Article

# Panium - Number Eight

Panium — Səkkiz rəqəmi

Third Line Overview

Üçüncü Xəttə Ümumi Baxış

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Seleucus III Ceraunus, ruled briefly as king from 226 to 223 BC before being assassinated or dying under mysterious circumstances. Seleucus III was the immediate predecessor of Antiochus III. The two brothers represent the “sons” of verse ten, and they represent Reagan and Bush in 1989.

III Selevk Keraunos e.ə. 226-cı ildən 223-cü ilədək qısa müddət padşah kimi hökm sürdü; sonra isə ya qətlə yetirildi, ya da müəmmalı şəraitdə öldü. III Selevk, III Antioxun bilavasitə sələfi idi. Bu iki qardaş onuncu ayədəki “oğulları” təmsil edir və 1989-cu ildə Reyqan və Buşu təcəssüm etdirirlər.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> Lakin onun oğulları qızışdırılacaq və böyük qüvvələrdən ibarət bir çoxluq toplayacaqlar; onlardan biri hökmən gəlib daşacaq və keçib gedəcək; sonra geri dönüb öz qalasına qədər yenidən qızışdırılacaq. Daniel 11:10.

Verse ten is the third line and it represents the “time of the end” in 1989. It ties together with verse forty of chapter eleven and Isaiah eight verse eight. The connection of these three verses identifies that verse eleven represents the current Ukrainian war, with Putin and Zelenskyy as the antagonists represented in the Battle of Raphia set forth in verse eleven. Verse twelve identifies the aftermath of the Ukrainian war and the fate of Putin. Verse thirteen through fifteen is the battle of Panium.

Onuncu ayə üçüncü sətirdir və 1989-cu ildəki “axır zaman”ı təmsil edir. O, on birinci fəslin qırxıncı ayəsi və Yeşaya səkkizinci fəslin səkkizinci ayəsi ilə bir-birinə bağlanır. Bu üç ayənin əlaqəsi on birinci ayənin, on birinci ayədə bəyan edilən Rafiya döyüşündə təmsil olunan qarşı duran tərəflər kimi Putin və Zelenski ilə birgə, indiki Ukrayna müharibəsini təmsil etdiyini müəyyən edir. On ikinci ayə Ukrayna müharibəsinin sonrakı nəticələrini və Putinin taleyini müəyyən edir. On üçüncü ayədən on beşinci ayəyədək olan hissə Panium döyüşüdür.

The theme of verse ten is the “time of the end” and in agreement with the principles associated with the unsealing of truth at the “time of the end” the verse, though only one verse has a multitude of prophetic lines represented. Verse ten identifies the beginning of the hidden history of verse forty, which marks the beginning of the movement of the third angel and the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Onuncu ayənin mövzusu “axır zaman”dır və “axır zaman”da həqiqətin möhürünün açılması ilə bağlı prinsiplərə uyğun olaraq, bu ayə, hərçənd yalnız bir ayədir, təmsil olunan çoxlu peyğəmbərlik xətlərini özündə ehtiva edir. Onuncu ayə qırxıncı ayənin gizli tarixinin başlanğıcını müəyyən edir; bu da üçüncü mələyin hərəkatının və yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin başlanğıcını göstərir.

The verse connects the seven times of Leviticus twenty-six as identified in the vision which begins in Isaiah chapter seven. That connection marks the combining of divinity with humanity, which is the finishing of the mystery of godliness during the sounding of the seventh trumpet, which is the third woe of Islam.

Ayə, Yeşaya kitabının yeddinci fəslində başlayan görüntüdə müəyyən edilən Levililər 26-dakı yeddi vaxtı bir-biri ilə əlaqələndirir. Bu əlaqə, ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşdirilməsini göstərir; bu isə İslamın üçüncü vayının, yeddinci şeypurun səslənməsi zamanı, möminliyin sirrinin tamamlanmasıdır.

The verse marks 1989 as the time of the end, and with the connection of Leviticus twenty-six’s seven times, it includes the foundational truth of William Miller, and the rebellion of 1863. The verse starts the hidden history of verse forty. It is therefore an essential element of the increase of knowledge that arrives at the time of the end in 1989 and begins the prophetic illustration of the external events that make up the hidden history of verse forty, and through its connection with the seven times also identifies the internal events in the history between 1989 and the Sunday law.

