Article

# The Book of Daniel - Number Forty

Daniel Kitabı — Qırxıncı Sayı

Paul

Paul

Author

Jeff Pippenger

Published

January 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one, when overlaid with Daniel chapter four, represents the history of the first and second angels, from 1798 to 1844. In that history the book of Daniel was unsealed, and the portion that was unsealed was chapters seven, eight and nine. “Line upon line” chapters one, four and then seven through nine, illustrate the history of the Millerite movement of the first angel.

Daniyel kitabının birinci fəsli, dördüncü fəsillə üst-üstə qoyulduqda, 1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər birinci və ikinci mələklərin tarixini təmsil edir. Həmin tarixdə Daniyel kitabının möhürü açıldı və açılan hissə yeddinci, səkkizinci və doqquzuncu fəsillər idi. “Sətir üstünə sətir” prinsipi ilə birinci, dördüncü, sonra isə yeddincidən doqquzuncuya qədər olan fəsillər birinci mələyin Millerçi hərəkatının tarixini nümayiş etdirir.

In that history (1798 to 1844), the foundational truths of Adventism were established, and those truths were ultimately represented upon the 1843 pioneer chart. Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two, is on the chart. The visions of Daniel seven and eight are on the chart. “The daily” of chapter eight is represented, as is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The three Woes of Islam, as represented in Revelation chapter nine, are there. God forewarned repeatedly that those foundational truths would be attacked.

Həmin tarixdə (1798-dən 1844-ə qədər) Adventizmin təməl həqiqətləri bərqərar edildi və həmin həqiqətlər nəhayət 1843-cü il pioner cədvəlində təmsil olundu. Daniel kitabının ikinci fəslindəki Navuxodonosorun surəti cədvəldədir. Danielin yeddinci və səkkizinci fəsillərinin görüntüləri cədvəldədir. Səkkizinci fəslin “gündəlik”i, eləcə də Levililər iyirmi altıncı fəslin “yeddi vaxt”ı orada təmsil olunmuşdur. Vəhy kitabının doqquzuncu fəslində təqdim olunduğu kimi, İslamın üç Vay hökmü də oradadır. Allah dəfələrlə əvvəlcədən xəbərdarlıq etmişdi ki, həmin təməl həqiqətlər hücuma məruz qalacaq.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “Qoy Sion divarları üzərində Allahın gözətçiləri kimi duranlar xalqın qarşısındakı təhlükələri öncədən görə bilən adamlar olsunlar,—həqiqətlə yanlışı, salehliklə haqsızlığı bir-birindən ayıra bilən adamlar.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Xəbərdarlıq verilmişdir: 1842, 1843 və 1844-cü illərdə gələn xəbərdən bəri üzərində bina etdiyimiz iman təməlini sarsıdacaq heç bir şeyin daxil olmasına yol verilməməlidir. Mən bu xəbərdarlıqda idim və o vaxtdan bəri Allahın bizə verdiyi işığa sadiq qalaraq dünyanın qarşısında dayanmışam. Biz hər gün ciddi dua ilə Rəbbi axtararaq, işıq diləyərək ayaqlarımızın qoyulduğu platformadan ayaqlarımızı çəkməyi düşünmürük. Sizcə, Allahın mənə verdiyi işıqdan mən imtina edə bilərəmmi? O, Əbədi Qaya kimi olmalıdır. Verildiyi vaxtdan bəri mənə yol göstərmişdir.” Review and Herald, 14 aprel 1903.

The work of the dirt brush man, that is to be accomplished with the participation of God’s last day people, is also represented by Isaiah, when he identifies the last day people and the work they are called to do, for the foundations were destined to be buried with error before the last days arrived.

Torpaq fırçası adamının işi, yəni Allahın son gün xalqının iştirakı ilə yerinə yetirilməli olan iş, Yeşaya tərəfindən də təsvir edilir; o, son gün xalqını və onların görməyə çağırıldıqları işi müəyyənləşdirərkən bunu göstərir, çünki son günlər yetişməzdən əvvəl təməllərin yanlışlıq altında basdırılması təyin olunmuşdu.

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> Səndən olanlar qədim viranəlikləri bərpa edəcəklər; sən çox nəsillərin təməllərini yenidən qaldıracaqsan; və sənə “uçulmuş yerləri təmir edən”, “yaşamaq üçün yolları bərpa edən” deyiləcək. Yeşaya 58:12.

The “old waste places,” refers to the doctrinal truths associated with the two desolating powers of paganism and papalism. The two desolating powers of paganism being followed by papalism is what William Miller used for his framework of every prophecy he presented.

“Qədim xarabalıqlar” bütpərəstlik və papalığa məxsus olan iki viranedici qüvvə ilə əlaqəli doktrinal həqiqətlərə işarə edir. Bütpərəstliyin iki viranedici qüvvəsini papalığın izləməsi, William Millerin təqdim etdiyi hər bir peyğəmbərlik üçün istifadə etdiyi çərçivə idi.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> Onlar qədim xarabalıqları yenidən quracaq, əvvəlki viranəlikləri bərpa edəcək və viran qalmış şəhərləri, bir çox nəsillərin viranəliklərini təmir edəcəklər. Yeşaya 61:4.

The structure of prophecy that is represented as the framework, is the history and relationship of those two powers. To restore “the paths to dwell in,” is the restoration of Miller’s framework, that was represented in his dream by the work of the dirt brush man. Isaiah used the illustration of the history of Ezra and those who returned from Babylon and repaired Jerusalem, to identify the restoration of the former desolations.

Çərçivə kimi təqdim edilən peyğəmbərlik quruluşu, həmin iki gücün tarixidir və qarşılıqlı münasibətidir. “Yaşamaq üçün yolları bərpa etmək” Millerin çərçivəsinin bərpasıdır; bu çərçivə onun yuxusunda torpaq fırçası olan adamın işi ilə təmsil olunmuşdu. Yeşaya, əvvəlki viranəliklərin bərpasını müəyyənləşdirmək üçün Ezranın və Babildən qayıdıb Yerusəlimi təmir edənlərin tarixini nümunə kimi istifadə etdi.

> Since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face, as it is this day. And now for a little space grace hath been showed from the Lord our God, to leave us a remnant to escape, and to give us a nail in his holy place, that our God may lighten our eyes, and give us a little reviving in our bondage. For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:7–9.

