Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-One

Daniel Kitabı — Yetmiş Bir Nömrə

The Prophetic Tapestry: Unveiling the Four Abominations of Ezekiel Chapter Eight and Their Significance in the Modern Era

Peyğəmbərlik Xalısı: Yezekel Kitabının Səkkizinci Fəslindəki Dörd İyrəncliyin və Onların Müasir Dövrdəki Əhəmiyyətinin Aşkarlanması

Author

Jeff Pippenger

Published

February 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four abominations of Ezekiel chapter eight, represent the four generations of modern Israel, and the beginning of modern Israel was typified by the beginning of ancient Israel. Both of those beginning histories testify to the ending of modern Israel at the soon coming Sunday law. The two beginnings of Israel, both ancient literal, and modern spiritual, are witnessed to by the beginning history of the northern kingdom of Israel as it separated from Judah.

Yezekel kitabının səkkizinci fəslindəki dörd iyrənclik müasir İsrailin dörd nəslini təmsil edir və müasir İsrailin başlanğıcı qədim İsrailin başlanğıcı ilə simvolizə olunmuşdur. Bu başlanğıca aid hər iki tarix tezliklə gələcək bazar günü qanununda müasir İsrailin sonuna şəhadət edir. İsrailin həm qədim, hərfi, həm də müasir, ruhani olan bu iki başlanğıcına, İsrailin şimal səltənətinin Yəhudadan ayrıldığı başlanğıc tarixi şahidlik edir.

When ancient Israel erected the golden calf, they had just come out of Egypt in fulfillment of a prophecy identifying that God would make them a kingdom. The story of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel, includes those very characteristics. Jeroboam had fled to Egypt from the wrath of Solomon. He had been given a prophetic promise that he would be made king over ten of the twelve tribes, by the prophet Ahijah. Before the prophecy was fulfilled, Jeroboam would flee into Egypt to put distance between himself and Solomon, until Solomon died.

Qədim İsrail qızıl buzovu ucaltdıqda, onlar Allahın özlərindən bir padşahlıq yaradacağını bildirən peyğəmbərliyin yerinə yetməsi ilə Misirdən yenicə çıxmışdılar. İsrailin şimal padşahlığının ilk padşahı Yarovamın hekayəsi məhz həmin xüsusiyyətləri özündə ehtiva edir. Yarovam Süleymanın qəzəbindən qaçaraq Misirə sığınmışdı. Peyğəmbər Axiya vasitəsilə ona on iki qəbilədən onu üzəri üzərində padşah ediləcəyi barədə peyğəmbərlik vədi verilmişdi. Peyğəmbərlik yerinə yetməzdən əvvəl, Yarovam özü ilə Süleyman arasında məsafə yaratmaq üçün, Süleyman ölənədək Misirə qaçacaqdı.

> And it came to pass at that time when Jeroboam went out of Jerusalem, that the prophet Ahijah the Shilonite found him in the way; and he had clad himself with a new garment; and they two were alone in the field: And Ahijah caught the new garment that was on him, and rent it in twelve pieces: And he said to Jeroboam, Take thee ten pieces: for thus saith the Lord, the God of Israel, Behold, I will rend the kingdom out of the hand of Solomon, and will give ten tribes to thee: (But he shall have one tribe for my servant David’s sake, and for Jerusalem’s sake, the city which I have chosen out of all the tribes of Israel:) Because that they have forsaken me, and have worshipped Ashtoreth the goddess of the Zidonians, Chemosh the god of the Moabites, and Milcom the god of the children of Ammon, and have not walked in my ways, to do that which is right in mine eyes, and to keep my statutes and my judgments, as did David his father. Howbeit I will not take the whole kingdom out of his hand: but I will make him prince all the days of his life for David my servant’s sake, whom I chose, because he kept my commandments and my statutes: But I will take the kingdom out of his son’s hand, and will give it unto thee, even ten tribes. And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there.

> Və o vaxt belə oldu ki, Yarovam Yerusəlimdən çıxanda, Şilolu peyğəmbər Ahiyya onu yolda tapdı; onun əynində yeni bir paltar var idi; və onların ikisi çöldə tək idilər. Ahiyya onun əynində olan yeni paltarı tutub on iki parça etdi. Və Yarovama dedi: “Özünə on parça götür, çünki İsrailin Allahı Rəbb belə deyir: Budur, padşahlığı Süleymanın əlindən qoparıb on qəbiləni sənə verəcəyəm. (Lakin qulum Davudun xatirinə və İsrailin bütün qəbilələri arasından seçdiyim şəhər olan Yerusəlimin xatirinə onun bir qəbiləsi olacaq.) Çünki onlar Məni tərk etdilər, Sidonluların ilahəsi Aştorethə, Moavlıların allahı Kemoşa və Ammon övladlarının allahı Milkoma səcdə etdilər və yollarımda yerimədilər ki, gözlərimdə doğru olanı etsinlər, qayda-qanunlarımı və hökmlərimi onun atası Davud kimi saxlasınlar. Bununla belə, bütün padşahlığı onun əlindən almayacağam; lakin seçdiyim, əmrlərimi və qayda-qanunlarımı saxlamış qulum Davudun xatirinə onu ömrünün bütün günləri boyu başçı edəcəyəm. Amma padşahlığı onun oğlunun əlindən alıb sənə verəcəyəm, yəni on qəbiləni. Onun oğluna isə bir qəbilə verəcəyəm ki, qulum Davudun Mənim qarşımda, adımı qoymaq üçün seçdiyim şəhər olan Yerusəlimdə həmişə bir çırağı olsun.”

