Article

# Rome Establishes the Vision - Number Eight

Roma Görümü Təsis Edir — Səkkizinci Sayı

Foundations of Sand: The Rejection of Prophetic Truth in Laodicean Adventism

Qumun Təməlləri: Laodikiyalı Adventizmdə Peyğəmbərlik Həqiqətinin Rəddi

Author

Jeff Pippenger

Published

August 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the last article we referenced the following words of Jesus.

Sonuncu məqalədə biz İsanın aşağıdakı sözlərinə istinad etdik.

> Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves. Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles? Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit. A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit. Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Wherefore by their fruits ye shall know them. Not everyone that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven. Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works? And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity. Therefore whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them, I will liken him unto a wise man, which built his house upon a rock: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon a rock. And every one that heareth these sayings of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, which built his house upon the sand: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it. Matthew 7:15–27.

> Yalançı peyğəmbərlərdən ehtiyat edin; onlar sizə qoyun paltarında gəlirlər, lakin daxilən yırtıcı canavarlardır. Siz onları meyvələrindən tanıyacaqsınız. Məgər adamlar tikanlardan üzüm, qanqallardan isə əncir yığarlar? Eləcə də hər yaxşı ağac yaxşı meyvə verir; pis ağac isə pis meyvə verir. Yaxşı ağac pis meyvə verə bilməz, pis ağac da yaxşı meyvə verə bilməz. Yaxşı meyvə verməyən hər ağac kəsilib oda atılır. Beləliklə, onları meyvələrindən tanıyacaqsınız. Mənə “Ya Rəbb, ya Rəbb” deyən hər kəs göylərin səltənətinə girməyəcək; lakin göylərdə olan Atamın iradəsini yerinə yetirən girəcək. O gün çoxları Mənə deyəcək: “Ya Rəbb, ya Rəbb, məgər biz Sənin adınla peyğəmbərlik etmədikmi? Sənin adınla cinləri qovmadıqmı? Sənin adınla çox möcüzəli işlər görmədikmi?” O zaman Mən onlara açıqca deyəcəyəm: “Mən sizi heç vaxt tanımadım; Məndən uzaq olun, ey qanunsuzluq edənlər.” Buna görə də Mənim bu sözlərimi eşidib onlara əməl edən hər kəsi evini qaya üzərində tikmiş ağıllı bir adama bənzədəcəyəm: yağış yağdı, sellər gəldi, küləklər əsdi və o evə çırpıldı; lakin ev yıxılmadı, çünki qaya üzərində qurulmuşdu. Mənim bu sözlərimi eşidib onlara əməl etməyən hər kəs isə evini qum üzərində tikmiş ağılsız bir adama bənzədiləcək: yağış yağdı, sellər gəldi, küləklər əsdi və o evə çırpıldı; o da yıxıldı və onun uçurumu böyük oldu. Matta 7:15–27.

The rebellion of 1863 marks the beginning of Laodicean Seventh-day Adventism building a false foundation upon the sand. Sand represents the satanic principle of pluralism, in contrast with the Rock of absolute truth. Absolute truth is established upon two witnesses, and the truths represented upon the two sacred charts of Habakkuk, which Adventism has progressively set aside, are derived from the Bible and confirmed by the Spirit of Prophecy. Those truths are absolute.

1863-cü ilin üsyanı, Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventizminin qum üzərində saxta bir təməl qurmağa başlamasının başlanğıcını göstərir. Qum, mütləq həqiqətin Qayası ilə ziddiyyət təşkil edən plüralizmə dair şeytani prinsipi təmsil edir. Mütləq həqiqət iki şahid üzərində təsbit olunur və Adventizmin tədricən kənara qoyduğu Habakkukun iki müqəddəs cədvəlində təmsil olunan həqiqətlər Müqəddəs Kitabdan qaynaqlanır və Peyğəmbərlik Ruhu tərəfindən təsdiqlənir. Bu həqiqətlər mütləqdir.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as of little value the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science. ‘Thus saith the Lord: Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ [Jeremiah 6:16.]

> “Düşmən qardaş və bacılarımızın zehnini bu son günlərdə dayanacaq bir xalq hazırlamaq işindən yayındırmağa çalışır. Onun sofistikaları zehinləri bu saatın təhlükələrindən və vəzifələrindən uzaqlaşdırmaq üçün nəzərdə tutulmuşdur. Onlar Məsihin Öz xalqına vermək üçün göydən Yəhyaya gətirdiyi işığı az dəyərli sayırlar. Onlar öyrədirlər ki, elə qarşımızda duran səhnələr xüsusi diqqətə layiq olacaq qədər mühüm deyildir. Onlar səmavi mənşəli həqiqəti təsirsiz edir və Allahın xalqını keçmiş təcrübəsindən məhrum edərək onun əvəzinə yalançı bir elm verirlər. ‘Rəbb belə deyir: Yollarda durun və baxın, qədim yolları soruşun, yaxşı yolun harada olduğunu öyrənin və onunla yeriyin.’ [Yeremya 6:16.]”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for more than fifty years. Men may suppose that they have found a new way, that they can lay a stronger foundation than that which has been laid; but this is a great deception. ‘Other foundation can no man lay than that is laid.’ [1 Corinthians 3:11.] In the past, many have undertaken to build a new faith, to establish new principles; but how long did their building stand? It soon fell; for it was not founded upon the Rock.” Testimonies, volume 8, 296–297.

> “Heç kəs imanımızın təməllərini qoparıb atmağa çalışmasın,—işimizin başlanğıcında, Kəlamın dua ilə öyrənilməsi və vəhy vasitəsilə qoyulmuş həmin təməlləri. Biz əlli ildən artıqdır ki, bu təməllər üzərində quruculuq edirik. İnsanlar elə güman edə bilərlər ki, yeni bir yol tapıblar, qoyulmuş o təməldən daha möhkəm bir təməl qoya bilərlər; lakin bu, böyük bir aldanışdır. ‘Qoyulmuş olandan başqa heç kəs ayrı bir təməl qoya bilməz.’ [1 Korinflilərə 3:11.] Keçmişdə çoxları yeni bir iman qurmağa, yeni prinsiplər təsis etməyə girişmişdi; bəs onların binası nə qədər dayandı? Tezliklə yıxıldı; çünki Qaya üzərində əsaslanmamışdı.” Testimonies, cild 8, 296–297.

When September 11, 2001 arrived so did the rains of the Holy Spirit.

11 sentyabr 2001-ci il gəlib çatanda, Müqəddəs Ruhun yağışları da gəldi.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “Son yağış Allahın xalqının üzərinə yağmalıdır. Qüdrətli bir mələk göydən enməlidir və bütün yer üzü onun izzəti ilə işıqlandırılmalıdır.” Review and Herald, 21 aprel 1891.

When the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God, the latter rain began to sprinkle. When September 11, 2001 arrived the floodgates of papal principles was released.

Nyu-York şəhərinin böyük binaları Allahın bir toxunuşu ilə yerlə-yeksan ediləndə, axırıncı yağış səpələnməyə başladı. 11 sentyabr 2001 gəlib çatanda papalıq prinsiplərinin sel qapıları açılıb buraxıldı.

> “In this time of prevailing iniquity, the Protestant churches that have rejected a ‘Thus saith the Lord,’ will reach a strange pass. They will be converted to the world. In their separation from God, they will seek to make falsehood and apostasy from God the law of the nation. They will work upon the rulers of the land to make laws to restore the lost ascendency of the man of sin, who sits in the temple of God, showing himself that he is God. The Roman Catholic principles will be taken under the protection of the state. The protest of Bible truth will no longer be tolerated by those who have not made the law of God their rule of life.” Review and Herald, December 21, 1897.

> “Qanunsuzluğun hökm sürdüyü bu zamanda, Rəbbin «Belə deyir»ini rədd etmiş protestant kilsələri qəribə bir vəziyyətə düşəcəklər. Onlar dünyaya döndəriləcəklər. Allahdan ayrıldıqları halda, onlar yalanı və Allahdan dönüklüyü millətin qanunu etməyə çalışacaqlar. Onlar ölkənin rəhbərlərinə təsir göstərərək, Allahın məbədində oturub özünü Allah kimi göstərən günah adamının itirilmiş üstünlüyünü bərpa etmək üçün qanunlar çıxartdıracaqlar. Roma Katolik prinsipləri dövlətin himayəsi altına alınacaq. Müqəddəs Kitab həqiqətinin etirazına, Allahın qanununu həyat qaydası etməmiş olanlar tərəfindən artıq dözülməyəcək.” Review and Herald, 21 dekabr 1897.

The Patriot Act marks the beginning of the protection of Roman Catholic principles, that progressively leads to the soon-coming Sunday law. On September 11, 2001 the four winds that represent Islam of the third woe, began to blow.

Patriot Act Roma Katolik prinsiplərinin müdafiəsinin başlanğıcını qeyd edir; bu isə tədricən yaxın zamanda gələcək bazar günü qanununa aparır. 11 sentyabr 2001-ci ildə üçüncü vayın İslamı təmsil edən dörd küləyi əsməyə başladı.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “Mələklər dörd küləyi saxlayırlar; bunlar bütün yer üzünün səthi boyunca qopub şığımaq istəyən, yolunda dağıntı və ölüm aparan qəzəbli bir atla təmsil olunur.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Əbədi dünyanın lap astanasında yuxuya gedəkmi? Küt, soyuq və ölü haldamı olaq? Ah, kaş kilsələrimizdə Allahın Öz xalqına üfürülən Ruhu və nəfəsi olaydı ki, onlar ayaqları üstə dursunlar və yaşasınlar. Biz görməliyik ki, yol dardır və qapı sıxdır. Lakin biz o sıx qapıdan keçdikcə, onun genişliyi hüdudsuzdur.” Manuscript Releases, cild 20, 217.

The rain, wind, and flood arrived on September 11, 2001 and the Laodicean Seventh-day Adventist church was tested as were the Jews at the baptism of Christ, and as were the Protestants beginning on August 11, 1840. From that point until the rebellious prediction of July 18, 2020, the Laodicean Seventh-day Adventist house progressively fell, just as certainly as the Jew’s temple was pronounced desolate before the cross, and just as the Protestants transitioned unto apostate Protestantism at the first disappointment of April 19, 1844.

Yağış, külək və sel 11 sentyabr 2001-ci ildə gəldi və Laodikeyaçı Yeddinci Gün Adventist kilsəsi, Məsihin vəftizi zamanı yəhudilərin sınaqdan keçirildiyi kimi, həmçinin 11 avqust 1840-cı ildən etibarən protestantların sınaqdan keçirildiyi kimi sınaqdan keçirildi. Həmin andan etibarən 18 iyul 2020-ci il tarixli üsyankar qabaqcadan deyilənə qədər, Laodikeyaçı Yeddinci Gün Adventist evi tədricən süqut etdi; necə ki, yəhudinin məbədi çarmıxdan əvvəl viran elan olunmuşdu, eləcə də protestantlar 19 aprel 1844-cü il tarixli ilk məyusluqda dönük protestantlığa keçid etdilər.

The Laodicean movement of the third angel then entered into its final testing process, and as with the testing that began on September 11, 2001 the virgins were called to return to the old paths, which were the foundational truths of not only the Millerite movement of the first and second angels, but also the foundational truths of the movement of the third angel.

Sonra üçüncü mələyin Laodikiya hərəkatı özünün son sınaq prosesinə daxil oldu və 11 sentyabr 2001-ci ildə başlanmış sınaqda olduğu kimi, bakirələr köhnə yollara qayıtmağa çağırıldılar; bu yollar yalnız birinci və ikinci mələklərin Millerçi hərəkatının təməl həqiqətləri deyil, həm də üçüncü mələyin hərəkatının təməl həqiqətləri idi.

The symbol of the rejection of those foundational truths in the context of the strong delusion is the message Paul recorded in Second Thessalonians. That message is symbolized by “the daily” in the book of Daniel, for it was in the passage of Thessalonians that William Miller came to understand that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome.

Güclü azğınlıq kontekstində həmin təməl həqiqətlərin rədd edilməsinin rəmzi, Paulun İkinci Saloniklilərə məktubunda qələmə aldığı ismarışdır. Bu ismarış Daniel kitabında “gündəlik” ilə rəmzləşdirilmişdir; çünki William Miller məhz Saloniklilərdən olan həmin parçadan anladı ki, Daniel kitabındakı “gündəlik” bütpərəst Romanı təmsil edir.

There have been books penned that address the definition of “the daily” in the book of Daniel. Most are erroneous, though if you wish to review a paper from an Adventist theologian that gets it right, you could locate, The Mystery of the Daily, by John W. Peters. I do not intend to address that element of “the daily,” in this article. There are also other books that cover the history of the “who, what and why” that the false view of “the daily” was ultimately established within Laodicean Seventh-day Adventism.

“Gündəlik” ifadəsinin Daniel kitabındakı tərifinə toxunan kitablar qələmə alınmışdır. Onların əksəriyyəti yanlışdır; bununla belə, bu məsələni düzgün izah edən bir Adventist ilahiyyatçısının məqaləsini nəzərdən keçirmək istəyirsinizsə, John W. Peters tərəfindən yazılmış The Mystery of the Daily əsərini tapa bilərsiniz. Bu məqalədə mən “gündəlik” anlayışının həmin tərəfini ele almaq niyyətində deyiləm. Həmçinin, Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventizmi daxilində “gündəlik” barədə yanlış baxışın nəhayət necə formalaşdırıldığının “kim, nə və nə üçün” tarixini əhatə edən başqa kitablar da vardır.

The definition of the Hebrew word translated as “the daily”, and the history of rebellion against the foundational truth of “the daily” that began in earnest in 1901, has been repeatedly set forth in Habakkuk’s Tables and also in the recent articles on the book of Daniel.

“Gündəlik” kimi tərcümə edilən ibrani sözünün tərifi və 1901-ci ildə ciddi şəkildə başlanmış “gündəlik”in təməl həqiqətinə qarşı üsyanın tarixi həm Həbəqququn Cədvəllərində, həm də Daniel kitabı haqqında son məqalələrdə dəfələrlə bəyan edilmişdir.

I intend to keep the focus of “the daily” in this article on the prophetic characteristics associated with the symbol of Rome being rejected. Any who genuinely accept the authority of the writings of Ellen White simply need to read the following to know what is the correct understanding of “the daily.”

Bu məqalədə “gündəlik” anlayışının diqqət mərkəzini Roma rəmzi ilə bağlı rədd edilən peyğəmbərlik xüsusiyyətləri üzərində saxlamaq niyyətindəyəm. Ellen Uaytın yazılarının səlahiyyətini həqiqətən qəbul edən hər kəs “gündəlik” anlayışının düzgün başa düşülməsinin nə olduğunu bilmək üçün sadəcə aşağıdakıları oxumalıdır.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “Sonra mən “Gündəlik”lə əlaqədar gördüm ki, “qurban” sözü insan hikməti tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; və Rəbb onun düzgün anlayışını hökm saatı çağırışını verənlərə vermişdir. 1844-cü ildən əvvəl, birlik mövcud olduğu zaman, demək olar ki, hamı “Gündəlik”in düzgün anlayışı üzərində birləşmişdi; lakin 1844-cü ildən bəri, qarışıqlıq içində, başqa görüşlər qəbul edilmiş və bunun ardınca qaranlıq və qarışıqlıq gəlmişdir.” Review and Herald, 1 noyabr 1850.

To reject William Miller’s understanding of “the daily” is to simultaneously reject the authority of the writings of Ellen White, for she saw “that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” She was also shown that the other views of “the daily” produced “darkness and confusion,” which are not attributes of Christ. Miller recognized “the daily” as pagan Rome when he studied Second Thessalonians.

“Gündəlik” barədə William Millerin anlayışını rədd etmək, eyni zamanda Ellen Whiteın yazılarının səlahiyyətini rədd etmək deməkdir, çünki o gördü ki, “Rəbb onun doğru baxışını hökm saatı fəryadını verənlərə verdi.” Həmçinin ona göstərildi ki, “gündəlik” barədə digər baxışlar Məsihə aid xüsusiyyətlər olmayan “qaranlıq və çaşqınlıq” doğururdu. Miller İkinci Salonikliləri araşdırarkən “gündəlik”i bütpərəst Roma kimi tanıdı.

> “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

> “Mən oxumağa davam etdim və bunun [gündəlik] tapıldığı Danieldən başqa heç bir başqa hal tapa bilmədim. Sonra mən [konkordansın köməyi ilə] onunla əlaqədə duran bu sözləri götürdüm: ‘aradan qaldırmaq’; o, gündəliyi aradan qaldıracaq; ‘gündəlik aradan qaldırıldığı vaxtdan etibarən’ və s. Oxumağa davam etdim və elə düşündüm ki, mətndən heç bir işıq tapa bilməyəcəyəm; nəhayət 2 Saloniklilərə 2:7, 8-ə gəldim. ‘Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; ancaq indi mane olan, o, aradan götürülənədək mane olmağa davam edəcək, və onda o şərir aşkar ediləcək,’ və s. Mən həmin mətnə çatanda, ah, həqiqət necə də aydın və izzətli göründü! Budur! Gündəlik budur! Yaxşı, bəs indi Paulun ‘indi mane olan’, yaxud əngəlləyən dedikdə nəyi nəzərdə tutduğunu soruşaq. ‘Günah adamı’ və ‘şərir’ dedikdə Papalıq nəzərdə tutulur. Yaxşı, Papalığın aşkar edilməsinə mane olan nədir? Nə üçün, bu, Bütpərəstlikdir; deməli, ‘gündəlik’ Bütpərəstlik mənasına gəlməlidir.” — William Miller, Second Advent Manual, səhifə 66.” Advent Review and Sabbath Herald, 6 yanvar 1853.

Ultimately, Laodicean Adventism set aside the correct understanding which was given to Miller and those who gave the judgment hour cry, for apostate Protestantism’s erroneous idea that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry. That understanding is absurd on many levels, but more than being fallacious, it claims that a satanic symbol is a symbol of Christ.

Nəticədə, Laodikeyalı Adventizm mühakimə saatı çağırışını edənlərə və Millerə verilmiş düzgün anlayışı kənara qoyaraq, mürtəd protestantlığın “gündəlik”in Məsihin məbəddəki xidmətini təmsil etdiyinə dair yanlış fikrini qəbul etdi. Bu anlayış bir çox baxımdan absurddur; lakin sadəcə yanlış olmaqdan da artıq, o, şeytani bir simvolun Məsihin simvolu olduğunu iddia edir.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “Beləliklə, əjdaha, ilk növbədə, Şeytanı təmsil etdiyi halda, ikinci dərəcəli mənada bütpərəst Romanın rəmzidir.” The Great Controversy, 439.

Miller identified “the daily” as pagan Rome, the dragon, but Laodicean Adventism took the idea from fallen Protestantism that it represents Christ’s heavenly sanctuary ministry. The rejection of Miller’s identification of “the daily” as pagan Rome represents a rejection of a truth which is represented upon both the sacred charts that were a fulfillment of Habakkuk chapter two. It is therefore a rejection of a foundational truth, just as was the rejection of the seven times of Leviticus twenty-six.

Miller “gündəlik”i bütpərəst Roma, yəni əjdaha kimi müəyyən etmişdi, lakin Laodikeyalı Adventizm onun Məsihin səmavi məbəddəki xidmətini təmsil etdiyi fikrini süqut etmiş Protestantizmdən götürdü. “Gündəlik”in bütpərəst Roma olduğu barədə Millerin müəyyənləşdirməsinin rədd edilməsi, Habakkuk kitabının ikinci fəslinin yerinə yetməsi olan hər iki müqəddəs cədvəldə təsvir olunan bir həqiqətin rədd edilməsini ifadə edir. Buna görə də bu, Levililər iyirmi altıncı fəslindəki yeddi zamanın rədd edilməsi kimi, təməl bir həqiqətin rədd edilməsidir.

To reject the truth that “the daily,” represents pagan Rome, is to reject the foundations of Adventism and the authority of the Spirit of Prophecy. Identifying a symbol of Satan as a symbol of Christ is parallel to identifying the work of Christ as the work of Satan.

“Gündəlik”in bütpərəst Romanı təmsil etdiyi həqiqətini rədd etmək, Adventizmin əsaslarını və Peyğəmbərlik Ruhunun səlahiyyətini rədd etmək deməkdir. Şeytanın bir rəmzini Məsihin rəmzi kimi müəyyənləşdirmək, Məsihin işini Şeytanın işi kimi müəyyənləşdirməyə bərabərdir.

> “In rejecting Christ the Jewish people committed the unpardonable sin; and by refusing the invitation of mercy, we may commit the same error. We offer insult to the Prince of life, and put Him to shame before the synagogue of Satan and before the heavenly universe when we refuse to listen to His delegated messengers, and instead listen to the agents of Satan, who would draw the soul away from Christ. So long as one does this, he can find no hope or pardon, and he will finally lose all desire to be reconciled to God.” The Desire of Ages, 324.

> “Məsihi rədd etməklə yəhudi xalqı bağışlanmaz günahı törətdi; və mərhəmətin dəvətini rədd etməklə biz də eyni xətanı edə bilərik. Həyatın Hökmdarını təhqir edir və Onun səlahiyyət verdiyi elçilərinə qulaq asmaqdan imtina edib, bunun əvəzinə canı Məsihdən uzaqlaşdırmaq istəyən Şeytanın vasitəçilərinə qulaq asdığımız zaman, Şeytanın sinaqoqunun və səmavi kainatın önündə Onu rüsvay edirik. İnsan bunu etdiyi müddətcə nə ümid, nə də bağışlanma tapa bilər və nəhayət Allahla barışmaq istəyini tamamilə itirəcəkdir.” The Desire of Ages, 324.

When Laodicean Adventism rejected the foundational understanding of “the daily” and the seven times, they not only rejected the authority of the Spirit of Prophecy, and the foundations, but they rejected the work of William Miller, who had been led to his understandings by the angel Gabriel and other angels.

Laodikiyalı Adventizm “gündəlik” və yeddi zamanla bağlı təməl anlayışı rədd etdikdə, onlar təkcə Peyğəmbərlik Ruhunun səlahiyyətini və əsasları deyil, həm də Cəbrayıl mələk və digər mələklər tərəfindən bu anlayışlara yönəldilmiş olan Uilyam Millerin işini də rədd etdilər.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> “Allah Öz mələyini Müqəddəs Kitaba iman etməmiş bir əkinçinin qəlbinə təsir göstərmək, onu peyğəmbərlikləri araşdırmağa yönəltmək üçün göndərdi. Allahın mələkləri o seçilmiş şəxsi təkrar-təkrar ziyarət edirdilər ki, onun zehninə rəhbərlik etsinlər və Allahın xalqı üçün həmişə qaranlıq qalmış peyğəmbərlikləri onun dərk etməsinə açsınlar. Həqiqət zəncirinin başlanğıcı ona verildi və o, halqa ardınca halqa axtarmağa yönəldildi, nəhayət Allahın Kəlamına heyrət və məftunluqla baxdı. O, orada həqiqətin kamil bir zəncirini gördü. İlhamsız hesab etdiyi həmin Kəlam indi onun nəzəri önündə öz gözəlliyi və izzəti ilə açılırdı. O gördü ki, Müqəddəs Yazının bir hissəsi digərini izah edir; və bir parça onun dərk etməsi üçün qapalı olduqda, Kəlamın başqa bir hissəsində onu izah edən şeyi tapırdı. O, Allahın müqəddəs Kəlamına sevinclə, ən dərin ehtiram və heybətlə yanaşırdı.” Early Writings, 230.

“His angel” is an expression that identifies the angel Gabriel.

“Onun mələyi” ifadəsi mələk Cəbraili bildirən bir ifadədir.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> Mələyin “Mən Cəbrayılam, Allahın hüzurunda duran” sözləri göstərir ki, o, səmavi məhkəmələrdə yüksək şərəf mövqeyi tutur. Danielə bir xəbər ilə gəldikdə dedi: “Bu işlərdə mənimlə birgə möhkəm duran yoxdur, yalnız sizin Şahzadəniz Mikayıl [Məsih].” Daniel 10:21. Xilaskar Vəhydə Cəbrayıl haqqında belə deyir: “Onu Öz mələyi vasitəsilə quluna Yəhyaya göndərib bildirdi.” Vəhy 1:1. “Əsrlərin Arzusu”, 99.

The identification of a satanic symbol as a symbol of Christ is not only a parallel to the unpardonable sin, but the unpardonable sin is also associated with the rejection of the messengers who Christ sends. “The daily” then becomes the symbol of the unpardonable sin, and when it is understood that the “chosen one,” William Miller was led to the correct understanding of that truth, and when it was thereafter rejected, it fits directly into Second Thessalonians, which is the very passage of Scripture where Miller made his discovery. To reject that truth, is evidence of not loving the truth, and that rebellion produces a removal of the Holy Spirit and the delivery of the unholy spirit of Satan, which Paul identifies as strong delusion.

Şeytani bir rəmzin Məsihin rəmzi kimi eyniləşdirilməsi yalnız bağışlanmaz günaha bir paralel deyil, həm də bağışlanmaz günah Məsihin göndərdiyi elçilərin rədd edilməsi ilə əlaqələndirilir. Beləliklə, “gündəlik” bağışlanmaz günahın rəmzinə çevrilir; və “seçilmiş olan” William Millerin həmin həqiqətin düzgün anlaşılmasına yönəldildiyi, daha sonra isə bunun rədd edildiyi başa düşüldükdə, bu, birbaşa İkinci Saloniklilərə məktuba uyğun gəlir; məhz Millerin öz kəşfini etdiyi Müqəddəs Yazı parçası da budur. Həmin həqiqəti rədd etmək həqiqəti sevməməyin dəlilidir və bu üsyan Müqəddəs Ruhun geri çəkilməsinə və Şeytanın natəmiz ruhunun təslim edilməsinə səbəb olur ki, Pavlus bunu güclü azğınlıq kimi müəyyən edir.

Just as “the robbers of thy people”, who “establish the vision”, “the daily” is a symbol of pagan Rome. In the context of Second Thessalonians, Paul teaches that the rejection of the message of chapter two is evidence that those who do so, do not love the truth. Because they do not love the truth represented in the chapter, they receive strong delusion.

Sənin xalqının “quldurları” necə ki, “görümü təsbit etmək” üçündürsə, “gündəlik” də bütpərəst Romanın rəmzidir. İkinci Saloniklilərin kontekstində Paul öyrədir ki, ikinci fəslin xəbərini rədd etmək, bunu edənlərin həqiqəti sevmədiklərinin dəlilidir. Fəsildə təmsil olunan həqiqəti sevmədiklərinə görə, onlar güclü bir azğınlığa düçar olurlar.

All the prophets are addressing the last days, and previous inspired passages in this article identify that the strong delusion arrives upon those who do not love the truth during the outpouring of the Holy Spirit. One class is receiving the oil, and the other class is receiving strong delusion.

Bütün peyğəmbərlər axırzaman günlərinə müraciət edirlər və bu məqalədəki əvvəlki ilhamlı parçalar göstərir ki, qüvvətli azğınlıq Müqəddəs Ruhun tökülməsi zamanı həqiqəti sevməyənlərin üzərinə gəlir. Bir sinif yağı qəbul edir, digər sinif isə qüvvətli azğınlığı qəbul edir.

The Holy Spirit is poured out during the history when the Holy Spirit is being removed from those who reject the increase of knowledge that is opened up during the two testing periods of the sealing time from September 11, 2001 to the soon-coming Sunday law. Repeating a prior passage:

Müqəddəs Ruh, 11 sentyabr 2001-ci ildən tezliklə gələcək bazar qanununa qədər olan möhürlənmə vaxtının iki sınaq dövrü ərzində açılan bilik artımını rədd edənlərdən Müqəddəs Ruhun geri çəkildiyi tarix boyunca tökülür. Əvvəlki bir parçanı təkrar edərək:

> “Looking down to the last days, the same infinite power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ As they reject the teachings of His Word, God withdraws His Spirit, and leaves them to the deceptions which they love.” Early Writings, 46.

> “Son günlərə nəzər salaraq, həmin eyni sonsuz qüdrət, ‘xilas ola bilmək üçün həqiqətə məhəbbəti qəbul etməyənlər’ barəsində belə bəyan edir: ‘Buna görə də Allah onlara qüvvətli bir azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar; ta ki, həqiqətə iman etməyib haqsızlıqdan zövq alanların hamısı məhkum edilsin.’ Onlar Onun Kəlamının təlimlərini rədd etdikcə, Allah Öz Ruhunu geri çəkir və onları sevdikləri aldanışlara tərk edir.” Early Writings, 46.

Line upon line, Daniel teaches that in the last days, it is the robbers of thy people, (a symbol of Rome) that establishes the vision. The robbers are also represented as “the daily.” Solomon teaches that in the last days those who do not have the vision, perish, which is to be naked. To be made naked is to be a Laodicean, and a Laodicean is a foolish virgin.

Sətir-sətir Daniel öyrədir ki, axır günlərdə vəhyi bərqərar edən sənin xalqının soyğunçularıdır (Romanın bir rəmzi). Soyğunçular həmçinin “daimi” olaraq da təmsil olunur. Süleyman öyrədir ki, axır günlərdə vəhyi olmayanlar həlak olurlar; bu isə çılpaq olmaq deməkdir. Çılpaq edilən olmaq Laodikeyalı olmaqdır, Laodikeyalı isə ağılsız bakirədir.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Ağılsız qızlarla təmsil olunan Kilsənin vəziyyəti, Laodikiya vəziyyəti kimi də bəhs edilir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

To be a foolish virgin when the message of the Midnight Cry arrives is to manifest what John records in Revelation chapter sixteen as, “the shame of thy nakedness.” John’s warning in the sixth plague is in relation to the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet who, since 1989, are in the process of leading the world to Armageddon.

Gecəyarısı Fəryadının xəbəri gəldiyi zaman ağılsız bakirə olmaq, Yəhyanın Vəhy kitabının on altıncı fəslində “çılpaqlığının rüsvayçılığı” kimi qeyd etdiyi şeyi aşkara çıxarmaq deməkdir. Yəhyanın altıncı bəladakı xəbərdarlığı, 1989-cu ildən bəri dünyanı Armageddona aparmaq prosesində olan əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərin üçqat birliyi ilə əlaqədardır.

Paul’s message in Second Thessalonians is not simply about pagan Rome being represented by Daniel as “the daily,” but the chapter is emphasizing the relationship of pagan Rome to papal Rome. Pagan Rome restrained (withholdeth) the man of sin from coming to the throne of the earth in 538. Once pagan Rome was taken away, then “the mystery of iniquity,” “that wicked” who is the pope of Rome, is revealed. In the chapter Paul is identifying a specific prophetic relationship between pagan and papal Rome. To reject the teaching of the chapter is to reject the truth and receive strong delusion.

Pavelin İkinci Saloniklilərə məktubundakı ismarıcı sadəcə Daniel tərəfindən “gündəlik” olaraq təmsil edilən bütpərəst Romanın özü haqqında deyil; fəsil bütpərəst Romanın papalıq Romanı ilə olan münasibətini vurğulayır. Bütpərəst Roma 538-ci ildə günah adamının yer üzünün taxtına çıxmasının qarşısını alırdı (mane olurdu). Bütpərəst Roma aradan götürüldükdən sonra isə “qanunsuzluğun sirri”, yəni Romanın papası olan “o şər adam” aşkar edilir. Bu fəsildə Pavel bütpərəst Roma ilə papalıq Romanı arasındakı xüsusi peyğəmbərlik münasibətini müəyyən edir. Fəsildəki təlimi rədd etmək həqiqəti rədd etmək və güclü aldanışı qəbul etmək deməkdir.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:3–12.

> Qoy heç kəs sizi heç bir vasitə ilə aldatmasın; çünki əvvəlcə mürtədlik baş verməyincə və günah adamı, həlak oğulu aşkar olunmayınca o gün gəlməyəcəkdir; o kəs ki, Allah adlanan və ya sitayiş edilən hər şeyə qarşı çıxır və özünü onların hamısından uca tutur; belə ki, özünü Allah kimi göstərərək Allahın məbədində oturur. Məgər xatırlamırsınızmı ki, mən hələ sizinlə ikən bunları sizə deyirdim? İndi də bilirsiniz ki, onun öz vaxtında aşkar olunması üçün onu nə saxlayır. Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; ancaq indi mane olan, aradan götürülənədək mane olmağa davam edəcəkdir. O zaman o Şərir aşkar olunacaqdır; Rəbb onu Öz ağzının nəfəsi ilə məhv edəcək və gəlişinin parlaqlığı ilə yox edəcəkdir; yəni o kəs ki, gəlişi Şeytanın fəaliyyəti üzrə bütün qüvvə, əlamətlər və yalançı möcüzələrlə, həlak olanlarda isə bütün haqsızlıq aldadıcılığı ilə olacaqdır; çünki onlar xilas olsunlar deyə həqiqətə olan məhəbbəti qəbul etmədilər. Buna görə də Allah onlara qüvvətli azğınlıq göndərəcək ki, yalana iman etsinlər; ta ki, həqiqətə iman etməyib haqsızlıqdan zövq alanların hamısı məhkum edilsin. 2 Saloniklilərə 2:3–12.

Why are these last-day people “damned?” Why are they sent “strong delusion?” Why do they “perish” and thus reveal the shame of their nakedness? The passage states it is because they do not love the truth, and the truth set forth in the chapter identifies that pagan Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy, would prevent papal Rome, the fifth kingdom of Bible prophecy, from ascending to the throne until paganism was taken away.

Nə üçün bu son günlər xalqı “məhkûm olunur?” Nə üçün onlara “qüvvətli azğınlıq” göndərilir? Nə üçün onlar “həlak olurlar” və bununla da öz çılpaqlıqlarının rüsvayçılığını aşkara çıxarırlar? Mətndə bildirilir ki, bunun səbəbi onların həqiqəti sevməmələridir; fəsildə irəli sürülən həqiqət isə bunu müəyyən edir ki, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığı olan bütpərəst Roma, bütpərəstliyin aradan qaldırılmasına qədər Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci padşahlığı olan papalıq Romanın taxta çıxmasına mane olacaqdı.

The relationship between pagan and papal Rome that is identified in the chapter is also identified by John with the relationship of the church of Pergamos and the church of Thyatira. Pergamos aligns with pagan Rome and Thyatira is papal Rome. Paul and John provide two witnesses of the relationship of the two powers, as does the book of Daniel.

Fəsildə müəyyən edilən bütpərəst Roma ilə papalıq Romanı arasındakı münasibət, Yəhya tərəfindən də Perqamos kilsəsi ilə Tiatira kilsəsi arasındakı münasibətlə eyniləşdirilir. Perqamos bütpərəst Roma ilə uyğun gəlir, Tiatira isə papalıq Romanıdır. Pavel və Yəhya, Daniel kitabı kimi, bu iki güc arasındakı münasibətin iki şahidini təqdim edirlər.

In the book of Daniel, the relationship of pagan Rome with papal Rome is repeatedly set forth. In Daniel two, it is represented by the mixture of iron with miry clay. In Daniel seven both pagan and papal Rome are the “diverse” kingdoms, and though Daniel two illustrates the two powers as a mixture, chapter seven identifies that the papal power proceeds out of the ten horned kingdom of pagan Rome. In Daniel eight the little horn of verses nine through twelve is Rome in both its phases. Verses nine and eleven are the little horn in the masculine tense, thus identifying pagan Rome, and verses ten and twelve are the little horn in the feminine tense, thus identifying papal Rome.

Daniel kitabında bütpərəst Roma ilə papalıq Romanın münasibəti təkrar-təkrar ortaya qoyulur. Danielin ikinci fəslində bu, dəmirin gil ilə qarışması ilə təmsil olunur. Danielin yeddinci fəslində həm bütpərəst Roma, həm də papalıq Roma “fərqli” padşahlıqlardır; və hərçənd Danielin ikinci fəsli bu iki qüvvəni bir qarışıq kimi təsvir edir, yeddinci fəsil papalıq hakimiyyətinin bütpərəst Romanın on buynuzlu padşahlığından çıxdığını müəyyən edir. Danielin səkkizinci fəslində doqquzuncu ayədən on ikinci ayəyə qədər olan kiçik buynuz hər iki mərhələsində Romadır. Doqquzuncu və on birinci ayələrdə kiçik buynuz kişi cinsindədir və beləliklə bütpərəst Romanı müəyyən edir; onuncu və on ikinci ayələrdə isə kiçik buynuz qadın cinsindədir və beləliklə papalıq Romanı müəyyən edir.

In Daniel chapter eight, verse thirteen, pagan and papal Rome are portrayed as two desolating powers. Pagan Rome is “the daily” desolating power, and papal Rome is the transgression desolating power. In chapter eleven, verse thirty-one “the daily” desolating power of pagan Rome places the abomination desolating power, which is the papal power. In chapter twelve, verse eleven “the daily” desolating power of pagan Rome is removed in order to set up the abomination desolating power of the papacy.

Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü ayəsində bütpərəst Roma və papalıq Romanı viranə qoyan iki qüvvə kimi təsvir olunur. Bütpərəst Roma “gündəlik” viranə qoyan qüvvədir, papalıq Romanı isə üsyan viranə qoyan qüvvədir. On birinci fəslin otuz birinci ayəsində bütpərəst Romanın “gündəlik” viranə qoyan qüvvəsi papalıq qüvvəsi olan iyrənclik viranə qoyan qüvvəni yerləşdirir. On ikinci fəslin on birinci ayəsində isə bütpərəst Romanın “gündəlik” viranə qoyan qüvvəsi papalığın iyrənclik viranə qoyan qüvvəsini qurmaq üçün aradan götürülür.

The relationship of the two desolating powers of Rome is a primary theme of the books of Daniel and Revelation, and that relationship is what Paul identifies as the truth that must be loved if a person will shun the strong delusion that is produced by believing a lie. God is never redundant, and each representation of the relationship of pagan Rome with papal Rome provides its own special testimony upon the subject, but to reject the symbol of Rome in the last days, is to reject the latter rain and receive strong delusion in its place. It is to be forever identified as a naked Laodicean.

Romanın viran qoyan iki qüvvəsi arasındakı münasibət Daniel və Vəhy kitablarının əsas mövzularından biridir və Pavelin, insanın yalana inanmaqla yaranan güclü azğınlıqdan yayınması üçün sevməli olduğu həqiqət kimi müəyyən etdiyi də məhz həmin münasibətdir. Allah heç vaxt təkrara yol vermir və bütpərəst Romanın papa Roma ilə münasibətinin hər bir təsviri bu mövzu barədə özünəməxsus xüsusi şəhadət təqdim edir; lakin axır günlərdə Romanın rəmzini rədd etmək, son yağışı rədd edib onun yerinə güclü azğınlığı qəbul etmək deməkdir. Bu, əbədi olaraq çılpaq bir Laodikiyalı kimi tanınmaq deməkdir.

The Laodicean Adventist historians, though manifesting no sacred respect for the role and work of William Miller, do identify that it was his recognition of the relationship of pagan and papal Rome that was the prophetic structure which he built “all” of his prophetic applications. Gabriel and the other angels led Miller to understand the relationship of pagan and papal Rome, but in his history, he did not see Rome as a threefold entity consisting of the dragon, the beast and the false prophet.

Laodikeyalı Adventist tarixçilər, Uilyam Millerin roluna və işinə müqəddəs ehtiram göstərməsələr də, etiraf edirlər ki, onun bütpərəst Roma ilə papalıq Roması arasındakı əlaqəni dərk etməsi, özünün peyğəmbərlik tətbiqlərinin “hamısını” üzərində qurduğu peyğəmbərlik quruluşu idi. Cəbrayıl və digər mələklər Millerə bütpərəst Roma ilə papalıq Roması arasındakı əlaqəni anlamaqda rəhbərlik etdilər, lakin o, öz tarixində Romanı əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərdən ibarət üçqat bir varlıq kimi görmədi.

In his time the United States had not yet begun its role as the false prophet, for the Protestants of the United States did not become the daughters of Rome until 1844, and the foundational work of Miller had already been located upon the 1843 chart which was produced in May of 1842.

Onun dövründə Birləşmiş Ştatlar hələ yalançı peyğəmbər kimi öz roluna başlamamışdı, çünki Birləşmiş Ştatların protestantları yalnız 1844-cü ildə Romanın qızları oldular və Millerin təməl işi artıq 1842-ci ilin mayında hazırlanmış 1843 cədvəli üzərində yerləşdirilmişdi.

In 1989 the last six verses of Daniel chapter eleven were unsealed, and the messenger for that period of time recognized that there were three powers whose prophetic activities ran through verses forty to forty-five of chapter eleven. The king of the south in verse forty is the dragon power, the king of the north is the papal power who had been delivered its deadly wound in the beginning of the verse in 1798, at the hands of the dragon power of Napoleonic France. In the verse the papal power begins the work of healing its deadly wound. In 1989 the king of the north retaliates against the dragon power of the Soviet Union, who had then become the king of the south. When the beast of Catholicism retaliated against the Soviet Union it came with the proxy army of the United States, the false prophet of Revelation chapter sixteen. The dragon king of the south, the beast king of the north and the false prophet of chariots, horsemen and ships are all illustrated in verse forty, and the prophetic line ends in verse forty-five, when the papal power “comes to his end with none to help.”

1989-cu ildə Daniel kitabının on birinci fəslinin son altı ayəsi açıldı və həmin zaman dövrü üçün olan xəbərçi on birinci fəslin qırxıncı ayəsindən qırx beşinci ayəsinədək peyğəmbərlik fəaliyyətləri uzanan üç qüvvənin mövcud olduğunu tanıdı. Qırxıncı ayədəki cənub padşahı əjdaha qüvvəsidir; şimal padşahı isə ayənin əvvəlində, 1798-ci ildə, Napoleonic Fransanın əjdaha qüvvəsinin əli ilə ölümcül yarası vurulmuş papalıq qüvvəsidir. Ayədə papalıq qüvvəsi ölümcül yarasının sağaldılması işinə başlayır. 1989-cu ildə şimal padşahı o vaxt cənub padşahına çevrilmiş Sovet İttifaqının əjdaha qüvvəsinə qarşı cavab zərbəsi endirir. Katolisizmin vəhşi heyvanı Sovet İttifaqına qarşı cavab verdikdə, Vəhy kitabının on altıncı fəslindəki yalançı peyğəmbər olan Amerika Birləşmiş Ştatlarının vəkil ordusu ilə gəldi. Əjdaha olan cənub padşahı, vəhşi heyvan olan şimal padşahı və döyüş arabalarının, atlıların və gəmilərin yalançı peyğəmbəri qırxıncı ayədə hamılıqla təsvir edilir və peyğəmbərlik xətti qırx beşinci ayədə sona yetir; orada papalıq qüvvəsi “ona kömək edən olmayaraq öz sonuna gəlir.”

Armageddon, in Revelation sixteen is a symbolic geographical area identifying the rebellion of mankind that precedes the return of Christ. Armageddon is a symbol of the word is made from two words, “Har” meaning mountain, and “Megiddo,” which is the valley of Jezreel. The fact that John combined a mountain with Megiddo, when Megiddo is a valley, informs the student of prophecy that Armageddon is a symbol, which contains a geographical reference, for there is no mountain in the valley of Jezreel.

Vəhy kitabının on altıncı fəslində Armagedon Məsihin qayıdışından əvvəl bəşəriyyətin üsyanını müəyyən edən simvolik coğrafi ərazidir. Armagedon bir rəmzdir; söz iki sözdən düzəlmişdir: “Har”, mənası dağ, və “Megiddo”, hansı ki, Yizreel vadisidir. Yəhyanın Megiddo vadi olduğu halda onu dağla birləşdirməsi, peyğəmbərliyi öyrənən şəxsə bildirir ki, Armagedon coğrafi istinadı özündə ehtiva edən bir simvoldur; çünki Yizreel vadisində heç bir dağ yoxdur.

The Jezreel Valley is situated between the three seas (Mediterranean Sea, Sea of Galilee, and Dead Sea) and Jerusalem. It is relatively central in northern Israel, with these three bodies of water and Jerusalem located around it in different directions. Verse forty-five of Daniel eleven is where the king of the north comes to his end with none to help, and the verse identifies his geographical end as between the seas and the glorious holy mountain of Jerusalem. Verse forty of Daniel eleven introduces the three powers that are the subjects of the healing of the deadly wound of the papal power and its ultimate end.

Yizreel vadisi üç dəniz (Aralıq dənizi, Qalileya dənizi və Ölü dəniz) ilə Yerusəlim arasında yerləşir. O, İsrailin şimalında nisbətən mərkəzi mövqedədir; bu üç su hövzəsi və Yerusəlim onun ətrafında müxtəlif istiqamətlərdə yerləşir. Daniel kitabının on birinci fəslinin qırx beşinci ayəsi şimal padşahının ona kömək edən heç kəs olmadan sonuna çatdığı yerdir və bu ayə onun coğrafi sonunu dənizlər ilə Yerusəlimin izzətli müqəddəs dağı arasında müəyyən edir. Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxıncı ayəsi papalıq hakimiyyətinin ölümcül yarasının sağalmasının və onun son nəticədəki aqibətinin mövzusu olan üç gücü təqdim edir.

The first phrase of the verses identifies the time of the end in 1798, when the papacy received its deadly wound and verse forty-five identifies its permanent deadly wound. The prophetic history between the first and last death of the papal power identifies the rebellion of mankind as they restore the ascendancy of the papal power, when its deadly wound is healed in advance of the papal power’s ultimate demise. The six verses bear the signature of truth, for the beginning and end are both the death of the papal power, and the middle verses are the rebellion of mankind as the first deadly wound is healed.

Ayələrin ilk ifadəsi son zamanı 1798-ci ildə müəyyən edir; həmin vaxt papalıq ölümcül yarasını aldı, qırx beşinci ayə isə onun daimi ölümcül yarasını göstərir. Papalıq hakimiyyətinin ilk və son ölümü arasındakı peyğəmbərlik tarixi, ölümcül yarası papalıq hakimiyyətinin son məhvinə qədər sağaldılarkən, insanların papalıq hakimiyyətinin üstünlüyünü yenidən bərpa etməklə göstərdikləri üsyanı aşkara çıxarır. Bu altı ayə həqiqətin möhürünü daşıyır, çünki həm başlanğıc, həm də son papalıq hakimiyyətinin ölümüdür, ortadakı ayələr isə ilk ölümcül yaranın sağaldılması zamanı bəşəriyyətin üsyanını göstərir.

Miller was given light from heavenly angels upon the relation of pagan and papal Rome. The key for Miller’s understanding of the prophetic model, which he employed for all of his prophetic applications, was “the daily” in Second Thessalonians. “The daily” in that chapter is pagan Rome, which is what established the vision that William Miller came to understand, for it is Rome, the robbers of thy people in verse fourteen of chapter eleven, that establishes the vision.

Millerə bütpərəst Roma ilə papalıq Roması arasındakı münasibət barəsində səmavi mələklərdən nur verildi. Millerin bütün peyğəmbərlik tətbiqlərində istifadə etdiyi peyğəmbərlik nümunəsini anlamağının açarı İkinci Saloniklilərdəki “gündəlik” idi. Həmin fəsildəki “gündəlik” bütpərəst Romadır; William Millerin dərk etdiyi görüntünü müəyyən edən də məhz budur, çünki görüntünü müəyyən edən, on birinci fəslin on dördüncü ayəsində qeyd olunan “xalqının qarətçiləri” olan Romadır.

The messenger raised up to understand the increase of knowledge in 1989 came to understand the threefold nature of Rome. Miller was the messenger of the first and second angels, and he understood the first and second manifestations of Rome to establish the vision he presented to the world. The messenger of the third angel came to understand all three manifestations of Rome in order to establish the vision he was given to proclaim to the world.

1989-cu ildə biliyin artımını anlamaq üçün qaldırılmış olan xəbərçi, Romanın üçqat mahiyyətini dərk etməyə gəldi. Miller birinci və ikinci mələklərin xəbərçisi idi və o, dünyaya təqdim etdiyi görüntünü təsbit etmək üçün Romanın birinci və ikinci təzahürlərini başa düşürdü. Üçüncü mələyin xəbərçisi isə dünyaya bəyan etmək üçün ona verilmiş görüntünü təsbit etmək məqsədilə Romanın hər üç təzahürünü anlamağa gəldi.

The first manifestation of Rome was pagan Rome. Out of pagan Rome came papal Rome, the second manifestation. Out of the first two manifestations came modern Rome, the threefold alliance of the dragon, the beast and false prophet.

Romanın ilk təzahürü bütpərəst Roma idi. Bütpərəst Romadan Romanın ikinci təzahürü olan papalıq Romasi çıxdı. İlk iki təzahürdən müasir Roma — əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərin üçqat ittifaqı — meydana gəldi.

We will continue the line of the controversy of “the daily” in Advent history in the next article.

Növbəti məqalədə Advent tarixində “gündəlik”lə bağlı mübahisənin xəttini davam etdirəcəyik.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “Zahirin altını görən, bütün insanların qəlblərini oxuyan Şəxs böyük işığa malik olmuş olanlar haqqında belə deyir: “Onlar öz əxlaqi və ruhani hallarına görə nə iztirab çəkir, nə də heyrətə düşürlər.” Bəli, onlar öz yollarını seçdilər və canları öz iyrəncliklərindən zövq alır. “Mən də onların azğınlıqlarını seçəcəyəm və qorxduqları şeyləri başlarına gətirəcəyəm; çünki Mən çağıranda heç kəs cavab vermədi; Mən danışanda onlar qulaq asmadılar; lakin gözlərimin önündə pislik etdilər və Mənim bəyənmədiyim şeyi seçdilər.” “Allah onlara güclü bir aldanış göndərəcək ki, yalana inansınlar”, çünki “xilas ola bilsinlər deyə həqiqət sevgisini qəbul etmədilər”, “əksinə, haqsızlıqdan zövq aldılar.” Yeşaya 66:3, 4; 2 Saloniklilərə 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> “Səmavi Müəllim soruşdu: “Ağlı bundan daha qüvvətli hansı azğınlıq aldada bilər ki, siz düzgün təməl üzərində qurduğunuz və Allahın işlərinizi qəbul etdiyi görüntüsü altında olasınız, halbuki əslində bir çox şeyi dünyəvi siyasətə uyğun olaraq həyata keçirir və Yehovaya qarşı günah edirsiniz? Ah, bu, böyük bir aldanışdır, zehnləri öz ixtiyarına alan valehedici bir azğınlıqdır; o zaman ki, bir vaxtlar həqiqəti tanımış insanlar təqva surətini onun ruhu və qüdrəti ilə səhv salırlar; o zaman ki, özlərini varlı, sərvətcə artmış və heç nəyə möhtac olmayan hesab edirlər, halbuki əslində hər şeyə möhtacdırlar.”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> “Allah Özünün geyimlərini ləkəsiz saxlayan sədaqətli qullarına münasibətdə dəyişməmişdir. Lakin çoxları: “Sülh və təhlükəsizlik”, — deyə fəryad edirlər, halbuki qəfil məhv onların üzərinə gəlməkdədir. Hərtərəfli tövbə olmadıqca, insanlar etirafla qəlblərini təvazökar etmədikcə və həqiqəti İsa Məsihdə olduğu kimi qəbul etmədikcə, onlar heç vaxt göyə daxil olmayacaqlar. Sıralarımızda paklanma baş verdikdə, artıq rahatlıq içində qalmayacaq, zəngin olduğumuzla, var-dövlətcə artdığımızla və heç nəyə ehtiyacımız olmadığını deyərək öyünməyəcəyik.

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “Həqiqəti söyləyərək kim deyə bilər: ‘Qızılımız odda sınanmışdır; geyimlərimiz dünyadan ləkəsizdir’”? Mən Müəllimimizin guya salehlik paltarlarına işarə etdiyini gördüm. Onları soyunduraraq, altındakı murdarlığı açıb göstərdi. Sonra mənə dedi: ‘Məgər onların öz murdarlıqlarını və xasiyyətlərinin çürüklüyünü təkəbbürlə necə ört-basdır etdiklərini görmürsənmi? “Sadiq şəhər necə fahişə oldu!” Atamın evi alver evinə çevrilmişdir, ilahi hüzurun və izzətin tərk etdiyi bir yerə! Buna görə zəiflik var, qüvvə isə yoxdur.’” Testimonies, 8-ci cild, 249, 250.

Back to Articles