Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Six

Daniel Kitabı - Yüz Doxsan Altıncı

Prophetic Parallels and Divine Disappointment: The Revelatory Journey of God’s Last Day People in Revelation 10

Peyğəmbərlik Paralelləri və İlahi Məyusluq: Vəhy 10-da Allahın Axırzaman Xalqının Vəhyedici Səfəri

Author

Jeff Pippenger

Published

April 27, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In chapter ten of Revelation, where the history of the first and second angels’ messages is represented, John, as a symbol of God’s last-day people, was told in advance that there was to be a disappointment in the history he symbolically represented, and that disappointment was the element of the history of the first and second angels that had been sealed up to the Millerites’ understanding, in order to test their faith.

Vəhy kitabının onuncu fəslində, birinci və ikinci mələklərin xəbərlərinin tarixinin təsvir edildiyi yerdə, Allahın son gün xalqının rəmzi olan Yəhyaya əvvəlcədən bildirildi ki, onun rəmzi surətdə təmsil etdiyi tarixin içində bir məyusluq olacaqdı; və həmin məyusluq, onların imanını sınaqdan keçirmək məqsədilə, birinci və ikinci mələklərin tarixinin Millerçilərin anlayışına möhürlənmiş qalmış hissəsi idi.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:8–10.

> Və göydən eşitdiyim səs yenə mənimlə danışıb dedi: Get, dəniz üzərində və yer üzərində duran mələyin əlində açıq olan kiçik kitabı götür. Mən də mələyin yanına gedib ona dedim: Kiçik kitabı mənə ver. O isə mənə dedi: Onu götür və ye; o, qarnını acı edəcək, amma ağzında bal kimi şirin olacaq. Mən də kiçik kitabı mələyin əlindən götürüb yedim; o, ağzımda bal kimi şirin idi; lakin onu yeyən kimi qarnım acı oldu. Vəhy 10:8–10.

In verse ten, John represents the history from August 11, 1840, when the mighty angel descended with a little book in his hand, unto the Great Disappointment on October 22, 1844. Before he symbolically represented that history, he is told by “the voice which” he “heard from heaven” informing him that when he eats the little book, “it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey.” The bitter disappointment is what tested the faith of the Millerites, and it was not best for them to know about that disappointment before it arrived, but John represents the last-day people who are required to know the facts associated with the delineation of events, that are the history of the first and second angels’ message.

Onuncu ayədə Yəhya əlində kiçik kitab olan qüdrətli mələyin endiyi 11 avqust 1840-cı ildən 22 oktyabr 1844-cü ildəki Böyük Məyusluğa qədər olan tarixi təmsil edir. O, bu tarixi simvolik şəkildə təmsil etməzdən əvvəl, göydən eşitdiyi “səs” ona bildirir ki, kiçik kitabı yediyi zaman, “o sənin qarnını acı edəcək, amma ağzında bal kimi şirin olacaq.” Acı məyusluq Millerçilərin imanını sınaqdan keçirən şey idi və o məyusluq gəlməzdən əvvəl onun haqqında bilmələri onlar üçün daha yaxşı deyildi; lakin Yəhya birinci və ikinci mələklərin xəbəri tarixi olan hadisələrin təsvirinə aid faktları bilməsi tələb olunan axırzaman xalqını təmsil edir.

That sacred history identifies that there would be a test brought upon the last-day people, and it would be a test based upon something that it was not best for them to understand in advance of the test, yet it was not the identical experience of the Millerites, though it perfectly aligned with the delineation of events represented by the first and second angel, for the seven thunders also represent, “future events which will be disclosed in their order.”

Həmin müqəddəs tarix göstərir ki, axır günlərin xalqının üzərinə bir sınaq gətiriləcəkdi və bu, elə bir şeyə əsaslanan sınaq olacaqdı ki, sınaqdan əvvəl onu başa düşmək onlar üçün ən yaxşısı deyildi; bununla belə, bu, Millerçilərin eyni təcrübəsi deyildi, hərçənd birinci və ikinci mələklə təmsil olunan hadisələrin təsviri ilə tam uyğunluq təşkil edirdi, çünki yeddi ildırım da “öz ardıcıllığı ilə açıqlanacaq gələcək hadisələri” təmsil edir.

Though required to know the foundational history of the Millerites, God’s last-day people would fulfill the same delineation of events as the Millerites, but what tested the Millerites, that was best for them not to know in advance, would be a different test, that was brought about by an element that was sealed up until the time was at hand for the Lion of the tribe of Judah to unseal the Revelation of Jesus Christ, which occurs in the hidden history of verse forty of Daniel eleven.

Millerçilərin əsas tarixini bilmək tələb olunsa da, Allahın axırzaman xalqı hadisələrin eyni ardıcıllığını Millerçilər kimi yerinə yetirəcəkdi; lakin Millerçiləri sınaqdan keçirən və əvvəlcədən bilməmələrinin onlar üçün daha xeyirli olduğu şeydən fərqli olaraq, onları başqa bir sınaq gözləyirdi; bu sınaq, Yəhuda qəbiləsindən olan Aslanın İsa Məsihin Vəhyini möhürdən açması üçün vaxtın yetişdiyi ana qədər möhürlü qalmış bir ünsür vasitəsilə meydana gətirilmişdi; bu isə Daniel on birin qırxıncı ayəsinin gizli tarixində baş verir.

