nations through Isaac and He also promised that He would make Ishmael the father of a great nation. One passage of Scripture, four covenants referenced, and it’s the first time Beersheba is mentioned in Scriptures.

Paul Yaradılışın iyirmi birinci fəslindən olan bu parçanı bir-birinə zidd iki əhdi göstərmək üçün işlətsə də, həmin parçada Allahın İbrahimlə bağladığı iki əhd vardır, lakin bunlar Paulun bu hekayədən çıxardığı iki əhd deyildir. Həmin parçada Allah yenidən vəd etdi ki, İshaq vasitəsilə İbrahimi çoxlu millətlərin atası etmək barədə Öz vədini yerinə yetirəcək; həmçinin vəd etdi ki, İsmaili böyük bir millətin atası edəcək. Müqəddəs Yazının bir parçası, istinad edilən dörd əhd, və Müqəddəs Yazılarda Beer-Şeva adının ilk dəfə xatırlandığı yerdir.

> Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac. And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son. And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. Genesis 21:10–14.

> Buna görə o, İbrahimə dedi: “Bu cariyəni və onun oğlunu qov; çünki bu cariyənin oğlu mənim oğlumla, yəni İshaqla birlikdə varis olmayacaqdır”. Bu iş oğluna görə İbrahimin gözündə çox ağır göründü. Allah isə İbrahimə dedi: “Oğlana görə və cariyənə görə bu, sənin gözündə ağır görünməsin; Sara sənə hər nə demişsə, onun səsinə qulaq as; çünki sənin nəslin İshaqda çağırılacaqdır. Cariyənin oğlunu da bir millət edəcəyəm, çünki o da sənin nəslindəndir”. İbrahim səhər tezdən qalxıb çörək və bir tuluq su götürdü, onları Həcərə verib çiyninə qoydu, uşağı da ona verdi və onu yola saldı. O da gedib Bir-Şeva çölündə sərgərdan dolaşdı. Yaradılış 21:10–14.

Beersheba represents the covenant of Abraham. In the very same chapter Abraham also made a covenant with Abimelech.

Beer-Şeva İbrahimin əhdini təmsil edir. Elə həmin fəsildə İbrahim Aviimeleklə də bir əhd bağladı.

> And it came to pass at that time, that Abimelech and Phichol the chief captain of his host spake unto Abraham, saying, God is with thee in all that thou doest: Now therefore swear unto me here by God that thou wilt not deal falsely with me, nor with my son, nor with my son’s son: but according to the kindness that I have done unto thee, thou shalt do unto me, and to the land wherein thou hast sojourned. And Abraham said, I will swear.

> Və o zaman belə oldu ki, Avimelek və onun qoşununun baş sərkərdəsi Fikol İbrahimə müraciət edib dedilər: “Etdiyin hər işdə Allah səninlədir. İndi isə burada Allahın adı ilə mənə and iç ki, nə mənə, nə oğluma, nə də oğlumun oğluna qarşı xəyanətlə davranmayacaqsan; əksinə, sənə göstərdiyim yaxşılığa uyğun olaraq, mənə də, sənin qərib kimi yaşadığın bu diyara da elə davranacaqsan.” İbrahim dedi: “And içəcəyəm.”

> And Abraham reproved Abimelech because of a well of water, which Abimelech’s servants had violently taken away. And Abimelech said, I wot not who hath done this thing: neither didst thou tell me, neither yet heard I of it, but to day.

> İbrahim, Abimeleki xidmətçilərinin zorla ələ keçirdiyi su quyusuna görə məzəmmət etdi. Abimelek dedi: “Bu işi kimin gördüyünü bilmirəm; sən də mənə xəbər vermədin, mən də bu günədək bundan eşitməmişəm.”

> And Abraham took sheep and oxen, and gave them unto Abimelech; and both of them made a covenant. And Abraham set seven ewe lambs of the flock by themselves. And Abimelech said unto Abraham, What mean these seven ewe lambs which thou hast set by themselves?