> Atalarımızın günlərindən bu günədək böyük bir təqsir içində olmuşuq; və öz günahlarımıza görə biz, padşahlarımız və kahinlərimiz ölkələrin padşahlarının əlinə təslim edilmişik: qılınca, əsarətə, talana və üz qaralığına, necə ki, bu gün də belədir. İndi isə qısa bir müddət üçün Allahımız Rəbb tərəfindən bizə lütf göstərilmişdir ki, xilas olub qalan bir qalıq buraxılsın və bizə Onun müqəddəs məkanında bir mıx verilsin; ta ki Allahımız gözlərimizi işıqlandırsın və əsarətimizdə bizə bir az dirçəliş versin. Çünki biz qul idik; buna baxmayaraq, Allahımız əsarətimizdə bizi tərk etmədi, əksinə, Fars padşahlarının gözündə bizə mərhəmət göstərdi ki, bizə dirçəliş versin, Allahımızın evini bərpa etsin, onun xarabalıqlarını təmir etsin və Yəhudada və Yerusəlimdə bizə bir hasar versin. Ezra 9:7–9.

Ezra and those who repaired Jerusalem, represent the “remnant” who are the restorers of the paths to dwell in, and they are those who are accomplishing the work in the context of the Leviticus twenty-six prayer, which Ezra references that “since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face.” The “day” he is referring to is the “day” that the “remnant” of the last days restore the paths to dwell in.

Ezra və Yerusəlimi bərpa edənlər “qalığı” təmsil edirlər; onlar “yaşamaq üçün yolları” bərpa edənlərdir və Ezra-nın istinad etdiyi Levililər iyirmi altıncı fəsildəki duanın kontekstində işi yerinə yetirənlər məhz onlardır: “atalarımızın günlərindən bu günə qədər böyük bir təqsir içində olmuşuq; və öz təqsirlərimizə görə biz, padşahlarımız və kahinlərimiz ölkələrin padşahlarının əlinə, qılınca, əsirliyə, qarətə və üz qaralığına təslim edilmişik.” Onun istinad etdiyi “gün”, axır günlərin “qalığının” yaşamaq üçün yolları bərpa etdiyi “gün”dür.

Ezra’s remnant are the two witnesses who are resurrected at the end of three and a half days, and fulfill the Leviticus twenty-six prayer as illustrated by Daniel in chapter nine. When Ezra and his coworkers returned from exile and rebuilt Jerusalem, they typified the work of restoring Miller’s jewels, which is the work of restoring the foundational truths of Miller. For this reason, understanding the framework of Miller’s work is essential.

Ezranın qalığı üç gün yarımın sonunda dirildilən iki şahiddir və Danielin doqquzuncu fəsildə göstərdiyi kimi, Levililər iyirmi altı duasını yerinə yetirir. Ezra və onun əməkdaşları sürgündən qayıdıb Yerusəlimi yenidən qurduqda, onlar Millerin cəvahiratlarını bərpa etmək işini timsal edirdilər; bu isə Millerin təməl həqiqətlərinin bərpası işidir. Bu səbəbdən, Millerin işinin çərçivəsini anlamaq zəruridir.

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 596.

> “Həvarilər möhkəm bir təməl üzərində, əbədi Qaya üzərində qurdular. Onlar bu təmələ dünyadan yonub çıxardıqları daşları gətirdilər. İnşaatçılar maneəsiz zəhmət çəkmədilər. Onların işi Məsihin düşmənlərinin müqaviməti üzündən son dərəcə çətinləşdirilmişdi. Onlar yalançı təməl üzərində quranların fanatizmi, qərəzi və nifrəti ilə mübarizə aparmalı idilər. Kilsənin inşaatçıları kimi çalışanların çoxunu Nehemya günlərində divarı tikən inşaatçılara bənzətmək olardı; onlar haqqında belə yazılmışdır: “Divarı tikənlər, yük daşıyanlar və yükləyənlərdən hər biri bir əli ilə iş görür, o biri əli ilə isə silah tuturdu.” Nehemya 4:17.” Həvarilərin İşləri, 596.

In both passages of Isaiah, the work is to raise up the foundations and desolations of many generations. Isaiah is identifying a spiritual work that was illustrated by the literal work. The foundations were to be guarded, but instead they were eventually totally covered up by a false foundation of counterfeit jewels. Those who Isaiah identifies are restoring the foundational truths of the Millerites, not literal bricks and stones. The symbol of those truths is Miller’s framework of the two desolating powers which trampled down the sanctuary and the host for “seven times.”

Yeşayanın hər iki parçasında görüləcək iş, bir çox nəsillərin təməllərini və viranələrini bərpa etməkdir. Yeşaya, zahiri iş vasitəsilə təsvir olunmuş mənəvi bir işi müəyyən edir. Təməllər qorunmalı idi, lakin bunun əvəzinə onlar nəhayət saxta ləl-cəvahiratdan ibarət yalançı bir təməl tərəfindən tamamilə ört-basdır edildi. Yeşayanın müəyyən etdiyi şəxslər, hərfi kərpic və daşları deyil, Millerçilərin təməl həqiqətlərini bərpa edirlər. Həmin həqiqətlərin rəmzi, müqəddəs məkanı və ordunu “yeddi dəfə” tapdalayıb viran qoyan iki viranedici qüvvə haqqında Millerin çərçivəsidir.

That work of restoration is represented as raising up “the foundations” and “desolations of many generations,” and represents the prophetic work of restoring the foundational truths through the methodology that brings prophetic line upon prophetic line, from here a little and there a little. The work of reestablishing the foundations and desolations is the work of presenting and defending the original truths represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, which are the two tables of Habakkuk chapter two. And the work is accomplished with the latter rain methodology of “line upon line”. It is the work of returning to Jeremiah’s old paths in the controversy of those who wish to uphold a counterfeit foundation, as represented by the false jewels of Miller’s dream.

