Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty

Yoel Kitabı və Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi — Qırxıncı Nömrə

Number Forty

Qırxıncı Sayı

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Peter was symbolically at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima and the ninth hour. According to Matthew and Mark, six days later, Peter, James and John were at the Mount of Transfiguration. Luke says eight days, between Panium and the Mount. From the gates of hell, at Caesarea Philippi to the death of the cross, with a stop along the way at the Mount of Transfiguration. Three steps from Panium to the Sunday law. Caesarea at the beginning, the Mount in the middle, and Caesarea at the end. Hell at the beginning, death at the end, with God’s glory in the middle. An alpha rebellion represented by the gates of hell and an omega rebellion represented by the death of the Son of God.

Peter simvolik olaraq üçüncü saatda, Qeysəriyyə Filipidə idi; dənizkənarı Qeysəriyyəyə və doqquzuncu saata doğru yol alırdı. Matta və Marka görə, altı gün sonra Peter, Yaqub və Yəhya Dəyişmə Dağında idilər. Luka isə Panium ilə Dağ arasında səkkiz gün olduğunu deyir. Cəhənnəmin qapılarından, Qeysəriyyə Filipidən tutmuş çarmıx ölümünə qədər, yol boyu Dəyişmə Dağında bir dayanacaqla. Paniumdan bazar qanununa qədər üç addım. Başlanğıcda Qeysəriyyə, ortada Dağ və sonda Qeysəriyyə. Başlanğıcda cəhənnəm, sonda ölüm, ortada isə Allahın izzəti. Cəhənnəmin qapıları ilə təmsil olunan alfa üsyanı və Allahın Oğlunun ölümü ilə təmsil olunan omeqa üsyanı.

Caesarea Philippi is the foundation, for it was there that Christ identified the Rock on which He would build His church. The Mount of Transfiguration is the second step, where the temple is finished and the capstone is placed. The third step of judgment at the cross followed after.

Qeysəriyyə Filipisi təməldir, çünki Məsih Öz kilsəsini onun üzərində quracağı Qayanı məhz orada müəyyən etdi. Dəyişilmə Dağı ikinci mərhələdir; burada məbəd tamamlanır və baş daşı yerinə qoyulur. Bundan sonra çarmıxda hökmün üçüncü mərhələsi gəldi.

> And he said unto them, Verily I say unto you, That there be some of them that stand here, which shall not taste of death, till they have seen the kingdom of God come with power. And after six days Jesus taketh with him Peter, and James, and John, and leadeth them up into an high mountain apart by themselves: and he was transfigured before them. And his raiment became shining, exceeding white as snow; so as no fuller on earth can white them. And there appeared unto them Elias with Moses: and they were talking with Jesus.

> O onlara dedi: “Doğrusu sizə deyirəm ki, burada duranlardan bəziləri Allahın Padşahlığının qüdrətlə gəldiyini görməyincə ölümü dadmayacaqlar.” Altı gündən sonra İsa Peteri, Yaqubu və Yəhyanı Özü ilə götürüb onları təklikdə uca bir dağa çıxardı; və onların önündə surəti dəyişdi. Onun paltarı parlaq oldu, qar kimi son dərəcə ağardı; yer üzündə heç bir ağardıcı onları belə ağarda bilməz. Onlara İlyas Musa ilə birlikdə göründü; və onlar İsa ilə danışırdılar.

> And Peter answered and said to Jesus, Master, it is good for us to be here: and let us make three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias.

> Peter cavab verib İsaya dedi: Müəllim, burada olmağımız yaxşıdır; qoy üç çadır quraq: biri Sənin üçün, biri Musa üçün və biri İlyas üçün.

> For he wist not what to say; for they were sore afraid. And there was a cloud that overshadowed them: and a voice came out of the cloud, saying, This is my beloved Son: hear him. And suddenly, when they had looked round about, they saw no man any more, save Jesus only with themselves. And as they came down from the mountain, he charged them that they should tell no man what things they had seen, till the Son of man were risen from the dead. And they kept that saying with themselves, questioning one with another what the rising from the dead should mean. Mark 9:1–10.

> Çünki nə deyəcəyini bilmirdi; zira onlar son dərəcə qorxu içində idilər. Və onları kölgəsinə alan bir bulud peyda oldu; və buludun içindən bir səs gəlib dedi: Bu Mənim sevimli Oğlumdur; Ona qulaq asın. Və birdən-birə, ətraflarına baxdıqları zaman, artıq Özləri ilə olan yalnız İsadan başqa heç kəsi görmədilər. Dağdan enərkən isə O, onlara əmr etdi ki, İnsan Oğlu ölülər arasından dirilənədək gördüklərini heç kəsə söyləməsinlər. Onlar da bu sözü öz aralarında saxlayaraq, ölülər arasından dirilməyin nə demək olduğunu bir-biri ilə müzakirə edirdilər. Mark 9:1–10.

At the mount, Peter proposes to erect a tabernacle for Moses, Christ and Elijah.

Dağda Peter Musa, Məsih və İlyas üçün bir çadır qurmağı təklif edir.

> “Moses passed through death, but Michael came down and gave him life before his body had seen corruption. Satan tried to hold the body, claiming it as his; but Michael resurrected Moses and took him to heaven. Satan railed bitterly against God, denouncing Him as unjust in permitting his prey to be taken from him; but Christ did not rebuke His adversary, though it was through his temptation that the servant of God had fallen. He meekly referred him to His Father, saying, ‘The Lord rebuke thee.’

> “Musa ölümdən keçdi, lakin cəsədi hələ çürüməni görməmişkən Mikayıl endi və ona həyat verdi. Şeytan cəsədi özününkü sayaraq onu əlində saxlamağa çalışdı; lakin Mikayıl Musanı diriltdi və onu göyə apardı. Şeytan acı-acı Allaha qarşı hayqıraraq, ovunun əlindən alınmasına yol verdiyi üçün Onu ədalətsizlikdə ittiham edirdi; lakin Allahın qulunun yıxılması onun vəsvəsəsi ilə baş vermiş olsa da, Məsih Öz düşmənini məzəmmət etmədi. O, həlimliklə onu Öz Atasına həvalə edərək dedi: ‘Rəbb səni məzəmmət etsin.’”

> “Jesus had told His disciples that there were some standing with Him who should not taste of death till they should see the kingdom of God come with power. At the transfiguration this promise was fulfilled. The countenance of Jesus was there changed and shone like the sun. His raiment was white and glistening. Moses was present to represent those who will be raised from the dead at the second appearing of Jesus. And Elijah, who was translated without seeing death, represented those who will be changed to immortality at Christ’s second coming and will be translated to heaven without seeing death. The disciples beheld with astonishment and fear the excellent majesty of Jesus and the cloud that overshadowed them, and heard the voice of God in terrible majesty, saying, ‘This is My beloved Son; hear Him.’” Early Writings, 164.

> “İsa Öz şagirdlərinə demişdi ki, Onunla birlikdə duranlardan bəziləri Allahın Padşahlığının qüdrətlə gəldiyini görməyincə ölümü dadmayacaqlar. Bu vəd dəyişilmə hadisəsində yerinə yetdi. Orada İsanın çöhrəsi dəyişdi və günəş kimi parladı. Onun libası ağ və parlaq idi. Musa İsanın ikinci zühurunda ölülər arasından dirildiləcək olanları təmsil etmək üçün orada idi. Ölümü görmədən göyə götürülmüş İlyas isə Məsihin ikinci gəlişində ölümsüzlüyə dəyişdiriləcək və ölümü görmədən göyə götürüləcək olanları təmsil edirdi. Şagirdlər heyrət və qorxu içində İsanın əzəmətli ululuğunu, onları kölgəsi altına alan buludu gördülər və Allahın müdhiş əzəmətlə belə deyən səsini eşitdilər: ‘Bu Mənim sevimli Oğlumdur; Ona qulaq asın.’” Early Writings, 164.

The Mount of Transfiguration identifies three tabernacles. The tabernacle of Moses at the beginning of ancient Israel, the tabernacle of Christ as represented by His incarnation and the tabernacle that is the one hundred and forty-four thousand as represented by Elijah. The one hundred and forty-four thousand are those who do not taste of death, until they see the Second Coming of Christ. The Mount is identifying the point where the seal is impressed upon the one hundred and forty-four thousand.

Təcəlli Dağı üç məskəni müəyyən edir. Qədim İsrailin başlanğıcında Musanın məskəni, Məsihin bədənə gəlməsi ilə təmsil olunan Məsihin məskəni və İlyasla təmsil olunan, yüz qırx dörd min olan məskən. Yüz qırx dörd min o kəslərdir ki, Məsihin İkinci Gəlişini görənədək ölümü dadmırlar. Dağ möhürün yüz qırx dörd minin üzərinə vurulduğu nöqtəni müəyyən edir.

The tabernacle of the one hundred and forty-four thousand is raised up in the antitypical feast of Tabernacles. The Mount identifies those who do not taste death, and sets forth three witnesses that when they see the glory of God in the mount, it is the antitypical feast of Tabernacles.

Yüz qırx dörd min nəfərin məskəni Çardaqlar bayramının antitipikində ucaldılır. Dağ ölümü dadmayanları müəyyən edir və üç şahidi təqdim edir ki, onlar dağda Allahın izzətini gördükləri zaman bunun Çardaqlar bayramının antitipiki olduğunu göstərirlər.

They are raised up as the tabernacle of Elijah, that began to be reared up in 2023, when both Moses and Elijah were resurrected. First the foundation was laid, that is the only foundation that can be laid, and that foundation is Christ, the corner and foundation stone. Then the capstone is placed, which represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand as represented at the Mount of Transfiguration. At the Mount Peter, James and John represent those who actually do not taste of death. Peter later recorded that the kingdom of priests is those who have tasted that the Lord is good, and who were a spiritual house. They tasted life, so they do not taste death.

Onlar 2023-cü ildə, həm Musa, həm də İlyas dirildildiyi zaman ucaldılmağa başlanmış İlyasın məskəni kimi ucaldılırlar. Əvvəlcə bünövrə qoyuldu; yəni qoyula bilən yeganə bünövrə, və o bünövrə Məsihdir — guşə daşı və təməl daşı. Sonra baş daşı yerinə qoyulur; bu isə Dəyişilmə dağında təmsil olunduğu kimi, yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsini ifadə edir. Dağda Peter, James və John həqiqətən ölümü dadmayanları təmsil edirlər. Peter sonralar qeyd etdi ki, kahinlər padşahlığı Rəbbin xeyirxah olduğunu dadmış və ruhani bir ev olmuş olanlardır. Onlar həyatı dadmışlar; buna görə də ölümü dadmırlar.

> If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. 1 Peter 2:3–6.

> Əgər siz Rəbbin lütfkar olduğunu dadmısınızsa. Ona yaxınlaşaraq, insanlar tərəfindən həqiqətən rədd edilmiş, lakin Allah tərəfindən seçilmiş və qiymətli olan diri daşa gəldiyiniz zaman, siz də diri daşlar kimi ruhani bir ev, müqəddəs kahinlik olaraq bina edilirsiniz ki, İsa Məsih vasitəsilə Allaha məqbul olan ruhani qurbanlar təqdim edəsiniz. Buna görə də Müqəddəs Yazıda belə yazılmışdır: “Budur, Sionda əsas guşə daşı, seçilmiş, qiymətli daşı qoyuram; və Ona iman edən rüsvay olmayacaq.” 1 Peter 2:3–6.

The word translated as “confounded” means “to be ashamed.” The remnant is represented by Peter, and their joy is contrasted with those who rejected the latter rain message. A key of the one hundred and forty-four thousand, for Peter was given the “keys” to the kingdom, is the “chief corner stone” that was laid in Sion. That stone is marvelous in the eyes of the righteous, and a stone of stumbling to the drunkards of Ephraim.

“Pərişan edilmiş” kimi tərcümə olunan söz “utanmaq” mənasını verir. Qalıq Peter tərəfindən təmsil olunur və onların sevinci son yağış xəbərini rədd edənlərin halı ilə qarşılaşdırılır. Yüz qırx dörd minin açarlarından biri budur; çünki Peterə Padşahlığın “açarları” verilmişdi: Sionda qoyulmuş “baş künc daşı”. O daş salehlərin gözündə heyrətamizdir, Efrayimin sərxoşları üçün isə büdrəmə daşıdır.

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvellous in our eyes. Psalms 118:22, 23.

> Bənnaların rədd etdikləri daş küncün baş daşı oldu. Bu, Rəbbin əməlidir; gözlərimizdə heyrətamizdir. Məzmurlar 118:22, 23.

Jesus commented on these verses in the conclusion of the parable of the vineyard.

İsa üzüm bağı məsəlini yekunlaşdırarkən bu ayələr barədə şərh verdi.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. But when they sought to lay hands on him, they feared the multitude, because they took him for a prophet. Matthew 21:42–46.

> İsa onlara dedi: Məgər siz Müqəddəs Yazılarda heç vaxt oxumamısınızmı: “Bənnaların rədd etdiyi daş küncün baş daşı oldu; bu, Rəbbin işidir və gözümüzdə heyrətamizdir?” Buna görə sizə deyirəm: Allahın Padşahlığı sizdən alınacaq və onun bəhrələrini gətirən bir xalqa veriləcək. Bu daşın üzərinə yıxılan hər kəs parçalanacaq; daş isə kimin üzərinə düşsə, onu əzib toz halına salacaq. Baş kahinlər və fariseylər Onun məsəllərini eşidəndə, Onun onlar haqqında danışdığını anladılar. Lakin Onu tutmağa cəhd etdikdə, xalqdan qorxdular, çünki xalq Onu peyğəmbər sayırdı. Matta 21:42–46.

Whoever accepts the foundational message, shall be broken, for the Rock is Christ, and the work of the gospel is to humble the human into the dust.

Təməl xəbəri qəbul edən hər kəs sındırılacaq, çünki Qaya Məsihdir və Müjdənin işi insanı torpağa qədər alçaltmaqdır.

> “What is justification by faith? It is the work of God in laying the glory of man in the dust, and doing for man that which it is not in his power to do for himself. When men see their own nothingness, they are prepared to be clothed with the righteousness of Christ. When they begin to praise and exalt God all the day long, then by beholding they are becoming changed into the same image. What is regeneration? It is revealing to man what is his own real nature, that in himself he is worthless.” Manuscript Releases, volume 20, 117.

> “İmanla bəraət nədir? Bu, Allahın insanın izzətini torpağa sərməsi və insan üçün onun öz gücü ilə özünə edə bilmədiyini etməsi işidir. İnsanlar öz heçliyini gördükdə, Məsihin salehliyinə bürünməyə hazırlanırlar. Onlar bütün gün boyu Allaha həmd etməyə və Onu ucaltmağa başlayanda, baxmaqla həmin surətə çevrilərək dəyişirlər. Yenidən doğuluş nədir? Bu, insana onun öz həqiqi təbiətinin nə olduğunu aşkar etməkdir: yəni insanın özündə heç bir dəyəri yoxdur.” Manuscript Releases, cild 20, 117.

Whoever rejects the foundation stone is destroyed, as was the case with ancient Israel in fulfillment of Jesus’ application of the parable of the vineyard. The Jews rejected Christ, they also rejected Moses, for if they had believed Moses, they would have also believed Christ. They rejected God’s law, teaching for doctrine the commandments of men. Christ, Moses and the Law are all symbols of foundations, and Christ is the only foundation that can be laid, but Christ as the foundation is represented with many symbols. Moses and the Law are both illustrations of this fact. Christ is the only foundation, but this only means that the other foundations in His prophetic Word are simply symbols of some aspect of His character.

Təməl daşını rədd edən hər kəs məhv edilir; necə ki, üzüm bağı məsəlinə İsanın tətbiqinin yerinə yetməsində qədim İsrailin halı belə olmuşdur. Yəhudilər Məsihi rədd etdilər; onlar Musanı da rədd etdilər, çünki əgər Musaya iman etsəydilər, Məsihə də iman edərdilər. Onlar Allahın Qanununu rədd etdilər, insan əmrlərini təlim kimi öyrədərək. Məsih, Musa və Qanun hamısı təməl rəmzləridir və qoyula bilən yeganə təməl Məsihdir; lakin təməl olaraq Məsih bir çox rəmzlərlə təmsil olunur. Musa və Qanun bu həqiqətin hər ikisi də təsviridir. Məsih yeganə təməldir, lakin bu yalnız o deməkdir ki, Onun peyğəmbərlik Kəlamındakı digər təməllər sadəcə olaraq Onun xarakterinin hansısa bir cəhətinin rəmzləridir.

> For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.

> Çünki heç kəs qoyulmuş olandan başqa bir təməl qoya bilməz; bu təməl də İsa Məsihdir. 1 Korinflilərə 3:11.

Jesus is the Word, and as such the rules within His Word represent Himself. This is why Sister White records that the Ten Commandments are a transcript of Christ’s character. He is the First and the Last, and when represented in this fashion it identifies that Christ always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. As the Word, He is also “Truth,” and truth is a prophetic framework. He is the Lion of the tribe of Judah when He seals and unseals His Word. He is also the corner stone that becomes the cap stone. The corner stone is simply an illustration of Him as the foundation, or the first letter of the Hebrew word “truth.” The cap stone is the crowning work on the temple, and when aligned with the framework of truth, the cap stone is twenty-two times more powerful than the corner stone. What is marvelous in the eyes of those who have tasted that the Lord is good, is how the principles of the framework of truth aligned with the corner and cap stone identifies one of the prophetic keys that were given to Peter.

İsa Kəlamdır və buna görə də Onun Kəlamının daxilindəki qaydalar Onun Özünü təmsil edir. Buna görə də Bacı Uayt qeyd edir ki, On Əmr Məsihin xasiyyətinin bir surətidir. O, Əvvəl və Axırdır və bu şəkildə təmsil olunduqda, bu, Məsihin hər zaman bir şeyin sonunu onun başlanğıcı ilə birlikdə nümayiş etdirdiyini göstərir. Kəlam olaraq O, həm də “Həqiqət”dir və həqiqət peyğəmbərlik çərçivəsidir. O, Öz Kəlamını möhürlədiyi və möhürünü açdığı zaman Yəhuda qəbiləsinin Aslanıdır. O, həm də başdaşına çevrilən künc daşıdır. Künc daşı sadəcə olaraq Onun təməl kimi, yaxud ibranicədə “həqiqət” sözünün ilk hərfi kimi təsviridir. Başdaşı məbəd üzərindəki taclandırıcı işdir və həqiqətin çərçivəsi ilə uyğunlaşdırıldıqda, başdaşı künc daşından iyirmi iki dəfə daha qüdrətlidir. Rəbbin yaxşı olduğunu dadmış olanların gözündə heyrətamiz olan budur ki, həqiqət çərçivəsinin prinsiplərinin künc daşı və başdaşı ilə uyğunluğu Peterə verilmiş peyğəmbərlik açarlarından birini müəyyən edir.

The alpha first letter is one, but the omega last letter is twenty-two. Miller’s jewels shine as the sun, but when the dirt brush man assembled the jewels, they were ten times brighter. The recognition that the end of a prophetic line is the same, but more powerful than the beginning of a prophetic lines is “marvelous.” It is an element of Christ’s character; it is one of the keys given to Peter to bind the one hundred and forty-four thousand.

Birinci hərf olan alfa birdir, lakin son hərf olan omeqa iyirmi ikidir. Millerin cəvahiratları günəş kimi parlayır, lakin torpaq-fırça adamı cəvahiratları bir yerə yığdıqda, onlar on dəfə daha parlaq idi. Peyğəmbərlik xəttinin sonunun peyğəmbərlik xətlərinin başlanğıcı ilə eyni, lakin ondan daha qüdrətli olduğunun dərk edilməsi “heyrətamiz”dir. Bu, Məsihin xarakterinin bir ünsürüdür; yüz qırx dörd mini bağlamaq üçün Peterə verilən açarlardan biridir.

Peter’s “spiritual house” is the casket of William Miller’s dream and also Malachi’s storehouse of tithes and offerings. When the windows of heaven are opened; one class is cast out of the room, and the other class is cast into the casket and given the white linen uniforms of God’s triumphant church.

Peterin “ruhani evi” Uilyam Millerin yuxusundakı tabutdur və həmçinin Malakinin onda birlər və təqdimlər anbarıdır. Göyün pəncərələri açıldığı zaman bir sinif otaqdan bayıra atılır, digər sinif isə tabutun içinə atılır və Allahın zəfər çalmış kilsəsinin ağ kətan libasları ilə geyindirilir.

> “Solemnly and publicly the people of Judah had pledged themselves to obey the law of God. But when the influence of Ezra and Nehemiah was for a time withdrawn, there were many who departed from the Lord. Nehemiah had returned to Persia. During his absence from Jerusalem, evils crept in that threatened to pervert the nation. Idolaters not only gained a foothold in the city, but contaminated by their presence the very precincts of the temple. Through intermarriage, a friendship had been brought about between Eliashib the high priest and Tobiah the Ammonite, Israel’s bitter enemy. As a result of this unhallowed alliance, Eliashib had permitted Tobiah to occupy an apartment connected with the temple, which heretofore had been used as a storeroom for tithes and offerings of the people.

> Yəhuda xalqı təntənəli və hamının gözü önündə Allahın qanununa itaət edəcəklərinə and içmişdi. Lakin Ezranın və Nehemiyanın təsiri bir müddət aradan çəkiləndə, Rəbdən üz döndərənlər çox oldu. Nehemiya Farsa qayıtmışdı. O, Yerusəlimdə olmadığı müddətdə milləti pozğunluğa sürükləmək təhlükəsi daşıyan pisliklər gizlicə içəri süzüldü. Bütpərəstlər nəinki şəhərdə özlərinə yer qazandılar, hətta öz varlıqları ilə məbədin ən müqəddəs hüdudlarını belə murdarladılar. Qarışıq nigahlar vasitəsilə baş kahin Elyaşib ilə İsrailin amansız düşməni olan ammonlu Toviya arasında yaxınlıq yaranmışdı. Bu haram ittifaqın nəticəsi olaraq, Elyaşib Toviyaya məbədlə bağlı bir otaqda yerləşməyə icazə vermişdi; halbuki həmin yer bundan əvvəl xalqın onda birlərinin və təqdimlərinin saxlandığı anbar kimi istifadə olunurdu.

> “Because of the cruelty and treachery of the Ammonites and Moabites toward Israel, God had declared through Moses that they should be forever shut out from the congregation of His people. See Deuteronomy 23:3–6. In defiance of this word, the high priest had cast out the offerings stored in the chamber of God’s house, to make a place for this representative of a proscribed race. Greater contempt for God could not have been shown than to confer such a favor on this enemy of God and His truth.

> “Ammonluların və Moavlıların İsrailə qarşı qəddarlığı və xainliyi ucbatından Allah Musa vasitəsilə bəyan etmişdi ki, onlar Onun xalqının cəmiyyətindən əbədi olaraq kənarda saxlanılmalıdırlar. Bax: Qanunun Təkrarı 23:3–6. Bu sözə qarşı çıxaraq, baş kahin Allahın evinin otağında saxlanılan təqdimləri çıxarıb atmışdı ki, qadağan olunmuş bir nəslin bu nümayəndəsinə yer açsın. Allaha bundan daha böyük bir həqarət göstərilə bilməzdi; belə ki, Allahın və Onun həqiqətinin bu düşməninə belə bir lütf göstərilmişdi.”

> “On returning from Persia, Nehemiah learned of the bold profanation and took prompt measures to expel the intruder. ‘It grieved me sore,’ he declares; ‘therefore I cast forth all the household stuff of Tobiah out of the chamber. Then I commanded, and they cleansed the chambers: and thither brought I again the vessels of the house of God, with the meat offering and the frankincense.’

> “Farsdan qayıtdıqda, Nehemya bu cəsarətli murdarlıqdan xəbər tutdu və müdaxilə edəni qovmaq üçün dərhal tədbirlər gördü. O bəyan edir: ‘Bu mənə çox ağır gəldi; buna görə də Tobiyanın bütün ev əşyalarını otaqdan bayıra atdım. Sonra əmr etdim, və onlar otaqları təmizlədilər; bundan sonra Allahın evinin qablarını, taxıl təqdimini və buxuru yenidən oraya gətirdim.’”

> “Not only had the temple been profaned, but the offerings had been misapplied. This had tended to discourage the liberalities of the people. They had lost their zeal and fervor, and were reluctant to pay their tithes. The treasuries of the Lord’s house were poorly supplied; many of the singers and others employed in the temple service, not receiving sufficient support, had left the work of God to labor elsewhere.

> “Məbəd nəinki murdarlanmışdı, həm də təqdimələr təyinatından kənar istifadə edilmişdi. Bu isə xalqın səxavətli ianələr verməyə meylini zəiflətmişdi. Onlar öz qeyrət və hərarətlərini itirmiş, onluqlarını verməyə həvəssiz olmuşdular. Rəbbin evinin xəzinələri zəif təmin olunurdu; ilahiləri oxuyanların və məbəd xidmətində çalışan digər şəxslərin çoxu, kifayət qədər təminat almadıqları üçün, Allahın işini tərk edib başqa yerlərdə çalışmağa getmişdilər.

> “Nehemiah set to work to correct these abuses. He gathered together those who had left the service of the Lord’s house, ‘and set them in their place.’ This inspired the people with confidence, and all Judah brought ‘the tithe of the corn and the new wine and the oil.’ Men who ‘were counted faithful’ were made ‘treasurers over the treasuries,’ ‘and their office was to distribute unto their brethren.’” Prophets and Kings, 669, 670.

> “Nehemya bu sui-istifadələri düzəltmək işinə girişdi. O, Rəbbin evinin xidmətini tərk etmiş olanları bir yerə topladı, «və onları öz yerlərinə qoydu». Bu, xalqda etimad oyatdı və bütün Yəhuda «taxılın, təzə şərabın və yağın onda birini» gətirdi. «Sadiq sayılan» adamlar «anbarlar üzərində xəzinədar» təyin olundular, «və onların vəzifəsi qardaşlarına paylamaq idi.»” Prophets and Kings, 669, 670.

When Nehemiah “cast out Tobiah,” he was prefiguring Christ casting the money-changers out of the very same temple. It wasn’t simply the temple, but the very room in the temple where the tithes were stored. When Eliakim the Philadelphian replaced Shebna the Laodicean, Shebna was the treasurer that was cast into a far field.

Nehemya “Toviyanı çölə atanda”, o, Məsihin həmin məbəddən pul dəyişənləri qovmasını qabaqcadan təsvir edirdi. Bu, sadəcə məbəd deyildi, əksinə, onda ondabirlərin saxlandığı məhz həmin otaq idi. Filadelfiyalı Elyaqim Laodikiyalı Şebnanın yerini tutanda, Şebna uzaq bir diyara atılan xəzinədar idi.

> Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down.

> Ordular Rəbbi olan Xudavənd belə deyir: Get, bu xəzinədarın, ev üzərində olan Şevnanın yanına get və de: Sənin burada nəyin var? Burada kimin var ki, özün üçün burada qəbir yonmusan, yüksəkdə özü üçün qəbir yonan, qayada özü üçün məskən oyandıran adam kimi? Budur, Rəbb səni qüvvətli bir sürgünlə uzaqlara atacaq və səni mütləq bürüyəcək. O, səni şübhəsiz zorla fırladıb top kimi geniş bir ölkəyə atacaq; orada öləcəksən və izzətinin döyüş arabaları ağanın evinin rüsvayçılığı olacaq. Mən səni vəzifəndən qovacağam və o, səni məqamından aşağı salacaq.

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open.

> Və o gün belə olacaq ki, Mən Öz qulum Hilqiyanın oğlu Elyaqimi çağıracağam; və onu sənin əbanla geyindirəcəyəm, onu sənin kəmərinlə möhkəmləndirəcəyəm və hökmranlığını onun əlinə tapşıracağam; o da Yerusəlim sakinlərinə və Yəhuda evinə ata olacaq. Davud evinin açarını onun çiyni üzərinə qoyacağam; belə ki, o açacaq və heç kəs bağlamayacaq; o bağlayacaq və heç kəs açmayacaq.

> And I will fasten him as a nail in a sure place; and he shall be for a glorious throne to his father’s house. And they shall hang upon him all the glory of his father’s house, the offspring and the issue, all vessels of small quantity, from the vessels of cups, even to all the vessels of flagons. In that day, saith the Lord of hosts, shall the nail that is fastened in the sure place be removed, and be cut down, and fall; and the burden that was upon it shall be cut off: for the Lord hath spoken it. Isaiah 22:15–22.

> Və Mən onu möhkəm bir yerdə mismar kimi bərkidəcəyəm; və o, atasının evi üçün izzətli bir taxt olacaq. Və atasının evinin bütün izzətini, nəslini və törəməsini, kiçik tutumlu bütün qabları, kasa qablarından tutmuş küp qablarınadək hamısını onun üzərinə asacaqlar. O gündə, Ordular Rəbbi belə deyir, möhkəm yerdə bərkidilmiş o mismar yerindən çıxarılacaq, kəsilib yıxılacaq; və onun üzərində olan yük də kəsilib atılacaq; çünki Rəbb belə söyləmişdir. Yeşaya 22:15–22.

In the day that Shebna the foolish Laodicean is cast out, Eliakim is given the government of the church triumphant. When Christ cleanses the temple of the one hundred and forty-four thousand, from the rubbish that has covered up the precious jewels, He identifies that He would “cover” those represented by Shebna. Before the windows of heaven were opened the jewels were covered with rubbish, and when the rubbish is cast out, the rubbish is then covered with shame. William Miller’s dream is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Ağılsız Laodikeyalı Şebna’nın çölə atıldığı gündə, qalib gəlmiş kilsənin idarəsi Elyaqimə verilir. Məsih yüz qırx dörd minin məbədini qiymətli cəvahiratları örtüb gizlətmiş zibil-qalıqlardan təmizlədikdə, Şebna ilə təmsil olunanları “örtəcəyini” müəyyən edir. Göylərin pəncərələri açılmazdan əvvəl cəvahiratlar zibil-qalıqlarla örtülmüşdü və zibil-qalıqlar çölə atıldıqda, həmin zibil-qalıqlar utanc ilə örtülür. Uilyam Millerin yuxusu yüz qırx dörd minin möhürlənməsini müəyyən edir.

The casket, is Malachi’s storehouse, Peter’s spiritual house and the tabernacle of Elijah that Peter wished to build. The dirt brush man illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand when He casts the jewels into the box. Malachi identifies the test that proves that God’s people have truly returned unto Him.

Sandıqçə, Malakinin xəzinə anbarı, Peterin ruhani evi və Peterin qurmaq istədiyi İlyasın məskənidir. Toz fırçası olan adam, daş-qaşları qutuya atdığı zaman yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsini təsvir edir. Malaki Allahın xalqının həqiqətən Ona qayıtdığını sübut edən sınağı müəyyən edir.

> Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him. Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.

> O zaman Rəbdən qorxanlar bir-biri ilə tez-tez danışdılar; və Rəbb qulaq asdı, eşitdi və Rəbdən qorxanlar və Onun adı üzərində düşünənlər üçün Onun hüzurunda bir xatirə kitabı yazıldı. Və Ordular Rəbbi deyir: “Mən cəvahiratlarımı topladığım gündə onlar Mənim olacaq; və Mən onlara, insanın özünə qulluq edən oğluna rəhm etdiyi kimi, rəhm edəcəyəm. O zaman siz yenə dönəcək və salehlə pis adam arasında, Allaha xidmət edənlə Ona xidmət etməyən arasında fərqi görəcəksiniz.” Malaki 3:16–18.

Return is a key word in the passage, for God calls on His people to return unto Him, but He also challenges those people to test Him, by returning tithes and offerings, and there is also a time when the righteous will “return,” and in so doing, they will “discern” between the wise and the foolish. Those who feared the Lord, and who thought upon His name are those that are to be the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Qayıdış bu parçadakı əsas sözlərdən biridir; çünki Allah Öz xalqını Özünə qayıtmağa çağırır, lakin O, həm də həmin xalqı onda sınamağa çağırır: onda birləri və təqdimləri geri verməklə; və elə bir vaxt da olacaq ki, salehlər “qayıdacaq” və bunu etməklə, müdriklə ağılsız arasındakı fərqi “ayıd edəcəklər”. Rəbdən qorxanlar və Onun adı üzərində düşünənlər, yüz qırx dörd minin bayrağı olmalı olanlardır.

The fear of the Lord is the first test, so when verse sixteen says, “then” they that feared the Lord, it is pointing back into the prophetic narrative.

Rəbb qorxusu ilk sınaqdır; buna görə də on altıncı ayə “onda Rəbdən qorxanlar” dedikdə, peyğəmbərlik rəvayətində geriyə işarə edir.

> Your words have been stout against me, saith the Lord. Yet ye say, What have we spoken so much against thee? Ye have said, It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts? And now we call the proud happy; yea, they that work wickedness are set up; yea, they that tempt God are even delivered. Malachi 3:13–15.

> Rəbb deyir: “Sözləriniz Mənə qarşı sərt olmuşdur”. Amma siz deyirsiniz: “Sənə qarşı nə demişik ki?” Siz demisiniz: “Allaha qulluq etmək əbəsdir; Onun buyruğunu yerinə yetirməyimizin və Ordular Rəbbinin önündə yaslı kimi yeriməyimizin nə faydası var?” İndi isə biz məğrurları xoşbəxt sayırıq; bəli, pislik edənlər ucaldılır; bəli, Allahı sınayanlar belə xilas edilir. Malaki 3:13–15.

Malachi says, “and now we call the proud happy.” The drunkards of Ephraim are called the “crown of pride” and they are happy when they think Moses and Elijah, the two prophets that tormented them were dead. They were so happy, that they sent gifts to one another.

Malaki deyir: “İndi isə biz məğrurları xoşbəxt adlandırırıq.” Efrayimin sərxoşları “təkəbbür tacı” adlandırılır və onlara əzab verən iki peyğəmbərin — Musa ilə İlyasın — öldüyünü düşündükləri zaman sevinirlər. Onlar o qədər sevinirdilər ki, bir-birlərinə hədiyyələr göndərirdilər.

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:8–10.

> Onların cəsədləri ruhən Sodom və Misir adlanan, həm də Rəbbimizin çarmıxa çəkildiyi böyük şəhərin küçəsində yatacaq. Xalqlardan, qəbilələrdən, dillərdən və millətlərdən olanlar onların cəsədlərini üç gün yarım görəcək və cəsədlərinin qəbirlərə qoyulmasına yol verməyəcəklər. Yer üzündə yaşayanlar onların üstündə sevinəcək, şadlanacaq və bir-birinə hədiyyələr göndərəcəklər; çünki bu iki peyğəmbər yer üzündə yaşayanlara əzab verirdi. Vəhy 11:8–10.

The proud are happy from July 18, 2020 on through 2023. On July 18, 2020 the message was “stout” against the “Lord.” On July 18, 2020 we did not recognize how terribly we had spoken against God and His Word. Disappointed we entered the tarrying time as represented by the lament of “It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts?” This is parallel to Jeremiah’s lament, when he illustrates the first disappointment.

Təkəbbürlülər 18 iyul 2020-ci ildən başlayaraq 2023-cü ilə qədər xoşbəxtdirlər. 18 iyul 2020-ci ildə xəbər “Rəbb”ə qarşı “sərt” idi. 18 iyul 2020-ci ildə biz Allaha və Onun Kəlamına qarşı nə qədər dəhşətli danışdığımızı dərk etmədik. Məyus halda biz “boş yerə Allaha qulluq edirik; Onun qaydasını saxladığımızın və Ordular Rəbbinin önündə yaslı gəzdiğimizin nə faydası var?” ağısı ilə təmsil olunan gözləmə dövrünə daxil olduq. Bu, Yeremyanın ilk məyusluğu təsvir etdiyi zaman söylədiyi ağı ilə paraleldir.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> Mən istehzaçıların məclisində oturmadım, nə də sevindim; Sənin əlinə görə tək oturdum, çünki Sən məni qəzəblə doldurdun. Nə üçün ağrım daimidir, yaram isə sağalmaq istəməyən, əlacsızdır? Məgər Sən mənim üçün büsbütün yalançı kimi, kəsilib gedən sular kimi olacaqsan? Yeremya 15:17, 18.

Our words were stout with the prediction of July 18, 2020, and we did not then know how badly we had rebelled. At the disappointment the tarrying time was underway, while one class mourned and the other class rejoiced. In that context Malachi states:

Sözlərimiz 18 iyul 2020-ci il barədəki qabaqcadan deyilənlə bağlı sərt idi və biz o zaman nə qədər ağır şəkildə üsyan etdiyimizi bilmirdik. Məyusluq anında ləngimə vaxtı artıq başlamışdı; bu arada bir qrup yas tutur, digər qrup isə sevinirdi. Bu kontekstdə Malaki deyir:

> Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him.

> O zaman Rəbdən qorxanlar bir-biri ilə tez-tez danışdılar; və Rəbb qulaq asdı, eşitdi və Rəbdən qorxanlar, Onun adı üzərində düşünənlər üçün Onun hüzurunda bir xatirə kitabı yazıldı. Və Ordular Rəbbi deyir: “Mən öz zinət əşyalarımı yığdığım o gündə onlar Mənim olacaq; və bir adam özünə xidmət edən oğluna aman verdiyi kimi, Mən də onlara aman verəcəyəm.”

> Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.

> Onda siz qayıdacaq və salehlə pis adamı, Allaha xidmət edənlə Ona xidmət etməyəni bir-birindən ayırd edəcəksiniz. Malaki 3:16–18.

In 2024, the foundational test represented as the fear of the Lord arrived. Two classes were manifested in that test, and the group that made up the two classes had been often talking to one another on regular zoom meetings, throughout the three and a half days. The Lord listened to their discussions. The class who feared the Lord thought upon His name; Palmoni, the Lion of the tribe of Judah, the Alpha and Omega, the Truth, the Word, the Wonderful Linguist, the corner and cap stone, the Lamb, the Heavenly High Priest, the Temple, the Rock. Those who made it into that book are to be jewels upon the crown representing the ensign of the kingdom of glory. When He makes up those jewels, then they return, and discern between the righteous and the wicked. When He casts the jewels into the casket, it is then discerned who is foolish and who is wise.

2024-cü ildə Rəbb qorxusu kimi təmsil olunan təməl sınaq gəlib çatdı. Həmin sınaqda iki sinif aşkara çıxdı və bu iki sinfi təşkil edən qrup, üç yarım gün ərzində müntəzəm Zoom görüşlərində tez-tez bir-biri ilə danışırdı. Rəbb onların müzakirələrini dinlədi. Rəbbdən qorxan sinif Onun adı üzərində düşündü; Palmoni, Yəhuda qəbiləsinin Aslanı, Alfa və Omeqa, Həqiqət, Kəlam, Möcüzəli Dilçi, künc və baş daşı, Quzu, Səmavi Baş Kahin, Məbəd, Qaya. O kitaba daxil olanlar, izzət padşahlığının bayrağını təmsil edən tac üzərində cəvahirat olmalıdırlar. O, həmin cəvahiratı düzüb-qoşduqda, onda onlar qayıdır və salehlə şəriri ayırd edirlər. O, cəvahiratı mücrünün içinə atanda, onda kimin ağılsız, kimin isə müdrik olduğu ayırd edilir.

Malachi records:

Malaki yazır:

> Return unto me, and I will return unto you,

> Mənə qayıdın, Mən də sizə qayıdacağam,

> But ye said, Wherein shall we return?

> Lakin siz dediniz: “Nədə qayıdaq?”

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> Bütün onda birləri anbara gətirin ki, Mənim evimdə ruzi olsun; və indi bununla Məni sınayın, deyir Ordular Rəbbi, görün Mən sizin üçün göylərin pəncərələrini açıb, üstünüzə qəbul etməyə yeriniz çatmayacaq qədər bərəkət tökməyəcəyəmmi?

The storehouse is the casket and the tithes are the wise virgins. The storehouse is God’s Word placed into a new framework of truth. The jewels that get cast into that casket are the truths associated with the message of the Midnight Cry. The tithes were kept in a specific room in the temple, as identified in Nehemiah’s cleansing. The casket and the storehouse, or Peter spiritual house represents God’s temple and the jewels represent human temples who are joined with Divinity in the secret place of the Most High. The human messengers cannot be separated from the Divine message. The jewels are both God’s messengers and they are also the message they proclaim. Inspiration often identifies the message and the messenger combined.

Anbar sandığı sandıqdır və onda birlər müdrik bakirələrdir. Anbar, Allahın Kəlamının həqiqətin yeni bir çərçivəsinə yerləşdirilməsidir. Həmin sandığın içinə tökülən cəvahirat Gecəyarısı Hayqırışı ismarıcı ilə bağlı həqiqətlərdir. Onda birlər, Nehemiyanın təmizləməsində göstərildiyi kimi, məbəddə müəyyən bir otaqda saxlanılırdı. Sandıq və anbar, yaxud Peterin ruhani evi Allahın məbədini təmsil edir, cəvahirat isə Uca Olanın gizli məkanında İlahiliklə birləşmiş insan məbədlərini təmsil edir. İnsani elçilər İlahi ismarıcından ayrıla bilməzlər. Cəvahirat həm Allahın elçiləridir, həm də onların bəyan etdikləri ismarıcın özüdür. İlham çox vaxt ismarıcı və elçini bir yerdə eyniləşdirir.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.

> “Allah qədim İsraili çağırdığı kimi, bu gün də Öz kilsəsini yer üzündə bir nur kimi dayanmağa çağırmışdır. Həqiqətin qüdrətli satırı ilə, birinci, ikinci və üçüncü mələklərin ismarıcları vasitəsilə, O, onları kilsələrdən və dünyadan ayıraraq Özünə müqəddəs bir yaxınlığa gətirmişdir. O, onları Öz qanununun əmanətdarları etmiş və bu zaman üçün peyğəmbərliyin böyük həqiqətlərini onlara etibar etmişdir. Qədim İsrailə tapşırılmış müqəddəs vəhylər kimi, bunlar da dünyaya çatdırılmalı olan müqəddəs bir əmanətdir. Vəhy 14-dəki üç mələk Allahın ismarıclarının nurunu qəbul edən və yer üzünün uzununa və eninə hər tərəfində xəbərdarlığı səsləndirmək üçün Onun nümayəndələri kimi irəli çıxan xalqı təmsil edir. Məsih Öz davamçılarına bəyan edir: “Siz dünyanın nurusunuz.” İsanı qəbul edən hər bir cana Qolqota çarmıxı belə səslənir: “Cana verilən dəyərə baxın: ‘Bütün dünyaya gedin və Müjdəni bütün məxluqata vəz edin.’” Heç nəyin bu işə mane olmasına yol verilməməlidir. Bu, zaman üçün hər şeydən mühüm işdir; əbədiyyət qədər geniş miqyaslı olmalıdır. İsanın insanların canları üçün, onların xilası naminə gətirdiyi qurban vasitəsilə göstərdiyi məhəbbət, Onun bütün davamçılarını hərəkətə gətirəcəkdir.” Testimonies, 5-ci cild, 455.

We will begin to draw together these concepts in the next article.

Növbəti məqalədə bu anlayışları bir yerə gətirməyə başlayacağıq.

> “During the last fifty years of my life, I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.

> “Həyatımın son əlli ili ərzində təcrübə əldə etmək üçün qiymətli imkanlara malik olmuşam. Birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərlərində təcrübəm olmuşdur. Mələklər göyün ortasında uçaraq dünyaya xəbərdarlıq xəbəri elan edən və bu yer üzünün tarixinin son günlərində yaşayan insanlar üzərində birbaşa təsiri olan varlıqlar kimi təsvir olunurlar. Heç kəs bu mələklərin səsini eşitmir, çünki onlar göy kainatı ilə ahəng içində çalışan Allah xalqını təmsil edən bir rəmzdir. Allahın Ruhu ilə nurlandırılmış və həqiqət vasitəsilə təqdis olunmuş kişilər və qadınlar bu üç xəbəri öz ardıcıllığı ilə bəyan edirlər.

> “I have acted a part in this solemn work. Nearly all my Christian experience is interwoven with it. There are those now living who have an experience similar to my own. They have recognized the truth unfolding for this time; they have kept in step with the great Leader, the Captain of the Lord’s host.

> “Mən bu təntənəli işdə bir rol oynamışam. Demək olar ki, bütün məsihi təcrübəm bununla iç-içə keçmişdir. İndi yaşayanlar arasında mənimkindən oxşar bir təcrübəyə malik olanlar vardır. Onlar bu zaman üçün açılan həqiqəti tanımışlar; onlar böyük Rəhbərlə, Rəbbin qoşununun Başçısı ilə addımbaaddım getmişlər.

> “In the proclamation of the messages, every specification of prophecy has been fulfilled. Those who were privileged to act a part in proclaiming these messages have gained an experience which is of the highest value to them; and now when we are amid the perils of these last days, when voices will be heard on every side saying, ‘Here is Christ,’ ‘Here is truth’; while the burden of many is to unsettle the foundation of our faith which has led us from the churches and from the world to stand as a peculiar people in the world, like John our testimony will be borne:

> “Bu xəbərlərin elanında, peyğəmbərliyin hər bir xüsusiyyəti yerinə yetirilmişdir. Bu xəbərlərin elanında iştirak etmək imtiyazına malik olanlar, onlar üçün ən yüksək dəyərə malik olan bir təcrübə qazanmışlar; və indi, bu son günlərin təhlükələri içində olduğumuz, hər tərəfdən ‘Məsih budur’, ‘Həqiqət budur’ deyən səslərin eşidiləcəyi bir vaxtda; halbuki çoxlarının yükü bizi kilsələrdən və dünyadan ayıraraq dünyada ayrıca bir xalq kimi dayanmağa yönəltmiş imanımızın təməlini sarsıtmaqdır, Yəhya kimi bizim şəhadətimiz belə veriləcək:”

> “‘That which was from the beginning, which we have heard, which we have seen with our eyes, which we have looked upon, and our hands have handled, of the Word of life;… that which we have seen and heard declare we unto you, that ye also may have fellowship with us.’

> “Başlanğıcdan bəri olanı, eşitdiyimizi, gözlərimizlə gördüyümüzü, seyr etdiyimizi və əllərimizin toxunduğunu — həyat Kəlamı haqqında; … gördüyümüzü və eşitdiyimizi sizə də bəyan edirik ki, siz də bizimlə şərikliyə malik olasınız.”

> “I testify the things which I have seen, the things which I have heard, the things which my hands have handled of the Word of life. And this testimony I know to be of the Father and the Son. We have seen and do testify that the power of the Holy Ghost has accompanied the presentation of the truth, warning with pen and voice, and giving the messages in their order. To deny this work would be to deny the Holy Ghost, and would place us in that company who have departed from the faith, giving heed to seducing spirits.

> “Mən gördüyüm şeylərə, eşitdiyim şeylərə, və əllərimin Həyat Kəlamı barəsində toxunduğu şeylərə şəhadət edirəm. Və bu şəhadətin Atadan və Oğuldan olduğunu bilirəm. Biz görmüşük və şəhadət edirik ki, Müqəddəs Ruhun qüvvəsi həqiqətin təqdim olunmasına yoldaşlıq etmiş, qələm və səslə xəbərdarlıq etmiş və xəbərləri öz ardıcıllığı ilə vermişdir. Bu işi inkar etmək Müqəddəs Ruhu inkar etmək olardı və bizi imandan uzaqlaşaraq aldadıcı ruhlara qulaq asanların sırasına qoyardı.

> “The enemy will set everything in operation to uproot the confidence of the believers in the pillars of our faith in the messages of the past, which have placed us upon the elevated platform of eternal truth, and which have established and given character to the work. The Lord God of Israel has led out His people, unfolding to them truth of heavenly origin. His voice has been heard, and is still heard, saying, Go forward from strength to strength, from grace to grace, from glory to glory. The work is strengthening and broadening, for the Lord God of Israel is the defense of His people.

> “Düşmən keçmişdəki ismarıclardakı imanımızın sütunlarına möminlərin etimadını kökündən sarsıtmaq üçün hər şeyi hərəkətə gətirəcək; həmin ismarıclar bizi əbədi həqiqətin uca platforması üzərinə yerləşdirmiş, işi təsis etmiş və ona xarakter vermişdir. İsrailin Rəbbi Allah Öz xalqına rəhbərlik etmiş, onlara göylər mənşəli həqiqəti açmışdır. Onun səsi eşidilmişdir və hələ də eşidilir; belə deyir: Gücdən gücə, lütfdən lütfə, izzətdən izzətə doğru irəliləyin. İş möhkəmlənir və genişlənir, çünki İsrailin Rəbbi Allah Öz xalqının müdafiəsidir.”

> “Those who have a hold of the truth theoretically, with their fingertips as it were, who have not brought its principles into the inner sanctuary of the soul, but have kept the vital truth in the outer court, will see nothing sacred in the past history of this people which has made them what they are, and has established them as earnest, determined, missionary workers in the world.

> “Həqiqətdən, sanki barmaqlarının ucu ilə, yalnız nəzəri cəhətdən yapışanlar, onun prinsiplərini canın daxili məbədgahına gətirməmiş, lakin həyati həqiqəti xarici həyətə saxlamış olanlar, bu xalqı olduqları kimi edən və onları dünyada ciddi, qətiyyətli, missioner işçilər kimi təsis edən keçmiş tarixində müqəddəs heç nə görməyəcəklər.

> “The truth for this time is precious, but those whose hearts have not been broken by falling on the rock Christ Jesus, will not see and understand what is truth. They will accept that which pleases their ideas, and will begin to manufacture another foundation than that which is laid. They will flatter their own vanity and esteem, thinking that they are capable of removing the pillars of our faith, and replacing them with pillars they have devised.

> “Bu zaman üçün həqiqət qiymətlidir, lakin Məsih İsa adlı Qayanın üzərinə yıxılaraq ürəkləri qırılmamış olanlar həqiqətin nə olduğunu nə görəcək, nə də anlayacaqlar. Onlar öz düşüncələrinə xoş gələn şeyi qəbul edəcək və qoyulmuş olandan başqa bir təməl qurmağa başlayacaqlar. Onlar öz puç qürur və özünə dəyər vermə hisslərini oxşayaraq, imanımızın sütunlarını aradan qaldırmağa və onların yerinə özlərinin düşündüyü sütunları qoymağa qadir olduqlarını zənn edəcəklər.”

> “This will continue to be as long as time shall last. Anyone who has been a close student of the Bible will see and understand the solemn position of those who are living in the closing scenes of this earth’s history. They will feel their own inefficiency and weakness, and will make it their first business to have not merely a form of godliness, but a vital connection with God. They will not dare to rest until Christ is formed within, the hope of glory. Self will die; pride will be expelled from the soul, and they will have the meekness and gentleness of Christ.” Notebook Leaflets, 60, 61.

> “Bu, zaman davam etdiyi müddətcə belə davam edəcək. Müqəddəs Kitabı diqqətlə öyrənmiş hər kəs bu yer üzünün tarixinin son səhnələrində yaşayanların təntənəli mövqeyini görəcək və anlayacaq. Onlar öz yetersizliklərini və zəifliklərini hiss edəcək, və ilk növbədə öz işləri sayacaqlar ki, yalnız zahiri bir dindarlıq surətinə deyil, Allahla həyati bir əlaqəyə malik olsunlar. Məsih daxildə formalaşana qədər, izzətin ümidi olana qədər, dincəlməyə cürət etməyəcəklər. Mənlik öləcək; təkəbbür ruhdan qovulacaq, və onlarda Məsihin həlimliyi və mülayimliyi olacaq.” Notebook Leaflets, 60, 61.

Back to Articles