Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Two

Daniel Kitabı - Yüz İyirmi İkinci###

The Unveiling of Truth: A Journey Through Daniel 11 and the Shaking of God’s People

Həqiqətin Aşkarlanması: Daniel 11 və Allahın xalqının sarsıdılması vasitəsilə bir səyahət

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the light of Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five was unsealed at the time of the end in 1989, the enemies of truth provided a resistance that allowed God to reveal truths to defend the basic premises of the passage in the book of Daniel that then became the subject and focus of Satan’s attacks. That controversy over truth and error in that history was used by the Holy Spirit to identify certain prophetic rules that would further increase the knowledge that had been unsealed and was thereafter to test the final generation of earth’s history. We have been considering “triple applications of prophecy,” and identifying those applications as a primary rule that was revealed from the process of resistance that was presented by Satan during those past days. That controversial process is identified as the “shaking,” by Sister White.

1989-cu ildə, axır zamanda Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxdan qırx beşə qədər olan ayələrinin nuru möhürdən açıldıqda, həqiqətin düşmənləri elə bir müqavimət göstərdilər ki, bu, Allaha imkan verdi ki, sonradan Şeytanın hücumlarının mövzusu və mərkəzinə çevrilən Daniel kitabındakı həmin parçanın əsas müddəalarını müdafiə etmək üçün həqiqətləri açıqlasın. Həmin tarixdə həqiqətlə yanlışlıq arasındakı bu mübahisə Müqəddəs Ruh tərəfindən, möhürdən açılmış biliyi daha da artıracaq və bundan sonra yer üzünün tarixinin son nəslini sınayacaq müəyyən peyğəmbərlik qaydalarını müəyyən etmək üçün istifadə olundu. Biz “peyğəmbərliyin üçqat tətbiqləri”ni nəzərdən keçirirdik və bu tətbiqləri, Şeytan tərəfindən həmin keçmiş günlərdə ortaya qoyulan müqavimət prosesi vasitəsilə açıqlanan əsas bir qayda kimi müəyyənləşdirirdik. Bacı Uayt bu mübahisəli prosesi “sarsıntı” kimi adlandırır.

> “I was pointed to the providence of God among His people and was shown that every trial made by the refining, purifying process upon professed Christians proves some to be dross. The fine gold does not always appear. In every religious crisis some fall under temptation. The shaking of God blows away multitudes like dry leaves. Prosperity multiplies a mass of professors. Adversity purges them out of the church. As a class, their spirits are not steadfast with God. They go out from us because they are not of us; for when tribulation or persecution arises because of the word, many are offended.” Testimonies, volume 4, 89.

> “Mən Allahın Öz xalqı arasındakı ilahi inayətinə yönəldildim və mənə göstərildi ki, saflaşdıran, təmizləyən prosesin imanını etiraf edən məsihçilər üzərində gətirdiyi hər bir sınaq bəzilərinin posa olduğunu üzə çıxarır. Xalis qızıl hər zaman görünmür. Hər bir dini böhranda bəziləri sınaq qarşısında yıxılır. Allahın sarsıntısı çoxlarını quru yarpaqlar kimi sovurub aparır. Firavanlıq etirafçıların kütləsini çoxaldır. Müsibət isə onları kilsədən təmizləyib çıxarır. Bir sinif olaraq, onların ruhu Allahla sabit deyil. Onlar aramızdan çıxırlar, çünki bizdən deyillər; zira sözə görə məşəqqət və ya təqib qalxdıqda, çoxları büdrəyir.” Testimonies, cild 4, 89.

The “shaking” is produced when truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah and thereafter introduced.

“Silkələnmə” həqiqət Yəhuda qəbiləsinin Aslanı tərəfindən möhürdən açıldıqda və bundan sonra təqdim edildikdə baş verir.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.” Early Writings, 271.

> “Mən gördüyüm sarsıntının mənasını soruşdum və mənə göstərildi ki, bu, Laodikeyalılara Həqiqi Şahidin məsləhətinin irəli sürdüyü açıq şahidlikdən doğacaqdır. Bu, onu qəbul edənin ürəyinə təsir göstərəcək və onu bayrağı yüksəltməyə və açıq həqiqəti bəyan etməyə yönəldəcəkdir. Bəziləri bu açıq şahidliyə tab gətirməyəcəklər. Onlar buna qarşı qalxacaqlar və Allahın xalqı arasında sarsıntıya səbəb olacaq şey də məhz budur.” Early Writings, 271.

The introduction of “truth” always causes a shaking, and the truth which was unsealed in 1989, did that very thing. One of the benefits of the resistance brought against the truth was the development of a set of rules to establish the increase of knowledge through the years that followed 1989. The development of the rules, parallel the development of a set of rules in the period of the Millerites. All the triple applications of Bible prophecy contribute to the clarity of the events of the last days.

“Həqiqət”in təqdim olunması həmişə bir sarsıntıya səbəb olur və 1989-cu ildə möhürü açılmış həqiqət də məhz bunu etdi. Həqiqətə qarşı göstərilən müqavimətin faydalarından biri, 1989-cu ildən sonrakı illər ərzində bilginin artımını müəyyən etmək üçün bir qaydalar toplusunun formalaşdırılması oldu. Qaydaların formalaşdırılması, Millerçilər dövründə bir qaydalar toplusunun formalaşdırılmasına paraleldir. Müqəddəs Kitab peyğəmbərliklərinin bütün üçqat tətbiqləri son günlərin hadisələrinin aydınlığına töhfə verir.

The triple applications of Rome and Babylon establish the relationship of the woman and the beast she rides upon and reigns over during the history of the Sunday law crisis, which is also the history of God’s executive judgment upon the whore of Babylon.

Romanın və Babilin üçqat tətbiqləri qadının mindiyi və üzərində hökm sürdüyü vəhşi heyvanla olan əlaqəsini bazar günü qanunu böhranının tarixi boyunca müəyyən edir; bu tarix eyni zamanda Allahın Babil fahişəsi üzərində icraedici hökmünün tarixidir.

The triple applications of “the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant,” and also of “Elijah,” identify the work, and the message in the two periods that illustrate the close of probation in the last days. The first period begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, which represents the beginning of the investigative judgment of the living for Laodicean Adventism, and the last period begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, which represents the executive judgment of the whore of Babylon.

“Əhdin Xəbərçisinə yol hazırlayan xəbərçi”nin, həmçinin “İlyas”ın üçqat tətbiqi, son günlərdə probationun bağlanmasını təsvir edən iki dövrdəki işi və xəbəri müəyyən edir. Birinci dövr Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin birinci səsi ilə başlayır; bu səs Laodikeyalı Adventizm üçün dirilərin istintaq mühakiməsinin başlanğıcını təmsil edir. Sonuncu dövr isə Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin ikinci səsi ilə başlayır; bu səs Babilin fahişəsi üzərində icraedici mühakiməni təmsil edir.

The triple applications of Rome and Babylon represent the external history of God’s last-day people, while the triple applications of Elijah and the messenger who prepares the way represent the internal history of God’s last day people. The triple application of the three Woes, identifies the message that runs through both periods that together represent the closing period of judgment, which begins with the house of God, and thereafter upon those outside God’s house. The three Woes identify that Islam is the message of the latter rain, and also the tool of judgment God employs for those who enforce the worship of the sun upon all mankind. The close of judgment represents “the days of God’s vengeance,” both upon His apostate church and the wicked outside of His church.

Romanın və Babilin üçqat tətbiqləri Allahın son gün xalqının xarici tarixini təmsil edir, halbuki İlyasın və yolu hazırlayan elçinin üçqat tətbiqləri Allahın son gün xalqının daxili tarixini təmsil edir. Üç Vayın üçqat tətbiqi isə, birlikdə Allahın evi ilə başlayan, sonra isə Allahın evindən kənarda olanların üzərinə gələn hökmün yekun dövrünü təmsil edən hər iki dövr boyunca uzanan xəbəri müəyyən edir. Üç Vay göstərir ki, İslam son yağışın xəbəridir və həmçinin bütün bəşəriyyətə günəşə ibadəti zorla qəbul etdirənlərə qarşı Allahın istifadə etdiyi hökm alətidir. Hökmün sonu həm Onun mürtəd kilsəsi, həm də Onun kilsəsindən kənarda olan pislər üzərində “Allahın qisas günləri”ni təmsil edir.

When Jesus first began His ministry at the church in Nazareth He employed Isaiah chapter sixty-one to define His ministry, message and work, which included the identification of the time of God’s vengeance. His ministry, message and work prefigured the ministry, message and work of the one hundred and forty-four thousand, for they prophetically follow the Lamb whithersoever He goeth.

İsa Nazaretdəki məbəddə Öz xidmətinə ilk başladığı zaman, Öz xidmətini, xəbərini və işini müəyyənləşdirmək üçün Yeşaya altmış birinci fəsildən istifadə etdi; buna Allahın intiqamı vaxtının müəyyənləşdirilməsi də daxil idi. Onun xidməti, xəbəri və işi yüz qırx dörd minin xidmətini, xəbərini və işini qabaqcadan təsvir edirdi; çünki onlar peyğəmbərlikcə Quzunun hara gedirsə, Onun ardınca gedirlər.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:1–6.

> Xudavənd Rəbbin Ruhu mənim üzərimdədir; çünki Rəbb məni həlimlərə müjdə vermək üçün məsh etmişdir; O, məni ürəyi qırılanları sarımaq, əsirlərə azadlığı və bağlı olanlara zindanın açılmasını elan etmək üçün göndərmişdir; Rəbbin məqbul ilini və Allahımızın qisas gününü bəyan etmək, yas tutanların hamısına təsəlli vermək üçün; Sionda yas tutanlara təyin etmək, onlara kül əvəzinə gözəllik, yas əvəzinə sevinc yağı, ağırlıq ruhu əvəzinə həmd libası vermək üçün; belə ki, onlara salehlik ağacları, Rəbbin əkdiyi fidanlar deyiləcək ki, O izzətləndirilsin. Onlar qədim xarabalıqları tikəcək, əvvəlki viranələri bərpa edəcək və bir çox nəsillərin viran qoyduğu şəhərləri yenidən abad edəcəklər. Yadellilər durub sürülərinizi otaracaq, əcnəbilərin oğulları sizin əkinçiləriniz və üzümçüləriniz olacaq. Lakin siz Rəbbin kahinləri adlanacaqsınız; insanlar sizə Allahımızın xidmətçiləri deyəcəklər; millətlərin sərvətini yeyəcəksiniz və onların şöhrəti ilə öyünəcəksiniz. Yeşaya 61:1–6.