What was sealed up was designed to test God’s last-day people, and the test would align with the waymark where the Millerites were tested, for whether in the first fulfillment in Millerite history or the last fulfillment of the last days, the seven thunders was “a delineation of events” “that would be disclosed in their order.”

Möhürlənmiş olan şey Allahın axır günlərdəki xalqını sınaqdan keçirmək üçün nəzərdə tutulmuşdu və bu sınaq Millerçilərin sınandığı yol nişanı ilə uyğunlaşacaqdı; çünki istər Millerçi tarixindəki ilk yerinə yetmədə, istərsə də axır günlərin son yerinə yetməsində, yeddi ildırım “öz ardıcıllığı ilə açıqlanacaq” “hadisələrin bir təsviri” idi.

What has been widely unrecognized is that as John represents the history of the descent of Christ with the little book on August 11, 1840 unto the Great Disappointment of October 22, 1844, that very history was also represented by the descent of the second angel on April 19, 1844. The first disappointment can be understood as the disappointment of John, who, after eating the little book on August 11, 1840, met disappointment on April 19, 1844. When that disappointment arrived the second angel descended with a “writing” in his hand.

Geniş şəkildə dərk edilməmiş həqiqət budur ki, Yəhya Məsihin kiçik kitabla 11 avqust 1840-cı ildə enişindən 22 oktyabr 1844-cü il Böyük Məyusluğuna qədər olan tarixi təmsil etdiyi kimi, həmin tarixin özü də 19 aprel 1844-cü ildə ikinci mələyin enişi ilə təmsil olunmuşdur. Birinci məyusluq, 11 avqust 1840-cı ildə kiçik kitabı yedikdən sonra 19 aprel 1844-cü ildə məyusluqla qarşılaşan Yəhyanın məyusluğu kimi başa düşülə bilər. Həmin məyusluq gəlib çatdıqda, ikinci mələk əlində bir “yazı” ilə endi.

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 247.

> “Başqa bir qüdrətli mələk yer üzünə enmək üçün vəzifələndirildi. İsa onun əlinə bir yazı qoydu və o, yer üzünə endikdə belə fəryad etdi: “Babil yıxıldı, yıxıldı.” Sonra mən məyus olanların yenidən gözlərini göyə dikərək, Rəblərinin zühuruna iman və ümidlə baxdıqlarını gördüm. Lakin çoxları sanki yatmış kimi key vəziyyətdə qalırdı; bununla belə, onların çöhrələrində dərin kədərin izi görünürdü. Məyus olanlar Müqəddəs Yazılardan gördülər ki, onlar ləngimə vaxtında idilər və görüntünün yerinə yetməsini səbirlə gözləməli idilər. Onları 1843-cü ildə öz Rəblərini gözləməyə sövq edən həmin dəlil, Onu 1844-cü ildə də gözləmələrinə səbəb oldu. Yenə də mən gördüm ki, əksəriyyət 1843-cü ildə imanlarını səciyyələndirən o gücə malik deyildi. Məyusluqları onların imanını sarsıtmışdı.” Early Writings, 247.

The Millerite history that John represents in chapter ten, is the history of the first and also the second angel. The descent of the first angel with a message and the descent of the second angel with a message, mark the beginning of respective histories that both ended in disappointment, though John is more directly illustrating the entire history of both angels. Even after October 22, 1844, when the third angel arrived with a message, the disappointment of the rebellion of 1863, provides a third witness of a period that begins with a message that ends with disappointment.

Yəhyanın onuncu fəsildə təmsil etdiyi Millerçi tarix, həm birinci, həm də ikinci mələyin tarixidir. Bir mesajla birinci mələyin enişi və bir mesajla ikinci mələyin enişi, hər ikisi məyusluqla başa çatan müvafiq tarixlərin başlanğıcını göstərir; baxmayaraq ki, Yəhya daha birbaşa olaraq hər iki mələyin bütün tarixini təsvir edir. Hətta 22 oktyabr 1844-dən sonra, üçüncü mələk bir mesajla gəldikdə belə, 1863-cü ilin üsyanının məyusluğu, bir mesajla başlayıb məyusluqla başa çatan bir dövrün üçüncü şahidini təqdim edir.

The first disappointment of the movement of the third angel on July 18, 2020 was the parallel to the first disappointment of the Millerites. A truth was sealed up as was the truth of 1844 sealed up by the Lord holding His hand over a mistake in some of the figures, that produced the first disappointment of the Millerites. When the mistake was thereafter understood, the mistake had been unsealed, as the Lion of the tribe of Judah had removed His hand. The mistake of July 18, 2020, was brought about by the refusal to acknowledge that His hand had been raised on October 22, 1844, while He pronounced that “time should be no longer.”

