Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Four

Daniel Kitabı — Altmış Dördüncü Nömrə

Unveiling Prophecy: Connecting September 11, 2001 to the Sealing Time, Latter Rain, and the Final Work of Christ

Peyğəmbərliyin Açılması: 11 sentyabr 2001-ci ilin möhürlənmə vaxtı, son yağış və Məsihin son xidməti ilə əlaqələndirilməsi

Author

Jeff Pippenger

Published

January 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the recent articles we have been referring to a few passages from the Spirit of Prophecy that identify a period of time from September 11, 2001 until Michael stands up and human probation closes. During that period of time, there are a handful of prophetic illustrations which identify the final work of Christ in the Most Holy Place.

Son məqalələrdə biz 11 sentyabr 2001-ci ildən Mikael ayağa qalxana və insan sınaq müddəti bağlanana qədər olan bir zaman dövrünü müəyyən edən Peyğəmbərlik Ruhundan bir neçə parçaya istinad etmişik. Həmin zaman dövrü ərzində, Ən Müqəddəs Yerdə Məsihin son xidmətini müəyyən edən bir neçə peyğəmbərlik təsviri vardır.

The work of Christ in the sanctuary is represented in the vision of the Ulai River of Daniel chapter eight, and Sister White has informed us that the vision of the Ulai River is now in the process of fulfillment. The final work accomplished in the heavenly sanctuary, which is now in the process of fulfillment, is represented in a variety of prophetic terms. It is represented as, among other prophetic representations, the sealing time, the latter rain, the closing work of salvation, and the cleansing of the temple. It is important to bring those terms together, and also to place them in their correct historical setting.

Məsihin məbəddəki işi Daniel kitabının səkkizinci fəslindəki Ulai çayı görüntüsündə təsvir olunur və Bacı Vayt bizə bildirmişdir ki, Ulai çayı görüntüsü indi yerinə yetmə prosesindədir. İndi yerinə yetmə prosesində olan səmavi məbəddə icra edilən son iş müxtəlif peyğəmbərlik ifadələri ilə təsvir edilir. O, digər peyğəmbərlik təsvirləri ilə yanaşı, möhürlənmə vaxtı, axır yağış, xilas işinin tamamlanması və məbədin təmizlənməsi kimi təsvir olunur. Bu terminləri bir araya gətirmək, həmçinin onları düzgün tarixi çərçivəyə yerləşdirmək mühümdür.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “O zaman, xilas işi başa çatmaqda ikən, yer üzərinə müsibət gələcək, və millətlər qəzəblənəcək, lakin üçüncü mələyin işinə mane olmasınlar deyə cilovlanmış halda saxlanılacaqlar. O zaman ‘axırıncı yağış’, yaxud Rəbbin hüzurundan gələn təravətləndirmə gələcək ki, üçüncü mələyin gur səsinə qüdrət versin və müqəddəsləri son yeddi bəlanın töküləcəyi dövrdə tab gətirməyə hazırlasın.” Early Writings, 85.

The “work of the third angel” is also “the work of salvation,” which prepares “the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.”

“Üçüncü mələyin işi” həm də “xilas işi”dir; bu iş “müqəddəsləri son yeddi bəlanın töküləcəyi dövrdə dayanmağa” hazırlayır.

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> Millətlər qəzəbləndi, və Sənin qəzəbin gəldi, ölülərin mühakimə olunacağı vaxt gəldi, qulların olan peyğəmbərlərə, müqəddəslərə və Sənin adından qorxanlara, kiçiklərə də, böyüklərə də mükafat verəcəyin vaxt gəldi; və yeri məhv edənləri məhv edəcəyin vaxt gəldi. Vəhy 11:18.

The nations are angered before probation closes (which is when God’s wrath is poured out), yet when the nations are angered, they are also “held in check.” The “time” when the nations are angered, identifies the beginning of the closing work of salvation, and the closing work of salvation is the sealing of God’s people.

Millətlər sınaq müddəti başa çatmazdan əvvəl qəzəblənirlər (Allahın qəzəbinin töküldüyü vaxt da elə budur), lakin millətlər qəzəbləndikdə, eyni zamanda “cilov altında saxlanılırlar.” Millətlərin qəzəbləndiyi “vaxt” xilas işinin yekun mərhələsinin başlanğıcını müəyyən edir, və xilas işinin yekun mərhələsi Allahın xalqının möhürlənməsidir.

> “The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

> “Rəbbin işinin və canların xilası qayğısının ruhunu ürəyində daşıyan Allahın həqiqi xalqı günahı həmişə onun əsl, günahlı mahiyyətində görəcəkdir. Onlar Allahın xalqını asanlıqla mühasirəyə alan günahlarla bağlı həmişə sadiq və açıq rəftarın tərəfində olacaqlar. Xüsusilə kilsə üçün olan son işdə, Allahın taxtı önündə qüsursuz dayanacaq yüz qırx dörd minin möhürlənməsi vaxtında, Allahın adına xalqı olduqlarını söyləyənlərin haqsızlıqlarını onlar ən dərindən hiss edəcəklər. Bu həqiqət peyğəmbərin son işi hər birinin əlində qırğın silahı olan adamlar surəti altında verdiyi təsvirlə qüvvətlə ortaya qoyulur. Onların arasında biri kətan geymişdi, böyründə katib mürəkkəbqabı var idi. ‘Rəbb ona dedi: Şəhərin içindən, Yerusəlimin içindən keç və onun içində edilən bütün iyrəncliklər üçün ah çəkib fəryad edən adamların alınlarına nişan qoy.’” Testimonies, 3-cü cild, 266.

The nations are held in check so as to not prevent the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In Revelation chapter seven, the angry nations that are held in check are represented as four winds that are held in check during that very same period of time, and that time is specifically identified as a period of time.

Millətlər yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsinə mane olmasınlar deyə cilovlanır. Vəhy kitabının yeddinci fəslində cilovlanan qəzəbli millətlər məhz həmin eyni zaman müddəti ərzində cilovlanan dörd külək kimi təsvir olunur və həmin vaxt xüsusi olaraq bir zaman dövrü kimi müəyyən edilir.

> “Satan is now using every device in this sealing time to keep the minds of God’s people from the present truth and to cause them to waver. I saw a covering that God was drawing over His people to protect them in the time of trouble; and every soul that was decided on the truth and was pure in heart was to be covered with the covering of the Almighty.

> “Şeytan indi bu möhürlənmə vaxtında Allahın xalqının zihinlərini indiki həqiqətdən uzaq tutmaq və onları tərəddüdə salmaq üçün hər cür vasitədən istifadə edir. Mən gördüm ki, Allah çətinlik vaxtında Öz xalqını qorumaq üçün onların üzərinə bir örtük çəkirdi; və həqiqət uğrunda qərarlı olan və qəlbi pak olan hər bir can Qüdrətlinin örtüyü ilə örtülməli idi.

> “Satan knew this, and he was at work in mighty power to keep the minds of as many people as he possibly could wavering and unsettled on the truth. …

> “Şeytan bunu bilirdi və mümkün olduğu qədər çox insanın zehnini həqiqət barəsində tərəddüddə və qeyri-sabit saxlamaq üçün qüdrətli güclə fəaliyyətdə idi. …”

> “I saw that Satan was at work in these ways to distract, deceive, and draw away God’s people, just now in this sealing time. I saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.

> Mən gördüm ki, Şeytan bu möhürlənmə vaxtında Allahın xalqını yayındırmaq, aldatmaq və yoldan çıxarmaq üçün bu yollarla fəaliyyət göstərirdi. Mən gördüm ki, bəziləri indiki həqiqət uğrunda sarsılmaz dayanmayırdılar. Onların dizləri əsirdi, ayaqları isə sürüşürdü, çünki onlar həqiqət üzərində möhkəm bərqərar olmamışdılar və onlar belə əsib-titrədikləri halda Qüdrətli Allahın örtüyü onların üzərinə çəkilə bilməzdi.

> “Satan was trying his every art to hold them where they were, until the sealing was past, until the covering was drawn over God’s people, and they left without a shelter from the burning wrath of God, in the seven last plagues. God has begun to draw this covering over His people, and it will soon be drawn over all who are to have a shelter in the day of slaughter. God will work in power for His people; and Satan will be permitted to work also.” Early Writings, 43, 44.

> “Şeytan, möhürlənmə başa çatanadək, örtük Allahın xalqının üzərinə çəkilənədək və onlar yeddi son bəla içində Allahın alovlu qəzəbindən sığınacaqsız qalanadək, onları olduqları yerdə saxlamaq üçün bütün hiylə və məharətini işə salırdı. Allah bu örtüyü Öz xalqının üzərinə çəkməyə başlamışdır və qırğın günündə sığınacağa malik olacaq hamının üzərinə o, tezliklə çəkiləcəkdir. Allah Öz xalqı naminə qüdrətlə fəaliyyət göstərəcək; və Şeytana da işləməyə icazə veriləcəkdir.” Early Writings, 43, 44.

Sister White wrote these words in 1851, five years before God’s people entered into the Laodicean condition, and delayed the sealing process by rejecting the increased light of the “seven times.” That light would have increased and finished God’s work of covering His people in advance of the seven last plagues. Instead, God’s people rebelled and were consigned to wander in the wilderness of Laodicea, as typified by ancient Israel’s rebellion and wilderness wandering. How many of ancient Israel’s rebels entered into the Promised Land? What passage in the Bible, or the Spirit of Prophecy identifies any Laodiceans that will be saved? The answer is, “None!” for a Laodicean is just as lost as those of ancient Israel who died in the wilderness.

Bacı Uayt bu sözləri 1851-ci ildə, Allahın xalqı Laodikiya vəziyyətinə daxil olmamışdan beş il əvvəl yazmışdı; onlar “yeddi dəfə”nin artan nurunu rədd etməklə möhürlənmə prosesini gecikdirdilər. Həmin nur son yeddi bəladan əvvəl Allahın Öz xalqını örtmək işini artırıb başa çatdıracaqdı. Bunun əvəzinə, Allahın xalqı üsyan etdi və qədim İsrailin üsyanı və səhrada sərgərdan dolaşması ilə rəmzləşdirildiyi kimi, Laodikiyanın səhrasında sərgərdan gəzməyə məhkum edildi. Qədim İsrail üsyançılarından neçəsi Vəd Olunmuş Torpağa daxil oldu? Müqəddəs Kitabda, yaxud Peyğəmbərlik Ruhunda xilas olunacaq hər hansı Laodikiyalını müəyyən edən hansı keçid vardır? Cavab budur: “Heç biri!” Çünki Laodikiyalı, səhrada həlak olan qədim İsrail övladları kimi, eyni dərəcədə itkindir.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand is a period of time, and it begins when the four angels restrain the four winds, which is also when the nations are angered, yet held in check. During the sealing time God prepares His people to stand in the time of the seven last plagues, and that preparation is represented as pulling “a covering” over His people, and it is also represented as finishing the work of salvation and finishing the work of the third angel. The preparation which is represented by all these illustrations is based upon the reception of “present truth.”

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi müəyyən bir zaman dövrüdür və bu, dörd mələyin dörd küləyi cilovladığı zaman başlayır; bu da millətlərin qəzəbləndiyi, lakin yenə də nəzarət altında saxlandığı vaxtdır. Möhürlənmə dövründə Allah Öz xalqını son yeddi bəla vaxtında möhkəm dayanmağa hazırlayır və bu hazırlıq Onun xalqı üzərinə “örtük” çəkməsi kimi təsvir olunur; habelə bu, xilas işinin tamamlanması və üçüncü mələyin işinin başa çatdırılması kimi də təqdim edilir. Bütün bu təsvirlərlə göstərilən hazırlıq “indiki həqiqət”in qəbul edilməsinə əsaslanır.

Those who will not stand “stiffly for present truth,” are those who were “wavering,” because their minds were not focused upon “present truth.” She writes that she “saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.”

“İndiki həqiqət uğrunda” “möhkəm dayanmayacaq” olanlar, zihinləri “indiki həqiqət” üzərində cəmlənmədiyi üçün “tərəddüd edənlər” idi. O yazır ki, “mən bəzi kəsləri indiki həqiqət uğrunda möhkəm dayanmadıqları halda gördüm. Dizləri titrəyirdi, ayaqları sürüşürdü, çünki həqiqət üzərində möhkəm bərqərar olmamışdılar və onlar bu cür titrədikləri müddətcə Uca Allahın örtüyü onların üzərinə çəkilə bilməzdi.”

The “present truth” is what provides the “covering” and the “covering” is also represented as the “seal of God.” The “seal of God” was typified by the blood that covered the doors of the Hebrews, that allowed the destroying angel to pass over the homes where the door was “covered” with the blood. The “covering” is the “sealing,” and the “sealing” is accomplished by the “present truth.”

“İndiki həqiqət” “örtüyü” təmin edən şeydir və “örtük” həmçinin “Allahın möhürü” kimi də təmsil olunur. “Allahın möhürü” ibranilərin qapılarını örtən qanla əvvəlcədən simvolizə edilmişdi; həmin qan, qapısı qanla “örtülmüş” olan evlərin üzərindən məhvedici mələyin ötüb keçməsinə imkan verirdi. “Örtük” “möhürlənmə”dir, və “möhürlənmə” “indiki həqiqət” vasitəsilə həyata keçirilir.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Onları Sənin həqiqətinlə təqdis et: Sənin sözün həqiqətdir. Yəhya 17:17.

Every reform movement had its own specific theme, and the theme of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand is “Islam of the third Woe”. The “present truth” in the last days is Islam of the third Woe.

Hər bir islahat hərəkatının özünəməxsus mövzusu olmuşdur və yüz qırx dörd minin islahat hərəkatının mövzusu “üçüncü Vay”ın İslamıdır. Axır günlərdə “indiki həqiqət” üçüncü Vayın İslamıdır.

> “The Scriptures are constantly opening to the people of God. There always has been and always will be a truth specially applicable to each generation.” Review and Herald, June 29, 1886.

> “Müqəddəs Yazılar Allahın xalqına daim açılır. Hər nəsil üçün xüsusi surətdə tətbiq olunan bir həqiqət həmişə olub və həmişə də olacaqdır.” Review and Herald, 29 iyun 1886.

It is a present truth “message” that seals God’s people in the last days, and the sealing time is represented as beginning when the four winds are held in check. The nations were angered on September 11, 2001, and at that point the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, as the latter rain, which is “a message”, began to be unsealed.

Bu, son günlərdə Allahın xalqını möhürləyən indiki həqiqət “xəbəri”dir və möhürləmə vaxtı dörd küləyin saxlanıldığı zaman başlanırmış kimi təsvir olunur. Millətlər 11 sentyabr 2001-ci ildə qəzəbləndi və məhz həmin vaxt yüz qırx dörd minin möhürlənməsi başlandı; çünki “bir xəbər” olan son yağış açılmağa başladı.

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> “Yəhyaya kilsənin təcrübəsində dərin və həyəcanverici maraq doğuran səhnələr açıldı. O, Allah xalqının mövqeyini, təhlükələrini, mübarizələrini və nəhayət qurtuluşunu gördü. O, yer üzünün məhsulunu yetişdirəcək son xəbərləri qeyd edir — istər səmavi anbar üçün dərzlər kimi, istərsə də məhvedici odlar üçün bağlamalar kimi. Ona son kilsə üçün xüsusilə böyük əhəmiyyət daşıyan mövzular aşkar edildi ki, səhvdən həqiqətə dönəcək olanlar qarşılarında duran təhlükələr və mübarizələr barədə öyrədilsinlər. Yer üzünün başına gələcək şeylər barəsində heç kimin qaranlıq içində qalmasına ehtiyac yoxdur.” The Great Controversy, 341.

When the nations were angered, they were simultaneously held in check, and the “latter rain” began to fall, and the latter rain is the message of “present truth” that seals God’s people.

Millətlər qəzəbləndikdə, eyni zamanda onlar cilov altında saxlanıldı və “axırıncı yağış” yağmağa başladı; axırıncı yağış isə Allahın xalqını möhürləyən “indiki həqiqət” xəbəridir.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> “Battle Creekdəki iş də eyni qaydadadır. Sanatoriyadakı rəhbərlər imansızlarla qarışmış, onları az-çox öz məsləhət şuralarına qəbul etmişlər, lakin bu, sanki gözləri bağlı halda işə girişmək kimidir. Onlarda hər an başımızın üzərinə nəyin gələcəyini görmək üçün lazım olan fərasət çatışmır. Çarəsizlik, müharibə və qan tökülməsi ruhu vardır və bu ruh zamanın lap sonunadək artacaqdır. Allahın xalqı alınlarında möhürlənən kimi — bu, görünə bilən hər hansı bir möhür və ya nişan deyil, həm zehni, həm də ruhani cəhətdən həqiqətdə möhkəmlənmədir ki, onlar tərpədilə bilməsinlər — Allahın xalqı möhürlənib sarsıntıya hazır olan kimi, o gələcəkdir. Həqiqətən, o artıq başlamışdır. Allahın hökmləri indi ölkənin üzərindədir ki, bizə xəbərdarlıq versin, qarşıdan nəyin gəldiyini bilək.” Manuscript Releases, cild 10, 252.

The “sealing” is “a settling into truth.” In the context of the sealing time she writes, “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time.” When the nations are angered, they will be held in check, but the “war and bloodshed,” represented as the four winds “will increase until the very close of time.” Islam of the third Woe progressively escalates its warfare until the very close of time, and the prophetic understanding of Islam as the “theme” in the reformation of the one hundred and forty-four thousand, simultaneously increases during the same period of time. The progressive escalation accomplished by Islam runs parallel to the outpouring of the latter rain during the identical period of time, for the latter rain is a “message”.

“Möhürləmə” “həqiqətdə möhkəmlənmə”dir. Möhürləmə vaxtının kontekstində o yazır: “Ümidsizlik, müharibə və qan tökülməsi ruhu vardır və bu ruh zamanın lap sonunadək artacaqdır.” Millətlər qəzəbləndikdə onlar cilovlanacaq, lakin dörd külək kimi təsvir olunan “müharibə və qan tökülməsi” zamanın lap sonunadək artacaqdır. Üçüncü Vay’ın İslamı öz müharibəsini zamanın lap sonunadək tədricən şiddətləndirir və İslamın yüz qırx dörd minin islahatındakı “mövzu” kimi peyğəmbərlik anlayışı da eyni zaman müddəti ərzində eyni zamanda artır. İslamın həyata keçirdiyi bu tədrici şiddətlənmə, eyni zaman müddəti ərzində axırıncı yağışın tökülməsi ilə paralel gedir, çünki axırıncı yağış bir “xəbər”dir.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “Bütün yer üzünün Rəbbinin yanında duran məsh olunmuşlar, bir vaxtlar örtən keruv kimi Şeytana verilmiş mövqeyə malikdirlər. Öz taxtını əhatə edən müqəddəs varlıqlar vasitəsilə Rəbb yer üzünün sakinləri ilə daimi əlaqə saxlayır. Qızıl yağ Allahın imanlıların çıraqlarını təmin etdiyi lütfü təmsil edir ki, onlar sayrışıb sönməsinlər. Əgər bu müqəddəs yağ Allahın Ruhunun xəbərləri vasitəsilə göydən tökülməsəydi, şər qüvvələri insanlar üzərində tam hökmranlığa malik olardılar.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “Allah bizə göndərdiyi xəbərləri qəbul etmədiyimiz zaman hörmətsizliyə məruz qalır. Beləliklə, O’nun qaranlıqda olanlara çatdırılmaq üçün canlarımıza tökmək istədiyi qızıl yağı rədd etmiş oluruq. Çağırış gəldikdə: “Budur, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın”, müqəddəs yağı qəbul etməmiş, Məsihin lütfünü ürəklərində əziz tutmamış olanlar, ağılsız bakirələr kimi, Rəblərini qarşılamağa hazır olmadıqlarını görəcəklər. Onların özlərində bu yağı əldə etmək qüdrəti yoxdur və həyatları məhv olur. Lakin Allahın Müqəddəs Ruhu dilənilərsə, əgər Musa kimi yalvarsaq: “Mənə Öz izzətini göstər,” Allahın məhəbbəti ürəklərimizə töküləcəkdir. Qızıl borular vasitəsilə qızıl yağ bizə çatdırılacaqdır. “Nə qüdrətlə, nə də güclə, ancaq Mənim Ruhumla, deyir Ordular Rəbbi.” Salehlik Günəşinin parlaq şüalarını qəbul etməklə, Allahın övladları dünyada nur kimi parlayırlar.” Review and Herald, 20 iyul 1897.

The latter rain begins to “sprinkle” and ultimately escalates to a full outpouring. The “sprinkling” of the latter rain is identified as the rain being “measured”, and the full outpouring is when it is poured out “without measure”. Sister White clearly identifies a time when the latter rain is falling, and some receive it, and some don’t. At that time the rain is being “measured”, or it is “sprinkling”.

Axırıncı yağış “çiləməyə” başlayır və nəhayət tam tökülüşə qədər güclənir. Axırıncı yağışın “çiləməsi” yağışın “ölçü ilə” verilməsi kimi müəyyən edilir, tam tökülüş isə onun “ölçüsüz” töküldüyü vaxtdır. Bacı Vayt açıq şəkildə elə bir vaxtı göstərir ki, həmin vaxt axırıncı yağış yağır, bəziləri onu qəbul edir, bəziləri isə qəbul etmir. Həmin vaxt yağış “ölçü ilə” verilir, yaxud o, “çiləyir”.

Some people will recognize that something is happening, but it will only frighten them.

Bəzi insanlar nəyinsə baş verdiyini anlayacaqlar, lakin bu onları yalnız qorxudacaq.

> “There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of their heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their expectations and ideal, they will oppose the work. “Why,” they say, “should we not know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?” Because they did not respond to the warnings, the entreaties, of the messages of God, but persistently said, “I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.”” Maranatha, 219

> “Kilsələrdə Allahın qüdrətinin heyrətamiz bir təzahürü olacaq, lakin bu, Rəbbin önündə özlərini alçaltmamış, etiraf və tövbə ilə ürəklərinin qapısını açmamış olanların üzərinə gəlməyəcək. Yeri Allahın izzəti ilə işıqlandıran o qüdrətin təzahüründə onlar yalnız korluqları içində təhlükəli hesab etdikləri bir şeyi, qorxularını oyadacaq bir şeyi görəcəklər və ona qarşı durmaq üçün özlərini səfərbər edəcəklər. Rəbb onların gözləntilərinə və təsəvvür etdikləri ideala uyğun işləmədiyi üçün onlar bu işə qarşı çıxacaqlar. “Nə üçün,” deyirlər, “Allahın Ruhunu tanımayaq, axı biz bu işin içində uzun illər olmuşuq?” Çünki onlar Allahın xəbərlərinin xəbərdarlıqlarına, yalvarışlarına cavab vermədilər, əksinə israrla dedilər: “Mən varlıyam, var-dövlətim artıb və heç nəyə ehtiyacım yoxdur.”” Maranatha, 219

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> “Bir çoxları erkən yağışı böyük ölçüdə qəbul edə bilməmişlər. Allahın onlar üçün belə təmin etdiyi bütün faydaları əldə etməmişlər. Onlar ümid edirlər ki, bu əskiklik axırıncı yağış vasitəsilə aradan qaldırılacaq. Lütfün ən zəngin bolluğu bəxş ediləndə, ürəklərini onu qəbul etmək üçün açmağı düşünürlər. Onlar dəhşətli bir səhvə yol verirlər. Allahın Öz nurunu və biliyini verməklə insan qəlbində başladığı iş fasiləsiz olaraq irəliləməlidir. Hər bir fərd öz ehtiyacını dərk etməlidir. Qəlb hər cür murdarlıqdan boşaldılmalı və Ruhun məskən salması üçün təmizlənməlidir. İlkin şagirdlər Pentikost günündə Müqəddəs Ruhun tökülməsinə günahı etiraf edib tərk etməklə, ciddi dua ilə və özlərini Allaha həsr etməklə hazırlaşmışdılar. İndi də eyni iş, sadəcə daha böyük ölçüdə, görülməlidir. O zaman insan vasitəçisinə yalnız xeyir-duanı diləmək və Rəbbin onun haqqında işi kamilləşdirməsini gözləmək qalırdı. İşi başlayan Allahdır və Öz işini tamamlayaraq insanı İsa Məsihdə kamil edəcək də Odur. Lakin erkən yağışla təmsil olunan lütfə qarşı heç bir laqeydlik olmamalıdır. Yalnız malik olduqları nura uyğun yaşayanlar daha böyük nur alacaqlar. Əgər biz hər gün fəal məsihi fəzilətlərinin təzahüründə irəliləmiriksə, axırıncı yağışda Müqəddəs Ruhun təzahürlərini tanımayacağıq. O, ətrafımızdakı ürəklərin üzərinə yağır ola bilər, lakin biz onu nə ayırd edəcəyik, nə də qəbul edəcəyik.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

In the passage she identifies that there is a time when “the richest abundance of grace shall be bestowed,” thus identifying a time when the latter rain is poured out without measure. In connection with that fact, she identifies that only those who are living up to the light they have will receive greater light. In that principle, it is clear that the light (which is the present truth) progressively increases. In the last sentence she identifies a time when the latter rain is falling, and some are recognizing and receiving it, and others are not. If you don’t recognize the message, which is the latter rain, you will not receive it.

Bu hissədə o, “lütfün ən zəngin bolluğunun veriləcəyi” bir vaxtın olduğunu göstərir; bununla da son yağışın ölçüsüz şəkildə töküldüyü bir vaxtı müəyyən edir. Bu həqiqətlə əlaqədar olaraq o bildirir ki, yalnız malik olduqları işığa uyğun yaşayanlar daha böyük işıq alacaqlar. Bu prinsipdə aydındır ki, işıq (yəni indiki həqiqət) tədricən artır. Son cümlədə o, son yağışın yağdığı bir vaxtı göstərir; həmin vaxt bəziləri onu tanıyıb qəbul edir, digərləri isə etmir. Əgər son yağış olan xəbəri tanımırsınızsa, onu qəbul etməyəcəksiniz.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “Biz son yağışı gözləməməliyik. O, üzərimizə yağan lütf şehini və leysanlarını tanıyıb mənimsəyəcək olanların hamısının üzərinə gəlir. Biz işığın qırıntılarını toplayanda, Ona etibar etməyimizi sevən Allahın qəti mərhəmətlərini dəyərləndirəndə, hər vəd yerinə yetiriləcək. [Yeşaya 61:11 sitat gətirilmişdir.] Bütün yer üzü Allahın izzəti ilə dolmalıdır.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, 984.

At the time when the angry nations are held in check, the latter rain begins to be “measured.” When “the richest abundance of grace shall be bestowed,” is identifying when the latter rain is poured out without measure.

Qəzəbli millətlərin cilovlandığı vaxtda, son yağış “ölçülməyə” başlanır. “Lütfün ən zəngin bolluğu bəxş olunacağı” zaman, bu, son yağışın ölçüsüz şəkildə töküldüyü vaxtı müəyyən edir.

At the time when the nations are angered, yet held in check, the latter rain begins to fall, but it is “measured” because the church at that point is mixed with wheat and tares. It is the rain that brings both the wheat and the tares to maturity, and the latter rain is the message of present truth that is either recognized and received, or not. All of these prophetic concepts are clearly identified in the Scriptures. On September 11, 2001, the latter rain began to “sprinkle”, and it escalates progressively until the Midnight Cry message arrives and the wise and foolish virgins are forever separated.

Xalqların qəzəbləndiyi, lakin saxlanılıb cilovlandığı vaxtda son yağış yağmağa başlayır, amma o, “ölçülmüşdür”, çünki həmin məqamda kilsə buğda ilə alaqdan ibarət qarışıq vəziyyətdədir. Həm buğdanı, həm də alaqı yetkinliyə çatdıran yağış elə budur və son yağış ya tanınıb qəbul edilən, ya da edilməyən indiki həqiqət xəbəridir. Bu peyğəmbərlik anlayışlarının hamısı Müqəddəs Yazılarda aydın şəkildə müəyyən edilir. 11 sentyabr 2001-ci ildə son yağış “çiləməyə” başladı və Gecəyarısı Nidası xəbəri gəlib çatana, müdrik və ağılsız bakirələr əbədi olaraq ayrılana qədər tədricən güclənir.

The wise are then lifted up as an ensign to call God’s other flock out of Babylon, and the latter rain is then poured out without measure, and continues to fall until Michael stands up and human probation closes.

O zaman müdriklər Allahın digər sürüsünü Babildən çağırmaq üçün bir bayraq kimi ucaldılır və bundan sonra son yağış ölçüsüz olaraq tökülür; Mixael ayağa qalxıb insanın möhləti bağlanana qədər də yağmağa davam edir.

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> “Mən gördüm ki, dörd mələk dörd küləyi İsanın məbəddəki işi tamamlanana qədər saxlayacaq, sonra isə yeddi son bəla gələcək.” Early Writings, 36.

The holding of the four winds, represents God’s providential control over the escalating judgments that he allows to take place in the last days. The four angels hold the four winds during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but in that period of time there is the “spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase.” When the last of God’s children have been sealed, Michael will stand up and the four winds will be fully released, and the Seven Last Plagues will arrive.

Dörd küləyin tutulub saxlanılması, Allahın axır günlərdə baş verməsinə izin verdiyi getdikcə şiddətlənən hökmlər üzərində Onun ilahi tədbirkar nəzarətini təmsil edir. Dörd mələk yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi zamanı dörd küləyi saxlayır, lakin həmin zaman dövründə “ümidsizlik, müharibə və qan tökülməsi ruhu vardır və bu ruh artacaqdır.” Allahın övladlarının sonuncusu da möhürləndikdə, Mikayıl ayağa qalxacaq və dörd külək tamamilə buraxılacaq, Yeddi Son Bəla isə yetişəcək.

In the “hour of the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “troublous times,” of Daniel chapter nine, when the street and wall are finished, is the time when “the nations will be angry.” In that time period, the latter rain will be poured out in “measure.” Isaiah identifies the time when the latter rain is measured, and he marks that time as the “day of the east wind.” The “day of the east wind,” was September 11, 2001.

Vəhy kitabının on birinci fəslində bəhs edilən “böyük zəlzələnin saatında”, Daniel kitabının doqquzuncu fəslindəki “çətin zamanlarda”, küçə və divar tamamlandığı zaman, “xalqlar qəzəblənəcək” dövr gəlir. Həmin zaman dövründə son yağış “ölçü ilə” töküləcək. Yeşaya son yağışın ölçüldüyü vaxtı müəyyən edir və həmin vaxtı “şərq küləyi günü” kimi qeyd edir. “Şərq küləyi günü” 11 sentyabr 2001-ci il idi.

We will continue to consider the “measuring” of the latter rain in the next article, but it should be remembered that the jewel of Miller’s dream that is represented upon the sacred tables of Habakkuk as the three Woes of Islam, is to shine ten times brighter in the last days, than when it was first gathered together by Miller.

“Ölçmə”nin son yağışa aid tərəfini növbəti məqalədə nəzərdən keçirməyə davam edəcəyik, lakin yadda saxlamaq lazımdır ki, Habakkukun müqəddəs lövhələri üzərində İslamın üç Vay halı kimi təmsil olunan Millerin yuxusundakı cəvahirat, Miller tərəfindən ilk dəfə bir yerə toplandığı vaxtdakından son günlərdə on qat daha parlaq parlamalıdır.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “Bir dəfə, Nyu-York şəhərində olarkən, gecə vaxtı mənə göylərə doğru mərtəbə ardınca mərtəbə ucalan binaları seyr etmək göstərildi. Bu binaların odadavamlı olmasına zəmanət verilirdi və onlar sahiblərini və inşaatçılarını ucaldatmaq üçün tikilirdi. Bu binalar getdikcə daha da yüksəlirdi və onların inşasında ən bahalı materialdan istifadə olunurdu. Bu binaların sahibləri özlərindən soruşmurdular: “Biz Allahı ən yaxşı necə izzətləndirə bilərik?” Rəbb onların düşüncələrində yox idi.

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> “Düşündüm: “Kaş ki, vəsaitlərini belə sərf edənlər öz tutduqları yolu Allahın gördüyü kimi görəydilər! Onlar möhtəşəm binalar ucaldırlar, lakin kainatın Hakiminin nəzərində onların plan qurması və tədbirlər görməsi nə qədər ağılsızdır. Onlar bütün qəlb və ağıl qüvvələri ilə Allahı necə izzətləndirə biləcəklərini araşdırmırlar. Onlar bunu — insanın ilk vəzifəsini — gözdən qaçırmışlar.”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “Bu uca binalar yüksəldikcə, sahibləri öz nəfsini razı salmaq və qonşularının paxıllığını oyatmaq üçün istifadə edəcəkləri pula malik olduqlarına görə şöhrətpərəst bir qürurla sevinirdilər. Onların bu yolla sərmayə qoyduqları pulun çoxu zülmkarlıqla, yoxsulları əzib sıxışdırmaqla əldə edilmişdi. Onlar unudurdular ki, göydə hər bir iş əməliyyatının hesabı saxlanılır; hər bir ədalətsiz sövdələşmə, hər bir fırıldaqçı əməl orada qeyd olunur. Elə bir vaxt gəlir ki, insanlar öz fırıldaqları və təkəbbürü ilə Rəbbin onlara aşmağa icazə verməyəcəyi bir həddə çatacaqlar və onlar Yehovanın səbrinin bir həddi olduğunu öyrənəcəklər.

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> “Sonra gözlərim önündən keçən mənzərə yanğın həyəcanı idi. Adamlar uca və guya oda davamlı binalara baxıb dedilər: “Onlar tamamilə təhlükəsizdir.” Lakin bu binalar sanki qatrandan düzəldilmiş kimi yanıb kül oldular. Yanğınsöndürən maşınlar dağıntının qarşısını almaq üçün heç nə edə bilmədi. Yanğınsöndürənlər maşınları işlədə bilmədilər.

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

> “Mənə öyrədilmişdir ki, Rəbbin vaxtı gəldikdə, əgər qürurlu, şöhrətpərəst insanların ürəklərində heç bir dəyişiklik baş verməmişsə, insanlar anlayacaqlar ki, xilas etməkdə qüdrətli olan əl məhv etməkdə də qüdrətli olacaqdır. Heç bir yer üzünə məxsus qüvvə Allahın əlini saxlaya bilməz. Allahın Öz qanununa etinasızlıqları və eqoist şöhrətpərəstlikləri səbəbilə insanlara cəza göndərmək üçün təyin etdiyi vaxt gəldikdə, binaların tikintisində onları məhvdən qoruyacaq heç bir materialdan istifadə oluna bilməz.” Testimonies, 9-cu cild, 12, 13.

Back to Articles