Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number One

Yoel Kitabı və Laodikeyadakı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi — Birinci Nömrə

Testing Present Truth

Mövcud Həqiqətin Sınağı

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> “Müqəddəs Yazılarda başa düşülməsi çətin olan bəzi şeylər vardır və Peterin dili ilə desək, savadsız və sabitlikdən məhrum olanlar onları öz məhvləri üçün təhrif edirlər. Bu həyatda Müqəddəs Yazıların hər bir parçasının mənasını izah etməyə qadir olmaya bilərik; lakin əməli həqiqətin həyati əhəmiyyət daşıyan heç bir nöqtəsi sirr içində qaranlıq qalmayacaqdır. Allahın inayəti ilə, dünya həmin zaman üçün olan həqiqət üzrə sınaqdan keçirilməli olduğu vaxt gəldikdə, zehinlər Onun Ruhu tərəfindən Müqəddəs Yazıları araşdırmağa, hətta oruc və dua ilə axtarmağa sövq ediləcək, ta ki halqa-halqa araşdırılıb aşkara çıxarılsın və kamil bir zəncirdə birləşdirilsin. Canların xilasına birbaşa aid olan hər bir həqiqət o qədər aydın ediləcəkdir ki, heç kimin yanılması və ya qaranlıqda yeriməsi zəruri olmasın.”

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> “Peyğəmbərlik silsiləsini izlədikcə, bizim zamanımız üçün aşkar edilən həqiqət aydın şəkildə görülmüş və izah edilmişdir. Biz malik olduğumuz imtiyazlara və yolumuza saçan nura görə məsuliyyət daşıyırıq. Keçmiş nəsillərdə yaşayanlar isə onların üzərinə saçılmasına icazə verilən nura görə məsul idilər. Onların zehinləri Müqəddəs Yazının onları sınayan müxtəlif məqamları ilə məşğul edilirdi. Lakin onlar bizim anladığımız həqiqətləri anlamırdılar. Onlar sahib olmadıqları nura görə məsul deyildilər. Onlarda da, bizdə olduğu kimi, Müqəddəs Kitab var idi; lakin bu yer üzünün tarixinin son səhnələri ilə əlaqədar xüsusi həqiqətin açılması üçün təyin olunmuş zaman, yer üzündə yaşayacaq son nəsillər dövründədir.

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume 2, 692, 693.

> “Xüsusi həqiqətlər mövcud olduqları nəsillərin şəraitinə uyğunlaşdırılmışdır. Bu nəslin insanları üçün bir sınaq olan hazırkı həqiqət, çox-çox əvvəlki nəsillərin insanları üçün sınaq deyildi. Əgər dördüncü əmrin Şənbəsi ilə bağlı indi üzərimizə saçan işıq keçmiş nəsillərə verilmiş olsaydı, Allah onları həmin işığa görə məsul tutardı.” Testimonies, cild 2, 692, 693.

## New and Old

Yeni və Köhnə

> “In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.

> “Hər dövrdə həqiqətin yeni bir inkişafı, o nəslin insanlarına ünvanlanmış Allahın bir xəbəri vardır. Köhnə həqiqətlərin hamısı zəruridir; yeni həqiqət köhnədən müstəqil deyil, əksinə, onun açılmasıdır. Biz yalnız köhnə həqiqətləri dərk etdiyimiz zaman yenini də anlaya bilərik. Məsih Öz dirilməsi həqiqətini şagirdlərinə açmaq istədikdə, ‘Musanın və bütün peyğəmbərlərin yazılarından başlayaraq’ ‘bütün Müqəddəs Yazılarda Özü haqqında deyilənləri onlara izah etdi’. Luka 24:27. Lakin köhnəni izzətləndirən, həqiqətin təzə açılışında saçan işıqdır. Yenisini rədd edən və ya ona etina göstərməyən şəxs, əslində, köhnəyə də malik deyildir. Onun üçün o, həyati qüvvəsini itirir və yalnız cansız bir formaya çevrilir.

> “There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.

> “Əhdi-Ətiqin həqiqətlərinə iman etdiklərini və onları öyrətdiklərini etiraf edənlər var, halbuki onlar Əhdi-Cədidi rədd edirlər. Lakin Məsihin təlimlərini qəbul etməkdən imtina etməklə, onlar patriarxların və peyğəmbərlərin söylədiklərinə iman etmədiklərini göstərirlər. Məsih demişdir: «Əgər Musaya inansaydınız, Mənə də inanardınız; çünki o, Mənim haqqımda yazmışdır.» Yəhya 5:46. Buna görə də, onların hətta Əhdi-Ətiq haqqında təlimində belə həqiqi qüvvə yoxdur.

> “Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.

> “Müjdəyə iman etdiyini və onu təbliğ etdiyini iddia edənlərin bir çoxu da oxşar bir yanılma içindədir. Onlar Əhdi-Ətiq Yazılarını kənara qoyurlar; halbuki Məsih onlar haqqında belə demişdir: ‘Mənə şəhadət edən də məhz onlardır.’ Yəhya 5:39. Əhdi-Ətiqi rədd etməklə, onlar əslində Əhdi-Cədidi də rədd edirlər; çünki hər ikisi ayrılmaz bir bütünün hissələridir. Heç bir insan Allahın qanununu müjdə olmadan, yaxud müjdəni qanun olmadan düzgün şəkildə təqdim edə bilməz. Qanun cismləşmiş müjdədir, müjdə isə açılmış qanundur. Qanun kökdür, müjdə isə onun yetirdiyi ətirli çiçək və meyvədir.

> “The Old Testament sheds light upon the New, and the New upon the Old. Each is a revelation of the glory of God in Christ. Both present truths that will continually reveal new depths of meaning to the earnest seeker.” Christ’s Object Lessons, 128.

> “Əhdi-Ətiq Əhdi-Cədidə işıq salır, Əhdi-Cədid isə Əhdi-Ətiqə. Hər biri Məsihdə Allahın izzətinin vəhyidir. Hər ikisi ciddi araşdırıcıya mənanın daim yeni dərinliklərini açacaq həqiqətləri təqdim edir.” Christ’s Object Lessons, 128.

Present truth is by definition the “revealed truth” for a specific period of time that is “clearly seen and explained.” The generation living at the time when “present truth” is revealed are held “accountable” to accept that truth or die. The combined truths which make up the “present testing truth” for “this generation,” are represented in “the unfolding of special” truths “in relation to the closing scenes of this earth’s history.” Truth, and therefore “present truth” is typified by the New Testament in relation to the Old Testament. Truth is established upon two witnesses and truth has a beginning and an end, a literal and a spiritual, an ancient and a modern, an alpha and an omega, a first and a last.

Mövcud həqiqət tərif etibarilə müəyyən bir zaman dövrü üçün “aydın şəkildə görünən və izah edilən” “açılmış həqiqət”dir. “Mövcud həqiqət”in aşkar edildiyi zamanda yaşayan nəsil həmin həqiqəti qəbul etməyə “məsul” tutulur, əks halda ölür. “Bu nəsil” üçün “indiki sınaq həqiqəti”ni təşkil edən birləşmiş həqiqətlər, “bu yer üzünün tarixinin son səhnələri ilə əlaqədar olaraq” “xüsusi” həqiqətlərin “açılması” ilə təmsil olunur. Həqiqət, və buna görə də “mövcud həqiqət”, Əhdi-Cədidin Əhdi-Ətiqə münasibəti ilə simvolizə edilir. Həqiqət iki şahid üzərində təsbit olunur və həqiqətin bir başlanğıcı və bir sonu, bir hərfi və bir ruhani tərəfi, bir qədimi və bir müasiri, bir alfası və bir omeqası, bir birincisi və bir sonuncusu vardır.

The Millerite foundation of the first angel’s message is the “old” in relation to the “present truth” message of the third angel. Those who are “rejecting the Old,” “virtually reject the New” for both are parts of an inseparable whole.”

Birinci mələyin xəbərinin Millerçi təməli, üçüncü mələyin “indiki həqiqət” xəbərinə münasibətdə “köhnə”dir. “Köhnəni rədd edənlər” “əslində yenini də rədd edirlər”, çünki hər ikisi ayrılmaz bir bütövün hissələridir.

> “I saw the necessity of the messengers, especially, watching and checking all fanaticism wherever they might see it rise. Satan is pressing in on every side, and unless we watch for him, and have our eyes open to his devices and snares, and have on the whole armor of God, the fiery darts of the wicked will hit us. There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> “Mən elçilərin, xüsusilə də, fanatizmin harada baş qaldırdığını görsələr, onu izləyib yoxlamalarının zəruriliyini gördüm. Şeytan hər tərəfdən hücuma keçir və əgər biz onu güdməsək, onun hiylələrinə və tələlərinə qarşı gözlərimiz açıq olmasa, və Allahın bütün zirehini geyinməsək, şərin alovlu oxları bizə dəyəcəkdir. Allahın Kəlamında çoxlu qiymətli həqiqətlər vardır, lakin sürünün indi ehtiyac duyduğu məhz ‘indiki həqiqət’dir. Mən elçilərin indiki həqiqətin mühüm məqamlarından uzaqlaşıb sürünü birləşdirməyə və canı təqdis etməyə yönəlməyən mövzular üzərində dayanmasının təhlükəsini gördüm. Şeytan burada davaya zərər vurmaq üçün mümkün olan hər bir üstünlükdən istifadə edəcəkdir.

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “Lakin 2300 günlə əlaqədar olan məbəd, Allahın əmrləri və İsanın imanı kimi mövzular keçmiş Advent hərəkatını izah etmək, indiki mövqeyimizin nə olduğunu göstərmək, şübhə edənlərin imanını möhkəmləndirmək və izzətli gələcəyə yəqinlik vermək üçün tamamilə münasibdir. Mən tez-tez görmüşəm ki, elçilərin üzərində dayanmalı olduqları başlıca mövzular bunlar idi.” Early Writings, 63.

The “sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus” are the key to explain the “past Advent movement” of the Millerites and in so doing, to explain “perfectly” “what our present position is.” Those who are “doubting” the “past Advent movement,” are “doubting” what gives “certainty to the glorious future.” What gives certainty to the future is the past.

“2300 gün”, Allahın əmrləri və İsanın imanı ilə əlaqədar olan “müqəddəs məkan”, Millerçilərin “keçmiş Advent hərəkatı”nı izah etməyin və bununla da “indiki mövqeyimizin nə olduğunu” “tam şəkildə” açıqlamağın açarıdır. “Keçmiş Advent hərəkatı”na “şübhə edənlər”, “əzəmətli gələcəyə yəqinlik verən” şeyə “şübhə edirlər”. Gələcəyə yəqinlik verən şey keçmişdir.

The book of Joel is a message of present testing truth. This is confirmed by multiple witnesses. Joel is identified as “present truth” by the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus.

Yoel kitabı indiki sınaq həqiqətinin bir xəbəridir. Bu, çoxsaylı şahidlər tərəfindən təsdiqlənir. Yoel, Peyğəmbərlik Ruhu tərəfindən “indiki həqiqət” kimi müəyyən edilir; bu isə Vəhy kitabında Yəhyanın bildirdiyinə görə İsanın şəhadətidir.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Revelation 1:1, 2.

> İsa Məsihin Vəhyi; Allah bunu Ona verdi ki, tezliklə baş verməli olan şeyləri Öz qullarına göstərsin; və O da bunu Öz mələyi vasitəsilə Öz qulu Yəhyaya göndərib bildirdi. O da Allahın kəlamına, İsa Məsihin şəhadətinə və gördüyü hər şeyə şəhadət etdi. Vəhy 1:1, 2.

The “testimony” of John (which he bore “record of”), was portrayed in three parts. He recorded the “word of God,” the “testimony of Jesus” and the “things that he saw.” In the first two verses of Revelation, John represents one who has been given the gift of the “spirit of prophecy.” That gift includes a special revelation of God’s Word, and it also includes special revelations conveyed to the prophet through the words of Christ; (either by Christ directly or through his angelic representatives) and the gift also includes truth presented through the medium of dreams and visions. The spirit of prophecy is the testimony of Christ which is conveyed to the prophet and it bears the same authority as if an angel or Christ spoke the words.

Yəhyanın “şəhadəti” (onun “şəhadət verdiyi” şey), üç hissədə təsvir olunmuşdur. O, “Allahın sözünü”, “İsanın şəhadətini” və “gördüyü şeyləri” qeydə almışdır. Vəhy kitabının ilk iki ayəsində Yəhya, “peyğəmbərlik ruhu” ənamı verilmiş bir şəxs kimi təqdim olunur. Bu ənam Allahın Kəlamının xüsusi vəhyini əhatə edir və həmçinin Məsihin sözləri vasitəsilə peyğəmbərə çatdırılan xüsusi vəhyləri də əhatə edir; (istər birbaşa Məsih tərəfindən, istərsə də Onun mələklərdən olan nümayəndələri vasitəsilə) və bu ənam yuxular və görüntülər vasitəsilə təqdim olunan həqiqəti də əhatə edir. Peyğəmbərlik ruhu, peyğəmbərə çatdırılan Məsihin şəhadətidir və mələk və ya Məsih bu sözləri söyləmiş olsaydı, hansı səlahiyyətə malik olardısa, həmin şəhadət də eyni səlahiyyəti daşıyır.

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> Və mən ona səcdə etmək üçün ayaqları önünə yıxıldım. O isə mənə dedi: “Bunu etmə! Mən səninlə və İsanın şəhadətinə malik olan qardaşlarınla birlikdə bir qulam. Allaha səcdə et; çünki İsanın şəhadəti peyğəmbərlik ruhudur”. Vəhy 19:10.

Gabriel identifies that he is a fellowservant with John, and he is not to be worshipped. Gabriel also identifies that the “brethren” that are represented by John “have the testimony of Jesus,” which is the “spirit of prophecy.” The “brethren” which John represents are the one hundred and forty-four thousand, and the brethren all have the “spirit of prophecy.”

Cəbrail özünün Yəhya ilə birlikdə qul olduğunu bildirir və ona səcdə edilməməlidir. Cəbrail həmçinin bildirir ki, Yəhyanın təmsil etdiyi “qardaşlar” “İsanın şəhadətinə malikdirlər”; bu isə “peyğəmbərlik ruhu”dur. Yəhyanın təmsil etdiyi “qardaşlar” yüz qırx dörd min nəfərdir və qardaşların hamısında “peyğəmbərlik ruhu” vardır.

> “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.

> “Onlar səhər tezdən qalxıb Tekoa çölünə doğru yola düşdülər; yola çıxarkən Yehoşafat ayağa qalxıb dedi: Ey Yəhuda və Yerusəlim sakinləri, məni dinləyin; Allahınız Rəbbə iman edin, beləliklə möhkəmlənəcəksiniz; Onun peyğəmbərlərinə iman edin, beləliklə müvəffəq olacaqsınız. 2 Salnamələr 20:20.”

> “‘Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’

> “Rəbbiniz olan Allaha iman edin ki, möhkəmlənəsiniz; Onun peyğəmbərlərinə iman edin ki, uğur qazanasınız.”

> “Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’

> “Yeşaya 8:20. ‘Qanuna və şəhadətə! Əgər onlar bu sözə görə danışmırlarsa, bunun səbəbi onlarda nurun olmamasıdır.’ Burada Allahın xalqının qarşısına iki mətn qoyulur: müvəffəqiyyət üçün iki şərt. Bilavasitə Yehovanın Özünün söylədiyi qanun və peyğəmbərlik ruhu, Onun xalqına hər bir təcrübədə yol göstərmək üçün hikmətin iki mənbəyidir. Qanunun Təkrarı 4:6. ‘Bu sizin hikmətiniz və anlayışınızdır xalqların gözündə; onlar deyəcəklər: Həqiqətən, bu böyük millət hikmətli və anlayışlı bir xalqdır.’”

> “The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.

> “Allahın qanunu ilə Peyğəmbərlik Ruhu kilsəyə yol göstərmək və ona nəsihət vermək üçün əl-ələ verir; və kilsə Onun qanununa itaət etməklə bunu nə vaxt qəbul etmişdirsə, həqiqət yolunda ona bələdçilik etmək üçün peyğəmbərlik ruhu göndərilmişdir.

> “Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.

> “Vəhy 12:17. ‘Və əjdaha qadına qəzəbləndi və Allahın əmrlərini yerinə yetirən, İsa Məsihin şəhadətinə malik olan onun nəslinin qalığı ilə döyüşmək üçün getdi.’ Bu peyğəmbərlik açıq surətdə göstərir ki, qalıq kilsə Öz qanununda Allahı tanıyacaq və peyğəmbərlik ənamına malik olacaqdır. Allahın qanununa itaət və peyğəmbərlik ruhu həmişə Allahın həqiqi xalqını fərqləndirmişdir və sınaq adətən indiki təzahürlər əsasında verilir.”

> “In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.

> “Yeremyanın günlərində xalq Musanın, İlyasın və Elişanın xəbərinə dair heç bir şübhə etmirdi, lakin Allah tərəfindən Yeremyaya göndərilmiş xəbəri şübhə altına alır və onu bir kənara qoyurdular; nəhayət onun təsiri və qüvvəsi puça çıxdı və Allahın onları əsarətə aparmasından başqa heç bir çarə qalmadı.

> “Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.

> Eynilə Məsihin günlərində də xalq Yeremyanın xəbərinin həqiqi olduğunu öyrənmişdi və özlərini buna inandırmışdılar ki, əgər atalarının günlərində yaşamış olsaydılar, onun xəbərini qəbul edərdilər; lakin eyni zamanda bütün peyğəmbərlərin haqqında yazmış olduqları Məsihin xəbərini rədd edirdilər.

> “As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.

> “Üçüncü mələyin xəbəri dünyada meydana çıxdığı zaman və Allahın qanununu kilsəyə onun kamilliyi və qüdrəti içində açıqlamalı olduğu kimi, peyğəmbərlik ənamı da dərhal bərpa olundu. Bu ənam bu xəbərin inkişaf etdirilməsində və irəli aparılmasında çox mühüm rol oynamışdır.

> “As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 33, 34.

> “Müqəddəs Yazıların şərhləri və əmək üsulları ilə bağlı, xəbərə iman edənlərin etiqadını sarsıtmağa və işdə ayrılığa səbəb olmağa yönəlmiş fikir ayrılıqları yarandıqda, peyğəmbərlik ruhu həmişə vəziyyətə işıq salmışdır. O, həmişə imanlılar cəmiyyətinə düşüncə birliyi və fəaliyyət ahəngi gətirmişdir. Xəbərin inkişafı və işin böyüməsi prosesində baş vermiş hər bir böhranda Allahın qanununa və peyğəmbərlik Ruhunun işığına sarsılmaz sədaqətlə bağlı qalanlar zəfər çalmış, iş də onların əlində tərəqqi etmişdir.” Loma Linda Messages, 33, 34.

The book of Joel is directly identified as “present truth” within the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus. It is also endorsed directly within the Word of God. Both the Bible and Spirit of Prophecy directly apply the book of Joel to the last days.

Yoel kitabı Peyğəmbərlik Ruhu daxilində birbaşa “hazırkı həqiqət” kimi müəyyən edilir; Vəhy kitabında Yəhyanın bildirdiyinə görə bu, İsanın şəhadətidir. O, həmçinin Allahın Kəlamı daxilində də birbaşa təsdiq olunur. Həm Müqəddəs Kitab, həm də Peyğəmbərlik Ruhu Yoel kitabını birbaşa son günlərə tətbiq edir.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. …

> “Qədim peyğəmbərlərin hər biri daha çox öz dövrləri üçün deyil, bizim dövrümüz üçün danışmışdır; belə ki, onların peyğəmbərlik etməsi bizim üçün qüvvədədir. ‘Bütün bunlar onlara ibrət olsun deyə baş verdi və axır zamanlara çatmış bizlərə nəsihət üçün yazıldı.’ 1 Korinflilərə 10:11. ‘Onlara vəhy olundu ki, onlar bu şeylərlə özlərinə deyil, bizə xidmət edirdilər; həmin şeylər indi sizə göydən göndərilmiş Müqəddəs Ruh vasitəsilə sizə Müjdəni təbliğ etmiş olanlar tərəfindən xəbər verildi; mələklər də bu şeylərə nəzər salmağı arzulayırlar.’ 1 Peter 1:12. …”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Müqəddəs Kitab öz xəzinələrini bu son nəsil üçün toplamış və bir yerə bağlamışdır. Köhnə Əhd tarixinin bütün böyük hadisələri və təntənəli gedişatları bu son günlərdə kilsədə təkrarlanmışdır və təkrarlanmaqdadır.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The prophecy of Joel is “in force” “upon” those “whom the ends of the world are come.” “In force” is simply emphasizing that “present truth” is always a test, and those who fail the test are represented by such biblical characters as Judas.

Yoelin peyğəmbərliyi “dünyanın sonlarının yetişdiyi” şəxslərin “üzərində” “qüvvədədir”. “Qüvvədədir” ifadəsi sadəcə olaraq vurğulayır ki, “hazırkı həqiqət” həmişə bir sınaqdır və bu sınaqdan uğursuz çıxanlar Yahuda kimi müqəddəs kitab qəhrəmanları ilə təmsil olunurlar.

> “Lesson after lesson fell unheeded on the ears of Judas. How many today follow in his steps. In the light of God’s law, selfish men see their evil characters, but fail to make the required reformation, and go on from one state of sin to another.

> “Yəhudanın qulaqları üzərinə dərs ardınca dərs düşürdü, lakin onlara məhəl qoyulmurdu. Bu gün nə qədər insan onun addımları ilə gedir. Allahın qanununun işığında eqoist adamlar öz pis xarakterlərini görürlər, lakin tələb olunan islahatı həyata keçirmirlər və bir günah halından digərinə keçib getməyə davam edirlər.

> “The lessons of Christ are applicable to our own time and generation. He said, ‘Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word.’ The same testimony is brought to us in these last days as was brought to Judas. The same lessons which he failed to make practical in his life come to men who hear, and yet make a like failure, because they do not put away their sin.” Review and Herald, March 17, 1891.

> “Məsihin dərsləri bizim öz dövrümüzə və nəslimizə də aiddir. O dedi: «Mən təkcə bunlar üçün dua etmirəm, onların sözü vasitəsilə Mənə iman edəcəklər üçün də dua edirəm». Yəhudaya gətirilmiş eyni şəhadət bu son günlərdə bizə də gətirilir. Onun həyatında əməli surətdə tətbiq edə bilmədiyi həmin dərslər eşidən insanlara da gəlir, lakin onlar da öz günahlarını kənara qoymadıqları üçün bənzər şəkildə uğursuzluğa düçar olurlar.” Review and Herald, 17 mart 1891.

John throughout the book of Revelation typifies God’s last day people, and in being banished to Patmos John represents those who are persecuted in the Sunday law crisis. He states why he was incarcerated.

Yəhya Vəhy kitabı boyunca Allahın axır zaman xalqını təmsil edir və Patmosa sürgün edilməsində Yəhya bazar günü qanunu böhranında təqib olunanları təmsil edir. O, niyə həbs olunduğunu bildirir.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> Mən Yəhya, sizin həm qardaşınız, həm də İsa Məsihdə əziyyətdə, padşahlıqda və səbirdə şərik olan, Allahın kəlamına və İsa Məsihin şəhadətinə görə Patmos adlanan adada idim. Vəhy 1:9.

John was persecuted for the Bible and the Spirit of Prophecy. Why are the one hundred and forty-four thousand persecuted because of the Spirit of Prophecy? The first truth the prophet Joel identifies is the apostasy of the Seventh-day Adventist church. When the apostle Peter identified that Pentecost was a fulfillment of the book of Joel, Peter did so in response to the Jews attacking the manifestation of “tongues.” The Jews, who then typified Seventh-day Adventists in the last days, were arguing that Peter and those proclaiming the message were “drunk.” Seventh-day Adventists will fight against the message of the latter rain as did the Jews of Peter’s time. They do so for those who are proclaiming the “present truth” testing message of the latter rain have the “old” foundational truths, for new truth is always based upon old truth. Jeremiah called for God’s people in the time of the latter rain to walk in the old paths and hearken to the sound of the watchman’s trumpet, but they refuse. The foundational “old” truth message is symbolically represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six, which sets forth the covenant relationship in terms of the Sabbath for the land.

Yəhya Müqəddəs Kitaba və Peyğəmbərlik Ruhuna görə təqib olunurdu. Nə üçün yüz qırx dörd minlik də Peyğəmbərlik Ruhuna görə təqib olunur? Peyğəmbər Yoelin müəyyən etdiyi birinci həqiqət Yeddinci Gün Adventist Kilsəsinin dönüklüyüdür. Həvari Peter Əllinci Günün Yoel kitabının yerinə yetməsi olduğunu müəyyən edəndə, bunu yəhudilərin “dillər” təzahürünə hücum etmələrinə cavab olaraq etdi. O zaman son günlərdəki Yeddinci Gün Adventistlərini təmsil edən yəhudilər iddia edirdilər ki, Peter və xəbəri elan edənlər “sərxoşdurlar”. Yeddinci Gün Adventistləri Peterin dövrünün yəhudiləri kimi son yağışın xəbərinə qarşı mübarizə aparacaqlar. Onlar bunu ona görə edirlər ki, son yağışın “indiki həqiqət” sınaq xəbərini elan edənlər “köhnə” təməl həqiqətlərə malikdirlər; çünki yeni həqiqət həmişə köhnə həqiqət üzərində qurulur. Yeremya son yağış zamanında Allahın xalqını köhnə yollarda yeriməyə və gözətçinin şeypur səsinə qulaq asmağa çağırdı, lakin onlar imtina edirlər. Təməl təşkil edən “köhnə” həqiqət xəbəri rəmzi olaraq Levililər iyirmi altının “yeddi dəfə”si ilə təmsil olunur; bu, əhd münasibətini torpaq üçün Şənbə baxımından ortaya qoyur.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> “Mən gördüm ki, adlı-sanlı kilsə və adlı-sanlı Adventistlər, Yəhuda kimi, həqiqətə qarşı çıxmaq üçün onların nüfuzunu əldə etmək məqsədilə bizi katoliklərə satacaqlar. O zaman müqəddəslər gözə çarpmayan, katoliklər arasında az tanınan bir xalq olacaq; lakin imanımızı və adətlərimizi bilən kilsələr və adlı-sanlı Adventistlər (çünki Şənbəyə görə bizə nifrət edirdilər, çünki onu təkzib edə bilmirdilər) müqəddəslərə xəyanət edəcək və onları xalqın təsisatlarına məhəl qoymayanlar kimi katoliklərə xəbər verəcəklər; yəni, onlar Şənbəni saxlayır və bazar gününə məhəl qoymurlar.”

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> “Sonra katoliklər protestantlara irəli getməyi tapşıracaq və belə bir fərman verəcəklər ki, həftənin yeddinci günü əvəzinə birinci gününü saxlamayanların hamısı öldürülsün. Və sayı çox olan katoliklər protestantların tərəfində duracaqlar. Katoliklər öz qüdrətlərini vəhşi heyvanın surətinə verəcəklər. Protestanlar isə öz analarının onlardan əvvəl etdiyi kimi, müqəddəsləri məhv etmək üçün fəaliyyət göstərəcəklər. Lakin onların fərmanı nəticə verməzdən və ya bəhrə gətirməzdən əvvəl, müqəddəslər Allahın Səsi ilə xilas ediləcəklər.” Spalding and Magan, 1, 2.

Twice Sister White identifies the “nominal church” and the “nominal Adventists,” while drawing a distinction between the two “nominal groups” and the “Catholics.” The “nominal church” and the “nominal Adventists,” “hated” those represented by Peter and John “on account of the Sabbath, for they could not refute it.” The nominal church and Catholics cannot “refute” the seventh-day Sabbath truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is the Sabbath commandment of the land. The nominal church and Catholics cannot “refute” the fact that the seventh-day Sabbath is a “foundational” biblical truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the fact that the “seven times” of Leviticus twenty-six is a “foundational” Millerite truth.

Bacı Uayt iki dəfə “nominal kilsə”ni və “nominal Adventistlər”i müəyyən edir, eyni zamanda bu iki “nominal qrup” ilə “katoliklər” arasında fərq qoyur. “Nominal kilsə” və “nominal Adventistlər” Peter və Yəhya ilə təmsil olunanlara “Şənbə gününə görə nifrət edirdilər, çünki onu təkzib edə bilmirdilər.” Nominal kilsə və katoliklər yeddinci gün Şənbəsi həqiqətini “təkzib” edə bilmirlər və “nominal Adventistlər” Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”ı təkzib edə bilmirlər; bu, torpaqla bağlı Şənbə əmridir. Nominal kilsə və katoliklər yeddinci gün Şənbəsinin Müqəddəs Kitaba əsaslanan “təməl” bir həqiqət olması faktını “təkzib” edə bilmirlər və “nominal Adventistlər” Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”ın Millerçi “təməl” bir həqiqət olması faktını “təkzib” edə bilmirlər.

John’s captivity on Patmos represents the one hundred and forty-four thousand who uphold both the Bible and the Spirit of Prophecy, and who are especially persecuted from outside over the seventh-day Sabbath and persecuted from inside over the seventh-year Sabbath for the land. For this reason, John’s testimony of why he was being persecuted in verse nine is followed with verse ten’s Sabbath and the message from the past (“behind”) from the “great voice” as of a “trumpet.”

Yəhyanın Patmosdakı əsarəti həm Müqəddəs Kitabı, həm də Peyğəmbərlik Ruhunu müdafiə edən yüz qırx dörd mini təmsil edir; onlar xüsusilə yeddinci gün Şənbəsinə görə kənardan, torpaq üçün nəzərdə tutulan yeddinci il Şənbəsinə görə isə daxildən təqib olunurlar. Buna görə də, doqquzuncu ayədə Yəhyanın nə üçün təqib olunduğuna dair şəhadətindən sonra onuncu ayədə Şənbə və “böyük səs”dən, sanki “sur” kimi, keçmişdən (“arxadan”) gələn xəbər təqdim olunur.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:9, 10.

> Mən, həm də sizin qardaşınız, İsa Məsihin müsibətində, Padşahlığında və səbrində sizinlə şərik olan Yəhya, Allahın kəlamına və İsa Məsihin şəhadətinə görə Patmos adlanan adada idim. Rəbbin günündə Ruhda idim və arxamdan şeypur səsi kimi gur bir səs eşitdim. Vəhy 1:9, 10.

John represents those who at 9/11 heard the trumpet voice of the angel of Revelation eighteen calling for God’s people to return to Jeremiah’s “old paths.” That great voice was also the warning of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Yəhya 11 sentyabrda Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin Allahın xalqını Yeremyanın “qədim yollar”ına qayıtmağa çağıran şeypur səsini eşidənləri təmsil edir. O böyük səs həm də yeddinci şeypurun xəbərdarlığı idi; o, eyni zamanda üçüncü vaydır.

Sister White recorded that the “Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation.” The book of Joel is one of the biblical “treasures” that is present truth in the “last days.” At the time of Pentecost Peter identified that it was the book of Joel that was then being fulfilled. Peter, as with Joel, “spoke less for” the time period of Pentecost than for our “time.” The time period of Pentecost was the early rain for the Christian Dispensation. Pentecost marks the beginning of the Christian Dispensation, and in so doing it illustrates the end of the Christian Dispensation. The end of the Christian Dispensation is the time of the latter rain as typified by Pentecost. Peter is therefore a symbol of God’s people in the end of the Christian Dispensation who identify the fulfillment of the outpouring of the Holy Spirit by employing the book of Joel to do so.

Bacı Uayt qeyd etmişdir ki, “Müqəddəs Kitab öz xəzinələrini bu son nəsil üçün toplamış və bir yerə bağlamışdır.” Yoel kitabı “axır günlər”də mövcud olan indiki həqiqət olan biblical “xəzinələr”dən biridir. Pentikost zamanı Peter o vaxt yerinə yetirilən məhz Yoel kitabı olduğunu müəyyən etdi. Peter, Yoellə olduğu kimi, Pentikost dövrü üçün olduğundan daha az bizim “zamanımız” üçün “danışdı”. Pentikost dövrü Xristian İqtisadiyyatı üçün erkən yağış idi. Pentikost Xristian İqtisadiyyatının başlanğıcını göstərir və bununla da Xristian İqtisadiyyatının sonunu təsvir edir. Xristian İqtisadiyyatının sonu, Pentikostla əvvəlcədən göstərildiyi kimi, son yağış zamanıdır. Buna görə Peter, bunu etmək üçün Yoel kitabından istifadə etməklə Müqəddəs Ruhun tökülməsinin yerinə yetməsini müəyyən edən Xristian İqtisadiyyatının sonundakı Allah xalqının rəmzidir.

> But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel; And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams: And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit; and they shall prophesy: And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath; blood, and fire, and vapour of smoke: The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before that great and notable day of the Lord come: And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved. Acts 2:14–21.

> Lakin Peter on bir nəfərlə birlikdə ayağa qalxıb səsini ucaltdı və onlara dedi: “Ey Yəhudeya kişiləri və Yerusəlimdə yaşayanların hamısı, bu sizə məlum olsun və sözlərimə qulaq asın. Çünki bunlar, sizin güman etdiyiniz kimi, sərxoş deyillər; axı günün yalnız üçüncü saatıdır. Lakin bu, peyğəmbər Yoel vasitəsilə deyilmiş o sözdür: ‘Allah buyurur: Axır günlərdə Öz Ruhumdan bütün bəşər üzərinə tökəcəyəm; oğullarınız və qızlarınız peyğəmbərlik edəcək, cavanlarınız görüntülər görəcək, qocalarınız yuxular görəcək. Hətta o günlərdə qul və cariyələrimin də üzərinə Öz Ruhumdan tökəcəyəm; onlar da peyğəmbərlik edəcəklər. Yuxarıda, göydə möcüzələr və aşağıda, yer üzündə əlamətlər göstərəcəyəm: qan, od və tüstü buxarı. Rəbbin böyük və əzəmətli günü gəlməzdən əvvəl günəş qaranlığa, ay isə qana çevriləcək. Və belə olacaq ki, Rəbbin adını çağıran hər kəs xilas olacaq.’ Həvarilərin İşləri 2:14–21.

To be a successful student of prophecy requires a settled understanding that the end of the world is illustrated “line upon line” within the historical narrative of Scripture. Connected with this truth is that the prophets themselves represent God’s people in the last days. Joel places his book in the last days for it announces the approach of the “day of the Lord.”

Peyğəmbərlik sahəsində müvəffəqiyyətli bir tədqiqatçı olmaq üçün Müqəddəs Yazıların tarixi nəqlində dünyanın sonunun “sətir-sətir” təsvir olunduğuna dair qəti bir anlayış tələb olunur. Bu həqiqətlə bağlı olan budur ki, peyğəmbərlərin özləri son günlərdə Allahın xalqını təmsil edirlər. Yoel öz kitabını son günlərə yerləşdirir, çünki o, “Rəbbin günü”nün yaxınlaşdığını bəyan edir.

> Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in my holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the Lord cometh, for it is nigh at hand. Joel 2:1.

> Sionda şeypur çalın və müqəddəs dağımda həyəcan təbili vurun; qoy ölkənin bütün sakinləri titrəsin; çünki Rəbbin günü gəlir, çünki o yaxındır. Yoel 2:1.

A “trumpet” as a symbol, among other meanings, represents a warning message. As a symbol a trumpet may represent a period of time or a point in time, or both—based upon context. A trumpet also represents judgment. The feast of trumpets, ten days before the Day of Atonement was a warning of approaching judgment.

“Şeypur” bir rəmz olaraq, digər mənaları ilə yanaşı, xəbərdarlıq ismarıcını təmsil edir. Rəmz kimi şeypur, kontekstə əsasən, bir zaman dövrünü və ya müəyyən bir vaxt nöqtəsini, yaxud hər ikisini təmsil edə bilər. Şeypur həmçinin mühakiməni təmsil edir. Kəffarə Günündən on gün əvvəl olan Şeypurlar bayramı yaxınlaşan mühakimə barədə bir xəbərdarlıq idi.

The “day of the Lord” represents either a point in time or a period of time, based upon the context of the passage where the “day of the Lord” is employed. The “day of the Lord” can be a symbol of the executive judgment represented as the seven last plagues, or it can be the executive judgment at the end of the thousand-year millennium. In either case, the trumpet is identifying God’s executive judgment. The “day of the Lord” therefore can represent the point where God’s punishment is delivered or the period of time when God’s punishments are delivered.

“Rəbbin günü” ifadəsi, onun işlədildiyi parçanın məzmunundan asılı olaraq, ya müəyyən bir zaman nöqtəsini, ya da bir zaman dövrünü ifadə edir. “Rəbbin günü” ya son yeddi bəla ilə təmsil olunan icraedici hökmün simvolu ola bilər, ya da minillik dövrün sonundakı icraedici hökm ola bilər. Hər iki halda, şeypur Allahın icraedici hökmünü müəyyən edir. Buna görə də “Rəbbin günü” ya Allahın cəzasının icra olunduğu nöqtəni, ya da Allahın cəzalarının icra olunduğu zaman dövrünü təmsil edə bilər.

A “trumpet” as with the “day of the Lord” can represent a point and a period of time as witnessed to in the historical points and periods represented by the seven trumpets of Revelation eight and nine. The “day of the Lord” that Joel is representing with the “trumpet” that is to be blown—is both a point in time and also a period of time which begins when the judgment of the dead ended and the judgment of the living began. On 9/11, a trumpet was blown marking the arrival of the judgment of the living as a point in time, and also marking 9/11 as the beginning of the period of the judgment of the living.

“Rəbbin günü”ndə olduğu kimi, “sur” da Vəhyin səkkizinci və doqquzuncu fəsillərindəki yeddi surun təmsil etdiyi tarixi anlar və dövrlərdən göründüyü üzrə, həm bir anı, həm də bir zaman dövrünü ifadə edə bilər. Yoelin çalınmalı olan “sur” ilə təmsil etdiyi “Rəbbin günü” — həm zaman daxilində müəyyən bir andır, həm də ölülərin mühakiməsi başa çatdıqda və dirilərin mühakiməsi başladıqda başlayan bir zaman dövrüdür. 11 sentyabrda bir sur çalındı; bu, dirilərin mühakiməsinin zaman daxilində müəyyən bir an kimi gəlişini göstərdi və eyni zamanda 11 sentyabrı dirilərin mühakiməsi dövrünün başlanğıcı kimi qeyd etdi.

> Therefore also now, saith the Lord, turn ye even to me with all your heart, and with fasting, and with weeping, and with mourning: And rend your heart, and not your garments, and turn unto the Lord your God: for he is gracious and merciful, slow to anger, and of great kindness, and repenteth him of the evil. Who knoweth if he will return and repent, and leave a blessing behind him; even a meat offering and a drink offering unto the Lord your God? Blow the trumpet in Zion, sanctify a fast, call a solemn assembly. Joel 2:12–15.

> Buna görə də indi də, Rəbb belə deyir: bütün ürəyinizlə, orucla, ağlamaqla və yasla Mənə dönün; ürəyinizi yırtın, paltarlarınızı deyil, və Allahınız Rəbbə dönün; çünki O, lütfkardır və mərhəmətlidir, qəzəblənməyə ləngdir, məhəbbəti böyükdür və bəladan dönər. Kim bilir, bəlkə O dönər və fikrini dəyişər, arxasınca da bərəkət qoyar; Allahınız Rəbbə təqdim ediləcək taxıl təqdiməsi və içki təqdiməsi. Sionda şeypur çalın, orucu müqəddəs sayın, təntənəli yığıncaq çağırın. Yoel 2:12–15.

This is the second time Joel commands that a trumpet be blown. The “trumpets” in Joel are both warnings of the approaching executive judgment of the seven last plagues, and are set within the context of the Laodicean call for repentance and the imminent close of probation.

Bu, Yoelin şeypur çalınmasını əmr etdiyi ikinci haldır. Yoeldəki “şeypurlar” həm yaxınlaşmaqda olan son yeddi bəlanın icraedici hökmü barədə xəbərdarlıqlardır, həm də Laodikeyaya yönəlmiş tövbə çağırışı və sınaq müddətinin yaxın bağlanması kontekstində yer alır.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Ucadan hayqır, əsirgəmə, səsini şeypur kimi ucaldıb xalqıma onların üsyanını, Yaqubun evinə isə onların günahlarını göstər. Yeşaya 58:1.

Isaiah, Joel, John and Peter are all representing the one hundred and forty-four thousand of the last days, as does Jeremiah who identifies when the trumpet is to be sounded.

Yeşaya, Yoel, Yəhya və Peterin hamısı son günlərin yüz qırx dörd minini təmsil edir; nə vaxt şeypurun çalınmalı olduğunu göstərən Yeremya da belədir.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim cığırları soruşun: yaxşı yol haradadırsa, onda yeriyin; və canlarınız üçün rahatlıq tapacaqsınız. Lakin onlar dedilər: “Biz onda yeriməyəcəyik.” Mən sizin üzərinizə gözətçilər də qoydum və dedim: “Şeypur səsinə qulaq asın.” Lakin onlar dedilər: “Biz qulaq asmayacağıq.” Yeremya 6:16, 17.

The trumpet sounded in these last days at 9/11, and the latter rain then began to fall upon those who chose the good way and walked therein. It is then that the angel of Revelation eighteen descended.

Bu axır günlərdə şeypur 9/11-də səsləndi və bundan sonra yaxşı yolu seçib onda yeriyənlərin üzərinə son yağış yağmağa başladı. Məhz o zaman Vəhy on səkkizinci fəslin mələyi endi.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “Axırıncı yağış Allahın xalqının üzərinə yağmalıdır. Qüdrətli bir mələk göydən enməlidir və bütün yer üzü onun izzəti ilə işıqlanmalıdır.” Review and Herald, 21 aprel 1891.

When the great buildings of New York were brought down on 9/11, the mighty angel descended and the latter rain began to fall.

Nyu-Yorkun böyük binaları 11 sentyabrda yerlə-yeksan edildikdə, qüdrətli mələk endi və son yağış yağmağa başladı.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “İndi mənim Nyu-Yorkun nəhəng bir gelgit dalğası ilə süpürülüb aparılacağını bəyan etdiyim barədə sözmü yayılır? Mən bunu heç vaxt deməmişəm. Mən demişəm ki, orada mərtəbə-mərtəbə ucalan böyük binalara baxarkən belə dedim: ‘Rəbb yeri dəhşətli surətdə sarsıtmaq üçün qalxdığı zaman nə qədər müdhiş səhnələr baş verəcək! O zaman Vəhy 18:1–3 ayələrinin sözləri yerinə yetəcək.’ Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin hamısı yer üzünün başına gələcək şeylər barədə bir xəbərdarlıqdır. Lakin Nyu-Yorkun başına konkret olaraq nələrin gələcəyi barədə mənə ayrıca bir nur verilməmişdir; yalnız bunu bilirəm ki, bir gün oradakı böyük binalar Allahın qüdrətinin döndərib alt-üst etməsi ilə yıxılacaq. Mənə verilən nurdan bilirəm ki, dünyada məhvetmə vardır. Rəbbdən gələn bir söz, Onun qüdrətli gücünün bir toxunuşu, və bu nəhəng tikililər uçub dağılacaq. Elə səhnələr baş verəcək ki, onların dəhşətini təsəvvür belə edə bilmərik.” Review and Herald, 5 iyul 1906.

On 9/11 the latter rain began to sprinkle in advance of its full outpouring at the Sunday law.

11 sentyabrda bazar günü qanunu zamanı tam tökülməsindən əvvəl sonuncu yağış çilələnməyə başladı.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611, 612.

> “Müjdənin böyük işi, onun başlanğıcını səciyyələndirən Allahın qüdrətinin təzahüründən daha az bir təzahürlə başa çatmamalıdır. Müjdənin başlanğıcında erkən yağışın tökülməsində yerinə yetmiş peyğəmbərliklər, onun sonunda son yağışda yenidən yerinə yetməlidir. Həvari Peterin belə deyərkən intizarla gözlədiyi ‘təravət zamanları’ budur: ‘Buna görə də tövbə edin və dönün ki, günahlarınız silinsin, belə ki, Rəbbin hüzurundan təravət zamanları gəlsin; və O, İsanı göndərəcək.’ Həvarilərin İşləri 3:19, 20.” Böyük Mübarizə, 611, 612.

The perfect fulfillment of the “times of refreshing” occurs when you are living, for the warning is to “repent,” which is impossible to do if you are dead. The “times of refreshing” arrives when the “sins” of living souls might still be “blotted out”. The “times of refreshing” began on 9/11, thus identifying the beginning of the judgment of the living. Pentecost is repeated at the close of the gospel dispensation. When the “times of refreshing” arrived, the events typified at Pentecost began to repeat.

“Fərahlıq zamanları”nın kamil yerinə yetməsi sən sağ ikən baş verir, çünki xəbərdarlıq “tövbə edin” şəklindədir; ölü olduqda isə bunu etmək qeyri-mümkündür. “Fərahlıq zamanları”, yaşayan canların “günahları”nın hələ də “silinə” biləcəyi vaxt gəlib çatır. “Fərahlıq zamanları” 11 sentyabrda başladı və bununla da dirilərin mühakiməsinin başlanğıcı müəyyən edildi. Pentikost Müjdə dövrünün sonunda təkrarlanır. “Fərahlıq zamanları” gəlib çatdıqda, Pentikostda timsal edilən hadisələr təkrarlanmağa başladı.

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “Əllinci Gün hadisələrinin həmin vaxtdakından da daha böyük qüdrətlə təkrar olunacağı vaxta ciddi bir həsrətlə göz dikirəm. Yəhya deyir: “Mən göydən enən başqa bir mələk gördüm; onun böyük səlahiyyəti var idi; və yer onun izzəti ilə işıqlandı.” O zaman da, Əllinci Gün dövründə olduğu kimi, insanlar həqiqətin onlara, hər kəsin öz dilində söyləndiyini eşidəcəklər.

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “Allah Ona səmimi-qəlbdən xidmət etməyi arzulayan hər bir cana yeni həyat nəfəsi verə bilər, dodaqlara qurbangahdan götürülmüş canlı kömürlə toxuna bilər və onları Onun həmdi ilə fəsahətli edə bilər. Minlərlə səs Allahın Kəlamının ecazkar həqiqətlərini bəyan etmək qüdrəti ilə dolacaqdır. Kəkələyən dil açılacaq, qorxaq olanlar isə həqiqətə cəsarətli şahidlik etmək üçün möhkəmləndiriləcəkdir. Qoy Rəbb Öz xalqına can məbədini hər bir murdarlıqdan təmizləməkdə və Onunla elə sıx bir bağlılığı qoruyub saxlamaqda kömək etsin ki, axır yağış töküləndə onlar ondan pay alanlardan olsunlar.” Review and Herald, 20 iyul 1886.

We will continue in the next article.

Növbəti məqalədə davam edəcəyik.

> And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof.

> Mənimlə danışan mələk yenə gəldi və məni yuxusundan oyadılan bir adam kimi oyatdı. Və mənə dedi: Nə görürsən? Mən dedim: Baxdım və budur, bütünlüklə qızıldan bir şamdan, onun başında bir kasa, üzərində yeddi çıraq və başındakı yeddi çırağa gedən yeddi boru var. Və onun yanında iki zeytun ağacı var idi; biri kasanın sağ tərəfində, o birisi isə sol tərəfində.

> So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord.

> Mən cavab verib mənimlə danışan mələyə dedim: “Bunlar nədir, ağam?” O zaman mənimlə danışan mələk mənə cavab verib dedi: “Bunların nə olduğunu bilmirsənmi?” Mən də dedim: “Xeyr, ağam.”

> Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Zechariah 4:1–6.

> O da mənə cavab verib dedi: “Bu, Rəbbin Zərubabilə olan sözüdür: nə qüdrətlə, nə də güclə, lakin Mənim Ruhumla”, — Ordular Rəbbi belə deyir. Zəkəriyyə 4:1–6.

Back to Articles