2020-ci il iyulun 18-də üçüncü mələyin hərəkatının ilk məyusluğu Millerçilərin ilk məyusluğuna paralel idi. Bir həqiqət möhürlənmişdi; necə ki, 1844-cü ilin həqiqəti də Rəbbin bəzi rəqəmlərdəki bir səhvin üzərində əlini saxlaması ilə möhürlənmişdi və bu da Millerçilərin ilk məyusluğunu doğurmuşdu. Sonradan həmin səhv başa düşüldükdə, Yəhuda qəbiləsinin Aslanı Öz əlini çəkdiyi üçün o səhv möhürdən açılmış oldu. 2020-ci il iyulun 18-dəki səhv, Onun “vaxt artıq olmayacaq” deyə bəyan etdiyi zaman, 1844-cü il oktyabrın 22-də Öz əlinin qaldırıldığını qəbul etməkdən imtina edilməsi nəticəsində meydana gəldi.

Whether it was the Philadelphian movement of the first angel’s first disappointment, or the first disappointment of the Laodicean movement of the third angel, His hand represents the waymark. On April 19, 1844 and on July 18, 2020 the disappointment produced a scattering time. Those who had either been gathered on August 11, 1840 or September 11, 2001, were scattered, and thereafter Christ began to gather His people a second time.

İstər birinci mələyin birinci məyusluğunun Filadelfiya hərəkatı olsun, istərsə də üçüncü mələyin Laodikeya hərəkatının birinci məyusluğu olsun, Onun əli nişangahı təmsil edir. 19 aprel 1844-cü ildə və 18 iyul 2020-ci ildə məyusluq səpələnmə vaxtını doğurdu. İstər 11 avqust 1840-cı ildə, istərsə də 11 sentyabr 2001-ci ildə toplanmış olanlar səpələndilər və bundan sonra Məsih Öz xalqını ikinci dəfə toplamağa başladı.

He had gathered a people beginning on September 11, 2001, for as represented by Christ’s baptism, it is when the Divine symbol descends that He begins to gather His disciples, not before. Then, after a scattering, Christ gathers His people a second time. Christ gathered His disciples beginning at His baptism, and after the scattering produced by the cross, He began to gather His disciples a second time. The prophetic fact of a second gathering that began in July 2023, was part of what had been sealed up on July 18, 2020, though it was clearly an element of the history of the Millerites.

O, 11 sentyabr 2001-ci ildən başlayaraq bir xalq toplamışdı; çünki Məsihin vəftizi ilə təmsil olunduğu kimi, O Öz şagirdlərini toplamağa İlahi rəmz endiyi zaman başlayır, ondan əvvəl deyil. Sonra isə, bir dağılışdan sonra, Məsih Öz xalqını ikinci dəfə toplayır. Məsih Öz şagirdlərini vəftizindən başlayaraq toplamışdı və çarmıxın meydana gətirdiyi dağılışdan sonra, O Öz şagirdlərini ikinci dəfə toplamağa başladı. 2023-cü ilin iyulunda başlayan ikinci toplanmanın peyğəmbərlik həqiqəti, 18 iyul 2020-ci ildə möhürlənmiş olanların bir hissəsi idi, baxmayaraq ki, bu, aydın şəkildə Millerçilərin tarixinin bir ünsürü idi.

In verse forty of Daniel eleven, the beast from the bottomless pit arose and slew both horns of the earth beast in 2020. In July of 2023, the Lord began to gather His last-day people a second time. The process of gathering is represented within the sacred Millerite history, and in that history, there are two historical witnesses of gathering His people a second time. The gathering process is a prophetic element that was sealed up until July 2023. The work of gathering His people a second time is fulfilled during the history of the Ukrainian War, just prior to the second election of the eighth president, that is of the seven.

Daniel on birinci fəslin qırxıncı ayəsində, dibsiz quyudan çıxan vəhşi heyvan 2020-ci ildə yer vəhşi heyvanının hər iki buynuzunu öldürdü. 2023-cü ilin iyulunda Rəbb Özünün axır günlərdəki xalqını ikinci dəfə toplamağa başladı. Toplama prosesi müqəddəs Millerçi tarixinin daxilində təmsil olunur və həmin tarixdə Onun xalqını ikinci dəfə toplamasına dair iki tarixi şahid vardır. Toplama prosesi 2023-cü ilin iyul ayınadək möhürlənmiş qalmış peyğəmbərlik ünsürüdür. Onun xalqını ikinci dəfə toplamaq işi, yeddidən olan səkkizinci prezidentin ikinci seçkisindən dərhal əvvəl, Ukrayna müharibəsi tarixinin gedişində yerinə yetirilir.

On August 11, 1840, the Lord gathered the Millerite movement, and He marked the gathering by the introduction of the 1843 chart, which was published in May of 1842. The chart represented the foundational message, for He was then laying the foundation of the Millerite temple. The descent of the angel of Revelation chapter ten, on August 11, 1840, parallels the baptism of Christ, which among other things marked the beginning of Christ selecting His disciples.

1840-cı il avqustun 11-də Rəbb Millerçi hərəkatını topladı və bu toplanmanı 1842-ci ilin mayında nəşr olunmuş 1843 cədvəlinin təqdim olunması ilə işarələdi. Həmin cədvəl təməl xəbəri təmsil edirdi, çünki O zaman Millerçi məbədinin təməlini qoyurdu. Vəhy kitabının onuncu fəslindəki mələyin 1840-cı il avqustun 11-də enməsi Məsihin vəftizinə paraleldir; bu vəftiz isə, digər şeylərlə yanaşı, Məsihin Öz şagirdlərini seçməyə başlamasının göstəricisi idi.

