Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Fourteen

Yoel Kitabı və Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi - On dördüncü nömrə

Number Fourteen

On dördüncü nömrə

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The history of “God’s marvelous works,” is also represented by the prophetic question of “how long.” The history represented in those two, and many other symbols, represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period there is a debate over the true and the many other false latter rain messages. There is only one genuine latter rain message. The story line of the sacred history where God performs His marvelous works is placed within the context of the book of Joel where the “new wine” is cut off from one class while being poured out upon the other class.

“Allahın ecazkar işlərinin” tarixi həmçinin “nə vaxta qədər” şəklindəki peyğəmbərlik sualı ilə də təmsil olunur. Həmin iki və bir çox digər simvolda təmsil olunan tarix yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtını ifadə edir. O dövrdə həqiqi və bir çox başqa yalançı son yağış ismarışları üzərində mübahisə vardır. Yalnız bir həqiqi son yağış ismarışı vardır. Allahın Öz ecazkar işlərini icra etdiyi müqəddəs tarixin süjet xətti Yoel kitabının konteksti daxilində yerləşdirilir; orada “təzə şərab” bir sinifdən kəsilib götürülür, digər sinfin üzərinə isə tökülür.

There are a few contrasts in the book of Joel that are to be noted. The root of the word “parable” means “placing beside” and inherently involves a contrast of two classes. We have touched some of the ‘contrasts’ in the book of Joel previously, pointing out that the crown of pride that is worn by the drunkards that rule Jerusalem is contrasted with those who wear the crown of glory. We have not yet shared how the symbol of joy is the opposite, but a counterpart of being ashamed, but it is, and we intend to show that. The subject of alpha and omega is also located in the book of Joel and that principle of the first illustrating the last is also confirmed by Peter’s two sermons in the book of Acts.

Yoel kitabında diqqət yetirilməli olan bir neçə qarşıdurma vardır. “Məsəl” sözünün kökü “yanaşı qoymaq” mənasını daşıyır və mahiyyət etibarilə iki sinfin qarşılaşdırılmasını ehtiva edir. Biz bundan əvvəl Yoel kitabındakı bəzi “qarşıdurmalar”a toxunmuş, Yerusəlimə hökmranlıq edən sərxoşların daşıdığı təkəbbür tacının izzət tacını daşıyanlarla qarşılaşdırıldığını göstərmişik. Biz hələ sevinc rəmzinin xəcalət çəkməyin əksi olmaqla yanaşı, onun müvafiq qarşılığı olduğunu izah etməmişik; lakin bu belədir və biz bunu göstərməyi nəzərdə tuturuq. Alfa və omeqa mövzusu da Yoel kitabında yer alır və birincinin sonuncunu izah etməsi prinsipi Həvarilərin İşləri kitabında Peterin iki vəzində də təsdiq olunur.

Acts chapter two takes place on Pentecost at 9 AM (the third hour) and chapter three is the ninth hour (3 PM) the time of the evening sacrifice. In Acts two the message Peter proclaims is in the upper room of a private residence, but his sermon in chapter three is given in the temple. They are tied together by the call to repentance in both meetings. Same message, two geographical places representing the symbol of a doubling within the Pentecostal message that is divided between the courtyard and the temple. In Revelation eleven John is told to measure the temple, but leave off the courtyard for it was given to the Gentiles.

Həvarilərin İşləri kitabının ikinci fəsli Pentikost günündə səhər saat 9-da (üçüncü saatda) baş verir, üçüncü fəsil isə doqquzuncu saatda (günorta saat 3-də), axşam qurbanının vaxtında baş verir. Həvarilərin İşləri kitabının ikinci fəslində Peterin bəyan etdiyi xəbər xüsusi bir evin yuxarı otağında səslənir, lakin üçüncü fəsildə onun vəz'i məbəddə verilir. Hər iki toplantıda tövbəyə çağırışla onlar bir-birinə bağlanır. Eyni xəbər, iki coğrafi məkan — həyət ilə məbəd arasında bölünmüş Pentikost xəbərindəki ikiqatlanmanın simvolunu təmsil edir. Vəhy kitabının on birinci fəslində Yəhyaya məbədi ölçməsi əmr olunur, lakin həyəti kənarda qoymalıdır, çünki o, başqa millətlərə verilmişdir.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> Mənə əsaya bənzər bir qamış verildi; və mələk durub dedi: Qalx və Allahın məbədini, qurbangahı və orada ibadət edənləri ölç. Amma məbədin xaricində olan həyəti kənarda qoy və onu ölçmə; çünki o, millətlərə verilmişdir; və onlar müqəddəs şəhəri qırx iki ay ayaqları altında tapdalayacaqlar. Vəhy 11:1, 2.

Thus, the doubling of the two sermons and the division of the two sermon’s location, identifies two audiences for the latter rain in the book of Joel. One audience is the Gentiles outside the temple and the other is the Jews in the temple. In the judgment of the living the house of God is judged first, and from 9/11 unto the Sunday law the temple is judged, and from the Sunday law until the close of human probation the Gentiles are judged. That judgment occurs during the latter rain identified by Peter as being set forth in the book of Joel. What the courtyard (the Gentiles) and the temple (God’s church) in the division represented in Acts chapters two and three, is also the distinction in Joel of the former rain and the latter rain. The former rain arrived at 9/11 and is poured out while God’s temple is being judged. When that process is finished the latter rain is poured out upon the Gentiles in the courtyard.

Beləliklə, iki moizənin ikiqat verilməsi və bu iki moizənin məkan üzrə bölünməsi, Yoel kitabında son yağış üçün iki dinləyici kütləsini müəyyən edir. Bu kütlələrdən biri məbədin xaricində olan millətlər, digəri isə məbədin daxilində olan yəhudilərdir. Dirilərin mühakiməsində əvvəlcə Allahın evi mühakimə olunur və 11 sentyabrdan Bazar qanununadək məbəd mühakimə edilir, Bazar qanunundan isə insanın sınaq müddətinin başa çatmasınadək millətlər mühakimə olunur. Bu mühakimə Peterin Yoel kitabında irəli sürülmüş olduğunu müəyyən etdiyi son yağış zamanı baş verir. Həvarilərin İşləri kitabının ikinci və üçüncü fəsillərindəki bölgüdə həyət (millətlər) və məbəd (Allahın kilsəsi) nəyi təmsil edirdisə, Yoeldə də erkən yağış və son yağış arasındakı fərq elə həmin fərqdir. Erkən yağış 11 sentyabrda gəldi və Allahın məbədi mühakimə olunarkən tökülür. Bu proses başa çatdıqda, son yağış həyətdə olan millətlərin üzərinə tökülür.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.

> Beləliklə, ey Sion övladları, sevinin və Allahınız Rəbdə şadlanın; çünki O, sizə ilk yağışı ölçü ilə vermişdir və sizin üçün yağışı, ilk yağışı və son yağışı birinci ayda endirəcəkdir. Yoel 2:23.

It is not my point currently to identify the prophetic distinction between joy and being ashamed, but the verse informs God’s people to “be glad” because of the latter rain message. The latter rain message produces prophetic joy in God’s people. That being said the subject of the former or early rain, followed by the latter rain is an illustration of the stone of stumbling that was set aside and marveled at. The symbol of the corner stone that ultimately becomes the cap stone is what is marvelous in the eyes of both God and His people.

Hazırda mənim məqsədim sevinc ilə xəcalət çəkmək arasındakı peyğəmbərlik fərqini müəyyənləşdirmək deyil; lakin bu ayə Allahın xalqına son yağış xəbəri səbəbilə “sevinməyi” bildirir. Son yağış xəbəri Allahın xalqında peyğəmbərlik sevincini hasilə gətirir. Bununla belə, əvvəlki və ya erkən yağış mövzusu, ardınca gələn son yağışla birlikdə, kənara atılmış və heyrət doğuran büdrəmə daşına dair bir təsvirdir. Nəhayətdə baş daşa çevrilən künc daşı simvolu həm Allahın, həm də Onun xalqının gözündə heyrətamiz olan şeydir.

The marvelous stone represents the Alpha and Omega of prophecy. The principle of the alpha and omega in terms of prophetic application is identified by Alpha and Omega repeatedly in His Word, and He is the Word. For this reason, that what has been revealed of this principle has been revealed to us and our children forever. The year 1863 is the cap stone of Bible prophecy, and it is the cap stone of the period of the third angel from 1844 unto 1863. 1844 was the foundation stone 1863 the cap stone of that prophetic period. 1844 to 1863 is an established prophetic period, just as established as 538 unto 1798. The fact that mankind does not know something which God has established, does not make that thing un-established!

Möcüzəli daş peyğəmbərliyin Alfa və Omeqasını təmsil edir. Alfa və omeqa prinsipi peyğəmbərlik tətbiqi baxımından Onun Kəlamında dəfələrlə Alfa və Omeqa tərəfindən müəyyən edilir, və O, Kəlamdır. Buna görə də, bu prinsip barədə açıqlanmış olan şey bizə və övladlarımıza əbədi olaraq açıqlanmışdır. 1863-cü il Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin baş daşıdır və o, 1844-dən 1863-ə qədər olan üçüncü mələk dövrünün baş daşıdır. 1844 həmin peyğəmbərlik dövrünün təməl daşı, 1863 isə baş daşı idi. 1844-dən 1863-ə qədər olan dövr, 538-dən 1798-ə qədər olan dövr qədər müəyyən edilmiş bir peyğəmbərlik dövrüdür. Bəşəriyyətin Allahın müəyyən etdiyi bir şeyi bilməməsi, həmin şeyi müəyyən olunmamış etmir!

We ended the previous article with the following passage.

Əvvəlki məqaləni aşağıdakı parça ilə yekunlaşdırdıq.

> “I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.

> “Mənə göstərildi ki, onun Allahın xalqı ilə münasibəti bəzi cəhətlərdən Musanın İsrailə münasibətinə bənzəyirdi. Əlverişsiz şəraitdə Musaya qarşı gileylənənlər olmuşdu və ona qarşı da gileylənənlər olmuşdur.” Testimonies, cild 3, 85.

In 1863, James White represented “in some respects” “Moses to Israel.”

1863-cü ildə Ceyms Uayt “bəzi cəhətlərdən” “İsrail üçün Musa”nı təmsil edirdi.

The period of 1844 unto 1863 was typified in the period of the Red Sea deliverance unto the first Kadesh. The first Kadesh is an alpha and the second Kadesh is the omega—providing two forty-year periods that lead to Kadesh and both ended in rebellion.

1844-dən 1863-ə qədər olan dövr Qırmızı dənizdən qurtuluşdan birinci Qadeşə qədər olan dövrdə öncədən simvolizə edilmişdi. Birinci Qadeş alfadır, ikinci Qadeş isə omeqadır—Qadeşə aparan iki qırxillik dövrü göstərir və onların hər ikisi üsyanla başa çatdı.

The Spirit of Prophecy aligns the Red Sea crossing with the great disappointment of 1844. The Bible aligns the Red Sea crossing with the cross, and Sister White confirms the disappointment of the disciples at the cross was typifying the great disappointment of 1844. It was the Lord’s will to go directly into the Promise Land, and the geographical marker of the entrance into the Promise Land was Jericho, which is where in this second week of December, 2025, that the archeologists just dug out ancient Jericho—only to find to their dismay that the fallen walls they discovered there had all fallen outward, not inward as they always do during a siege. In an ancient siege the walls were beaten down and pushed over towards the inside. Not so with Jericho.

Peyğəmbərlik Ruhu Qırmızı dənizin keçilməsini 1844-cü ilin böyük məyusluğu ilə uyğunlaşdırır. Müqəddəs Kitab Qırmızı dənizin keçilməsini çarmıxla uyğunlaşdırır və Bacı Uayt təsdiq edir ki, şagirdlərin çarmıx qarşısındakı məyusluğu 1844-cü ilin böyük məyusluğunu təmsil edirdi. Rəbbin iradəsi birbaşa Vəd Olunmuş Torpağa daxil olmaq idi və Vəd Olunmuş Torpağa girişin coğrafi nişanəsi Yerixo idi; məhz 2025-ci ilin dekabr ayının bu ikinci həftəsində arxeoloqlar qədim Yerixonu yenicə qazıb üzə çıxardılar—yalnız böyük məyusluqla orada aşkar etdikləri uçmuş divarların hamısının mühasirə zamanı həmişə olduğu kimi içəriyə deyil, bayıra doğru yıxıldığını gördülər. Qədim mühasirədə divarlar döyəclənib içəriyə doğru aşırılırdı. Yerixoda isə belə olmadı.

> So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city. Joshua 6:20.

> Beləcə, kahinlər şeypurları çalanda xalq qışqırdı; və belə oldu ki, xalq şeypurun səsini eşidəndə və xalq böyük bir hayqırtı ilə qışqıranda divar dümdüz yerə yıxıldı; beləliklə, xalq şəhərə, hər kəs düz öz qabağına doğru, qalxdı və şəhəri aldı. Yeşua 6:20.

The archeologists also found jars with food, identifying that when the walls came down it was not a long drawn-out siege. It also answered a question among the archeological group as to why the biblical record of the fall of Jericho identifies them going “up” into Jericho over a hill or ramp, which they now know was created when the walls fell outward.

Arxeoloqlar həmçinin içində ərzaq olan küplər də tapdılar; bu da göstərirdi ki, divarlar uçanda bu, uzun sürən bir mühasirə olmamışdı. Bu, həm də arxeoloqlar arasında belə bir suala cavab verirdi ki, nə üçün Yerixonun süqutu barədə Müqəddəs Kitabdakı qeyddə onların bir təpə və ya eniş-yoxuşlu yamac üzərindən Yerixoya “qalxdıqları” göstərilir; indi isə bilirlər ki, bu, divarların bayıra doğru uçması nəticəsində yaranmışdı.

