Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Six

Daniel Kitabı - Əlli Altı Nömrə

Unlocking the Mystery of Revelation 17: The Final Prophecy of the Great Whore and the Beast

Vəhy 17-nin Sirrinin Açılması: Böyük Fahişə və Vəhşiyə dair Son Peyğəmbərlik

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last representation of the kingdoms of Bible prophecy is found in Revelation chapter seventeen. In that chapter, in verse three, John is carried into the “wilderness”, so that the angel can show John the judgment of the “great whore” of prophecy, who sits upon “many waters” and who committed “fornication” with the “kings of the earth.”

Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində padşahlıqların son təmsili Vəhy kitabının on yeddinci fəslində tapılır. Həmin fəsildə, üçüncü ayədə, Yəhya “səhraya” aparılır ki, mələk ona “çoxlu sular” üzərində oturan və “yer üzünün padşahları” ilə “zinakarlıq” etmiş peyğəmbərlikdəki “böyük fahişə”nin hökmünü göstərsin.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> Yeddi camı olan yeddi mələkdən biri gəlib mənimlə danışdı və mənə dedi: Bura gəl; sənə çox sular üzərində oturan böyük fahişənin mühakiməsini göstərəcəyəm. Yer üzünün padşahları onunla zinakarlıq etmişlər, yer üzündə yaşayanlar da onun zinakarlığının şərabından sərxoş olmuşlar. Beləcə o, məni ruhda səhraya apardı; və mən al rəngli, küfr adları ilə dolu, yeddi başı və on buynuzu olan bir vəhşi heyvanın üstündə oturan bir qadın gördüm. Vəhy 17:1–3.

By John’s own words the “wilderness” represents the twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538, unto the time of the end in 1798.

Yəhyanın öz sözləri ilə desək, “səhra” 538-ci ildən başlayaraq, 1798-ci ildə son zamanadək davam edən papalıq hökmranlığının min iki yüz altmış ilini təmsil edir.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. … And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> Və qadın səhraya qaçdı; orada onun üçün Allah tərəfindən hazırlanmış bir yer var idi ki, onu orada min iki yüz altmış gün bəsləsinlər. … Və qadına böyük bir qartalın iki qanadı verildi ki, ilanının üzündən səhraya, öz yerinə uçsun; orada bir vaxt, vaxtlar və yarım vaxt ərzində bəslənir. Vəhy 12:6, 14.

In the spirit, John was transported into the twelve hundred and sixty years of papal rule. Those years had been typified by the three and a half years of drought during the history of Jezebel, Ahab and Elijah. Those years were to continue until the papacy received its deadly wound in 1798, for that had been “determined” to occur at the end of the first indignation, which was the end of the war brought upon the sanctuary and host through the two desolating powers of paganism and papalism. All of these facts have been set forth in recent articles.

Ruhda Yəhya papal hakimiyyətinin min iki yüz altmış ilinə daşındı. Həmin illər İzebelin, Axabın və İlyasın tarixindəki üç il yarımlıq quraqlıqla əvvəlcədən simvolizə edilmişdi. Bu illər papalığın 1798-ci ildə ölümcül yarasını almasına qədər davam etməli idi; çünki bunun birinci qəzəbin sonunda baş verməsi “müəyyən edilmişdi”; o da bütpərəstlik və papalığın viranə qoyan iki qüvvəsi vasitəsilə müqəddəs məkanın və ordunun üzərinə gətirilmiş müharibənin sonu idi. Bütün bu faktlar son məqalələrdə bəyan edilmişdir.

The “great whore,” is Isaiah’s whore of Tyre, who was to be forgotten for seventy symbolic years, which were the “days of one king.” The history of the United States, is the history of the symbolic seventy years, which had been typified by the seventy years of captivity during the reign of Babylon, the first kingdom of Bible prophecy. During that history the great whore of Tyre was to be forgotten. At the end of that history she was to be remembered and once again to go forth and sing her songs, thus committing fornication with the kings of the earth. John was spiritually conveyed into the history of papal rule in order to see the judgment of the papal power. The judgment of a daughter of a priest who committed fornication was that she was to be burnt with fire.

