Article

# Panium - Number Fourteen

Panium — On dördüncü nömrə

The Disappointment as the Key to the Temple Test

Məyusluq Məbəd Sınağının Açarı Kimi

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The subject of the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment of October 22, 1844 at the beginning of the third angel’s message, and it is the subject of the disappointment that is the “key” to unlock the sanctuary message of the temple test at the end of the third angel.

Müqəddəs məbəd mövzusu üçüncü mələyin xəbərinin başlanğıcında 22 oktyabr 1844-cü il məyusluğunu açan “açar” idi və üçüncü mələyin sonunda məbəd sınağının müqəddəs məbəd xəbərini açan “açar” da məhz məyusluq mövzusudur.

> And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:19.

> Mən sənə göylərin Padşahlığının açarlarını verəcəyəm; və yer üzündə nəyi bağlasan, göylərdə bağlanmış olacaq; və yer üzündə nəyi açsan, göylərdə açılmış olacaq. Matta 16:19.

The fact that September 11, 2001 is understood as “9/11” in agreement with “911” being the symbol of an emergency call in the United States, was designed by the One who designed all things. Understanding the disappointment of July 18, 2020 is what allows the movement of the one hundred and forty-four thousand to be recognized as such; but only by those who wish to see that Jesus represents the spiritual with the natural today no differently than He did two thousand years ago. “20/20” vision is the best you can have, and the disappointment of 2020 is the waymark that allows the temple to be recognized in the prophetic history of the ten virgins.

2001-ci il 11 sentyabr tarixinin, Amerika Birləşmiş Ştatlarında təcili yardım çağırışının rəmzi olan “911” ilə uyğun şəkildə “9/11” kimi anlaşılması, hər şeyi nizama salanın niyyəti ilə müəyyən edilmişdir. 18 iyul 2020-ci il məyusluğunu anlamaq, yüz qırx dörd minlərin hərəkatının məhz belə tanınmasına imkan verən şeydir; lakin yalnız İsanın bu gün də, iki min il əvvəl etdiyi kimi, ruhani olanı təbii olanla təmsil etdiyini görmək istəyənlər üçün. “20/20” görmə ən yaxşı görə biləcəyiniz görmədir və 2020-ci ilin məyusluğu məbədin on bakirənin peyğəmbərlik tarixində tanınmasına imkan verən yol nişanıdır.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “Matta 25-dəki on bakirə haqqında məsəl də Advent xalqının təcrübəsini təsvir edir.” Böyük Mübarizə, 393.

Twenty 20 vision is even better when combined with the hindsight represented by the foundational truths. Paul teaches that “the spirits of the prophets are subject to the spirits of the prophets,” and Matthew’s virgins are therefore the same virgins that John identifies as the one hundred and forty-four thousand, and John identifies them as virgins in—Revelation 144.

Əsas həqiqətlərin təmsil etdiyi retrospektiv baxışla birləşdirildikdə, iyirmi-iyirmi görmə bundan da yaxşı olur. Pavel öyrədir ki, “peyğəmbərlərin ruhları peyğəmbərlərə tabedir”; buna görə də Matta tərəfindən qeyd olunan bakirələr, Yəhyanın yüz qırx dörd min olaraq müəyyən etdiyi həmin bakirələrdir və Yəhya onları Vəhy 144-də bakirələr kimi müəyyən edir.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> Bunlar qadınlarla murdarlanmamış olanlardır; çünki onlar bakirədirlər. Bunlar Quzunun hara getsə, Onun ardınca gedənlərdir. Bunlar insanlar arasından satın alınıb qurtarılmış, Allaha və Quzuya həsr olunmuş ilk məhsuldurlar. Vəhy 14:4.

The first fruits of the fall season are the virgins who follow the Lamb into the temple, and the “key” to understanding the temple is the disappointment of 2020.

Payız mövsümünün ilk məhsulu Quzunu məbədə qədər izləyən bakirələrdir və məbədi anlamağın “açarı” 2020-ci ilin məyusluğudur.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> Davud evinin açarını onun çiyninə qoyacağam; o açacaq və heç kəs bağlamayacaq; o bağlayacaq və heç kəs açmayacaq. Yeşaya 22:22.

If an Adventist is to be among the 144,000, they will of prophetic necessity have suffered a disappointment that was caused by the presentation of a public prediction that failed.

Əgər bir Adventist 144.000 arasında olacaqsa, o, peyğəmbərlik zərurətinə görə, baş verməyən açıq bir öncədən xəbərdarlığın irəli sürülməsi nəticəsində yaranmış bir məyusluq yaşamış olacaqdır.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Mənə tez-tez on bakirə qız haqqında məsələ xatırladılır; onlardan beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsəl tam hərfi mənasında yerinə yetirilmişdir və yerinə yetiriləcəkdir, çünki onun məhz bu zamana aid xüsusi tətbiqi vardır və o, üçüncü mələyin xəbəri kimi, yerinə yetirilmişdir və zamanın sonunadək indiki həqiqət olaraq qalmaqda davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

The battle of Panium in verse fifteen of Daniel eleven is the battle that leads to verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States.

Daniel on birinci fəslin on beşinci ayəsindəki Panium döyüşü, on altıncı ayəyə aparan döyüşdür və həmin ayə Birləşmiş Ştatlarda bazar gününə dair qanunu müəyyən edir.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> Beləliklə, şimal padşahı gəlib torpaq səddi quracaq və ən möhkəm hasarlanmış şəhərləri alacaq; cənubun qoşunları da tab gətirməyəcək, nə də onun seçilmiş xalqı; müqavimət göstərməyə heç bir qüvvə də olmayacaq. Daniel 11:15.

In this verse the United States defeats Russia, along with Russia’s chosen people. But in the next verse. No one can stand against the rise of Rome, which marks Judah and Jerusalem as the first step in its conquest of the world; as Rome rose up as the fourth kingdom of Bible prophecy. By standing in the literal glorious land in verse sixteen, the symbol of literal Rome’s authority was within the literal glorious land; thus, typifying verse forty-one, when the mark of spiritual Rome’s authority is enforced upon the spiritual glorious land of the United States.

Bu ayədə Amerika Birləşmiş Ştatları Rusiyanı, Rusiyanın seçilmiş xalqı ilə birlikdə məğlub edir. Lakin növbəti ayədə Romanın yüksəlişi qarşısında heç kəs dayana bilmir; bu yüksəliş dünyanın fəthinə gedən yolda ilk addım kimi Yəhudanı və Yerusəlimi nişanlayır; çünki Roma Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığı kimi yüksəldi. On altıncı ayədə hərfi şanlı diyarda dayanmaqla, hərfi Romanın hakimiyyətinin rəmzi hərfi şanlı diyarın daxilində idi; bununla da qırx birinci ayəni əvvəlcədən təsvir edirdi; orada mənəvi Romanın hakimiyyətinin nişanı Amerika Birləşmiş Ştatlarının mənəvi şanlı diyarı üzərinə tətbiq olunur.

The two horns of the earth-beast of Revelation thirteen represent Republicanism and Protestantism. In verse fifteen of Daniel eleven Antiochus Magnus, known as Antiochus III and Antiochus the Great defeats the southern kingdom, represented by the Ptolemaic dynasty. Antiochus represents Donald Trump and the southern king represents Russia. The battle of Panium is the battle between the United States and Russia and Russia’s chosen people, a battle which Antiochus prevailed, but thereafter saw his kingdom conquered by literal Rome—the power of verse fourteen, that establishes the external vision of the Republican horn of the earth beast. The internal vision is represented by the Protestant horn of the earth beast. Both horns are at the battle of Panium, for Peter is there as a Protestant with his message from the book of Joel.

Vəhy kitabının on üçüncü fəslindəki yer vəhşisinin iki buynuzu respublikaçılığı və protestantlığı təmsil edir. Daniel on birin on beşinci ayəsində Antiochus Magnus, yəni Antiochus III və Böyük Antiochus kimi tanınan hökmdar, Ptolemeylər sülaləsi ilə təmsil olunan cənub padşahlığını məğlub edir. Antiochus Donald Trampı, cənub padşahı isə Rusiyanı təmsil edir. Panium döyüşü Amerika Birləşmiş Ştatları ilə Rusiya və Rusiyanın seçilmiş xalqı arasındakı döyüşdür; bu döyüşdə Antiochus üstün gəldi, lakin bundan sonra onun padşahlığı on dördüncü ayənin qüdrəti olan həqiqi Roma tərəfindən fəth edildi; həmin qüdrət yer vəhşisinin respublikaçı buynuzunun zahiri görüntüsünü təsbit edir. Daxili görüntü isə yer vəhşisinin protestant buynuzu ilə təmsil olunur. Hər iki buynuz Panium döyüşündədir, çünki Peter oradadır və Joel kitabından gətirdiyi xəbərlə bir protestant kimi çıxış edir.

## 250 Years

250 il

When we consider the two lines of the earth beast, we find that in 1776 the earth beast began its rise, and by 1798, (twenty-two years later) the sea beast of Revelation thirteen received its deadly wound, and the earth beast began its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. Two hundred and fifty years later, in 2026 we have awakened to the internal temple test that began May 8, 2025.

Yer heyvanının iki xəttini nəzərdən keçirdikdə görürük ki, 1776-cı ildə yer heyvanı yüksəlişinə başladı və 1798-ci ilə qədər (iyirmi iki il sonra) Vəhy on üçün dəniz heyvanı ölümcül yarasını aldı, yer heyvanı isə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı kimi hökmranlığına başladı. İki yüz əlli il sonra, 2026-cı ildə biz 8 may 2025-ci ildə başlamış daxili məbəd sınağına oyanmışıq.

Those “250” years are also connected with Antiochus Magnus. Beginning with the decree in 457 BC and projecting from that decree two hundred and fifty years we arrive at 207, seven years before the battle of Panium, and ten years after Ptolemy defeated Antiochus at the battle of Raphia, which is represented in verse eleven of Daniel eleven. Daniel 11:11 is of course the external line of the Republican horn that aligns with Revelation 11:11, which is the internal line of the Protestant horn. Daniel and the Revelation are the same book, and Revelation employs the seals as symbols of external prophecy and the churches as symbols of the parallel internal prophecy.

Həmin “250” il həmçinin Antioxus Maqnus ilə əlaqəlidir. E.ə. 457-ci ildə verilən fərmandan başlayıb həmin fərmandan etibarən iki yüz əlli ili hesabladıqda 207-ci ilə çatırıq; bu, Panium döyüşündən yeddi il əvvəl və Ptolemeyin Daniel on birin on birinci ayəsində təmsil olunan Rafiya döyüşündə Antioxusu məğlub etməsindən on il sonradır. Əlbəttə, Daniel 11:11 Respublika buynuzunun xarici xəttidir və Protestan buynuzunun daxili xətti olan Vəhy 11:11 ilə uyğunlaşır. Daniel və Vəhy eyni kitabdır, və Vəhy möhürlərdən xarici peyğəmbərliyin rəmzləri, kilsələrdən isə ona paralel olan daxili peyğəmbərliyin rəmzləri kimi istifadə edir.

Cyrus represents all three decrees, for you cannot have a third without a first and a second.

Kir bütün bu üç fərmanı təmsil edir, çünki birinci və ikinci olmadan üçüncü ola bilməz.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12–26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [“decree,” margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> “Fərman Ezra kitabının yeddinci fəslində tapılır. 12–26-cı ayələrdə. O, ən tam şəklində fars padşahı Artakserks tərəfindən, e.ə. 457-ci ildə verilmişdir. Lakin Ezra 6:14-də Yerusəlimdəki Rəbbin evinin ‘Kirin, Daranın və fars padşahı Artakserksin əmri [kənar qeyddə “fərman”] üzrə’ tikildiyi deyilir. Bu üç padşah fərmanı təsis etməklə, onu yenidən təsdiqləməklə və tamamlanmasına çatdırmaqla, peyğəmbərliyin 2300 ilin başlanğıcını göstərmək üçün tələb etdiyi kamilliyə gətirdilər. Əmr kimi fərmanın tamamlandığı zaman olan e.ə. 457-ci il tarixini qəbul etdikdə, yetmiş həftə ilə bağlı peyğəmbərliyin hər bir təfərrüatının yerinə yetdiyi görüldü.” Böyük Mübarizə, 326.

From the three decrees that are represented by Cyrus in 457 BC, “250” years concludes in the history between the battle of Raphia in 217 BC, when Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and 200 BC when Antiochus then defeated Ptolemy at the battle of Panium in verse fifteen. The line aligns Antiochus Magnus with Donald Trump. At the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy in 1776 unto 1798 there is a period of “22” years that represent the rise of the sixth kingdom. Those “22” years also illustrate the history represented by the number “22” at the end of the history of the sixth kingdom from 2001 unto 2023. “22” is the symbol of the combination of Divinity with humanity which is accomplished within the history of the sixth kingdom of Bible prophecy, who is the earth beast with an external horn of Republicanism and an internal horn of Protestantism.

Eramızdan əvvəl 457-ci ildə Kir tərəfindən təmsil olunan üç fərmandan etibarən, “250” il, Eramızdan əvvəl 217-ci ildə Rafiya döyüşündə IV Ptolemeyin Böyük Antioxu məğlub etdiyi tarixlə, on beşinci ayədə Panium döyüşündə Antioxun sonradan Ptolemeyi məğlub etdiyi Eramızdan əvvəl 200-cü il arasındakı tarixi yekunlaşdırır. Xətt Antiox Magnus ilə Donald Trampı uyğunlaşdırır. Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı səltənətinin başlanğıcında, 1776-cı ildən 1798-ci ilədək, altıncı səltənətin yüksəlişini təmsil edən “22” illik bir dövr vardır. Həmin “22” il, həmçinin, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı səltənətinin tarixinin sonunda, 2001-ci ildən 2023-cü ilədək “22” rəqəmi ilə təmsil olunan tarixi də təsvir edir. “22”, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı səltənətinin tarixi daxilində həyata keçirilən İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin rəmzidir; bu səltənət isə xarici buynuzu respublikaçılıqdan, daxili buynuzu isə protestantlıqdan ibarət olan yer vəhşisidir.

The work Christ accomplishes with the union represented by “22” is the final work of Christ in the Most Holy Place, that is represented by the blotting out of sin, which according to Joel accompanied with Peter’s inspired commentary takes place during the outpouring of the latter rain.

Məsihin “22” ilə təmsil olunan birləşmə vasitəsilə yerinə yetirdiyi iş, Məsihin Ən Müqəddəs Yerdəki son işidir; bu iş günahın silinib yox edilməsi ilə təmsil olunur və Yoelə görə, Peterin ilhamlı şərhi ilə birlikdə, son yağışın tökülməsi zamanı baş verir.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord. Acts 3:19.

> Buna görə də tövbə edin və dönün ki, günahlarınız silinsin; belə ki, Rəbbin hüzurundan fərahlıq zamanları gəlsin. Həvarilərin işləri 3:19.

The blotting out of sin is the last work of the heavenly High Priest.

Günahın silinib aradan qaldırılması səmavi Baş Kahinin son işidir.

> “As anciently the sins of the people were by faith placed upon the sin offering and through its blood transferred, in figure, to the earthly sanctuary, so in the new covenant the sins of the repentant are by faith placed upon Christ and transferred, in fact, to the heavenly sanctuary. And as the typical cleansing of the earthly was accomplished by the removal of the sins by which it had been polluted, so the actual cleansing of the heavenly is to be accomplished by the removal, or blotting out, of the sins which are there recorded. But before this can be accomplished, there must be an examination of the books of record to determine who, through repentance of sin and faith in Christ, are entitled to the benefits of His atonement. The cleansing of the sanctuary therefore involves a work of investigation—a work of judgment. This work must be performed prior to the coming of Christ to redeem His people; for when He comes, His reward is with Him to give to every man according to his works. Revelation 22:12.” The Great Controversy, 421.

> “Qədimdə xalqın günahları iman vasitəsilə günah qurbanının üzərinə qoyulur və onun qanı vasitəsilə rəmzi olaraq yer üzündəki məbədə köçürülürdüsə, yeni əhddə də tövbə edənlərin günahları iman vasitəsilə Məsihin üzərinə qoyulur və həqiqətdə səmavi məbədə köçürülür. Və necə ki, yer üzündəkinin simvolik təmizlənməsi onu murdarlamış günahların götürülməsi ilə yerinə yetirilirdi, eləcə də səmavidəki həqiqi təmizlənmə orada qeyd edilmiş günahların götürülməsi, yaxud silinib yox edilməsi ilə yerinə yetirilməlidir. Lakin bu həyata keçirilə bilməzdən əvvəl, günahdan tövbə və Məsihə iman vasitəsilə kimin Onun kəffarəsinin faydalarına haqq qazandığını müəyyən etmək üçün qeyd kitabları araşdırılmalıdır. Buna görə də məbədin təmizlənməsi təhqiqat işini — mühakimə işini ehtiva edir. Bu iş Məsihin Öz xalqını xilas etmək üçün gəlişindən əvvəl yerinə yetirilməlidir; çünki O gəldikdə, hər kəsə əməllərinə görə vermək üçün mükafatı Onunladır. Vəhy 22:12.” Böyük Mübarizə, 421.

The work that began on October 22, 1844, began at the climax of the Midnight Cry and the work is finished at the climax of the Midnight Cry, which Peter identifies as the period of the blotting out sin, which marks the period of the judgment of the living, when the “times of refreshing” arrives.

22 oktyabr 1844-cü ildə başlayan iş Gecəyarısı Fəryadının zirvəsində başlandı və iş Gecəyarısı Fəryadının zirvəsində başa çatır; Peterin günahın silinib yox edilməsi dövrü kimi müəyyən etdiyi bu dövr “təravət vaxtları”nın gəlib çatdığı, dirilərin mühakiməsi dövrünü nişanlayır.

> “The work of the investigative judgment and the blotting out of sins is to be accomplished before the second advent of the Lord. Since the dead are to be judged out of the things written in the books, it is impossible that the sins of men should be blotted out until after the judgment at which their cases are to be investigated. But the apostle Peter distinctly states that the sins of believers will be blotted out ‘when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus Christ.’ Acts 3:19, 20. When the investigative judgment closes, Christ will come, and His reward will be with Him to give to every man as his work shall be.” The Great Controversy, 485.

> “İstintaqi mühakimə işi və günahların silinib götürülməsi Rəbbin ikinci gəlişindən əvvəl yerinə yetirilməlidir. Ölülər kitablarda yazılmış şeylərə görə mühakimə olunacaqları üçün, insanların günahlarının, işlərinin araşdırılacağı həmin mühakimədən sonra silinib götürülməsi qeyri-mümkündür. Lakin həvari Peter açıq şəkildə bildirir ki, iman edənlərin günahları ‘Rəbbin hüzurundan təravət zamanları gələndə və O, sizin üçün əvvəlcədən təyin olunmuş İsa Məsihi göndərəndə’ silinib götürüləcəkdir. Həvarilərin İşləri 3:19, 20. İstintaqi mühakimə başa çatdıqda, Məsih gələcək və hər kəsə əməlinə görə vermək üçün Öz mükafatı Onunla olacaqdır.” The Great Controversy, 485.

The “times of refreshing” are also the “times of the restitution of all things.”

“Fəravət zamanları” həm də “hər şeyin bərpa olunması zamanları”dır.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

> Buna görə də tövbə edin və dönün ki, günahlarınız silinsin; belə ki, Rəbbin hüzurundan təravət zamanları gəlsin; və O, sizə əvvəlcədən vəz olunmuş İsa Məsihi göndərsin. Onu göy, hər şeyin bərpası zamanlarınadək qəbul etməlidir; bu şeyləri Allah dünyanın başlanğıcından bəri bütün müqəddəs peyğəmbərlərinin dili ilə bildirmişdir. Həvarilərin işləri 3:19–21.

The “times of refreshing” comes “from the presence of the Lord” that occurs when “Jesus Christ” is sent. When the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, Sister White identified that the angel “was no less a personage than Jesus Christ.” The work Christ began on October 22, 1844 was ushered in by the history of 1840 to 1844; a history which Sister White says was “a glorious manifestation of the power of God,” while aligning that very history with the Pentecostal season in the time of Peter, and then using those two lines of prophetic history to point forward to the descent of the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with His glory.

“Rahatlanma zamanları” “Rəbbin hüzurundan” gəlir; bu isə “İsa Məsih” göndərildiyi zaman baş verir. Vəhy 10-un mələyi 11 avqust 1840-cı ildə endikdə, Bacı Uayt həmin mələyin “İsa Məsihin Özündən heç də aşağı bir Şəxs olmadığını” bildirmişdi. Məsihin 22 oktyabr 1844-cü ildə başladığı işə 1840-dan 1844-ə qədər olan tarix yol açdı; elə bir tarix ki, Bacı Uayt onun “Allahın qüdrətinin möhtəşəm təzahürü” olduğunu deyir, eyni zamanda həmin tarixi Peterin dövründəki Pentikost mövsümü ilə əlaqələndirir və sonra bu iki peyğəmbərlik tarixi xəttindən istifadə edərək, izzəti ilə yeri nurlandıran Vəhy 18-in mələyinin enişinə işarə edir.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “Üçüncü mələyin xəbəri elanında birləşən mələk bütün yer üzünü öz izzəti ilə nurlandırmalıdır. Burada bütün dünyanı əhatə edən miqyasda və görünməmiş qüdrətlə bir iş qabaqcadan xəbər verilir. 1840–44-cü illərin advent hərəkatı Allahın qüdrətinin möhtəşəm təzahürü idi; birinci mələyin xəbəri dünyadakı hər bir missioner məntəqəsinə çatdırıldı və bəzi ölkələrdə on altıncı əsrdəki Reformasiyadan bəri hər hansı bir ölkədə şahid olunmuş ən böyük dini maraq müşahidə edildi; lakin bütün bunlar üçüncü mələyin son xəbərdarlığı altında baş verəcək qüdrətli hərəkat tərəfindən geridə qoyulacaqdır.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “Bu iş Pentikost Gününün işi ilə oxşar olacaq. Necə ki, “ilk yağış” müjdənin başlanğıcında Müqəddəs Ruhun tökülməsi ilə qiymətli toxumun cücərib boy atmasına səbəb olmaq üçün verilmişdisə, eləcə də “son yağış” onun sonunda məhsulun yetişməsi üçün veriləcəkdir. “O zaman biz biləcəyik; əgər Rəbbi tanımaq ardınca getsək, Onun zühuru səhər kimi hazırlanmışdır; O, yer üzünə yağan son və ilk yağış kimi, yağış tək bizə gələcəkdir.” Huşə 6:3. “Belə isə, ey Sion övladları, sevinin və Allahınız Rəbdə şadlanın; çünki O, sizə ilk yağışı ölçü ilə vermişdir, və sizin üçün yağışı, ilk yağışı və son yağışı endirəcəkdir.” Yoel 2:23. “Axır günlərdə, Allah deyir, Ruhumdan bütün bəşər üzərinə tökəcəyəm.” “Və belə olacaq ki, Rəbbin adını çağıran hər kəs xilas olacaqdır.” Həvarilərin İşləri 2:17, 21.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “Müjdənin böyük işi, onun başlanğıcını səciyyələndirən Allahın qüdrətinin təzahüründən daha az bir təzahürlə başa çatmamalıdır. Müjdənin başlanğıcında ilk yağışın tökülməsində yerinə yetmiş peyğəmbərliklər, onun sonunda son yağışda yenidən yerinə yetməlidir. Budur, həvari Peterin gözlədiyi ‘sərinləmə vaxtları’; o demişdi: ‘Buna görə tövbə edin və dönün ki, günahlarınız silinsin; ta ki, Rəbbin hüzurundan sərinləmə vaxtları gəlsin və O, İsanı göndərsin.’ Həvarilərin işləri 3:19, 20.” Böyük Mübarizə, 611.

The Advent movement of 1840 to 1844 was a glorious manifestation of the power of God that ushered in the opening of the work of Christ in cleansing His sanctuary. That history began when Jesus, represented as the first angel of Revelation fourteen, descended on August 11, 1840 as represented in chapter ten of Revelation. The manifestation of the power of God that then began escalated to the opening of the investigative judgment, and therefore typified a manifestation of the power of God which would escalate to the close of the investigative judgment. The period at the end began at 9/11, when Jesus again descended as the angel of Revelation eighteen when the great buildings of New York were brought down by the touch of God, and the work of the investigative judgment changed from the dead, unto the living. The rains arrive when Jesus is sent.

1840-cı ildən 1844-cü ilədək olan Advent hərəkatı, Məsihin Öz məbədgahını təmizləmək işinin açılışına yol açan Allahın qüdrətinin şanlı bir təzahürü idi. Bu tarix, Vəhy 14-də birinci mələk kimi təqdim olunan İsanın, Vəhy 10-da təsvir edildiyi kimi, 11 avqust 1840-cı ildə enməsi ilə başlandı. O zaman başlanmış olan Allahın qüdrətinin təzahürü təhqiqat hökmünün açılışına qədər yüksəldi və buna görə də, təhqiqat hökmünün başa çatmasına qədər yüksələcək olan Allahın qüdrətinin bir təzahürünü öncədən simvolizə edirdi. Axırdakı dövr 11 sentyabrda başladı; həmin vaxt İsa, Vəhy 18-in mələyi kimi yenidən endi, Allahın toxunuşu ilə Nyu-Yorkun böyük binaları yerlə yeksan edildikdə və təhqiqat hökmünün işi ölülərdən dirilərə keçdikdə. Yağışlar İsa göndərildiyi zaman gəlir.

Jesus taught that we are to ask in order to receive, and Zechariah says we are to ask for the latter rain, in the time of the latter rain. It is therefore evident you must know that you are in the time of the latter rain, in order to fulfill Zechariah’s direction.

İsa öyrətdi ki, almaq üçün diləməliyik, və Zəkəriyyə deyir ki, axırıncı yağışı axırıncı yağış vaxtında diləməliyik. Buna görə də aydındır ki, Zəkəriyyənin göstərişini yerinə yetirmək üçün axırıncı yağış vaxtında olduğunuzu bilməlisiniz.

> Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 10:1.

> Rəbbdən axır yağış zamanında yağış istəyin; beləcə Rəbb parlaq buludlar yaradacaq və hər kəsə çöldə ot üçün yağış leysanları verəcək. Zəkəriyyə 10:1.

At 9/11 Jesus descended as the angel of Revelation eighteen and the latter rain began to sprinkle, but it only falls on those who meet Zechariah’s command to “ask for the latter rain,” when you have the genuine understanding that “the times of refreshing” and restoration of all things has arrived. The soul must “recognize” that the prophetic period of the latter rain has arrived.

11 sentyabrda İsa Vəhy on səkkizin mələyi kimi endi və axırıncı yağış səpməyə başladı; lakin o, yalnız Zəkəriyyənin “axırıncı yağışı diləyin” əmrinə tabe olanların üzərinə yağır, o zaman ki, “təravət zamanları”nın və hər şeyin bərpasının gəlib çatdığını həqiqi anlayışla dərk edirsiniz. Can “tanımalıdır” ki, axırıncı yağışın peyğəmbərlik dövrü gəlib çatmışdır.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “Biz axırıncı yağışı gözləməməliyik. O, üzərimizə yağan lütf şehini və yağışlarını tanıyıb mənimsəyəcək olanların hamısının üzərinə gəlir. İşığın qırıntılarını topladığımızda, Ona etibar etməyimizi sevən Allahın etibarlı mərhəmətlərini qiymətləndirdiyimizdə, onda hər bir vəd yerinə yetiriləcək. [Yeşaya 61:11 sitat gətirilir.] Bütün yer üzü Allahın izzəti ilə dolmalıdır.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, 984.

At 9/11 the times of refreshing began, and the blotting out of the sins of the living began. That judgment is aligned with the very first tenant of the three-step covenant of Abraham. That first tenant was that when the Lord brought Israel out of Egyptian bondage He would judge both His covenant people, and the nation where they had been living as pilgrims and strangers. The first covenant people typified the last covenant people who are the one hundred and forty-four thousand. Those prophetic people will be judged as the Protestant horn of the earth beast, while the Republican horn of the earth beast is simultaneously judged.

9/11-də sərinlik zamanları başladı və dirilərin günahlarının silinməsi başladı. Həmin hökm İbrahimin üçmərhələli əhdinin elə birinci şərti ilə uyğunlaşır. O birinci şərt bu idi ki, Rəbb İsraili Misir əsarətindən çıxardığı zaman həm Öz əhd xalqını, həm də onların qərib və müsafir kimi yaşadıqları milləti mühakimə edəcəkdi. İlk əhd xalqı axırıncı əhd xalqının — yüz qırx dörd minin — timsalı idi. Həmin peyğəmbərlik xalqı yer canavarının protestant buynuzu kimi mühakimə olunacaq, eyni zamanda yer canavarının Respublikaçı buynuzu da mühakimə olunacaq.

The judgment of the Republican horn comes at the end of its history, which is the Sunday law. The Sunday law is represented in verse sixteen’s fulfillment of Rome taking control of Judah in 63 BC—on the Day of Atonement according to some historians.

Respublika buynuzunun məhkəməsi onun tarixinin sonunda, yəni bazar günü qanununda baş verir. Bazar günü qanunu on altıncı ayənin yerinə yetməsində, bəzi tarixçilərə görə Kəffarə Günündə, Romanın e.ə. 63-cü ildə Yəhuda üzərində nəzarəti ələ keçirməsi ilə təmsil olunur.

Antiochus Magnus, represents the United States in verses ten through fifteen. Ronald Reagan prevailed in the battle of verse ten, that typified verse forty’s collapse of the Soviet Union. Isaiah 8:8 identifies the same battle represented in verses ten and forty of Daniel eleven, and those three parallel verses allow Russia to be identified as the victor in verse eleven’s battle of Raphia.

Antiox Maqnus, ondan on beşə qədər olan ayələrdə Amerika Birləşmiş Ştatlarını təmsil edir. Ronald Reyqan onuncu ayənin döyüşündə qalib gəldi; bu da qırxıncı ayədə Sovet İttifaqının süqutunu əvvəlcədən göstərirdi. Yeşaya 8:8 Daniel on birin onuncu və qırxıncı ayələrində təmsil olunan həmin döyüşü müəyyən edir və bu üç paralel ayə Rusiyanın on birinci ayədəki Rafia döyüşündə qalib tərəf kimi müəyyən edilməsinə imkan verir.

The battle of Raphia in verse eleven prefigured the war in Ukraine between the king of the south (Russia) and the papacy’s proxy power (the Ukraine). The war was initiated by the Obama Administration in the time of the first pope from the southern hemisphere, who was also the first pope from the America’s, though it was south America. “South” is a symbol of globalism, spiritualism and communism, and the first southern pope from the America’s aligned with the globalist president Obama, when the war of verse eleven arrived. Reagan as the United States in verse ten entered into a secret alliance with a conservative pope; then the Nazi’s of Ukraine were employed by a globalist president in a period of a globalist pope. The United States under Trump, is now in an open relationship with the first north American, and so-called conservative pope.

On birinci ayədəki Rafiya döyüşü cənub padşahı (Rusiya) ilə papalığın vəkil qüvvəsi (Ukrayna) arasında Ukraynadakı müharibəni qabaqcadan kölgələndirirdi. Müharibə cənub yarımkürəsindən olan ilk papanın dövründə Obama Administrasiyası tərəfindən başladıldı; həmin papa həm də Amerikalar qitəsindən olan ilk papa idi, hərçənd bu, Cənubi Amerika idi. “Cənub” qlobalizmin, spiritizmin və kommunizmin rəmzidir və Amerikalar qitəsindən olan ilk cənublu papa, on birinci ayənin müharibəsi yetişəndə, qlobalist prezident Obama ilə eyni xətt üzrə durdu. Onuncu ayədə Birləşmiş Ştatlar olaraq Reyqan mühafizəkar bir papa ilə gizli ittifaqa girdi; sonra isə Ukraynanın nasistləri qlobalist bir papanın dövründə qlobalist bir prezident tərəfindən işə cəlb olundular. Tramp dövründə Birləşmiş Ştatlar indi Şimali Amerikadan olan ilk və guya mühafizəkar papa ilə açıq münasibətdədir.

Reagan had a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy in the battle of verse ten, and Obama initiated the battle of verse eleven, in a period when the pope was also a globalist, like unto Obama. Trump is now in an open relationship with a parallel pope to Reagan, with the exception that the initial secret alliance, is now an open alliance. The three popes, and the three presidents, align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen.

Reyqanın, onuncu ayədəki döyüşdə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki antixristlə gizli ittifaqı var idi və Obama, papanın da Obama kimi qlobalist olduğu bir dövrdə, on birinci ayənin döyüşünü başlatdı. Tramp indi Reyqana paralel bir papa ilə açıq münasibətdədir; fərq bundadır ki, ilkin gizli ittifaq indi açıq ittifaqdır. Üç papa və üç prezident onuncu, on birinci və on beşinci ayələrin üç döyüşünə uyğun gəlir.

> “Marvelous in her shrewdness and cunning is the Roman Church. She can read what is to be. She bides her time, seeing that the Protestant churches are paying her homage in their acceptance of the false sabbath and that they are preparing to enforce it by the very means which she herself employed in bygone days. Those who reject the light of truth will yet seek the aid of this self-styled infallible power to exalt an institution that originated with her. How readily she will come to the help of Protestants in this work it is not difficult to conjecture. Who understands better than the papal leaders how to deal with those who are disobedient to the church?

> “Roma Kilsəsi öz uzaqgörənliyi və hiyləgərliyi ilə heyrətamizdir. O, gələcək olanı oxuya bilir. O, vaxtını gözləyir; görür ki, protestant kilsələri yalançı şənbəni qəbul etməklə ona ehtiram göstərirlər və onu məhz özünün keçmiş günlərdə istifadə etdiyi vasitələrlə tətbiq etdirməyə hazırlaşırlar. Həqiqət nurunu rədd edənlər, hələ də, özü-özünü məsumluqdan xətasız adlandıran bu qüdrətin köməyini, onun özündən qaynaqlanan bir müəssisəni ucaldıb yüksəltmək üçün axtaracaqlar. Protestantlara bu işdə kömək etməyə onun necə həvəslə gələcəyini güman etmək çətin deyildir. Kilsəyə itaətsizlik edənlərlə necə rəftar etməyi papalıq rəhbərlərindən daha yaxşı kim anlayır?”

> “The Roman Catholic Church, with all its ramifications throughout the world, forms one vast organization under the control, and designed to serve the interests, of the papal see. Its millions of communicants, in every country on the globe, are instructed to hold themselves as bound in allegiance to the pope. Whatever their nationality or their government, they are to regard the authority of the church as above all other. Though they may take the oath pledging their loyalty to the state, yet back of this lies the vow of obedience to Rome, absolving them from every pledge inimical to her interests.

> “Roma Katolik Kilsəsi, bütün dünyadakı bütün qolları ilə birlikdə, papa taxtının nəzarəti altında olan və onun mənafelərinə xidmət etmək üçün nəzərdə tutulmuş vahid, nəhəng bir təşkilat təşkil edir. Yer üzünün hər bir ölkəsindəki milyonlarla tərəfdarına papaya sədaqət borcu ilə bağlı sayılmaları öyrədilir. Onların milliyyəti və ya hökuməti nə olursa-olsun, kilsənin hakimiyyətini bütün digər hakimiyyətlərdən üstün saymalıdırlar. Dövlətə sədaqətlərini təsdiq edən and içsələr belə, bunun arxasında Romaya itaət nəziri dayanır ki, bu da onları onun mənafelərinə zidd olan hər bir öhdəlikdən azad edir.

> “History testifies of her artful and persistent efforts to insinuate herself into the affairs of nations; and having gained a foothold, to further her own aims, even at the ruin of princes and people. In the year 1204, Pope Innocent III extracted from Peter II, king of Arragon, the following extraordinary oath: ‘I, Peter, king of Arragonians, profess and promise to be ever faithful and obedient to my lord, Pope Innocent, to his Catholic successors, and the Roman Church, and faithfully to preserve my kingdom in his obedience, defending the Catholic faith, and persecuting heretical pravity.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. This is in harmony with the claims regarding the power of the Roman pontiff ‘that it is lawful for him to depose emperors’ and ‘that he can absolve subjects from their allegiance to unrighteous rulers.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> “Tarix onun millətlərin işlərinə ustalıqla və israrla nüfuz etmək cəhdlərinə şəhadət edir; və bir dəfə mövqe qazandıqdan sonra, hətta şahzadələrin və xalqların məhvi bahasına olsa belə, öz məqsədlərini irəlilətməsinə. 1204-cü ildə Papa III İnnokenti Araqon kralı II Pyotrdan aşağıdakı fövqəladə andı aldı: ‘Mən, Araqonluların kralı Pyotr, bəyan edir və vəd edirəm ki, həmişə ağam Papa İnnokentə, onun katolik varislərinə və Roma Kilsəsinə sadiq və itaətkar olacağam, öz səltənətimi onun itaətində sədaqətlə qoruyacağam, katolik imanını müdafiə edəcək və heretik azğınlığı təqib edəcəyəm.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. Bu, Roma pontifikin hakimiyyəti barədə irəli sürülən iddialarla uyğundur ki, ‘imperatorları taxtdan salmaq onun üçün qanunidir’ və ‘o, təbəələri ədalətsiz hökmdarlara sədaqət borcundan azad edə bilər.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.”

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> “Və yadda saxlanılsın ki, Romanın öyündüyü şey onun heç vaxt dəyişməməsidir. VII Qriqorinin və III İnnokentinin prinsipləri hələ də Roma Katolik Kilsəsinin prinsipləridir. Əgər onda yalnız güc olaydı, onları keçmiş əsrlərdə olduğu qədər indi də eyni qətiyyətlə həyata keçirərdi. Protestantlar bazar gününün ucaldılması işində Romanın köməyini qəbul etməyi təklif etdikdə nə etdiklərini çox az anlayırlar. Onlar öz məqsədlərinin həyata keçirilməsinə can atdıqları halda, Roma öz hakimiyyətini yenidən bərpa etməyə, itirilmiş üstünlüyünü geri qazanmağa yönəlmişdir. Qoy bir dəfə Amerika Birləşmiş Ştatlarında bu prinsip bərqərar edilsin ki, kilsə dövlətin gücündən istifadə edə və ya ona nəzarət edə bilər; dini ayinlər dünyəvi qanunlarla məcburi edilə bilər; bir sözlə, kilsə ilə dövlətin hakimiyyəti vicdan üzərində hökm sürməlidir — onda bu ölkədə Romanın qələbəsi təmin olunmuşdur.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 580, 581.

> “Allahın Kəlamı yaxınlaşmaqda olan təhlükə barədə xəbərdarlıq etmişdir; qoy buna etina edilməsin, onda protestant dünya Romanın məqsədlərinin əslində nə olduğunu yalnız tələdən qurtulmaq üçün artıq çox gec olanda öyrənəcəkdir. O, səssizcə güclənməkdədir. Onun təlimləri qanunvericilik zallarında, kilsələrdə və insanların qəlblərində öz təsirini göstərməkdədir. O, keçmiş təqiblərinin təkrar olunacağı gizli guşələrində uca və möhtəşəm quruluşlarını yüksəltməkdədir. O, vaxtı gəlib zərbə endirəcəyi zaman öz məqsədlərini irəli aparmaq üçün qüvvələrini gizlicə və sezdirilmədən möhkəmləndirməkdədir. Onun arzuladığı tək şey əlverişli mövqedir və bu artıq ona verilməkdədir. Biz tezliklə Roma ünsürünün məqsədinin nə olduğunu görəcək və hiss edəcəyik. Kim Allahın Kəlamına iman edib itaət edərsə, bununla məzəmmətə və təqibə məruz qalacaqdır.” The Great Controversy, 580, 581.

In 2016 Trump was elected, then the globalists represented by Biden stole the election of 2020, but that is only recognized by those who have 20/20 vision. In verse thirteen Donald Trump “returns” in 2024, with more power than ever, and begins his preparation for the golden age as well as the battle of Panium in verse fifteen. Then Leo the pope arrived to establish the vision in 2025, the third pope associated with the three battles of verses ten through fifteen, and also with the three presidents of those battles. The first and third popes and presidents are considered conservative, and the middle pope and president were globalists. The first alliance was secret, the last is open, for it is represented in verse fourteen as the symbol that establishes the external vision of the prophecies of the latter days.

2016-cı ildə Trump seçildi, sonra isə Biden tərəfindən təmsil olunan qlobalistlər 2020-ci ilin seçkilərini oğurladılar, lakin bunu yalnız 20/20 görmə qabiliyyətinə malik olanlar anlayırlar. On üçüncü ayədə Donald Trump 2024-cü ildə “geri qayıdır”, əvvəlkindən daha böyük qüdrətlə, və həm qızıl dövrə, həm də on beşinci ayədəki Panium döyüşünə hazırlığına başlayır. Sonra isə Leo adlı papa 2025-ci ildə görüntünü təsbit etmək üçün gəldi; o, onuncu ayədən on beşinci ayəyədək olan üç döyüşlə əlaqəli üçüncü papa, həmçinin həmin döyüşlərin üç prezidenti ilə də əlaqəlidir. Birinci və üçüncü papalar və prezidentlər mühafizəkar hesab olunur, ortadakı papa və prezident isə qlobalist idilər. Birinci ittifaq gizli idi, sonuncu isə aşkardır, çünki o, on dördüncü ayədə axır günlərin peyğəmbərliklərinin zahiri görüntüsünü təsbit edən rəmz kimi təmsil olunur.

On December 31, 2023 the work of the first angel, as typified by the work of the first decree began laying the foundation. The foundational test was over whether William Miller was correct or incorrect in his identification that it was Rome that establishes the vision in verse fourteen. Miller’s identification of Rome as the symbol that established the prophetic vision of the latter days is in some aspects the most significant of all of Miller’s foundational truths. How Miller arrived at certain understandings can only be derived from applying sanctified logic to his time and circumstances, but with some of his prophetic discoveries there is very specific testimony as to why he came to his understandings. The most fundamental of his understandings was his identification that it is Rome that establishes the vision.