The first obstacle which announced the entrance into the Promised Land was Jericho, a city of influence and wealth. Jericho is 1863, and Jericho is a subject of Bible prophecy, not only as an illustration of the Sunday law time period, but also in connection with its fall and rise. Jericho also had its own specific prophetic curse pronounced upon it. Joshua pronounced a curse upon the man who rebuilt Jericho, and in so doing identified that the man who rebuilt Jericho would lose his youngest and oldest sons in the re-building of that cursed city. One son was to be lost at the laying of the foundation and the other at the raising of the gate. That prophecy was fulfilled, and the record of its fulfillment is recorded in the Bible, making Jericho an established biblical symbol.

Vəd olunmuş Diyara girişi xəbər verən ilk maneə nüfuz və sərvət şəhəri olan Yerixo idi. Yerixo 1863-dür və Yerixo Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin mövzusudur; təkcə Bazar günü qanunu dövrünün bir illüstrasiyası kimi deyil, həm də onun süqutu və yenidən yüksəlişi ilə əlaqədar olaraq. Yerixonun həmçinin onun üzərinə elan edilmiş özünəməxsus peyğəmbərlik lənəti var idi. Yuşa Yerixonu yenidən quran adamın üzərinə lənət elan etdi və bununla da müəyyən etdi ki, Yerixonu yenidən quran adam həmin lənətlənmiş şəhərin yenidən qurulması zamanı ən kiçik və ən böyük oğullarını itirəcək. Oğullardan biri bünövrənin qoyulması zamanı, digəri isə darvazanın qaldırılması zamanı itirilməli idi. Həmin peyğəmbərlik yerinə yetirildi və onun yerinə yetməsinin qeydi Müqəddəs Kitabda yazılmışdır; beləliklə, Yerixo Müqəddəs Kitabda təsbit olunmuş bir simvola çevrilmişdir.

Within its historical demise, and in its prophetic curse, followed by the historical fulfillment of that prophecy, we find three witnesses speaking about Jericho in 1863. All three of those testimonies are to be applied to 1863. Those three witnesses stand together just as three Moses’s stand prophetically at the end of their respective forty-year periods. One of those forty-year periods is clearly aligned with Millerite history, establishing that all three representations of Moses at the end of each forty-year period align with the history of 1863—the history of the third angel.

Onun tarixi süqutu daxilində və onun peyğəmbərlik lənətində, ardınca həmin peyğəmbərliyin tarixi yerinə yetməsində, biz 1863-cü ildə Yerixo haqqında danışan üç şahid tapırıq. Bu üç şahidliyin hamısı 1863-cü ilə tətbiq olunmalıdır. Bu üç şahid birlikdə dayanır, necə ki, üç Musa peyğəmbərlik baxımından özlərinə məxsus qırxillik dövrlərinin sonunda dayanır. Həmin qırxillik dövrlərdən biri aydın şəkildə Millerçi tarixlə uyğunlaşır və bununla da müəyyən edir ki, hər bir qırxillik dövrünün sonundakı Musanın hər üç təmsili 1863-cü ilin tarixi ilə — üçüncü mələyin tarixi ilə — uyğunlaşır.

Two of those three witnesses of Moses’ forty years end at Kadesh, the third conclusion of the forty years was the Jordan River, and the conclusion of the second was the Red Sea. The conclusion of the first forty years was Moses fleeing Egypt. All three are describing a flight out of Egypt in fulfillment of Abraham’s four-hundred and thirty year prophecy of bondage in Egypt.

Musanın qırx ilinin həmin üç şahidindən ikisi Kadeşdə başa çatır; qırx ilin üçüncü yekunu İordan çayı, ikincisinin yekunu isə Qırmızı dəniz idi. Birinci qırx ilin yekunu Musanın Misirdən qaçması idi. Bu üçü də İbrahimə Misirdəki əsarət barədə verilmiş dörd yüz otuz illik peyğəmbərliyin yerinə yetməsi olaraq Misirdən bir qaçışı təsvir edir.

Moses’ three forty-year periods, whose endings (capstone) represents a type of deliverance from Egypt, were a fulfillment of Abraham’s prophecy of captivity in and deliverance out of Egyptian bondage. As the prophesied deliverer of Abraham’s covenant promise, Moses himself began by being saved out of the water, as his name means. Thereafter Moses led God’s people through the waters of the Red Sea and thereafter to the shore of the deliverance, represented by the Jordan River. The alpha of Moses life was saving from the water of the Nile and omega was the salvation represented by the water of the Jordan River. The alpha of Moses life illustrated by the experience defined by his name and his parents, being godly parents knew that the baby had been sentenced to death, as he would be forty years later after killing the Egyptian. As godly parents who knew their son needed to be saved from the death sentence, prepared for him an ark, that passed from the Hebrew world unto the Egyptian world, just as Moses left at the end of forty years the Egyptian world for the Hebrew world.

Musanın hər biri qırx ildən ibarət olan üç dövrü, sonluqları ilə (zirvə nöqtəsi) Misirdən qurtuluşun bir tipini təmsil edir və İbrahimin Misir əsarətinə düşmək və oradan azad olunmaq barədə peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi idi. İbrahimin əhd vədinin peyğəmbərliklə bildirilmiş xilaskarı olaraq, Musanın özü, adının da ifadə etdiyi kimi, əvvəlcə sudan xilas edildi. Bundan sonra Musa Allahın xalqına Qırmızı dənizin sularından keçərək rəhbərlik etdi və daha sonra qurtuluş sahilinə apardı; bu qurtuluş İordan çayı ilə təmsil olunurdu. Musanın həyatının alfası Nilin suyundan xilas edilmək idi, omeqası isə İordan çayının suyunun təmsil etdiyi xilas idi. Musanın həyatının alfası, adı və valideynləri ilə müəyyən olunan təcrübə ilə təsvir olunur; mömin valideynlər olaraq onlar bilirdilər ki, körpə ölümə məhkum edilmişdi, necə ki, o, qırx il sonra misirlini öldürdüyünə görə ölümə məhkum ediləcəkdi. Mömin valideynlər kimi, oğullarının ölüm hökmündən xilas edilməli olduğunu bildikləri üçün, onun üçün bir gəmi hazırladılar; bu gəmi İbrani aləmindən Misir aləminə keçdi, necə ki, Musa da qırx ilin sonunda Misir aləmindən İbrani aləminə keçdi.

Moses repeated the story of Noah in his salvation from the water. The very first mention of Moses as the “deliverer” of Abraham’s four-hundred and thirty year covenant prophecy was a repetition of the history where God entered into covenant with mankind, therefore bringing Abraham’s covenant prophecy of a chosen people together with the covenant promise to all mankind. This identifies a baptism in the transfer of the baby Moses to Pharaoh’s daughter, for the death was acknowledged by the parent’s work, the burial is represented by the ark upon the water, and the resurrection is Pharaoh’s daughter.

Musa suda xilas tapmasında Nuhun hekayəsini təkrarladı. İbrahimin dörd yüz otuz illik əhd peyğəmbərliyinin “xilaskar”ı kimi Musanın ilk dəfə xatırlanması, Allahın bəşəriyyətlə əhd bağladığı tarixin təkrarı idi; beləliklə, İbrahimin seçilmiş xalq barədə əhd peyğəmbərliyi bütün bəşəriyyətə verilmiş əhd vədi ilə birləşdirilmiş oldu. Bu, körpə Musanın Fironun qızına təhvil verilməsində bir vəftizi göstərir; çünki ölüm valideynlərin əməli ilə qəbul edilmişdi, dəfn su üzərindəki sandıqla təmsil olunur, dirilmə isə Fironun qızıdır.

Moses’ life begins with the baptism of Noah’s ark being typified. This then means that from the outset the number “8” is associated with Moses, for the root of his covenant relationship began with the number “8” from the covenant of Noah, and his work was to institute the rite of circumcision on the “eighth” day. He was then tested and he failed on the very rite. Moses life begins with a baptism and forty years later there is a death (of an Egyptian) that marks the point where the Egyptian Moses dies and becomes strictly a son of Abraham. The beginning and ending of Moses’s first forty years is represented by a baptism. The first identified a transition from Hebrew to Egyptian and the last from Egyptian to Hebrew. Forty years after that, Moses takes God’s people through the baptism of the Red Sea, on his way to the baptism at the Jordan, which he never made.

Musanın həyatı Nuhun gəmisinin vəftizi ilə öncədən təmsil olunaraq başlayır. Bu isə o deməkdir ki, lap başlanğıcdan “8” rəqəmi Musa ilə əlaqələndirilir, çünki onun əhd münasibətinin kökü Nuhun əhdindən gələn “8” rəqəmi ilə başlamışdı və onun işi sünnət ayinini “səkkizinci” gündə təsis etmək idi. Sonra o sınağa çəkildi və məhz həmin ayində uğursuz oldu. Musanın həyatı bir vəftizlə başlayır və qırx il sonra bir ölüm (bir misirlisinin ölümü) baş verir ki, bu da misirli Musanın öldüyü və onun tamamilə İbrahimin oğlu olduğu nöqtəni işarələyir. Musanın ilk qırx ilinin başlanğıcı və sonu bir vəftizlə təmsil olunur. Birincisi ibranidən misirliyə, sonuncusu isə misirlidən ibraniyə keçidi müəyyənləşdirdi. Bundan qırx il sonra Musa Allahın xalqını Qırmızı dənizin vəftizindən keçirir, İordandakı vəftizə doğru gedərkən; lakin ora heç vaxt çatmadı.

God’s people under the guidance of Joshua entered the Promised Land without Moses for he died just before the baptism of the Jordan River arrived. Moses said, and Peter repeated that the Lord thy God would raise up a prophet like unto Moses. The prophet who was typified by Moses was Christ, and He began His work exactly where Moses left off. He began His work at His baptism, and that baptism was the exact place Joshua baptized ancient Israel when they crossed the Jordan into the Promised Land. The gospels inform us that John was baptizing at Bethabara, which is the crossing point, and means ferry crossing.

Allahın xalqı Yeşuanın rəhbərliyi altında Musa olmadan Vəd Olunmuş Torpağa daxil oldu, çünki o, İordan çayının vəftizinə çatmazdan dərhal əvvəl öldü. Musa dedi və Peter təkrar etdi ki, Rəbbin Allahın sənin üçün Musa kimi bir peyğəmbər qaldıracaqdır. Musa ilə öncədən surətlənmiş olan həmin peyğəmbər Məsih idi və O, Öz işinə Musanın dayandığı yerdən tamamilə dəqiq şəkildə başladı. O, Öz işinə vəftizində başladı və həmin vəftiz, qədim İsrailin Vəd Olunmuş Torpağa keçərkən İordanı aşdığı zaman Yeşuanın onları vəftiz etdiyi məhz həmin yer idi. İncillər bizə xəbər verir ki, Yəhya Bethabarada vəftiz edirdi; bu yer keçid nöqtəsidir və “bərə keçidi” mənasını verir.

The Red Sea is the symbol of the rebellion of Egypt, identifying Moses prophetic testimony in this line as truth. The Nile River to the Red Sea (sometimes called a river) and on to the Jordan. Moses, meaning ‘saved out of the water’ begins and ends his testimony at the water of deliverance, and each of those waters manifest two classes of worshippers.

Qırmızı dəniz Misirin üsyanının rəmzidir və bu xətt üzrə Musanın peyğəmbərlik şahidliyini həqiqət kimi müəyyən edir. Nil çayından Qırmızı dənizə (bəzən çay adlandırılır) və oradan da İordana. “Sudan xilas edilmiş” mənasını daşıyan Musa öz şahidliyinə xilas suyu ilə başlayır və onu xilas suyu ilə bitirir; həmin suların hər biri isə iki sinif ibadət edəni zahir edir.

The first forty years of Moses represents the first angel’s message and the second forty years is the second angel, the third being the third. The three angels possess their own peculiar prophetic characteristics such as that all three messages are represented in the first message. We have demonstrated this phenomenon publicly for years in connection with the first three chapters of the book of Daniel.

Musanın ilk qırx ili birinci mələyin xəbərini təmsil edir, ikinci qırx il isə ikinci mələyi, üçüncü isə üçüncünü. Üç mələyin hər biri özünəməxsus peyğəmbərlik xüsusiyyətlərinə malikdir; belə ki, hər üç xəbər birinci xəbərdə təmsil olunmuşdur. Biz bu hadisəni illər boyu Daniel kitabının ilk üç fəsli ilə əlaqədar olaraq ictimai şəkildə nümayiş etdirmişik.

Daniel feared God in chapter one and refused to eat the Babylonian diet, and God glorified him in the second and dietary visual test that followed, which led to the judgment and third test carried out by Nebuchadnezzar himself. Daniel chapter one is the first angel of Revelation fourteen who announces “fear God,” “give him glory” as Daniel did in the second dietary and visual test, for “the hour of the judgment” of Nebuchadnezzar has come.

Daniel birinci fəsildə Allahdan qorxdu və Babilin təyin etdiyi qidanı yeməkdən imtina etdi; bunun ardınca gələn ikinci — qida və görmə — sınağında Allah onu izzətləndirdi; bu da hökmə və Nebukadnetsarın özünün həyata keçirdiyi üçüncü sınağa gətirib çıxardı. Danielin birinci fəsli, Vəhy on dördün birinci mələyidir; o, “Allahdan qorxun”, “Ona izzət verin” deyə elan edir, necə ki Daniel ikinci qida və görmə sınağında belə etdi; çünki Nebukadnetsarın “hökm saatı” gəlib çatmışdır.

