Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Six

Yoel Kitabı və Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi — İyirmi Altıncı Nömrə

Number Twenty-Six

İyirmi Altıncı Nömrə

Author

Jeff Pippenger

Published

January 12, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four generations of Joel represent a progressive destruction of God’s vineyard from 1863 unto the Sunday law. The number four also symbolizes four attributes of Christ’s character. The cherubim in the sanctuary have four facial manifestations, and those manifestations align with the fourfold division of ancient Israel as they encamped around the sanctuary. They also represent the four gospels.

Yoelin dörd nəsli 1863-cü ildən Bazar qanununa qədər Allahın üzüm bağının mərhələli məhvini təmsil edir. Dörd rəqəmi həmçinin Məsihin xarakterinin dörd xüsusiyyətini simvolizə edir. Müqəddəs məkandakı keruvların dörd üz təzahürü vardır və bu təzahürlər qədim İsrailin müqəddəs məkanın ətrafında düşərgə saldığı zaman dördlü bölgüsü ilə uyğunluq təşkil edir. Onlar həm də dörd Müjdəni təmsil edirlər.

> As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Ezekiel 1:10.

> Onların üzlərinin bənzəri isə belə idi: dördünün də insan üzü var idi; sağ tərəfdə dördünün də şir üzü var idi; sol tərəfdə dördünün də öküz üzü var idi; dördünün də qartal üzü də var idi. Hezekiel 1:10.

> And the first beast was like a lion, and the second beast like a calf, and the third beast had a face as a man, and the fourth beast was like a flying eagle. Revelation 4:7.

> Və birinci varlıq aslana bənzəyirdi, ikinci varlıq buzova bənzəyirdi, üçüncü varlığın insan üzü var idi, dördüncü varlıq isə uçan qartala bənzəyirdi. Vəhy 4:7.

The Bible (Numbers 2) describes the 12 tribes (excluding Levi, who camped immediately around the tabernacle) organized into four camps of three tribes each, positioned on the four cardinal directions around the sanctuary, each under a standard, meaning, banner or ensign. The arrangement created a symbolic parallel, where the earthly camp mirrors the heavenly throne guarded by the cherubim.

Müqəddəs Kitab (Saylar 2) 12 qəbiləni (Müqəddəs Çadırın bilavasitə ətrafında düşərgə salan Levi qəbiləsi istisna olmaqla) hər biri üç qəbilədən ibarət dörd düşərgə şəklində, müqəddəs məkanın ətrafında dörd əsas istiqamət üzrə, hər biri bir bayraq altında yerləşmiş kimi təsvir edir; “bayraq” burada nişan və ya rəmz mənasını daşıyır. Bu düzülüş simvolik bir paralellik yaradır; belə ki, yer üzündəki düşərgə kərubilər tərəfindən mühafizə olunan səmavi taxtı əks etdirir.

Judah faced east, toward the rising sun at the entrance of the sanctuary. Judah’s standard was a lion, for it represents the Lion of the tribe of Judah. The two tribes with Judah were Issachar and Zebulun. In the vision of John, the first beast was as a lion, just as Ezekiel’s cherubim had a face of a lion. Rueben, the symbol of man was on the south with Simeon and Gad. On the west was Ephraim, with Benjamin and Manasseh represented by the ox. On the north was Dan, with Asher and Naphtali, represented by the eagle. The tribe’s association with the four faces of the heavenly sanctuary are represented in the four gospels.

Yəhuda məbədin girişində, doğan günəşə tərəf, şərqdə yerləşirdi. Yəhudanın bayrağı şir idi, çünki bu, Yəhuda qəbiləsinin Şirini təmsil edir. Yəhuda ilə birlikdə olan iki qəbilə İssakar və Zevulun idi. Yəhyanın vəhyində birinci vəhşi heyvan şirə bənzəyirdi, necə ki, Hizqiyalın keruvlarının da bir üzü şir üzü idi. Cənubda, insan simvolu olan Ruben, Şimon və Qad ilə idi. Qərbdə Efrayim idi; onunla birlikdə Binyamin və Mənəssə öküzlə təmsil olunurdu. Şimalda Dan idi; onunla birlikdə Aşer və Naftali qartalla təmsil olunurdu. Qəbilələrin səmavi məbədin dörd üzü ilə əlaqəsi dörd İncildə təmsil olunur.

Matthew is the Lion of the tribe of Judah, Mark is the sacrificial ox, Luke the man and John the high-flying eagle. Christ as the Lion of the tribe of Judah defines Himself as the one who seals and unseals His prophetic Word. The book of Matthew has more direct references to fulfillments of Messianic prophecies (12) as the other three gospels combined. It is not even close.

Matta Yəhuda qəbiləsinin Aslanıdır, Mark qurbanlıq öküzdür, Luka insandır, Yəhya isə uca uçan qartaldır. Məsih, Yəhuda qəbiləsinin Aslanı olaraq, Özünü Öz peyğəmbərlik Kəlamını möhürləyən və möhürünü açan şəxs kimi təqdim edir. Matta kitabında Məsihə aid peyğəmbərliklərin yerinə yetməsinə dair digər üç Müjdənin birlikdə verdiyindən daha çox birbaşa istinad (12) vardır. Bu, heç müqayisə olunacaq dərəcədə belə deyil.

The book of Matthew represents God’s prophetic Word. Luke, who was a doctor presents his gospel from the perspective of Christ as the Son of Man, for Luke is the face of the man. Mark presents his gospel of Christ from the perspective of the sacrificial offering which Christ represented, for Mark is the ox. John is the high-flying eagle, who presented the deep things of God in his presentation of the gospel of Christ.

Matta kitabı Allahın peyğəmbərlik Kəlamını təmsil edir. Həkim olan Luka öz müjdəsini Məsihin Bəşər Oğlu olması baxımından təqdim edir, çünki Luka insan üzüdür. Mark öz Məsih müjdəsini Məsihin təmsil etdiyi qurban təqdimatı baxımından təqdim edir, çünki Mark öküzdür. Yəhya isə ucalarda süzən qartaldır; o, Məsihin müjdəsini təqdim edərkən Allahın dərinliklərini bəyan etmişdir.

