Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Two

Yoel Kitabı və Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi - İkinci Hissə

Number Two

İkinci Nömrə

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “Əllinci Gün münasibətilə baş vermiş hadisələrin o vaxt olduğundan da daha böyük qüdrətlə təkrarlanacağı vaxtı səmimi bir həsrətlə gözləyirəm. Yəhya deyir: «Göydən enən başqa bir mələk gördüm; onun böyük qüdrəti var idi və yer onun izzəti ilə işıqlandı». Sonra, Pentikost mövsümündə olduğu kimi, xalq onlara söylənən həqiqəti hər kəs öz dilində eşidəcəkdir.

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “Allaha səmimiyyətlə xidmət etmək arzusunda olan hər bir cana Allah yeni həyat nəfəsi verə bilər, dodaqlara qurbangahın üzərindən götürülmüş canlı kömürlə toxuna bilər və onları Onun tərifi ilə bəlağətli edə bilər. Minlərlə səs Allahın Kəlamının ecazkar həqiqətlərini bəyan etmək qüdrəti ilə dolacaqdır. Kəkələyən dil açılacaq, qorxaq olanlar isə həqiqətə cəsarətlə şahidlik etmək üçün möhkəmləndiriləcəklər. Qoy Rəbb Öz xalqına can məbədini hər cür murdarlıqdan təmizləməkdə və Onunla elə sıx bir əlaqəni qoruyub saxlamaqda kömək etsin ki, töküldüyü zaman axır yağışın iştirakçıları ola bilsinlər.” Review and Herald, 20 iyul 1886.

Pentecost, when considered as a feast of the Lord cannot be separated from Passover, the feast of unleavened bread, the first fruit offering and the feast of weeks. Pentecost is a period of time, though it is also a point in time. This is why it is called “the Pentecostal season.” The season began with Christ’s death, burial and resurrection. After His ascension Christ began forty days of personal instruction that was followed by ten days in the upper room where unity was accomplished. 9/11 began a period that ends at the Sunday law in the United States. That Sunday law is represented by the day of Pentecost as a point in time; a point in time that has been preceded by a period of time which began at 9/11. From 9/11 unto the Sunday law the “Pentecostal season” is repeated.

Rəbbin bayramı kimi nəzərdən keçirildikdə, Pentikost Fisihdən, mayasız çörək bayramından, ilk məhsul təqdimindən və həftələr bayramından ayrıla bilməz. Pentikost bir zaman nöqtəsi olmaqla yanaşı, həm də bir zaman dövrüdür. Buna görə də o, “Pentikostal mövsüm” adlanır. Bu mövsüm Məsihin ölümü, dəfni və dirilməsi ilə başladı. Özünün göyə yüksəlişindən sonra Məsih qırx gün ərzində şəxsi təlim verdi; bunun ardınca birliyin hasil olduğu yuxarı otaqda on gün gəldi. 9/11 Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu ilə sona çatan bir dövrü başlatdı. Həmin bazar günü qanunu Pentikost günü ilə, bir zaman nöqtəsi kimi, təmsil olunur; 9/11-də başlamış bir zaman dövrünün öncədən gəldiyi bir zaman nöqtəsi. 9/11-dən bazar günü qanununadək “Pentikostal mövsüm” təkrarlanır.

Peter explained that the miraculous phenomenon of “tongues of fire,” was not drunken folly, but a fulfillment of the book of Joel because a controversy was brought against the message. “Tongues” represent the presentation of a message, and the fire represents the Holy Spirit. The message of Pentecost represents a combination of divinity (God is a consuming fire) with the humanity of the tongue. Just as Peter represents the one hundred and forty-four thousand during the time of the latter rain, so too the quibbling Jews represent a former covenant people who are being passed by at the very point in time when the latter rain is falling.

Peter izah etdi ki, “od dilləri”nin möcüzəvi hadisəsi sərxoşluqdan doğan bir səfehlik deyil, əksinə, xəbərə qarşı mübahisə qaldırıldığına görə Yoel kitabının yerinə yetməsi idi. “Dillər” bir xəbərin təqdim olunmasını təmsil edir, od isə Müqəddəs Ruhu təmsil edir. Pentikost xəbəri ilahiliyin (Allah yandırıb-yaxan bir oddur) dilin insaniliyi ilə birləşməsini təmsil edir. Necə ki, Peter son yağış zamanı yüz qırx dörd min nəfəri təmsil edir, eləcə də xırdaçılıq edən Yəhudilər son yağışın yağdığı məhz həmin vaxtda kənardan keçilib gedilən keçmiş əhd xalqını təmsil edirlər.

> And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance. And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven. Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language. And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilaeans? And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born? Parthians, and Medes, and Elamites, and the dwellers in Mesopotamia, and in Judaea, and Cappadocia, in Pontus, and Asia, Phrygia, and Pamphylia, in Egypt, and in the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome, Jews and proselytes, Cretes and Arabians, we do hear them speak in our tongues the wonderful works of God. And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this? Others mocking said, These men are full of new wine. But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. Acts 2:4–15.

> Onların hamısı Müqəddəs Ruhla doldu və Ruhun onlara nitq verdiyi kimi başqa dillərdə danışmağa başladılar. Yerusəlimdə isə göyün altındakı hər millətdən gəlmiş dindar yəhudilər yaşayırdı. Bu səs yayılanda izdiham bir yerə toplandı və çaşqınlığa düşdü, çünki hər kəs onların öz dilində danışdıqlarını eşidirdi. Hamısı heyrətə gəlib təəccüblənərək bir-birinə deyirdi: “Baxın, danışanların hamısı Qalileyalı deyilmi? Bəs necə olur ki, hər birimiz doğulduğumuz öz dilimizi eşidirik? Partlar, Midiyalılar, Elamlılar, Mesopotamiyada, Yəhudiyyədə, Kapadokiyada, Pontda və Asiyada yaşayanlar, Friqiyada və Pamfiliyada, Misirdə və Kirena ətrafındakı Liviyanın bölgələrində olanlar, Romadan gəlmiş qəriblər, yəhudilər və dinə dönənlər, Kritlilər və ərəblər — biz onları öz dillərimizdə Allahın əzəmətli işlərini danışarkən eşidirik.” Hamısı heyrət içində qaldı və nə edəcəklərini bilməyərək bir-birinə deyirdi: “Bu nə deməkdir?” Başqaları isə məsxərəyə qoyaraq deyirdi: “Bunlar təzə şərabla dolublar.” Lakin Peter on bir nəfərlə birlikdə ayağa qalxıb səsini ucaltdı və onlara dedi: “Ey Yəhudiyyə adamları və ey Yerusəlimdə yaşayanların hamısı, bu sizə məlum olsun və sözlərimə qulaq asın. Çünki bunlar, sizin güman etdiyiniz kimi, sərxoş deyillər; axı günün ancaq üçüncü saatıdır.” Həvarilərin İşləri 2:4–15.

Peter is explaining Pentecost as a fulfillment of the book of Joel. He is doing so prophetically when the entire world is represented, for the passage states the audience came “out of every nation under heaven.” At 9/11 the earth was lightened with Christ’s glory and then again at the Sunday law the one hundred and forty-four thousand will perfectly reflect the glory of Christ as they are lifted up as an ensign before the entire world. The Pentecostal period began at 9/11 and it ends at the Sunday law.

Peter Pentikostu Yoel kitabının yerinə yetməsi kimi izah edir. O, bunu peyğəmbərcəsinə edir, çünki bütün dünya təmsil olunur; belə ki, həmin keçiddə dinləyicilərin “göy altında olan hər millətdən” gəldiyi bildirilir. 9/11-də yer üzü Məsihin izzəti ilə işıqlandırıldı və sonra, Bazar günü qanunu zamanı, yüz qırx dörd min nəfər bütün dünyanın önündə bir bayraq kimi ucaldıldıqları zaman Məsihin izzətini kamil surətdə əks etdirəcəklər. Pentikost dövrü 9/11-də başladı və Bazar günü qanunu ilə başa çatır.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost.

> “Xasiyyətlərimizdə bircə ləkə və ya qüsur qaldığı müddətcə, heç birimiz heç vaxt Allahın möhürünü almayacağıq. Xasiyyətimizdəki nöqsanları aradan qaldırmaq, can məbədini hər cür murdarlıqdan təmizləmək bizə həvalə edilmişdir. O zaman, Pentikost günündə ilk yağışın şagirdlərin üzərinə yağdığı kimi, axır yağış da bizim üzərimizə yağacaq.

> “We are too easily satisfied with our attainments. We feel rich and increased with goods and know not that we are ‘wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Now is the time to heed the admonition of the True Witness: ‘I counsel thee to buy of Me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.’ …

> “Biz nailiyyətlərimizlə həddindən artıq asanlıqla qane oluruq. Özümüzü varlı və sərvətlə zənginləşmiş hesab edirik və bilmirik ki, «bədbəxt, yazıq, yoxsul, kor və çılpaq»ıq. İndi Həqiqi Şahidin nəsihətinə qulaq asmağın vaxtıdır: «Mən sənə məsləhət görürəm ki, varlı olasan deyə Məndən odda sınanmış qızıl alasan; və ağ paltar alasan ki, geyinəsən və çılpaqlığının rüsvayçılığı görünməsin; və gözlərini göz məlhəmi ilə məsh et ki, görəsən.» …

> “It is now that we must keep ourselves and our children unspotted from the world. It is now that we must wash our robes of character and make them white in the blood of the Lamb. It is now that we must overcome pride, passion, and spiritual slothfulness. It is now that we must awake and make determined effort for symmetry of character. ‘Today if ye will hear His voice, harden not your hearts.’ We are in a most trying position, waiting, watching for our Lord’s appearing. The world is in darkness. ‘But ye, brethren,’ says Paul, ‘are not in darkness, that that day should overtake you as a thief.’ It is ever God’s purpose to bring light out of darkness, joy out of sorrow, and rest out of weariness for the waiting, longing soul.

> “İndi özümüzü və övladlarımızı dünyadan ləkəsiz saxlamalı olduğumuz vaxtdır. İndi xasiyyət libaslarımızı yuyub Quzunun qanında ağ etməli olduğumuz vaxtdır. İndi qüruru, ehtirası və ruhani tənbəlliyi məğlub etməli olduğumuz vaxtdır. İndi oyanmalı və xasiyyətin ahəngdarlığı üçün qətiyyətli səy göstərməli olduğumuz vaxtdır. ‘Bu gün, əgər Onun səsini eşidirsinizsə, ürəklərinizi bərkitməyin.’ Biz ən ağır sınaq mövqeyindəyik, Rəbbimizin zühurunu gözləyərək, ona keşik çəkərək. Dünya zülmət içindədir. ‘Amma siz, qardaşlar,’ Paul deyir, ‘zülmətdə deyilsiniz ki, o gün sizi oğru kimi yaxalasın.’ Gözləyən, həsrət çəkən can üçün qaranlıqdan nur, kədərdən sevinc və yorğunluqdan rahatlıq çıxarmaq həmişə Allahın məqsədi olmuşdur.”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

> “Siz, qardaşlar, bu böyük hazırlıq işində nə edirsiniz? Dünya ilə birləşənlər dünyəvi qəlibi qəbul edir və vəhşi heyvanın nişanına hazırlanırlar. Özünə güvənməyən, Allahın qarşısında özünü alçaldan və həqiqətə itaət etməklə canlarını pak edənlər isə səmavi qəlibi qəbul edir və alınlarında Allahın möhürünə hazırlanırlar. Fərman verildikdə və damğa vurulduqda, onların xasiyyəti əbədiyyət boyu pak və ləkəsiz qalacaq.

> “Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

> “İndi hazırlanmaq vaxtıdır. Allahın möhürü heç vaxt murdar kişi və ya qadının alnına qoyulmayacaq. O, heç vaxt iddialı, dünyanı sevən kişi və ya qadının alnına qoyulmayacaq. O, heç vaxt yalan danışan dilləri və ya hiyləgər ürəkləri olan kişi və qadınların alnına qoyulmayacaq. Möhürü qəbul edənlərin hamısı Allahın önündə ləkəsiz olmalıdırlar — göy üçün namizədlər. İrəli gedin, ey qardaşlarım və bacılarım. Mən bu vaxt bu məqamlar barədə yalnız qısa yaza bilərəm, sadəcə diqqətinizi hazırlığın zəruriliyinə yönəldirəm. Müqəddəs Yazıları özünüz araşdırın ki, indiki saatın dəhşətli ciddiyyətini anlayasınız.” Testimonies, cild 5, 214, 216.

Here Sister White identifies Pentecost as a point in time, aligning with the Sunday law in the United States, “when the decree goes forth.” Yet, though she marks the Sunday law and Pentecost as a point in time, her message calling for preparation identifies a period that precedes the Sunday law as typified by the Pentecostal season. The Sunday law is the seventh-day Sabbath test, and the period from 9/11 unto the Sunday law can be identified as the symbolic “day of the Lord’s preparation.” Preparation precedes the test.

Burada Bacı Uayt Pentikostu zaman daxilində bir nöqtə kimi müəyyən edir və onu Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanunu ilə, yəni “fərman verildiyi zaman” ilə uyğunlaşdırır. Lakin o, bazar günü qanununu və Pentikostu zaman daxilində bir nöqtə kimi qeyd etsə də, hazırlığa çağıran ismarıcı bazar günü qanunundan əvvəl gələn bir dövrü, Pentikost mövsümü ilə təmsil olunmuş şəkildə müəyyən edir. Bazar günü qanunu yeddinci gün Şənbəsi sınağıdır və 11 sentyabrdan bazar günü qanununa qədər olan dövr simvolik olaraq “Rəbbin hazırlıq günü” kimi müəyyən edilə bilər. Hazırlıq sınaqdan əvvəl gəlir.

The “latter rain will fall upon” the one hundred and forty-four thousand just “as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost.” The period represented as the Pentecostal season began with a sprinkling when Christ returned from His ascension.

“Axırıncı yağış” yüz qırx dörd min nəfərin üzərinə məhz “ilk yağışın Əllincigün günündə şagirdlərin üzərinə yağdığı kimi yağacaqdır.” Əllincigün mövsümü kimi təsvir edilən dövr, Məsih Öz yüksəlişindən qayıtdıqda bir çiləmə ilə başladı.

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> Və bunu dedikdən sonra onların üzərinə nəfəs alıb onlara dedi: Müqəddəs Ruhu qəbul edin. Yəhya 20:22.

His breath conveys the Holy Spirit and breath is what produces the sound of words. Jesus is the Word and His breath conveys the Holy Spirit through the impartation of His word. The breath is what brought the body of Adam to life, and the breath is what brings Ezekiel’s army of resurrected dead dry bones to life.

Onun nəfəsi Müqəddəs Ruhu daşıyır və sözlərin səsini yaradan da nəfəsdir. İsa Kəlamdır və Onun nəfəsi Öz kəlamının ötürülməsi vasitəsilə Müqəddəs Ruhu daşıyır. Adəmin bədəninə həyat gətirən nəfəs olmuşdur və dirilmiş ölü quru sümüklərdən ibarət Yezekelin ordusuna da həyat gətirən nəfəsdir.

> “The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

> “Məsihin Müqəddəs Ruhu şagirdlərinin üzərinə üfürməsi və Öz sülhünü onlara verməsi hərəkəti, Pentikost günündə veriləcək bol yağışdan əvvəl düşən bir neçə damla kimi idi.” Ruhani Peyğəmbərlik, 3-cü cild, 243.

At the beginning of the Pentecostal season Christ’s “breath” imparted the Holy Spirit to the disciples, but some doubted.

Pentikost dövrünün əvvəlində Məsihin “nəfəsi” Müqəddəs Ruhu şagirdlərə verdi, lakin bəziləri şübhə etdi.

> But Thomas, one of the twelve, called Didymus, was not with them when Jesus came. The other disciples therefore said unto him, We have seen the Lord. But he said unto them, Except I shall see in his hands the print of the nails, and put my finger into the print of the nails, and thrust my hand into his side, I will not believe. John 2:24, 25.

> Lakin on ikilərdən biri olan, Didimus adlanan Tomas İsa gəldiyi zaman onlarla birlikdə deyildi. Buna görə o biri şagirdlər ona dedilər: “Biz Rəbbi gördük.” Amma o onlara dedi: “Əgər Onun əllərində mismarların izini görməsəm, barmağımı mismarların izinə salmasam və əlimi Onun böyrünə soxmasam, əsla iman etməyəcəyəm.” Yəhya 2:24, 25.

The Pentecostal period began a period of “testing,” starting with the breath of Christ and Thomas’ controversy of doubt. Thomas’ controversy at the beginning typifies the controversy of the Jews at the ending of the Pentecostal season. Christ imparted His word and the Holy Spirit to the disciples at the beginning, and the disciples imparted the word and the Holy Spirit to the world at the end of the Pentecostal season.

Əlligünlük dövr “sınaq” mərhələsini başlatdı; bu, Məsihin nəfəsi və Tomanın şəkk mübahisəsi ilə başladı. Başlanğıcdakı Tomanın mübahisəsi, Əlligünlük mövsümünün sonunda yəhudilərin mübahisəsini təmsili surətdə göstərir. Məsih başlanğıcda Öz sözünü və Müqəddəs Ruhu şagirdlərə verdi, şagirdlər isə Əlligünlük mövsümünün sonunda sözü və Müqəddəs Ruhu dünyaya çatdırdılar.

The work that Christ accomplished when He breathed upon the disciples was a second witness to the same work He had just accomplished with the disciples on the road to Emmaus.

Məsihin şagirdlərin üzərinə nəfəs verdiyi zaman yerinə yetirdiyi iş, Onun elə həmin vaxt Emmausa gedən yolda şagirdlərlə birlikdə yerinə yetirdiyi eyni işə dair ikinci bir şahidlik idi.

> And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. But their eyes were holden that they should not know him. …

> Və belə oldu ki, onlar bir-biri ilə söhbət edib müzakirə edərkən, İsa özü yaxınlaşıb onlarla birlikdə getdi. Lakin onların gözləri tutulmuşdu ki, Onu tanımasınlar. …

> Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures? Luke 24:15, 16, 25–32.

> O zaman onlara dedi: Ey ağılsızlar və peyğəmbərlərin söylədiklərinin hamısına inanmaqda ürəyi ləng olanlar! Məgər Məsihin bu əzabları çəkməsi və Öz izzətinə daxil olması gərək deyildimi? Və Musadan və bütün peyğəmbərlərdən başlayaraq, bütün Müqəddəs Yazılarda Özünə dair olanları onlara izah etdi. Onlar getdikləri kəndə yaxınlaşdılar; O isə sanki daha uzağa gedəcəkmiş kimi davrandı. Lakin onlar Ona təkid edərək dedilər: Bizimlə qal, çünki axşam düşür və gün artıq xeyli keçib. O da onlarla qalmaq üçün içəri girdi. Və belə oldu ki, onlarla birlikdə süfrə başında əyləşərkən çörək götürdü, ona bərəkət verdi, bölüb onlara verdi. Onda onların gözləri açıldı və Onu tanıdılar; O isə onların gözləri önündən yox oldu. Onlar bir-birinə dedilər: Məgər O yolda bizimlə danışarkən və Müqəddəs Yazıları bizə açarkən ürəyimiz içimizdə yanmırdımı? Luka 24:15, 16, 25–32.

Just as Jesus “sat with meat” in Emmaus, He thereafter ate with the disciples. In both instances eating is represented. Together they identify that the beginning of the Pentecostal period is marked by the breath of the Holy Spirit and also by eating. The opening events produces a controversy between a class who believes and a class who doubts. The eating, the impartation of the Holy Spirit and the opening of the Scriptures include that Christ began His instruction with “Moses and all the prophets.” Christ’s teaching was conveyed by taking the prophetic line of Moses and aligning it with the lines of all the prophets, here a little and there a little.

İsa Emmausda “süfrəyə oturduğu” kimi, bundan sonra da şagirdlərlə birlikdə yemək yedi. Hər iki halda yemək təsvir olunur. Bunlar birlikdə göstərir ki, Pentikostal dövrün başlanğıcı Müqəddəs Ruhun nəfəsi ilə, həmçinin yeməklə nişanlanır. Açılış hadisələri iman edən bir siniflə şübhə edən bir sinif arasında mübahisə doğurur. Yemək, Müqəddəs Ruhun verilməsi və Müqəddəs Yazıların açılması Məsihin Öz təliminə “Musa və bütün peyğəmbərlərdən” başladığını ehtiva edir. Məsihin təlimi Musanın peyğəmbərlik xəttini götürüb onu bütün peyğəmbərlərin xətləri ilə burada bir az, orada bir az uyğunlaşdırmaqla çatdırıldı.

On 9/11 the breath of the four winds of Ezekiel blew upon the dead dry bones of chapter thirty-seven. At that time, as typified by the angel who descended on August 11, 1840 and empowered the first angel’s message, the angel of Revelation eighteen descended with a message that must be eaten, as did the disciples eat at the beginning of the Pentecostal period. The unwillingness of Thomas to believe identifies that when the message is introduced a shaking is marked.

11 sentyabrda Yezekel kitabının otuz yeddinci fəslindəki ölü quru sümüklərin üzərinə dörd küləyin nəfəsi əsdi. Həmin vaxt, 11 avqust 1840-cı ildə enib birinci mələyin xəbərini qüvvətləndirən mələyin simvolizə etdiyi kimi, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələk də, Pentikost dövrünün əvvəlində şagirdlərin yediyi kimi yeyilməsi vacib olan bir xəbərlə endi. Tomanın inanmağa könülsüzlüyü göstərir ki, xəbər təqdim olunduqda bir sarsıntı baş verir.

Speaking of the fall of the Twin Towers on 9/11 we are told that the Lord arose to “shake terribly the nations.” It is important to remember that a “shaking” among God’s people is accomplished by those who are fighting against a message of truth. There are “shakings” that are external, but internal shakings within the church occur in the environment of a message being presented.

