Article

# Rome Establishes the Vision - Number Two

Roma Görümü Bərqərar edir — İkinci Nömrə

Identifying Modern Rome and the Prophetic Vision in the Last Days

Müasir Romanı və axır günlərdəki peyğəmbərlik görüntüsünü müəyyən etmək

Author

Jeff Pippenger

Published

July 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> O zamanlarda cənub padşahına qarşı çoxları ayağa qalxacaq; xalqının qarətçiləri də görüntünü təsdiqləmək üçün özlərini ucaldacaqlar; lakin onlar yıxılacaqlar. Daniel 11:14.

The correct identification of the power in the last days that is represented as Modern Rome, and therefore the power that “establishes the vision” is essential and salvational. It represents an element of the final testing process of the one hundred and forty-four thousand. The word “vision” in the verse is the same Hebrew word which Solomon chose when he identified why God’s people perish.

Son günlərdə Müasir Roma kimi təmsil olunan qüdrətin düzgün müəyyən edilməsi və buna görə də “görümü təsdiq edən” qüdrətin tanınması zəruri və xilasedicidir. Bu, yüz qırx dörd minin son sınaq prosesinin bir ünsürünü təmsil edir. Ayədəki “görüm” sözü, Süleymanın Allahın xalqının nə üçün həlak olduğunu ifadə edərkən seçdiyi eyni ivrit sözüdür.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Vəhy olmayan yerdə xalq məhv olar; amma qanunu qoruyan nə bəxtiyardır. Süleymanın Məsəlləri 29:18.

All the prophets are speaking more directly concerning the last days than any other period of sacred history, and Solomon’s warning about the need of possessing the “vision” is a life-or-death proposition. Truth always divides and produces two classes of worshippers. In the verse, there is a class that perishes and a class that happily keeps the law. It should be noted however, that Solomon’s counsel is placed in the context of a controversy over “truth.” It is also in the context of the parable of the ten virgins, for the parable of the ten virgins is a primary illustration of the experience of God’s people in the last days.

Bütün peyğəmbərlər müqəddəs tarixin hər hansı başqa dövründən daha çox birbaşa olaraq son günlər barəsində danışırlar və Süleymanın “vəhy”ə malik olmağın zəruriliyi haqqında xəbərdarlığı həyat və ölüm məsələsidir. Həqiqət həmişə ayırır və iki sinif ibadət edən meydana gətirir. Ayədə məhv olan bir sinif və qanunu sevinclə qoruyan bir sinif vardır. Bununla belə qeyd edilməlidir ki, Süleymanın nəsihəti “həqiqət” üzərindəki bir mübahisə kontekstində verilmişdir. Bu, həmçinin on bakirə məsəlinin kontekstindədir, çünki on bakirə məsəlində son günlərdə Allahın xalqının təcrübəsinin əsas bir təsviri verilmişdir.

> A fool uttereth all his mind: but a wise man keepeth it in till afterwards. If a ruler hearken to lies, all his servants are wicked. The poor and the deceitful man meet together: the Lord lighteneth both their eyes. The king that faithfully judgeth the poor, his throne shall be established forever. The rod and reproof give wisdom: but a child left to himself bringeth his mother to shame. When the wicked are multiplied, transgression increaseth: but the righteous shall see their fall. Correct thy son, and he shall give thee rest; yea, he shall give delight unto thy soul. Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:11–18.

> Axmaq bütün fikrini dilə gətirər; amma müdrik adam onu sonradanadək içində saxlayar. Əgər hökmdar yalanlara qulaq asarsa, onun bütün qulluqçuları pis olar. Yoxsul ilə hiyləgər adam bir-biri ilə qarşılaşar; Rəbb onların hər ikisinin gözlərini işıqlandırar. Yoxsulu sədaqətlə mühakimə edən padşahın taxtı əbədi möhkəmlənər. Çubuq və məzəmmət hikmət verər; amma özbaşına buraxılmış uşaq anasını rüsvay edər. Pislər çoxaldıqda, təqsir də artar; amma salehlər onların süqutunu görəcəklər. Oğlunu tərbiyə et, o sənə rahatlıq verər; bəli, canına sevinc bəxş edər. Vəhy olmayan yerdə xalq həlak olar; amma Qanunu qoruyan nə bəxtiyardır. Süleymanın Məsəlləri 29:11–18.

It is not my intent to point a finger at those that may hold to a different understanding of Modern Rome than I do. My intent is to illustrate that Solomon is addressing two classes of worshippers, which he identifies as a “wise man” and a “fool.” The “fool” is also identified as the “wicked.” The wise and foolish virgins of the parable are also identified in the prophetic line of Daniel chapter twelve as the wise and the wicked.

Müasir Roma barədə mənimkindən fərqli bir anlayışa sahib ola biləcək şəxsləri ittiham etmək niyyətində deyiləm. Mənim niyyətim Süleymanın iki sinif ibadət edəni nəzərdə tutduğunu göstərməkdir; o, bunları “müdrik adam” və “axmaq” kimi müəyyənləşdirir. “Axmaq” həm də “pis” kimi tanınır. Məsəldəki müdrik və ağılsız bakirələr də Daniel kitabının on ikinci fəslindəki peyğəmbərlik xəttində müdriklər və pislər kimi müəyyənləşdirilir.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> Bir çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; amma pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; lakin müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:10.

Solomon and Daniel agree with one another, for all the prophetic testimony aligns in the last days. The wise understand the “increase of knowledge.”

Süleyman və Daniel bir-biri ilə razılaşır, çünki son günlərdə bütün peyğəmbərlik şəhadəti bir-biri ilə uyğunluq təşkil edir. Müdriklər “biliyin artmasını” anlayırlar.

> And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:3, 4.

> Müdrik olanlar göy qübbəsinin parlaqlığı kimi parlayacaqlar; çoxlarını salehliyə döndərənlər isə əbədi və sonsuzadək ulduzlar kimi olacaqlar. Amma sən, ey Daniel, sözləri bağlı saxla və kitabı axır zamanadək möhürlə; çoxları ora-bura gedəcək və bilik artacaq. Daniel 12:3, 4.

Verse ten identifies the three-step testing process that sifts the virgins, who are called to be among the one hundred and forty-four thousand. In both cases the sifting and testing process is based upon whether the virgins understand the increase of knowledge (the vision) that was unsealed at the time of the end in 1989.

Onuncu ayə yüz qırx dörd minlərin arasında olmağa çağırılmış bakirələri ələkdən keçirən üçmərhələli sınaq prosesini müəyyən edir. Hər iki halda ələnmə və sınaq prosesi, bakirələrin 1989-cu ildə, son vaxtda möhürü açılmış bilik artımını (görümü) dərk edib-etməməsi əsasında qurulur.

“The time of the end” in the last days was 1989, when verses forty through forty-five of Daniel eleven were unsealed. It was then established that the subject of the verses was the final rise and fall of the king of the north. It was then established that the king of the north in the verses is the papal power of the last days. Inspiration never uses the expression “Modern Rome.” The expression was invented by me, to represent the papal power of the last days, for prophetically “modern” represents the last days. Ellen White never used the expression “Modern Rome.”

“Axır zamanın vaxtı” son günlərdə 1989-cu il idi; həmin vaxt Daniel 11-in qırxıncıdan qırx beşinci ayələrinə qədər olan hissə möhürdən açıldı. O zaman müəyyən edildi ki, bu ayələrin mövzusu şimal padşahının son yüksəlişi və süqutudur. O zaman həmçinin müəyyən edildi ki, ayələrdəki şimal padşahı son günlərin papalıq hakimiyyətidir. İlham heç vaxt “Müasir Roma” ifadəsini işlətmir. Bu ifadə son günlərin papalıq hakimiyyətini ifadə etmək üçün mənim tərəfimdən irəli sürülmüşdür, çünki peyğəmbərlik baxımından “müasir” son günləri təmsil edir. Ellen White da heç vaxt “Müasir Roma” ifadəsini işlətməmişdir.

There are incorrect views of who the king of the north represents in the last six verses of Daniel eleven, but there is only one correct understanding. The understanding that the king of the north in the verses is the papal power was derived from many prophetic witnesses. Verse forty begins by identifying the papacy receiving a deadly wound in 1798, then verses forty-one through forty-three identify the dynamics involved with the healing of the deadly wound. Verse forty-four describes the message that enrages the papacy and leads into verse forty-five when the papal power comes to its final and complete end. The vision that was unsealed in 1989, is the vision of the final rise and fall of the papal power in the last days. That vision is the increase of knowledge that produces and manifests two classes of worshippers, based upon their acceptance or rejection of the knowledge located in those verses.

Daniel on birinci fəslin son altı ayəsində şimal padşahının kimi təmsil etdiyinə dair yanlış baxışlar vardır, lakin yalnız bir düzgün anlayış mövcuddur. Həmin ayələrdə şimal padşahının papalıq hakimiyyəti olduğu anlayışı bir çox peyğəmbərlik şahidlərindən əldə edilmişdir. Qırxıncı ayə papalığın 1798-ci ildə ölümcül yara almasını müəyyən etməklə başlayır, sonra qırx birinci ayədən qırx üçüncü ayəyədək ölümcül yaranın sağalması ilə bağlı iştirak edən dinamikaları müəyyən edir. Qırx dördüncü ayə papalığı qəzəbləndirən və qırx beşinci ayəyə gətirib çıxaran xəbəri təsvir edir; həmin ayədə papalıq hakimiyyəti öz son və tam sonuna çatır. 1989-cu ildə möhürü açılan görüntü son günlərdə papalıq hakimiyyətinin son yüksəlişi və süqutu ilə bağlı görüntüdür. Həmin görüntü, bu ayələrdə yerləşən biliyin qəbuluna və ya rəddinə əsasən, iki sinif ibadət edənlər meydana gətirən və aşkara çıxaran bilik artımıdır.

According to the very same chapter where the increase of knowledge was unsealed in 1989, the “robbers of thy people,” who “exalt themselves” and ultimately “fall” are the symbol that establishes the “vision.” In the final sifting, the first testing question is who is represented as the “robbers of thy people,” for they are the prophetic symbol that establishes the “vision.” Are the robbers the papal power or are they the United States?

1989-cu ildə biliyin artımının möhürünün açıldığı həmin fəsilə görə, “özlərini yüksəldən” və nəhayətdə “yıxılan” “xalqının qarətçiləri” “görməni” təsbit edən rəmzdir. Son ayrılma sınağında ilk imtahan sualı budur: “xalqının qarətçiləri” kimi kim təmsil olunur? Çünki “görməni” təsbit edən peyğəmbərlik rəmzi onlardır. Qarətçilər papalıq hakimiyyətidirmi, yoxsa Amerika Birləşmiş Ştatlarıdır?

The books of Daniel and Revelation are the same book, representing two witnesses of the same line of prophecy. Daniel is the beginning and Revelation is the ending, and together they represent two witnesses of the truth that is unsealed at the time of the end in 1989.

Daniel və Vəhy kitabları eyni kitabdır; onlar eyni peyğəmbərlik xəttinin iki şahidini təmsil edir. Daniel başlanğıcdır, Vəhy isə sonluqdur və birlikdə onlar 1989-cu ildə axır zamanda möhürü açılan həqiqətin iki şahidini təmsil edirlər.

Daniel describes the purification process that was produced when the Lion of the tribe of Judah unsealed verses forty to forty-five in 1989. At that time a testing process began to determine and manifest who would be the “priests” that make up the covenant people who are the one hundred and forty-four thousand in the last days. Hosea contributes that those who reject the increase of knowledge of the last days will not become one of the priests who make up the one hundred and forty-four thousand.

Daniel 1989-cu ildə Yəhuda qəbiləsinin Aslanı qırxdan qırx beşə qədər olan ayələri möhürdən açdıqda baş verən paklanma prosesini təsvir edir. Həmin vaxt son günlərdə yüz qırx dörd mini təşkil edən əhd xalqını meydana gətirən “kahinlərin” kim olacağını müəyyən etmək və aşkara çıxarmaq üçün bir sınaq prosesi başlandı. Hoşeya əlavə edir ki, son günlərin biliyindəki artımı rədd edənlər yüz qırx dörd mini təşkil edən kahinlərdən biri olmayacaqlar.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Xalqım bilik çatışmazlığı üzündən məhv olur; çünki sən biliyi rədd etdin, Mən də səni rədd edəcəyəm ki, Mənə kahin olmayasan; sən öz Allahının qanununu unutduğuna görə, Mən də sənin övladlarını unudacağam. Hoşea 4:6.

The book of Revelation identifies that the knowledge that is unsealed and rejected by one class accomplishes their rejection just before probation closes.

Vəhy kitabı göstərir ki, möhürü açılmış və bir sinif tərəfindən rədd edilmiş bilik, möhlət bağlanmazdan dərhal əvvəl onların rədd edilməsini həyata keçirir.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> O mənə dedi: Bu kitabın peyğəmbərlik sözlərini möhürləmə, çünki vaxt yaxındır. Haqsız olan yenə haqsızlıq etsin; murdar olan yenə murdar qalsın; saleh olan yenə salehlik etsin; müqəddəs olan yenə müqəddəs olsun. Vəhy 22:10, 11.

The Millerite history illustrates the history of the one hundred and forty-four thousand, and together the Millerites and the one hundred and forty-four thousand represent the beginning and ending of the message and work of the three angels of Revelation chapter fourteen. The parallel histories identify the events connected with the close of probation. The work of both histories has been typified by Elijah and John the Baptist.

Millerçi tarixi yüz qırx dörd minin tarixini təsvir edir və Millerçilər ilə yüz qırx dörd min birlikdə Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələyin xəbərinin və işinin başlanğıcını və sonunu təmsil edirlər. Paralel tarixlər möhlətin bağlanması ilə əlaqədar hadisələri müəyyən edir. Hər iki tarixin işi İlyas və Vəftizçi Yəhya vasitəsilə əvvəlcədən təcəssüm etdirilmişdir.

> “With trembling, William Miller began to unfold to the people the mysteries of the kingdom of God, carrying his hearers down through the prophecies to the second advent of Christ. With every effort he gained strength. As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229, 230.

> “Uilyam Miller titrəyərək Allahın Padşahlığının sirlərini xalqa açmağa başladı, dinləyicilərini peyğəmbərliklər boyunca apararaq Məsihin ikinci gəlişinədək gətirdi. Hər bir səylə o, qüvvət qazandı. Necə ki, Vəftizçi Yəhya İsanın birinci gəlişini car çəkdi və Onun gəlişi üçün yol hazırladı, eləcə də Uilyam Miller və ona qoşulanlar Allah Oğlunun ikinci gəlişini bəyan etdilər.” Early Writings, 229, 230.

The Millerite message identified the “events” connected with the close of probation, as represented by both Elijah and John the Baptist.

Millerçi xəbərdarlıq həm İlyas, həm də Vəftizçi Yəhya ilə təmsil olunan, sınaq müddətinin başa çatması ilə bağlı olan “hadisələri” müəyyənləşdirdi.

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “İnsanların öz təhlükələrinə oyadılması; probation müddətinin sona çatması ilə bağlı olan ciddi hadisələrə hazırlaşmağa sövq edilməsi zəruri idi.” The Great Controversy, 310.

In 1989, with the collapse of the Soviet Union the portion of the book of Daniel that related to the last days was unsealed and a testing process began. The test was based upon the ability or inability of God’s people to understand or reject the increase of knowledge that is represented in the last six verses of Daniel chapter eleven; verses that lead to the first verse of chapter twelve, which identifies the “close of probation.” The message of the “events connected with the close of probation” was then unsealed, and the work of those who were the candidates to be the “priests” of the one hundred and forty-four thousand began. Their work was to “understand” and proclaim the message represented in the passage. The message and the work of the one hundred and forty-four thousand, was to present the unsealed message in order to rouse men “to prepare for the solemn events connected with the close of probation.”

1989-cu ildə, Sovet İttifaqının süqutu ilə, Daniel kitabının axır günlərlə bağlı hissəsi möhürdən açıldı və bir sınaq prosesi başlandı. Bu sınaq, Daniel kitabının on birinci fəslinin son altı ayəsində təmsil olunan bilik artımını Allahın xalqının anlamaq və ya rədd etmək qabiliyyəti və ya qabiliyyətsizliyi üzərində qurulmuşdu; elə ayələr ki, on ikinci fəslin birinci ayəsinə aparır və həmin ayə “möhlətin bağlanmasını” müəyyən edir. Bundan sonra “möhlətin bağlanması ilə əlaqəli hadisələr” barədə xəbər möhürdən açıldı və yüz qırx dörd minin “kahinləri” olmağa namizəd olanların işi başladı. Onların işi həmin parçada təmsil olunan xəbəri “anlamaq” və onu bəyan etmək idi. Yüz qırx dörd minin xəbəri və işi, insanları “möhlətin bağlanması ilə əlaqəli təntənəli hadisələrə hazırlaşmağa” oyatmaq üçün möhürdən açılmış xəbəri təqdim etməkdən ibarət idi.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.” Prophets and Kings, 715, 716.

> “Bu gün, İlyasın və Vəftizçi Yəhyanın ruhu və qüdrəti ilə, Allahın təyin etdiyi elçilər mühakiməyə məhkum bir dünyanın diqqətini sınaq müddətinin son saatları və Məsih İsanın padşahların Padşahı və ağaların Ağası kimi zühuru ilə bağlı tezliklə baş verəcək ciddi hadisələrə yönəldirlər. Tezliklə hər bir insan bədəndə etdiyi əməllərə görə mühakimə olunacaq. Allahın mühakimə saatı gəlib çatmışdır və yer üzündəki Onun kilsəsinin üzvlərinin üzərinə, sanki əbədi həlakətin lap astanasında dayananlara xəbərdarlıq vermək kimi ciddi məsuliyyət düşür. Geniş dünyada qulaq asacaq hər bir insana, gedən böyük mübarizədə təhlükə altında olan prinsiplər, bütün bəşəriyyətin talelərinin asılı olduğu prinsiplər aydın şəkildə çatdırılmalıdır.” Prophets and Kings, 715, 716.

The history of John the Baptist and Christ, as well as the history of the Millerites illustrates the message and work of the one hundred and forty-four thousand. Both John and Christ understood their message as representing the close of probation.

Vəftizçi Yəhyanın və Məsihin tarixi, habelə Millerçilərin tarixi yüz qırx dörd minin xəbərini və işini nümayiş etdirir. Həm Yəhya, həm də Məsih öz xəbərlərini lütf qapısının bağlanmasını təmsil edən bir xəbər kimi anlayırdılar.

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> Lakin o, çoxlu fariseylərin və sadukeylərin onun vəftizinə gəldiyini görüncə onlara dedi: Ey əfi ilanlar nəsli, gələcək qəzəbdən qaçmağı sizə kim xəbər verdi? Matta 3:7.

Christ presented the destruction of Jerusalem, the same destruction which John had warned the quibbling Jews about, as approaching. Jesus employed the destruction as a symbol of the “wrath” that begins when He, as Michael, stands up in Daniel chapter twelve, verse one.

Məsih Yerusəlimin dağıdılmasının yaxınlaşmaqda olduğunu, eyni o dağıdılışı Yəhyanın höcətləşən yəhudilərə xəbərdarlıq etdiyi kimi, təqdim etdi. İsa bu dağıdılışı, Daniel kitabının on ikinci fəslinin birinci ayəsində Özü Mixayıl olaraq ayağa qalxdığı zaman başlayan “qəzəb”in rəmzi kimi işlətdi.

> “Christ saw in Jerusalem a symbol of the world hardened in unbelief and rebellion, and hastening on to meet the retributive judgments of God. The woes of a fallen race, pressing upon His soul, forced from His lips that exceeding bitter cry. He saw the record of sin traced in human misery, tears, and blood; His heart was moved with infinite pity for the afflicted and suffering ones of earth; He yearned to relieve them all. But even His hand might not turn back the tide of human woe; few would seek their only Source of help. He was willing to pour out His soul unto death, to bring salvation within their reach; but few would come to Him that they might have life.

> “Məsih Yerusəlimdə imansızlıq və üsyankarlıq içində bərkiyən, Allahın cəzaverici hökmləri ilə qarşılaşmağa doğru tələsən dünyanın bir rəmzini gördü. Günaha batmış nəslin bəlaları Onun canına elə ağırlıqla çökürdü ki, dodaqlarından son dərəcə acı bir fəryad qopdu. O, günahın izlərini insan bədbəxtliyində, göz yaşlarında və qanda həkk olunmuş gördü; Onun qəlbi yer üzünün əzab çəkən və iztirab içində olanları üçün sonsuz mərhəmətlə riqqətə gəldi; O, onların hamısının dərdinə çarə qılmağı ürəkdən arzulayırdı. Lakin hətta Onun əli də insan bəlasının selini geri döndərə bilməzdi; az adam öz yeganə kömək Mənbəyini axtaracaqdı. O, xilası onların əli çatan bir yaxınlığa gətirmək üçün Öz canını ölümə tökməyə hazır idi; lakin həyat tapsınlar deyə Ona gələn az olacaqdı.”

> “The Majesty of heaven in tears! the Son of the infinite God troubled in spirit, bowed down with anguish! The scene filled all heaven with wonder. That scene reveals to us the exceeding sinfulness of sin; it shows how hard a task it is, even for Infinite Power, to save the guilty from the consequences of transgressing the law of God. Jesus, looking down to the last generation, saw the world involved in a deception similar to that which caused the destruction of Jerusalem. The great sin of the Jews was their rejection of Christ; the great sin of the Christian world would be their rejection of the law of God, the foundation of His government in heaven and earth. The precepts of Jehovah would be despised and set at nought. Millions in bondage to sin, slaves of Satan, doomed to suffer the second death, would refuse to listen to the words of truth in their day of visitation. Terrible blindness! strange infatuation!” The Great Controversy, 22.

> “Göylərin Əzəməti göz yaşları içində! Sonsuz Allahın Oğlu ruhunda iztirab çəkərək, əzab altında baş əymişdir! Bu mənzərə bütün göyləri heyrətə saldı. Həmin mənzərə bizə günahın son dərəcə günahlı mahiyyətini açır; o göstərir ki, Allahın qanununu pozmağın nəticələrindən təqsirkarı xilas etmək hətta Sonsuz Qüdrət üçün belə necə də ağır bir vəzifədir. İsa son nəslə nəzər salarkən, Yerusəlimin məhvinə səbəb olmuş aldanışa bənzər bir aldanış içində qalmış dünyanı gördü. Yəhudilərin böyük günahı Məsihi rədd etmələri idi; xristian aləminin böyük günahı isə Allahın göylərdə və yerdə hökmranlığının təməli olan Allahın qanununu rədd etmələri olacaqdır. Yehovanın əmrləri xor görüləcək və heçə sayılacaqdır. Günah əsarətində olan milyonlarla insan, Şeytanın qulları, ikinci ölümü çəkməyə məhkum olanlar, ziyarət günlərində həqiqət sözlərinə qulaq asmaqdan imtina edəcəklər. Dəhşətli korluq! Qəribə məftunluq!” The Great Controversy, 22.

The warning message proclaimed by John the Baptist and also by Christ was the same warning message, just as the warning message of the Millerites was the same message identifying the events connected with the close of probation as the one hundred and forty-four thousand will proclaim. Three witnesses; John the Baptist, Christ and the Millerites testifying that the work and message of the one hundred and forty-four thousand is a life-or-death testing process accomplished by the increase of knowledge that was unsealed in 1989. The message unsealed at that time is the last day vision that must be understood by the wise if they are to be the “priests” that make up the one hundred and forty-four thousand. If those candidates do not understand that vision, they are identified as wicked, or as fools, and they perish. They and their children are rejected in agreement with their rejection of the vision that is the increase of knowledge.

Vəftizçi Yəhya tərəfindən və həmçinin Məsih tərəfindən bəyan edilən xəbərdarlıq xəbəri eyni xəbərdarlıq xəbəri idi; necə ki, Millerçilərin xəbərdarlıq xəbəri də yüz qırx dörd minin bəyan edəcəyi, möhlətin başa çatması ilə bağlı hadisələri müəyyən edən həmin eyni xəbər idi. Üç şahid — Vəftizçi Yəhya, Məsih və Millerçilər — şəhadət edirlər ki, yüz qırx dörd minin işi və xəbəri 1989-cu ildə möhürü açılmış bilik artımı vasitəsilə həyata keçirilən həyat və ölüm sınağı prosesidir. O vaxt möhürü açılan xəbər, yüz qırx dörd mini təşkil edən “kahinlər” olmaq istəyən müdriklərin başa düşməli olduqları axır gün görüntüsüdür. Əgər həmin namizədlər o görüntünü başa düşmürlərsə, onlar şər adamlar, yaxud ağılsızlar kimi tanınırlar və həlak olurlar. Onlar da, övladları da, bilik artımı olan o görüntünü rədd etmələrinə uyğun olaraq rədd edilirlər.

God’s Word identifies that Rome is the power that exalts itself, robs God’s people, and then falls and establishes the vision. The question of whether Modern Rome is the papal power or the United States is the test that identifies that those candidates are either wise or foolish virgins. The test is a prophetic test derived from the book of Daniel, that is thereafter confirmed and brought to perfection in the book of Revelation. The subject of Modern Rome is not simply a choice between the papal power or the United States, it is the final test for the one hundred and forty-four thousand. It is a prophetic test, and correctly understood it encompasses every representation of the final testing process that is set forth within God’s sanctified prophetic testimony.

Allahın Kəlamı göstərir ki, özünü ucaldan, Allahın xalqını talayan, sonra isə yıxılıb görüntünü təsbit edən qüvvə Romadır. Müasir Romanın papalıq hakimiyyəti, yoxsa Birləşmiş Ştatlar olması məsələsi, həmin namizədlərin müdrik, yoxsa ağılsız bakirələr olduğunu müəyyən edən sınaqdır. Bu sınaq Daniel kitabından götürülmüş peyğəmbərlik sınağıdır və sonradan Vəhy kitabında təsdiqlənərək kamilliyə çatdırılır. Müasir Roma mövzusu sadəcə papalıq hakimiyyəti ilə Birləşmiş Ştatlar arasında seçim deyildir; bu, yüz qırx dörd min üçün son sınaqdır. Bu, peyğəmbərlik sınağıdır və düzgün başa düşüldükdə Allahın müqəddəsləşdirilmiş peyğəmbərlik şəhadəti daxilində ortaya qoyulan son sınaq prosesinin hər bir təmsilini əhatə edir.

The testing process of the time of John the Baptist and Christ was derived from the book of Daniel, as was the testing process in the time of the Millerites. As a prophetic test, the methodology of how truth is established is as essential for those candidates to correctly apply, as is simply holding to the correct view of who is Modern Rome. Whether the correct identification of Modern Rome, or the application of the correct methodology is considered, both elements of the test are couched in the book of Daniel. In Daniel chapter one, Daniel navigated through a three-step testing process beginning with diet, then a visual test, followed by a test accomplished by Nebuchadnezzar, a biblical symbol of the King of the North, the papal power of the last days.

Yəhya Vəftizçi və Məsihin dövründəki sınaq prosesi, Millerçilərin dövründəki sınaq prosesi kimi, Daniel kitabından qaynaqlanırdı. Peyğəmbərlik sınağı olaraq, həqiqətin necə təsbit edildiyinə dair metodologiyanın həmin namizədlər tərəfindən düzgün tətbiq edilməsi, sadəcə Müasir Romanın kim olduğuna dair düzgün baxışı saxlamaq qədər zəruridir. İstər Müasir Romanın düzgün müəyyənləşdirilməsi, istərsə də düzgün metodologiyanın tətbiqi nəzərə alınsın, sınağın hər iki ünsürü Daniel kitabında ifadə olunmuşdur. Daniel kitabının birinci fəslində Daniel üçmərhələli bir sınaq prosesindən keçdi; bu proses qida ilə başladı, sonra vizual bir sınaq gəldi, ardınca isə Şimal Padşahının, son günlərin papalıq hakimiyyətinin Müqəddəs Kitabdakı simvolu olan Navuxodonosor tərəfindən həyata keçirilən bir sınaq baş verdi.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> Bu dörd gəncə gəlincə, Allah onlara hər cür elm və hikmətdə bilik və bacarıq verdi; Danielə isə bütün röyaları və yuxuları anlama qabiliyyəti verdi. Padşahın onları huzuruna gətirmələri üçün təyin etdiyi günlərin sonunda, hərəmağası onların hamısını Navuxodonosorun hüzuruna gətirdi. Padşah onlarla danışdı; və onların hamısı arasında Daniel, Xananya, Mişael və Azarya kimisi tapılmadı; buna görə də onlar padşahın qarşısında durdular. Padşahın onlardan soruşduğu hikmət və anlayışa dair bütün məsələlərdə onları öz səltənətində olan bütün sehrbazlardan və münəccimlərdən on qat üstün gördü. Daniel 1:17–20.

“At the end of the days,” which is prophetically the last days when the one hundred and forty-four thousand are tested, Daniel and the three worthies were found “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm,” and Daniel had “understanding in all visions and dreams.” Daniel represents the one hundred and forty four thousand, who in the last days understand the increase of knowledge that arrived when Christ, as the Lion of the tribe of Judah, unsealed “that portion of the book of Daniel that related to the last days,” in 1989.

“Günlərin sonunda,” yəni peyğəmbərlik baxımından yüz qırx dörd min nəfərin sınaqdan keçirildiyi axır günlərdə, Daniel və üç sadiq adam “onun bütün səltənətində olan bütün sehrbazlardan və münəccimlərdən on qat üstün” tapıldılar və Danielin “bütün görüntülər və yuxular barədə anlayışı” var idi. Daniel yüz qırx dörd min nəfəri təmsil edir; onlar axır günlərdə Məsih Yəhuda qəbiləsinin Aslanı kimi 1989-cu ildə “Daniel kitabının axır günlərə aid olan hissəsini” açdıqda gələn bilik artımını anlayırlar.

Daniel did not simply understand more than others concerning dreams and visions, he had “understanding in all visions and dreams.” He represents those who employ the methodology of line upon line, for that methodology brings “all visions and dreams” together into one cohesive message. The message that brings together all dreams and visions into one prophetic line identifies the “events connected with the close of probation.” That message is established by the prophetic symbol that is Modern Rome, the power who exalts itself, robs God’s people, and falls.

Daniel yalnız başqalarından daha çox dərəcədə yuxular və görüntülər barədə anlayışa malik deyildi; o, “bütün görüntülərdə və yuxularda anlayışa” malik idi. O, sətir üzərinə sətir metodologiyasından istifadə edənləri təmsil edir, çünki həmin metodologiya “bütün görüntüləri və yuxuları” bir bütöv və ahəngdar ismarıca birləşdirir. Bütün yuxu və görüntüləri bir peyğəmbərlik xəttində bir araya gətirən həmin ismarıc “möhlətin bağlanması ilə əlaqədar hadisələri” müəyyən edir. Həmin ismarıc, özünü ucaldan, Allahın xalqını talayan və süquta uğrayan qüvvə olan Müasir Roma adlı peyğəmbərlik rəmzi ilə təsbit olunur.

That power can only be established by applying the correct methodology. Most who profess to study the Bible reject the methodology of line upon line, and some who profess to employ it, misapply the rules that make up the methodology of line upon line. Those rules were first put into the public record by the Millerites, and God’s last day people have been forewarned that those who are actually the messengers of the third angel will be using William Miller’s rules of prophetic interpretation.

O qüvvə yalnız düzgün metodologiyanı tətbiq etməklə bərqərar edilə bilər. Müqəddəs Kitabı öyrəndiyini iddia edənlərin əksəriyyəti “sətir üzərinə sətir” metodologiyasını rədd edir, ondan istifadə etdiyini iddia edənlərin bəziləri isə “sətir üzərinə sətir” metodologiyasını təşkil edən qaydaları yanlış tətbiq edirlər. Həmin qaydalar ilk dəfə milleritlər tərəfindən ictimai qeydə daxil edilmişdir və Allahın axır günlər xalqı əvvəlcədən xəbərdar edilmişdir ki, həqiqətən üçüncü mələyin elçiləri olanlar peyğəmbərlik şərhində William Millerin qaydalarından istifadə edəcəklər.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted.” Review and Herald, November 25, 1884.

> “Üçüncü mələyin xəbərini bəyan etmək işi ilə məşğul olanlar Müqəddəs Yazıları Ata Millerin qəbul etdiyi eyni plana əsasən araşdırırlar.” Review and Herald, 25 noyabr 1884.

William Miller represented the beginning of the three angels of Revelation fourteen, and he was typified by John the Baptist, who was the beginning of the message of which Christ was the ending. Sister White directly aligns the testing process of John the Baptist to Christ with the testing process of the three angels. John began the message, and it was not until just before the cross, when Christ had taken His disciples to Caesarea Philippi, that Jesus then added the details of the message that John had begun. The first truth John identified when He saw Christ, was identifying Christ as the Lamb of God, that takes away the sins of the world.

Vilyam Miller Vəhy on dördün üç mələyinin başlanğıcını təmsil edirdi və o, Məsihin sonunu təşkil etdiyi xəbərin başlanğıcı olan Vəftizçi Yəhya ilə rəmzləndirilmişdi. Bacı Uayt Vəftizçi Yəhyanın Məsihə dair sınaq prosesini üç mələyin sınaq prosesi ilə birbaşa uyğunlaşdırır. Yəhya xəbərə başladı və yalnız çarmıxa çəkilmədən az əvvəl, Məsih Öz şagirdlərini Qeysəriyyə Filipiyəsinə aparanda, İsa o zaman Yəhyanın başlamış olduğu xəbərə əlavə təfərrüatları daxil etdi. Yəhyanın Məsihi gördükdə müəyyən etdiyi ilk həqiqət, Məsihi dünyanın günahlarını aradan qaldıran Allahın Quzusu kimi tanıması idi.

> These things were done in Bethabara beyond Jordan, where John was baptizing. The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. This is he of whom I said, After me cometh a man which is preferred before me: for he was before me. John 1:28–30.

