Article

# Elijah - Number Seven

İlyas — Yeddinci Nömrə

The First and Last

Əvvəlki və Axırıncı

Author

Jeff Pippenger

Published

October 7, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are identifying 1863 as the last testing point in a series of tests that were initiated at the great disappointment of 1844. Our first piece of logic is the fact that the Millerite movement ended when the Seventh-day Adventist church was legally registered with the government of the United States in that very year. The movement that began prophetically in 1798, ended in 1863.

Biz 1863-cü ili 1844-cü ilin böyük məyusluğu zamanı başlanmış sınaqlar silsiləsində son sınaq nöqtəsi kimi müəyyən edirik. Məntiqimizin ilk dəlili ondan ibarətdir ki, Millerçi hərəkat həmin il Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi Amerika Birləşmiş Ştatlarının hökuməti yanında hüquqi qaydada qeydiyyatdan keçdiyi zaman sona çatdı. Peyğəmbərcəsinə 1798-ci ildə başlamış hərəkat 1863-cü ildə başa çatdı.

Inspiration informs us the when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001, the event had been typified in the Millerite movement when the angel of Revelation ten descended. The Millerites’ movement began at the time of the end in 1798, when the vision of the Ulai river of Daniel chapters eight and nine was unsealed. The movement of the one hundred and forty-four thousand began at the time of the end in 1989, when the vision of the Hiddekel river of the last three chapters of Daniel was unsealed.

Vəhy bizə bildirir ki, Vəhy on səkkizin qüdrətli mələyi 11 sentyabr 2001-ci ildə enəndə, bu hadisə Vəhy onuncu fəslin mələyi enərkən Millerçi hərəkatında əvvəlcədən timsallaşdırılmışdı. Millerçilərin hərəkatı sonun vaxtında, 1798-ci ildə, Daniel kitabının səkkizinci və doqquzuncu fəsillərindəki Ulay çayı görüntüsü açıldığı zaman başlamışdı. Yüz qırx dörd minin hərəkatı isə sonun vaxtında, 1989-cu ildə, Daniel kitabının son üç fəslindəki Hiddəkel çayı görüntüsü açıldığı zaman başladı.

Both time of the ends began a progressive separation of the former chosen people from those in the movement of their respective histories. When the primary rule of each history was publicly confirmed the angel of each respective history descended. The message, movement and messenger were the instruments the Lord employed in each respective history to demonstrate the former chosen people’s sin, for just as Christ taught of His work, if He had not come the quibbling Jews of history would have had no sin. The messenger, message and movement were the instruments of judgment that would hold the former chosen people accountable for rejecting the progressive light of their respective histories, and when the angel descended it marked that the judgment process of the former covenant people was under way. The instrument of judgment is identified when the prophets which illustrate that history eat the message delivered unto them by the Lord. When they eat the message, they then take the message to the former chosen people who are portrayed as a stiff-necked and rebellious people, who will not hear and be converted. Once the angel descends and the message is eaten, judgment of the rebellious people begins.

Hər iki son zaman öz müvafiq tarixlərinin hərəkatı daxilində keçmiş seçilmiş xalqın tədrici şəkildə ayrılmasına başladı. Hər bir tarixin əsas qaydası ictimai şəkildə təsdiqləndikdə, həmin müvafiq tarixin mələyi endi. Hər bir müvafiq tarixdə Rəbbin keçmiş seçilmiş xalqın günahını nümayiş etdirmək üçün istifadə etdiyi vasitələr xəbər, hərəkat və xəbərçi idi; çünki Məsih Öz işi haqqında öyrətdiyi kimi, əgər O gəlməmiş olsaydı, tarixin xırda mübahisələr aparan Yəhudilərinin günahı olmazdı. Xəbərçi, xəbər və hərəkat, öz müvafiq tarixlərinin irəliləyən nurunu rədd etdiklərinə görə keçmiş seçilmiş xalqı məsuliyyət daşımağa vadar edəcək mühakimə vasitələri idi və mələk endikdə bu, keçmiş əhd xalqının mühakimə prosesinin başlandığını göstərirdi. Mühakimə vasitəsi, həmin tarixi təsvir edən peyğəmbərlər Rəbb tərəfindən onlara çatdırılan xəbəri yedikləri zaman müəyyən edilir. Onlar xəbəri yedikdə, sonra bu xəbəri boynuburuq və üsyankar bir xalq kimi təsvir olunan, eşitməyəcək və dönməyəcək olan keçmiş seçilmiş xalqa aparırlar. Mələk endikdən və xəbər yeyildikdən sonra, üsyankar xalqın mühakiməsi başlayır.

We are applying the judgment process of ancient Israel as illustrated in the book of Numbers to the history of the Millerite movement and ultimately, we will apply this testing process to the movement of the one hundred and forty-four thousand. The symbolism of the number ‘ten’ is to be determined by the context of the passage where it is employed.

Biz qədim İsrailin mühakimə prosesini, Saylar kitabında təsvir olunduğu kimi, Millerit hərəkatının tarixinə tətbiq edirik və nəhayət, bu sınaq prosesini yüz qırx dörd min nəfərlik hərəkatına tətbiq edəcəyik. “On” rəqəminin simvolizmi onun işlədildiyi parçanın konteksti ilə müəyyən edilməlidir.

The sequence of ten tests begins at the disappointment, either at the Red Sea for ancient Israel or October 22, 1844 for the Millerites. Sister White identifies the “landmark” truths that were opened up at that time beginning with what she called “the passing of time.” The disappointment for the Hebrews was the threat of Pharaoh’s army. The lack of faith in God’s power for the Hebrews was manifested in response to their fear of the army of their enemies, just as it was at the tenth and final test. Jesus illustrates the end from the beginning, so the fear of the giants in the Promised Land which the ten spies identified was the same fear that had also produced their disappointment by the Red Sea. The tenth and final test for the Millerite movement would be a time prophecy, as was October 22, 1844.

On sınağın ardıcıllığı məyusluqdan başlayır: istər qədim İsrail üçün Qırmızı dənizdə, istərsə də Millerçilər üçün 22 oktyabr 1844-cü ildə. Sister White həmin vaxt açılmış “nişanə” həqiqətləri müəyyən edir və buna onun “vaxtın keçməsi” adlandırdığı məqamla başlayır. İbranilər üçün məyusluq fironun ordusunun təhdidi idi. İbranilərdə Allahın qüdrətinə iman çatışmazlığı, sonuncu və yekun sınaqda olduğu kimi, düşmənlərinin ordusundan duyduqları qorxuya verdikləri cavabda təzahür etdi. İsa başlanğıcdan sonu göstərir; buna görə də On casusun müəyyən etdiyi Vəd olunmuş Ölkədəki nəhənglərdən duyulan qorxu, Qırmızı dənizin yanında onların məyusluğunu doğurmuş həmin qorxunun özü idi. Millerçi hərəkat üçün onuncu və yekun sınaq, 22 oktyabr 1844 kimi, bir zaman peyğəmbərliyi olacaqdı.

The great disappointment in the progressive testing of Millerite history marked the beginning of a history that had been clearly typified by ancient Israel’s deliverance from Egypt. Beginning at the Red Sea there was a series of ten tests, and the last test would reflect the first test. The “passing of time” at the great disappointment was produced by a misunderstanding of a time prophecy. The last of the testing process for spiritual Israel would be the same as the first. In 1863, the leaders of literal Israel chose to return to the biblical methodology of those they had just identified as daughters of Rome, and rejected, or you might say, misunderstood the longest time prophecy in the Bible. The end of the ten tests in both literal and spiritual Israel was represented by the beginning. And the end, in both instances the rebels manifested a desire to return to the place that they had just been delivered from.

Millerçi tarixinin mərhələli sınaqlarında baş verən böyük məyusluq, qədim İsrailin Misirdən qurtuluşu ilə aydın şəkildə timsallaşdırılmış bir tarixin başlanğıcını qeyd etdi. Qırmızı dənizdən başlayaraq on sınaqdan ibarət bir silsilə var idi və son sınaq birincini əks etdirəcəkdi. Böyük məyusluqdakı “vaxtın keçməsi” bir zaman peyğəmbərliyinin yanlış başa düşülməsi nəticəsində meydana gəlmişdi. Ruhani İsrail üçün sınaq prosesinin sonuncusu birincisi ilə eyni olacaqdı. 1863-cü ildə hərfi İsrailin rəhbərləri az öncə Romanın qızları kimi tanıdıqları kəslərin bibliya metodologiyasına qayıtmağı seçdilər və Müqəddəs Kitabdakı ən uzun zaman peyğəmbərliyini rədd etdilər, yaxud demək olar ki, yanlış başa düşdülər. Həm hərfi, həm də ruhani İsraildə on sınağın sonu başlanğıc ilə təmsil olunmuşdu. Və sonda, hər iki halda, üsyankarlar yenicə xilas olunduqları yerə qayıtmaq arzusunu nümayiş etdirdilər.

By rejecting the seven times of Leviticus twenty-six Laodicean Adventism created a prophetic dilemma that they had not foreseen. To this day they have not been able to resolve the dilemma, though they offer up a variety of dishes of fables in an attempt to do so. The dilemma is in the verse that Sister White identifies as the foundation and central pillar of Adventism.

Levililər kitabının iyirmi altıncı fəslindəki yeddi zamanı rədd etməklə, Laodikiyalı Adventizm əvvəlcədən görmədiyi bir peyğəmbərlik dilemması yaratdı. Bu günə qədər onlar bu dilemmanı həll edə bilməmişlər, baxmayaraq ki, bunu etmək cəhdində müxtəlif əfsanə xörəkləri təqdim edirlər. Dilemma, Bacı Uaytın Adventizmin təməli və mərkəzi sütunu kimi müəyyən etdiyi ayədədir.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> “Başqalarının hamısından daha çox Advent imanının həm təməli, həm də mərkəzi sütunu olmuş Müqəddəs Yazı bu bəyanat idi: «İki min üç yüz günədək; sonra müqəddəs məkan təmizlənəcək.» [Daniel 8:14.]” Böyük Mübarizə, 409.

Adventism has much to say about verse fourteen, but they never address the very first observation that should be made about the verse. That observation is that verse fourteen is an “answer.” An answer is meaningless, if it does not include the question that elicits the answer. Verse thirteen cannot logically, grammatically or reasonably be separated from verse fourteen, for verse thirteen is the question and verse fourteen is the answer.

Adventizmin on dördüncü ayə haqqında deyiləcək çox sözü var, lakin onlar bu ayə ilə bağlı edilməli olan ilk müşahidəyə heç vaxt toxunmurlar. Həmin müşahidə budur ki, on dördüncü ayə bir “cavab”dır. Cavab, əgər ona səbəb olan sualı özündə ehtiva etmirsə, mənasızdır. On üçüncü ayə məntiqi, qrammatik və ya məqbul şəkildə on dördüncü ayədən ayrıla bilməz; çünki on üçüncü ayə sualdır, on dördüncü ayə isə cavabdır.

The question, when rightly and fairly represented produces a very different meaning to verse fourteen than what Adventism teaches. This does not mean that verse fourteen is not “the foundation and central pillar of the Advent faith,” for it is. It means that when Adventism misunderstood and set aside the seven times in 1863, they were unable to fully define what verse fourteen truly means. In the Scriptures, a half truth is not truth. Rightly understood the question of verse thirteen demands a recognition of the prophecy that marks the cleansing of the sanctuary that had been tread down, and also a recognition of the prophecy that marks the treading down of the host. The twenty-three hundred year prophecy addresses the ‘sanctuary’ and the twenty-five hundred and twenty year prophecy addresses the ‘host’.

Sual, düzgün və ədalətli şəkildə təqdim edildikdə, on dördüncü ayəyə Adventizmin öyrətdiyindən çox fərqli bir məna verir. Bu, on dördüncü ayənin “Advent imanının təməli və mərkəzi sütunu” olmadığı demək deyildir, çünki elədir. Bu o deməkdir ki, Adventizm 1863-cü ildə yeddi vaxtı yanlış anlayıb kənara qoyduqda, on dördüncü ayənin həqiqətdə nə məna daşıdığını tam müəyyənləşdirə bilmədi. Müqəddəs Yazılarda yarım həqiqət həqiqət deyildir. Düzgün başa düşüldükdə, on üçüncü ayənin sualı tapdalanmış müqəddəs məkanın təmizlənməsini işarələyən peyğəmbərliyinin tanınmasını, habelə ordunun tapdalanmasını işarələyən peyğəmbərliyinin də tanınmasını tələb edir. İki min üç yüz illik peyğəmbərlik “müqəddəs məkan”a aiddir, iki min beş yüz iyirmi illik peyğəmbərlik isə “ordu”ya aiddir.

To address the relationship of the two verses requires a lengthy study, which I do not intend to do at this point in these articles. These points have repeatedly been addressed through the years and can be found in the series Habakkuk’s Tables. I am still addressing the symbolism of Elijah and wish to finish those truths first.

Bu iki ayənin qarşılıqlı əlaqəsini izah etmək geniş bir araşdırma tələb edir; mən isə bu məqalələrdə hazırkı mərhələdə bunu etməyi nəzərdə tutmuram. Bu məqamlar illər boyu dəfələrlə ele alınmışdır və Habakkuk’s Tables silsiləsində tapıla bilər. Mən hələ də İlyasın simvolizmini şərh edirəm və əvvəlcə həmin həqiqətləri başa çatdırmaq istəyirəm.

William Miller was the Elijah of the beginning of Adventism and his first discovery was the seven times of Leviticus twenty-six, so the rejection of that truth in 1863 was a rejection of the Elijah message. At this point I am addressing the characteristic of Alpha and Omega that identifies the end with the beginning. The final test for ancient Israel was represented in the first test. Both tests represent fear that the heathen nations were more powerful than God. The tenth test being the same in principle was much more rebellious than the first test, for the history of the victory of God in the first test should have produced a settled confidence in the rebels. They manifested their rejection of God in spite of much more evidence of His power than they had at the Red Sea. Millerite Adventism by 1863 was already explaining why the great disappointment was a powerful work of God, but they still decided to pick a captain and return to Egypt and reject the message that Daniel calls the “oath” of Moses that had been represented by Elijah.

Uilyam Miller Adventizmin başlanğıcındakı İlyas idi və onun ilk kəşfi Levililər iyirmi altıdakı yeddi vaxt idi; buna görə də 1863-cü ildə həmin həqiqətin rədd edilməsi İlyas xəbərinin rədd edilməsi idi. Bu nöqtədə mən sonu başlanğıcla eyniləşdirən Alfa və Omeqa xüsusiyyətinə toxunuram. Qədim İsrail üçün son sınaq ilk sınaqda təmsil olunmuşdu. Hər iki sınaq bütpərəst xalqların Allahdan daha qüdrətli olduqlarına dair qorxunu təmsil edir. Prinsip etibarilə eyni olan onuncu sınaq birinci sınaqdan qat-qat daha üsyankar idi, çünki birinci sınaqda Allahın qələbəsi ilə bağlı tarix üsyançılarda sabit bir etimad doğurmalı idi. Onlar Allahın qüdrətinə dair Qırmızı dənizdə malik olduqlarından xeyli daha çox dəlilə baxmayaraq, Onu rədd etdiklərini nümayiş etdirdilər. 1863-cü ilə qədər Millerçi Adventizm artıq böyük məyusluğun Allahın qüdrətli işi olduğunu izah edirdi, lakin onlar yenə də bir başçı seçib Misirə qayıtmağa və Danielin İlyas tərəfindən təmsil olunmuş Musanın “andı” adlandırdığı xəbəri rədd etməyə qərar verdilər.

Rather than taking the time to set forth the proofs of the validity of the seven times as a time prophecy, I intend to use some simple logic to prove its validity in another way. For the movement that began in 1798, the final test of 1863 would also represent the final test for the movement of the mighty angel of Revelation eighteen. Inspiration has been very clear what the last test is for both movements.

Yeddi zamanın bir zaman peyğəmbərliyi kimi etibarlılığını sübut edən dəlilləri ortaya qoymağa vaxt sərf etməkdənsə, onun etibarlılığını başqa bir yolla isbat etmək üçün bəzi sadə məntiqdən istifadə etmək niyyətindəyəm. 1798-ci ildə başlayan hərəkat üçün 1863-cü ilin son sınağı həm də Vəhy on səkkizin qüdrətli mələyinin hərəkatı üçün son sınağı təmsil edərdi. İlham hər iki hərəkat üçün son sınağın nə olduğunu son dərəcə aydın şəkildə bəyan etmişdir.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18).” Selected Messages, book 1, 48.

> “Şeytan ... insanları həqiqətdən uzaqlaşdırmaq üçün daim saxtanı irəli sürür. Şeytanın ən son aldatması Allahın Ruhunun şəhadətini təsirsiz etmək olacaq. «Vəhy olmayanda xalq həlak olur» (Süleymanın Məsəlləri 29:18).” Selected Messages, book 1, 48.

There is no honest way to take the writings of Ellen White and suggest that she did not fully endorse the seven times of Leviticus twenty-six. Sister White, as we have previously identified in these articles and is well documented in the series titled Habakkuk’s Tables directly informs us that God directed both the 1843 and 1850 charts. She directly teaches that those two tables were a fulfillment of Habakkuk chapter two. Both charts identify the seven times of Leviticus twenty-six as the center point of their respective graphical layout. In both charts the line of the seven times has the cross of Christ as the center of the prophetic line of the seven times.

Ellen Whiteın yazılarını götürüb onun Levililər iyirmi altının yeddi vaxtını tam şəkildə dəstəkləmədiyini irəli sürməyin heç bir dürüst yolu yoxdur. Bacı White, bu məqalələrdə əvvəllər göstərdiyimiz kimi və “Habakkukun Cədvəlləri” adlı silsilədə yaxşı sənədləşdirildiyi üzrə, Allahın həm 1843, həm də 1850 cədvəllərinə rəhbərlik etdiyini bizə birbaşa bildirir. O, bu iki cədvəlin Habakkuk kitabının ikinci fəslinin yerinə yetməsi olduğunu birbaşa öyrədir. Hər iki cədvəl Levililər iyirmi altının yeddi vaxtını öz müvafiq qrafik quruluşunun mərkəzi nöqtəsi kimi göstərir. Hər iki cədvəldə yeddi vaxt xəttinin mərkəzində, yeddi vaxtın peyğəmbərlik xəttinin mərkəzi kimi Məsihin çarmıxı dayanır.

Along with her endorsements of Habakkuk’s two tables, she has recorded multiple times that we are to continue to present the message that was presented from 1840 through 1844, and every Adventist historian that addresses how the Millerites promoted the message they proclaimed, identifies that they employed the 1843 chart. Not only does she endorse the messages represented upon the charts, and counsel God’s people to continue to present the very same messages that were presented in that history, she also provides multiple passages where she warns that those messages would be attacked throughout the history of God’s remnant people. When she warns of those attacks, she repeatedly identifies that it is the work of God’s watchmen to defend those very truths.

Habakkukun iki cədvəlini təsdiq etməsi ilə yanaşı, o, 1840-cı ildən 1844-cü ilə qədər təqdim edilmiş xəbəri təqdim etməyə davam etməli olduğumuzu dəfələrlə qeyd etmişdir; Millerçilərin bəyan etdikləri xəbəri necə yaydıqlarına toxunan hər bir Adventist tarixçisi isə onların 1843-cü il cədvəlindən istifadə etdiklərini göstərir. O, təkcə cədvəllər üzərində təmsil olunan xəbərləri təsdiq etmir və Allahın xalqına həmin tarixdə təqdim olunmuş elə həmin xəbərləri təqdim etməyə davam etməyi tövsiyə etmir, həm də Allahın qalığı olan xalqının tarixi boyunca həmin xəbərlərin hücuma məruz qalacağı barədə xəbərdarlıq etdiyi çoxsaylı parçalar təqdim edir. O, bu hücumlar barədə xəbərdarlıq edərkən, dönə-dönə məhz həmin həqiqətləri müdafiə etməyin Allahın gözətçilərinin işi olduğunu bildirir.

If the charts are incorrect, then the messages they graphically represent are incorrect. If the message the Millerites proclaimed from 1840 through 1844 was incorrect, then Ellen White’s repeated identification that the Millerite message was the foundation is also incorrect. If those messages were incorrect her repeated commands to continue to present those very same truths is false counsel. If the message of the Millerites does not represent the foundations that were to be preserved and guarded from satanic attacks, then those counsels are also erroneous. To reach the conclusion that all these issues associated with the Elijah message of that history is erroneous, would clearly demonstrate that Ellen White was a false prophet.

Əgər cədvəllər yanlışdırsa, onda onların qrafik şəkildə ifadə etdiyi xəbərlər də yanlışdır. Əgər Millerçilərin 1840-cı ildən 1844-cü ilə qədər bəyan etdikləri xəbər yanlış idisə, onda Ellen White-ın Millerçi xəbərini təməl olaraq dönə-dönə müəyyən etməsi də yanlışdır. Əgər bu xəbərlər yanlış idisə, onun elə həmin həqiqətləri təqdim etməyə davam etmək barədə təkrar-təkrar verdiyi əmrlər də yalan məsləhətdir. Əgər Millerçilərin xəbəri qorunmalı və şeytani hücumlardan mühafizə edilməli olan təməlləri təmsil etmirsə, onda həmin nəsihətlər də yanlışdır. Bu tarixin İlyas xəbəri ilə bağlı olan bütün bu məsələlərin yanlış olduğu nəticəsinə gəlmək, açıq-aşkar Ellen White-ın yalançı peyğəmbər olduğunu göstərərdi.

Modern Adventism still teaches at their Revelation Seminars that the remnant church would possess the Spirit of Prophecy, which is the testimony of Jesus, but they certainly don’t tell those who they are seeking to draw into church membership that they fully reject Ellen White’s endorsement and warnings connected with those early foundational truths and history. What does the following passage mean to you?

Müasir Adventizm hələ də Vəhy Seminarlarında qalıq kilsənin İsa Məsihə şəhadət olan Peyğəmbərlik Ruhuna malik olacağını öyrədir, lakin onlar kilsə üzvlüyünə cəlb etməyə çalışdıqları şəxslərə, şübhəsiz ki, Ellen Uaytın həmin ilkin təməl həqiqətlər və tarixlə bağlı təsdiqini və xəbərdarlıqlarını tamamilə rədd etdiklərini demirlər. Aşağıdakı parça sizin üçün nə məna daşıyır?

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “Gələcəkdən qorxmağa heç bir əsasımız yoxdur; yalnız Rəbbin bizi necə yönəltdiyini və keçmiş tariximizdəki təlimini unutduğumuz təqdirdə qorxmalıyıq.” Life Sketches, 196.

In 1863, the Millerite movement reached a conclusion and registered as a legal entity with the government that would ultimately form an image to the papacy, which by Ellen White’s definition is the combination of the church with the state.

1863-cü ildə Millerçi hərəkat öz nəticəsinə çatdı və son nəticədə papalığa bir surət yaradacaq hökumət yanında hüquqi şəxs kimi qeydiyyatdan keçdi; Ellen White-ın tərifinə görə bu, kilsənin dövlətlə birləşməsidir.

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.

> “Hazırda Amerika Birləşmiş Ştatlarında kilsənin təsisat və adət-ənənələri üçün dövlətin dəstəyini təmin etmək məqsədilə gedən hərəkatlarda protestantlar papistlərin izləri ilə gedirlər. Hətta bundan da artıq, onlar Papalığın Köhnə Dünyada itirdiyi üstünlüyü Protestant Amerikada yenidən əldə etməsi üçün qapını açırlar.” The Great Controversy, 573.

Under the premise that the legal association with the government was part of the necessity for organization, in a time when the youth of the nation were being drafted into the blood bath known as the Civil War, the movement of the Millerites ended. In 1863, both with a printed article and a new chart, the Seventh-day Adventist church rejected the prophecy of slavery which Daniel calls the oath of Moses. In 1850, the Lord had directed His people to make the second table of Habakkuk, and correct the error that He had held his hand over on the 1843 table. The chart ordered in 1850 fully accomplished its purpose, for Ellen White said that she saw “that God was in the publishment of the chart,” while also identifying that the 1850 chart was identified in Habakkuk chapter two.

Hökumətlə hüquqi əlaqənin təşkilatlanma zərurətinin bir hissəsi olduğu fərziyyəsi altında, xalqın gənclərinin Vətəndaş Müharibəsi adlanan qanlı qırğına cəlb edildiyi bir dövrdə, Millerçi hərəkat sona çatdı. 1863-cü ildə Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi həm çap olunmuş bir məqalə, həm də yeni bir cədvəllə, Danielin Musanın andı adlandırdığı köləlik peyğəmbərliyini rədd etdi. 1850-ci ildə Rəbb Öz xalqına Habaqququn ikinci cədvəlini hazırlamağı və 1843-cü il cədvəlində əlini üstündə saxladığı xətanı düzəltməyi yönəltmişdi. 1850-ci ildə göstəriş verilən cədvəl öz məqsədini tamamilə yerinə yetirdi, çünki Ellen White “Allahın cədvəlin nəşrində olduğunu” gördüyünü dedi, bununla yanaşı, 1850-ci il cədvəlinin Habaqququn ikinci fəslində göstərildiyini də bildirdi.

The purpose of the 1850 chart was the same as the 1843 chart. It was to be the evangelistic tool used to present the message of the third angel to a dying world. In 1863, that message was discarded. The testing process that is typified by the testing process that began at the Red Sea, began with the time prophecy identifying the sanctuary that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight, and the testing process ended with the time prophecy identifying the host that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight.

1850-ci il cədvəlinin məqsədi 1843-cü il cədvəlinin məqsədi ilə eyni idi. O, ölməkdə olan bir dünyaya üçüncü mələyin xəbərini təqdim etmək üçün istifadə olunmalı olan müjdəçilik aləti idi. 1863-cü ildə həmin xəbər kənara atıldı. Qırmızı dənizdə başlayan sınaq prosesi ilə timsallaşdırılan sınaq prosesi, Daniel səkkizin on üçüncü ayəsində tapdalanmalı olan məbədi müəyyən edən zaman peyğəmbərliyi ilə başladı və sınaq prosesi Daniel səkkizin on üçüncü ayəsində tapdalanmalı olan ordunu müəyyən edən zaman peyğəmbərliyi ilə başa çatdı.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Sonra bir müqəddəsin danışdığını eşitdim; və danışan o müəyyən müqəddəsə başqa bir müqəddəs dedi: Gündəlik qurban, viranəlik gətirən təqsir, həm müqəddəs məkanın, həm də ordunun tapdalanmağa verilməsi barədə olan bu görüntü nə vaxta qədər davam edəcək? O isə mənə dedi: İki min üç yüz günə qədər; ondan sonra müqəddəs məkan təmizlənəcək. Daniel 8:13, 14.

The testing process that began on October 22, 1844, has the signature of Alpha and Omega. The beginning of that testing process was a time prophecy that represented the sanctuary that was to be trampled down. It was a prophecy that produced great light when fulfilled. The testing process that ended in 1863, has the signature of Alpha and Omega. The ending of that testing process was a time prophecy that represented the host that was to be trampled down. It was a prophecy that was designed to produced great light when fulfilled. It was a time prophecy presented by the Elijah of that history, and when it was rejected and set aside, it produced great darkness.

22 oktyabr 1844-cü ildə başlayan sınaq prosesi Alfa və Omeqanın möhürünü daşıyır. Həmin sınaq prosesinin başlanğıcı tapdalanmalı olan məbədi təmsil edən bir zaman peyğəmbərliyi idi. Bu, yerinə yetdiyi zaman böyük nur hasil edən bir peyğəmbərlik idi. 1863-cü ildə başa çatan sınaq prosesi də Alfa və Omeqanın möhürünü daşıyır. Həmin sınaq prosesinin sonu tapdalanmalı olan ordunu təmsil edən bir zaman peyğəmbərliyi idi. Bu, yerinə yetdiyi zaman böyük nur hasil etmək üçün təyin edilmiş bir peyğəmbərlik idi. Bu, həmin tarixin İlyası tərəfindən təqdim olunmuş bir zaman peyğəmbərliyi idi və o rədd edilərək kənara qoyulduqda, böyük qaranlıq hasil etdi.

> And this is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light, because their deeds were evil. John 3:19.

> Məhkumluq isə budur ki, nur dünyaya gəldi, lakin insanların əməlləri pis olduğuna görə onlar nuru deyil, qaranlığı sevdilər. Yəhya 3:19.

The logic that I intend to finish this article with is what I have already noted. Did God through Ellen White endorse the 1843 and 1850 charts?

Bu məqaləni bununla tamamlamayı planlaşdırdığım məntiq artıq qeyd etdiyim məntiqdir. Allah Ellen White vasitəsilə 1843 və 1850-ci il cədvəllərini təsdiq etdimi?

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “Mən gördüm ki, 1843 cədvəli Rəbbin əli ilə yönəldilmişdi və ona dəyişiklik edilməməlidir; rəqəmlər Onun istədiyi kimi idi; Onun əli onların bəzilərindəki bir səhvin üzərində idi və onu gizlədirdi ki, Onun əli götürülənədək heç kəs onu görə bilməsin.” Early Writings, 74.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

> “Mən gördüm ki, Allah Qardaş Nikols tərəfindən cədvəlin nəşr edilməsində idi. Mən gördüm ki, Müqəddəs Kitabda bu cədvəl barədə bir peyğəmbərlik var; və əgər bu cədvəl Allahın xalqı üçün nəzərdə tutulubsa, əgər o biri üçün kifayətdirsə, digəri üçün də kifayətdir; və əgər biri daha böyük miqyasda çəkilmiş yeni bir cədvələ ehtiyac duyurdusa, hamı da ona eyni dərəcədə ehtiyac duyur.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

Did God through Ellen White endorse the message the Millerites presented during the history of 1840 through 1844?

Allah Ellen White vasitəsilə 1840–1844-cü illər tarixi ərzində Millerçilərin təqdim etdikləri xəbəri təsdiq etdimi?

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “Allah bizə yeni bir xəbər vermir. Biz 1843 və 1844-cü illərdə bizi digər kilsələrdən çıxaran xəbəri bəyan etməliyik.” Review and Herald, 19 yanvar 1905.

> “God bids us give our time and strength to the work of preaching to the people the messages that stirred men and women in 1843 and 1844.” Manuscript Release, Number 760.

> “Allah bizə vaxtımızı və gücümüzü 1843 və 1844-cü illərdə kişi və qadınları hərəkətə gətirən xəbərləri xalqa təbliğ etmək işinə verməyi buyurur.” Manuscript Release, Number 760.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “1840–1844-cü illərdən verilmiş bütün xəbərlər indi qüvvətlə bildirilməlidir, çünki yönünü itirmiş çoxlu insanlar vardır. Bu xəbərlər bütün kilsələrə çatdırılmalıdır.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> “Məsih dedi: ‘Gözləriniz nə bəxtiyardır, çünki görür; qulaqlarınız da, çünki eşidir. Çünki sizə doğrusunu deyirəm ki, çox peyğəmbərlər və saleh adamlar sizin gördüyünüz şeyləri görməyi arzuladılar və görmədilər; sizin eşitdiyiniz şeyləri eşitməyi arzuladılar və eşitmədilər’ [Matta 13:16, 17]. 1843 və 1844-cü illərdə görünən şeyləri görən gözlər nə bəxtiyardır.”

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “İsmarış verildi. Və bu ismarışı təkrar etməkdə heç bir gecikmə olmamalıdır, çünki zamanın əlamətləri yerinə yetməkdədir; yekun iş başa çatdırılmalıdır. Qısa müddət ərzində böyük bir iş görüləcək. Tezliklə Allahın təyinatı ilə elə bir ismarış veriləcək ki, bu, yüksək bir nida halına gələcək. O zaman Daniel öz payında dayanacaq ki, öz şəhadətini versin.” Manuscript Releases, cild 21, 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed. The messages of the first, second, and third angels will in the future be proclaimed with a loud voice. They will be given with earnest determination and in the power of the Spirit.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “1841, ’42, ’43 və ’44-cü illərdə qəbul etdiyimiz həqiqətlər indi öyrənilməli və bəyan edilməlidir. Birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərləri gələcəkdə uca səslə bəyan ediləcəkdir. Onlar ciddi qətiyyətlə və Ruhun qüdrəti ilə veriləcəkdir.” Manuscript Releases, cild 15, 371.

> “We understand the present feebleness and smallness of the work. We have had an experience. In doing the work God has given us, we may go trustingly forward, assured that He will be our efficiency. He will be with us in 1906, as He was with us in 1841, 1842, 1843, and 1844.” Loma Linda Messages, 156.

> “Biz işin indiki zəifliyini və kiçikliyini anlayırıq. Bizim bir təcrübəmiz olmuşdur. Allahın bizə verdiyi işi yerinə yetirərkən, etimadla irəli gedə bilərik; əmin ola bilərik ki, O, bizim səmərəliliyimiz olacaqdır. O, 1841, 1842, 1843 və 1844-cü illərdə bizimlə olduğu kimi, 1906-cı ildə də bizimlə olacaqdır.” Loma Linda Messages, 156.

> “Those who stand as teachers and leaders in our institutions are to be sound in the faith and in the principles of the third angel’s message. God wants His people to know that we have the message as He gave it to us in 1843 and 1844.” General Conference Bulletin, April 1, 1903.

> “Müəssisələrimizdə müəllim və rəhbər kimi duranlar iman və üçüncü mələyin xəbərinin prinsiplərində sağlam olmalıdırlar. Allah Öz xalqının bilməsini istəyir ki, bizdə bu xəbər Ona məxsus olduğu şəkildə, Onun onu bizə 1843 və 1844-cü illərdə verdiyi kimi vardır.” General Conference Bulletin, 1 aprel 1903.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Xəbərdarlıq gəlib çatmışdır: 1842, 1843 və 1844-cü illərdə verilən xəbərlə başlanan vaxtdan bəri üzərində bina etdiyimiz iman təməlini sarsıdacaq heç nəyə daxil olmağa yol verilməməlidir. Mən bu xəbərin içində idim və o vaxtdan bəri Allahın bizə verdiyi işığa sadiq qalaraq dünyanın qarşısında dayanmışam. Biz hər gün ciddi dua ilə Rəbbi axtararaq işıq dilədiyimiz zaman ayaqlarımızın qoyulduğu platformadan ayaqlarımızı çəkməyi düşünmürük. Sizcə, Allahın mənə verdiyi işıqdan imtina edə bilərəmmi? O, Əbədi Qaya kimi olmalıdır. Verildiyi vaxtdan bəri mənə rəhbərlik etmişdir.” Review and Herald, 14 aprel 1903.

Did God through Ellen White warn His people to defend against attacks that would undermine the truths of the Millerite history?

Allah Ellen White vasitəsilə Öz xalqını Millerçi tarixin həqiqətlərini sarsıdacaq hücumlara qarşı müdafiə olunmaq barədə xəbərdar etdimi?

> “The great waymarks of truth, showing us our bearings in prophetic history, are to be carefully guarded, lest they be torn down, and replaced with theories that would bring confusion rather than genuine light.” Selected Messages, book 2, 101, 102.

> “Peyğəmbərlik tarixində bizə istiqamətimizi göstərən həqiqətin böyük nişanələri diqqətlə qorunmalıdır ki, onlar dağıdılıb yerinə həqiqi işıqdan çox çaşqınlıq gətirəcək nəzəriyyələr qoyulmasın.” Selected Messages, book 2, 101, 102.

> “Today Satan is seeking opportunities to tear down the waymarks of truth,—the monuments that have been raised up along the way; and we need the experience of the aged workers who have built their house upon the solid rock, who through evil report as well as good report have been steadfast to the truth.” Gospel Workers, 104.

> “Bu gün Şeytan həqiqətin yol nişanələrini—yol boyunca ucaldılmış abidələri—aşırıb dağıtmaq üçün fürsətlər axtarır; və bizə öz evlərini möhkəm qaya üzərində qurmuş, həm pis xəbərdə, həm də yaxşı xəbərdə həqiqətə sarsılmaz qalmış yaşlı işçilərin təcrübəsi lazımdır.” Gospel Workers, 104.

> “God never leaves the world without men who can discern between good and evil, righteousness and unrighteousness. God has men whom he has appointed to stand in the forefront of the battle in times of emergency. In a crisis, he will raise up men as he did in ancient times. Young men will be bidden to link up with the aged standard-bearers, that they may be strengthened and taught by the experience of these faithful ones, who have passed through so many conflicts, and to whom, through the testimonies of his Spirit, God has so often spoken, pointing out the right way and condemning the wrong way. When perils arise, which try the faith of God’s people, these pioneer workers are to recount the experiences of the past, when just such crises came, when the truth was questioned, when strange sentiments, proceeding not from God, were brought in.

> “Allah dünyanı heç vaxt xeyirlə şəri, salehliklə haqsızlığı bir-birindən ayırd edə bilən adamlar olmadan qoymur. Fövqəladə zamanlarda döyüşün ön cəbhəsində dayanmaq üçün Allahın təyin etdiyi adamlar vardır. Böhran vaxtında O, qədim dövrlərdə etdiyi kimi, adamlar qaldıracaqdır. Gənc adamlara tapşırılacaq ki, yaşlı bayraqdarlara qoşulsunlar ki, bu sadiq adamların təcrübəsi ilə möhkəmlənsin və öyrədilsinlər; belə ki, onlar çoxlu mübarizələrdən keçmişlər və Öz Ruhunun şəhadətləri vasitəsilə Allah onlara dəfələrlə danışaraq doğru yolu göstərmiş və yanlış yolu məhkum etmişdir. Allahın xalqının imanını sınağa çəkən təhlükələr meydana çıxdıqda, bu öncül işçilər keçmişin təcrübələrini nəql etməlidirlər; o vaxtlar ki, məhz belə böhranlar baş vermiş, həqiqət sorğu-suala tutulmuş, Allahdan qaynaqlanmayan qəribə fikirlər ortaya gətirilmişdi.”

> “The experience of those aged workers is needed now; for Satan is watching every opportunity to make of no account the old waymarks,—the monuments that have been raised up along the way.” Review and Herald, November 19, 1903.

> “Yaşlı işçilərin təcrübəsinə indi ehtiyac vardır; çünki Şeytan köhnə nişanələri,—yol boyunca ucaldılmış abidələri—heçə endirmək üçün hər fürsəti gözləyir.” Review and Herald, 19 noyabr 1903.

In 1863 the Millerite movement ended by rejecting the first truth the Elijah of that history had been led to understand. Its final test was based upon the two verses in Daniel eight that identify the trampling down of the sanctuary and the host. The light of the sanctuary was opened at the first of ten tests and darkness was brought upon the host at the last of ten tests.

1863-cü ildə Millerçi hərəkatı, həmin tarixin İlyasına anlamağa yönəldilmiş ilk həqiqəti rədd etməklə sona çatdı. Onun son sınağı, Daniel 8-də məbədlə ordunun tapdalanıb alt-üst edilməsini müəyyən edən iki ayəyə əsaslanırdı. Məbədin nuru on sınağın birincisində açıldı, qaranlıq isə on sınağın sonuncusunda ordunun üzərinə gətirildi.

> “One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.

> Bir şey qətidir: Şeytanın bayrağı altında mövqe tutan Yeddinci Gün Adventistləri əvvəlcə Allahın Ruhunun Şəhadətlərində olan xəbərdarlıqlara və məzəmmətlərə imanlarını tərk edəcəklər.

> “The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> “Daha böyük təqdisə və daha müqəddəs xidmətə çağırış edilir və edilməkdə davam edəcəkdir. İndi Şeytanın təlqinlərini dilə gətirən bəziləri ayılacaqlar. Məsuliyyətli etibar mövqelərində olan elələri vardır ki, bu zaman üçün olan həqiqəti anlamırlar. Onlara bu xəbər verilməlidir. Əgər onu qəbul etsələr, Məsih onları qəbul edəcək və onları Özlə birlikdə çalışan işçilər edəcəkdir. Lakin xəbəri eşitməkdən imtina etsələr, Qaranlıq Hökmdarının qara bayrağı altında mövqe tutacaqlar.”

> “I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.

> “Mənə tapşırılmışdır deyim ki, bu zaman üçün qiymətli həqiqət insan şüurlarına getdikcə daha aydın şəkildə açılır. Xüsusi mənada kişilər və qadınlar Məsihin ətindən yeməli və Onun qanından içməlidirlər. Dərkdə bir inkişaf olacaq, çünki həqiqət daim genişlənməyə qadirdir. Həqiqətin ilahi Müəllifi Onu tanımağa davam edənlərlə daha yaxın və getdikcə daha yaxın ünsiyyətə girəcək. Allahın xalqı Onun sözünü göydən gələn çörək kimi qəbul etdikcə, Onun zühurunun səhər kimi hazırlanmış olduğunu biləcəklər. Bədənin qida yeyildikdə fiziki güc aldığı kimi, onlar da ruhani qüvvə alacaqlar.

> “We do not half understand the Lord’s plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.

> “Biz Rəbbin İsrail övladlarını Misir əsarətindən çıxararaq, səhradan keçirib Kənana apardığı planı yarımçıq belə anlamırıq.

> “As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people.” Spalding and Magan, 305, 306.

> “İncilin saçdığı ilahi şüaları topladıqca, yəhudi nizamı barədə daha aydın bir anlayışa və onun mühüm həqiqətlərinə daha dərin bir qiymət verməyə malik olacağıq. Həqiqəti araşdırmağımız hələ natamamdır. Biz yalnız bir neçə nur şüasını toplamışıq. Kəlamın gündəlik tələbələri olmayanlar yəhudi nizamının məsələlərini həll etməyəcəklər. Onlar məbəd xidmətinin öyrətdiyi həqiqətləri anlamayacaqlar. Allahın işi Onun böyük planı haqqında dünyəvi anlayış üzündən əngəllənir. Gələcək həyat Məsihin bulud sütunu içində gizlənərək Öz xalqına verdiyi qanunların mənasını açıb göstərəcək.” Spalding and Magan, 305, 306.

We will continue our consideration of the symbolism of Elijah in connection with 1863 in the next article.

Növbəti məqalədə 1863-cü illə əlaqədar İlyasın simvolizmi barədə araşdırmamızı davam etdirəcəyik.

Back to Articles