> İbrahim qoyunlar və öküzlər götürüb Avimelekə verdi; və onların hər ikisi əhd bağladı. İbrahim sürüdən yeddi dişi quzunu ayrıca ayırıb qoydu. Avimelek İbrahimə dedi: “Ayrıca ayırıb qoyduğun bu yeddi dişi quzu nə deməkdir?”

> And he said, For these seven ewe lambs shalt thou take of my hand, that they may be a witness unto me, that I have digged this well. Wherefore he called that place Beersheba; because there they sware both of them. Thus they made a covenant at Beersheba: then Abimelech rose up, and Phichol the chief captain of his host, and they returned into the land of the Philistines. And Abraham planted a grove in Beersheba, and called there on the name of the Lord, the everlasting God.

> O dedi: «Bu yeddi dişi quzunu mənim əlimdən qəbul et ki, bu quyunu mənim qazdığıma mənim üçün şahidlik etsinlər». Buna görə də o yerə Beer-Şeva adı verildi; çünki onların hər ikisi orada and içdi. Beləliklə, onlar Beer-Şevada əhd bağladılar; sonra Avimelek və onun qoşununun baş sərkərdəsi Fikol qalxıb Filiştlilərin torpağına qayıtdılar. İbrahim də Beer-Şevada bir meşəlik saldı və orada Rəbbin, əbədi Allahın adını çağırdı.

> And Abraham sojourned in the Philistines’ land many days. Genesis 21:22–34.

> İbrahim Filiştlilərin ölkəsində çox günlər qərib kimi yaşadı. Yaradılış 21:22–34.

Beersheba is the symbol of God’s covenant with Abraham. There are several covenant histories marked in the Bible that connect Beersheba with Abraham’s covenant. “Beer” means well and “sheba” means “seven.” Sheba is the same Hebrew word that is translated as “seven times” that William Miller correctly understood to represent the prophecy of twenty-five hundred and twenty years in Leviticus twenty-six. It was the very first “time prophecy” he discovered, and it was the first foundational truth to be set aside in 1863. In the passage where the word “sheba” is translated as “seven times” in four different verses, the punishment of God that is represented by the “seven times” is called “the quarrel of my covenant.”

Beer-Şeva Allahın İbrahimlə əhdinin rəmzidir. Müqəddəs Kitabda Beer-Şevanı İbrahimin əhdi ilə əlaqələndirən bir neçə əhd tarixi qeyd olunmuşdur. “Beer” quyu, “şeva” isə “yeddi” deməkdir. Şeva, William Millerin Levililər iyirmi altıda iki min beş yüz iyirmi illik peyğəmbərliyi ifadə etdiyini düzgün şəkildə anladığı və “yeddi dəfə” kimi tərcümə olunan həmin İbrani sözüdür. Bu, onun kəşf etdiyi ilk “zaman peyğəmbərliyi” idi və 1863-cü ildə bir kənara qoyulan ilk təməl həqiqət oldu. “Şeva” sözünün dörd müxtəlif ayədə “yeddi dəfə” kimi tərcümə olunduğu keçiddə, “yeddi dəfə” ilə təmsil olunan Allahın cəzası “əhdimin mübahisəsi” adlandırılır.

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> Mən də sizə qarşı gedəcəyəm və günahlarınıza görə sizi yenə yeddiqat cəzalandıracağam. Əhdimin davasının qisasını alacaq qılıncı üzərinizə gətirəcəyəm; şəhərlərinizin içində bir yerə toplandığınız zaman aranıza vəba göndərəcəyəm; və siz düşmənin əlinə təslim ediləcəksiniz. Levililər 26:24, 25.

The word translated as “seven times” and represents the “quarrel” of God’s covenant in Leviticus twenty-six, which is “sheba” in the word Beersheba, is also translated twice in the book of Daniel once as “the oath” that is written in the law of Moses and once as “the curse.” Both the “oath” and the “curse” are translated from the word “sheba” for it not only means ‘seven’ but it includes the concept of a covenant or “oath” that if broken produces a “curse.”

