Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Seven

Daniel Kitabı - Qırx Yeddinci Nömrə

Unmasking Deceptive Doctrines: A Critical Analysis of Daniel 8 and the Challenges to Adventist Theology

Aldadıcı Doktrinaların Maskəsinin Açılması: Daniel 8-in Tənqidi Təhlili və Adventist İlahiyyatına Qarşı Çağırışlar

Author

Jeff Pippenger

Published

January 11, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the little horn of Rome is represented in verses nine through twelve of Daniel chapter eight, it is a corrupted symbol for it is a symbol of transvestitism, a cross-dresser oscillating between male and female. It agrees with the Millerite understanding that Rome was represented by two phases, the first phase being the Roman statecraft and the second phase being the Roman churchcraft, but in the oscillation of genders in the verses, the little horn is out of the historical and prophetic sequence (corrupted). Yet each of the four verses represents history directly associated with either Roman statecraft or Roman churchcraft. Pagan Rome persecuted all who resisted its imperial authority, but the persecution of papal Rome (feminine) in verse ten, is specifically directed against heaven.

Danielin səkkizinci fəslinin doqquzdan on ikiyə qədər olan ayələrində Romanın kiçik buynuz kimi təsvir edilməsi təhrif olunmuş bir simvoldur, çünki bu, transvestitizmin simvoludur — kişi ilə qadın arasında tərəddüd edən, qarşı cinsin geyimini geyinən bir varlıqdır. Bu, Millerçi anlayışla uzlaşır ki, Roma iki mərhələ ilə təmsil olunmuşdur: birinci mərhələ Roma dövlətçiliyi, ikinci mərhələ isə Roma kilsəçiliyidir; lakin ayələrdə cinslərin tərəddüdü içində kiçik buynuz tarixi və peyğəmbərlik ardıcıllığından kənara çıxır (təhrif olunur). Bununla belə, bu dörd ayənin hər biri bilavasitə ya Roma dövlətçiliyi, ya da Roma kilsəçiliyi ilə əlaqəli tarixi təmsil edir. Bütpərəst Roma onun imperiya hakimiyyətinə müqavimət göstərən hər kəsi təqib edirdi, lakin onuncu ayədə papalıq Romanın (qadınsı) təqibi xüsusi olaraq göyə yönəlmişdir.

In the Millerite understanding that Rome was the fourth and final kingdom, the oscillating from state to church to state to church again would not have been a concern. They had seen the mixture of iron and clay in the feet of Daniel chapter two, and simply understood it as two phases of Rome, with no concern to define a specific historical sequence of a fourth and fifth kingdom. They understood the same of chapter seven, where the horn that spake great things against the most High, had three horns plucked up from the original ten horns of the beast of Rome. Even if Miller did recognize the gender oscillation of verse nine through twelve, it would have been unimportant to his understanding of the fourth kingdom being Rome. In Millerite understanding the fourth kingdom ended in 1798, and the next prophetic event was the Second Coming of Christ.

Romin dördüncü və son padşahlıq olduğuna dair Millerçi anlayışda, dövlətdən kilsəyə, yenidən dövlətdən kilsəyə doğru baş verən tərəddüdlü keçid narahatlıq doğurmazdı. Onlar Danielin ikinci fəslində ayaqlardakı dəmir ilə gildən ibarət qarışığı görmüş və bunu sadəcə Romanın iki mərhələsi kimi başa düşmüşdülər; dördüncü və beşinci padşahlığın konkret tarixi ardıcıllığını müəyyənləşdirmək kimi bir qayğı daşımırdılar. Yeddinci fəsil barədə də eyni cür düşünürdülər; orada Haqq-Taalaya qarşı böyük sözlər danışan buynuz, Roma heyvanının ilkin on buynuzundan üç buynuzun qopardılması ilə meydana çıxmışdı. Hətta əgər Miller doqquzuncu ayədən on ikinci ayəyə qədər cins keçidini fərq etmişdisə belə, bu, dördüncü padşahlığın Roma olması barədə onun anlayışı üçün əhəmiyyətsiz olardı. Millerçi anlayışda dördüncü padşahlıq 1798-ci ildə sona çatmışdı və növbəti peyğəmbərlik hadisəsi Məsihin İkinci Gəlişi idi.

The feminine horn identifies the woman who commits spiritual fornication with the masculine horn, and is represented in verses ten and twelve.

Qadın cinsli buynuz kişi cinsli buynuzla ruhani zinakarlıq edən qadını müəyyən edir və onuncu və on ikinci ayələrdə təmsil olunur.

> And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.

> Və o, səma qoşununa qədər böyüdü; qoşundan və ulduzlardan bəzilərini yerə atdı və onları tapdaladı. Daniel 8:10.

The persecution of the papal power was directed against Christianity (the host of heaven), and in verse twelve papal Rome (feminine), receives the power to accomplish her murderous work through the transgression of fornicating with the kings of Europe.

Papal hakimiyyətinin təqibi xristianlığa (göylərin ordusuna) qarşı yönəlmişdi və on ikinci ayədə papalıq Romanın (qadın cinsi) qatil əməlini həyata keçirmək üçün gücü Avropa padşahları ilə zinakarlıq etmə günahı vasitəsilə aldığı göstərilir.

> And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.

> Və ona gündəlik qurbanlığa qarşı, üsyankarlıq ucbatından, bir qoşun verildi; o da həqiqəti yerə çırpdı; və öz işini gördü, uğur qazandı. Daniel 8:12.

The “host” in the verse represents the military power that was given the papacy “against the daily.” The word “against” means “from”. From the pagan kings of Europe (pagan Rome), represented by “the daily,” military support (an host) was given to the papacy “by reason of transgression.” The combination of church and state, with the church in control of the relationship is the “transgression.” The wine of that transgression is Christian blood. Once the papacy had control of the armies of pagan Rome, papal Rome (“it”) “cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered.”

Ayədəki “qoşun” papalığa “gündəlik”ə qarşı verilmiş hərbi qüvvəni təmsil edir. “Qarşı” sözü “-dən” mənasını verir. “Gündəlik”lə təmsil olunan Avropanın bütpərəst padşahlarından (bütpərəst Roma) papalığa “təqsir üzündən” hərbi dəstək (bir qoşun) verildi. Kilsə ilə dövlətin birləşməsi, bu münasibətdə kilsənin hakim olması “təqsir”dir. Həmin təqsirin şərabı məsihçi qanıdır. Papalıq bütpərəst Romanın ordularına nəzarəti əldə etdikdən sonra, papal Roma (“o”) “həqiqəti yerə çırpdı; və fəaliyyət göstərdi, və uğur qazandı.”

In Daniel chapter eleven, verse thirty-one, the giving of the armies to papal Rome is also represented:

Daniel kitabının on birinci fəslinin otuz birinci ayəsində orduların papalıq Romasına verilməsi də təsvir olunur:

> And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

> Onun tərəfindən silahlı qüvvələr qalxacaq, qüvvət məbədini murdarlayacaq, daimi qurbanı aradan götürəcək və viranə qoyan iyrəncliyi quracaqlar. Daniel 11:31.

The verse is identifying the historical transition from pagan Rome to papal Rome. In the verse the “arms” are the European kings that began to stand up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks (France), in the year 496. The “arms” also polluted “the sanctuary of strength” (the city of Rome), through the continuous warfare from the fourth century onward to the year 538. The “arms” also removed the pagan resistance to the rise of the papacy, and by the year 508, the pagan resistance was finished.

Ayə, bütpərəst Romadan papalıq Romanasına tarixi keçidi müəyyən edir. Ayədəki “qollar” eramızın 496-cı ilində frankların (Fransanın) kralı Xlodviqdən başlayaraq papalığın tərəfini tutmağa başlayan Avropa padşahlarıdır. “Qollar” həmçinin dördüncü əsrdən etibarən 538-ci ilə qədər davam edən fasiləsiz müharibələr vasitəsilə “qüvvət məbədini”ni (Roma şəhərini) murdarladı. “Qollar” həm də papalığın yüksəlişinə qarşı bütpərəst müqaviməti aradan qaldırdı və 508-ci ilə qədər bütpərəst müqavimət sona çatmışdı.

The word translated as “take away,” is the Hebrew word “sur” and means “to remove”. The “arms” placed the “abomination that maketh desolate” (the papacy), on the throne of the earth in the year 538. When Daniel chapter eight, verse twelve identifies that “an host” was given to the feminine little horn, it is agreeing with the witness of verse thirty-one of chapter eleven. The book of Revelation also gives witness to the same truth in chapter thirteen.

“Aradan götürmək” kimi tərcümə olunan söz ibranicə “sur” sözüdür və “uzaqlaşdırmaq” mənasını verir. “Qollar” “viranə qoyan iyrəncliyi” (papalığı) 538-ci ildə yer üzünün taxtı üzərinə yerləşdirdi. Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on ikinci ayəsi “bir ordu”nun dişi kiçik buynuza verildiyini bildirdikdə, bu, on birinci fəslin otuz birinci ayəsinin şahidliyi ilə uyğunluq təşkil edir. Vəhy kitabı da on üçüncü fəsildə həmin həqiqətə şahidlik edir.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> Və mənim gördüyüm vəhşi heyvan bəbirə bənzəyirdi; ayaqları ayının ayaqları kimi, ağzı isə aslanın ağzı kimi idi; əjdaha ona öz qüdrətini, taxtını və böyük hakimiyyətini verdi. Vəhy 13:2.

Sister White directly identifies the beast of verse two as the papacy, and that the dragon in the verse is pagan Rome. Pagan Rome gave three things to the papacy; “his power, and his seat, and great authority.”

Bacı Uayt ikinci ayənin vəhşisini birbaşa papalıq kimi, həmin ayədəki əjdahanı isə bütpərəst Roma kimi müəyyən edir. Bütpərəst Roma papalığa üç şey verdi: “öz qüdrətini, öz taxtını və böyük hakimiyyətini.”

The military power was given by pagan Rome beginning with Clovis in the year 496. The “seat” to rule from, was given to the papacy in the year 330, when the emperor Constantine moved his capitol to Constantinople, leaving his former capitol city of Rome to the control of the papal church. In the year 533, the emperor Justinian decreed that the pope was the head of the church and the corrector of heretics, turning his “great authority” over to the pope of Rome. Verse twelve of Daniel chapter eight, identifies the time when a “host” was given, and that prophetic truth is testified to on many witnesses. From that point in time (beginning in the year 496), the papacy “prospered.”

Hərbi güc bütpərəst Roma tərəfindən 496-cı ildə Klovislə birlikdə verildi. Hakimiyyət sürmək üçün “taxt” isə 330-cu ildə papalığa verildi; həmin vaxt imperator Konstantin paytaxtını Konstantinopola köçürdü və əvvəlki paytaxt şəhəri olan Romanı papalıq kilsəsinin nəzarətinə buraxdı. 533-cü ildə imperator Yustinian papanın kilsənin başı və bidətçilərin islahedicisi olduğunu fərman etdi və öz “böyük hakimiyyət”ini Roma papasına təhvil verdi. Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on ikinci ayəsi bir “qoşunun” verildiyi vaxtı müəyyən edir və bu peyğəmbərlik həqiqəti bir çox şahidlər vasitəsilə təsdiq olunur. O zamandan etibarən (496-cı ildən başlayaraq) papalıq “uğur qazandı.”

It would continue to “practice” and “prosper” until the end of the indignation against the northern kingdom of Israel ended in 1798, and the papacy received its deadly wound.

O, İsrailin şimal padşahlığına qarşı qəzəbin sonu 1798-ci ildə başa çatana və papalıq ölümcül yarasını alana qədər “fəaliyyət göstərəcək” və “uğur qazanacaqdı”.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> Padşah öz iradəsinə görə hərəkət edəcək; özünü ucaldacaq, özünü hər bir allahdan üstün tutacaq, allahların Allahına qarşı heyrət doğuran sözlər söyləyəcək və qəzəb tamamlanana qədər müvəffəq olacaq; çünki müəyyən edilən yerinə yetiriləcəkdir. Daniel 11:36.

Verse nine of chapter eight, describes masculine Rome (pagan Rome), and represents the three-step conquering process that pagan Rome accomplished, and which typified the three geographical areas that would be conquered in order for papal Rome to be established upon the throne of the earth, as represented by the three horns that were plucked up in chapter seven. Those two three-step conquering’s of pagan and papal Rome, represented the three geographical obstacles of modern Rome, in verses forty through forty-three of Daniel eleven. Then in chapter eight, verse eleven, the masculine little horn (pagan Rome) is again represented. In the verse, the sanctified logic is so sound, that the scornful men that rule Jerusalem were forced to introduce several theological lies in order to erect their counterfeit foundation.

Səkkizinci fəslin doqquzuncu ayəsi kişi cinsində təqdim olunan Romanı (bütpərəst Romanı) təsvir edir və bütpərəst Romanın həyata keçirdiyi üçmərhələli fəth prosesini təmsil edir; bu proses yeddinci fəsildə yolunmuş üç buynuzla göstərildiyi kimi, papalıq Romanın yer üzünün taxtı üzərində qurulması üçün fəth edilməli olan üç coğrafi bölgənin timsalı idi. Bütpərəst və papalıq Romanın bu iki üçmərhələli fəthi, Daniel on birin qırxıncıdan qırx üçüncü ayələrinə qədər müasir Romanın üç coğrafi maneəsini təmsil edirdi. Sonra səkkizinci fəslin on birinci ayəsində kişi cinsində olan kiçik buynuz (bütpərəst Roma) yenidən göstərilir. Həmin ayədə təqdis olunmuş məntiq o qədər sağlamdır ki, Yerusəlimi idarə edən istehzalı adamlar saxta təməllərini qurmaq üçün bir neçə teoloji yalan irəli sürməyə məcbur oldular.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Bəli, o, özünü hətta qoşunun başçısına qarşı ucaltdı; onun vasitəsilə gündəlik qurban götürüldü və Onun müqəddəs məkanının yeri yerlə-yeksan edildi. Daniel 8:11.

As we begin to address the counterfeit coins and jewels that have been introduced to Adventism since 1863, it should be noted that there are two primary fields of supposed theological expertise which Adventism boasts of, as their basis for upholding the doctrines of apostate Protestantism and Catholicism. The claim that the modern theologians of Adventism make is that they are either experts in biblical history, or experts in biblical languages. Their application of the verse, reveals the prophetic word has become as a sealed book unto them, and also reveals that their claim of being experts of the biblical languages is simply the modern manifestation of Pharisaism.

1863-cü ildən bəri Adventizmə daxil edilmiş saxta sikkə və cəvahiratları araşdırmağa başlayarkən, qeyd edilməlidir ki, mürtəd Protestantlığın və Katolisizmin təlimlərini müdafiə etmək üçün əsas kimi Adventizmin öyündüyü guya teoloji ixtisasın iki başlıca sahəsi vardır. Adventizmin müasir ilahiyyatçılarının irəli sürdükləri iddia budur ki, onlar ya Müqəddəs Kitab tarixinin mütəxəssisləridir, ya da Müqəddəs Kitab dillərinin mütəxəssisləridir. Ayəyə onların tətbiqi göstərir ki, peyğəmbərlik kəlamı onlar üçün möhürlənmiş bir kitab olmuşdur və həmçinin onların Müqəddəs Kitab dillərinin mütəxəssisləri olduqları iddiasının sadəcə fariseyliyin müasir təzahürü olduğunu aşkar edir.

First is the disregard of the oscillation of the genders for the little horn in verse nine through twelve. If they were actually experts in the Hebrew language, they would not deny, or water down, the fact that Daniel purposely employed gender oscillation in the verses. The little horn is represented in both genders, and those genders go back and forth through the verses. The theologians try to cover this fact with rubbish and counterfeit coins, for it clearly identifies that verse eleven is identifying pagan, not papal Rome. They of course insist that the little horn of verse eleven is the pope, when it is actually pagan Rome.

Birincisi, doqquzuncu ayədən on ikinci ayəyədək olan hissədəki kiçik buynuzla bağlı cinslərin növbələşməsinin nəzərə alınmamasıdır. Əgər onlar həqiqətən də ivrit dilinin mütəxəssisləri olsaydılar, Danielin bu ayələrdə qəsdən cins növbələşməsindən istifadə etdiyini nə inkar edər, nə də bu həqiqəti zəiflədərdilər. Kiçik buynuz hər iki cinsdə təqdim olunur və bu cinslər ayələr boyunca növbə ilə dəyişir. İlahiyyatçılar bu faktı cəfəngiyat və saxta dəlillərlə ört-basdır etməyə çalışırlar, çünki bu, on birinci ayənin papalıq Romanı deyil, bütpərəst Romanı göstərdiyini aydın şəkildə müəyyən edir. Onlar, əlbəttə, on birinci ayədəki kiçik buynuzun papa olduğunu israrla söyləyirlər, halbuki əslində o, bütpərəst Romadır.

Once it is acknowledged that two of the four little horn verses are male and two are female, then it is simple to incorporate the biblical truth that a woman in Bible prophecy represents a church, and a man represents a state. Knowing this allows all who wish to see, that the little horn of verse eleven, is masculine Rome (pagan Rome), not feminine Rome (papal Rome).

Dörd kiçik buynuz ayəsindən ikisinin kişi cinsində, ikisinin isə qadın cinsində olduğu qəbul edildikdən sonra, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində qadının bir kilsəni, kişinin isə bir dövləti təmsil etdiyi biblical həqiqəti nəzərə almaq asan olur. Bunu bilmək görmək istəyənlərin hamısına göstərir ki, on birinci ayədəki kiçik buynuz qadın cinsində olan Roma (papalıq Romanı) deyil, kişi cinsində olan Romadır (bütpərəst Roma).

The verse then is understood as teaching that pagan Rome (he) magnified himself to the prince of the host, as did pagan Rome when it placed the prince of the host upon the cross of Calvary. Not only did pagan Rome magnify itself against Christ at the cross, the verse goes on to say that by him (pagan Rome) “the daily sacrifice was taken away.”

Beləliklə, ayə belə başa düşülür ki, bütpərəst Roma (o) özünü qoşunun Rəisinə qarşı ucaltdı; necə ki, bütpərəst Roma qoşunun Rəisini Kalvari çarmıxı üzərinə qoyanda belə etmişdi. Bütpərəst Roma yalnız çarmıxda Məsihə qarşı özünü ucaltmaqla kifayətlənmədi, ayə davam edərək deyir ki, onun vasitəsilə (bütpərəst Roma) “gündəlik qurban götürüldü.”

In the book of Daniel there are two Hebrew words that are both translated as “take away.” The words are “sur” and “rum”. Both words are used in the sanctuary service. Sur means to take away or remove, and when the ashes from the altar in the sanctuary were removed, the word used to describe the removal of the ashes is “sur”. The word “rum” means to lift up and exalt, and when the priest in the sanctuary was to lift up a wave offering, he was to “rum” (lift up) the offering. In verse eleven, pagan Rome (“the daily”) would “rum” (take away) paganism by lifting up and exalting the religion of paganism.

Daniel kitabında hər ikisi də “götürüb aparmaq” kimi tərcümə olunan iki ivrit sözü vardır. Bu sözlər “sur” və “rum”dur. Hər iki söz məbəd xidmətində işlədilir. “Sur” götürüb aparmaq və ya kənarlaşdırmaq deməkdir və məbəddəki qurbangahın külü kənarlaşdırıldıqda, külün götürülməsini təsvir etmək üçün işlədilən söz “sur”dur. “Rum” sözü isə yuxarı qaldırmaq və ucaldatmaq deməkdir və məbəddə kahin yelləncək təqdimini qaldırmalı olduqda, o, təqdimi “rum” etməli idi (yuxarı qaldırmalı idi). On birinci ayədə bütpərəst Roma (“gündəlik”) bütpərəstlik dinini yuxarı qaldırıb ucaldaraq bütpərəstliyi “rum” edəcəkdi (“götürüb aparacaqdı”).

Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism. The Adventist theologians that profess an expertise of biblical languages choose to treat every occurrence of “take away” in the book of Daniel as “remove”. They fail to acknowledge the distinct and precise writing of Daniel, and thus place themselves above the prophet Daniel.

Bütpərəst Roma bütpərəstlik dinini ucaldar və yüksəldərdi. Müqəddəs Kitab dilləri sahəsində ixtisas sahibi olduqlarını iddia edən Adventist ilahiyyatçılar Daniel kitabındakı “aradan götürmək” ifadəsinin hər bir işlənməsini “çıxarmaq” kimi qəbul etməyi seçirlər. Onlar Danielin fərqli və dəqiq üslubunu etiraf etmirlər və beləliklə özlərini peyğəmbər Danieldən üstün tuturlar.

The theologians that profess to understand the biblical languages provide arguments to justify why Daniel intended to mean the same thing, when he employed two different words. They provide long and tedious word studies to uphold their false claims. The theologians that profess to understand biblical history, argue that the false application is based upon recognizing that in different periods of history the same word might mean something different, and therefore when Daniel employed two different words, only a historical expert can identify what Daniel actually meant. It is important to identify these two false methods for they are employed often by the theologians who seek to hide from the methodology of “line upon line.”

Müqəddəs Kitab dillərini anladıqlarını iddia edən ilahiyyatçılar, Danielin iki fərqli söz işlədərkən eyni şeyi nəzərdə tutduğunu əsaslandırmaq üçün dəlillər irəli sürürlər. Onlar öz yalan iddialarını dəstəkləmək üçün uzun və usandırıcı söz araşdırmaları təqdim edirlər. Müqəddəs Kitab tarixini anladıqlarını iddia edən ilahiyyatçılar isə belə mübahisə edirlər ki, yanlış tətbiq tarixin müxtəlif dövrlərində eyni sözün fərqli məna daşıya biləcəyini qəbul etməyə əsaslanır və buna görə də Daniel iki fərqli söz işlədərkən, Danielin əslində nə demək istədiyini yalnız tarix üzrə mütəxəssis müəyyən edə bilər. Bu iki yalançı metodu müəyyənləşdirmək vacibdir, çünki onlar “sətir üstə sətir” metodologiyasından gizlənməyə çalışan ilahiyyatçılar tərəfindən tez-tez istifadə olunur.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Bəli, o, hətta özünü qoşunun Rəisinə qarşı ucaltdı; Onun vasitəsilə daimi qurban götürüldü və Onun müqəddəs məkanının yeri dağıdıldı. Daniel 8:11.

The word translated as “taken away” in the verse means to “lift up and exalt”. It does not mean to remove. This fact creates confusion and contradiction for the Adventist theologians, for their premises do not hold up under a simple evaluation of the verse, when the actual definition of the word Daniel used is applied to the verse. They argue the little horn of the verse is papal Rome, and therefore the verse would read that “by him” (papal Rome) “the daily was taken away.”

Ayədə “aradan götürüldü” kimi tərcümə edilən söz “ucaltmaq və yüksəltmək” mənasını verir. Bu, aradan qaldırmaq demək deyildir. Bu həqiqət Adventist ilahiyyatçılar üçün qarışıqlıq və ziddiyyət yaradır, çünki Danielin işlətdiyi sözün həqiqi tərifi ayəyə tətbiq edildikdə, onların ilkin müddəaları ayənin sadə bir təhlili qarşısında davam gətirmir. Onlar iddia edirlər ki, ayədəki kiçik buynuz papalıq Romanıdır və buna görə də ayə belə oxunmalı olardı: “onun vasitəsilə” (papalıq Romanı) “gündəlik qaldırıldı.”

They of course have no problem including the added word that Sister White states directly was added by human wisdom and does not apply to the text.

Əlbəttə, onlar Bacı Uaytın açıq şəkildə insan hikməti ilə əlavə edildiyini və mətnə aid olmadığını bildirdiyi əlavə sözü daxil etməkdə heç bir problem görmürlər.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.

> “Sonra mən ‘gündəlik’lə əlaqədar olaraq (Daniel 8:12) gördüm ki, ‘qurban’ sözü insan hikməti tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; həmçinin Rəbb bunun düzgün anlayışını hökm saatının nidasını verənlərə vermişdir.” Early Writings, 74.

They identify “the daily” as Christ’s sanctuary ministry, so the “daily sacrifice” upholds the concept that “the daily” is Christ sacrificial work in the heavenly sanctuary. But inspiration identifies that the word “sacrifice” “does not belong to the text”.

Onlar “gündəlik”i Məsihin məbəd xidmətinə aid edirlər; buna görə də “gündəlik qurban” ifadəsi “gündəlik”in göydəki məbəddə Məsihin qurbanlıq işi olduğu anlayışını dəstəkləyir. Lakin ilham “qurban” sözünün “mətnə aid olmadığını” bildirir.

When the drunkards of Ephraim identify “the daily” as Christ’s sanctuary work, the verse would then read, “by him” (papal Rome) “the daily was taken away,” or it would read, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was taken away.” They actually teach this falsehood. They insist that through the darkness of the papal rule the true understanding of Christ’s sanctuary ministry was removed from the minds of men.

Efrayimin sərxoşları “gündəlik”i Məsihin məbəddəki xidməti kimi müəyyən etdikdə, ayə belə oxunar: “onun vasitəsilə” (papalıq Romanın vasitəsilə) “gündəlik götürüldü”; yaxud belə oxunar: “papalıq hakimiyyəti vasitəsilə Məsihin məbəddəki xidməti götürüldü.” Onlar əslində bu yalanı öyrədirlər. Onlar israr edirlər ki, papalıq hökmranlığının qaranlığı vasitəsilə Məsihin məbəddəki xidmətinin həqiqi anlayışı insanların zehnindən uzaqlaşdırılmışdır.

Yet the word translated as “take away,” does not mean to remove, it means to lift up and exalt. If the professed experts of biblical languages would correctly apply the meaning of the Hebrew word “rum,” to the passage, their rendition would need to say, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was lifted up and exalted.” When did the papacy ever lift up and exalt Christ?

Lakin “aradan qaldırmaq” kimi tərcümə edilmiş söz çıxarmaq mənasını vermir; o, yüksəltmək və ucaldmaq mənasını verir. Əgər Müqəddəs Kitab dillərinin guya mütəxəssisləri “rum” adlı ivrit sözünün mənasını həmin mətnə düzgün tətbiq etsəydilər, onların tərcüməsi belə deməli idi: “papalıq hakimiyyəti vasitəsilə Məsihin səmavi məbəd xidmətinin yüksəldildiyi və ucaldıldığı.” Papalıq nə vaxtsa Məsihi yüksəltmiş və ucaltmışdır?

They seek to impose the definition of the Hebrew word “sur” upon the Hebrew word “rum.” Daniel uses the word “sur,” which means to remove, in connection with “the daily” in two other verses, but in verse eleven, Daniel chose the word “rum” meaning to lift up and exalt. Not only is the dish of fables concerning this verse foolishness because of the wresting of the meaning of the word translated as “take away,” but there was never a time when Christ’s sanctuary ministry was in any way removed from men.

Onlar İbrani dilindəki “sur” sözünün tərifini İbrani dilindəki “rum” sözünə tətbiq etməyə çalışırlar. Daniel başqa iki ayədə “gündəlik”lə əlaqədar olaraq “götürüb aradan qaldırmaq” mənasını verən “sur” sözünü işlədər, lakin on birinci ayədə Daniel “ucaltmaq” və “yüksəltmək” mənasını verən “rum” sözünü seçmişdir. Bu ayə ilə bağlı uydurma rəvayətlər toplusu təkcə “götürüb aradan qaldırmaq” kimi tərcümə edilən sözün mənasının təhrif olunmasına görə cəfəngiyat deyildir, həm də Məsihin məbəddəki xidməti heç vaxt heç bir şəkildə insanlardan uzaqlaşdırılmamışdır.

> But this man, because he continueth ever, hath an unchangeable priesthood. Wherefore he is able also to save them to the uttermost that come unto God by him, seeing he ever liveth to make intercession for them. Hebrews 7:24, 25.

> Lakin bu Şəxs əbədi olaraq qaldığına görə, Onun kahinliyi dəyişməzdir. Buna görə də O, Onun vasitəsilə Allaha gələnləri tamamilə xilas etməyə də qadirdir, çünki onlar üçün vəsatət etməkdən ötrü həmişə yaşayır. İbranilərə 7:24, 25.

To claim, as the Adventist theologians do, in an attempt to prop up their false application of the verse, that there was a period of time when the papacy exercised some type of power to remove Christ’s sanctuary intercession is absurd!

Adventist ilahiyyatçılarının, ayənin yanlış tətbiqini dəstəkləmək cəhdi ilə, papalığın Məsihin məbəddəki şəfaətini aradan qaldırmaq üçün hansısa bir növ hakimiyyət icra etdiyi bir zaman dövrünün mövcud olduğunu iddia etmələri absurddur!

But the theologians do not teach that the verse identifies that the papacy lifted up and exalted Christ’s sanctuary ministry. They avoid the meaning of Daniel’s words, and the inspired counsel of Ellen White, to teach what they choose to teach in spite of the testimony of Daniel’s words.

Lakin ilahiyyatçılar bu ayənin papalığın Məsihin müqəddəs məkan xidmətini yüksəldib ucaltdığını bildirdiyini öyrətmirlər. Onlar Danielin sözlərinin mənasından və Ellen Uaytın ilham olunmuş nəsihətindən yayınaraq, Danielin sözlərinin şəhadətinə baxmayaraq, özlərinin öyrətməyi seçdiklərini öyrədirlər.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Bəli, o, hətta ordunun başçısınadək özünü ucaltdı; daimi qurban onun vasitəsilə götürüldü və onun məbədinin yeri yerlə-yeksan edildi. Daniel 8:11.

The theologians teach that the verse means “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was removed,” and the removal of Christ’s sanctuary ministry from the minds of men is supported by the fact that in association with the removal, the place of Christ’s “sanctuary was cast down.” There is not one verse in God’s Word that identifies the heavenly sanctuary, which is where Christ performs his intercession, has ever been cast down. Nor is there any biblical passage that identifies that heaven itself, which is the “place of his sanctuary”, is ever cast down. Once again, the theologians place themselves above the prophet Daniel, for they insist that “the place of his sanctuary” in the verse is referring to God’s sanctuary, in spite of the fact that Daniel teaches directly opposite of that idea.

İlahiyyatçılar öyrədirlər ki, ayə “papalıq hakimiyyəti vasitəsilə Məsihin məbəddəki xidməti aradan qaldırıldı” mənasını verir; və Məsihin məbəddəki xidmətinin insanların şüurlarından götürülməsi, bu aradan qaldırılma ilə əlaqədar olaraq Məsihin “müqəddəs məkanının yerə vurulması” faktı ilə əsaslandırılır. Allahın Kəlamında bircə ayə belə yoxdur ki, Məsihin vasitəçilik xidmətini icra etdiyi səmavi məbədin nə vaxtsa yerə vurulduğunu göstərsin. Həmçinin, “Onun müqəddəs məkanının yeri” olan səmanın özünün nə vaxtsa yerə vurulduğunu göstərən heç bir Müqəddəs Kitab mətni də yoxdur. Bir daha ilahiyyatçılar özlərini peyğəmbər Daniyeldən üstün tuturlar; çünki Danielin bu fikrin tam əksini birbaşa öyrətməsinə baxmayaraq, onlar ayədəki “Onun müqəddəs məkanının yeri” ifadəsinin Allahın məbədinə işarə etdiyini israrla müdafiə edirlər.

The professed experts of the Hebrew language insist that in the verse the Hebrew word “rum,” needs to be understood with the meaning of the Hebrew word “sur.” They also insist that the Hebrew word “miqdash” needs to be understood as the Hebrew word “qodesh.” “Miqdash” and “qodash” are both translated simply as “sanctuary” in the book of Daniel, yet they have different meanings. “Miqdash” represents any sanctuary, whether it is God’s sanctuary or a pagan sanctuary. It is the general word for sanctuary, but “qodesh” is only used in the Bible to represent God’s sanctuary.

İbrani dilinin guya mütəxəssisləri təkid edirlər ki, həmin ayədəki “rum” adlı ivrit sözü “sur” adlı ivrit sözünün mənasında başa düşülməlidir. Onlar həmçinin təkid edirlər ki, “miqdash” adlı ivrit sözü “qodesh” adlı ivrit sözü kimi başa düşülməlidir. Daniel kitabında “miqdash” və “qodash” hər ikisi sadəcə “müqəddəs məbəd” kimi tərcümə olunur, lakin onların mənaları fərqlidir. “Miqdash” istər Allahın məbədi, istərsə də bütpərəst məbəd olsun, hər hansı bir müqəddəs məbədi ifadə edir. Bu, “müqəddəs məbəd” üçün ümumi sözdür, lakin “qodesh” Müqəddəs Kitabda yalnız Allahın məbədini ifadə etmək üçün işlədilir.

Daniel knew the difference between a pagan sanctuary and God’s sanctuary. If Daniel was going to identify a pagan sanctuary, he would use the word “miqdash.” It is amazing to me that the supposed experts of the Hebrew language never address the fact that in four consecutive verses, Daniel uses both words three times. Daniel’s usage of the two Hebrew words, both translated as “sanctuary” defines the meaning Daniel intended to be understood.

Daniel bütpərəst məbəd ilə Allahın məbədi arasındakı fərqi bilirdi. Əgər Daniel bütpərəst bir məbədi müəyyən etmək istəsəydi, “miqdash” sözünü işlədərdi. Mənə heyrətamiz görünür ki, guya ivrit dilinin mütəxəssisləri olanlar dörd ardıcıl ayədə Danielin hər iki sözü üç dəfə işlətməsi faktına heç vaxt toxunmurlar. Danielin “müqəddəs məkan” kimi tərcümə olunan bu iki ivrit sözünü işlətməsi, Danielin anlaşılmasını nəzərdə tutduğu mənanı müəyyən edir.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:11–14.

> Bəli, o, özünü qoşunun başçısına qədər ucaltdı; və onun vasitəsilə gündəlik qurban aradan götürüldü, Onun müqəddəs məkanının yeri isə yerlə yeksan edildi. Və üsyan üzündən gündəlik qurbana qarşı ona bir qoşun verildi; o da həqiqəti yerə çırpdı; və öz işini görüb uğur qazandı. Sonra bir müqəddəsin danışdığını eşitdim; və başqa bir müqəddəs danışan həmin müqəddəsə dedi: “Gündəlik qurbana, viranə qoyan üsyana, həm müqəddəs məkanı, həm də qoşunu tapdalanmağa verməyə dair olan görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?” O da mənə dedi: “İki min üç yüz günədək; ondan sonra müqəddəs məkan təmizlənəcək.” Daniel 8:11–14.

In the very passage that includes the foundation of Adventism, Daniel employs two different Hebrew words that are both translated as “sanctuary.” In verses thirteen and fourteen Daniel chose to use the Hebrew word for “sanctuary,” that is only used biblically to identify God’s sanctuary, but in verse eleven, Daniel used the general or generic Hebrew word that can be God’s sanctuary, or it can be a pagan sanctuary.

Adventizmin təməlini ehtiva edən elə həmin parçanın özündə Daniel “müqəddəs məkan” kimi tərcümə olunan iki müxtəlif ivrit sözündən istifadə edir. On üç və on dördüncü ayələrdə Daniel, Müqəddəs Yazılarda yalnız Allahın müqəddəs məkanını bildirmək üçün işlədilən ivrit “müqəddəs məkan” sözünü seçmişdir; lakin on birinci ayədə Daniel həm Allahın müqəddəs məkanına, həm də bütpərəst bir məbədə aid ola bilən ümumi və ya generic ivrit sözündən istifadə etmişdir.

If Daniel had wanted to identify the “sanctuary” in verse eleven, as God’s sanctuary, he would have used the same Hebrew word that he used twice within the next three verses. It is absolutely clear that Daniel was making a distinction between a pagan sanctuary in verse eleven, and God’s sanctuary in verses thirteen and fourteen! But the drunkards of Ephraim argue that the “place of his sanctuary” that was “cast down,” in verse eleven, was the place of God’s sanctuary, though they avoid the word “place.”

Əgər Daniel on birinci ayədəki “müqəddəs məkan”ı Allahın müqəddəs məkanı kimi müəyyənləşdirmək istəsəydi, növbəti üç ayə daxilində iki dəfə işlətdiyi eyni ibrani sözünü işlədərdi. Tamamilə aydındır ki, Daniel on birinci ayədə bütpərəst bir müqəddəs məkan ilə on üçüncü və on dördüncü ayələrdə Allahın müqəddəs məkanı arasında fərq qoyurdu! Lakin Efrayimin sərxoşları iddia edirlər ki, on birinci ayədə “yerə yıxılmış” olan “onun müqəddəs məkanının yeri” Allahın müqəddəs məkanının yeri idi, hərçənd onlar “yer” sözündən qaçırlar.

They teach that the papacy took away Christ’s ministry of intercession and cast down the truth of the heavenly sanctuary. But Daniel was clear that the “sanctuary” in verse eleven, was not God’s sanctuary, but a pagan sanctuary. Daniel was just as clear that it was not the “sanctuary” that was cast down, but “the place” of his sanctuary.

Onlar öyrədirlər ki, papalıq Məsihin vəsatət xidmətini aradan qaldırdı və səmavi məbədin həqiqətini yerə çırpdı. Lakin Daniel aydın şəkildə bildirmişdi ki, on birinci ayədəki “müqəddəs məkan” Allahın məbədi deyil, bütpərəst bir məbəd idi. Daniel eyni dərəcədə aydın idi ki, yerə çırpılan “müqəddəs məkan” deyil, onun məbədinin “yeri” idi.

Refusing to acknowledge the purposeful gender oscillation of verses nine through twelve, the modern theologians adopted the definition of “the daily” that originated within apostate Protestantism, and began to construct a foundation upon the sand of human conjecture, tradition and custom. When they arrive at verse eleven, they even reject the inspired counsel of Sister White that identified that Miller’s understanding of “the daily” as paganism was correct, and begin to employ the art of misdirection and conjecture to defend their love of Catholic and Protestant theology.

Doqquzuncu ayədən on ikinci ayəyə qədər olan ayələrin məqsədli cins keçidini qəbul etməkdən imtina edən müasir ilahiyyatçılar, mürtəd Protestantlıq daxilində yaranmış “gündəlik” tərifini mənimsədilər və insan fərziyyəsi, ənənə və adət qumu üzərində bir təməl qurmağa başladılar. Onlar on birinci ayəyə gəldikdə isə, hətta Bacı Uaytın, Millerin “gündəlik” barədə bütpərəstlik kimi anlayışının düzgün olduğunu müəyyən edən ilhamlı məsləhətini də rədd edir, Katolik və Protestant ilahiyyatına olan sevgilərini müdafiə etmək üçün diqqəti yayındırma və fərziyyə sənətindən istifadə etməyə başlayırlar.

They change pagan Rome into papal Rome in the verse, and they force the definition of “remove” upon the word that means “lift up and exalt”. They define the satanic symbol of “the daily”, as a godly symbol, and then insist that a pagan temple is God’s temple, while avoiding the direct reference to “the place” of the sanctuary. And the “unlearned” (as Isaiah identifies them), who will only understand if the “learned” tell them it is so, accept the dish of fables unto their own destruction.

Onlar ayədə bütpərəst Romanı papalıq Romanına çevirir və “uca tutmaq və yüksəltmək” mənasını verən sözə “aradan qaldırmaq” tərifini zorla yükləyirlər. “Gündəlik” adlı şeytanı simvolu ilahi bir simvol kimi tərif edir, sonra isə məbədin “yeri”nə birbaşa istinaddan yayınaraq bütpərəst məbədin Allahın məbədi olduğunu israrla söyləyirlər. Və yalnız “alimlər” onlara bunun belə olduğunu desələr anlayacaq olan “savadsızlar” (Yeşayanın onları müəyyən etdiyi kimi), əfsanələrdən ibarət bu payı öz məhvləri bahasına qəbul edirlər.

We will continue our consideration of the increase of the knowledge represented as the jewels in Miller’s dream in the next article.

Millerin yuxusunda cəvahirat kimi təsvir olunan biliyin artması barədə mülahizəmizi növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “The apostle Paul warns us that ‘some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.’ This is what we may expect. Our greatest trials will come because of that class who have once advocated the truth, but who turn from it to the world, and trample it under their feet in hate and derision. God has a work for his faithful servants to do. The attacks of the enemy must be met with the truth of his word. Falsehood must be unmasked, its true character must be revealed, and the light of the law of Jehovah must shine forth into the moral darkness of the world. We are to present the claims of his word. We shall not be held guiltless if we neglect this solemn duty. But while we stand in defense of the truth, let us not stand in defense of self, and make a great ado because we are called to bear reproach and misrepresentation. Let us not pity ourselves, but be very jealous for the law of the Most High.

> “Həvari Pavel bizi xəbərdar edir ki, ‘bəziləri imandan dönəcək, aldadıcı ruhlara və cinlərin təlimlərinə qulaq asacaqlar.’ Gözləməli olduğumuz da budur. Ən böyük sınaqlarımız bir zamanlar həqiqəti müdafiə etmiş, lakin ondan üz döndərib dünyaya yönəlmiş və onu nifrət və istehza ilə ayaqları altına atıb tapdamış o zümrəyə görə gələcək. Allahın Öz sadiq qulları üçün yerinə yetirilməli bir işi vardır. Düşmənin hücumları Onun Kəlamının həqiqəti ilə qarşılanmalıdır. Yalanın maskası çıxarılmalı, onun həqiqi xarakteri aşkar edilməli, Yehovanın qanununun nuru dünyanın mənəvi qaranlığına saçmalıdır. Onun Kəlamının tələblərini bəyan etməliyik. Əgər bu təntənəli vəzifəni laqeyd qoysaq, günahsız sayılmayacağıq. Lakin biz həqiqəti müdafiə edərkən, özümüzü müdafiə etmək üçün dayanmayıb, üzərimizə qınaq və təhrif gətirildiyinə görə böyük hay-küy salmayaq. Özümüzə yazığımız gəlməsin, əksinə, Haqq-Taalanın qanunu üçün son dərəcə qısqanc olaq.”

> “Says the apostle, ‘The time will come when they will not endure sound doctrine; but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’ On every side we see men easily led captive by the delusive imaginations of those who make void the word of God; but when the truth is brought before them, they are filled with impatience and anger. But the exhortation of the apostle to the servant of God is, ‘Watch thou in all things, endure afflictions, do the work of an evangelist, make full proof of thy ministry.’ In his day some left the cause of the Lord. He writes, ‘Demas hath forsaken me, having loved this present world;’ and again, he says, ‘Alexander the coppersmith did me much evil: the Lord reward him according to his works: of whom be thou ware also; for he hath greatly withstood our words.’

> “Həvari deyir: «Elə bir vaxt gələcək ki, sağlam təlimə dözməyəcəklər; lakin öz şəhvətlərinə görə, qulaqları qaşındığı üçün özlərinə çoxlu müəllimlər toplayacaqlar; qulaqlarını həqiqətdən döndərəcək və əfsanələrə yönələcəklər». Hər tərəfdə biz Allahın kəlamını puç edənlərin aldadıcı xəyallarına asanlıqla əsir düşən adamlar görürük; lakin həqiqət onların qarşısına qoyulduqda, səbirsizlik və qəzəblə dolurlar. Ancaq Allahın quluna həvarinin nəsihəti budur: «Hər şeydə ayıq ol, əziyyətlərə döz, müjdəçinin işini gör, xidmətini kamil surətdə yerinə yetir». Onun günlərində bəziləri Rəbbin işini tərk etdilər. O yazır: «Demas bu indiki dövrü sevərək məni tərk etdi»; və yenə deyir: «Misgər İskəndər mənə çox pislik etdi: Rəbb ona əməllərinə görə əvəzini versin; sən də ondan ehtiyat et, çünki sözlərimizə çox şiddətlə qarşı durdu».

> “Prophets and apostles experienced similar trials of opposition and reproach, and even the spotless Lamb of God was tempted in all points like as we are. He bore the contradiction of sinners against himself.

> “Peyğəmbərlər və həvarilər müqavimət və məzəmmətin oxşar sınaqlarını yaşadılar, hətta Allahın ləkəsiz Quzusu da bizim kimi hər cəhətdən sınağa çəkildi. O, günahkarların Özünə qarşı çıxmasına tab gətirdi.

> “Every warning for this time must be faithfully delivered; but ‘the servant of the Lord must not strive; but be gentle unto all men, apt to teach, patient; in meekness instructing those that oppose themselves.’ We must cherish carefully the words of our God lest we be contaminated by the deceptive workings of those who have left the faith. We are to resist their spirit and influence with the same weapon our Master used when assailed by the prince of darkness,—‘It is written.’ We should learn to use the word of God skillfully. The exhortation is, ‘Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth.’ There must be diligent work and earnest prayer and faith to meet the winding error of false teachers and seducers; for ‘in the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, truce-breakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof: from such turn away.’ These words portray the character of the men the servants of God will have to meet. ‘False accusers,’ ‘despisers of those that are good,’ will attack those who are faithful to their God in this degenerate age. But the embassador of Heaven must manifest the spirit that was displayed in the Master. In humility and love he must labor for the salvation of men.

> “Bu zaman üçün olan hər bir xəbərdarlıq sədaqətlə çatdırılmalıdır; lakin ‘Rəbbin qulu çəkişməməlidir; əksinə, hamıya qarşı mülayim, öyrətməyə qabil, səbirli olmalı; özlərinə qarşı çıxanları həlimliklə tərbiyə etməlidir.’ Biz Allahımızın sözlərini diqqətlə qorumalıyıq ki, imandan dönmüş olanların aldadıcı fəaliyyətləri ilə çirklənməyək. Qaranlıq hökmdarının hücumuna məruz qaldığı zaman Ustadımızın istifadə etdiyi eyni silahla onların ruhuna və təsirinə qarşı durmalıyıq,—‘Yazılmışdır.’ Allahın sözündən məharətlə istifadə etməyi öyrənməliyik. Nəsihət budur: ‘Özünü Allaha məqbul göstərmək üçün çalış, utanmağa ehtiyacı olmayan, həqiqət sözünü düzgün bölüşdürən bir işçi ol.’ Yalançı müəllimlərin və yoldan çıxaranların dolaşıq xətası ilə qarşılaşmaq üçün ciddi əmək, səmimi dua və iman olmalıdır; çünki ‘axır zamanlarda çətin dövrlər gələcək. Çünki insanlar özlərini sevən, pulpərəst, lovğa, təkəbbürlü, küfr edən, valideynlərə itaətsiz, nankor, müqəddəs olmayan, təbii məhəbbətdən məhrum, barışmaz, böhtançı, özünü cilovlamayan, amansız, yaxşı olanlara nifrət edən, xain, tələsik, özündənrazı, Allahı sevməkdənsə ləzzəti sevən; zahirdə möminlik şəkli olub, onun qüdrətini isə inkar edən olacaqlar: belələrindən üz döndər.’ Bu sözlər Allahın qullarının qarşılaşmalı olacağı adamların xarakterini təsvir edir. ‘Böhtançılar,’ ‘yaxşı olanlara nifrət edənlər’ bu pozğun dövrdə öz Allahına sadiq olanlara hücum edəcəklər. Lakin Səmanın elçisi Ustadında təzahür etmiş olan ruhu nümayiş etdirməlidir. O, təvazökarlıq və məhəbbət içində insanların xilası üçün zəhmət çəkməlidir.

> “Paul continues concerning those who oppose the work of God, comparing them to the men who made war against the faithful in the time of ancient Israel. He says: ‘Now as Jannes and Jambres withstood Moses, so do these also resist the truth; men of corrupt minds, reprobate concerning the faith. But they shall proceed no further: for their folly shall be manifest unto all men, as theirs also was.’ We know that the time is coming when the folly of warring against God will be revealed. We can afford to wait in calm patience and trust, no matter how much maligned and despised; for ‘nothing is secret, that shall not be made manifest,’ and those who honor God shall be honored by him in the presence of men and angels. We are to share in the sufferings of the reformers. It is written, ‘The reproaches of them that reproached thee fell on me.’ Christ understands our grief. Not one of us is called to bear the cross alone. The suffering Man of Calvary is touched with the feeling of our woes, and as he has suffered being tempted, he is able also to succor them that are in sorrow and trial for his sake. ‘Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. But evil men and seducers shall wax worse and worse, deceiving, and being deceived. But continue thou in the things which thou hast learned.’” Review and Herald, January 10, 1888.

> “Paul Allahın işinə qarşı duranlar haqqında sözünə davam edərək, onları qədim İsrail dövründə möminlərə qarşı vuruşan adamlarla müqayisə edir. O deyir: ‘Yanni və Yamvri Musaya necə müqavimət göstərdilərsə, bunlar da həqiqətə eləcə müqavimət göstərirlər; zehinləri pozulmuş, iman barəsində rədd olunmuş adamlardır. Amma onlar daha irəli gedə bilməyəcəklər; çünki onların ağılsızlığı, o birilərinin dəki kimi, hamıya aşkar olacaqdır.’ Bilirik ki, Allaha qarşı vuruşmağın ağılsızlığının üzə çıxacağı vaxt gəlir. Nə qədər böhtana məruz qalsaq və nə qədər xor görülsək də, sakit səbir və etimad içində gözləyə bilərik; çünki ‘aşkar edilməyəcək gizli heç nə yoxdur’ və Allaha hörmət edənlər insanlar və mələklər qarşısında Onun tərəfindən hörmətə layiq görüləcəklər. İslahatçıların əzablarına şərik olmalıyıq. Yazılmışdır: ‘Səni danlayanların danlaqları mənim üzərimə düşdü.’ Məsih bizim kədərimizi anlayır. Heç birimiz təkbaşına çarmıxı daşımağa çağırılmamışıq. Calvarinin Əzabkeş İnsanı dərdlərimizin hissi ilə mütəəssir olur və Özü sınağa çəkilərək əzab çəkdiyi üçün, Onun xatirinə kədər və imtahan içində olanlara da kömək etməyə qadirdir. ‘Bəli, Məsih İsada mömin həyat sürmək istəyənlərin hamısı təqib olunacaqlar. Pis adamlar və aldadıcılar isə həm aldadaraq, həm də aldanaraq getdikcə daha betər olacaqlar. Amma sən öyrəndiyin şeylərdə davam et.’ Review and Herald, 10 yanvar 1888.”

Back to Articles