Article

# The Book of Daniel - Number Seventy

Daniel Kitabı – Yetmiş Rəqəmi

From Ancient Tables to Modern Responsibilities: Unveiling the Covenant Journey

Qədim lövhələrdən müasir məsuliyyətlərə: əhd səfərinin üzünün açılması

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified the responsibility of ancient Israel to present a living testimony of the two tables to the world. When the Lord entered into covenant with modern Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified their responsibility to present a living testimony of all four tables to the world.

Rəbb qədim İsraillə əhdə girdiyi zaman, O, əhd münasibətinin təməli və rəmzi olaraq iki lövhə verdi. Bu iki lövhə həmçinin qədim İsrailin dünyaya həmin iki lövhənin canlı şahidliyini təqdim etmək məsuliyyətini müəyyənləşdirirdi. Rəbb müasir İsraillə əhdə girdiyi zaman da, O, əhd münasibətinin təməli və rəmzi olaraq iki lövhə verdi. Bu iki lövhə həmçinin onların dünyaya bütün dörd lövhənin canlı şahidliyini təqdim etmək məsuliyyətini müəyyənləşdirirdi.

The two tables were given to literal ancient Israel just after God delivered them out of the literal slavery of Egyptian bondage, and brought them through the disappointment of the Red Sea crossing. The period of time that literal ancient Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as four hundred and thirty years, and while in bondage literal ancient Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

İki lövhə, Allah onları Misir əsarətinin sözün həqiqi mənasında olan köləliyindən qurtardıqdan və Qırmızı dənizdən keçid zamanı yaşanan məyusluqdan keçirib gətirdikdən dərhal sonra, sözün həqiqi mənasında qədim İsrailə verildi. Sözün həqiqi mənasında qədim İsrailin əsarətdə qaldığı müddət peyğəmbərlikdə dəqiq olaraq dörd yüz otuz il kimi göstərilmişdi və əsarətdə olduqları müddətdə sözün həqiqi mənasında qədim İsrail yeddinci gün Şənbəsini unutdu və ona riayət etməyi dayandırdı.

The two tables were given to spiritual modern Israel just after God delivered them out of the spiritual slavery of Catholic bondage, and brought them through the great disappointment of 1844. The period of time that spiritual modern Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as twelve hundred and sixty years, and while in bondage spiritual modern Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

İki lövhə, Allah onları katolik əsarətinin ruhani köləliyindən azad edib 1844-cü ilin böyük məyusluğundan keçirəndən dərhal sonra ruhani müasir İsrailə verildi. Ruhani müasir İsrailin əsarətdə olduğu zaman dövrü peyğəmbərlikdə xüsusi olaraq min iki yüz altmış il kimi müəyyən edilmişdi və əsarətdə olduğu müddətdə ruhani müasir İsrail yeddinci gün Şənbəsini unutdu və ona riayət etməyi dayandırdı.

In the very history when God provided the two tables to Moses to take to ancient Israel, his brother Aaron was making a golden image of a calf. The two tables of the Ten Commandments identify that God is a jealous God, and His jealousy is especially manifested against idolatry, and as Moses descended the mount, ancient Israel was dancing naked around a golden image that had been produced by the one who had been chosen as God’s spokesman.

Məhz Allahın Musaya qədim İsrailə aparması üçün iki lövhəni verdiyi həmin tarixdə, onun qardaşı Harun buzovun qızıl surətini düzəldirdi. On Əmrin iki lövhəsi Allahın qeyrətli Allah olduğunu göstərir və Onun qeyrəti xüsusilə bütpərəstliyə qarşı təzahür edir; Musa dağdan enərkən, qədim İsrail Allahın sözçüsü seçilmiş şəxsin düzəltdiyi qızıl surətin ətrafında çılpaq halda rəqs edirdi.

> And Moses told Aaron all the words of the Lord who had sent him, and all the signs which he had commanded him. And Moses and Aaron went and gathered together all the elders of the children of Israel: And Aaron spake all the words which the Lord had spoken unto Moses, and did the signs in the sight of the people. Exodus 4:28–30.

> Musa onu göndərmiş olan Rəbbin bütün sözlərini və Ona əmr etdiyi bütün əlamətləri Haruna bildirdi. Musa ilə Harun gedib İsrail övladlarının bütün ağsaqqallarını bir yerə topladılar. Harun Rəbbin Musaya söyləmiş olduğu bütün sözləri danışdı və xalqın gözü önündə əlamətləri göstərdi. Çıxış 4:28–30.

The brother of the prophet who led ancient Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of the image of jealousy. The husband of the prophetess who led modern Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of 1863, and 1863 marks the first generation of Adventism as being represented as an image of jealousy being placed at the entry of the gate of the altar.

Əhd tarixində iki əhd lövhəsi verildiyi zaman qədim İsraili yönləndirən peyğəmbərin qardaşı, qısqanclıq surəti üsyanında rəhbər idi. Əhd tarixində iki əhd lövhəsi verildiyi zaman müasir İsraili yönləndirən peyğəmbərənin əri, 1863-cü il üsyanında rəhbər idi; və 1863-cü il Adventizmin birinci nəslinin qurbangah qapısının girişində qoyulmuş qısqanclıq surəti kimi təmsil olunduğunu göstərir.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> O zaman mənə dedi: Ey bəşər oğlu, indi gözlərini şimala doğru qaldır. Mən də gözlərimi şimala doğru qaldırdım və budur, qurbangah qapısının şimal tərəfində, girişdə o qısqanclıq surəti vardı. Hezekiel 8:5.

The “altar” is a symbol of Christ.

“Qurbangah” Məsihin rəmzidir.

> “We are in danger of mingling the sacred and the common. The holy fire from God is to be used in our efforts. The true altar is Christ; the true fire is the Holy Spirit. This is our inspiration. It is only as the Holy Spirit leads and guides a man that he is a safe counselor. If we turn aside from God and from His chosen ones to inquire at strange altars we shall be answered according to our works.” Selected Messages, book 3, 300.

> “Müqəddəs olanla adi olanı bir-birinə qatmaq təhlükəsi ilə üz-üzəyik. Allahdan gələn müqəddəs od səylərimizdə istifadə olunmalıdır. Həqiqi qurbangah Məsihdir; həqiqi od Müqəddəs Ruhdur. Bizim ilhamımız budur. Yalnız Müqəddəs Ruh bir insana rəhbərlik etdikdə və onu yönəltdikdə, o, etibarlı məsləhətçi olur. Əgər Allahdan və Onun seçdiklərindən üz döndərib yad qurbangahlarda soruşmağa getsək, əməllərimizə görə cavab alacağıq.” Selected Messages, kitab 3, 300.

The “gate” is the church.

“Darvaza” kilsədir.

> “To the humble, believing soul, the house of God on earth is the gate of heaven. The song of praise, the prayer, the words spoken by Christ’s representatives, are God’s appointed agencies to prepare a people for the church above, for that loftier worship into which there can enter nothing that defileth.” Testimonies, volume 5, 491.

> “Təvazökar, imanlı can üçün yer üzündəki Allah evi göyün qapısıdır. Həmd nəğməsi, dua, Məsihin nümayəndələri tərəfindən söylənilən sözlər, xalqı yuxarıdakı kilsə üçün, içinə murdar edən heç bir şeyin daxil ola bilməyəcəyi o daha uca ibadət üçün hazırlamaq məqsədilə Allahın təyin etdiyi vasitələrdir.” Testimonies, 5-ci cild, 491.

In 1863, Laodicean Adventism became a legally registered church and ceased to be a movement. They “entered” into church history at that point. In 1863, the church of Christ entered into a legal association with the government of the United States. In that year they also introduced a counterfeit chart to replace the two sacred tables of Habakkuk. As soon as the second table was prepared, in terms of prophetic history those typified by Aaron were preparing a counterfeit image.

1863-cü ildə Laodikeyalı Adventizm hüquqi qeydiyyatdan keçmiş bir kilsəyə çevrildi və hərəkat olmaqdan çıxdı. Onlar həmin anda kilsə tarixinə “daxil oldular”. 1863-cü ildə Məsihin kilsəsi Amerika Birləşmiş Ştatlarının hökuməti ilə hüquqi bir ittifaqa daxil oldu. Həmin il onlar Habaqququn iki müqəddəs lövhəsini əvəz etmək üçün saxta bir cədvəl də təqdim etdilər. İkinci lövhə hazırlanmış olan kimi, peyğəmbərlik tarixi baxımından Harunla təmsil olunanlar saxta bir surət hazırlayırdılar.

The second Commandment is the most specific warning against idolatry and the worship of images. It is also where God identifies His character as a jealous God. It is also there that He sets forth the principle that He reserves judgment upon the wicked unto the third and fourth generations. The Ten Commandments are a transcript of Christ’s character.

İkinci Əmr bütpərəstliyə və surətlərə sitayişə qarşı ən konkret xəbərdarlıqdır. Həmçinin Allahın Öz xarakterini qısqanc Allah kimi bəyan etdiyi yer də buradır. Elə burada O, həm də pislər üzərində hökmü üçüncü və dördüncü nəsillərə qədər saxladığı prinsipini irəli sürür. On Əmr Məsihin xarakterinin bir ifadəsidir.

> “For the rejection of Christ, with the results that followed, they were responsible. A nation’s sin and a nation’s ruin were due to the religious leaders.

> Onlar Məsihi rədd etdiklərinə və bunun ardınca gələn nəticələrə görə məsul idilər. Bir xalqın günahı da, bir xalqın məhvi də dini rəhbərlərin üzərinə düşürdü.

> “In our day are not the same influences at work? Of the husbandmen of the Lord’s vineyard are not many following in the steps of the Jewish leaders? Are not religious teachers turning men away from the plain requirements of the word of God? Instead of educating them in obedience to God’s law, are they not educating them in transgression? From many of the pulpits of the churches the people are taught that the law of God is not binding upon them. Human traditions, ordinances, and customs are exalted. Pride and self-satisfaction because of the gifts of God are fostered, while the claims of God are ignored.

> “Bizim günümüzdə də eyni təsirlər iş başında deyilmi? Rəbbin üzüm bağının bağbanlarından çoxu yəhudi rəhbərlərinin izi ilə getmirmi? Dini müəllimlər insanları Allahın Kəlamının açıq tələblərindən uzaqlaşdırmırlarmı? Onları Allahın qanununa itaətdə tərbiyə etmək əvəzinə, məgər onları qanunu pozmağa öyrətmirlərmi? Kilsələrin bir çox minbərlərindən xalqa öyrədilir ki, Allahın qanunu onlar üçün məcburi deyil. İnsan ənənələri, qaydalar və adətlər ucaldılır. Allahın bəxş etdiyi nemətlərə görə qürur və özündənrazılıq təşviq edilir, halbuki Allahın tələbləri nəzərə alınmır.

> “In setting aside the law of God, men know not what they are doing. God’s law is the transcript of His character. It embodies the principles of His kingdom. He who refuses to accept these principles is placing himself outside the channel where God’s blessings flow.” Christ’s Object Lessons, 305.

> “Allahın qanununu kənara qoyarkən, insanlar nə etdiklərini bilmirlər. Allahın qanunu Onun xasiyyətinin surətidir. O, Onun səltənətinin prinsiplərini özündə cəmləşdirir. Bu prinsipləri qəbul etməkdən imtina edən kəs özünü Allahın xeyir-dualarının axdığı məcradan kənara qoyur.” Christ’s Object Lessons, 305.

The character of Christ is His image, and it includes that He is a jealous God. God’s jealousy was manifested in Christ when He twice cleansed the temple. In the first temple cleansing the disciples who witnessed the work were then led to remember that the Scriptures referenced God’s jealousy.

Məsihin xarakteri Onun surətidir və buna Onun qısqanc Allah olması da daxildir. Allahın qısqanclığı Məsihdə, Onun məbədi iki dəfə təmizləməsi zamanı təzahür etdi. Məbədin ilk dəfə təmizlənməsi zamanı bu işi görən şagirdlər sonradan Müqəddəs Yazıların Allahın qısqanclığına işarə etdiyini xatırlamağa yönəldildilər.

> And the Jews’ Passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. John 2:13–17.

> Yəhudilərin Pasxası yaxınlaşmışdı və İsa Yerusəlimə çıxdı. Məbəddə öküz, qoyun və göyərçin satanları, habelə pul dəyişənlərin orada oturduğunu gördü. Kiçik kəndirlərdən qamçı düzəldib onların hamısını, qoyunlarla öküzləri də Məbəddən qovdu; pul dəyişənlərin pullarını səpələyib masalarını aşırdı. Göyərçin satanlara dedi: “Bunları buradan götürün; Atamın evini ticarət evinə çevirməyin.” Onun şagirdləri xatırladılar ki, yazılmışdır: “Sənin evinin qeyrəti Məni yeyib-bitirdi.” Yəhya 2:13–17.

In the Scriptures, both the Hebrew and the Greek the word “zealous” is also the word “jealous.” They are the same word. When Christ cleansed the temple, He was manifesting God’s jealousy, which is the attribute of God’s character that is identified in the second commandment, and it is especially manifested against idolatry. When Moses descended the mount with the two tables and understood what Aaron had done and what the people were doing, he broke the two tables. The two tables were the true image of jealously, for they were physical representations that identified God as a jealous God. When Moses broke the two tables, he was manifesting the very jealousy that is identified in the second commandment.

Müqəddəs Yazılarda həm ivrit, həm də yunan dilində “qeyrətli” sözü həm də “qısqanc” deməkdir. Bunlar eyni sözdür. Məsih məbədi təmizlədiyi zaman, O, Allahın qısqanclığını təzahür etdirirdi; bu, Allahın xarakterinin ikinci əmrdə müəyyən edilən sifətidir və xüsusilə bütpərəstliyə qarşı təzahür olunur. Musa iki lövhə ilə dağdan enəndə və Harunun nə etdiyini, xalqın isə nə etməkdə olduğunu anlayanda, o, iki lövhəni sındırdı. İki lövhə qısqanclığın həqiqi surəti idi, çünki onlar Allahı qısqanc Allah kimi müəyyən edən cismani təmsillər idi. Musa iki lövhəni sındıranda, o, ikinci əmrdə müəyyən edilən məhz həmin qısqanclığı təzahür etdirirdi.

> And Moses turned, and went down from the mount, and the two tables of the testimony were in his hand: the tables were written on both their sides; on the one side and on the other were they written. And the tables were the work of God, and the writing was the writing of God, graven upon the tables. And when Joshua heard the noise of the people as they shouted, he said unto Moses, There is a noise of war in the camp. And he said, It is not the voice of them that shout for mastery, neither is it the voice of them that cry for being overcome: but the noise of them that sing do I hear. And it came to pass, as soon as he came nigh unto the camp, that he saw the calf, and the dancing: and Moses’ anger waxed hot, and he cast the tables out of his hands, and brake them beneath the mount. Exodus 32:15–19.

> Musa döndü və dağdan endi; şəhadət lövhələrinin ikisi onun əlində idi; lövhələr hər iki tərəfinə yazılmışdı; onlar həm bir üzündə, həm də o biri üzündə yazılmışdı. Lövhələr Allahın işi idi, yazı isə Allahın yazısı idi, lövhələrin üzərinə həkk olunmuşdu. Yeşua xalqın qışqırıq səsini eşidəndə Musaya dedi: «Düşərgədə döyüş səsi var». O dedi: «Bu, qalib gələnlərin hayqırtı səsi deyil, nə də məğlub olanların fəryad səsidir; mən eşitdiyim nəğmə oxuyanların səsidir». Elə oldu ki, o, düşərgəyə yaxınlaşan kimi buzovu və rəqsi gördü; Musanın qəzəbi alovlandı, o da lövhələri əlindən atdı və onları dağın ətəyində sındırdı. Çıxış 32:15–19.

The two tables were the testimony of God’s character. The character of God is the image that is to be formed in men through the righteousness of Christ. The two tables are the true image of jealousy, and Aaron had produced a counterfeit image of jealousy at the very time that the true image of jealousy was being delivered to ancient Israel. Those who have Christ formed within have His image, and the robe of His righteousness, yet Aaron’s celebrants were dancing naked, for they were Laodiceans. Laodiceans are “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.”

İki lövhə Allahın xasiyyətinin şəhadəti idi. Allahın xasiyyəti, Məsihin salehliyi vasitəsilə insanlarda formalaşdırılmalı olan surətdir. İki lövhə qısqanclığın həqiqi surətidir və Harun qədim İsrailə qısqanclığın həqiqi surəti təqdim olunduğu məhz o vaxtda qısqanclığın saxta bir surətini meydana gətirmişdi. İçində Məsih formalaşmış olanlar Onun surətinə və Onun salehliyinin libasına malikdirlər, halbuki Harunun şənlik iştirakçıları çılpaq halda rəqs edirdilər, çünki onlar Laodikiyalı idilər. Laodikiyalılar “bədbəxt, yazıq, yoxsul, kor və çılpaqdırlar.”

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:25.

> Musa gördü ki, xalq çılpaqdır; (çünki Harun onları düşmənləri arasında rüsvayçılıqları üçün çılpaq etmişdi). Çıxış 32:25.

In 1856, seven years before the counterfeit chart was produced, both James and Ellen White identified that the movement had transitioned into the Laodicean condition. In 1863, Adventism was as spiritually “naked” as was ancient Israel literally “naked” as they danced around the counterfeit image of jealousy. The counterfeit that Aaron had made was an idol made of gold, but it was an image of a calf, which is a beast. It was an image of the beast, and also an image to the beast. The golden calf was an image of the beast, but it also had been dedicated to the gods that Aaron unrighteously declared had delivered Israel from Egyptian bondage.

1856-cı ildə, saxta cədvəl hazırlanmazdan yeddi il əvvəl, həm Ceyms, həm də Ellen Uayt hərəkatın Laodikeya vəziyyətinə keçdiyini müəyyən etdilər. 1863-cü ildə Adventizm ruhani cəhətdən “çılpaq” idi; necə ki, qədim İsrail sözün həqiqi mənasında “çılpaq” idi, onlar saxta qısqanclıq surətinin ətrafında rəqs edirdilər. Harunun düzəltdiyi saxta şey qızıldan düzəldilmiş bir büt idi, lakin o, bir buzov surəti idi, bu da bir vəhşidir. O, vəhşinin surəti idi, həm də vəhşə bir surət idi. Qızıl buzov vəhşinin surəti idi, lakin o, həmçinin Harunun haqsız olaraq İsraili Misir əsarətindən qurtarmış olduqlarını elan etdiyi allahlara həsr edilmişdi.

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:4–6.

> O, bunu onların əlindən aldı və oyma alətlə ona forma verib tökmə bir buzov düzəltdi; onlar isə dedilər: “Ey İsrail, səni Misir torpağından çıxaran sənin allahların bunlardır.” Harun bunu görəndə onun önündə bir qurbangah tikdi; sonra Harun car çəkib dedi: “Sabah Rəbbə bayramdır.” Ertəsi gün səhər tezdən qalxıb yandırma qurbanları təqdim etdilər və barış qurbanları gətirdilər; xalq yeyib-içmək üçün oturdu, sonra da oynamağa qalxdı. Çıxış 32:4–6.

The golden calf was an image of a beast, but it was dedicated to false gods, and so it was also an image (offering) to the beast. The image was made of gold, which is the symbol of Babylon, and it was a calf, which is the highest form of offering in the sanctuary service. It was dedicated to the gods of Egypt. Mystery Babylon (for all the prophetic testimonies identify the end of the world) consists of a woman riding upon a beast. The beast the woman rides is the United Nations (ten kings), and is a symbol of the dragon, atheism and Egypt. The woman herself is a counterfeit of God’s true church. The golden calf that Aaron dedicated to the gods of Egypt typified the great whore of Revelation seventeen, who is Babylon (gold), riding upon a beast (Egypt) and a counterfeit church (calf).

Qızıl buzov bir heyvanın surəti idi, lakin o, yalançı allahlara həsr olunmuşdu; buna görə də o, həmçinin heyvana təqdim edilən bir surət (təqdimat) idi. Surət qızıldan hazırlanmışdı; qızıl Babilin rəmzidir, buzov isə məbəd xidmətində təqdimatın ən yüksək formasıdır. O, Misirin allahlarına həsr edilmişdi. Sirli Babil (çünki bütün peyğəmbərlik şahidlikləri dünyanın sonunu göstərir) bir heyvanın üzərində minən bir qadından ibarətdir. Qadının mindiyi heyvan Birləşmiş Millətlərdir (on padşah) və əjdahanın, ateizmin və Misirin rəmzidir. Qadının özü isə Allahın həqiqi kilsəsinin saxtasıdır. Harunun Misirin allahlarına həsr etdiyi qızıl buzov, Vəhy on yeddidəki böyük fahişənin timsalı idi; o, Babildir (qızıl), bir heyvanın (Misir) üzərində minir və saxta bir kilsədir (buzov).

At the same time Aaron built an altar, which, as just defined, represents Christ, the true altar. He then instituted a counterfeit system of worship, for he proclaimed a feast to the Lord on the following day. Aaron’s golden calf was an image “of” and “to” the beast, and it was set up “before” a counterfeit Christ, and a day was set aside to celebrate his false system of worship.

Eyni zamanda Harun bir qurbangah tikdi ki, az əvvəl müəyyən edildiyi kimi, bu, həqiqi qurbangah olan Məsihi təmsil edir. Sonra o, saxta bir ibadət sistemi təsis etdi, çünki ertəsi gün Rəbb üçün bir bayram elan etdi. Harunun qızıl buzovu vəhşinin “surəti” və vəhşiyə “ithaf olunmuş” bir surət idi və o, saxta bir Məsihin “qarşısında” ucaldılmışdı; onun saxta ibadət sistemini qeyd etmək üçün də bir gün ayrılmışdı.

The United States is the power that sets up an image to the beast and then forces the world to follow its example. The United States has power to force that system of worship upon the world, and it does so in sight of the beast “before” it.

Birləşmiş Ştatlar vəhy heyvanına bir surət quran, sonra isə dünyanı onun nümunəsinə tabe olmağa məcbur edən qüvvədir. Birləşmiş Ştatlar həmin ibadət sistemini dünyaya zorla qəbul etdirmək qüdrətinə malikdir və bunu vəhy heyvanının gözləri önündə, “onun qarşısında” edir.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> Və mən yer üzündən çıxan başqa bir vəhşi heyvan gördüm; onun quzu kimi iki buynuzu var idi, lakin əjdaha kimi danışırdı. O, birinci vəhşi heyvanın bütün hakimiyyətini onun hüzurunda icra edir və yer üzünü, həmçinin orada yaşayanları, ölümcül yarası sağalmış birinci vəhşi heyvana səcdə etməyə vadar edir. Vəhy 13:11, 12.

The man of sin, who is the papacy, is the sea beast of Revelation thirteen. When the United States speaks as a dragon, at the soon-coming Sunday law, it then begins to force the world to set up an image to the beast “before” it. The beast before the United States (the earth beast), is the papacy (the sea beast). The papacy is a counterfeit Christ, and Aaron had set up his golden image, before a counterfeit Christ, for Christ is the true altar. Aaron then instituted a false system of worship as represented by the proclamation of the feast day that was to take place on the next day. The United States also forces a false system of worship, and it is also associated with a counterfeit day of worship.

Günah adamı olan papalıq Vəhyin on üçüncü fəslindəki dənizdən çıxan vəhşidir. Birləşmiş Ştatlar tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı əjdaha kimi danışanda, o zaman dünyanı onun “qarşısında” vəhşə bir surət qurmağa məcbur etməyə başlayır. Birləşmiş Ştatların (yer vəhşisinin) qarşısında olan vəhş papalıqdır (dəniz vəhşi). Papalıq saxta Məsihdir və Harun öz qızıl surətini saxta Məsihin qarşısında qurmuşdu, çünki Məsih həqiqi qurbangahdır. Harun bundan sonra, ertəsi gün baş verməli olan bayram gününün elanında təmsil olunduğu kimi, yalançı bir ibadət sistemi təsis etdi. Birləşmiş Ştatlar da yalançı bir ibadət sistemini məcburi edir və bu da saxta bir ibadət günü ilə əlaqəlidir.

When Moses descended the mount, the controversy was between the true and the false image of jealousy—the image of Christ or the image of Satan. The counterfeit consisted of a counterfeit Christ (the altar), a counterfeit experience (Laodicean), a counterfeit day of worship (“tomorrow is a feast of the Lord”). The rebellion of the golden calf represents the rebellion of the soon-coming Sunday law, but it also represents the rebellion of Laodicean Adventism in 1863.

Musa dağdan enərkən, mübahisə həqiqi ilə yalançı qısqanclıq surəti arasında idi—Məsihin surəti ilə Şeytanın surəti arasında. Saxta olan şey saxta bir Məsihdən (qurbangah), saxta bir təcrübədən (Laodikeyalı), saxta bir ibadət günündən (“sabah Rəbbin bayramıdır”) ibarət idi. Qızıl buzov üsyanı tezliklə gələcək bazar qanununun üsyanını təmsil edir, lakin o, həm də 1863-cü ildəki Laodikeyalı Adventizmin üsyanını təmsil edir.

In 1863, a counterfeit table was introduced to cover up the jewels of Miller’s dream as represented upon Habakkuk’s two tables. Those two tables had been typified by the two tables Moses received on the mount. In 1863, a legal connection was made with the government of the United States, thus ending the Millerite movement and legally registering the Laodicean movement as the Seventh-day Adventist church. That relationship was represented by Aaron’s image to the beast, which prophetically is defined as the combination of Church and State, thus typifying the Millerites establishing a Church-State relationship in 1863, and also typifying the United States at the soon-coming Sunday law.

1863-cü ildə Habakkukun iki lövhəsində təsvir olunduğu kimi, Millerin yuxusunun cəvahiratlarını ört-basdır etmək üçün saxta bir lövhə ortaya çıxarıldı. Həmin iki lövhə, Musanın dağda aldığı iki lövhə ilə əvvəlcədən simvolizə edilmişdi. 1863-cü ildə Amerika Birləşmiş Ştatlarının hökuməti ilə hüquqi bir əlaqə quruldu; bununla da Millerçi hərəkat başa çatdırıldı və Laodikiya hərəkatı hüquqi cəhətdən Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi kimi qeydiyyata alındı. Bu münasibət Harunun vəhşiyə aid surəti ilə təmsil olunurdu; bu surət peyğəmbərlik baxımından Kilsə ilə Dövlətin birləşməsi kimi müəyyən edilir. Beləliklə, bu, 1863-cü ildə Millerçilərin Kilsə-Dövlət münasibəti qurmasını simvolizə edir və eyni zamanda ABŞ-ı tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı da simvolizə edir.

Aaron’s naked dancing fools, representing the counterfeit experience of Laodicea, is just as the Millerite movement had become in 1856. The spiritual experience represented by Aaron’s dancing fools was contrasted with the experience of Moses, who was manifesting the jealousy of God’s character towards idolatry. A “dance” in prophecy is a symbol of deception, and Aaron’s dancing fools, also represented the deception that is brought about by the United States as it forces the world to “dance” to Nebuchadnezzar’s band, while the whore of Tyre sings her songs.

Laodikeyanın saxta təcrübəsini təmsil edən Harunun çılpaq rəqs edən səfehləri, məhz 1856-cı ildə Millerçi hərəkatın çevrildiyi hal kimi idi. Harunun rəqs edən səfehləri ilə təmsil olunan ruhani təcrübə, Musanın bütpərəstliyə qarşı Allahın xarakterinə məxsus qısqanclığı nümayiş etdirən təcrübəsi ilə qarşılaşdırılmışdı. Peyğəmbərlikdə “rəqs” aldanışın rəmzidir və Harunun rəqs edən səfehləri, həmçinin, Surun fahişəsi öz nəğmələrini oxuyarkən Birləşmiş Ştatların dünyanı Navuxodonosorun musiqi dəstəsinin sədaları altında “rəqs etməyə” məcbur etməsi ilə ortaya çıxarılan aldanışı da təmsil edirdi.

In 1863, the Laodicean Millerite movement transitioned to the legally registered Laodicean Seventh-day Adventist church. As identified in previous articles, in 1863, Jericho was rebuilt, for Jericho is a symbol of the affluence of Laodicea and serves as a counterfeit of the city of Jerusalem. In 1863, the introduction of a counterfeit prophetic chart represented a repetition of the history of Aaron, the golden calf and the dancing fools. The history of the Red Sea deliverance has been repeatedly employed by Sister White to illustrate the history of early Adventism, and this application aligns perfectly with the history of Moses and Aaron in the controversy over the image of jealousy.

1863-cü ildə Laodikeyalı Millerçi hərəkat hüquqi qeydiyyatdan keçmiş Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsinə çevrildi. Əvvəlki məqalələrdə müəyyən edildiyi kimi, 1863-cü ildə Yerixo yenidən quruldu; çünki Yerixo Laodikeyanın rifahının rəmzidir və Yerusəlim şəhərinin saxta bir qarşılığı kimi xidmət edir. 1863-cü ildə saxta bir peyğəmbərlik cədvəlinin təqdim edilməsi Harunun, qızıl buzovun və rəqs edən səfehlərin tarixinin təkrarlanmasını təmsil edirdi. Qırmızı dənizdən xilas olunma tarixi Bacı Uayt tərəfindən erkən Adventizmin tarixini təsvir etmək üçün dönə-dönə istifadə edilmişdir və bu tətbiq qısqanclıq surəti ilə bağlı mübahisədə Musanın və Harunun tarixi ilə tam uyğunluq təşkil edir.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began as an image of jealousy was placed in the gate (church), which was before the altar (Christ). That first generation then “entered” into an escalating history of abominations.

1863-cü ildə Laodikiyalı Adventizmin birinci nəsli, qısqanclıq surəti darvazada (kilsədə), qurbangahın (Məsihin) önündə qoyulduqda başlandı. Sonra həmin birinci nəsil iyrəncliklərin getdikcə artan tarixinə “daxil oldu”.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> Son of insan, mənə dedi, indi gözlərini şimala tərəf qaldır. Mən də gözlərimi şimala tərəf qaldırdım və budur, qurbangah darvazasının girişində, şimala doğru, bu qısqanclıq surəti var idi. Yezekel 8:5.

We will continue these considerations in the next article.

Bu mülahizələri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scriptures, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

> “Bu qorxunc və ciddi zamanda vəziyyətimiz nədir? Ah, kilsədə nə böyük qürur hökm sürür, nə ikiüzlülük, nə aldatma, geyimə, yüngüllüyə və əyləncəyə nə qədər məhəbbət, üstünlük əldə etmək üçün nə qədər arzu! Bütün bu günahlar zehni bulandırmışdır ki, əbədi olan şeylər dərk edilməmişdir. Bu dünyanın tarixində harada olduğumuzu bilək deyə, məgər Müqəddəs Yazıları araşdırmamalıyıqmı? Bu vaxt bizim üçün icra olunan işə və bu kəffarə işi davam edərkən bizim günahkarlar olaraq tutmalı olduğumuz mövqeyə dair məgər anlayışlı olmamalıyıqmı? Əgər canlarımızın xilasına azacıq da olsa dəyər veririksə, qəti bir dəyişiklik etməliyik. Rəbbi həqiqi tövbə ilə axtarmalıyıq; günahlarımızın silinib yox edilməsi üçün onları ruhun dərin peşmançılığı ilə etiraf etməliyik.”

> “We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

> “Biz artıq ovsunlanmış torpaq üzərində qalmamalıyıq. Sınaq müddətimizin sonuna sürətlə yaxınlaşırıq. Qoy hər bir can soruşsun: Mən Allahın önündə necə dururam? Adlarımızın nə qədər tez Məsihin dodaqlarına gətiriləcəyini və işlərimizin qəti şəkildə həll olunacağını bilmirik. Ah, ah, bu qərarlar necə olacaq! Biz salehlərlə birlikdə sayılacağıqmı, yoxsa pislərlə bir sıraya yazılacağıqmı?

> “Let the church arise, and repent of her backslidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands His servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death.

> “Qoy kilsə ayağa qalxsın və Allah qarşısında öz sapmalarından tövbə etsin. Qoy gözətçilər oyansın və şeypuru aydın bir səslə çalsınlar. Bu, bizim bəyan etməli olduğumuz müəyyən bir xəbərdarlıqdır. Allah Öz qullarına əmr edir: “Bərkdən fəryad et, əsirgəmə, səsini şeypur kimi ucaldıb xalqıma onların üsyanını, Yaqub nəslinə isə günahlarını bildir” (Yeşaya 58:1). Xalqın diqqəti cəlb edilməlidir; bu edilməyincə bütün zəhmət əbəsdir; göydən bir mələk enib onlarla danışsa belə, onun sözləri ölümün soyuq qulağına söylənirmiş kimi heç bir fayda verməzdi.

> “The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self-exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.” Selected Messages, book 1, 125, 126.

> “Kilsə fəaliyyətə oyadılmalıdır. Allahın Ruhu o, yolu hazırlayana qədər heç vaxt gələ bilməz. Qəlbin ciddi surətdə araşdırılması olmalıdır. Birləşmiş, israrlı dua və iman vasitəsilə Allahın vədlərinə yiyələnmək olmalıdır. Qədim zamanlarda olduğu kimi bədənin çulla örtülməsi deyil, ruhun dərin alçalması olmalıdır. Özünü təbrik etmək və özünü ucaltmaq üçün bizdə ən kiçik bir əsas belə yoxdur. Biz özümüzü Allahın qüdrətli əli altında alçaltmalıyıq. O, həqiqi axtaranlara təsəlli vermək və onları xeyir-dualandırmaq üçün zühur edəcəkdir.” Selected Messages, book 1, 125, 126.

Back to Articles