Həmin bərpa işi “bünövrələri” və “bir çox nəsillərin viranəliklərini” yenidən ucaltmaq kimi təsvir olunur və buradan bir az, oradan bir az olmaqla, peyğəmbərlik üzərinə peyğəmbərlik gətirən metodologiya vasitəsilə təməl həqiqətlərin bərpa edilməsinə dair peyğəmbərlik işini ifadə edir. Bünövrələrin və viranəliklərin yenidən bərqərar edilməsi işi, Habakkuk kitabının ikinci fəslinin iki lövhəsi olan 1843 və 1850-ci il pioner cədvəllərində təmsil olunan ilkin həqiqətləri təqdim etmək və müdafiə etmək işidir. Və bu iş “sətir üzərinə sətir” olan son yağış metodologiyası ilə həyata keçirilir. Bu, Millerin yuxusundakı saxta cəvahiratlarla təmsil olunduğu kimi, saxta bir bünövrəni qoruyub saxlamaq istəyənlərin mübahisəsi içində Yeremyanın qədim yollarına qayıtmaq işidir.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “Düşmən qardaş və bacılarımızın düşüncələrini bu son günlərdə ayaqda dura biləcək bir xalqı hazırlamaq işindən yayındırmağa çalışır. Onun sofistik mülahizələri zehinləri bu dövrün təhlükələrindən və vəzifələrindən uzaqlaşdırmaq üçün düşünülmüşdür. Onlar Məsihin Öz xalqı üçün Yəhyaya vermək məqsədilə göydən gətirdiyi nuru heçə sayırlar. Qarşımızda duran səhnələrin xüsusi diqqətə layiq olacaq qədər əhəmiyyətli olmadığını öyrədirlər. Onlar səmavi mənşəli həqiqəti təsirsiz edir və Allahın xalqını keçmiş təcrübəsindən məhrum edərək onun yerinə yalançı bir elm verirlər.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “‘Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim cığırları soruşun: yaxşı yol hansıdırsa, onda yeriyin.’ Yeremya 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “Heç kəs imanımızın təməllərini söküb qoparmağa cəhd etməsin — o təməllər ki, işimizin başlanğıcında Kəlamın dua ilə araşdırılması və vəhy vasitəsilə qoyulmuşdur. Son əlli il ərzində biz bu təməllər üzərində bina qurmaqda olmuşuq. İnsanlar elə güman edə bilərlər ki, yeni bir yol tapmışlar və qoyulmuş olandan daha möhkəm bir təməl qoya bilərlər. Lakin bu, böyük bir aldanışdır. Qoyulmuş olandan başqa heç kəs başqa bir təməl qoya bilməz.

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “Keçmişdə çoxları yeni bir iman qurmağa, yeni prinsiplər təsis etməyə girişmişlər. Lakin onların qurduğu nə qədər dayandı? O tezliklə yıxıldı, çünki Qaya üzərində təməl qoyulmamışdı.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “İlk şagirdlər insanların sözləri ilə qarşılaşmalı deyildilərmi? Onlar yalan nəzəriyyələrə qulaq asmalı, sonra isə hər şeyi yerinə yetirdikdən sonra möhkəm dayanaraq belə deməli deyildilərmi: «Heç kəs qoyulmuş olandan başqa bir təməl qoya bilməz»? 1 Korinflilərə 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “Beləliklə, biz etimadımızın başlanğıcını axıra qədər sarsılmaz saxlamağa borcluyuq. Güc dolu sözlər Allah və Məsih tərəfindən bu xalqa göndərilmişdir; onları nöqtə-nöqtə dünyadan çıxarıb indiki həqiqətin aydın nuruna gətirmişdir. Müqəddəs odla toxunmuş dodaqlarla Allahın qulları bu xəbəri bəyan etmişlər. İlahî kəlam elan olunmuş həqiqətin həqiqiliyinə Öz möhürünü vurmuşdur.” Testimonies, cild 8, 296, 297.

The “work of preparing a people to stand in the last days,” is the work associated with the two prophecies of Ezekiel in chapter thirty-seven. A message is delivered by Isaiah’s voice in the wilderness, and the first message of Ezekiel brings those that have been dead in the street of the city of Sodom and Egypt for three-and-a-half days together. They then recognize they have been in Matthew’s tarrying time of the parable of the ten virgins. They then hear the call given to Jeremiah to separate the precious from the vile if they wish to return. They also recognize that Daniel’s prayer in chapter nine as present truth. Therefore if and when they choose to return by accepting and accomplishing the conditions of the gospel, then they receive Ezekiel’s second message and stand upon their feet a mighty army.

“Axır günlərdə dayanacaq bir xalqı hazırlamaq işi” Yezekelin otuz yeddinci fəsildəki iki peyğəmbərliklə əlaqəli olan işdir. Bir xəbər Yeşayanın səhradakı səsi vasitəsilə çatdırılır və Yezekelin birinci xəbəri Sodom və Misir şəhərinin küçəsində üç gün yarım ölü qalmış olanları bir araya gətirir. Sonra onlar anlayırlar ki, on bakirə məsəlində Matta tərəfindən göstərilən ləngimə vaxtında olublar. Daha sonra onlar Yeremyaya verilən, əgər qayıtmaq istəyirlərsə, qiymətli olanı murdardan ayırmaq çağırışını eşidirlər. Onlar həmçinin Danielin doqquzuncu fəsildəki duasını indiki həqiqət kimi tanıyırlar. Buna görə də, əgər və nə zaman onlar Müjdənin şərtlərini qəbul edib yerinə yetirməklə qayıtmağı seçsələr, onda Yezekelin ikinci xəbərini alırlar və ayaqları üstə duran qüdrətli bir ordu olurlar.

The “work of preparing a people to stand in the latter days” is accomplished through the latter rain methodology of “line upon line.” That work involves a work of restoring the Millerite truths that are represented on the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two charts are Habakkuk’s two tables and they are to be laid upon one another (line upon line), and in so doing the two charts represent the foundational truths that are to be restored in the last days by the dirt brush man.

“Axır günlərdə dayanacaq bir xalqı hazırlamaq işi” “sətir üstə sətir” olan son yağış metodologiyası vasitəsilə həyata keçirilir. Bu iş 1843 və 1850-ci il pioner cədvəllərində təmsil olunan Millerçi həqiqətlərin bərpa edilməsi işini ehtiva edir. Həmin iki cədvəl Habakkukun iki lövhəsidir və onlar bir-birinin üzərinə qoyulmalıdır (sətir üstə sətir); belə etməklə, bu iki cədvəl son günlərdə çirk fırçası olan adam tərəfindən bərpa olunmalı olan təməl həqiqətləri təmsil edir.

When brought together, line upon line, they identify the mistake in the 1843 chart, which was thereafter corrected upon the 1850 chart. When considered as one table (line upon line) they then represent both the experience of God’s people and the hidden history of the seven thunders, for together they illustrate the first disappointment, the tarrying time, the Midnight Cry, and October 22, 1844, and the great disappointment.