11 sentyabrda Əkiz Qüllələrin süqutundan danışarkən bizə deyilmişdir ki, Rəbb “millətləri dəhşətli surətdə sarsıtmaq” üçün qalxdı. Yadda saxlamaq vacibdir ki, Allahın xalqı arasında baş verən bir “sarsıntı”, həqiqət xəbərinə qarşı vuruşanlar vasitəsilə həyata keçirilir. Xarici “sarsıntılar” vardır, lakin kilsə daxilindəki daxili sarsıntılar təqdim olunan bir xəbərin mühitində baş verir.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.

> “Gördüyüm sarsıntının mənasını soruşdum və mənə göstərildi ki, o, Laodikeyalılara ünvanlanmış Həqiqi Şahidin nəsihətinin ortaya çıxardığı açıq şəhadət nəticəsində baş verəcək. Bu, onu qəbul edənin ürəyinə təsir göstərəcək və onu bayrağı ucaltmağa, açıq həqiqəti bəyan etməyə yönəldəcək. Bəziləri bu açıq şəhadətə tab gətirməyəcəklər. Onlar ona qarşı qalxacaqlar və Allahın xalqı arasında sarsıntıya səbəb olacaq olan da budur.

> “I saw that the testimony of the True Witness has not been half heeded. The solemn testimony upon which the destiny of the church hangs has been lightly esteemed, if not entirely disregarded. This testimony must work deep repentance; all who truly receive it will obey it and be purified.” Early Writings, 271.

> “Mən gördüm ki, Həqiqi Şahidin şəhadətinə yarı qədər belə qulaq asılmamışdır. Kilsənin taleyinin bağlı olduğu həmin ciddi şəhadət ya yüngül sayılmış, ya da tamamilə nəzərdən qaçırılmışdır. Bu şəhadət dərin tövbə doğurmalıdır; onu həqiqətən qəbul edənlərin hamısı ona itaət edəcək və paklanacaqlar.” Early Writings, 271.

The internal “shaking” is caused by those who resist the presentation of the Laodicean message. Sister White identifies Jones and Waggoner’s message of 1888 as the Laodicean message.

Daxili “sarsıntı” Laodikeya xəbərinin təqdimatına müqavimət göstərənlər tərəfindən törədilir. Bacı Uayt 1888-ci ilin Cons və Vaqoner xəbərini Laodikeya xəbəri kimi müəyyən edir.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> “A. T. Jones və E. J. Waggoner vasitəsilə bizə verilən xəbər Laodikiya kilsəsinə Allahın xəbəridir və həqiqətə inandığını etiraf etdiyi halda, Allah tərəfindən verilmiş şüaları başqalarına əks etdirməyən hər kəsin vay halına.” The 1888 Materials, 1053.

The resistance to the Laodicean message produces a shaking and Sister White aligns the message of 1888 with the descent of the angel of Revelation eighteen.

Laodikeya xəbərinə göstərilən müqavimət bir sarsıntı əmələ gətirir və Bacı Uayt 1888-ci ilin xəbərini Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin enişi ilə eyniləşdirir.

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “Əvvəlcədən formalaşdırılmış fikirlərdən əl çəkməyə və bu həqiqəti qəbul etməyə istəksizlik, Minneapolisdə qardaşlar Waggoner və Jones vasitəsilə verilən Rəbbin xəbərinə qarşı göstərilən müxalifətin böyük bir hissəsinin təməlində dayanırdı. Şeytan həmin müxalifəti qızışdırmaqla, Allahın xalqımıza verməyi çox arzuladığı Müqəddəs Ruhun xüsusi qüvvəsini onlardan böyük ölçüdə uzaqlaşdırmağa müvəffəq oldu. Düşmən, həvarilərin Pentikost günündən sonra onu bəyan etdikləri kimi, həqiqəti dünyaya çatdırmaqda onlara məxsus ola biləcək səmərəliliyi əldə etmələrinə mane oldu. Bütün yer üzünü öz izzəti ilə nurlandırmalı olan işığa müqavimət göstərildi və öz qardaşlarımızın hərəkəti nəticəsində o, böyük dərəcədə dünyadan uzaq saxlanıldı.” Selected Messages, book 1, 235.

The doubt of Thomas at the beginning of the Pentecostal season, typifying the rebellion against the message that arrived on the day of Pentecost, typified the shaking that occurred when the leadership of Seventh-day Adventism stood up and resisted the message to the Laodicean church as presented by Jones and Waggoner in 1888. In 1888 the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory, but due in large part to unwillingness of those leaders to set aside preconceived opinions the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was repeated. Thomas, the Jews at Pentecost, Korah’s rebellion in the time of Moses, the rebellion of 1888 all typify 9/11 when, according to Joel—a trumpet was to be blown. That trumpet, according to Isaiah was blown to identify the sins of God’s people, thus typifying 1888 and the message to Laodicea. Jeremiah’s watchman, who blows the trumpet to return to the “old paths” aligns with Isaiah lifting up his voice as a trumpet. Jeremiah’s watchmen are Habakkuk’s watchmen who asks the question about what will be his position in the argument or debate of his history?

Pentikost mövsümünün əvvəlində Tomasın şübhəsi, Pentikost günündə gəlmiş xəbərə qarşı üsyanı təmsil edərək, 1888-ci ildə Yeddinci Gün Adventizminin rəhbərliyinin ayağa qalxıb Jones və Waggoner tərəfindən Laodikiya kilsəsinə təqdim olunan xəbərə müqavimət göstərdiyi zaman baş vermiş sarsıntını da təmsil edirdi. 1888-ci ildə Vəhy on səkkizinci fəslin qüdrətli mələyi Öz izzəti ilə yeri nurlandırmaq üçün endi, lakin həmin rəhbərlərin əvvəlcədən formalaşmış fikirlərini bir kənara qoymaq istəməmələri səbəbindən böyük ölçüdə Korahın, Datanın və Aviramın üsyanı təkrar olundu. Tomas, Pentikostda olan yəhudilər, Musanın dövründə Korahın üsyanı, 1888-ci ilin üsyanı — bunların hamısı 9/11-i təmsil edir; həmin vaxt, Yoilə görə, bir şeypur çalınmalı idi. Həmin şeypur, Yeşayaya görə, Allahın xalqının günahlarını aşkara çıxarmaq üçün çalınırdı; beləliklə, 1888-ci ili və Laodikiya xəbəri ilə əlaqəni təmsil edirdi. Yeremyanın “qədim yollara” qayıtmaq üçün şeypur çalan gözətçisi, Yeşayanın səsini şeypur kimi ucaltması ilə uyğunlaşır. Yeremyanın gözətçiləri, öz tarixinin mübahisəsi və ya çəkişməsi içində mövqeyinin nə olacağı barədə sual verən Habaqququn gözətçiləridir.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> Mən gözət yerimdə duracağam, qüllə üzərində mövqe tutacağam və mənə nə deyəcəyini, məzəmmət olunanda nə cavab verəcəyimi görmək üçün gözləyəcəyəm. Habakkuk 2:1.

The word “reproved” means “rebuked or argued with” and it infers a question, for the next verse provides an answer.

“Danlanıldı” sözü “məzəmmət edildi və ya mübahisə edildi” mənasını verir və bir sualı ehtiva edir, çünki növbəti ayə bir cavab verir.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> Və Rəbb mənə cavab verib dedi: Vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın şəkildə qeyd et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Habakkuk 2:2.

The “debate” or shaking that began in fulfillment of Millerite history was the message of William Miller and his rules of prophetic interpretations versus the theologians of Protestantism. The debate in Millerite history began with the confirmation of the Millerite message on August 11, 1840 when no “less a personage than Jesus Christ” descended with a little book that John was to take and eat. The argument of the watchmen of Habakkuk, the doubts of Thomas, the rebellion of 1888, the rebellion of Korah, the argument of drunkenness at Pentecost all witness to a debate which began at 9/11. The controversy which is debated is over the message of the latter rain, which began to sprinkle on 9/11.

Millerçi tarixinin yerinə yetməsi ilə başlanmış “mübahisə” və ya sarsıntı, William Millerin və onun peyğəmbərlik təfsiri qaydalarının Protestantizmin ilahiyyatçılarına qarşı irəli sürülmüş xəbəri idi. Millerçi tarixində mübahisə, 11 avqust 1840-cı ildə Millerçi xəbərinin təsdiqi ilə başlandı; həmin vaxt “İsa Məsihin Özündən heç də aşağı olmayan bir Şəxs” kiçik bir kitabça ilə endi; Yəhya da onu götürüb yeməli idi. Habaqququn gözətçilərinin mübahisəsi, Tomasın şübhələri, 1888-ci ilin üsyanı, Qorahın üsyanı, Pentikost günündə sərxoşluq barədə mübahisə — bunların hamısı 9/11-də başlanmış bir mübahisəyə şahidlik edir. Müzakirə olunan çəkişmə axırıncı yağışın xəbəri üzərindədir; bu xəbər 9/11-də çiləməyə başladı.

The answer in Habakkuk that led the Millerites to produce the 1843 chart connects with the development of two classes of worshippers represented Korah and associates versus Moses, by Thomas and the other disciples; the Jews argument of drunkenness at Pentecost, the leadership of Adventism in 1888; the Protestants versus the Millerites in 1844 and the foolish and wise virgins of October 22, 1844.

Millerçilərin 1843-cü il cədvəlini hazırlamasına səbəb olan Habaqquqdakı cavab, Korah və onun tərəfdarları ilə Musanın timsalında, Tomas ilə digər şagirdlərin timsalında, Pentikost günündə yəhudilərin sərxoşluq barədə irəli sürdükləri dəlildə, 1888-ci ildə Adventizmin rəhbərliyində, 1844-cü ildə protestantlarla Millerçilər arasındakı qarşıdurmada və 22 oktyabr 1844-cü ilin ağılsız və müdrik bakirələrində təmsil olunan iki ibadətçi sinfinin inkişafı ilə əlaqələnir.

On 9/11 Christ breathed upon His disciples the Holy Spirit as a few drops before the full outpouring at the Sunday law. He then opened their understanding to the prophetic message beginning, “line upon line” with Moses by leading those disciples back to Jeremiah’s old paths where they were anointed to blow a warning trumpet. Christ breath at 9/11 came from Ezekiel’s and John’s four winds and it was the Laodicean message, which is the “straight testimony” which causes a shaking as it is resisted. 1888 typifies the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, for it was not only the message which was being rejected, but also the chosen watchmen that were giving the trumpet a certain sound.

9/11-də Məsih bazar qanunu zamanı baş verəcək tam tökülüşdən əvvəl bir neçə damla kimi Müqəddəs Ruhu Öz şagirdlərinin üzərinə üfürdü. Sonra O, həmin şagirdləri Yeremyanın qədim yollarına geri yönəltməklə onların anlayışını peyğəmbərlik xəbərinə açdı; burada onlar xəbərdaredici şeypur çalmaq üçün məsh olundular; bu açılış “sətir üstünə sətir” şəklində Musadan başlayırdı. 9/11-də Məsihin nəfəsi Yezekelin və Yəhyanın dörd küləyindən gəlirdi və bu, Laodikiya xəbəri idi; bu xəbər müqavimətlə qarşılandıqca sarsıntıya səbəb olan “düz şəhadət”dir. 1888 Qoraxın, Datanın və Aviramın üsyanını timsal edir, çünki rədd edilən təkcə xəbər deyildi, həm də şeypura müəyyən bir səs verən seçilmiş gözətçilər idi.

Sister White penned that the, “shaking I had seen” “would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans.” The 1888 message was that straight testimony, and both 1888 and 9/11 mark the descent of the angel of Revelation eighteen.

Bacı Uayt yazmışdır ki, “mənim gördüyüm sarsıntı” “Laodikiyalılara Həqiqi Şahidin məsləhətinin irəli sürdüyü düz şahidlik nəticəsində baş verəcəkdi.” 1888-ci il xəbəri həmin düz şahidlik idi və həm 1888, həm də 11 sentyabr Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin enişini işarələyir.

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> “Kilsələrimizə və müəssisələrimizə yatanları oyatmaq üçün düz bir şahidlik çatdırılmalıdır.”

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> “Rəbbin sözü imanla qəbul edilərək ona itaət olunduqda, davamlı irəliləyiş baş verəcəkdir. İndi isə böyük ehtiyacımızı görək. Rəbb quru sümüklərə həyat nəfəsi üfürməyincə bizi istifadə edə bilməz. Bu sözlərin söyləndiyini eşitdim: ‘Allahın Ruhunun ürək üzərində dərin hərəkəti olmadan, Onun həyatverici təsiri olmadan, həqiqət ölü hərfə çevrilir.’” Review and Herald, 18 noyabr 1902.

At 9/11 the Laodicean message reached its perfect fulfillment as the last call to God’s former covenant people began to be sounded. It is then that Sister White notes, “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.” The Laodicean message began when the angel of Revelation eighteen descended at 9/11, which means that at 9/11 the message to Laodicean Seventh-day Adventists was and is to “awake.” Joel commanded the drunkards to awake in verse five of chapter one. 9/11 marks the arrival of the final testing period for Adventism and it represents Joel’s command to awake. The beginning of the Pentecostal season starts with an awakening of God’s people at 9/11 and ends with the fulfillment of the parable of the ten virgins just before the Sunday law.

11 sentyabrda Laodikeya xəbəri öz kamil yerinə yetməsinə çatdı; belə ki, Allahın əvvəlki əhd xalqına edilən son çağırış səsləndirilməyə başlandı. Məhz bu zaman Bacı Uayt qeyd edir: “Yatanları oyatmaq üçün kilsələrimizə və müəssisələrimizə açıq bir şəhadət verilməlidir.” Laodikeya xəbəri Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin mələyi 11 sentyabrda enəndə başlandı; bu isə o deməkdir ki, 11 sentyabrda Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventistlərinə verilən xəbər “oyanın” idi və elə budur. Yoel birinci fəslin beşinci ayəsində sərxoşlara oyanmağı əmr etdi. 11 sentyabr Adventizm üçün son sınaq dövrünün gəlişini göstərir və Yoelin oyanmaq əmrini təmsil edir. Pentikost mövsümünün başlanğıcı 11 sentyabrda Allahın xalqının oyanması ilə başlayır və Bazar qanunundan az əvvəl on bakirə məsəlının yerinə yetməsi ilə başa çatır.

The awakening at 9/11 is a call to the final generation of a covenant people who are in apostasy. The awakening just before the Sunday law closes the door on the former covenant people. The beginning and the ending are the same and in July of 2023 the two witnesses of Revelation eleven were awakened to the rebellion of the prediction of July 18, 2020. The middle awakening is represented by rebellion, which identifies 9/11 as the first letter of the Hebrew alphabet, July 18, 2020 as the thirteenth letter and the Sunday law as the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet. The twenty-second letter represents the combination of divinity with humanity that is finalized in the last of those three awakenings.

11 Sentyabrda baş verən oyanış, dönüklük içində olan əhd xalqının son nəslinə edilən bir çağırışdır. Bazar günü qanunundan dərhal əvvəlki oyanış, əvvəlki əhd xalqının üzünə qapını bağlayır. Başlanğıc və son eynidir və 2023-cü ilin iyulunda Vəhy on birinci fəslin iki şahidi 18 iyul 2020-ci il proqnozunun üsyanına oyadıldı. Ortadakı oyanış üsyanla təmsil olunur; bu da 11 Sentyabrın ivrit əlifbasının birinci hərfi, 18 iyul 2020-ci ilin on üçüncü hərf, Bazar günü qanununun isə ivrit əlifbasının iyirmi ikinci və sonuncu hərfi olduğunu müəyyən edir. İyirmi ikinci hərf ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsini təmsil edir; bu birləşmə həmin üç oyanışın sonuncusunda yekunlaşır.

The Lord “breathes life into the dry bones” at 9/11, just as He breathed the Holy Spirit on the disciples at the beginning of the Pentecostal period. The disciples after His ascension represent those who received the Holy Spirit, and who thereafter had their understanding of the prophetic Word opened up through the methodology of “line upon line.” The reception of the Holy Spirit occurred while eating a meal, for to spiritually eat requires that you eat the flesh and drink the blood of Jesus, who is the Word.

Rəbb 9/11-də “quru sümüklərə həyat nəfəsi verir”, necə ki, Pentikostal dövrün əvvəlində şagirdlərin üzərinə Müqəddəs Ruhu üfürmüşdü. Onun göyə yüksəlişindən sonra şagirdlər Müqəddəs Ruhu qəbul edənləri təmsil edir və bundan sonra “sətir üzərinə sətir” metodologiyası vasitəsilə peyğəmbərlik Kəlamını anlamaqları açılmış olur. Müqəddəs Ruhun qəbulu yemək yeyərkən baş verdi, çünki ruhani şəkildə yemək üçün Kəlam olan İsanın bədənini yeməli və qanını içməlisiniz.

The rebels who joined with Korah, Dathan and Abiram represent (as do the leadership of Adventism in 1888) the class who cause the shaking by opposing the trumpet message identifying the sins of God’s people, and while also calling for a return to the old paths, the foundational truths represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six. The trumpet is calling for both revival and reformation. The first of Miller’s prophetic jewels, and also the first to be rejected by Adventism represents the beginning and ending of the Millerite movement. The beginning and ending of the message of the first angel as proclaimed by the Millerites is marked by Moses’ “seven times.” In the beginning it was accepted, at the end it was rejected. Due to that rejection Ezekiel presents Adventism as a valley of dead dry bones. The period from 1863 unto the Sunday law in the United States is the valley of vision, according to Isaiah twenty-two, but it is a valley of dead dry bones according to Ezekiel. Both of those prophetic valleys align with Joel’s valley of Jehoshaphat, which Joel also identifies as the valley of decision.

Qorah, Datan və Aviramla birləşən üsyançılar, Allahın xalqının günahlarını müəyyən edən şeypur xəbərinə qarşı çıxmaqla sarsıntıya səbəb olan sinfi təmsil edirlər (1888-ci ildə Adventizmin rəhbərliyi də belə idi); eyni zamanda onlar köhnə yollara, Levililər iyirmi altıda qeyd olunan “yeddi dəfə” ilə təmsil edilən təməl həqiqətlərə qayıdış çağırışı da edirlər. Şeypur həm dirçəlişə, həm də islahata çağırır. Millerin peyğəmbərlik cəvahiratlarından birincisi, həmçinin Adventizm tərəfindən rədd edilən ilk həqiqət, Millerit hərəkatının başlanğıcını və sonunu təmsil edir. Milleritlərin bəyan etdiyi birinci mələyin xəbərinin başlanğıcı və sonu Musanın “yeddi dəfə”si ilə nişanlanmışdır. Başlanğıcda bu qəbul edildi, sonda isə rədd edildi. Həmin rəddə görə Yezekel Adventizmi ölü, quru sümüklər vadisi kimi təqdim edir. 1863-cü ildən ABŞ-da bazar günü qanununadək olan dövr, Yeşaya iyirmi ikiyə görə görüntü vadisidir, lakin Yezekelə görə ölü, quru sümüklər vadisidir. Bu peyğəmbərlik vadilərinin hər ikisi Yoelin Yehoshafat vadisi ilə uyğun gəlir; Yoel həmin vadini qərar vadisi kimi də müəyyən edir.

With these concepts in place the question may be asked how is it that at 9/11 the book of Joel became the message Peter identified at Pentecost? We’ll try to clarify these concepts in the following articles.

Bu anlayışlar yerbəyer edildikdən sonra belə bir sual verilə bilər: necə oldu ki, 11 Sentyabrda Yoel kitabı Peterin Pentikost günündə müəyyənləşdirdiyi xəbər oldu? Növbəti məqalələrdə bu anlayışları aydınlaşdırmağa çalışacağıq.

> “(Written November 5, 1892, from Adelaide, South Australia, to ‘Dear Nephew and Niece, Frank and Hattie [Belden].’)

> “(5 noyabr 1892-ci ildə, Cənubi Avstraliyanın Adelaida şəhərindən «Əziz qardaşoğlu və qardaşqızı, Frank və Hatti [Belden]»ə yazılmışdır.)”

> “When you are enlightened by the Holy Spirit, you will see all that wickedness at Minneapolis as it is, as God looks upon it. If I never see you again in this world, be assured that I forgive you the sorrow and distress and burden of soul you have brought upon me without any cause. But for your soul’s sake, for the sake of Him who died for you, I want you to see and confess your errors. You did unite with those who resisted the Spirit of God. You had all the evidence that you needed that the Lord was working through Brethren Jones and Waggoner; but you did not receive the light; and after the feelings indulged, the words spoken against the truth, you did not feel ready to confess that you had done wrong, that these men had a message from God, and you had made light of both message and messengers.

> “Müqəddəs Ruh tərəfindən nurlandırıldığınız zaman, Minneapolisdəki bütün o pisliyi olduğu kimi, Allahın ona baxdığı kimi görəcəksiniz. Əgər bu dünyada sizi bir daha heç vaxt görməsəm, bilin ki, mənə heç bir səbəb olmadan gətirdiyiniz kədəri, iztirabı və can yükünü sizə bağışlayıram. Lakin canınız naminə, sizin üçün ölmüş Olanın xətrinə istəyirəm ki, öz səhvlərinizi görün və etiraf edəsiniz. Siz Allahın Ruhuna müqavimət göstərənlərlə birləşdiniz. Rəbbin Qardaşlar Jones və Waggoner vasitəsilə fəaliyyət göstərdiyinə dair sizə lazım olan bütün dəlillər var idi; lakin siz nuru qəbul etmədiniz; və yol verdiyiniz hisslərdən, həqiqətə qarşı söylədiyiniz sözlərdən sonra, səhv etdiyinizi, bu adamların Allahdan gələn bir xəbərə malik olduqlarını, sizin isə həm xəbəri, həm də xəbərçiləri yüngül saydığınızı etiraf etməyə hazır deyildiniz.

> “Never before have I seen among our people such firm self-complacency and unwillingness to accept and acknowledge light as was manifested at Minneapolis. I have been shown that not one of the company who cherished the spirit manifested at that meeting would again have clear light to discern the preciousness of the truth sent them from heaven until they humbled their pride and confessed that they were not actuated by the Spirit of God, but that their minds and hearts were filled with prejudice. The Lord desired to come near to them, to bless them and heal them of their backslidings, but they would not hearken. They were actuated by the same spirit that inspired Korah, Dathan, and Abiram. Those men of Israel were determined to resist all evidence that would prove them to be wrong, and they went on and on in their course of disaffection until many were drawn away to unite with them.

> “Heç vaxt bundan əvvəl xalqımız arasında Minneapolisdə aşkar olunan qədər möhkəm özündənrazılıq və işığı qəbul edib etiraf etmək istəməzlik görməmişəm. Mənə göstərildi ki, həmin yığıncaqda təzahür etdirilən ruhu bəsləyənlərdən heç biri, öz qürurlarını alçaldıb Allahın Ruhu tərəfindən hərəkətə gətirilmədiklərini, əksinə, ağıllarının və ürəklərinin qərəzlə dolu olduğunu etiraf etməyincə, onlara göydən göndərilmiş həqiqətin qiymətini ayırd edə bilmək üçün bir daha aydın işığa malik olmayacaqdı. Rəbb onlara yaxınlaşmaq, onları xeyir-dualandırmaq və dönüklüklərindən sağaltmaq istəyirdi, lakin onlar qulaq asmaq istəmədilər. Onlar Qorahı, Datanı və Aviramı ilhamlandıran eyni ruh tərəfindən hərəkətə gətirilirdilər. İsraildən olan o adamlar özlərinin səhv olduqlarını sübut edəcək hər cür dəlilə müqavimət göstərməkdə qəti idilər və öz narazılıq yollarında davam etdilər, ta ki, çoxları onlara qoşulmaq üçün yoldan çıxarıldı.”

> “Who were these? Not the weak, not the ignorant, not the unenlightened. In that rebellion there were two hundred and fifty princes famous in the congregation, men of renown. What was their testimony? ‘all the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord?’ [Numbers 16:3]. When Korah and his companions perished under the judgment of God, the people whom they had deceived saw not the hand of the Lord in this miracle. The whole congregation the next morning charged Moses and Aaron, ‘Ye have killed the people of the Lord’ [verse 41], and the plague was upon the congregation, and more than fourteen thousand perished.

> “Bunlar kim idilər? Nə zəiflər, nə cahillər, nə də maariflənməmiş olanlar. O üsyanda cəmiyyət arasında tanınmış, ad-san qazanmış iki yüz əlli başçı var idi. Onların şəhadəti nə idi? ‘Bütün cəmiyyət müqəddəsdir, onların hər biri müqəddəsdir və Rəbb onların arasındadır; bəs siz nə üçün özünüzü Rəbbin cəmiyyətinin üzərinə qaldırırsınız?’ [Saylar 16:3]. Qorah və onun yoldaşları Allahın hökmü altında məhv olduqda, onların aldatdıqları xalq bu möcüzədə Rəbbin əlini görmədi. Ertəsi səhər bütün cəmiyyət Musa ilə Haruna qarşı belə ittiham irəli sürdü: ‘Siz Rəbbin xalqını öldürmüsünüz’ [41-ci ayə], və vəba cəmiyyətin üzərinə gəldi, on dörd mindən çox adam həlak oldu.

> “When I purposed to leave Minneapolis, the angel of the Lord stood by me and said: ‘Not so; God has a work for you to do in this place. The people are acting over the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. I have placed you in your proper position, which those who are not in the light will not acknowledge; they will not heed your testimony; but I will be with you; My grace and power shall sustain you. It is not you they are despising, but the messengers and the message I send to My people. They have shown contempt for the word of the Lord. Satan has blinded their eyes and perverted their judgment; and unless every soul shall repent of this their sin, this unsanctified independence that is doing insult to the Spirit of God, they will walk in darkness. I will remove the candlestick out of his place except they repent and be converted, that I should heal them. They have obscured their spiritual eyesight. They would not that God would manifest His Spirit and His power; for they have a spirit of mockery and disgust at My word. Lightness, trifling, jesting, and joking are daily practiced. They have not set their hearts to seek Me. They walk in the sparks of their own kindling, and unless they repent they shall lie down in sorrow. Thus saith the Lord: Stand at your post of duty; for I am with thee, and will not leave thee nor forsake thee.’ These words from God I have not dared to disregard.

> “Mən Minneapolisdən ayrılmağı qərara alanda, Rəbbin mələyi yanımda durub dedi: “Belə yox; Allahın bu yerdə sənin görməli olduğun bir işi var. Xalq Qorahın, Datanın və Aviramın üsyanını təkrar edir. Mən səni özünə münasib mövqedə yerləşdirmişəm; nuru olmayanlar bunu qəbul etməyəcəklər; onlar sənin şəhadətinə qulaq asmayacaqlar; lakin Mən səninlə olacağam; Mənim lütfüm və qüdrətim səni saxlayacaq. Onların həqarət etdiyi sən deyilsən, Mənim Öz xalqıma göndərdiyim elçilər və xəbərdir. Onlar Rəbbin sözünə hörmətsizlik göstərmişlər. Şeytan onların gözlərini kor etmiş və mühakimələrini təhrif etmişdir; və əgər hər bir can bu günahından, Allahın Ruhuna təhqir edən bu təqdis olunmamış müstəqillikdən tövbə etməzsə, onlar qaranlıqda yeriyəcəklər. Əgər tövbə edib dönməsələr ki, Mən onları sağaldım, çıraqdəni yerindən götürəcəyəm. Onlar öz ruhani görmələrini qaraltmışlar. Onlar Allahın Öz Ruhunu və Öz qüdrətini zahir etməsini istəmirdilər; çünki Mənim sözümə qarşı onlarda istehza və ikrah ruhu vardır. Yüngüllük, boş məşğuliyyət, lağ və zarafat hər gün tətbiq olunur. Onlar ürəklərini Məni axtarmağa yönəltməmişlər. Onlar öz alovlandırdıqları qığılcımların işığında yeriyirlər və əgər tövbə etməsələr, kədər içində uzanacaqlar. Rəbb belə deyir: Vəzifə məntəqəndə dur; çünki Mən səninləyəm və səni nə tərk edəcəyəm, nə də atacağam.” Allahdan gələn bu sözlərə məhəl qoymamağa cürət etmədim.

> “Light has been shining in Battle Creek in clear, bright rays; but who of those that acted a part in the meeting at Minneapolis have come to the light and received the rich treasures of truth which the Lord sent them from heaven? Who have kept step and step with the Leader, Jesus Christ? Who have made full confession of their mistaken zeal, their blindness, their jealousies and evil surmisings, their defiance of truth? Not one; and because of their long neglect to acknowledge the light, it has left them far behind; they have not been growing in grace and in the knowledge of Christ Jesus our Lord. They have failed to receive the needed grace which they might have had, and which would have made them strong men in religious experience.

> “Battle Creek-də işıq aydın, parlaq şüalarla saçmaqdadır; lakin Minneapolisdəki yığıncaqda iştirak edənlərdən hansı bu işığa gəlib, Rəbbin onlara göydən göndərdiyi həqiqətin zəngin xəzinələrini qəbul etmişdir? Hansılar Öndər İsa Məsihlə addım-addım irəliləmişdir? Hansılar öz yanlış qeyrətlərini, korluqlarını, qısqanclıqlarını və pis gümanlarını, həqiqətə qarşı inadlarını tam etiraf etmişdir? Heç biri; və işığı qəbul etməkdə uzun müddət səhlənkarlıq etdiklərinə görə, o, onları xeyli geridə qoymuşdur; onlar lütfdə və Rəbbimiz Məsih İsaya dair bilikdə böyüməmişlər. Onlar ehtiyac duyulan lütfü qəbul etməkdə müvəffəq olmamışlar; halbuki ona malik ola bilərdilər və o, onları dini təcrübədə qüvvətli insanlar edərdi.”

> “The position taken at Minneapolis was apparently an insurmountable barrier which in a great degree shut them in with doubters, questioners, with the rejecters of truth and the power of God. When another crisis comes, those who have so long resisted evidence piled upon evidence will again be tested upon the points where they failed so manifestly, and it will be hard for them to receive that which is from God and refuse that which is from the powers of darkness. Therefore their only safe course is to walk in humility, making straight paths for their feet, lest the lame be turned out of the way. It makes every difference whom we company with, whether it is with men who walk with God and who believe and trust Him, or with men who follow their own supposed wisdom, walking in the sparks of their own kindling.

> “Minneapolislə bağlı tutulmuş mövqe, görünür, aşılması mümkün olmayan bir maneə olmuşdu; bu maneə böyük dərəcədə onları şübhə edənlərlə, sorğu-sual edənlərlə, həqiqəti və Allahın qüdrətini rədd edənlərlə bir sıraya salmışdı. Başqa bir böhran gəldikdə, uzun müddət sübut üstünə sübut gəlməsinə baxmayaraq müqavimət göstərmiş olanlar yenidən bu qədər aşkar surətdə uğursuz olduqları məqamlar üzrə sınaqdan keçiriləcəklər və Allahdan olanı qəbul edib qaranlıq qüvvələrindən olanı rədd etmək onlar üçün çətin olacaq. Buna görə də onların yeganə təhlükəsiz yolu təvazökarlıqla yerimək, ayaqları üçün düz yollar hazırlamaqdır ki, topal yoldan çıxmasın. Kiminlə ünsiyyətdə olduğumuz hər şeyi dəyişir: istər Allahla yeriyən, Ona iman edən və Ona güvənən adamlarla olsun, istərsə də öz güman etdikləri hikmətə tabe olub özlərinin yandırdıqları qığılcımların işığında yeriyən adamlarla.”

> “The time and care and labor required to counteract the influence of those who have worked against the truth has been a terrible loss; for we might have been years ahead in spiritual knowledge; and many, many souls might have been added to the church if those who ought to have walked in the light had followed on to know the Lord, that they might know His going forth is prepared as the morning. But when so much labor has to be expended right in the church to counteract the influence of workers who have stood as a granite wall against the truth God sends to His people, the world is left in comparative darkness.

> “Həqiqətə qarşı fəaliyyət göstərmiş olanların təsirini zərərsizləşdirmək üçün tələb olunan vaxt, qayğı və zəhmət dəhşətli bir itki olmuşdur; çünki biz ruhani bilikdə illərlə irəlidə ola bilərdik; və işıqda yeriməli olanlar Rəbbi tanımaq üçün irəliləyib Onu tanısaydılar, belə ki, Onun zühurunun səhər kimi hazırlandığını biləydilər, çox, çox sayda can kilsəyə əlavə oluna bilərdi. Lakin Allahın Öz xalqına göndərdiyi həqiqətə qarşı qranit divar kimi dayanmış işçilərin təsirini zərərsizləşdirmək üçün bu qədər zəhmət elə kilsənin içində sərf edilməli olduqda, dünya nisbətən qaranlıqda qalır.

> “God meant that the watchmen should arise and with united voices send forth a decided message, giving the trumpet a certain sound, that the people might all spring to their post of duty and act their part in the great work. Then the strong, clear light of that other angel who comes down from heaven having great power, would have filled the earth with his glory. We are years behind; and those who stood in blindness and hindered the advancement of the very message that God meant should go forth from the Minneapolis meeting as a lamp that burneth, have need to humble their hearts before God and see and understand how the work has been hindered by their blindness of mind and hardness of heart.

> “Allah istəmişdi ki, gözətçilər ayağa qalxsınlar və birləşmiş səslərlə qəti bir xəbəri bəyan etsinlər, şeypura aydın bir səs versinlər ki, xalqın hamısı öz vəzifə mövqeyinə atılıb böyük işdə öz payına düşəni yerinə yetirsin. O zaman göydən böyük qüdrətlə enən həmin başqa mələyin güclü, parlaq nuru yer üzünü onun izzəti ilə doldurardı. Biz illərlə geridə qalmışıq; və korluq içində dayanıb Allahın Minneapolis yığıncağından yanan bir çıraq kimi yayılmasını istədiyi məhz o xəbərin irəliləyişinə mane olanların Allah qarşısında ürəklərini alçaltmağa, zehin korluqları və ürək sərtlikləri üzündən işin necə əngəlləndiyini görüb dərk etməyə ehtiyacları vardır.

> “Hours have been spent in quibbling over little things; golden opportunities have been wasted while heavenly messengers have grieved, impatient at the delay. The Holy Spirit—there has been so little appreciation of its value or the necessity for every soul to receive it. Those who do receive the heavenly endowment will go forth clad with the armor of righteousness to do battle for God. They will respect the leadings of the Lord and will be filled with gratitude to Him for His mercy. But in many, many places, and on many, many occasions, it could truthfully be said as in Christ’s day of those who profess to be God’s people, that not many mighty works could be done, because of their unbelief. Many who have been bound in fetters of darkness have been respected because God has used them, and their unbelief has aroused doubt and prejudice against the message of truth which angels of heaven were seeking to communicate through human agencies—justification by faith, the righteousness of Christ.” The 1888 Materials, 1066–1070.

> “Kiçik şeylər üzərində boş mübahisələrə saatlar sərf edilmişdir; qızıl dəyərində fürsətlər hədər edilmiş, səmavi elçilər isə gecikmədən kədərlənmiş və səbirsiz olmuşlar. Müqəddəs Ruha — onun dəyərinə və hər bir canın onu qəbul etməsinin zəruriliyinə çox az qiymət verilmişdir. Səmavi bəxşişi həqiqətən qəbul edənlər Allah uğrunda döyüşmək üçün salehlik zirehinə bürünərək irəli çıxacaqlar. Onlar Rəbbin rəhbərliyinə ehtiram göstərəcək və Onun mərhəmətinə görə Ona minnətdarlıqla dolacaqlar. Lakin çox, çox yerlərdə və çox, çox hallarda, Məsihin günlərində Allahın xalqı olduqlarını iddia edənlər haqqında deyilə bildiyi kimi, burada da həqiqətlə demək olardı ki, onların imansızlığı üzündən çoxlu qüdrətli işlər görülə bilmədi. Zülmətin qandallarına bağlanmış bir çoxları, Allah onlardan istifadə etdiyinə görə hörmət görmüşlər; onların imansızlığı isə göy mələklərinin bəşəri vasitələr vasitəsilə çatdırmağa çalışdığı həqiqət ismarıcına — imanla bəraət qazanma, Məsihin salehliyi həqiqətinə — qarşı şübhə və qərəz oyatmışdır.” The 1888 Materials, 1066–1070.

Back to Articles