> Bunlar İordanın o tayında, Yəhyanın vəftiz etdiyi Bethabarada oldu. Ertəsi gün Yəhya İsanın ona tərəf gəldiyini görüb dedi: Budur, dünyanın günahını götürən Allahın Quzusu. Mənim haqqımda dediyim budur: Məndən sonra elə bir Şəxs gəlir ki, məndən üstün tutulmuşdur; çünki O, məndən əvvəl var idi. Yəhya 1:28–30.

Then began the three-and-a-half-year period of testing that ended at the cross. After John was murdered just before the cross, Jesus then began to explain that very first statement of John.

Sonra çarmıxda sona çatan üç il yarımlıq sınaq dövrü başlandı. Yəhya çarmıxdan az əvvəl öldürüldükdən sonra, İsa Yəhyanın həmin ilk bəyanatını izah etməyə başladı.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Matthew 16:13–21.

> İsa Qeysəriyyə Filipi hüdudlarına gəldikdə, şagirdlərindən soruşub dedi: İnsanlar Mənim, Bəşər Oğlunun, kim olduğumu deyirlər? Onlar da dedilər: Bəziləri deyir ki, Sən Vəftizçi Yəhyasan; başqaları İlyassan; digərləri isə Ərəmya, yaxud peyğəmbərlərdən birisən. O onlara dedi: Bəs siz Məni kim sayırsınız? Şimon Peter cavab verib dedi: Sən Məsihsən, var olan Allahın Oğlusan. İsa ona cavab verib dedi: Nə bəxtiyarsan, ey Şimon Bar-Yona! Çünki bunu sənə cismani və qanlı olan açmadı, lakin göylərdə olan Atam açdı. Mən də sənə deyirəm ki, sən Petersən və Mən Öz kilsəmi bu qayanın üzərində quracağam; ölülər aləminin qapıları ona qalib gələ bilməyəcək. Göylərin Padşahlığının açarlarını sənə verəcəyəm; yer üzündə nəyi bağlasan, göylərdə bağlanmış olacaq; yer üzündə nəyi açsan, göylərdə açılmış olacaq. O zaman şagirdlərinə ciddi tapşırdı ki, Onun İsa Məsih olduğunu heç kəsə deməsinlər. O vaxtdan etibarən İsa şagirdlərinə göstərməyə başladı ki, O, Yerusəlimə getməli, ağsaqqallardan, baş kahinlərdən və ilahiyyatçılardan çox əzab çəkməli, öldürülməli və üçüncü gün dirildilməlidir. Matta 16:13–21.

Caesarea Philippi is the name of Panium in the time of Christ, and Panium is identified in the verse which follows verse fourteen of Daniel eleven, where the robbers of thy people, who exalt themselves, but fall, are introduced. The message of John the Baptist, inspired and perfect, was the message at the beginning that represented the Millerite message, that had been established upon Miller’s rules. Christ’s message at the ending, built upon and expanded John’s message, and it typified the message at the ending of the three angels, that is based upon Miller’s rules and the details that are added to Miller’s message when the methodology of line upon line arrives at the ending.

Qeysəriyyə Filippi Məsihin dövründə Paniumun adıdır və Panium Daniel on birin on dördüncü ayəsindən sonrakı ayədə, özlərini ucaldan, lakin yıxılan xalqının qarətçilərinin təqdim edildiyi yerdə müəyyən edilir. Vəhy olunmuş və kamil olan Vəftizçi Yəhyanın xəbəri, başlanğıcda Millerin qaydaları üzərində təsis edilmiş Millerit xəbərini təmsil edən xəbər idi. Məsihin sondakı xəbəri isə, Yəhyanın xəbəri üzərində qurulub onu genişləndirərək, üç mələyin xəbərinin sonundakı xəbəri əvvəlcədən göstərirdi; bu xəbər Millerin qaydalarına və sətir üstə sətir metodologiyası sona çatdıqda Millerin xəbərinə əlavə olunan təfərrüatlara əsaslanır.

To arrive at an incorrect understanding of the symbol that establishes the vision with the symbol of Modern Rome parallels those in the history of Christ that rejected the message of the cross. We are informed that the Jews who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teachings of Jesus, and that the history of those Jews that did that very thing represents those who rejected the first angel’s message. The Millerites identified the robbers of thy people, which I later coined with the words, “Modern Rome,” as the papal power.

Görmədə Müasir Roma rəmzi ilə müəyyən edilən rəmz barədə yanlış bir anlayışa gəlmək, Məsihin tarixində çarmıxın xəbərini rədd edənlərlə paralellik təşkil edir. Bizə bildirilir ki, Vəftizçi Yəhyanın xəbərini rədd edən yəhudilər İsanın təlimlərindən fayda götürə bilmədilər və məhz bunu edən həmin yəhudilərin tarixi birinci mələyin xəbərini rədd edənləri təmsil edir. Millerçilər sonradan mənim “Müasir Roma” sözləri ilə ifadə etdiyim sənin xalqının quldurlarını papalıq hakimiyyəti kimi müəyyən etdilər.

We will continue these considerations in the next article.

Bu mülahizələri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles