Article

# Elijah - Number Six

İlyas — Altıncı Nömrə

Ten Tests

On Sınaq

Author

Jeff Pippenger

Published

October 5, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been addressing the symbolism of Elijah and are now using the histories of Mount Carmel and Mount Sinai to illustrate a progressive testing process for the horn of Protestantism and a progressive political development for the horn of Republicanism that parallels the horn of Protestantism.

Biz İlyasın simvolizmini nəzərdən keçirirdik və indi Karmel dağı ilə Sina dağının tarixlərindən istifadə edərək Protestantlıq buynuzu üçün mərhələli bir sınaq prosesini və Protestantlıq buynuzuna paralel olan Respublikaçılıq buynuzu üçün mərhələli siyasi inkişafı göstəririk.

The last article was working through the rebellion of Numbers chapter thirteen and fourteen which identifies the tenth and final test for ancient Israel after their crossing of the Red Sea. The history aligns with the beginning movement of Millerite history, but also with the history of God’s ending movement. The work of all three angels of Revelation fourteen is accomplished by a movement at the beginning and a movement at the end.

Son məqalə qədim İsrailin Qırmızı dənizi keçməsindən sonra üzləşdiyi onuncu və son sınaq kimi Saylar kitabının on üçüncü və on dördüncü fəsillərindəki üsyanı araşdırırdı. Bu tarix Millerçi tarixin başlanğıc hərəkəti ilə, həmçinin Allahın son hərəkətinin tarixi ilə uyğunlaşır. Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələyin hamısının işi başlanğıcdakı bir hərəkət və sondakı bir hərəkət vasitəsilə yerinə yetirilir.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.

> “Üçüncü mələyin xəbərinin bəyanında birləşən mələk bütün yeri öz izzəti ilə nurlandırmalıdır. Burada dünya miqyaslı və misli görünməmiş qüdrətə malik bir iş qabaqcadan xəbər verilir. 1840–44-cü illərin advent hərəkatı Allahın qüdrətinin əzəmətli təzahürü idi; birinci mələyin xəbəri dünyadakı hər bir missioner məntəqəsinə çatdırıldı və bəzi ölkələrdə on altıncı əsrin Reformasiyasından bəri hər hansı bir diyarda şahid olunmuş ən böyük dini maraq baş qaldırdı; lakin bunlar üçüncü mələyin son xəbərdarlığı altında baş verəcək qüdrətli hərəkat tərəfindən geridə qoyulacaqdır.” The Great Controversy, 611.

Between the history of the beginning movement and the ending movement, we find the history of the church of Laodicea. The angel that lightens the earth with its glory is clearly identified as a movement, not a church.

Başlanğıc hərəkatının tarixi ilə son hərəkatın tarixi arasında biz Laodikiya kilsəsinin tarixini görürük. Öz izzəti ilə yer üzünü nurlandıran mələk açıq-aşkar bir kilsə deyil, bir hərəkat kimi müəyyən edilir.

> “Of Babylon, at the time brought to view in this prophecy, it is declared: ‘Her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:5. She has filled up the measure of her guilt, and destruction is about to fall upon her. But God still has a people in Babylon; and before the visitation of His judgments these faithful ones must be called out, that they partake not of her sins and ‘receive not of her plagues.’ Hence the movement symbolized by the angel coming down from heaven, lightening the earth with his glory and crying mightily with a strong voice, announcing the sins of Babylon. In connection with his message the call is heard: ‘Come out of her, My people.’ These announcements, uniting with the third angel’s message, constitute the final warning to be given to the inhabitants of the earth.” The Great Controversy, 604.

> “Babil haqqında, bu peyğəmbərlikdə nəzərə çatdırılan vaxtda belə bəyan olunur: ‘Onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini yada salmışdır.’ Vəhy 18:5. O, öz təqsirinin ölçüsünü doldurmuşdur və həlakət onun üzərinə enmək üzrədir. Lakin Allahın hələ də Babildə bir xalqı vardır; və Onun hökmlərinin icrasından əvvəl bu sadiq olanlar çağırılıb oradan çıxarılmalıdırlar ki, onun günahlarına şərik olmasınlar və ‘onun bəlalarından pay almayalar.’ Buna görə də göydən enən, yeri öz izzəti ilə nurlandıran, güclü səslə qüvvətlə nida edib Babilin günahlarını elan edən mələklə simvollaşdırılan hərəkat meydana gəlir. Onun xəbərdarlığı ilə əlaqədar olaraq bu çağırış eşidilir: ‘Ey Mənim xalqım, onun arasından çıxın.’ Bu elanlar, üçüncü mələyin xəbəri ilə birləşərək, yer üzünün sakinlərinə veriləcək son xəbərdarlığı təşkil edir.” The Great Controversy, 604.

All the prophets agree with one another and they all identify more specifically “the last days,” than they identify the days in which the prophecies were proclaimed. As an example of this phenomenon the angel of Revelation eighteen, was and is typified by the angel of Revelation ten. Both lighten the earth with its glory when it descends. Sister White identifies the first angel in the book Early Writings.

Bütün peyğəmbərlər bir-biri ilə razılaşır və onların hamısı “axır günlər”i, peyğəmbərliklərin elan edildiyi günləri müəyyən etdiklərindən daha dəqiq şəkildə müəyyən edirlər. Bu hadisənin bir nümunəsi olaraq, Vəhy on səkkizinci fəslin mələyi Vəhy onuncu fəslin mələyi ilə əvvəlcədən təmsil edilmişdi və edilir. Hər ikisi endiyi zaman öz izzəti ilə yer üzünü işıqlandırır. Bacı Uayt İlk Yazılar kitabında birinci mələyi müəyyən edir.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> “İsa qüdrətli bir mələyə yer üzünün sakinlərinə enib Onun ikinci zühuruna hazırlaşmaları barədə xəbərdarlıq etməyi tapşırdı. Mələk göydə İsanın hüzurundan ayrılarkən, onun önündə son dərəcə parlaq və izzətli bir nur gedirdi. Mənə bildirildi ki, onun vəzifəsi yer üzünü öz izzəti ilə nurlandırmaq və insanı Allahın gələn qəzəbi barədə xəbərdar etmək idi.” Early Writings, 245.

That angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. It had been typified by the angel that descended on August 11, 1840. In Isaiah chapter six, Isaiah is shown the temple in heaven and God’s glory. In verse three of chapter six it identifies that the whole earth is full of God’s glory. That happens when the angel of Revelation eighteen descends.

Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki o mələk 11 sentyabr 2001-ci ildə endi. O, 11 avqust 1840-cı ildə enən mələklə əvvəlcədən təmsil olunmuşdu. Yeşaya kitabının altıncı fəslində Yeşayaya göydəki məbəd və Allahın izzəti göstərilir. Altıncı fəslin üçüncü ayəsində isə bütün yer üzünün Allahın izzəti ilə dolu olduğu bildirilir. Bu, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələk endiyi zaman baş verir.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. Revelation 18:1.

> Və bundan sonra mən göydən enən başqa bir mələyi gördüm; onun böyük səlahiyyəti var idi və yer onun izzəti ilə nurlandı. Vəhy 18:1.

Verse three of Isaiah six identifies the same history.

Yeşaya altının üçüncü ayəsi eyni tarixi müəyyən edir.

> And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. Isaiah 6:3.

> Və biri o birinə səslənib dedi: «Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi; bütün yer üzü Onun izzəti ilə doludur». Yeşaya 6:3.

Sister White brings Isaiah’s vision of the sanctuary together with the movement of Revelation eighteen.

Bacı Uayt Yeşayanın məbəd barədə görüntüsünü Vəhy on səkkizinci fəslin hərəkatı ilə bir araya gətirir.

> “The seraphim before the throne are so filled with reverential awe in beholding the glory of God that they do not for an instant look upon themselves with self-complacency, or in admiration of themselves or one another. Their praise and glory are for the Lord of Hosts, who is high and lifted up, and the glory of whose train fills the temple. As they see the future, when the whole earth shall be filled with his glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in his presence, beneath his smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing his image, in doing his service and worshiping him, their highest ambition is fully reached.

> “Taxtın önündə duran serafimlər Allahın izzətini seyr edərkən müqəddəs ehtiram və heyranlıqla elə doludurlar ki, bir an belə özlərinə özündənrazılıqla, yaxud özlərinə və ya bir-birlərinə heyranlıqla baxmırlar. Onların həmdi və izzəti Ordular Rəbbinədir; O, uca və yüksəldilmişdir, libasının ətəyinin izzəti isə məbədi doldurur. Bütün yer üzünün Onun izzəti ilə dolacağı gələcəyi gördükləri zaman, zəfər dolu həmd nəğməsi məlahətli avazla birindən digərinə əks-səda verir: “Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi.” Onlar Allahı izzətləndirməklə tamamilə qane olurlar; və Onun hüzurunda, Onun razılıq təbəssümünün altında, daha artıq heç nə arzulamırlar. Onun surətini daşımaqda, Ona xidmət etməkdə və Ona səcdə etməkdə onların ən uca arzusu tamamilə həyata çatmış olur.

> “The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days.” Review and Herald, December 22, 1896.

> “Yeşayaya verilmiş olan görüntü, son günlərdə Allahın xalqının vəziyyətini təsvir edir.” Review and Herald, 22 dekabr 1896.

John in Revelation chapter ten and also in chapter eighteen, and with Isaiah in chapter six and including the commentary of Sister White, place all these illustrations of the earth being lightened with God’s glory at the same point in history. The whole earth witnessed the events that took place on September 11, 2001. The progressive history of the Millerite movement that concluded in 1863, typified the history when the mighty angel of Revelation eighteen descends with the history associated with the angel that descended in Revelation chapter ten. With these opening premises in place, we will return to the testing process represented in Numbers chapter fourteen. After Moses interceded for the rebels that wished to return to Egypt and stone Joshua and Caleb, God accepts Moses’ intercession.

Vəhy kitabının onuncu fəslində, habelə on səkkizinci fəslində Yəhya, eləcə də Yeşayanın altıncı fəslində və Bacı Uaytın şərhini də daxil etməklə, yer üzünün Allahın izzəti ilə işıqlandırılmasına dair bütün bu təsvirləri tarixin eyni nöqtəsində yerləşdirirlər. Bütün dünya 11 sentyabr 2001-ci ildə baş verən hadisələrin şahidi oldu. 1863-cü ildə yekunlaşan Millerçi hərəkatın mütərəqqi tarixi, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələyin, Vəhy kitabının onuncu fəslində enmiş mələklə əlaqəli tarixlə birlikdə endiyi tarixi əvvəlcədən təcəssüm etdirirdi. Bu başlanğıc müddəaları müəyyən etdikdən sonra, Saylar kitabının on dördüncü fəslində təmsil olunan sınaq prosesinə qayıdacağıq. Musa Misirə qayıtmaq və Yeşua ilə Kalebi daşqalaq etmək istəyən üsyançılar üçün vasitəçilik etdikdən sonra, Allah Musanın şəfaətini qəbul edir.

> And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:20–24.

> Rəbb dedi: “Sənin sözünə görə əfv etdim; lakin, Mənim varlığıma and olsun ki, bütün yer üzü Rəbbin izzəti ilə dolacaq. Çünki izzətimi və Misirdə, eləcə də səhrada etdiyim möcüzələrimi görmüş, indi isə bu on dəfə Məni sınamış və səsimə qulaq asmamış olan o adamların heç biri əsla atalarına and içərək vəd etdiyim torpağı görməyəcək; Mənə qarşı qəzəbləndirici davrananların heç biri onu görməyəcək. Lakin qulum Kalev, çünki onda başqa bir ruh var idi və o, Mənim ardımca tam getdi, onu getdiyi torpağa gətirəcəyəm və nəsli oraya sahib olacaq.” Saylar 14:20–24.

The history represented here in Numbers fourteen is the final test for ancient Israel and their failure secured for them death in the wilderness over the following forty years. The history is directly associated with Revelation eighteen for God there proclaimed that “as truly as” God lives “all the earth shall be filled with the glory of the Lord.” It’s a very strong statement that God places in this historical record, and in so doing He emphasizes that the history represented in Numbers chapters thirteen and fourteen, pointed forward to the mighty movement of the angel of Revelation eighteen. Because Revelation eighteen is the end of the remnant people of God, the beginning of the remnant people of God is also illustrated in the passage we are considering in the book of Numbers.

Burada Saylar kitabının on dördüncü fəslində təsvir olunan tarix qədim İsrail üçün son sınaq idi və onların uğursuzluğu sonrakı qırx il ərzində çöldə ölüm hökmlərini möhürlədi. Bu tarix Vəhy on səkkizinci fəsillə bilavasitə əlaqəlidir, çünki orada Allah bəyan etdi ki, “Mənim varlığıma and olsun ki”, “bütün yer üzü Rəbbin izzəti ilə dolacaqdır.” Bu, Allahın bu tarixi qeyddə yer verdiyi çox qüvvətli bir bəyanatdır və bunu etməklə O, Saylar kitabının on üçüncü və on dördüncü fəsillərində təqdim olunan tarixin Vəhy on səkkizinci fəslin mələyinin qüdrətli hərəkatına işarə etdiyini vurğulayır. Vəhy on səkkizinci fəsil Allahın qalıq xalqının sonunu təsvir etdiyi üçün, Allahın qalıq xalqının başlanğıcı da nəzərdən keçirdiyimiz Saylar kitabındakı bu parçadə təsvir olunur.

On August 11, 1840, at the fulfillment of a prophecy of Islam of the second woe, the former chosen covenant people were tested by the message of Elijah that had just been proven to be correct.

1840-cı il avqustun 11-də, ikinci vayın İslamla bağlı peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi zamanı, əvvəllər əhd üçün seçilmiş xalq İlyasın yenicə doğru olduğu sübuta yetirilmiş xəbəri ilə sınaqdan keçirildi.

On September 11, 2001, at the fulfillment of a prophecy of Islam of the third woe, the former chosen covenant people marked the beginning of the judgment of the living as the message of Elijah that had just been proven to be correct.

11 sentyabr 2001-ci ildə, İslamın üçüncü vayına dair bir peyğəmbərliyin yerinə yetməsi zamanı, vaxtilə seçilmiş əhd xalqı, yenicə doğru olduğu sübuta yetirilmiş İlyasın ismarıcı olaraq dirilərin mühakiməsinin başlanğıcını qeyd etdi.

The Elijah message of the Millerite history was set within the context of prophetic time. The Elijah message on September 11, 2001 was set within the context of the repetition of history. September 11, 2001 repeated the history of August 11, 1840 for both dates represent a fulfillment of a prophecy of Islam, and both mark the descent of the angel, that Sister White said is “no less a personage than Jesus Christ.” Though Sister White never says the angel of Revelation eighteen “was no less a personage than Jesus Christ” as she does of the angel of Revelation ten, the angel of Revelation eighteen lightens the earth with “his” glory, and the Scriptures are clear that it is the glory of Jesus Christ that lightens the earth.

Millerçi tarixin İlyas xəbəri peyğəmbərlik zamanının konteksti daxilində yerləşdirilmişdi. 11 sentyabr 2001-ci il tarixindəki İlyas xəbəri isə tarixin təkrarlanması konteksti daxilində yerləşdirilmişdi. 11 sentyabr 2001, 11 avqust 1840 tarixinin təkrarı idi, çünki hər iki tarix İslam haqqında bir peyğəmbərliyin yerinə yetməsini təmsil edir və hər ikisi Bacı Uaytın “İsa Məsihin Özündən heç də aşağı olmayan bir Şəxsiyyət” adlandırdığı mələyin enişini göstərir. Bacı Uayt Vəhyin on səkkizinci fəslindəki mələk haqqında, Vəhyin onuncu fəslindəki mələk barəsində dediyi kimi, onun “İsa Məsihin Özündən heç də aşağı olmayan bir Şəxsiyyət” olduğunu heç vaxt deməsə də, Vəhyin on səkkizinci fəslindəki mələk yeri “öz” izzəti ilə nurlandırır və Müqəddəs Yazılar aydındır ki, yeri nurlandıran İsa Məsihin izzətidir.

The instrument of judgment that brought about the test of the Protestants in the beginning was the Millerite movement as represented by Elijah. The instrument of judgment that brings about the test of Seventh-day Adventism at the end is the Elijah movement as represented by the one hundred and forty-four thousand. The symbol of Elijah has more than one meaning, and though he represents Miller and the Millerite movement, he also represents the one hundred and forty-four thousand.

Başlanğıcda protestantların sınağını meydana gətirən hökm aləti, İlyasla təmsil olunan Millerçi hərəkat idi. Axırda Yeddinci Gün Adventizminin sınağını meydana gətirən hökm aləti isə, yüz qırx dörd minlə təmsil olunan İlyas hərəkatıdır. İlyas rəmzinin birdən artıq mənası vardır və o, Milleri və Millerçi hərəkatı təmsil etsə də, eyni zamanda yüz qırx dörd mini də təmsil edir.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51-53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 412.

> “Dəyişilmə dağında Musa Məsihin günah və ölüm üzərindəki qələbəsinin şahidi idi. O, salehlərin dirilməsində qəbirdən çıxacaq olanları təmsil edirdi. Ölümü görmədən göyə aparılmış İlyas isə Məsihin ikinci gəlişi zamanı yer üzündə sağ olacaq və ‘bir anda, bir göz qırpımında, axırıncı şeypurda’ ‘dəyişdiriləcək’ olanları təmsil edirdi; o zaman ‘bu fani bədən ölməzliyi geyinməlidir’ və ‘bu çürüyən bədən çürüməzliyi geyinməlidir’. 1 Korinflilərə 15:51-53. İsa göyün nuru ilə bürünmüşdü; necə ki, O, ‘ikinci dəfə, günah üçün deyil, xilas üçün’ gələndə görünəcəkdir. Çünki O, ‘Müqəddəs mələklərlə birlikdə Öz Atasının izzətində’ gələcəkdir. İbranilərə 9:28; Mark 8:38. Xilaskarın şagirdlərə verdiyi vəd indi yerinə yetmişdi. Dağ üzərində gələcək izzət Padşahlığı kiçik bir surətdə təsvir edilmişdi,—Məsih Padşah, Musa dirilmiş müqəddəslərin nümayəndəsi, İlyas isə dəyişdirilərək aparılanların nümayəndəsi idi.” The Desire of Ages, 412.

The covenant people that are passed by are the majority of ten to two. Many are called, but few are chosen. The failure of the tenth test was based upon whether the evil report, or the good report of the Promised Land was rejected or accepted. Thus, the history here illustrated demonstrates that victory or defeat in the progressive testing history is premised upon a choice of two methodologies that interpret the same information.

Kənardan keçilən əhd xalqı on nəfərə qarşı iki nəfərlik çoxluqdur. Çoxları çağırılır, lakin azları seçilir. Onuncu sınağın uğursuzluğu Vəd Olunmuş Torpaq barədə pis xəbərinmi, yoxsa yaxşı xəbərinmi rədd edilib-edilməməsi və ya qəbul olunub-olunmaması əsasında idi. Beləliklə, burada təsvir olunan tarix göstərir ki, ardıcıl sınaq tarixində qələbə və ya məğlubiyyət, eyni məlumatı şərh edən iki metodologiyadan birinin seçilməsi üzərində qurulur.

All twelve spies saw the Promised Land, but two different conclusions were drawn concerning what the Promised Land represented. One report was motivated by human fear the other by faith. One manifested a desire to reject the leading of God and return to Egyptian slavery and the other report manifested a desire to trust the leading of God and move forward into the Promised Land.

On iki casusun hamısı Vəd Olunmuş Torpağı gördü, lakin Vəd Olunmuş Torpağın nəyi təmsil etdiyinə dair iki fərqli nəticə çıxarıldı. Hesabatlardan biri insani qorxu ilə, digəri isə imanla yönləndirilmişdi. Bunlardan biri Allahın rəhbərliyini rədd edib Misir əsarətinə qayıtmaq arzusunu nümayiş etdirirdi, digər hesabat isə Allahın rəhbərliyinə etibar edib irəliləyərək Vəd Olunmuş Torpağa daxil olmaq arzusunu nümayiş etdirirdi.

In the Millerite movement, the majority also chose to return to the bondage of Babylon and become her daughters, and this was the manifestation of their decision to reject the prophetic message of the first angel. The faithful Millerites chose to follow the prophetic message of the first angel, even after the apparent failure at the first disappointment in the spring of 1844. The history of Numbers sets forth two different “reports” of the twelve spies, representing two different analyses of the same prophetic message. In 1863, Laodicean Adventism did not accept a prophetic message, they rejected a formerly established prophetic message. In 1863, Laodicean Adventism returned to and accepted the biblical methodology that opposed William Miller throughout his ministry. Those that rejected the prophetic message and desired to return to bondage were typified by the rebels of Numbers fourteen, who ultimately died in the wilderness.

Millerçi hərəkatında da çoxluq Babilin əsarətinə qayıtmağı və onun qızları olmağı seçdi; bu isə onların birinci mələyin peyğəmbərlik xəbərini rədd etmək qərarının təzahürü idi. Sadiq Millerçilər isə 1844-cü ilin yazında baş verən ilk məyusluqdakı zahiri uğursuzluqdan sonra belə, birinci mələyin peyğəmbərlik xəbərini izləməyi seçdilər. Saylar kitabındakı tarix on iki casusun iki fərqli “xəbər”ini ortaya qoyur; bunlar eyni peyğəmbərlik xəbərinin iki müxtəlif təhlilini təmsil edir. 1863-cü ildə Laodikeyalı Adventizm peyğəmbərlik xəbərini qəbul etmədi; onlar əvvəllər müəyyən edilmiş bir peyğəmbərlik xəbərini rədd etdilər. 1863-cü ildə Laodikeyalı Adventizm Uilyam Millerin bütün xidməti boyunca qarşı çıxdığı bibliya metodologiyasına qayıtdı və onu qəbul etdi. Peyğəmbərlik xəbərini rədd edən və əsarətə qayıtmağı arzulayanlar, nəhayət səhrada ölən Saylar on dördün üsyançıları ilə rəmzləndirilmişdi.

The number ten, when considered as a symbol, as with all symbols has more than one meaning. Its symbolic meaning must be understood by the context of the passage where it is located. “Ten” as a symbol can represent persecution. It can represent a test. It can represent the ten-fold union of the kings of Europe, the northern tribes of Israel and the United Nations. In the church of Smyrna God’s people were to have tribulation for ten days.

On rəqəmi, bir rəmz kimi nəzərə alındıqda, bütün rəmzlərdə olduğu kimi, birdən çox məna daşıyır. Onun rəmzi mənası yerləşdiyi mətn parçasının konteksti əsasında başa düşülməlidir. “On” bir rəmz olaraq təqibi ifadə edə bilər. O, bir sınağı ifadə edə bilər. O, Avropa padşahlarının, İsrailin şimal qəbilələrinin və Birləşmiş Millətlər Təşkilatının onqat birliyini ifadə edə bilər. Smirna cəmiyyətində Allahın xalqı on gün müddətində məşəqqət çəkməli idi.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> Əziyyət çəkəcəyin şeylərdən heç birindən qorxma; bax, iblis sizlərdən bəzilərini zindana atacaq ki, sınaqdan keçiriləsiniz; və on gün müsibət çəkəcəksiniz. Ölümədək sadiq ol, Mən də sənə həyat tacını verəcəyəm. Vəhy 2:10.

The historians point to the persecution carried out by Diocletian in the history of Smyrna, for that being the most severe persecution of Smyrna’s history, and it lasted ten years. Other historians identify ten different persecutions in the history of Smyrna. Either way, they were carried out by Imperial Rome, which in Daniel seven is represented by ten horns. Those ten kings were the kings, typified by Ahab who committed fornication with the papacy, and were the tool of persecution the papacy used to accomplish the slaughter during the Dark Ages. “Ten” represents the state power that accomplishes the persecution for Jezebel. In Daniel chapter one “ten” symbolizes a testing period.

Tarixçilər Smirnanın tarixində Diokletianın həyata keçirdiyi təqibə işarə edirlər; çünki bu, Smirnanın tarixində ən şiddətli təqib olmuş və on il davam etmişdir. Başqa tarixçilər isə Smirnanın tarixində on müxtəlif təqibi müəyyən edirlər. Hər iki halda, bunlar İmperator Roma tərəfindən həyata keçirilmişdir; Daniel yeddidə isə bu, on buynuzla təmsil olunur. Həmin on padşah, papalıqla zinakarlıq etmiş Axabla timsallaşdırılan padşahlar idi və Qaranlıq Əsrlər zamanı qırğını həyata keçirmək üçün papalığın istifadə etdiyi təqib aləti idilər. “On” İezavel üçün təqibi həyata keçirən dövlət hakimiyyətini təmsil edir. Danielin birinci fəslində “on” sınaq dövrünü simvolizə edir.

> Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 1:12–15.

> Yalvarıram, qullarını on gün sına; bizə yemək üçün paxlalılar, içmək üçün də su versinlər. Sonra bizim simamız sənin hüzurunda və padşahın yemək payından yeyən gənclərin siması ilə müqayisə olunsun; necə görsən, qullarınla elə rəftar et. Beləcə o, bu məsələdə onlarla razılaşdı və onları on gün sınadı. On günün sonunda onların siması padşahın yemək payından yeyən bütün gənclərdən daha gözəl və bədəncə daha dolğun göründü. Daniel 1:12–15.

In Numbers fourteen ancient Israel had provoked God ten times, representing ten tests over a period of time.

Sayılar kitabının on dördüncü fəslində qədim İsrail zaman ərzində baş vermiş on sınağı təmsil edən şəkildə Allahı on dəfə qəzəbləndirmişdi.

> But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice. Numbers 14:21, 22.

> Ancaq Mənim həyatım haqqı, bütün yer üzü Rəbbin izzəti ilə dolacaq. Çünki izzətimi və Misirdə, eləcə də səhrada etdiyim möcüzələrimi görmüş, indi isə Məni bu on dəfə sınamış və səsimə qulaq asmamış olan o adamların hamısı. Saylar 14:21, 22.

If you were to search the internet for the understanding of what specific rebellions represent the nine rebellions or failed tests from the deliverance at the Red Sea until the tenth test you will find a few variations of which of the failures of ancient Israel should be marked as one of those ten tests. I contend that the Red Sea deliverance that has been specifically identified as lining up with October 22, 1844, is the beginning of the ten tests, and therefore the place to begin counting the tests that arose from 1844 to 1863. There had been a progressive testing process that began in 1798 when the book of Daniel was unsealed, and that process covered the history of the first and second angel’s messages that concluded at the arrival of the third angel on October 22, 1844.

Əgər siz internetdə Qırmızı dənizdəki xilasdan onuncu sınağa qədər olan doqquz üsyanın və ya uğursuz sınağın konkret olaraq nəyi təmsil etdiyini araşdırsanız, qədim İsrailin hansı uğursuzluqlarının həmin on sınaqdan biri kimi qeyd edilməli olduğuna dair bir neçə fərqli yanaşma ilə qarşılaşacaqsınız. Mən iddia edirəm ki, xüsusilə 22 oktyabr 1844-cü ilə uyğunlaşdırıldığı müəyyən edilmiş Qırmızı dənizdən xilas, on sınağın başlanğıcıdır və buna görə də 1844-dən 1863-ə qədər meydana çıxan sınaqları saymağa başlanmalı olan yer də məhz buradır. Daniel kitabının möhürü açıldığı zaman, 1798-ci ildə başlamış tədrici bir sınaq prosesi mövcud idi və həmin proses 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə yekunlaşan birinci və ikinci mələyin xəbərlərinin tarixini əhatə edirdi.

> “In Minneapolis God gave precious gems of truth to His people in new settings. This light from heaven by some was rejected with all the stubbornness the Jews manifested in rejecting Christ, and there was much talk about standing by the old landmarks. But there was evidence they knew not what the old landmarks were. There was evidence and there was reasoning from the word that commended itself to the conscience; but the minds of men were fixed, sealed against the entrance of light, because they had decided it was a dangerous error removing the ‘old landmarks’ when it was not moving a peg of the old landmarks, but they had perverted ideas of what constituted the old landmarks.

> “Minneapolislə Allah Öz xalqına həqiqətin qiymətli cəvahiratlarını yeni çərçivələr içində verdi. Göydən gələn bu işıq bəziləri tərəfindən, yəhudilərin Məsihi rədd edərkən göstərdikləri bütün inadcılıqla rədd edildi və köhnə nişan daşlarına sadiq qalmaq haqqında çox danışıldı. Lakin onların köhnə nişan daşlarının nə olduğunu bilmədiklərinə dair dəlillər var idi. Vicdana özünü təsdiq etdirən dəlil də var idi, Kəlamdan irəli sürülən əsaslandırma da; amma insanların zehni işığın daxil olmasına qarşı sabitlənmiş, möhürlənmişdi, çünki onlar bunun “köhnə nişan daşlarını” yerindən qaldıran təhlükəli bir yanlışlıq olduğuna qərar vermişdilər; halbuki bu, köhnə nişan daşlarından bir mıxı belə yerindən tərpətmirdi, sadəcə onların köhnə nişan daşlarını nəyin təşkil etdiyinə dair təsəvvürləri təhrif olunmuşdu.

> “The passing of the time in 1844 was a period of great events, opening to our astonished eyes the cleansing of the sanctuary transpiring in heaven, and having decided relation to God’s people upon the earth, [also] the first and second angels’ messages and the third, unfurling the banner on which was inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus.’ One of the landmarks under this message was the temple of God, seen by His truth-loving people in heaven, and the ark containing the law of God. The light of the Sabbath of the fourth commandment flashed its strong rays in the pathway of the transgressors of God’s law. The nonimmortality of the wicked is an old landmark. I can call to mind nothing more that can come under the head of the old landmarks. All this cry about changing the old landmarks is all imaginary.” The 1888 Materials, 518.

> “1844-cü ildə vaxtın keçməsi böyük hadisələr dövrü idi; heyrətə gəlmiş gözlərimiz qarşısında göydə baş verən müqəddəs məkanın təmizlənməsini açıb göstərdi və yer üzündə Allahın xalqı ilə qəti əlaqəsi var idi; [həmçinin] birinci və ikinci mələklərin xəbərləri və üçüncüsü, üzərində ‘Allahın əmrləri və İsanın imanı’ yazılmış bayrağı açdı. Bu xəbər altındakı nişan daşlarından biri Allahın məbədi idi; Onun həqiqəti sevən xalqı tərəfindən göydə görüldü və Allahın qanununu özündə saxlayan əhd sandığı da [görüldü]. Dördüncü əmrin Şənbə gününün nuru Allahın qanununu pozanların yoluna güclü şüalarını saçdı. Pislərin ölümsüz olmaması qədim nişan daşlarından biridir. Qədim nişan daşları başlığı altına daxil ola biləcək bundan başqa heç nə xatırlaya bilmirəm. Qədim nişan daşlarının dəyişdirilməsi barədə bütün bu hay-küy tamamilə xəyali şeydir.” The 1888 Materials, 518.

On October 22, 1844 the third angel arrived with a message in his hand.

1844-cü il oktyabrın 22-də üçüncü mələk əlində bir xəbərlə gəldi.

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man.” Early Writings, 254.

> “İsanın müqəddəs yerdəki xidməti başa çatdıqda, O, Ən Müqəddəs Yerə keçib Allahın qanununu saxlayan əhd sandığının önündə dayandıqda, O, dünyaya üçüncü bir xəbərlə başqa bir qüdrətli mələk göndərdi. Mələyin əlinə bir tumar verilmişdi və o, qüdrət və əzəmət içində yer üzünə enərkən, insana indiyədək çatdırılmış ən dəhşətli hədəni ehtiva edən qorxunc bir xəbərdarlığı elan etdi.” Early Writings, 254.

On October 22, 1844 an angel descended with a parchment in his hand that God’s people were to eat. The “landmarks” doctrines that are then identified are to either be eaten and accepted or rejected and not eaten. When the third angel arrived with the parchment in his hand, the message within the parchment represented six testing truths. Those six tests were identified as the “passing of time,” representing the twenty-three hundred year prophecy; the judgment, represented as “the cleansing of the sanctuary”; the three angel’s messages; “the law of God”; “the Sabbath”; and the state of the dead as represented as the “nonimmortality of the soul.”

1844-cü il oktyabrın 22-də Allahın xalqının yeməli olduğu bir perqament əlində olan bir mələk endi. Sonra müəyyən edilən “nişan daşları” təlimləri ya yeyilib qəbul edilməli, ya da rədd edilərək yeyilməməlidir. Üçüncü mələk əlində perqamentlə gəldikdə, həmin perqamentdəki xəbər altı sınaq həqiqətini təmsil edirdi. Bu altı sınaq “vaxtın keçməsi” kimi müəyyən edilmişdi və bu, iki min üç yüz illik peyğəmbərliyə işarə edirdi; mühakimə — “müqəddəs məkanın təmizlənməsi” kimi təmsil olunmuşdu; üç mələyin xəbərləri; “Allahın qanunu”; “Şənbə”; və ölülərin halı, “canın ölümsüz olmaması” kimi təmsil olunmuşdu.

Those six truths are of course interrelated, but they individually were identified as landmarks. Some may not wish to include the passing of time in this list, but obviously many rejected the truth that October 22, 1844 was a genuine fulfillment of prophecy. They failed that test, which of course prevented them from struggling with the tests that followed. God’s testing process has been repeatedly established as a progressive process that requires victory over the test you are first given, before you can be involved with the following test.

O altı həqiqət, əlbəttə, bir-biri ilə əlaqəlidir, lakin onların hər biri ayrıca nişanələr kimi müəyyən edilmişdi. Bəziləri bu siyahıya zamanın keçməsini daxil etmək istəməyə bilərlər, lakin aydındır ki, bir çoxları 22 oktyabr 1844-cü ilin peyğəmbərliyin həqiqi yerinə yetməsi olduğu həqiqətini rədd etdilər. Onlar həmin sınaqdan keçə bilmədilər ki, bu da, əlbəttə, sonrakı sınaqlarla mübarizə aparmalarına mane oldu. Allahın sınaq prosesi dəfələrlə elə bir mütərəqqi proses kimi təsbit edilmişdir ki, sonrakı sınaqda iştirak edə bilməzdən əvvəl, əvvəlcə sənə verilən sınaq üzərində qələbə qazanmağı tələb edir.

> “When we began to present the light on the Sabbath question, we had no clearly defined idea of the third angel’s message of Revelation 14:9–12. The burden of our testimony as we came before the people was that the great second advent movement was of God, that the first and second messages had gone forth, and that the third was to be given. We saw that the third message closed with the words: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ And we as clearly saw as we now see that these prophetic words suggested a Sabbath reform; but as to what the worship of the beast mentioned in the message was, or what the image and the mark of the beast were, we had no defined position.

> “Biz şənbə məsələsi ilə bağlı nuru təqdim etməyə başladığımız zaman, Vəhy 14:9–12-dəki üçüncü mələyin xəbəri haqqında aydın şəkildə müəyyənləşdirilmiş bir anlayışımız yox idi. Xalqın qarşısına çıxdığımız zaman şəhadətimizin yükü bu idi ki, böyük ikinci gəliş hərəkatı Allahdan idi, birinci və ikinci xəbərlər irəli sürülmüşdü və üçüncüsü də verilməli idi. Biz gördük ki, üçüncü xəbər bu sözlərlə tamamlanır: “Müqəddəslərin səbrinə burada yer vardır; Allahın əmrlərini və İsanın imanını qoruyanlar onlardır.” Və biz indi necə aydın görürüksə, o zaman da bir o qədər aydın gördük ki, bu peyğəmbərlik sözləri bir şənbə islahatına işarə edirdi; lakin xəbərdə qeyd olunan vəhşiyə sitayişin nə olduğu, yaxud vəhşinin surətinin və damğasının nə olduğu barəsində bizim müəyyənləşdirilmiş bir mövqeyimiz yox idi.

> “God by His Holy Spirit let light shine forth upon His servants, and the subject gradually opened to their minds. It required much study and anxious care to search it out, link after link. By care, anxiety, and incessant labor has the work moved on until the great truths of our message, a clear, connected, perfect whole, have been given to the world.

> “Müqəddəs Ruhu vasitəsilə Allah Öz qullarının üzərinə işığın saçmasına izin verdi və mövzu tədricən onların zehninə açıldı. Onu araşdırıb üzə çıxarmaq, halqa halqa bir-biri ilə bağlamaq üçün çoxlu tədqiqat və qayğılı zəhmət tələb olunurdu. Qayğı, nigarançılıq və aramsız zəhmət sayəsində bu iş irəliləmişdir; ta ki, ismarıcımızın böyük həqiqətləri, aydın, bir-biri ilə bağlı, kamil bir bütöv olaraq dünyaya verilmiş olsun.”

> “I have already spoken of my acquaintance with Elder Bates. I found him to be a true Christian gentleman, courteous and kind. He treated me as tenderly as though I were his own child. The first time he heard me speak, he manifested deep interest. After I had ceased speaking, he arose and said: ‘I am a doubting Thomas. I do not believe in visions. But if I could believe that the testimony the sister has related tonight was indeed the voice of God to us, I should be the happiest man alive. My heart is deeply moved. I believe the speaker to be sincere, but cannot explain in regard to her being shown the wonderful things she has related to us.’

> “Mən artıq ağsaqqal Bateslə tanışlığımdan bəhs etmişəm. Mən onu həqiqi xristian centlmeni, nəzakətli və xeyirxah bir şəxs olaraq tanıdım. O, mənə elə şəfqətlə yanaşırdı ki, sanki mən onun öz övladı idim. O, məni ilk dəfə danışarkən dinlədiyi zaman dərin maraq göstərdi. Mən danışmağı bitirdikdən sonra ayağa qalxıb dedi: “Mən şübhə edən Tomasam. Mən görüntülərə inanmıram. Lakin əgər bu bacının bu axşam nəql etdiyi şahidliyin həqiqətən bizim üçün Allahın səsi olduğuna inana bilsəydim, yer üzündə ən xoşbəxt adam mən olardım. Ürəyim dərindən təsirlənib. Danışanın səmimi olduğuna inanıram, lakin onun bizə nəql etdiyi bu ecazkar şeylərin ona necə göstərildiyini izah edə bilmirəm.””

> “A few months after my marriage, I attended, with my husband, a Conference at Topsham, Maine, at which Elder Bates was present. He did not then fully believe that my visions were of God. That meeting was a season of much interest. The Spirit of God rested upon me; I was wrapped in a vision of God’s glory, and for the first time had a view of other planets. After I came out of vision, I related what I had seen. Elder B. then asked if I had studied astronomy. I told him I had no recollection of ever looking into an astronomy. Said he: ‘This is of the Lord.’ I never before saw him so free and happy. His countenance shone with the light of heaven, and he exhorted the church with power.” Testimonies, volume 1, 78–80.

> “Evliliyimdən bir neçə ay sonra ərimlə birlikdə Men ştatının Topşam şəhərində keçirilən bir Konfransda iştirak etdim; orada Ağsaqqal Bates də iştirak edirdi. O zaman o, mənim görüntülərimin Allahdan olduğuna hələ tam inanmırdı. Həmin toplantı böyük maraq doğuran bir vaxt idi. Allahın Ruhu üzərimə endi; mən Allahın izzətinin görüntüsünə qərq oldum və ilk dəfə başqa planetləri gördüm. Görüntüdən çıxdıqdan sonra gördüklərimi danışdım. Bundan sonra Ağsaqqal B. məndən astronomiya öyrənib-öyrənmədiyimi soruşdu. Mən ona dedim ki, nə vaxtsa astronomiyaya baxdığıma dair heç bir xatirəm yoxdur. O dedi: ‘Bu, Rəbbdəndir.’ Mən onu bundan əvvəl heç vaxt bu qədər sərbəst və sevincli görməmişdim. Onun çöhrəsi göyün nuru ilə parlayırdı və o, böyük qüvvə ilə kilsəyə nəsihət verirdi.” Testimonies, cild 1, 78–80.

Certainly, all these doctrinal tests are interconnected, but they are also tests that can be isolated, and they were progressively opened up to God’s servants. There are many churches who observe the seventh-day Sabbath, but who reject the message of the three angels. They reject the truth that judgment began on October 22, 1844, but still observe the Sabbath. These doctrinal tests are interconnected but represent six specific tests.

Şübhəsiz, bütün bu təlim sınaqları bir-biri ilə əlaqəlidir, lakin onlar eyni zamanda ayrı şəkildə də təcrid edilə bilən sınaqlardır və onlar Allahın qullarına mərhələli surətdə açılmışdır. Yeddinci gün Şənbəsini saxlayan, lakin üç mələyin xəbərini rədd edən çoxlu kilsələr vardır. Onlar hökmün 22 oktyabr 1844-cü ildə başlandığı həqiqətini rədd edir, lakin yenə də Şənbəni saxlayırlar. Bu təlim sınaqları bir-biri ilə əlaqəlidir, lakin altı xüsusi sınağı təmsil edir.

As just illustrated by Joseph Bates, the sea captain that was fully familiar with astronomy accepted the Spirit of Prophecy, which he had previously rejected. In December of 1844, Ellen White received her first vision and the seventh test arrived in the movement.

Astronomiya ilə tam tanış olan dəniz kapitanı Joseph Batesin az əvvəl göstərildiyi kimi, o, əvvəllər rədd etmiş olduğu Peyğəmbərlik Ruhunu qəbul etdi. 1844-cü ilin dekabrında Ellen White ilk görüntüsünü aldı və hərəkata yeddinci sınaq gəlib çatdı.

> “The Bible must be your counselor. Study it and the testimonies God has given; for they never contradict his Word. If the Testimonies speak not according to the word of God, reject them. Christ and Belial cannot be united.” Selected Messages, book 3, 33.

> “Müqəddəs Kitab sizin müşaviriniz olmalıdır. Onu və Allahın verdiyi şəhadətləri tədqiq edin; çünki onlar Onun Kəlamına heç vaxt zidd olmurlar. Əgər Şəhadətlər Allahın Kəlamına uyğun danışmırsa, onları rədd edin. Məsih ilə Belial birləşdirilə bilməz.” Selected Messages, kitab 3, 33.

Shortly after the great disappointment Sister White endorsed an article which identified Christ moving from the holy place into the Most Holy Place on October 22, 1844. She recommended the publication to “every saint.”

Böyük məyusluqdan qısa müddət sonra Bacı Uayt Məsihin 22 oktyabr 1844-cü ildə müqəddəs yerdən Ən Müqəddəs Yerə keçdiyini müəyyən edən bir məqaləni təsdiqlədi. O, həmin nəşri “hər bir müqəddəsə” tövsiyə etdi.

> “I believe the Sanctuary, to be cleansed at the end of the 2300 days, is the New Jerusalem Temple, of which Christ is a minister. The Lord shew me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was his will, that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day-Star, Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint.” A Word to the Little Flock, 12.

> “Mən inanıram ki, 2300 günün sonunda təmizlənməli olan Müqəddəs Məkan, Məsihin xidmətçisi olduğu Yeni Yerusəlim Məbədidir. Rəbb mənə bir ildən artıq müddət əvvəl görüntüdə göstərdi ki, Qardaş Crosier Müqəddəs Məkanın təmizlənməsi və s. barədə həqiqi işığa malik idi; və Onun iradəsi bu idi ki, Qardaş C. 7 fevral 1846-cı il tarixli Day-Star, Extra-da bizə verdiyi baxışı yazıb bəyan etsin. Mən Rəbb tərəfindən tam səlahiyyətli olduğumu hiss edirəm ki, həmin Extra-nı hər bir müqəddəsə tövsiyə edim.” A Word to the Little Flock, 12.

Her endorsement was of Crosier’s description of Christ’s movement to the Most Holy Place, but the article contained several erroneous teachings, including apostate Protestantism’s teaching that the “daily” in the book of Daniel represented Christ’s ministry. She therefore penned a clarification that first was published in 1850 and then later included in the book Early Writings. There she identified that “those who gave the judgment hour cry had the correct view of the ‘daily’.”

Onun təsdiqi, Krosyerin Məsihin Ən Müqəddəs Yerə keçidi barədə təsvirinə aid idi, lakin həmin məqalə bir neçə yanlış təlimi də ehtiva edirdi; bunların sırasında mürtəd protestantlığın Daniel kitabındakı “gündəlik” ifadəsinin Məsihin xidmətini təmsil etdiyi barədə təlimi də var idi. Buna görə o, əvvəlcə 1850-ci ildə dərc olunan, daha sonra isə Early Writings kitabına daxil edilən bir aydınlaşdırma qələmə aldı. Orada o, “məhkəmə saatı nidasını verənlərin ‘gündəlik’ barədə düzgün baxışa malik olduqlarını” bildirdi.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed.” Early Writings, 74.

> “Sonra mən “gündəlik”lə (Daniel 8:12) əlaqədar olaraq gördüm ki, “qurban” sözü insan hikməti tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; həmçinin Rəbb hökm saatı nidasını verənlərə bu barədə doğru anlayışı vermişdir. 1844-cü ildən əvvəl, birlik mövcud olduğu zaman, demək olar ki, hamı “gündəlik” barədə düzgün baxışda birləşmişdi; lakin 1844-cü ildən sonrakı qarışıqlıq içində başqa baxışlar qəbul edilmiş, bunun ardınca qaranlıq və qarışıqlıq gəlmişdir.” Early Writings, 74.

The subject of “the daily” in the book of Daniel became a symbol of Adventism’s return to the methodology of apostate Protestantism in the early part of the twentieth century, and today the correct Millerite understanding of “the daily” has been rejected by the theologians of Adventism. It has been rejected, in spite of Sister White clearly identifying that the Millerites were correct in identifying “the daily” as the satanic power of paganism. They rejected the truth of “the daily” not only in contradiction of her inspired endorsement that the Millerites understanding was correct, but also in direct contradiction of her straightly identifying that the false doctrine that teaches that “the daily” represents Christ’s sanctuary ministry was delivered by “angels that were expelled from heaven!”

Daniel kitabındakı “gündəlik” mövzusu XX əsrin əvvəllərində Adventizmin mürtəd protestantlığın metodologiyasına qayıdışının simvoluna çevrildi və bu gün “gündəlik”lə bağlı düzgün Millerçi anlayış Adventizmin ilahiyyatçıları tərəfindən rədd edilmişdir. Bu, Sister White-ın Millerçilərin “gündəlik”i bütpərəstliyin şeytani qüvvəsi kimi müəyyən etməkdə haqlı olduqlarını açıq şəkildə bildirməsinə baxmayaraq, rədd edilmişdir. Onlar “gündəlik” həqiqətini təkcə onun ilham olunmuş təsdiqinə zidd olaraq — yəni Millerçilərin anlayışının doğru olduğuna dair təsdiqinə zidd olaraq — deyil, həm də “gündəlik”in Məsihin səmavi məbəd xidmətini təmsil etdiyini öyrədən yalan təlimin “göydən qovulmuş mələklər” tərəfindən gətirildiyini onun açıq şəkildə bildirməsinə birbaşa zidd olaraq rədd etdilər!

> “And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven.” Manuscript Releases, volume 20, 17.

> “Və orada Düşmənin təsiri altında olan düşüncəyə malik Qardaş Daniells var idi; və sizin düşüncənizlə Ağsaqqal Prescottun düşüncəsi göydən qovulmuş mələklər tərəfindən təsir altına alınırdı.” Manuscript Releases, cild 20, 17.

Her profound rejection of what Adventism now uses as one of its “dishes of fables” was so severe, because Daniells and Prescott took a symbol of satanic power (paganism) and assigned that symbol to Christ’s (His sanctuary ministry). This makes eight doctrinal tests.

Onun, Adventizmin indi özünün “nağıllar xörəkləri”ndən biri kimi istifadə etdiyi şeyə qarşı dərin rəddi bu qədər kəskin idi, çünki Daniells və Prescott şeytani qüdrətin bir rəmzini (bütpərəstliyi) götürüb həmin rəmzi Məsihin (Onun məbəd xidmətinin) üzərinə tətbiq etdilər. Bu, səkkiz doktrinal sınaq edir.

The ninth test in the history leading to 1863 is the production of the second table of Habakkuk in 1850. The 1843 pioneer chart was produced in 1842, and is only called the 1843 chart because it predicted Christ’s return in 1843. The command to produce a second table of Habakkuk was given to Sister White in 1850. The production of Habakkuk’s two tables link the history of the first and second angels to the history of the third. In her grandson’s biography of her life and work, he provides an overview of the events that led to the production of the 1850 chart. He does so by selecting relevant comments of Sister White and adds his commentary in the overview.

1863-cü ilə aparan tarixin doqquzuncu sınağı 1850-ci ildə Habaqququn ikinci lövhəsinin hazırlanmasıdır. 1843-cü il pioner cədvəli 1842-ci ildə hazırlanmışdı və yalnız Məsihin 1843-cü ildə qayıdacağını öncədən bildirdiyi üçün 1843-cü il cədvəli adlandırılır. Habaqququn ikinci lövhəsinin hazırlanması əmri 1850-ci ildə Bacı Uayta verilmişdi. Habaqququn iki lövhəsinin hazırlanması birinci və ikinci mələyin tarixini üçüncünün tarixi ilə əlaqələndirir. Nəvəsinin onun həyatı və fəaliyyəti haqqında bioqrafiyasında o, 1850-ci il cədvəlinin hazırlanmasına gətirib çıxaran hadisələrin ümumi icmalını təqdim edir. O, bunu Bacı Uaytın münasib şərhlərini seçərək edir və həmin icmala öz şərhini əlavə edir.

> “On our return to Brother Nichols’ the Lord gave me a vision and showed me that the truth must be made plain upon tables and it would cause many to decide for the truth by the third angel’s message, with the two former being made plain upon tables.—Letter 28, 1850.

> “Qardaş Nikolsun yanına qayıdışımızda Rəbb mənə bir görüntü verdi və mənə göstərdi ki, həqiqət lövhələr üzərində aydın şəkildə bəyan edilməlidir; və bu, əvvəlki iki xəbərin də lövhələr üzərində aydın şəkildə göstərilməsi ilə, üçüncü mələyin xəbəri vasitəsilə bir çoxlarının həqiqət tərəfinə qərar verməsinə səbəb olacaqdı.—Məktub 28, 1850.

> “In this vision she was also shown that which would give James White courage to continue publishing:

> “Bu görüntüdə ona həmçinin Ceyms Uayta nəşri davam etdirmək üçün cəsarət verəcək şey də göstərildi:

> “I also saw it was as necessary for the paper to be published as for the messengers to go, for the messengers need a paper to carry with them containing present truth to put in the hands of those that hear, and then the truth would not fade from the mind. And that the paper would go where the messengers could not go.—Ibid.

> “Mən həmçinin gördüm ki, kağızın nəşr olunması xəbərçilərin getməsi qədər zəruri idi, çünki xəbərçilərin özləri ilə aparacaqları, eşidənlərin əlinə vermək üçün indiki həqiqəti ehtiva edən bir nəşrə ehtiyacları var idi; o zaman həqiqət ağıldan silinməzdi. Və nəşr xəbərçilərin gedə bilmədiyi yerlərə gedərdi.—Ibid.”

> “Work on the new chart was begun at once, and opportunity was given to tell the brethren about it in the issue of Present Truth that James got out the next month:

> “Yeni cədvəl üzərində işə dərhal başlandı və Jamesin növbəti ay nəşr etdiyi Present Truth buraxılışında bu barədə qardaşlara xəbər vermək imkanı yarandı:

> “The Chart. A chronological chart of the visions of Daniel and John, calculated to illustrate clearly the present truth, is now being lithographed under the care of Brother Otis Nichols, of Dorchester, Massachusetts. Those who teach the present truth will be greatly aided by it. Further notice of the chart will be given hereafter.—Present Truth, November, 1850.

> “Cədvəl. Dorçester, Massaçusetsdən olan qardaş Otis Nicholsun nəzarəti altında, hazırkı həqiqəti aydın şəkildə izah etmək üçün tərtib edilmiş Daniel və Yəhyanın görüntülərinin xronoloji cədvəli indi litoqrafiya olunur. Hazırkı həqiqəti təlim edənlər bundan böyük ölçüdə faydalanacaqlar. Cədvəl barədə əlavə məlumat sonradan veriləcəkdir.—Present Truth, noyabr, 1850.

> “By late January, 1851, the chart was ready and advertised for $2. James White was much pleased with it and offered it free to ‘those whom God has called to give the message of the third angel’ (Review and Herald, January, 1851). Some generous donations had helped meet the expense of publication.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 185.

> “1851-ci ilin yanvar ayının sonlarına doğru diaqram hazır idi və 2 dollara elan olunmuşdu. James White ondan çox razı qaldı və onu ‘Allahın üçüncü mələyin xəbərini verməyə çağırdığı şəxslərə’ pulsuz təklif etdi (Review and Herald, yanvar, 1851). Bəzi səxavətli ianələr nəşr xərclərinin qarşılanmasına kömək etmişdi.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, 1-ci cild, 185.

Speaking of the 1843 chart Sister White recorded that it had been directed by God.

1843-cü il cədvəlindən danışarkən, Bacı Uayt onun Allah tərəfindən yönəldildiyini qeyd etmişdir.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “Rəbb mənə göstərdi ki, 1843-cü ilin cədvəli Onun əli ilə yönəldilmişdi və onun heç bir hissəsi dəyişdirilməməli idi; rəqəmlər də Onun istədiyi kimi idi. Onun əli bəzi rəqəmlərdəki bir səhvin üzərində idi və onu gizlətdi ki, Onun əli götürülənədək heç kəs onu görə bilməsin.” Review and Herald, 1 noyabr 1850.

When recording the light associated with the command to produce another chart in 1850, she provided the same divine endorsement of the 1850 chart as was given concerning the 1843 chart, while also identifying that other charts that were then being produced were not acceptable to the Lord. The command to produce a new chart was incorporated with a command to print a new publication.

1850-ci ildə başqa bir cədvəl hazırlanması əmri ilə əlaqəli işığı qələmə alarkən, o, 1843-cü il cədvəlinə dair verilmiş ilahi təsdiqi 1850-ci il cədvəlinə də eyni şəkildə aid etdi; bununla yanaşı, həmin vaxt hazırlanmaqda olan başqa cədvəllərin Rəbb tərəfindən məqbul sayılmadığını da bildirdi. Yeni bir cədvəl hazırlamaq əmri yeni bir nəşrin çap edilməsi əmri ilə birləşdirilmişdi.

> “I saw the chart-making business was all wrong. It originated with Brother Rhodes and was followed out by Brother Case. Means has been spent in making charts and forming uncouth disgusting images to represent angels and the glorious Jesus. Such things I saw were displeasing to God. I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.

> “Mən gördüm ki, cədvəl hazırlama işi tamamilə yanlış idi. Bu, Qardaş Rhodes tərəfindən başlanmış və Qardaş Case tərəfindən davam etdirilmişdi. Mələkləri və izzətli İsanı təmsil etmək üçün kobud, iyrənc təsvirlər düzəltməyə və cədvəllər hazırlamağa vəsait sərf edilmişdir. Mən gördüm ki, belə şeylər Allahı narazı salırdı. Mən gördüm ki, Allah Qardaş Nichols tərəfindən nəşr edilmiş cədvəlin işində idi. Mən gördüm ki, Müqəddəs Kitabda bu cədvəl haqqında bir peyğəmbərlik vardır və əgər bu cədvəl Allahın xalqı üçün nəzərdə tutulubsa, əgər o, biri üçün yetərlidirsə, başqası üçün də yetərlidir; və əgər bir nəfər daha böyük ölçüdə çəkilmiş yeni bir cədvələ ehtiyac duyurdusa, hamının da ona eyni dərəcədə ehtiyacı vardı.

> “I saw that it was a restless, uneasy, unsatisfied, ungrateful feeling in Brother Case that desired another chart. I saw that these painted charts had a bad effect upon the congregation. It caused a light, chaffy spirit of ridicule to be in the meeting.

> Mən gördüm ki, Qardaş Case-də başqa bir cədvəli arzulayan narahat, qeyri-rahat, qane olmayan, nankor bir hiss var idi. Mən gördüm ki, bu rənglənmiş cədvəllər camaata pis təsir göstərirdi. Bu, yığıncaqda yüngül, səthi istehza ruhunun olmasına səbəb olurdu.

> “I saw that the charts ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation. There is something light, lovely, and heavenly in the representation of the angels on the charts. The mind is almost imperceptibly led to God and heaven. But the other charts that have been gotten up disgust the mind, and cause the mind to dwell more on earth than heaven. Images representing angels look more like fiends than beings of heaven. I saw that the charts had for days and weeks occupied Brother Case’s mind when he should have been seeking heavenly wisdom from God, and should have been growing in graces of the Spirit and the knowledge of the truth.

> “Mən gördüm ki, Allahın buyruğu ilə hazırlanmış cədvəllər, hətta izah verilmədən belə, zəkaya müsbət təsir göstərirdi. Cədvəllərdə mələklərin təsvirində işıqlı, xoş və səmavi bir şey vardır. Zəka, demək olar ki, hiss edilmədən, Allaha və göyə yönəldilir. Lakin hazırlanmış digər cədvəllər zəkada ikrah doğurur və onu göydən çox yer üzərində dayanmağa sövq edir. Mələkləri təmsil edən təsvirlər göyün varlıqlarından daha çox ifritələrə bənzəyir. Mən gördüm ki, cədvəllər günlərlə və həftələrlə Qardaş Case-in zehnini məşğul etmişdi, halbuki o, Allahdan səmavi hikmət axtarmalı, Ruhun lütflərində və həqiqət bilgisində böyüməli idi.

> “I saw that if the means that has been wasted in getting out charts had been spent in getting out the truth clear before the brethren in publishing tracts, etc., it would have done much good and saved souls. I saw that the chart-making business has spread like the fever.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

> “Mən gördüm ki, cədvəllərin hazırlanmasına sərf edilərək israf olunmuş vəsait, əgər traktatlar və s. nəşr etməklə həqiqəti qardaşların qarşısında aydın şəkildə təqdim etməyə xərclənsəydi, çox xeyir verər və canları xilas edərdi. Mən gördüm ki, cədvəl hazırlama işi qızdırma kimi yayılmışdır.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

She plainly states that “God was in the publishment of the [1850] chart by Brother Nichols,” and that there was “a prophecy [Habakkuk two] of this chart in the Bible.” She also identified that “the charts” [plural; 1843 and 1850] that were “ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation.” Habakkuk two commanded the Millerites to make the vision plain upon tables, (in the plural), that he that read the two charts could run to and fro in God’s Word. The divine charts needed no added explanations, as was the case with Uriah Smith’s 1863 counterfeit chart.

O, açıq şəkildə bildirir ki, “Tanrı qardaş Nichols tərəfindən [1850-ci il] cədvəlin nəşrində idi” və bu cədvəl barədə “Müqəddəs Kitabda bir peyğəmbərlik [Habaqquq 2]” var idi. O, həmçinin müəyyən etdi ki, “cədvəllər” [cəm; 1843 və 1850] — “Tanrı tərəfindən əmr olunmuş” həmin cədvəllər — “hətta izah olmadan belə zehnə müsbət təsir göstərirdi.” Habaqquq 2 Millerçilərə əmr edirdi ki, görüntünü lövhələr üzərində aydın şəkildə yazsınlar (cəm halında), belə ki, iki cədvəli oxuyan kəs Tanrının Kəlamında ora-bura gedə bilsin. İlahi cədvəllərin əlavə izahlara ehtiyacı yox idi; Uriah Smithin 1863-cü il saxta cədvəlində isə vəziyyət belə deyildi.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> Rəbb mənə cavab verib dedi: Vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Habakkuk 2:2.

The tenth test is the focus of this article. With the ten tests referenced by Moses in Numbers chapter fourteen the Hebrew scholars and other theologians produce a variation of guesses at which events in the history from the Red Sea deliverance to the rebellion of the ten spies might represent. The rebellion of that history provides a few variations to choose from, but it is certain the tenth test marks the beginning of forty years of death by attrition in the wilderness until all the rebels that were of the age of accountability were dead.

Onuncu sınaq bu məqalənin diqqət mərkəzindədir. Musa tərəfindən Saylar kitabının on dördüncü fəslində xatırladılan on sınaqla bağlı olaraq, ivrit alimləri və digər ilahiyyatçılar Qırmızı dənizdən xilasdan on casusun üsyanına qədər olan tarixdə hansı hadisələrin bunu təmsil edə biləcəyinə dair müxtəlif ehtimallar irəli sürürlər. Həmin tarixin üsyanları arasından seçmək üçün bir neçə fərqli variant mövcuddur, lakin qətidir ki, onuncu sınaq məsuliyyət yaşına çatmış bütün üsyançılar ölənədək səhrada qırx il davam edən tədrici ölümün başlanğıcını işarələyir.

In like manner some may protest over my selection of these ten doctrinal tests, for there may be variations that seem better than what I am here setting forth. That being said, the tenth and final test is as clear as was the rebellion of the ten spies. It was the rejection of the seven times of Leviticus twenty-six. There are several prophetic proofs to uphold this identification.

Eyni şəkildə, bəziləri mənim bu on doktrinal sınağı seçməyimə etiraz edə bilərlər, çünki burada irəli sürdüyümdən daha münasib görünən fərqli variantlar ola bilər. Bununla belə, onuncu və son sınaq, on casusun üsyanı nə qədər aydın idisə, bir o qədər aydındır. Bu, Levililər iyirmi altının yeddi vaxtının rədd edilməsi idi. Bu eyniləşdirməni təsdiqləyən bir neçə peyğəmbərlik dəlili vardır.

In the next article we will begin to identify those prophetic witnesses that uphold the identification that the seven times of Leviticus twenty-six is the tenth and final failure of Laodicean Adventism.

Növbəti məqalədə biz Levililər 26-dakı yeddi vaxtın Laodikiyalı Adventizmin onuncu və son uğursuzluğu olduğunu təsdiqləyən həmin peyğəmbərlik şahidlərini müəyyənləşdirməyə başlayacağıq.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No aftersuppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.

> “Allahın qüdrəti nəyin həqiqət olduğuna şəhadət etdikdə, həmin həqiqət əbədi olaraq həqiqət kimi qalmalıdır. Allahın verdiyi işığa zidd olan sonradan irəli sürülən fərziyyələrə yol verilməməlidir. Müqəddəs Yazılara dair elə təfsirlərlə ortaya çıxacaq adamlar olacaq ki, onlar üçün bunlar həqiqət olacaq, lakin həqiqət olmayacaqdır. Bu zaman üçün olan həqiqəti Allah imanımızın təməli olaraq bizə vermişdir. Həqiqətin nə olduğunu bizə O Özü öyrətmişdir. Biri çıxacaq, sonra daha başqası, Allahın Öz Müqəddəs Ruhunun təsdiqi altında verdiyi işığa zidd olan yeni işıqla.”

> “A few are still alive who passed through the experience gained in the establishment of this truth. God has graciously spared their lives to repeat and repeat till the close of their lives, the experience through which they passed even as did John the apostle till the very close of his life. And the standard-bearers who have fallen in death, are to speak through the reprinting of their writings. I am instructed that thus their voices are to be heard. They are to bear their testimony as to what constitutes the truth for this time.

> Bu həqiqətin bərqərar edilməsində qazanılan təcrübədən keçmiş olanlardan hələ də bir neçəsi sağdır. Allah lütfkarlıqla onların həyatını əsirgəmişdir ki, həvari Yəhyanın həyatının lap sonunadək etdiyi kimi, onlar da öz həyatlarının sonunadək keçdikləri təcrübəni təkrar-təkrar nəql etsinlər. Və ölümdə süqut etmiş bayraqdarlar öz yazılarının yenidən çapı vasitəsilə danışmalıdırlar. Mənə belə öyrədilib ki, onların səsləri bu yolla eşidilməlidir. Onlar bu zaman üçün həqiqəti nəyin təşkil etdiyinə dair öz şəhadətlərini verməlidirlər.

> “We are not to receive the words of those who come with a message that contradicts the special points of our faith. They gather together a mass of Scripture, and pile it as proof around their asserted theories. This has been done over and over again during the past fifty years. And while the Scriptures are God’s word, and are to be respected, the application of them, if such application moves one pillar from the foundation that God has sustained these fifty years, is a great mistake. He who makes such an application knows not the wonderful demonstration of the Holy Spirit that gave power and force to the past messages that have come to the people of God.” Selected Messages, book 1, 161.

> “İmanımızın xüsusi məqamlarına zidd olan bir xəbərlə gələnlərin sözlərini qəbul etməməliyik. Onlar Müqəddəs Yazılardan böyük bir yığın toplayır və onu irəli sürdükləri nəzəriyyələrin ətrafında sübut kimi üst-üstə yığırlar. Bu, keçən əlli il ərzində dönə-dönə edilmişdir. Müqəddəs Yazılar Allahın kəlamı olsa da və onlara hörmət göstərilməli olsa da, onların tətbiqi, əgər belə bir tətbiq Allahın bu əlli il ərzində qoruyub saxladığı təməldən bir sütunu yerindən oynadırsa, böyük bir yanlışdır. Belə bir tətbiqi edən şəxs, Allah xalqına gəlmiş əvvəlki xəbərlərə qüvvət və təsir verən Müqəddəs Ruhun o ecazkar təzahürünü bilmir.” Selected Messages, book 1, 161.

Back to Articles