“Böyük fahişə” Yeşayanın Sur haqqında bəhs etdiyi fahişədir; o, “bir padşahın günləri” olan yetmiş rəmzi il ərzində unudulmalı idi. Amerika Birləşmiş Ştatlarının tarixi, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin birinci padşahlığı olan Babilin hakimiyyəti dövründəki yetmiş illik əsarətlə öncədən təmsil edilmiş rəmzi yetmiş ilin tarixidir. Həmin tarix boyunca Surun böyük fahişəsi unudulmalı idi. O tarixin sonunda isə o, yada salınmalı və yenidən irəli çıxıb öz nəğmələrini oxumalı, beləliklə də yer üzünün padşahları ilə zina etməli idi. Yəhya, papalıq hakimiyyətinin hökmünü görmək üçün ruhən papalıq hökmranlığının tarixinə aparıldı. Zina etmiş kahin qızının hökmü odla yandırılmaq idi.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> Əgər hər hansı kahinin qızı özünü fahişəlik etməklə murdarlayarsa, atasını da murdarlamış olar; o, odda yandırılmalıdır. Levililər 21:9.

In the vision of the judgment of the great whore that was given to John by one of the angels who poured out one of the seven last plagues was that she was burnt with fire.

Yeddi son bəladan birini tökən mələklərdən birinin Yəhyaya göstərdiyi böyük fahişənin mühakiməsi ilə bağlı görüntüdə onun odla yandırıldığı bildirilmişdi.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> Sənin vəhşinin üzərində gördüyün on buynuz isə fahişəyə nifrət edəcək, onu viran və çılpaq qoyacaq, onun ətini yeyəcək və onu odla yandıracaqlar. Vəhy 17:16.

The waters that the great whore is sitting upon are the people of the world, who will be brought under her authority when the United States deceives the entire world to worship the beast, who is also the great whore. The United States then becomes the premier king of the ten kings who are represented in the prophecy of Revelation seventeen, and in this illustration the United States represents the first king to commit fornication with the whore, though she will accomplish that act with all the kings thereafter.

Böyük fahişənin üzərində oturduğu sular dünya xalqlarıdır; Birləşmiş Ştatlar bütün dünyanı həm də böyük fahişə olan vəhşiyə səcdə etməyə aldadanda, onlar onun hakimiyyəti altına gətiriləcəklər. Bundan sonra Birləşmiş Ştatlar Vəhyin on yeddinci fəslindəki peyğəmbərlikdə təsvir olunan on padşahın baş padşahına çevrilir və bu təsvirə görə, Birləşmiş Ştatlar fahişə ilə zina edən ilk padşahı təmsil edir; hərçənd o, sonradan bu əməli bütün padşahlarla həyata keçirəcəkdir.

The first king of many kings is represented by Ahab, who was married to the great whore, who is represented as Jezebel in the church of Thyatira. The judgment of Jezebel (the great whore), is accomplished by the ten kings, who will be forced into a church and state alliance by the power of the United States. Those kings will agree to allow the papacy to rule the world (sit upon the waters), in spite of their hatred for the whore.

Çoxlu padşahlardan birincisi, Tiyatira kilsəsində İzebel kimi təmsil olunan böyük fahişə ilə evli olan Axav vasitəsilə təmsil olunur. İzebelin (böyük fahişənin) mühakiməsi, Amerika Birləşmiş Ştatlarının gücü ilə kilsə və dövlət ittifaqına məcbur ediləcək on padşah tərəfindən həyata keçirilir. Həmin padşahlar, fahişəyə qarşı nifrətlərinə baxmayaraq, papalığın dünyaya hökmranlıq etməsinə (sular üzərində oturmasına) razılıq verəcəklər.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> Və gördüyün on buynuz hələ padşahlıq almamış on padşahdır; lakin vəhşi heyvanla birlikdə bir saat padşahlar kimi hakimiyyət alırlar. Bunların bir fikri vardır və öz qüdrət və səlahiyyətlərini vəhşi heyvana verəcəklər. Bunlar Quzu ilə vuruşacaqlar, amma Quzu onlara qalib gələcək; çünki O, ağaların Ağası və padşahların Padşahıdır; Onunla olanlar isə çağırılmış, seçilmiş və sadiq olanlardır. Və mənə dedi: Fahişənin üzərində oturduğu sular — gördüyün o sular — xalqlar, izdihamlar, millətlər və dillərdir. Və vəhşi heyvanın üzərində gördüyün on buynuz fahişəyə nifrət edəcək, onu viran və çılpaq qoyacaq, onun ətini yeyəcək və onu odla yandıracaqlar. Çünki Allah Öz iradəsini yerinə yetirmək, bir fikirdə olmaq və Allahın sözləri tamam oluncaya qədər öz padşahlıqlarını vəhşi heyvana vermək niyyətini onların ürəklərinə qoymuşdur. Və gördüyün qadın yer üzünün padşahları üzərində hökmranlıq edən o böyük şəhərdir. Vəhy 17:12–18.

The “ten kings” (the United Nations), actually hate the papacy, but are forced by circumstances to turn their short-lived kingdom over to the papal power in a vain hope to save the world from its increasing calamities. When they realize her deception, they become the instrument to burn her with fire in fulfillment of the law in Leviticus.

“On padşah” (Birləşmiş Millətlər Təşkilatı) əslində papalığa nifrət edir, lakin artmaqda olan fəlakətlərdən dünyanı xilas etmək kimi əbəs bir ümidlə, şəraitin məcburiyyəti ilə öz qısamüddətli padşahlıqlarını papalıq hakimiyyətinə təhvil verirlər. Onlar onun aldadıcılığını dərk etdikdə isə, Levililər kitabındakı qanunun yerinə yetməsi ilə onu odla yandırmaq üçün bir alətə çevrilirlər.

The “ten kings” “make war with the Lamb” through the persecution they bring upon God’s last day people.

“On padşah” Allahın axır gün xalqına yönəltdikləri təqib vasitəsilə “Quzu ilə müharibə aparırlar”.

> Why do the heathen rage, and the people imagine a vain thing? The kings of the earth set themselves, and the rulers take counsel together, against the Lord, and against his anointed, saying, Let us break their bands asunder, and cast away their cords from us. He that sitteth in the heavens shall laugh: the Lord shall have them in derision. Then shall he speak unto them in his wrath, and vex them in his sore displeasure. Psalms 2:1–5.

> Nə üçün millətlər qəzəblənir, xalqlar isə boş şeylər düşünür? Yer üzünün padşahları ayağa qalxır, hökmdarlar isə birlikdə Rəbbə və Onun Məsh olunmuşuna qarşı məsləhətləşib deyirlər: “Gəlin onların bağlarını qıraq, iplərini üzərimizdən ataq.” Göylərdə Oturan güləcək; Xudavənd onları məsxərəyə qoyacaq. Sonra qəzəbi ilə onlara söyləyəcək, şiddətli hiddəti ilə onları dəhşətə salacaq. Məzmurlar 2:1–5.

The persecution that is accomplished for the papacy by the kings of the earth, was also done against Christ at the cross.

Yer üzünün padşahlarının papalıq naminə həyata keçirdikləri təqib, çarmıxda Məsihə qarşı da həyata keçirilmişdi.

> Who by the mouth of thy servant David hast said, Why did the heathen rage, and the people imagine vain things? The kings of the earth stood up, and the rulers were gathered together against the Lord, and against his Christ. For of a truth against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, both Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles, and the people of Israel, were gathered together, For to do whatsoever thy hand and thy counsel determined before to be done. Acts 4:25–28.

> Qulun Davudun dili ilə belə demiş Sənsən: “Nə üçün millətlər qəzəbləndi, xalqlar boş şeylər düşündü? Yer üzünün padşahları ayağa qalxdı, hökmdarlar Rəbbə və Onun Məsihinə qarşı bir yerə yığıldılar.” Çünki həqiqətən, Sənin məsh etdiyin müqəddəs Oğlun İsaya qarşı Hirod, Ponti Pilat, qeyri-yəhudilər və İsrail xalqı bir yerə yığıldılar ki, Sənin əlinn və məsləhətinin əvvəlcədən müəyyən etdiyi hər nə idisə, onu etsinlər. Həvarilərin işləri 4:25–28.

The “kings of the earth” that stood up against Christ at his crucifixion represents the “ten kings” of Revelation seventeen that make war with the Lamb again by persecuting his people. At the cross, those kings were the “assembly of the wicked” who “compassed” Christ, and who do so again with his last day people.

Məsihin çarmıxa çəkilməsi zamanı Ona qarşı qalxan “yer üzünün padşahları”, Vəhy on yeddidə Quzuya qarşı müharibə aparan “on padşahı” təmsil edir; onlar bunu yenidən Onun xalqını təqib etməklə edirlər. Çarmıxda həmin padşahlar Məsihi “mühasirəyə alan” “pislərin məclisi” idi və son gün xalqı ilə bağlı da yenə belə edirlər.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Çünki itlər məni dövrəyə almışdır; şər adamlar yığıncağı məni əhatə etmişdir; onlar əllərimi və ayaqlarımı deşmişlər. Bütün sümüklərimi saya bilərəm; onlar mənə baxır və məni seyr edirlər. Libaslarımı öz aralarında bölüşdürür, geyimim üzərinə isə püşk atırlar. Məzmurlar 22:16–18.

The ten kings, who bring judgment upon the great whore burn her with fire, for she is a whore that professes to be a priest’s daughter. Those kings are also represented as “dogs,” and the ten kings will not only burn the great whore with fire, but will “eat her flesh.” The death of Jezebel was brought about when she was thrown from the wall and splattered on the ground, and then the dogs came and ate her flesh.

Böyük fahişənin üzərinə hökm gətirən on padşah onu odla yandırır, çünki o, kahinin qızı olduğunu iddia edən bir fahişədir. Həmin padşahlar həmçinin “itlər” kimi də təsvir olunur və on padşah böyük fahişəni yalnız odla yandırmaqla qalmayacaq, həm də “onun ətini yeyəcəklər.” İzebelin ölümü o zaman baş verdi ki, o, divardan aşağı atıldı, yerə çırpılıb parçalandı, sonra isə itlər gəlib onun ətini yedilər.

> And when Jehu was come to Jezreel, Jezebel heard of it; and she painted her face, and tired her head, and looked out at a window. And as Jehu entered in at the gate, she said, Had Zimri peace, who slew his master? And he lifted up his face to the window, and said, Who is on my side? who? And there looked out to him two or three eunuchs. And he said, Throw her down. So they threw her down: and some of her blood was sprinkled on the wall, and on the horses: and he trode her under foot. And when he was come in, he did eat and drink, and said, Go, see now this cursed woman, and bury her: for she is a king’s daughter. And they went to bury her: but they found no more of her than the skull, and the feet, and the palms of her hands. Wherefore they came again, and told him. And he said, This is the word of the Lord, which he spake by his servant Elijah the Tishbite, saying, In the portion of Jezreel shall dogs eat the flesh of Jezebel: And the carcase of Jezebel shall be as dung upon the face of the field in the portion of Jezreel; so that they shall not say, This is Jezebel. 2 Kings 9:30–37.

> Yehu Yizreelə gələndə İzebel bunu eşitdi; o, gözlərinə sürmə çəkdi, başını bəzədi və pəncərədən baxdı. Yehu darvazadan içəri girərkən o dedi: “Ağasını öldürən Zimrinin salamatlığı oldumu?” O isə üzünü pəncərəyə qaldırıb dedi: “Mənim tərəfimdə kim var? Kim?” Ona iki-üç xədim baxdı. O dedi: “Onu aşağı atın.” Beləcə onu aşağı atdılar; onun qanından bir qədəri divara və atların üstünə sıçradı; o da onu ayaqları altında tapdaladı. İçəri girəndən sonra yeyib-içdi və dedi: “İndi gedin, bu lənətə gəlmiş qadına baxın və onu basdırın; çünki o, padşah qızıdır.” Onu basdırmağa getdilər; lakin ondan kəllədən, ayaqlardan və əllərinin ovuclarından başqa heç nə tapmadılar. Buna görə geri qayıdıb ona xəbər verdilər. O dedi: “Bu, Rəbbin Öz qulu, tişbli İlyas vasitəsilə söylədiyi sözdür; belə demişdi: ‘Yizreel torpağında itlər İzebelin ətini yeyəcək; və İzebelin cəsədi Yizreel torpağında çölün üzü üstündə peyin kimi olacaq; belə ki, deməyəcəklər: Bu, İzebeldir.’” 2 Padşahlar 9:30–37.

The ten kings, who are the United Nations, whose premier king is the United States, will bring judgment upon the papacy by burning her with fire and eating her flesh. That judgment is what the angel came to show to John, and in order to do so he carried John into the history of the wilderness, but not simply a random point in the history of the wilderness, but to the very end of the period. It is evident that John was placed at the end of the twelve hundred and sixty years, for when he sees the woman she was already drunk with the blood of persecution and already identified as the mother of harlots.

Birləşmiş Millətlər Təşkilatı olan on padşah və onların baş padşahı olan Amerika Birləşmiş Ştatları papalığa odla yandırıb onun ətini yeyərək hökm icra edəcəklər. Məhz bu hökmü mələk Yəhyaya göstərməyə gəlmişdi və bunu etmək üçün Yəhyanı səhranın tarixinin içinə apardı; lakin səhranın tarixində sadəcə təsadüfi bir məqama deyil, dövrün lap sonuna apardı. Aydındır ki, Yəhya min iki yüz altmış ilin sonuna yerləşdirilmişdi, çünki o, qadını görəndə, qadın artıq təqibin qanından sərxoş olmuş və artıq fahişələrin anası kimi tanınmışdı.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> Beləliklə, o məni ruhda səhraya apardı; və mən al-qırmızı rəngli bir vəhşi heyvanın üstündə oturmuş bir qadın gördüm; o heyvan küfr adları ilə dolu idi, yeddi başı və on buynuzu var idi. Qadın bənövşəyi və al-qırmızı geyinmişdi, qızıl, qiymətli daşlar və incilərlə bəzənmişdi; əlində zinakarlığının iyrənclikləri və murdarlıqları ilə dolu qızıl bir cam var idi. Onun alnında belə bir ad yazılmışdı: SİR, BÖYÜK BABİL, Fahişələrin və yer üzünün iyrəncliklərinin anası. Mən qadını müqəddəslərin qanı ilə və İsanın şahidlərinin qanı ilə sərxoş olmuş gördüm; və onu görəndə böyük heyrətlə heyran qaldım. Vəhy 17:3–6.

The whore of Tyre, who is also the “great whore” that is represented in Revelation seventeen, was to be forgotten until the time when she would once again sing her songs and commit fornication with the kings of the earth.

On yeddinci fəsildə təsvir olunan “böyük fahişə” ilə eyni olan Sur fahişəsi, yenidən öz nəğmələrini oxuyacağı və yer üzünün padşahları ilə zina edəcəyi vaxta qədər unudulmalı idi.

Any reputable dictionary that was published before 1950 identifies that the woman arrayed in scarlet in Revelation seventeen is a symbol of the Roman Catholic church, but today the world thinks the Catholic church is a Christian church. The world has forgotten who she really is.

1950-ci ildən əvvəl nəşr olunmuş hər hansı nüfuzlu lüğət Vəhy on yeddidə qırmızıya bürünmüş qadının Roma Katolik kilsəsinin simvolu olduğunu göstərir, lakin bu gün dünya Katolik kilsəsinin xristian kilsəsi olduğunu düşünür. Dünya onun əslində kim olduğunu unudub.

When John saw her the persecution of the Dark Ages was at its end, for she was already drunk with the blood of the saints. The natural illustrates the spiritual, and a person gets drunk after they drink, not before.

Yəhya onu gördükdə Qaranlıq Əsrlərin təqibi artıq sona çatmışdı, çünki o, müqəddəslərin qanı ilə artıq sərxoş olmuşdu. Təbii olan ruhani olanı izah edir və insan içmədən əvvəl deyil, içdikdən sonra sərxoş olur.

The Protestants that broke from Catholicism centuries before 1798, had already begun their journey back to the Catholic communion by 1798, for she was identified as the “MOTHER OF HARLOTS.” When John saw her and wondered, the churches that had formerly separated from her fellowship had already returned. Thus John was carried to 1798, when the great whore already had murdered millions of Christians, and who had already seduced the former Protestant churches to accept her presumptuous claim that she was the head of the churches, as Justinian had identified her in the year 533.

1798-ci ildən əsrlər əvvəl Katolisizmdən ayrılmış protestantlar, artıq 1798-ci ilə qədər Katolik birliyi ilə yenidən qovuşmağa doğru öz dönüş yoluna başlamışdılar, çünki o, “FAHİŞƏLƏRİN ANASI” kimi tanınmışdı. Yəhya onu görüb heyrətə düşdükdə, əvvəllər onun ünsiyyətindən ayrılmış kilsələr artıq geri qayıtmışdılar. Beləliklə, Yəhya 1798-ci ilə aparıldı; bu zaman böyük fahişə artıq milyonlarla xristianı qətlə yetirmişdi və Yustinianın 533-cü ildə onu müəyyən etdiyi kimi, kilsələrin başı olduğu barədə onun təkəbbürlü iddiasını qəbul etmələri üçün keçmiş protestant kilsələrini artıq yoldan çıxarmışdı.

From the prophetic vantage point of 1798, the angel then presented John with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

1798-ci ilin peyğəmbərlik baxış nöqtəsindən mələk daha sonra Yəhyaya Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların son təsvirini təqdim etdi.

> And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:7–12.

> Və mələk mənə dedi: Nəyə görə heyrət etdin? Mən sənə qadının və onu daşıyan, yeddi başı və on buynuzu olan vəhşi heyvanın sirrini deyəcəyəm. Sənin gördüyün vəhşi heyvan var idi, indi yoxdur, və dibsiz uçurumdan çıxacaq və həlaka gedəcək; və yer üzündə yaşayanlar, adları dünyanın təməli qoyulandan bəri həyat kitabında yazılmamış olanlar, var olmuş, indi olmayan və yenə də mövcud olan o vəhşi heyvanı görəndə heyrət edəcəklər. Və hikmətə malik olan ağıl budur. Yeddi baş qadının oturduğu yeddi dağdır. Və yeddi padşah vardır: beşi yıxılmışdır, biri vardır, o biri isə hələ gəlməmişdir; və o gələndə az bir müddət qalmalıdır. Var olmuş və indi olmayan vəhşi heyvan isə səkkizincidir, yeddidəndir və həlaka gedir. Sənin gördüyün on buynuz isə hələ padşahlıq almamış on padşahdır; lakin onlar vəhşi heyvanla birlikdə bir saatlıq padşahlar kimi hakimiyyət alırlar. Vəhy 17:7–12.

A beast is a kingdom in Bible prophecy as easily identified in chapters seven and eight of Daniel, and the mystery that the angel is presenting to John is the mystery of the beast and the woman that rides upon the beast. The woman on the beast is the great whore who commits fornication with the kings of the earth. She is Jezebel and her husband is Ahab.

Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində vəhşi heyvan bir padşahlıqdır; bu, Daniel kitabının yeddinci və səkkizinci fəsillərində asanlıqla müəyyən edilir; mələyin Yəhyaya açıqladığı sirr isə vəhşi heyvanın və onun üzərində oturan qadının sirridir. Vəhşi heyvanın üzərində olan qadın, yer üzünün padşahları ilə zinakarlıq edən böyük fahişədir. O, İzebeldir və onun əri Axabdır.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Buna görə insan öz ata-anasını tərk edib öz arvadına bağlanacaq və onlar bir bədən olacaqlar. Yaradılış 2:24.

A man is a man and a woman is a woman, but together they are one flesh. The mystery of the beast is that it is a combination of church and state, the combination of woman (church) and beast (kings) that are one kingdom, which consists of two parts. Statecraft and churchcraft combined, with the woman in control of the relationship, is the “image of the beast.” John is shown the woman being carried by the beast, for she is the one in control of the relationship.

Kişi kişidir, qadın isə qadındır, lakin birlikdə onlar bir bədəndirlər. Vəhşinin sirri bundan ibarətdir ki, o, kilsə ilə dövlətin birləşməsidir, yəni qadın (kilsə) ilə vəhşinin (padşahların) bir padşahlıq təşkil edən birləşməsidir; bu padşahlıq iki hissədən ibarətdir. Dövlət idarəçiliyi ilə kilsə idarəçiliyinin birləşməsi, münasibət üzərində qadının nəzarətdə olduğu halda, “vəhşinin surəti”dir. Yəhyaya qadının vəhşi tərəfindən daşındığı göstərilir, çünki münasibət üzərində nəzarətdə olan odur.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> Və gördüyün qadın yer üzünün padşahları üzərində hökmranlıq edən o böyük şəhərdir. Vəhy 17:18.

Together the beast and the woman represent one kingdom (one flesh), but the angel is emphasizing the relationship of the great whore with the kings of the earth. “The beast that” “was, and is not”, which “shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition,” that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the papacy when the great whore’s deadly wound is healed. She “was” the fifth kingdom of Bible prophecy, but it was “determined” that she would receive a deadly wound in 1798.

Vəhşi heyvanla qadın birlikdə bir padşahlığı (bir bədəni) təmsil edirlər, lakin mələk böyük fahişənin yer üzünün padşahları ilə olan münasibətini vurğulayır. “O vəhşi heyvan ki”, “var idi, indi yoxdur”, və “dipsiz quyudan çıxacaq və həlaka gedəcək”, həmçinin “yer üzündə yaşayanlar heyrət edəcəklər” — bu, böyük fahişənin ölümcül yarası sağaldığı zaman papalıqdır. O, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci padşahlığı “idi”, lakin ona 1798-ci ildə ölümcül yara alacağı “müəyyən edilmişdi”.

When John was spiritually transported to 1798, she was “not” a beast, and “yet” when her deadly wound is healed at the end of the seventy symbolic years that conclude at the soon-coming Sunday law, she “is” again alive, singing her songs, committing fornication and murdering Christians.

Yəhya ruhən 1798-ci ilə aparıldığı zaman o, vəhşi heyvan “deyildi”; lakin tezliklə gələcək bazar günü qanunu ilə sona çatan yetmiş rəmzi ilin sonunda onun ölümcül yarası sağaldıqda, o, yenidən “var” olur—mahnılarını oxuyur, zina edir və məsihçiləri qətlə yetirir.

Chapter seventeen is the last presentation of the kingdoms of Bible prophecy, and as such it must agree with the first mention of the kingdoms of Bible prophecy. The first mention of those kingdoms is found in Daniel chapter two, which is represented upon both of the charts that were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables.

On yeddinci fəsil Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların son təqdimatıdır və buna görə də o, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların ilk xatırlanması ilə uyğun olmalıdır. Həmin padşahlıqların ilk xatırlanması Daniel kitabının ikinci fəslindədir; bu isə Habakkukun görüntünü yaz və onu lövhələr üzərində aydın et əmrinə uyğun olaraq hazırlanmış hər iki cədvəldə təsvir edilmişdir.

The Millerites were correct in their understanding of Daniel’s kingdoms of Bible prophecy as represented in chapters two, seven and eight, but their understanding was incomplete. Miller’s jewels of Daniel chapter two, shines ten times brighter in the last days, for it is recognized as identifying the first reference, not only of the kingdoms of Bible prophecy, but also of the first reference of the revelation that the eighth is of the seven. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Millerçilər Danielin Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqlarına dair anlayışlarında — ikinci, yeddinci və səkkizinci fəsillərdə təsvir edildiyi kimi — haqlı idilər, lakin onların anlayışı natamam idi. Danielin ikinci fəslinə dair Millerin cəvahiratı son günlərdə on qat daha parlaq saçır, çünki onun yalnız Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqlarına dair ilk istinadı deyil, həm də səkkizincinin yeddidən olduğuna dair vəhyin ilk istinadını müəyyənləşdirdiyi qəbul olunur. İsa həmişə bir şeyin sonunu başqa bir şeyin başlanğıcı ilə təsvir edir.

All the prophets are speaking of the last days, and John, in Revelation seventeen is identifying the last earthly kingdom when he presents “the beast that” “was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition.” The beast ascends out of “the bottomless pit,” which is a symbol of a “new manifestation of satanic power.”

Bütün peyğəmbərlər axır günlərdən danışırlar və Yəhya, Vəhy kitabının on yeddinci fəslində, “olmuş, indi yoxdur və dərinliksiz quyudan çıxıb həlaka gedəcək olan vəhşi heyvanı” təqdim edərkən son yer üzündəki padşahlığı müəyyən edir. Vəhşi heyvan “dərinliksiz quyudan” çıxır; bu isə “şeytani qüvvənin yeni təzahürünün” rəmzidir.

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> “‘Onlar öz şəhadətlərini bitirdikləri zaman [bitirmək üzrə olduqları zaman].’ İki şahidin çula bürünmüş halda peyğəmbərlik etməli olduqları dövr 1798-ci ildə başa çatdı. Onlar gizlilik içindəki işlərinin sonuna yaxınlaşarkən, ‘dibsiz quyudan çıxan vəhşi heyvan’ kimi təsvir edilən qüvvə tərəfindən onlara qarşı müharibə aparılmalı idi. Avropanın bir çox xalqlarında Kilsədə və Dövlətdə hökmranlıq edən qüvvələr əsrlər boyu papalıq vasitəsilə Şeytan tərəfindən idarə olunmuşdu. Lakin burada Şeytani gücün yeni bir təzahürü nəzərə təqdim olunur.” The Great Controversy, 268.

Some of the theologians will argue that because the “beast that ascendeth out of the bottomless pit” in Revelation eleven, is identified in the passage as the atheism of the French Revolution, that the expression “bottomless pit” is a symbol of atheism. But Islam ascended out of the “bottomless pit” in Revelation nine, and Islam is not atheism. The bottomless pit represents a satanic manifestation.

Bəzi ilahiyyatçılar iddia edəcəklər ki, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki “dərinliksiz quyudan çıxan vəhşi heyvan” həmin mətndə Fransız İnqilabının ateizmi kimi müəyyən edildiyinə görə, “dərinliksiz quyu” ifadəsi ateizmin rəmzidir. Lakin Vəhy kitabının doqquzuncu fəslində İslam “dərinliksiz quyudan” yüksəldi, İslam isə ateizm deyildir. Dərinliksiz quyu şeytani bir təzahürü təmsil edir.

> “I told him that the Lord had shown me in vision that mesmerism was from the Devil, from the bottomless pit, and that it would soon go there, with those who continued to use it.” Review and Herald, July 21, 1851.

> “Ona dedim ki, Rəbb mənə görüntüdə göstərmişdi ki, mesmerizm İblisdəndir, dibsiz quyudan gəlir və ondan istifadə etməyə davam edənlərlə birlikdə tezliklə yenə ora gedəcəkdir.” Review and Herald, 21 iyul 1851.

Something from “the Devil,” is something from “the bottomless pit.” In Revelation seventeen the beast that ascends out of the bottomless pit is the power that goes into perdition and those whose names are not written in the book shall wonder after. “Perdition” means eternal damnation and is represented in Revelation as the “lake of fire,” which is where the beast is cast into.

“İblisdən” olan bir şey, “dipsiz uçurumdan” olan bir şeydir. Vəhyin on yeddinci fəslində dipsiz uçurumdan yüksələn vəhşi heyvan həlaka gedən qüvvədir və adları kitaba yazılmamış olanlar onun ardınca heyrətlə gedəcəklər. “Həlak” əbədi məhkumluq deməkdir və Vəhydə vəhşi heyvanın içinə atıldığı “od gölü” kimi təsvir olunur.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> Və vəhşi heyvan tutuldu; onunla birlikdə, onun önündə möcüzələr göstərən, o möcüzələrlə vəhşi heyvanın nişanını qəbul etmiş olanları və onun surətinə səcdə edənləri aldadan yalançı peyğəmbər də tutuldu. Hər ikisi diri-diri kükürdlə yanan od gölünə atıldı. Vəhy 19:20.

In chapter thirteen the first beast that comes from the sea, which Sister White directly identifies as the papacy is identified. In that passage the world wonders after the papal beast.

On üçüncü fəsildə dənizdən çıxan ilk vəhşi heyvan müəyyən edilir; Bacı Uayt onu birbaşa papalıq kimi tanıyır. Həmin parçadan göründüyü kimi, dünya papalıq vəhşi heyvanının ardınca heyranlıqla gedir.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:13.

> Və mən onun başlarından birini sanki ölümcül yaralanmış gördüm; və onun ölümcül yarası sağaldı; və bütün dünya heyvana heyranlıqla tabe oldu. Vəhy 13:13.

The beast of Revelation seventeen that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the final manifestation of satanic power that occurs when the deadly wound of the papacy is healed at the soon-coming Sunday law. Every prophetic characteristic of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, identifies the church of Rome, just as the dictionaries published before 1950 identified.

Vəhyin on yeddinci fəslində haqqında deyilən “yer üzündə yaşayanlar heyran qalacaqlar” olan vəhşi heyvan, yaxın zamanda gələcək Bazar günü qanunu ilə papalığın ölümcül yarası sağaldığı zaman baş verən şeytani hakimiyyətin son təzahürüdür. On yeddinci fəsildə qadının və onun mindiyi vəhşi heyvanın hər bir peyğəmbərlik xüsusiyyəti, 1950-ci ildən əvvəl nəşr olunmuş lüğətlərin də təsbit etdiyi kimi, Roma kilsəsini müəyyən edir.

The beast of Revelation seventeen, is a symbol of the combination of church and state, which is the image of the beast. The beast with seven heads and ten horns is the kingdom that is composed of the ten kings (the United Nations), which the woman rides upon and rules over. The woman is the papacy, who is identified as Babylon the great, the mother of harlots. After the symbols are identified we can return to 1798; the point in history where John was carried to in order to receive the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

Vəhy kitabının on yeddinci fəslindəki vəhşi heyvan, vəhşi heyvanın surəti olan kilsə ilə dövlətin birləşməsinin rəmzidir. Yeddi başlı və on buynuzlu vəhşi heyvan, qadının mindiyi və üzərində hökm sürdüyü, on padşahdan ibarət olan səltənətdir (Birləşmiş Millətlər Təşkilatı). Qadın isə, “böyük Babil, fahişələrin anası” kimi tanıdılan papalıqdır. Bu rəmzlər müəyyən edildikdən sonra, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliklərindəki səltənətlərin son təsvirini almaq üçün Yəhyanın aparıldığı tarixdəki nöqtə olan 1798-ci ilə qayıda bilərik.

We shall address those kingdoms, and their representation in Daniel chapter two, in the next article.

Növbəti məqalədə həmin padşahlıqlara və onların Daniel kitabının ikinci fəslindəki təmsilinə toxunacağıq.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another.

> “Fəaliyyət səhnəsinə çıxmış hər bir millətə yer üzündə öz yerini tutmağa izin verilmişdir ki, onun ‘Gözətçinin və Müqəddəs Olanın’ məqsədini yerinə yetirib-yetirməyəcəyi görünsün. Peyğəmbərlik dünyanın böyük imperiyalarının—Babillinin, Midiya-Farsın, Yunanıstanın və Romanın—yüksəlişini və süqutunu izləmişdir. Bunların hər biri ilə, daha az qüdrətli millətlərdə olduğu kimi, tarix özünü təkrarlamışdır. Hər birinin sınaq dövrü olmuş, hər biri uğursuzluğa düçar olmuş, şöhrəti solmuş, qüdrəti yox olmuş və yerini başqası tutmuşdur.

> “While the nations rejected God’s principles, and in this rejection wrought their own ruin, it was still manifest that the divine, overruling purpose was working through all their movements.” Education, 177.

> “Millətlər Allahın prinsiplərini rədd etdikləri və bu rədddə öz məhvlərini hazırladıqları halda belə, yenə də aydın görünürdü ki, ilahi, hər şeyə hökm edən məqsəd onların bütün hərəkətləri vasitəsilə fəaliyyət göstərirdi.” Təhsil, 177.

Back to Articles