> “With the calling of John and Andrew and Simon, of Philip and Nathanael, began the foundation of the Christian church. John directed two of his disciples to Christ. Then one of these, Andrew, found his brother, and called him to the Saviour. Philip was then called, and he went in search of Nathanael.” The Desire of Ages, 141.

> “Yəhya, Andrey və Şimonun, Filip və Natanaelin çağırılması ilə xristian kilsəsinin təməli qoyulmağa başladı. Yəhya öz şagirdlərindən ikisini Məsihə yönəltdi. Sonra onlardan biri olan Andrey qardaşını tapdı və onu Xilaskara çağırdı. Daha sonra Filip çağırıldı və o, Natanaeli axtarmağa getdi.” The Desire of Ages, 141.

The work of William Miller from the time of the end in 1798, unto August 11, 1840, represented the work of John the Baptist, but when the angel of Revelation ten descended, as typified by the descent of the Holy Spirit at the baptism of Christ, the Lord “gathered” His foundational disciples. These two witnesses identify that Christ gathered His last-day people on September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended, but as with the Millerites, they were to be tested by an element of the seven thunders which had been sealed up, and then the Lord would gather His people a second time.

1798-ci ildə son zamanın başlanğıcından 1840-cı il avqustun 11-dək Uilyam Millerin işi Vəftizçi Yəhyanın işini təmsil edirdi; lakin Vəhy onuncu fəsildəki mələk, Məsihin vəftizi zamanı Müqəddəs Ruhun enməsi ilə simvolizə olunduğu kimi, endikdə, Rəbb Öz təməl şagirdlərini “topladı”. Bu iki şahid göstərir ki, Məsih Öz axırzaman xalqını Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin endiyi 11 sentyabr 2001-ci ildə topladı; lakin Millerçilərdə olduğu kimi, onlar möhürlənmiş yeddi gurultudan bir ünsür vasitəsilə sınaqdan keçirilməli idilər və bundan sonra Rəbb Öz xalqını ikinci dəfə toplayacaqdı.

The second gathering of God’s last-day people began in the history represented at the very ending of verse eleven, of chapter eleven of Daniel, just before Putin’s victory over Ukraine, and just before verse twelve where Russia and Putin’s prophetic testimony ends. Daniel chapter eleven, verse eleven, therefore aligns with Revelation chapter eleven, verse eleven, for it is there the two witnesses are brought back to life.

Allahın axırzaman xalqının ikinci toplanışı, Daniel kitabının on birinci fəslinin on birinci ayəsinin lap sonunda təmsil olunan tarixdə, Putinin Ukrayna üzərində qələbəsindən bir qədər əvvəl və Rusiyanın, eləcə də Putinin peyğəmbərlik şahidliyinin sona çatdığı on ikinci ayədən bir qədər əvvəl başladı. Buna görə də Daniel kitabının on birinci fəslinin on birinci ayəsi Vəhy kitabının on birinci fəslinin on birinci ayəsi ilə uyğunlaşır, çünki iki şahidin yenidən həyata qaytarıldığı yer məhz orasıdır.

In the sacred Millerite history, the Lord began to gather His people a second time after the disappointment of April 19, 1844, and what was employed by the Lord to gather His people at that time was a recognition that they were fulfilling the tarrying time of the parable of the ten virgins of Matthew chapter twenty-five, and also Habakkuk chapter two. In order for the Millerites to recognize their condition and return, they had to recognize themselves as represented within God’s prophetic Word. They needed to see that they were God’s people in contrast with those who professed to be His people. In gathering His disappointed people, He was providing an illustration of the ensign that is lifted up to the Gentiles, thus emphasizing the distinction between His genuine but disappointed people, and His simply professed people.

Müqəddəs Millerit tarixində Rəbb 19 aprel 1844-cü il məyusluğundan sonra Öz xalqını ikinci dəfə toplamağa başladı və Rəbbin o vaxt Öz xalqını toplamaq üçün istifadə etdiyi vasitə onların Matta kitabının iyirmi beşinci fəslindəki on bakirə məsəlində, həmçinin Habaqquq kitabının ikinci fəslində təsvir olunan gecikmə vaxtını yerinə yetirdiklərini dərk etmələri idi. Milleritlərin öz vəziyyətlərini anlayıb geri dönmələri üçün onlar özlərini Allahın peyğəmbərlik Kəlamında təsvir olunduqları kimi tanımalı idilər. Onlar Allahın xalqı olduqlarını, Öz xalqı olduqlarını iddia edənlərdən fərqli olaraq, görməli idilər. O, məyus olmuş xalqını toplayarkən, millətlər üçün qaldırılan bayrağın bir nümunəsini təqdim edirdi və bununla da Onun həqiqi, lakin məyus olmuş xalqı ilə sadəcə olaraq Onun xalqı olduqlarını iddia edən xalq arasındakı fərqi vurğulayırdı.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> Və o gün Yesseyin kökü zühur edəcək; o, xalqlar üçün bir bayraq olacaq; millətlər ona üz tutacaqlar; və onun istirahətgahı izzətli olacaq. Və o gün belə olacaq ki, Rəbb Assurdan, Misirdən, Patrosdan, Kuşdan, Elamdan, Şinardan, Həmatdan və dəniz adalarından sağ qalmış Öz xalqının qalığını geri qaytarmaq üçün əlini ikinci dəfə uzadacaq. Və O, millətlər üçün bir bayraq qaldıracaq, İsrailin qovulmuşlarını toplayacaq və Yəhudanın səpələnmişlərini yer üzünün dörd bucağından bir yerə yığacaq. Yeşaya 11:10–12.

When the prophet Jeremiah represents those who were disappointed on April 19, 1844, he identified that he no longer associated with “the assembly of mockers,” who employed the failed prediction of 1843, as evidence that those represented by Jeremiah were false prophets.

Peyğəmbər Yeremya 19 aprel 1844-cü ildə məyusluğa uğrayanları təmsil etdikdə, o, artıq “istehzaçıların cəmiyyəti” ilə əlaqədə olmadığını bildirdi; çünki onlar 1843-cü ilin baş tutmamış proqnozunu, Yeremyanın təmsil etdiyi şəxslərin yalançı peyğəmbərlər olduqlarına dəlil kimi istifadə edirdilər.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> Məsxərəçilərin məclisində oturmadım və sevinmədim; əlinə görə tək oturdum, çünki Sən məni qəzəblə doldurmusan. Yeremya 15:17.

The “assembly of mockers” had cast out those represented by Jeremiah.

“İstehzaçıların məclisi” Yeremya tərəfindən təmsil olunanları qovub çıxarmışdı.

> “Many were persecuted by their unbelieving brethren. In order to retain their position in the church, some consented to be silent in regard to their hope; but others felt that loyalty to God forbade them thus to hide the truths which He had committed to their trust. Not a few were cut off from the fellowship of the church for no other reason than expressing their belief in the coming of Christ. Very precious to those who bore this trial of their faith were the words of the prophet: ‘Your brethren that hated you, that cast you out for My name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but He shall appear to your joy, and they shall be ashamed.’ Isaiah 66:5.” The Great Controversy, 372.

> “Bir çoxları iman etməyən qardaşları tərəfindən təqib olunurdu. Kilsədəki mövqelərini qoruyub saxlamaq üçün bəziləri öz ümidləri barədə susmağa razı oldular; lakin başqaları hiss edirdilər ki, Allaha sədaqət, Onun etibarlarına tapşırdığı həqiqətləri bu cür gizlətməyi onlara qadağan edir. Az sayda olmayanlar sırf Məsihin gəlişinə iman etdiklərini ifadə etdiklərinə görə kilsə ilə ünsiyyətdən kənarlaşdırıldılar. İmanlarının bu sınağına tab gətirənlər üçün peyğəmbərin sözləri çox qiymətli idi: “Sizdən nifrət edən, adım naminə sizi qovan qardaşlarınız dedilər: Qoy Rəbb izzətlənsin; lakin O, sizin sevinciniz üçün görünəcək, onlar isə rüsvay olacaqlar”. Yeşaya 66:5.” Böyük Mübarizə, 372.

When the Lord lifts up an ensign to the Gentiles, it will occur when He has stretched forth His hand a second time to gather the remnant of His people, who are the outcasts of Israel. They are those who no longer sit in the “assembly of mockers.”

Rəbb millətlər üçün bir bayraq qaldırdığı zaman, bu, Onun İsrailin qovulmuşları olan Öz xalqının qalığını toplamaq üçün əlini ikinci dəfə uzatdığı vaxt baş verəcəkdir. Onlar artıq “istehzaçıların yığıncağında” oturmayanlardır.

The “root of Jesse” is a symbol of two blood lines, one from Judaism combined with a bloodline from outside of Judaism, and represents not only the bloodline of Jesus, but is also a symbol of the combination of Divinity with humanity, for the ensign that is lifted up represents a people who have been sealed forever into the condition and experience of the combination of Divinity with humanity, which is also represented in verse ten of Daniel chapter eleven by the symbol of the “fortress”. In verse ten, the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is inferred by the prophetic understanding of the fortress, which is the head. In the history of verse eleven and the Ukrainian War, the Lord stretches His hand a second time to gather the outcasts who have been disappointed.

“Yesseyin kökü” yəhudilikdən gələn bir qan xəttinin yəhudilikdən kənar bir qan xətti ilə birləşməsinin rəmzidir və bu, yalnız İsanın qan xəttini deyil, həm də İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin rəmzini təmsil edir; çünki qaldırılan bayraq əlaməti İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin halına və təcrübəsinə əbədi olaraq möhürlənmiş bir xalqı təmsil edir; bu, həmçinin Daniel kitabının on birinci fəslinin onuncu ayəsində “qala” rəmzi ilə də təmsil olunur. Onuncu ayədə yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtına qala barədə peyğəmbərlik anlayışı vasitəsilə işarə edilir; qala isə başdır. On birinci ayənin tarixində və Ukrayna müharibəsində Rəbb məyus olmuş didərginləri toplamaq üçün Öz əlini ikinci dəfə uzadır.

Therefore, with the testimony of Daniel eleven as the structure, we have identified the intrusion of the papacy into prophetic history, just before the Sunday law. We have seen the work of the Republican horn represented by Trump as he becomes the eighth that is of the seven, and begins the work of combining church and state. We have the line of the apostate horn of Protestantism, as represented by the Maccabees. In the same history represented by those verses, we apply the line of the seven thunders, which is also the line of the parable of the ten virgins, identifying the experience of the one hundred and forty-four thousand, as well as the line of the three angels that outline the work of the true Protestant horn. One of the events for the true Protestant horn in that history is the second gathering.

