Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Seven

Daniel Kitabı - Yüz Əlli Yeddi nömrə

Unraveling the Prophetic Symbolism of Cyrus in the Book of Daniel

Daniel Kitabında Kuruşun peyğəmbərlik simvolizminin açılması

Author

Jeff Pippenger

Published

March 25, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In verse one, of chapter ten, we are informed that it was the third year of Cyrus, but in chapter one, we are informed that Daniel only lived, or continued until the first year of Cyrus.

Onuncu fəslin birinci ayəsində bizə bildirilir ki, bu, Kirin üçüncü ili idi; lakin birinci fəsildə bizə bildirilir ki, Daniel yalnız Kirin birinci ilinə qədər yaşamış, yaxud fəaliyyətini davam etdirmişdir.

> And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:21.

> Daniel padşah Kirin birinci ilinə qədər orada qaldı. Daniel 1:21.

For two years Cyrus had essentially co-ruled with Darius the Mede, thus it was his third year, but it was also his first year.

İki il ərzində Kir faktiki olaraq Midiyalı Darayavuşla birgə hökmranlıq etmişdi; buna görə də bu, onun üçüncü ili idi, lakin eyni zamanda onun birinci ili də idi.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Fars padşahı Kirin üçüncü ilində adına Belteşassar deyilən Daniyelə bir şey vəhy olundu; və o şey həqiqi idi, lakin təyin olunmuş vaxt uzun idi; və o, şeyi anladı və görüntünü dərk etdi. Daniel 10:1.

Prophetically Cyrus is introduced in Daniel’s first and last visions. Daniel chapter one, as already set forth in prior articles, represents the first angel of Revelation chapter fourteen. When the first angel is identified in prophecy it possesses all the prophetic characteristics of all three angels of Revelation fourteen. The three steps of the everlasting gospel represented in the first angel, are “fear God,” “give Him glory,” for “the hour of His judgment is come.”

Peyğəmbərlik baxımından Kir Danielin ilk və son görüntülərində təqdim olunur. Əvvəlki məqalələrdə artıq göstərildiyi kimi, Daniel kitabının birinci fəsli Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki birinci mələyi təmsil edir. Birinci mələk peyğəmbərlikdə müəyyən ediləndə, o, Vəhy 14-dəki hər üç mələyin bütün peyğəmbərlik xüsusiyyətlərinə malik olur. Birinci mələkdə təmsil olunan əbədi Müjdənin üç addımı bunlardır: “Allahdan qorxun”, “Ona izzət verin”, çünki “Onun mühakimə saatı gəlib çatmışdır.”

Because Daniel and the three worthies “feared God,” they chose to reject the diet of Babylon, and remain vegetarians. In the visual test that followed, Daniel and the three worthies “glorified God” in their healthy appearance in contrast with those who ate the Babylonian diet. After three years, the “hour of judgment” arrived when Nebuchadnezzar tested them and found them to be ten times wiser than all the Babylonian wise men.

Daniel və üç fəzilətli gənc “Allahdan qorxduqları” üçün Babilin qidasını rədd etməyi və vegetarian olaraq qalmağı seçdilər. Bundan sonra gələn zahiri sınaqda, Daniel və üç fəzilətli gənc sağlam görkəmləri ilə Babil qidasını yeyənlərdən fərqlənərək “Allaha izzət verdilər”. Üç ildən sonra, Navuxodonosor onları sınaqdan keçirib bütün Babil müdriklərindən on dəfə daha hikmətli olduqlarını aşkar etdiyi zaman “mühakimə saatı” yetişdi.

The three steps of the everlasting gospel are also represented in the final chapter of Daniel as the process whereby the increase of knowledge purifies, makes white and tries those who are held accountable to the light that is unsealed at the time of the end. In the first chapter of Daniel as in the last, the three steps of the first angel, which includes all three angels, is identified. Because chapter one is the everlasting gospel of the first angel, chapter two of Daniel represents the second angel of Revelation fourteen, where the test of the image of the beast or the image of Christ is represented, as it was in the second test in the three steps of chapter one.

Əbədi Müjdənin üç addımı həmçinin Daniel kitabının son fəslində, axır zamanında möhürü açılan nur qarşısında məsul tutulanları biliyin artmasının təmizlədiyi, ağartdığı və sınadığı bir proses kimi təsvir olunur. Daniel kitabının birinci fəslində də, son fəslində olduğu kimi, üç mələyin hamısını özündə ehtiva edən birinci mələyin üç addımı müəyyən edilir. Birinci fəsil birinci mələyin əbədi Müjdəsi olduğuna görə, Daniel kitabının ikinci fəsli Vəhy on dördün ikinci mələyini təmsil edir; burada vəhşinin surəti ilə Məsihin surətinin sınağı təsvir olunur, necə ki, bu, birinci fəslin üç addımındakı ikinci sınaqda da təsvir edilmişdi.

Because chapters one and two of Daniel represent the first and second angels of Revelation fourteen, chapter three and the test on the Plain of Dura, represents the third angel’s message, with its warning to not receive the mark of the beast. In chapter one of Daniel, Cyrus’ first year is mentioned, and in chapter ten, which is Daniel’s last vision, Cyrus is represented by his third year, but we know that third year is his first year, for Daniel only continued until the first year of Cyrus.

Daniel kitabının birinci və ikinci fəsilləri Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki birinci və ikinci mələkləri təmsil etdiyinə görə, üçüncü fəsil və Dura düzündəki sınaq, vəhy heyvanının damğasını qəbul etməmək barədə xəbərdarlığı ilə birlikdə üçüncü mələyin xəbərini təmsil edir. Daniel kitabının birinci fəslində Kirin birinci ili xatırlanır, onuncu fəsildə isə — hansı ki, Danielin son görüntüsüdür — Kir onun üçüncü ili ilə təqdim olunur; lakin biz bilirik ki, həmin üçüncü il onun birinci ilidir, çünki Daniel yalnız Kirin birinci ilinə qədər davam etdi.

Cyrus is therefore a symbol of a first year that contains three years. He is a symbol of the first angel’s message. Cyrus’ first year is mentioned in the last verse of Daniel’s first vision, and then again in the first verse of Daniel’s last vision. It is important to recognize the prophetic symbolism of Cyrus, and we are first identifying that he represents the first angel’s message. This can be prophetically ascertained by the fact that Daniel identifies his third year, as his first, but more importantly it is identified by the first decree which he proclaimed.

Buna görə də Kir üç ili özündə ehtiva edən birinci ilin rəmzidir. O, birinci mələyin xəbərinin rəmzidir. Kirin birinci ili Danielin birinci görüntüsünün son ayəsində xatırlanır, sonra isə Danielin son görüntüsünün birinci ayəsində yenidən qeyd olunur. Kirin peyğəmbərlik simvolizmini dərk etmək mühümdür və biz əvvəlcə onun birinci mələyin xəbərini təmsil etdiyini müəyyən edirik. Bu, peyğəmbərlik baxımından Danielin üçüncü ilini özünün birinci ili kimi göstərməsi ilə müəyyən edilə bilər, lakin daha mühüm olaraq, bu, onun elan etdiyi birinci fərmanla müəyyən edilir.

The struggle that Gabriel was having with the kings of Persia in chapter ten, was in regard to bringing Cyrus to the point where he would follow through and proclaim the first of three decrees, which would allow the Jews to return and rebuild Jerusalem and the temple. The third decree would mark the beginning of the twenty-three hundred year prophecy, which ended when the third angel arrived on October 22, 1844. The third decree represented the third angel, and therefore the first decree of Cyrus, represented the arrival of the first angel in 1798. Cyrus represents the first angel, and for this reason, in the book of Daniel his first year represented three years.

Onuncu fəsildə Cəbrayılın Fars padşahları ilə apardığı mübarizə, Kirin ardınca gedib üç fərmandan birincisini elan edəcəyi nöqtəyə gətirilməsi ilə bağlı idi; həmin fərmanlar yəhudilərə geri dönməyə və Yerusəlimi və məbədi yenidən qurmağa imkan verəcəkdi. Üçüncü fərman, 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə başa çatan iki min üç yüz illik peyğəmbərliyin başlanğıcını qeyd edəcəkdi. Üçüncü fərman üçüncü mələyi təmsil edirdi və buna görə də Kirin birinci fərmanı 1798-ci ildə birinci mələyin gəlişini təmsil edirdi. Kir birinci mələyi təmsil edir və bu səbəbdən Daniel kitabında onun birinci ili üç ili təmsil edirdi.

Cyrus therefore represents the “time of the end,” for it was when the first angel (Cyrus), arrived in 1798, that the “time of the end” arrived and the book of Daniel was unsealed. The name Cyrus is believed to be derived from the Old Persian word “Kūruš,” which means “sun,” combined with the Elamite word “kursh,” meaning “throne,” indicating a connection to royal authority or kingship. Isaiah addresses these characteristics of Cyrus as well.

Beləliklə, Kir “axır zaman”ı təmsil edir, çünki birinci mələk (Kir) 1798-ci ildə gəldikdə “axır zaman” yetişdi və Daniel kitabının möhürü açıldı. Kir adının “taxt” mənasını verən Elam dilindəki “kursh” sözü ilə birləşən və “günəş” mənasını verən qədim farsca “Kūruš” sözündən törədiyinə inanılır; bu isə padşah hakimiyyəti və ya hökmdarlıqla əlaqəyə işarə edir. Yeşaya da Kirin bu xüsusiyyətlərinə toxunur.

> That saith of Cyrus, He is my shepherd, and shall perform all my pleasure: even saying to Jerusalem, Thou shalt be built; and to the temple, Thy foundation shall be laid. Thus saith the Lord to his anointed, to Cyrus, whose right hand I have holden, to subdue nations before him; and I will loose the loins of kings, to open before him the two leaved gates; and the gates shall not be shut; I will go before thee, and make the crooked places straight: I will break in pieces the gates of brass, and cut in sunder the bars of iron: And I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, the Lord, which call thee by thy name, am the God of Israel. For Jacob my servant’s sake, and Israel mine elect, I have even called thee by thy name: I have surnamed thee, though thou hast not known me. I am the Lord, and there is none else, there is no God beside me: I girded thee, though thou hast not known me: That they may know from the rising of the sun, and from the west, that there is none beside me. I am the Lord, and there is none else. Isaiah 44:28–45:6.

> Kirin haqqında belə deyən Odur: “O, Mənim çobanımdır və bütün muradımı yerinə yetirəcək”; Yerusəlimə də deyir: “Sən yenidən tikiləcəksən”; məbədə isə: “Sənin təməlin qoyulacaq.” Rəbb Öz məsh etdiyi şəxsə, Kira belə deyir; onun sağ əlindən tutmuşam ki, onun önündə millətləri ram edim; padşahların bellərini boşaldacağam, onun önündə iki taylı darvazaları açacağam; və darvazalar bağlanmayacaq. Mən sənin önüncə gedəcəyəm, əyri yerləri düz edəcəyəm; tunc darvazaları parça-parça edəcəyəm, dəmir çubuqları kəsib ayıracağam; qaranlığın xəzinələrini və gizli yerlərin örtülü sərvətlərini sənə verəcəyəm ki, səni adınla çağıran Mənim, yəni Rəbbin, İsrailin Allahı olduğumu biləsən. Qulum Yaqubun xatirinə və seçilmişim İsrailə görə səni hətta adınla çağırdım; Mənə bələd olmasan da, sənə ad verdim. Mən Rəbbəm, başqası yoxdur, Məndən başqa Allah yoxdur; Mənə bələd olmasan da, səni qurşatdım ki, günəşin doğduğu yerdən və qərbdən bilsinlər ki, Məndən başqası yoxdur. Mən Rəbbəm, başqası yoxdur. Yeşaya 44:28–45:6.

Cyrus typified Christ, for he was the Lord’s “anointed” and was called God’s “shepherd,” who builds Jerusalem and lays the foundation of the temple. He is the one involved with the opening of the closed gates, as Christ is He who opens and no man shuts, and shuts and no man opens. And Cyrus is given “the treasures of darkness, and hidden riches of secret places.” Cyrus fulfills several waymarks upon the line of reformatory movements.

Kir Məsihi rəmzləndirirdi, çünki o, Rəbbin “məsh olunmuşu” idi və Allahın “çobanı” adlandırılmışdı; Yerusəlimi bərpa edən və məbədin bünövrəsini qoyan da odur. O, bağlı qapıların açılması ilə əlaqəli olan şəxsdir; necə ki, Məsih açır və heç kəs bağlaya bilmir, bağlayır və heç kəs aça bilmir. Və Kira “qaranlığın xəzinələri və gizli yerlərin örtülü sərvətləri” verilir. Kir islahatçı hərəkatların xətti boyunca bir neçə mühüm nişanları yerinə yetirir.

He marks the time of the end, when the first angel arrives, when the book of Daniel is unsealed and there is then an increase of knowledge that comes from “the treasures of darkness, and hidden riches of secret places.” Those “treasures of darkness, and hidden riches of secret places,” make up the “foundation” that is “built,” and the “temple,” that is to be “laid”. Christ, who was typified by Cyrus, is the Lord’s “anointed,” as Christ was anointed at His baptism. Cyrus is therefore not only the arrival of the first angel, he is also the second angel that empowers the first angel when it descends, as the Holy Spirit descended when Christ was anointed. On October 22, 1844 Christ opened the door or “gate” into the Most Holy Place, which was a gate that had been shut. Cyrus also marks the arrival of the third angel.

O, birinci mələyin gəldiyi, Daniel kitabının möhürünün açıldığı və bundan sonra “qaranlığın xəzinələri və gizli yerlərin örtülü sərvətləri”ndən gələn bilik artımının baş verdiyi son zamanı nişan verir. Həmin “qaranlığın xəzinələri və gizli yerlərin örtülü sərvətləri”, “tikilən” “təməl”i və “qoyulacaq” “məbəd”i təşkil edir. Kir vasitəsilə əvvəlcədən təmsil olunmuş Məsih Rəbbin “məsh olunmuş”udur; necə ki, Məsih Öz vəftizində məsh edilmişdi. Buna görə də Kir yalnız birinci mələyin gəlişi deyil, o, həm də enərkən birinci mələyə qüvvə verən ikinci mələkdir; necə ki, Məsih məsh olunanda Müqəddəs Ruh enmişdi. 22 oktyabr 1844-cü ildə Məsih Ən Müqəddəs Yerə aparan qapını, yaxud “darvaza”nı açdı; bu, bağlanmış olan bir darvaza idi. Kir həmçinin üçüncü mələyin gəlişini də nişan verir.

Cyrus is the first angel, and the first angel possesses all the elements of all three angels. Cyrus is the time of the end in 1798, when the first angel arrived. Cyrus represents August 11, 1840 when the message of the first angel was empowered (anointed). He represents the work of laying the foundations, as represented by the production of the 1843 chart in May of 1842. He represents the building of the temple, as the two classes were separated at the first disappointment on April 19, 1844, and he represents the second separation at the great disappointment of October 22, 1844.

Kirus birinci mələkdir və birinci mələk üç mələyin hamısının bütün ünsürlərinə malikdir. Kirus birinci mələyin gəldiyi 1798-ci ildəki axır zamanıdır. Kirus birinci mələyin xəbərinin qüvvətləndirildiyi (məsh olunduğu) 11 avqust 1840-cı ili təmsil edir. O, 1842-ci ilin mayında 1843 cədvəlinin hazırlanması ilə təmsil olunduğu kimi, təməllərin qoyulması işini təmsil edir. O, məbədin tikintisini təmsil edir, necə ki, iki sinif 19 aprel 1844-cü ildə ilk məyusluqda ayrıldı; və o, 22 oktyabr 1844-cü ildəki böyük məyusluqda baş verən ikinci ayrılığı təmsil edir.

All the waymarks of the reform movement of the Millerites were typified by Cyrus, and therefore those waymarks are also typifying the waymarks of the movement of the one hundred and forty-four thousand. The Millerite movement was preceded by the signs which Christ identified would precede the history of the Millerites.

Millerçilərin islahat hərəkatının bütün nişangahları Kir tərəfindən tipoloji olaraq təmsil olunmuşdu və buna görə də həmin nişangahlar eyni zamanda yüz qırx dörd min nəfərlik hərəkatın nişangahlarını da tipoloji olaraq təmsil edir. Millerçi hərəkatından əvvəl Məsihin Millerçilərin tarixindən öncə baş verəcəyini bildirdiyi əlamətlər gəlmişdi.

> “Prophecy not only foretells the manner and object of Christ’s coming, but presents tokens by which men are to know when it is near. Said Jesus: ‘There shall be signs in the sun, and in the moon, and in the stars.’ Luke 21:25. ‘The sun shall be darkened, and the moon shall not give her light, and the stars of heaven shall fall, and the powers that are in heaven shall be shaken. And then shall they see the Son of man coming in the clouds with great power and glory.’ Mark 13:24–26. The revelator thus describes the first of the signs to precede the second advent: ‘There was a great earthquake; and the sun became black as sackcloth of hair, and the moon became as blood.’ Revelation 6:12.

> “Peyğəmbərlik yalnız Məsihin gəlişinin tərzini və məqsədini öncədən xəbər vermir, həm də onun yaxın olduğunu insanların nə vaxt bilməli olduqlarını göstərən əlamətlər təqdim edir. İsa dedi: ‘Günəşdə, ayda və ulduzlarda əlamətlər olacaq.’ Luka 21:25. ‘Günəş qaralacaq, ay öz işığını verməyəcək, göyün ulduzları düşəcək və göylərdə olan qüvvələr sarsılacaq. O zaman onlar Bəşər Oğlunun böyük qüdrət və izzətlə buludlar içində gəldiyini görəcəklər.’ Mark 13:24–26. Vəhy alan şəxs ikinci gəlişdən əvvəl baş verməli olan əlamətlərin birincisini belə təsvir edir: ‘Böyük bir zəlzələ oldu; günəş qıldan toxunmuş çul kimi qaraldı, bütün ay qan kimi oldu.’ Vəhy 6:12.”

> “These signs were witnessed before the opening of the nineteenth century. In fulfillment of this prophecy there occurred, in the year 1755, the most terrible earthquake that has ever been recorded.” The Great Controversy, 304.

> “Bu əlamətlər on doqquzuncu əsrin başlanmasından əvvəl müşahidə olundu. Bu peyğəmbərliyin yerinə yetməsi olaraq, 1755-ci ildə indiyədək qeydə alınmış ən dəhşətli zəlzələ baş verdi.” The Great Controversy, 304.

The signs which announced the Second Coming began shortly before 1798, in 1755. 1798 was the conclusion of the captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon, which Sister White teaches was typified by the literal captivity of literal Israel in literal Babylon, that concluded at the end of the seventy years of captivity, when Cyrus entered through the open gates and took Babylon, and slew Belshazzar.

İkinci Gəlişi xəbər verən əlamətlər 1798-ci ildən az əvvəl, 1755-ci ildə başlandı. 1798-ci il mənəvi İsrailin mənəvi Babildəki əsarətinin sonu idi; Bacı Uayt öyrədir ki, bu, həqiqi İsrailin həqiqi Babildəki həqiqi əsarəti ilə əvvəlcədən təmsil olunmuşdu; həmin əsarət yetmiş illik əsarətin sonunda, Kir açıq qapılardan içəri girib Babili ələ keçirəndə və Belşassarını öldürəndə başa çatmışdı.

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “Bu gün Allahın kilsəsi itmiş bir nəslin xilası üçün ilahi planı sona çatdırmaq məqsədilə irəli aparmaqda azaddır. Uzun əsrlər boyu Allahın xalqı öz azadlıqlarının məhdudlaşdırılmasına məruz qaldı. Müjdənin öz saflığında təbliği qadağan edilmişdi və insanların əmrlərinə itaətsizlik etməyə cəsarət edənlərin üzərinə ən ağır cəzalar endirilirdi. Bunun nəticəsi olaraq, Rəbbin böyük əxlaqi üzüm bağı demək olar ki, tamamilə baxımsız qalmışdı. Xalq Allahın Kəlamının nurundan məhrum edilmişdi. Xətanın və xurafatın qaranlığı həqiqi din haqqında biliyi silib yox etmək təhlükəsi yaradırdı. Allahın yer üzündəki kilsəsi bu amansız təqiblərin uzun dövrü ərzində, sürgün zamanı Babildə əsir saxlanılan İsrail övladları necə həqiqətən əsarətdə idilərsə, eyni dərəcədə həqiqi mənada əsarətdə idi.” Prophets and Kings, 714.

The end of the seventy years in Babylon typified 1798, and there were signs that preceded 1798, that announced that Christ’s return was imminent.

Babildəki yetmiş ilin sonu 1798-ci ili rəmzləndirirdi və 1798-dən əvvəl Məsihin qayıdışının yaxın olduğunu elan edən əlamətlər var idi.

> “The advent of the army of Cyrus before the walls of Babylon was to the Jews a sign that their deliverance from captivity was drawing nigh. More than a century before the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him by name, and had caused a record to be made of the actual work he should do in taking the city of Babylon unawares, and in preparing the way for the release of the children of the captivity.” Prophets and Kings, 551.

> “Kirin ordusunun Babil divarları önündə görünməsi yəhudilər üçün əsarətdən qurtuluşlarının yaxınlaşmaqda olduğuna bir əlamət idi. Kirin doğumundan yüz ildən artıq əvvəl İlahi Vəhy onu adı ilə yad etmiş və Babil şəhərini qəflətən ələ keçirərkən görəcəyi həqiqi işin, həmçinin əsirlik övladlarının azadlığa buraxılması üçün yol hazırlayacağının qeydə alınmasına səbəb olmuşdu.” Prophets and Kings, 551.

Cyrus also typified the signs which preceded 1798. The historians are rather vague about the rule of Darius and Cyrus, but God’s Word is clear. The Medo-Persian Empire followed the Empire of Babylon, and the first king of Medo-Persia was Darius, though it was his nephew Cyrus that was the general that took Babylon, the night of Belshazzar’s last party. Cyrus and Darius both typify the time of the end of the seventy-year captivity, that represents the time of the end in 1798, and that also typifies the time of the end in 1989.

Kir də 1798-ci ildən əvvəl gələn əlamətləri timsal edirdi. Tarixçilər Darius və Kirin hakimiyyəti barədə xeyli qeyri-müəyyəndirlər, lakin Allahın Kəlamı aydındır. Midiya-Fars İmperiyası Babil İmperiyasının ardınca gəldi və Midiya-Farsın ilk hökmdarı Darius idi, baxmayaraq ki, Belşassarın son ziyafəti gecəsində Babili alan sərkərdə onun qardaşıoğlu Kir idi. Həm Kir, həm də Darius yetmişillik əsarətin sonu vaxtını timsal edirlər; bu, 1798-ci ildə axır zamanın vaxtını təmsil edir və həmçinin 1989-cu ildə axır zamanın vaxtını da timsal edir.

The time of the end in the history of Moses was marked by the births of Aaron and Moses, three years apart. That history typified most perfectly the history of Christ, and the time of the end in that history was marked by the birth of John, and six months later the birth of his cousin Jesus. The time of the end has two waymarks, and Darius and Cyrus both mark the end of the captivity of seventy years, that typified the end of the captivity of twelve hundred and sixty years. The deadly wound of the papal beast in 1798, was followed the next year by the death of the one who had rode upon and reigned over that beast. In 1989 Reagan and Bush the first, were both presidents.

Musanın tarixində son zaman Harun və Musanın doğumları ilə, aralarında üç il olmaqla, qeyd olundu. Həmin tarix Məsihin tarixini ən kamil surətdə timsal edirdi və o tarixdə son zaman Yəhyanın doğumu, ondan altı ay sonra isə onun əmisi oğlu İsanın doğumu ilə qeyd olundu. Son zamanın iki nişanəsi vardır və Darı ilə Kirin hər ikisi yetmiş illik əsarətin sonunu qeyd edirlər; bu isə min iki yüz altmış illik əsarətin sonunu timsal edirdi. 1798-ci ildə papalıq vəhşisinin ölümcül yarasından sonra, növbəti ildə həmin vəhşinin üzərinə minib onun üzərində hökmranlıq etmiş olan şəxsin ölümü baş verdi. 1989-cu ildə Reyqan və birinci Buşun hər ikisi prezident idi.

Cyrus marks the signs that announce the coming time of the end, and he marks the time of the end. He marks the increase of knowledge, and the empowerment of the first message when an angel descends, and he marks the work that is then taken up in laying the foundations, the work of building the temple, and the arrival of the third angel when the Messenger of the Covenant suddenly comes to His temple.

Kir, son zamanın yaxınlaşdığını elan edən əlamətləri göstərir və o, son zamanı da göstərir. O, biliyin artmasını və bir mələk endiyi zaman birinci xəbərin qüvvətləndirilməsini göstərir; həmçinin o, o zaman təməlqoyma işinin başlanmasını, məbədin tikintisi işini və Əhdin Xəbərçisi qəflətən Öz məbədinə gəldiyi zaman üçüncü mələyin gəlişini göstərir.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

> Fars padşahı Kirusun üçüncü ilində Danielə bir şey vəhy olundu; onun adı Belteşassar adlanırdı; və bu şey həqiqi idi, lakin təyin olunmuş vaxt uzun idi; o da bu şeyi anladı və görüntü barəsində anlayış sahibi oldu. O günlərdə mən, Daniel, tam üç həftə matəm tuturdum. Nə ləziz çörək yedim, nə ağzıma ət, nə də şərab girdi; nə də tam üç həftə başa çatana qədər özümü ümumiyyətlə yağladım. Və birinci ayın iyirmi dördüncü günündə, mən böyük çayın, yəni Hiddekelin kənarında idim. Daniel 10:1–4.

The symbols of Cyrus and Belteshazzar represent a specific prophetic history in the last days. The symbol of Belteshazzar informs us that the people being represented are the one hundred and forty-four thousand, who are the final generation of covenant people. They are placed in the prophetic history represented by Cyrus, which represents the history which preceded 1798, and 1989, and September 11, 2001, for Cyrus represents all of those waymarks. He also represents the disappointment of July 18, 2020, and even the soon coming Sunday law in the United States. The key to ascertaining where Daniel’s last vision is prophetically placed is ascertained by what Daniel knows.

Kir və Belteşassar rəmzləri axır günlərdə müəyyən bir peyğəmbərlik tarixini təmsil edir. Belteşassarın rəmzi bizə bildirir ki, təmsil olunan xalq əhd xalqının son nəsli olan yüz qırx dörd min nəfərdir. Onlar Kir ilə təmsil olunan peyğəmbərlik tarixinə yerləşdirilmişlər; Kir isə 1798-dən, 1989-dan və 11 sentyabr 2001-dən əvvəl gələn tarixi təmsil edir, çünki Kir bu yol nişanlarının hamısını təmsil edir. O, həmçinin 18 iyul 2020-ci il məyusluğunu və hətta Birləşmiş Ştatlarda tezliklə gələcək bazar qanununu da təmsil edir. Danielin son görüntüsünün peyğəmbərlik baxımından harada yerləşdirildiyini müəyyən etməyin açarı Danielin nə bildiyi ilə müəyyən olunur.

In verse one Daniel (Belteshazzar), has understanding of both the “thing” and also the “vision”. The “thing,” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word”, and it is used by Gabriel to represent the “chazon” vision of the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”). The “vision” in verse one, which Daniel understands, is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. God’s covenant people of the last days did not understand the “seven times,” at the time of the end in 1989. They did not understand the “seven times,” until after September 11, 2001, so Daniel must be in the time of the prophetic reform movement represented by Cyrus after September 11, 2001, for Daniel, representing the final prophetic movement, understands both the “thing,” and the “vision”.

Birinci ayədə Danielin (Belteşassarın) həm “şey”i, həm də “görüm”ü anladığı bildirilir. “Şey” İbrani dilində “dabar” sözüdür; mənası “söz”dür və Cəbrayıl tərəfindən iki min beş yüz iyirmi ili (“yeddi vaxtı”) ifadə edən “chazon” görümünü təmsil etmək üçün işlədilir. Birinci ayədə Danielin anladığı “görüm” isə iki min üç yüz illik “mareh” görümüdür. Son günlərin Allahın əhd xalqı 1989-cu ildə, axır zamanında “yeddi vaxt”ı anlamadı. Onlar “yeddi vaxt”ı 11 sentyabr 2001-ci ildən sonraya qədər anlamadılar; buna görə də Daniel 11 sentyabr 2001-ci ildən sonrakı dövrdə, Kirin təmsil etdiyi peyğəmbərlik islahat hərəkatının zamanında olmalıdır; çünki son peyğəmbərlik hərəkatını təmsil edən Daniel həm “şey”i, həm də “görüm”ü anlayır.

Daniel is identified as being in a twenty-one day period of mourning. “In those days” of mourning Daniel, came to understand the “thing,” and he also had understanding of the “vision.” The truth represented by the “thing” was revealed to Daniel in the days of mourning. God’s people are represented as “mourning” in the reform lines just prior to the Midnight Cry. The mourning is represented by Martha and Mary mourning for Lazarus, just prior to the Triumphal Entry. It was illustrated by the discouragement after the first disappointment in Millerite history as expressed by Jeremiah.

Danielın iyirmi bir günlük matəm dövründə olduğu göstərilir. Matəmin “o günlərində” Daniel “məsələ”ni anladı, həmçinin “görüm” barədə də anlayış əldə etdi. “Məsələ”nin təmsil etdiyi həqiqət matəm günlərində Danielə açıqlandı. Allahın xalqı İslahat xətlərində Gecəyarısı Fəryadından az öncə “matəm edən” kimi təmsil olunur. Bu matəm, Təntənəli Girişdən dərhal əvvəl Marta ilə Məryəmin Lazar üçün matəm etməsi ilə təmsil olunur. Bu, Millerçi tarixində ilk məyusluqdan sonrakı ruh düşkünlüyü ilə, Yeremya tərəfindən ifadə edildiyi kimi, təsvir edilmişdir.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:16–18.

> Sözlərin tapıldı və mən onları yedim; sözün mənim üçün qəlbimin sevinci və şadlığı oldu; çünki mən Sənin adınla çağırılıram, ey Ordular Rəbbi olan Allah. Mən lağ edənlərin məclisində oturmadım, nə də sevindim; əlindən ötrü tək oturdum; çünki məni qəzəblə doldurdun. Nə üçün dərdim daimidir, yaram isə sağalmağı rədd edən, sağalmazdır? Məgər Sən mənim üçün tamamilə yalançı, yoxa çıxan sular kimi olacaqsan? Yeremya 15:16–18.

Jeremiah did not “rejoice,” which the citizens of Sodom and Egypt did in Revelation chapter eleven, at the death of the two witnesses. To “not rejoice,” is to mourn. Belteshazzar’s mourning identifies the mourning that is associated with the death of the two witnesses. On July 18, 2020, and November 3, 2020, the two witnesses of the true Protestant horn and Republican horns of the earth beast were slain in the streets of Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. When our Lord was crucified, His disciples began to mourn. Those two witnesses were represented in Revelation chapter eleven, as Moses and Elijah.

Yeremya, Vəhy kitabının on birinci fəslində Sodom və Misir sakinlərinin iki şahidin ölümü münasibətilə etdikləri kimi “sevinmədi”. “Sevinməmək” yas tutmaq deməkdir. Belteşassarın matəmi iki şahidin ölümü ilə əlaqəli olan matəmi müəyyən edir. 18 iyul 2020-ci ildə və 3 noyabr 2020-ci ildə həqiqi protestant buynuzunun və yer vəhşisinin respublikaçı buynuzlarının iki şahidi Sodom və Misirin küçələrində, Rəbbimizin də çarmıxa çəkildiyi yerdə öldürüldü. Rəbbimiz çarmıxa çəkildikdə, Onun şagirdləri yas tutmağa başladılar. Həmin iki şahid Vəhy kitabının on birinci fəslində Musa və İlyas kimi təsvir olunmuşdu.

There are five references to Christ as Michael in the Scriptures, three in the book of Daniel, one in the book of Jude and another in the book of Revelation. In chapter ten, which we are now considering, Michael is mentioned twice, in verses thirteen and twenty-one, and then again in chapter twelve, verse one. He is identified in Revelation twelve, verse seven. In Jude, Michael is identified as resurrecting Moses, who in Revelation chapter eleven, is one of the witnesses that is dead in the street.

Müqəddəs Yazılarda Məsihin Mikayıl kimi təqdim olunduğu beş istinad vardır: onlardan üçü Daniel kitabında, biri Yəhuda məktubunda, digəri isə Vəhy kitabındadır. Hazırda nəzərdən keçirdiyimiz onuncu fəsildə Mikayıldan iki dəfə — on üçüncü və iyirmi birinci ayələrdə — bəhs edilir, sonra isə yenidən on ikinci fəslin birinci ayəsində. O, Vəhy kitabının on ikinci fəslinin yeddinci ayəsində tanıdılır. Yəhuda məktubunda Mikayıl Musanı dirildən şəxs kimi göstərilir; Vəhy kitabının on birinci fəslində isə Musa küçədə ölü olan şahidlərdən biridir.

> I will therefore put you in remembrance, though ye once knew this, how that the Lord, having saved the people out of the land of Egypt, afterward destroyed them that believed not. And the angels which kept not their first estate, but left their own habitation, he hath reserved in everlasting chains under darkness unto the judgment of the great day. Even as Sodom and Gomorrha, and the cities about them in like manner, giving themselves over to fornication, and going after strange flesh, are set forth for an example, suffering the vengeance of eternal fire. Likewise also these filthy dreamers defile the flesh, despise dominion, and speak evil of dignities. Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 5–9.

> Buna görə də, siz bunu bir vaxtlar bilmiş olsanız da, sizə xatırlatmaq istəyirəm ki, Rəbb xalqı Misir diyarından xilas etdikdən sonra, sonradan iman etməyənləri məhv etdi. Öz ilkin məqamlarını qorumayıb, öz məskənlərini tərk etmiş mələkləri isə böyük günün mühakiməsinədək zülmət altında əbədi zəncirlərdə saxlamışdır. Eynilə Sodom və Homorra, eləcə də onların ətrafındakı şəhərlər, onlar kimi zinaya qapılaraq və yad bədən ardınca gedərək, əbədi odun qisasını çəkib ibrət üçün nümunə olaraq qarşıya qoyulmuşlar. Bunun kimi, bu murdar xəyalpərəstlər də bədəni murdarlayır, hökmranlığı saymır və izzət sahibləri haqqında pis danışırlar. Halbuki baş mələk Mikayıl, Musanın cəsədi barəsində iblislə mübahisə edib çəkişərkən, ona qarşı təhqiramiz bir ittiham irəli sürməyə cürət etmədi, ancaq dedi: “Qoy Rəbb səni məzəmmət etsin.” Yəhuda 5–9.

In the book of Jude, in the context of both Sodom and Egypt, which represents the great city where Moses and Elijah are slain in Revelation chapter eleven; Christ, represented by Michael, resurrects the body of Moses. Moses and Elijah had been dead for three and a half symbolic days in Revelation chapter eleven, and the days of mourning for Belteshazzar end when Michael comes down out of heaven. Line upon line, Daniel chapter ten verses one through four, are identifying the period of mourning that concludes when the two witnesses are resurrected by Michael.

Yəhuda kitabında, həm Sodomun, həm də Vəhy kitabının on birinci fəslində Musanın və İlyasın öldürüldüyü böyük şəhəri təmsil edən Misirin kontekstində; Mikail ilə təmsil olunan Məsih Musanın cəsədini dirildir. Vəhy kitabının on birinci fəslində Musa və İlyas üç yarım simvolik gün ölü qalmışdılar və Belteşassar üçün matəm günləri Mikail göydən endiyi zaman başa çatır. Sətir üstünə sətir, Daniel kitabının onuncu fəslinin birinci-dördüncü ayələri, iki şahidin Mikail tərəfindən dirildilməsi ilə sona çatan matəm dövrünü müəyyən edir.

We shall continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “The Father chose Moses and Elijah to be his messengers to Christ, and glorify him with the light of Heaven, and commune with him concerning his coming agony, because they had lived upon earth as men; they had experienced human sorrow and suffering, and could sympathize with the trial of Jesus, in his earthly life. Elijah, in his position as a prophet to Israel, had represented Christ, and his work had been, in a degree, similar to that of the Saviour. And Moses, as the leader of Israel, had stood in the place of Christ, communing with him and following his directions; therefore, these two, of all the hosts that gathered around the throne of God, were fittest to minister to the Son of God.

> “Ata Musa ilə İlyası Məsihə Öz elçiləri olsunlar, onu Göyün nuru ilə izzətləndirsinlər və yaxınlaşan əzabı barəsində onunla söhbət etsinlər deyə seçdi; çünki onlar yer üzündə insan kimi yaşamışdılar; insani kədər və iztirabı yaşamışdılar və yer üzündəki həyatında İsanın sınağına rəğbət və həmrəylik göstərə bilirdilər. İlyas, İsrailə peyğəmbər kimi olan mövqeyində, Məsihi təmsil etmişdi və onun işi müəyyən dərəcədə Xilaskarınkına bənzər olmuşdu. Musa isə, İsrailin rəhbəri kimi, Məsihin yerində durmuş, onunla ünsiyyətdə olmuş və onun göstərişlərinə əməl etmişdi; buna görə də, Allahın taxtı ətrafına toplaşan bütün ordular içində, Allahın Oğluna xidmət etmək üçün ən münasib olanlar bu iki nəfər idi.”

> “When Moses, enraged at the unbelief of the children of Israel, smote the rock in wrath and furnished them the water for which they called, he took the glory to himself; for his mind was so engrossed with the ingratitude and waywardness of Israel that he failed to honor God and magnify his name, in performing the act which He had commanded him to do. It was the plan of the Almighty to frequently bring the children of Israel into straight places, and then, in their great necessity, to deliver them by his power, that they might recognize his special regard for them, and glorify his name. But Moses, in yielding to the natural impulses of his heart, appropriated to himself the honor due to God, fell under the power of Satan, and was forbidden to enter the promised land. Had Moses remained steadfast, the Lord would have brought him to the promised land, and would then have translated him to Heaven without his seeing death.

> “Musа İsrail övladlarının imansızlığına qəzəblənərək qayaya qəzəblə vurub onların istədiyi suyu təmin etdiyi zaman, izzəti özünə aid etdi; çünki onun zehni İsrailin nankorluğu və itaətsizliyi ilə o dərəcədə məşğul olmuşdu ki, Allahın ona etməyi əmr etdiyi əməli yerinə yetirərkən Allaha ehtiram göstərməyə və Onun adını ucaldmağa müvəffəq olmadı. Qüdrətli Allahın niyyəti bu idi ki, İsrail övladlarını tez-tez çıxılmaz vəziyyətlərə salsın, sonra isə böyük ehtiyacları içində onları Öz qüdrəti ilə xilas etsin ki, onlar Onun özlərinə olan xüsusi qayğısını dərk etsinlər və Onun adını izzətləndirsinlər. Lakin Musa ürəyinin təbii meyllərinə uyaraq Allaha məxsus olan şərəfi özünə mənimsədi, Şeytanın hakimiyyəti altına düşdü və vəd olunmuş torpağa girməsi qadağan edildi. Əgər Musa sarsılmaz qalsaydı, Rəbb onu vəd olunmuş torpağa gətirər, sonra isə ölümü görmədən onu Göyə aparardı.”

> “As it was, Moses passed through death, but the Son of God came down from Heaven and resurrected him before his body had seen corruption. Though Satan contended with Michael for the body of Moses, and claimed it as his rightful prey, he could not prevail against the Son of God, and Moses, with a resurrected and glorified body, was borne to the courts of Heaven, and was now one of the honored two, commissioned by the Father to wait upon his Son.

> Beləcə, Musa ölümdən keçdi, lakin Allahın Oğlu Göydən endi və onun bədəni hələ çürümə görməmişdən əvvəl onu diriltdi. Şeytan Musanın bədəni uğrunda Mikayılla mübahisə edib onu öz qanuni qəniməti saydığını iddia etsə də, Allahın Oğluna qarşı üstün gələ bilmədi; və Musa dirildilmiş və izzətləndirilmiş bədəni ilə Göyün hüzur məhkəmələrinə aparıldı və indi Atanın Oğluna xidmət etmək üçün təyin etdiyi o iki möhtərəm şəxsdən biri idi.

> “By permitting themselves to be so overcome by sleep, the disciples had lost the conversation between the Heavenly messengers and the glorified Redeemer. But as they suddenly awake from profound slumber, and behold the sublime vision before them, they are filled with rapture and awe. As they look upon the radiant form of their beloved Master, they are obliged to shield their eyes with their hands, not being able otherwise to endure the inexpressible glory that clothes his person, and which emits beams of light like those of the sun. For a brief space the disciples behold their Lord glorified and exalted before their eyes, and honored by the radiant beings whom they recognize as the favored ones of God.” The Spirit of Prophecy, volume 2, 329, 330.

> “Özlərini yuxuya bu dərəcədə məğlub etməyə yol verməklə, şagirdlər Səmavi elçilərlə izzətləndirilib şöhrətə bürünmüş Xilaskar arasındakı söhbəti qaçırmışdılar. Lakin onlar qəflətən dərin yuxudan oyanıb, qarşılarında duran uca mənzərəni gördükdə, heyranlıq və müqəddəs qorxu ilə dolurlar. Sevimli Müəllimlərinin nurlu surətinə baxarkən, Onun şəxsiyyətini bürüyən və günəşin şüaları kimi işıq saçan ifadəedilməz izzətə başqa cür tab gətirə bilmədiklərindən, gözlərini əlləri ilə örtməyə məcbur olurlar. Qısa bir an ərzində şagirdlər öz Rəblərini gözləri önündə izzətləndirilmiş və ucaldılmış halda, həmçinin Allahın lütfünə nail olmuş kəslər kimi tanıdıqları o nurlu varlıqlar tərəfindən ehtiram görən vəziyyətdə müşahidə edirlər.” The Spirit of Prophecy, cild 2, 329, 330.

Back to Articles