> And I will take thee, and thou shalt reign according to all that thy soul desireth, and shalt be king over Israel. And it shall be, if thou wilt hearken unto all that I command thee, and wilt walk in my ways, and do that is right in my sight, to keep my statutes and my commandments, as David my servant did; that I will be with thee, and build thee a sure house, as I built for David, and will give Israel unto thee. And I will for this afflict the seed of David, but not for ever. Solomon sought therefore to kill Jeroboam. And Jeroboam arose, and fled into Egypt, unto Shishak king of Egypt, and was in Egypt until the death of Solomon. And the rest of the acts of Solomon, and all that he did, and his wisdom, are they not written in the book of the acts of Solomon? And the time that Solomon reigned in Jerusalem over all Israel was forty years. And Solomon slept with his fathers, and was buried in the city of David his father: and Rehoboam his son reigned in his stead. 1 Kings 11:28–43.

> Səni götürəcəyəm və canının arzu etdiyi hər şeyə görə padşahlıq edəcəksən; İsrail üzərində padşah olacaqsan. Əgər sənə əmr etdiyim hər şeyə qulaq assan, yollarımda yerisən, qulum Davudun etdiyi kimi, fərmanlarımı və əmrlərimi qoruyaraq gözümün önündə doğru olanı etsən, Mən səninlə olacağam, Davuda qurduğum kimi sənə də möhkəm bir ev quracağam və İsraili sənə verəcəyəm. Buna görə Davudun nəslini sıxıntıya salacağam, lakin əbədi yox. Buna görə Süleyman Yarovamı öldürməyə cəhd etdi. Yarovam isə qalxıb Misirə, Misir padşahı Şişakın yanına qaçdı və Süleymanın ölümünə qədər Misirdə qaldı. Süleymanın qalan işləri, etdiyi hər şey və hikməti, məgər Süleymanın işləri kitabında yazılmamışdırmı? Süleymanın Yerusəlimdə bütün İsrail üzərində padşahlıq etdiyi müddət qırx il oldu. Süleyman ataları ilə yuxuya getdi və atası Davudun şəhərində dəfn olundu; onun yerinə oğlu Rexavam padşah oldu. 1 Padşahlar 11:28–43.

At the death of king Solomon, the kingdom was to be divided and Jeroboam was to be king over the ten northern tribes, and Solomon’s son, Rehoboam was to be king at Jerusalem. Before the division of the tribes occurred, Jeroboam needed to come out of Egypt.

Padşah Süleymanın ölümündə səltənət bölünməli idi və Yarovam on şimal qəbiləsi üzərində padşah olmalı, Süleymanın oğlu Rəxavam isə Yerusəlimdə padşah olmalı idi. Qəbilələrin bölünməsi baş verməzdən əvvəl, Yarovamın Misirdən çıxması lazım idi.

> And Rehoboam went to Shechem: for all Israel were come to Shechem to make him king. And it came to pass, when Jeroboam the son of Nebat, who was yet in Egypt, heard of it, (for he was fled from the presence of king Solomon, and Jeroboam dwelt in Egypt;) That they sent and called him. And Jeroboam and all the congregation of Israel came, and spake unto Rehoboam, saying, Thy father made our yoke grievous: now therefore make thou the grievous service of thy father, and his heavy yoke which he put upon us, lighter, and we will serve thee. And he said unto them, Depart yet for three days, then come again to me. And the people departed. 1 Kings 12:1–5.

> Rexavam Şekemə getdi; çünki bütün İsrail onu padşah etmək üçün Şekemə gəlmişdi. Və belə oldu ki, hələ Misirdə olan Nevat oğlu Yarovam bunu eşidəndə, — çünki o, padşah Süleymanın üzündən qaçmışdı və Yarovam Misirdə yaşayırdı, — onun dalınca adam göndərib onu çağırdılar. Və Yarovamla bütün İsrail cəmaəti gəlib Rexavama danışaraq dedilər: “Atan boyunduruğumuzu ağır etdi; indi isə atanının ağır xidmətini və üzərimizə qoyduğu ağır boyunduruğu yüngülləşdir, biz də sənə qulluq edərik.” O da onlara dedi: “Hələ üç günlüyə gedin, sonra yenə yanıma gəlin.” Beləcə, xalq getdi. 1 Padşahlar 12:1–5.

The story of how foolish Rehoboam acted during the three days, lays the blame upon his foolish rejection of the old men’s counsel, but the separation of the tribes had been prophesied, so it would have happened one way or another. It is worth noting here for a future article that the separation process was specifically identified as three days. The two kingdoms become one kingdom again during the history of the Millerites, and when the northern and southern tribes become one kingdom during the Millerite history, which is the period of time of the arrival of the three angels of Revelation chapter fourteen. Those three angels in the Millerite history were typified by the three days of Rehoboam’s decision. Those forty-six years when the three angels arrived from 1798 unto 1844, were also the three symbolic days, that Christ had stated in John chapter two, would be required for Him to raise a destroyed temple, but that portion of the study is for a future article.

Rehavamın üç gün ərzində necə ağılsızcasına davrandığına dair hekayə, günahı onun qocaların məsləhətini ağılsızcasına rədd etməsinin üzərinə qoyur; lakin qəbilələrin ayrılması peyğəmbərlik edilmişdi, buna görə də bu, bu və ya digər şəkildə baş verəcəkdi. Burada gələcək bir məqalə üçün qeyd etməyə dəyər ki, ayrılma prosesi xüsusi olaraq üç gün kimi müəyyən edilmişdi. Milleritlərin tarixi ərzində iki padşahlıq yenidən bir padşahlığa çevrilir və şimal və cənub qəbilələri Millerit tarixində, yəni Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələyin gəlişi dövründə bir padşahlıq olduqda, həmin üç mələk Millerit tarixində Rehavamın qərarının üç günü ilə təmsil olunmuşdu. 1798-ci ildən 1844-cü ilədək üç mələyin gəldiyi həmin qırx altı il, Məsihin Yəhya kitabının ikinci fəslində dağılmış məbədi diriltməsi üçün tələb olunacağını bildirdiyi üç rəmzi gün də idi; lakin tədqiqatın həmin hissəsi gələcək bir məqalə üçündür.

When Rehoboam gave his foolish pronouncement at the end of three days the kingdoms were divided.

Rehavam üç günün sonunda öz ağılsız hökmünü verdikdə, padşahlıqlar bölündü.

> So when all Israel saw that the king hearkened not unto them, the people answered the king, saying, What portion have we in David? neither have we inheritance in the son of Jesse: to your tents, O Israel: now see to thine own house, David. So Israel departed unto their tents. But as for the children of Israel which dwelt in the cities of Judah, Rehoboam reigned over them. Then king Rehoboam sent Adoram, who was over the tribute; and all Israel stoned him with stones, that he died. Therefore king Rehoboam made speed to get him up to his chariot, to flee to Jerusalem. So Israel rebelled against the house of David unto this day. And it came to pass, when all Israel heard that Jeroboam was come again, that they sent and called him unto the congregation, and made him king over all Israel: there was none that followed the house of David, but the tribe of Judah only. 1 Kings 12:16–20.

> Beləliklə, bütün İsrail padşahın onlara qulaq asmadığını görüncə, xalq padşaha cavab verib dedi: «Davudda bizim nə payımız var? Yeşşay oğlu ilə bizim nə irsimiz var? Öz çadırlarınıza, ey İsrail! İndi isə öz evinin qeydinə qal, ey Davud». Beləcə İsrail öz çadırlarına dağıldı. Lakin Yəhuda şəhərlərində yaşayan İsrail övladları üzərində Rexavam padşahlıq etdi. O zaman padşah Rexavam xərac üzərində olan Adoramı göndərdi; və bütün İsrail onu daşqalaq edib öldürdü. Buna görə padşah Rexavam Yerusəlimə qaçmaq üçün döyüş arabasına minməyə tələsdi. Beləcə İsrail bu günədək Davud evinə qarşı üsyan etdi. Və belə oldu ki, bütün İsrail Yerovamın geri qayıtdığını eşidəndə adam göndərib onu cəmiyyətə çağırdılar və onu bütün İsrail üzərində padşah etdilər; Yəhuda qəbiləsindən başqa Davud evinin ardınca gedən olmadı. 1 Padşahlar 12:16–20.

The prophecy that Jeroboam would be given a kingdom had been fulfilled, and it was fulfilled at the time he had come out of Egypt. Jealous that God’s sanctuary was in the city of Jerusalem, the city which God had chosen to place his name, Jeroboam set about to counterfeit the sanctuary, the priesthood and worship service that was ordained to only be accomplished in Jerusalem. The work of Jeroboam in setting up a counterfeit system of worship in the northern ten tribes, is a direct parallel to the rebellion of Aaron and the golden calf, and thus provides another witness, not only to the soon-coming Sunday law, but also to the rebellion of 1863.

Yerobamın bir padşahlıq alacağına dair peyğəmbərlik yerinə yetmişdi və bu, onun Misirdən çıxdığı vaxt yerinə yetdi. Allahın Öz adını qoymaq üçün seçdiyi şəhər olan Yerusəlim şəhərində Allahın müqəddəs məbədinin yerləşməsinə qısqanclıq edən Yerobam, yalnız Yerusəlimdə həyata keçirilməsi təyin olunmuş məbədi, kahinliyi və ibadət xidmətini saxtalaşdırmağa girişdi. Yerobamın şimaldakı on qəbilə arasında saxta bir ibadət sistemi qurmaq işi, Harunun üsyanı və qızıl buzovla birbaşa paralellik təşkil edir və beləliklə, bu, təkcə tezliklə gələcək Bazar qanununa deyil, həm də 1863-cü ilin üsyanına başqa bir şahidlik təqdim edir.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> Yarovam ürəyində dedi: İndi səltənət Davudun evinə qayıdacaq; əgər bu xalq Yerusəlimdə Rəbbin evində qurban kəsmək üçün yuxarı qalxsa, onda bu xalqın ürəyi yenə öz ağalarına, yəni Yəhuda padşahı Rexavamın yanına dönəcək; onlar məni öldürəcək və yenidən Yəhuda padşahı Rexavamın yanına qayıdacaqlar. Buna görə padşah məsləhətləşdi, iki qızıl buzov düzəltdi və onlara dedi: Yerusəlimə çıxmağınız sizə çox ağırdır; bax, ey İsrail, səni Misir torpağından çıxaran allahların budur. Onlardan birini Beyteldə qoydu, o birini isə Danda yerləşdirdi. Bu iş günaha çevrildi; çünki xalq onlardan birinin önündə ibadət etmək üçün hətta Dana qədər gedirdi. O, həm də səcdəgahlar evi tikdi və Levi oğullarından olmayan xalqın ən aşağı təbəqəsindən kahinlər təyin etdi. Yarovam səkkizinci ayda, ayın on beşinci günündə, Yəhudadakı bayrama bənzər bir bayram təyin etdi və qurbangah üzərində təqdimələr gətirdi. Beyteldə də belə etdi, düzəltdiyi buzovlara qurban kəsdi; düzəltdiyi səcdəgahların kahinlərini Beyteldə yerləşdirdi. Beləcə, öz ürəyindən uydurduğu ayda, səkkizinci ayın on beşinci günü, Beyteldə düzəltdiyi qurbangah üzərində təqdimələr gətirdi; İsrail övladları üçün bir bayram təyin etdi; qurbangah üzərində təqdimələr gətirdi və buxur yandırdı. 1 Padşahlar 12:26–33.

Jeroboam’s rebellion provides another line of truth to lay over the rebellion of Aaron, the rebellion of the Protestant horn in 1863, and the rebellion of the Republican horn at the soon-coming Sunday law, and in so doing it broadens the prophetic testimony. In the rebellion of Aaron’s golden calf, the Lord changed the ordained method of selecting the priesthood.

Yerobamın üsyanı həqiqətin başqa bir xəttini təqdim edir ki, Harunun üsyanı, 1863-cü ildəki Protestant buynuzun üsyanı və çox tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı Respublikaçı buynuzun üsyanı üzərinə tətbiq edilsin; və bunu etməklə peyğəmbərlik şəhadətini genişləndirir. Harunun qızıl buzov üsyanında Rəbb kahinliyin seçilməsi üçün əvvəlcədən təyin olunmuş üsulu dəyişdirdi.

Prior to the rebellion the firstborn of any tribe was to become part of the priesthood. But in Aaron’s golden calf rebellion, it was only the tribe of Levi that stood with Moses. For this reason God changed the ordained method of supplying men for the priesthood, and from that point on it was only the family of Levi that would make up the priesthood.

Üsyandan əvvəl hər hansı bir qəbilənin ilkdoğulanı kahinliyə daxil olmalı idi. Lakin Harunun qızıl buzov üsyanında yalnız Levi qəbiləsi Musanın yanında dayandı. Buna görə Allah kahinlik üçün adamların təmin olunmasının təyin edilmiş üsulunu dəyişdirdi və həmin andan etibarən kahinliyi yalnız Levi nəsli təşkil edəcəkdi.

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:) Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him. And he said unto them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour. And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men. Exodus 32:25–28.

> Musa gördü ki, xalq çılpaq idi; çünki Harun onları düşmənləri arasında rüsvaylıqları üçün çılpaq etmişdi. Onda Musa ordugahın qapısında durub dedi: Rəbbin tərəfində olan kimdirsə, yanıma gəlsin. Levi oğullarının hamısı onun yanına yığıldı. O onlara dedi: İsrailin Allahı Rəbb belə deyir: Qılıncınızı hər biriniz böyrünə bağlayın, ordugahın içində qapıdan qapıya gedib-gəlin və hər kəs öz qardaşını, hər kəs öz yoldaşını, hər kəs öz qonşusunu öldürsün. Levi övladları Musanın sözünə görə etdilər və o gün xalqdan təxminən üç min adam öldü. Çıxış 32:25–28.

Jeroboam counterfeited the work God had accomplished in the rebellion of Aaron when God had raised up a new priesthood from the tribe of Levi, for Jeroboam “made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.” The rebellion at the beginning of the kingdom of the northern ten tribes, parallels the rebellion of Aaron and the dancing fools. The rebellion took place after coming out of Egypt, in fulfillment of a prophecy that promised a kingdom would be established. In both cases a new priesthood was established, that was a change from the former order of selecting priests.

Yarovam Allahın Levi qəbiləsindən yeni bir kahinlik təsis etdiyi zaman Harunun üsyanında icra etmiş olduğu işi saxtalaşdırdı, çünki Yarovam “xalqın ən aşağı təbəqələrindən, Levi oğullarından olmayan kahinlər təyin etdi.” Şimaldakı on qəbilənin padşahlığının başlanğıcındakı üsyan, Harunun və rəqs edən ağılsızların üsyanına paraleldir. Bu üsyan, Misirdən çıxışdan sonra, bir padşahlığın qurulacağını vəd edən bir peyğəmbərliyin yerinə yetməsi olaraq baş verdi. Hər iki halda da, kahinlərin seçilməsi üçün əvvəlki düzəndən fərqli olan yeni bir kahinlik təsis edildi.

Aaron’s golden calf rebellion was repeated, but it was doubled by Jeroboam, for he made two golden calves and placed them in two cities. The city of Dan, represents statecraft, for Dan means “to judge”, and the city of Bethel represents churchcraft, for Bethel means “the house of God”. The golden calves possessed the same symbolism as Aaron’s calf, but with the added witness of the union of Church and State as represented by the two cities. A calf was the highest form of pagan offering, and therefore represents a counterfeit offering of Christ. Gold is a symbol of Babylon, and the calf was an image of a beast. Just as Aaron ordained a false day of worship, Jeroboam also ordained a feast, and made sure the date for the feast did not agree with the time of the true worship in Jerusalem.

Harunun qızıl buzov üsyanı təkrarlandı, lakin Yarovam tərəfindən ikiqat edildi; çünki o, iki qızıl buzov düzəltdi və onları iki şəhərdə yerləşdirdi. Dan şəhəri dövlət idarəçiliyini təmsil edir, çünki Dan “hökm etmək” deməkdir; Betel şəhəri isə kilsə idarəçiliyini təmsil edir, çünki Betel “Allahın evi” deməkdir. Qızıl buzovlar Harunun buzovu ilə eyni rəmzə malik idi, lakin iki şəhərin təmsil etdiyi Kilsə ilə Dövlətin birliyinə dair əlavə şahidlik də daşıyırdı. Buzov bütpərəst təqdimatın ən yüksək forması idi və buna görə də Məsihin saxta təqdimini təmsil edir. Qızıl Babilin rəmzidir, buzov isə vəhşi heyvanın surəti idi. Harun necə saxta bir ibadət günü təyin etmişdisə, Yarovam da eləcə bir bayram təyin etdi və bayramın tarixinin Yerusəlimdəki həqiqi ibadətin vaxtı ilə uyğun gəlməməsinə əmin oldu.

All the elements of the soon-coming Sunday law are represented in Jeroboam’s testimony of rebellion; the false sacrifice (calf), the false Christ (the altar), the image of the beast (combination of Church and State), false day of worship (Sunday) and a counterfeit priesthood.

Tezliklə gələcək bazar qanununun bütün ünsürləri Yeroboamın üsyan şahidliyində təmsil olunmuşdur: saxta qurban (buzov), saxta Məsih (qurbangah), vəhşinin surəti (Kilsə ilə Dövlətin birliyi), saxta ibadət günü (bazar) və saxta kahinlik.

The beginning of ancient Israel, the beginning of the ten northern tribes as a kingdom, and the beginning of Adventism all possess the same prophetic elements, and together they identify the prophetic elements of the soon-coming Sunday law. Ancient Israel had come out of the bondage of Egypt, Jeroboam came out of Egypt where he had fled to escape the persecution of Solomon, and Millerite Adventism had just come out of the bondage of the papacy.

Qədim İsrailin başlanğıcı, şimaldakı on qəbilənin bir padşahlıq kimi başlanğıcı və Adventizmin başlanğıcı eyni peyğəmbərlik ünsürlərinin hamısına malikdir və birlikdə onlar tezliklə gələcək bazar günü qanununun peyğəmbərlik ünsürlərini müəyyən edir. Qədim İsrail Misirin əsarətindən çıxmışdı, Yarovam Süleymanın təqibindən qurtulmaq üçün qaçdığı Misirdən çıxmışdı və Millerçi Adventizm isə elə indicə papalığın əsarətindən çıxmışdı.

The priesthood of Levi was established at Aaron’s rebellion, the counterfeit priesthood of the lowest of men was set up in Jeroboam’s testimony, and when the Lord entered into covenant with Millerite Adventism, according to Peter, the Millerites were “a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light.” The light the Millerites had been called unto was the light of Miller’s jewels represented upon Habakkuk’s two tables that had been typified in the history of Aaron’s rebellion by the two tables of the Ten Commandments. The darkness they were called out of was the Dark Ages of papal rule, that had been typified by the darkness of Egyptian bondage.

Levin kahinliyi Harunun üsyanı zamanı təsis edildi, insanların ən aşağı təbəqəsindən olan saxta kahinlik Yerobamın şəhadətində quruldu və Rəbb Millerçi Adventizmlə əhd bağladığı zaman, Peterə görə, Millerçilər “seçilmiş bir nəsil, padşah kahinliyi, müqəddəs bir millət, məxsusi bir xalq” idilər; “ta ki, sizi qaranlıqdan Öz heyrətamiz nuruna çağıranın həmdlərini bəyan edəsiniz.” Millerçilərin çağırıldıqları nur, Habakkukun iki lövhəsi üzərində təmsil olunan və Harunun üsyanı tarixində On Əmrin iki lövhəsi ilə əvvəlcədən simvollaşdırılmış Millerin cəvahiratının nuru idi. Onların çıxarıldıqları qaranlıq isə papalığın hökmranlığının Qaranlıq Əsrləri idi; bu da Misir əsarətinin qaranlığı ilə əvvəlcədən simvollaşdırılmışdı.

When Christ raised up the temple that had been trodden down by both paganism and papalism, He did so in forty-six years from 1798 to 1844. When he had erected the temple, then as the Messenger of the Covenant, He suddenly came to His temple on October 22, 1844, for He had erected the temple that had been trodden down and destroyed, and He also purified a priesthood that was represented by the tribe of Levi.

Məsih həm bütpərəstlik, həm də papalıq tərəfindən tapdalanmış məbədi ayağa qaldıranda, bunu 1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər qırx altı il ərzində etdi. O, məbədi qurub tamamladıqdan sonra isə Əhdin Elçisi olaraq 22 oktyabr 1844-cü ildə qəflətən Öz məbədinə gəldi; çünki O, tapdalanıb dağıdılmış məbədi yenidən qurmuşdu və həmçinin Levi qəbiləsi ilə təmsil olunan kahinliyi də təmizləmişdi.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–4.

> Lakin Onun gəlişi gününə kim tab gətirə bilər? və O zühur etdiyi zaman kim ayaqda dura bilər? çünki O, saflaşdırıcının odu kimi və parçaağardanın sabunu kimidir. Və O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; və Levi oğullarını təmizləyəcək, onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim olunan bir təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhudanın və Yerusəlimin təqdimatı qədim günlərdə olduğu kimi və keçmiş illərdə olduğu kimi Rəbbə məqbul olacaq. Malaki 3:2–4.

On October 22, 1844 Christ suddenly came to His temple and entered into covenant with a people who were represented by the Levitical priesthood, yet by 1863, they had repeated the rebellion of Aaron, and the Millerite priesthood transitioned to the Laodicean priesthood, as represented by Jeroboam’s priesthood of the lowest of men, and Aaron’s dancing fools. Yet the testimony of Jeroboam’s rebellion has a larger testimony of the rebellion of 1863. When Jeroboam inaugurated his false system of worship a prophet from Jerusalem was sent to rebuke Jeroboam’s rebellion, as typified by Millerite Adventism being led to accept the Sabbath of the Ten Commandments as the day of rest.

1844-cü il oktyabrın 22-də Məsih qəfil Öz məbədinə gəldi və Levililər kahinliyi ilə təmsil olunan bir xalqla əhdə daxil oldu; lakin 1863-cü ilə gəldikdə onlar Harunun üsyanını təkrar etmişdilər və Millerçi kahinlik, Yerobamın ən aşağı təbəqədən olan adamlardan təşkil etdiyi kahinlik və Harunun rəqs edən axmaqları ilə təmsil olunduğu kimi, Laodikeya kahinliyinə keçdi. Lakin Yerobamın üsyanına dair şəhadət 1863-cü il üsyanının daha böyük bir şəhadətini ehtiva edir. Yerobam öz yalan ibadət sistemini təsis etdiyi zaman, Yerobamın üsyanını məzəmmət etmək üçün Yerusəlimdən bir peyğəmbər göndərildi; bu, On Əmrin Şənbəsinin istirahət günü kimi qəbul edilməsinə yönəldilən Millerçi Adventizmlə əvvəlcədən simvolizə olunmuşdu.

When Adventism accepted the light of the third angel and the sanctuary they represented a rebuke to those Protestants that had rejected the increasing light of the unsealing that began at the time of the end in 1798. Just as ancient Israel had forgotten the Sabbath while in their Egyptian bondage, the church in the wilderness had forgotten the Sabbath by the time 1798 arrived. The increasing light of the judgment-hour message brought by the Millerites ultimately led to the sanctuary and the law of God.

Adventizm üçüncü mələyin işığını və məbədi qəbul etdikdə, onlar 1798-ci ildə son vaxtın başlanğıcında açılmağa başlayan möhürlərin açılması ilə artan işığı rədd etmiş həmin protestantlara qarşı bir məzəmməti təmsil edirdilər. Necə ki qədim İsrail Misir əsarəti dövründə Şənbəni unutmuşdu, eləcə də səhrada olan kilsə 1798-ci il gəlib çatana qədər Şənbəni unutmuşdu. Millerçilərin gətirdiyi mühakimə saatı xəbəri ilə artan işıq nəhayətdə məbədə və Allahın Qanununa gətirib çıxardı.

That light arrived on October 22, 1844, and represented a rebuke of false worship to those who had been called to come all the way out of the false doctrines of Catholicism. The worship of the sun is the mark of Catholicism’s authority over the churches who returned to her fold. That rebuke is represented at Jeroboam’s inauguration of his false system of worship.

Həmin nur 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldi və katolisizmin saxta təlimlərindən tamamilə çıxmağa çağırılmış olanlara saxta ibadətin məzəmmətini təmsil edirdi. Günəşə ibadət, onun qoynuna yenidən qayıdan kilsələr üzərində katolisizmin hakimiyyətinin nişanıdır. Həmin məzəmmət Yarovamın öz saxta ibadət sistemini təsis etməsində təmsil olunur.

> And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him.

> Yarovam Yəhudada olan bayrama bənzər bir bayramı səkkizinci ayda, ayın on beşinci günündə təyin etdi və qurbangah üzərində təqdim etdi. O, Beyteldə də belə etdi, düzəltdiyi buzovlara qurban kəsdi; və düzəltdiyi səcdəgahların kahinlərini Beyteldə yerləşdirdi. Beləcə, öz ürəyində düşündüyü ayda, yəni səkkizinci ayın on beşinci günündə, Beyteldə düzəltdiyi qurbangah üzərində təqdim etdi; İsrail övladları üçün bir bayram təyin etdi; qurbangah üzərində təqdim etdi və buxur yandırdı. Və budur, Rəbbin sözü ilə Yəhudadan Beytelə bir Allah adamı gəldi; Yarovam isə buxur yandırmaq üçün qurbangahın yanında durmuşdu. O, Rəbbin sözü ilə qurbangaha qarşı səslənib dedi: «Ey qurbangah, qurbangah! Rəbb belə deyir: Budur, Davud nəslinə Yoşiya adlı bir oğul doğulacaq; və sənin üzərində sənə buxur yandıran səcdəgah kahinlərini qurban edəcək, və insanların sümükləri sənin üzərində yandırılacaq». O, həmin gün bir əlamət də verib dedi: «Rəbbin dediyi əlamət budur: Budur, qurbangah yarılacaq və onun üzərində olan kül töküləcək». Və belə oldu ki, padşah Yarovam Allah adamının Beyteldə qurbangaha qarşı səsləndiyi sözü eşidəndə, qurbangahın yanından əlini uzadıb dedi: «Onu tutun».

> And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him. The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 12:32–13:10.

> Və onun üzərinə uzatdığı əli qurudu, elə ki, onu bir daha özünə tərəf çəkə bilmədi. Qurbangah da yarıldı və Allah adamının Rəbbin sözü ilə verdiyi əlamətə görə küllər qurbangahdan töküldü. Padşah cavab verib Allah adamına dedi: “İndi Allahın Rəbbin hüzurunu yalvarıb rica et və mənim üçün dua et ki, əlim yenidən mənə qaytarılsın.” Allah adamı Rəbbə yalvardı, padşahın əli yenidən ona qaytarıldı və əvvəlki kimi oldu. Padşah Allah adamına dedi: “Mənimlə evə gəl, özünü təravətləndir, mən də sənə mükafat verim.” Allah adamı padşaha dedi: “Mənə evinin yarısını versən belə, səninlə içəri girmərəm; bu yerdə nə çörək yeyər, nə də su içərəm. Çünki Rəbbin sözü ilə mənə belə əmr edilmişdir: “Nə çörək ye, nə su iç, nə də gəldiyin yolla geri qayıt.” Beləcə o, başqa yolla getdi və Bet-Elə gəldiyi yolla qayıtmadı. 1 Padşahlar 12:32–13:10.

Along with the rebellion of the golden calves in the testimony of Aaron and Jeroboam, the actual inauguration of the false system of worship that Jeroboam ordained is included in his testimony. That inauguration represents the distinction between the worship that was to be carried out in Jerusalem, and Jeroboam’s counterfeit system. From 1798 through to 1844, the Lord brought his people out of the darkness of papal rule into the marvelous prophetic light represented by the three angels of Revelation fourteen. The Protestant churches rejected that light and in so doing became the daughters of Catholicism in 1844.

Qızıl buzovların üsyanı ilə əlaqədar olaraq, Harun və Yarobamın şəhadətində, Yarobamın təyin etdiyi yalan ibadət sisteminin faktiki təsisi də onun şəhadətinə daxildir. Həmin təsis, Yerusəlimdə icra olunmalı olan ibadətlə Yarobamın saxta sistemi arasındakı fərqi təmsil edir. 1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər Rəbb Öz xalqını papalıq hökmranlığının qaranlığından Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələklə təmsil olunan ecazkar peyğəmbərlik işığına çıxardı. Protestant kilsələri həmin işığı rədd etdilər və bununla da 1844-cü ildə katolisizmin qızlarına çevrildilər.

Jeroboam’s worship typified the Catholic system of worship, and in his story the northern kingdom of Israel represents the false system of Catholicism that the Protestants of Millerite history chose to remain in. The symbol of that system is the worship of the sun.

Yeroboamın ibadəti Katolik ibadət sisteminin timsalı idi və onun hekayəsində İsrailin şimal padşahlığı Millerit tarixinin protestantlarının içində qalmağı seçdikləri Katolikliyin saxta sistemini təmsil edir. Həmin sistemin rəmzi günəşə ibadətdir.

The faithful and wise virgins that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844, represented a rebuke to the Protestants who had just returned to the influence of Catholicism, and became the daughters of Rome. In the inauguration of Jeroboam’s counterfeit system of worship a prophet came from Judah and rebuked Jeroboam, thus typifying the faithful virgins who entered into the Most Holy Place and were led to recognize the law of God. The story of that prophet and his rebuke to Jeroboam is highly informative when considering the rebellion of 1863, yet the story needs to wait until an ending is placed along with a beginning.

22 oktyabr 1844-cü ildə Ən Müqəddəs Yerə daxil olan sadiq və müdrik bakirələr, yenicə Katolisizmin təsirinə qayıtmış və Romanın qızlarına çevrilmiş protestantlara qarşı bir məzəmməti təmsil edirdilər. Yerobamın saxta ibadət sisteminin təsis olunması zamanı Yəhudadan bir peyğəmbər gəlib Yerobamı məzəmmət etdi; bununla da o, Ən Müqəddəs Yerə daxil olmuş və Allahın qanununu tanımağa yönəldilmiş sadiq bakirələrin timsalı oldu. Həmin peyğəmbərin hekayəsi və onun Yerobama yönəltdiyi məzəmmət, 1863-cü ilin üsyanını nəzərdən keçirərkən son dərəcə maarifləndiricidir; lakin başlanğıcla birlikdə bir son da qoyulana qədər bu hekayə gözləməlidir.

The beginnings of ancient Israel, Jeroboam’s kingdom, and modern Israel all align and together they provide three witnesses of the end of the earth beast of Revelation thirteen, at the soon-coming Sunday law. The faithful of Millerite Adventism on October 22, 1844, became the true Protestant horn of the earth beast, and they did so in the history which began at the time of the end in 1798. 1798 was the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, and the establishment of the true Protestant horn of Adventism in the United States. In that beginning history represents the ending history of the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Qədim İsrailin başlanğıcları, Yarovamın padşahlığı və müasir İsrailin hamısı bir-biri ilə üst-üstə düşür və birlikdə onlar Vəhy on üçüncü fəsildəki yer vəhşisinin sonunun, tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı, üç şahidini təqdim edirlər. 1844-cü il oktyabrın 22-də Millerçi Adventizmin sadiqləri yer vəhşisinin həqiqi protestant buynuzuna çevrildilər və bunu 1798-ci ildə, axır zamanın başlandığı tarixdə başlayan tarixdə etdilər. 1798 Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığının, yəni Amerika Birləşmiş Ştatlarının, həmçinin Amerika Birləşmiş Ştatlarında Adventizmin həqiqi protestant buynuzunun təsis edilməsinin başlanğıcı idi. Həmin başlanğıc tarixində Amerika Birləşmiş Ştatlarının son tarixçəsi təmsil olunur, çünki İsa hər zaman bir şeyin sonunu bir şeyin başlanğıcı ilə təsvir edir.

The three beginning witnesses of ancient, modern and Jeroboam’s Israel illustrate the end of the earth beast, but there is also another ending that needs to be put in place in advance of laying out the testimony of the prophet that came from Judah and rebuked Jeroboam. The ending history that needs to be included is the ending of the northern and southern kingdoms of Israel as represented by the prophet Ezekiel.

Qədim, müasir və Yarovamın İsrailinin üç başlanğıc şahidi yer üzünün vəhşisinin sonunu göstərir, lakin Yəhudadan gəlib Yarovamı məzəmmət edən peyğəmbərin şəhadətini təqdim etməzdən əvvəl yerinə qoyulmalı olan başqa bir son da vardır. Daxil edilməli olan son tarix, Hizqiyal peyğəmbərin təmsil etdiyi kimi, İsrailin şimal və cənub padşahlıqlarının sonudur.

It should not be forgotten that what we are now illustrating is that the rebellion of 1863 is marked by the first abomination of Ezekiel chapter eight, which was the image of jealousy. Once we address the ending of the northern and southern kingdoms as represented by Ezekiel we will have more than enough evidence to uphold that the rebellion of 1863 was illustrated by Aaron and Jeroboam’s rebellion, and that it identifies the beginning of the first of four generations of Laodicean Adventism.

Unudulmamalıdır ki, indi izah etməkdə olduğumuz budur: 1863-cü il üsyanı Hizqiyalın səkkizinci fəslindəki birinci iyrəncliklə, yəni qısqanclıq surəti ilə nişanlanmışdır. Hizqiyalın təsvir etdiyi kimi, şimal və cənub padşahlıqlarının sonunu araşdırdıqdan sonra, 1863-cü il üsyanının Harun və Yarovamın üsyanı ilə təsvir olunduğunu və bunun Laodikeyalı Adventizmin dörd nəslindən birincisinin başlanğıcını müəyyən etdiyini təsdiq etmək üçün kifayətindən də artıq dəlilimiz olacaq.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land:

> Yenə Rəbbin sözü mənə nazil olub dedi: “Sən də, ey bəşər oğlu, özünə bir çubuq götür və onun üzərinə yaz: ‘Yəhuda üçün və onunla bir olan İsrail övladları üçün’. Sonra başqa bir çubuq götür və onun üzərinə yaz: ‘Yusif üçün, Efrayimin çubuğu üçün və onunla bir olan bütün İsrail evi üçün’. Sonra onları bir-birinə bir çubuq kimi birləşdir; onlar sənin əlində bir olacaq. Xalqının övladları sənə deyib: ‘Bunlarla nə demək istədiyini bizə bildirməyəcəksənmi?’ — dedikdə, onlara söylə: ‘Xudavənd Rəbb belə deyir: Baxın, mən Yusifin çubuğunu, yəni Efrayimin əlində olanı və onunla bir olan İsrail qəbilələrini götürəcəyəm, onları onunla, yəni Yəhudanın çubuğu ilə birləşdirəcəyəm və onları bir çubuq edəcəyəm; onlar mənim əlimdə bir olacaq. Üzərlərinə yazdığın çubuqlar onların gözləri önündə sənin əlində olacaq. Onlara de: “Xudavənd Rəbb belə deyir: Baxın, mən İsrail övladlarını getdikləri millətlər arasından götürəcəyəm, onları hər tərəfdən toplayacağam və öz torpaqlarına gətirəcəyəm.””

> And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> Və Mən onları ölkədə, İsrail dağları üzərində bir millət edəcəyəm; və onların hamısının üzərində bir padşah padşah olacaq; və onlar artıq iki millət olmayacaqlar, bir daha əsla iki padşahlığa bölünməyəcəklər. Onlar artıq nə öz bütləri ilə, nə iyrənc şeyləri ilə, nə də öz təqsirlərinin heç biri ilə özlərini murdarlamayacaqlar; lakin Mən onları günah işlədikləri bütün məskənlərindən xilas edəcəyəm və onları təmizləyəcəyəm; beləliklə onlar Mənim xalqım olacaq, Mən də onların Allahı olacağam. Qulum Davud onların üzərində padşah olacaq; və onların hamısının bir çobanı olacaq; onlar həmçinin hökmlərimə görə yeriyəcək, qaydalarıma riayət edib onları yerinə yetirəcəklər. Onlar qulum Yaquba verdiyim torpaqda, atalarınızın yaşadıqları yerdə məskunlaşacaqlar; onlar orada, özləri, övladları və övladlarının övladları əbədi yaşayacaqlar; və qulum Davud əbədi olaraq onların hökmdarı olacaq. Bundan əlavə, Mən onlarla sülh əhdi bağlayacağam; bu, onlarla əbədi bir əhd olacaq; Mən onları yerləşdirəcəyəm, çoxaldacağam və Müqəddəs Məkanımı əbədi olaraq onların ortasında quracağam. Mənim məskənim də onlarla olacaq; bəli, Mən onların Allahı olacağam, onlar da Mənim xalqım olacaqlar. Və bütpərəst xalqlar biləcəklər ki, İsraili müqəddəs edən Mənəm, Rəbbəm, o zaman ki, Mənim Müqəddəs Məkanım əbədi olaraq onların ortasında olacaq. Hezekiel 37:15–28.

Back to Articles