Article

# Rome Establishes the Vision - Number Ten

Roma Görüntünü Təsis Edir - On Sayı

The Last Controversy: The Book of Joel, the Fall of New York, and the Symbol of Rome in Advent History

Son Münaqişə: Yoel Kitabı, Nyu-Yorkun Süqutu və Advent Tarixində Romanın Simvolu

Author

Jeff Pippenger

Published

August 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The final controversy I wish to bring together with the other historical arguments over the symbol of Rome within Advent history is the book of Joel. That controversy took place after September 11, 2001, and without considering the circumstances of that period a few subtle points might very well be missed. To place those circumstances into context requires a consideration of the Millerite history. On August 11, 1840 the time prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen was fulfilled.

Advent tarixində Roma rəmzi ilə bağlı digər tarixi dəlillərlə birlikdə nəzərdən keçirmək istədiyim son mübahisə Yoel kitabıdır. Həmin mübahisə 11 sentyabr 2001-ci ildən sonra baş verdi və o dövrün şəraitini nəzərə almadan bəzi incə məqamlar çox asanlıqla gözdən qaça bilər. Bu şəraiti öz yerinə qoymaq üçün Millerçi tarixin nəzərdən keçirilməsi tələb olunur. 11 avqust 1840-cı ildə Vəhy kitabının doqquzuncu fəslinin on beşinci ayəsinin zaman peyğəmbərliyi yerinə yetdi.

> And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:15.

> Və dörd mələk azad edildi; onlar bir saat, bir gün, bir ay və bir il üçün hazırlanmışdılar ki, insanların üçdə birini öldürsünlər. Vəhy 9:15.

The verse identifies the “hour, and a day, and a month, and a year,” as equating to three hundred ninety-one years and fifteen days. The four angels represented when Islam rose to power and brought warfare against Rome, beginning on July 27, 1449. The starting point was determined by employing the ending point of another time prophecy of one hundred and fifty years. The first time prophecy of one hundred and fifty years was set forth in the history of the first woe, which is also the fifth trumpet of Revelation chapter nine. When the one-hundred-and-fifty-year prophecy concluded on July 27, 1449, the time prophecy we are now considering began, and three hundred and ninety-one years and fifteen days later the prophecy ended on August 11, 1840.

Ayə “bir saat, bir gün, bir ay və bir il” ifadəsinin üç yüz doxsan bir il və on beş günə bərabər olduğunu müəyyən edir. Dörd mələk İslamın hakimiyyətə yüksələrək Romaya qarşı müharibə aparmağa başladığı zamanı təmsil edirdi; bu, 27 iyul 1449-cu ildə başlamışdı. Başlanğıc nöqtəsi yüz əlli illik başqa bir zaman peyğəmbərliyinin son nöqtəsindən istifadə edilməklə müəyyən olunmuşdu. Yüz əlli illik ilk zaman peyğəmbərliyi birinci vayın tarixində, yəni Vəhy kitabının doqquzuncu fəslindəki beşinci şeypurda bəyan edilmişdi. Yüz əlli illik peyğəmbərlik 27 iyul 1449-cu ildə başa çatdıqda, indi nəzərdən keçirdiyimiz zaman peyğəmbərliyi başladı və üç yüz doxsan bir il on beş gün sonra bu peyğəmbərlik 11 avqust 1840-cı ildə sona yetdi.

William Miller had understood the powers of Revelation nine to represent Islam, and prior to the date of August 11, 1840, a Millerite named Josiah Litch set forth a prediction based upon the prophecy identifying that in 1840, the Ottoman Supremacy would cease. Ten days before August 11, 1840, Litch fine-tuned and updated his prediction to identify not simply the year the prophecy would be fulfilled, but the very year, day and month. Sister White comments on the effect of Litch’s prediction upon the religious world of the Millerites when the event was fulfilled.

Uilyam Miller Vəhy kitabının doqquzuncu fəslindəki qüvvələrin İslamı təmsil etdiyini anlamışdı və 11 avqust 1840-cı il tarixindən əvvəl, Miller hərəkatına mənsub Yoşiya Liç peyğəmbərliyə əsaslanan belə bir proqnoz irəli sürdü ki, 1840-cı ildə Osmanlı hökmranlığı sona çatacaq. 11 avqust 1840-cı ildən on gün əvvəl Liç öz proqnozunu daha da dəqiqləşdirib yenilədi və bununla peyğəmbərliyin yalnız hansı ildə yerinə yetəcəyini deyil, məhz ili, günü və ayı da müəyyən etdi. Bacı Uayt hadisə yerinə yetdiyi zaman Liçin bu proqnozunun Millerçilərin dini dünyası üzərindəki təsiri barədə fikir bildirir.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “1840-cı ildə peyğəmbərliyin daha bir diqqətəlayiq yerinə yetməsi geniş maraq doğurdu. Bundan iki il əvvəl, ikinci gəlişi təbliğ edən aparıcı vaizlərdən biri olan Josiah Litch, Vəhy 9-un bir şərhini nəşr edərək Osmanlı imperiyasının süqutunu qabaqcadan bildirmişdi. Onun hesablamalarına görə, bu qüvvə 1840-cı il avqustun 11-də devrilməli idi, o zaman ki, Konstantinopoldakı Osmanlı hakimiyyətinin qırılacağı gözlənilə bilər. Və mən inanıram ki, məhz belə olduğu görünəcəkdir.”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “Məhz göstərilmiş vaxtda Türkiyə öz səfirləri vasitəsilə Avropanın müttəfiq dövlətlərinin himayəsini qəbul etdi və beləliklə özünü xristian millətlərinin nəzarəti altına qoydu. Bu hadisə qabaqcadan deyilmiş xəbəri tam dəqiqliklə yerinə yetirdi. Bu məlum olduqda, çoxlu sayda insanlar Miller və onun əməkdaşları tərəfindən qəbul edilmiş peyğəmbərlik yozumu prinsiplərinin doğruluğuna əmin oldular və advent hərəkatına heyrətamiz bir təkan verildi. Təhsilli və mövqeli adamlar həm onun baxışlarını təbliğ etməkdə, həm də nəşr etməkdə Millerə qoşuldular və 1840-cı ildən 1844-cü ilə qədər iş sürətlə genişləndi.” The Great Controversy, 334, 335.

Her endorsement of this event has through the years been attacked repeatedly through a variety of ways by Laodicean Seventh-day Adventists. As with the seven times and “the daily”, to attack this truth is to reject the foundations as represented upon the two sacred tables, and also the authority of the Spirit of Prophecy. The reason Satan has worked to destroy confidence in this history is multifaceted.

Onun bu hadisəni təsdiqləməsi illər boyu Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventistləri tərəfindən müxtəlif yollarla təkrar-təkrar hücuma məruz qalmışdır. Yeddi dəfə və “gündəlik” məsələsində olduğu kimi, bu həqiqətə hücum etmək iki müqəddəs lövhə üzərində təmsil olunan təməlləri, həmçinin Peyğəmbərlik Ruhunun nüfuzunu rədd etmək deməkdir. Şeytanın bu tarixə olan etimadı məhv etmək üçün çalışmasının səbəbi çoxcəhətlidir.

Litch’s prediction employed “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller.” Miller was given insight to the element of prophetic time, and any who doubt that Miller’s message was based upon prophetic time, only needs to review the 1843 and 1850 pioneer charts to confirm that this was true. Before August 11, 1840, those opposing Miller’s prediction of the return of Christ would argue that prophetic time could not be employed to understand when Christ would return. They often used the Bible’s statement about not knowing the day nor hour, to resist his message and work.

Litchin proqnozu “Miller tərəfindən qəbul edilmiş peyğəmbərlik təfsiri prinsipləri”ndən istifadə edirdi. Millerə peyğəmbərlik zamanına dair anlayış verilmişdi və Millerin xəbərinin peyğəmbərlik zamanına əsaslandığına şübhə edən hər kəs bunun doğru olduğunu təsdiqləmək üçün sadəcə 1843 və 1850-ci illərin pioner cədvəllərinə nəzər salmalıdır. 11 avqust 1840-cı ildən əvvəl, Məsihin qayıdışı barədə Millerin proqnozuna qarşı çıxanlar iddia edirdilər ki, Məsihin nə vaxt qayıdacağını anlamaq üçün peyğəmbərlik zamanından istifadə edilə bilməz. Onlar çox vaxt onun xəbərinə və fəaliyyətinə qarşı çıxmaq üçün Müqəddəs Kitabın günün də, saatın da bilinmədiyi barədə bəyanatına istinad edirdilər.

> But of that day and hour knoweth no man, no, not the angels of heaven, but my Father only. But as the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, And knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be. Then shall two be in the field; the one shall be taken, and the other left. Matthew 24:36–40.

> Lakin o gün və saatı heç kəs bilmir; nə göylərin mələkləri, nə də Oğul, yalnız Atam bilir. Nuhun günləri necə idisə, İnsan Oğlunun gəlişi də elə olacaq. Çünki tufandan əvvəlki günlərdə insanlar Nuh gəmiyə girən günə qədər yeyib-içir, evlənir və ərə verirdilər. Və tufan gəlib onların hamısını aparıncaya qədər anlamadılar; İnsan Oğlunun gəlişi də belə olacaq. O zaman tarlada iki nəfər olacaq; biri götürüləcək, o biri isə buraxılacaq. Matta 24:36–40.

In spite of this passage the Millerites found too much biblical evidence to support their predictions and carried on and operated upon a principle later identified by Sister White.

Bu parçaya baxmayaraq, Millerçilər öz öncədən xəbər verdiklərini dəstəkləmək üçün həddindən artıq çox Müqəddəs Kitab dəlili tapdılar və sonralar Bacı Uayt tərəfindən müəyyən edilən bir prinsip əsasında fəaliyyət göstərməyə davam etdilər.

> “‘No man knoweth the day nor the hour’ was the argument most often brought forward by rejecters of the advent faith. The scripture is: ‘Of that day and hour knoweth no man, no not the angels of heaven, but My Father only.’ Matthew 24:36. A clear and harmonious explanation of this text was given by those who were looking for the Lord, and the wrong use made of it by their opponents was clearly shown. The words were spoken by Christ in that memorable conversation with His disciples upon Olivet after He had for the last time departed from the temple. The disciples had asked the question: ‘What shall be the sign of Thy coming, and of the end of the world?’ Jesus gave them signs, and said: ‘When ye shall see all these things, know that it is near, even at the doors.’ Verses 3, 33. One saying of the Saviour must not be made to destroy another. Though no man knoweth the day nor the hour of His coming, we are instructed and required to know when it is near. We are further taught that to disregard His warning, and refuse or neglect to know when His advent is near, will be as fatal for us as it was for those who lived in the days of Noah not to know when the flood was coming. And the parable in the same chapter, contrasting the faithful and the unfaithful servant, and giving the doom of him who said in his heart, ‘My Lord delayeth His coming,’ shows in what light Christ will regard and reward those whom He finds watching, and teaching His coming, and those denying it. ‘Watch therefore,’ He says. ‘Blessed is that servant, whom his Lord when He cometh shall find so doing.’ Verses 42, 46. ‘If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:3.” The Great Controversy, 370.

> “‘Heç kəs günü də, saatı da bilmir’ advent imanını rədd edənlərin ən çox irəli sürdükləri dəlil idi. Müqəddəs Yazıda deyilir: ‘O günü və saatı heç kəs bilmir, nə göylərin mələkləri, nə də Oğul, ancaq Atam bilir.’ Matta 24:36. Bu mətnin aydın və ahəngdar izahı Rəbbi gözləyənlər tərəfindən verilmişdi və onların əleyhdarlarının ondan necə yanlış istifadə etdikləri açıq şəkildə göstərilmişdi. Bu sözlər Məsih tərəfindən, məbəddən son dəfə ayrıldıqdan sonra Zeytun dağında şagirdləri ilə etdiyi o yaddaqalan söhbətdə deyilmişdi. Şagirdlər belə soruşmuşdular: ‘Sənin gəlişinin və dünyanın sonunun əlaməti nə olacaq?’ İsa onlara əlamətləri verdi və dedi: ‘Bütün bunları gördüyünüz zaman bilin ki, yaxındır, qapılardadır.’ Ayələr 3, 33. Xilaskarın bir sözü digərini qüvvədən salmaq üçün işlədilməməlidir. Onun gəlişinin günü və saatını heç kəs bilməsə də, bizə onun nə vaxt yaxın olduğunu bilmək öyrədilir və bu bizdən tələb olunur. Bizə daha artıq öyrədilir ki, Onun xəbərdarlığına məhəl qoymamaq və Onun gəlişinin nə vaxt yaxın olduğunu bilməyi rədd etmək və ya buna laqeyd qalmaq, Nuhun günlərində yaşayanların tufanın nə vaxt gələcəyini bilməmələrinin onlar üçün necə məhvedici olmuşdusa, bizim üçün də elə məhvedici olacaq. Həmin fəsildəki, sədaqətli və sədaqətsiz qulu qarşılaşdıran, ürəyində ‘Ağamın gəlişi gecikir’ deyən kəsin aqibətini bildirən məsəl də göstərir ki, Məsih oyaq qaldığını və Onun gəlişini təbliğ etdiyini gördüyü şəxslərə, habelə bunu inkar edənlərə necə baxacaq və necə qarşılıq verəcək. ‘Buna görə də oyaq olun,’ O deyir. ‘Nə bəxtiyardır o qul ki, ağası gəldikdə onu belə edən görsün.’ Ayələr 42, 46. ‘Əgər oyaq olmasan, mən sənin üzərinə oğru kimi gələcəyəm və sənin üzərinə hansı saatda gələcəyimi bilməyəcəksən.’ Vəhy 3:3.” Böyük Mübarizə, 370.

When Litch’s prediction was fulfilled men “of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” Miller’s message was empowered when his rules of prophetic interpretation were confirmed as valid rules. In response to the fulfillment of the time prophecy, not only was Miller’s rule's confirmed, and many then joined the Millerite movement, but just as prophetically significant was that it was the primary rule of Miller’s rules that had been confirmed. Also, the fact that the confirmation was accomplished by the application of a prophecy of the second of three woes, which are also the fifth, sixth and seventh trumpet.

Litchin öncədən söylədiyi hadisə həyata keçdikdə, “elm və mövqe sahibi olan adamlar, həm təbliğdə, həm də onun baxışlarının nəşrində Millerlə birləşdilər və 1840-cı ildən 1844-cü ilə qədər bu iş sürətlə yayıldı.” Millerin xəbəri, onun peyğəmbərlikləri şərh etmə qaydalarının etibarlı qaydalar olduğu təsdiq olunanda qüvvətləndirildi. Zaman peyğəmbərliyinin yerinə yetməsinə cavab olaraq, yalnız Millerin qaydaları təsdiq olunmadı və bundan sonra bir çoxları Millerçi hərəkata qoşulmadı, həm də peyğəmbərlik baxımından eyni dərəcədə əhəmiyyətli olan bu idi ki, təsdiqlənmiş olan, Millerin qaydalarının əsas qaydası idi. Həmçinin, bu təsdiqin üç vaydan ikincisinə aid olan, eyni zamanda beşinci, altıncı və yeddinci şeypur olan bir peyğəmbərliyin tətbiqi ilə həyata keçirilməsi faktı da.

The empowerment of Miller’s message became one of the most significant waymarks of the Millerite reform movement. It had been typified by Jesus’ baptism. It marked that the final testing process of the former covenant people (the Protestants) had begun. It became the focus of Satan’s attack against the overall Millerite movement and message.

Millerin xəbərinin qüvvətləndirilməsi Millerçi islahat hərəkatının ən mühüm nişanələrindən birinə çevrildi. Bu, İsanın vəftizi ilə əvvəlcədən tipləşdirilmişdi. Bu, əvvəlki əhd xalqının (protestantların) son sınaq prosesinin başlandığını göstərirdi. Bu, bütövlükdə Millerçi hərəkat və xəbərə qarşı Şeytanın hücumunun mərkəzinə çevrildi.

> “Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> “Allahın xalqının keçmişdəki yolçuluqlarının böyük tarixinə dair şübhə yaratmaq üçün Şeytanın zehində oyada biləcəyi hər hansı sual onun şeytani əzəmətini məmnun edər və Allaha qarşı təhqirdir. Rəbbin qüdrət və böyük izzətlə dünyamıza tezliklə gələcəyi xəbəri həqiqətdir və 1840-cı ildə onun elan edilməsində bir çox səslər ucaldıldı.” Manuscript Releases, cild 9, 134.

On September 11, 2001 the third woe arrived into prophetic history. The event confirmed the primary rule of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel that began in 1989. The first truth opened up to the messenger of that reform movement was opened up in 1989, and it was not the last six verses of Daniel eleven. It was the truth that all the reform movements run parallel to each other and are to be brought together line upon line in order to identify the characteristics of the movement of the one hundred and forty-four thousand which is the movement of the third angel. The first public presentation I ever gave was at a camp meeting in 1994, or perhaps 1995. The presentation was not on the last six verses of Daniel eleven, it was on the reform lines running parallel to each other.

11 sentyabr 2001-ci ildə üçüncü vay peyğəmbərlik tarixinə daxil oldu. Bu hadisə 1989-cu ildə başlamış üçüncü mələyin hərəkatının qəbul etdiyi peyğəmbərlik təfsirinin əsas qaydasını təsdiqlədi. Həmin islahat hərəkatının elçisinə açılan ilk həqiqət 1989-cu ildə açıldı və bu, Daniel on birin son altı ayəsi deyildi. Bu, bütün islahat hərəkatlarının bir-birinə paralel getdiyi və üçüncü mələyin hərəkatı olan yüz qırx dörd minin hərəkatının xüsusiyyətlərini müəyyən etmək üçün sətir üzərinə sətir bir araya gətirilməli olduğu həqiqəti idi. Mənim verdiyim ilk ictimai təqdimat 1994-cü ildə, yaxud bəlkə də 1995-ci ildə bir düşərgə toplantısında oldu. Təqdimat Daniel on birin son altı ayəsi haqqında deyildi; bir-birinə paralel gedən islahat xətləri haqqında idi.

When the prophecy of Islam of the third woe was fulfilled on September 11, 2001, it paralleled August 11, 1840. In 1840 a prophecy of the first and second woes confirmed the message of the Millerites, and on September 11, 2001 a prophecy of the third woe confirmed the message of Future for America. The recognition of that fact brought a multitude into the movement, where it had previously been primarily one individual. The message of the movement and the messenger then became under attack, just as the history of 1840 had become the focus of satanic attack through the decades that followed.

Üçüncü vayın İslamla bağlı peyğəmbərliyi 11 sentyabr 2001-ci ildə yerinə yetəndə, bu, 11 avqust 1840-a paralel idi. 1840-cı ildə birinci və ikinci vayların peyğəmbərliyi Millerçilərin xəbərini təsdiqlədi, 11 sentyabr 2001-ci ildə isə üçüncü vayın peyğəmbərliyi Future for America-nın xəbərini təsdiqlədi. Bu həqiqətin dərk olunması çoxlarını bu hərəkata gətirdi; halbuki bundan əvvəl bu, əsasən bir nəfərin üzərində dayanırdı. Bundan sonra hərəkatın xəbəri və xəbərçi hücuma məruz qaldı; necə ki, 1840-cı ilin tarixi də ondan sonrakı onilliklər boyunca şeytani hücumun mərkəzinə çevrilmişdi.

Those who joined the movement of Future for America adopted the rules of prophetic interpretation assembled by the messenger of that history. One of those rules, perhaps the most significant of those rules was and is a triple application of prophecy. The messenger had come to understand that certain prophetic truths were illustrated upon three specific fulfillments. Believing that the Millerite history was repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand it was seen that August 11, 1840 typified September 11, 2001, and that the other sacred reform lines also possessed that very same waymark.

Future for America hərəkatına qoşulanlar həmin tarixin elçisi tərəfindən bir araya gətirilmiş peyğəmbərlik təfsiri qaydalarını qəbul etdilər. Həmin qaydalardan biri, bəlkə də onların ən mühümü, peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi idi və elədir. Elçi müəyyən peyğəmbərlik həqiqətlərinin üç konkret yerinə yetmə üzərində təsvir olunduğunu anlamağa gəlmişdi. Millerçi tarixin yüz qırx dörd minin tarixində təkrarlanmasına inanılaraq, 11 avqust 1840-cı ilin 11 sentyabr 2001-ci ilə tipoloji işarə etdiyi, habelə digər müqəddəs islahat xətlərinin də məhz həmin eyni nişangaha malik olduğu görüldü.

The evidence of the repetition of every sacred reform line in the line of the third angel was then opened up by the Lion of the tribe of Judah. It was seen that just as the Millerite history fulfilled the parable of the ten virgins to the very letter, so too did the history of Future for America.

Müqəddəs islahatın hər bir xəttinin təkrarının üçüncü mələyin xəttində mövcud olduğuna dair dəlil o zaman Yəhuda qəbiləsinin Aslanı tərəfindən açıldı. Görüldü ki, necə ki Millerçi tarix on qız məsəlinin hərfi mənada tam yerinə yetməsi olmuşdu, eləcə də Future for America tarixi də belə idi.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Mənə tez-tez on bakirə haqqında məsələ xatırladılır; onlardan beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsələ hərfi mənada yerinə yetirilmişdir və yerinə yetiriləcəkdir, çünki o, məhz bu zaman üçün xüsusi tətbiqə malikdir və üçüncü mələyin xəbəri kimi, yerinə yetirilmişdir və zamanın sonuna qədər indiki həqiqət olaraq qalmaqda davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

The seven thunders of Revelation ten were recognized to identify that the experience of the Millerites from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law.

Vəhy onuncu fəsildəki yeddi göy gurultusu, Millerçilərin 11 avqust 1840-dan 22 oktyabr 1844-ə qədər olan təcrübəsini, habelə 11 sentyabr 2001 tarixindən tezliklə gələcək bazar qanununadək olan tarixi müəyyən etmək üçün tanındı.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . . .

> Yəhyaya verilən və yeddi gurultuda ifadə olunan xüsusi işıq birinci və ikinci mələklərin xəbərləri altında baş verəcək hadisələrin təsviri idi....

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Bu yeddi gurultu öz səslərini çıxardıqdan sonra, kiçik kitab barəsində Danielə olduğu kimi, Yəhyaya da belə bir əmr verilir: «Yeddi gurultunun söylədiklərini möhürlə.» Bunlar öz sırası ilə açıqlanacaq gələcək hadisələrə aiddir.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, 971.

It was recognized that Sister White directly said that the movement of the third angel runs parallel with the movement of the first and second angels.

Aydın oldu ki, Bacı Vayt birbaşa bildirmişdir ki, üçünci məlləyin hərəkəti birinci və ikinci məlləklərin hərəkəti ilə paralel gedir.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “Allah Vəhy 14-dəki xəbərlərə peyğəmbərlik silsiləsində öz yerlərini vermişdir və onların işi bu yer üzünün tarixinin sonunadək dayanmalı deyildir. Birinci və ikinci mələyin xəbərləri bu zaman üçün hələ də həqiqətdir və onlardan sonra gələn bu xəbərlə paralel surətdə irəliləməlidir. Üçüncü mələk öz xəbərdarlığını uca səslə bəyan edir. Yəhya dedi: ‘Bundan sonra mən göydən enən, böyük hakimiyyətə malik başqa bir mələk gördüm və yer onun izzəti ilə nurlandı.’ Bu nurlanma içində hər üç xəbərin nurı birləşir.” The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels runs parallel with the movement of the third angel. The prophecy that empowered the movement of the first and second angel, was empowered by a fulfillment of a time prophecy of the first and second woe, and the empowerment of the movement of the third angel was empowered by a fulfillment of a prophecy of the third woe.

Birinci və ikinci mələklərin hərəkatı üçüncü mələyin hərəkatı ilə paralel gedir. Birinci və ikinci mələyin hərəkatına qüvvə verən peyğəmbərlik, birinci və ikinci vayın vaxt peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi ilə qüvvətləndirildi; üçüncü mələyin hərəkatına qüvvə verilməsi isə üçüncü vay haqqında peyğəmbərliyin yerinə yetməsi ilə qüvvətləndirildi.

As with August 11, 1840, when the message of Future for America was confirmed “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted” by Future for America, and “a wonderful impetus was given to the advent movement.” “Men of learning and position united” with Future for America, “both in preaching and in publishing” the prophetic message of Future for America. The specific rule of Future for America which clearly confirmed September 11, 2001 as a fulfillment of prophecy was a “triple application of prophecy.”

1840-cı il avqustun 11-də olduğu kimi, Future for America-nın xəbəri təsdiqlənəndə, Future for America tərəfindən qəbul edilən “peyğəmbərlik təfsiri prinsiplərinin düzgünlüyünə çoxluqlar əmin oldular” və “advent hərəkatına heyrətamiz bir təkan verildi.” “Elmli və mövqeli adamlar” Future for America ilə “həm təbliğdə, həm də nəşrdə” Future for America-nın peyğəmbərlik xəbərinə qoşuldular. Future for America-nın 2001-ci il sentyabrın 11-ni peyğəmbərliyin yerinə yetməsi kimi aydın surətdə təsdiq edən konkret qaydası “peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi” idi.

When we accept the foundational view of Islam of the first and second woes, as represented on both sacred charts, in conjunction with the written testimony of those who taught the message, we recognize specific prophetic characteristics associated with the first woe, and the second woe. The Bible repeatedly teaches, in a variety of ways, that truth is established upon the testimony of two. The prophetic characteristics of the first woe, combined with the prophetic characteristics of the second woe, establishes the prophetic characteristics of the third woe. The triple application of Islam is so specific in identifying the arrival of the third woe on September 11, 2001, that it is impossible not to see, though most choose to close their eyes to the evidence.

Hər iki müqəddəs cədvəldə təqdim edildiyi kimi, birinci və ikinci vaylara dair İslamın əsas baxışını, bu xəbəri öyrədənlərin yazılı şahidliyi ilə birlikdə qəbul etdikdə, biz birinci vay və ikinci vay ilə əlaqəli müəyyən peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini tanıyırıq. Müqəddəs Kitab həqiqətin iki şahidliyin əsasında təsbit olunduğunu təkrar-təkrar, müxtəlif yollarla öyrədir. Birinci vayın peyğəmbərlik xüsusiyyətləri, ikinci vayın peyğəmbərlik xüsusiyyətləri ilə birləşərək, üçüncü vayın peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini təsbit edir. İslamın üçqat tətbiqi 11 sentyabr 2001-ci ildə üçüncü vayın gəlişini müəyyənləşdirməkdə o qədər dəqiqdir ki, bunu görməmək mümkün deyildir, baxmayaraq ki, çoxları dəlillərə gözlərini yummağı seçir.

The triple application of prophecy firmly established that the third woe arrived on September 11, 2001. It was then seen that the rule had been directly associated with the second angel’s message, which in the time of the Millerites and also in the time of the one hundred and forty-four thousand is the period when the Holy Spirit is poured out. Both histories are a fulfillment of the parable of the ten virgins, and in the parable the message of the Midnight Cry is where the distinction between the wise and foolish is manifested, and it is where the message of the second angel is empowered.

Peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi üçüncü vayın 11 sentyabr 2001-ci ildə gəlib çatdığını qəti surətdə təsbit etdi. O zaman aydın oldu ki, bu qayda birbaşa ikinci mələyin xəbəri ilə əlaqələndirilmişdir; bu isə həm Millerçilərin dövründə, həm də yüz qırx dörd minin dövründə Müqəddəs Ruhun töküldüyü dövrdür. Hər iki tarix on bakirə məsələsinin yerinə yetməsidir və məsəldə Müdriklərlə ağılsızlar arasındakı fərqin aşkara çıxdığı yer Gecəyarısı Hayqırtısı xəbəridir; həm də ikinci mələyin xəbərinin qüvvətləndirildiyi yer məhz budur.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> “İkinci mələyin xəbərinin sonuna yaxın mən gördüm ki, göydən gələn böyük bir işıq Allahın xalqının üzərinə saçılırdı. Bu işığın şüaları günəş kimi parlaq görünürdü. Və mən mələklərin səslərini eşitdim; onlar nida edirdilər: “Budur, Bəy gəlir; Ona görüşə çıxın!””

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “Bu, ikinci mələyin xəbərinə güc verməli olan gecəyarısı nida idi. Mələklər ruhdan düşmüş müqəddəsləri oyatmaq və onları qarşılarında duran böyük işə hazırlamaq üçün göydən göndərildilər. Bu xəbəri ilk qəbul edənlər ən istedadlı adamlar olmadılar. Mələklər təvazökar, sədaqətli olanların yanına göndərildi və onları bu nidanı yüksəltməyə sövq etdi: ‘Budur, Bəy gəlir; Onu qarşılamağa çıxın!’” Early Writings, 238.

In the history of the first and second angels, the outpouring of the Holy Spirit is accomplished by the Midnight Cry joining the second angels’ message. This is repeated in the history of the third angel.

Birinci və ikinci mələklərin tarixində Müqəddəs Ruhun tökülməsi Gecəyarısı Fəryadının ikinci mələklərin ismarıcına qoşulması ilə həyata keçirilir. Bu, üçüncü mələyin tarixində təkrarlanır.

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 195.

> “Mələklər göydən gələn qüdrətli mələyə kömək etmək üçün göndərilmişdilər və mən hər yerdən gəlirmiş kimi səslənən səslər eşitdim: Ey xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız; çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini xatırlamışdır. Bu xəbərdarlıq mənə üçüncü xəbərə əlavə kimi göründü və 1844-cü ildə gecəyarısı hayqırtısının ikinci mələyin xəbərinə qoşulduğu kimi, buna da qoşuldu. Allahın izzəti səbirli, gözləyən müqəddəslərin üzərinə endi və onlar qorxmadan son ciddi xəbərdarlığı verdilər, Babilin süqutunu elan etdilər və Allahın xalqını ondan çıxmağa çağırdılar ki, onun dəhşətli aqibətindən xilas olsunlar.” Spiritual Gifts, cild 1, 195.

In terms of a triple application of prophecy, the second angel’s message represents a triple application of prophecy, for the message in either history is Babylon twice fallen.

Peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi baxımından, ikinci mələyin xəbəri peyğəmbərliyin üçqat tətbiqini təmsil edir, çünki hər iki tarixdə bu xəbər ondan ibarətdir ki, Babil iki dəfə yıxılmışdır.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> Bundan sonra başqa bir mələk gəldi və dedi: “Böyük şəhər Babil yıxıldı, yıxıldı; çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirtmişdir.” Vəhy 14:8.

The mighty angel of Revelation ten descended with the fulfillment of a prophecy of the first and second woe on August 11, 1840, and in so doing it typified the descent of the mighty angel of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001. That angel who lightens the earth with His glory then made a proclamation.

Vəhy kitabının onuncu fəslindəki qüdrətli mələk 11 avqust 1840-cı ildə birinci və ikinci vay haqqında peyğəmbərliyin yerinə yetməsi ilə endi və bununla o, 11 sentyabr 2001-ci ildə Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələyin enişini timsalən göstərdi. O mələk ki, Öz izzəti ilə yer üzünü nurlandırır, sonra bir bəyanat verdi.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> O, qüdrətli bir səslə ucadan fəryad edib dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və şeytanların məskəni, hər murdar ruhun sığınacağı, hər murdar və iyrənc quşun qəfəsi oldu. Vəhy 18:2.

The message of the second angel of chapter fourteen, and of the mighty angel of chapter eighteen is identifying that Babylon has twice fallen, and the message is identifying Babylon of the last days. It identifies Babylon of the last days, for the two times Babylon previously fell in the time of Nimrod, and in the time of Nebuchadnezzar unto Belshazzar establishes the prophetic characteristics of the fall of the whore of Revelation seventeen who has written on her forehead, “Babylon the Great.” To identify that fall of Babylon in the last days requires the two witnesses of the two previous falls of Babylon, for the message of the last days is Babylon is fallen, is fallen. When the mighty angel descended when the great buildings of New York City were brought down by a touch of God, by His proclamation He identifies the rule of a triple application of prophecy. The triple application of prophecy that established September 11, 2001 as a fulfillment of God’s prophetic Word was the triple application of the three woes.

On dördüncü fəslin ikinci mələyinin və on səkkizinci fəslin qüdrətli mələyinin xəbəri Babildən iki dəfə süqut etmiş kimi bəhs edir və bu xəbər axır günlərin Babilini müəyyənləşdirir. O, axır günlərin Babilini müəyyənləşdirir, çünki Babilin bundan əvvəl iki dəfə — Nimrodun dövründə və Navuxodonosordan Belşassara qədər olan dövrdə — süqut etmiş olması, alnında “Böyük Babil” yazılmış olan Vəhy on yeddidəki fahişənin süqutunun peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini təsbit edir. Axır günlərdə Babildən olan həmin süqutu müəyyənləşdirmək üçün Babilin əvvəlki iki süqutunun iki şahidi tələb olunur, çünki axır günlərin xəbəri budur: Babil süqut etdi, süqut etdi. Qüdrətli mələk nazil olduqda, Allahın bir toxunuşu ilə Nyu-York şəhərinin böyük binaları yerlə-yeksan edildiyi zaman, O, Öz bəyanı ilə peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi qaydasını müəyyənləşdirir. 11 sentyabr 2001-ci ili Allahın peyğəmbərlik Kəlamının bir yerinə yetməsi kimi təsbit edən peyğəmbərliyin həmin üçqat tətbiqi, üç vayın üçqat tətbiqi idi.

At that fulfillment many joined the movement of Future for America, and they were convinced of the principles of prophetic interpretation that had been employed by Future for America. August 11, 1840 repeated, and in so doing the repetition did not confirm the primary rule of Miller, that being that a day represents a year in Bible prophecy, for the primary rule of Future for America was that the Millerite history of the first and second angels’ messages is repeated in the history of the movement of the third angel.

Həmin yerinə yetmədə çoxları Future for America hərəkatına qoşuldu və onlar Future for America tərəfindən tətbiq edilmiş peyğəmbərlik təfsiri prinsiplərinə əmin oldular. 11 avqust 1840 təkrar olundu və bununla bu təkrar Millerin əsas qaydasını—yəni Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində bir günün bir ili təmsil etdiyini—təsdiq etmədi; çünki Future for America-nın əsas qaydası bu idi ki, birinci və ikinci mələklərin xəbərlərinə dair Millerçi tarix üçüncü mələyin hərəkatının tarixində təkrar olunur.

It seems self-evident that if the year 1840 became a specific attack of his satanic majesty, as Sister White identifies Satan, then the history of September 11, 2001 would also be subject to a similar attack. Thus, we find conspiracy theories identifying the role of the globalist, or the Jesuits, or the CIA, or the Bushes or some combination of those powers. Those theories, though containing some elements of truth are designed to refute the idea that it was a touch from God that brought down the great buildings of New York City, thus marking the arrival of the third woe into the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand.

Aydın görünür ki, əgər 1840-cı il Şeytanı Bacı Uaytın adlandırdığı kimi onun şeytani əzəmətinin xüsusi bir hücumuna çevrildisə, onda 11 sentyabr 2001-ci il tarixi də oxşar bir hücuma məruz qalacaqdı. Beləliklə, biz qlobalistin, yaxud yezuitlərin, yaxud CIA-nın, yaxud Buşların, yaxud da həmin qüvvələrin hansısa birləşməsinin rolunu müəyyənləşdirən sui-qəsd nəzəriyyələrinə rast gəlirik. Həmin nəzəriyyələr, müəyyən həqiqət ünsürlərini ehtiva etsələr də, Nyu-York şəhərinin böyük binalarını yerlə-yeksan edən şeyin Allahdan gələn bir toxunuş olduğu fikrini təkzib etmək üçün qurulmuşdur; bununla da üçüncü vay yüz qırx dörd minlərin hərəkatı tarixində öz gəlişini qeyd etmişdir.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “İndi belə bir söz yayılır ki, guya mən Nyu-Yorkun gelgit dalğası ilə süpürülüb aparılacağını bəyan etmişəm? Mən bunu heç vaxt deməmişəm. Mən demişəm ki, orada mərtəbə-mərtəbə ucalan böyük binalara baxarkən, belə söyləmişəm: ‘Rəbb yeri dəhşətli surətdə sarsıtmaq üçün qalxdığı zaman necə də qorxunc səhnələr baş verəcək! O zaman Vəhy 18:1–3 ayələrinin sözləri yerinə yetəcək.’ Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin bütövlükdə özü yer üzünə gəlməkdə olan şeylər barədə bir xəbərdarlıqdır. Lakin Nyu-Yorkun başına gələcək şeylər barəsində, xüsusilə, mənə verilmiş heç bir nur yoxdur; yalnız bunu bilirəm ki, bir gün oradakı böyük binalar Allahın qüdrətinin döndərib alt-üst etməsi ilə yıxılacaq. Mənə verilən nura görə bilirəm ki, dünyada məhvetmə vardır. Rəbbdən gələn bir söz, Onun qüdrətli gücünün bir toxunuşu, və bu nəhəng tikililər uçacaq. Elə səhnələr baş verəcək ki, onların dəhşətini təsəvvür edə bilmərik.” Review and Herald, 5 iyul 1906.

The conspiracy theories, whether containing no truth or partial truths all undermine the truth that it was God’s providential activity that brought about the events of that date. Those various conspiracy theories are Satan’s attack from the outside of the movement against the truth, but he also worked to undermine the truth from within the movement. One of those internal attacks is based upon a rejection of Rome as the subject of the book of Joel.

Həqiqət ehtiva etməsindən asılı olmayaraq, yaxud qismən həqiqətlər daşısa da, sui-qəsd nəzəriyyələrinin hamısı həmin tarixdə baş vermiş hadisələri meydana gətirənin Allahın ilahi inayətlə yönəltdiyi fəaliyyəti olduğu həqiqətini sarsıdır. Bu müxtəlif sui-qəsd nəzəriyyələri həqiqətə qarşı hərəkatın xaricindən Şeytanın hücumudur, lakin o, həqiqəti hərəkatın daxilindən də sarsıtmaq üçün fəaliyyət göstərdi. Həmin daxili hücumlardan biri, Yoel kitabının mövzusu kimi Romanın rədd edilməsinə əsaslanır.

We will consider that controversy in the next article.

Növbəti məqalədə həmin mübahisəni nəzərdən keçirəcəyik.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion. Joel 1:1–6.

> Pethuellin oğlu Yoelə gələn Rəbbin sözü. Bunu eşidin, ey qocalar, və qulaq asın, ey ölkənin bütün sakinləri. Bu sizin günlərinizdə, yaxud atalarınızın günlərində olubmu? Bunu övladlarınıza danışın, övladlarınız da öz övladlarına danışsın, onların övladları da başqa bir nəslə. Çəyirtkənin qoyub getdiyini çəyirtkə sürüsü yedi; çəyirtkə sürüsünün qoyub getdiyini tırtıl yedi; tırtılın qoyub getdiyini isə digər tırtıl yedi. Ayılın, ey sərxoşlar, və ağlayın; fəryad edin, ey bütün şərab içənlər, təzə şəraba görə; çünki o, ağzınızdan kəsilib götürülmüşdür. Çünki mənim torpağıma qüvvətli və saysız-hesabsız bir millət çıxıb gəldi; onun dişləri aslan dişləridir, azı dişləri isə böyük bir aslanın azı dişləri kimidir. Yoel 1:1–6.

Back to Articles