“Yeddi dəfə” kimi tərcümə olunan və Levililər iyirmi altıda Allahın əhdinin “çəkişməsini” ifadə edən, Beer-Şeva sözündəki “şeva” sözü, Daniel kitabında da iki dəfə tərcümə edilmişdir: bir dəfə Musanın qanununda yazılmış “and” kimi, bir dəfə isə “lənət” kimi. Həm “and”, həm də “lənət” “şeva” sözündən tərcümə olunmuşdur; çünki bu söz təkcə “yeddi” mənasını daşımır, həm də pozulduğu təqdirdə “lənət” doğuran bir əhd və ya “and” anlayışını da ehtiva edir.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> Bəli, bütün İsrail Sənin qanununu pozdu, hətta Sənin səsinə itaət etməmək üçün ondan uzaqlaşdı; buna görə də Allahın qulu Musanın qanununda yazılmış lənət və and bizim üzərimizə töküldü, çünki biz Ona qarşı günah etdik. Daniel 9:11.

The word “sheba” or seven that represented seven lambs offered at a well at Beersheba represents the covenant. And God’s covenant or His oath states that the obedient live and the disobedient die.

Beerşevada bir quyunun yanında təqdim edilən yeddi quzunu ifadə edən “şeva”, yəni yeddi sözü əhdi təmsil edir. Allahın əhdi, yaxud Onun andı isə belə bəyan edir ki, itaət edənlər yaşayır, itaətsizlik edənlər isə ölür.

Beersheba symbolizes the covenant that is represented by the faith of Abraham. So, when the “fair virgins” of Amos eight, who are also the “foolish virgins” of Matthew twenty-five, who are also the “wicked” of Daniel twelve are swearing “by the sin of Samaria” they are swearing allegiance to the mark of Jezebel (the papacy) who has committed fornication with Ahab (the United Nations) and who rules over the image of the beast (the United States).

Beer-Şeva İbrahimin imanı ilə təmsil olunan əhdi simvolizə edir. Buna görə də, Amos səkkizdəki “gözəl bakirələr”, hansı ki Matta iyirmi beşdəki “ağılsız bakirələr”, həmçinin Daniel on ikidəki “şərlər”dir, “Samariyanın günahı”na and içdikləri zaman, onlar Ahabla (Birləşmiş Millətlər Təşkilatı) zina etmiş və vəhşinin surəti (Birləşmiş Ştatlar) üzərində hökmranlıq edən İzebelin nişanına (papalığa) sədaqət andı içirlər.

When those very same “fair virgins” say “Thy god, O Dan, liveth,” they are bowing down to the golden image of a calf as identified by two witnesses (Aaron and Jeroboam). The golden calf represents the image of the beast, which is the combination of church and state.

Həmin elə həmin “gözəl bakirələr” “Ey Dan, sənin allahın yaşayır” dedikləri zaman, onlar iki şahidin (Harun və Yarovamın) təsdiq etdiyi kimi, buzovun qızıl surəti qarşısında səcdə edirlər. Qızıl buzov kilsə ilə dövlətin birləşməsindən ibarət olan vəhşinin surətini təmsil edir.

When those same virgins claim the “manner” of Beersheba “liveth,” the word “manner” means “way.” This is the very same word that is used to identify the “ways” of the “old paths” in Jeremiah 6:16. Those virgins are saying that even though they have bowed to the image of the beast and accepted the mark of his authority that they are still children of Abraham. They are frantically running to and fro in God’s Word looking for the message represented by the “east” and the “north” and from “sea to sea,” and still claiming to be Seventh-day Adventists, but it is too late.

Həmin bakirələr Beer-Şevanın “yolu”nun “yaşadığını” iddia etdikdə, “yol” sözü “üsul” mənasını verir. Bu, Yeremya 6:16-da “qədim cığırların” “yollarını” müəyyən etmək üçün işlədilən həmin eyni sözdür. O bakirələr deyirlər ki, vəhşinin surətinə səcdə etmiş və onun hakimiyyətinin nişanını qəbul etmiş olsalar da, hələ də İbrahimin övladlarıdırlar. Onlar Allahın Kəlamında “şərq”i, “şimali” və “dənizdən dənizə” ilə təmsil olunan xəbəri axtarmaq üçün vahimə içində ora-bura qaçırlar və yenə də Yeddinci Gün Adventistləri olduqlarını iddia edirlər, lakin artıq çox gecdir.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> Lakin şərqdən və şimaldan gələn xəbərlər onu təşvişə salacaq; buna görə də o, bir çoxlarını məhv etmək və tamamilə yox etmək üçün böyük qəzəblə çıxacaq. Və öz sarayının çadırlarını dənizlər arasında, əzəmətli müqəddəs dağda quracaq; yenə də o, öz sonuna çatacaq və ona heç kəs kömək etməyəcək. Daniel 11:44, 45.