Buna görə də, Daniel on birin şahidliyini bir quruluş kimi əsas götürərək, bazar günü qanunundan bir qədər əvvəl papalığın peyğəmbərlik tarixinə müdaxiləsini müəyyən etdik. Yeddidən olan səkkizinciyə çevrilərək kilsə ilə dövləti birləşdirmə işinə başlayan və Tramp tərəfindən təmsil olunan Respublikaçı buynuzun fəaliyyətini gördük. Makkabilər tərəfindən təmsil olunduğu kimi, protestantlığın mürtəd buynuzunun xəttinə malikik. Həmin ayələrdə təmsil olunan eyni tarixdə, yüz qırx dörd minin təcrübəsini, eləcə də həqiqi protestant buynuzunun işini cizgiləyən üç mələyin xəttini müəyyənləşdirərək, on qız məsələsinin xətti də olan yeddi gurultunun xəttini tətbiq edirik. Həmin tarixdə həqiqi protestant buynuzu üçün hadisələrdən biri ikinci toplanışdır.

The second gathering occurred in the history of the second angel’s message, and it also occurred in the history of the third angel from 1844 unto 1863, establishing two witnesses from Millerite history of the Lord stretching His hand a second time to gather His scattered flock.

İkinci toplama ikinci mələyin xəbərinin tarixində baş verdi və o, həmçinin 1844-cü ildən 1863-cü ilədək üçüncü mələyin tarixində də baş verdi; beləliklə, Rəbbin pərən-pərən düşmüş sürüsünü toplamaq üçün əlini ikinci dəfə uzatmasının Millerçi tarixindən iki şahidi təsis olundu.

> “September 23, the Lord showed me that He had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn, but now in the gathering time God will heal and bind up His people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set His hand to gather His people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God should do no more for us now than He did then, Israel would never be gathered.” Early Writings, 74.

> “23 sentyabrda Rəbb mənə göstərdi ki, O, Öz xalqının qalığını geri qaytarmaq üçün əlini ikinci dəfə uzatmışdır və bu toplanış vaxtında səylər ikiqat artırılmalıdır. Səpələnmə zamanı İsrail vuruldu və parçalandı, lakin indi, toplanış vaxtında, Allah Öz xalqını sağaldacaq və sarıyacaq. Səpələnmə zamanı həqiqəti yaymaq üçün göstərilən səylər çox az təsir göstərirdi, çox az şeyə, yaxud heç nəyə nail olurdu; lakin toplanış zamanı, Allah Öz xalqını toplamaq üçün əlini işə qoyduğu zaman, həqiqəti yaymaq üçün göstərilən səylər nəzərdə tutulan təsirini göstərəcəkdir. Hamı işdə birləşmiş və qeyrətli olmalıdır. Mən gördüm ki, indi, bu toplanışda bizi yönəltmək üçün nümunələr kimi səpələnməyə istinad etməsi hər kəs üçün yanlışdır; çünki əgər Allah indi bizim üçün o zaman etdiyindən artıq bir şey etməsəydi, İsrail heç vaxt toplanmazdı.” Early Writings, 74.

In the appendix to Early Writings, Sister White explains the comment just cited:

“Erkən Yazılar”a əlavədə Bacı Uayt indicə sitat gətirilən qeydi izah edir:

> “3. The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

> “3. Rəbbin ‘xalqının qalanını bərpa etmək üçün ikinci dəfə əlini uzatmış olduğu’ barədə 74-cü səhifədə ifadə edilən baxış yalnız bir zamanlar Məsihi gözləyənlər arasında mövcud olmuş birlik və qüvvəyə, eləcə də Onun Öz xalqını yenidən birləşdirməyə və ayağa qaldırmağa başlamış olması həqiqətinə aiddir.” Early Writings, 86.

The sacred history of the seven thunders representing August 11, 1840 unto October 22, 1844, typified the sacred history of October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Line upon line, the first history represented an illustration of wise virgins, and the second line represented provides an illustration of foolish virgins. Both histories began when an angel descended with a message that was to be eaten. The arrival of the angel in both histories began a testing process that produced a scattering, and by 1849, Sister White was being shown that the Lord was again stretching forth His hand a second time, this time to gather those who had been scattered on October 22, 1844.

11 avqust 1840-dan 22 oktyabr 1844-ə qədər olan dövrü təmsil edən yeddi ildırımın müqəddəs tarixi, 22 oktyabr 1844-dən 1863-cü il üsyanınadək olan müqəddəs tarixin tipi idi. Sətir üzərinə sətir prinsipi ilə, birinci tarix müdrik bakirələrin bir nümunəsini təmsil edirdi, ikinci xətt isə ağılsız bakirələrin bir nümunəsini təqdim edirdi. Hər iki tarix, yeyilməli olan bir xəbərlə enən bir mələyin gəlişi ilə başladı. Hər iki tarixdə mələyin gəlişi, səpələnmə ilə nəticələnən bir sınaq prosesini başlatdı və 1849-cu ilə gəldikdə, Bacı Uayta göstərilirdi ki, Rəbb indi yenidən, ikinci dəfə Öz əlini uzadır; bu dəfə məqsəd 22 oktyabr 1844-də səpələnmiş olanları toplamaq idi.

