Article

# The Book of Daniel - Number Eight

Daniel Kitabı — Səkkizinci Hissə

A Process

Bir Proses

Author

Jeff Pippenger

Published

December 3, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.

> Yəhuda padşahı Yehoyaqimin padşahlığının üçüncü ilində Babil padşahı Navuxodonosor Yerusəlimə gəlib onu mühasirəyə aldı. Rəbb Yəhuda padşahı Yehoyaqimi, habelə Allahın evinin qablarının bir qismini onun əlinə verdi; o da bunları Şinar diyarına, öz allahının məbədinə apardı və qabları öz allahının xəzinə evinə qoydu. Daniel 1:1, 2.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and the same prophetic lines that are represented in the book of Daniel are taken up in the book of Revelation. The Revelation of Jesus Christ, represents the final prophetic message that is unsealed just before the close of probation.

Daniel və Vəhy kitabları eyni kitabdır və Daniel kitabında təsvir olunan eyni peyğəmbərlik xətləri Vəhy kitabında davam etdirilir. İsa Məsihin Vəhyi, möhlət dövrünün başa çatmasından dərhal əvvəl açılan son peyğəmbərlik xəbərini təmsil edir.

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Revelation but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

Keçmişdə Vəhy kitabından düzgün başa düşülmüş, lakin adət və ənənə tərəfindən möhürlənib qapanmış həqiqətlər hələ də həqiqətdir və bu gün onlar Yəhuda qəbiləsinin Şiri tərəfindən yenidən açılır; həmin həqiqətlər indi öz kamil yerinə yetməsini aşkara çıxarır.

Truths which in the past have been correctly understood from the book of Daniel but have been sealed up by custom and tradition, are still truth, and today they are being unsealed again by the Lion of the tribe of Judah, and those truths are now revealing their perfect fulfillment.

Keçmişdə Daniel kitabından düzgün şəkildə dərk edilmiş, lakin adət və ənənə ilə möhürlənmiş həqiqətlər yenə də həqiqətdir; bu gün isə onlar Yəhuda qəbiləsinin Şiri tərəfindən yenidən açılır və həmin həqiqətlər indi öz kamil yerinə yetməsini aşkara çıxarır.

Daniel is simply the first of the two books that represent the Revelation of Jesus Christ.

Daniel sadəcə İsa Məsihin Vəhyini təmsil edən iki kitabın birincisidir.

Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message in a reform movement. He is also a symbol of the covenant, for the change of a name prophetically identifies the beginning of a covenant relationship. The covenant relationship that God enters into with a people who had formerly not been God’s covenant people, begins at the empowerment of the first message.

Yehoyaqim islahat hərəkatında birinci xəbərin gücləndirilməsinin rəmzidir. O, həmçinin əhdin də rəmzidir, çünki adın dəyişdirilməsi peyğəmbərcəsinə əhd münasibətinin başlanğıcını müəyyən edir. Allahın əvvəllər Onun əhd xalqı olmamış bir xalqla bağladığı əhd münasibəti birinci xəbərin gücləndirilməsi ilə başlayır.

> Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:10.

> Vaxtilə xalq olmayan sizlər, indi Allahın xalqısınız; mərhəmət tapmamış olan sizlər, indi mərhəmət tapmısınız. 1 Peter 2:10.

The symbol of a name being changed representing a covenant relationship is established by Abram’s name being changed to Abraham, Sarai’s name to Sarah, Jacob’s name to Israel and Saul to Paul. There are other witnesses to the symbol, but in chapter one of Daniel, Daniel’s name is changed to Belteshazzar, and Hananiah’s name is changed to Shadrach, Mishael’s to Meshach, and Azariah’s to Abednego.

Adın dəyişdirilməsinin əhd münasibətini təmsil edən bir rəmz olması, Abramın adının İbrahimə, Sarayın adının Saraya, Yaqubun adının İsrailə və Şaulun adının Paula dəyişdirilməsi ilə təsbit edilir. Bu rəmzə dair başqa şahidliklər də vardır, lakin Daniel kitabının birinci fəslində Danielin adı Beltşassara, Xananyanın adı Şadraka, Mişaelin adı Meşaka və Azaryanın adı Avedneqoya dəyişdirilir.

When the Lord enters into a covenant relationship with a people, he is simultaneously passing by a former covenant people. Jehoiakim represents the covenant people who are being passed by and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the covenant people that are then being chosen. When people enter into a covenant relationship, they are then tested as to whether they will uphold the terms of the covenant. The test is represented by the act of eating.

Rəbb bir xalqla əhd münasibətinə girdiyi zaman, eyni anda əvvəlki bir əhd xalqının yanından keçməkdədir. Yehoyaqim yanından keçilən əhd xalqını təmsil edir, Daniel, Xananya, Mişael və Azarya isə bundan sonra seçilən əhd xalqını təmsil edirlər. İnsanlar əhd münasibətinə daxil olduqda, daha sonra əhdin şərtlərini qoruyub saxlayacaqları baxımından sınağa çəkilirlər. Bu sınaq yemək yemək əməli ilə təmsil olunur.

Adam and Eve failed the test with the act of eating, and when God first entered into a covenant with a chosen people, he began the relationship by testing them with manna. Ancient Israel ultimately failed that test, but in doing so they provided the first reference and first witness to the fact that a covenant test is not a singular test, but it is a testing process. By the tenth test, they were assigned to die in the wilderness over the next forty years. God then entered into covenant with Joshua and Caleb, thus providing witness that when the Lord enters into covenant with a chosen people, He is also passing by a former covenant people. At the end of ancient Israel, which was also the beginning of spiritual Israel, the last testing process for ancient Israel was the first testing process for spiritual Israel, and it was represented as the Bread of Heaven. It had been typified by the manna in the first covenant testing process.

Adəm və Həvva yemək əməlinə görə sınaqda uğursuz oldular və Allah ilk dəfə seçilmiş bir xalqla əhdə daxil olduqda, həmin münasibətə onları manna ilə sınamaqla başladı. Qədim İsrail nəhayət həmin sınaqda uğursuz oldu, lakin bunu etməklə onlar əhd sınağının tək bir sınaq deyil, sınaq prosesi olduğunu göstərən ilk istinadı və ilk şahidliyi ortaya qoydular. Onuncu sınaqda onlara növbəti qırx il ərzində səhrada ölmək hökmü verildi. Bundan sonra Allah Yeşua və Kalevlə əhdə daxil oldu; beləliklə, Rəbb seçilmiş bir xalqla əhdə daxil olduqda, eyni zamanda əvvəlki bir əhd xalqının yanından keçib getdiyinə də şahidlik verildi. Qədim İsrailin sonunda, hansı ki ruhani İsrailin də başlanğıcı idi, qədim İsrail üçün sonuncu sınaq prosesi ruhani İsrail üçün birinci sınaq prosesi idi və o, Göylərin Çörəyi kimi təmsil olunmuşdu. Bu, birinci əhd sınaq prosesində manna ilə əvvəlcədən tipoloji şəkildə göstərilmişdi.

In that testing process, which was both the first and the last testing process, Jesus identified the test of heavenly Bread when he said that those who are his covenant people must eat his flesh and drink his blood. He lost more disciples at that presentation than any other time in his ministry. That controversy in his ministry was the high point of the illustration of the covenant testing process, and Sister White comments at length upon the event in the Desire of Ages, where the title of the chapter is “The Crisis in Galilee”. The name Galilee means “a hinge,” or “a turning point,” and in the chapter, she outlines why the disciples turned away from him. They refused to apply his testimony of the requirement of eating his flesh and drinking his blood with the proper prophetic methodology. She identified that they held to customs and traditions of prophetic concepts that Satan had inculcated into ancient Israel’s biblical understanding. Those misunderstandings provided them with, what they thought, was an excuse to apply his words literally, instead of spiritually. She also points out that when those who “turned” away from Jesus (Galilee) who are identified in the sixth chapter of John (John 6:66), they walked with him no more forever.

Həm ilk, həm də son sınaq prosesi olan həmin sınaq prosesində İsa, Ona məxsus əhd xalqının Onun bədənini yeməli və qanını içməli olduğunu söylədikdə, səmavi Çörəyin sınağını müəyyənləşdirdi. O, bu təqdimatda Öz xidmətinin başqa hər hansı bir vaxtındakından daha çox şagird itirdi. Onun xidmətindəki həmin mübahisə əhd üzrə sınaq prosesinin təsvirinin ən yüksək nöqtəsi idi və Sister White bu hadisə barədə “Desire of Ages” əsərində, fəslin başlığının “The Crisis in Galilee” olduğu yerdə, geniş şəkildə fikir bildirir. Galilee adı “bir menteşə” və ya “bir dönüş nöqtəsi” mənasını verir və həmin fəsildə o, şagirdlərin nə üçün Ondan üz döndərdiklərini izah edir. Onlar Onun bədənini yemək və qanını içmək tələbinə dair şəhadətini düzgün peyğəmbərlik metodologiyası ilə tətbiq etməkdən imtina etdilər. O, onların şeytanın qədim İsrailin Müqəddəs Kitab anlayışına aşılamış olduğu peyğəmbərlik anlayışlarının adət və ənənələrinə bağlı qaldıqlarını göstərdi. Həmin yanlış anlamalar onlara, öz zənnlərinə görə, Onun sözlərini ruhani deyil, hərfi şəkildə tətbiq etmək üçün bəhanə verirdi. O həmçinin qeyd edir ki, Yəhyanın altıncı fəslində (John 6:66) müəyyən edilən və İsadan “üz döndərən”lərə (Galilee) gəldikdə, onlar artıq heç vaxt Onunla bir daha yerimədilər.

With the first as with the last covenant testing process of ancient Israel, we find that when God enters into a covenant relationship with a chosen people, He is simultaneously passing by the former covenant people. We also find that he tests those people, not with a singular test, but with a process of testing. We also see that the testing process is represented by something that is to be eaten. We also find that the food represents the Word of God, and that the test involves a choice between two types of food to eat. Do we eat of every tree that God has said we can eat of, or do we eat from the tree which we have been forbidden to eat? We also find that the choice of what to eat includes the test of how we eat the food offered.

Qədim İsrailin həm ilk, həm də son əhd sınağı prosesində görürük ki, Allah seçilmiş bir xalqla əhd münasibətinə daxil olduqda, eyni zamanda əvvəlki əhd xalqının yanından keçir. Həmçinin görürük ki, O, həmin xalqı tək bir sınaqla deyil, sınaq prosesi ilə yoxlayır. Həm də görürük ki, bu sınaq prosesi yeyilməli olan bir şeylə təmsil olunur. Yenə görürük ki, həmin qida Allahın Kəlamını təmsil edir və sınaq, yeyiləcək iki növ qida arasında edilən seçimi ehtiva edir. Allahın bizə yeyə biləcəyimizi dediyi hər ağacdanmı yeyirik, yoxsa yeməyimiz qadağan olunmuş ağacdanmı yeyirik? Həmçinin görürük ki, nəyi yemək seçiminə, təqdim olunan qidanı necə yediyimizlə bağlı sınaq da daxildir.

At the end of spiritual Israel, in the time of the Millerite movement, the first message was empowered on August 11, 1840. Jehoiakim there represents the Protestants that are then being carried into Babylon to become her daughters. They were confronted with a test when the angel of Revelation ten descended and had a little book open in his hand. Just as Jehoiakim rebelled against Nebuchadnezzar’s demands, and was thereafter led into captivity, the Protestants refused to eat the food in the angel’s hand, based upon the traditions and customs they brought with them out of the Dark Ages.

Ruhani İsrailin sonunda, Millerçi hərəkat dövründə, birinci xəbər 11 avqust 1840-cı ildə qüvvətləndirildi. Yəhoyaqim burada o zaman Babilə aparılaraq onun qızları olmalı olan protestantları təmsil edir. Vəhy onuncu fəslin mələyi enib əlində açıq kiçik kitab olduğu zaman onlar bir sınaqla üz-üzə qaldılar. Necə ki, Yəhoyaqim Navuxodonosorun tələblərinə qarşı üsyan etdi və bundan sonra əsarətə aparıldı, eləcə də protestantlar Qaranlıq Əsrlərdən özləri ilə gətirdikləri ənənə və adətlərə əsaslanaraq mələyin əlindəki yeməyi yeməkdən imtina etdilər.

By the spring of 1844, the testing process had reached a “turning point” for Jehoiakim and the Protestants, and just as in the first testing process for spiritual Israel, they “turned” and walked no more with Jesus. In that history Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the Millerites, who chose to eat the little book which was sweet in their mouth, but became bitter in their stomach.

1844-cü ilin yazına qədər sınaq prosesi Yehoyaqim və protestantlar üçün “dönüş nöqtəsi”nə çatmışdı və necə ki, ruhani İsrail üçün olan birinci sınaq prosesində olmuşdu, onlar da “döndülər” və artıq İsa ilə bir daha yerimədilər. Həmin tarixdə Daniel, Hananya, Mişael və Azarya Millerçiləri təmsil edirlər; onlar ağızlarında şirin, lakin qarınlarında acı olan kiçik kitabı yeməyi seçdilər.

If we include Adam and Eve, we have four classic witnesses that the test is represented by the act of eating. We have several prophetic witnesses, that all have the signature of the first and the last. The witness of the test of manna is a first witness, and the test of the Bread of Heaven is both a first test for spiritual Israel, while also being the last witness for ancient Israel. The test of the little book is both the first and the last. It is the end of spiritual Israel’s wandering as the church in the wilderness, and it is the first of those who were chosen to be the final denominated people of God. The Millerites were the beginning of God’s denominated people, which were to be identified as the true horn of Protestantism. There are several witnesses to the testing process that begins when the first message is empowered.

Əgər biz Adəm və Həvvanı da daxil etsək, sınağın yemək yemək əməli ilə təmsil olunduğunu göstərən dörd klassik şahidimiz vardır. İlkə və axıra məxsus əlaməti daşıyan bir neçə peyğəmbərlik şahidimiz də vardır. Mannanın sınağına dair şahid ilk şahiddir, Səmavi Çörəyin sınağı isə həm ruhani İsrail üçün ilk sınaq, həm də qədim İsrail üçün son şahiddir. Kiçik kitabın sınağı həm ilkdir, həm də sondur. O, ruhani İsrailin səhradakı kilsə olaraq sərgərdanlığının sonudur və Allahın son adlı xalqı olmaq üçün seçilmiş olanların birincisidir. Millerçilər Allahın adlı xalqının başlanğıcı idilər; bu xalq Protestantlığın həqiqi buynuzu kimi müəyyən edilməli idi. Birinci xəbər qüvvətləndirildiyi zaman başlayan sınaq prosesinə dair bir neçə şahid vardır.

In those processes of testing there arrives a “turning point”, where nearly all of the disciples turn away. At Joshua and Caleb’s testimony all Israel turned away and sought to return to Egypt. At the church in Galilee, the majority of disciples turned away. Because Jesus is the Alpha and Omega, the “turning point” that is represented at the end of the testing process is also illustrated at the beginning of the testing process. When the manna was first provided for ancient Israel, there were those that immediately turned away from the instructions. At Christ’s baptism He turned away and went into the wilderness. Sister White uses the symbol of a turning point in a very informative fashion.

Sınaq proseslərində elə bir “dönüş nöqtəsi” yetişir ki, şagirdlərin demək olar ki, hamısı üz döndərir. Yeşua və Kalebin şəhadəti zamanı bütün İsrail üz döndərdi və Misirə qayıtmağa cəhd göstərdi. Qalileyadakı kilsədə şagirdlərin əksəriyyəti üz döndərdi. İsa Alfa və Omeqa olduğuna görə, sınaq prosesinin sonunda təmsil olunan “dönüş nöqtəsi” sınaq prosesinin əvvəlində də təsvir edilir. Qədim İsrail üçün manna ilk dəfə verildikdə, göstərişlərdən dərhal üz döndərənlər oldu. Məsihin vəftizi zamanı O, üz döndərib səhraya getdi. Bacı Uayt dönüş nöqtəsi rəmzindən çox maarifləndirici şəkildə istifadə edir.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement. From that word we understand that the forces are now at work that will usher in the last great conflict between good and evil—between Satan, the prince of darkness, and Christ, the Prince of life. But the coming triumph for the men who love and fear God is as sure as that His throne is established in the heavens.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “Millətlərin və kilsənin tarixində dönüş nöqtələri olan dövrlər vardır. Allahın inayəti ilə, bu müxtəlif böhranlar yetişdiyi zaman, həmin vaxt üçün olan nur verilir. Əgər o qəbul edilərsə, ruhani tərəqqi baş verir; əgər rədd edilərsə, ruhani tənəzzül və məhv ardınca gəlir. Rəbb Öz Kəlamında Müjdənin keçmişdə necə irəli aparılmış olduğunu və gələcəkdə, hətta son qarşıdurmaya qədər, necə aparılacağını açmışdır; həmin qarşıdurmada şeytani vasitələr öz son möhtəşəm hərəkətlərini edəcəklər. Həmin Kəlamdan anlayırıq ki, indi xeyirlə şər arasında — qaranlığın şahzadəsi Şeytanla həyatın Şahzadəsi Məsih arasında — son böyük qarşıdurmanı gətirib çıxaracaq qüvvələr fəaliyyətdədir. Lakin Allahı sevən və Ondan qorxan insanlar üçün gələcək zəfər, Onun taxtının göylərdə bərqərar olması qədər qətidir.” Bible Echo, 26 avqust 1895.

When the manna was first given to ancient Israel, the light for that history was given. At Christ’s baptism the light for that history was given. On August 11, 1840 the light for that history was given. Each of those turning points mark the beginning of a testing process that ultimately ends at another turning point, when the former covenant people turn away and walk with Christ no more.

Mənna qədim İsrailə ilk dəfə verildikdə, həmin tarix üçün işıq verildi. Məsihin vəftizi zamanı həmin tarix üçün işıq verildi. 11 avqust 1840-cı ildə həmin tarix üçün işıq verildi. Həmin dönüş nöqtələrinin hər biri sonda başqa bir dönüş nöqtəsində başa çatan sınaq prosesinin başlanğıcını göstərir; o zaman əvvəlki əhd xalqı üz döndərir və artıq Məsihlə birlikdə yerimir.

Because these various testing processes represent both a testing process for the former covenant people and also for the new covenant people, there are two conclusions of the testing process. The conclusion of the testing process, and therefore the final turning point for the Protestants in the Millerite history, was the spring of 1844. The conclusion of the testing process (in the Fall of 1844), or turning point for the Millerites themselves, came after the turning point for the former people of God.

Bu müxtəlif sınaq prosesləri həm əvvəlki əhd xalqı, həm də yeni əhd xalqı üçün bir sınaq prosesini təmsil etdiyinə görə, sınaq prosesinin iki nəticəsi vardır. Sınaq prosesinin nəticəsi və buna görə də Millerit tarixində protestantlar üçün son dönüş nöqtəsi 1844-cü ilin yazı idi. Sınaq prosesinin nəticəsi (1844-cü ilin payızında), yaxud Milleritlərin özləri üçün dönüş nöqtəsi, Allahın keçmiş xalqı üçün olan dönüş nöqtəsindən sonra baş verdi.

In the history of Christ, the testing process is identified by his twice cleansing the temple, once at the beginning of his ministry, and then again at the ending of his ministry.

Məsihin tarixində sınaq prosesi Onun məbədi iki dəfə təmizləməsi ilə müəyyən edilir: bir dəfə xidmətinin başlanğıcında, sonra isə yenə xidmətinin sonunda.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “İsa Öz ictimai xidmətinə başlayanda Məbədi onun müqəddəsliyi təhqir edən murdarlığından təmizlədi. Onun xidmətinin son əməlləri sırasında Məbədin ikinci dəfə təmizlənməsi də var idi. Beləliklə, dünyaya edilən son xəbərdarlıq işində kilsələrə iki ayrı çağırış edilir. İkinci mələyin xəbəri belədir: ‘Böyük şəhər Babil yıxıldı, yıxıldı, çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirdi’ (Vəhy 14:8). Və üçüncü mələyin xəbərinin uca hayqırtısında göydən bir səs eşidilir: ‘Ey Mənim xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarına düçar olmayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun haqsızlıqlarını yada salmışdır’ (Vəhy 18:4, 5).” Selected Messages, 2-ci kitab, 118.

The testing process of the two temple cleansings of Christ is aligned with Malachi chapter three, in the writings of the Spirit of Prophecy.

Məsihin məbədi iki dəfə təmizləməsinin sınaq prosesi, Peyğəmbərlik Ruhu yazılarında Malaki kitabının üçüncü fəsli ilə uyğunluq təşkil edir.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “Məbədi dünyanın alıcı və satıcılarından təmizləməklə, İsa ürəyi günahın murdarlığından,—ruhu pozan dünyəvi arzularından, eqoist şəhvətlərdən, pis vərdişlərdən təmizləmək missiyasını bəyan etdi. Malaki 3:1–3 sitat gətirilmişdir.” The Desire of Ages, 161.

The cleansing of God’s people represents the testing process that is repeatedly identified with several lines of prophecy. Every reference, beginning with Adam and Eve unto the Millerite history represents the cleansing of the one hundred and forty-four thousand.

Allahın xalqının təmizlənməsi bir neçə peyğəmbərlik xətti ilə təkrar-təkrar eyniləşdirilən sınaq prosesini təmsil edir. Adəm və Həvvadan başlayaraq Millerçi tarixədək hər bir istinad yüz qırx dörd minin təmizlənməsini təmsil edir.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “Bu yer üzünün tarixinin son günlərində Allahın əmrlərini yerinə yetirən xalqı ilə olan əhdi yenilənməlidir.” Review and Herald, 26 fevral 1914.

The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is the first reference in the book of Daniel, which is the first book of the two books that together represent the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before human probation closes. The cleansing process of the one hundred and forty-four thousand is also represented as the sealing process. When the first message of the cleansing, sealing process of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001, it was a turning point for the church and for the world. In Revelation chapter eighteen, the angel that lightens the world with his glory then arrived. Yet in Revelation eighteen, the angel is not represented as having anything to eat in his hand—but it is there. The little book is there. It can be easily recognized by those who choose to eat the methodology represented as “line upon line,” by the prophet Isaiah.

Yüz qırx dörd min nəfərin təmizlənmə prosesi, Daniel kitabında olan ilk istinaddır; Daniel isə birlikdə insanın möhləti başa çatmazdan az əvvəl möhüründən açılan İsa Məsihin Vəhyini təmsil edən iki kitabın birincisidir. Yüz qırx dörd min nəfərin təmizlənmə prosesi həmçinin möhürlənmə prosesi kimi də təqdim olunur. Yüz qırx dörd min nəfərin təmizlənmə, möhürlənmə prosesinə dair ilk xəbər 11 sentyabr 2001-ci ildə başladıqda, bu, kilsə və dünya üçün dönüş nöqtəsi oldu. Vəhy kitabının on səkkizinci fəslində dünyanı öz izzəti ilə işıqlandıran mələk də o zaman gəldi. Bununla belə, Vəhy 18-də mələk əlində yeyəcək bir şey tutan kimi təsvir edilmir — lakin o, oradadır. Kiçik kitab oradadır. O, “sətir üstə sətir” kimi peyğəmbər Yeşayanın ifadə etdiyi metodologiyanı yeməyi seçənlər tərəfindən asanlıqla tanına bilər.

By laying “line upon line” we understand that when Christ descended on September 11, 2001, he also had a “little book” which had been represented as “manna”, the “bread of heaven” and the “little book”. But on September 11, 2001, the former chosen people, represented by Jehoiakim, chose to hold to the customs and traditions of Adventism, and then began their march into the captivity of Babylon which will be complete at the Sunday law.

“Sətir üstünə sətir” qoymaqla biz belə anlayırıq ki, Məsih 11 sentyabr 2001-ci ildə endikdə, Onun yanında həmçinin “kiçik kitab” var idi; bu, “manna”, “göy çörəyi” və “kiçik kitab” kimi təmsil olunmuşdu. Lakin 11 sentyabr 2001-ci ildə, Yehoyaqim tərəfindən təmsil olunan əvvəlki seçilmiş xalq, Adventizmin adət və ənənələrinə bağlı qalmağı seçdi və sonra bazar günü qanununda tamamlanacaq Babil əsarətinə doğru yürüşünə başladı.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “İndi belə bir söz yayılır ki, guya mən Nyu-Yorkun gelgit dalğası ilə süpürülüb aparılacağını bəyan etmişəm? Mən bunu heç vaxt deməmişəm. Mən demişəm ki, orada mərtəbə üstünə mərtəbə ucalan nəhəng binalara baxarkən belə düşünürdüm: ‘Rəbb yeri dəhşətli surətdə sarsıtmaq üçün qalxdığı zaman necə dəhşətli səhnələr baş verəcək! O zaman Vəhy 18:1–3 ayələrinin sözləri yerinə yetəcək.’ Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin hamısı yer üzərinə gəlməkdə olanlar barədə bir xəbərdarlıqdır. Lakin Nyu-Yorkun başına gələcək şeylər barəsində mənə xüsusi olaraq heç bir nur verilməyib; yalnız bunu bilirəm ki, bir gün oradakı böyük binalar Allahın qüdrətinin çevirməsi və alt-üst etməsi ilə yıxılacaq. Mənə verilən nurdan bilirəm ki, məhvetmə dünyadadır. Rəbbdən çıxan bir söz, Onun qüdrətli gücünün bir toxunuşu — və bu nəhəng tikililər uçub dağılacaq. Elə səhnələr baş verəcək ki, onların dəhşətini təsəvvür belə edə bilmərik.” Review and Herald, 5 iyul 1906.

When the “great buildings” of “New York” were “thrown down by the turning and overturning of God’s power,” on September 11, 2001, the light of the angel of Revelation eighteen filled the whole earth, for a turning point had come in the history of the earth beast of Revelation thirteen.

2001-ci il sentyabrın 11-də “Allahın qüdrətinin döndərməsi və alt-üst etməsi ilə” “Nyu-York”un “böyük binaları” “yerə yıxıldığı” zaman, Vəhy on səkkizinci fəslin mələyinin nuru bütün yer üzünü doldurdu; çünki Vəhy on üçüncü fəslin yer heyvanının tarixində bir dönüş nöqtəsi gəlib çatmışdı.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “Xalqların və kilsənin tarixində dönüş nöqtələri olan dövrlər vardır. Allahın inayəti ilə, bu müxtəlif böhranlar yetişdiyi zaman, həmin vaxt üçün işıq verilir. Əgər o qəbul olunarsa, ruhani tərəqqi baş verir; əgər rədd olunarsa, bunun ardınca ruhani tənəzzül və iman gəmisinin qəzaya uğraması gəlir.” Bible Echo, 26 avqust 1895.

When the light of the angel of Revelation eighteen arrived on September 11, 2001, those who received the light progressed spiritually and those who rejected the light declined spiritually, and began their rebellious journey onward to their final turning point of the Sunday law, where they forever make shipwreck of their profession as the messengers of the third angel. Those in Galilee that turned away and walked no more with Christ in John 6:66, were turning away from the light that had first arrived at his baptism, which is where the first message of that testing history was empowered. In Daniel chapter one, two classes of worshippers are illustrated in the history when the first message is empowered. Jehoiakim represents those that make shipwreck of faith, and Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent the faithful.

Vəhy on səkkizin mələyinin işığı 11 sentyabr 2001-ci ildə gəldikdə, işığı qəbul edənlər ruhani cəhətdən irəlilədi, işığı rədd edənlər isə ruhani cəhətdən tənəzzülə uğradı və bazar günü qanunu olan son dönüş nöqtələrinə doğru üsyankar səfərlərinə başladılar; orada onlar üçüncü mələyin elçiləri kimi etiraflarını həmişəlik gəmi qəzasına uğradırlar. Yəhya 6:66-da üz döndərib artıq Məsihlə yeriməyən Qalileyalılar, ilk dəfə Onun vəftizində gəlmiş olan işıqdan üz döndərirdilər; məhz orada həmin sınaq tarixinin birinci xəbəri qüvvətləndirilmişdi. Daniel kitabının birinci fəslində, birinci xəbər qüvvətləndirildiyi tarixdə iki ibadət edən sinfi təsvir olunur. Yehoyaqim imanı gəmi qəzasına uğradanları təmsil edir, Daniel, Hananya, Mişael və Azarya isə sadiqləri təmsil edirlər.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:1-8.

> Yəhuda padşahı Yehoyaqimin padşahlığının üçüncü ilində Babil padşahı Navuxodonosor Yerusəlimə gəlib onu mühasirəyə aldı. Rəbb Yəhuda padşahı Yehoyaqimi, eləcə də Allahın evinin qablarının bir hissəsini onun əlinə verdi; o da bunları Şinar ölkəsinə, öz allahının evinə apardı və qabları öz allahının xəzinə evinə qoydu. Padşah hərəmliklərin başçısı Aşpenaza əmr etdi ki, İsrail övladlarından, padşah nəslindən və əsilzadələrdən bəzilərini gətirsin; elə cavanları ki, onlarda heç bir qüsur olmasın, gözəl görkəmli, hər cür hikmətdə bacarıqlı, bilikdə mahir, elmdə anlayışlı olsunlar və padşah sarayında durmağa qabiliyyətləri çatsın; həm də onlara Kaldelilərin yazısını və dilini öyrətsinlər. Padşah onlara hər gün padşahın yeməyindən və içdiyi şərabdan pay təyin etdi; beləliklə, üç il onları bəsləsinlər ki, bunun sonunda padşahın hüzurunda dursunlar. Bunların arasında Yəhuda övladlarından Daniyel, Xananya, Mişael və Azarya da var idi. Hərəmliklərin başçısı onlara adlar verdi: Daniyeli Belteşassar, Xananyanı Şadrak, Mişaeli Meşak, Azaryanı isə Avedneqo adlandırdı. Lakin Daniyel ürəyində qərara aldı ki, padşahın yeməyindən olan payla, yaxud onun içdiyi şərabla özünü murdarlamasın; buna görə də hərəmliklərin başçısından xahiş etdi ki, özünü murdarlamasın. Daniel 1:1-8.

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah were the children of Judah. They were made into eunuchs, thus representing the final generation of Adventism. Nebuchadnezzar, as many ancient kings, had the four Judean youths castrated, to remove any concerns the king might have when they served as slaves and interacted with the king’s wives and concubines.

Daniyel, Xananya, Mişael və Azarya Yəhudanın övladları idilər. Onlar xədim edildilər və beləliklə Adventizmin son nəslini təmsil etdilər. Qədim padşahların bir çoxu kimi, Navuxodonosor da bu dörd Yəhuda gəncini axtaltdırdı ki, onlar qul kimi xidmət edərkən və padşahın arvadları və cariyələri ilə təmasda olarkən padşahın daşıya biləcəyi hər hansı narahatlığı aradan qaldırsın.

Symbolically it represents the final generation of Adventism, for there would be no more line of Judah after these four. Four is a symbol of worldwide, and thus represents the final generation of Seventh-day Adventists around the world who recognize September 11, 2001, as a fulfillment of God’s prophetic Word.

Simvolik olaraq bu, Adventizmin son nəslini təmsil edir, çünki bu dörddən sonra daha Yəhuda nəsli olmayacaqdı. Dörd ümumdünya miqyasının rəmzidir və buna görə də Allahın peyğəmbərlik Kəlamının yerinə yetməsi kimi 11 sentyabr 2001-ci ili tanıyan bütün dünyadakı Yeddinci Gün Adventistlərinin son nəslini təmsil edir.

Those Seventh-day Adventists are the subject of God’s prophetic Word, for they are those called to be the one hundred and forty-four thousand. Yet their prophetic heritage began with the rebellion of their fathers, in 1863. That initial rebellion is almost impossible to recognize for it has been covered by the traditions and customs of four generations of escalating rebellion. Though difficult to recognize it must be seen and acknowledged, as Daniel ultimately does in Daniel chapter nine. He did so by recognizing the truth located in God’s prophetic Word.

Həmin Yeddinci Gün Adventistləri Allahın peyğəmbərlik Kəlamının mövzusudur, çünki onlar yüz qırx dörd min olmağa çağırılanlardır. Lakin onların peyğəmbərlik irsi 1863-cü ildə atalarının üsyanı ilə başladı. Həmin ilkin üsyanı tanımaq demək olar ki, qeyri-mümkündür, çünki o, getdikcə artan üsyanın dörd nəslinin ənənələri və adət-ənənələri ilə ört-basdır edilmişdir. Onu tanımaq çətin olsa da, görülməli və etiraf edilməlidir, necə ki, Daniel nəhayət Daniel kitabının doqquzuncu fəslində bunu edir. O, bunu Allahın peyğəmbərlik Kəlamında yerləşən həqiqəti tanımaqla etdi.

The rebellion that Daniel and the three worthies directly descended from, was their father’s refusal to remain separate from the heathen influences that surrounded them. In 1863, Laodicean Adventism returned to the biblical methodology of apostate Protestantism and Catholicism, to uphold their rejection of Miller’s identification of the “seven times” of Leviticus twenty-six. That rebellion for Daniel and the three worthies was represented by king Hezekiah.

Daniel və üç sadiq gəncin birbaşa nəslindən gəldiyi üsyan, atalarının onları əhatə edən bütpərəst təsirlərdən ayrı qalmaqdan imtina etməsi idi. 1863-cü ildə Laodikeya Adventizmi, Millerin Levililər iyirmi altıncı fəsildəki “yeddi dəfə”nin müəyyənləşdirilməsini rədd etmələrini müdafiə etmək üçün mürtəd Protestantlığın və Katolisizmin bibliya metodologiyasına qayıtdı. Daniel və üç sadiq gənc üçün həmin üsyan padşah Hizqiya ilə təmsil olunurdu.

King Hezekiah pled with the Lord not to die, and his prayer was answered when the Lord gave him another 15 years. In doing so, he then fathered Manasseh, one of the most wicked kings of Judah, but also the king that marks the beginning of the progressive seven-step conquering and enslavement of Judah. In 1856, the True Witness came to knock on Laodicean Adventism’s door, but they chose to live and not die to self. By 1863, they had rebuilt “Jericho” and started the escalating rebellion that ultimately prevented them from recognizing September 11, 2001 as the beginning of their three-step journey into the slavery of spiritual Babylon that ends at the Sunday law.

Padşah Hizqiya ölməmək üçün Rəbbə yalvardı və Rəbb ona daha 15 il verdikdə onun duası cavablandırıldı. Bununla o, Yəhudanın ən pis padşahlarından biri olan, eyni zamanda Yəhudanın tədrici yeddi mərhələli fəth və əsarət altına alınmasının başlanğıcını işarələyən padşah Mənəşşeyə ata oldu. 1856-cı ildə Həqiqi Şahid Laodikeyalı Adventizmin qapısını döyməyə gəldi, lakin onlar yaşamağı seçdilər və mənliyə ölmədilər. 1863-cü ilə qədər onlar “Əriha”nı yenidən qurmuş və nəticədə 11 sentyabr 2001-ci ili bazar qanunu ilə sona çatan ruhani Babil əsarətinə doğru üç mərhələli səfərlərinin başlanğıcı kimi tanımalarına mane olan getdikcə artan üsyanı başlamışdılar.

For king Hezekiah, 1863 came when his prayer to live was granted. The Lord provided a sign that his prayer had been accepted. God confirmed the prayer by moving the sun, and the Babylonians saw the activity of God in the heavens, though they knew not what it meant. The Babylonians then came to Jerusalem to find out about the God who had the power to control the sun. Instead of glorifying the God of Heaven, king Hezekiah, instead of dying to self, chose to glorify his temple and city instead of the God who had chosen to place His name in that temple and city.

Padşah Xizqiya üçün 1863, yaşamaq barədə etdiyi duanın qəbul olunduğu zaman gəldi. Rəbb onun duasının qəbul edildiyinə dair bir əlamət verdi. Allah günəşi hərəkət etdirməklə duanı təsdiqlədi və babillilər bunun nə məna daşıdığını bilməsələr də, göylərdə Allahın fəaliyyətini gördülər. Sonra babillilər günəşi idarə etməyə qadir olan Allah haqqında öyrənmək üçün Yerusəlimə gəldilər. Göyün Allahını izzətləndirmək əvəzinə, padşah Xizqiya, özünə ölmək əvəzinə, Öz adını həmin məbəd və şəhərdə qərarlaşdırmağı seçmiş olan Allahın əvəzinə öz məbədini və şəhərini izzətləndirməyi seçdi.

That rebellion brought the prophecy that children from his blood line would become slaves and eunuchs in Babylon. Those children were Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, and represent the spiritual final generation of those Seventh-day Adventists that recognize September 11, 2001 as a turning point in the history of the nations of the world and of the church, when the light is given that is to test and seal the one hundred and forty-four thousand.

Həmin üsyan onun soyundan olan övladların Babildə qullar və hadımlar olacağına dair peyğəmbərliyi gətirdi. O övladlar Daniel, Xananya, Mişael və Azarya idi və onlar 11 sentyabr 2001-ci ili dünya xalqlarının və kilsənin tarixində dönüş nöqtəsi kimi tanıyan, yüz qırx dörd min nəfəri sınaqdan keçirəcək və möhürləyəcək işığın verildiyi zamanın Yeddinci Gün Adventistlərinin mənəvi son nəslini təmsil edirlər.

> In those days was Hezekiah sick unto death. And the prophet Isaiah the son of Amoz came to him, and said unto him, Thus saith the Lord, Set thine house in order; for thou shalt die, and not live. Then he turned his face to the wall, and prayed unto the Lord, saying, I beseech thee, O Lord, remember now how I have walked before thee in truth and with a perfect heart, and have done that which is good in thy sight. And Hezekiah wept sore. And it came to pass, afore Isaiah was gone out into the middle court, that the word of the Lord came to him, saying, Turn again, and tell Hezekiah the captain of my people, Thus saith the Lord, the God of David thy father, I have heard thy prayer, I have seen thy tears: behold, I will heal thee: on the third day thou shalt go up unto the house of the Lord. And I will add unto thy days fifteen years; and I will deliver thee and this city out of the hand of the king of Assyria; and I will defend this city for mine own sake, and for my servant David’s sake. And Isaiah said, Take a lump of figs. And they took and laid it on the boil, and he recovered. And Hezekiah said unto Isaiah, What shall be the sign that the Lord will heal me, and that I shall go up into the house of the Lord the third day? And Isaiah said, This sign shalt thou have of the Lord, that the Lord will do the thing that he hath spoken: shall the shadow go forward ten degrees, or go back ten degrees? And Hezekiah answered, It is a light thing for the shadow to go down ten degrees: nay, but let the shadow return backward ten degrees. And Isaiah the prophet cried unto the Lord: and he brought the shadow ten degrees backward, by which it had gone down in the dial of Ahaz. At that time Berodachbaladan, the son of Baladan, king of Babylon, sent letters and a present unto Hezekiah: for he had heard that Hezekiah had been sick. And Hezekiah hearkened unto them, and shewed them all the house of his precious things, the silver, and the gold, and the spices, and the precious ointment, and all the house of his armour, and all that was found in his treasures: there was nothing in his house, nor in all his dominion, that Hezekiah shewed them not. Then came Isaiah the prophet unto king Hezekiah, and said unto him, What said these men? and from whence came they unto thee? And Hezekiah said, They are come from a far country, even from Babylon. And he said, What have they seen in thine house? And Hezekiah answered, All the things that are in mine house have they seen: there is nothing among my treasures that I have not shewed them. And Isaiah said unto Hezekiah, Hear the word of the Lord. Behold, the days come, that all that is in thine house, and that which thy fathers have laid up in store unto this day, shall be carried into Babylon: nothing shall be left, saith the Lord. And of thy sons that shall issue from thee, which thou shalt beget, shall they take away; and they shall be eunuchs in the palace of the king of Babylon. Then said Hezekiah unto Isaiah, Good is the word of the Lord which thou hast spoken. And he said, Is it not good, if peace and truth be in my days? And the rest of the acts of Hezekiah, and all his might, and how he made a pool, and a conduit, and brought water into the city, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Judah? And Hezekiah slept with his fathers: and Manasseh his son reigned in his stead. 2 Kings 20:1–21.

> O günlərdə Hizqiya ölümcül xəstələndi. Və Amoz oğlu peyğəmbər Yeşaya onun yanına gəlib ona dedi: Rəbb belə deyir: evini sahmana sal; çünki öləcəksən, sağ qalmayacaqsan. O zaman o üzünü divara tutub Rəbbə dua edərək dedi: Yalvarıram, ya Rəbb, indi xatırla ki, mən Sənin önündə həqiqətlə və kamil ürəklə yerimişəm və gözündə yaxşı olanı etmişəm. Və Hizqiya acı-acı ağladı. Yeşaya orta həyətə çıxmamışdan əvvəl belə oldu ki, Rəbbin sözü ona gəlib dedi: Geri dön və xalqımın başçısı Hizqiyaya de: Atan Davudun Allahı olan Rəbb belə deyir: duanı eşitdim, göz yaşlarını gördüm; budur, sənə şəfa verəcəyəm: üçüncü gün Rəbbin evinə çıxacaqsan. Və ömrünə on beş il artıracağam; səni də, bu şəhəri də Aşşur padşahının əlindən qurtaracağam; Öz xatirim üçün və qulum Davudun xatiri üçün bu şəhəri müdafiə edəcəyəm. Və Yeşaya dedi: Əncir kütləsi götürün. Onlar da götürüb çibanın üstünə qoydular və o sağaldı. Hizqiya isə Yeşayaya dedi: Rəbbin mənə şəfa verəcəyinin və üçüncü gün Rəbbin evinə çıxacağımın əlaməti nə olacaq? Yeşaya dedi: Rəbbin söylədiyi işi yerinə yetirəcəyinə dair Rəbbdən sənin üçün bu əlamət olacaq: kölgə on pillə irəli getsin, yoxsa on pillə geri qayıtsın? Hizqiya cavab verdi: Kölgənin on pillə aşağı enməsi asan şeydir; yox, qoy kölgə on pillə geri qayıtsın. Və peyğəmbər Yeşaya Rəbbə fəryad etdi; O da Axazın günəş saatında enmiş olduğu on pillə qədər kölgəni geri qaytardı. O zaman Babil padşahı Baladan oğlu Berodakbaladan Hizqiyaya məktublar və bir hədiyyə göndərdi; çünki Hizqiyanın xəstələndiyini eşitmişdi. Hizqiya onları qəbul etdi və bütün qiymətli əşyalar evini, gümüşü, qızılı, ədviyyatları, qiymətli məlhəmi, bütün silahxana evini və xəzinələrində olan hər şeyi onlara göstərdi; nə öz evində, nə də bütün hökmranlığında Hizqiyanın onlara göstərmədiyi bir şey qalmadı. Sonra peyğəmbər Yeşaya padşah Hizqiyanın yanına gəlib ona dedi: Bu adamlar nə dedilər? Sənin yanına haradan gəldilər? Hizqiya dedi: Uzaq ölkədən, Babildən gəliblər. O dedi: Sənin evində nə görüblər? Hizqiya cavab verdi: Evimdə olan hər şeyi görüblər; xəzinələrim arasında onlara göstərmədiyim heç nə yoxdur. Yeşaya Hizqiyaya dedi: Rəbbin sözünü eşit. Budur, elə günlər gəlir ki, evində olanların hamısı və atalarının bu günə qədər yığıb saxladıqları şeylərin hamısı Babilə aparılacaq; Rəbb deyir, heç nə qalmayacaq. Səndən törəyəcək, dünyaya gətirəcəyin oğullarından da aparacaqlar; onlar Babil padşahının sarayında xədim olacaqlar. Onda Hizqiya Yeşayaya dedi: Sənin söylədiyin Rəbbin sözü yaxşıdır. Və dedi: Məgər mənim günlərimdə sülh və həqiqət olsa, yaxşı deyilmi? Hizqiyanın qalan işləri, bütün qüdrəti, necə hovuz və su yolu düzəltdiyi və suyu şəhərə gətirdiyi, məgər Yəhuda padşahlarının salnamələr kitabında yazılmamışdırmı? Və Hizqiya ataları ilə uyudu; yerinə oğlu Mənəşşe padşah oldu. 2 Padşahlar 20:1–21.

The next verse says:

Növbəti ayə belə deyir:

> Manasseh was twelve years old when he began to reign, and reigned fifty and five years in Jerusalem. And his mother’s name was Hephzibah. 2 Kings 21:1.

> Mənaşşe padşahlıq etməyə başlayanda on iki yaşında idi və Yerusəlimdə əlli beş il padşahlıq etdi. Anasının adı Heftsiba idi. 2 Padşahlar 21:1.

What would have been the result if king Hezekiah had accepted the Lord’s will, and simply got his house in order and died? He was given fifteen extra years, and three years later wicked Manasseh was born. What would have happened in 1856, if Adventism had accepted the transition from Philadelphia unto Laodicea and got their house in order and left the foundational truths of William Miller intact? I suppose we will never know the answer to that question, but what we do know is that “Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank.”

Əgər padşah Xizqiya Rəbbin iradəsini qəbul edib sadəcə öz evini qaydaya salaraq ölsəydi, bunun nəticəsi nə olardı? Ona əlavə on beş il verildi və üç il sonra pis Manasseh doğuldu. Əgər 1856-cı ildə Adventizm Filadelfiyadan Laodikiyaya keçidi qəbul edib öz evini qaydaya salsaydı və William Millerin təməl həqiqətlərini toxunulmaz saxlasaydı, nə baş verərdi? Güman edirəm ki, bu sualın cavabını heç vaxt bilməyəcəyik, lakin bildiyimiz budur ki, “Daniel ürəyində qərara aldı ki, nə padşahın yeməyindən olan pay ilə, nə də onun içdiyi şərabla özünü murdar etsin.”

We will continue Daniel chapter one in the next article.

Növbəti məqalədə Daniel kitabının birinci fəslini davam etdirəcəyik.

Back to Articles