The first forty years of Moses’s life began because his parents feared God. When Pharaoh’s daughter saw the ark in the water, Moses had passed the second test, which is a visual test. Then Pharaoh’s daughter judged that he was not to die. Judgment also arrived at the end of the first forty; when He slew the Egyptian and had to flee Egypt.

Musanın həyatının ilk qırx ili onun valideynlərinin Allahdan qorxması səbəbilə başladı. Fironun qızı suda sandığı görəndə, Musa ikinci sınaqdan, yəni görmə sınağından keçmişdi. Sonra Fironun qızı onun ölməməli olduğuna hökm etdi. Hökm ilk qırx ilin sonunda da gəldi; o, misirlini öldürdükdə və Misirdən qaçmağa məcbur olduqda.

In the second forty years, the second angel of Revelation fourteen announcing the fall of Babylon was typified by the fall of Egypt. In that fall, at the end of the forty years there was a tremendous manifestation of the power of God, as there was at the end of the second angel’s message during the Midnight Cry of 1844.

İkinci qırx il ərzində, Vəhy on dördün ikinci mələyinin Babilin süqutunu elan etməsi Misirin süqutu ilə timsallaşdırılmışdı. Həmin süqutda, qırx ilin sonunda Allahın qüdrətinin möhtəşəm bir təzahürü baş verdi; necə ki, 1844-cü ilin Gecəyarısı Hayqırtısı zamanı ikinci mələyin xəbərinin sonunda da belə olmuşdu.

The third forty years begins with the judgment of death being pronounced on virtually the entire congregation, and it ends with the judgment of death upon the leader of that congregation.

Üçüncü qırx il, demək olar ki, bütün cəmiyyət üzərinə ölüm hökmünün elan edilməsi ilə başlayır və həmin cəmiyyətin rəhbəri üzərinə ölüm hökmü ilə başa çatır.

Sister White identifies that our work is to combine the three angels’ messages.

Bacı Uayt bizim işimizin üç mələyin ismarıcını birləşdirmək olduğunu göstərir.

> “The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

> “Rəbb dünyanı öz qanunsuzluğuna görə cəzalandırmaq üzrədir. O, onlara verilmiş nur və həqiqəti rədd etdiklərinə görə dini təşkilatları da cəzalandırmaq üzrədir. Birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərlərini birləşdirən böyük xəbər dünyaya verilməlidir. Bu, işimizin əsas yükü olmalıdır.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, 950.

Moses’ first forty years represents the first angel of Revelation fourteen, and his second period of forty years is the second angel and the third forty-year period is the third angel. Our “great message” is to combine “the first, second, and third angels’ messages” which places all three symbols of Moses’ in 1863, and therefore three Moses’ at the Sunday law.

Musaanın ilk qırx ili Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki birinci mələyi təmsil edir, onun ikinci qırxillik dövrü ikinci mələkdir və üçüncü qırxillik dövrü üçüncü mələkdir. Bizim “böyük ismarıcımız” “birinci, ikinci və üçüncü mələklərin ismarıclarını” birləşdirməkdir; bu isə Musanın hər üç rəmzini 1863-cü ilə yerləşdirir və buna görə də bazar günü qanunu zamanı üç Musa olur.

1844 to 1863 includes two witnesses of both forty-year periods that led to Kadesh. Inspiration identifies that a third cannot exist without a first and a second, the first forty years of Moses’ life must also represent 1844 to 1863. Moses is killing the Egyptian in 1863, along with Moses striking the Rock with his rod of authority and also when Moses asks to see God’s glory in the history of the rebellion of the golden calf. There are three Moses’ at 1863 and the Sunday law, and they are all forty years old.

1844-dən 1863-ə qədər olan dövr Qadeşə aparan hər iki qırxillik dövrün iki şahidini ehtiva edir. İlham bildirir ki, birinci və ikinci olmadan üçüncü mövcud ola bilməz; buna görə Musanın həyatının ilk qırx ili də 1844-dən 1863-ə qədər olan dövrü təmsil etməlidir. Musa 1863-cü ildə misirlini öldürür; bununla yanaşı, Musanın öz hakimiyyət əsası ilə Qayaya vurması və həmçinin qızıl dana üsyanı tarixində Musanın Allahın izzətini görməyi xahiş etməsi də həmin vaxta təsadüf edir. 1863-cü ildə və bazar qanunu zamanı üç Musa vardır və onların hamısı qırx yaşındadır.

Moses’ three periods each contain a deliverance by water; Moses in the basket aligns with Moses through the Red Sea which aligns with Moses twice at the Jordan River: the Nile, the Red Sea and twice at the Jordan. Waters of deliverance are represented in each of the three periods, for they all align with the period when the water of deliverance is being poured out during the latter rain period.

Musanın üç dövrünün hər biri suda vasitəsilə bir qurtuluş ehtiva edir; səbətdəki Musa Qırmızı dənizdən keçən Musa ilə uyğunlaşır, o da Musanın İordan çayı ilə iki dəfə əlaqəsinə uyğun gəlir: Nil, Qırmızı dəniz və İordanda iki dəfə. Qurtuluş suları bu üç dövrün hər birində təmsil olunur, çünki onların hamısı son yağış dövründə qurtuluş suyunun töküldüyü dövrlə uyğunlaşır.

At the end of the third period of forty years Moses struck the Rock with his rod. At the end of the second forty years his rod parted the Red Sea. At the end of the first forty years, he rejected the rod of Egyptian authority, chose to suffer with his people.

Qırx ilin üçüncü dövrünün sonunda Musa əsası ilə Qayanı vurdu. İkinci qırx ilin sonunda onun əsası Qırmızı dənizi yardı. Birinci qırx ilin sonunda isə o, Misir hakimiyyətinin əsasını rədd etdi, öz xalqı ilə birlikdə əzab çəkməyi seçdi.

At the end of the first period an Egyptian died, and at the end of the second period the military, firstborn and leadership of Egypt died. At the end of the third period the nation of Israel, Aaron and Moses had all died. These are three parallel histories that “line upon line” each represent 1844 unto 1863—the history of the third angel, which in turn represents 9/11 to the Sunday law, and the Pentecostal season when the waters of deliverance are poured out.

Birinci dövrün sonunda bir Misirli öldü, ikinci dövrün sonunda isə Misirin ordusu, ilkdoğulanları və rəhbərliyi öldü. Üçüncü dövrün sonunda İsrail xalqı, Harun və Musa hamısı ölmüşdü. Bunlar “sətir üzərinə sətir” şəklində hər biri 1844-dən 1863-ə qədər olan dövrü — üçüncü mələyin tarixini — təmsil edən üç paralel tarixdir; bu tarix də öz növbəsində 11 sentyabrdan bazar qanununa qədər olan dövrü və qurtuluş sularının töküldüyü Pentikost mövsümünü təmsil edir.

Moses is at both rebellions at Kadesh, and the Kadesh rebellions are both capstones in their respective periods. They both represent 1863, which is also the capstone of the period of the third angel, starting with the alpha in 1844 unto the capstone of 1863. When considering the marvelous light of the stone that begins as the foundation and ends as the cap stone it is recognized that the capstone is always prophetically larger. The few drops at the beginning of the Pentecostal season, leading to the full outpouring at the capstone on the day of Pentecost, illustrates this truth.

Musa Kadeşdə baş verən hər iki üsyanda iştirak edir və Kadeş üsyanlarının hər ikisi də müvafiq dövrlərində zirvə daşıdır. Onların hər ikisi 1863-cü ili təmsil edir; bu isə həm də 1844-cü ildəki alfadan başlayıb 1863-cü ilin zirvə daşına qədər uzanan üçüncü mələyin dövrünün zirvə daşıdır. Təməl kimi başlayan və zirvə daşı ilə tamamlanan daşın ecazkar işığı nəzərə alındıqda, zirvə daşının peyğəmbərlik baxımından həmişə daha böyük olduğu anlaşılır. Əllinci Gün mövsümünün əvvəlində düşən bir neçə damcı, Əllinci Günün özündə zirvə daşında baş verən tam tökülməyə apararaq, bu həqiqəti nümayiş etdirir.

At 9/11, the sprinkling began and it ends at the full outpouring at the Sunday law. This truth identifies Moses’ sin at the second and omega Kadesh as a greater sin than the rebellion in the first alpha Kadesh rebellion. The alpha rebellion produced the death of an entire nation, and omega rebellion produced the death of one man (Moses), but the one man’s sin was greater than the entire nations corporate sin. The man who sins dies, and at that level there is no distinction between the sins of Moses or any other Israelite, but prophetically Moses’ striking Christ a second time was greater, for it was the capstone of that forty-year period.

9/11-da səpilmə başladı və o, Bazar günü qanununun tətbiqi zamanı tam tökülüşlə başa çatır. Bu həqiqət Musanın ikinci və omeqa Kadeşdəki günahını, birinci alfa Kadeş üsyanındakı üsyandan daha böyük bir günah kimi müəyyən edir. Alfa üsyanı bütöv bir millətin ölümünə səbəb oldu, omeqa üsyanı isə bir nəfərin (Musanın) ölümünə səbəb oldu; lakin o bir nəfərin günahı bütün millətin müştərək günahından daha böyük idi. Günah edən adam ölür və bu səviyyədə Musanın günahı ilə hər hansı başqa bir İsraillinin günahı arasında heç bir fərq yoxdur; lakin peyğəmbərlik baxımından Musanın Məsihə ikinci dəfə vurması daha böyük idi, çünki o, həmin qırxillik dövrün başdaşı idi.

The rebellion of Moses at the second omega Kadesh was a greater sin than the rebellion of the children of Israel rejecting the message of Joshua and Caleb. Moses prophetically stands at 1863, where he dies in the wilderness for his rebellion. Moses also stands at 1863, where the former covenant people die in the wilderness for their rebellion, but Moses did not participate in that rebellion. 1863 aligns with the Sunday law, as does Aaron’s rebellion of the golden calf. That history, which aligns with Kadesh, 1863, and the Sunday law, Moses is praying to see God’s glory.

Musanın ikinci omeqa Qadeşdəki üsyanı, İsrail övladlarının Yeşua və Kalevin xəbərini rədd etməklə etdikləri üsyandan daha böyük günah idi. Musa peyğəmbərlik baxımından 1863-cü ildə dayanır; burada o, öz üsyanına görə səhrada ölür. Musa həmçinin 1863-cü ildə dayanır; burada əvvəlki əhd xalqı öz üsyanlarına görə səhrada ölür, lakin Musa həmin üsyanda iştirak etməmişdi. 1863 bazar qanunu ilə uyğunlaşır; Harunun qızıl buzov üsyanı da belədir. Qadeş, 1863 və bazar qanunu ilə uyğunlaşan həmin tarixdə Musa Allahın izzətini görmək üçün dua edir.

Kadesh represents 1863, and Moses is at both Kadesh’s, so upon two biblical witnesses, who are both cap stones we establish that the third forty-year period which does not end at Kadesh represents 1863 as well. There ‘Moses the unsanctified’ is crucifying Christ afresh, as he rejects the Rock. In 1863, and the giving of the Law at Sinai, ‘Moses the sanctified’ is seeking Gods’ character. In 1863 Moses represents a wise and also a foolish virgin.

Qadeş 1863-cü ili təmsil edir və Musa hər iki Qadeşdədir; buna görə də, hər ikisi baş daşı olan iki bibliya şahidinin əsasında, Qadeşdə sona çatmayan üçüncü qırxillik dövrün də 1863-cü ili təmsil etdiyini müəyyən edirik. Orada “müqəddəsləşdirilməmiş Musa” Qayanı rədd etdiyi üçün Məsihi yenidən çarmıxa çəkir. 1863-cü ildə və Sina dağında Qanunun verilməsi zamanı “müqəddəsləşdirilmiş Musa” Allahın xarakterini axtarır. 1863-cü ildə Musa həm müdrik, həm də ağılsız bir bakirəni təmsil edir.

> “The Pharisee and the publican represent two great classes into which those who come to worship God are divided. Their first two representatives are found in the first two children that were born into the world.” Christ’s Object Lessons, 152.

> “Fərisey və vergi yığan Allah’a ibadət etməyə gələnlərin bölündüyü iki böyük sinfi təmsil edir. Onların ilk iki nümayəndəsi dünyaya doğulan ilk iki övladda görünür.” Məsihin Məsəlləri, 152.

At Kadesh and 1863, Moses represents “two great classes into which those who” “worship God are divided”. Moses is an example of the one hundred and forty-four thousand as is Peter.

Qadeşdə və 1863-cü ildə Musa “Allaha ibadət edənlərin bölündüyü iki böyük sinfi” təmsil edir. Musa, Peter kimi, yüz qırx dörd minin bir nümunəsidir.

> “For each of the classes represented by the Pharisee and the publican there is a lesson in the history of the apostle Peter. In his early discipleship Peter thought himself strong. Like the Pharisee, in his own estimation he was ‘not as other men are.’ When Christ on the eve of His betrayal forewarned His disciples, ‘All ye shall be offended because of Me this night,’ Peter confidently declared, ‘Although all shall be offended, yet will not I.’ Mark 14:27, 29. Peter did not know his own danger. Self-confidence misled him. He thought himself able to withstand temptation; but in a few short hours the test came, and with cursing and swearing he denied his Lord.” Christ’s Object Lessons, 152.

> “Fərisey və vergi yığanla təmsil olunan siniflərin hər biri üçün həvari Peterin həyat tarixində bir dərs vardır. Şagirdliyinin ilk dövründə Peter özünü güclü hesab edirdi. Fərisey kimi, öz qənaətinə görə o, “başqa adamlar kimi” deyildi. Məsih, Özünə xəyanət edilməsinin ərəfəsində, şagirdlərini qabaqcadan xəbərdar edərək belə dedi: “Bu gecə hamınız Mənə görə büdrəyəcəksiniz”; Peter isə arxayınlıqla bəyan etdi: “Hamı büdrəsə də, mən büdrəmərəm.” Mark 14:27, 29. Peter öz təhlükəsini bilmirdi. Özünə güvən onu yanlış yola salmışdı. O, sınağa tab gətirməyə qadir olduğunu düşünürdü; lakin bir neçə qısa saat sonra imtahan gəldi və o, lənət və and içərək öz Rəbbini inkar etdi.” Christ’s Object Lessons, 152.

At the Sunday law, which is 1863, Peter represents two classes. Those who receive the mark of the beast or those who receive the seal of God. When Jesus changed Simon’s name to Peter, it symbolized the one-hundred and forty-four thousand. That understanding is also symbolized by multiplying Peter’s name using the number from the letter position in the English alphabet. If we use that same technique on 1863, we get 144.

Bazar günü qanununda, yəni 1863-cü ildə, Peter iki sinfi təmsil edir: vəhşinin nişanını qəbul edənləri və ya Allahın möhürünü qəbul edənləri. İsa Şimonun adını Peter olaraq dəyişdirdikdə, bu, yüz qırx dörd mini simvolizə edirdi. Bu anlayış, həmçinin, Peter adını ingilis əlifbasında hərflərin mövqe nömrələrindən istifadə etməklə hasilə vurmaqla da simvolizə olunur. Eyni üsulu 1863 üzərində tətbiq etsək, 144 əldə edərik.

Two of the three symbols of Moses which align with 1863, establish that the third period must align also. The two lines of Kadesh identify the story of the wise and foolish virgins, and the third period identifies an attempt to employ human effort to accomplish a godly work. To trust in human power as did Moses with the Egyptian represents trust in human authority over ordained authority.

1863-cü ilə uyğun gələn Musanın üç rəmzindən ikisi, üçüncü dövrün də uyğun gəlməli olduğunu təsbit edir. Qadeşin iki xətti müdrik və ağılsız bakirələrin hekayəsini müəyyən edir, üçüncü dövr isə ilahi bir işi yerinə yetirmək üçün insani səydən istifadə etmək cəhdini müəyyən edir. Misirli ilə bağlı Musanın etdiyi kimi, insani gücə etibar etmək, təyin olunmuş hakimiyyət üzərində insani hakimiyyətə etibar etməyi təmsil edir.

Sister White states her husbands, “relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel.” In 1863, Moses was represented by James White. In 1863, James White is slaying an Egyptian, striking Christ a second time and praying for the rebels who rejected the message of “rest” set forth by Joshua and Caleb. Moses is both a foolish virgin when he struck the Rock a second time and a wise virgin as he interceded for the rebels of Israel.

Bacı Uayt ərinin “Allahın xalqı ilə münasibətinin bəzi cəhətlərdən Musanın İsrailə olan münasibətinə bənzədiyini” bildirir. 1863-cü ildə Musa Ceyms Uayt tərəfindən təmsil olunurdu. 1863-cü ildə Ceyms Uayt bir misirlini öldürür, Məsihə ikinci dəfə vurur və Yeşua ilə Kalebin irəli sürdüyü “rahatlıq” xəbərini rədd edən üsyançılar üçün dua edir. Musa həm Qayaya ikinci dəfə vurduqda ağılsız bakirədir, həm də İsrailin üsyançıları üçün vasitəçilik etdikdə müdrik bakirədir.

We will close this article with the passage in Numbers fourteen where Moses is at 1863, when he is given a view of God’s glory in the parallel history represented by the golden calf rebellion.

Bu məqaləni Saylar kitabının on dördüncü fəslindəki, Musanın qızıl buzov üsyanı ilə təmsil olunan paralel tarixdə Allahın izzətinə dair bir görünüş aldığı 1863-cü ilə aid parçayla yekunlaşdıracağıq.

In the passage the Lord asks “how long” would he have to deal with the rebels of Israel, which is the same question Isaiah asked the Lord in chapter six. Notice that the book of Numbers places this history in the period when the earth is lightened with God’s glory, as the angels also marked in verse three of Isaiah six. 9/11 was the foundation stone of the history of 1844 to 1863 and the Sunday law is the capstone. The setting in Numbers is nothing less than an illustration of the song or the parable of the vineyard, as ancient Israel is being passed by as the Lord entered into covenant with Joshua.

Bu parçadakı ayədə Rəbb soruşur ki, İsrailin üsyançıları ilə nə vaxta qədər məşğul olmalı idi; bu, Yeşayanın da altıncı fəsildə Rəbbə verdiyi eyni sualdır. Diqqət yetirin ki, Saylar kitabı bu tarixi yer üzünün Allahın izzəti ilə işıqlandığı dövrə yerləşdirir; mələklər də Yeşaya 6-nın üçüncü ayəsində bunu qeyd etmişdilər. 9/11, 1844-dən 1863-ə qədərki tarixin təməl daşı idi və bazar günü qanunu onun baş daşıdır. Saylar kitabındakı bu mənzərə, qədim İsrailin kənara qoyulduğu və Rəbbin Yeşua ilə əhdə girdiyi bir vaxtda, bağ nəğməsinin və ya üzüm bağı məsəlinnin təsvirindən başqa bir şey deyildir.

> And all the congregation lifted up their voice, and cried; and the people wept that night. And all the children of Israel murmured against Moses and against Aaron: and the whole congregation said unto them, Would God that we had died in the land of Egypt! or would God we had died in this wilderness! And wherefore hath the Lord brought us unto this land, to fall by the sword, that our wives and our children should be a prey? were it not better for us to return into Egypt? And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt.

> Və bütün camaat səslərini ucaldıb fəryad etdi; xalq o gecə ağladı. Və bütün İsrail övladları Musaya və Haruna qarşı gileyləndilər; bütün camaat onlara dedi: Kaş ki, Misir torpağında öləydik! Yaxud kaş ki, bu səhrada öləydik! Rəbb nə üçün bizi bu torpağa gətirib ki, qılıncdan keçək, arvadlarımız və uşaqlarımız qənimət olsun? Məgər Misirə qayıtmağımız bizim üçün daha yaxşı olmazmı? Və onlar bir-birinə dedilər: Özümüzə bir başçı təyin edək və Misirə qayıdaq.

> Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying,

> Onda Musa ilə Harun İsrail övladları camaatının bütün yığıncağı önündə üzləri üstə yerə qapandılar. Torpağı kəşf etməyə gedənlərdən olan Nun oğlu Yeşua və Yefunnə oğlu Kaleb isə paltarlarını cırdılar; və İsrail övladlarının bütün camaatına belə dedilər:

> The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not.

> Kəşf etmək üçün içindən keçdiyimiz o torpaq olduqca yaxşı torpaqdır. Əgər Rəbb bizdən razı olsa, bizi bu torpağa aparacaq və onu bizə verəcək; süd və bal axan bir torpaqdır o. Ancaq siz Rəbbə qarşı üsyan etməyin və o torpağın xalqından qorxmayın; çünki onlar bizim üçün çörək kimidirlər: onların himayəsi onlardan çəkilib, Rəbb isə bizimlədir; onlardan qorxmayın.

> But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them?

> Lakin bütün icma onları daşqalaq etməyi əmr etdi. Və İsrail övladlarının hamısının gözü önündə Rəbbin izzəti toplantı çadırında zahir oldu. Və Rəbb Musaya dedi: Bu xalq nə vaxta qədər Məni təhqir edəcək? Və onların arasında göstərdiyim bütün əlamətlərə baxmayaraq, nə vaxta qədər Mənə iman etməyəcəklər?

> I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they.

> Mən onları vəba ilə vuracağam, onları irsdən məhrum edəcəyəm və səndən onlardan daha böyük və daha qüdrətli bir millət yaradacağam.

> And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them;) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness.

> Musa Rəbbə dedi: “Onda misirlilər bunu eşidəcəklər; çünki Sən bu xalqı Öz qüdrətinlə onların arasından çıxardın. Onlar da bunu bu ölkənin sakinlərinə xəbər verəcəklər; çünki eşitmişlər ki, Ya Rəbb, Sən bu xalqın arasındasan, Ya Rəbb, üz-üzə görünürsən, buludun onların üzərində dayanır və gündüz bulud sütunu içində, gecə isə od sütunu içində onların önündə gedirsən. İndi isə əgər bu xalqın hamısını bir adam kimi öldürsən, onda Sənin şöhrətini eşitmiş millətlər deyəcəklər: ‘Rəbb bu xalqı onlara and içdiyi torpağa gətirməyə qadir olmadığı üçün onları səhrada qırdı.’”

> And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now.

> İndi isə Sənə yalvarıram, qoy Rəbbimin qüdrəti böyük olsun, Sənin söylədiyin kimi: “Rəbb səbirli və böyük mərhəmət sahibidir; təqsiri və üsyanı bağışlayır, lakin təqsirkarı əsla cəzasız qoymur, ataların təqsirini övladların üzərinə üçüncü və dördüncü nəslədək gətirir.” Sənə yalvarıram, mərhəmətinin böyüklüyünə görə bu xalqın təqsirini bağışla; necə ki, Misirdən indiyədək bu xalqı bağışlamısan.

> And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord.

> Rəbb dedi: “Sənin sözünə görə bağışladım; lakin varlığıma and olsun ki, bütün yer üzü Rəbbin izzəti ilə dolacaq.”

> Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. (Now the Amalekites and the Canaanites dwelt in the valley.) Tomorrow turn you, and get you into the wilderness by the way of the Red sea.

> Çünki izzətimi və Misirdə, həmçinin səhrada etdiyim möcüzələrimi görmüş, indi isə məni bu on dəfə sınamış və səsimə qulaq asmamış bütün o adamlar, şübhəsiz, atalarına and içdiyim torpağı görməyəcəklər; Məni qəzəbləndirənlərdən heç biri onu görməyəcək. Lakin qulum Kaleb, çünki onda başqa bir ruh var idi və o, Mənim ardımca tamamilə getdi, onu getdiyi torpağa gətirəcəyəm; onun nəsli də oranı mülk alacaq. (Amaleklilər və Kənanlılar isə vadidə yaşayırdılar.) Sabah dönün və Qırmızı dəniz yolu ilə səhraya gedin.

> And the Lord spake unto Moses and unto Aaron, saying, How long shall I bear with this evil congregation, which murmur against me? I have heard the murmurings of the children of Israel, which they murmur against me. Say unto them, As truly as I live, saith the Lord, as ye have spoken in mine ears, so will I do to you: Your carcases shall fall in this wilderness; and all that were numbered of you, according to your whole number, from twenty years old and upward, which have murmured against me, Doubtless ye shall not come into the land, concerning which I sware to make you dwell therein, save Caleb the son of Jephunneh, and Joshua the son of Nun. But your little ones, which ye said should be a prey, them will I bring in, and they shall know the land which ye have despised. But as for you, your carcases, they shall fall in this wilderness. And your children shall wander in the wilderness forty years, and bear your whoredoms, until your carcases be wasted in the wilderness. After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise.

> Rəbb Musaya və Haruna söyləyib dedi: Mənə qarşı gileylənən bu pis cəmiyyətə nə vaxta qədər dözəcəyəm? İsrail övladlarının Mənə qarşı gileyləndikləri gileylənmələri eşitdim. Onlara de: “Varlığıma and olsun, Rəbb belə buyurur, qulaqlarıma dediyiniz kimi sizə edəcəyəm: meyitləriniz bu səhrada düşəcək; aranızda sayılanların hamısı, tam sayınıza görə, iyirmi yaşından yuxarı olan və Mənə qarşı gileylənmiş olanların hamısı, şübhəsiz, o torpağa girməyəcəksiniz; orada sizi məskunlaşdıracağıma and içdiyim torpağa, Yefunnenin oğlu Kaleblə Nunun oğlu Yeşuadan başqa heç kəs girməyəcək. Amma “ov olacaq” dediyiniz balalarınızı Mən içəri aparacağam və onlar sizin xor gördüyünüz torpağı tanıyacaqlar. Sizə gəlincə, meyitləriniz bu səhrada düşəcək. Övladlarınız səhrada qırx il dolaşacaq və meyitləriniz səhrada tükənənədək sizin fahişəliklərinizi daşıyacaqlar. Torpağı yoxladığınız günlərin sayına görə, yəni qırx günə görə, hər gün bir il hesab edilərək qırx il təqsirlərinizin cəzasını çəkəcəksiniz və Mənim vədimdən dönməyimin nə olduğunu biləcəksiniz.”

> I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. And the men, which Moses sent to search the land, who returned, and made all the congregation to murmur against him, by bringing up a slander upon the land, Even those men that did bring up the evil report upon the land, died by the plague before the Lord.

> Mən Rəbb demişəm: Mənə qarşı bir yerə yığılmış bu bütün pis camaata bunu hökmən edəcəyəm; bu çöldə onlar məhv olacaqlar və orada öləcəklər. Musa tərəfindən ölkəni araşdırmaq üçün göndərilmiş, sonra qayıdıb ölkə haqqında böhtan dolu xəbər yaymaqla bütün camaatı ona qarşı gileyləndirən adamlar isə, bəli, ölkə haqqında o pis xəbəri gətirən həmin adamlar, Rəbbin önündə vəba ilə öldülər.

> But Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of the men that went to search the land, lived still. Numbers 14:1–38.

> Lakin Nuna oğlu Yuşa və Yefunnənin oğlu Kaleb, ölkəni kəşf etməyə gedən adamlardan olduqları halda, sağ qaldılar. Saylar 14:1–38.

We will continue these thoughts in the next article.

Bu fikirləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles