Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Two

Daniel Kitabı - Əlli İkinci Nömrə

Unveiling the Prophetic Puzzle: Daniel’s Vision and the Rise of Kingdoms

Peyğəmbərlik Tapmacasının Aşkarlanması: Danielin Görümü və Padşahlıqların Yüksəlişi

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the last article we pointed out that Gabriel provided the conclusion of the “last indignation” in order to confirm the date of 1844, based upon two witnesses. Miller understood the “seven times” of Leviticus twenty-six, that was carried out against the kingdom of Judah, but never reached a point where he saw the purpose and relationship of the judgment of the “seven times,” upon both the northern and southern kingdoms of Israel. Whether he ever recognized the distinction of “the last indignation” in verse nineteen is doubtful, though he no doubt understood in a general sense that the “indignation” was the “seven times.” The light of a first and last indignation was unsealed by Palmoni in 1856, but it was rejected in 1863. Yet Miller’s message of the “seven times” was correct, though limited.

Son məqalədə qeyd etdik ki, Cəbrayıl 1844-cü ilin tarixini iki şahid əsasında təsdiqləmək üçün “son qəzəb”in nəticəsini təqdim etmişdir. Miller Levililər iyirmi altıda Yəhuda padşahlığına qarşı icra olunmuş “yeddi dəfə”ni anlayırdı, lakin o, heç vaxt “yeddi dəfə” hökmünün İsrailin həm şimal, həm də cənub padşahlıqları üzərindəki məqsədini və əlaqəsini gördüyü bir nöqtəyə çatmamışdı. Onun on doqquzuncu ayədəki “son qəzəb” fərqini nə vaxtsa dərk edib-etmədiyi şübhəlidir, baxmayaraq ki, şübhəsiz, ümumi mənada “qəzəb”in “yeddi dəfə” olduğunu anlayırdı. Birinci və son qəzəbə dair işıq 1856-cı ildə Palmoni tərəfindən açıldı, lakin 1863-cü ildə rədd edildi. Bununla belə, Millerin “yeddi dəfə”yə dair xəbəri doğru idi, hərçənd məhdud idi.

Miller would not have recognized that the little horn of pagan Rome lifted up and exalted paganism, in verse eleven of Daniel eight, for to Miller “take away” was simply to remove in each of its three occurrences in Daniel. Yet his message was still correct, though limited.

Miller Daniel səkkizinci fəslin on birinci ayəsində bütpərəst Romanın kiçik buynuzunun bütpərəstliyi yüksəldib ucaltdığını tanımazdı, çünki Miller üçün “götürüb aparmaq” Daniel kitabında işlədildiyi üç halın hər birində sadəcə aradan qaldırmaq demək idi. Bununla belə, onun xəbəri məhdud olsa da, yenə də doğru idi.

The Millerites did recognize the “sanctuary” in verse eleven was the pagan temple in the city of Rome (the Pantheon), but the Hebrew language was not what their message was based upon. Miller’s message was focused upon prophetic time. The history where their message was unsealed prevented them from seeing the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, but more than that, it prevented them from seeing the papacy as the fifth kingdom of Bible prophecy.

Millerçilər on birinci ayədəki “müqəddəs məkan”ın Roma şəhərindəki bütpərəst məbəd (Panteon) olduğunu həqiqətən də tanıyırdılar, lakin onların xəbəri ivrit dilinə əsaslanmırdı. Millerin xəbəri peyğəmbərlik zamanına yönəlmişdi. Onların xəbərinin möhürünün açıldığı tarixi şərait onların Amerika Birləşmiş Ştatlarını Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı kimi görmələrinə mane oldu, lakin bundan da artıq, papalığı Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci padşahlığı kimi görmələrinə mane oldu.

Forced by the history in which they lived they applied the prophecies in agreement with their anticipated soon-coming return of Christ, and they were disappointed, yet their message was correct. When Gabriel provides the interpretation of the two visions in verses fifteen through twenty-seven, Miller’s understanding prevented him from grasping the broader revelation of the kingdoms that was represented in the gender oscillation of the little horn in verses nine through twelve. The Millerites only see Rome as a fourth and final earthly kingdom in Gabriel’s interpretation.

Yaşadıqları tarixin məcburiyyəti ilə onlar peyğəmbərlikləri Məsihin tezliklə gözlənilən dönüşünə uyğun olaraq tətbiq etdilər və məyus oldular, lakin onların ismarıcı doğru idi. Cəbrayıl on beşinci ayədən iyirmi yeddinci ayəyədək iki görüntünün izahını verdikdə, Millerin anlayışı onun doqquzuncu ayədən on ikinci ayəyədək kiçik buynuzun cinsiyyət üzrə dalğalanmasında təmsil olunan səltənətlərə dair daha geniş vəhyi qavramasına mane oldu. Millerçilər Cəbrayılın izahında Romanı yalnız dördüncü və son yer üzündəki səltənət kimi görürlər.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. The ram which thou sawest having two horns are the kings of Media and Persia. And the rough goat is the king of Grecia: and the great horn that is between his eyes is the first king. Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. And his power shall be mighty, but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practise, and shall destroy the mighty and the holy people. And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:15–27.

> Və belə oldu: mən, bəli mən Danyal, görüntünü görəndən və onun mənasını anlamağa çalışandan sonra, bax, qarşımda insan surətinə bənzər biri dayandı. Və Ulayın iki sahili arasından bir insan səsi eşitdim; o səsləyib dedi: «Cəbrayıl, bu adama görüntünü anlat». Beləcə o, mənim durduğum yerə yaxınlaşdı; və o yaxınlaşanda qorxdum və üzüm üstə yerə qapandım. Lakin o mənə dedi: «Anla, ey bəşər oğlu; çünki görüntü axır zaman üçündür». O mənimlə danışarkən üzüm yerə doğru dərin yuxuya getdim; amma o mənə toxundu və məni ayağa qaldırdı. Və dedi: «Bax, qəzəbin son vaxtında nə olacağını sənə bildirəcəyəm; çünki son təyin olunmuş vaxtda olacaq. Gördüyün iki buynuzlu qoç Midiya və Fars padşahlarıdır. Tüklü təkə isə Yunan padşahıdır; onun gözləri arasındakı böyük buynuz birinci padşahdır. O qırıldıqdan sonra onun yerinə dördünün çıxması bunu bildirir ki, həmin millətdən dörd padşahlıq çıxacaq, lakin onun qüdrəti ilə deyil. Onların padşahlığının son dövründə, günahkarlar azğınlığın ölçüsünü doldurduqları zaman, sərt çöhrəli və qaranlıq müəmmaları anlayan bir padşah meydana çıxacaq. Onun qüdrəti böyük olacaq, amma öz qüdrəti ilə deyil; heyrətamiz dərəcədə viran edəcək, uğur qazanacaq və istədiyini edəcək; qüdrətliləri və müqəddəs xalqı məhv edəcək. Öz hiyləgərliyi ilə aldatmanı öz əlində uğurlu edəcək; ürəyində özünü ucaldacaq və arxayınlıq içində çoxlarını məhv edəcək; ağalar Ağasına qarşı da qalxacaq, amma insan əli olmadan qırılacaq. Axşam və səhər barədə deyilmiş görüntü həqiqətdir; buna görə də görüntünü möhürlə, çünki bu, çox günlər üçündür». Mən Danyal taqətdən düşdüm və bir neçə gün xəstə oldum; sonra qalxıb padşahın işini gördüm. Mən görüntüdən heyrətə düşmüşdüm, amma onu anlayan yox idi. Danyal 8:15–27.

Though Daniel received the vision of the Ulai River (which is now in the process of fulfillment), in the history of Babylon, the first kingdom is left out of the vision. It had been included as the head of gold, and the lion in chapters two and seven, but the prophetic attribute of Babylon being removed and restored was emphasized in chapter eight. Nebuchadnezzar had typified the deadly wound of the papacy when he was driven from men for “seven times,” thus typifying the symbolic seventy years that the whore of Tyre is forgotten. In Daniel chapter eight, Babylon is forgotten from the kingdoms of Bible prophecy and the vision begins with the Medes and Persians (the ram), which was followed by Greece (the goat).

Daniel Ulai çayı ilə bağlı görüntünü almış olsa da (bu görüntü indi yerinə yetmə prosesindədir), Babil tarixində birinci padşahlıq görüntüdən kənarda qoyulmuşdur. O, ikinci və yeddinci fəsillərdə qızıl baş və şir kimi daxil edilmişdi, lakin səkkizinci fəsildə Babilin götürülüb sonra bərpa olunması ilə bağlı peyğəmbərlik xüsusiyyəti vurğulanmışdır. Navuxodonosor “yeddi zaman” ərzində insanlar arasından qovulduqda papalığın ölümcül yarasını əvvəlcədən təcəssüm etdirmişdi; beləliklə, Surun fahişəsinin unudulduğu simvolik yetmiş ili təcəssüm etdirirdi. Danielin səkkizinci fəslində Babil Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqları arasından unudulur və görüntü Midiyalılar və Farslarla (qoç) başlayır; bunun ardınca isə Yunanıstan (təkə) gəlir.

The kingdom of Alexander the Great disintegrated into four kingdoms of lesser power than Alexander, as had also been represented in chapter seven with the leopard which had four wings and four heads. Four represents worldwide as represented by north, east, south and west. In verse eight of chapter eight, four notable ones came up towards the four winds of heaven. In chapter seven Greece’s four wings align with the four winds of chapter eight, and Greece’s four heads align with the four notable ones. The four heads and four notable ones represent the four kingdoms Alexander’s original kingdom disintegrated into, and the four wings and four winds represent the four areas of division. The distinction of the point is important to see, for it represents an argument which the Millerites had against the traditional understanding of the Protestants about the fourth kingdom of Rome.

Böyük İsgəndərin padşahlığı, yeddinci fəsildə dörd qanadı və dörd başı olan bəbir vasitəsilə də təsvir olunduğu kimi, İsgəndərdən daha az qüdrətli olan dörd padşahlığa parçalandı. Dörd rəqəmi şimal, şərq, cənub və qərb ilə təmsil olunduğu kimi, bütün dünyanı ifadə edir. Səkkizinci fəslin səkkizinci ayəsində göylərin dörd küləyinə doğru dörd məşhur buynuz qalxdı. Yeddinci fəsildə Yunanıstanın dörd qanadı səkkizinci fəslin dörd küləyi ilə uyğunluq təşkil edir, Yunanıstanın dörd başı isə dörd məşhur buynuzla uyğun gəlir. Dörd baş və dörd məşhur buynuz İsgəndərin ilkin padşahlığının parçalandığı dörd padşahlığı təmsil edir, dörd qanad və dörd külək isə bölünmənin dörd istiqamətini təmsil edir. Məsələnin bu məqamının fərqini görmək vacibdir, çünki bu, Millerçilərin Romanın dördüncü padşahlığı barədə protestantların ənənəvi anlayışına qarşı irəli sürdükləri bir dəlili təmsil edir.

On the tables of Habakkuk, represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, there is only one representation which is not illustrating a prophetic application, and it has to do with the distinction between the four heads and notable ones, and the four wings and winds. In an effort to obscure the truth of Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, Satan introduced an argument concerning the true or false meaning of the four heads and notable ones, and the four wings and winds. Satan did so for the book of Daniel clearly identifies that there is one distinct symbol in the book of Daniel that established the vision. Part of the evidence which establishes that symbol is in the four heads and notable ones, and the four wings and winds. The Protestants upheld a satanic view of this argument, and the argument was so significant to Millerite history that they referenced the argument upon the chart. The power which establishes the “chazon” vision in the book of Daniel is identified as the “robbers of thy people,” and the Protestants identified that power as one of a long line of Syrian kings named Antiochus Epiphanes, and Miller identified them as Rome.

Habaqququn lövhələrində, 1843 və 1850-ci il pioner cədvəlləri ilə təmsil olunan şəkildə, peyğəmbərlik tətbiqini göstərməyən yalnız bir təsvir vardır və bu, dörd baş ilə görkəmli olanlar, həmçinin dörd qanad ilə küləklər arasındakı fərqlə bağlıdır. Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində dördüncü padşahlıq kimi Romanın həqiqətini qaranlıqlaşdırmaq cəhdində Şeytan dörd baş və görkəmli olanların, həmçinin dörd qanad və küləklərin həqiqi və ya yanlış mənası ilə bağlı bir dəlil ortaya atdı. Şeytan bunu ona görə etdi ki, Daniel kitabı görməni təsbit edən bir ayrı-ayrı simvolun Daniel kitabında mövcud olduğunu aydın şəkildə müəyyən edir. Həmin simvolu təsbit edən dəlilin bir hissəsi dörd baş və görkəmli olanlarda, həmçinin dörd qanad və küləklərdədir. Protestantlar bu dəlilin şeytani bir baxışını müdafiə etdilər və bu dəlil Millerçi tarix üçün o qədər əhəmiyyətli idi ki, onlar həmin dəlilə cədvəldə istinad etdilər. Daniel kitabında “chazon” görməsini təsbit edən qüvvə “sənin xalqının qarətçiləri” kimi müəyyən edilir və Protestantlar həmin qüvvəni Antiochus Epiphanes adlı Suriya padşahlarının uzun bir silsiləsindən biri kimi müəyyən etdilər, Miller isə onları Roma kimi müəyyən etdi.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> Və o zamanlarda çoxları cənub padşahına qarşı ayağa qalxacaq; həmçinin sənin xalqının talançıları görüntünü təsdiq etmək üçün özlərini ucaldacaqlar; lakin yıxılacaqlar. Daniel 11:14.

Antiochus was one of the kings, in a line of kings that descended out of one of the four kingdoms which Alexander’s kingdom had disintegrated into. The little horn of verse nine of Daniel eight, had followed the kingdom of Alexander, and verse nine says that out of one of them, came forth the little horn.

Antiox, İsgəndərin padşahlığının parçalanaraq bölündüyü dörd padşahlıqdan birindən törəyən padşahlar silsiləsindəki padşahlardan biri idi. Daniel səkkizin doqquzuncu ayəsindəki kiçik buynuz İsgəndərin padşahlığından sonra meydana çıxmışdı və doqquzuncu ayə deyir ki, onlardan birindən həmin kiçik buynuz çıxdı.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> Onlardan birindən cənuba, şərqə və gözəl ölkəyə doğru son dərəcə böyüyən kiçik bir buynuz çıxdı. Daniel 8:9.

The argument of whether Rome establishes the vision, or a weak and fairly insignificant Syrian king establishes the vision, includes the argument of whether the little horn power came out of one of the four horns, or out of one of the four winds. It is not much of an argument, for history and prophecy is clear that Rome was not a descendant of the Greek empire, but that Rome was a new power. If Rome was the fourth kingdom, then the “one of them” of verse nine, must be one of the four winds or wings. If it was Antiochus Epiphanes, it came out of the horn of Syria.

Romanın görüntünü bərqərar edib-etməməsi, yaxud zəif və olduqca əhəmiyyətsiz bir Suriya padşahının görüntünü bərqərar edib-etməməsi barədə mübahisə, kiçik buynuz gücünün dörd buynuzdan birindənmi, yoxsa dörd küləkdən birindənmi çıxdığı barədə mübahisəni də özündə ehtiva edir. Bu, ciddi bir mübahisə deyildir, çünki tarix və peyğəmbərlik açıq şəkildə göstərir ki, Roma Yunan imperiyasının bir törəməsi deyildi, əksinə, Roma yeni bir qüvvə idi. Əgər Roma dördüncü padşahlıq idisə, onda doqquzuncu ayədəki “onlardan biri” dörd küləkdən və ya qanaddan biri olmalıdır. Əgər bu, Antiox Epifanes idisə, o, Suriya buynuzundan çıxmışdı.

The Millerites identified that the power represented as “the robbers of thy people” would stand up against Christ.

Millerçilər müəyyən etdilər ki, “sənin xalqının soyğunçuları” kimi təsvir olunan qüvvə Məsihə qarşı qalxacaqdı.

> And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. Daniel 8:25.

> Öz siyasəti ilə hiyləni də öz əlində çiçəkləndirəcək; ürəyində özünü ucaldacaq və sülh vasitəsilə çoxlarını məhv edəcək; o, həmçinin bəylər Bəyinə qarşı qalxacaq; lakin əlsiz qırılacaq. Daniel 8:25.

The “Prince of princes” is Christ, and Antiochus Epiphanes lived well before Christ was born, so the Millerites pointed this fact out on the 1843 chart. On the chart they included the date 164, which in reality has no biblical reference, and was simply a notation which identifies the significance of the argument over the fourth kingdom between Miller and the Protestant theologians. Next to the year “164” on the chart they wrote, “Death of Antiochus Epiphanes who of course stood not up against the Prince of princes as he had been dead 164 years before the prince of princes was born.”

“Şahzadələr Şahzadəsi” Məsihdir və Antiox Epifanes Məsihin doğulmasından xeyli əvvəl yaşamışdı; buna görə də Millerçilər bu həqiqəti 1843-cü il cədvəlində qeyd etmişdilər. Cədvəldə onlar 164 tarixini də daxil etmişdilər; halbuki bu, əslində Müqəddəs Kitabda heç bir istinada malik deyildir və sadəcə olaraq, dördüncü padşahlıq barədə Miller ilə Protestant ilahiyyatçıları arasındakı mübahisənin əhəmiyyətini göstərən bir qeyddir. Cədvəldə “164” ilinin yanında onlar belə yazmışdılar: “Antiox Epifanesin ölümü; aydındır ki, o, Şahzadələr Şahzadəsinə qarşı qalxmamışdı, çünki Şahzadələr Şahzadəsi doğulmazdan 164 il əvvəl ölmüşdü.”

Today Adventism teaches that “the robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes, as does apostate Protestantism, in spite of the fact that inspiration recorded that “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” The Millerites knew that the king of fierce countenance was Rome, so they were not shaken by the satanic teaching that undermines the ability to establish the “chazon” vision. The Bible is clear that if there is no vision, the people perish.

Bu gün Adventizm, dönük Protestantlıq kimi, “sənin xalqının soyğunçuları”nın Antiox Epifan olduğunu öyrədir; halbuki ilham belə qeydə almışdır ki, “1843 cədvəli Rəbbin əli ilə yönəldilmişdi və dəyişdirilməməlidir.” Millerçilər sərt simalı padşahın Romanın olduğunu bilirdilər; buna görə də onlar “xazon” görüntüsünü təsbit etmək qabiliyyətini sarsıdan şeytani təlimdən sarsılmadılar. Müqəddəs Kitab aydındır ki, əgər görüntü yoxdursa, xalq məhv olar.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Vəhy olmayan yerdə xalq həlak olur; amma qanunu saxlayan nə bəxtiyardır. Süleymanın Məsəlləri 29:18.

The vision that Solomon identifies in the verse is the “chazon” vision, which in verse thirteen of Daniel eight, is the vision that identifies paganism and papalism trampling down the sanctuary and host. For the Millerites those two desolating powers represented the fourth kingdom of Bible prophecy, and without recognizing the fourth kingdom of Rome (the robbers of thy people), they would not have been able to establish the vision. The “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven, were to stand up against the king of the south, exalt themselves, establish the vision and fall. Rome fulfilled each of those characteristics.

Süleymanın ayədə müəyyən etdiyi görüntü “xazon” görüntüsüdür; Daniel səkkizin on üçüncü ayəsində isə bu, bütpərəstliyin və papalığın məbədi və ordunu tapdaladığını müəyyən edən görüntüdür. Millerçilər üçün həmin iki viranəedici qüvvə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığını təmsil edirdi və Romanın dördüncü padşahlığını (sənin xalqının soyğunçularını) tanımadan onlar bu görüntünü təsbit edə bilməzdilər. Daniel on birin on dördüncü ayəsindəki “sənin xalqının soyğunçuları” cənub padşahına qarşı qalxmalı, özlərini ucaltmalı, görüntünü təsbit etməli və süqut etməli idilər. Roma bu xüsusiyyətlərin hər birini yerinə yetirdi.

In chapter seven, the fourth kingdom is specifically identified as being “diverse” from the kingdoms before it.

Yeddinci fəsildə dördüncü səltənət özündən əvvəlki səltənətlərdən “fərqli” olduğu xüsusi olaraq göstərilir.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns…. Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:7, 19, 20.

> Bundan sonra gecə görüntülərində baxdım və budur, dördüncü bir vəhşi heyvan vardı: qorxunc, dəhşətli və son dərəcə qüvvətli; onun böyük dəmir dişləri vardı: o, udur, parça-parça edir və qalanını ayaqları ilə tapdalayırdı; o, ondan əvvəlki bütün vəhşi heyvanlardan fərqli idi; və onun on buynuzu vardı…. Sonra mən bütün başqalarından fərqli olan, son dərəcə qorxunc dördüncü vəhşi heyvan haqqında həqiqəti bilmək istədim; onun dişləri dəmirdən, caynaqları bürüncdən idi; o, udur, parça-parça edir və qalanını ayaqları ilə tapdalayırdı; Həm də onun başındakı on buynuz haqqında, və sonradan çıxan o birisi haqqında, onun qarşısında üçü yıxılan; məhz gözləri olan və çox böyük şeylər danışan ağzı olan, görünüşü yoldaşlarından daha əzəmətli olan o buynuz haqqında. Daniel 7:7, 19, 20.

The fourth kingdom of Daniel seven was twice identified as being “diverse” from the kingdoms that preceded it. If the “little horn” of verse nine was simply an extension of the Syrian horn (Antiochus Epiphanes), it would not have been different. The beasts that preceded Rome in chapter seven were the lion, the bear and the leopard, all animals that actually exist in nature, but when it came to the fourth beast with iron teeth and nails of brass, Daniel knew of no beast of nature that represented the dreadful beast that devoured. It was different (diverse). The “little horn” of verse nine, came forth out of one of the areas represented by the four winds and wings, and not out of one of the horns or notable ones.

Daniel yeddinin dördüncü padşahlığı, ondan əvvəl gəlmiş padşahlıqlardan “fərqli” olduğu iki dəfə müəyyən edildi. Əgər doqquzuncu ayədəki “kiçik buynuz” sadəcə Suriya buynuzunun (Antiox Epifanesin) davamı olsaydı, o fərqli olmazdı. Yeddinci fəsildə Romadan əvvəl gələn vəhşilər aslan, ayı və bəbir idi; bunların hamısı təbiətdə həqiqətən mövcud olan heyvanlardır. Lakin dəmir dişli və mis caynaqlı dördüncü vəhşiyə gəldikdə, Daniel udub-yaxalayan o dəhşətli vəhşini təmsil edən təbiətdə heç bir heyvan tanımırdı. O, fərqli idi. Doqquzuncu ayədəki “kiçik buynuz” buynuzlardan və ya görkəmli olanlardan birindən deyil, dörd külək və qanadlarla təmsil olunan sahələrdən birindən çıxdı.

Daniel chapter eight, states that “in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up.” In the “latter time of their kingdom (Greece, which had disintegrated into four kingdoms), during the time “when the transgressors are come to the full,” a new king would stand up.

Daniel səkkizinci fəsildə bəyan edir ki, “onların padşahlığının axır çağında, asilər öz ölçüsünü doldurduqda, sərt simalı və qaranlıq kəlamları anlayan bir padşah qalxacaq.” “Onların padşahlığının axır çağında” (dörd padşahlığa parçalanmış Yunanıstanın), “asilər öz ölçüsünü doldurduqda” olan zamanda yeni bir padşah qalxacaqdı.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that the fact might be determined whether it would fulfill the purposes of the Watcher and the Holy One. Prophecy has traced the rise and progress of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with the nations of less power, history has repeated itself. Each has had its period of test; each has failed, its glory faded, its power departed.” Prophets and Kings, 535.

> “Fəaliyyət səhnəsinə çıxmış hər bir millətə yer üzündə öz yerini tutmağa icazə verilmişdir ki, Müşahidəçinin və Müqəddəs Olanın məqsədlərini yerinə yetirib-yetirməyəcəyi müəyyən olunsun. Peyğəmbərlik dünyanın böyük imperiyalarının—Babilin, Midiya-Farsın, Yunanıstanın və Romanın—yüksəlişini və inkişafını izləmişdir. Bunların hər biri ilə, daha az qüdrətli millətlərdə olduğu kimi, tarix özünü təkrarlamışdır. Hər birinin sınaq dövrü olmuşdur; hər biri uğursuzluğa düçar olmuş, şöhrəti solmuş, qüdrəti isə yox olub getmişdir.” Prophets and Kings, 535.

At the end (“latter time”) of the kingdom of Greece, when their cup of probationary time had been filled (“when the transgressors are come to the full”), a “king of fierce countenance” would stand up. That king would understand “dark sentences,” for he would speak a completely different language than the Hebrew of the Jews or the Greek of the previous kingdom, for he would speak Latin. That kingdom had been identified by Moses as the nation that would bring the siege of the years 66 to 70 AD, where among other things the famine was so terrible that the Jews ate their own children to survive.

Yunanıstan padşahlığının sonunda (“axır zamanda”), onların sınaq müddətinin kasası dolduqda (“təqsirkarlar həddini tamamladıqda”), “siması sərt olan” bir “padşah” qalxacaqdı. O padşah “qaranlıq kəlamları” anlayacaqdı, çünki o, yəhudilərin ibrani dilindən və əvvəlki padşahlığın yunan dilindən tamamilə fərqli bir dildə danışacaqdı; çünki o, latınca danışacaqdı. Həmin padşahlıq Musa tərəfindən miladdan sonra 66-dan 70-ci illərə qədər davam edən mühasirəni gətirəcək millət kimi müəyyən edilmişdi; həmin mühasirə zamanı, digər şeylərlə yanaşı, aclıq o qədər dəhşətli idi ki, yəhudilər sağ qalmaq üçün öz övladlarını yeyirdilər.

> Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor show favour to the young: And he shall eat the fruit of thy cattle, and the fruit of thy land, until thou be destroyed: which also shall not leave thee either corn, wine, or oil, or the increase of thy kine, or flocks of thy sheep, until he have destroyed thee. And he shall besiege thee in all thy gates, until thy high and fenced walls come down, wherein thou trustedst, throughout all thy land: and he shall besiege thee in all thy gates throughout all thy land, which the Lord thy God hath given thee. And thou shalt eat the fruit of thine own body, the flesh of thy sons and of thy daughters, which the Lord thy God hath given thee, in the siege, and in the straitness, wherewith thine enemies shall distress thee. Deuteronomy 28:47–53.

> Çünki Allahın Rəbbi olan Rəbbə hər şeyin bolluğu içində sevinc və ürək şadlığı ilə xidmət etmədin; buna görə də Rəbbin sənin üstünə göndərəcəyi düşmənlərinə aclıq içində, susuzluq içində, çılpaqlıq içində və hər şeydən məhrumluq içində xidmət edəcəksən; və o, səni məhv edənədək boynuna dəmir boyunduruq qoyacaq. Rəbb uzaqdan, yerin ucundan, qartalın uçduğu sürətlə sənin üstünə bir millət gətirəcək; elə bir millət ki, onun dilini anlamayacaqsan; sərt simalı bir millət ki, nə qocaya hörmət edəcək, nə də gəncə lütf göstərəcək. O, sən məhv edilənədək mal-qaranın bəhrəsini və torpağının məhsulunu yeyəcək; o, sən məhv edilənədək sənə nə taxıl, nə şərab, nə yağ, nə inəklərinin artımını, nə də qoyun sürülərinin çoxalmasını qoyacaq. O, bütün qapıların önündə səni mühasirəyə alacaq, ta ki bütün ölkəndə bel bağladığın uca və möhkəm divarların yıxılsın; və Allahın Rəbbi olan Rəbbin sənə verdiyi bütün ölkəndə, bütün qapılarının önündə səni mühasirəyə alacaq. Düşmənlərinin səni sıxıntıya salacağı mühasirə və darlıq içində, Allahın Rəbbi olan Rəbbin sənə verdiyi öz oğullarının və qızlarının ətini, öz bədəninin bəhrəsini yeyəcəksən. Qanunun Təkrarı 28:47–53.

In Daniel chapter two the fourth kingdom was represented by “iron,” and Moses identified “a nation,” which would put a “yoke of iron,” upon the Jews. The “nation” would “destroy” the Jews, and it would be as swift as an eagle, of which the eagle is the symbol of Rome. It would be a “nation” “whose tongue thou shalt not understand,” for its language would be “dark sentences” to the Jews. It would be a “nation of fierce countenance” as described in Daniel chapter eight as a “king of fierce countenance.” And in the “siege” of Jerusalem the Jews ate their “sons and daughters.”

Danielın ikinci fəslində dördüncü səltənət “dəmir” ilə təmsil olunurdu, və Musa yəhudilərin boynuna “dəmir boyunduruq” qoyacaq bir “millət”i müəyyən etmişdi. Bu “millət” yəhudiləri “məhv edəcəkdi” və qartal kimi sürətli olacaqdı; qartal isə Romanın rəmzidir. Bu, “dilini anlamayacağın” bir “millət” olacaqdı, çünki onun dili yəhudilər üçün “qaranlıq kəlamlar” olacaqdı. Danielın səkkizinci fəslində “zalım çöhrəli padşah” kimi təsvir edildiyi kimi, bu, “zalım çöhrəli bir millət” olacaqdı. Və Yerusəlimin “mühasirəsi” zamanı yəhudilər öz “oğullarını və qızlarını” yedilər.

Miller recognized pagan Rome as the power predicted by Moses, and as the fourth “iron” kingdom of Daniel two, and the “nation” who spoke Latin, not Hebrew or Greek. Miller made no distinction between the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy, for to him they both were simply Rome. So after pagan Rome stood up in verse twenty-three, he would not see the distinction represented in verse twenty-four. In the vision the little horn had oscillated from masculine to feminine to masculine to feminine in verses nine through twelve, and verse twenty-three identifies the prophetic characteristics of pagan Rome, Gabriel’s interpretation in verse twenty-four changes to feminine Rome. The power in verse twenty-four was to possess “mighty power,” “but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practice, and shall destroy the mighty and the holy people.”

Miller bütpərəst Romanı Musanın qabaqcadan xəbər verdiyi qüvvə, Danielin ikinci fəslindəki dördüncü “dəmir” padşahlıq və ibranicə və ya yunanca deyil, latınca danışan “millət” kimi tanıyırdı. Miller Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində dördüncü və beşinci padşahlıq arasında heç bir fərq qoymurdu, çünki onun üçün onların hər ikisi sadəcə Roma idi. Buna görə də bütpərəst Roma iyirmi üçüncü ayədə ortaya çıxdıqdan sonra, o, iyirmi dördüncü ayədə göstərilən fərqi görə bilmədi. Görümdə kiçik buynuz doqquzuncu ayədən on ikinci ayəyədək kişi cinsindən qadın cinsinə, sonra yenidən kişi cinsinə və qadın cinsinə keçid etmişdi və iyirmi üçüncü ayə bütpərəst Romanın peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini müəyyən edir, Cəbrayılın iyirmi dördüncü ayədəki təfsiri isə qadın cinsində Romaya keçir. İyirmi dördüncü ayədəki qüvvə “böyük qüdrətə” malik olacaqdı, “lakin öz qüdrəti ilə deyil; və o, heyrətamiz şəkildə məhv edəcək, uğur qazanacaq, fəaliyyət göstərəcək, və qüdrətliləri və müqəddəs xalqı məhv edəcək.”

Papal Rome was to be given the military power of pagan Rome, and it would destroy God’s people for one thousand two hundred and sixty years, from the year 538 to 1798. It would destroy “wonderfully” for it is the beast the whole world “wonders after,” and it was the power that would “practice and prosper” until the first indignation that had been “determined” to be finished in 1798 was fulfilled.

Papal Roma bütpərəst Romanın hərbi qüdrətinə sahib olmalı idi və 538-ci ildən 1798-ci ilədək, min iki yüz altmış il ərzində Allahın xalqını məhv edəcəkdi. O, “heyrətamiz” surətdə məhv edəcəkdi, çünki o, bütün dünyanın “heyranlıqla ardınca getdiyi” və 1798-ci ildə tamamlanması “müəyyən edilmiş” olan ilk qəzəb sona çatana qədər “fəaliyyət göstərib müvəffəq olacaq” olan heyvandır.

Then in verse twenty-five Gabriel follows the oscillation established in the verses he was interpreting for Daniel, and again addresses pagan Rome, who through a different type of “policy,” brought together its empire, as attested to by all the historians. The “craft” of pagan Rome was to induce nations to join their growing empire, and it used the promise of peace and prosperity to build the empire, unlike the previous empires that were forged simply by military might. Pagan Rome was also to “stand up against the Prince of princes,” as it did when it placed Christ upon the cross of Calvary.

Sonra iyirmi beşinci ayədə Cəbrail, Daniel üçün izah etməkdə olduğu ayələrdə müəyyən etdiyi tərəddüdlü keçidi izləyir və yenidən bütpərəst Romaya müraciət edir; o Roma ki, tarixçilərin hamısının şahidlik etdiyi kimi, fərqli bir növ “siyasət” vasitəsilə öz imperiyasını bir araya gətirdi. Bütpərəst Romanın “hiyləsi” xalqları böyüməkdə olan imperiyasına qoşulmağa sövq etmək idi və o, imperiyanı qurmaq üçün sülh və firavanlıq vədindən istifadə edirdi; bu isə sadəcə hərbi qüdrətlə formalaşdırılmış əvvəlki imperiyalardan fərqli idi. Bütpərəst Roma həmçinin “şahzadələrin Şahzadəsinə qarşı ayağa qalxmalı idi”; necə ki, Məsihi Kalvari çarmıxına qoyduğu zaman bunu etdi.

Then Gabriel addresses the two visions he was interpreting for Daniel, by identifying that the “mareh” vision of the appearance (the twenty-three hundred days) was true, and that the “chazon” vision of the trampling down of the sanctuary and host by pagan Rome and papal Rome was to be “shut up (sealed), “for many days” (until the time of the end in 1798).

Sonra Cəbrayıl, Daniel üçün şərh etdiyi iki görüntüyə müraciət edərək, zahiri görünüşə dair “mareh” görüntüsünün (iki min üç yüz günün) doğru olduğunu və müqəddəs məkanın və ordunun bütpərəst Roma və papalıq Romanı tərəfindən tapdalanmasına dair “chazon” görüntüsünün “bağlanmalı (möhürlənməli)” olduğunu, “çox günlər üçün” (1798-ci ildə sonun vaxtınadək) bildirir.

Then Daniel was sick for some time, and then returned to work, but he still did not understand the “mareh” vision, which is the vision which Gabriel was commanded to make him understand. For that reason Gabriel would return in chapter nine, to finish his work of making Daniel understand the “mareh” vision.

Sonra Daniel bir müddət xəstə oldu və daha sonra yenidən işinə qayıtdı, lakin o, hələ də Cəbrailin ona başa salmaq əmri aldığı “mareh” görüntüsünü anlamırdı. Buna görə də Cəbrail doqquzuncu fəsildə geri qayıdacaq ki, Danielə “mareh” görüntüsünü anlatmaq işini başa çatdırsın.

In Daniel chapter nine, Daniel had been studying the prophetic Word and came to understand through the writings of Moses and Jeremiah. Jeremiah had identified the captivity he was in would last seventy years.

Daniel kitabının doqquzuncu fəslində Daniel peyğəmbərlik Kəlamını araşdırırdı və Musanın və Yeremyanın yazıları vasitəsilə anlayış əldə etdi. Yeremya onun içində olduğu əsarətin yetmiş il davam edəcəyini bildirmişdi.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> Və bütün bu torpaq viranəlik və heyrət obyekti olacaq; bu millətlər isə Babil padşahına yetmiş il qulluq edəcəklər. Və elə olacaq ki, yetmiş il tamam olanda, onların təqsiri üzündən Babil padşahını və o milləti, — Rəbb belə deyir, — həmçinin Xaldeylilərin torpağını cəzalandıracağam və oranı əbədi viranəliklərə çevirəcəyəm. Yeremya 25:11, 12.

According to Moses the captivity in the enemy’s land would correspond to a time that the land would enjoy its sabbaths.

Musaya görə, düşmən ölkəsindəki əsarət torpağın öz şənbətlərindən zövq alacağı bir vaxta müvafiq olacaqdı.

> And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:32–35.

> Mən ölkəni viran qoyacağam; orada yaşayan düşmənləriniz buna heyrət edəcəklər. Sizi bütpərəst xalqlar arasına səpələyəcəyəm və ardınızca qılınc çəkəcəyəm; ölkəniz viran qalacaq, şəhərləriniz isə xarabalığa dönəcək. O zaman ölkə viran qaldığı bütün müddət boyunca, siz düşmənlərinizin ölkəsində olarkən, öz şənbətlərindən zövq alacaq; bəli, o zaman ölkə rahatlıq tapacaq və öz şənbətlərindən zövq alacaq. Nə qədər ki, viran qalacaq, rahatlıq tapacaq; çünki siz onun üzərində yaşadığınız zaman o, sizin şənbətlərinizdə rahatlıq tapmamışdı. Levililər 26:32–35.

Daniel had understood from God’s prophetic Word, upon two witnesses that His people had been scattered into the enemy’s land, during which time the land would enjoy its sabbaths. He understood what the author of Chronicles understood concerning Jeremiah’s seventy years.

Daniel Allahın peyğəmbərlik Kəlamından, iki şahidin təsdiqi ilə, belə başa düşmüşdü ki, Onun xalqı düşmən ölkəsinə səpələnmişdi və bu müddət ərzində torpaq öz şənbətlərini keçirəcəkdi. O, Salnamələrin müəllifinin Yeremyanın yetmiş ili barədə başa düşdüyünü başa düşmüşdü.

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:20–23.

> Qılıncdan xilas olmuş olanları o, Babilə apardı; onlar Fars padşahlığının hakimiyyəti başlayana qədər ona və onun oğullarına qulluqçu oldular. Bu, Yeremiyanın dili ilə Rəbbin söylədiyi söz yerinə yetsin deyə idi; ölkə öz şənbələrindən zövq alana qədər; çünki viran qaldığı bütün müddət ərzində o, şənbəni saxladı ki, yetmiş il tamam olsun. İndi Fars padşahı Kirin birinci ilində, Yeremiyanın dili ilə söylənmiş Rəbbin sözü yerinə yetsin deyə, Rəbb Fars padşahı Kirin ruhunu oyatdı; o da bütün padşahlığı boyunca car çəkdirib bunu yazılı şəkildə də elan edərək dedi: “Fars padşahı Kir belə deyir: Göylərin Allahı Rəbb yer üzünün bütün padşahlıqlarını mənə vermişdir; O mənə tapşırmışdır ki, Yəhudada olan Yerusəlimdə Ona bir ev tikim. Onun bütün xalqı arasından sizdən kim var? Qoy Allahı Rəbb onunla olsun və qoy o yuxarı qalxsın.” 2 Salnamələr 36:20–23.

Daniel understood that Jeremiah’s seventy years of scattering in the enemy’s land, while the land enjoyed her sabbaths, was based upon the curse of “seven times” in Leviticus twenty-six, and in obedience to that understanding, he fulfilled the commanded remedy given there for those who finally awaken to their scattered condition.

Daniel başa düşürdü ki, ölkə öz şənbələrindən zövq alarkən düşmən torpağında baş verən Yeremyanın yetmiş illik pərakəndəliyi Levililər iyirmi altıncı fəsildəki “yeddi dəfə” lənətinə əsaslanırdı; və o, bu anlayışa itaət edərək, nəhayət öz pərakəndə vəziyyətlərinə ayılanlar üçün orada verilmiş əmr olunmuş çarəni yerinə yetirdi.

> And upon them that are left alive of you I will send a faintness into their hearts in the lands of their enemies; and the sound of a shaken leaf shall chase them; and they shall flee, as fleeing from a sword; and they shall fall when none pursueth. And they shall fall one upon another, as it were before a sword, when none pursueth: and ye shall have no power to stand before your enemies. And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. These are the statutes and judgments and laws, which the Lord made between him and the children of Israel in mount Sinai by the hand of Moses. Leviticus 26:36–46.

> Aranızda sağ qalanların isə düşmənlərinin torpaqlarında ürəklərinə qorxaqlıq salacağam; titrəyən bir yarpağın səsi onları qovacaq; qılıncdan qaçırmış kimi qaçacaqlar; onları qovan olmasa da yıxılacaqlar. Heç kəs onları qovmadığı halda, qılıncın önündəymiş kimi bir-birinin üstünə yıxılacaqlar; düşmənlərinizin qarşısında durmağa qüdrətiniz olmayacaq. Millətlər arasında həlak olacaqsınız, düşmənlərinizin torpağı sizi udub aparacaq. Aranızda qalanlar isə düşmənlərinizin torpaqlarında öz təqsirləri ucbatından saralıb solacaqlar; atalarının təqsirləri ucbatından da onlarla birlikdə saralıb solacaqlar. Əgər onlar öz təqsirlərini, atalarının təqsirlərini, Mənə qarşı etdikləri xəyanəti və Mənə qarşı inadla yeridiklərini etiraf etsələr; Mənim də onlara qarşı inadla yeridiyimi və onları düşmənlərinin torpağına gətirdiyimi etiraf etsələr; əgər o zaman onların sünnətsiz ürəkləri təvazökar olub öz təqsirlərinin cəzasını qəbul etsələr: O zaman Yaqubla bağladığım əhdimi xatırlayacağam, İshaqla bağladığım əhdimi də, İbrahimlə bağladığım əhdimi də xatırlayacağam; torpağı da xatırlayacağam. Torpaq da onlardan məhrum qalacaq və onlarsız viran qaldığı müddətdə öz şənbələrindən zövq alacaq; onlar isə öz təqsirlərinin cəzasını qəbul edəcəklər; çünki, bəli, çünki hökmlərimə nifrət etdilər və canları qaydalarımdan iyrəndi. Yenə də bütün bunlara baxmayaraq, düşmənlərinin torpağında olduqları zaman onları rədd etməyəcəyəm, onlardan iyrənməyəcəyəm ki, onları tamamilə məhv edim və onlarla olan əhdimi pozum; çünki Mən onların Allahı Rəbbəm. Lakin onların xatirinə, millətlərin gözü önündə onları Misir torpağından çıxartdığım ataları ilə bağladığım əhdi xatırlayacağam ki, onların Allahı olum: Mən Rəbbəm. Bunlar Rəbbin Musa vasitəsilə Sina dağında Özü ilə İsrail övladları arasında qoyduğu qaydalar, hökmlər və qanunlardır. Levililər 26:36–46.

Daniel’s prayer in chapter nine, is addressing every element of the counsel for those who find themselves scattered in the enemy’s land. That prayer is to be aligned with his prayer in chapter two, for together they represent the prayer of those in Revelation chapter eleven, that were dead in the streets of that great city of Sodom and Egypt, who find that they also had been scattered. As Daniel concludes his prayer, Gabriel returns to finish the work of explaining the “mareh” vision, just as the Holy Spirit intends to accomplish for the two witnesses of Revelation chapter eleven.

Doqquzuncu fəsildə Danielin duası düşmənin torpağında səpələnmiş halda olanlar üçün verilmiş məsləhətin hər bir ünsürünə müraciət edir. Həmin dua onun ikinci fəsildəki duası ilə uyğunlaşdırılmalıdır, çünki birlikdə onlar Vəhy kitabının on birinci fəslində böyük o şəhərin — Sodom və Misirin — küçələrində ölü qalmış, özlərinin də səpələnmiş olduqlarını anlayanların duasını təmsil edirlər. Daniel duasını yekunlaşdırdıqda, Cəbrayıl “mareh” görüntüsünü izah etmək işini tamamlamak üçün yenidən qayıdır; necə ki, Müqəddəs Ruh da bunu Vəhy kitabının on birinci fəslinin iki şahidi üçün həyata keçirməyi niyyət edir.

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

> Mən danışarkən, dua edərkən, öz günahımı və xalqım İsrailin günahını etiraf edərkən və Allahımın müqəddəs dağı üçün yalvarışımı Rəbb Allahımın hüzuruna təqdim edərkən; bəli, mən dua edib danışarkən, başlanğıcdakı görüntüdə gördüyüm həmin Cəbrayıl sürətlə uçaraq mənə yaxınlaşdı və axşam təqdiməsinin vaxtında mənə toxundu. O, məni məlumatlandırdı, mənimlə danışdı və dedi: «Ey Daniel, indi sənə hikmət və anlayış vermək üçün gəldim». Daniel 9:20–22.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “Shortly before the fall of Babylon, when Daniel was meditating on these prophecies and seeking God for an understanding of the times, a series of visions was given him concerning the rise and fall of kingdoms. With the first vision, as recorded in the seventh chapter of the book of Daniel, an interpretation was given; yet not all was made clear to the prophet. ‘My cogitations much troubled me,’ he wrote of his experience at the time, ‘and my countenance changed in me: but I kept the matter in my heart.’ Daniel 7:28.

> “Babilin süqutundan az əvvəl, Daniel bu peyğəmbərliklər üzərində düşünərkən və zamanları anlamaq üçün Allahı axtararkən, ona padşahlıqların yüksəlişi və süqutu ilə bağlı bir sıra görüntülər verildi. Daniel kitabının yeddinci fəslində qeyd olunduğu kimi, birinci görüntü ilə birlikdə bir təfsir də verildi; lakin hər şey peyğəmbərə aydın edilmədi. O, həmin vaxtkı təcrübəsi barədə belə yazmışdı: «Fikirlərim məni çox narahat etdi və çöhrəm dəyişdi; amma bu işi ürəyimdə saxladım». Daniel 7:28.”

> “Through another vision further light was thrown upon the events of the future; and it was at the close of this vision that Daniel heard ‘one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision?’ Daniel 8:13. The answer that was given, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed’ (verse 14), filled him with perplexity. Earnestly he sought for the meaning of the vision. He could not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a partial interpretation; yet when the prophet heard the words, ‘The vision … shall be for many days,’ he fainted away. ‘I Daniel fainted,’ he records of his experience, ‘and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it.’ Verses 26, 27.

> “Başqa bir vəhy vasitəsilə gələcək hadisələr üzərinə daha artıq işıq salındı; və məhz bu vəhyin sonunda Daniel «bir müqəddəsin danışdığını eşitdi; danışan həmin müqəddəsə başqa bir müqəddəs dedi: Bu vəhy nə vaxta qədər davam edəcək?» Daniel 8:13. Verilən cavab — «İki min üç yüz axşama-səhərə qədər; sonra müqəddəs məkan təmizlənəcəkdir» (14-cü ayə) — onu dərin çaşqınlıq içində qoydu. O, vəhyin mənasını ciddi-cəhdlə axtardı. O, Yeremya vasitəsilə əvvəlcədən xəbər verilmiş yetmiş illik əsarətlə, vəhydə səmavi ziyarətçinin Allahın müqəddəs məkanının təmizlənməsinə qədər keçəcəyini bəyan etdiyi iki min üç yüz il arasındakı əlaqəni anlaya bilmirdi. Mələk Cəbrail ona qismən bir izah verdi; lakin peyğəmbər «Vəhy ... çox günlər üçündür» sözlərini eşidəndə huşunu itirdi. O, öz yaşadıqlarını belə qeyd edir: «Mən, Daniel, taqətdən düşdüm», «və bir neçə gün xəstə qaldım; sonra qalxıb padşahın işini gördüm; və vəhyə heyrət etdim, lakin onu anlayan olmadı». 26, 27-ci ayələr.”

> “Still burdened in behalf of Israel, Daniel studied anew the prophecies of Jeremiah. They were very plain—so plain that he understood by these testimonies recorded in books ‘the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that He would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem.’ Daniel 9:2.

> Hələ də İsrail naminə yük daşıyan Daniel Yeremyanın peyğəmbərliklərini yenidən araşdırdı. Onlar çox aydın idi—o qədər aydın idi ki, kitablarda yazılmış bu şahidliklərdən o, “Rəbbin sözünün Yeremya peyğəmbərə gəldiyi, Yerusəlimin viranəliklərində yetmiş ili tamamlayacağı barədə olan illərin sayını” anladı. Daniel 9:2.

> “With faith founded on the sure word of prophecy, Daniel pleaded with the Lord for the speedy fulfillment of these promises. He pleaded for the honor of God to be preserved. In his petition he identified himself fully with those who had fallen short of the divine purpose, confessing their sins as his own.” Prophets and Kings, 553, 554.

> “Peyğəmbərlik kəlamının möhkəm əsası üzərində qurulmuş imanla, Daniel bu vədlərin tezliklə yerinə yetməsi üçün Rəbbə yalvardı. O, Allahın izzətinin qorunub saxlanması üçün yalvarırdı. Öz duasında o, ilahi məqsəddən geri qalanlarla özünü tamamilə eyniləşdirdi, onların günahlarını öz günahları kimi etiraf etdi.” Prophets and Kings, 553, 554.

Back to Articles