Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Three

Daniel Kitabı - Yüz Səksən Üçüncü

The Eternal Foundation: Christ in Prophetic History and the Believer’s Faith

Əbədi Təməl: Məsih Peyğəmbərlik Tarixində və Möminin İmanında

Author

Jeff Pippenger

Published

April 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life.” That “truth” identified two aspects of Christ. The first was that Christ is an element of prophetic history. The waymarks that represent the events of prophetic history, represent Christ. His association with the events identifies the sacredness of the prophetic waymarks, and provides the logic for Sister White so often saying that we must guard the waymarks, for those waymarks represent Jesus Christ. The waymark that represented the testing theme in the time of Christ was His baptism, and it aligned with other events in the sacred reform lines, distinguished by the descent of a Divine symbol.

Peterin etiraf etdiyi “həqiqət imanlının imanının təməlidir. Məsihin Özünün əbədi həyat olduğunu bəyan etdiyi də budur.” Bu “həqiqət” Məsihin iki cəhətini müəyyənləşdirirdi. Birincisi, Məsihin peyğəmbərlik tarixinin bir ünsürü olması idi. Peyğəmbərlik tarixinin hadisələrini təmsil edən nişanələr Məsihi təmsil edir. Onun bu hadisələrlə əlaqəsi peyğəmbərlik nişanələrinin müqəddəsliyini müəyyən edir və Bacı Uaytın bu nişanələri qorumalı olduğumuzu bu qədər tez-tez söyləməsinin məntiqi əsasını təmin edir; çünki həmin nişanələr İsa Məsihi təmsil edir. Məsihin dövründə sınaq mövzusunu təmsil edən nişanə Onun vəftizi idi və bu, ilahi bir rəmzin enişi ilə seçilən müqəddəs islahat xətlərindəki digər hadisələrlə uyğunlaşırdı.

In the reform line of Moses, Divinity descended and abode in a burning bush, a symbol of the creator combining with the creation. In the reform line at the end of the seventy years, Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, and at the same time Daniel was changed into the image of Christ. In the reform line of Christ, the Holy Spirit descended in the form of a dove to anoint God’s Son, the symbol of Divinity combined with humanity. In Millerite history the angel that descended on August 11, 1840 was “no less a personage than Jesus Christ,” who descended with a little book that was to be eaten, and He was that little book. There He demonstrated that the combination of Divinity with humanity is accomplished by eating and drinking the flesh and blood of the Bread of Heaven.

Musanın islahat xəttində İlahilik enib yanan kolda məskən saldı; bu, Yaradanın yaradılışla birləşməsinin rəmzi idi. Yetmiş ilin sonunda olan islahat xəttində Mixail birinci fərmanla irəliləməsi üçün Kiri gücləndirmək məqsədilə endi və eyni zamanda Daniel Məsihin surətinə dəyişdirildi. Məsihin islahat xəttində Müqəddəs Ruh Allahın Oğlunu məsh etmək üçün göyərçin surətində endi; bu, İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin rəmzi idi. Millerçi tarixdə 11 avqust 1840-cı ildə enən mələk “İsa Məsihdən heç də aşağı bir Şəxs deyildi”; O, yeyilməli olan kiçik kitabçanı gətirərək endi və Özü həmin kiçik kitabça idi. Orada O göstərdi ki, İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsi Göydən enən Çörəyin ətini və qanını yemək və içməklə həyata keçirilir.

Sacred history is sacred because it is embodied by the presence of Christ. The predictions of God’s Word that identify future events, are Jesus Christ, for He is the “Word.” When those predictions are fulfilled in history, the events represent the fulfillment of His word, and His Word is Truth. It is His Word that sets forth the prediction, and it is His Word that is fulfilled when the event arrives, so at the beginning and at the ending it is Jesus Christ, for He is the Alpha and Omega. Therefore, when Peter proclaimed that Jesus was the Christ and the Son of the living God, he was identifying a waymark that was Jesus Christ and a waymark that reaches its perfect fulfillment in the last days. September 11, 2001 was the perfect fulfillment of Christ.

Müqəddəs tarix müqəddəsdir, çünki o, Məsihin hüzuru ilə təcəssüm olunur. Gələcək hadisələri müəyyən edən Allah Kəlamının qabaqcadan bildirişləri İsa Məsihdir, çünki O, “Kəlam”dır. Həmin qabaqcadan bildirişlər tarixdə yerinə yetirildikdə, bu hadisələr Onun sözünün yerinə yetməsini təmsil edir və Onun Kəlamı Həqiqətdir. Qabaqcadan bildirişi ortaya qoyan da Onun Kəlamıdır, hadisə baş verdikdə yerinə yetən də Onun Kəlamıdır; beləliklə, başlanğıcda da, sondə də İsa Məsihdir, çünki O, Alfa və Omeqadır. Buna görə də Peter İsanın Məsih və yaşayan Allahın Oğlu olduğunu bəyan etdikdə, o, İsa Məsih olan bir nişanə nöqtəsini və son günlərdə öz kamil yerinə yetməsinə çatan bir nişanə nöqtəsini müəyyən edirdi. 11 sentyabr 2001-ci il Məsihin kamil yerinə yetməsi idi.

To reject the prophetic fulfillment of September 11, 2001, is to reject Christ, the Son of the living God. That truth, expressed by Peter, was “the foundation of the believer’s faith,” and on September 11, 2001 Christ led His last-day people back to Jeremiah’s “old paths,” which represent the “foundations” of the movement of the first and third angels’ messages. Peter represented the one hundred and forty-four thousand, who are sealed during the period when the four angels are restraining the four winds. The sealing time is a specific prophetic period, beginning on September 11, 2001 and ending at the soon coming Sunday law. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

11 sentyabr 2001-ci ilin peyğəmbərlik üzrə yerinə yetməsini rədd etmək diri Allahın Oğlu olan Məsihi rədd etmək deməkdir. Peter tərəfindən ifadə edilən bu həqiqət “möminin imanının təməli” idi və 11 sentyabr 2001-ci ildə Məsih Özünün axırzaman xalqını Yeremyanın “qədim yollar”ına geri apardı; bu yollar birinci və üçüncü mələklərin xəbərləri hərəkatının “təməlləri”ni təmsil edir. Peter dörd mələyin dörd küləyi saxladıqları dövrdə möhürlənən yüz qırx dörd mini təmsil edirdi. Möhürlənmə vaxtı 11 sentyabr 2001-ci ildə başlayıb tezliklə gələcək bazar qanunu ilə başa çatan müəyyən bir peyğəmbərlik dövrüdür. İsa hər zaman bir şeyin sonunu həmin şeyin başlanğıcı ilə təsvir edir.

At the beginning of the sealing time the angel of Revelation eighteen descended, as had the Holy Spirit at the baptism, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ,” for the angel that descended to lighten the earth with His glory in the Millerite history was “no less a personage than Jesus Christ.” At the soon coming Sunday law “no less a personage than Jesus Christ,” descends again and presents the second of the two messages of Revelation eighteen, as He calls His other flock out of Babylon. In the middle of the period of the sealing time, an angel descended, as the second angel descended on April 19, 1844, at the first disappointment of the Millerite movement.

Möhürlənmə vaxtının başlanğıcında Vəhy on səkkizinci fəslin mələyi endi; Müqəddəs Ruh vəftiz zamanı necə enmişdisə, o mələk də elə endi və həmin mələk “İsa Məsihdən başqa bir Şəxsiyyət deyildi,” çünki Millerçi tarixində Öz izzəti ilə yeri nurlandırmaq üçün enən mələk də “İsa Məsihdən başqa bir Şəxsiyyət deyildi.” Tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı “İsa Məsihdən başqa bir Şəxsiyyət olmayan” həmin Şəxs yenidən enir və Vəhy on səkkizinci fəslin iki xəbərindən ikincisini təqdim edir; O, Babilondan Öz başqa sürüsünü çağırıb çıxarır. Möhürlənmə vaxtı dövrünün ortasında isə bir mələk endi; necə ki, ikinci mələk 19 aprel 1844-cü ildə, Millerçi hərəkatının ilk məyusluğu zamanı enmişdi.

Between the arrival of that second angel, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, many angels were sent to add power to the second angel as the Midnight Cry message arrived. Speaking of the history when these angels arrived in Millerite history, Sister White informs us that those that rejected these messages had crucified Christ just as assuredly as the Jews crucified Christ.

Həmin ikinci mələyin gəlişi ilə üçüncü mələyin 22 oktyabr 1844-cü ildəki gəlişi arasında, Gecəyarısı Nidası xəbəri gəldiyi zaman ikinci mələyə qüvvə qatmaq üçün çoxlu mələklər göndərildi. Bu mələklərin Millerçi tarixində gəldiyi dövrün tarixindən danışarkən, Sister White bizə bildirir ki, bu xəbərləri rədd edənlər, yəhudilərin Məsihi çarmıxa çəkdiyi qədər qəti surətdə, Məsihi çarmıxa çəkmişdilər.

> “I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there.” Early Writings, 261.

> “Mən gördüm ki, yəhudilər İsanı çarmıxa çəkdikləri kimi, yalnız adca olan kilsələr də bu xəbərləri çarmıxa çəkmişlər; buna görə də onların Ən Müqəddəs Yerə gedən yoldan xəbərləri yoxdur və orada İsanın vəsatətindən faydalana bilməzlər.” Early Writings, 261.

The messages represented by the angels, when rejected, represent the crucifixion of Christ, for He embodies the messages and their historical fulfillment. On July 18, 2020, “no less a personage than Jesus Christ” descended, marking the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Slain in the streets, the dead dry bones of His last-day people were to be awakened by hearing the only voice that can bring people back to life.

Mələklərin təmsil etdiyi ismarıclar, rədd edildikdə, Məsihin çarmıxa çəkilməsini təmsil edir; çünki O, həmin ismarıcların və onların tarixi yerinə yetməsinin təcəssümüdür. 18 iyul 2020-ci ildə “İsa Məsihin Özündən heç də aşağı olmayan bir Şəxsiyyət” nazil oldu və bununla ilk məyusluq və ləngimə vaxtının başlanğıcı qeyd olundu. Küçələrdə öldürülmüş halda, Onun axırzaman xalqının ölü quru sümükləri, insanları yenidən həyata qaytara bilən yeganə səsi eşitməklə oyadılmalı idi.

> Verily, verily, I say unto you, The hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God: and they that hear shall live. For as the Father hath life in himself; so hath he given to the Son to have life in himself; And hath given him authority to execute judgment also, because he is the Son of man. Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice, And shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation. John 5:25–29.

> Doğrusunu, doğrusunu sizə deyirəm: elə bir saat gəlir və indi də gəlib çatmışdır ki, ölülər Allah Oğlunun səsini eşidəcəklər; eşidənlər isə yaşayacaqlar. Çünki Ata Özündə həyata malik olduğu kimi, Oğula da Özündə həyata malik olmağı vermişdir; və Ona hökm icra etmək səlahiyyəti də vermişdir, çünki O, Bəşər Oğludur. Buna təəccüblənməyin; çünki elə bir saat gəlir ki, qəbirlərdə olanların hamısı Onun səsini eşidəcəklər və bayıra çıxacaqlar: yaxşılıq etmiş olanlar həyat dirilişinə, pislik etmiş olanlar isə məhkumiyyət dirilişinə. Yəhya 5:25–29.

In July of 2023, His voice called the dead dry bones to life, and Alpha and Omega then repeated the beginning of the sealing time, for July 2023, marks the ending period of the sealing time. His people were then again called back to Jeremiah’s old paths, to the foundations of Millerite history. The foundational message of the Millerites’ beginning and ending were the first and last messages of Millerite history, which was the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six.

2023-cü ilin iyulunda Onun səsi ölü quru sümükləri həyata çağırdı və sonra Alfa və Omeqa möhürlənmə vaxtının başlanğıcını təkrar etdi, çünki 2023-cü ilin iyulu möhürlənmə vaxtının son dövrünü qeyd edir. Sonra Onun xalqı yenidən Yeremyanın qədim yollarına, Millerit tarixinin təməllərinə geri çağırıldı. Milleritlərin başlanğıcının və sonunun təməl xəbəri Millerit tarixinin ilk və son xəbərləri idi; bu isə Levililər kitabının iyirmi altıncı fəslindəki “yeddi vaxt” idi.

In July 2023, God’s last day people were once again commanded to take the little book and eat it. As they eat the little book, they are then tested to see if they will acknowledge the message of the third Woe in Revelation chapter nine (the tidings of the east) and the message of Daniel chapter eleven (the tidings of the north). The testing process leads them to verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, which is the Battle of Panium, which is Caesarea Philippi and which is the message of the Midnight Cry where the two classes who have heard His voice are manifested, one class “that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation.”

2023-cü ilin iyulunda Allahın axır gün xalqına bir daha əmr olundu ki, kiçik kitabı götürüb yesinlər. Onlar kiçik kitabı yedikcə, sonra sınaqdan keçirilirlər ki, Vəhy kitabının doqquzuncu fəslindəki üçüncü Vay xəbərini (şərqdən gələn xəbərləri) və Daniel kitabının on birinci fəslindəki xəbəri (şimala dair xəbərləri) qəbul edib-etməyəcəkləri müəyyən edilsin. Bu sınaq prosesi onları Daniel kitabının on birinci fəslinin on üçüncü ayəsindən on beşinci ayəsinə aparır; bu, Panium Döyüşüdür, Qeysəriyyə Filipidir və Gecəyarısı Nidasının xəbəridir; burada Onun səsini eşitmiş iki sinif zahir olur: bir sinif “yaxşı iş görənlər həyat dirilişinə, pis iş görənlər isə məhkumluq dirilişinə.”

There are three voices in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and they are all the voice of “no less a personage than Jesus Christ.” The first voice of Revelation eighteen sounded when the great buildings of New York city were brought down by a touch from God. The second voice is the voice of Michael the archangel who calls the dead out of their graves. The third voice is the second voice of Revelation chapter eighteen that calls His other flock out of Babylon in the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The perfect fulfillment of Peter’s confession at Caesarea Philippi is made when Christ leads His last day people to “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə zamanında üç səs vardır və onların hamısı “İsa Məsihin özündən heç də aşağı olmayan bir Şəxsin səsi”dir. Vəhyin on səkkizinci fəslindəki birinci səs Nyu-York şəhərinin böyük binaları Allahın bir toxunuşu ilə yerlə yeksan edildiyi zaman səsləndi. İkinci səs, ölüləri qəbirlərindən çağıran baş mələk Mikayılın səsidir. Üçüncü səs isə Vəhyin on səkkizinci fəslindəki ikinci səsdir; o, Vəhyin on birinci fəslindəki “böyük zəlzələ” saatında Onun başqa sürüsünü Babildən çağırır. Peterin Qeysəriyyə Filipidəki etirafının kamil yerinə yetməsi, Məsih Öz axırzaman xalqını “Daniel peyğəmbərliyinin axır günlərə aid olan hissəsi”nə apardığı zaman baş verir.

Panium of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, is the “portion” of the prophecy of Daniel that was sealed up that identifies the message of the Midnight Cry. Panium is the Exeter camp meeting in August of 1844, it’s a history that is fulfilled in the second term of Donald Trump, and it is the prophetic message that impresses the seal of God upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand. The verses we are now studying are very holy ground.

Daniel on birin on üçüncü ayəsindən on beşinci ayəsinədək olan Panium, Daniel peyğəmbərliyinin möhürlənmiş “hissəsi”dir ki, Gecəyarısı Fəryadının xəbərini müəyyən edir. Panium 1844-cü ilin avqustunda Exeter düşərgə toplantısıdır; bu, Donald Trampın ikinci müddətində yerinə yetən bir tarixdir və yüz qırx dörd min nəfərin alınlarına Allahın möhürünü həkk edən peyğəmbərlik xəbəridir. İndi araşdırdığımız ayələr çox müqəddəs məkandır.

> “The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’

> “Peterin etiraf etdiyi həqiqət möminin imanının təməlidir. Bu, Məsihin Özünün əbədi həyat adlandırdığı həqiqətdir. Lakin bu biliyə malik olmaq özünü ucaltmaq üçün heç bir əsas deyildi. Bu həqiqət Peterə onun öz hikməti və ya yaxşılığı sayəsində açılmamışdı. Bəşəriyyət heç vaxt özlüyündə ilahi biliyə çata bilməz. ‘O, göylər qədər ucadır; sən nə edə bilərsən? Ölülər diyarından dərindir; sən nə bilə bilərsən?’ Əyyub 11:8. Yalnız övladlığa götürülmə Ruhu bizə Allahın o dərinliklərini açıqlaya bilər ki, onları ‘nə göz görmüş, nə qulaq eşitmiş, nə də insan ürəyinə gəlmişdir.’ ‘Allah onları Öz Ruhu vasitəsilə bizə aşkar etmişdir; çünki Ruh hər şeyi, bəli, Allahın dərinliklərini də araşdırır.’ 1 Korinflilərə 2:9, 10. ‘Rəbbin sirri Ondan qorxanlarladır;’ və Peterin Məsihin izzətini dərk etməsi onun ‘Allah tərəfindən öyrədildiyinə’ bir dəlil idi. Məzmur 25:14; Yəhya 6:45. Ah, həqiqətən, ‘mübarəksən, ey Şimon Bar-Yona; çünki bunu sənə ət və qan açmamışdır.’”

> “Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.” The Desire of Ages, 413

> “İsa davam etdi: “Sənə də deyirəm ki, sən Petersən və Mən Öz kilsəmi bu qaya üzərində quracağam; cəhənnəmin qapıları ona qalib gəlməyəcək.” Peter sözü daş mənasını verir,—yuvarlanan bir daş. Peter kilsənin üzərində təsis edildiyi qaya deyildi. O, lənət edib and içərək öz Rəbbini inkar etdikdə, cəhənnəmin qapıları ona qarşı qalib gəldi. Kilsə isə cəhənnəmin qapılarının qarşısında qalib gələ bilmədiyi Olanın üzərində qurulmuşdu.” Əsrlərin Arzusu, 413

The message Christ was presenting to His disciples at Caesarea Philippi was and is the message of the Midnight Cry, and it is placed within the context of a spiritual war between the Greek god Pan, whose temple was called “the gates of hell,” and the two apostate horns of the earth beast. The Maccabees were God’s apostate people, who professed to be the defenders of God’s church, as they were warring against the religion of the Greeks. They identified themselves as both the religious and political leaders. They represent the apostate Protestantism of those fallen churches that, with the government of the United States, are now forming an image of the beast and are warring against the globalist’s religion of woke-ism and Mother Earth. The apostate horns prevail in their struggle with the religious and political elements of globalism, and at the same time the true Protestant horn is being purified by the removal of the last remnants of the foolish virgins, in advance of being lifted up as an ensign at the “great earthquake” of the soon coming Sunday law.

Məsihin Qeysəriyyə Filipidə Öz şagirdlərinə təqdim etdiyi və etməkdə olduğu xəbər Gecəyarısı Nidasının xəbəridir və bu, məbədi “cəhənnəmin qapıları” adlanan yunan tanrısı Pan ilə yer vəhşisinin iki mürtəd buynuzu arasındakı ruhani müharibə kontekstində yerləşdirilmişdir. Makkabilər Allahın mürtəd xalqı idilər; onlar yunanların dininə qarşı müharibə apardıqları üçün Allahın kilsəsinin müdafiəçiləri olduqlarını iddia edirdilər. Onlar özlərini həm dini, həm də siyasi rəhbərlər kimi tanıdırdılar. Onlar indi Amerika Birləşmiş Ştatları hökuməti ilə birlikdə vəhşinin surətini formalaşdırmaqda olan və “woke-ism”in və Ana Torpağın qlobalist dininə qarşı müharibə aparan həmin düşmüş kilsələrin mürtəd protestantlığını təmsil edirlər. Mürtəd buynuzlar qlobalizmin dini və siyasi ünsürləri ilə apardıqları mübarizədə üstün gəlir, eyni zamanda isə həqiqi protestant buynuzu, tezliklə gələcək bazar günü qanununun “böyük zəlzələ”sində bayraq kimi ucaldılmasından əvvəl, ağılsız bakirələrin son qalıqlarının kənarlaşdırılması ilə təmizlənir.

The portion of the prophecy of the book of Daniel that relates to the last days, which is also the Revelation of Jesus Christ, and is the message of the Midnight Cry, is unsealed by the Lion of the tribe of Judah at Caesarea Philippi, which is Panium. It is unsealed in the midst of the warfare between atheistic beast from the bottomless pit and the horn of Republicanism that began to stir up that beast in 2015, and against the genuine horn of Protestantism that is now being resurrected as a mighty army.

Daniel kitabının axır zamanlara aid olan peyğəmbərlik hissəsi — ki, bu həm də İsa Məsihin Vəhyidir və Gecəyarısı Fəryadının ismarıcıdır — Yəhuda qəbiləsinin Aslanı tərəfindən Panium olan Qeysəriyyə Filipidə açılır. Bu, 2015-ci ildə o vəhşi heyvanı hərəkətə gətirməyə başlayan Respublikaçılıq buynuzu ilə dibsiz quyudan çıxan ateist vəhşi heyvan arasında gedən müharibənin ortasında, həmçinin indi qüdrətli bir ordu kimi yenidən dirildilməkdə olan həqiqi Protestantlıq buynuzuna qarşı açılır.

The truth that Peter confessed represents the waymark of September 11, 2001, and also that Christ is the Son of the living God. The truth of what is represented by Jesus being the Son of God, is a testing truth as certainly as was whether Jesus was the Messiah or not in the days of Peter. The proclamation that Jesus is the Son of God represents everything that had been revealed of who the Son is. It represents not only that He was God’s Son, but that He was also the son of man. It is the truth of the incarnation of divinity into humanity, which is the very work that is accomplished during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The truth of the “incarnation,” is the truth at the end that was typified by the truth of the “Sabbath” at the beginning.

Peterin etiraf etdiyi həqiqət 11 sentyabr 2001-ci ilin nişanəsini təmsil edir və həmçinin Məsihin diri Allahın Oğlu olduğunu göstərir. İsanın Allahın Oğlu olması ilə təmsil olunan həqiqət, Peterin günlərində İsanın Məsih olub-olmaması necə sınaq həqiqəti idisə, eləcə də qəti surətdə sınaq həqiqətidir. İsanın Allahın Oğlu olduğuna dair bəyanat, Oğulun kim olduğuna dair aşkar edilmiş hər şeyi təmsil edir. Bu, yalnız Onun Allahın Oğlu olduğunu deyil, həm də bəşər Oğlu olduğunu təmsil edir. Bu, ilahiliyin bəşəriyyətə təcəssüm etməsi həqiqətidir ki, məhz yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi zamanı yerinə yetirilən iş budur. “Təcəssüm” həqiqəti, başlanğıcdakı “Şənbə” həqiqəti ilə simvollaşdırılmış olan sondakı həqiqətdir.

October 22, 1844 marked the arrival of the third angel. When an angel arrives, a special truth adapted to the period where the truth is unsealed is opened by the Lion of the tribe of Judah, and that truth then tests the generation where that truth is opened up. On October 22, 1844 the truths associated with the work of Christ, who suddenly came unto the temple He had raised in the forty-six years from 1798 unto 1844, were revealed. Christ’s work of judgment, the law of God, His role as High Priest, the issue of the mark of the beast and the sealing of the one hundred and forty-four thousand were all opened up. Sister White was shown that of those truths, there was one truth which the Alpha and Omega identified in a special light.

1844-cü il oktyabrın 22-si üçüncü mələyin gəlişini qeyd etdi. Mələk gəldikdə, həqiqətin möhürünün açıldığı dövrə uyğun xüsusi bir həqiqət Yəhuda qəbiləsinin Aslanı tərəfindən açılır və həmin həqiqət sonra o həqiqətin açıldığı nəsli sınaqdan keçirir. 1844-cü il oktyabrın 22-də 1798-ci ildən 1844-cü ilədək olan qırx altı il ərzində ucaltdığı məbədə qəflətən gələn Məsihin işi ilə bağlı həqiqətlər aşkar edildi. Məsihin mühakimə işi, Allahın qanunu, Onun Baş Kahin kimi rolu, vəhşinin damğası məsələsi və yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi — bunların hamısı açıldı. Bacı Uayta göstərildi ki, bu həqiqətlər içərisində Alfa və Omeqanın xüsusi bir işıq altında müəyyən etdiyi bir həqiqət var idi.

> “I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> “On Əmrin lap mərkəzində dördüncü əmri gördükdə heyrətə gəldim; onu yumşaq bir nur haləsi əhatə edirdi. Mələk dedi: ‘Göyləri, yeri və onların içində olan hər şeyi yaratmış yaşayan Allahı müəyyən edən On əmrin içində yeganə əmr budur. Yerin təməlləri qoyulduqda, Şənbənin təməli də o zaman qoyuldu.’” Testimonies, cild 1, 75.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand had arrived, but it was to be delayed by the rebellion of 1863. On September 11, 2001 the sealing process began when Christ, represented as the mighty angel of Revelation chapter eighteen, descended with a hidden book in His hand that God’s last day people were to eat. The Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so in the last days there was another truth that was placed in a special light, and it was directly connected to the Sabbath truth that was highlighted the first time Christ attempted to seal the one hundred and forty-four thousand.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə vaxtı gəlib çatmışdı, lakin bu, 1863-cü ilin üsyanı səbəbilə gecikdirilməli idi. 11 sentyabr 2001-ci ildə möhürləmə prosesi başladı; həmin vaxt Məsih, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələk kimi təmsil olunaraq, Allahın axır gün xalqının yeməli olduğu gizli bir kitab əlində enmişdi. Alfa və Omeqa həmişə sonu başlanğıcla göstərir; buna görə də axır günlərdə xüsusi bir işıq altında qoyulan başqa bir həqiqət də var idi və bu həqiqət Məsihin yüz qırx dörd min nəfəri möhürləməyə ilk dəfə cəhd etdiyi zaman önə çıxarılan Şənbə həqiqəti ilə birbaşa bağlı idi.

> “The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.

> “Danielin öz payında durmasının vaxtı gəlib çatmışdır. Ona verilmiş nurun, indiyədək heç vaxt olmadığı kimi, dünyaya yayılmasının vaxtı gəlib çatmışdır. Əgər Rəbbin özləri üçün bu qədər çox iş gördüyü kəslər bu nurda yerisələr, Məsih və Ona aid peyğəmbərliklər haqqındakı bilikləri, bu yer üzünün tarixinin sonuna yaxınlaşdıqca, böyük dərəcədə artacaqdır.

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. They are of infinite worth in God’s sight, for they are one with Christ. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key which unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will not be able to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus will see light in God’s light.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.

> “Allahla ünsiyyətdə olanlar Salehlik Günəşinin nurunda yeriyirlər. Onlar Allahın hüzurunda öz yollarını pozmaqla Öz Xilaskarlarını hörmətdən salmırlar. Səmavi nur onların üzərinə saçır. Onlar Allahın gözündə sonsuz dəyərə malikdirlər, çünki Məsihlə birdirlər. Allahın Kəlamı onlar üçün son dərəcə gözəl və cəlbedicidir. Onlar onun əhəmiyyətini görürlər. Həqiqət onlara açılır. Təcəssüm təlimi zərif bir parlaqlığa bürünür. Onlar görürlər ki, Müqəddəs Yazı bütün sirləri açan və bütün çətinlikləri həll edən açardır. Nuru qəbul etməyə və nurda yeriməyə könülsüz olmuş olanlar ilahiliyin sirrini anlaya bilməyəcəklər, lakin çarmıxı götürüb İsanın ardınca getməkdə tərəddüd etməmiş olanlar Allahın nurunda nur görəcəklər.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.

The doctrine of the incarnation is the truth that Divinity combined with humanity does not sin, and the sign of those who have reached that experience in the last days is the Sabbath.

Təcəssüm doktrinası belə bir həqiqətdir ki, ilahilik bəşəriyyətlə birləşdikdə günah etmir; axır günlərdə bu təcrübəyə çatmış olanların əlaməti isə Şənbədir.

> Moreover also I gave them my sabbaths, to be a sign between me and them, that they might know that I am the Lord that sanctify them. Ezekiel 20:12.

> Bundan əlavə, Mən onlara Öz şənbətlərimi də verdim ki, Mənimlə onların arasında bir əlamət olsun; ta ki, onları müqəddəs edən Rəbbin Mən olduğumu bilsinlər. Yezekel 20:12.

The one hundred and forty-four thousand are sealed for eternity, and the process of the sealing identifies a short period of time at the end of the sealing process, just before the Sunday law, when the seal is impressed. In that short period of time Divinity is combined with humanity, permanently.

Yüz qırx dörd min nəfər əbədiyyət üçün möhürlənir və möhürlənmə prosesi, möhürün vurulduğu, Bazar qanunundan dərhal əvvəl, möhürlənmə prosesinin sonunda olan qısa bir zaman dövrünü müəyyən edir. Həmin qısa zaman dövründə İlahilik bəşəriyyətlə daimi surətdə birləşdirilir.

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

> “Ey qardaşlar, siz bu böyük hazırlıq işində nə edirsiniz? Dünya ilə birləşənlər dünyəvi qəlibi qəbul edir və vəhşinin nişanı üçün hazırlanırlar. Özünə güvənməyənlər, Allahın önündə özlərini alçaldanlar və həqiqətə itaət etməklə canlarını pak edənlər isə səmavi qəlibi qəbul edir və alınlarında Allahın möhürü üçün hazırlanırlar. Fərman verildikdə və damğa vurulduqda, onların xasiyyəti əbədiyyət boyunca saf və ləkəsiz qalacaqdır.

> “Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 216.

> “İndi hazırlanma vaxtıdır. Allahın möhürü heç vaxt murdar bir kişinin və ya qadının alnına qoyulmayacaq. O, heç vaxt şöhrətpərəst, dünyasevər kişinin və ya qadının alnına qoyulmayacaq. O, heç vaxt yalançı dillərin və ya hiyləgər ürəklərin sahibi olan kişilərin və ya qadınların alnına qoyulmayacaq. Möhürü qəbul edənlərin hamısı Allahın qarşısında ləkəsiz olmalıdırlar — göy üçün namizədlər. İrəli gedin, qardaşlarım və bacılarım. Mən bu vaxt yalnız bu məqamlar haqqında qısa yaza bilirəm, sadəcə diqqətinizi hazırlığın zərurətinə yönəldirəm. Müqəddəs Yazıları özünüz araşdırın ki, indiki saatın vahiməli ciddiyyətini dərk edə biləsiniz.” Testimonies, 5-ci cild, 216.

The previous passage might suggest that the seal is impressed at the Sunday law, but this is not the case. Sister White is clear that the Sunday law is a great crisis, and she also teaches clearly that character is manifested in a crisis, but never developed in a crisis. The seal is impressed at the Sunday law in the sense that it then becomes visible, for those who then have the seal are lifted up as an ensign. The seal is impressed in a short period of time, just before probation closes, and for Sabbath-keepers, probation closes at the Sunday law. The sealing began on September 11, 2001, and no one then received the seal of God, for as illustrated in the period of time following October 22, 1844, there was first to be a testing process.

Əvvəlki parça möhürün bazar günü qanunu zamanı vurulduğunu düşündürə bilər, lakin belə deyil. Bacı Uayt aydın şəkildə bildirir ki, bazar günü qanunu böyük bir böhrandır; o həmçinin bunu da aydın öyrədir ki, xarakter böhran içində təzahür edir, lakin heç vaxt böhran içində formalaşmır. Möhür bazar günü qanunu zamanı o mənada vurulur ki, o zaman görünən olur; çünki həmin vaxt möhürə malik olanlar bayraq kimi ucaldılır. Möhür qısa bir müddət ərzində, möhlət bağlanmazdan az əvvəl vurulur və şənbəni saxlayanlar üçün möhlət bazar günü qanunu zamanı bağlanır. Möhürlənmə 11 sentyabr 2001-ci ildə başladı və o zaman heç kim Allahın möhürünü almadı; çünki 22 oktyabr 1844-dən sonrakı zaman dövründə göstərildiyi kimi, əvvəlcə bir sınaq prosesi olmalı idi.

In every reform movement, when the divine symbol descends to empower the message that was unsealed at the time of the end, a testing process begins. When Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, the Jews were then tested as to whether they would leave the home they had lived in for the previous seventy years and return to a ruined city and rebuild it. When the Holy Spirit descended at the baptism of Christ, the Jews were tested on the subject of the Messiah. When the mighty angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, that generation was tested on whether they would eat the little book, and all that the little book represented.

Hər bir islahat hərəkatında, ilahi rəmz axır zamanında möhürü açılmış xəbəri qüvvətləndirmək üçün endikdə, sınaq prosesi başlanır. Mikayıl birinci fərmanı irəli aparmaq üçün Kirə qüvvət vermək məqsədilə endikdə, yəhudilər o zaman əvvəlki yetmiş il ərzində yaşadıqları evi tərk edib viran qalmış bir şəhərə qayıdaraq onu yenidən quracaqları məsələsində sınağa çəkildilər. Müqəddəs Ruh Məsihin vəftizi zamanı endikdə, yəhudilər Məsih məsələsi üzrə sınağa çəkildilər. Vəhy onuncu fəslin qüdrətli mələyi 11 avqust 1840-cı ildə endikdə, həmin nəsil kiçik kitabçanı yeyib-yeməyəcəkləri və kiçik kitabçanın təmsil etdiyi bütün şeylər barəsində sınağa çəkildi.

A testing process began on August 11, 1840 that produced two classes of worshippers, and the class that followed the Lamb into the Most Holy Place were candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. The final test for that generation, who failed the testing process, began with the arrival of increased light upon the “seven times,” of Leviticus twenty-six. From 1856 unto 1863, the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

11 avqust 1840-cı ildə iki ibadət edən sinif meydana gətirən bir sınaq prosesi başlandı və Quzunu Ən Müqəddəs Yerə qədər izləyən sinif yüz qırx dörd minin arasında olmağa namizəd idi. Sınaq prosesindən keçməyən həmin nəsil üçün son sınaq Levililər iyirmi altıda olan “yeddi vaxt” barədə artan işığın gəlişi ilə başlandı. 1856-cı ildən 1863-cü ilədək Laodikiya xəbəri 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə başlanan dövr daxilində son bir zaman mərhələsini işarələyirdi. Həmin zaman mərhələsi Daniel kitabının on birinci fəslinin on üçdən on beşə qədər olan ayələri ilə təmsil olunur.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “‘In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not.’ ‘And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth’ (John 1:1–5, 14).

> “Başlanğıcda Kəlam var idi, Kəlam Allahla idi və Kəlam Allah idi. O, başlanğıcda Allahla idi. Hər şey Onun vasitəsilə yaradıldı; yaradılmış olanlardan heç bir şey Onsuz yaradılmadı. Həyat Onda idi; və həyat insanların nuru idi. Nur qaranlıqda parlayır; və qaranlıq onu dərk etmədi.” “Və Kəlam bədən olub aramızda məskən saldı, (və biz Onun izzətini gördük, Atanın yeganə Oğlunun izzəti kimi,) lütf və həqiqətlə dolu idi” (Yəhya 1:1–5, 14).

> “This chapter delineates the character and importance of the work of Christ. As one who understands his subject, John ascribes all power to Christ, and speaks of His greatness and majesty. He flashes forth divine rays of precious truth, as light from the sun. He presents Christ as the only Mediator between God and humanity.

> “Bu fəsil Məsihin işinin xarakterini və əhəmiyyətini təsvir edir. Öz mövzusunu anlayan biri kimi, Yəhya bütün qüdrəti Məsihə aid edir və Onun böyüklüyü və əzəməti haqqında danışır. O, günəşdən gələn işıq kimi, qiymətli həqiqətin ilahi şüalarını saçır. O, Məsihi Allahla bəşəriyyət arasında yeganə Vasitəçi kimi təqdim edir.

> “The doctrine of the incarnation of Christ in human flesh is a mystery, ‘even the mystery which hath been hid from ages and from generations’ (Colossians 1:26). It is the great and profound mystery of godliness. ‘The Word was made flesh, and dwelt among us’ (John 1:14). Christ took upon Himself human nature, a nature inferior to His heavenly nature. Nothing so shows the wonderful condescension of God as this. He ‘so loved the world, that he gave his only begotten Son’ (John 3:16). John presents this wonderful subject with such simplicity that all may grasp the ideas set forth, and be enlightened.

> “Məsihin insan cisminə bürünməsi haqqında təlim bir sirdir, ‘əsrlərdən və nəsillərdən gizli qalmış sirr’ (Koloslulara 1:26). Bu, təqvanın böyük və dərin sirridir. ‘Kəlam bədən oldu və aramızda məskən saldı’ (Yəhya 1:14). Məsih Öz üzərinə insan təbiətini, Öz səmavi təbiətindən aşağı olan bir təbiəti götürdü. Allahın ecazkar lütfkarlığını bundan daha aydın göstərən heç nə yoxdur. O, ‘dünyanı elə sevdi ki, Öz yeganə Oğlunu verdi’ (Yəhya 3:16). Yəhya bu ecazkar mövzunu elə sadəliklə təqdim edir ki, hamı irəli sürülən fikirləri qavraya və nurlansın.”

> “Christ did not make believe take human nature; He did verily take it. He did in reality possess human nature. ‘As the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same’ (Hebrews 2:14). He was the son of Mary; He was of the seed of David according to human descent. He is declared to be a man, even the Man Christ Jesus. ‘This man,’ writes Paul, ‘was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house’ (Hebrews 3:3).

> “Məsih zahiri surətdə insan təbiətini qəbul etmiş kimi davranmadı; O, həqiqətən onu qəbul etdi. O, gerçəkdən insan təbiətinə malik idi. ‘Uşaqlar ətə və qana şərik olduqlarına görə, O da eyni surətdə bunlara şərik oldu’ (İbranilərə 2:14). O, Məryəmin oğlu idi; bəşəri mənşəyə görə Davudun nəslindən idi. Onun insan, yəni İnsan olan Məsih İsa olduğu bəyan edilir. Pavel yazır: ‘Bu Adam Musadan daha çox izzətə layiq sayıldı, çünki evi quranın evdən daha artıq hörməti vardır’ (İbranilərə 3:3).”

> “But while God’s Word speaks of the humanity of Christ when upon this earth, it also speaks decidedly regarding His pre-existence. The Word existed as a divine being, even as the eternal Son of God, in union and oneness with His Father. From everlasting He was the Mediator of the covenant, the one in whom all nations of the earth, both Jews and Gentiles, if they accepted Him, were to be blessed. ‘The Word was with God, and the Word was God’ (John 1:1). Before men or angels were created, the Word was with God, and was God.

> “Lakin Allahın Kəlamı Məsihin bu yer üzündə olduğu zaman Onun bəşəriyyəti haqqında danışdığı kimi, Onun əvvəlcədən mövcudluğu barəsində də qəti şəkildə danışır. Kəlam ilahi bir Varlıq kimi, əbədi Allah Oğlu olaraq, Öz Atası ilə birlik və vəhdət içində mövcud idi. Əzəldən bəri O, əhdin Vasitəçisi idi; yəhudilər də, başqa millətlər də daxil olmaqla, yer üzünün bütün xalqlarının, əgər Onu qəbul etsəydilər, xeyir-dua alacaqları Şəxs O idi. “Kəlam Allahla idi və Kəlam Allah idi” (Yəhya 1:1). İnsanlar və ya mələklər yaradılmazdan əvvəl Kəlam Allahla idi və Allah idi.

> “The world was made by Him, ‘and without him was not anything made that was made’ (John 1:3). If Christ made all things, He existed before all things. The words spoken in regard to this are so decisive that no one need be left in doubt. Christ was God essentially, and in the highest sense. He was with God from all eternity, God over all, blessed forevermore.

> “Dünya Onun vasitəsilə yaradıldı, ‘və Onsuz yaradılmış olan heç bir şey yaradılmadı’ (Yəhya 1:3). Əgər Məsih hər şeyi yaratdısa, O, hər şeydən əvvəl mövcud idi. Bununla bağlı deyilən sözlər o qədər qəti və həlledicidir ki, heç kəs şübhə içində qalmalı deyil. Məsih mahiyyət etibarilə Allah idi və ən yüksək mənada Allah idi. O, əzəldən bəri Allahla birlikdə idi, hamının üzərində olan Allah, əbədi olaraq mübarəkdir.

> “The Lord Jesus Christ, the divine Son of God, existed from eternity, a distinct person, yet one with the Father. He was the surpassing glory of heaven. He was the commander of the heavenly intelligences, and the adoring homage of the angels was received by Him as His right. This was no robbery of God. ‘The Lord possessed me in the beginning of his way,’ He declares, ‘before his works of old. I was set up from everlasting, from the beginning, or ever the earth was. When there were no depths, I was brought forth; when there were no fountains abounding with water. Before the mountains were settled, before the hills was I brought forth: while as yet he had not made the earth, nor the fields, nor the highest part of the dust of the world. When he prepared the heavens, I was there: when he set a compass upon the face of the depth’ (Proverbs 8:22–27).

> “Rəbb İsa Məsih, Allahın ilahi Oğlu, əzəldən mövcud idi; O, ayrıca bir Şəxs idi, lakin Ata ilə bir idi. O, göyün üstün izzəti idi. O, səmavi zəka sahiblərinin Komandanı idi və mələklərin ibadət dolu ehtiramı Onun haqqı olaraq Ona təqdim edilirdi. Bu, Allahdan bir qəsb deyildi. O bəyan edir: ‘Rəbb məni Öz yolunun başlanğıcında, qədim işlərindən əvvəl malik oldu. Mən əzəldən, başlanğıcdan, yer hələ yaradılmamışdan əvvəl təyin edildim. Dərinliklər yox ikən mən dünyaya gətirildim; su ilə dolu çeşmələr yox ikən. Dağlar bərqərar edilməmişdən əvvəl, təpələrdən əvvəl mən dünyaya gətirildim; O hələ nə yeri, nə çölləri, nə də dünyanın torpağının ən uca hissəsini yaratmamışkən. O, göyləri hazırlayanda mən orada idim; dərinliyin üzü üzərində dairə çəkəndə’ (Süleymanın Məsəlləri 8:22–27).”

> “There are light and glory in the truth that Christ was one with the Father before the foundation of the world was laid. This is the light shining in a dark place, making it resplendent with divine, original glory. This truth, infinitely mysterious in itself, explains other mysterious and otherwise unexplainable truths, while it is enshrined in light, unapproachable and incomprehensible.” Selected Messages, book 1, 246–248.

> “Dünya təməli qoyulmamışdan əvvəl Məsihin Ata ilə bir olması həqiqətində nur və izzət vardır. Qaranlıq bir yerdə parlayan, oranı ilahi, ilkin izzətlə nurlandıran işıq budur. Özlüyündə sonsuz dərəcədə müəmmalı olan bu həqiqət, işıq içində qorunub saxlanıldığı, əlçatmaz və dərkedilməz olduğu halda, digər müəmmalı və başqa cür izaholunmaz həqiqətləri açıqlayır.” Seçilmiş Xəbərlər, 1-ci kitab, 246–248.

Back to Articles