Jesus was anointed at His baptism, and that waymark typifies September 11, 2001 when the anointing of the Holy Spirit began to descend upon those who recognized that the outpouring of the latter rain in the last days had been typified by the history of the Millerites, which were the old waste places that the one hundred and forty-four thousand would build again, once they returned to Jeremiah’s old paths.

İsa vəftizi zamanı məsh olundu və həmin yol nişanı 11 sentyabr 2001-ci ili təmsil edir; məhz o zaman Müqəddəs Ruhun məshi, axır günlərdə son yağışın tökülməsinin, yüz qırx dörd minin Yeremyanın qədim yollarına qayıtdıqdan sonra yenidən bərpa edəcəyi köhnə xarabalıqlar olan Millerçilərin tarixi ilə qabaqcadan göstərildiyini dərk edənlərin üzərinə enməyə başladı.

The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 again became present truth, and the message from the rebellion of 1888 was the good tidings that has the power to bind up broken hearts, but which is powerless to open the hard hearts of those who have eyes to see, but perceive not, and who have ears to hear, but understand not. The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 was also the message to Laodicea which then arrived again to open the prison door of those who were captives of sin by the One who has the power to open the doors that no man can open, and shut the doors that no man can close.

1888-ci ilin üsyanından gələn Məsihin salehliyi haqqında xəbər yenidən indiki həqiqət oldu və 1888-ci ilin üsyanından gələn xəbər, sınmış ürəkləri sarımağa qüdrəti olan, lakin görmək üçün gözləri olub görməyənlərin və eşitmək üçün qulaqları olub anlamayanların sərt ürəklərini açmağa gücsüz olan müjdə idi. 1888-ci ilin üsyanından gələn Məsihin salehliyi haqqında xəbər həm də o zaman yenidən gələn Laodikiya xəbəri idi ki, günahın əsirləri olanların zindan qapısını, heç kimin aça bilmədiyi qapıları açmağa və heç kimin bağlaya bilmədiyi qapıları bağlamağa qüdrəti olan Şəxs tərəfindən açsın.

On September 11, 2001 those who were to present those good tidings, were also to proclaim the acceptable year of the Lord and the day of God’s vengeance. The year of the Lord’s acceptance also began at that time, and He is fully willing to accept a Laodicean’s repentance, until the day of God’s vengeance arrives at the soon coming Sunday law in the United States. Then His vengeance will be manifested upon a church that refused to know the time of her visitation, and simultaneously the progressive judgment upon the whore of Babylon begins.

11 sentyabr 2001-ci ildə həmin müjdəli xəbərləri bəyan etməli olanlar, həmçinin Rəbbin məqbul ilini və Allahın qisas gününü də elan etməli idilər. Rəbbin qəbul ilı da həmin vaxt başladı və Birləşmiş Ştatlarda tezliklə gələcək bazar günü qanununda Allahın qisas günü yetişənədək, O, Laodikiyalının tövbəsini qəbul etməyə tamamilə hazırdır. O zaman Onun qisası, ziyarət olunma vaxtını tanımaqdan imtina etmiş bir kilsə üzərində zahir olacaq və eyni zamanda Babil fahişəsi üzərinə yönəlmiş mərhələli hökm başlayır.

In the day of His acceptance, He promises to comfort all that mourn, and those who mourn in Jerusalem are illustrated in Ezekiel chapter nine. Their comfort is brought about by the Comforter, through the reception of the latter rain message which is then being poured upon them. But only if they recognize the rain. Once they possess the Comforter, and accomplish the work of building the old waste places, through the methodology of “line upon line,” that is illustrated in the passage of Isaiah as the work of placing the line of prophecy that represents the desolation of sacred history, upon another line of prophecy which illustrates a desolation. In that work they raise up the desolations of many generations. Then the “strangers” will respond to those that mourn, who are lifted up as an ensign, for the strangers to see.

Onun qəbul günü içində O, yas tutanların hamısını təsəlli edəcəyini vəd edir; Yerusəlimdə yas tutanlar isə Yezekel kitabının doqquzuncu fəslində təsvir olunmuşdur. Onların təsəllisi Təsəlliverən vasitəsilə, o zaman onların üzərinə tökülməkdə olan axırıncı yağış xəbərini qəbul etmələri ilə həyata keçirilir. Lakin yalnız yağışı tanıdıqları təqdirdə. Təsəlliverənə malik olduqdan və “sətir üstünə sətir” metodologiyası vasitəsilə qədim viranə yerləri bərpa etmək işini yerinə yetirdikdən sonra — bu, Yeşaya kitabındakı parçada, müqəddəs tarixin viranəsini təmsil edən peyğəmbərlik xəttinin viranəni təsvir edən başqa bir peyğəmbərlik xətti üzərinə yerləşdirilməsi işi kimi göstərilir — onlar çox nəsillərin viranəliklərini bərpa edirlər. O zaman “yadlar” bir bayraq kimi ucaldılan və yadların görməsi üçün qaldırılan yas tutanlara cavab verəcəklər.

Christ’s proclamation of His work and ministry, as set forth in Isaiah chapter sixty-one, is the work and ministry of the one hundred and forty-four thousand. That work has been illustrated in the sacred reform movements, and in 1989, the time of the end arrived that all the previous “times of the end” had prefigured. Just as one verse, Daniel chapter eight, verse fourteen was identified as the foundation and central pillar of the Millerite movement, the verse that is the foundation and central pillar of the movement of Future for America is Daniel chapter eleven, verse forty. For the Millerites, the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Ulai River, and for the movement of Future for America the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Hiddekel River.

Məsihin Öz işi və xidməti barədə, Yeşaya kitabının altmış birinci fəslində bəyan olunduğu kimi, etdiyi elan yüz qırx dörd min nəfərin işi və xidmətidir. Bu iş müqəddəs islahat hərəkatlarında təsvir olunmuşdur və 1989-cu ildə bütün əvvəlki “axır zamanlar”ın öncədən kölgəsini vermiş olduğu axır zaman gəlib çatdı. Necə ki, bir ayə — Daniel kitabı səkkizinci fəsil, on dördüncü ayə — Millerçi hərəkatın təməli və mərkəzi sütunu kimi müəyyən edilmişdi, eləcə də Future for America hərəkatının təməli və mərkəzi sütunu olan ayə Daniel kitabı on birinci fəsil, qırxıncı ayədir. Millerçilər üçün mərkəzi sütunun işığı Ulai çayı görüntüsünün işığı kimi təqdim olunmuşdu, Future for America hərəkatı üçün isə mərkəzi sütunun işığı Hiddekel çayı görüntüsünün işığı kimi təqdim olunmuşdu.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “Danielin Allahdan aldığı işıq xüsusilə bu son günlər üçün verilmişdir. Onun Ulai və Hiddekel çaylarının, Şinarın böyük çaylarının sahillərində gördüyü görüntülər indi yerinə yetməkdədir və əvvəlcədən xəbər verilmiş bütün hadisələr tezliklə baş verəcəkdir.” Testimonies to Ministers, 112.

The light of both the visions represented by the two rivers is linked together, and comes to pass in the last days. Their mutual “link” represents the combination of human and divine, which is the message that Sister White repeatedly identifies as Christ’s message in the context that humanity combined with divinity does not sin. The two rivers represent that very linkage.

İki çayla təmsil olunan hər iki görüntünün nuru bir-biri ilə bağlıdır və son günlərdə baş verir. Onların qarşılıqlı “bağı” insanla ilahinin birləşməsini təmsil edir; bu isə Bacı Uaytın dəfələrlə Məsihin xəbəri kimi müəyyənləşdirdiyi mesajdır; yəni ilahi təbiətlə birləşmiş insanlıq günah etmir. İki çay məhz həmin bağı təmsil edir.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “Kamill itaətdən daha az olan heç nə Allahın tələbinin meyarına cavab verə bilməz. O, Öz tələblərini qeyri-müəyyən qoymamışdır. O, insanı Özü ilə ahəngə gətirmək üçün zəruri olmayan heç nəyi əmr etməmişdir. Biz günahkarlara Onun xarakter idealını göstərməli və onları Məsihə yönəltməliyik; bu ideal yalnız Onun lütfü ilə əldə oluna bilər.

> “The Saviour took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.

> “Xilaskar insan təbiətinin zəifliklərini Öz üzərinə götürdü və günahsız bir həyat yaşadı ki, insanlar insan təbiətinin zəifliyi üzündən qalib gələ bilməyəcəklərindən qorxmasınlar. Məsih bizi «ilahi təbiətin iştirakçıları» etmək üçün gəldi və Onun həyatı bəyan edir ki, ilahiliklə birləşmiş insanlıq günah etmir.

> “The Saviour overcame to show man how he may overcome. All the temptations of Satan, Christ met with the word of God. By trusting in God’s promises, He received power to obey God’s commandments, and the tempter could gain no advantage. To every temptation His answer was, ‘It is written.’ So God has given us His word wherewith to resist evil. Exceeding great and precious promises are ours, that by these we ‘might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.’ 2 Peter 1:4.

> “Xilaskar insanın necə qalib gələ biləcəyini göstərmək üçün qalib gəldi. Şeytanın bütün sınaqlarını Məsih Allahın Kəlamı ilə qarşıladı. Allahın vədlərinə etibar etməklə O, Allahın əmrlərinə itaət etmək üçün qüdrət aldı və sınağa çəkən Ona qarşı heç bir üstünlük qazana bilmədi. Hər bir sınağa Onun cavabı belə idi: ‘Yazılmışdır’. Beləliklə, Allah bizə Öz Kəlamını vermişdir ki, onunla şərə müqavimət göstərək. Həddən artıq böyük və qiymətli vədlər bizə verilmişdir ki, bunlar vasitəsilə biz ‘ilahi təbiətə şərik olasınız, şəhvət üzündən dünyada olan fəsaddan qaçıb qurtulasınız.’ 2 Peter 1:4.”

> “Bid the tempted one look not to circumstances, to the weakness of self, or to the power of temptation, but to the power of God’s word. All its strength is ours. ‘Thy word,’ says the psalmist, ‘have I hid in mine heart, that I might not sin against Thee.’ ‘By the word of Thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

> “Qoy sınağa çəkilən şəxs şəraitə, öz zəifliyinə və ya sınağın gücünə deyil, Allahın Kəlamının qüdrətinə baxsın. Onun bütün gücü bizə məxsusdur. Məzmurçu deyir: «Kəlamını ürəyimdə saxladım ki, Sənə qarşı günah etməyim». «Dodaqlarının sözünə görə mən özümü məhvedicinin yollarından qorudum». Məzmur 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

The increase of knowledge in 1798 and in 1989, represented an unsealing of God’s prophetic Word. His Word supplies the power to overcome as He overcame, and “His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” The vision of the Ulai River is the marah vision of His appearance, that is represented by the prophecy of the twenty-three hundred days. The vision of the Hiddekel River is the chazon vision of prophetic history, that is represented by the twenty-five hundred and twenty year prophecy. The marah vision represents divinity and the chazon vision represents humanity.

1798-ci ildə və 1989-cu ildə biliyin artması Allahın peyğəmbərlik Kəlamının möhürünün açılmasını təmsil edirdi. Onun Kəlamı, Onun qalib gəldiyi kimi qalib gəlmək üçün qüdrət təmin edir və “Onun həyatı bəyan edir ki, ilahiliklə birləşmiş insanlıq günah etmir.” Ulai çayı ilə bağlı görüntü, Onun zühurunun marah görüntüsüdür; bu, iki min üç yüz gün peyğəmbərliyi ilə təmsil olunur. Hiddekel çayı ilə bağlı görüntü isə peyğəmbərlik tarixinin chazon görüntüsüdür; bu da iki min beş yüz iyirmi il peyğəmbərliyi ilə təmsil olunur. Marah görüntüsü ilahiliyi, chazon görüntüsü isə insanlığı təmsil edir.

Both the rivers of ancient Shinar, which are the Ulai and the Hiddekel, or what is known today as the Tigris and the Euphrates ultimately merge into the Shatt al-Arab waterway in southern Iraq, and the Shatt al-Arab then empties into the Persian Gulf. Jesus employs the physical and natural to represent the spiritual, and the visions associated with the two rivers that are now in the process of fulfillment, represent a linkage of the human and the divine that occurs as they are reaching the conclusion of their travel to the sea. This truth is established in the beginning of the two prophecies that are represented by the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. One vision is the question, the other is the answer, and logically they cannot be separated.

Qədim Şinarın hər iki çayı — Ulay və Hiddekel, yaxud bu gün Dəclə və Fərat kimi tanınan çaylar — nəhayətdə İraqın cənubunda Şatt əl-Ərəb su yolunda birləşir və Şatt əl-Ərəb sonra Fars körfəzinə tökülür. İsa ruhani olanı təmsil etmək üçün cismani və təbii olanı işlədir və hazırda yerinə yetmə prosesində olan bu iki çayla əlaqəli görüntülər, dənizə doğru səfərlərinin sonuna çatarkən baş verən insani ilə ilahi olanın bir əlaqəsini təmsil edir. Bu həqiqət Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü və on dördüncü ayələrindəki iki görüntü ilə təmsil olunan iki peyğəmbərliyin başlanğıcında təsbit edilir. Bir görüntü sualdır, digəri cavabdır və məntiq etibarilə onlar bir-birindən ayrıla bilməz.

The vision of humanity, identifying the trampling down of the sanctuary and host, began in the year 677 BC, and the vision of divinity, that identifies the appearance of Christ, began in the year 457 BC. The linkage of divinity and humanity is represented by the two hundred and twenty years, that connects the two starting points of the two visions. Two hundred and twenty is a symbol of “the linkage of humanity with divinity,” and is also represented by the linkage of the increase of knowledge at the time of the end in 1798, with the increase of knowledge at the time of the end in 1989.

Bəşəriyyət görüntüsü, müqəddəs məkanın və ordunun tapdalanmasını müəyyən edən görüntü, e.ə. 677-ci ildə başladı; Məsihin zühurunu müəyyən edən ilahilik görüntüsü isə e.ə. 457-ci ildə başladı. İlahiliklə bəşəriyyətin əlaqəsi, iki görüntünün iki başlanğıc nöqtəsini bir-birinə bağlayan iki yüz iyirmi il ilə təmsil olunur. İki yüz iyirmi, “bəşəriyyətin ilahiliklə əlaqəsinin” bir simvoludur və həmçinin 1798-ci ildə axır zamanında biliyin artması ilə 1989-cu ildə axır zamanında biliyin artmasının bir-birinə bağlanması ilə də təmsil olunur.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1798, was first presented by Miller in 1831 (and then in the Vermont Telegraph newspaper in 1833). 1831 is two hundred and twenty years after the publishing of the King James Bible in the year 1611. The King James Bible represented a twofold document of the Old and New Testaments. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years “linked” a divine publication with a human publication. The human publication’s information was derived from the divine light that was unsealed at the time the end in 1798, and then was formalized through the work of a human instrument, who had begun to publish it in 1831. It was a divine publication, with a divinely sealed message, that was afterward unsealed by humanity, and thereafter presented by a human instrument. The Hebrew word translated as “publish” in God’s word means to call out to cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, proclaim, pronounce, publish. Miller began to publish his message in 1831, then in 1833 it was literally published in the Vermont Telegraph.

1798-ci ildə biliyin artmasından irəli gələn rəsmiləşdirilmiş xəbər ilk dəfə 1831-ci ildə Miller tərəfindən təqdim olundu (və sonra 1833-cü ildə Vermont Telegraph qəzetində). 1831-ci il, 1611-ci ildə King James Müqəddəs Kitabının nəşrindən iki yüz iyirmi il sonradır. King James Müqəddəs Kitabı Əhdi-Ətiq və Əhdi-Cədidin ikiqat sənədini təmsil edirdi. Bu iki yüz iyirmi ilin başlanğıcı və sonu ilahi bir nəşri insan nəşri ilə “birləşdirdi”. İnsan nəşrinin məlumatı, 1798-ci ildə axır vaxtda möhürü açılmış ilahi işıqdan əldə edilmişdi və sonra 1831-ci ildə onu nəşr etməyə başlamış bir insan vasitəsinin işi ilə rəsmiləşdirilmişdi. Bu, ilahi şəkildə möhürlənmiş bir xəbərə malik ilahi bir nəşr idi; sonradan onun möhürü bəşəriyyət tərəfindən açıldı və bundan sonra bir insan vasitəsi ilə təqdim edildi. Allahın Kəlamında “publish” kimi tərcümə olunan ivrit sözü belə mənalar daşıyır: hayqıraraq çağırmaq, məşhur olmaq, qonaq, dəvət etmək, xatırlatmaq, ad vermək, vəz etmək, elan etmək, bəyan etmək, nəşr etmək. Miller öz xəbərini 1831-ci ildə nəşr etməyə başladı, sonra isə 1833-cü ildə bu, sözün həqiqi mənasında Vermont Telegraph-da nəşr olundu.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1989 was first published in 1996 (in The Time of the End magazine), two hundred and twenty years after the publishing of the two sacred documents known as the Declaration of Independence in 1776 (and thereafter the Constitution of the United States) in 1789. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years links divinity with humanity, and it does so through the publishing of the two divine documents, beginning in 1776. When the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1989, the formalized message which had been brought about through the work of a human instrument was published in 1996. The sequence was a divine publication, then an unsealing, and then a human publication.

1989-cu ildə bilginin artmasından irəli gələn rəsmiləşdirilmiş xəbər ilk dəfə 1996-cı ildə (The Time of the End jurnalında), 1776-cı ildə İstiqlal Bəyannaməsi kimi tanınan iki müqəddəs sənədin nəşrindən (və daha sonra 1789-cu ildə Amerika Birləşmiş Ştatlarının Konstitusiyasının nəşrindən) iki yüz iyirmi il sonra dərc olundu. Bu iki yüz iyirmi ilin başlanğıcı və sonu ilahiliyi bəşəriyyətlə bir-birinə bağlayır və bunu 1776-cı ildən başlayaraq iki ilahi sənədin nəşri vasitəsilə edir. Daniel kitabı axır zamanda, 1989-cu ildə möhürdən açıldıqda, insan alətinin işi vasitəsilə meydana gətirilmiş rəsmiləşdirilmiş xəbər 1996-cı ildə dərc olundu. Ardıcıllıq belə idi: ilahi bir nəşr, sonra möhürdən açılma, sonra isə bəşəri bir nəşr.

In both times of the end, the three steps of truth are identified. They both begin with a divine publication as the first step, and a human publication explaining a divine message is the last step. The middle step is when the Lion of the tribe of Judah unseals the divine message for that particular history, and thereafter selects a human instrument to gather up the light that was unsealed from the divine document. When the unsealing occurs there is rebellion manifested by the wicked who do not understand the increase of knowledge. Thus, a divine publication is represented by the first letter of the Hebrew alphabet, the increase of knowledge is represented by the thirteenth letter where rebellion is manifested, and the human publication of the special divine message for that history is the last letter of the Hebrew alphabet, and taken together the three letters mean “truth”.

Axırın hər iki dövründə həqiqətin üç mərhələsi müəyyən edilir. Hər ikisi birinci mərhələ kimi ilahi nəşrlə başlayır və ilahi bir xəbəri izah edən bəşəri nəşr son mərhələdir. Orta mərhələ isə Yəhuda qəbiləsinin Aslanının həmin xüsusi tarix üçün ilahi xəbərin möhürlərini açdığı, bundan sonra isə ilahi sənəddən açılmış nuru toplamaq üçün bəşəri bir vasitə seçdiyi vaxtdır. Möhürlərin açılması baş verdikdə, biliyin artmasını anlamayan şər adamlar tərəfindən üsyan zahir olur. Beləliklə, ilahi nəşr İbrani əlifbasının birinci hərfi ilə təmsil olunur, biliyin artması üsyanın zahir olduğu on üçüncü hərflə təmsil olunur və həmin tarix üçün xüsusi ilahi xəbərin bəşəri nəşri İbrani əlifbasının son hərfidir; bunlar birlikdə “həqiqət” mənasını verir.

The visions of the Ulai and Hiddekel Rivers that are now in the process of fulfillment identify that in the last days the increase of knowledge from both rivers merge together to prove that divinity combined with humanity does not sin. Daniel received the vision that represents the appearance of Christ at the conclusion of the twenty-three hundred year prophecy in 1844 while by the Ulai River.

İndi yerinə yetirilməkdə olan Ulai və Hiddekel çayları ilə bağlı görüntülər müəyyən edir ki, axır günlərdə hər iki çaydan gələn biliyin artması birləşərək ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşdiyi zaman günah etmədiyini sübut edir. Daniel, Ulai çayı kənarında olarkən, 1844-cü ildə iki min üç yüz illik peyğəmbərliyin sonunda Məsihin zühurunu təmsil edən görüntünü aldı.

> And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:2.

> Mən bir görüntüdə gördüm; və belə oldu ki, gördüyüm zaman Elam vilayətində olan Şuşan qəsrində idim; və bir görüntüdə gördüm ki, Ulai çayı kənarında idim. Daniel 8:2.

Daniel received the vision that represents the vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history while by the Hiddekel River.

Daniel Hiddekel çayı kənarında olarkən, iyirmi beş yüz iyirmi illik peyğəmbərlik tarixinin görüntüsünü təmsil edən vəhyi aldı.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> Birinci ayın iyirmi dördüncü günündə, böyük çayın kənarında, yəni Hiddekelin yanında idim. Daniel 10:4.

Gabriel thereafter identified the purpose of the chazon vision of the Hiddekel River in verse fourteen.

Bundan sonra Cəbrayıl on dördüncü ayədə Hiddəqel çayının xazon görüntüsünün məqsədini açıqladı.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> İndi isə mən gəlmişəm ki, axır günlərdə sənin xalqının başına nə gələcəyini sənə başa salım; çünki bu görüntü hələ çox günlər üçündür. Daniel 10:14.

The vision given by the Ulai River identifies Christ’s “appearance”, (divinity) when He suddenly came unto His temple on October 22, 1844. It represented “divinity” entering into the temple of the Millerites (humanity) on that date, for the Day of Atonement, meaning the day of “at one-ment”, represents the combination of divinity with humanity. The vision given by the Hiddekel River identifies what shall befall God’s people (humanity) in the latter days.

Ulai çayı tərəfindən verilən görüntü Məsihin 22 oktyabr 1844-cü ildə qəflətən Öz məbədinə gəldiyi zaman Onun “zahiri”ni (ilahiliyini) müəyyən edir. Bu, həmin tarixdə “ilahiliyin” Kəffarə Günü üçün Millerçilərin məbədinə (insanlığa) daxil olmasını təmsil edirdi; belə ki, “at one-ment” günü mənasını verən Kəffarə Günü ilahiliyin insanlıqla birləşməsini təmsil edir. Hiddekel çayı tərəfindən verilən görüntü isə axır günlərdə Allahın xalqının (insanlığın) başına nə gələcəyini müəyyən edir.

The beginning of the vision of the “appearance” was the year 457 BC. Two hundred and twenty years after the prophetic period identifying the trampling down of the sanctuary and the host which began in 677 BC. The ending of the two hundred and twenty years that were linked together at the starting point of the two visions, was marked by the Wonderful Numberer, who is also the Wonderful Linguist in Habakkuk 2:20.

“Görünüş”lə bağlı görüntünün başlanğıcı e.ə. 457-ci il idi. Bu, e.ə. 677-ci ildə başlayan və müqəddəs məkanın və ordunun tapdalanmasını müəyyən edən peyğəmbərlik dövründən iki yüz iyirmi il sonra idi. İki görüntünün başlanğıc nöqtəsində bir-biri ilə əlaqələndirilmiş olan bu iki yüz iyirmi ilin sonu, Habakkuk 2:20-də həm də Möcüzəli Dilçi olan Möcüzəli Sayıcı tərəfindən nişanlanmışdı.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Lakin Rəbb Öz müqəddəs məbədindədir; qoy bütün yer üzü Onun önündə sussun. Habakkuk 2:20.

The link of humanity and divinity represented in the beginning by the starting points of the two prophecies was identified at their mutual endings by the chapter and verse that described the appearance of divinity suddenly coming into the temple He had constructed during the forty-six years beginning at the time of the end in 1798, and ending forty-six years later on October 22, 1844.

Bəşəriyyətlə ilahilik arasındakı əlaqə, başlanğıcda iki peyğəmbərliyin çıxış nöqtələri ilə təmsil olunduğu kimi, onların qarşılıqlı sonluqlarında da, axır zamanın 1798-ci ildə başlanması ilə başlayıb qırx altı il ərzində Onun inşa etdiyi məbədə ilahiliyin qəflətən gəlməsinin təsvir olunduğu fəsil və ayə ilə müəyyən edildi və bu müddət qırx altı il sonra, 22 oktyabr 1844-cü ildə başa çatdı.

> Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you? If any man defile the temple of God, him shall God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are. 1 Corinthians 3:16, 17.

> Məgər bilmirsinizmi ki, siz Allahın məbədiniz və Allahın Ruhu sizdə məskən salır? Əgər kimsə Allahın məbədini murdar edərsə, Allah da onu məhv edəcəkdir; çünki Allahın məbədi müqəddəsdir, o məbəd də sizsiniz. 1 Korinflilərə 3:16, 17.

On October 22, 1844, in agreement with the vision of the “appearance”, Habakkuk identified that the Lord was in His holy temple. He had erected the temple that had been destroyed and trampled down for twenty-five hundred and twenty years, in forty-six years.

22 oktyabr 1844-cü ildə, “görünüş”lə bağlı görüntüyə uyğun olaraq, Habaqquq müəyyən etdi ki, Rəbb Öz müqəddəs məbədində idi. O, iki min beş yüz iyirmi il ərzində dağıdılmış və tapdalanmış olan məbədi qırx altı il ərzində bərpa etmişdi.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> Ona belə söylə: «Ordular Rəbbi belə deyir: Bax, adı Budaq olan Adam! O, öz yerindən pöhrələnib böyüyəcək və Rəbbin məbədini tikəcək. Bəli, Rəbbin məbədini O tikəcək; izzəti daşıyacaq, öz taxtında oturub hökmranlıq edəcək; öz taxtı üzərində kahin olacaq; və sülh məsləhəti onların hər ikisinin arasında olacaq. Taclar isə Helemə, Tobiyaya, Yedayaya və Sefanyanın oğlu Hənə xatirə olaraq Rəbbin məbədində qalacaq. Uzaqda olanlar gəlib Rəbbin məbədini tikəcəklər və siz biləcəksiniz ki, Ordular Rəbbi məni sizə göndərmişdir. Əgər siz Allahınız Rəbbin səsinə diqqətlə itaət etsəniz, bu da yerinə yetəcək». Zəkəriyyə 6:12–15.

In John 2:20, after Christ had cleansed the temple, which according to Sister White was a fulfillment of Malachi chapter three, as was October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple.

Yəhya 2:20-də, Məsih məbədi təmizlədikdən sonra — bu hadisə, Sister White-a görə, Malaki kitabının üçüncü fəslinin, 1844-cü il 22 oktyabr kimi, bir yerinə yetməsi idi — Əhdin Elçisi qəflətən Öz məbədinə gəldi.

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–20.

> İsa onlara cavab verib dedi: Bu məbədi dağıdın, Mən onu üç günə yenidən qaldıraram. Onda Yəhudilər dedilər: Bu məbədin tikilməsi qırx altı il çəkmişdir, sən isə onu üç günə yenidən qaldıracaqsan? Lakin O, Öz bədəninin məbədi haqqında danışırdı. Yəhya 2:19–20.

In fulfillment of Malachi chapter three, Christ suddenly came to His temple when He cleansed the temple at the beginning of His ministry in John chapter two, which typified October 22, 1844. The temple cleansing by Christ in John chapter two, and October 22, 1844, were a fulfillment of Malachi chapter three. In John chapter TWO and verse TWENTY, we are informed that the human temple had been erected in forty-six years, and the divine temple was raised up in three days. The human temple only becomes Habakkuk’s “holy temple” when divinity suddenly comes into it, as it did on October 22, 1844, for divinity combined with humanity does not sin. The visions of the two great rivers of Shinar represent the truth that humanity combined with divinity does not sin.

Malaki üçüncü fəslin yerinə yetməsi olaraq, Məsih Yəhya ikinci fəsildə xidmətinin əvvəlində məbədi təmizlədiyi zaman Öz məbədinə qəflətən gəldi; bu da 22 oktyabr 1844-cü ilə timsal idi. Məsihin Yəhya ikinci fəsildə məbədi təmizləməsi və 22 oktyabr 1844 Malaki üçüncü fəslin yerinə yetməsi idi. Yəhya İKİNCİ fəsil və İYİRMİNCİ ayədə bizə bildirilir ki, bəşəri məbəd qırx altı ildə tikilmişdi, ilahi məbəd isə üç gündə qaldırıldı. Bəşəri məbəd yalnız ilahilik qəflətən onun içinə gəldikdə, necə ki 22 oktyabr 1844-də oldu, Habaqququn “müqəddəs məbədi” olur; çünki ilahiliklə birləşmiş bəşəriyyət günah etmir. Şinarın iki böyük çayına dair görüntülər bəşəriyyətin ilahiliklə birləşdikdə günah etmədiyi həqiqətini təmsil edir.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel chapter eleven in the next article.

Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxıncı ayəsinə dair araşdırmamızı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> Siz də canlı daşlar kimi, ruhani bir ev, müqəddəs kahinlik olaraq bina edilirsiniz ki, İsa Məsih vasitəsilə Allaha məqbul olan ruhani qurbanlar təqdim edəsiniz. 1 Peter 2:5.

Back to Articles