Those virgins are looking for the message of these previous two verses. The final warning message that was unsealed at the time of the end in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the “countries” representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States, identifies the final rise and fall of the papacy. In these two verses a message represented by the east and the north enrages the king of the north (the pope) and the final persecution begins, and it ends in verse forty-five when the papacy plants the “tabernacles” which comes from the Hebrew word meaning “tent,” (tent is a symbol of a church), but it’s “the tabernacle” of his “palace,” which represents a state. Where he places the tent that represents the combination of church and state, or as John calls it in the Revelation, the image of the beast, is “between the seas,” in the plural. The fair virgins are looking for the final warning message represented in verses forty-four and forty-five of Daniel eleven, and in the very next verse Michael stands up and probation closes. And at that time Amos 8:14 says that the fair virgins “shall fall, and never rise up again.”

O bakirələr əvvəlki bu iki ayənin xəbərini axtarırlar. Son zamanlarda, yəni 1989-cu ildə açılmış son xəbərdarlıq xəbəri — Daniel on birinci fəsil, qırxıncı ayədə təsvir olunduğu kimi, keçmiş Sovet İttifaqını təmsil edən “ölkələr” papalıq və Birləşmiş Ştatlar tərəfindən süpürülüb aparıldığı zaman — papalığın son yüksəlişini və süqutunu müəyyən edir. Bu iki ayədə şərq və şimalla təmsil olunan bir xəbər şimal padşahını (papanı) qəzəbləndirir və son təqib başlayır; bu təqib qırx beşinci ayədə, papalıq “çadırlar”ı qurduğu zaman sona çatır; bu söz “çadır” mənasını verən ibrani sözündən gəlir (çadır kilsənin rəmzidir), lakin bu, onun “saray”ının “çadırı”dır ki, bu da dövləti təmsil edir. Kilsə ilə dövlətin birləşməsini təmsil edən çadırı — yaxud Yəhyanın Vəhy kitabında adlandırdığı kimi, vəhşi heyvanın surətini — yerləşdirdiyi yer cəm halda “dənizlər arasında”dır. Gözəl bakirələr Daniel on birinci fəslin qırx dördüncü və qırx beşinci ayələrində təmsil olunan son xəbərdarlıq xəbərini axtarırlar və ondan dərhal sonrakı ayədə Mikayıl ayağa qalxır və möhlət bağlanır. Və o vaxt Amos 8:14 deyir ki, gözəl bakirələr “yıxılacaqlar və bir daha əsla qalxmayacaqlar.”

When the fair virgins claim to be Seventh-day Adventists at the very time they are bowing to the image of the beast they are represented by John as Jews who say they are Jews but are not. They are claiming to be the children of Abraham, but they do lie.

Gözəl bakirələr məhz vəhşi heyvanın surəti qarşısında səcdə etdikləri anda özlərini Yeddinci Gün Adventistləri adlandırdıqları zaman, Yəhya tərəfindən yəhudi olduqlarını deyən, lakin olmayan yəhudilər kimi təsvir olunurlar. Onlar İbrahimin övladları olduqlarını iddia edirlər, lakin yalan danışırlar.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:9.

> Budur, Şeytanın sinaqoqundan olanları — yəhudi olduqlarını söyləyib də yəhudi olmayanları, əksinə yalan danışanları — sənin ayaqlarının önünə gəlib səcdə etməyə və Mənim səni sevdiyimi bilməyə məcbur edəcəyəm. Vəhy 3:9.