It is important to understand the book of Matthew as it is represented within the prophetic Word. The book of Matthew is the Lion of the tribe of Judah, the master of His prophetic Word, the Wonderful Numberer of secrets, the Wonderful Linguist, the one who seals and unseals His Word. Jesus is the Alpha and Omega, and He is the Word. The first book of the New Testament and the last book of the New Testament are prophetic books. Most know this fact about the book of Revelation, but they might not have recognized that Matthew is the alpha of the New Testament, so it must align with the omega of the New Testament. It must represent the end, which is the book of Revelation.

Mattanın kitabını peyğəmbərlik Kəlamı daxilində necə təmsil olunduğu baxımından anlamaq mühümdür. Matta kitabı Yəhuda qəbiləsinin Aslanıdır, Öz peyğəmbərlik Kəlamının Hökmdarıdır, sirlərin Ecazkar Sayıcısıdır, Ecazkar Dilçidir, Öz Kəlamını möhürləyən və möhürünü açandır. İsa Alfa və Omeqadır və O, Kəlamdır. Əhdi-Cədidin birinci kitabı və Əhdi-Cədidin sonuncu kitabı peyğəmbərlik kitablarıdır. Vəhy kitabı haqqında bu həqiqəti çoxları bilir, lakin onlar Matta kitabının Əhdi-Cədidin alfası olduğunu dərk etməmiş ola bilərlər; buna görə də o, Əhdi-Cədidin omeqası ilə uyğunlaşmalıdır. O, sonu təmsil etməlidir; bu da Vəhy kitabıdır.

Therefore, when we find in Matthew the parallel line of Genesis’ line of covenant history set forth in chapters eleven through twenty-two, it is nothing less than a truth which the Lion of the tribe of Matthew is unsealing. The twelve chapters of covenant history that are represented in Genesis, Matthew and Revelation are now being unsealed and what we are identifying is that chapter twenty-three of Matthew represents the separation of the wise and foolish in the parable of the vineyard. Eight woes upon the former covenant people, that find their prophetic counterpart in the eight souls representing the one hundred and forty-four thousand who get on the ark of safety. 23 is a representation of the work that began in the Heavenly sanctuary when the 2300 days reached its conclusion on October 22, 1844, and will do so again at the soon-coming Sunday law. Chapter 23 is marking this truth.

Buna görə də, Matta kitabında Yaradılışın əhd tarixinin on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəsilə qədər təqdim olunan paralel xəttini gördükdə, bu, Matta qəbiləsinin Aslanının möhürünü açdığı bir həqiqətdən başqa bir şey deyildir. Yaradılış, Matta və Vəhy kitablarında təmsil olunan əhd tarixinin on iki fəsli indi açılmaqdadır və bizim müəyyən etdiyimiz budur ki, Mattanın iyirmi üçüncü fəsli üzüm bağı məsəlinə əsasən müdriklərlə ağılsızların ayrılmasını təmsil edir. Keçmiş əhd xalqının üzərinə gələn səkkiz vay halı, təhlükəsizlik gəmisinə minən yüz qırx dörd mini təmsil edən səkkiz canla öz peyğəmbərlik qarşılığını tapır. 23, 2300 gün 22 oktyabr 1844-cü ildə sona çatdıqda Səmavi məbəddə başlamış olan işin bir təmsilidir və bu, tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı yenidən belə olacaqdır. 23-cü fəsil bu həqiqəti işarələyir.

Chapter twenty-four takes place as Christ has just ended His dialogue with apostate Israel and left the Jew’s temple for the final time. The number 24 is a symbol of the transition of ancient to modern Israel, the very point in prophetic history where Christ stood, when He presented His message in Matthew twenty-four. The prophetic message of Matthew 24 is a Divine illustration of line upon line methodology, that specifically addresses the history of the Millerites, and therefore the history of the one hundred and forty-four thousand. 24 is represented by the church of Revelation twelve, which stands upon the moon that reflects the light of the sun of righteousness. On her head are twelve stars that represent 24, for she represents the history leading up to the birth of Christ when ancient Israel’s 12 tribes would become modern Israel’s twelve disciples. In chapter twenty-four the Millerite history from 1798 unto the great disappointment are represented. Then comes Matthew 25.

İyirmi dördüncü fəsil, Məsihin dönük İsraillə dialoqunu yenicə başa vurub yəhudilərin məbədini son dəfə tərk etdiyi vaxt baş verir. 24 rəqəmi qədim İsraildən müasir İsrailə keçidin simvoludur; məhz Məsihin Matta iyirmi dörddə Öz xəbərini təqdim edərkən dayandığı peyğəmbərlik tarixindəki həmin nöqtədir. Matta 24-ün peyğəmbərlik xəbəri sətir üzərinə sətir metodologiyasının İlahi bir təsviridir; bu, xüsusilə Millerçilərin tarixinə və buna görə də yüz qırx dörd minin tarixinə aid edilir. 24, Vəhy on ikinin Günəş salehliyinin işığını əks etdirən ayın üzərində dayanan kilsəsi ilə təmsil olunur. Onun başı üzərində 24-ü təmsil edən on iki ulduz vardır; çünki o, qədim İsrailin 12 qəbiləsinin müasir İsrailin on iki şagirdinə çevriləcəyi, Məsihin doğumuna qədər aparan tarixi təmsil edir. İyirmi dördüncü fəsildə 1798-ci ildən Böyük Məyusluğa qədər olan Millerçi tarixi təmsil olunur. Sonra isə Matta 25 gəlir.

The number 25 is a symbol of the Levites, whether good or bad, but just as significantly it represents the separation of the wise and wicked Levites. Matthew 25 identifies upon three witnesses, or three parables, the separation process that is represented by the number twenty-five. Of course, the parable of the ten virgins represents the history of the Millerites, and also the history of the one hundred and forty-four thousand. That history is the history of the first angel, the parable of the talents is the second angel and the parable of sheep and goats is the judgment of the third angel.

25 rəqəmi, istər yaxşı, istərsə də pis olsunlar, levililərin rəmzidir; lakin eyni dərəcədə əhəmiyyətli olaraq, o, müdrik və pis levililərin ayrılmasını da təmsil edir. Matta 25, iyirmi beş rəqəmi ilə təmsil olunan ayrılma prosesini üç şahid, yaxud üç məsəl əsasında müəyyənləşdirir. Əlbəttə, on bakirə məsələsi Millerçilərin tarixini, həmçinin yüz qırx dörd minin tarixini təmsil edir. Həmin tarix birinci mələyin tarixidir, talantlar məsələsi ikinci mələkdir və qoyunlarla keçilər məsələsi üçüncü mələyin hökmüdür.

Chapters twenty-six through twenty-eight identify the history of Passover to the post crucifixion gospel commission.

İyirmi altıncıdan iyirmi səkkizinciyə qədər olan fəsillər Pasxa bayramının tarixçəsindən çarmıxa çəkilmədən sonrakı Müjdə tapşırığınadək olan dövrü təqdim edir.

> And it came to pass, when Jesus had finished all these sayings, he said unto his disciples, Ye know that after two days is the feast of the passover, and the Son of man is betrayed to be crucified. Matthew 26:1, 2.

> Və belə oldu ki, İsa bütün bu sözləri tamamlayıb qurtardıqdan sonra Öz şagirdlərinə dedi: Bilirsiniz ki, iki gündən sonra Pasxa bayramıdır və Bəşər Oğlu çarmıxa çəkilmək üçün təslim edilir. Matta 26:1, 2.

A summary of the various waymarks in chapter 26 is the plot to kill Jesus in verses three through five. Then Jesus is anointed at Bethany in verses six through thirteen. In verses fourteen through sixteen Judas betrays Christ for thirty pieces of silver. Then came Passover with His disciples, in verses seventeen through twenty-five. Verses twenty-six through twenty-nine, Jesus institutes the Lord’s supper, and in verse thirty, Jesus foretells Peter’s denial. In verses thirty-six through forty-six Jesus is in Gethsemane. Verse forty-seven through fifty-six Jesus is arrested, then in verses fifty-seven through sixty-eight, Jesus is before Caiaphas and the Sanhedrin. From verse sixty-nine onward Peter’s denial of Christ is set forth. The chapter contains ten specific waymarks that are to be repeated during the latter days.

26-cı fəsildəki müxtəlif əlamətlərin xülasəsi belədir: üçüncü ayədən beşinci ayəyədək İsanı öldürmək sui-qəsdi verilir. Sonra altıncı ayədən on üçüncü ayəyədək İsa Betaniyada məsh olunur. On dördüncü ayədən on altıncı ayəyədək Yəhuda Məsihi otuz gümüşə sataraq Ona xəyanət edir. Bundan sonra on yeddinci ayədən iyirmi beşinci ayəyədək Onun şagirdləri ilə birlikdə Pasxa gəlir. İyirmi altıncı ayədən iyirmi doqquzuncu ayəyədək İsa Rəbbin Şamını təsis edir və otuzuncu ayədə İsa Peterin inkârını əvvəlcədən bildirir. Otuz altıncı ayədən qırx altıncı ayəyədək İsa Getsemanidədir. Qırx yeddinci ayədən əlli altıncı ayəyədək İsa tutulur, sonra əlli yeddinci ayədən altmış səkkizinci ayəyədək İsa Qayafanın və Sinedrionun qarşısındadır. Altmış doqquzuncu ayədən etibarən Peterin Məsihi inkârı bəyan edilir. Bu fəsildə axır günlər zamanı təkrarlanmalı olan on xüsusi əlamət vardır.

Chapter twenty-seven has ten distinct waymarks as well. Jesus is delivered to Pilate, then Judas hangs himself, then Jesus is taken before Pilate, then Barabbas is chosen, Pilate delivers Jesus to be crucified, then Jesus is mocked, then the crucifixion, then the death of Jesus, then Jesus is buried and then the guard at the tomb testifies.

İyirmi yeddinci fəsildə də on aydın fərqlənən yol nişanı vardır. İsa Pilatın yanına təslim edilir, sonra Yəhuda özünü asır, sonra İsa Pilatın hüzuruna aparılır, sonra Barabba seçilir, Pilat İsanı çarmıxa çəkilmək üçün təslim edir, sonra İsa məsxərəyə qoyulur, sonra çarmıxa çəkilmə baş verir, sonra İsanın ölümü, sonra İsa dəfn edilir və sonra qəbir başındakı keşikçi şəhadət edir.

Chapter twenty-eight has but three waymarks, the first being the resurrection, followed by the lie of the Sanhedrin and then the great commission. Three chapters with twenty-three distinct waymarks of the cross that will be repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

İyirmi səkkizinci fəsildə cəmi üç nişanə vardır: birincisi dirilmədir; bundan sonra Sinedrionun yalanı, daha sonra isə böyük tapşırıq gəlir. Xaçın iyirmi üç ayrıca nişanəsini ehtiva edən üç fəsil vardır və bunlar yüz qırx dörd minin tarixində təkrarlanacaqdır.

## Matthew 26 – Ten Waymarks

Matta 26 – On Mərhələ Nişanı

- Plot by chief priests and elders to kill Jesus (vv. 3–5)

  Baş kahinlərin və ağsaqqalların İsanı öldürmək üçün qəsdi (3–5-ci ayələr)

- Anointing at Bethany by the woman with alabaster box (vv. 6–13)

  Əlində ətriyyat dolu alabastr qab olan qadının Betaniyada məsh etməsi (ay. 6–13)

- Judas agrees to betray Jesus for 30 pieces of silver (vv. 14–16)

  Yəhuda İsaya 30 gümüşə xəyanət etməyə razılaşır (ayələr 14–16)

- Preparation and eating of the Passover with the disciples (vv. 17–25)

  Şagirdlərlə birlikdə Pasxa qurbanının hazırlanması və yeyilməsi (ay. 17–25)

- Institution of the Lord’s Supper (vv. 26–29)

