Article

# Elijah - Number Three

İlyas — Üçüncü Nömrə

Let it be Known

Qoy Məlum Olsun

Author

Jeff Pippenger

Published

September 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> Axşam qurbanının təqdim olunduğu vaxt belə oldu ki, peyğəmbər İlyas yaxınlaşıb dedi: “Ey İbrahimin, İshaqın və İsrailin Rəbbi Allahı, bu gün məlum olsun ki, Sən İsraildə Allahsan, mən isə Sənin qulunum və bütün bunları Sənin sözünlə etmişəm.” 1 Padşahlar 18:36.

We have been identifying the characteristics of Elijah as a symbol. One of those characteristics is that the ministry and message of Elijah, John the Baptist and William Miller were instruments of judgment. Their message was used by the Lord to test their respective histories. Jesus said that if He had not come, then the quibbling Jews would have had no sin.

Biz İlyasın rəmz olaraq xüsusiyyətlərini müəyyənləşdirirdik. Bu xüsusiyyətlərdən biri budur ki, İlyasın, Vəftizçi Yəhyanın və Uilyam Millerin xidməti və xəbəri hökm alətləri idi. Onların xəbəri Rəbb tərəfindən özlərinə məxsus tarixləri sınaqdan keçirmək üçün istifadə olundu. İsa dedi ki, əgər O gəlməmiş olsaydı, onda mübahisəcil yəhudilərin günahı olmazdı.

> If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. John 15:22.

> Əgər Mən gəlib onlara danışmasaydım, onların günahı olmazdı; amma indi onların günahları üçün heç bir bəhanələri yoxdur. Yəhya 15:22.

Ezekiel identifies the same principle for the quibbling Jews of his history.

Yezekel öz dövrünün xırda irad tutan yəhudiləri üçün eyni prinsipi müəyyən edir.

> For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:4, 5.

> Çünki onlar həyasız övladlar və qəlbi bərk insanlardır. Mən səni onların yanına göndərirəm; sən də onlara deyəcəksən: Xudavənd Rəbb belə deyir. Onlar isə, istər qulaq assınlar, istərsə də imtina etsinlər, (çünki onlar asi bir evdir,) yenə də biləcəklər ki, onların arasında bir peyğəmbər olub. Yezekel 2:4, 5.

The symbolism of Elijah includes his role as an instrument of judgment.

İlyasın simvolizminə onun hökm aləti kimi rolu da daxildir.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> “Üçüncü mələyin xəbərini bəyan etməklə məşğul olanlar Müqəddəs Yazıları Ata Millerin qəbul etdiyi eyni üsul üzrə araşdırırlar. Prophecies and Prophetic Chronology adlı kiçik kitabçada Ata Miller Müqəddəs Kitabın öyrənilməsi və təfsiri üçün aşağıdakı sadə, lakin düşünülmüş və mühüm qaydaları verir:

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> “‘1. Hər bir söz Müqəddəs Kitabda təqdim olunan mövzuya münasibətdə özünəməxsus uyğun yerini tutmalıdır; 2. Bütün Müqəddəs Yazı zəruridir və səylə tətbiq və araşdırma ilə başa düşülə bilər; 3. Müqəddəs Yazıda aşkar edilən heç nə imanla, tərəddüd etmədən istəyənlərdən gizli deyil və gizli qalmayacaq; 4. Təlimi anlamaq üçün, bilmək istədiyiniz mövzu haqqında bütün ayələri bir yerə toplayın, sonra hər bir söz özünəməxsus təsirini göstərsin; və əgər öz nəzəriyyənizi ziddiyyət olmadan qura bilirsinizsə, xətada ola bilməzsiniz; 5. Müqəddəs Yazı öz-özünün şərhçisi olmalıdır, çünki o, özü-özünün qaydasıdır. Əgər mən mənə izah etməsi üçün bir müəllimə güvənirəmsə və o da onun mənasını təxmin etsə, yaxud məzhəb etiqadına görə onun belə olmasını arzulasa, yaxud müdrik sayılmaq istəsə, onda onun təxmini, arzusu, etiqadı və ya müdrikliyi mənim qaydamdır, Müqəddəs Kitab isə deyil.’”

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> “Yuxarıda deyilənlər bu qaydaların bir hissəsidir; və Müqəddəs Kitabı araşdırmağımızda hamımız ortaya qoyulmuş prinsiplərə diqqət yetirsək, yaxşı edərik.

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> “Həqiqi iman Müqəddəs Yazılar üzərində qurulur; lakin Şeytan Müqəddəs Yazıları təhrif etmək və yanlışlığı içəri gətirmək üçün o qədər çox vasitələrdən istifadə edir ki, onların həqiqətən nə öyrətdiyini bilmək istəyən kəsə böyük ehtiyat gərəkdir. Bu dövrün böyük aldanışlarından biri hisslər üzərində çox dayanmaq və Allah kəlamının aydın bəyanlarını, həmin kəlam hisslərlə uyğun gəlmir deyə, nəzərə almadan özünü səmimi saymaqdır. Çoxlarının imanının heç bir təməli yoxdur, yalnız duyğudur. Onların dini həyəcandan ibarətdir; o dayandıqda, imanları da yox olur. Hiss saman ola bilər, amma Allahın kəlamı buğdadır. Və peyğəmbər deyir: ‘samanın buğda ilə nə əlaqəsi var?’”