They had been scattered by the Great Disappointment, as the wise on April 19, 1844 had been scattered by their first disappointment. The second gathering identified that the Lord “had begun to unite and to raise up His people again.” At the second gathering the Lord’s work includes lifting up an ensign that is united with one another upon the message, and whose humanity is united with His Divinity. The purpose of the ensign is to call God’s other flock out of Babylon, which is accomplished by men and women seeing the ensign.

Onlar Böyük Məyusluq səbəbilə pərən-pərən düşmüşdülər; necə ki, 19 aprel 1844-cü ildə müdriklər də ilk məyusluqları üzündən pərən-pərən düşmüşdülər. İkinci toplanış müəyyən etdi ki, Rəbb “Öz xalqını yenidən birləşdirməyə və ayağa qaldırmağa başlamışdı.” İkinci toplanışda Rəbbin işi, xəbər üzərində bir-biri ilə birləşmiş və bəşəriyyəti Onun İlahiliyi ilə birləşmiş bir bayrağı ucaltmağı da ehtiva edir. Bayrağın məqsədi Allahın digər sürüsünü Babildən çağırıb çıxarmaqdır; bu isə kişi və qadınların bayrağı görməsi ilə həyata keçirilir.

The ensign is the army of those who have united their humanity with Christ’s Divinity in the time of the Sunday law testing time. Thus, the second gathering identifies the “root of Jesse,” will be lifted up, carrying the twofold prophetic symbolism of Ruth, a heathen who is gathered by the ensign being joined with Boaz, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, and also a symbol of the Redeemer, who paid the price for Ruth, and was her near kinsmen. In the incarnation of Christ’s Divine nature with the fallen flesh of human nature He became our near kinsman. The ensign that is lifted up are those united by the message, who finalize the work of joining their humanity to Christ’s Divinity in advance of the Sunday law.

Bayraq, Bazar qanununun sınaq dövründə öz bəşəriyyətlərini Məsihin İlahiliyi ilə birləşdirmiş olanların ordusudur. Beləliklə, ikinci toplanış “Yesseyin kökü”nü müəyyən edir; o, ucaldılacaq və ikili peyğəmbərlik simvolizmini daşıyacaqdır: Rutun simvolizmini — yəni bayraq vasitəsilə toplanan, Boazla birləşdirilən bir bütpərəstin simvolizmini; Boaz isə yüz qırx dörd minin simvolu olmaqla yanaşı, həm də Rut üçün bədəl ödəmiş və onun yaxın qohumu olmuş Xilaskarın simvoludur. Məsihin İlahi təbiətinin insan təbiətinin düşmüş cismi ilə təcəssümdə birləşməsi ilə O, bizim yaxın qohumumuz oldu. Ucaldılan bayraq, xəbər vasitəsilə birləşdirilən, Bazar qanunundan əvvəl öz bəşəriyyətlərini Məsihin İlahiliyi ilə birləşdirmək işini başa çatdıranlardır.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “The appreciation of the Bible grows with its study. Whichever way the student may turn, he will find displayed the infinite wisdom and love of God.

> Müqəddəs Kitaba verilən dəyər onun öyrənilməsi ilə artır. Tələbə hansı tərəfə yönələrsə-yönəlsin, Allahın sonsuz hikmətinin və məhəbbətinin təcəssümünü görəcəkdir.

> “The significance of the Jewish economy is not yet fully comprehended. Truths vast and profound are shadowed forth in its rites and symbols. The gospel is the key that unlocks its mysteries. Through a knowledge of the plan of redemption, its truths are opened to the understanding. Far more than we do, it is our privilege to understand these wonderful themes. We are to comprehend the deep things of God. Angels desire to look into the truths that are revealed to the people who with contrite hearts are searching the word of God, and praying for greater lengths and breadths and depths and heights of the knowledge which He alone can give.

> “Yəhudi təsərrüfatının əhəmiyyəti hələ tam dərk edilməmişdir. Onun ayinlərində və rəmzlərində böyük və dərin həqiqətlər kölgə şəklində ifadə olunmuşdur. Onun sirlərini açan açar Müjdədir. Xilas planı haqqında bilik vasitəsilə onun həqiqətləri anlayışa açılır. Bu möcüzəli mövzuları dərk etmək bizə, etdiyimizdən qat-qat artıq dərəcədə, verilmiş bir imtiyazdır. Biz Allahın dərinliklərini anlamalıyıq. Mələklər, qəlbləri peşmanlıq içində Allahın Kəlamını araşdıran və yalnız Onun verə biləcəyi biliyin daha böyük uzunluqlarını, enlərini, dərinliklərini və yüksəkliklərini almaq üçün dua edən insanlara açılan həqiqətlərə nəzər salmağı arzulayırlar.”

> “As we near the close of this world’s history, the prophecies relating to the last days especially demand our study. The last book of the New Testament scriptures is full of truth that we need to understand. Satan has blinded the minds of many, so that they have been glad of any excuse for not making the Revelation their study. But Christ through His servant John has here declared what shall be in the last days, and He says, ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’ Revelation 1:3.

> “Biz bu dünyanın tarixinin sonuna yaxınlaşdıqca, xüsusilə axır günlərlə əlaqədar peyğəmbərliklər bizim tədqiqatımızı tələb edir. Əhdi-Cədid Yazılarının son kitabı anlamamız gərəkən həqiqətlə doludur. Şeytan çoxlarının zehinlərini kor etmişdir ki, Vəhy kitabını öyrənməmək üçün hər hansı bəhanəni məmnuniyyətlə qəbul etmişlər. Lakin Məsih Öz qulu Yəhya vasitəsilə burada axır günlərdə nə baş verəcəyini bəyan etmişdir və buyurur: ‘Bu peyğəmbərliyin sözlərini oxuyan və eşidənlər, həmçinin onda yazılanları yerinə yetirən bəxtiyardır.’ Vəhy 1:3.”

> “‘This is life eternal,’ Christ said, ‘that they might know Thee the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent.’ John 17:3. Why is it that we do not realize the value of this knowledge? Why are not these glorious truths glowing in our hearts, trembling upon our lips, and pervading our whole being?

> “‘Əbədi həyat budur,’ Məsih dedi, ‘Səni, yeganə həqiqi Allahı və göndərdiyin İsa Məsihi tanısınlar.’ Yəhya 17:3. Nə üçün biz bu biliyin dəyərini dərk etmirik? Nə üçün bu əzəmətli həqiqətlər qəlblərimizdə alışıb-yanmır, dodaqlarımızda titrəmir və bütün varlığımıza nüfuz etmir?”

> “In giving us His word, God has put us in possession of every truth essential for our salvation. Thousands have drawn water from these wells of life, yet there is no diminishing of the supply. Thousands have set the Lord before them, and by beholding have been changed into the same image. Their spirit burns within them as they speak of His character, telling what Christ is to them, and what they are to Christ. But these searchers have not exhausted these grand and holy themes. Thousands more may engage in the work of searching out the mysteries of salvation. As the life of Christ and the character of His mission are dwelt upon, rays of light will shine forth more distinctly at every attempt to discover truth. Each fresh search will reveal something more deeply interesting than has yet been unfolded. The subject is inexhaustible. The study of the incarnation of Christ, His atoning sacrifice and mediatorial work, will employ the mind of the diligent student as long as time shall last; and looking to heaven with its unnumbered years he will exclaim, ‘Great is the mystery of godliness.’

> “Öz Kəlamını bizə verməklə Allah xilasımız üçün zəruri olan hər bir həqiqəti ixtiyarımıza vermişdir. Minlərlə insan bu həyat quyularından su götürmüşdür, lakin ehtiyatda heç bir azalma olmamışdır. Minlərlə insan Rəbbi özlərinin önünə qoymuş və Ona baxmaqla həmin surətə dəyişdirilmişdir. Onlar Onun xasiyyəti haqqında danışarkən, Məsihin onlar üçün nə olduğunu və özlərinin Məsih üçün nə olduqlarını bəyan edərkən ruhları içlərində yanır. Lakin bu araşdırıcılar bu əzəmətli və müqəddəs mövzuları tükətməmişlər. Daha minlərlə insan xilasın sirlərini araşdırmaq işinə qoşula bilər. Məsihin həyatı və Onun missiyasının xasiyyəti üzərində düşünülərkən, həqiqəti kəşf etmək üçün göstərilən hər cəhddə nur şüaları daha aydın şəkildə parlayacaqdır. Hər yeni araşdırma indiyədək açılmış olandan daha dərin maraq doğuran bir şeyi üzə çıxaracaqdır. Bu mövzu tükənməzdir. Məsihin bəşər alması, Onun kəffarə qurbanı və vasitəçilik xidməti zaman davam etdiyi müddətcə çalışqan tədqiqatçının zehnini məşğul edəcək; o isə saysız-hesabsız illəri ilə göylərə baxaraq belə nida edəcək: ‘Təqvanın sirri böyükdür.’”

> “In eternity we shall learn that which, had we received the enlightenment it was possible to obtain here, would have opened our understanding. The themes of redemption will employ the hearts and minds and tongues of the redeemed through the everlasting ages. They will understand the truths which Christ longed to open to His disciples, but which they did not have faith to grasp. Forever and forever new views of the perfection and glory of Christ will appear. Through endless ages will the faithful Householder bring forth from His treasure things new and old.” Christ’s Object Lessons, 132–134.

> “Əbədiyyətdə biz burada əldə edilməsi mümkün olan nurlanmanı qəbul etmiş olsaydıq, idrakımızı açacaq olan şeyi öyrənəcəyik. Xilas mövzuları sonsuz əsrlər boyunca xilas olunanların qəlblərini, zehinlərini və dillərini məşğul edəcək. Onlar Məsihin Öz şagirdlərinə açmağı arzuladığı, lakin onların dərk etməyə imanları çatmadığı həqiqətləri anlayacaqlar. Məsihin kamilliyi və izzəti barədə yeni baxışlar əbədi olaraq, əbədiyyət boyu üzə çıxacaq. Sadiq Ev Sahibi sonsuz çağlar boyunca Öz xəzinəsindən həm yeni, həm də köhnə şeylər çıxaracaq.” Christ’s Object Lessons, 132–134.

Back to Articles