  Rəbbin Şam Yeməyinin Təsis Edilməsi (26–29-cu ayələr)

- Prediction of Peter’s denial (vv. 30–35)

  Peterin inkarının qabaqcadan bildirilməsi (30–35-ci ayələr)

- Agony in Gethsemane (vv. 36–46)

  Getsemanidə Əzab (36–46-cı ayələr)

- Betrayal and arrest of Jesus (vv. 47–56)

  İsanın xəyanətə məruz qalması və həbs edilməsi (47–56-cı ayələr)

- Jesus tried before Caiaphas and the Sanhedrin (vv. 57–68)

  İsa Kayafa və Sinedrion qarşısında mühakimə olunur (57–68-ci ayələr)

- Peter’s threefold denial (vv. 69–75)

  Peterin üçqat inkarı (69–75-ci ayələr)

## Matthew 27 – Ten Waymarks

Matta 27 – On Yol Nişanı

- Jesus delivered to Pilate (vv. 1–2)

  İsa Pilata təslim edildi (1–2-ci ayələr)

- Judas’s remorse and suicide (vv. 3–10)

  Yəhudanın peşmanlığı və intiharı (ayələr 3–10)

- Jesus before Pilate – the formal Roman trial (vv. 11–14)

  Pilatdan əvvəl İsa – rəsmi Roma məhkəməsi (11–14-cü ayələr)

- Choice of Barabbas over Jesus (vv. 15–26)

  Barabbasın İsa üzərində seçilməsi (ayə 15–26)

- Pilate delivers Jesus to be crucified (included in the release of Barabbas)

  Pilatus İsanı çarmıxa çəkilmək üçün təslim edir (Barabbanın azad edilməsi də buna daxildir)

- Mocking and scourging by the soldiers (vv. 27–31)

  Əsgərlər tərəfindən məsxərəyə qoyulma və qamçılanma (27–31-ci ayələr)

- The crucifixion (vv. 32–44)

  Çarmıxa çəkilmə (32–44-cü ayələr)

- The death of Jesus (vv. 45–50)

  İsanın ölümü (45–50-ci ayələr)

- Supernatural signs and burial by Joseph of Arimathea (vv. 51–61)

  Fövqəltəbii əlamətlər və Arimateyalı Yusif tərəfindən dəfn edilmə (51–61-cu ayələr)

- Posting of the guard at the tomb (vv. 62–66)

  Qəbirin yanında mühafizənin yerləşdirilməsi (62–66-cı ayələr)

## Matthew 28 – Three Waymarks

Matta 28 – Üç Nişan Daşı

- The resurrection and empty tomb (vv. 1–10)

  Dirilmə və boş qəbir (ay. 1–10)

- The lie of the chief priests and elders to the soldiers (vv. 11–15)

  Baş kahinlərin və ağsaqqalların əsgərlərə söylədiyi yalan (11–15-ci ayələr)

- The Great Commission (vv. 16–20)

  Böyük Tapşırıq (16–20-ci ayələr)

Just as Christ’s experience from the anointing at Bethany to the Great Commission marked the close of His earthly ministry and the beginning of the gospel to all nations, so these same waymarks are repeated in the experience of God’s remnant as they approach the close of probation and their final triumph.

Məsihin Beytaniyada məsh olunmasından Böyük Tapşırığa qədərki təcrübəsi Onun yer üzündəki xidmətinin sonunu və Müjdənin bütün millətlərə çatdırılmasının başlanğıcını necə qeyd etmişdisə, eynilə həmin nişanələr də Allahın qalıq xalqının təcrübəsində, onlar möhlətin sonuna və son qələbələrinə yaxınlaşdıqları zaman təkrarlanır.

Chapters twenty-six through twenty-eight represent the Passover history structured upon 23 distinct waymarks that are repeated during the history leading to and following after the Sunday law.

İyirmi altıncıdan iyirmi səkkizinciyə qədər olan fəsillər, Bazar qanununa aparan və ondan sonrakı tarix boyunca təkrarlanan 23 fərqli nişangah üzərində qurulmuş Pasxa tarixini təmsil edir.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 427.

> “Məsihin müqəddəs məkanın təmizlənməsi üçün bizim Baş Kahinimiz kimi ən müqəddəs yerə gəlişi, Daniel 8:14-də göz önünə gətirilən; Daniel 7:13-də təqdim olunduğu kimi, Bəşər Oğlunun Qədim Günlər Sahibinin yanına gəlişi; və Malaki tərəfindən əvvəlcədən bildirilən, Rəbbin Öz məbədinə gəlişi — bunların hamısı eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-də on bakirə məsəlində təsvir etdiyi bəyin toy məclisinə gəlişi ilə də təmsil olunur.” Böyük Mübarizə, 427.

The end of the 2300 days on October 22, 1844 is repeated at the Sunday law. The 23 waymarks located in the last three chapters of Matthew identify the precious blood that is employed to combine Divinity with humanity.

1844-cü il oktyabrın 22-də 2300 günün başa çatması bazar günü qanunu zamanı təkrarlanır. Matta kitabının son üç fəslində yerləşən 23 nişangah İlahiliyi bəşəriyyətlə birləşdirmək üçün istifadə olunan qiymətli qanı müəyyən edir.

> “The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven. We must by faith enter within the veil, ‘whither the forerunner is for us entered.’ Hebrews 6:20. There the light from the cross of Calvary is reflected. There we may gain a clearer insight into the mysteries of redemption. The salvation of man is accomplished at an infinite expense to heaven; the sacrifice made is equal to the broadest demands of the broken law of God. Jesus has opened the way to the Father’s throne, and through His mediation the sincere desire of all who come to Him in faith may be presented before God.” The Great Controversy, 489.

> “Göydəki müqəddəs məskəndə Məsihin insan naminə etdiyi vəsatət, xilas planı üçün Onun çarmıx üzərindəki ölümü qədər zəruridir. O, ölümü ilə həmin işi başladı; dirildikdən sonra isə onu göydə kamala çatdırmaq üçün ucaldı. Biz iman vasitəsilə pərdənin içinə daxil olmalıyıq, ‘haraya ki, bizim üçün qabaqcadan gedən olaraq İsa daxil olmuşdur.’ İbranilərə 6:20. Orada Qolqota çarmıxından gələn nur əks olunur. Orada biz xilasın sirlərini daha aydın dərk edə bilərik. İnsanın xilası göy üçün sonsuz bir bahaya başa gəlmişdir; verilmiş qurban Allahın pozulmuş qanununun ən geniş tələblərinə bərabərdir. İsa Atanın taxtına gedən yolu açmışdır və Onun vəsatəti vasitəsilə, imanla Ona gələnlərin hamısının səmimi arzusu Allahın hüzuruna təqdim oluna bilər.” Böyük Mübahisə, 489.

Chapter 23 of Matthew emphasizes the condemnation upon the counterfeit priesthood. Chapters twenty-six through twenty-eight are the omega to chapter twenty-three. The counterfeit Levites, the old men’s escalating rebellion over four generations produced the waymarks in the last three chapters.

Matta 23-cü fəsil saxta kahinlik üzərinə çıxarılan məhkumiyyəti vurğulayır. İyirmi altıncıdan iyirmi səkkizinciyə qədər olan fəsillər iyirmi üçüncü fəslin omeqasıdır. Saxta Levililər, qoca adamların dörd nəsil boyunca artan üsyanı son üç fəsildəki yol nişanələrini meydana gətirdi.

Chapter twenty-four identifies the line upon line methodology as the methodology of Christ, as He employs the destruction of Jerusalem to describe the things that are, the things that have been and the things that will be.

İyirmi dördüncü fəsil sətir üzərinə sətir metodologiyasını Məsihin metodologiyası kimi müəyyən edir; belə ki, O, Yerusəlimin dağıdılmasından istifadə edərək olan şeyləri, olmuş şeyləri və olacaq şeyləri təsvir edir.

The fall of Jerusalem in 70 AD, took place on the same day of the year that Jerusalem was first destroyed by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem by Nebuchadnezzar was past history, and Christ’s history, when Titus took Jerusalem, typified the end of the world. Matthew 24 is lifting up the line upon line methodology, thus identifying “methodology” as an element of the prophetic testimony.

Eramızın 70-ci ilində Yerusəlimin süqutu, Nebukadnessarın Yerusəlimi ilk dəfə məhv etdiyi ilin eyni günündə baş verdi. Yerusəlimin Nebukadnessar tərəfindən məhv edilməsi keçmiş tarix idi və Titus Yerusəlimi ələ keçirdikdə Məsihin tarixi dünyanın sonunu təmsil edirdi. Matta 24 “sətir üzərinə sətir” metodologiyasını önə çıxarır və beləliklə “metodologiya”nı peyğəmbərlik şəhadətinin bir ünsürü kimi müəyyən edir.

It is in chapter 24 that Christ identifies the necessity of understanding the “abomination of desolation” spoken of by Daniel the prophet, the very foundational understanding of William Miller, and the symbol that establishes the vision in Daniel. It also represents the rebellion of Adventism, as they rejected the Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel, and thus partook of the strong delusion of 2 Thessalonians chapter two. The chapter directly connects with Luke 21, thus identifying August 11, 1840 through October 22, 1844, which typifies 9/11 unto the Sunday law. It also connects with the “times of the Gentiles” in Luke 21:24, which is a primary key in unlocking the “seven times” of Moses, while also aligning with the measuring of the temple in Revelation eleven.

Məhz 24-cü fəsildə Məsih Daniel peyğəmbərin söylədiyi “viranəlik iyrəncliyi”nin anlaşılmasının zəruriliyini müəyyən edir; bu, William Millerin ən əsas təməl anlayışı və Danieldəki görüntünü təsbit edən rəmzdir. Bu, həmçinin Adventizmin üsyanını təmsil edir, çünki onlar Daniel kitabındakı “gündəlik” barədə Millerçi anlayışı rədd etdilər və bununla da 2 Saloniklilərə məktubun ikinci fəslindəki güclü aldanışa şərik oldular. Bu fəsil birbaşa Luka 21 ilə əlaqələnir və beləliklə, 11 avqust 1840-dan 22 oktyabr 1844-ə qədər olan dövrü müəyyən edir; bu da 11 sentyabrdan Bazar qanununadək olanı tipoloji olaraq göstərir. Bu, həmçinin Luka 21:24-dəki “millətlərin zamanları” ilə əlaqələnir; bu isə Musanın “yeddi zamanı”nın açılmasında əsas açarlardan biridir, eyni zamanda Vəhy kitabının on birinci fəslində məbədin ölçülməsi ilə də uyğunlaşır.

Beginning with chapter twenty-three, followed by 24 and 25, and then concluding with chapters 26 through 27, three chapters which possess twenty-three waymarks that are the omega to the alpha of chapter twenty-three. Chapter twenty-six added to twenty-seven and twenty-eight equals “81,” which is a symbol of the priesthood. Upon three witnesses (Genesis, Matthew and Revelation) chapters 11 through 22 are one line. Chapters 23 through 28 are a line of truth which begins with 23 and ends with 23.

İyirmi üçüncü fəsildən başlayaraq, ardınca 24 və 25, sonra isə 26-dan 27-yə qədər olan fəsillərlə yekunlaşan, iyirmi üçüncü fəslin alfasına qarşı omeqa olan iyirmi üç nişan daşıyan üç fəsil. İyirmi altıncı fəsil ilə iyirmi yeddi və iyirmi səkkizin cəmi “81” edir ki, bu da kahinliyin bir simvoludur. Üç şahidin (Yaradılış, Matta və Vəhy) üzərinə görə, 11-dən 22-yə qədər olan fəsillər bir xəttdir. 23-dən 28-ə qədər olan fəsillər isə 23-lə başlayıb 23-lə bitən bir həqiqət xəttidir.

Chapters one through ten are the first of three prophetic lines in the book of Matthew. Ten chapters, followed by twelve chapters, followed by six chapters. Inspiration informs us that all the books of the Bible meet and end in the Revelation, and therefore all the books of the Bible meet and end in Matthew. Matthew, as the face of the lion of the tribe of Judah identifies twelve distinct Messianic prophecies, and those twelve passages produce the waymarks of the history of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand. As the book of Revelation begins with the revelation of Jesus Christ, Matthew chapter one presents a revelation of Jesus Christ which connects with the life and testimony of Moses, with the history of Antichrist while identifying the three elements of the church triumphant as represented by the prophet, the priest and the king.

Birinci fəsildən onuncu fəslə qədər olan hissə Matta kitabındakı üç peyğəmbərlik xəttinin birincisidir. On fəsil, ardınca on iki fəsil, ardınca isə altı fəsil. İlham bizə bildirir ki, Müqəddəs Kitabın bütün kitabları Vəhydə birləşir və orada sona çatır; buna görə də Müqəddəs Kitabın bütün kitabları Mattada birləşir və orada sona çatır. Yəhuda qəbiləsinin aslanı simasında olan Matta on iki fərqli Məsihçi peyğəmbərliyi müəyyən edir və həmin on iki parça Millerçilərin və yüz qırx dörd minin tarixinin nişanələrini ortaya qoyur. Vəhy kitabı İsa Məsihin vəhyi ilə başladığı kimi, Matta kitabının birinci fəsli də İsa Məsihin bir vəhyini təqdim edir; bu vəhy Musanın həyatı və şəhadəti ilə, Antixristin tarixi ilə əlaqələnir, eyni zamanda qalib gəlmiş kilsənin peyğəmbər, kahin və padşah ilə təmsil olunan üç ünsürünü müəyyən edir.

Matthew begins with the revelation of Jesus Christ in the context of God’s covenant with a chosen people. From Abraham to David was 14 generations, from David to captivity in Babylon was fourteen generations, and from Babylon to Christ is another fourteen generations. The genealogy of Christ in Matthew aligns with Moses, for Moses is the alpha of Christ the omega. Moses life of one hundred and twenty years, aligns with the one hundred and twenty years of probationary time in the history of Noah. Noah’s covenant is therefore connected with the covenant of a chosen people. The one hundred and twenty years of Moses represents three periods of forty years that concluded with Moses slaying the Egyptian at the end of forty years, and the first born, Pharaoh and his army being slain at the end of the second forty-year period. The second forty-year period ended at a rebellion at Kadesh and the third forty-year period ended at the second rebellion of Kadesh. All of the three prophetic lines of the alpha end at Kadesh and the three prophetic lines of Matthew’s genealogy end at David, captivity in Babylon and the Messenger of the covenant.

Matta İsa Məsihin vəhyinə Allahın seçilmiş bir xalqla olan əhdi kontekstində başlayır. İbrahimdən Davuda qədər 14 nəsil, Davuddan Babil əsarətinə qədər on dörd nəsil, Babildən Məsihə qədər isə daha on dörd nəsildir. Matta kitabındakı Məsihin nəsil şəcərəsi Musa ilə uyğunluq təşkil edir, çünki Musa Məsih olan omeqanın alfasıdır. Musanın yüz iyirmi illik həyatı, Nuhun tarixindəki yüz iyirmi illik sınaq müddəti ilə uyğunluq təşkil edir. Buna görə Nuhun əhdi seçilmiş bir xalqın əhdi ilə əlaqəlidir. Musanın yüz iyirmi ili qırx illik üç dövrü təmsil edir; bu dövrlərdən birincisi qırx ilin sonunda Musanın misirlini öldürməsi ilə, ikincisi isə ikinci qırx illik dövrün sonunda ilk doğulanların, fironun və onun ordusunun qətlə yetirilməsi ilə başa çatdı. İkinci qırx illik dövr Qadeşdə baş verən bir üsyanla sona çatdı, üçüncü qırx illik dövr isə Qadeşdəki ikinci üsyanla başa çatdı. Alfanın üç peyğəmbərlik xəttinin hamısı Qadeşdə sona çatır və Mattanın nəsil şəcərəsinin üç peyğəmbərlik xətti Davudda, Babil əsarətində və Əhdin Elçisində sona çatır.

When the alpha of Moses is aligned with the omega of Christ there are six witnesses of Kadesh, which is 1863 and the Sunday law. Matthew’s genealogy places king David at Kadesh, which is where apostate Adventism is taken to Babylon, as Christ confirms the covenant with the one hundred and forty-four thousand. By placing David at the Sunday law a second witness of David is established with David being one of three human representatives that began to serve when they were thirty years old. Christ, David, Joseph and Ezekiel all began their work at thirty years of age. Together the four thirty-year-old’s that began to serve represent the combination of Divinity with humanity, when the church militant is transformed into the church triumphant. That church is made up of a prophet, a priest and a king. The transformation is marked at the Sunday law, which is also Kadesh, so David in the genealogy of Matthew aligns with the thirty year old David.

Musanın alfası Məsihin omeqası ilə uyğunlaşdırıldıqda, Kadeşin altı şahidi vardır; bu isə 1863 və Bazar qanunudur. Matta nəsəb şəcərəsində padşah Davudu Kadeşdə yerləşdirir; mürtəd Adventizmin Babilə aparıldığı yer də buradır, necə ki, Məsih əhdi yüz qırx dörd minlə təsdiqləyir. Davudun Bazar qanununda yerləşdirilməsi ilə Davudun ikinci şahidi müəyyən edilir; Davud isə otuz yaşında xidmətə başlayan üç bəşəri nümayəndədən biridir. Məsih, Davud, Yusif və Yezekel hamısı öz işlərinə otuz yaşında başladılar. Xidmətə otuz yaşında başlayan bu dörd şəxs birlikdə ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsini təmsil edir; bu isə mübariz kilsənin zəfər çalan kilsəyə çevrildiyi vaxtdır. O kilsə bir peyğəmbərdən, bir kahindən və bir padşahdan ibarətdir. Bu çevrilmə Bazar qanununda qeyd olunur; bu da Kadeşdir; beləliklə, Mattanın nəsəb şəcərəsindəki Davud otuz yaşlı Davudla uyğunlaşır.

The thirty years of preparation aligns with the four hundred and thirty years of Abraham’s covenant, and also the age of a priest and the 1290 years of Daniel 12:11. In the next article we will consider each of those twelve Messianic prophecies within the book of Matthew. We are first identifying three prophetic lines within Matthew; chapters one through ten, followed by chapters eleven through twenty-two, and then twenty-three through twenty-eight.

Otuz illik hazırlıq, İbrahimin əhdinin dörd yüz otuz ili ilə, həmçinin kahinin yaşı və Daniel 12:11-dəki 1290 il ilə uzlaşır. Növbəti məqalədə biz Matta kitabındakı həmin on iki Məsihçi peyğəmbərliyin hər birini nəzərdən keçirəcəyik. Biz əvvəlcə Matta daxilində üç peyğəmbərlik xəttini müəyyən edirik: birinci fəsildən onuncu fəslədək, ardınca on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslədək, sonra isə iyirmi üçüncü fəsildən iyirmi səkkizinci fəslədək.

> “For a time after the disappointment in 1844, I did hold, in common with the advent body, that the door of mercy was then forever closed to the world. This position was taken before my first vision was given me. It was the light given me of God that corrected our error, and enabled us to see the true position.

> “1844-cü ildəki məyusluqdan sonra bir müddət ərzində mən də advent camaatı ilə birlikdə mərhəmət qapısının o zaman dünya üçün əbədi olaraq bağlandığını qəbul edirdim. Bu mövqe mənə ilk görüntü verilməzdən əvvəl qəbul edilmişdi. Səhvimizi düzəldən və həqiqi mövqeyi görməyimizə imkan verən, Allahın mənə verdiyi nur oldu.”

> “I am still a believer in the shut-door theory, but not in the sense in which we at first employed the term or in which it is employed by my opponents.

> “Mən hələ də qapalı-qapı nəzəriyyəsinə inananlardanam, lakin bu termini nə əvvəlcə bizim işlətdiyimiz mənada, nə də ona qarşı olanların işlətdiyi mənada qəbul etmirəm.

> “There was a shut door in Noah’s day. There was at that time a withdrawal of the Spirit of God from the sinful race that perished in the waters of the Flood. God Himself gave the shut-door message to Noah: ‘My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years’ (Genesis 6:3).

> “Nuhun günlərində bağlı bir qapı var idi. O zaman Tufanın sularında həlak olan günahkar nəslin üzərindən Allahın Ruhunun çəkilməsi baş verdi. Bağlı qapı xəbərini Nuha Allahın Özü verdi: ‘Mənim Ruhum insanla əbədi mübarizə aparmayacaq; çünki o da cismanidir; lakin onun günləri yüz iyirmi il olacaq’ (Yaradılış 6:3).”

> “There was a shut door in the days of Abraham. Mercy ceased to plead with the inhabitants of Sodom, and all but Lot, with his wife and two daughters, were consumed by the fire sent down from heaven.

> “İbrahimin günlərində bağlı bir qapı var idi. Mərhəmət Sodom sakinləri üçün artıq yalvarmağı dayandırmışdı və Lotdan başqa hamı, onun arvadı və iki qızı ilə birlikdə, göydən endirilən od tərəfindən məhv edildi.

> “There was a shut door in Christ’s day. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38).

> Məsihin günlərində bağlı bir qapı var idi. Allahın Oğlu həmin nəslin imansız Yəhudilərinə belə bəyan etdi: “Eviniz sizə viran qoyulur” (Matta 23:38).

> “Looking down the stream of time to the last days, the same infinite power proclaimed through John: ‘These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth’ (Revelation 3:7).

> Zamanın axarına son günlərə doğru nəzər salaraq, eyni sonsuz qüdrət Yəhya vasitəsilə belə bəyan etdi: “Müqəddəs Olan, Həqiqi Olan, Davudun açarına malik Olan, açdığı zaman heç kəsin bağlaya bilmədiyi, bağladığı zaman isə heç kəsin aça bilmədiyi belə deyir” (Vəhy 3:7).

> “I was shown in vision, and I still believe, that there was a shut door in 1844. All who saw the light of the first and second angels’ messages and rejected that light, were left in darkness. And those who accepted it and received the Holy Spirit which attended the proclamation of the message from heaven, and who afterward renounced their faith and pronounced their experience a delusion, thereby rejected the Spirit of God, and it no longer pleaded with them.

> “Mənə görüntüdə göstərildi və mən hələ də inanıram ki, 1844-cü ildə bağlı bir qapı var idi. Birinci və ikinci mələklərin xəbərlərinin nurunu görüb həmin nuru rədd edənlərin hamısı qaranlıqda buraxıldı. Həmçinin onu qəbul edib göydən gələn xəbərin bəyanına müşayiət edən Müqəddəs Ruhu alanlar, sonradan imanlarından dönüb öz təcrübələrini bir aldanış adlandırmaqla Allahın Ruhunu rədd etdilər və O artıq onlarla mübahisə etmirdi.”

> “Those who did not see the light, had not the guilt of its rejection. It was only the class who had despised the light from heaven that the Spirit of God could not reach. And this class included, as I have stated, both those who refused to accept the message when it was presented to them, and also those who, having received it, afterward renounced their faith. These might have a form of godliness, and profess to be followers of Christ; but having no living connection with God, they would be taken captive by the delusions of Satan. These two classes are brought to view in the vision—those who declared the light which they had followed a delusion, and the wicked of the world who, having rejected the light, had been rejected of God. No reference is made to those who had not seen the light, and therefore were not guilty of its rejection.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “İşığı görməmiş olanlar onun rədd edilməsinin təqsirini daşımırdılar. Allahın Ruhunun çata bilmədiyi yalnız o təbəqə idi ki, göydən gələn işığı xor görmüşdü. Və bu təbəqəyə, dediyim kimi, həm onlara təqdim ediləndə xəbəri qəbul etməkdən imtina edənlər, həm də onu qəbul etdikdən sonra sonradan imanlarından dönənlər daxil idi. Bunlar zahirdə dindarlıq surətinə malik ola və özlərini Məsihin davamçıları olduqlarını iddia edə bilərdilər; lakin Allahla canlı əlaqələri olmadığından, Şeytanın aldatmalarına əsir düşəcəkdilər. Bu iki sinif görüntüdə göstərilir — ardınca getdikləri işığı aldanış elan edənlər və işığı rədd etdiklərinə görə Allah tərəfindən rədd edilmiş dünyanın pisləri. İşığı görməmiş və buna görə də onun rədd edilməsində təqsirli olmayanlara isə heç bir istinad edilmir.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “It is those who by faith follow Jesus in the great work of the atonement who receive the benefits of His mediation in their behalf, while those who reject the light which brings to view this work of ministration are not benefited thereby. The Jews who rejected the light given at Christ’s first advent, and refused to believe on Him as the Saviour of the world, could not receive pardon through Him. When Jesus at His ascension entered by His own blood into the heavenly sanctuary to shed upon His disciples the blessings of His mediation, the Jews were left in total darkness to continue their useless sacrifices and offerings. The ministration of types and shadows had ceased. That door by which men had formerly found access to God was no longer open. The Jews had refused to seek Him in the only way whereby He could then be found, through the ministration in the sanctuary in heaven. Therefore they found no communion with God. To them the door was shut. They had no knowledge of Christ as the true sacrifice and the only mediator before God; hence they could not receive the benefits of His mediation.

> “İman vasitəsilə kəffarənin böyük işində İsanın ardınca gedənlər Onun onlar naminə vasitəçiliyinin faydalarını qəbul edirlər; bu xidmət işığını üzə çıxaran nuru rədd edənlər isə ondan fayda görmürlər. Məsihin ilk gəlişində verilmiş nuru rədd edən və Ona dünyanın Xilaskarı kimi iman etməkdən imtina edən yəhudilər Onun vasitəsilə bağışlanma ala bilməzdilər. İsa göyə qalxdıqda, Öz qanı ilə səmavi məbədə daxil olaraq vasitəçiliyinin xeyir-dualarını şagirdlərinin üzərinə tökmək üçün girdiyi zaman, yəhudilər öz faydasız qurban və təqdimlərini davam etdirmək üçün tam qaranlıq içində buraxıldılar. Nümunələrin və kölgələrin xidməti sona çatmışdı. İnsanların əvvəllər Allahın hüzuruna çıxış tapdıqları o qapı artıq açıq deyildi. Yəhudilər Onu, həmin vaxt yalnız tapıla biləcəyi yeganə yolla — göydəki məbəddə icra olunan xidmət vasitəsilə — axtarmaqdan imtina etmişdilər. Buna görə də onlar Allahla heç bir ünsiyyət tapmadılar. Onlar üçün qapı bağlanmışdı. Onlar Məsih haqqında həqiqi qurban və Allah qarşısında yeganə Vasitəçi kimi biliyə malik deyildilər; buna görə də Onun vasitəçiliyinin faydalarını qəbul edə bilməzdilər.”

> “The condition of the unbelieving Jews illustrates the condition of the careless and unbelieving among professed Christians, who are willingly ignorant of the work of our merciful High Priest. In the typical service, when the high priest entered the most holy place, all Israel were required to gather about the sanctuary and in the most solemn manner humble their souls before God, that they might receive the pardon of their sins and not be cut off from the congregation. How much more essential in this antitypical Day of Atonement that we understand the work of our High Priest and know what duties are required of us.

> İman etməyən yəhudilərin vəziyyəti, mərhəmətli Baş Kahinimizin işindən qəsdən bixəbər olan, məsuliyyətsiz və imansız, Məsihə iman etdiyini söyləyənlər arasındakıların vəziyyətini göstərir. Rəmzi xidmətdə baş kahin Ən Müqəddəs Yerə daxil olduqda, bütün İsrailin məbədgahın ətrafında toplanması və ən dərin ciddiyyət içində Allahın önündə canlarını alçaltması tələb olunurdu ki, günahlarının bağışlanmasını alsınlar və camaatın arasından kəsilib atılmasınlar. Elə isə bu antitipik Kəffarə Günündə Baş Kahinimizin işini anlamamız və bizdən hansı vəzifələrin tələb olunduğunu bilməyimiz nə qədər də daha zəruridir.

> “Men cannot with impunity reject the warning which God in mercy sends them. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and their salvation depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the Flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation: ‘Your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Looking down to the last days, the same Infinite Power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved’: ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:10–12. As they reject the teachings of His word, God withdraws His Spirit and leaves them to the deceptions which they love.” The Great Controversy, 430, 431.

> “İnsanlar Allahın onlara mərhəmətlə göndərdiyi xəbərdarlığı cəzasız olaraq rədd edə bilməzlər. Nuhun günlərində göydən dünyaya bir xəbər göndərilmişdi və onların xilası həmin xəbərə necə yanaşmalarından asılı idi. Xəbərdarlığı rədd etdiklərinə görə, Allahın Ruhu günahkar nəsildən geri çəkildi və onlar Daşqının sularında həlak oldular. İbrahimin zamanında mərhəmət artıq Sodomun təqsirli sakinlərinə yalvarmağı dayandırdı və Lut, onun arvadı və iki qızı istisna olmaqla, hamısı göydən endirilən odla məhv edildi. Məsihin günlərində də belə oldu. Allahın Oğlu o nəslin imansız yəhudilərinə bəyan etdi: “Eviniz sizə viran qoyulur.” Matta 23:38. Son günlərə nəzər salaraq, həmin sonsuz Qüdrət xilas olmaq üçün “həqiqət məhəbbətini qəbul etməyənlər” haqqında belə bəyan edir: “Buna görə də Allah onlara güclü azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar; ta ki, həqiqətə iman etməyib haqsızlıqdan zövq alanların hamısı məhkum edilsin.” 2 Saloniklilərə 2:10–12. Onlar Onun Kəlamının təlimlərini rədd etdikcə, Allah Öz Ruhunu geri çəkir və onları sevdikləri aldanışlara təslim edir.” The Great Controversy, 430, 431.

Back to Articles