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> “Heç kəs heç vaxt malik olmadığı və əldə etməsi də mümkün olmayan nur və biliyə məhəl qoymadığına görə məhkum edilməyəcək. Lakin çoxları Məsihin elçiləri vasitəsilə onlara təqdim olunan həqiqətə itaət etməkdən imtina edirlər, çünki dünyanın meyarına uyğunlaşmaq istəyirlər; və onların idrakına çatmış həqiqət, canlarında parlamış nur, Məhkəmə günü onları məhkum edəcək. Bu son günlərdə biz bütün əsrlər boyu parlayıb gəlmiş yığılmış nura malikik və buna müvafiq olaraq məsul tutulacağıq. Müqəddəslik yolu dünya ilə eyni səviyyədə deyildir; o, ucaldılmış bir yoldur. Əgər biz bu yolda yerisək, əgər Rəbbin əmrlərinin yolunda qaçsaq, onda görəcəyik ki, ‘salehlərin yolu getdikcə artan və kamil günə qədər daha da parlayan nur kimidir.’” Review and Herald, 25 noyabr 1884.

We are not “condemned for not heeding light and knowledge that” we “never had, and” we “could not obtain.” The important aspect of this statement is the expression “could not obtain.” Elijah, John and Miller represent light for their respective generations that could be attained. The presence of their message removed the cloak of what is legally called in the United States “plausible deniability.” The Elijah message in any generation where it is manifested removes any “plausible deniability,” thus holding the entire generation accountable for the light that is then presented.

Biz “heç vaxt malik olmadığımız və” “əldə edə bilmədiyimiz” “işığa və biliyə qulaq asmadığımıza görə məhkum edilmirik.” Bu bəyanatın mühüm cəhəti “əldə edə bilmədiyimiz” ifadəsidir. İlyas, Yəhya və Miller öz müvafiq nəsilləri üçün əldə edilə bilən işığı təmsil edirlər. Onların xəbəri Birləşmiş Ştatlarda hüquqi dildə “ağlabatan şəkildə inkar imkanı” adlanan örtüyü aradan qaldırdı. İlyasın xəbəri zahir olduğu hər hansı nəsildə hər cür “ağlabatan şəkildə inkar imkanı”nı aradan qaldırır və beləliklə bütün nəsli o zaman təqdim olunan işığa görə məsuliyyət altında saxlayır.

> “My brother said at one time that he would not hear anything concerning the doctrine we hold, for fear he should be convinced. He would not come to the meetings, or listen to the discourses; but he afterward declared that he saw he was as guilty as if he had heard them. God had given him an opportunity to know the truth, and He would hold him responsible for this opportunity. There are many among us who are prejudiced against the doctrines that are now being discussed. They will not come to hear, they will not calmly investigate, but they put forth their objections in the dark. They are perfectly satisfied with their position. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent’ (Revelation 3:17–19).

> “Qardaşım bir vaxt demişdi ki, inandığımız təlim barəsində heç nə eşitmək istəmir, qorxur ki, inansın. O, yığıncaqlara gəlmək və ya nitqləri dinləmək istəmədi; lakin sonradan bəyan etdi ki, görüb başa düşdü: sanki onları eşitmiş kimi təqsirkardır. Allah ona həqiqəti tanımaq imkanı vermişdi və O, onu bu imkana görə məsul tutacaqdı. Aramızda indi müzakirə edilən təlimlərə qarşı qərəzli olan çoxları vardır. Onlar dinləməyə gəlmirlər, sakit və tərəfsiz şəkildə araşdırmırlar; əksinə, öz etirazlarını qaranlıqda irəli sürürlər. Onlar öz mövqelərindən tamamilə razıdırlar. ‘Sən deyirsən: Zənginəm, var-dövlət toplamışam və heç nəyə ehtiyacım yoxdur; amma bilmirsən ki, sən yazıq, acınacaqlı, yoxsul, kor və çılpaqsan. Sənə məsləhət görürəm ki, varlı olasan deyə, odda sınanmış qızılı Məndən alasan; və geyinəsən deyə, ağ paltar alasan ki, çılpaqlığının rüsvayçılığı görünməsin; və gözlərinə sürmə çəkəsən ki, görəsən. Mən sevdiklərimin hamısını məzəmmət edir və tərbiyə edirəm; buna görə də qeyrətli ol və tövbə et’ (Vəhy 3:17–19).”

> “This scripture applies to those who live under the sound of the message, but who will not come to hear it. How do you know but that the Lord is giving fresh evidences of His truth, placing it in a new setting, that the way of the Lord may be prepared? What plans have you been laying that new light may be infused through the ranks of God’s people? What evidence have you that God has not sent light to His children? All self-sufficiency, egotism, and pride of opinion must be put away. We must come to the feet of Jesus, and learn of Him who is meek and lowly of heart. Jesus did not teach His disciples as the rabbis taught theirs. Many of the Jews came and listened as Christ revealed the mysteries of salvation, but they came not to learn; they came to criticize, to catch Him in some inconsistency, that they might have something with which to prejudice the people. They were content with their knowledge, but the children of God must know the voice of the True Shepherd. Is not this a time when it would be highly proper to fast and pray before God? We are in danger of variance, in danger of taking sides on a controverted point; and should we not seek God in earnestness, with humiliation of soul, that we may know what is truth?” Selected Messages, book 1, 413.

