Article

# Parallel Warnings - Number Two

Paralel Xəbərdarlıqlar — İkinci Nömrə

Unveiling the Prophetic Tapestry: Decoding the Messages of Revelation 14 in Millerite History and Today

Peyğəmbərlik Toxumasının Üzünün Açılması: Vəhy 14-ün Millerçi Tarixdə və Bu Gün Mesajlarının Şərhi

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the parable of the ten virgins was fulfilled in Millerite history it took place during the second angel’s message. The second angel’s message represents two distinct messages, both in the period of time which they cover and in terms of the intended audience of the message. The second angel’s message was directed to the Protestant churches that had just returned to Rome and became daughters of Babylon. The Midnight Cry was directed to the sleeping Millerites. The first message was directed outside of the Millerites, the second was directed inside. This will be fulfilled to the letter in our day.

On bakirə haqqında məsəlin Millerçi tarixində yerinə yetməsi ikinci mələyin xəbəri zamanı baş verdi. İkinci mələyin xəbəri iki ayrı-ayrı xəbəri təmsil edir; həm əhatə etdikləri zaman dövrü baxımından, həm də xəbərin ünvanlandığı auditoriya baxımından. İkinci mələyin xəbəri yenicə Romaya qayıdaraq Babilin qızları olmuş protestant kilsələrinə yönəldilmişdi. Gecəyarısı hayqırtısı isə yuxuda olan Millerçilərə yönəldilmişdi. Birinci xəbər Millerçilərdən kənara yönəldilmişdi, ikinci isə içəriyə yönəldilmişdi. Bu, bizim günümüzdə hərfi mənada yerinə yetəcəkdir.

The difference that needs to be noted in the repetition of our day is that in the beginning of Adventism the message of the second angel first went outside the Millerites and then part two of the message went inside the Millerites. At the end of Adventism, when the parable is again repeated, so also is the second angel’s message. We are told that directly more than a handful of times. But the two-fold nature of the message is reversed at the end. The first message goes to Adventism and the second to those outside of Adventism. We are told that the work and message represented by the angel of Revelation eighteen is a repetition of the second angel’s message.

Günümüzdəki təkrarlanma ilə bağlı qeyd edilməli olan fərq budur ki, Adventizmin başlanğıcında ikinci mələyin xəbəri əvvəlcə Millerçilərdən kənara getdi, sonra isə xəbərin ikinci hissəsi Millerçilərin daxilinə yönəldi. Adventizmin sonunda, məsəlin yenidən təkrarlandığı vaxtda, ikinci mələyin xəbəri də eyni şəkildə təkrarlanır. Bizə bu, bir ovucdan artıq sayda hallarda birbaşa bildirilir. Lakin xəbərin ikiqat təbiəti sonunda əksinə çevrilir. Birinci xəbər Adventizmə, ikinci isə Adventizmdən kənarda olanlara gedir. Bizə deyilir ki, Vəhy on səkkizinci fəsildəki mələklə təmsil olunan iş və xəbər ikinci mələyin xəbərinin təkraridir.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> “Peyğəmbər deyir: ‘Mən göydən enən başqa bir mələk gördüm; onun böyük qüdrəti var idi və yer üzü onun izzəti ilə nurlandı. O, qüvvətli səslə uca nida edib dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni oldu’ (Vəhy 18:1, 2). Bu, ikinci mələk tərəfindən verilmiş həmin mesajdır. Babil yıxılmışdır, ‘çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirtmişdir’ (Vəhy 14:8). O şərab nədir? — Onun saxta təlimləridir. O, dördüncü əmrin Şənbəsi əvəzinə dünyaya saxta bir şənbə vermiş, həmçinin Şeytanın ilk dəfə Edendə Həvvaya söylədiyi yalanı — canın təbii ölməzliyini — təkrarlamışdır. O, buna bənzər bir çox yanlışı çox geniş yaymış, ‘insan əmrlərini təlim kimi öyrədərək’ (Matta 15:9).”

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “İsa Öz ictimai xidmətinə başladığı zaman, Məbədi onun müqəddəsliyi təhqir edən murdarlıqdan təmizlədi. Onun xidmətinin son əməlləri arasında Məbədin ikinci dəfə təmizlənməsi də var idi. Beləliklə, dünyanı xəbərdar etmək üçün görülən son işdə kilsələrə iki ayrı çağırış edilir. İkinci mələyin xəbəri belədir: «Babil yıxıldı, yıxıldı, o böyük şəhər; çünki o, bütün millətlərə öz zina qəzəbinin şərabından içirdi» (Vəhy 14:8). Və üçüncü mələyin xəbərinin gur çağırışında göydən bir səs eşidilir və deyir: «Ey Mənim xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun haqsızlıqlarını yada salmışdır» (Vəhy 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

The message of the second angel at the beginning of Adventism is the same message as the message represented by the angel of Revelation eighteen, and in that warning, there are two voices that proclaim a message. The first voice is proclaimed when the earth is lightened by his glory and in verse four John heard another voice saying, “come out of her.”

Adventizmin başlanğıcındakı ikinci mələyin ismarıcı Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin təmsil etdiyi ismarıqla eyni ismarıqdır və həmin xəbərdarlıqda bir ismarıq bəyan edən iki səs vardır. Birinci səs yer onun izzəti ilə işıqlandırıldığı zaman bəyan edilir və dördüncü ayədə Yəhya başqa bir səsin belə dediyini eşitdi: “ondan çıxın.”

In Millerite history the call out of Babylon came first and the message to the Millerites came second. In Revelation eighteen it is the second voice, or second message that addresses those outside of Adventism. Along with the declaration that there are “two distinct calls made to the churches” we find that the two times Christ cleansed the temple (at the beginning and ending of His ministry) is also an illustration of the beginning and ending of Adventism.

Millerçi tarixində Babildən çıxmaq çağırışı əvvəl gəldi, Millerçilərə yönələn xəbər isə sonra gəldi. Vəhy on səkkizdə Adventizmdən kənarda olanlara müraciət edən ikinci səs, yaxud ikinci xəbərdir. Kilsələrə “iki ayrı çağırış edildiyi” bəyanatı ilə yanaşı, biz həmçinin Məsihin məbədi iki dəfə təmizləməsinin də (xidmətinin əvvəlində və sonunda) Adventizmin başlanğıcı və sonunun bir nümunəsi olduğunu görürük.

The beginning of Adventism illustrated a purification of the workers that helped in building the foundation that William Miller was used to establish. The foundation was completed at the conclusion of the second angel’s message, for with the arrival of the third angel on October 22, 1844 the truths that make up the foundations of Adventism were made available to understand, for those who are willing to hear.

Adventizmin başlanğıcı, William Millerin qurmaq üçün istifadə olunduğu təməlin inşasına kömək edən işçilərin təmizlənməsini nümayiş etdirdi. Təməl ikinci mələyin xəbərinin sonunda tamamlandı, çünki 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə Adventizmin təməlini təşkil edən həqiqətlər eşitməyə hazır olanlar üçün anlaşılacaq şəkildə əlçatan edildi.

The work of building the foundation concluded at the climax of the history of the second angel, when “two distinct calls were made to the churches.” The first call was outside the Millerites, the second was for the Millerites. But another beginning that aligns with Adventism’s beginning is the ministry of Christ when He cleansed His temple the first time. The prophetic illustration of the temple being cleansed is marking a purification at the beginning and end of His ministry, that in turn typifies a purification of Adventism at its beginning and ending. Christ’s two temple cleansings align with the beginning and ending of Adventism, but His message was just for His covenant people who were in the process of forever divorcing themselves from God.

