Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty

Yoel Kitabı və Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi - İyirminci Nömrə

Number Twenty

İyirminci Sayı

Author

Jeff Pippenger

Published

December 26, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The book of Joel identifies that the destruction of God’s vineyard occurs in the fourth generation.

Yoel kitabı Allahın üzüm bağının məhvinin dördüncü nəsildə baş verdiyini göstərir.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel.

> Rəbbin Pətuel oğlu Yoelə nazil olan sözü.

> Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

> Bunu eşidin, ey qocalar, və qulaq asın, ey ölkənin bütün sakinləri. Bu, sizin günlərinizdəmi olmuşdur, yaxud atalarınızın günlərində? Bunu öz övladlarınıza danışın, qoy sizin övladlarınız da öz övladlarına danışsın, onların övladları isə başqa bir nəslə.

> That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

> Palmerqurdun qoyub getdiyini çəyirtkə yedi; çəyirtkənin qoyub getdiyini cankerqurd yedi; cankerqurdun qoyub getdiyini isə tırtıl yedi.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> Ayılın, ey sərxoşlar, və ağlayın; və fəryad edin, ey şərab içənlərin hamısı, təzə şərab üzündən; çünki o, ağzınızdan kəsilib götürülmüşdür. Yoel 1:1–5.

The parable of the ten virgins is the parable of Adventism, and the awakening in the parable occurs when the wheat and tares are separated, at which point, the tares awaken to the fact that they have been “cut off” from the “new wine.” The word “cut off” represents Abram’s first covenant step where a heifer, she-goat and ram were cut into two pieces in the ritual to ratify the covenant with blood. In that very same covenant passage, God identifies that He will visit His people in judgment during the fourth generation.

On bakirə məsəli Adventizmin məsəlidir və məsəldəki oyanış buğda ilə alaq otları ayrıldığı zaman baş verir; həmin anda alaq otları “yeni şərab”dan “kəsilib ayrıldıqları” həqiqətinə ayılırlar. “Kəsilib ayrılmaq” ifadəsi Əbramın əhd yolundakı ilk addımını təmsil edir; o zaman əhdi qanla təsdiq etmək üçün mərasimdə bir düyə, bir dişi keçi və bir qoç iki yerə bölünmüşdü. Elə həmin əhd mətnində Allah Öz xalqını dördüncü nəsildə mühakimə ilə ziyarət edəcəyini bildirir.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> Və O, Abrama dedi: Yəqin bil ki, sənin nəslin özününkü olmayan bir ölkədə qərib olacaq, onlara qulluq edəcək; və onlar onları dörd yüz il zülmə məruz qoyacaqlar. Həm də qulluq edəcəkləri o milləti Mən mühakimə edəcəyəm; sonra isə böyük var-dövlətlə çıxacaqlar. Sən isə sülh içində atalarının yanına gedəcəksən; xoş qocalıq çağında dəfn olunacaqsan. Lakin dördüncü nəsildə onlar yenidən bura qayıdacaqlar; çünki Amorilərin təqsiri hələ tam dolmamışdır. Yaradılış 15:13–16.

When the prophecy was fulfilled in the fourth generation, in the generation of Moses, the Lord set forth the Ten Commandments as a symbol of the covenant with God and His chosen people. In the second of those ten laws the light of Abram’s four generations was magnified.

Peyğəmbərlik dördüncü nəsildə, Musanın nəslində yerinə yetəndə, Rəbb Allahla Onun seçilmiş xalqı arasındakı əhdin bir rəmzi olaraq On Əmri bəyan etdi. Həmin on qanundan ikincisində İbrəhimin dörd nəslinin nuru ucaldıldı.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And shewing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> Özün üçün oyma büt düzəltməyəcəksən, nə də yuxarıda göydə olanın, aşağıda yerdə olanın, yaxud yerin altında suda olanın heç bir surətini düzəltməyəcəksən; onlara səcdə etməyəcəksən və onlara ibadət etməyəcəksən; çünki Mən, Allahın Rəbbi, qısqanc Allaham; Mənə nifrət edənlərin atalarının günahını övladlarının üzərinə üçüncü və dördüncü nəslə qədər gətirirəm; Məni sevənlərə və əmrlərimi yerinə yetirənlərə isə minlərlə nəsil boyunca mərhəmət göstərirəm. Çıxış 20:4–6.

The four generations of Abram’s covenant was incorporated into the magnification of God’s character as a jealous God. His jealousy is contrasted with graven images. With Abram’s fourth generation we also find a progressive judgment. The judgment was upon the nation where God’s people were in bondage, as well as upon God’s people, and after that, the Amorites would be judged. Abram identifies a progressive judgment process that begins with God’s house and moves through the world progressively, and the second commandment identifies that the judgment process divides mankind into a class of those who hate God, and a class of those who love God, thus typifying the Sunday law which shouts out, “If you love me, keep my commandments.”

Abramın əhdinin dörd nəsli Allahın qısqanc Allah kimi xarakterinin ucaldılmasına daxil edilmişdi. Onun qısqanclığı oyma bütlərlə qarşı-qarşıya qoyulur. Abramın dördüncü nəsli ilə biz eyni zamanda tədrici bir mühakimə də görürük. Bu mühakimə həm Allahın xalqının əsarətdə olduğu millətin, həm də Allahın xalqının üzərinə idi və bundan sonra amorililər mühakimə olunacaqdı. Abram Allahın evi ilə başlayan və tədricən dünya boyunca irəliləyən bir mühakimə prosesini göstərir, ikinci əmr isə bu mühakimə prosesinin bəşəriyyəti Allahdan nifrət edənlər sinfinə və Allahı sevənlər sinfinə ayırd etdiyini göstərir; beləliklə, “Əgər Məni sevirsinizsə, əmrlərimi yerinə yetirin” deyə car çəkən bazar günü qanununu təmsil edir.