Ayə 1989-cu ili axır zaman kimi müəyyən edir və Levililər iyirmi altıncı fəslin yeddi vaxtı ilə olan əlaqəsi vasitəsilə Uilyam Millerin təməl həqiqətini və 1863-cü il üsyanını da ehtiva edir. Ayə qırxıncı ayənin gizli tarixini başlayır. Buna görə də o, 1989-cu ildə axır zamanda gəlib çatan biliyin artmasının mühüm bir ünsürüdür və qırxıncı ayənin gizli tarixini təşkil edən zahiri hadisələrin peyğəmbərlik təsvirini başlayır; yeddi vaxtla olan əlaqəsi vasitəsilə isə 1989 ilə bazar qanunu arasındakı tarixdə daxili hadisələri də müəyyən edir.

The number ten is a symbol of a test, and the verses’ connection with the vision of Isaiah seven which places an emphasis upon understanding the truth.

On rəqəmi sınağın simvoludur və ayələrin həqiqəti anlamağa vurğu edən Yeşaya yeddinci fəslin görüntüsü ilə əlaqəsi vardır.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Çünki Suriyanın başı Dəməşqdir, Dəməşqin başı isə Rəzindir; altmış beş il içində Efrayim elə qırılacaq ki, artıq xalq olmayacaq. Efrayimin başı Samariyadır, Samariyanın başı isə Remalyanın oğludur. Əgər iman etməsəniz, həqiqətən də möhkəmlənməyəcəksiniz. Yeşaya 7:8, 9.

You will not be established if you do not believe that a “head” represents a capital city (Samaria and Damascus) and a king (Rezin and Remaliah’s son Pekah). If you do not understand those three interchangeable symbols, in the context of Isaiah eight, verse eight, (which is the same vision as chapter seven) then you will not be able to identify Putin and Russia as the king of the south in verses eleven through fifteen.

Əgər “baş”ın paytaxt şəhəri (Samariya və Dəməşq) və bir padşahı (Rəsin və Remalyanın oğlu Peqah) təmsil etdiyinə inanmasanız, möhkəmlənməyəcəksiniz. Əgər Yeşaya səkkizinci fəsil, səkkizinci ayənin kontekstində (bu, yeddinci fəsillə eyni görüntüdür) həmin bir-birini əvəz edən üç rəmzi dərk etməsəniz, onda on birinci ayədən on beşinci ayəyədək Putin və Rusiyanı cənub padşahı kimi müəyyənləşdirə bilməyəcəksiniz.

> Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:7, 8.

> İndi isə budur, Rəbb onların üzərinə çayın sularını, qüvvətli və bol suları, yəni Aşşur padşahını və onun bütün əzəmətini gətirir; o, bütün məcralarının üstünə qalxacaq və bütün sahillərini aşacaq; Yəhudadan keçəcək, daşacaq və aşıb keçəcək, hətta boğazadək çatacaq; və onun qanadlarının açılışı sənin torpağının enini dolduracaq, ey İmmanuel. Yeşaya 8:7, 8.

The theme of verse ten is a three-step testing process that begins at the time of the end and leads to the close of probation at the Sunday law.

Onuncu ayənin mövzusu, axır zamanında başlayan və Bazar günü qanunu zamanı möhlət qapısının bağlanmasına aparan üçmərhələli sınaq prosesidir.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> O dedi: Get, ey Daniel; çünki bu sözlər axır zamanadək qapanmış və möhürlənmişdir. Çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:9, 10.

At the “time of the end” the book of Daniel is “unsealed” and a three-step testing process as represented by “purified, and made white, and tried” begins. The “wise” understand, the “wicked” do not understand. Their lack of understanding, just as their lack of oil in the parable of the ten virgins causes them to be destroyed.

“Axır zaman”da Daniel kitabının “möhürü açılır” və “təmizlənmiş, ağardılmış və sınaqdan keçirilmiş” sözləri ilə təmsil olunan üçmərhələli sınaq prosesi başlayır. “Müdriklər” anlayırlar, “pislər” isə anlamırlar. Onların anlayışsızlığı, on qız məsəlində yağlarının olmaması kimi, onların məhv edilməsinə səbəb olur.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Xalqım biliyin yoxluğu üzündən məhv olur; sən biliyi rədd etdiyin üçün Mən də səni rədd edəcəyəm ki, Mənə kahin olmayasan; Allahının qanununu unutduğuna görə Mən də sənin övladlarını unudacağam. Huşə 4:6.

The words “My people” means a covenant people, and these covenant people are to be rejected and destroyed for “lack of knowledge.” The Sunday law in the United States is the waymark where things are forgotten or remembered. Remember the Sabbath day is present truth at that point. It is there the whore of Tyre is remembered. It is there that God remembers the sins of Babylon in Revelation.

“Xalqım” sözləri əhd xalqı mənasını daşıyır və bu əhd xalqı “bilik əskikliyi” üzündən rədd edilməli və məhv edilməlidir. Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu, şeylərin unudulduğu və ya xatırlandığı nişan nöqtəsidir. “Şənbə gününü yadda saxla” əmri həmin anda mövcud həqiqətdir. Surun fahişəsi orada xatırlanır. Vəhy kitabında Allahın Babilin günahlarını xatırladığı yer də oradır.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Və mən göydən başqa bir səs eşitdim; deyirdi: “Ondan çıxın, ey Mənim xalqım, ta ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından nəsib almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini yada salmışdır. Onun sizə verdiyi əvəz kimi, siz də ona əvəz verin və əməllərinə görə ona ikiqat qatlayın; doldurduğu camda ona ikiqat doldurun.” Vəhy 18:4–6.

It is there that the children, or the prophetic last generation of Laodicean Adventism is cut off. It is there that those who Daniel calls the “wicked” manifest that they had “forgot” God’s law, and the portion of God’s law which they forgot is God’s prophetic rules or laws. The context is clearly that they lack the “knowledge” that is increased when the book of Daniel is unsealed. Daniel contrasts the “wise” with the “wicked” and Jesus the “wise virgins” with the “foolish virgins.” Amos identifies the same class as “fair virgins” as those who are unable to find the prophetic message represented by the east, north and seas.

Məhz orada uşaqlar, yaxud Laodikeya Adventizminin peyğəmbərlikdəki son nəsli kəsilib atılır. Məhz orada Danielin “pislər” adlandırdıqları Allahın qanununu “unutmuş” olduqlarını göstərirlər və onların unutduqları Allah qanununun hissəsi Allahın peyğəmbərlik qaydaları və ya qanunlarıdır. Kontekst açıq şəkildə göstərir ki, Daniel kitabı möhürdən açıldıqda artırılan “bilik” onlarda yoxdur. Daniel “müdriklər”i “pislər”lə, İsa isə “müdrik bakirələr”i “ağılsız bakirələr”lə qarşı-qarşıya qoyur. Amos eyni sinfi “gözəl bakirələr” kimi müəyyən edir; onlar şərq, şimal və dənizlərlə təmsil olunan peyğəmbərlik xəbərini tapa bilməyənlərdir.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Budur, günlər gəlir, Xudavənd Rəbb buyurur ki, ölkəyə bir qıtlıq göndərəcəyəm; çörək qıtlığı deyil, su üçün susuzluq da deyil, Rəbbin sözlərini eşitmək qıtlığı. Onlar dənizdən dənizə, şimaldan ta şərqə qədər sərgərdan dolaşacaq, Rəbbin sözünü axtarmaq üçün ora-bura qaçacaqlar, amma onu tapa bilməyəcəklər. O gündə gözəl bakirə qızlar və cavan oğlanlar susuzluqdan taqətdən düşəcəklər. Samariyanın günahına and içənlər, “Ey Dan, sənin allahın diridir”, və “Beer-Şevanın yolu diridir” deyənlər — məhz onlar yıxılacaq və bir daha əsla qalxmayacaqlar. Amos 8:11–14.

The message they cannot find is represented by where they are looking as they “wander from sea to sea, and from the north even to the east.” Amos says these “fair virgins” are in a “famine” of hearing “the Word of the Lord,” and that “in that day they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.” The message that was unsealed from the book of Daniel at the time of the end in 1989 in fulfillment of verse forty and also of verse ten of chapter eleven is summarized in the final two verses of chapter eleven.

Onların tapa bilmədiyi xəbər, “dənizdən dənizə, şimaldan hətta şərqə qədər sərgərdan gəzərkən” haraya baxdıqları ilə təmsil olunur. Amos deyir ki, bu “gözəl bakirələr” Rəbbin “sözünü” eşitməkdən ibarət bir “qıtlıq” içindədirlər və “o gündə onlar Rəbbin sözünü axtarmaq üçün ora-bura qaçacaqlar, lakin onu tapmayacaqlar.” Axır zamanda, qırxıncı ayənin, eləcə də on birinci fəslin onuncu ayəsinin yerinə yetməsi olaraq, 1989-cu ildə Daniel kitabından açılmış olan xəbər, on birinci fəslin son iki ayəsində xülasə olunur.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> Lakin şərqdən və şimaldan gələn xəbərlər onu təşvişə salacaq; buna görə də o, çoxlarını məhv etmək və tamamilə yox etmək üçün böyük qəzəblə çıxacaq. O, sarayının çadırlarını dənizlərin arasında, o əzəmətli müqəddəs dağda quracaq; yenə də öz sonuna çatacaq və ona kömək edən olmayacaq. Daniel 11:44, 45.

The foolish, fair and wicked virgins who lack the oil, the message of the east, north and seas who rejected knowledge and God’s covenant and Law are remembered by God at the Sunday law. Three battles are represented in verses ten through fifteen. I separate these three battles into three histories, but they are also a line when considered together, for verse ten opens up the “time of the end” and therefore initiates a three-step testing process.

Yağdan məhrum olan ağılsız, ədalətli görünən və pis bakirələr, biliyi, həmçinin Allahın əhdini və Qanununu rədd etmiş şərqin, şimalın və dənizlərin xəbəri, bazar günü qanunu vaxtında Allah tərəfindən xatırlanır. Ondan on beşinci ayələrədək üç döyüş təmsil olunur. Mən bu üç döyüşü üç tarixə ayırıram, lakin birlikdə nəzərdən keçirildikdə onlar həm də bir xətt təşkil edir, çünki onuncu ayə “axır zaman”ı açır və buna görə də üçmərhələli sınaq prosesini başladır.

Verse ten connects with the seven times of Leviticus twenty-six and therefore the foundations of Adventism and William Miller’s work. The second step of the three steps is a visual test that began when the light of verse eleven and the Ukrainian war opened up. The second test is visual and represents a test concerning our ability to recognize current events in the light of God’s prophetic Word. The third test is the Battle of Panium of verse fifteen, where Simon Barjonah’s name was changed to Peter, and thus marked the sealing of the one hundred and forty-four thousand just before probation closes at the Sunday law of verse sixteen.

Onuncu ayə Levililər iyirmi altının yeddi vaxtı ilə və buna görə də Adventizmin təməlləri və Uilyam Millerin işi ilə əlaqələnir. Üç addımın ikinci addımı, on birinci ayənin işığı və Ukrayna müharibəsi aşkar olduğu zaman başlayan vizual bir sınaqdır. İkinci sınaq vizualdır və Allahın peyğəmbərlik Kəlamının işığında cari hadisələri tanımaq qabiliyyətimizlə bağlı bir sınağı təmsil edir. Üçüncü sınaq isə on beşinci ayədəki Paniyum döyüşüdür; burada Şimon Bar-Yonanın adı Peter olaraq dəyişdirildi və bununla da on altıncı ayədəki bazar günü qanununda möhlət bağlanmazdan dərhal əvvəl yüz qırx dörd minin möhürlənməsi işarələndi.

When we consider Antiochus Magnus appearance in each of the three battles represented by verse ten, eleven and fifteen we also see the history of verse nine through sixteen the rise and fall of the false prophet of Bible prophecy.

Antioxus Maqnusun on, on bir və on beşinci ayələrlə təmsil olunan üç döyüşün hər birində görünməsini nəzərdən keçirdikdə, həmçinin doqquzdan on altıncı ayəyədək olan tarixdə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki yalançı peyğəmbərin yüksəlişi və süqutunu da görürük.

Verses one through four identify the rise and fall of the dragon power. Verses nine and ten identify 1798 and 1989 respectively and in so doing, verses nine through sixteen identify the rise and fall of the false prophet. Verses forty to forty-five represent the rise and fall of the beast. Verses nine and ten also align with verse forty’s two “time of the ends” in 1798 and 1989.

Birinci ayədən dördüncü ayəyə qədər olan ayələr əjdaha qüvvəsinin yüksəlişini və süqutunu müəyyən edir. Doqquzuncu və onuncu ayələr müvafiq olaraq 1798 və 1989-cu illəri müəyyən edir və bununla da doqquzuncu ayədən on altıncı ayəyə qədər olan ayələr yalançı peyğəmbərin yüksəlişini və süqutunu müəyyən edir. Qırxıncı ayədən qırx beşinci ayəyə qədər olan ayələr vəhşinin yüksəlişini və süqutunu təmsil edir. Doqquzuncu və onuncu ayələr həmçinin qırxıncı ayənin 1798 və 1989-cu illərdəki iki “axır zaman”ı ilə də uyğunluq təşkil edir.

Sister White informs us clearly that to misunderstand the “time of the end” produces confusion as to where to apply the prophecies.

Bacı Uayt bizə açıq şəkildə bildirir ki, “axır zaman”ı yanlış anlamaq peyğəmbərliklərin hara tətbiq olunacağı barədə qarışıqlıq yaradır.

> “Many are doing the same thing today, in 1897, because they have not had experience in the testing message comprehended in the first, second, and third angels’ messages. There are those who are searching the Scriptures for proof that these messages are still in the future. They gather together the truthfulness of the messages, but they fail to give them their proper place in prophetic history. Therefore such are in danger of misleading the people in regard to locating the messages. They do not see and understand the time of the end, or when to locate the messages. The day of God is coming with stealthy tread, but the supposed wise and great men are prating about ‘higher education’ which they suppose originates with finite men. They know not the signs of Christ’s coming, or of the end of the world.” Sermons and Talks, volume 1, 290.

> “Bu gün, 1897-ci ildə də bir çoxları eyni şeyi edirlər, çünki onlar birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərlərində ehtiva olunan sınaqverici xəbərdə təcrübə sahibi olmamışlar. Elələri vardır ki, bu xəbərlərin hələ gələcəkdə olduğuna dair dəlil axtarmaq üçün Müqəddəs Yazıları araşdırırlar. Onlar bu xəbərlərin həqiqiliyini toplayıb bir araya gətirirlər, lakin onlara peyğəmbərlik tarixində layiq olduqları yeri vermirlər. Buna görə də belələri xəbərlərin yerini müəyyənləşdirmək məsələsində xalqı yanlış yönəltmək təhlükəsi altındadırlar. Onlar axır zamanını, yaxud xəbərlərin nə vaxt yerləşdirilməli olduğunu nə görür, nə də anlayırlar. Allahın günü gizli addımlarla yaxınlaşır, lakin guya müdrik və böyük adamlar sonlu insanların mənşəyi hesab etdikləri ‘ali təhsil’ haqqında boş-boş danışırlar. Onlar Məsihin gəlişinin, yaxud dünyanın sonunun əlamətlərini bilmirlər.” Sermons and Talks, cild 1, 290.

Verse ten’s theme is the “time of the end” and there are several “time of the ends” identified in chapter eleven. If you “do not see and understand” the “time of the ends” in chapter eleven, you will not know when “to locate the messages.” She says, “there are those who are searching the Scriptures,” and as with all prophets her words are addressing the last days, so in the last days those she is identifying are a class who do not understand the time of the end, so they are also Amos’ “fair virgins” who fall and never rise again.

Onuncu ayənin mövzusu “axır zaman”dır və on birinci fəsildə müəyyən edilən bir neçə “son zamanlar” vardır. Əgər on birinci fəsildəki “son zamanları” “görməz və anlamazsınızsa”, “xəbərləri harada yerləşdirməli olduğunuzu” bilməyəcəksiniz. O deyir: “Müqəddəs Yazıları araşdıranlar var” və bütün peyğəmbərlərdə olduğu kimi, onun sözləri axır günlərə yönəlmişdir; buna görə də, axır günlərdə onun müəyyən etdiyi həmin şəxslər axır zamanı anlamayan bir zümrədir, beləliklə onlar həm də yıxılıb bir daha ayağa qalxmayan Amosun “gözəl bakirələri”dir.

In chapter eleven verse one Darius and Cyrus stand together to mark the time of the end in 1989. When Ptolemy went to Babylon and took the northern king into captivity in Egypt in 246 BC, in turn typifying 1798 as represented in verses seven through nine, it was a “time of the end.” Verse ten is the “time of the end” in 1989.

On birinci fəslin birinci ayəsində Darius və Kir birlikdə dayanaraq 1989-cu ildə sonun zamanını işarələyirlər. Ptolemey e.ə. 246-cı ildə Babilə gedib şimal padşahını Misirdə əsirliyə apardıqda və bununla da yeddi ilə doqquzuncu ayələrdə təsvir olunduğu kimi 1798-ci ili əvvəlcədən simvolik şəkildə göstərdikdə, bu, “sonun zamanı” idi. Onuncu ayə 1989-cu ildəki “sonun zamanı”dır.

1798 is the end of the twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom of Israel which began in 723 BC. Twelve hundred and sixty years later in 538 the papacy ruled for twelve hundred and sixty years until 1798. 1798 is a “time of the end,” for it is the end of the seven times, and also the twelve hundred and sixty years, as well as the twelve hundred and ninety years of Daniel chapter twelve. 1798 is a “time of the end” and therefore 538 is also a “time of the end.” 538 is the end of the twelve hundred and sixty years that paganism trampled down God’s sanctuary and His host which preceded papalism doing the same work for the same amount of time.

1798-ci il, e.ə. 723-cü ildə başlamış İsrailin şimal padşahlığına qarşı səpələnmənin iki min beş yüz iyirmi ilinin sonudur. Min iki yüz altmış il sonra, 538-ci ildə papalıq min iki yüz altmış il hökmranlıq etdi və bu, 1798-ci ilə qədər davam etdi. 1798-ci il “axır zaman”dır, çünki o, yeddi zamanın, həmçinin Danielin on ikinci fəslindəki min iki yüz altmış ilin və min iki yüz doxsan ilin sonudur. 1798-ci il “axır zaman”dır və buna görə 538-ci il də “axır zaman”dır. 538-ci il, bütpərəstliyin papalığın eyni işi eyni müddət ərzində görməsindən əvvəl Allahın məbədini və Onun qoşununu tapdaladığı min iki yüz altmış ilin sonudur.

538 represents the empowerment of the papacy and in so doing it represents the empowerment of the papacy again at the Sunday law. The Sunday law identifies a “time of the end.” Therefore, verse sixteen, as well as verse one, seven through nine and verse ten all mark the “time of the end.” This truth is to be understood by those who know when to locate the messages. Pompey fulfilled verse sixteen when he took Jerusalem. He was followed by Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberias Caesar. Jesus’ birth was a “time of the end” and it took place in the time of Augustus Caesar.

538 papalığın səlahiyyətləndirilməsini təmsil edir və bununla da bazar günü qanunu zamanı papalığın yenidən səlahiyyətləndirilməsini təmsil edir. Bazar günü qanunu “axır zaman”ı müəyyən edir. Buna görə də on altıncı ayə, habelə birinci ayə, yeddidən doqquza qədər olan ayələr və onuncu ayə hamısı “axır zaman”ı işarələyir. Bu həqiqət, xəbərlərin nə vaxt yerləşdirilməli olduğunu bilənlər tərəfindən anlaşılmalıdır. Pompey Yerusəlimi ələ keçirdiyi zaman on altıncı ayəni yerinə yetirdi. Onun ardınca Yuli Sezar, Avqust Sezar və Tiberi Sezar gəldi. İsanın doğumu bir “axır zaman” idi və o, Avqust Sezarın dövründə baş verdi.

> Then shall stand up in his estate a raiser of taxes in the glory of the kingdom: but within few days he shall be destroyed, neither in anger, nor in battle. Daniel 11:20.

> O zaman onun yerinə padşahlığın izzətində vergi toplayan biri qalxacaq; lakin az gün içində o, nə qəzəbdən, nə də döyüşdə məhv ediləcək. Daniel 11:20.

Verse twenty adds to the list of “time of the ends” in chapter eleven, and so does Tiberias Caesar who ruled during the crucifixion of Christ.

İyirminci ayə on birinci fəsildəki “axır zaman”ların siyahısına əlavə olunur; Məsihin çarmıxa çəkilməsi zamanı hökmranlıq edən Sezar Tiberi də buna daxildir.

> And in his estate shall stand up a vile person, to whom they shall not give the honour of the kingdom: but he shall come in peaceably, and obtain the kingdom by flatteries. And with the arms of a flood shall they be overflown from before him, and shall be broken; yea, also the prince of the covenant. Daniel 11:21, 22.

> Onun yerində alçaq bir adam qalxacaq; ona padşahlıq şərəfi verilməyəcək; lakin o, sülh içində gələcək və yaltaqlıqla padşahlığı ələ keçirəcək. Və daşqın selin qüvvələri onun önündən süpürülüb aparılacaq və qırılacaq; bəli, əhdin başçısı da. Daniel 11:21, 22.

The cross stands at the center of the prophetic week which Christ came to confirm with many.

Çarmıx Məsihin çoxları ilə təsdiq etməyə gəldiyi peyğəmbərlik həftəsinin mərkəzində dayanır.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> Və o, bir həftə müddətində çoxları ilə əhdi qüvvədə saxlayacaq; həftənin ortasında isə qurbanı və təqdiməni dayandıracaq, və iyrəncliklərin yayılması üzündən oranı viran qoyacaq; hətta tamamlanmaya qədər, və təyin olunmuş olan viran qalanın üzərinə töküləcəkdir. Daniel 9:27.

In the midst of the week, we have a beginning and an ending for the first twelve hundred and sixty days ended right where the next twelve hundred and sixty days started. The week aligns with the seven times of scattering against the northern kingdom that represented both paganism and papalism trampling down the sanctuary and host.

Həftənin ortasında bizdə bir başlanğıc və bir son vardır; ilk min iki yüz altmış gün məhz növbəti min iki yüz altmış günün başladığı yerdə başa çatdı. Həftə, həm bütpərəstliyin, həm də papalığın müqəddəs məkanı və ordunu tapdalamasını təmsil edən şimal padşahlığına qarşı olan yeddi dağılma vaxtı ilə uyğunlaşır.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> Sonra bir müqəddəsin danışdığını eşitdim; və başqa bir müqəddəs danışan o müəyyən müqəddəsə dedi: “Gündəlik qurban, viranəlik törədən günah və həm müqəddəs məkanın, həm də qoşunun ayaq altına salınması haqqında olan bu görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?” Daniel 8:13.

538 is a “time of the end” and it aligns with the cross, which is also the end of a prophetic period. 538 and the cross provide two witnesses that both the beginning and ending of a prophecy is prophetically marked as a “time of the end.”

538 “son vaxt”dır və o, həmçinin peyğəmbərlik dövrünün sonu olan çarmıxla uyğunlaşır. 538 və çarmıx iki şahid təqdim edir ki, peyğəmbərliyin həm başlanğıcı, həm də sonu peyğəmbərlik baxımından “son vaxt” kimi işarələnmişdir.

Verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.” Verse twenty-three identifies the league the Maccabean Jews made with pagan Rome in 161 to 158 BC. The history of the Hasmonean Dynasty from their initial battle unto their ending in the destruction of Jerusalem in 70 AD represents apostate Protestantism in the United States beginning in 1844, the end of a time prophecy, and therefore a “time of the end,” and ending at the Sunday law as represented by 70 AD.

İyirmi bir və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddidən doqquza qədər olan ayələr və birinci ayə hamısı “axır zaman”ı işarələyir. İyirmi üçüncü ayə Makkabi yəhudilərinin e.ə. 161–158-ci illərdə bütpərəst Roma ilə bağladıqları ittifaqı müəyyən edir. Haşmonaylar sülaləsinin ilk döyüşlərindən başlayaraq eramızın 70-ci ilində Yerusəlimin dağıdılması ilə başa çatan tarixi, 1844-cü ildə, zamanla bağlı bir peyğəmbərliyin sonunda və buna görə də bir “axır zaman”da başlayan Birləşmiş Ştatlardakı mürtəd protestantlığı təmsil edir və e. 70-ci il ilə simvolizə olunduğu kimi, bazar günü qanunu ilə sona çatır.

Verse twenty-three identifies a “time of the end” in 167 BC at the battle of Modein and also in 70 AD, both typifying 1844 and the Sunday law respectively. Verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

İyirmi üçüncü ayə “son vaxt”ı e.ə. 167-ci ildə Modein döyüşündə, həmçinin e. 70-ci ildə müəyyən edir; bunların hər ikisi müvafiq olaraq 1844-cü ili və bazar qanununu təmsil edir. İyirmi üçüncü ayə, iyirmi birinci və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddinci ayədən doqquzuncu ayəyə qədər olan ayələr və birinci ayənin hamısı “son vaxt”ı işarələyir.

Verse twenty-four identifies the three-hundred-and-sixty-year supremacy of pagan Rome, thus marking both the beginning in 31 BC and ending in 330 as “time of the ends.” Verse twenty-seven and twenty-nine identify both the beginning and ending of that period, so verse twenty-four, verse twenty-seven, verse twenty-nine, verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

İyirmi dördüncü ayə bütpərəst Romanın üç yüz altmış illik üstünlüyünü müəyyən edir və beləliklə həm e.ə. 31-ci ildəki başlanğıcı, həm də 330-cu ildəki sonu “axır zaman” kimi nişanlayır. İyirmi yeddinci və iyirmi doqquzuncu ayələr həmin dövrün həm başlanğıcını, həm də sonunu müəyyən edir; buna görə də iyirmi dördüncü ayə, iyirmi yeddinci ayə, iyirmi doqquzuncu ayə, iyirmi üçüncü ayə, iyirmi birinci və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddinci ayədən doqquzuncu ayəyədək olan ayələr və birinci ayənin hamısı “axır zaman”ı göstərir.

Verse thirty-one identifies 538 when the abomination that maketh desolate was placed and verses thirty-six and forty identify 1798 as the “time of the end.” 538 in verse thirty-one and 1798 in verses thirty-six and forty, verses twenty-seven and twenty-nine, verse twenty-four, verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

Otuz birinci ayə viran qoyan iyrəncliyin qoyulduğu vaxt kimi 538-ci ili müəyyən edir və otuz altıncı və qırxıncı ayələr 1798-ci ili “axır zaman” kimi müəyyən edir. Otuz birinci ayədəki 538-ci il və otuz altıncı və qırxıncı ayələrdəki 1798-ci il, iyirmi yeddinci və iyirmi doqquzuncu ayələr, iyirmi dördüncü ayə, iyirmi üçüncü ayə, iyirmi birinci və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddincidən doqquzuncuya qədər ayələr və birinci ayənin hamısı “axır zaman”ı göstərir.

The “time of the end” is marked thirteen times before verse forty-one which is the Sunday law and another “time of the end,” as is verse forty-five when the pope comes to his end with none to help. Fifteen times the “time of the end” is located in chapter eleven. Verse ten’s theme is the “time of the end.” It represents the truths which are unsealed in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

“Axır zaman” qırx birinci ayəyə qədər—bazar günü qanunu olan həmin ayəyə qədər—və qırx beşinci ayədə, papanın ona kömək edən heç kəs olmadan öz sonuna çatdığı zamanadək, daha bir “axır zaman” olaraq, on üç dəfə qeyd olunur. “Axır zaman” on birinci fəsildə on beş dəfə yerləşdirilmişdir. Onuncu ayənin mövzusu “axır zaman”dır. Bu, yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtında möhürü açılan həqiqətləri təmsil edir.

We will continue in the next article.

Növbəti məqalədə davam edəcəyik.

Back to Articles