> “Bu Müqəddəs Yazı, müjdə xəbərinin səsi altında yaşayan, lakin onu dinləməyə gəlməyənlərə aiddir. Haradan bilirsiniz ki, Rəbb Öz həqiqətinin yeni dəlillərini vermir, onu yeni bir çərçivədə təqdim etmir ki, Rəbbin yolu hazırlansın? Allahın xalqının sıraları boyunca yeni işığın yayıla bilməsi üçün hansı planlar qurmusunuz? Allahın Öz övladlarına nur göndərmədiyinə dair hansı dəliliniz var? Bütün özünə yetərlilik, eqoizm və şəxsi mülahizəyə qürurla bağlanmaq kənara qoyulmalıdır. Biz İsanın ayaqları altına gəlməli və qəlbən həlim və təvazökar olan Ondan öyrənməliyik. İsa Öz şagirdlərinə ravvinlərin öz şagirdlərini öyrətdiyi kimi öyrətmirdi. Yəhudilərin çoxu gəlib Məsihin xilasın sirlərini açıqlamasını dinləyirdi, lakin onlar öyrənmək üçün gəlmirdilər; tənqid etmək, Ondan hər hansı bir uyğunsuzluq tutmaq üçün gəlirdilər ki, xalqda Ona qarşı qərəz oyatmağa istifadə edəcəkləri bir şeyləri olsun. Onlar öz bilikləri ilə kifayətlənirdilər, lakin Allahın övladları Həqiqi Çobanın səsini tanımalıdırlar. Məgər bu, Allahın önündə oruc tutmaq və dua etmək üçün son dərəcə münasib bir vaxt deyilmi? Biz ixtilaf təhlükəsi içindəyik, mübahisəli bir məsələ üzrə tərəf tutmaq təhlükəsi içindəyik; və həqiqətin nə olduğunu bilək deyə, ruhun alçaldılması ilə, ciddi canyananlıq içində Allahı axtarmamalıyıqmı?” Selected Messages, book 1, 413.

Those that represent the Elijah message are instruments of judgment in a process of purification that prepares the way for the messenger of the covenant to cleanse the temple. In accomplishing the work of cleansing the temple the light of present truth is revealed. If it were not to be revealed, those Christ was and is seeking to cleanse would retain their Laodicean cloak of self-deception. Elijah symbolizes a ministry that presents the truth as an instrument of judgment. That is why we are informed that those who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teaching of Jesus.

İlyas xəbərini təmsil edənlər, əhdin Elçisinin məbədi təmizləməsi üçün yolu hazırlayan saflaşdırılma prosesində hökm alətləridirlər. Məbədin təmizlənməsi işini yerinə yetirərkən indiki həqiqətin nuru aşkar edilir. Əgər bu aşkar edilməsəydi, Məsihin təmizləməyə çalışdığı və təmizləməkdə olduğu kəslər özünüaldatma ilə bağlı Laodikeya örtüklərini saxlayardılar. İlyas, həqiqəti hökm aləti kimi təqdim edən bir xidməti simvolizə edir. Buna görə də bizə bildirilir ki, Vəftizçi Yəhyanın xəbərini rədd edənlər İsanın təlimindən faydalana bilməzdilər.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus.” Early Writings, 258.

> “Mənim diqqətim Məsihin birinci gəlişinin elanına yenidən yönəldildi. Yəhya İlyasın ruhu və qüdrəti ilə İsanın yolunu hazırlamaq üçün göndərilmişdi. Yəhyanın şəhadətini rədd edənlər İsanın təlimlərindən fayda görmədilər.” Early Writings, 258.

In the prophetic histories that typify the cleansing of God’s people a present truth message is unsealed that holds the generation accountable for either choosing darkness or light.

Allahın xalqının təmizlənməsini timsallaşdıran peyğəmbərlik tarixlərində, nəsli qaranlığı və ya nuru seçmək məsuliyyəti qarşısında cavabdeh tutan indiki həqiqət xəbəri açılır.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased…. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> Amma sən, ey Daniel, sözləri gizli saxla və kitabı son vaxta qədər möhürlə: çoxları ora-bura gedib-gələcək və bilik artacaq…. O dedi: Get öz yolunla, Daniel; çünki bu sözlər son vaxta qədər bağlı və möhürlüdür. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; amma pislər pislik edəcək; və pislərdən heç biri anlamayacaq; lakin müdriklər anlayacaq. Daniel 12:4, 9, 10.

Those who represent the Elijah message for their respective generations are identified by Christ as His ambassadors in order to use them as instruments of judgment. This is what Elijah was identifying when he said, “let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word.”

Öz nəsilləri üçün İlyas ismarıcını təmsil edənlər Məsih tərəfindən hökm alətləri kimi istifadə olunmaq məqsədilə Onun səfirləri olaraq müəyyən edilir. İlyasın “bu gün məlum olsun ki, İsraildə Allah Sənsən, mən isə Sənin qulunum və bütün bu işləri Sənin sözünlə etmişəm” dediyi zaman müəyyən etdiyi məhz bu idi.

This truth is also set forth by Jesus concerning John the Baptist.

Bu həqiqət İsa tərəfindən Vəftizçi Yəhya ilə bağlı da bəyan edilmişdir.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Matthew 11:7–10.

> Onlar oradan ayrılarkən İsa Yəhya haqqında xalqa deməyə başladı: “Siz çölə nə görməyə çıxmışdınız? Küləyin tərpətdiyi bir qamışımı? Bəs nə görməyə çıxmışdınız? Yumşaq paltar geyinmiş bir adamımı? Baxın, yumşaq paltar geyinənlər padşahların saraylarında olurlar. Bəs nə görməyə çıxmışdınız? Bir peyğəmbərimi? Bəli, sizə deyirəm, peyğəmbərdən də üstün olanı. Çünki haqqında belə yazılmış olan budur: ‘Budur, Öz elçimi Sənin önündən göndərirəm; o da Sənin yolunu önündə hazırlayacaqdır.’ Matta 11:7–10.

John was more than a prophet, he was an instrument of judgment, and his ministry was identified to his generation, for they had went out into the wilderness to see him, just as surely as all Israel came to Carmel at Ahab’s command. William Miller understood the increase of knowledge that was unsealed in 1798. He represented those that ran to and fro in God’s Word as the knowledge increased. His message was based upon prophetic time and in 1840 his message and ministry were placed into his generation in such a fashion that all the Protestant world watched to see if his methodology worked. When it was confirmed, his message was carried around the world.

Yəhya bir peyğəmbərdən daha artıq idi; o, hökm aləti idi və onun xidməti öz nəsli üçün tanıdıldı; çünki onlar onu görmək üçün səhraya çıxmışdılar, necə ki, bütün İsrail Əhəbin əmri ilə Kərmilə gəlmişdi. William Miller 1798-ci ildə möhürdən açılmış bilik artımını dərk etdi. O, bilik artdıqca Allahın Kəlamında o yana-bu yana gedənləri təmsil edirdi. Onun xəbəri peyğəmbərlik vaxtına əsaslanırdı və 1840-cı ildə onun xəbəri və xidməti öz nəslinin qarşısına elə bir şəkildə qoyuldu ki, bütün Protestant dünyası onun metodologiyasının işləyib-işləmədiyini görmək üçün gözləyirdi. Bu təsdiqlənəndə, onun xəbəri bütün dünyaya yayıldı.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “1840-cı ildə peyğəmbərliyin digər bir diqqətəlayiq yerinə yetməsi geniş maraq oyatdı. Ondan iki il əvvəl, ikinci gəlişi təbliğ edən aparıcı xidmətçilərdən biri olan Josiah Litch, Vəhy 9-un bir şərhini nəşr edərək Osmanlı imperiyasının süqutunu qabaqcadan xəbər vermişdi. Onun hesablamalarına görə, bu qüvvə... 1840-cı il avqustun 11-də devrilməli idi; o zaman Konstantinopoldakı Osmanlı hakimiyyətinin sarsıdılacağı gözlənilə bilər. Və mən inanıram ki, məhz belə olduğu aşkar ediləcəkdir.”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “Məhz göstərilən vaxtda Türkiyə öz səfirləri vasitəsilə Avropanın müttəfiq dövlətlərinin himayəsini qəbul etdi və beləliklə özünü xristian millətlərinin nəzarəti altına qoydu. Bu hadisə qabaqcadan deyilmiş xəbəri dəqiqliklə yerinə yetirdi. Bu məlum olduqda, çoxlu adamlar Millerin və onun əməkdaşlarının qəbul etdikləri peyğəmbərlik təfsiri prinsiplərinin düzgünlüyünə əmin oldular və advent hərəkatına heyrətamiz bir təkan verildi. Təhsilli və mövqeli adamlar həm onun baxışlarını təbliğ etməkdə, həm də onları nəşr etdirməkdə Millerə qoşuldular və 1840-cı ildən 1844-cü ilədək bu iş sürətlə genişləndi.” The Great Controversy, 334, 335.

From “1840 to 1844” represents the history of the “seven thunders” of Revelation chapter ten. In that history a purification process that was represented in Malachi chapter three, and the two temple cleansings of Christ was initiated. The process of purification was a progressive testing process, based upon Miller’s understanding of the day for a year principle. Those who represent the Elijah message prepare the way for the messenger of the covenant to come suddenly to His temple, and they are the symbol of an instrument of judgment that is employed by the messenger of the covenant to sweep out those who choose darkness rather than light.

“1840-dan 1844-ə qədər” Vəhy kitabının onuncu fəslindəki “yeddi gurultu”nun tarixini təmsil edir. Həmin tarixdə Malaki kitabının üçüncü fəslində və Məsihin məbədi iki dəfə təmizləməsində təmsil olunan bir paklanma prosesi başlanmışdır. Paklanma prosesi, Millerin bir günün bir ilə bərabər olması prinsipini anlamasına əsaslanan, mərhələli bir sınaq prosesi idi. İlyas xəbərini təmsil edənlər əhdin Elçisinin Öz məbədinə qəfil gəlməsi üçün yolu hazırlayırlar və onlar, işığı deyil, qaranlığı seçənləri süpürüb çıxarmaq üçün əhdin Elçisi tərəfindən istifadə olunan mühakimə alətinin simvoludur.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> Mən doğrudan da sizi tövbə üçün su ilə vəftiz edirəm; lakin məndən sonra gələn məndən daha qüdrətlidir; mən Onun ayaqqabılarını daşımağa layiq deyiləm; O isə sizi Müqəddəs Ruhla və odla vəftiz edəcəkdir. Onun sovuruq aləti əlindədir və O, öz xırmanını tamamilə təmizləyəcək, buğdasını anbara yığacaq; samanı isə sönməz odla yandıracaqdır. Matta 3:11, 12.

In Christ’s day represented in John 6:66 he lost more disciples than any other time. In The Desire of Ages where this passage of John is addressed the methodology of prophetic application was the very reason the disciples left. They could not understand that the literal represented the spiritual, and according to the apostle Paul the literal comes before the spiritual.

Məsihin günlərində, Yəhya 6:66-da göstərildiyi kimi, O, digər hər hansı zamandan daha çox şagird itirdi. Yəhyanın bu parçasına toxunulan “The Desire of Ages” əsərində peyğəmbərlik tətbiqinin metodologiyası məhz şagirdlərin ayrılmasının səbəbi idi. Onlar hərfi olanın ruhani olanı təmsil etdiyini dərk edə bilmirdilər və həvari Pavelə görə hərfi olan ruhani olandan əvvəl gəlir.

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:45, 46.

> Belə də yazılmışdır: Birinci insan Adəm yaşayan can oldu; sonuncu Adəm isə həyat verən ruh oldu. Lakin birinci olan ruhani deyil, təbii olandır; ondan sonra isə ruhani olan gəlir. 1 Korinflilərə 15:45, 46.

Unwilling and therefore unable the Jews refused to understand Christ when he identified that He was the bread of heaven that needed to be eaten. Customs and traditions overruled the methodology that was exercised by Christ himself. Concerning this history Sister White recorded:

İstəmədikləri və buna görə də bacarmadıqları üçün, yəhudilər Məsihin göydən enmiş və yeyilməsi gərəkən çörək olduğunu bildirdiyi zaman Onu anlamaqdan imtina etdilər. Adət-ənənələr və rəvayətlər, bilavasitə Məsihin Özünün tətbiq etdiyi üsulun üzərinə hökmranlıq etdi. Bu tarixlə bağlı olaraq Bacı Vayt belə qeyd etmişdir:

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice, had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> “İmansızlıqlarının açıq məzəmməti ilə bu şagirdlər İsadan daha da uzaqlaşdırıldılar. Onlar son dərəcə narazı qaldılar və Xilaskarı incitmək, həmçinin fərisilərin kinini təmin etmək istəyərək Ona arxa çevirdilər və Onu nifrətlə tərk etdilər. Onlar öz seçimlərini etmiş, ruhsuz surəti, məğzsiz qabığı qəbul etmişdilər. Onların qərarı bundan sonra heç vaxt dəyişdirilmədi; çünki artıq İsa ilə birlikdə yerimədilər.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘Əlində yaba var; O, xırmanını tamamilə təmizləyəcək və buğdasını anbara yığacaq.’ Matta 3:12. Bu, təmizlənmə vaxtlarından biri idi. Həqiqət sözləri vasitəsilə saman buğdadan ayrılırdı. Məzəmməti qəbul etmək üçün həddən artıq təkəbbürlü və öz salehliyinə güvənən, təvazökar bir həyatı qəbul etmək üçün isə dünyanı həddən artıq sevən olduqlarına görə, çoxları İsadan üz döndərdi. Bu gün də bir çoxları eyni şeyi edirlər. Bu gün canlar Kəfərnahumdakı sinaqoqda olan o şagirdlər kimi sınaqdan keçirilirlər. Həqiqət qəlbə tətbiq edildikdə, onlar görürlər ki, həyatları Allahın iradəsinə uyğun deyil. Onlar özlərində tam bir dəyişiklik zərurətini görürlər; lakin özündən imtina tələb edən işi üzərlərinə götürmək istəmirlər. Buna görə də günahları üzə çıxarılanda qəzəblənirlər. Onlar inciyərək uzaqlaşırlar; necə ki şagirdlər İsanı tərk edib deyinərək belə demişdilər: ‘Bu söz çətindir; buna kim qulaq asa bilər?’” The Desire of Ages, 392.

It is Malachi’s messenger of the covenant that purges the sons of Levi with fire. He thoroughly purges his floor, separating the wheat from the chaff. He does this work with a fan. The fan is what accomplishes the separation, and the fan is the message of present truth for each respective history where He purifies the sons of Levi. The fan is the Elijah message and messengers, who represent an instrument of judgment.

Levi oğullarını odla paklayan, Məlakinin əhd elçisidir. O, öz xırman yerini tamamilə təmizləyir, buğdanı samandan ayırır. O, bu işi vən ilə görür. Ayırmanı həyata keçirən vəndir və vən, Onun Levi oğullarını pakladığı hər müvafiq tarixin indiki həqiqət xəbəridir. Vən, hökm alətini təmsil edən İlyas xəbəri və elçiləridir.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Baxın, Mən Öz xəbərçimi göndərəcəyəm, o da Mənim önümdə yolu hazırlayacaq; və sizin axtardığınız Rəbb Öz məbədinə qəflətən gələcək, bəli, zövq aldığınız əhdin xəbərçisi; baxın, O gələcək, Ordular Rəbbi deyir. Lakin Onun gəliş gününə kim tab gətirə bilər? və O zühur etdiyi zaman kim dura bilər? Çünki O, saflaşdıranın odu kimi və yuyucuların sabunu kimidir; O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; və Levi oğullarını təmizləyəcək, onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim edilən təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhudanın və Yerusəlimin təqdimatı qədim günlərdə olduğu kimi və əvvəlki illərdə olduğu kimi Rəbbə məqbul olacaq. Malaki 3:1–4.

The one who comes after John the Baptist is He who purges His floor with a fan, and is like a refiner’s fire. The purification process is accomplished by the messenger of the covenant, and therefore identifies a history where the Lord is entering into covenant with a new chosen covenant people. When ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt, a theme of that sacred history was the issue of the “firstborn.” Whether it was the death of Egypt’s firstborn, or God’s identification of Israel as His firstborn.

Vəftizçi Yəhyadan sonra gələn Odur ki, Öz xırmanını yaba ilə təmizləyir və zərgər əritdiyi od kimidir. Təmizlənmə prosesi əhdin xəbərçisi vasitəsilə həyata keçirilir və buna görə də bu, Rəbbin yeni seçilmiş əhd xalqı ilə əhdə daxil olduğu bir tarixi müəyyən edir. Qədim İsrail Misirin köləliyindən xilas ediləndə, həmin müqəddəs tarixin mövzularından biri “ilkdoğan” məsələsi idi. İstər Misirin ilkdoğanlarının ölümü olsun, istərsə də Allahın İsraili Öz ilkdoğanı kimi tanıması.

> And thou shalt say unto Pharaoh, Thus saith the Lord, Israel is my son, even my firstborn: And I say unto thee, Let my son go, that he may serve me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even thy firstborn. Exodus 4:22, 23.

> Sən firona deyəcəksən: Rəbb belə deyir: İsrail Mənim oğlumdur, Mənim ilkdoğulmuşumdur. Mən sənə deyirəm: Oğlumu burax getsin ki, Mənə xidmət etsin; əgər onu buraxmaqdan imtina etsən, budur, sənin oğlunu, yəni ilkdoğulmuşunu öldürəcəyəm. Çıxış 4:22, 23.