Bir yerə gətirildikdə, sətir üzərinə sətir, onlar 1843 cədvəlindəki səhvi müəyyən edir; bu səhv sonradan 1850 cədvəlində düzəldildi. Bir cədvəl kimi (sətir üzərinə sətir) nəzərdən keçirildikdə isə, onlar həm Allahın xalqının təcrübəsini, həm də yeddi ildırımın gizli tarixini təmsil edirlər; çünki birlikdə onlar birinci məyusluğu, gecikmə vaxtını, Gecəyarısı Fəryadını, 22 oktyabr 1844-cü ili və böyük məyusluğu təsvir edirlər.

It is the first disappointment, Midnight Cry and great disappointment that is the hidden history of the seven thunders. It is the structure of truth, for truth is based upon the first and last letter of the Hebrew word “truth” being the same as is the first and last disappointment of that history. The middle and thirteenth letter is a symbol of rebellion as represented by those who reject the message of the Midnight Cry. The two charts when brought together provide two witnesses to the prophetic truths of the Millerites that are to be restored by the dirt brush man, but they also identify the experience that typifies the experience of the one hundred and forty-four thousand.

Bu, yeddi gurultunun gizli tarixi olan ilk məyusluq, Gecəyarısı Fəryadı və böyük məyusluqdur. Bu, həqiqətin quruluşudur, çünki həqiqət İbrani dilindəki “həqiqət” sözünün ilk və son hərfinin həmin tarixin ilk və son məyusluğu ilə eyni olmasına əsaslanır. Orta və on üçüncü hərf, Gecəyarısı Fəryadının ismarıcını rədd edənlərdə təmsil olunduğu kimi, üsyanın rəmzidir. İki cədvəl bir araya gətirildikdə, onlar kirli fırça adamı tərəfindən bərpa olunmalı olan Millerçilərin peyğəmbərlik həqiqətlərinə dair iki şahid təqdim edir, lakin onlar eyni zamanda yüz qırx dörd minin təcrübəsini timsallaşdıran təcrübəni də müəyyən edir.

Those called to be the ensign (the one hundred and forty-four thousand) were confronted with their first disappointment on July 18, 2020, and then in July of 2023, they were then presented with a message from a voice crying in the wilderness. The voice was calling them to return.

Nişan olmaq üçün çağırılmış olanlar (yüz qırx dörd min) 18 iyul 2020-ci ildə ilk məyusluqları ilə üzləşdilər, sonra isə 2023-cü ilin iyulunda çöldə fəryad edən bir səsdən onlara bir xəbər təqdim olundu. Həmin səs onları geri qayıtmağa çağırırdı.

It is at this point in the hidden history of the seven thunders that rebellion will be manifested, for the next waymark is when the dirt brush man gathers the jewels and casts them into the casket. They then shine ten times brighter. At that point Miller was awakened. When the virgins (Miller) awake, it is too late. The restoration of the desolations of many generations is a work that the two witnesses must participate in. That work is now being carried out.

Yeddi ildırımın gizli tarixinin məhz bu məqamında üsyan zahir olacaq, çünki növbəti yol nişanı torpaq fırçası olan adamın cəvahiratları toplayıb sandığa atdığı vaxtdır. O zaman onlar on qat daha parlaq işıq saçırlar. Həmin anda Miller oyadıldı. Bakirələr (Miller) oyandıqda artıq çox gec olur. Bir çox nəsillərin viran qalmış yerlərinin bərpası iki şahidin iştirak etməli olduğu bir işdir. Həmin iş indi həyata keçirilir.

William Miller’s framework of the prophecies represented by the vision of the Ulai River, of Daniel chapters seven, eight and nine was the two desolating powers of paganism and papalism and the framework for Future for America is paganism (the dragon), followed by papalism (the beast) and apostate Protestantism (the false prophet). The key that establishes both frameworks is the writings of the apostle Paul. The apostle Paul was the prophetic voice that connected ancient Israel with spiritual Israel. Before his conversion, Paul’s name was Saul, which means “selected” or “set forth”.

Ulai çayı ilə bağlı görüntü ilə təmsil olunan, Daniel kitabının yeddinci, səkkizinci və doqquzuncu fəsillərindəki peyğəmbərliklərə dair William Millerin çərçivəsi bütpərəstliyin və papalığın iki viranedici hakimiyyəti idi; Future for America üçün çərçivə isə bütpərəstlikdir (əjdaha), onun ardınca papalıq (vəhşi heyvan) və dönük Protestantlıq (yalançı peyğəmbər) gəlir. Hər iki çərçivəni təsbit edən açar həvari Paulun yazılarıdır. Həvari Paul qədim İsraili ruhani İsrail ilə birləşdirən peyğəmbərlik səsi idi. İman gətirməzdən əvvəl Paulun adı Saul idi; bu ad “seçilmiş” və ya “irəli sürülmüş” mənasını verir.

Paul was chosen (selected) to be the apostle to the Gentiles, and he was chosen among other things for his understanding of the Old Testament. Writing the majority of the New Testament, there is no other of the New Testament authors who possessed the understanding of the Old Testament as did Paul. He was chosen to lead out in presenting the gospel to the Gentiles, but he was also chosen to establish the relationship of the prophetic histories of the Old Testament with the prophetic history that followed the time period of the cross. Without Paul’s testimony the prophetic understanding of the Millerites, and that of Future for America would be non-existent. In the very history where literal Israel was divorced as God’s chosen people, Paul was chosen to identify that ancient Israel, though then divorced from God, was the symbol of the prophetic history of spiritual Israel. The necessary prophetic rules for the movements of the first and third angels are based primarily upon the writings of the apostle Paul.

Paul digər xalqlara həvari olmaq üçün seçilmişdi və o, başqa şeylərlə yanaşı, Əhdi-Ətiqi dərk etməsinə görə seçilmişdi. Əhdi-Cədidin böyük hissəsini qələmə alaraq, Əhdi-Cədid müəllifləri arasında Əhdi-Ətiqi Paul kimi anlayan başqa heç kəs yox idi. O, Müjdəni digər xalqlara təqdim etməkdə öncülük etmək üçün seçilmişdi, lakin o, həm də Əhdi-Ətiqin peyğəmbərlik tarixləri ilə çarmıx dövründən sonra gələn peyğəmbərlik tarixi arasındakı əlaqəni təsbit etmək üçün seçilmişdi. Paulun şahidliyi olmasaydı, Millerçilərin peyğəmbərlik anlayışı da, Future for America-nın anlayışı da mövcud olmazdı. Məhz hərfi İsrailin Allahın seçilmiş xalqı kimi boşandığı həmin tarixin içində, Paul qədim İsrailin — hərçənd o zaman Allahdan boşanmışdı — ruhani İsrailin peyğəmbərlik tarixinin rəmzi olduğunu müəyyən etmək üçün seçilmişdi. Birinci və üçüncü mələyin hərəkatları üçün zəruri olan peyğəmbərlik qaydaları əsas etibarilə həvari Paulun yazılarına əsaslanır.

