Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

İsa Məsihin Vəhyi — On yeddi nömrə

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

Quru Sümükləri Oyatmaq: Gözləmə Vaxtında Paklığa və İmana Çağırış

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

Çöldə fəryad edən kəsin “səsini” eşidən, küçədə ölü uzanmış quru sümüklər bunu ona görə edirlər ki, Təsəlliverici İsanın Onu göndərəcəyi vədinin yerinə yetməsi olaraq gəlmişdir. Millerçilərin ilk məyusluğu zamanı, Millerçilər anladılar ki, onlar bakirələrin məsəli üzrə ləngimə vaxtında idilər.

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> “Məyus olanlar Müqəddəs Kitabdan gördülər ki, onlar ləngimə vaxtında idilər və görüntünün yerinə yetməsini səbirlə gözləməli idilər. Onları 1843-cü ildə Rəbblərini gözləməyə sövq edən eyni dəlil, Onu 1844-cü ildə gözləmələrinə də səbəb oldu.” Spiritual Gifts, 1-ci cild, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

Millerçilər tərəfindən öncədən simvollaşdırılmış olanlar ilk məyusluğun təcrübəsini təkrar edirlər və bunu etdikləri zaman başa düşməlidirlər ki, onlar da bakirələr məsəlindəki ləngimə vaxtındadırlar. Bu həqiqəti görmələrinə yalnız Təsəllivericinin təsiri imkan verir. Təsəlliverici tərəfindən meydana gətirilən bu dərk, Yezekelə quru, ölü sümüklər vadisinə elan etməsi tapşırılan ilk peyğəmbərliklə təmsil olunur.

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> Yenə mənə dedi: Bu sümüklər üzərində peyğəmbərlik et və onlara de: Ey quru sümüklər, Rəbbin sözünü eşidin. Xudavənd Rəbb bu sümüklərə belə deyir: Bax, Mən sizə nəfəs daxil edəcəyəm və siz diriləcəksiniz; Mən sizin üzərinizə vətərlər qoyacağam, üzərinizə ət gətirəcəyəm, sizi dəri ilə örtəcəyəm və içinizə nəfəs qoyacağam; siz diriləcəksiniz və biləcəksiniz ki, Mən Rəbbəm. Beləcə, mənə əmr olunduğu kimi peyğəmbərlik etdim; və mən peyğəmbərlik edərkən bir səs oldu və budur, bir sarsıntı oldu, sümüklər bir-birinə, hər sümük öz sümüyünə qovuşdu. Mən baxanda gördüm ki, vətərlər və ət onların üzərinə gəldi, dəri də onları üstdən örtdü; lakin onlarda nəfəs yox idi. Yezekel 37:4–8.

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

“Şöhrət” Müqəddəs Ruhu təmsil edir. Həmin anda bakirələr başa düşməlidirlər ki, onlar ləngimə vaxtındadırlar. Müqəddəs Kitabda, məyus olanların ləngimə vaxtında olduqlarını dərk etdikdə nə etməli olduqlarına dair göstərişlər boldur. Yeremya öyrədir ki, onlar heç vaxt “istehzaçıların məclisinə” qayıtmamalıdırlar; Filadelfiyaya olan xəbərdə isə bu, Şeytanın sinaqoqudur. Onlar həmçinin qiymətlini dəyərsizdən ayırmalıdırlar. Dəyərsizlə müqayisə edilən qiymətlinin ikili mənası vardır.

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

Bu peyğəmbərlik fərqini illər əvvəl özüm üçün öyrəndim; o zaman William Millerin yuxusuna bir tətbiq vermişdim. Mən daş-qaşları Allahın Kəlamının həqiqətləri, saxta daş-qaşları isə təhrif olunmuş təlimlər kimi düzgün müəyyən etmişdim. Bundan sonra mənə göstərildi ki, James White da William Millerin yuxusuna bir tətbiq vermişdi və öz tətbiqində daş-qaşları Allahın sadiq xalqı, saxta daş-qaşları isə həqiqəti iddia edən saxta etiqadçılar kimi tanımışdı. James White-ın bu yuxu haqqında nə öyrətdiyini araşdırdıqda başa düşdüm ki, hər ikimiz də haqlı idik. Daş-qaşlar Allahın sadiqlərini, saxta daş-qaşlar isə sadiq olmayanları təmsil edə bilər; lakin daş-qaşlar həm də Allahın Kəlamının həqiqətlərini təmsil edə bilər və saxta daş-qaşlar da yalan təlimlər ola bilər. James White Millerin yuxusunu həmin vaxt özünün yaşadığı tarixə tətbiq etmişdi, mən isə yuxuya axır günlərin tarixi kimi yanaşmışdım. Bu iki tətbiq birlikdə göstərir ki, insanlar inandıqları şeyə çevrilirlər və əgər yanlış təlimlərə bağlı qalmağı seçsələr, çevrildikləri təlimlərlə birlikdə, çirk fırçası olan adam tərəfindən pəncərədən süpürülüb atılacaqlar. Biz nə yeyiriksə, oyuq.

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

Məyus olanlar Yeremyaya görə başa düşdükdə ki, onlar ləngimə vaxtındadırlar, qiymətlini dəyərsizdən ayırmalıdırlar.

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> “Allahın hökumətinə qarşı müharibə aparan insanların bəzən nümayiş etdirdikləri hikmətə necə sahib olmaları mümkündür? Şeytanın özü səmavi hüzurlarda təhsil almışdır və o, xeyir haqqında da, şər haqqında da biliyə malikdir. O, qiymətli olanı murdar olanla qarışdırır və ona aldatmaq qüdrəti verən də məhz budur. Lakin Şeytan özünü səmavi parıltı libaslarına bürüdüyünə görə, biz onu nur mələyi kimi qəbul etməliyikmi? Sınağa çəkən öz üsullarına görə tərbiyə olunmuş, onun ruhundan ilham almış və onun işinə uyğunlaşdırılmış vasitəçilərinə malikdir. Biz onlarla əməkdaşlıq etməliyikmi? Təhsil əldə edilməsinin zəruri tərkib hissəsi kimi onun vasitəçilərinin işlərini qəbul etməliyikmi?” Ministry of Healing, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

Qiymətli və alçaq olan həqiqəti və yanlışı təmsil edir. Bu, həm də insanlardan ibarət iki sinfi təmsil edir.

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> “‘Bununla belə, Allahın bünövrəsi möhkəm dayanır və üzərində bu möhür vardır: Rəbb Özünə məxsus olanları tanıyır. Və: Məsihin adını çəkən hər kəs haqsızlıqdan uzaqlaşsın. Lakin böyük bir evdə yalnız qızıldan və gümüşdən olan qablar deyil, ağacdan və torpaqdan olanlar da vardır; bəziləri şərəf üçün, bəziləri isə rüsvayçılıq üçündür.’ ‘Böyük ev’ Kilsəni təmsil edir. Kilsədə qiymətli olanlarla yanaşı alçaq olanlar da tapılacaqdır. Dənizə atılmış tor həm yaxşıları, həm də pisləri yığır.” Review and Herald, 5 fevral 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

Yeremyaya belə tapşırılmışdı ki, əgər o geri qayıdacaqsa, ağılsız bakirələrdən ayrılmalı, həmçinin ağılsız bakirələrin yanlış təlimlərindən də ayrılmalıdır. Yüz qırx dörd min nəfər kamil birliyə daxil olanlardır. Yeremyaya, əgər görüntü danışdığı zaman Allahın “ağzı” olacaqlarsa, Hezekielin dörd külək barədə ikinci xəbəri ilə möhürlənməyə çağırılanların yerinə yetirməli olduqları işi təmsil edir. Görüntü, mühakimə gəlib çatdığı zaman Millerçi tarixində danışdı və yer vəhşi heyvanı danışanda, üçüncü vayın mühakiməsi gəlib çatanda da yüz qırx dörd min nəfərin tarixində danışır. O zaman Yeremyayanın müəyyən etdiyi işi yerinə yetirmiş olanlar Allahın gözətçiləri kimi ucaldılırlar.

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

Rəbb məyus olanları öz ölümündən oyatmaq üçün Təsəlliverəni göndərdiyi zaman, bazar günü qanunu böhranında Onun sözçüləri olmaq istəyirlərsə, onların yerinə yetirməli olduqları bir təmizlənmə işini müəyyən edir. Yeşaya Yeremyanın nəsihəti ilə razılaşır.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> Dağlar üzərində müjdə gətirənin, sülhü elan edənin ayaqları necə də gözəldir; yaxşılıq müjdəsi gətirənin, xilası bəyan edənin; Siona: “Sənin Allahın hökmranlıq edir!” — deyənin ayaqları necə də gözəldir! Sənin gözətçilərin səslərini ucaldacaqlar; birlikdə nəğmə oxuyacaqlar; çünki Rəbb Sionu geri gətirdiyi zaman onlar bunu açıq-aşkar görəcəklər. Ey Yerusəlimin viran qalmış yerləri, sevincə qərq olun, birlikdə nəğmə oxuyun; çünki Rəbb Öz xalqına təsəlli vermişdir, Yerusəlimi satın almışdır. Yeşaya 52:7–9.

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

“Xoş xəbərlər gətirən” və “sülhü və xilası bəyan edən”lər “birlikdə səslərini ucaldırlar”, çünki onlar “göz-gözə görəcəklər”.

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> “Mənə daha bir neçə nəfər göstərildi ki, mənim qeyd etdiklərimlə öz təsirlərini birləşdirirlər və birlikdə bədəndən uzaqlaşdırmaq və qarışıqlıq yaratmaq üçün əllərindən gələni edirlər; onların təsiri isə Allahın həqiqətini nüfuzdan salır. İsa və müqəddəs mələklər Allahın xalqını bir imanda bir araya gətirir və birləşdirirlər ki, onların hamısı bir fikirə və bir mühakiməyə malik olsunlar. Onlar iman birliyinə gətirilərkən, bu zaman üçün olan təntənəli, mühüm həqiqətlər barədə eyni cür görmək üçün, Şeytan onların irəliləyişinə qarşı çıxmaq məqsədilə fəaliyyət göstərir. İsa Öz vasitələri vasitəsilə toplamaq və birləşdirmək üçün fəaliyyət göstərir. Şeytan isə öz vasitələri vasitəsilə səpələmək və ayırmaq üçün fəaliyyət göstərir. ‘Çünki budur, Mən əmr edəcəyəm və İsrail evini bütün millətlər arasında ələkdə dən ələnən kimi ələyəcəyəm; yenə də ən kiçik dənəcik belə yerə düşməyəcəkdir.’”

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> “Allah indi Öz xalqını sınaqdan keçirir və yoxlayır. Xarakter formalaşdırılır. Mələklər əxlaqi dəyəri ölçür və bəşər övladlarının bütün əməllərinin sədaqətli qeydini aparırlar. Allahın xalqı olduğunu etiraf edənlərin arasında pozğun qəlblər vardır; lakin onlar sınaqdan keçiriləcək və yoxlanacaqlar. Hər kəsin qəlbini oxuyan o Allah qaranlığın gizli şeylərini aşkara çıxaracaqdır; bu şeylər çox vaxt ən az şübhə edilən yerlərdə olur ki, həqiqətin irəliləyişinə mane olmuş büdrətmə daşları götürülsün və Allah Öz qayda-qanunlarını və hökmlərini bəyan etmək üçün təmiz və müqəddəs bir xalqa malik olsun.

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> “Xilasımızın Başçısı Öz xalqını addım-addım irəli aparır, onları paklayıb dəyişdirilməyə hazırlayır və geridə bədəndən ayrılmağa meyilli olanları, yönəldilməyə razı olmayanları və öz salehliklərindən razı qalanları qoyur. ‘Əgər səndə olan nur qaranlıqdırsa, o qaranlıq nə qədər böyükdür!’ İnsanın ağlını aldada biləcək bundan böyük bir aldanış yoxdur ki, insanları özünə arxayın bir ruhu bəsləməyə, doğru olduqlarına və nurda olduqlarına inanmağa sövq etsin, halbuki onlar Allahın xalqından uzaqlaşırlar və əziz tutduqları nur qaranlıqdır.” Testimonies, 1-ci cild, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

“Xoş xəbərlər gətirən” ifadəsi Yeşaya kitabındakı həmin parçadakı mətnində iki dəfə təkrar olunur ki, bu da murdar olandan qiymətli olan ayrıldıqda həyata keçən birliyin Yeşayanın təsvirinə aparan ayələr kimi, Gecəyarısı Nidasının tarixini müəyyən edir.

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> Oyan, oyan; qüvvətini geyin, ey Sion; gözəl libaslarını geyin, ey müqəddəs şəhər Yerusəlim; çünki bundan sonra sünnətsiz və murdar artıq sənin içinə girməyəcək. Tozdan silkələn; qalx və otur, ey Yerusəlim; boynunun bağlarından qurtul, ey əsir Sion qızı. Yeşaya 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

Yeremya ilk məyusluq içində olub gecikmə vaxtında olduqlarını dərk edənləri təmsil edir. Yeşaya həmin şəxslərə “oyan, oyan” əmrini verir. Onlar oyanır və nəhayət elə bir nöqtəyə çatırlar ki, Allahın kilsəsində artıq sünnətsiz və murdar heç kəs qalmayacaq; çünki onlar qiymətli ilə dəyərsizi ayırmaq işini yerinə yetirmiş olacaqlar. “Rəbb istəyir ki, Onun kilsəsi təmizlənsin; Onun hökmləri dünyanın üzərinə daha açıq surətdə enməzdən əvvəl.”

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> “Biz bu yer üzünün tarixinin sonuna sürətlə yaxınlaşırıq. Son çox yaxındır, bir çoxlarının güman etdiyindən xeyli daha yaxındır və mən xalqımıza Rəbbi ciddi-cəhdlə axtarmağın zərurətini təlqin etməyə özümü məcbur hiss edirəm. Çoxları yuxudadır və onları cismani mürgülərindən oyatmaq üçün nə deyilə bilər? Rəbb istəyir ki, Onun kilsəsi paklansın, Onun hökmləri dünya üzərinə daha aşkar şəkildə enməzdən əvvəl.”

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> “Onun gəliş gününə kim tab gətirə bilər? O zühur etdiyi zaman kim dayana bilər? Çünki O, saflaşdırıcının oduna və parçaağardanın sabununa bənzəyir; O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; Levi oğullarını təmizləyəcək və onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim olunan bir qurban gətirsinlər.”

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> “Məsih hər bir saxta örtüyü aradan qaldıracaq. Həqiqinin saxta ilə heç bir qarışığı Onu aldada bilməz. «O, əridicinin odu kimidir», qiymətlini dəyərsizdən, cürufu qızıldan ayıraraq.

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> “Levililər kimi, Allahın seçilmiş xalqı da Onun xüsusi işi üçün Onun tərəfindən ayrılmışdır. Hər həqiqi məsihçi kahinlik səlahiyyətinə malikdir. Ona Səmavi Atasının xasiyyətini dünyaya təmsil etmək kimi müqəddəs məsuliyyət şərəfi verilmişdir. O, bu sözlərə diqqətlə qulaq asmalıdır: “Buna görə də kamil olun, necə ki, göylərdə olan Atanız kamildir.”

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> “Amma mənim adımla qorxan sizin üçün Salehlik Günəşi qanadlarında şəfa ilə doğacaq; və siz çıxıb tövlədə bəslənmiş buzovlar kimi böyüyəcəksiniz. Və pisləri tapdalayacaqsınız; çünki Mən bunu edəcəyim gündə onlar ayaqlarınızın altındakı tabanların altında kül olacaqlar, Ordular Rəbbi deyir.

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> “‘Qulum Musanın qanununu xatırlayın; mən onu Xorebdə bütün İsrail üçün, qaydalar və hökmlərlə birlikdə ona əmr etdim. Baxın, Rəbbin böyük və dəhşətli günü gəlməzdən əvvəl mən sizə İlyas peyğəmbəri göndərəcəyəm; o da ataların ürəyini övladlara, övladların ürəyini isə atalarına döndərəcək ki, mən gəlib yer üzünü lənətlə vurmayım.’” Review and Herald, 8 noyabr 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

Yalan təlimlərə sarılanlar çöldə fəryad edən “səs”lə başlayan tarixdə ayrılacaqlar. Allahın yaradıcı qüdrətinin şəxsi müqəddəsləşmiş bir təcrübə hasil etməsinə izin verməyi rədd edənlər, çöldə fəryad edən “səs”lə başlayan tarixdə “qızıl”dan ayrılacaqlar. Onlar, məhz Laodikeyanın Filadelfiyaya keçdiyi nöqtədə, Laodikeyalı olaraq qalacaqlar.

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

Qiymətlini alçaq olandan ayırmaq işi, qəflətən gəlib Levi oğullarını paklayan əhdin elçisinin demək olar ki, tamamilə öz işidir, lakin biz də bunda iştirak etməliyik.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> Buna görə də, ey sevimlilərim, necə ki, həmişə itaət etmisiniz, təkcə mənim hüzurumda olarkən deyil, indi yoxluğumda daha da artıq, öz xilasınızı qorxu və titrəyişlə həyata keçirin. Çünki həm istəməyinizi, həm də Onun xoş məramına uyğun olaraq əməl etməyinizi sizdə gerçəkləşdirən Allahdır. Hər şeyi gileylənmədən və mübahisəsiz edin ki, qüsursuz və saf, əyri və pozğun bir nəslin ortasında məzəmmətsiz Allah övladları olasınız; onların arasında dünyada işıqlar kimi parlayırsınız. Filipililərə 2:12–15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

Yeremyaya bildirildi ki, əgər qarşıdan gələn hökm zamanı Allahın sözçüsü olmaq istəyirsə, qiymətli olanı dəyərsiz olandan ayırmalıdır. Yeremyayanın Allahın ona verdiyi nəsihəti eşitməsi faktı göstərirdi ki, əgər işi öz üzərinə götürməyi seçsəydi, Təsəlliverənin hüzuru artıq əlçatan idi.

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> Xilas qazanmaq işi ortaq əməkdaşlıqdan, birgə fəaliyyətdən ibarətdir. Allahla tövbə edən günahkar arasında əməkdaşlıq olmalıdır. Xarakterdə doğru prinsiplərin formalaşması üçün bu zəruridir. İnsan onu kamilliyə çatmaqdan saxlayan şeylərə qalib gəlmək üçün ciddi səylər göstərməlidir. Lakin müvəffəqiyyət üçün o, tamamilə Allahdan asılıdır. İnsani səy öz-özlüyündə kifayət deyildir. İlahi qüvvənin köməyi olmadan o, heç bir fayda vermir. Allah işləyir və insan da işləyir. Sınağa qarşı müqavimət insandan gəlməlidir; insan isə öz gücünü Allahdan almalıdır. Bir tərəfdə sonsuz hikmət, şəfqət və qüdrət vardır; o biri tərəfdə isə zəiflik, günahkarlıq, tam acizlik.

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> “Allah istəyir ki, biz öz üzərimizdə hökmranlığa malik olaq. Lakin O, bizim razılığımız və əməkdaşlığımız olmadan bizə kömək edə bilməz. İlahi Ruh insana verilmiş qüvvə və qabiliyyətlər vasitəsilə fəaliyyət göstərir. Özümüzdən gələn bir şeylə məqsədləri, istəkləri və meylləri Allahın iradəsi ilə ahəngə gətirməyə qadir deyilik; lakin əgər biz ‘istəkli olmağa istəkli’ olsaq, Xilaskar bunu bizim üçün həyata keçirəcəkdir: ‘Xəyalları və Allahı tanımağa qarşı özünü ucaldan hər bir yüksək şeyi yıxaraq, hər bir düşüncəni Məsihin itaətinə əsir edirik.’ 2 Korinflilərə 10:5.” Həvarilərin İşləri, 482.

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

Vəhy on birdəki üç gün yarım, quru sümüklərin küçədə ölü olduğu zaman, bir “səhra”nın rəmzidir və “səhra” Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”ı təmsil edir. Üç gün yarımlıq səpələnmənin sonunda, yüz qırx dörd minin arasında olmağa çağırılanlar “oyanmalı” və “tozu üstlərindən silkələməlidirlər.” Bacı Uayt deyir: “Rəbb istəyərdi ki, Onun kilsəsi, hökmləri dünya üzərinə daha aydın şəkildə nazil olmamışdan əvvəl, paklansın.”

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

“Saflaşdırılmış bir kilsə” ilə bağlı olaraq o, Yeremyanın “qiymətlini alçaq olandan ayıran” ayırma prosesinə istinad edir. O, bunu həmçinin Malaki kitabının üçüncü fəslinə bağlayır; orada bir xəbərçi əhdin Xəbərçisinin yolunu hazırlayır. Yolu hazırlayan xəbərçi Yeşayanın “səhrada fəryad edən səs”idir. Əhdin Xəbərçisi isə Məsihdir; O, “Levililər” kimi, “Öz xüsusi işi üçün Onun tərəfindən ayrılmış” olan yüz qırx dörd minlə əhdə daxil olmağa hazırlaşır. Sonra o, onları kahinlər kimi tanıdır və İsanın belə dediyi sözləri sitat gətirir: “Buna görə də kamil olun; necə ki, göylərdə olan Atanız kamildir.”

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

Ləngimə vaxtı dövrünün sonunda qeyd olunan bir təmizlənmə prosesi vardır, çünki Rəbbin yüz qırx dörd minin yerinə yetirməsi üçün xüsusi bir işi vardır və “Onun hökmləri dünyaya daha nəzərəçarpacaq şəkildə nazil olmamışdan” əvvəl O, təmizlənmiş bir kilsəyə sahib olacaqdır. Onun hökmləri artıq dünyadadır, lakin bazar günü qanunu zamanı “Allahın dağıdıcı hökmləri” nazil olmağa başlayır.

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

O hökmlər “həqiqəti heç vaxt tanımamış olanlar üçün mərhəmət zamanıdır.” Lakin zəruri təmizlənmə prosesinə daxil olmaq istəməyənlər üçün həmin hökmlərdə heç bir mərhəmət yoxdur. “Daha aydın şəkildə baş verən” “hökmlər” əlamət olan hökmləri müəyyən edir. Onlar bir işarəni təmsil edir və Müqəddəs Ruh həmin hökmlərin törətdiyi qarışıqlıq və çaşqınlıqdan istifadə edərək “saxta istirahət gününə” riayət edənlərlə “Rəbbin Şənbəsini vicdanla saxlayanlar” arasında fərq qoyur; çünki “dünya”nın xəbərdar edilə bilməsinin yeganə yolu budur. Əlamət olan hökmlər, Müqəddəs Ruhun hələ də Babilonda olan Allahın övladlarını yüz qırx dörd minin bayrağını tanımağa yönəltmək üçün istifadə etdiyi fonu təşkil edir.

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

Lakin bacı Vayt yalnızca Malakinin üçüncü fəslinə istinad etmir; o, həmçinin Malaki kitabının dördüncü fəslinin son ayələrini də daxil edir və bir daha əhdin xəbərçisi üçün yolu hazırlamalı olan “səs”ə istinad edir. Həmin son ayələr əhdin xəbərçisi üçün hazırlıq barədə deyil; onlar Musanın Qanununu xatırlamaqdan və ataların ürəklərinin övladlara, övladların isə atalardan yana çevrilməsindən bəhs edir. “Səs” əvvəlcə Məsihin, əhdin xəbərçisi olaraq, qəflətən Öz məbədinə gəlib oyadılmış məyus xalqını saflaşdırması üçün hazırlıq görür ki, onlar bayraq işini yerinə yetirə bilsinlər. Sonra Malaki “səs”in işinin başqa bir cəhətinə toxunur.

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

O, “ataların ürəyini övladlara, övladların ürəyini də atalarına döndərəcək” və bu işi Horebdə verilmiş qanunla əlaqədar olaraq həyata keçirəcək. İlyas, Yeşayanın “səsi” də olan həmin şəxs, Allahın xalqının günahlarını aşkara çıxaracaq. Bu, təmizlənmə prosesinin bir hissəsidir. Günahın yalnız bir tərifi vardır: Horebdə verilmiş qanunun pozulması. Vəftizçi Yəhya İlyas idi və onun işi məhz bu ünsürü də ehtiva edirdi.

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> O günlərdə Vəftizçi Yəhya Yəhudeya çölündə təbliğ edərək gəldi və deyirdi: Tövbə edin, çünki göylərin Padşahlığı yaxındadır. Çünki haqqında İşaya peyğəmbər vasitəsilə belə deyilmiş olan budur: Çöldə fəryad edənin səsi: Rəbbin yolunu hazırlayın, Onun yollarını düz edin. Həmin Yəhyanın paltarı dəvə tükündən idi, belində isə dəri qurşaq var idi; yeməyi də çəyirtkə və yabanı bal idi. O zaman Yerusəlim, bütün Yəhudeya və İordan ətrafındakı bütün bölgə onun yanına çıxırdı və günahlarını etiraf edərək İordanda onun tərəfindən vəftiz olunurdular. Lakin o, çoxlu sayda fəriseylərin və saddukeylərin onun vəftizinə gəldiyini görəndə onlara dedi: Ey gürzə ilanları nəsli, gələcək qəzəbdən qaçmağı sizə kim xəbər verdi?

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> Buna görə də tövbəyə layiq bəhrələr verin. Və öz-özünüzə deməyin: “Bizim atamız İbrahimdir”; çünki sizə deyirəm ki, Allah bu daşlardan İbrahimə övladlar yaratmağa qadirdir. İndi isə balta artıq ağacların kökünə qoyulub; buna görə də yaxşı bəhrə verməyən hər ağac kəsilir və oda atılır. Mən sizi tövbə üçün su ilə vəftiz edirəm; lakin məndən sonra gələn məndən daha qüdrətlidir; mən Onun ayaqqabılarını daşımağa layiq deyiləm; O sizi Müqəddəs Ruhla və odla vəftiz edəcəkdir. Onun kürəyi əlindədir və O Öz xırman yerini tamamilə təmizləyəcək, buğdasını anbara yığacaq; samanı isə sönməz odla yandıracaqdır. Matta 3:1–12.

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

Vəftizçi Yəhya Vəhyin on birinci fəslindəki üç yarım günün “səhrasına” gəldi, çünki bütün peyğəmbərlər yaşadıqları günlərdən daha çox axır günlər haqqında danışırlar. O, günahdan tövbə etmək barədə bir xəbər gətirdi, çünki göylərin Padşahlığı yaxın idi; necə ki, İsa Məsihin Vəhyi də “vaxt yaxındır” deyilərkən açılır. Vəftizçi Yəhya “səs”in işini təcəssüm etdirir, çünki İsanın sözünə görə, o həm də gəlməli olan İlyas idi.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> Çünki bütün peyğəmbərlər və Qanun Yəhyaya qədər peyğəmbərlik etdilər. Əgər bunu qəbul etmək istəyirsinizsə, gəlməli olan İlyas budur. Eşitməyə qulağı olan, eşitsin. Matta 11:13–15.

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

İsa Vəftizçi Yəhyanın peyğəmbərlik kimliyinin bir sınaq olduğunu bildirir. O, birbaşa belə deyir: “if ye will receive it”. Sonra İsa şagirdlərini bunu qəbul etməyə təşviq edərək deyir: “He that hath ears to hear, let him hear.” Qoy nəyi eşitsin? Qoy Müqəddəs Kitabın son səhrasına gələn, əhdin elçisi üçün yolu hazırlayan və Allahın işarəvi hökmləri zamanı yüz qırx dörd mini xüsusi bir işi görməyə hazırlayan səsin kim olduğunu eşitsin.

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

Yəhyanın “dəvə tükündən paltarı, belində isə dəri qurşağı var idi; yeməyi çəyirtkələr və çöl balı idi.” Onun “yeməyi” İslamın xəbəri idi, çünki “çəyirtkələr” sözü İslamı təmsil edir, bal isə Allahın sözüdür; bu söz onun ağzında şirin idi. Onun yediyi şirin xəbər “vəhşi” ərəb eşşəyi haqqında idi; bu, Müqəddəs Yazılarda İslamın ən ilk rəmzidir. İslamın vəhşi ərəb eşşəyi haqqında olan bu şirin xəbər — ki, “çəyirtkələr”lə də təmsil olunur — onun paltarına da toxunmuşdu, çünki dəvələr də İslamın başqa bir rəmzidir. Yəhyanın yediyi qidanın həşəratlar deyil, çəyirtkə ağacına işarə etməsi halında belə, “çəyirtkələr” sözünü İslamın rəmzi kimi işlətmək kəlamı təhrif etmək deyildir. “Çəyirtkələr” sözü İslamın rəmzidir və Yəhya hər hansı fiziki qidanın yeyilməsini təmsil etmirdi; onun pəhrizi yediyi peyğəmbərlik xəbərinin rəmzi idi.

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

Onun qurşağı Habakkukda təmsil olunan “peyğəmbərlik” idi. Həmin peyğəmbərlik müqəddəs cədvəllərdə təmsil olunduğu kimi, birinci məyusluğu, bakirələrin ləngimə vaxtını və Adventizmin əsaslarını bir araya gətirir. Habakkuk bütün bu həqiqətləri bir-birinə bağlayan peyğəmbərlik qurşağı idi.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> Çünki görüntü hələ təyin olunmuş bir vaxt üçündür; lakin axırda o danışacaq və yalan deməyəcək; geciksə də, onu gözlə; çünki o, şübhəsiz gələcək, gecikməyəcək. Bax, qürurlananın canı onda doğru deyildir; lakin saleh öz imanı ilə yaşayacaq. Habakkuk 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

“səs”in xəbərdarlığını təşkil edən xəbərləri bir qurşaq kimi bir-birinə bağlayan peyğəmbərlik xəbəri, danışmaq üçün geciksə də danışacaq olan görüntü ilə əlaqəli bakirələr məsəli idi. Gecəyarısı Hayqırtısının görüntüsü, “canı qürurla şişmiş” murdar ilə imanla saleh sayılan qiymətli arasında bir fərq yaradır. İmanla saleh sayılma “səs”in taxdığı qurşaqdır.

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> Salehlik onun belinin qurşağı, sədaqət isə böyrəklərinin qurşağı olacaq. Yeşaya 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

2020-ci il 18 iyul məyusluğundan sonra məyusluğun “səhrada fəryad edən səsi” gəlib çatdıqda, onun xəbəri 2001-ci il 11 sentyabrdan bəri olduğu həmin xəbər idi. Gələcək İlyasın, gözləyən, məyus, ölü, qurumuş sümüklərə ünvanlanan həmin xəbəri budur ki, İslam “işarəvi hökmlər”dir; bunlar Babildə olan Allahın digər övladları üçün salehliyi öyrənməyə zəmin yaradır.

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> Salehlərin yolu düzlükdür; ey ən Doğru olan, sən salehin yolunu ölçüb-biçirsən. Bəli, ya Rəbb, hökmlərinin yolunda Səni gözləmişik; canımızın istəyi Sənin adına və Səni anmağa yönəlmişdir. Gecə vaxtı canımla Səni arzuladım; bəli, içimdəki ruhumla Səni erkəndən axtaracağam; çünki Sənin hökmlərin yer üzündə olduqda, dünya sakinləri salehliyi öyrənəcəklər. Yeşaya 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

Gələcək olan İlyas sayılan Vəftizçi Yəhya, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki üç yarım günün “səhrasında” səslənən “səs”dir. Onun işi, canları qürurla yüksəlmiş və atalarının ruhani irsinə bel bağlayan, lakin Allahın qəzəbinin yaxınlaşmaqda olduğunu duyan Adventizmin dördüncü və son nəslini müəyyən etməyi də əhatə edir. Onlar dördüncü nəsildir, çünki onlar Məsihin tam əksi olan bir nəslə tamamilə çevrilib zahir olmuşlar. Onlar gürzə ilanları nəslidir, lakin yenə də ataları İbrahimə işarə edərək, əslində Quzunun nəsli olduqlarını iddia edirlər. Quzunun nəsli Peterin seçilmiş nəslidir; onlar Quzu hara gedirsə, Onun ardınca gedənlərdir.

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

Yəhya, şübhəsiz, onun xəbərini eşitməyə gələnlərin günahlarını ortaya qoyurdu; çünki onlar tövbə edir və vəftiz olunurdular. O, həmçinin onlara bildirdi ki, ondan sonra gələcək Biri vardır və O, Öz xırman yerini tamamilə təmizləyəcək. Həmin Şəxs əhdin xəbərçisidir; O, saxta sikkələri və cəvahiratı pəncərədən süpürüb çıxaran və sonra ilkin cəvahiratı bərpa edən “çirk fırçası adamıdır”; bu cəvahirat isə William Millerə birinci mələyin hərəkətində ilkin cəvahiratı toplamaq işində mələklər tərəfindən rəhbərlik edildiyi zaman olduğundan on dəfə daha parlaq şəkildə parlayır.

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

Yəhya Vəftizçi, Laodikeyalı Adventistin ataları İbrahimə bəslədikləri etimada qarşı ittihamında qəti və açıq idi; çünki gələcək İlyasın vəzifəsi ataların ürəklərini övladlara, övladlarınkını isə atalara çevirmək idi. Müqəddəs Kitabda birincinin və sonuncunun tətbiqi prinsipi həmin işdə təmsil olunur; lakin eləcə də pərakəndə vəziyyətdə, düşmənlərin torpağında, səhrada ölü halda olduqlarını görənlər üçün çarə də oradadır. Onlar öz günahlarını və atalarının günahlarını etiraf etməli və tövbə etməlidirlər. Öz günahlarını və atalarının günahlarını etiraf etməklə yanaşı, onlar həm də etiraf etməlidirlər ki, üç gün yarımlıq səhra dövrü ərzində Rəblə birlikdə yürüməmişdilər. Bundan əlavə, onlar etiraf etməlidirlər ki, həmin tarix ərzində Allah da onlarla birlikdə yürüməmişdi.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> Aranızda sağ qalanlar düşmənlərinizin torpaqlarında öz təqsirləri içində əriyib gedəcəklər; atalarının təqsirləri içində də onlarla birlikdə əriyib gedəcəklər. Əgər onlar öz təqsirlərini və atalarının təqsirlərini, Mənə qarşı işlətdikləri xainliyi etiraf etsələr, həm də Mənə qarşı getdiklərini etiraf etsələr; və Mənim də onlara qarşı getdiyimi, onları düşmənlərinin torpağına gətirdiyimi etiraf etsələr; əgər o zaman onların sünnətsiz ürəkləri alçalarsa və onlar öz təqsirlərinin cəzasını qəbul etsələr: Onda Mən Yaqubla olan əhdimi xatırlayacağam, İshaqla olan əhdimi də xatırlayacağam, İbrahimlə olan əhdimi də xatırlayacağam; torpağı da xatırlayacağam. Levililər 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

Lənət ona görə idi ki, onlar torpağın şənbətlərini xatırlamadılar.

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

Gələcək olan İlyas sayılan Vəftizçi Yəhya, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki üç yarım günün səhrasındakı “səs”i simvolizə edirdi. O, ölü quru sümüklərə Horebdə Musanın qanununu “xatırlamağı” yönəldəcəkdi və əgər onlar bunu etsəydilər, onda əhdin elçisi onların atalarının əhdini “xatırlayacaqdı”. Lakin bu, yalnız onlar öz günahlarını, atalarının günahlarını etiraf etdikləri və daha da alçaldıcı olaraq, Allaha qarşı “işlədikləri” təqsirləri ayrıca bildirdikləri təqdirdə baş verəcəkdi.

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

Onlar həmçinin etiraf etməli idilər ki, Allaha qarşı “zidd” yolda olmuşlar və Allah da onlara qarşı “zidd” yolda olmuşdur.

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

Onlar həmçinin dərk etməli idilər ki, Vəhy on birinci fəsildəki küçədə olan ölü, quru sümüklər məhz özləri idilər; çünki etiraf etməli idilər ki, Allah onları düşmənin torpağına gətirmişdi və düşmənin torpağı ölümdür.

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

Vəftizçi Yəhyaya görə, onlar həmçinin “səhrada” fəryad edən “səs”in kim olduğu sualına da cavab verməli idilər, çünki Yəhya soruşdu: “Gələcək qəzəbdən qaçmağınız üçün sizi kim xəbərdar etdi?”

We will continue these subjects in the next article.

Bu mövzuları növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> “Allahın xidmətçisinə əmr olunur: ‘Ucadan hayqır, əsirgəmə, səsini şeypur kimi ucaldıb xalqıma onların üsyanını, Yaqub nəslinə isə günahlarını bildir.’ Rəbb bu insanlar haqqında belə deyir: ‘Onlar Məni hər gün axtarır və salehliyi yerinə yetirən bir millət kimi yollarımı bilməkdən zövq alırlar.’ Budur, özünü aldadan, özünü saleh sayan, özündən razı bir xalq, və xidmətçiyə əmr olunur ki, ucadan hayqırsın və onlara öz təqsirlərini göstərsin. Bütün dövrlərdə bu iş Allahın xalqı üçün görülmüşdür və indi buna əvvəlkindən daha çox ehtiyac vardır.” Testimonies, cild 5, 299.

Back to Articles