31 dekabr 2023-cü ildə birinci fərmanın işi ilə timsallaşdırıldığı kimi, birinci mələyin işi təməl qoymağa başladı. Təməl sınaq ondan ibarət idi ki, on dördüncü ayədə görüntünü bərqərar edənin Roma olduğunu müəyyənləşdirməkdə William Miller haqlı idi, yoxsa yanılırdı. Millerin, son günlərin peyğəmbərlik görüntüsünü bərqərar edən rəmzin Roma olduğuna dair müəyyənləşdirməsi, bəzi cəhətlərdən, onun bütün təməl həqiqətləri içərisində ən mühümüdür. Millerin müəyyən anlayışlara necə gəlib çatdığını yalnız onun dövrünə və şəraitinə təqdis olunmuş məntiq tətbiq etməklə çıxarmaq olar, lakin onun bəzi peyğəmbərlik kəşfləri ilə bağlı, həmin anlayışlara nə üçün gəldiyinə dair çox konkret şahidlik vardır. Onun anlayışlarının ən təməl olanı, görüntünü bərqərar edənin məhz Roma olduğunu müəyyənləşdirməsi idi.

Miller directly testifies how he searched to understand what it was that was “taken away” in the book of Daniel. He not only identifies where he found his answer, but he speaks of his excitement when he discovered the jewel, he had been searching for. Apollos Hale records a commentary upon Miller’s own writings, and in the following passage Hale is identifying how Miller became a student of prophecy. Miller, as the messenger of the light which was unsealed in 1798, is a sacred example of those who Daniel called the “wise” who “understand” when the book is “unsealed.” Miller’s testimony of how he was led into studying the Bible is a purposeful example by the One who controls all things. Pay attention to Miller’s development, for he is the example of the wise who understand the increase of knowledge, even if they, as Miller, come out from the darkness of error.

Miller Daniel kitabında “götürülüb alınan” şeyin nə olduğunu anlamaq üçün necə araşdırma apardığına birbaşa şahidlik edir. O, cavabını harada tapdığını yalnız müəyyən etmir, həm də axtardığı inci tapdıqda duyduğu həyəcanı dilə gətirir. Apollos Hale Millerin öz yazıları üzərinə bir şərh qeyd edir və aşağıdakı parçada Hale, Millerin necə peyğəmbərlik tələbəsi olduğunu göstərir. 1798-ci ildə açılmış işığın elçisi kimi Miller, Danielin kitab “açıldığı” zaman “anlayan” “müdriklər” adlandırdığı şəxslərin müqəddəs nümunəsidir. Millerin Müqəddəs Kitabı öyrənməyə necə yönəldildiyinə dair şahidliyi, hər şeyi idarə edən Olan tərəfindən verilmiş məqsədli bir nümunədir. Millerin inkişafına diqqət yetirin; çünki o, biliyin artmasını anlayan müdriklərin nümunəsidir, hətta onlar da, Miller kimi, yanlışlığın qaranlığından çıxsalar belə.

> “‘In the month of May, 1816, I was brought under conviction, and O, what horror filled my soul! I forgot to eat. The heavens appeared like brass, and the earth like iron. Thus I continued till October, when God opened my eyes; and O, my soul, what a Saviour I discovered Jesus to be! My sins fell like a burden from my soul: and then how plain the Bible seemed to me! It all spoke of Jesus; he was in every page and every line. O, that was a happy day! I wanted to go right home to heaven; Jesus was all to me, and I thought I could make everybody else see him as I saw him, but I was mistaken.

> “‘1816-cı ilin may ayında mən günahkarlığım barədə məhkumiyyət altına gətirildim və ah, ruhumu nə dəhşət bürümüşdü! Yeməyi belə unutmuşdum. Göylər bürünc kimi, yer isə dəmir kimi görünürdü. Mən bu halda oktyabr ayınadək qaldım; o zaman Allah gözlərimi açdı; və ah, ey ruhum, İsanın necə bir Xilaskar olduğunu kəşf etdim! Günahlarım yük kimi ruhumdan düşdü; sonra Müqəddəs Kitab mənə necə də aydın göründü! Onun hamısı İsa haqqında danışırdı; O, hər səhifədə və hər sətirdə idi. Ah, o necə xoşbəxt bir gün idi! Mən dərhal göydəki evimə getmək istəyirdim; İsa mənim üçün hər şey idi və düşünürdüm ki, Onu mənim gördüyüm kimi başqalarının hamısına da göstərə bilərəm, lakin yanılmışdım.

> “‘During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, “What do you think of this text, and that?” referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. “How long time do you want?” I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood. I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—“Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?”

> “‘Mən deist olduğum on iki il ərzində tapa bildiyim bütün tarixləri oxudum; lakin indi Müqəddəs Kitabı sevirdim. O, İsa haqqında öyrədirdi! Ancaq yenə də Müqəddəs Kitabın mənim üçün qaranlıq qalan xeyli hissəsi var idi. 1818 və ya 1819-cu ildə, məni ziyarətə getdiyim və deist olduğum vaxt məni tanımış, danışığımı eşitmiş bir dostla söhbət edərkən, o, olduqca mənalı bir tərzdə soruşdu: “Bu ayə və o ayə haqqında nə düşünürsən?” — deist olduğum zaman etiraz etdiyim köhnə mətnlərə işarə edərək. Mən onun nə demək istədiyini anladım və cavab verdim: mənə vaxt versən, onların nə demək olduğunu sənə deyəcəyəm. “Nə qədər vaxt istəyirsən?” Bilmirəm, amma sənə deyəcəyəm, — deyə cavab verdim; çünki Allahın başa düşülə bilməyən bir vəhy vermiş olduğuna inana bilmirdim. O zaman Müqəddəs Kitabımı tədqiq etməyə qəti qərar verdim; inanırdım ki, Müqəddəs Ruhun nə demək istədiyini aşkar edə bilərəm. Lakin bu qərarı verən kimi beynimə belə bir fikir gəldi: “Tutaq ki, başa düşə bilmədiyin bir parça tapsan, nə edəcəksən?”’

> “This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, [purchased in 1798] which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Saviour was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could nor understand.”

> “Beləcə Müqəddəs Kitabı öyrənməyin bu üsulu ağlıma gəldi: — Belə ayələrin sözlərini götürəcəyəm, onları Müqəddəs Kitab boyunca izləyəcəyəm və bu yolla onların mənasını aşkar edəcəyəm. Məndə Cruden’s Concordance var idi, [1798-ci ildə satın alınmışdı] və məncə, o, dünyada ən yaxşısıdır; buna görə onu və Müqəddəs Kitabımı götürdüm, masam arxasına oturdum və bir az qəzetlərdən başqa heç nə oxumadım, çünki Müqəddəs Kitabımın nə demək istədiyini bilməyə qəti qərarlı idim. Mən Yaradılışdan başladım və yavaş-yavaş oxumağa davam etdim; başa düşə bilmədiyim bir mətnə çatanda isə, onun nə demək istədiyini öyrənmək üçün Müqəddəs Kitab boyunca axtarış edirdim. Müqəddəs Kitabı bu şəkildə başdan-başa keçdikdən sonra, ah, həqiqət necə də parlaq və izzətli göründü! Sizə təbliğ etdiyim şeyi tapdım. Yeddi vaxtın 1843-cü ildə sona çatdığına əmin oldum. Sonra 2300 günə gəldim; onlar məni eyni nəticəyə gətirdi; lakin Xilaskarın nə vaxt gələcəyini müəyyən etməyi heç düşünmürdüm və buna inana bilmirdim; amma nur mənə o qədər güclə təsir etdi ki, nə edəcəyimi bilmirdim. İndi düşündüm: mən cilovu və yüyəni taxmalıyam; Müqəddəs Kitabdan daha sürətli getməyəcəyəm və ondan geri də qalmayacağam. Müqəddəs Kitab nə öyrədirsə, ona möhkəm sarılacağam. Amma yenə də başa düşə bilmədiyim bəzi mətnlər var idi.”

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘And could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, “take away.” “He shall take away the daily,” “from the time the daily shall be taken away,” etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is “the daily!” Well, now, what does Paul mean by “he who now letteth,” or hindereth? By “the man of sin,” and “the wicked,” Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, “the daily” must mean Paganism.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

> “Onun Müqəddəs Kitabı öyrənməsinin ümumi üsulu barədə bu qədər. Başqa bir halda o, qarşımızdakı mətnin—“gündəlik”in—mənasını necə müəyyənləşdirdiyini izah edərək dedi: “Oxumağa davam etdim,” dedi o, “və bunun Danieldən başqa heç bir yerdə keçdiyi başqa bir hal tapa bilmədim. Sonra onunla əlaqədə duran həmin sözləri götürdüm: ‘götürüb aparmaq.’ ‘O, gündəliyi götürüb aparacaq’, ‘gündəlik götürülüb aparıldığı zamandan etibarən’ və s. Oxumağa davam etdim və elə düşündüm ki, mətndən heç bir işıq tapmayacağam; nəhayət, 2 Saloniklilərə 2:7, 8-ə gəlib çatdım. ‘Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; ancaq indi mane olan, o aradan götürülənə qədər mane olacaq, və o zaman o şər adam aşkar ediləcək’ və s. Və mən həmin mətnə çatanda, ah, həqiqət necə də aydın və möhtəşəm göründü! Budur! məhz bu “gündəlik”dir! İndi isə Paul “indi mane olan” və ya əngəl törədən ilə nəyi nəzərdə tutur? “Günah adamı” və “şər adam” dedikdə Papalıq nəzərdə tutulur. Bəs Papalığın aşkar edilməsinə mane olan nədir? Əlbəttə, bu, bütpərəstlikdir; deməli, “gündəlik” bütpərəstlik mənasını verməlidir.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

The Providential guidance of Miller’s study by both human and Divine is in the record. His old friend pushed him, and the thoughts which came to him were the voice of the angel Gabriel, who Sister White identifies “line upon line” as the angel who repeatedly visited Miller. He identifies the seven times as his first discovery and then identifies the 2,300 as the second witness to the seven times, for they both ended in 1843, (he initially believed). Those two prophecies are his alpha and omega discoveries, and within the prophetic relationship to Miller they identify the mistake that would be corrected by Samuel Snow with the message of the Midnight Cry that initiated the “seventh-month movement.” The movement of the Midnight Cry was the “seventh-month movement” when it left the Exeter camp meeting, for it was identifying the coming of the Lord on the tenth day of the seventh month, which in 1844 fell on October 22.

Millerin araşdırmasına həm bəşəri, həm də İlahi şəkildə göstərilən providensial rəhbərlik qeyddə əks olunmuşdur. Onun köhnə dostu onu sövq etdi və zehninə gələn düşüncələr, Bacı Uaytın “sətir üzərinə sətir” Milleri təkrar-təkrar ziyarət edən mələk kimi müəyyən etdiyi Cəbrayıl mələyinin səsi idi. O, yeddi vaxtı ilk kəşfi kimi müəyyən edir, sonra isə 2,300-ü yeddi vaxta ikinci şahid kimi göstərir, çünki onların hər ikisi 1843-cü ildə başa çatırdı (o, əvvəlcə belə inanırdı). Bu iki peyğəmbərlik onun alfa və omeqa kəşfləridir və Millerlə olan peyğəmbərlik münasibəti daxilində onlar “yeddinci ay hərəkatı”nı başlatmış Gecəyarısı Fəryadı ismarıcı ilə Samuel Snow tərəfindən düzəldiləcək səhvi müəyyən edirlər. Gecəyarısı Fəryadının hərəkatı Exeter düşərgə toplantısından ayrıldığı zaman “yeddinci ay hərəkatı” idi, çünki o, 1844-cü ildə oktyabrın 22-nə düşən yeddinci ayın onuncu günündə Rəbbin gəlişini müəyyən edirdi.

The mistake that produces the empowerment of the second angel is represented by Miller’s initial understanding that the seven times and the 2,300 years concluded together in 1843. In the passage the next doctrine that is discussed is how Miller came to identify Rome as the symbol that establishes the vision. The Adventist history teachers identify that all of William Miller’s prophetic understandings were based upon his identifying two desolating powers. He understood those two desolating powers to be pagan and papal Rome, and he saw those two powers in 2 Thessalonians when he came to understand that the “daily” in the book of Daniel is pagan Rome. Every prophetic model set forth by Miller, who Sister White informs us was repeatedly visited by angels, was based upon his understanding that Rome establishes the vision. Every one!

İkinci mələyin qüvvətləndirilməsini doğuran yanlışlıq, Millerin yeddi vaxtın və 2,300 ilin birlikdə 1843-cü ildə başa çatdığına dair ilkin anlayışı ilə təmsil olunur. Həmin keçiddə müzakirə edilən növbəti təlim, Millerin görüntünü bərqərar edən simvol kimi Romanı necə müəyyən etdiyidir. Adventist tarix müəllimləri göstərirlər ki, William Millerin bütün peyğəmbərlik anlayışları onun iki viran qoyan gücü müəyyən etməsi üzərində qurulmuşdu. O, həmin iki viran qoyan gücü bütpərəst və papalıq Romanı kimi anlayırdı və Daniel kitabındakı “gündəlik”in bütpərəst Roma olduğunu dərk etdikdə, 2 Saloniklilərə məktubunda da bu iki gücü gördü. Bacı Uaytın bizə məlum etdiyi kimi, dəfələrlə mələklər tərəfindən ziyarət edilən Millerin irəli sürdüyü hər bir peyğəmbərlik modeli, Romanın görüntünü bərqərar etdiyi anlayışı üzərində qurulmuşdu. Hər biri!

From December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the Revelation of Jesus Christ. From that point the foundational test had begun, and it reached its conclusion when the first pope from the United States began his reign on May 8, 2025. At that point, the temple test began.

31 dekabr 2023-cü ildən etibarən Yəhuda qəbiləsinin Aslanı İsa Məsihin Vəhyini möhürlərindən açır. Həmin andan etibarən təməl sınaq başlamışdı və o, Amerika Birləşmiş Ştatlarından olan ilk papanın 8 may 2025-ci ildə öz hakimiyyətinə başlaması ilə yekununa çatdı. Həmin anda məbəd sınağı başladı.

We will continue these things in the next article and employ the “250” years as a witness to uphold our identification that the foundational test ended with the current pope.

Bu məsələləri növbəti məqalədə davam etdirəcək və təməl sınağın hazırkı papa ilə sona çatdığına dair identifikasiyamızı təsdiqləmək üçün “250” ili şahid kimi istifadə edəcəyik.

Back to Articles