When God entered into covenant with Israel in the deliverance from Egypt the divine plan was that every firstborn son of each of the tribes would be dedicated to the work of the priesthood. But at the rebellion of the golden calf, it was only the tribe of Levi that stood on Moses’ side of the rebellion. For their faithfulness, God disannulled His plan that each firstborn from every tribe would be dedicated to the priesthood and he passed by the other tribes and gave the tribe of Levi the exclusive right of the priesthood. When the messenger of the covenant purifies the sons of Levi it is representing a history where a former covenant people are being set aside for a new covenant people. This was the case with John the Baptist, the Millerites and will be with the one hundred and forty-four thousand. From 1840 to 1844 a purification process was initiated by the testing issue of the prophetic message that had been given to William Miller. It led to the Lord suddenly coming to his temple on October 22, 1844, but the process of purification did not end until 1863.

Allah Misirdən xilas zamanı İsraillə əhd bağladıqda, ilahi plan belə idi ki, hər qəbilənin hər ilk doğulan oğlu kahinlik xidmətinə həsr edilsin. Lakin qızıl buzov üsyanı zamanı üsyanda yalnız Levi qəbiləsi Musanın tərəfində dayandı. Onların sədaqətinə görə Allah hər qəbilədən olan hər ilk doğulanın kahinliyə həsr olunması barədə planını ləğv etdi və digər qəbilələri kənardan keçərək kahinliyin müstəsna hüququnu Levi qəbiləsinə verdi. Əhdin elçisi Levi oğullarını təmizlədikdə, bu, əvvəlki bir əhd xalqının kənara qoyularaq yeni bir əhd xalqına yer verildiyi bir tarixi təmsil edir. Bu, Vəftizçi Yəhya ilə, Milleritlərlə baş verdi və yüz qırx dörd minlə də baş verəcəkdir. 1840-cı ildən 1844-cü ilə qədər William Millerə verilmiş peyğəmbərlik xəbəri ilə bağlı sınaq məsələsi vasitəsilə bir təmizlənmə prosesi başlandı. Bu, 22 oktyabr 1844-cü ildə Rəbbin qəfil Öz məbədinə gəlməsinə gətirib çıxardı, lakin təmizlənmə prosesi 1863-cü ilə qədər başa çatmadı.

> “Both the prophecy of Daniel 8:14, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,’ and the first angel’s message, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,’ pointed to Christ’s ministration in the most holy place, to the investigative judgment, and not to the coming of Christ for the redemption of His people and the destruction of the wicked. The mistake had not been in the reckoning of the prophetic periods, but in the event to take place at the end of the 2300 days. Through this error the believers had suffered disappointment, yet all that was foretold by the prophecy, and all that they had any Scripture warrant to expect, had been accomplished. At the very time when they were lamenting the failure of their hopes, the event had taken place which was foretold by the message, and which must be fulfilled before the Lord could appear to give reward to His servants.

> “Daniyel 8:14-dəki «İki min üç yüz axşama-səhərə qədər; ondan sonra məbəd təmizlənəcək» peyğəmbərliyi də, birinci mələyin «Allahdan qorxun və Ona izzət verin; çünki Onun hökm saatı gəldi» xəbəri də Məsihin Ən Müqəddəs Yerdəki xidmətinə, təhqiqat mühakiməsinə işarə edirdi; Onun Öz xalqını xilas etmək və pisləri məhv etmək üçün gəlişinə deyil. Səhv peyğəmbərlik dövrlərinin hesablanmasında deyil, 2300 günün sonunda baş verməli olan hadisədə idi. Bu yanlışlıq ucbatından möminlər məyusluq çəkmişdilər, lakin peyğəmbərlikdə öncədən deyilənlərin hamısı və onların Müqəddəs Yazılara əsasən gözləməyə hər hansı haqqı olan nə varsa, yerinə yetmişdi. Onlar ümidlərinin puç olmasına yas tutduqları məhz vaxtda, xəbərdə öncədən bildirilmiş və Rəbb Öz qullarına mükafat vermək üçün görünməzdən əvvəl mütləq yerinə yetməli olan hadisə baş vermişdi.”

> “Christ had come, not to the earth, as they expected, but, as foreshadowed in the type, to the most holy place of the temple of God in heaven. He is represented by the prophet Daniel as coming at this time to the Ancient of Days: ‘I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came’—not to the earth, but—’to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him.’ Daniel 7:13.

> “Məsih onların gözlədikləri kimi yer üzünə deyil, əksinə, nümunədə əvvəlcədən göstərildiyi kimi, göydəki Allah məbədinin Ən Müqəddəs yerinə gəlmişdi. Peyğəmbər Daniel Onu həmin vaxt Qədim Günlər Sahibinin hüzuruna gələn kimi təsvir edir: ‘Mən gecə görüntülərində baxırdım və budur, insan oğluna bənzər biri göyün buludları ilə gəldi və gəlib’ — yer üzünə deyil, — ‘Qədim Günlər Sahibinin hüzuruna çatdı və Onu Onun önünə gətirdilər.’ Daniel 7:13.”

> “This coming is foretold also by the prophet Malachi: ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:1. The coming of the Lord to His temple was sudden, unexpected, to His people. They were not looking for Him there. They expected Him to come to earth, ‘in flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel.’ 2 Thessalonians 1:8.

> “Bu gəliş haqqında Malaki peyğəmbər də əvvəlcədən xəbər vermişdir: ‘Axtardığınız Rəbb qəflətən Öz məbədinə gələcək, bəli, zövq aldığınız əhdin Elçisi; budur, O gələcək, Ordular Rəbbi deyir.’ Malaki 3:1. Rəbbin Öz məbədinə gəlişi Onun xalqı üçün qəfil, gözlənilməz oldu. Onlar Onu orada gözləmirdilər. Onlar Onun yer üzünə ‘Allahı tanımayanlardan və müjdəyə itaət etməyənlərdən alovlu odda qisas almaq üçün’ gələcəyini gözləyirdilər. 2 Saloniklilərə 1:8.”

> “But the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.

> “Lakin xalq hələ öz Rəbbi ilə görüşməyə hazır deyildi. Onlar üçün hələ yerinə yetirilməli bir hazırlıq işi var idi. Onların düşüncələrini göydəki Allahın məbədinə yönəldən nur verilməli idi; və onlar imanla Öz Baş Kahinlərinin oradakı xidmətini izlədikcə, onlara yeni vəzifələr açıqlanacaqdı. Kilsəyə daha bir xəbərdarlıq və təlim mesajı verilməli idi.

> “Says the prophet: ‘Who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’ Malachi 3:2, 3. Those who are living upon the earth when the intercession of Christ shall cease in the sanctuary above are to stand in the sight of a holy God without a mediator. Their robes must be spotless, their characters must be purified from sin by the blood of sprinkling. Through the grace of God and their own diligent effort they must be conquerors in the battle with evil. While the investigative judgment is going forward in heaven, while the sins of penitent believers are being removed from the sanctuary, there is to be a special work of purification, of putting away of sin, among God’s people upon earth. This work is more clearly presented in the messages of Revelation 14.

> “Peyğəmbər deyir: “Onun gəliş gününə kim tab gətirə bilər? və O zühur etdiyi zaman kim ayaqda dura bilər? Çünki O, saflaşdıran od kimidir və yuyanların sabunu kimidir; və O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; və O, Levi oğullarını təmizləyəcək, onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim olunan bir təqdim gətirsinlər.” Malaki 3:2, 3. Yuxarıdakı məbəddə Məsihin şəfaətinin sona çatacağı vaxt yer üzündə yaşayanlar müqəddəs Allahın hüzurunda vasitəçi olmadan durmalıdırlar. Onların libasları ləkəsiz olmalı, xasiyyətləri isə səpilən qanın vasitəsilə günahdan təmizlənməlidir. Allahın lütfü və özlərinin səylə göstərdikləri ciddi cəhd vasitəsilə onlar şərlə mübarizədə qalib olmalıdırlar. Göydə təhqiqat hökmü davam edərkən, tövbə etmiş imanlıların günahları məbəddən silinərkən, yer üzündə Allahın xalqı arasında xüsusi bir təmizlənmə, günahı aradan götürmə işi görülməlidir. Bu iş Vəhy 14-dəki xəbərlərdə daha aydın şəkildə təqdim olunur.

> “When this work shall have been accomplished, the followers of Christ will be ready for His appearing. ‘Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.’ Malachi 3:4. Then the church which our Lord at His coming is to receive to Himself will be a ‘glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ Ephesians 5:27. Then she will look ‘forth as the morning, fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’ Song of Solomon 6:10.

> “Bu iş tamamlandıqda, Məsihin davamçıları Onun zühuruna hazır olacaqlar. ‘O zaman Yəhuda ilə Yerusəlimin təqdiməsi qədim günlərdə olduğu kimi, əvvəlki illərdə olduğu kimi Rəbbə məqbul olacaq.’ Malaki 3:4. O zaman Rəbbimizin gəlişində Özünə qəbul edəcəyi kilsə ‘ləkəsi, qırışığı və ya buna bənzər bir şeyi olmayan izzətli bir kilsə’ olacaq. Efeslilərə 5:27. O zaman o, ‘səhər şəfəqi kimi görünəcək, ay kimi gözəl, günəş kimi parlaq və bayraqları ilə düzülmüş ordu kimi heybətli’ olacaq.” Nəğmələr Nəğməsi 6:10.

> “Besides the coming of the Lord to His temple, Malachi also foretells His second advent, His coming for the execution of the judgment, in these words: ‘And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not Me, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:5. Jude refers to the same scene when he says, ‘Behold, the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds.’ Jude 14, 15. This coming, and the coming of the Lord to His temple, are distinct and separate events.

> “Malaki Rəbbin Öz məbədinə gəlməsindən başqa, Onun ikinci gəlişini, hökmü icra etmək üçün gəlişini də bu sözlərlə qabaqcadan xəbər verir: «Mən mühakimə etmək üçün sizə yaxın gələcəyəm; sehrbazlara, zinakarlara, yalandan and içənlərə, muzdlu işçinin haqqını kəsənlərə, dul qadına və yetimə zülm edənlərə, qəribi haqqından məhrum edənlərə və Məndən qorxmayanlara qarşı sürətli şahid olacağam, — Ordular Rəbbi deyir». Malaki 3:5. Yəhuda da eyni mənzərəyə işarə edərək belə deyir: «Baxın, Rəbb Öz müqəddəslərinin on minlərləsi ilə gəlir ki, hamının üzərində hökm icra etsin və onların arasındakı bütün allahsızları etdikləri bütün allahsız əməllərə görə məhkum etsin». Yəhuda 14, 15. Bu gəliş ilə Rəbbin Öz məbədinə gəlişi bir-birindən fərqli və ayrı hadisələrdir.”

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 424–426.

> “Daniel 8:14-də göstərildiyi kimi, müqəddəs yerin təmizlənməsi üçün Məsihin bizim baş kahinimiz kimi Ən Müqəddəs Yerə gəlişi; Daniel 7:13-də təqdim edildiyi kimi, Bəşər Oğlunun Qədim Günlərə gəlişi; və Malaki tərəfindən əvvəlcədən xəbər verilən, Rəbbin Öz məbədinə gəlişi — bunların hamısı eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-də on qız məsəli ilə təsvir etdiyi bəyin toy mərasiminə gəlişi ilə də təmsil olunur.” Böyük Mübarizə, 424–426.

Four “comings” are referred to in the last paragraph and they are all the same coming symbolized four different ways. One of those “comings” is the parable of the ten virgins.

Sonuncu abzasda dörd “gəliş”dən bəhs edilir və onların hamısı dörd müxtəlif şəkildə rəmziləşdirilmiş eyni gəlişdir. Bu “gəliş”lərdən biri on bakirə məsəli-dir.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Mənə çox vaxt on bakirə haqqında olan məsəl xatırladılır; onların beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsəl hərfi mənada yerinə yetmişdir və yetəcəkdir, çünki onun məhz bu zamana aid xüsusi bir tətbiqi vardır və üçüncü mələyin xəbəri kimi, o da yerinə yetmişdir və zamanın sonunadək indiki həqiqət olaraq qalmaqda davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

If the four “comings” “are descriptions of the same event,” then those four “comings” that were fulfilled in the beginning of Adventism in the Millerite movement, “will be fulfilled” again “to the very letter” in the Elijah movement at the end of Adventism.

Əgər dörd “gəliş” “eyni hadisənin təsvirləri”dirsə, onda Millerçi hərəkatda Adventizmin başlanğıcında yerinə yetmiş həmin dörd “gəliş”, Adventizmin sonunda İlyas hərəkatında yenidən “hərfi mənada” “yerinə yetəcək”.

William Miller and the Millerites were the representatives of the first angel’s message, and in the same passage from Early Writings that we recently cited, the message of the first angel possessed the identical characteristics of John the Baptist. We cited the passage that says those who rejected the message of John the Baptist could not be benefited by the teachings of Jesus. In the next paragraph she says, “Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” Both William Miller and John the Baptist represent instruments of judgment.

Uilyam Miller və Millerçilər birinci mələyin ismarıcının nümayəndələri idilər və bu yaxınlarda istinad etdiyimiz Early Writings əsərindəki həmin parçaya görə, birinci mələyin ismarıcı Yəhya Vəftizçinin daşıdığı ilə eyni xüsusiyyətlərə malik idi. Biz Yəhya Vəftizçinin ismarıcını rədd edənlərin İsanın təlimlərindən faydalana bilmədiklərini bildirən parçaya istinad etdik. Növbəti abzasda isə o deyir: “Birinci ismarıcı rədd edənlər ikincidən faydalana bilməzdilər; nə də onlar gecəyarısı hayqırtısından faydalandılar; bu hayqırtı onları iman vasitəsilə İsa ilə birlikdə səmavi məbədin ən müqəddəs yerinə daxil olmağa hazırlamalı idi.” Həm Uilyam Miller, həm də Yəhya Vəftizçi hökm alətlərini təmsil edirlər.

Had neither of them appeared, their respective generations would not be held accountable for rejecting light. God used those two messengers to remove the Laodicean cloak of sin, and thus demonstrated the Laodicean nakedness of the former chosen people, by introducing a message that whether accepted or rejected would be used in judgment as a symbol that a prophet had been among them. The history of 1840 to 1844 was typified by the fire coming down on Elijah’s offering on Mount Carmel. The true prophet had been distinguished from the false prophets.

Əgər onların heç biri zühur etməsəydi, onlara məxsus nəsillər işığı rədd etdiklərinə görə məsul tutulmazdılar. Allah həmin iki elçidən Laodikeya günah pərdəsini aradan qaldırmaq üçün istifadə etdi və beləliklə, qəbul edilsə də, rədd edilsə də, mühakimədə onların arasında bir peyğəmbərin olmuş olduğuna dair bir rəmz kimi istifadə olunacaq bir xəbəri təqdim etməklə, əvvəlki seçilmiş xalqın Laodikeya çılpaqlığını nümayiş etdirdi. 1840-dan 1844-ə qədər olan tarix Karmel dağında İlyasın təqdiminin üzərinə odun enməsi ilə timsal olunmuşdu. Həqiqi peyğəmbər yalançı peyğəmbərlərdən fərqləndirilmişdi.

We are at the point where we should outline the purification process that continued after October 22, 1844. Sister White stated that after October 22, 1844 “the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.”

Biz indi 22 oktyabr 1844-cü ildən sonra davam edən təmizlənmə prosesini ümumi şəkildə təsvir etməli olduğumuz nöqtədəyik. Bacı Uayt bildirmişdir ki, 22 oktyabr 1844-cü ildən sonra “xalq hələ öz Rəbbi ilə görüşməyə hazır deyildi. Onlar üçün hələ görülməli bir hazırlıq işi var idi. Onların zehnini göydəki Allahın məbədinə yönəldən nur verilməli idi; və onlar imanla Öz Baş Kahinlərini oradakı xidmətində izlədikcə, yeni vəzifələr açılacaqdı. Kilsəyə daha bir xəbərdarlıq və təlim ismarıcı verilməli idi.”

When Adventism rejected the “seven times” of Leviticus twenty-six that Daniel called the “oath” of Moses, they lost their ability to recognize that the process of purification continued beyond their initial work of understanding the truths connected with the opening of the judgment.

Adventizm Danielin Musanın “andı” adlandırdığı Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”ı rədd etdikdə, onlar hökmün açılması ilə əlaqədar həqiqətləri anlamaq üzrə ilkin işlərindən sonra təmizlənmə prosesinin davam etdiyini tanımaq qabiliyyətini itirdilər.

We will address the continued purification process in the next article, and begin to align the horn of true Protestantism that Millerite Adventism received in the 1840’s with the horn of Republicanism.

Davam edən paklanma prosesinə növbəti məqalədə toxunacağıq və 1840-cı illərdə Millerçi Adventizmin qəbul etdiyi həqiqi protestantlığın buynuzunu Respublikaçılığın buynuzu ilə uyğunlaşdırmağa başlayacağıq.

Back to Articles