In the same period that the Law is being delivered at Sinai, Moses is shown God’s character.

Qanunun Sinayda verildiyi həmin dövrdə Musaya Allahın xarakteri göstərilir.

> And the Lord said unto Moses, Hew thee two tables of stone like unto the first: and I will write upon these tables the words that were in the first tables, which thou brakest. And be ready in the morning, and come up in the morning unto mount Sinai, and present thyself there to me in the top of the mount. And no man shall come up with thee, neither let any man be seen throughout all the mount; neither let the flocks nor herds feed before that mount.

> Və Rəbb Musaya dedi: “Özün üçün birincilərinə bənzər iki daş lövhə yon; və Mən bu lövhələrin üzərinə sənin sındırdığın ilk lövhələrdə olan sözləri yazacağam. Səhər hazır ol və səhər Sina dağına çıx, orada dağın başında Mənim hüzurumda dayan. Heç bir adam səninlə birlikdə çıxmasın, bütün dağ boyunca heç kəs görünməsin; nə sürülər, nə də mal-qaralar o dağın önündə otlasın.”

> And he hewed two tables of stone like unto the first; and Moses rose up early in the morning, and went up unto mount Sinai, as the Lord had commanded him, and took in his hand the two tables of stone. And the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

> O, birincilərinə bənzər iki daş lövhə yondu; Musa səhər tezdən qalxıb Rəbbin ona əmr etdiyi kimi Sina dağına çıxdı və iki daş lövhəni öz əlində götürdü. Rəbb bulud içində enib orada onunla birlikdə durdu və Rəbbin adını elan etdi. Rəbb onun önündən keçib elan etdi,

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation.

> Rəbb, Rəbb Allah, rəhmli və lütfkar, səbirli, yaxşılıqda və həqiqətdə bol olan, minlərlə nəslə mərhəmət saxlayan, təqsiri, üsyanı və günahı bağışlayan, lakin təqsirkarı əsla cəzasız qoymayan; ataların təqsirini övladların, övladların övladlarının üzərinə, üçüncü və dördüncü nəslədək gətirən.

> And Moses made haste, and bowed his head toward the earth, and worshipped. And he said, If now I have found grace in thy sight, O Lord, let my Lord, I pray thee, go among us; for it is a stiffnecked people; and pardon our iniquity and our sin, and take us for thine inheritance. Exodus 34:1–9.

> Musa tələsərək yerə qədər əyildi və səcdə etdi. Və dedi: “Əgər indi Sənin gözündə lütf tapmışamsa, ya Rəbb, yalvarıram, qoy Rəbbim aramızda getsin; çünki bu dikbaş bir xalqdır; təqsirimizi və günahımızı bağışla və bizi Öz irsin olaraq qəbul et.” Çıxış 34:1–9.

The second giving of the law, aligns with the 1850 pioneer chart. The first tables were broken, and the first table had an error in the figures. Ancient Israel was then made the depositaries of the law, and modern Israel was then made the depositaries of the law of God and the laws of God’s prophetic Word. When the two tables were first introduced, there was literal rebellion in the camp, and when the 1850 chart was introduced, there was spiritual rebellion brewing in the camp. Abram’s prophecy of the fourth generation was fulfilled by Moses in the fourth generation, where God expanded the revelation of judgment in the fourth generation in the second commandment. Graven images became the counterfeit to the true worship of God, and the jealousy of God’s character was attached to the judgment. Then Moses viewed God’s glory. He saw God’s jealousy as an element of God’s character, as represented by His “name,” and the relationship between the worshipper and the sins of their fathers is set forth.

Qanunun ikinci dəfə verilməsi 1850-ci il pioner cədvəli ilə uyğunlaşır. Birinci lövhələr sındırılmışdı və birinci lövhədə rəqəmlərdə bir səhv var idi. O zaman qədim İsrail qanunun əmanətdarları edildi, müasir İsrail isə Allahın qanununun və Allahın peyğəmbərlik Kəlamının qanunlarının əmanətdarları edildi. İki lövhə ilk dəfə təqdim ediləndə düşərgədə sözün həqiqi mənasında üsyan var idi, 1850-ci il cədvəli təqdim ediləndə isə düşərgədə ruhani üsyan qaynayırdı. İbrahimin dördüncü nəsil barədə peyğəmbərliyi dördüncü nəsildə Musa vasitəsilə yerinə yetirildi; burada Allah mühakimə vəhyini ikinci əmrdə dördüncü nəslə qədər genişləndirdi. Oyma bütlər Allahın həqiqi ibadətinə qarşı saxta alternativə çevrildi və Allahın xarakterinin qısqanclığı mühakiməyə bağlandı. Sonra Musa Allahın izzətini seyr etdi. O, Allahın qısqanclığını, Onun “adı” ilə təmsil olunduğu kimi, Allahın xarakterinin bir ünsürü olaraq gördü və ibadət edənlə onların atalarının günahları arasındakı münasibət ortaya qoyulur.

When Christ cleansed the temple the first time, then the disciples remembered that the zeal of His house had eaten Him up. The “zeal” is the word “jealousy.” The character of God that expresses His jealousy, is the motivation that lead Christ to cleanse His temple, and the prophetic attribute of the need to confess those sins of your fathers, would later become an essential element of the call for repentance in the “seven times” judgment of Leviticus twenty-six. Abram’s “fourth generation” develops greater and greater weight as it continues through covenant history. The book of Joel represents the time of the latter rain, which occurs in the latter days. The book of Joel sets forth its message upon its introduction of the message of four generations, as the theme that was recorded in the very first step of Abram’s threefold covenant with God. That theme reaches its conclusion in the book of Joel.

Məsih məbədi ilk dəfə təmizlədikdə, şagirdlər Onun evinin qeyrətinin Onu yeyib-bitirdiyini xatırladılar. “Qeyrət” sözü “qısqanclıq” sözüdür. Onun qısqanclığını ifadə edən Allahın xasiyyəti, Məsihi Öz məbədini təmizləməyə sövq edən səbəbdir və atalarınızın həmin günahlarını etiraf etmək zərurətinin peyğəmbərlik xüsusiyyəti sonradan Levililər iyirmi altının “yeddi dəfə” hökmündə tövbəyə çağırışın əsas ünsürünə çevriləcəkdi. Abramın “dördüncü nəsli” əhd tarixində davam etdikcə getdikcə daha böyük əhəmiyyət kəsb edir. Yoel kitabı axır günlərdə baş verən son yağış dövrünü təmsil edir. Yoel kitabı öz ismarıcını dörd nəslə dair ismarıcın təqdimatı üzərində qurur; bu isə Allahla Abram arasındakı üçqat əhdin ən ilk mərhələsində qeydə alınmış mövzu idi. Həmin mövzu öz yekununa Yoel kitabında çatır.

Once in the Promised Land, the Ark of the covenant was located at Shiloh, where wicked and foolish Eli, the high priest and his two corrupt sons are contrasted with the calling of Samuel. Shiloh would become a step in the journey of the Ark, which was the symbol of the covenant. After the Ark was used as the symbol of bringing down the walls of Jericho, it was located in Shiloh for around four hundred years, until the death of Eli and his wicked sons. It was then captured by the Philistines, and thereafter when David moved the Ark to Jerusalem, the first illustration of the triumphal entry into Jerusalem was accomplished. The stated purpose of moving the covenant symbol to Jerusalem, was that God chose to place His name in Jerusalem, and His name is associated with His jealousy, which is associated with His jealous judgment in the fourth generation.

Vəd olunmuş Torpağa daxil olduqdan sonra Əhd sandığı Şiloda yerləşdirildi; burada baş kahin olan pis və ağılsız Eli və onun iki pozğun oğlu Şamuelin çağırışı ilə qarşı-qarşıya qoyulur. Şilo əhdin rəmzi olan Sandığın səfərində bir mərhələyə çevriləcəkdi. Sandıq Yerixonun divarlarını yıxmağın rəmzi kimi istifadə edildikdən sonra, Eli ilə onun pis oğullarının ölümünədək təxminən dörd yüz il Şiloda qaldı. Sonra Filiştlilər tərəfindən ələ keçirildi və daha sonra Davud Sandığı Yerusəlimə gətirdikdə, Yerusəlimə zəfərli girişin ilk təsviri gerçəkləşdirildi. Əhd rəmzinin Yerusəlimə köçürülməsinin bəyan olunmuş məqsədi bu idi ki, Allah Öz adını Yerusəlimdə yerləşdirməyi seçmişdi və Onun adı Onun qısqanclığı ilə bağlıdır; bu da dördüncü nəsildə Onun qısqanc hökmü ilə əlaqəlidir.

At the Sunday law the Lord will lift up the church triumphant above all the hills and mountains, and the Gentiles will say, “come and lets us go to the house of God.”

Bazar günü qanunu zamanı Rəbb qalib kilsəni bütün təpə və dağların üzərinə ucaldacaq və başqa millətlər deyəcəklər: “Gəlin, Allahın evinə qalxaq.”

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> Və axır günlərdə belə olacaq: Rəbbin evinin dağı dağların zirvəsində möhkəm bərqərar ediləcək, təpələrdən uca tutulacaq; və bütün millətlər ona tərəf axışacaqlar. Çoxlu xalqlar gedib deyəcəklər: Gəlin, Rəbbin dağına, Yaqubun Allahının evinə qalxaq; O bizə Öz yollarını öyrədəcək, biz də Onun cığırları ilə yeriyəcəyik; çünki Qanun Siondan çıxacaq, Rəbbin sözü isə Yerusəlimdən. Yeşaya 2:2, 3.

The word of the Lord goes forth from Jerusalem, for that is where He chose to place His “name.” With Moses, “the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

Rəbbin sözü Yerusəlimdən yayılır, çünki O Öz “adını” yerləşdirmək üçün oranı seçdi. Musa ilə bağlı olaraq, “Rəbb bulud içində endi, orada onun yanında durdu və Rəbbin adını bəyan etdi. Rəbb onun önündən keçib bəyan etdi,

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation. Exodus 34:6, 7.

> Rəbb, Rəbb Allah, rəhmli və lütfkar, səbri uzun, xeyirxahlıq və həqiqətdə bol olan, minlərlə nəsil üçün mərhəmət saxlayan, təqsiri, üsyanı və günahı bağışlayan, lakin günahkarı əsla cəzasız qoymayan; ataların təqsirini övladların, övladların övladlarının üzərinə, üçüncü və dördüncü nəsilə qədər gətirən. Çıxış 34:6, 7.

His “name” is His character, and God’s character is profoundly complex and profoundly simple. God is love, is His character perfectly, but simply expressed. Abram’s covenant truth of “the fourth generation of judgment” was expanded “line upon line” with the second commandment’s additional light upon the fourth generation. Then Moses’ experience expands the light of the fourth generation’s connection with God’s character, by adding the light of His jealousy. Inspiration has defined character as “thoughts and feelings combined,” but inspiration has also informed us our thoughts are not as God’s thoughts. His character is His thoughts and feelings combined, and His character has so many facets beyond our simple human thoughts and feelings, that the difference is that his thoughts are higher than heaven in relation to the earth.

Onun “adı” Onun xasiyyətidir, və Allahın xasiyyəti son dərəcə mürəkkəb və son dərəcə sadədir. Allah məhəbbətdir — bu, Onun xasiyyətinin kamil, lakin sadə ifadəsidir. Abramın “hökmün dördüncü nəsli” haqqında əhd həqiqəti, ikinci əmrin dördüncü nəsil barədə verdiyi əlavə nurla “sətir üstünə sətir” genişləndirildi. Sonra Musanın təcrübəsi, Onun qısqanclığının nurunu əlavə etməklə, dördüncü nəslin Allahın xasiyyəti ilə əlaqəsinə dair nuru daha da genişləndirir. Vəhy xasiyyəti “fikirlərin və hisslərin birləşməsi” kimi müəyyən etmişdir, lakin vəhy bizə həm də bildirmişdir ki, bizim fikirlərimiz Allahın fikirləri kimi deyildir. Onun xasiyyəti Onun fikir və hisslərinin birləşməsidir, və Onun xasiyyətinin bizim sadə insan fikirlərimiz və hisslərimizdən o qədər çox yönləri vardır ki, fərq bundadır: Onun fikirləri yerə münasibətdə göylərdən daha ucadır.

> For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways, saith the Lord. For as the heavens are higher than the earth, so are my ways higher than your ways, and my thoughts than your thoughts. Isaiah 55:8, 9.

> “Çünki Mənim fikirlərim sizin fikirləriniz deyil, sizin yollarınız da Mənim yollarım deyil,” Rəbb belə deyir. “Çünki göylər yerdən nə qədər uca isə, Mənim yollarım da sizin yollarınızdan, fikirlərim də sizin fikirlərinizdən o qədər ucadır.” Yeşaya 55:8, 9.

So, here is a human thought to ponder; if God’s character is represented by His name, then every manifestation of God’s name is a manifestation of His character. The Lion of the tribe of Judah seals and unseals His prophetic Word, Palmoni is the Wonderful Numberer of Secrets, who is also the Root out of dry ground, and also the burning bush, a pillar of fire, the archangel Michael and on, and on. The attributes of God’s character as represented by His various names are endless. The ‘human thought to ponder’ is this. With all the various expressions of God’s character that are known to exist, what is the significance—that in the very first covenant step of the threefold covenant process with Abram—the “fourth generation judgment” is the foundational statement in the covenant—that reflects His name?

Beləliklə, üzərində düşünüləsi bir insani fikir budur: əgər Allahın xasiyyəti Onun adı ilə təmsil olunursa, onda Allahın adının hər bir təzahürü Onun xasiyyətinin bir təzahürüdür. Yəhuda qəbiləsinin Aslanı Öz peyğəmbərlik Kəlamını möhürləyir və möhürünü açır, Palmoni Sirlərin Möcüzəli Sayıcısıdır; O, həmçinin quru torpaqdan çıxan Kökdür, eləcə də yanan kol, od sütunu, baş mələk Mikaildir və belə davam edir. Allahın müxtəlif adları ilə təmsil olunan xasiyyətinin sifətləri sonsuzdur. “Üzərində düşünüləsi insani fikir” budur. Allahın xasiyyətinin mövcud olduğu bilinən bütün müxtəlif ifadələri içində, nə üçün məhz Abramla olan üçqat əhd prosesinin elə ilk əhd addımında “dördüncü nəslin hökmü” əhddə təməl bəyanatdır—Onun adını əks etdirən bunun əhəmiyyəti nədir?

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> Və O, Abrama dedi: Qəti bil ki, nəslin özlərinə məxsus olmayan bir ölkədə qərib olacaq, onlara qulluq edəcək; və onlar dörd yüz il ərzində onlara əziyyət verəcəklər; həmçinin qulluq edəcəkləri o milləti Mən mühakimə edəcəyəm; və bundan sonra onlar böyük var-dövlətlə çıxacaqlar. Sən isə atalarının yanına sülh içində gedəcəksən; gözəl bir qocalıqda dəfn olunacaqsan. Lakin dördüncü nəsildə onlar yenidən bura qayıdacaqlar; çünki Amorilərin təqsiri hələ kamala çatmamışdır. Yaradılış 15:13–16.

The character of God as the judge of men and nations allows men a period of probation that is represented by four generations. God is the judge, He is merciful, He is patient and He brings judgment of men and nations to a conclusion in the fourth generation. God’s foundational statement in His covenant with a chosen people includes the fourth generational judgment. Just as the message of the first angel possesses all the characteristics of each of the three individual angels’ messages, so too, the first step of Abram’s covenant possesses the characteristics of the entire threefold covenant. God’s name is that He is the merciful judge, who judges in the fourth generation. Every other step in the covenant history of a chosen people, builds upon that foundation.

Allahın insanlar və millətlər üzərində Hakim kimi xarakteri insanlara dörd nəsillə təmsil olunan bir sınaq müddəti verir. Allah Hakimdir, O mərhəmətlidir, O səbir göstərəndir və insanların və millətlərin mühakiməsini dördüncü nəsildə yekunlaşdırır. Allahın seçilmiş bir xalqla bağladığı əhddəki təməl bəyanatı dördüncü nəsil hökmünü də ehtiva edir. Necə ki, birinci mələyin xəbəri üç ayrı mələyin xəbərlərinin hər birinin bütün xüsusiyyətlərini özündə daşıyır, eləcə də, İbramın əhdinin ilk mərhələsi bütöv üçqat əhdin xüsusiyyətlərini özündə daşıyır. Allahın adı budur ki, O, dördüncü nəsildə hökm edən mərhəmətli Hakimdir. Seçilmiş bir xalqın əhd tarixindəki hər bir digər mərhələ həmin təməl üzərində qurulur.

When the book of Joel is placed at the Midnight Cry’s awakening in verse five, and the “new wine” is “cut off” from their mouths, the introduction to that final covenant separation of a chosen covenant people is the foundational message of the covenant that lays out the rebellion of the covenant people who are then “cut off” as being accomplished in the fourth generation. They are “cut off,” for not understanding the foundational message of the covenant.

Yoel kitabı beşinci ayədə Gecəyarısı hayqırtısının oyanışı mərhələsinə yerləşdirildikdə və “təzə şərab” onların ağızlarından “kəsilib götürüldükdə”, seçilmiş əhd xalqının həmin son əhd üzrə ayrılmasına giriş, əhd xalqının üsyanını ortaya qoyan və sonra onların dördüncü nəsildə həyata keçmiş olaraq “kəsilib götürüldüyünü” bəyan edən əhdin təməl ismarıcıdır. Onlar əhdin təməl ismarıcını anlamadıqları üçün “kəsilib götürülürlər”.

That foundational message of the covenant in Genesis fifteen’s four verses, is the measuring rod—the line of judgment that is used when the capstone message of the covenant is presented as “new wine” in the latter days. The gravity which is associated with the awakening of the drunkards of Ephraim, when the “new wine” is “cut off” is only truly understood—when it is set within the context of a pronouncement of judgment against the final fourth generation of a rebellious chosen people, during the testing period of the latter rain.

Yaradılış kitabının on beşinci fəslinin dörd ayəsində yer alan əhdin həmin təməl xəbəri, axır günlərdə əhdin başdaşı xəbəri “yeni şərab” kimi təqdim olunduqda istifadə edilən ölçü çubuğu—hökm xəttidir. “Yeni şərab” “kəsilib götürüldüyü” zaman Efrayimin sərxoşlarının ayılması ilə əlaqəli ciddiyyət yalnız o vaxt həqiqətən dərk olunur ki, bu, son yağışın sınaq dövrü ərzində üsyankar seçilmiş bir xalqın sonuncu dördüncü nəslinə qarşı elan edilən hökmün kontekstində yerləşdirilsin.

In Genesis seventeen, we find the second step of the threefold covenant with Abraham:

Yaradılış kitabının on yeddinci fəslində biz İbrahimlə olan üçqat əhdin ikinci mərhələsini tapırıq:

> And God said unto Abraham, Thou shalt keep my covenant therefore, thou, and thy seed after thee in their generations. This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee;

> Və Allah İbrahimə dedi: Buna görə də sən, sən və səndən sonra gələcək nəslin öz nəsilləri boyunca Mənim əhdimi saxlayacaqsınız. Mənim əhdim budur ki, ona riayət edəcəksiniz: Mənimlə sizin aranızda və səndən sonra gələcək nəslin arasında;

> Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. He that is born in thy house, and he that is bought with thy money, must needs be circumcised: and my covenant shall be in your flesh for an everlasting covenant. And the uncircumcised man child whose flesh of his foreskin is not circumcised, that soul shall be cut off from his people; he hath broken my covenant. Genesis 17:9–14.

> Aranızdakı hər bir kişi övladı sünnət olunmalıdır. Və sünnət dərinizin ətini sünnət edəcəksiniz; bu, Mənimlə sizin aranızdakı əhdin əlaməti olacaqdır. Aranızda səkkiz günlük olan hər bir kişi övladı nəsilləriniz boyunca sünnət olunmalıdır; istər evdə doğulan, istərsə də sənin nəslindən olmayan hər hansı yad adamdan pulla alınan olsun. Evində doğulan da, pulunla alınan da mütləq sünnət olunmalıdır; və Mənim əhdim bədəninizdə əbədi əhd olaraq qalacaqdır. Və sünnət dərisinin əti sünnət olunmamış sünnətsiz kişi övladı öz xalqının arasından kəsilib atılacaqdır; o, Mənim əhdimi pozmuşdur. Yaradılış 17:9–14.

The second step provides a second witness to the symbol of being “cut off.” The word translated as “cut off,” finds its root in the animals Abram cut in halves in chapter fifteen, and in the passage, anyone who is not circumcised shall be “cut off” from the covenant. Circumcision was replaced by baptism in the covenant history where Christ was confirming these very truths, and for this reason, He, as our example was resurrected on the eighth day.

İkinci addım “kəsilib ayrılmaq” simvoluna ikinci bir şahidlik təqdim edir. “Kəsilib ayrılmaq” kimi tərcümə olunan söz öz kökünü on beşinci fəsildə Abramın iki yerə böldüyü heyvanlarda tapır və həmin mətndə sünnət olunmayan hər kəs əhddən “kəsilib ayrılacaqdır”. Məsih məhz bu həqiqətləri təsdiq edərkən əhd tarixində sünnətin yerini vəftiz aldığı üçün, O da bizim nümunəmiz olaraq səkkizinci gündə dirildildi.

That sign was to be accomplished on the eighth day, as represented by the eight souls in the ark. It is in the second step where the visual test is represented, whether it was Israel choosing between Jezebel’s prophets of Elijah in advance of the judgment carried out by Elijah, or Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego countenance appearing fairer and fatter than those who ate the king’s diet; the second test is visual. Circumcision is a sign of life, and the eight souls upon the ark, represent those who lived in contrast with those who died.

O əlamət gəmidəki səkkiz nəfərlə təmsil olunduğu kimi, səkkizinci gündə yerinə yetirilməli idi. Məhz ikinci mərhələdə vizual sınaq təmsil olunur: istər İlyasın həyata keçirdiyi hökmdən əvvəl İsrailin İzəbelin peyğəmbərləri ilə İlyas arasında seçim etməsi olsun, istərsə də Daniel, Şadrak, Meşak və Abedneqonun simalarının padşahın yeməyini yeyənlərin simalarından daha sağlam və daha dolğun görünməsi; ikinci sınaq vizualdır. Sünnət həyat əlamətidir və gəminin üzərindəki səkkiz nəfər ölənlərlə müqayisədə yaşayanları təmsil edir.

In the history of Christ, when the sign of the covenant transitioned to baptism the apostle Paul employed the very covenant history of these verses to demonstrate the major shift in covenant history. He used the flesh that is cut off in circumcision, as a symbol of man in relation to divinity, and as a symbol of man’s lower nature in relation to man’s higher nature. Paul taught his students by employing Gods’ prophetic Word, and his purpose as “one who was selected,” (as his name Saul means) was to identify the major shift in covenant history represented by the transition from literal to spiritual Israel as God’s covenant people. In accomplishing his assigned work, he presented his prophetic message in the context of covenant history.

Məsihin tarixində, əhdin əlaməti vəftizə keçdiyi zaman həvari Paul bu ayələrin məhz əhd tarixindən istifadə edərək əhd tarixindəki böyük dönüşü nümayiş etdirdi. O, sünnətdə kəsilib atılan bədəndən ilahiliklə münasibətdə insanın bir rəmzi, habelə insanın yüksək təbiəti ilə münasibətdə aşağı təbiətinin bir rəmzi kimi istifadə etdi. Paul öz şagirdlərinə Allahın peyğəmbərlik Kəlamından istifadə etməklə öyrədirdi və onun “seçilmiş olan” kimi məqsədi (adının Saul olması da bunu ifadə edir) Allahın əhd xalqı olaraq hərfi İsraildən ruhani İsrailə keçidlə təmsil olunan əhd tarixindəki böyük dönüşü müəyyən etmək idi. O, ona tapşırılmış işi yerinə yetirərkən öz peyğəmbərlik ismarıcını əhd tarixinin kontekstində təqdim etdi.

Genesis seventeen represents the second step of the three foundational covenant steps that find their omega fulfillment in the three angels of Revelation fourteen. Step two is represented by the sign of circumcision, typifying the seal of God upon the one hundred and forty-four thousand, who are the ensign, which represents the visual test. The three angels are the omega of Abraham’s alpha covenant. The third step for Abraham was chapter twenty-two.

Yaradılışın on yeddinci fəsli, Vəhy on dörddəki üç mələkdə öz omeqa yerinə yetməsini tapan üç əsas əhd addımının ikinci addımını təmsil edir. İkinci addım sünnət əlaməti ilə təmsil olunur; bu, vizual sınağı təmsil edən bayraq olan yüz qırx dörd minin üzərindəki Allahın möhürünü timsallaşdırır. Üç mələk İbrahimin alfa əhdinin omeqasıdır. İbrahim üçün üçüncü addım iyirmi ikinci fəsil idi.

> And the angel of the Lord called unto Abraham out of heaven the second time, And said, By myself have I sworn, saith the Lord, for because thou hast done this thing, and hast not withheld thy son, thine only son: That in blessing I will bless thee, and in multiplying I will multiply thy seed as the stars of the heaven, and as the sand which is upon the sea shore; and thy seed shall possess the gate of his enemies; And in thy seed shall all the nations of the earth be blessed; because thou hast obeyed my voice. Genesis 22:15–18.

> Və Rəbbin mələyi ikinci dəfə göydən İbrahimə səslənib dedi: “Öz adıma and içdim, — Rəbb belə deyir, — sən bu işi gördüyünə və oğlunu, yeganə oğlunu əsirgəmədiyinə görə, Mən həqiqətən sənə bərəkət verəcəyəm və nəslini göylərin ulduzları və dəniz sahilindəki qum qədər son dərəcə çoxaldacağam; sənin nəslin öz düşmənlərinin qapısına sahib olacaq; və yer üzünün bütün millətləri sənin nəslində bərəkət tapacaq; çünki sən Mənim səsimə itaət etdin.” Yaradılış 22:15–18.

Verse one of the chapter states, “And it came to pass after these things, that God did tempt Abraham, and said unto him, Abraham: and he said, Behold, here I am.” God tempted Abraham, thus identifying a final test, before the third covenant pronouncement. When Abraham passed the test, then the final four verses of Abraham’s threefold covenant were set forth. Because Abraham “obeyed” God’s voice, which in this passage is His “covenant voice,” Abraham would be blessed as the father of nations. The third angel is a test, which like Abraham represents a test that demonstrates character, and character is based upon whether you believe God, as did Abraham, or not. Those who pass the test, as did Abraham will be used to gather in all the nations of the world. The seventeen verses, from three chapters identify the covenant between God and a chosen people; and in so doing they represent the alpha of the covenant history of a chosen people, and in so doing, those verses also represent the omega of covenant history as represented with the raising up of the one hundred and forty-four thousand.

Fəslin birinci ayəsində belə deyilir: “Və bu şeylərdən sonra belə oldu ki, Allah İbrahimi sınadı və ona dedi: İbrahim! O da dedi: Budur, mən buradayam.” Allah İbrahimi sınadı və bununla üçüncü əhd bəyanından əvvəl son sınağı müəyyən etmiş oldu. İbrahim bu sınaqdan keçdikdə, onda İbrahimin üçqat əhdinin son dörd ayəsi irəli sürüldü. İbrahim Allahın “səsinə” itaət etdiyi üçün — hansı ki, bu parçada Onun “əhd səsi”dir — İbrahim millətlərin atası olaraq bərəkətlənəcəkdi. Üçüncü mələk bir sınaqdır; bu sınaq İbrahim kimi xarakteri nümayiş etdirən bir sınağı təmsil edir və xarakter də İbrahim kimi Allaha iman edib-etməməyinizə əsaslanır. İbrahim kimi sınaqdan keçənlər dünyanın bütün millətlərini toplamaq üçün istifadə olunacaqlar. Üç fəsildən olan on yeddi ayə Allah ilə seçilmiş xalq arasındakı əhdi müəyyən edir; və bununla onlar seçilmiş bir xalqın əhd tarixinin alfasını təmsil edirlər və eyni zamanda, həmin ayələr yüz qırx dörd min nəfərin ayağa qaldırılması ilə təmsil olunan əhd tarixinin omeqasını da təmsil edirlər.

How many of us would by a home, or a vehicle without first reviewing the terms of the contract? How many Laodicean Seventh-day Adventists know that the very first term of their covenant contract with God consists of God identifying that He is the merciful God that passes judgment in the fourth generation? The tragedy is that they know not the foundational truths of the Millerite history, nor do they know the foundational truths of their professed covenant relationship, and because of this they, like ancient Israel, know not the time of their visitation. That conclusion of that period of visitation, that began at 9/11, is when they are awakened at midnight only to realize they are cut off.

Müqavilənin şərtlərini əvvəlcədən nəzərdən keçirmədən bizlərdən neçəsi bir ev və ya nəqliyyat vasitəsi alardı? Laodikeyaçı Yeddinci Gün Adventistlərindən neçəsi bilir ki, Allahla bağladıqları əhd müqaviləsinin elə ilk şərti Allahın Özünü dördüncü nəsildə hökm icra edən mərhəmətli Allah kimi tanıtmasından ibarətdir? Faciə bundadır ki, onlar nə Millerçi tarixin təməl həqiqətlərini bilirlər, nə də etiraf etdikləri əhd münasibətinin əsas həqiqətlərini; və buna görə də onlar, qədim İsrail kimi, ziyarət vaxtlarını bilmirlər. 11 sentyabrla başlamış həmin ziyarət dövrünün yekunu o zaman gəlir ki, onlar gecəyarısı oyadılırlar, lakin yalnız bundan sonra anlayırlar ki, kəsilib atılmışlar.

We will continue in the next article.

Növbəti məqalədə davam edəcəyik.

> “On April 18, two days after the scene of falling buildings had passed before me, I went to fill an appointment in the Carr Street Church, Los Angeles. As we neared the church we heard the newsboys crying: ‘San Francisco destroyed by an earthquake!’ With a heavy heart I read the first hastily printed news of the terrible disaster.

> “18 aprel tarixində, uçan binalar mənzərəsi gözlərimin önündən keçdikdən iki gün sonra, Los-Ancelesdəki Karr Strit kilsəsində nəzərdə tutulmuş görüşü yerinə yetirməyə getdim. Kilsəyə yaxınlaşarkən qəzet satan oğlanların belə qışqırdığını eşitdik: ‘San-Fransisko zəlzələ nəticəsində məhv edildi!’ Ağır bir ürəklə bu dəhşətli fəlakət haqqında tələsik çap olunmuş ilk xəbərləri oxudum.

> “Two weeks later, on our homeward journey, we passed through San Francisco and, hiring a carriage, spent an hour and a half in viewing the destruction wrought in that great city. Buildings that were thought to be proof against disaster were lying in ruins. In some instances buildings were partially sunken in the ground. The city presented a most dreadful picture of the inefficiency of human ingenuity to frame fireproof and earthquake-proof structures.

> “İki həftə sonra, evə dönüş səfərimizdə San-Fransiskodan keçdik və bir fayton tutaraq, həmin böyük şəhərdə törədilmiş dağıntını seyr etməyə bir saat yarım sərf etdik. Fəlakətə qarşı davamlı olduğu düşünülən binalar xarabalıq halında uzanırdı. Bəzi hallarda binalar qismən yerə çökmüşdü. Şəhər, yanğına və zəlzələyə davamlı tikililər inşa etməkdə insan zəkâsının acizliyinin son dərəcə dəhşətli mənzərəsini təqdim edirdi.

> “Through His prophet Zephaniah the Lord specifies the judgments that He will bring upon evildoers: ‘I will utterly consume all things from off the land, saith the Lord. I will consume man and beast; I will consume the fowls of the heaven, and the fishes of the sea, and the stumbling blocks with the wicked; and I will cut off man from off the land, saith the Lord.’

> Rəbb Öz peyğəmbəri Səfanya vasitəsilə şər iş görənlərin üzərinə gətirəcəyi hökmləri müəyyən edir: “Mən ölkənin üzərindən hər şeyi tamamilə silib-süpürəcəyəm, Rəbb belə buyurur. İnsanı da, heyvanı da yox edəcəyəm; göylərin quşlarını da, dənizin balıqlarını da, pislərlə birlikdə büdrədən maneələri də yox edəcəyəm; insanı ölkənin üzərindən kəsib atacağam, Rəbb belə buyurur.”

> “‘And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit….

> “‘Rəbbin qurbanı günündə belə olacaq ki, Mən başçıları, padşahın övladlarını və yad libas geyinənlərin hamısını cəzalandıracağam. Həmin gün astana üzərindən atılanların hamısını da cəzalandıracağam; onlar ağalarının evlərini zorakılıq və hiylə ilə doldururlar…. ”

> “‘And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will He do evil. Therefore their goods shall become a booty, and their houses a desolation: they shall also build houses, but not inhabit them; and they shall plant vineyards, but not drink the wine thereof.

> “‘Və o vaxt belə olacaq ki, Mən Yerusəlimi çıraqlarla axtaracağam və öz çöküntüsü üzərində rahatca oturub qalan, ürəyində: Rəbb nə yaxşılıq edəcək, nə də pislik edəcək, — deyən adamları cəzalandıracağam. Buna görə də onların var-dövləti qənimət olacaq, evləri isə viran qalacaq; onlar evlər tikəcəklər, amma onlarda yaşamayacaqlar; üzüm bağları salacaqlar, amma onların şərabını içməyəcəklər.

> “‘The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly. That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, a day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers. And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung. Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord’s wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of His jealousy: for He shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land.’ Zephaniah 1:2, 3, 8–18.

> “‘Rəbbin böyük günü yaxındır, yaxındır və çox sürətlə yaxınlaşır; hətta Rəbbin gününün səsi belə: igid adam orada acı-acı fəryad edəcək. O gün qəzəb günüdür, sıxıntı və məşəqqət günüdür, viranəlik və xarabalıq günüdür, qaranlıq və zülmət günüdür, buludlar və qatı qaranlıq günüdür, möhkəmləndirilmiş şəhərlərə və uca qüllələrə qarşı şeypur və həyəcan siqnalı günüdür. Mən insanların üzərinə sıxıntı gətirəcəyəm ki, onlar kor adamlar kimi yerisinlər, çünki onlar Rəbbə qarşı günah etmişlər; onların qanı toz kimi töküləcək, bədənləri isə peyin kimi olacaq. Nə gümüşləri, nə də qızılları Rəbbin qəzəb günündə onları qurtara biləcək; lakin bütün ölkə Onun qısqanclığının odu ilə məhv ediləcək; çünki O, ölkədə yaşayanların hamısına tamamilə, həm də sürətlə son qoyacaq.’ Sefanya 1:2, 3, 8–18.”

> “God cannot forbear much longer. Already His judgments are beginning to fall on some places, and soon His signal displeasure will be felt in other places.

> “Allah artıq daha çox səbir edə bilməz. Onun hökmləri artıq bəzi yerlərin üzərinə enməyə başlayır və tezliklə Onun açıq qəzəbi başqa yerlərdə də hiss olunacaq.

> “There will be a series of events revealing that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. As a people we must prepare the way of the Lord under the overruling guidance of the Holy Spirit. The gospel is to be given in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will be educated in connection with men of experience. As they learn to labor effectively they will proclaim the truth with power. Through most wonderful workings of divine providence, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. The message that means so much to the dwellers upon the earth will be heard and understood. Men will know what is truth. Onward and still onward the work will advance until the whole earth shall have been warned, and then shall the end come.

> “Allahın vəziyyətin Hökmranı olduğunu aşkara çıxaran bir sıra hadisələr baş verəcək. Həqiqət aydın, səhvsiz dildə bəyan olunacaq. Biz bir xalq olaraq Müqəddəs Ruhun ali rəhbərliyi altında Rəbbin yolunu hazırlamalıyıq. Müjdə öz paklığı içində təqdim edilməlidir. Həyat suyunun axını öz məcrasında dərinləşməli və genişlənməlidir. Yaxın və uzaq bütün sahələrdə, zehni böyük ölçüdə məşğul edən xışın arxasından və daha adi ticarət-peşə məşğuliyyətlərindən adamlar çağırılacaq və təcrübəli adamlarla əlaqə içində yetişdiriləcəklər. Onlar səmərəli şəkildə çalışmağı öyrəndikcə, həqiqəti qüdrətlə bəyan edəcəklər. İlahi providensin ən ecazkar fəaliyyətləri vasitəsilə çətinlik dağları qaldırılıb dənizə atılacaq. Yer üzündə yaşayanlar üçün belə böyük məna daşıyan xəbər eşidiləcək və anlaşılacaq. İnsanlar həqiqətin nə olduğunu biləcəklər. İş irəliyə, daim daha da irəliyə doğru inkişaf edəcək, ta ki bütün yer üzü xəbərdar edilənədək; sonra isə son gələcək.”

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> “Günlər keçdikcə getdikcə daha aydın görünür ki, Allahın hökmləri dünyadadır. O, od, daşqın və zəlzələ vasitəsilə bu yer üzünün sakinlərini Özünün yaxınlaşmaqda olan gəlişi barədə xəbərdar edir. O vaxt yaxınlaşır ki, dünya tarixinin böyük böhranı gəlib çatmış olacaq; o zaman Allahın idarəçiliyindəki hər bir hərəkət son dərəcə böyük maraq və ifadəolunmaz təşvişlə izlənəcəkdir. Allahın hökmləri sürətlə bir-birinin ardınca gələcək — od, daşqın və zəlzələ, müharibə və qan tökülməsi ilə birlikdə.”

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> “Ah, kaş xalq Özünün ziyarət vaxtını biləydi! Hələ bu zaman üçün olan sınaq həqiqətini eşitməmiş çoxları var. Allahın Ruhunun təsir göstərməkdə olduğu çoxları var. Allahın məhvedici hökmlərinin vaxtı həqiqətin nə olduğunu öyrənmək imkanı olmamışlar üçün mərhəmət vaxtıdır. Rəbb onlara şəfqətlə nəzər salacaq. Onun mərhəmət dolu ürəyi riqqətə gəlir; Onun əli hələ də xilas etmək üçün uzanmışdır, halbuki qapı içəri girmək istəməyənlərin üzünə bağlanmışdır.

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 94–97.

> “Allahın mərhəməti Onun uzun səbir göstərməsində təzahür edir. O, Öz hökmlərini saxlayır, xəbərdarlıq ismarıcının hamıya çatdırılmasını gözləyir. Ah, əgər xalqımız dünyaya son mərhəmət xəbərini çatdırmaq üçün üzərlərinə düşən məsuliyyəti lazım olduğu kimi duysaydı, necə də möhtəşəm bir iş görülərdi!” Testimonies, cild 9, 94–97.

Back to Articles