Bünövrənin qurulması işi ikinci mələyin tarixinin zirvə nöqtəsində, “kilsələrə iki fərqli çağırış edildiyi” zaman başa çatdı. Birinci çağırış Millerçi hərəkatından kənarda olanlara, ikinci isə Millerçilərin özünə idi. Lakin Adventizmin başlanğıcı ilə uyğunlaşan başqa bir başlanğıc da Məsihin Öz məbədini ilk dəfə təmizlədiyi zaman olan xidmətidir. Məbədin təmizlənməsinə dair peyğəmbərlik təsviri Onun xidmətinin əvvəlində və sonunda bir paklanmanı qeyd edir; bu da öz növbəsində Adventizmin başlanğıcında və sonunda bir paklanmanı tipləşdirir. Məsihin məbədi iki dəfə təmizləməsi Adventizmin başlanğıcı və sonu ilə uyğunlaşır, lakin Onun xəbəri yalnız Allahdan əbədi olaraq ayrılmaq prosesində olan əhd xalqı üçün idi.

The beginning of Adventism presented a message announcing the opening of the judgment and the end of Adventism is announcing the end of judgment. Jesus cleansed the temple the first time and rebuked the Jews for turning His house into a den of thieves, but the second cleansing of the temple was “among the last acts of His ministry.” At the end of His ministry, He no longer told the Jews that they had made His Father’s house a den of thieves, he then told them that their house “was left to them desolate.”

Adventizmin başlanğıcı mühakimənin açıldığını elan edən bir xəbəri təqdim etdi, Adventizmin sonu isə mühakimənin sona çatdığını elan edir. İsa məbədi ilk dəfə təmizlədi və Onun evini quldur yuvasına çevirdiklərinə görə yəhudiləri məzəmmət etdi, lakin məbədin ikinci dəfə təmizlənməsi “Onun xidmətinin son əməlləri arasında” idi. Xidmətinin sonunda O, artıq yəhudilərə Atasının evini quldur yuvasına çevirdiklərini demədi; əksinə, onlara bildirdi ki, onların evi “özlərinə viranə buraxılmışdır.”

> “Meanwhile worshipers from every nation sought the temple which had been dedicated to the worship of God. Glittering with gold and precious stones, it was a vision of beauty and grandeur. But Jehovah was no longer to be found in that palace of loveliness. Israel as a nation had divorced herself from God. When Christ, near the close of His earthly ministry, looked for the last time upon the interior of the temple, He said, ‘Behold, your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Hitherto He had called the temple His Father’s house; but as the Son of God passed out from those walls, God’s presence was withdrawn forever from the temple built to His glory.” Acts of the Apostles, 145.

> “Bu arada hər xalqdan olan ibadət edənlər Allahın ibadətinə həsr edilmiş məbədi axtarırdılar. Qızılla və qiymətli daşlarla parıldayan bu məbəd gözəllik və əzəmət mənzərəsi idi. Lakin Yehovanı artıq o gözəllik sarayında tapmaq mümkün deyildi. İsrail bir millət olaraq özünü Allahdan ayırmışdı. Məsih, yer üzündəki xidmətinin sonuna yaxın, məbədin daxilinə son dəfə baxdıqda dedi: ‘Budur, eviniz sizə viran qoyulur.’ Matta 23:38. O vaxta qədər O, məbədi Atasının evi adlandırmışdı; lakin Allahın Oğlu o divarlar arasından çıxıb getdiyi zaman, Allahın izzəti üçün tikilmiş məbəddən Allahın hüzuru əbədi olaraq çəkildi.” Həvarilərin İşləri, 145.

The temple He cleansed at the beginning was a different temple than what He cleansed at the end. The first temple was His Father’s house, but the second temple was the Jew’s house. The Lord entered into covenant with Adventism at the beginning and Adventists became priests in His temple. At the end of Adventism, they are to be no more priests, and their house will be desolated.

Onun əvvəlində təmizlədiyi məbəd, sonunda təmizlədiyi məbəddən fərqli bir məbəd idi. Birinci məbəd Onun Atasının evi idi, lakin ikinci məbəd yəhudilərin evi idi. Rəbb əvvəlində Adventizmlə əhd bağladı və adventistlər Onun məbədində kahinlər oldular. Adventizmin sonunda isə onlar artıq kahin olmayacaqlar və onların evi viran qoyulacaq.

The second angel represents two messages. This is one reason the message is represented as Babylon falling twice. This is not the primary reason for the twice repeated announcement of Babylon’s fall, but is one reason. How is it two messages?

İkinci mələk iki xəbəri təmsil edir. Məhz buna görə xəbər Babilin iki dəfə yıxılması kimi təqdim olunur. Babilin süqutunun iki dəfə təkrarlanan elanının əsas səbəbi bu deyil, lakin səbəblərdən biridir. Bu necə iki xəbər olur?

The second angel arrived in response to the rejection of the first angel’s message. When the failed prediction, identifying 1843 as the conclusion of the 2300-year prophecy, the Protestant churches used the erroneous message to reject Miller’s message. Miller’s message was the first angel’s message. At its rejection the Protestant churches, who had been God’s church in the wilderness for over 1260 years, were rejected and became a daughter of Babylon. At that point the second angel arrived with his message.

İkinci mələk birinci mələyin xəbərinin rədd edilməsinə cavab olaraq gəldi. Uğursuz qabaqcadan xəbərdarlıq 2300 illik peyğəmbərliyin sonu kimi 1843-cü ili müəyyənləşdirəndə, protestant kilsələri bu yanlış xəbəri Millerin xəbərini rədd etmək üçün istifadə etdilər. Millerin xəbəri birinci mələyin xəbəri idi. Bu xəbər rədd ediləndə, 1260 ildən artıq müddət ərzində çöldə Allahın kilsəsi olmuş protestant kilsələri rədd olundular və Babilin qızı oldular. Həmin anda ikinci mələk öz xəbəri ilə gəldi.

There are some very important points involved with the various elements of this history we are considering. There is at least one point that must be developed slowly for it definitely contributes to the understanding of the message of the Revelation of Jesus Christ that is currently being unsealed. For this reason, I am including a very important passage about that history. It is two chapters that I am pointing to, but there is also a third important chapter in the middle of those two chapters. I am not including this at this time in order to limit the scope of our consideration.

Nəzərdən keçirdiyimiz bu tarixin müxtəlif ünsürləri ilə bağlı olduqca mühüm bəzi məqamlar vardır. Ən azı bir məqam vardır ki, o, mütləq yavaş-yavaş inkişaf etdirilməlidir, çünki hazırda möhürləri açılmaqda olan İsa Məsihin Vəhyinin ismarıcının başa düşülməsinə qəti surətdə töhfə verir. Buna görə də, mən həmin tarixə dair çox mühüm bir parçanı daxil edirəm. Mən iki fəslə işarə edirəm, lakin bu iki fəslin arasında üçüncü mühüm bir fəsil də vardır. Nəzərdən keçirməmizin hüdudlarını məhdudlaşdırmaq məqsədilə, mən bunu hazırda daxil etmirəm.

Notice which angel is being addressed as you read through, look for the progressive testing process, note in the first paragraph that the prophetic characteristics of the angel of Revelation eighteen are also the characteristics of the first angel. Notice that to crucify one of the messages is to crucify Christ, and notice that the three angels are all presented as single angels, but the Midnight Cry message is a multitude of angels.

Oxuduqca diqqət yetirin, kimin “mələk” kimi xitab edildiyini müəyyən edin; sınağın mərhələli, irəliləyən prosesini izləyin; birinci abzasda qeyd edin ki, Vəhy on səkkizinci fəslin mələyinin peyğəmbərlik xarakterik xüsusiyyətləri eyni zamanda birinci mələyin də xüsusiyyətləridir. Diqqət yetirin ki, bu xəbərlərdən birini çarmıxa çəkmək Məsihi çarmıxa çəkmək deməkdir; həmçinin diqqət yetirin ki, üç mələk hamısı tək mələklər kimi təqdim olunur, lakin Gecəyarısı Fəryadı xəbəri çoxlu mələklərdir.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work which had been going on upon the earth. Jesus commissioned a strong and mighty angel to descend and warn the inhabitants of earth to get ready for his second appearing. I saw the mighty angel leave the presence of Jesus in heaven. Before him went an exceedingly bright and glorious light. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. The light was shed upon all, but some merely came under the influence of the light, and did not heartily receive it. But all who received it, turned their faces upward to heaven, and glorified God. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile, and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world, and were closely united together.

> “Mənə göstərildi ki, göydə olanların hamısı yer üzündə davam etməkdə olan işə böyük maraq göstərirdi. İsa qüdrətli və əzəmətli bir mələyə yerə enib yer əhalisini Onun ikinci zühuruna hazırlaşmaq üçün xəbərdar etməyi tapşırdı. Mən gördüm ki, o qüdrətli mələk göydə İsanın hüzurundan ayrıldı. Onun önündə son dərəcə parlaq və izzətli bir nur gedirdi. Mənə deyildi ki, onun vəzifəsi yer üzünü öz izzəti ilə nurlandırmaq və insanı Allahın gəlməkdə olan qəzəbi barədə xəbərdar etmək idi. Çoxlu adamlar bu nuru qəbul etdi. Bəziləri çox ciddi görünürdü, digərləri isə sevincli və heyranlıq içində idi. Nur hamının üzərinə saçıldı, lakin bəziləri sadəcə nurun təsiri altına düşdü və onu ürəkdən qəbul etmədi. Amma onu qəbul edənlərin hamısı üzlərini yuxarı, göyə çevirdi və Allahı izzətləndirdi. Çoxları böyük qəzəblə doldu. Xidmətçilər və xalq alçaqlarla birləşib, qüdrətli mələyin saçdığı nura qətiyyətlə müqavimət göstərdilər. Lakin onu qəbul edənlərin hamısı dünyadan ayrıldı və bir-biri ilə sıx birliyə gəldi.

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of all they could from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel watching with the deepest interest the professed people of God, to record the character they developed, as the message of heavenly origin was introduced to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision and hatred, an angel with a parchment in his hand, made the shameful record. All heaven was filled with indignation, because Jesus was slighted by his professed followers.

> “Şeytan və onun mələkləri bacardıqları hər kəsin zehnini nurdan uzaqlaşdırmağa cəhd göstərməklə ciddi məşğul idilər. Onu rədd edən dəstə qaranlıqda tərk edildi. Mən mələyi ən dərin maraqla Allahın iddia olunan xalqını müşahidə edərək, səmavi mənşəli xəbər onlara təqdim edildikcə onların formalaşdırdıqları xarakteri qeydə aldığını gördüm. İsa üçün məhəbbət bəslədiyini etiraf edən çoxları isə səmavi xəbərə istehza, rişxənd və nifrətlə üz döndərdiyi zaman, əlində perqament olan bir mələk həmin rüsvayçı qeydi apardı. İsa Özünü izləyən olduqlarını iddia edənlər tərəfindən etinasızlıqla qarşılandığına görə bütün səma qəzəblə dolmuşdu.

> “I saw the disappointment of the trusting ones. They did not see their Lord at the expected time. It was God’s purpose to conceal the future, and bring his people to a point of decision. Without this point of time the work designed of God would not have been accomplished. Satan was leading the minds of very many far ahead in the future. A period of time proclaimed for Christ’s appearing must bring the mind to earnestly seek for a present preparation. As the time passed, those who had not fully received the light of the angel, united with those who had despised the heavenly message, and they turned upon the disappointed ones in ridicule. I saw the angels in heaven consulting with Jesus. They had marked the situation of Christ’s professed followers. The passing of the definite time had tested and proved them, and very many were weighed in the balance and found wanting. They all loudly professed to be Christians, yet failed in following Christ in almost every particular. Satan exulted at the state of the professed followers of Christ. He had them in his snare. He had led the majority to leave the straight path, and they were attempting to climb up to heaven some other way. Angels saw the pure, the clean, and holy, all mixed up with sinners in Zion, and the world-loving hypocrite. They had watched over the true lovers of Jesus; but the corrupt were affecting the holy.

> “Mən etibar edənlərin məyusluğunu gördüm. Onlar öz Rəblərini gözlənilən vaxtda görmədilər. Gələcəyi gizlətmək və Öz xalqını qərar nöqtəsinə gətirmək Allahın niyyəti idi. Bu zaman nöqtəsi olmadan, Allahın nəzərdə tutduğu iş yerinə yetirilməzdi. Şeytan çoxlarının zehinlərini gələcəkdə xeyli irəliyə yönəldirdi. Məsihin zühuru üçün elan edilmiş bir zaman müddəti zehni indiki vaxta aid hazırlığı ciddi şəkildə axtarmağa sövq etməli idi. Vaxt keçdikcə, mələyin işığını tam qəbul etməmiş olanlar, səmavi xəbəri xor görmüş olanlarla birləşdilər və istehza ilə məyus olanların üzərinə döndülər. Mən göydə olan mələklərin İsa ilə məsləhətləşdiyini gördüm. Onlar Məsihin ardıcılı olduqlarını iddia edənlərin vəziyyətini müşahidə etmişdilər. Müəyyən edilmiş vaxtın keçməsi onları sınamış və üzə çıxarmışdı, və çoxları tərəzidə çəkilib əskik tapılmışdı. Onların hamısı ucadan məsihçi olduqlarını etiraf edirdilər, lakin demək olar ki, hər cəhətdən Məsihə tabe olmaqda uğursuz idilər. Şeytan Məsihin ardıcılı olduqlarını iddia edənlərin halına sevinirdi. O, onları öz tələsinə salmışdı. O, əksəriyyəti düz yoldan ayrılmağa sövq etmişdi və onlar göyə başqa bir yolla qalxmağa cəhd edirdilər. Mələklər pak, təmiz və müqəddəs olanların hamısının Sionda günahkarlarla və dünyasevər münafiqlərlə bir-birinə qarışdığını gördülər. Onlar İsanın həqiqi sevənləri üzərində keşiy çəkmişdilər; lakin pozğunlar müqəddəslərə təsir edirdi.”

> “Those whose hearts burned with a longing, intense desire to see Jesus, were forbidden by their professed brethren to speak of his coming. Angels viewed the whole scene, and sympathized with the remnant, who loved the appearing of Jesus. Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to earth, he cried, Babylon is fallen! is fallen! Then I saw the disappointed ones again look cheerful, and raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844. I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. But as the disappointed ones united in the cry of the second angel, the heavenly host looked with the deepest interest, and marked the effect of the message. They saw those who bore the name of Christians turn with derision and scorn upon those who had been disappointed. As the words fell from the mocker’s lips, You have not gone up yet! an angel wrote them. Said the angel, They mock God.

> “Ürəkləri İsanı görmək üçün həsrət və şiddətli arzu ilə alışıb-yananlara, özlərini iman qardaşları adlandıranlar tərəfindən Onun gəlişi barədə danışmaq qadağan edildi. Mələklər bütün bu mənzərəni seyr edir və İsanın zühurunu sevən qalıqla həmrəy olurdular. Başqa bir qüdrətli mələyə yer üzünə enmək tapşırıldı. İsa onun əlinə bir yazı verdi və o yer üzünə gəldikdə hayqırdı: Babil yıxıldı! yıxıldı! Sonra mən məyus olmuş kəslərin yenidən şənləşdiklərini gördüm və imanla, ümidlə Rəblərinin zühurunu gözləyərək gözlərini göyə qaldırdılar. Lakin çoxları, sanki yuxuda imişlər kimi, donuq bir halda qalırdılar; yenə də mən onların çöhrələrində dərin kədərin izini görə bilirdim. Məyus olanlar Müqəddəs Kitabdan gördülər ki, onlar ləngimə zamanında idilər və görüntünün yerinə yetməsini səbirlə gözləməli idilər. Onları 1843-cü ildə Rəbblərini gözləməyə sövq edən həmin dəlil, Onu 1844-cü ildə də gözləmələrinə səbəb oldu. Mən gördüm ki, çoxluq 1843-cü ildə onların imanını səciyyələndirən o enerjiyə malik deyildi. Onların məyusluğu imanlarını zəiflətmişdi. Lakin məyus olanlar ikinci mələyin fəryadına qoşulduqda, səmavi ordu ən dərin maraqla baxır və bu xəbərin təsirini qeyd edirdi. Onlar xristian adını daşıyanların məyus olmuşlara istehza və həqarətlə üz çevirdiklərini gördülər. Məzə edənlərin dodaqlarından bu sözlər töküldükcə: Siz hələ də yuxarı qalxmamısınız! bir mələk onları yazırdı. Mələk dedi: Onlar Allaha istehza edirlər.”

> “I was pointed back to the translation of Elijah. His mantle fell on Elisha, and wicked children (or young people) followed him, mocking, crying, Go up thou bald head! Go up thou bald head! They mocked God, and met their punishment there. They had learned it of their parents. And those who have scoffed and mocked at the idea of the saints’ going up, will be visited with the plagues of God, and will realize that it is not a small thing to trifle with him.

> “Mənə İlyasın göyə aparılması yenidən göstərildi. Onun əbası Elişanın üzərinə düşdü, və pis uşaqlar (yaxud gənclər) onun ardınca gedərək istehza etdilər və qışqırdılar: Çıx yuxarı, ey keçəl baş! Çıx yuxarı, ey keçəl baş! Onlar Allaha istehza etdilər və elə oradaca cəzalarına düçar oldular. Bunu öz valideynlərindən öyrənmişdilər. Müqəddəslərin yuxarı aparılması fikrinə istehza və rişxənd edənlər də Allahın bəlaları ilə cəzalandırılacaqlar və Onunla lağ etməyin kiçik bir şey olmadığını anlayacaqlar.

> “Jesus commissioned other angels to fly quickly to revive and strengthen the drooping faith of his people, and prepare them to understand the message of the second angel, and of the important move which was soon to be made in heaven. I saw these angels receive great power and light from Jesus, and fly quickly to earth to fulfill their commission to aid the second angel in his work. A great light shone upon the people of God as the angels cried. Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. Then I saw those disappointed ones rise, and in harmony with the second angel, proclaim, Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. The light from the angels penetrated the darkness everywhere. Satan and his angels sought to hinder this light from spreading, and having its designed effect. They contended with the angels of God, and told them that God had deceived the people, and that with all their light and power, they could not make the people believe that Jesus was coming. The angels of God continued their work, although Satan strove to hedge up the way, and draw the minds of the people from the light. Those who received it looked very happy. They fixed their eyes up to heaven, and longed for the appearing of Jesus. Some were in great distress, weeping and praying. Their eyes seemed to be fixed upon themselves, and they dared not look upward.

> “İsa başqa mələklərə Öz xalqının sönməkdə olan imanını dirçəltmək və möhkəmləndirmək, həmçinin ikinci mələyin xəbərini və göydə tezliklə həyata keçiriləcək mühüm hərəkəti anlamağa onları hazırlamaq üçün cəld uçmağı tapşırdı. Mən gördüm ki, bu mələklər ikinci mələyə öz işində kömək etmək tapşırıqlarını yerinə yetirmək üçün İsadan böyük qüdrət və nur alıb cəld yer üzünə uçdular. Mələklər nida edərkən Allahın xalqının üzərinə böyük bir nur saçıldı. Bax, Bəy gəlir, Onu qarşılamağa çıxın. Sonra gördüm ki, xəyal qırıqlığına uğramış olanlar ayağa qalxdılar və ikinci mələklə ahəng içində belə bəyan etdilər: Bax, Bəy gəlir, Onu qarşılamağa çıxın. Mələklərdən gələn nur hər yerdə qaranlığı yarıb keçirdi. Şeytan və onun mələkləri bu nurun yayılmasına və nəzərdə tutulan təsirini göstərməsinə mane olmağa çalışdılar. Onlar Allahın mələkləri ilə mübahisə edir və onlara deyirdilər ki, Allah xalqı aldatmışdır və bütün nur və qüdrətlərinə baxmayaraq, onlar insanları İsanın gəlməkdə olduğuna inandıra bilməzlər. Allahın mələkləri öz işlərini davam etdirdilər, halbuki Şeytan yolu bağlamağa və xalqın zehnini nurdan uzaqlaşdırmağa çalışırdı. Onu qəbul edənlər çox sevincli görünürdülər. Onlar gözlərini göyə dikir və İsanın zühurunu həsrətlə gözləyirdilər. Bəziləri dərin iztirab içində idi, ağlayır və dua edirdilər. Onların gözləri sanki öz üzərlərinə dikilmişdi və yuxarı baxmağa cürət etmirdilər.”

> “A precious light from heaven parted the darkness from them, and their eyes, which had been fixed in despair upon themselves, were turned upward, while gratitude and holy joy were expressed upon every feature. Jesus and all the angelic host looked with approbation upon the faithful, waiting ones.

> Göydən gələn qiymətli bir nur qaranlığı onların üzərindən ayırdı və ümidsizlik içində özlərinə dikilmiş gözləri yuxarıya çevrildi; hər bir çöhrədə minnətdarlıq və müqəddəs sevinc əks olunurdu. İsa və mələklərdən ibarət bütün ordu sadiq, gözləyən olanlara razılıqla baxırdı.

> “Those who rejected and opposed the light of the first angel’s message, lost the light of the second, and could not be benefited by the power and glory which attended the message, Behold the Bridegroom cometh. Jesus turned from them with a frown. They had slighted and rejected him. Those who received the message were wrapt in a cloud of glory. They waited and watched and prayed to know the will of God. They greatly feared to offend him. I saw Satan and his angels seeking to shut this divine light from the people of God; but as long as the waiting ones cherished the light, and kept their eyes raised from earth to Jesus, Satan could have no power to deprive them of this precious light. The message given from heaven enraged Satan and his angels, and those who professed to love Jesus, but despised his coming, scorned and derided the faithful, trusting ones. But an angel marked every insult, every slight, every abuse they received from their professed brethren. Very many raised their voices to cry, Behold the Bridegroom cometh, and left their brethren who did not love the appearing of Jesus, and who would not suffer them to dwell upon his second coming. I saw Jesus turn his face from those who rejected and despised his coming, and then he bade angels lead his people out from among the unclean, lest they should be defiled. Those obedient to the messages stood out free and united. A holy and excellent light shone upon them. They renounced the world, tore their affections from it, and sacrificed their earthly interests. They gave up their earthly treasure, and their anxious gaze was directed to heaven, expecting to see their loved Deliverer. A sacred, holy joy beamed upon their countenances, and told of the peace and joy which reigned within. Jesus bade his angels go and strengthen them, for the hour of their trial drew on. I saw that these waiting ones were not yet tried as they must be. They were not free from errors. And I saw the mercy and goodness of God in sending a warning to the people of earth, and repeated messages to bring them up to a point of time, to lead them to a diligent search of themselves, that they might divest themselves of errors which have been handed down from the heathen and papists. Through these messages God has been bringing out his people where he can work for them in greater power, and where they can keep all his commandments. . . .

> “Birinci mələyin xəbərinin nurunu rədd edən və ona qarşı çıxanlar, ikinci xəbərdən gələn nuru itirdilər və “Budur, Bəy gəlir” xəbərinə müşayiət edən qüvvə və izzətdən faydalana bilmədilər. İsa onlardan qaşqabaqla üz döndərdi. Onlar Ona etinasız yanaşmış və Onu rədd etmişdilər. Xəbəri qəbul edənlər isə izzət buluduna bürünmüşdülər. Onlar Allahın iradəsini bilmək üçün gözləyir, oyaq durur və dua edirdilər. Onu incitməkdən son dərəcə qorxurdular. Mən Şeytanı və onun mələklərini gördüm ki, bu ilahi nuru Allahın xalqından gizlətməyə çalışırlar; lakin gözləyənlər nuru əziz tutduqları və gözlərini yerdən qaldırıb İsaya dikdikləri müddətcə, Şeytanın onları bu qiymətli nurdan məhrum etməyə heç bir qüdrəti yox idi. Göydən verilmiş xəbər Şeytanı və onun mələklərini qəzəbləndirdi, və İsanı sevdiklərini iddia edən, lakin Onun gəlişinə etinasız yanaşanlar sadiq və imanla etibar edənləri ələ salıb onlara rişxənd edirdilər. Lakin bir mələk, özlərini onların qardaşları adlandıranlardan aldıqları hər bir təhqiri, hər bir saymamazlığı, hər bir zülmü qeyd edirdi. Çoxları səslərini ucaldaraq “Budur, Bəy gəlir” deyə car çəkdilər və İsanın zühurunu sevməyən, Onun ikinci gəlişi üzərində düşünmələrinə dözməyən qardaşlarını tərk etdilər. Mən gördüm ki, İsa Onun gəlişini rədd edib xor görənlərdən üzünü döndərdi, sonra isə mələklərə əmr etdi ki, xalqını murdarların arasından çıxarsınlar ki, onlar murdarlanmasınlar. Xəbərlərə itaət edənlər azad və birləşmiş halda ayrılıb seçildilər. Müqəddəs və gözəl bir nur onların üzərinə saçırdı. Onlar dünyadan əl çəkdilər, ürəklərinin bağlılığını ondan qopardılar və yer üzünə aid mənafelərini qurban verdilər. Onlar yer üzündəki xəzinələrindən keçdilər və nigaran baxışlarını göyə yönəltdilər, sevimli Xilaskarlarını görməyi gözləyirdilər. Üzlərindən müqəddəs, pak bir sevinc saçılırdı və bu, daxilən hökm sürən sülh və sevincdən xəbər verirdi. İsa mələklərinə buyurdu ki, gedib onları möhkəmləndirsinlər, çünki sınaqlarının saatı yaxınlaşırdı. Mən gördüm ki, bu gözləyənlər hələ lazım olduğu kimi sınaqdan keçirilməmişdilər. Onlar hələ xətalardan tam azad deyildilər. Mən Allahın mərhəmətini və xeyirxahlığını gördüm ki, O, yer üzünün sakinlərinə bir xəbərdarlıq və təkrar-təkrar xəbərlər göndərdi ki, onları müəyyən bir vaxta çatdırsın, onları özlərini diqqətlə yoxlamağa yönəltsin ki, bütpərəstlərdən və papistlərdən miras qalmış xətalardan soyunsunlar. Allah bu xəbərlər vasitəsilə xalqını elə bir yerə çıxarmışdır ki, orada O, onlar üçün daha böyük qüvvə ilə fəaliyyət göstərə bilər və onlar Onun bütün əmrlərini saxlaya bilərlər....”

> “As the ministration of Jesus closed in the Holy place, and he passed into the Holiest, and stood before the ark containing the law of God, he sent another mighty angel to earth with the third message. He placed a parchment in the angel’s hand, and as he descended to earth in majesty and power, he proclaimed a fearful warning, the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, and show them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, yet they must hold fast the truth. The third angel closes his message with these words, Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. As he repeated these words he pointed to the heavenly Sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the Most Holy place where Jesus stands before the ark, making his final intercession for all those for whom mercy still lingers, and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. Jesus makes an atonement for those who died, not receiving the light upon God’s commandments, who sinned ignorantly.

> “İsanın Müqəddəs yerdəki xidməti başa çatdıqda, O, Ən Müqəddəs yerə keçib Allahın qanununu özündə saxlayan sandığın önündə durarkən, üçüncü xəbərlə yer üzünə başqa bir qüdrətli mələk göndərdi. O, mələyin əlinə bir perqament qoydu və mələk əzəmət və qüdrətlə yer üzünə enərkən, insanlara indiyədək çatdırılmış ən dəhşətli hədəni ehtiva edən qorxunc bir xəbərdarlıq elan etdi. Bu xəbər Allahın övladlarını ayıq-sayıq etmək və qarşılarında duran sınaq və iztirab saatını onlara göstərmək üçün nəzərdə tutulmuşdu. Mələk dedi: Onlar vəhşilə və onun surəti ilə yaxın döyüşə çəkiləcəklər. Onların əbədi həyat üçün yeganə ümidləri sarsılmaz qalmaqdır. Həyatları təhlükə altında olsa da, onlar həqiqətdən möhkəm yapışmalıdırlar. Üçüncü mələk öz xəbərini bu sözlərlə tamamlayır: Müqəddəslərin səbri budur; Allahın əmrlərini və İsanın imanını qoruyanlar buradadır. O, bu sözləri təkrar edərkən səmavi Məbədə işarə etdi. Bu xəbəri qəbul edənlərin hamısının zehni İsanın sandığın önündə duraraq, mərhəmətin hələ də uzandığı bütün kəslər üçün və Allahın qanununu bilmədən pozmuş olanlar üçün son vəsatətini etdiyi Ən Müqəddəs yerə yönəldilir. Bu kəffarə həm saleh ölülər, həm də saleh dirilər üçün edilir. İsa Allahın əmrləri barədə işığı almadan ölüb, bilmədən günah etmiş olanlar üçün kəffarə edir.”

> “After Jesus opened the door of the Most Holy the light of the Sabbath was seen, and the people of God were to be tested and proved, as God proved the children of Israel anciently, to see if they would keep his law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the Holiest of the heavenly Sanctuary. They followed Jesus by faith into the Most Holy. Again they have found Jesus, and joy and hope spring up anew. I saw them looking back reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their travels to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, present and future, and they know that God has indeed led them by his mysterious providence.

> “İsa Ən Müqəddəsin qapısını açdıqdan sonra şənbənin nuru göründü və Allahın xalqı sınanmalı və sübut olunmalı idi, necə ki Allah qədimdə İsrail övladlarını sınayıb sübut etmişdi ki, görsün, Onun qanununu saxlayacaqlarmı. Mən üçüncü mələyi yuxarıya işarə edərək, məyus olanlara səmavi Müqəddəs Məkanın Ən Müqəddəsinə aparan yolu göstərdiyini gördüm. Onlar imanla İsanın ardınca Ən Müqəddəsə daxil oldular. Yenidən İsanı tapdılar və sevinc ilə ümid təzədən baş qaldırdı. Mən onların geriyə baxaraq keçmişi nəzərdən keçirdiklərini gördüm; İsanın ikinci gəlişinin elanından başlayaraq, 1844-cü ildə vaxtın keçib getməsinədək olan yolçuluqları boyunca. Onlar öz məyusluqlarının izah olunduğunu görürlər və sevinc ilə yəqinlik yenidən onlara can verir. Üçüncü mələk keçmişi, indini və gələcəyi işıqlandırmışdır və onlar bilirlər ki, Allah həqiqətən də onları Özünün müəmmalı inayəti ilə yönəltmişdir.

> “It was represented to me that the remnant followed Jesus into the Most Holy place, and beheld the ark, and the mercy-seat, and were captivated with their glory. Jesus raised the cover of the ark, and behold! the tables of stone, with the ten commandments written upon them. They trace down the lively oracles; but they start back with trembling when they see the fourth commandment living among the ten holy precepts, while a brighter light shines upon it than upon the other nine, and a halo of glory is all around it. They find nothing there informing them that the Sabbath has been abolished, or changed to the first day of the week. It reads as when spoken by the mouth of God in solemn and awful grandeur upon the mount, while the lightnings flashed and the thunders rolled, and when written with his own holy finger in the tables of stone. Six days shalt thou labor and do all thy work; but the seventh day is the Sabbath of the Lord thy God. They are amazed as they behold the care taken of the ten commandments. They see them placed close by Jehovah, overshadowed and protected by his holiness. They see that they have been trampling upon the fourth commandment of the decalogue, and have observed a day handed down by the heathen and papists, instead of the day sanctified by Jehovah. They humble themselves before God, and mourn over their past transgressions.

> “Mənə göstərildi ki, qalıq İsanın ardınca Ən Müqəddəs yerə daxil oldu, əhdi sandığını və kəffarə qapağını gördü və onların izzəti ilə valeh oldu. İsa sandığın qapağını qaldırdı, və budur! üzərlərində On Əmr yazılmış daş lövhələr göründü. Onlar diri ilahi kəlamları izləyib oxuyurlar; lakin on müqəddəs hökm arasında dördüncü əmrin yaşadığını görəndə titrəyərək geri çəkilirlər; çünki onun üzərinə digər doqquzundan daha parlaq bir nur saçılır və ətrafını izzət haləsi bürüyür. Orada onlara Şənbənin ləğv edildiyini və ya həftənin birinci gününə dəyişdirildiyini bildirən heç nə tapmırlar. O, Allahın ağzından dağ üzərində təntənəli və heybətli əzəmət içində söyləndiyi zamankı kimi oxunur, şimşəklər çaxarkən və göy gurultuları qoparkən, həmçinin Onun Öz müqəddəs barmağı ilə daş lövhələr üzərinə yazıldığı kimi: Altı gün zəhmət çəkəcək və bütün işini görəcəksən; lakin yeddinci gün Allahın Rəbbi üçün Şənbədir. On Əmrə göstərilən ehtimamı seyr edərkən heyrətə gəlirlər. Onların Yehovanın yaxınlığında qoyulduğunu, Onun müqəddəsliyi ilə kölgələnib qorunduğunu görürlər. Görürlər ki, onlar dekalogun dördüncü əmrini tapdamış və Yehova tərəfindən müqəddəs sayılan günün əvəzinə bütpərəstlərdən və papistlərdən ötürülüb gələn bir günü saxlamışlar. Onlar Allah qarşısında özlərini alçaldır və keçmiş günahları üzərində yas tuturlar.”

> “I saw the incense in the censer smoke as Jesus offered their confessions and prayers to his Father. And as it ascended, a bright light rested upon Jesus, and upon the mercy-seat; and the earnest, praying ones, who were troubled because they had discovered themselves to be transgressors of God’s law, were blest, and their countenances lighted up with hope and joy. They joined in the work of the third angel, and raised their voices and proclaimed the solemn warning. But few at first received the message, yet they continued with energy to proclaim the warning. Then I saw many embrace the message of the third angel, and unite their voices with those who had first proclaimed the warning, and they exalted God and magnified him by observing his sanctified Rest-day.

> “Mən gördüm ki, İsa onların etiraflarını və dualarını Öz Atasına təqdim edərkən, buxur buxurdan içində tüstülənirdi. Və o yüksəldikcə, parlaq bir nur İsanın üzərinə və mərhəmət kürsüsünün üzərinə qondu; Allahın qanununun pozucuları olduqlarını aşkar etdikləri üçün nigaran qalan səmimi, dua edənlər isə xeyir-dua aldılar və onların çöhrələri ümid və sevinclə işıqlandı. Onlar üçüncü mələyin işinə qoşuldular, səslərini ucaldıb o ciddi xəbərdarlığı bəyan etdilər. Lakin əvvəlcə az adam bu xəbəri qəbul etdi; bununla belə, onlar xəbərdarlığı bəyan etməkdə qeyrətlə davam etdilər. Sonra mən gördüm ki, bir çoxları üçüncü mələyin xəbərini qəbul etdilər və əvvəlcə xəbərdarlığı bəyan edənlərlə səslərini birləşdirdilər; onlar Allahı ucaltdılar və Onun təqdis edilmiş İstirahət gününə riayət etməklə Onu əzəmətləndirdilər.”

> “Many who embraced the third message had not an experience in the two former messages. Satan understood this, and his evil eye was upon them to overthrow them; but the third angel was pointing them to the Most Holy place, and those who had an experience in the past messages were pointing them the way to the heavenly Sanctuary. Many saw the perfect chain of truth in the angels’ messages, and gladly received it. They embraced them in their order, and followed Jesus by faith into the heavenly Sanctuary. These messages were represented to me as an anchor to hold the body. And as individuals receive and understand them, they are shielded against the many delusions of Satan.

> “Üçüncü xəbəri qəbul etmiş bir çoxlarının əvvəlki iki xəbərdə təcrübəsi yox idi. Şeytan bunu anlayırdı və onları yıxmaq üçün öz pis gözünü onların üzərinə dikmişdi; lakin üçüncü mələk onları Ən Müqəddəs yerə yönəldirdi, keçmiş xəbərlərdə təcrübəsi olanlar isə onlara səmavi Müqəddəs Məkanın yolunu göstərirdilər. Çoxları mələklərin xəbərlərində həqiqətin kamil zəncirini gördü və onu sevinclə qəbul etdi. Onları öz ardıcıllığı ilə qəbul etdilər və imanla İsanın ardınca səmavi Müqəddəs Məkana daxil oldular. Bu xəbərlər mənə bədəni möhkəm saxlayan bir lövbər kimi göstərildi. Fərdlər onları qəbul edib anladıqca, Şeytanın çoxlu azdırmalarına qarşı qorunurlar.”

> “After the great disappointment in 1844, Satan and his angels were busily engaged in laying snares to unsettle the faith of the body. He was affecting the minds of individuals who had a personal experience in these things. They had an appearance of humility. They changed the first and second messages, and pointed to the future for their fulfillment, while others pointed far back in the past, declaring that they had been there fulfilled. These individuals were drawing the minds of the inexperienced away, and unsettling their faith. Some were searching the Bible to try to build up a faith of their own, independent of the body. Satan exulted in all this; for he knew that those who broke loose from the anchor, he could affect by different errors and drive about with winds of doctrine. Many who had led in the first and second messages, denied them, and division and scattering was throughout the body. I then saw Wm. Miller. He looked perplexed, and was bowed with sorrow and distress for his people. He saw the company who were united and loving in 1844, losing their love for each other, and opposing one another. He saw them fall back into a cold, backslidden state. Grief wasted his strength. I saw leading men watching Wm. Miller, and fearing lest he should embrace the third angel’s message and the commandments of God. And as he would lean towards the light from heaven, these men would lay some plan to draw his mind away. I saw a human influence exerted to keep his mind in darkness, and to retain his influence among them. At length Wm. Miller raised his voice against the light from heaven. He failed in not receiving the message which would have fully explained his disappointment, and cast a light and glory on the past, which would have revived his exhausted energies, brightened up his hope, and led him to glorify God. But he leaned to human wisdom instead of divine, and being broken with arduous labor in his Master’s cause, and by age, he was not as accountable as those who kept him from the truth. They are responsible, and the sin rests upon them. If Wm. Miller could have seen the light of the third message, many things which looked dark and mysterious to him would have been explained. His brethren professed such deep love and interest for him, he thought he could not tear away from them. His heart would incline towards the truth; but then he looked at his brethren. They opposed it. Could he tear away from those who had stood side and shoulder with him in proclaiming Jesus’ coming? He thought they surely would not lead him astray.

> “1844-cü ildəki böyük məyusluqdan sonra Şeytan və onun mələkləri cəmiyyətin imanını sarsıtmaq üçün tələlər qurmaqla fəal surətdə məşğul idilər. O, bu məsələlərdə şəxsi təcrübəsi olan adamların zehinlərinə təsir edirdi. Onlarda təvazökarlıq görüntüsü var idi. Onlar birinci və ikinci xəbərləri dəyişdirərək onların yerinə yetməsini gələcəyə aid edirdilər, başqaları isə çox uzaq keçmişə işarə edərək onların orada artıq yerinə yetdiyini bəyan edirdilər. Bu şəxslər təcrübəsizlərin zehnini yayındırır və onların imanını sarsıdırdılar. Bəziləri Müqəddəs Kitabı araşdıraraq cəmiyyətdən asılı olmayan, özlərinə məxsus bir iman qurmağa çalışırdılar. Şeytan bütün bunlara sevinirdi; çünki bilirdi ki, lövbərdən qopanları müxtəlif yanlışlıqlarla təsir altına ala və təlim küləkləri ilə ora-bura sürükləyə bilər. Birinci və ikinci xəbərlərdə öncül olmuş bir çoxları onları inkar etdi, və cəmiyyət boyunca parçalanma və dağılma hökm sürürdü. Sonra mən Wm. Miller-i gördüm. O, çaşqın görünürdü və öz xalqına görə qəm və iztirab altında əyilmişdi. O, 1844-cü ildə birləşmiş və məhəbbət içində olan dəstənin bir-birinə olan məhəbbətini itirdiyini və bir-birinə qarşı çıxdığını görürdü. Onların soyuq, geriyə düşmüş bir hala qayıtdıqlarını görürdü. Kədər onun gücünü tükədirdi. Mən rəhbər adamların Wm. Miller-i izlədiklərini və onun üçüncü mələyin xəbərini və Allahın əmrlərini qəbul edəcəyindən qorxduqlarını gördüm. O, göydən gələn işığa tərəf meyl etdikcə, bu adamlar onun zehnini ondan uzaqlaşdırmaq üçün hansısa bir plan qururdular. Mən onun zehnini qaranlıqda saxlamaq və təsirini onların arasında qoruyub saxlamaq üçün insani təsirin işə salındığını gördüm. Nəhayət Wm. Miller göydən gələn işığa qarşı səsini ucaltdı. O, öz məyusluğunu tamamilə izah edəcək, keçmişin üzərinə işıq və izzət salacaq, tükənmiş gücünü canlandıracaq, ümidini parladacaq və onu Allahı izzətləndirməyə yönəldəcək xəbəri qəbul etməməklə uğursuz oldu. Lakin o, ilahi hikmətə deyil, insani hikmətə söykəndi; və Ağasının işi uğrunda çəkdiyi ağır zəhmət və yaşı səbəbilə sınmış olduğundan, onu həqiqətdən saxlayanlar qədər məsuliyyət daşımırdı. Məsul olan onlardır, və günah onların üzərindədir. Əgər Wm. Miller üçüncü xəbərin işığını görə bilsəydi, ona qaranlıq və müəmmalı görünən bir çox şey izah olunardı. Qardaşları ona qarşı elə dərin məhəbbət və maraq göstərdiklərini bildirirdilər ki, o, özünü onlardan qopara bilməyəcəyini düşünürdü. Onun ürəyi həqiqətə meyl edirdi; lakin sonra qardaşlarına baxırdı. Onlar buna qarşı çıxırdılar. O, İsanın gəlişini bəyan etməkdə onunla yan-yana, çiyin-çiyinə dayanmış olanlardan ayrılıb qopa bilərdimi? O düşünürdü ki, onlar şübhəsiz ki, onu yoldan çıxarmazlar.”

> “God suffered him to come under the power of Satan, and death to have dominion over him. He hid him in the grave, away from those who were constantly drawing him from God. Moses erred just as he was about to enter the promised land. So also, I saw that Wm. Miller erred as he was soon to enter the heavenly Canaan, in suffering his influence to go against the truth. Others led him to this. Others must account for it. But angels watch the precious dust of this servant of God, and he will come forth at the sound of the last trump.

> “Allah ona Şeytanın hakimiyyəti altına düşməyə və ölümün onun üzərində hökmranlıq etməsinə izin verdi. Onu qəbirdə, daim onu Allahdan uzaqlaşdıranlardan uzaqda gizlətdi. Musa vəd olunmuş torpağa daxil olmaq üzrə ikən xəta etdi. Eləcə də mən gördüm ki, Wm. Miller səmavi Kənana tezliklə daxil olmaq üzrə ikən, öz təsirinin həqiqətə qarşı yönəlməsinə yol verməklə xəta etmişdir. Başqaları onu buna sövq etdi. Bunun hesabını başqaları verməlidir. Lakin mələklər Allahın bu qulunun qiymətli tozunu qoruyurlar və o, son şeypurun səsi ilə dirilib çıxacaq.”

> “I saw a company who stood well guarded and firm, and would give no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—one, two and three—the first, second and third angels’ messages. Said the angel, Woe to him who shall move a block, or stir a pin in these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received. I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. Step by step had God brought them along, until he had placed them upon a solid, immovable platform. Then I saw individuals as they approached the platform, before stepping upon it examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the laying of the foundation of the platform. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform and examined it, then found fault with it, declaring it to be laid wrong. I saw that nearly all stood firm upon the platform, and exhorted others who had stepped off to cease their complaints, for God was the master-builder, and they were fighting against him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union nearly all raised their eyes to heaven, and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained, and left the platform, and again they with humble look stepped upon it.

> “Mən möhkəm qorunan və sabit duran bir dəstə gördüm; onlar bədənin bərqərar edilmiş imanını sarsıtmaq istəyənlərə əsla dəstək verməzdilər. Allah onlara rəğbətlə baxdı. Mənə üç pillə göstərildi — bir, iki və üç — birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərləri. Mələk dedi: Bu xəbərlərdə bir daşı yerindən tərpədəcək, yaxud bir sancaq oynadacaq kəsin vay halına. Bu xəbərlərin həqiqi anlaşılması həyati əhəmiyyət daşıyır. Canların taleyi onların necə qəbul edilməsindən asılıdır. Mən yenidən bu xəbərlər boyunca aşağı endirildim və Allah xalqının öz təcrübəsini necə baha qiymətə əldə etdiyini gördüm. Bu, çox əzab və şiddətli mübarizə vasitəsilə qazanılmışdı. Allah onları addım-addım irəli aparmış, nəhayət onları möhkəm, sarsılmaz bir platforma üzərinə qoymuşdu. Sonra mən ayrı-ayrı şəxsləri gördüm ki, platformaya yaxınlaşarkən, onun üzərinə çıxmazdan əvvəl təməlini yoxlayırdılar. Bəziləri sevinclə dərhal onun üzərinə çıxdılar. Digərləri isə platformanın təməlinin qoyuluşunda nöqsan axtarmağa başladılar. Onlar dəyişikliklər edilməsini istəyirdilər; o zaman platforma daha kamil olar, xalq da çox daha xoşbəxt olardı. Bəziləri platformadan enib onu yoxladılar, sonra da onun üstündə nöqsan taparaq onun səhv salındığını bəyan etdilər. Mən gördüm ki, demək olar hamı platforma üzərində möhkəm dayanmışdı və platformadan enmiş olan başqalarını şikayətlərinə son qoymağa çağırırdılar; çünki usta-mimar Allah idi və onlar Ona qarşı vuruşurdular. Onlar onları möhkəm platformaya gətirib çıxarmış Allahın ecazkar işini nəql etdilər və birlik içində demək olar hamısı gözlərini göyə qaldırıb uca səslə Allahı izzətləndirdi. Bu, şikayət etmiş və platformanı tərk etmiş olanlardan bəzilərinə təsir etdi və onlar yenidən təvazökar bir baxışla platformanın üzərinə çıxdılar.”

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way for Jesus’ coming. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the proclamation of his first advent placed them where they could not readily receive the strongest evidence of his being the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still further, to reject Jesus and crucify him. In doing this, they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly Sanctuary. The rending of the vail of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered, and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly Sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by his own blood, and shed upon his disciples the benefits of his atonement. The Jews were left in complete deception and total darkness. They lost all the light they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. They could not be benefited by the mediation of Christ in the Holy place. The heavenly Sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the way to the heavenly.

> “Mənim diqqətim Məsihin birinci gəlişinin elanına yenidən yönəldildi. Yəhya İlyasın ruhu və qüdrəti ilə İsanın gəlişi üçün yolu hazırlamaq məqsədilə göndərilmişdi. Yəhyanın şəhadətini rədd edənlər İsanın təlimlərindən fayda görmədilər. Onların Onun birinci gəlişinin elanına qarşı çıxmaları onları elə bir vəziyyətə qoydu ki, Onun Məsih olduğuna dair ən güclü dəlilləri asanlıqla qəbul edə bilmədilər. Şeytan Yəhyanın xəbərini rədd edənləri daha da irəli apararaq İsanı da rədd etməyə və Onu çarmıxa çəkməyə sövq etdi. Bunu etməklə onlar özlərini elə bir vəziyyətə saldılar ki, Pentikost günündəki bərəkəti qəbul edə bilmədilər; həmin bərəkət isə onlara səmavi Məqbərəyə aparan yolu öyrədəcəkdi. Məbədin pərdəsinin cırılması göstərdi ki, yəhudi qurbanları və ayinləri artıq qəbul olunmayacaqdı. Böyük Qurban təqdim edilmiş və qəbul olunmuşdu, Pentikost günündə nazil olan Müqəddəs Ruh isə şagirdlərin düşüncələrini yer üzündəki Məqbərədən səmaviyə yönəltdi; İsa Öz qanı ilə ora daxil olmuş və Öz kəffarəsinin faydalarını şagirdlərinin üzərinə tökmüşdü. Yəhudilər isə tam aldadılmışlıq və qatı qaranlıq içində qaldılar. Onlar xilas planı barədə malik ola biləcəkləri bütün nuru itirdilər və yenə də faydasız qurbanlarına və təqdimlərinə etibar etdilər. Onlar Müqəddəs yerdə Məsihin vasitəçiliyindən faydalana bilməzdilər. Səmavi Məqbərə yer üzündəkinin yerini tutmuşdu, lakin onlar səmaviyə gedən yol barədə heç bir biliyə malik deyildilər.”

> “Many look with horror at the course the Jews pursued toward Jesus in rejecting and crucifying him. And as they read the history of his shameful abuse, they think they love Christ, and would not have denied him like Peter, or crucified him like the Jews. But God who has witnessed their professed sympathy for his Son, has proved them, and has brought to the test that love which they professed for Jesus.

> “Bir çoxları yəhudilərin İsanı rədd edib çarmıxa çəkərkən tutduqları yola dəhşətlə baxırlar. Və Onun rüsvayedici təhqirə məruz qalmasının tarixçəsini oxuyarkən düşünürlər ki, Məsihi sevirlər və Peter kimi Onu inkar etməzdilər, yaxud yəhudilər kimi Onu çarmıxa çəkməzdilər. Lakin Öz Oğluna göstərdikləri bəyan olunmuş rəğbətin şahidi olmuş Allah onları sınaqdan keçirmiş və İsaya bəyan etdikləri həmin məhəbbəti imtahana çəkmişdir.

> “All heaven watched with the deepest interest the reception of the message. But many who profess to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, instead of receiving the message with gladness, are stirred, with anger, and deride the good news of Jesus’ coming, and declare it to be delusion. They would not fellowship those who loved his appearing, but hated them, and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second, and were not benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the Most Holy place of the heavenly Sanctuary. And by rejecting the two former messages, they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the Most Holy place. I saw that the nominal churches, as the Jews crucified Jesus, had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the move made in heaven, or of the way into the Most Holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left, and Satan, pleased with the deception of the professed followers of Christ, fastens them in his snare, and assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, and works with his power, his signs and lying wonders. Some he deceives in one way and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light, and spreads his influence over the land. I saw false reformations everywhere. The churches were elated, and considered that God was marvelously working for them, when it was another spirit. It will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.

> “Bütün göy ən dərin maraqla bu xəbərin qəbulunu izləyirdi. Lakin İsanı sevdiklərini iddia edən, çarmıx hekayəsini oxuyarkən göz yaşı tökən bir çoxları bu xəbəri sevinclə qəbul etmək əvəzinə qəzəblənir, İsanın gəlişi ilə bağlı müjdəni məsxərəyə qoyur və onun aldanış olduğunu bəyan edirdilər. Onlar Onun zühurunu sevənlərlə ünsiyyətdə olmaq istəmirdilər, əksinə onlardan nifrət edir, onları kilsələrdən kənarlaşdırırdılar. Birinci xəbəri rədd edənlər ikincidən fayda ala bilməzdilər və onları imanla İsa ilə birlikdə səmavi Müqəddəs Məbədin Ən Müqəddəs yerinə daxil olmağa hazırlamalı olan gecəyarısı nidasından da fayda görmədilər. Və əvvəlki iki xəbəri rədd etməklə, onlar Ən Müqəddəs yerə aparan yolu göstərən üçüncü mələyin xəbərində heç bir işıq görə bilmirlər. Mən gördüm ki, rəsmi kilsələr, yəhudilərin İsanı çarmıxa çəkdiyi kimi, bu xəbərləri də çarmıxa çəkmişlər; buna görə də onlar göydə baş vermiş hərəkətdən, yaxud Ən Müqəddəs yerə aparan yoldan heç bir biliyə malik deyillər və orada İsanın vəsatətindən faydalana bilməzlər. Yəhudilər öz yararsız qurbanlarını təqdim etdikləri kimi, bunlar da İsanın tərk etdiyi bölməyə öz yararsız dualarını təqdim edirlər; və Məsihin ardıcılları olduqlarını iddia edənlərin aldanışından məmnun qalan Şeytan onları öz toruna daha möhkəm bağlayır, dini bir xarakterə bürünür, bu zahiri məsihilərin zehnini özünə tərəf yönəldir və öz qüdrəti, əlamətləri və yalançı möcüzələri ilə fəaliyyət göstərir. Bəzilərini bir yolla, bəzilərini isə başqa yolla aldadır. Müxtəlif zehinlərə təsir etmək üçün onun müxtəlif aldanışları hazırlanmışdır. Bəziləri bir aldanışa dəhşətlə baxır, halbuki başqasını asanlıqla qəbul edirlər. Şeytan bəzilərini Spiritizmlə aldadır. O, həm də nur mələyi kimi gəlir və öz təsirini ölkə üzərinə yayır. Mən hər yerdə saxta islahatlar gördüm. Kilsələr coşqu içində idilər və düşünürdülər ki, Allah onlar üçün heyrətamiz surətdə işləyir, halbuki bu, başqa bir ruh idi. O sönüb gedəcək və dünyanı da, kilsəni də əvvəlkindən daha pis vəziyyətdə qoyacaqdır.

> “I saw that God had honest children among the nominal Adventists, and the fallen churches, and ministers and people will yet be called out from these churches, before the plagues shall be poured out, and they will gladly embrace the truth. Satan knows this, and before the loud cry of the third angel, raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think God is with them. He hopes to deceive the honest, and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and every one of the honest ones will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.

> “Mən gördüm ki, Allahın zahiri Adventistlər arasında və süqut etmiş kilsələrdə səmimi övladları vardır; bəlalar tökülməzdən əvvəl bu kilsələrdən həm xidmətçilər, həm də xalq hələ çağırılıb çıxarılacaq və onlar həqiqəti sevinclə qəbul edəcəklər. Şeytan bunu bilir və üçüncü mələyin yüksək harayından əvvəl bu dini qurumlarda bir həyəcan qaldırır ki, həqiqəti rədd etmiş olanlar Allahın onlarla birlikdə olduğunu düşünsünlər. O, səmimi olanları aldatmağa və onları Allahın hələ də kilsələr üçün işlədiyini düşünməyə sövq etməyə ümid edir. Lakin işıq parlayacaq və səmimi olanların hər biri süqut etmiş kilsələri tərk edib, qalıqla birlikdə öz mövqeyini tutacaq.” Spiritual Gifts, cild 1, 151–172.

This passage has so many important truths, but I am using the passage to isolate some characteristics of the messages of Millerite history, in order to understand how those typify our history. All three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect.

Bu parçanın içində çoxlu mühüm həqiqətlər vardır, lakin mən bu parçadan Millerçi tarixin xəbərlərinin bəzi xüsusiyyətlərini ayırd etmək üçün istifadə edirəm ki, onların bizim tariximizi necə timsallaşdırdığını anlayaq. Vəhy on dördün bütün üç mələyinin əlində bir xəbər vardır. İkinci və üçüncü mələk, öz xəbərləri ilə enərkən yanlarında bir “perqament” daşıyanlar kimi təsvir olunur. Hər bir mələk bir xəbəri təmsil edir və hər bir xəbərin gəlişi bir təsir doğurur.

We will continue this subject in the next article.

Bu mövzunu növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles