Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Sixteen

Yoel Kitabı və Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi - On altı nömrə

Number Sixteen

On Altı

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

My apologies for so many words in advance of taking up the primary topic. I wish to place certain prophetic lines in place, that are important pieces of the logic I intend to employ when we directly consider the book of Joel. I have previously mentioned that the Hebrew word that is translated as “cut off” in the book of Joel, finds its roots in the sacrificial method of ratifying a covenant in the days of Abraham.

Əsas mövzuya keçməzdən əvvəl bu qədər çox söz söylədiyim üçün əvvəlcədən üzr istəyirəm. Yoel kitabını birbaşa nəzərdən keçirərkən istifadə etməyi düşündüyüm məntiqin mühüm hissələri olan müəyyən peyğəmbərlik xətlərini öz yerinə qoymaq istəyirəm. Mən daha əvvəl qeyd etmişəm ki, Yoel kitabında “kəsilib atılmaq” kimi tərcümə olunan ibrani sözü öz kökünü İbrahimin günlərində əhdi təsdiq etməyin qurbanlıq üsulunda tapır.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:5.

> Ayılın, ey sərxoşlar, və ağlayın; və fəryad edin, ey bütün şərab içənlər, təzə şəraba görə; çünki o, ağzınızdan kəsilib götürülmüşdür. Yoel 1:5.

The Hebrew word “cut off” is H3772, and it is a primitive root meaning ‘to cut (off, down or asunder); by implication to destroy or consume; specifically to covenant (that is, make an alliance or bargain, originally by cutting flesh and passing between the pieces).’

İbrani dilində “kəsilib atılmaq” sözü H3772-dir və bu, “kəsmək (kənara, aşağı və ya iki yerə); məcazi olaraq məhv etmək və ya tükəndirmək; xüsusilə isə əhd bağlamaq (yəni ittifaq və ya razılaşma yaratmaq, ilkin olaraq əti kəsib parçaların arasından keçməklə)” mənasını daşıyan ibtidai bir kökdür.

I realize that the Strong’s definition of “cut off,” calls it a “primitive root,” in the grammatical sense. That being said, the cutting associated with the covenant and Abraham, identifies that the light of the covenant is attached to the word, and that light is set forth at its primitive historical root. “Cut” in terms of covenant history; is a prophetic symbol based upon its primitive roots, and it is also grammatically identified as a primitive root.

Mən başa düşürəm ki, “cut off” ifadəsinin Strong lüğətindəki tərifi onu qrammatik mənada “ibtidai kök” adlandırır. Bununla belə, əhd və İbrahimlə əlaqəli olan kəsmə, əhdin nurunun sözə bağlı olduğunu göstərir və həmin nur öz ibtidai tarixi kökündə ortaya qoyulur. Əhd tarixi baxımından “kəsmək” öz ibtidai köklərinə əsaslanan peyğəmbərlik rəmzidir və o, qrammatik cəhətdən də ibtidai kök kimi müəyyən edilir.

The pronouncement in verse five, is not only identifying that they do not have the message of the latter rain, as represented by the “new wine,” but also that they are ‘then and there’ rejected as God’s covenant people, a covenant people who trace their “primitive roots” back to Abraham.

Beşinci ayədəki bəyanat təkcə onların “yeni şərab”la təmsil olunan son yağış xəbərinə malik olmadıqlarını göstərmir, həm də onların Allahın əhd xalqı olaraq — “ibtidai kökləri” İbrahimə gedib çıxan bir əhd xalqı olaraq — elə o anda və elə oradaca rədd edildiklərini göstərir.

The generation that died in the wilderness over forty years, traced their primitive roots back to Abraham, meaning the father of many nations. The generation who entered the Promised Land with Joshua, traced their primitive roots back to Abraham. The Jews who crucified Christ traced their primitive roots back to Abraham. The Protestants who came out of the Dark Ages, and who were then tested and passed by as God’s chosen covenant people in 1844, traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Philadelphian movement that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844 traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Laodicean movement that rebuilt Jericho in 1863, traced their primitive roots back to Abraham. The Laodicean Seventh-day Adventist church that is spewed out of the mouth of the Lord at the soon-coming Sunday law traced their primitive roots back to Abraham. All of those generations have, or will fulfill the parable of the vineyard.

Qırx il ərzində səhrada həlak olan nəsil öz ibtidai köklərini çoxlu millətlərin atası mənasını daşıyan İbrahimə qədər aparırdı. Yeşua ilə birlikdə Vəd Olunmuş Torpağa daxil olan nəsil öz ibtidai köklərini İbrahimə qədər aparırdı. Məsihi çarmıxa çəkən yəhudilər öz ibtidai köklərini İbrahimə qədər aparırdılar. Qaranlıq Əsrlərdən çıxan və sonra 1844-cü ildə Allahın seçilmiş əhd xalqı olaraq sınaqdan keçirilərək kənara qoyulan protestantlar öz ibtidai köklərini İbrahimə qədər aparırdılar. 22 oktyabr 1844-cü ildə Ən Müqəddəs Yerə daxil olan Millerçi Filadelfiya hərəkatı öz ibtidai köklərini İbrahimə qədər aparırdı. 1863-cü ildə Yerixonu yenidən quran Millerçi Laodikiya hərəkatı öz ibtidai köklərini İbrahimə qədər aparırdı. Tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı Rəbbin ağzından qusulub atılan Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsi öz ibtidai köklərini İbrahimə qədər aparırdı. Bütün bu nəsillər üzüm bağı məsəlinin yerinə yetirilməsini həyata keçirmişlər və ya keçirəcəklər.

The drunkards in Joel awake to find they have been rejected as God’s people, and that they do not have the message of the latter rain. The inverse is then true. Those who Joel identifies as wearing “crowns of glory,” then enter into covenant, are sealed and lifted up as an offering. The very first ratified covenant between God and a chosen people began with the same “cutting” that is represented at the final sacrifice of God’s people, which begins at the Sunday law. The cutting is the separation of wheat and tares. The tares are rejected and cast into the fire and the wheat is bundled together as the Pentecostal first fruit wheat offering, that is then lifted up, “as in former years.”

Yoildəki sərxoşlar oyanıb görürlər ki, onlar Allahın xalqı olaraq rədd edilmişlər və son yağışın xəbəri onlarda yoxdur. O zaman əksi doğru olur. Yoilin “izzət tacları” taxanlar kimi müəyyən etdiyi kəslər isə əhdə daxil olur, möhürlənir və təqdim olaraq qaldırılırlar. Allah ilə seçilmiş bir xalq arasında təsdiqlənmiş ilk əhd, Allahın xalqının bazar günü qanununda başlanan son qurbanında təmsil olunan həmin eyni “kəsilmə” ilə başlamışdı. Bu kəsilmə buğda ilə alaq otlarının ayrılmasıdır. Alaq otları rədd edilir və oda atılır, buğda isə Əllinci günün ilk məhsulu olan buğda təqdimatı kimi dəstələrə bağlanır və sonra “əvvəlki illərdə olduğu kimi” yuxarı qaldırılır.

There are four places that are typically pointed out to represent Abraham’s covenant. In Genesis twelve Abraham is ‘called’ and given the promise to make him a great nation. This is not part of the covenant, but it is the calling of a promise. At that point his name is Abram, for one of the symbols of a covenant relationship is a name-change. Abram’s name is changed in the third of the four steps of the covenant.

Adətən İbrahimin əhdini təmsil etdiyi göstərilən dörd yer vardır. Yaradılış 12-də İbrahim “çağırılır” və ondan böyük bir millət yaratmaq vədi verilir. Bu, əhdin bir hissəsi deyil, lakin bir vədin çağırışıdır. O anda onun adı Abramdır, çünki əhd münasibətinin rəmzlərindən biri adın dəyişdirilməsidir. Abramın adı əhdin dörd mərhələsindən üçüncüsündə dəyişdirilir.

> For when God made promise to Abraham, because he could swear by no greater, he sware by himself, Saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee. And so, after he had patiently endured, he obtained the promise. For men verily swear by the greater: and an oath for confirmation is to them an end of all strife. Wherein God, willing more abundantly to shew unto the heirs of promise the immutability of his counsel, confirmed it by an oath: That by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us: Which hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil; Whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec. Hebrews 6:13–20.

> Çünki Allah İbrahimə vəd verərkən, Özündən daha böyük birisi ilə and içə bilmədiyi üçün, Özünə and içərək dedi: “Həqiqətən, sənə xeyir-dua verərək xeyir-dua verəcəyəm və səni çoxaldaraq çoxaldacağam”. Beləcə o da səbirlə dözdükdən sonra vədə nail oldu. Çünki insanlar daha böyük olanın adına and içərlər və təsdiq üçün and onların arasında hər cür mübahisənin sonudur. Buna görə də Allah, vədin varislərinə Öz niyyətinin dəyişməzliyini daha bol şəkildə göstərmək istədiyindən, onu andla təsdiq etdi ki, Allahın yalan söyləməsinin qeyri-mümkün olduğu iki dəyişməz şey vasitəsilə, qarşımızda qoyulmuş ümiddən yapışmaq üçün sığınacaq yerinə qaçmış olan bizlər güclü təsəlliyə malik olaq. Bu ümid bizdə canın lövbəri kimi var; həm möhkəm, həm də sarsılmazdır və pərdənin arxasında olanın içinə daxil olur. Ora bizim üçün qabaqcadan girən İsa daxil olmuşdur; O, Melkisedeqin nizamı üzrə əbədi Baş Kahin edilmişdir. İbranilərə 6:13–20.

The calling was God’s promise to Abram, and He provided a second witness with the “oath” that followed. The “oath” that followed was threefold. After the calling of a promise, which was the first step, the second, third and fourth steps are the actual threefold covenant, by God, with a chosen people. In Genesis fifteen God formally “cuts” (establishes) the covenant through a dramatic ritual where God alone passes between divided animals, unconditionally promising land to Abraham’s descendants. The Promised Land was represented as a land between two rivers; the river of Egypt and the river Euphrates. The first step of the threefold covenant includes a direct reference of the prophetic symbolism of two rivers, and all that is attached to that symbol. When inspiration points to the Ulai and Hiddekel rivers as events that are now in the process of fulfillment, those two rivers were typified in Abram’s prophecy. The setting is between Abram’s two rivers, which when brought together with Daniel’s two rivers makes four rivers, for the voice of Christ is the voice of many waters.

Çağırış Allahın Abrama olan vədi idi və O, ardınca gələn “and” ilə ikinci bir şahid təmin etdi. Ardınca gələn “and” üçqat idi. Birinci addım olan vədin çağırışından sonra, ikinci, üçüncü və dördüncü addımlar Allahın seçilmiş bir xalqla bağladığı həqiqi üçqat əhddir. Yaradılış on beşinci fəsildə Allah əhdi, yalnız Özünün bölünmüş heyvanların arasından keçdiyi dramatik bir ayin vasitəsilə, formal olaraq “kəsir” (təsis edir) və İbrahimin nəslinə torpağı qeyd-şərtsiz vəd edir. Vəd olunmuş Torpaq iki çay arasındakı bir diyar kimi təmsil olunurdu: Misir çayı ilə Fərat çayı. Üçqat əhdin birinci addımı iki çayın peyğəmbərlik simvolizminə və həmin simvola bağlı olan hər şeyə birbaşa istinad edir. İlham Ulai və Hiddekel çaylarını indi yerinə yetirilmə prosesində olan hadisələr kimi göstərdiyi zaman, bu iki çay Abramın peyğəmbərliyində tipləşdirilmişdi. Məkan Abramın iki çayı arasındadır; bunlar Danielin iki çayı ilə bir araya gətirildikdə dörd çay edir, çünki Məsihin səsi çoxlu suların səsidir.

> In the same day the Lord made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates: The Kenites, and the Kenizzites, and the Kadmonites, And the Hittites, and the Perizzites, and the Rephaims, And the Amorites, and the Canaanites, and the Girgashites, and the Jebusites. Genesis 15:18–21.

> Həmin gün Rəbb Abramla əhd bağlayıb dedi: “Misir çayından tutmuş böyük çaya, Fərat çayına qədər olan bu torpağı sənin nəslinə verdim: Qenliləri, Qenizliləri, Qadmoluları, Xetliləri, Perizliləri, Refaimliləri, Amorluları, Kənanlıları, Girqaşlıları və Yevusluları.” Yaradılış 15:18–21.

The land promised to Abram was the entire world which is represented by ten kings in the last days, whereas in the first days of the covenant it was listed as ten tribes, not kings. The one hundred and forty-four thousand will be in conflict with the entire world. The world will then be involved with the testing process of Sunday worship enforcement by a one-world government under the direction of the scarlet-colored whore of Revelation seventeen, who reigns over the ten kings of the earth. With Abram the church and state symbol of the image of the beast is represented by the river of Egypt, a symbol of statecraft and the river of Babylon, a symbol of churchcraft.

Abrama vəd olunmuş torpaq bütün dünya idi; bu dünya son günlərdə on padşahla təmsil olunur, halbuki əhdin ilk günlərində o, padşahlar deyil, on qəbilə kimi sadalanmışdı. Yüz qırx dörd min nəfər bütün dünya ilə qarşıdurmada olacaq. O zaman dünya, yer üzünün on padşahı üzərində hökmranlıq edən Vəhy on yeddidəki al-qırmızı rəngli fahişənin rəhbərliyi altında fəaliyyət göstərən vahid dünya hökumətinin bazar gününə ibadətin məcburi tətbiqi ilə bağlı sınaq prosesinə cəlb olunacaq. İbrahimlə bağlı olaraq, vəhşi heyvanın surətinin kilsə və dövlət rəmzi Misir çayı ilə təmsil olunur; bu, dövlətçilik rəmzidir; həmçinin Babil çayı ilə də təmsil olunur; bu isə kilsəçiliyin rəmzidir.

> After these things the word of the Lord came unto Abram in a vision, saying,

> Bu hadisələrdən sonra Rəbbin sözü Abramın yanına bir görüntüdə gəlib dedi,

> Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward.

> Qorxma, Abram: Mən sənin qalxanınam və sənin son dərəcə böyük mükafatınam.

> And Abram said, Lord God, what wilt thou give me, seeing I go childless, and the steward of my house is this Eliezer of Damascus? And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir. And, behold, the word of the Lord came unto him, saying,

> Abram dedi: “Ya Rəbb Allah, mən övladsız gedərkən mənə nə verəcəksən? Evimin idarəçisi isə bu Dəməşqli Eliezerdir.” Abram yenə dedi: “Budur, Sən mənə övlad verməmisən; bax, evimdə doğulmuş biri mənim varisimdir.” Və budur, Rəbbin sözü ona gəlib dedi:

> This shall not be thine heir; but he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir. And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and tell the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be.

> Bu sənin varisin olmayacaq; lakin öz belindən çıxacaq olan sənin varisin olacaq. Və onu bayıra çıxarıb dedi: İndi göylərə bax və əgər saya bilirsənsə, ulduzları say. Sonra ona dedi: Sənin nəslin də belə olacaq.

> And he believed in the Lord; and he counted it to him for righteousness. And he said unto him,

> O, Rəbbə iman etdi; və bunu ona salehlik saydı. Və ona dedi,

> I am the Lord that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it.

> Mən səni Kildanilərin Ur şəhərindən çıxaran Rəbbəm ki, bu torpağı sənə irs olaraq vermək üçün.

> And he said, Lord God, whereby shall I know that I shall inherit it? And he said unto him,

> Və o dedi: Ey Xudavənd Rəbb, bunu irs alacağımı nə ilə bilim? O isə ona dedi,

> Take me an heifer of three years old, and a she goat of three years old, and a ram of three years old, and a turtledove, and a young pigeon.

> Mənə üç yaşlı bir düyə, üç yaşlı bir keçi, üç yaşlı bir qoç, bir kumru və bir göyərçin balası gətir.

> And he took unto him all these, and divided them in the midst, and laid each piece one against another: but the birds divided he not. And when the fowls came down upon the carcases, Abram drove them away. And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, an horror of great darkness fell upon him. And he said unto Abram,

> Və o, bütün bunları götürüb ortadan böldü və hər parçanı bir-birinin qarşısına qoydu; lakin quşları bölmədi. Və yırtıcı quşlar cəsədlərin üstünə endikdə, Abram onları qovdu. Və günəş batmaq üzrə ikən, Abramın üzərinə dərin bir yuxu çökdü; və budur, böyük bir qaranlığın dəhşəti onun üzərinə düşdü. Və O, Abrama dedi,

> Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance.

> Qəti olaraq bil ki, sənin nəslin özlərinə məxsus olmayan bir ölkədə qərib olacaq, onlara qulluq edəcək; və onlar dörd yüz il ərzində onlara əzab verəcəklər. Lakin qulluq edəcəkləri o milləti də Mən mühakimə edəcəyəm; və bundan sonra onlar böyük var-dövlətlə çıxacaqlar.

> And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age.

> Sən atalarının yanına sülh içində gedəcəksən; yaxşı bir qocalıq çağında torpağa tapşırılacaqsan.

> But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.

> Lakin dördüncü nəsildə onlar yenidən bura qayıdacaqlar; çünki Amorilərin təqsiri hələ dolmamışdır.

> And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:1–17.

> Və belə oldu ki, gün batanda və qaranlıq çökəndə, bax, tüstülənən bir kürə və o parçaların arasından keçən yanan bir məşəl göründü. Yaradılış 15:1–17.

The One who would guide Moses and the children of Israel as a pillar of fire by night and a cloud by day passed between those “cut” pieces as a smoking furnace and burning lamp.

Gecə alov sütunu, gündüz isə bulud olaraq Musaya və İsrail övladlarına yol göstərəcək Olan, tüstülənən soba və yanan çıraq kimi o “kəsilmiş” parçaların arasından keçdi.

> And the Lord went before them by day in a pillar of a cloud, to lead them the way; and by night in a pillar of fire, to give them light; to go by day and night: He took not away the pillar of the cloud by day, nor the pillar of fire by night, from before the people. Exodus 13:21, 22.

> Və Rəbb onlara yol göstərmək üçün gündüz bulud sütunu içində öndən gedirdi, gecə isə onlara işıq vermək üçün od sütunu içində öndən gedirdi ki, gecə-gündüz hərəkət edə bilsinlər. O, gündüz bulud sütununu da, gecə od sütununu da xalqın önündən götürmürdü. Çıxış 13:21, 22.

The burning lamp and smoking furnace typified the pillar of cloud or fire and represents an prophetic element of the first step, of the three steps involved with God establishing the covenant with Abram. The chapter begins with the words, “Fear not,” for the message of the first angel is fear God, and those who like Abram fear God, will not need to fear God. There are two types of fear, because there are two classes of people.

Yanan çıraq və tüstüləyən ocaq, bulud və ya od sütununu rəmzləndirirdi və Allahın Əbrəmlə əhdi təsis etməsi ilə bağlı üç mərhələnin birinci mərhələsinin peyğəmbərlik ünsürünü təmsil edir. Fəsil “Qorxma” sözləri ilə başlayır, çünki birinci mələyin xəbəri “Allahdan qorxun”dur; və Əbrəm kimi Allahdan qorxanların Allahdan qorxmağa ehtiyacı olmayacaqdır. Qorxunun iki növü vardır, çünki insanların iki sinfi vardır.

Further into the covenant passage Abram believes God and it was counted unto him as righteousness. The three angels parallel the work of the Holy Spirit as set forth by John who teaches the Holy Spirit convicts of three things; sin, righteousness and judgment. Those characteristics align with the three angels, so after the fear of God is set forth in the covenant passage, then the second step of righteousness is identified, only to be followed by the pronouncement of judgment, which is the third work of the Holy Spirit, and the message of the third angel. The first step of the covenant typified the first angel’s message, which is always a fractal of all three messages. The three steps of the covenant process, represent the three angels of Revelation fourteen.

Əhdə dair hissədə daha irəlidə Abram Allaha iman edir və bu ona salehlik sayılır. Üç mələk, Müqəddəs Ruhun Yəhyanın bəyan etdiyi işinə paralellik təşkil edir; Yəhya öyrədir ki, Müqəddəs Ruh üç şey barədə mühakimə edir: günah, salehlik və hökm. Bu xüsusiyyətlər üç mələklə uyğunlaşır; buna görə də əhdə dair hissədə Allah qorxusu bəyan edildikdən sonra, salehliyin ikinci mərhələsi müəyyən edilir və bunun ardınca hökmün elan olunması gəlir ki, bu da Müqəddəs Ruhun üçüncü işi və üçüncü mələyin xəbəridir. Əhdin birinci mərhələsi birinci mələyin xəbərini tipləşdirirdi; bu xəbər isə həmişə hər üç xəbərin fraktalıdır. Əhd prosesinin üç mərhələsi Vəhy on dördün üç mələyini təmsil edir.

After Abram is counted as righteous marking the second angel, he prepares an offering, for the offering is prepared just before the third step of judgment. That offering represents the offering of the Levites of Malachi three that is lifted up as an ensign. Just as the three periods of forty years in the life of Moses represents the three angels’ messages, the first forty years of Moses has all three steps of the three angels’ message.

İbrahim saleh sayıldıqdan sonra, ikinci mələyi işarələyərək, bir təqdim hazırlayır; çünki təqdim hökmün üçüncü mərhələsindən dərhal əvvəl hazırlanır. Həmin təqdim, bayraq kimi qaldırılan Malaki üçüncü fəsildəki Levililərin təqdimini təmsil edir. Necə ki, Musanın həyatındakı qırx illik üç dövr üç mələyin xəbərlərini təmsil edirsə, Musanın ilk qırx ili də üç mələyin xəbərinin hər üç mərhələsini ehtiva edir.

Where Moses’ testimony begins is with his parents fearing God, (the first step), followed by a visual test. The second step includes a visual test, as was the case in Daniel chapter one, when Daniel first fears God and refused to eat the Babylonian diet, and then is tested based upon his physical appearance. Then for Daniel it was the third test three years later by king Nebuchadnezzar, a symbol of the king of the north and the Sunday law, which is the third angels’ message.

Musanın şahidliyinin başladığı yer, onun valideynlərinin Allahdan qorxması ilədir (birinci addım); bunun ardınca isə gözlə görünən bir sınaq gəlir. İkinci addım gözlə görünən bir sınağı əhatə edir; eynilə Daniyel kitabının birinci fəslində olduğu kimi, Daniyel əvvəlcə Allahdan qorxur və Babil təamını yeməkdən imtina edir, sonra isə zahiri görünüşünə əsasən sınaqdan keçirilir. Sonra isə Daniyel üçün, üç il sonra, şimal padşahının və bazar günü qanununun rəmzi olan padşah Navuxodonosor tərəfindən üçüncü sınaq gəlir ki, bu da üçüncü mələyin xəbəridir.

Moses’ parents fear God, put him into an ark in the water and Pharaoh’s daughter was led to see the situation, and then passed judgment in favor of saving the child. The beginning of Moses life was an illustration of the covenant that God made with mankind, and then through Moses, God also made a covenant with a chosen nation selected from mankind. Noah’s covenant with mankind represents the great multitude and Moses covenant with a chosen people is the one-hundred and forty-four thousand. The offering that Abram was to make to ratify the covenant bore the emblem of the covenant of Noah, just as did Moses who fulfilled Abram’s prophecy centuries later.

Musanın valideynləri Allahdan qorxdular, onu suların üzərinə bir gəminin içinə qoydular və fironun qızı vəziyyəti görməyə yönəldildi, sonra isə uşağın xilas edilməsi lehinə hökm verdi. Musanın həyatının başlanğıcı Allahın bəşəriyyətlə bağladığı əhdin bir təsviri idi; sonra Allah Musa vasitəsilə də bəşəriyyət arasından seçilmiş bir millətlə əhd bağladı. Nuhun bəşəriyyətlə olan əhdi böyük izdihamı təmsil edir və Musanın seçilmiş bir xalqla olan əhdi yüz qırx dörd mini təmsil edir. Abramın əhdi təsdiqləmək üçün təqdim etməli olduğu qurban, əsrlər sonra Abramın peyğəmbərliyini yerinə yetirən Musada olduğu kimi, Nuhun əhdinin nişanəsini daşıyırdı.

The offering consisted of five various animals; a three-year-old heifer, a three-year-old she goat, a three-year-old ram, a turtledove and a young pigeon. The birds were left whole, and the heifer, ram and she goat were “cut” in halves. The offering typifies the lifting up of an ensign in the last days as a visual test for mankind. The visual sign for Pharaoh’s daughter was the baby Moses in the ark. The ark is symbolized by the eight souls on the ark. The number “eight” is established as one of the prophetic characteristics of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. When you consider the five animal offerings and divide three in half, then your offering is made up of eight pieces, as typified by Noah, and then confirmed in Abram’s offering.

Qurban beş müxtəlif heyvandan ibarət idi: üç yaşlı bir düyə, üç yaşlı bir keçi, üç yaşlı bir qoç, bir qumru və bir göyərçin balası. Quşlar bütöv saxlanıldı, düyə, qoç və keçi isə yarılara “kəsildi”. Bu qurban son günlərdə bəşəriyyət üçün gözlə görünən bir sınaq kimi bir bayrağın qaldırılmasını təmsil edir. Fironun qızı üçün görünən əlamət sandıqda olan körpə Musa idi. Sandıq, gəmidə olan səkkiz canla simvolizə edilir. “Səkkiz” sayı yüz qırx dörd minin bayrağının peyğəmbərlik xüsusiyyətlərindən biri kimi təsbit edilir. Beş heyvan qurbanını nəzərə alıb üçünü yarıya böldükdə, qurbanınız Nuhda təmsil olunduğu kimi səkkiz hissədən ibarət olur və sonra İbramın qurbanında təsdiqlənir.

Those five animals, when divided as directed by God, represent the number “eight,” and in so doing, they represent those souls at the end of the world that were typified by the “eight” souls upon the ark. The sign of circumcision, which is the second step in Abram’s threefold covenant was to be carried out on the “eighth” day after birth, and the rite was replaced by baptism, which typifies the resurrection of Christ which took place on the “eighth” day. The number “eight” is an established characteristic of the covenants of both Noah and Moses, and they typify the one hundred and forty-four thousand who will be lifted up as an ensign offering, and who are the “eighth” that is of the seven.

Allahın buyurduğu kimi bölünən o beş heyvan “səkkiz” rəqəmini təmsil edir və bununla da, gəmidə olan “səkkiz” can vasitəsilə əvvəlcədən nümunələndirilmiş, dünyanın sonunda olacaq o canları təmsil edir. Abramın üçqat əhdinin ikinci mərhələsi olan sünnət əlaməti doğumdan sonra “səkkizinci” gündə icra edilməli idi və bu ayin Məsihin “səkkizinci” gündə baş vermiş dirilməsini nümunələndirən vəftizlə əvəz olundu. “Səkkiz” rəqəmi həm Nuhun, həm də Musanın əhdlərinin sabit bir xüsusiyyətidir və onlar nişan qurbanı kimi ucaldılacaq yüz qırx dörd mini təmsil edir; onlar yeddidən olan “səkkizinci”dir.

Those five animals represent the five wise virgins, who are typified by the “eight” on the ark, will pass from an old world to a new world—without seeing death.

Həmin beş heyvan gəmiyə minən “səkkiz” ilə təmsil olunan beş müdrik bakirəni təmsil edir; onlar ölümü görmədən köhnə dünyadan yeni dünyaya keçəcəklər.

Abram’s offering was a pure offering, for all the animals in the offering were clean animals, and together they represent the primary animals used for whole burnt offerings. The first angel’s message includes the command to worship the Creator, and the primary sacrificial animals of the sanctuary service that was to be instituted when Abram’s prophecy was fulfilled in the time of Moses are set forth as the offerings of worship, while also typifying the first angel’s call to worship the Creator.

Abramın təqdimatı pak bir təqdimat idi, çünki bu təqdimatdakı bütün heyvanlar təmiz heyvanlar idi və birlikdə onlar tamamilə yandırılan qurbanlar üçün istifadə olunan əsas heyvanları təmsil edirlər. Birinci mələyin xəbəri Yaradanə ibadət etmək əmrinı ehtiva edir və Musanın dövründə Abramın peyğəmbərliyi yerinə yetirildikdə təsis olunacaq məbəd xidmətinin əsas qurbanlıq heyvanları ibadət təqdimatları kimi ortaya qoyulur, eyni zamanda Yaradanə ibadət etməyə dair birinci mələyin çağırışını da simvolizə edir.

Verse eighteen explicitly states, “On that day the Lord made a covenant with Abram.” That marks the first of three steps that typify the three angels of Revelation fourteen. The covenant step in Genesis fifteen represents the first angel’s message of Revelation fourteen, which is followed by a second angel, who was typified by the second step of Abram’s covenant found in Genesis seventeen.

On səkkizinci ayə açıq şəkildə belə bildirir: “O gün Rəbb Abramla əhd bağladı.” Bu, Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələyi simvolizə edən üç addımın birincisini göstərir. Yaradılış kitabının on beşinci fəslindəki əhd mərhələsi Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki birinci mələyin xəbərini təmsil edir; bunun ardınca isə ikinci mələk gəlir ki, o da Yaradılış kitabının on yeddinci fəslində tapılan Abramın əhdinin ikinci addımı ilə simvolizə edilmişdir.

In step number two, Abram’s name is changed to Abraham. Abram means ‘the father is exalted,’ and Abraham means ‘the father of many nations.’ In the calling of Abram, the promise of becoming a great nation was given, but the promise was not ratified until Abram’s name was changed. Then he became the first father of a chosen covenant people. The next step typified the third angel’s message as Abraham is tested upon sacrificing Isaac, which typified the cross, which typified October 22, 1844, which typifies the Sunday law—which is the third angel’s message. That third covenant step was fulfilled on the twenty-second of October in 1844, and it is set forth in Genesis twenty-two.

İkinci mərhələdə Abramın adı İbrahimə dəyişdirilir. Abram “ata ucaldılmışdır” deməkdir, İbrahim isə “çoxlu millətlərin atası” deməkdir. Abramın çağırılışında böyük bir millətə çevrilmək vədi verilmişdi, lakin bu vəd Abramın adı dəyişdirilənədək təsdiq olunmadı. Sonra o, seçilmiş əhd xalqının ilk atası oldu. Növbəti mərhələ üçüncü mələyin xəbərini simvolik olaraq göstərirdi; belə ki, İbrahim İshaqı qurban vermək məsələsində sınaqdan keçirilir, bu da çarmıxı simvolizə edirdi, çarmıx da 22 oktyabr 1844-cü ili simvolizə edirdi, bu isə bazar qanununu simvolizə edir — hansı ki, üçüncü mələyin xəbəridir. Əhdin həmin üçüncü mərhələsi 1844-cü ilin 22 oktyabrında yerinə yetdi və Yaradılış iyirmi ikinci fəsildə bəyan edilmişdir.

In the second step, which is the second angel’s message, where Abram’s name is changed, the rite of circumcision is established as the “sign” of a covenant people and their relation to God. It is in the history of the second angel’s message, that God’s people are sealed. They are lifted up as an ensign at the third angel’s message represented by the Sunday law, but they are sealed in the period just before the Sunday law, which in Millerite history would be, just before the door closed on October 22, 1844.

İkinci addımda, yəni ikinci mələyin xəbərində, burada Abramın adı dəyişdirilir, sünnət ayini əhd xalqının və onların Allahla münasibətinin “nişanəsi” kimi təsis edilir. Məhz ikinci mələyin xəbərinin tarixində Allahın xalqı möhürlənir. Onlar bazar günü qanunu ilə təmsil olunan üçüncü mələyin xəbərində bayraq kimi ucaldılırlar, lakin bazar günü qanunundan bir az əvvəlki dövrdə möhürlənirlər; bu da Millerçi tarixdə 22 oktyabr 1844-də qapı bağlanmazdan bir az əvvəl olardı.

The same is true with the three decrees to come out of Babylon that started the 2300-year prophecy, which ended at the third angel’s arrival on October 22, 1844. The temple was finished during the history of the second decree, after the first, but before the third. The foundations were laid during the first decree and the temple building finished in the history of the second decree. The third decree in 457 BC started the 2300 years, while the decree itself returned national sovereignty to the Jews. At the third waymark a kingdom is set up, as represented by the restoration of national sovereignty at the third decree and the lifting up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law.

Eyni həqiqət Babildən çıxan və 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə başa çatan 2300 illik peyğəmbərliyi başlayan üç fərman üçün də keçərlidir. Məbəd birinci fərmandan sonra, lakin üçüncü fərmandan əvvəl, ikinci fərmanın tarixi dövründə tamamlandı. Təməllər birinci fərman zamanı qoyuldu, məbədin tikintisi isə ikinci fərmanın tarixi dövründə başa çatdırıldı. E.ə. 457-ci ildə verilən üçüncü fərman 2300 ili başlatdı, halbuki həmin fərmanın özü yəhudilərə milli suverenliyi geri qaytardı. Üçüncü nişanda bir padşahlıq qurulur; bu, üçüncü fərmanda milli suverenliyin bərpa olunması və bazar günü qanunu zamanı qalib kilsənin bir bayraq kimi ucaldılması ilə təmsil olunur.

The third decree typified the third angel’s arrival to the marriage on October 22, 1844. The bride makes herself ready, before the marriage, not at the marriage. The sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished just before the Sunday law in the period of time prophetically represented as the image of the beast test. We are informed that the image of the beast test is the test we must pass before probation closes.

Üçüncü fərman 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələyin nikaha gəlişini rəmzləndirirdi. Gəlin özünü nikahda deyil, nikahdan əvvəl hazırlayır. Yüz qırx dörd minin möhürlənməsi, peyğəmbərcəsinə vəhşi heyvanın surəti sınağı kimi təmsil olunan zaman dövründə, Bazar günü qanunundan dərhal əvvəl başa çatdırılır. Bizə bildirilir ki, vəhşi heyvanın surəti sınağı, lütf qapısı bağlanmazdan əvvəl keçməli olduğumuz sınaqdır.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “Rəbb mənə aydın şəkildə göstərdi ki, heyvanın surəti möhlət bağlanmazdan əvvəl qurulacaqdır; çünki bu, Allahın xalqı üçün böyük sınaq olacaq və onların əbədi taleyi bununla müəyyən ediləcəkdir. Sənin mövqeyin elə bir uyğunsuzluqlar qarışığıdır ki, aldananların sayı çox az olacaqdır.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “Vəhy 13-də bu mövzu aydın şəkildə təqdim olunur; [Vəhy 13:11–17-dən sitat].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “Bu, Allahın xalqının möhürlənməzdən əvvəl keçməli olduğu sınaqdır. Onun qanununa riayət etməklə və saxta bir şənbəni qəbul etməkdən imtina etməklə Allaha sədaqətlərini sübut edənlərin hamısı Rəbb Allah Yehova bayrağı altında yer alacaq və diri Allahın möhürünü alacaqlar. Səmavi mənşəli həqiqətdən imtina edib bazar günü şənbəsini qəbul edənlər isə vəhşi heyvanın nişanını alacaqlar.” Manuscript Releases, cild 15, 15.

The door closed on October 22, 1844, typifying the closed door at the Sunday law. Sister White states that the image of the beast test is the test we must pass “before” probation closes, and she also states that the test is where our eternal destiny is decided. Before the Sunday law, the bride makes herself ready, and this requires having the proper wedding garment, a garment that is to be purified by the refining fires of the Messenger of the Covenant. The seal is placed before the wedding, and then the wedding takes place at the Sunday law.

Qapı 22 oktyabr 1844-cü ildə bağlandı; bu, bazar günü qanunundakı bağlanan qapını təmsil edirdi. Sister White bildirir ki, vəhşi heyvanın surəti sınağı, möhlət bağlanmazdan “əvvəl” keçməli olduğumuz sınaqdır; o həmçinin bildirir ki, bu sınaq bizim əbədi taleyimizin müəyyən edildiyi yerdir. Bazar günü qanunundan əvvəl gəlin özünü hazırlayır və bu, münasib toy libasına malik olmağı tələb edir; bu libas Əhdin Elçisinin saflaşdırıcı odları ilə təmizlənməlidir. Möhür toy mərasimindən əvvəl vurulur, sonra isə toy bazar günü qanununda baş verir.

Sister White identifies that the sealing is a settling into the truth both intellectually and spiritually. She further identifies that ‘when’ God’s people are sealed, ‘then’ the shaking of God’s judgments will come. The shaking is the judgments that begin at the earthquake of Revelation eleven, which is the Sunday law in the United States.

Bacı Uayt möhürlənmənin həm zehni, həm də ruhani cəhətdən həqiqətdə sabitləşmək olduğunu müəyyən edir. O, bundan əlavə göstərir ki, Allahın xalqı “nə vaxt” möhürlənsə, “onda” Allahın hökmlərinin sarsıntısı gələcək. Bu sarsıntı Vəhy kitabının on birinci fəslindəki zəlzələ ilə başlayan hökmlərdir; bu isə Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar qanunudur.

The Millerite temple was finished at the Midnight Cry, identifying that the seal is placed before the third waymark of judgment. In Abraham’s covenant the third step of judgment was Isaac on Mount Moriah, typifying not only Christ upon the cross, but also the offering of the Levites in Malachi three.

Millerçi məbədi Gecəyarısı Fəryadında tamamlandı; bu da möhürün hökmün üçüncü nişanəsindən əvvəl vurulduğunu göstərir. İbrahimin əhdində hökmün üçüncü mərhələsi Moriya dağında İshaq idi; bu, yalnız Məsihin çarmıxda olmasını deyil, həm də Malaki üçüncü fəsildə Levililərin təqdim edilməsini simvolizə edirdi.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.

> Və O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; O, Levi oğullarını təmizləyəcək və onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhuda ilə Yerusəlimin təqdimatı Rəbbə qədim günlərdə olduğu kimi, əvvəlki illərdə olduğu kimi xoş olacaq.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:3–5.

> Mən hökm etmək üçün sizə yaxınlaşacağam; və sehrbazlara, zinakarlara, yalan yerə and içənlərə, muzdlu işçini haqqından məhrum edənlərə, dul qadına və yetimə zülm edənlərə, qəribi haqqından döndərənlərə və Məndən qorxmayanlara qarşı tez şahid olacağam, belə deyir Ordular Rəbbi. Malaki 3:3–5.

After the purification process, the offering will ‘then’ be as in days of old, and the offering is prepared during the final act of judgment, for it is then that the Levites who have been purified and prepared as an offering, are contrasted with the foolish virgins who Christ is to be a “swift witness against.” The “swift witness” is the “faithful witness to the Laodicean church,” who cast Shebna as a ball into a far field, and who projectile vomits the Laodiceans out of His mouth. The separation of the wheat and tares will be swift, for the final movements are rapid ones. That swift messenger is He who suddenly comes to His temple in Malachi three.

Təmizlənmə prosesindən sonra təqdim “o zaman” qədim günlərdəki kimi olacaq və təqdim hökmün son mərhələsi zamanı hazırlanır; çünki məhz o zaman təmizlənmiş və təqdim kimi hazırlanmış Levililər, Məsihin əleyhlərinə “cəld şahid” olacağı ağılsız bakirələrlə qarşı-qarşıya qoyulur. “Cəld şahid” Şebnanı top kimi uzaq bir sahəyə atan və Laodikeyalıları Öz ağzından mərmi kimi qusduran “Laodikeya kilsəsinə sadiq şahid”dir. Buğda ilə alaq otlarının ayrılması cəld olacaq, çünki son hərəkətlər sürətli olanlardır. O cəld elçi Malaki üçüncü fəsildə Öz məbədinə qəflətən gələn Odur.

The lifting up of the offering in Malachi “as in days of old,” is the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand; it was the lifting up of the two Pentecostal wave loaves offering; it was the lifting up of the serpent on the pole in the wilderness; it was the lifting up of Christ on the cross and it was the lifting up of Shadrach, Meshack and Abednego in the fiery furnace with Christ while all the world marveled and wondered; it was the publication of the 1843 chart, and the intended purpose for the 1850 chart.

Malakidə təqdimənin “qədim günlərdə olduğu kimi” qaldırılması, yüz qırx dörd minin bayrağının qaldırılmasıdır; bu, Pentikostun iki yellədilmə çörəyi təqdiməsinin qaldırılması idi; bu, səhrada dirək üzərində ilanının qaldırılması idi; bu, Məsihin çarmıx üzərində qaldırılması idi və bütün dünya heyrət və təəccüb içində ikən Şadrakın, Meşakın və Abedneqonun Məsihlə birlikdə alovlu sobada ucaldılması idi; bu, 1843 cədvəlinin nəşri və 1850 cədvəli üçün nəzərdə tutulan məqsəd idi.

It was in the second step of Abraham’s covenant that the rite of circumcision was enacted and enforced, thus becoming the sign of the covenant. Abraham, unlike Moses, immediately circumcised Isaac, so when he lifted him up as an offering in the third step, Isaac would represent the sign. That sign would later be replaced by baptism, which together provide two witnesses to the sign of the cross.

İbrahimin əhdinin ikinci mərhələsində sünnət ayini təsis edilərək icra olunmuş və beləliklə əhdin əlamətinə çevrilmişdi. İbrahim Musadan fərqli olaraq İshaqı dərhal sünnət etdi; buna görə də onu üçüncü mərhələdə təqdim kimi qaldıranda, İshaq həmin əlaməti təmsil edəcəkdi. Sonralar bu əlamət vəftizlə əvəz olunacaqdı; bunların hər ikisi birlikdə çarmıxın əlamətinə iki şahidlik verir.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.” Manuscript Release, number 21, 51.

> “Onun xalqının alınlarına vurulan diri Allahın möhürü nədir? Bu, mələklərin, lakin insan gözlərinin deyil, oxuya bildiyi bir nişandır; çünki məhv edən mələk bu xilasedici nişanı görməlidir. İdrak sahibi ağıl Rəbbin övladlığa götürdüyü oğul və qızların üzərində Qolqota xaçının əlamətini görmüşdür. Allahın qanununun pozulması günahı aradan götürülmüşdür. Onlar toy libasını geyinmişlər və Allahın bütün əmrlərinə itaətli və sadiqdirlər.” Manuscript Release, number 21, 51.

In the first step of the covenant in Genesis fifteen, a time prophecy of 400 years in bondage is identified, and Paul identifies the same period as 430 years. Paul’s calculation begins with the calling in Exodus twelve, for he includes Abram’s time of sojourning. When closely considered the four hundred years in relation to thirty years is one symbol set forth by Paul, and four hundred years set forth by Abram is another symbol. So, what does the four-hundred-year period represent, and what does the four-hundred and thirty year period represent, and what does the thirty years represent?

Yaradılışın on beşinci fəslində əhdin ilk mərhələsində əsarətdə keçəcək 400 illik bir zaman peyğəmbərliyi göstərilir, Paul isə həmin dövrü 430 il olaraq müəyyən edir. Paulun hesablaması Çıxış on ikinci fəsildəki çağırışla başlanır, çünki o, Abramın qəriblikdə keçirdiyi vaxtı da daxil edir. Dərindən nəzərdən keçirildikdə, otuz il ilə əlaqədə olan dörd yüz il Paul tərəfindən ortaya qoyulan bir simvoldur, Abram tərəfindən ortaya qoyulan dörd yüz il isə başqa bir simvoldur. Belə isə, dörd yüz illik dövr nəyi təmsil edir, dörd yüz otuz illik dövr nəyi təmsil edir və otuz il nəyi təmsil edir?

The scholars have aptly demonstrated that the four hundred and thirty years can be divided into two periods of two hundred and fifteen years, the first period free of bondage and slavery, the second is slavery.

Alimlər haqlı olaraq göstərmişlər ki, dörd yüz otuz il iki yüz on beş illik iki dövrə bölünə bilər: birinci dövr əsarət və köləlikdən azad, ikinci isə köləlik dövrüdür.

Abraham entered Canaan at the age of 75, and Isaac was born when Abraham was 100 years old (25 years later). Jacob was born when Isaac was 60 years old, and Jacob entered Egypt when he was 130 years old. This totals 215 years in Canaan and 215 years in Egypt, for a total of 430 years. For a student of prophecy this provides two testimonies, from two covenant symbols, for Paul, as with Abram had his name changed. Paul identifies 430 and Abram 400. The line upon line fulfillment of two related time prophecies is associated with the first covenant period that led to the establishment of God’s chosen people.

İbrahim 75 yaşında Kənana daxil oldu və İshaq İbrahim 100 yaşında ikən doğuldu (25 il sonra). Yaqub İshaq 60 yaşında ikən doğuldu və Yaqub 130 yaşında ikən Misirə daxil oldu. Bu, Kənanda 215 il və Misirdə 215 il olmaqla, ümumilikdə 430 il edir. Peyğəmbərliyi öyrənən bir tələbə üçün bu, adı Abrama olduğu kimi dəyişdirilmiş Paul üçün, iki əhd rəmzindən gələn iki şahidlik təqdim edir. Paul 430-u, Abram isə 400-ü göstərir. Bir-biri ilə əlaqəli iki zaman peyğəmbərliyinin sətir üzərinə sətir yerinə yetməsi, Allahın seçilmiş xalqının bərqərar olunmasına gətirib çıxaran birinci əhd dövrü ilə əlaqəlidir.

When Christ came into history to confirm the covenant with many for one week, that week represented two interrelated time prophecies. The four-hundred and thirty year prophecy of Paul can be divided into two equal parts, as with the week of Christ. 215 years in Canaan followed by the 215 years in Egypt, typifying the testimony of Christ in person for 1260 days, followed by 1260 days of Christ’s testimony in the person of His disciples. The 2520 days Christ confirmed the covenant also represents the seven times that are the “quarrel of His covenant.”

Məsih tarixə daxil olub çoxları ilə bir həftə üçün əhdi təsdiq etdikdə, həmin həftə bir-biri ilə əlaqəli iki zaman peyğəmbərliyini təmsil edirdi. Pavelin dörd yüz otuz illik peyğəmbərliyi, Məsihin həftəsində olduğu kimi, iki bərabər hissəyə bölünə bilər. Kənanda keçən 215 il, ardınca Misirdə keçən 215 il, Məsihin şəxsən 1260 gün ərzində verdiyi şəhadəti, bunun ardınca isə Məsihin Öz şagirdlərinin şəxsində 1260 gün ərzində verdiyi şəhadəti rəmzləndirirdi. Məsihin əhdi təsdiq etdiyi 2520 gün, həmçinin Onun əhdinin “çəkişməsi” olan yeddi vaxtı da təmsil edir.

From 723 BC unto 1798 is 2520 years, and those years are divided into two periods of 1260 years, representing paganism trampling down the sanctuary and host for 1260 years, followed by papalism trampling down the sanctuary and host for 1260 years. The middle of Christ’s week was the cross, and the middle of the week (538) produces 1260 years of pagan testimony followed by 1260 years of pagan testimony from the papal disciple of paganism. When Christ’s kingdom of grace was empowered at the cross it typified 538, when the antichrist’s kingdom was empowered. At the cross, literal Israel was passed by and spiritual Israel began. In 538, literal paganism was passed by, and spiritual paganism began.

e.ə. 723-cü ildən 1798-ci ilə qədər 2520 il edir və bu illər hər biri 1260 il olan iki dövrə bölünür; bu dövrlərdən birincisi bütpərəstliyin məbədi və ordunu 1260 il tapdalamasını, ardınca isə papalığın məbədi və ordunu 1260 il tapdalamasını təmsil edir. Məsihin həftəsinin ortası çarmıx idi və həftənin ortası (538) bütpərəstliyin 1260 illik şahidliyini, bunun ardınca isə bütpərəstliyin papalıq şagirdindən gələn 1260 illik bütpərəst şahidliyini meydana gətirir. Məsihin lütf padşahlığı çarmıxda qüvvətləndirildiyi zaman, bu, 538-ci ili — antixristin padşahlığının qüvvətləndirildiyi vaxtı — timsal edirdi. Çarmıxda cismani İsrail kənara qoyuldu və ruhani İsrail başladı. 538-ci ildə cismani bütpərəstlik kənara qoyuldu və ruhani bütpərəstlik başladı.

Abram’s prophecy of four hundred years, is also four hundred and thirty years. It is the same prophecy, but set forth by two covenant symbols. Those two related time prophecies were identifying the bondage and deliverance of God’s people that would be fulfilled at the beginning of ancient Israel’s covenant history. At the end of ancient Israel’s covenant history, there is one time prophecy that aligns with another, in a day for a year relationship, thus identifying two time-prophecies emphasizing deliverance and bondage.

Abramın dörd yüz il haqqında peyğəmbərliyi, həmçinin dörd yüz otuz ildir. Bu, eyni peyğəmbərlikdir, lakin iki əhd simvolu vasitəsilə irəli sürülmüşdür. Bir-biri ilə əlaqəli olan həmin iki zaman peyğəmbərliyi, qədim İsrailin əhd tarixinin başlanğıcında yerinə yetəcək olan Allahın xalqının əsarətini və qurtuluşunu müəyyənləşdirirdi. Qədim İsrailin əhd tarixinin sonunda isə, bir zaman peyğəmbərliyi başqa biri ilə bir gün bir ilə bərabər münasibətində uyğunlaşır və beləliklə, qurtuluşu və əsarəti vurğulayan iki zaman peyğəmbərliyini müəyyənləşdirir.

In the middle history of the beginning and ending of ancient Israel we find Daniel in the captivity of Babylon. From that covenant history, which identifies bondage and a promise of delivery; the prophecy which ties ancient Israel covenant history together with modern Israel’s covenant history is set forth. In the book of Daniel, two time-prophecies are identified. The “oath” of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six is identified in Daniel 9/11, as well as verse thirteen’s question in Daniel eight, that leads to the answer of verse fourteen, that identifies the prophecy of 2300 years. The “oath,” which if broken, is the “curse of Moses” in Daniel nine eleven, when carried out in 677 BC against the southern kingdom and it concluded on October 22, 1844, as did the 2300 years. Both 2520 scatterings are located in the question of verse thirteen, and verse fourteen’s answer is the 2300.

Qədim İsrailin başlanğıcı və sonunun orta tarixində biz Babil əsarətində Danieli görürük. Əsarəti və qurtuluş vədini müəyyən edən həmin əhd tarixindən, qədim İsrailin əhd tarixini müasir İsrailin əhd tarixi ilə birləşdirən peyğəmbərlik bəyan edilir. Daniel kitabında iki zaman-peyğəmbərliyi müəyyən edilir. Levililər iyirmi altıdakı Musanın “yeddi vaxt”ına aid “and” Daniel 9/11-də müəyyən edilir; eləcə də Daniel səkkizdə on üçüncü ayədəki sual da müəyyən edilir ki, bu sual on dördüncü ayənin cavabına aparır və 2300 illik peyğəmbərliyi müəyyən edir. “And”, əgər pozularsa, Daniel doqquz on birdə “Musanın lənəti”dir; bu lənət e.ə. 677-ci ildə cənub padşahlığına qarşı icra edildikdə, 2300 il kimi, 22 oktyabr 1844-cü ildə başa çatdı. Hər iki 2520 səpələnmə on üçüncü ayənin sualında yerləşir və on dördüncü ayənin cavabı 2300-dür.

As with Moses, the alpha of ancient Israel’s covenant history, and as with Christ, the omega of ancient Israel’s covenant history, the beginning alpha history of modern Israel included two interrelated time prophecies. One represented bondage and slavery and the other deliverance. The division of 430 years into two equal periods in the alpha history of ancient Israel typified, the prophetic division that was repeated in the week Christ confirmed the covenant, and the interrelated period of judgment for breaking the covenant which was divided into two equal periods, sets forth two witnesses; that the alpha history of modern Israel would have a similar prophetic anchor. The 2520 years and 2300 years ending together provide the third witness of two interrelated time-prophecies, which possess a prophecy that is divided equally in the middle.

Qədim İsrailin əhd tarixinin alfası olan Musa ilə necə idisə və qədim İsrailin əhd tarixinin omeqası olan Məsihlə necə idisə, müasir İsrailin başlanğıc alfa tarixi də bir-biri ilə əlaqəli iki zaman peyğəmbərliyini ehtiva edirdi. Bunlardan biri əsarət və köləliyi, digəri isə qurtuluşu təmsil edirdi. Qədim İsrailin alfa tarixində 430 ilin iki bərabər dövrə bölünməsi, Məsihin əhdi təsdiq etdiyi həftədə təkrarlanan peyğəmbərlik bölgüsünü və əhdin pozulmasına görə hökm dövrünün iki bərabər müddətə bölünmüş bir-biri ilə əlaqəli dövrünü öncədən göstərərək iki şahidi ortaya qoyur; yəni müasir İsrailin alfa tarixinin də buna bənzər bir peyğəmbərlik lövbərinə malik olacağını göstərir. Eyni vaxtda başa çatan 2520 il və 2300 il, ortasında bərabər şəkildə bölünən bir peyğəmbərliyi özündə daşıyan, bir-biri ilə əlaqəli iki zaman peyğəmbərliyinin üçüncü şahidini təmin edir.

Three witnesses would lead a soul to expect that when the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand in the omega history of modern Israel, that there would be two related prophecies of prophetic time, and a period connected that is divided into two equal parts, but this cannot be so, for when the Lord entered into covenant with modern Israel, He raised His hand to heaven and proclaimed that time would be no longer.

Üç şahid bir canı belə bir gözləntiyə sövq edərdi ki, Rəbb müasir İsrailin omeqa tarixində yüz qırx dörd minlə əhdə girdiyi zaman, peyğəmbərlik vaxtına dair bir-biri ilə əlaqəli iki peyğəmbərlik və iki bərabər hissəyə bölünmüş bağlı bir dövr olacaq; lakin bu belə ola bilməz, çünki Rəbb müasir İsraillə əhdə girdiyi zaman əlini göyə qaldırdı və vaxtın artıq olmayacağını bəyan etdi.

The covenant of the one hundred and forty-four thousand is represented by two wave loaves of the first fruit wheat offering. The prophetic structure of three witnesses, followed by a twofold witness that lacks the distinction of prophetic time, is found in Abram’s offering of a heifer (that was divided equally), a she goat (that was divided equally), and a ram (that was divided equally), followed by a turtledove and a pigeon.

Yüz qırx dörd min nəfərin əhdi ilk məhsul buğda təqdimindən olan iki yellədilən çörəklə təmsil olunur. Üç şahidin peyğəmbərlik quruluşu, ardınca isə peyğəmbərlik zamanının fərqləndirici xüsusiyyətindən məhrum olan ikili şahidlik, Abramın təqdimində bir düyənin (bərabər bölünmüş), bir dişi keçinin (bərabər bölünmüş) və bir qoçun (bərabər bölünmüş), ardınca isə bir qumruk quşu və bir göyərçinin gətirilməsində görünür.

The first three offerings all had three years attached to their symbolism, identifying they represent three offerings which possessed prophetic time. Not only did the three offerings all possess prophetic time, they each had prophetic time that was equally divided into two periods. The turtledove and the pigeon have no age attached, they simply needed to be young, for they represent the last generation of covenant people, who is represented by two birds, or two flocks.

İlk üç qurban təqdimatının hamısının simvolizminə üç il bağlı idi; bu da onların peyğəmbərlik vaxtına malik olan üç qurbanı təmsil etdiyini göstərirdi. Bu üç qurbanın hamısı təkcə peyğəmbərlik vaxtına malik deyildi, həm də onların hər birinin peyğəmbərlik vaxtı iki dövrə bərabər şəkildə bölünmüşdü. Torağayın və göyərçinin yaşı göstərilmir; onlar sadəcə cavan olmalı idilər, çünki onlar əhd xalqının son nəslini təmsil edirlər; bu nəsil isə iki quşla, yaxud iki sürü ilə təmsil olunur.

The two flocks represent the great multitude and the one hundred and forty-four thousand, but the two birds hold a secondary meaning. The pigeon is one of the offerings for the sanctuary, and when you look up the identification of the pigeon as an offering, more times than not it means a type of dove; whereas the pigeon in Abram’s offering is identifying a bird that is so young it has no feathers, or worse yet, a bird whose feathers have been plucked off. At this prophetic level the two birds are the wheat and tares.

İki sürü böyük izdihamı və yüz qırx dörd mini təmsil edir, lakin iki quş ikinci dərəcəli bir məna daşıyır. Göyərçin müqəddəs məkan üçün təqdim edilən qurbanlardan biridir və qurban kimi göyərçinin eyniləşdirilməsinə baxdıqda, əksər hallarda bu, bir qumru növünü ifadə edir; halbuki Abramın qurbanındakı göyərçin elə cavan bir quşu bildirir ki, onun hələ lələkləri yoxdur, yaxud daha pisi, lələkləri yolunmuş bir quşu. Bu peyğəmbərlik səviyyəsində iki quş buğda və alaq otlarıdır.

In the last days the ensign will be lifted up to the heavens as a bird, and it will do so at the very time that two unclean birds are going to lift up wickedness and place her on her throne in Shinar.

Axır günlərdə bayraq bir quş kimi göylərə qaldırılacaq; və bu, məhz iki murdar quşun şəri qaldırıb onu Şinarda öz taxtı üzərinə qoyacaqları vaxtda baş verəcəkdir.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah.

> Sonra mənimlə danışan mələk irəli çıxdı və mənə dedi: “İndi gözlərini qaldır və gör, çıxıb gedən bu nədir.” Mən dedim: “Bu nədir?” O dedi: “Bu, çıxıb gedən bir efadır.” O həmçinin dedi: “Bütün yer üzü boyunca onların surəti budur.” Və bax, bir qurğuşun talantı qaldırıldı; və bu, efanın ortasında oturan bir qadındır.

> And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof.

> O dedi: Bu, şərdir. Sonra onu efanın ortasına atdı; və onun ağzı üstünə qurğuşun qapağı qoydu.

> Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> Sonra gözlərimi qaldırıb baxdım və budur, iki qadın çıxdı; onların qanadlarında külək var idi; çünki onların qanadları leyləyin qanadları kimi idi; və onlar efanı yer ilə göy arasında qaldırdılar. O zaman mənimlə danışan mələyə dedim: Bunlar efanı hara aparırlar? O isə mənə dedi: Ona Şinar diyarında bir ev tikmək üçün; və o orada bərqərar ediləcək, öz özülü üzərinə qoyulacaq. Zəkəriyyə 5:5–11.

The papacy, represented as “wickedness,” or by Paul as “that wicked,” received its deadly wound in 1798, when a talent of lead was placed over the basket she sits in. Thereafter spiritualism and apostate Protestantism are going lift her up and build her a house in Shinar, at the same point that God has finished building the house that He is going to lift up as an ensign. In Zechariah the counterfeit ensign is the woman of wickedness and the ensign are represented as doves. The world with then be choosing between Rome, which is the cage of every unclean and hateful bird, or the dove, a symbol of God’s covenant with mankind.

“Pislik” kimi təqdim olunan papalıq, yaxud Paulun ifadəsi ilə “o şər adam”, 1798-ci ildə, içində oturduğu səbətin üstünə bir talant qurğuşun qoyulduqda, ölümcül yarasını aldı. Bundan sonra spiritizm və mürtəd protestantlıq onu yuxarı qaldırıb Şinarda ona bir ev tikəcək; bu da Allahın bir bayraq kimi ucaldacağı evin tikintisini tamamladığı eyni anda baş verəcək. Zəkəriyyada saxta bayraq pislik qadını kimi təqdim olunur, bayraq isə göyərçinlər vasitəsilə təmsil edilir. O zaman dünya, hər cür murdar və iyrənc quşun qəfəsi olan Roma ilə bəşəriyyətlə Allahın əhdinin rəmzi olan göyərçin arasında seçim edəcək.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> Və o, gur səslə qüvvətlə fəryad edərək dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni, hər murdar ruhun sığınacağı və hər murdar və iyrənc quşun qəfəsi oldu. Vəhy 18:2.

Christ stated in connection with His death and resurrection, ‘destroy this temple, and I will raise it up in three days.’ Those three days represent a prophetic period when a temple is raised up, as was the case with Moses, with Christ and with the Millerites. The three-year-old requirement for Abram’s offering of a heifer, she goat and ram represent that within each of the three covenant histories we are now considering, a temple would be erected. The final covenant temple of the one hundred and forty-four thousand is the ensign is to be lifted up as a crown unto heaven. For this reason; the heifer, she goat and ram are earth beasts, thus making the distinction with the birds that fly in the heavens. The covenant temple that is erected in the last days is when Jerusalem is lifted up above all the hills and mountains.

Məsih Öz ölümünə və dirilməsinə dair belə bəyan etdi: “bu məbədi yıxın, Mən onu üç günə yenidən qaldıracağam.” Bu üç gün, Musa, Məsih və Millerçilər məsələsində olduğu kimi, bir məbədin ucaldıldığı peyğəmbərlik dövrünü təmsil edir. Abramın təqdimində düyə, dişi keçi və qoç üçün üç yaş tələbi, hazırda nəzərdən keçirdiyimiz üç əhd tarixinin hər birində bir məbədin inşa ediləcəyini ifadə edir. Yüz qırx dörd minin son əhd məbədi, göyə tac kimi qaldırılmalı olan bayraqdır. Buna görə də düyə, dişi keçi və qoç yer heyvanlarıdır; beləliklə, göylərdə uçan quşlarla fərq qoyulur. Axır günlərdə ucaldılan əhd məbədi, Yerusəlimin bütün təpələrin və dağların üzərində ucaldıldığı zamandır.

Though I have not yet identified every element of Abram’s first of three covenant steps, so far, every element we have considered has a counterpart in the beginning and ending of ancient literal Israel, and in the beginning of modern Israel. We have shown the three steps of the angels of Revelation fourteen in Abram’s first covenant step. The fractal of the three angels that is in the first covenant step of Abram, will be even more clearly upheld when we consider Abram’s second and third covenant steps.

Abramın üç əhd addımından birincisinin hər bir ünsürünü hələ tam müəyyənləşdirməmiş olsam da, indiyədək nəzərdən keçirdiyimiz hər bir ünsürün qədim həqiqi İsrailin başlanğıcında və sonunda, habelə müasir İsrailin başlanğıcında bir qarşılığı olmuşdur. Biz Vəhy on dördün mələklərinin üç addımını Abramın birinci əhd addımında göstərmişik. Abramın birinci əhd addımında olan üç mələyin fraktalı, Abramın ikinci və üçüncü əhd addımlarını nəzərdən keçirdiyimiz zaman daha da aydın şəkildə təsdiqlənəcəkdir.

Abram’s “eight” offerings represent not only offerings that would become part of Moses’ sanctuary rituals, but they identify and confirm the role of prophetic time in the story of God’s covenant people. They confirm the beginning and endings of Israel as God’s chosen people, whether literal or spiritual.

İbramın “səkkiz” qurbanı yalnız Musanın məbəd ayinlərinin bir hissəsinə çevriləcək qurbanları təmsil etmir, həm də Allahın əhd xalqının hekayəsində peyğəmbərlik zamanının rolunu müəyyənləşdirir və təsdiq edir. Onlar İsrailin Allahın seçilmiş xalqı kimi — istər hərfi, istərsə də ruhani mənada — başlanğıcını və sonlarını təsdiq edir.

Paul’s 430 years, is a prophetic period that cannot be logically separated from Abram’s 400 years. When laid over the top of one another they produce a thirty-year period, followed by four hundred years. This is where we will continue the next article.

Pavelin 430 ili, məntiqi baxımdan Abramın 400 ilindən ayrılmaz olan peyğəmbərlik dövrüdür. Bunlar bir-birinin üzərinə qoyulduqda, otuz illik bir dövr, ardınca isə dörd yüz il meydana çıxır. Növbəti məqalədə davam edəcəyimiz yer məhz buradır.

> “The prophecies recorded in the Old Testament are the word of the Lord for the last days, and will be fulfilled as surely as we have seen the desolation of San Francisco.” Letter 154, May 26, 1906.

> “Əhdi-Ətiqdə qeydə alınmış peyğəmbərliklər axır günlər üçün Rəbbin sözüdür və San-Fransiskonun viranə qaldığını gördüyümüz qədər şübhəsiz yerinə yetəcəkdir.” Məktub 154, 26 may 1906.

Back to Articles