They have accepted the mark of the papacy and thus have accepted his character. They profess to be Jews, or they profess to be Sabbath-keeping Adventists, but they then have the character of the pope, who among other things sits “in the temple of God.” They profess to be Adventists, or they profess to be in the Adventist temple, but they are no more Adventists than the pope is Christian.

Onlar papalığın nişanını qəbul etmiş və bununla da onun xasiyyətini qəbul etmişlər. Onlar yəhudi olduqlarını, yaxud Şənbəyə riayət edən Adventist olduqlarını iddia edirlər, lakin o zaman Allahın məbədində “oturan” papanın xasiyyətinə malik olurlar. Onlar Adventist olduqlarını, yaxud Adventist məbədində olduqlarını iddia edirlər, lakin papanın məsihçi olmadığı qədər onlar da Adventist deyillər.

Those running “to and fro” seeking “the word of the Lord” are not “the wise” identified in the book of Daniel—but they are identified as “virgins.” It is obvious that those who are wandering, starving and dying of thirst in the verses do not “understand” the “words of the Lord” for they are seeking that very thing in the verses. The Word of the Lord that is revealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ, and the foolish, wicked or “fair virgins” are those who did not understand the increase of knowledge from the book of Daniel. They did not have the necessary oil to follow on to the wedding as Matthew teaches.

“Rəbbin sözünü” axtarmaq üçün “ora-bura qaçanlar” Daniel kitabında göstərilən “müdriklər” deyillər — lakin onlar “bakirələr” kimi tanınırlar. Aydındır ki, ayələrdə sərgərdan gəzən, aclıq çəkən və susuzluqdan ölənlər “Rəbbin sözlərini” “anlamırlar”, çünki ayələrdə məhz həmin şeyi axtarırlar. Sınaq müddəti başa çatmazdan az əvvəl aşkar edilən Rəbbin Sözü İsa Məsihin Vəhyidir; axmaq, pis və ya “gözəl bakirələr” isə Daniel kitabından gələn bilik artımını anlamamış olanlardır. Matta kitabının öyrətdiyi kimi, onlar toy məclisinə qədər davam edib çatmaq üçün zəruri yağa malik deyildilər.

That “famine” is the close of probation. Amos’ “virgins” who are seeking for bread (the Word of God) and water (the Holy Spirit) in the verses, are Daniel’s “wicked” that do not “understand”. They are Matthew’s foolish virgins who are seeking for the Holy Spirit, which together on three witnesses identifies those who realize their opportunity to prepare for the marriage is past and they have no garment to go to the wedding, for they refused to “hear” the special message that is now being unsealed. From the time when the special message is unsealed, until the close of probation is the time of the last call for salvation. To come to that time unprepared is to prepare to hear the words, “Too late!”

Həmin “qıtlıq” sınaq müddətinin başa çatmasıdır. Ayələrdə çörək (Allahın Kəlamı) və su (Müqəddəs Ruh) axtaran Amosun “bakirələri”, “anlamayan” Danielin “pisləri”dir. Onlar Müqəddəs Ruhu axtaran Matta İncilindəki ağılsız bakirələrdir; bu da üç şahidin birgə təsdiqi ilə, nikaha hazırlaşmaq üçün onlara verilmiş fürsətin artıq keçdiyini və toy məclisinə getmək üçün əyinlərində libaslarının olmadığını dərk edənləri göstərir; çünki onlar indi möhürü açılan xüsusi xəbəri “eşitməkdən” imtina etmişdilər. Xüsusi xəbər möhürü açıldığı vaxtdan sınaq müddətinin başa çatmasına qədər olan zaman xilas üçün son çağırış vaxtıdır. O vaxta hazırlıqsız çatmaq, “Çox gecdir!” sözlərini eşitməyə hazırlaşmaq deməkdir.

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> “Şər içində, aldanış və azğınlıq içində, elə ölüm kölgəsinin özündə uzanmış bir dünya var,—yatmış, yatmış. Onları oyatmaq üçün kim ruh əzabı çəkir? Hansı səs onlara çata bilər? Zihnim gələcəyə aparıldı; o zaman işarə veriləcək: “Budur, Bəy gəlir; Onu qarşılamağa çıxın.” Lakin bəziləri çıraqlarını yenidən doldurmaq üçün yağı əldə etməyi gecikdirmiş olacaq və onlar çox gec anlayacaqlar ki, yağla təmsil olunan xarakter başqasına ötürülə bilən deyildir.” Review and Herald, February 11, 1896.

The prophetic line represented by the parable of the ten virgins uses oil to represent character, but “the golden oil” and “holy oil” also represents the messages of “God’s Spirit.”

On qız haqqında məsəl ilə təmsil olunan peyğəmbərlik xətti yağı xasiyyəti təmsil etmək üçün işlədir, lakin “qızıl yağ” və “müqəddəs yağ” da “Allahın Ruhunun” xəbərlərini təmsil edir.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “Bütün yer üzünün Rəbbinin yanında duran məsh olunmuşlar, bir zamanlar örtücü kerub kimi Şeytana verilmiş mövqeyə malikdirlər. Taxtını əhatə edən müqəddəs varlıqlar vasitəsilə Rəbb yer üzünün sakinləri ilə daimi rabitə saxlayır. Qızıl yağ Allahın möminlərin çıraqlarını sönüb getməsin deyə daim təmin etdiyi lütfü təmsil edir. Əgər bu müqəddəs yağ Allahın Ruhunun xəbərləri vasitəsilə göydən tökülməsəydi, şər qüvvələri insanlar üzərində tam hökmranlıq edərdi.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “Allah bizə göndərdiyi xəbərləri qəbul etmədiyimiz zaman Onun izzəti tapdalanır. Beləliklə, qaranlıqda olanlara çatdırılmaq üçün O’nun canlarımıza tökmək istədiyi qızıl yağı rədd etmiş oluruq. ‘Budur, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın’ çağırışı gəldikdə, müqəddəs yağı qəbul etməmiş, Məsihin lütfünü ürəklərində əziz tutmamış olanlar, ağılsız bakirələr kimi, Rəblərini qarşılamağa hazır olmadıqlarını görəcəklər. Onların özlərində bu yağı əldə etməyə qadir bir güc yoxdur və həyatları viran olur. Lakin Allahın Müqəddəs Ruhu üçün dilənsə, əgər Musa kimi yalvarsıqsa, ‘Mənə izzətini göstər,’ Allahın məhəbbəti ürəklərimizə töküləcək. Qızıl borular vasitəsilə qızıl yağ bizə çatdırılacaq. ‘Nə qüvvə ilə, nə də güc ilə, ancaq Mənim Ruhumla, deyir Ordular Rəbbi.’ Salehlik Günəşinin parlaq şəfəqlərini qəbul etməklə, Allahın övladları dünyada işıqlar kimi parlayırlar.” Review and Herald, 20 iyul 1897.

Those running “to and fro” in Amos add to the testimony identifying the class of Seventh-day Adventist’s that reject their responsibility to “understand” the special message from the book of Revelation that is unsealed when “the time is at hand.”

Amosda “ora-bura qaçanlar” “vaxt yaxınlaşanda” möhürü açılan Vəhy kitabındakı xüsusi xəbəri “anlamaq” məsuliyyətini rədd edən Yeddinci Gün Adventistləri sinfini müəyyənləşdirən şəhadətə əlavə olunur.

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis. It is as if they should go to their neighbors and say, Give me your character, or I shall be lost. Those that were wise could not impart their oil to the flickering lamps of the foolish virgins. Character is not transferable. It is not to be bought or sold; it is to be acquired. The Lord has given to every individual an opportunity to obtain a righteous character through the hours of probation; but he has not provided a way by which one human agent may impart to another the character which he has developed by going through hard experiences, by learning lessons from the great Teacher, so that he can manifest patience under trial, and exercise faith so that he can remove mountains of impossibility. It is impossible to impart the fragrance of love,—to give to another gentleness, tact, and perseverance. It is impossible for one human heart to pour into another the love of God and humanity.

> “Biz indi son dərəcə təhlükəli bir zamanda yaşayırıq və heç birimiz Məsihin gəlişinə hazırlıq axtarmaqda yubanmalı deyilik. Qoy heç kəs ağılsız qızların nümunəsini izləməsin və düşünməsin ki, həmin vaxtda dayanmağa yarayan xarakter hazırlığını böhran gələnədək qazanmağı gözləmək təhlükəsiz olar. Qonaqlar içəri çağırılıb yoxlanıldığı zaman Məsihin salehliyini axtarmaq üçün artıq çox gec olacaq. İndi Məsihin salehliyini geyinmək zamanıdır,—səni Quzunun toy məclisinə girməyə yararlı edəcək toy libasını. Məsəldə ağılsız qızlar yağ dilənən və xahiş etdikləri halda onu ala bilməyənlər kimi təsvir olunur. Bu, böhran vaxtında dayanacaq bir xarakter yetişdirməklə özlərini hazırlamamış olanların rəmzidir. Sanki onlar qonşularının yanına gedib deyirlər: Mənə öz xarakterinizi verin, yoxsa həlak olacağam. Müdrik olanlar öz yağlarını ağılsız qızların sönməkdə olan çıraqlarına verə bilməzdilər. Xarakter ötürülən deyil. O, nə alınıb-satılacaq bir şeydir; o, əldə edilməlidir. Rəbb hər bir insana möhlət saatları ərzində saleh bir xarakter əldə etmək imkanı vermişdir; lakin O, elə bir yol müəyyən etməmişdir ki, bir insan vasitəçi çətin təcrübələrdən keçərək, böyük Müəllimdən dərslər alaraq inkişaf etdirdiyi xarakteri başqasına ötürə bilsin; elə ki, sınaq altında səbir göstərə bilsin və imanı elə tətbiq etsin ki, mümkünsüzlük dağlarını yerindən oynatsın. Məhəbbətin ətrini başqasına vermək,—başqasına həlimlik, tədbirlilik və dözümlülük vermək qeyri-mümkündür. Bir insan ürəyinin Allaha və bəşəriyyətə olan məhəbbəti başqa bir ürəyə tökməsi qeyri-mümkündür.”

> “But the day is coming, and it is close upon us, when every phase of character will be revealed by special temptation. Those who remain true to principle, who exercise faith to the end, will be those who have proved true under test and trial during the previous hours of their probation, and have formed characters after the likeness of Christ. It will be those who have cultivated close acquaintance with Christ, who, through his wisdom and grace, are partakers of the divine nature. But no human being can give to another, heart-devotion and noble qualities of mind, and supply his deficiencies with moral power. We can each do much for each other by giving to men a Christlike example, thus influencing them to go to Christ for the righteousness without which they cannot stand in the judgment. Men should prayerfully consider the important matter of character-building, and frame their characters after the divine model.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

> “Lakin o gün gəlir və bizə lap yaxındır ki, xasiyyətin hər bir mərhələsi xüsusi sınaq vasitəsilə aşkara çıxarılacaq. Prinsipə sadiq qalanlar, axıra qədər iman tətbiq edənlər, məhz öz sınaq müddətlərinin əvvəlki saatlarında imtahan və çətinlik altında sadiq olduqlarını sübut etmiş və xasiyyətlərini Məsihin bənzəri üzrə formalaşdırmış olanlar olacaq. Məsihlə yaxın tanışlığı yetişdirmiş olanlar, Onun hikməti və lütfü vasitəsilə ilahi təbiətə şərik olanlar məhz onlar olacaq. Lakin heç bir insan başqasına qəlb bağlılığını və ağlın nəcib keyfiyyətlərini verə, yaxud onun çatışmazlıqlarını əxlaqi qüvvə ilə təmin edə bilməz. Biz hər birimiz insanlara Məsihəbənzər bir nümunə göstərməklə və beləliklə onları, mühakimədə dayana bilmələri üçün zəruri olan salehliyi Ondan almağa getməyə təsir etməklə, bir-birimiz üçün çox şey edə bilərik. İnsanlar xasiyyətin formalaşdırılması kimi mühüm məsələni dua ilə nəzərdən keçirməli və xasiyyətlərini ilahi nümunə üzrə qurmalıdırlar.” The Youth’s Instructor, 16 yanvar 1896.

Back to Articles