For this reason, we will consider some of the prophetic principles that are identified by Paul that impacted the message of the Millerites, that was set within the framework of two desolating powers, and in so doing we will also consider how those principles impact upon the framework of three desolating powers.

Bu səbəbdən, biz Paulun müəyyən etdiyi və iki viranedici qüvvənin çərçivəsi daxilində yerləşdirilmiş Millerçi ismarıcına təsir göstərən bəzi peyğəmbərlik prinsiplərini nəzərdən keçirəcəyik; bunu etməklə, həmin prinsiplərin üç viranedici qüvvənin çərçivəsinə necə təsir etdiyini də araşdıracağıq.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea; And did all eat the same spiritual meat; And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer. Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:1–10.

> Bundan əlavə, ey qardaşlar, istəmirəm ki, bilməmiş olasınız ki, atalarımızın hamısı buludun altında idi və hamısı dənizdən keçdi; hamısı buludda və dənizdə Musaya vəftiz olundu; hamısı eyni ruhani yeməyi yedi; hamısı eyni ruhani içkini içdi; çünki onları müşayiət edən o ruhani Qayadan içirdilər; o Qaya isə Məsih idi. Lakin Allah onların çoxundan razı qalmadı; çünki onlar çöldə həlak oldular. İndi bu şeylər bizə nümunə oldu ki, onlar kimi biz də pis şeylərə tamah salmayaq. Onlardan bəziləri kimi bütpərəst də olmayın; necə ki yazılmışdır: “Xalq oturub yeyib-içdi və oynamağa qalxdı.” Nə də zinakarlıq edək, necə ki onlardan bəziləri etdi və bir gündə iyirmi üç min nəfər həlak oldu. Nə də Məsihi sınağa çəkək, necə ki onlardan bəziləri də Onu sınağa çəkdi və ilanlar tərəfindən məhv edildi. Nə də gileylənək, necə ki onlardan bəziləri də gileyləndi və məhvedici tərəfindən məhv edildi. Bütün bu şeylər onlara ibrət olaraq baş verdi; və əsrlərin sonu üzərinə gəlmiş olan bizlərə nəsihət olsun deyə yazıldı. 1 Korinflilərə 10:1–10.

In ten short verses, Paul identifies that the rite of baptism was typified at the Red Sea crossing, that the Rock which followed ancient Israel, was a “spiritual Rock,” and that it was Christ. He identifies that ancient Israel was the example for those living in the last days. This passage is a warning, and the passage is a point of controversy between those who uphold truth and those who oppose truth. Adventist theologians teach that Paul was simply identifying that the histories of ancient Israel were illustrating moral lessons that needed to be understood by those living in the last days, but they insist Paul was not identifying that the histories of literal Israel were actually to be repeated by spiritual Israel. Sister White often uses this passage to confirm exactly what Paul meant.

On qısa ayədə Paul vəftiz ayininin Qırmızı dənizdən keçid zamanı əvvəlcədən simvollaşdırıldığını, qədim İsraili müşayiət edən Qayanın “ruhani Qaya” olduğunu və həmin Qayanın Məsih olduğunu göstərir. O, həmçinin bildirir ki, qədim İsrail axır günlərdə yaşayanlar üçün nümunə idi. Bu parça bir xəbərdarlıqdır və həqiqəti müdafiə edənlərlə həqiqətə qarşı çıxanlar arasında mübahisə mövzusudur. Adventist ilahiyyatçıları öyrədirlər ki, Paul sadəcə olaraq qədim İsrailin tarixlərinin axır günlərdə yaşayanların anlamalı olduqları əxlaqi dərsləri təsvir etdiyini göstərirdi, lakin onlar israr edirlər ki, Paul sözün həqiqi mənasında İsrailin tarixlərinin ruhani İsrail tərəfindən əslində təkrarlanacağını göstərmirdi. Sister White bu parçadan çox vaxt məhz Paulun nə demək istədiyini təsdiqləmək üçün istifadə edir.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “Qədim peyğəmbərlərin hər biri öz dövrləri üçün olduğundan daha çox bizim dövrümüz üçün danışmışdır; belə ki, onların peyğəmbərliyi bizim üçün qüvvədədir. ‘İndi bütün bu şeylər onlara nümunə olaraq baş verdi və dünyanın sonlarının gəlib çatdığı bizə nəsihət üçün yazıldı.’ 1 Korinflilərə 10:11. ‘Onlara vəhy olunmuşdu ki, onlar bu şeylərdə özlərinə deyil, bizə xidmət edirdilər; bu şeylər indi göydən göndərilmiş Müqəddəs Ruh vasitəsilə sizə Müjdəni təbliğ edənlər tərəfindən sizə bildirilmişdir; mələklər də bu şeylərə nəzər salmağı arzulayırlar.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Müqəddəs Kitab öz xəzinələrini bu son nəsil üçün toplayıb bir araya gətirmiş və bağlamışdır. Əhdi-Ətiq tarixinin bütün böyük hadisələri və təntənəli vaqeələri bu son günlərdə kilsədə təkrarlanmışdır və təkrarlanmaqdadır.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The “great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days,” is how Sister White summarizes Paul’s meaning in the verses. In an attempt to undermine Paul’s identification of ancient Israel as symbolically illustrating literal Israel’s history, Satan has foisted two primary attacks against this prophetic principle. The first, that I already mentioned, is the claim that Paul was simply identifying that those histories represented moral lessons. That false teaching is a half-truth, and a half-truth is not truth at all. It is true that the moral lessons that might be derived from the history of ancient Israel, is for the benefit of those living in the last days, but when that is used to deny that those histories are also an illustration of events that will be repeated, it becomes a half-truth, which is designed to deny the truth.

Köhnə Əhd tarixinin “böyük hadisələri və ciddi gedişatları son günlərdə kilsədə təkrarlanmışdır və təkrarlanmaqdadır”, — Bacı Uayt ayələrdə Paulun mənasını belə xülasə edir. Paulun qədim İsraili həqiqi İsrailin tarixini rəmzi surətdə təsvir edən bir nümunə kimi müəyyənləşdirməsini sarsıtmaq cəhdində Şeytan bu peyğəmbərlik prinsipinə qarşı iki əsas hücumu irəli sürmüşdür. Birincisi, artıq qeyd etdiyim kimi, Paulun sadəcə həmin tarixlərin əxlaqi dərsləri təmsil etdiyini söylədiyi iddiasıdır. Bu yalan təlim yarıhəqiqətdir, yarıhəqiqət isə əsla həqiqət deyildir. Doğrudur ki, qədim İsrailin tarixindən çıxarıla bilən əxlaqi dərslər son günlərdə yaşayanların xeyrinədir; lakin bundan həmin tarixlərin həm də təkrar olunacaq hadisələrin təsviri olduğunu inkar etmək üçün istifadə edildikdə, bu, həqiqəti inkar etmək məqsədi daşıyan yarıhəqiqətə çevrilir.

> “A blessing or a curse is now before the people of God—a blessing if they come out from the world and are separate, and walk in the path of humble obedience; and a curse if they unite with the idolatrous, who trample upon the high claims of heaven. The sins and iniquities of rebellious Israel are recorded and the picture presented before us as a warning that if we imitate their example of transgression and depart from God we shall fall as surely as did they. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’” Testimonies, volume 1, 609.

> “İndi Allahın xalqının qarşısında ya xeyir-dua, ya da lənət durur — əgər onlar dünyadan çıxıb ayrılsalar və təvazökar itaət yolunda yerisələr, xeyir-dua; əgər səmanın uca tələblərini ayaq altına alan bütpərəstlərlə birləşsələr, lənət. Üsyankar İsrailin günahları və təqsirləri qeyd edilmiş və bu mənzərə bizə bir xəbərdarlıq olaraq təqdim olunmuşdur ki, əgər biz onların qanunsuzluq nümunəsini təqlid etsək və Allahdan uzaqlaşsaq, onlar kimi mütləq süqut edəcəyik. ‘İndi bütün bunlar onlara ibrət olaraq baş verdi; və əsrlərin sonunun gəlib çatdığı bizlərə nəsihət üçün yazıldı.’” Testimonies, cild 1, 609.

One truth is not to be used to deny another truth, for when it is, it turns the truth of God into a lie.

Bir həqiqət başqa bir həqiqəti inkar etmək üçün istifadə olunmamalıdır; çünki belə edildikdə, Allahın həqiqəti yalana çevrilir.

> “One saying of the Saviour must not be made to destroy another.” The Great Controversy, 371.

> “Xilaskarının bir kəlamı digərini etibarsız etmək üçün istifadə olunmamalıdır.” The Great Controversy, 371.

The teaching that ancient Israel’s history represents moral lessons alone, is often used by Adventist theologians to destroy God’s prophetic Word, and it is one of the half-truths that is included in the dish of fables prepared to deceive God’s people into receiving a lie, and the lie they receive is identified in the writings of the apostle Paul.

Qədim İsrailin tarixinin yalnız əxlaqi dərsləri təmsil etdiyi barədə təlim, çox vaxt Adventist ilahiyyatçıları tərəfindən Allahın peyğəmbərlik Kəlamını məhv etmək üçün istifadə olunur və bu, Allahın xalqını yalanı qəbul etməyə aldatmaq məqsədilə hazırlanmış əfsanələr məcmusuna daxil edilən yarımhəqiqətlərdən biridir; onların qəbul etdikləri həmin yalan isə həvari Paulun yazılarında müəyyən edilir.

The other primary attack against the principle that the history of ancient Israel illustrates the history of modern Israel was invented by Jesuits during the history of the counter reformation, and it consists of agreeing to the idea that the history of ancient Israel is repeated. The Jesuit lie is that the history is literally repeated, not spiritually repeated. The lie was invented as a way to prevent an understanding that the pope of Rome is the antichrist of Bible prophecy, for the teaching assents to the truth that there is an antichrist in the last days, but it argues that the antichrist is represented by a literal power, not a spiritual power. The whore in Revelation seventeen, who has mystery Babylon written on her forehead, would then be a whore that arises in the literal land of Babylon, which today is Iraq.

Qədim İsrailin tarixinin müasir İsrailin tarixini təsvir etdiyi prinsipinə qarşı irəli sürülən digər əsas hücum əks-islahat dövrünün gedişində yezuitlər tərəfindən uydurulmuşdur və bu, qədim İsrailin tarixinin təkrarlandığı fikri ilə razılaşmaqdan ibarətdir. Yezuit yalanı budur ki, tarix ruhani surətdə deyil, hərfi surətdə təkrar olunur. Bu yalan ona görə uydurulmuşdur ki, Romanın papasının Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki antixrist olduğu həqiqətinin anlaşılmasının qarşısı alınsın; çünki bu təlim son günlərdə bir antixristin olduğu həqiqətini qəbul edir, lakin antixristin ruhani bir qüvvə ilə deyil, hərfi bir qüvvə ilə təmsil olunduğunu iddia edir. O halda, Vəhy on yeddidə alnında sirli Babil yazılmış olan fahişə, bu gün İraq olan hərfi Babil torpağında meydana çıxan bir fahişə olardı.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> “Sözün dərkində çaşqınlığa düşənlər, anti-Məsihin mənasını görməyənlər, şübhəsiz ki, özlərini anti-Məsihin tərəfində qoyacaqlar.” Kress Collection, 105.

The pope is a literal person, representing a literal power (the Catholic church), but he and his organization has been prophetically identified by literal Babylon, and can only be correctly identified when the subject of the antichrist is set forth as the spiritual fulfillment of a literal example. Paul identified that literal Israel illustrates spiritual Israel, but it was not a new prophetic truth that he presented, for his understanding was generally based upon the Old Testament, and it is there that his testimony is grounded.

Papa real bir şəxsdir, real bir gücü (Katolik kilsəsini) təmsil edir, lakin o və onun təşkilatı peyğəmbərlik baxımından hərfi Babil ilə eyniləşdirilmişdir və yalnız Məsihə qarşı olanın mövzusu hərfi bir nümunənin ruhani yerinə yetməsi kimi ortaya qoyulduqda düzgün şəkildə müəyyən edilə bilər. Paul bildirdi ki, hərfi İsrail ruhani İsraili təsvir edir, lakin onun irəli sürdüyü bu, yeni bir peyğəmbərlik həqiqəti deyildi, çünki onun anlayışı ümumən Əhdi-Ətiqə əsaslanırdı və onun şahidliyi də məhz orada öz əsasını tapır.

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. Isaiah 44:6–8.

> İsrailin Padşahı və onun Xilaskarı, Ordular Rəbbi belə deyir: Mən birinciyəm və Mən axıram; Məndən başqa Allah yoxdur. Mənim kimi kim çağıracaq, bunu bəyan edəcək və Mənim üçün qaydaya salacaq, Mən qədim xalqı təyin etdiyimdən bəri? Gəlməkdə olan şeyləri və gələcək olanları qoy onlara göstərsinlər. Qorxmayın, dəhşətə düşməyin; Məgər o vaxtdan bunu sənə bildirmədimmi və bəyan etmədimmi? Siz Mənim şahidlərimsiniz. Məndən başqa Allah varmı? Bəli, başqa Allah yoxdur; Mən heç birini tanımıram. Yeşaya 44:6–8.

We are to be Christ’s witnesses, as was Paul, that the Alpha and Omega appointed not only ancient Israel, but all the biblical ancient people as symbols to show “the things that are coming,” upon those who live in the last days. Paul was an expert on the Old Testament, and he was raised up to be the prophetic connecting link between the dispensation of literal and spiritual Israel. It was his writings that guided those who understood the increase of knowledge at the time of the end in 1798, and also in 1989.

Biz, Paul kimi, Məsihin şahidləri olmalıyıq ki, Alfa və Omeqa yalnız qədim İsraili deyil, Müqəddəs Kitabdakı bütün qədim xalqı da axır günlərdə yaşayanların üzərinə gələcək “şeyləri” göstərmək üçün simvollar olaraq təyin etmişdir. Paul Əhdi-Ətiqin bilicisi idi və o, hərfi və ruhani İsrailin idarəçilik dövrləri arasında peyğəmbərlik baxımından birləşdirici həlqə olmaq üçün yetişdirilmişdi. Son zamanda, 1798-ci ildə, eləcə də 1989-cu ildə biliyin artmasını anlayanlara yol göstərən məhz onun yazıları idi.

Ancient literal Babylon, the ancient children of the east, ancient Egypt, ancient Greece, and the ancient Medo-Persian empire are symbols of spiritual powers at the end of the world. The ancient symbols are the literal that precedes, and represent, the spiritual that follows. Paul goes so far as to identify that literal Adam symbolized spiritual Adam (who is Christ).

Qədim hərfi Babil, şərqin qədim övladları, qədim Misir, qədim Yunanıstan və qədim Midiya-Fars imperiyası dünyanın sonunda mövcud olan ruhani qüvvələrin simvollarıdır. Qədim simvollar sonra gələn ruhani gerçəkliyi əvvəlcədən ifadə edən hərfi reallıqdır və onu təmsil edirlər. Pavel hətta o qədər irəli gedir ki, hərfi Adəmin ruhani Adəmi (yəni Məsihi) simvolizə etdiyini bildirir.

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven. As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly. And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly. 1 Corinthians 15:45–49.

> Beləcə də yazılmışdır: Birinci insan Adəm yaşayan can oldu; sonuncu Adəm isə həyat verən ruh oldu. Lakin əvvəl olan ruhani deyildi, təbii olan idi; sonra isə ruhani olan gəldi. Birinci insan torpaqdandır, torpaqdan olma; ikinci insan isə göydən olan Rəbbdir. Torpaqdan olana necədirsə, torpaqdan olanlar da elədir; göydən olana necədirsə, göydən olanlar da elədir. Və biz torpaqdan olanın surətini daşıdığımız kimi, göydən Olanın surətini də daşıyacağıq. 1 Korinflilərə 15:45–49.

There are some very profound lessons Paul is teaching concerning the first and last Adam, but we are simply identifying the principle which he sets forth very clearly in the passage, when he states, “that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual.” The literal, which Paul here identifies as “natural,” is first, and the spiritual is last. Literal Israel was first, and natural, and spiritual Israel comes “afterward.”

Pavel birinci və sonuncu Adəmlə bağlı çox dərin dərslər öyrədir, lakin biz sadəcə onun bu parçada çox aydın şəkildə irəli sürdüyü prinsipi müəyyən edirik; o belə deyir: “əvvəl ruhani olan deyil, təbii olan idi; sonra isə ruhani olan.” Pavelin burada “təbii” adlandırdığı hərfi olan əvvəl gəlir, ruhani olan isə sonra. Hərfi İsrail əvvəl idi və təbii idi, ruhani İsrail isə “sonra” gəlir.

Literal Babylon precedes spiritual Babylon. The next important point that is emphasized in Paul’s writings is the point in history when the change from literal to spiritual is to be applied. It is the time period of the cross when the prophetic change from literal to spiritual is identified.

Hərfi Babil ruhani Babilin önündə gəlir. Paulun yazılarında vurğulanan növbəti mühüm məqam, hərfidən ruhaniliyə keçidin tətbiq olunmalı olduğu tarixdəki nöqtədir. Bu, peyğəmbərlikdə hərfidən ruhaniliyə keçidin müəyyən edildiyi çarmıx dövrüdür.

> For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus. And if ye be Christ’s, then are ye Abraham’s seed, and heirs according to the promise. Galatians 3:26–29.

> Çünki siz hamınız Məsih İsaya iman vasitəsilə Allahın övladlarısınız. Çünki Məsihə vəftiz olunmuş nə qədəriniz varsa, Məsihi geyinmisiniz. Nə Yəhudi var, nə Yunan; nə qul var, nə azad; nə kişi var, nə qadın; çünki siz hamınız Məsih İsada birsiniz. Əgər siz Məsihə məxsussunuzsa, deməli, İbrahimin nəslisiniz və vədə görə varislərsiniz. Qalatiyalılara 3:26–29.

It matters not what your birthright might be, if and when you accept Christ, you then become the seed of Abraham. You are not literal Israel; you are spiritual Israel. The transition from literal to spiritual was the cross. Paul divides mankind into two classes. Each class has their own covenant, each are descendants of Abraham. Each has a city that represents their family and covenant. Each is either a son of literal Adam or spiritual Adam.

Doğum haqqınızın nə olduğu əhəmiyyət kəsb etmir; siz Məsihi qəbul etdiyiniz anda və qəbul etdiyiniz təqdirdə, İbrahimin nəslinə çevrilirsiniz. Siz cismani İsrail deyilsiniz; siz ruhani İsrailsiniz. Cismanidən ruhaniyə keçid xaç idi. Paul bəşəriyyəti iki sinfə ayırır. Hər sinfin öz əhdi vardır, hər biri İbrahimin nəslindəndir. Hər birinin öz ailəsini və əhdini təmsil edən bir şəhəri vardır. Hər kəs ya cismani Adəmin, ya da ruhani Adəmin oğludur.

> For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–30.

> Çünki yazılmışdır ki, İbrahimin iki oğlu var idi: biri kənizdən, o biri isə azad qadından. Lakin kənizdən olan bədənə görə doğulmuşdu; azad qadından olan isə vədə görə idi. Bunlar məcazi məna daşıyır; çünki bunlar iki əhddir: biri Sina dağından olub köləlik üçün doğurur; bu, Həcərdir. Çünki bu Həcər Ərəbistanda olan Sina dağıdır və indiki Yerusəlimə uyğun gəlir; o da öz övladları ilə birlikdə köləlikdədir. Amma yuxarıdakı Yerusəlim azaddır; o, hamımızın anasıdır. Çünki yazılmışdır: “Sevin, ey doğmayan qısır qadın; hayqır və fəryad et, ey doğum ağrısı çəkməyən; çünki tənha qalanın övladları, əri olan qadının övladlarından daha çoxdur”. İndi isə, qardaşlar, biz İshaq kimi vədin övladlarıyıq. Lakin o zaman bədənə görə doğulan Ruhə görə doğulana necə zülm edirdisə, indi də eləcədir. Bununla belə, Müqəddəs Yazı nə deyir? “Kənizi və onun oğlunu qov; çünki kənizin oğlu azad qadının oğlu ilə birgə varis olmayacaqdır”. Beləliklə, qardaşlar, biz kənizin deyil, azad qadının övladlarıyıq. Qalatiyalılara 4:22–30.

In the time period of the cross, the ancient literal became symbols of the modern spiritual. The apostle Paul clarified these essential prophetic truths that allowed William Miller to establish the framework of two desolating powers, which he based all of his prophetic conclusions upon. The same work accomplished by the apostle Paul is what identifies the three desolating powers that is the framework for all the prophetic conclusions of Future for America.

Xaç dövründə qədim hərfi olanlar müasir ruhani olanların simvollarına çevrildi. Həvari Paul bu əsas peyğəmbərlik həqiqətlərini aydınlaşdırdı; məhz bunlar Uilyam Millerə bütün peyğəmbərlik nəticələrini üzərində qurduğu iki viranedici qüvvənin çərçivəsini müəyyən etməyə imkan verdi. Həvari Paulun yerinə yetirdiyi həmin iş Future for America-nın bütün peyğəmbərlik nəticələri üçün çərçivə təşkil edən üç viranedici qüvvəni müəyyən edir.

The framework of Miller’s understanding of the increase of knowledge represented by the Ulai River vision of chapter seven, eight and nine was based upon his discovery that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome. He made that discovery in Paul’s second letter to the Thessalonians. That understanding is the primary truth identified in association with the prophetic “lie,” that causes strong delusion to come upon Seventh-day Adventists in the last days.

Millerin Daniel kitabında “gündəlik” ifadəsinin bütpərəst Romanı təmsil etdiyini kəşf etməsinə əsaslanan anlayış çərçivəsi, yeddi, səkkiz və doqquzuncu fəsillərdəki Ulai çayı görüntüsünün bilginin artmasını təmsil etməsi ilə bağlı idi. O, bu kəşfi Paulun Saloniklilərə ikinci məktubunda etmişdi. Bu anlayış, son günlərdə Yeddinci Gün Adventistlərinin üzərinə güclü aldanışın gəlməsinə səbəb olan peyğəmbərlikdəki “yalan”la əlaqəli şəkildə müəyyən edilən əsas həqiqətdir.

We will continue our study of the increase of knowledge represented by the vision of the Ulai River in the next article by considering what Miller recognized in Paul’s letter.

Növbəti məqalədə Ulai çayı görüntüsü ilə təmsil olunan bilik artımı ilə bağlı araşdırmamızı, Millerin Paulun məktubunda nəyi dərk etdiyini nəzərdən keçirərək davam etdirəcəyik.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “Zahirin altını görən, bütün insanların ürəklərini oxuyan Şəxs böyük nur almış olanlar haqqında belə deyir: “Onlar öz əxlaqi və ruhani hallarına görə nə iztirab çəkirlər, nə də heyrətə gəlirlər.” Bəli, onlar öz yollarını seçmişlər və canları öz iyrəncliklərindən zövq alır. “Mən də onların aldanışlarını seçəcəyəm və qorxduqları şeyi başlarına gətirəcəyəm; çünki Mən çağıranda heç kəs cavab vermədi; Mən danışanda onlar qulaq asmadılar; əksinə, gözlərimin önündə pislik etdilər və Mənim bəyənmədiyim şeyi seçdilər.” “Allah onlara qüvvətli azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar”, çünki “xilas olsunlar deyə həqiqət sevgisini qəbul etmədilər”, “əksinə, haqsızlıqdan zövq aldılar.” Yeşaya 66:3, 4; 2 Saloniklilərə 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “Səmavi Müəllim soruşdu: «Ağlı bundan da güclü hansı aldatma yoldan çıxara bilər ki, siz düzgün təməl üzərində qurduğunuzu və Allahın işlərinizi qəbul etdiyini sanasınız, halbuki əslində bir çox şeyi dünyəvi siyasətə uyğun olaraq icra edir və Yehovaya qarşı günah edirsiniz? Ah, bu böyük bir aldadılışdır, valehedici bir yanılmadır; bir zamanlar həqiqəti tanımış olan insanlar təqvalılığın ruhunu və qüdrətini onun zahiri surəti ilə səhv saldıqları zaman; özlərini varlı, sərvətlə artmış və heç nəyə ehtiyacı olmayan hesab etdikləri halda, əslində hər şeyə möhtac olduqları zaman bu yanılma zehnə hakim olur.»” Testimonies, 8-ci cild, 249, 250.

Back to Articles