Article

# The Book of Daniel - Number Seven

Daniel Kitabı - Yeddi Rəqəmi

Seven Kings

Yeddi Padşah

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The seven thunders represent the history of 1798, through to October 22, 1844. That history was typified by the last seven kings of the kingdom of Judah, from Manasseh in 677 BC through to Zedekiah in 586 BC.

Yeddi gurultu 1798-ci ildən 1844-cü il oktyabrın 22-dək olan tarixi təmsil edir. Bu tarix, Yəhuda padşahlığının e.ə. 677-ci ildəki Mənəssedən e.ə. 586-cı ildəki Sidqiyyaya qədər olan son yeddi padşahı ilə təcəssüm etdirilmişdi.

In the sacred reform lines, a characteristic of the empowerment of the first angel is a symbol which identifies something that is worldwide. On August 11, 1840, the first angel’s message was empowered and the message was then carried to every mission station in the world.

Müqəddəs islahat xətlərində, birinci mələyin qüvvətləndirilməsinin bir xüsusiyyəti dünya miqyaslı bir şeyi müəyyən edən bir simvoldur. 11 avqust 1840-cı ildə birinci mələyin xəbəri qüvvətləndirildi və bundan sonra bu xəbər dünyanın hər bir missiya məntəqəsinə çatdırıldı.

> “The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world.” The Great Controversy, 611.

> “1840–44-cü illərin advent hərəkatı Allahın qüdrətinin möhtəşəm təzahürü idi; birinci mələyin xəbəri dünyadakı hər bir missioner məntəqəsinə çatdırıldı.” The Great Controversy, 611.

Prophetically at that time, the angel of Revelation ten descended and placed one foot on the earth and the other on the sea. Sister White identified that as a symbol of the worldwide extent of the message.

Peyğəmbərlik baxımından həmin vaxt Vəhyin onuncu fəslindəki mələk enib bir ayağını yerin, o birini isə dənizin üzərinə qoydu. Bacı Uayt bunu xəbərin dünya miqyaslı əhatəsinin rəmzi kimi müəyyənləşdirmişdir.

> “The angel’s position, with one foot on the sea, the other on the land, signifies the wide extent of the proclamation of the message. It will cross the broad waters and be proclaimed in other countries, even to all the world.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Mələyin mövqeyi — bir ayağının dənizdə, o birinin isə quruda olması — xəbərin bəyanının geniş əhatəsini bildirir. O, geniş suları aşacaq və başqa ölkələrdə, hətta bütün dünyada belə, bəyan olunacaq.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, 971.

Cyrus’s proclamation of the first decree was a worldwide decree.

Kir tərəfindən verilən birinci fərmanın elanı dünya miqyaslı bir fərman idi.

> Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, The Lord God of heaven hath given me all the kingdoms of the earth; and he hath charged me to build him an house at Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? his God be with him, and let him go up to Jerusalem, which is in Judah, and build the house of the Lord God of Israel, (he is the God,) which is in Jerusalem. And whosoever remaineth in any place where he sojourneth, let the men of his place help him with silver, and with gold, and with goods, and with beasts, beside the freewill offering for the house of God that is in Jerusalem. Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem. Ezra 1:1–4.

> Fars padşahı Kirin padşahlığının birinci ilində, Rəbbin Yeremiyanın ağzı ilə söylədiyi söz yerinə yetsin deyə, Rəbb Fars padşahı Kirin ruhunu oyatdı; o da bütün padşahlığı boyunca car çəkdirib bunu yazılı şəkildə də elan etdi və dedi: “Fars padşahı Kir belə deyir: Göylərin Allahı Rəbb yer üzünün bütün padşahlıqlarını mənə vermişdir; və O mənə tapşırmışdır ki, Yəhudada olan Yerusəlimdə Ona bir ev tikim. Onun bütün xalqı arasında sizdən kim varsa, qoy Allahı onunla olsun və qoy Yəhudada olan Yerusəlimə getsin və Yerusəlimdə olan İsrailin Allahı Rəbbin evini tiksin; Allah Odur. Və hər kim qaldığı hər hansı yerdə qəriblik edirsə, qoy olduğu yerin adamları ona gümüşlə, qızılla, mal-dövlətlə və heyvanlarla kömək etsinlər; bundan əlavə, Yerusəlimdə olan Allahın evi üçün könüllü təqdimlər də versinlər.” O zaman Yəhuda və Binyamin ata nəsillərinin başçıları, kahinlər və levililər, Allahın ruhunu oyatdığı bütün adamlarla birlikdə, Yerusəlimdə olan Rəbbin evini tikmək üçün qalxıb getdilər. Ezra 1:1–4.

Just as the first angel was carried to every mission station in the world on August 11, 1840, Cyrus identifies himself as the king of “all the kingdoms on earth,” as he proclaims the first decree. The descent of the angel of Revelation ten, the angel that Sister White identifies as “no less a personage than Jesus Christ,” possesses the same prophetic characteristics as the mighty angel of Revelation eighteen. Sister White identifies that the purpose of the first angel was the same as the purpose of the angel of Revelation eighteen.

Necə ki, birinci mələk 11 avqust 1840-cı ildə dünyanın hər bir missiya məntəqəsinə çatdırıldısa, Kir də birinci fərmanı elan edərkən özünü “yer üzündəki bütün padşahlıqların” padşahı kimi təqdim edir. Vəhy kitabının onuncu fəslindəki mələyin enişi, Bacı Uaytın “İsa Məsihdən heç də aşağı olmayan bir Şəxs” kimi tanıtdığı həmin mələk, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələklə eyni peyğəmbərlik xüsusiyyətlərinə malikdir. Bacı Uayt birinci mələyin məqsədinin Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin məqsədi ilə eyni olduğunu bildirir.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> “İsa qüdrətli bir mələyi yer üzünün sakinlərinə enib Onun ikinci zühuruna hazırlaşmaları barədə xəbərdarlıq etmək üçün göndərdi. Mələk göydə İsanın hüzurundan ayrılarkən, onun önündə son dərəcə parlaq və əzəmətli bir nur gedirdi. Mənə deyildi ki, onun missiyası öz izzəti ilə yeri nurlandırmaq və insanları Allahın gələcək qəzəbi barədə xəbərdar etmək idi.” Early Writings, 245.

The empowerment of the first angel is a symbol that emphasizes a worldwide element. The first message in the time of Christ was empowered at the baptism of Christ. The Scriptures identify that all of Israel went out to the wilderness to hear the message of John.

Birinci mələyin qüvvətləndirilməsi ümumdünya ünsürünü vurğulayan bir rəmzdir. Məsihin dövründəki birinci xəbər Məsihin vəftizi zamanı qüvvətləndirildi. Müqəddəs Yazılar bildirir ki, İsrailin hamısı Yəhyanın xəbərini eşitmək üçün səhraya çıxdı.

> Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. Matthew 3:5, 6.

> O zaman Yerusəlim, bütün Yəhudeya və İordan ətrafındakı bütün bölgə onun yanına çıxırdı; günahlarını etiraf edərək, İordanda onun tərəfindən vəftiz olunurdular. Matta 3:5, 6.

Christ’s ministry was directed to ancient Israel, and in that prophetic sense the entire world was drawn to the Jordan, the place of Christ’s baptism. Yet the rite of baptism, and what it represented when Christ was baptized, was directed at all the world.

Məsihin xidməti qədim İsrailə yönəlmişdi və bu peyğəmbərlik mənasında bütün dünya Məsihin vəftiz olunduğu yer olan İordana cəlb edilmişdi. Lakin vəftiz ayini və Məsih vəftiz olunanda onun təmsil etdiyi məna bütün dünyaya yönəlmişdi.

The name Jehoiakim means “God will rise”, and at the baptism of Christ, as John brought Christ up out of the water, the emblem of “rising up” out of a watery grave became an element of that empowerment. In the first four verses of Ezra that we have already cited, verse five identifies the response of those that heard the decree with the words, “Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem.” When the first message is empowered, there is a rising up, as represented by the name of Jehoiakim.

Yehoiakim adı “Allah qalxacaq” mənasını verir və Məsihin vəftizi zamanı, Yəhya Məsihi sudan çıxardıqda, sulu bir qəbirdən “qalxmağın” rəmzi həmin gücləndirilmənin bir ünsürünə çevrildi. Bizim artıq sitat gətirdiyimiz Ezra kitabının ilk dörd ayəsində, beşinci ayə fərmanı eşidənlərin cavabını bu sözlərlə müəyyənləşdirir: “O zaman Yəhuda və Binyamin ata nəsillərinin başçıları, kahinlər və Levililər, Allahın ruhlandırdığı bütün kəslər qalxıb Yerusəlimdə olan Rəbbin evini tikməyə getdilər.” Birinci xəbər gücləndiriləndə, Yehoiakim adının təmsil etdiyi kimi, bir qalxış baş verir.

On September 11, 2001, the first message of the mighty movement of the third angel was empowered as typified by the empowerment of the first message of the mighty movement of the first angel. Sister White comments on the destruction of the Twin Towers on that date.

2001-ci il sentyabrın 11-də üçüncü mələyin qüdrətli hərəkatının birinci xəbəri, birinci mələyin qüdrətli hərəkatının birinci xəbərinin qüvvətləndirilməsi ilə öncədən simvollaşdırıldığı kimi, qüvvətləndirildi. Həmin tarixdə Əkiz Qüllələrin dağıdılması barədə Sister White şərh edir.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “İndi mənim Nyu-Yorkun gelgit dalğası ilə süpürülüb aparılacağını bəyan etdiyim sözü dolaşırmı? Mən bunu heç vaxt deməmişəm. Mən demişəm ki, orada mərtəbə-mərtəbə ucalan böyük binalara baxarkən belə demişəm: ‘Rəbb yeri dəhşətli surətdə sarsıtmaq üçün qalxdığı zaman necə də müdhiş mənzərələr baş verəcək! O zaman Vəhy 18:1–3 ayələrinin sözləri yerinə yetəcək.’ Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin bütövlüyü yer üzərinə gəlməkdə olanlar barədə bir xəbərdarlıqdır. Lakin Nyu-Yorkun başına gələcək hadisələr barəsində xüsusilə mənə verilmiş bir nur yoxdur; yalnız bunu bilirəm ki, bir gün oradakı böyük binalar Allahın qüdrətinin döndərməsi və alt-üst etməsi ilə yıxılacaq. Mənə verilən nurdan bilirəm ki, dünyada məhv vardır. Rəbbdən gələn bir kəlmə, Onun qüdrətli gücünün bir toxunuşu ilə bu nəhəng tikililər uçub-dağılacaq. Elə səhnələr baş verəcək ki, onların dəhşətini təsəvvür belə edə bilmərik.” Review and Herald, 5 iyul 1906.

At the empowerment of the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand, the Lord “rose up” to “shake terribly the earth”. Jehoiakim’s name symbolizes the empowerment of the first message. On August 11, 1840, the Lord arose from his throne and descended to earth and stood upon the land and the sea. At the first decree of Cyrus, the faithful arose. Jehoiakim is a symbol of not simply the arrival of the first angel, but he also represents the empowerment of the first angel.

Yüz qırx dörd minin tarixində birinci xəbərin qüvvətləndirilməsi zamanı Rəbb yer üzünü “şiddətlə sarsıtmaq” üçün “qalxdı”. Yehoyaqim adı birinci xəbərin qüvvətləndirilməsini simvolizə edir. 11 avqust 1840-cı ildə Rəbb Öz taxtından qalxdı, yer üzünə endi və quru ilə dəniz üzərində dayandı. Kirin ilk fərmanı zamanı sadiqlər qalxdılar. Yehoyaqim təkcə birinci mələyin gəlişinin deyil, həm də birinci mələyin qüvvətləndirilməsinin simvoludur.

Jehoiakim represents the first of the last three kings, but he also represents the fifth of seven kings that lead to the destruction of Jerusalem. The names of those seven kings are very informative. Those seven kings were Manasseh, Amon, Josiah, Jehoahaz, Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah.

Yehoyaqim son üç padşahın birincisini təmsil edir, lakin o, həmçinin Yerusəlimin dağıdılmasına aparan yeddi padşahın beşincisini də təmsil edir. Həmin yeddi padşahın adları çox məlumatlandırıcıdır. O yeddi padşah bunlar idi: Menaşşe, Amon, Yoşiya, Yehoyaxaz, Yehoyaqim, Yehoyakin və Sidqiya.

In the history of the Millerites, Manasseh represents the time of the end, in 1798. Manasseh means “causing to forget”, and it is in 1798 that the whore of Tyre is forgotten for seventy years. Manasseh was one of the most wicked kings, and possesses prophetic characteristics that should be considered.

Millerçilərin tarixində Menaşşe 1798-ci ildəki axırzamanı təmsil edir. Menaşşe “unutdurmaq” mənasını verir və Surun fahişəsinin yetmiş il müddətinə unudulduğu vaxt məhz 1798-ci ildir. Menaşşe ən pis padşahlardan biri idi və nəzərə alınmalı olan peyğəmbərlik xarakterik xüsusiyyətlərinə malikdir.

The last seven kings of Judah represent the history of the seven thunders from 1798, through October 22, 1844. Manasseh was the first of the seven kings, and as the first king of seven, he typified Zedekiah, the last of the seven kings. Jesus always identifies the end with the beginning. Zedekiah, the last king of the seven, was carried into the slavery of Babylonian captivity. The first king of the seven last kings was also carried into Babylonian captivity, typifying the carrying of the last king into Babylonian captivity.

Yəhudanın son yeddi padşahı 1798-ci ildən 22 oktyabr 1844-cü ilədək uzanan yeddi ildırımın tarixini təmsil edir. Mənaşşe yeddi padşahdan birincisi idi və yeddidən birinci padşah kimi o, yeddi padşahın sonuncusu olan Sidqiyanı təmsil edirdi. İsa həmişə sonu başlanğıcla eyniləşdirir. Yeddinin sonuncu padşahı olan Sidqiya Babil əsarətinin köləliyinə aparıldı. Son yeddi padşahın birincisi də Babil əsarətinə aparıldı və bununla da son padşahın Babil əsarətinə aparılmasını təmsil etdi.

> And the Lord spake to Manasseh, and to his people: but they would not hearken. Wherefore the Lord brought upon them the captains of the host of the king of Assyria, which took Manasseh among the thorns, and bound him with fetters, and carried him to Babylon. And when he was in affliction, he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, And prayed unto him: and he was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord he was God. 2 Chronicles 33:10–13.

> Və Rəbb Menaşşeyə və onun xalqına danışdı, lakin onlar qulaq asmadılar. Buna görə də Rəbb onların üzərinə Aşşur padşahının ordusunun başçılarını gətirdi; onlar Menaşşeni tikanlar arasında tutdular, onu qandal ilə bağladılar və Babilə apardılar. O isə sıxıntı içində olarkən öz Allahı Rəbbə yalvardı və atalarının Allahı qarşısında özünü çox alçaltdı, Ona dua etdi; Rəbb də ondan razı salındı, onun yalvarışını eşitdi və onu yenidən Yerusəlimə, öz padşahlığına qaytardı. O zaman Menaşşe bildi ki, Rəbb Allahdır. 2 Salnamələr 33:10–13.

The experience of Manasseh coming to know that the Lord was God, was accomplished by being removed from his kingdom, and then being restored to his kingdom. Nebuchadnezzar, as with Manasseh, came to know the Lord when he was removed from his kingdom and thereafter restored.

Mənəssanın Rəbbin Allah olduğunu dərk etməsi təcrübəsi, onun padşahlığından uzaqlaşdırılması və sonra yenidən padşahlığına bərpa edilməsi vasitəsilə həyata keçdi. Navuxodonosor da, Mənəssa kimi, padşahlığından uzaqlaşdırılıb sonradan bərpa edildikdə Rəbbi tanıdı.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

> Və günlərin sonunda mən, Navuxodonosor, gözlərimi göyə qaldırdım və ağlım mənə qayıtdı; mən Haqq-Taalaya xeyir-dua verdim, əbədi yaşayanı həmd və izzətlə andım; Onun hökmranlığı əbədi bir hökmranlıqdır, Onun padşahlığı nəsildən-nəslədir. Yer üzünün bütün sakinləri heç sayılır; O, göylər qoşunu arasında da, yer üzünün sakinləri arasında da Öz iradəsinə görə iş görür; heç kəs Onun əlini saxlaya bilməz və ya Ona: “Nə edirsən?” — deyə bilməz. Elə həmin vaxt ağlım mənə qayıtdı; padşahlığımın izzəti naminə şərəfim və parlaqlığım mənə qaytarıldı; müşavirlərim və əyanlarım məni axtarıb tapdılar; mən padşahlığımda möhkəmləndirildim və mənə daha artıq əzəmət əlavə olundu. İndi mən, Navuxodonosor, göylərin Padşahını həmd edir, ucaldır və izzətləndirirəm; Onun bütün işləri həqiqətdir, yolları isə ədalətdir; təkəbbür içində yeriyənləri isə O alçaltmağa qadirdir. Daniel 4:34–37.

The experience of Manasseh was accomplished upon Nebuchadnezzar. Manasseh represents the “time of the end” in the history of the last three Judean kings, and the arrival of the prophecy of seventy years of captivity. Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the history of the three decrees, just as 1798 was the “time of the end” in the history of the seven thunders. In the verses just cited Nebuchadnezzar’s understanding returned to him at “the end of the days.” The “end of the days” is also referenced in Daniel chapter twelve.

Mənəssenin təcrübəsi Navuxodonosorun üzərində həyata keçdi. Mənəssə Yəhudanın son üç padşahının tarixində “axır zaman”ı və yetmiş illik əsarət peyğəmbərliyinin gəlişini təmsil edir. Navuxodonosor fərmanların üçlüsünün tarixində “axır zaman”ı təmsil edir; necə ki, 1798-ci il də yeddi gurultunun tarixində “axır zaman” idi. Elə indicə istinad edilən ayələrdə Navuxodonosorun idrakı “günlərin sonunda” ona geri qayıtdı. “Günlərin sonu” ifadəsinə Danielin on ikinci fəslində də istinad edilir.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> Lakin sən sonadək öz yolunla get; çünki sən rahatlıq tapacaqsan və günlərin sonunda öz qismətində dayanacaqsan. Daniel 12:13.

The “end of the days” in Daniel chapter twelve is the “time of the end”, for Daniel was told to go “till the end be.” At that time Daniel would “stand in his lot.” To “stand in his lot” means to fulfill his purpose, which Daniel did when his book was unsealed at the end of the days, which is the “time of the end.” At that time there would be an “increase of knowledge” that the wise would understand. At the end of Nebuchadnezzar’s days his “understanding” returned unto him.

Danielın on ikinci fəslindəki “günlərin sonu” “axır zaman”dır, çünki Danielə “axıra qədər get” deyilmişdi. O vaxt Daniel “öz payında duracaqdı”. “Öz payında durmaq” onun təyin olunmuş məqsədini yerinə yetirmək deməkdir; Daniel bunu öz kitabı günlərin sonunda, yəni “axır zamanda” möhürdən açıldıqda etdi. O vaxt müdriklərin anlayacağı “biliyin artması” olacaqdı. Navuxodonosorun günlərinin sonunda onun “ağlı” özünə qayıtdı.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> “Allah bir insana yerinə yetirmək üçün xüsusi bir iş verdikdə, o, Daniel kimi öz payında və mövqeyində dayanmalı, Allahın çağırışına cavab verməyə və Onun məqsədini yerinə yetirməyə hazır olmalıdır.” Manuscript Releases, cild 6, 108.

Manasseh represents the “time of the end” in the history of the three last kings of Judah, Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the three decrees. Manasseh was followed by his son Amon.

Mənəssə Yəhudanın son üç padşahının tarixində “axır zaman”ı təmsil edir, Navuxodonosor isə üç fərmanda “axır zaman”ı təmsil edir. Mənəssədən sonra onun oğlu Amon gəldi.

Amon means “training” and represents the period of time when there was an “increase of knowledge” that would train the “wise” in the message that was unsealed. Amon was then followed by Josiah, the only king of the seven that has a fairly good, though complicated prophetic history.

Amon “təlim” deməkdir və möhürü açılmış xəbərdə “müdrikləri” yetişdirəcək “biliyin artması”nın olduğu zaman dövrünü təmsil edir. Sonra Amonun ardınca, yeddi padşah içində kifayət qədər yaxşı, baxmayaraq ki mürəkkəb, peyğəmbərlik tarixinə malik olan yeganə padşah olan Yoşiya gəldi.

Josiah means “the foundation of God”, and represents the establishing of the truths that had been unsealed at the “time of the end”. The increase of knowledge that was represented by Amon was put together by William Miller, through the guidance of Gabriel and other holy angels. Miller’s work is represented by the name Josiah, for he established the foundations of the movement. There is much more to identify of Josiah, but we will move onto his son Jehoahaz.

Yoşiya “Allahın təməli” deməkdir və “axır zaman”da möhürü açılmış həqiqətlərin bərqərar edilməsini təmsil edir. Amon tərəfindən təmsil olunan bilik artımı Cəbrailin və digər müqəddəs mələklərin rəhbərliyi ilə William Miller tərəfindən bir araya gətirildi. Millerin işi Yoşiya adı ilə təmsil olunur, çünki o, hərəkatın təməllərini qoydu. Yoşiya ilə bağlı müəyyən ediləsi daha çox məqam var, lakin biz onun oğlu Yehoahaza keçəcəyik.

> Jehoahaz was twenty and three years old when he began to reign; and he reigned three months in Jerusalem. And his mother’s name was Hamutal, the daughter of Jeremiah of Libnah. And he did that which was evil in the sight of the Lord, according to all that his fathers had done. And Pharaohnechoh put him in bands at Riblah in the land of Hamath, that he might not reign in Jerusalem; and put the land to a tribute of an hundred talents of silver, and a talent of gold. And Pharaohnechoh made Eliakim the son of Josiah king in the room of Josiah his father, and turned his name to Jehoiakim, and took Jehoahaz away: and he came to Egypt, and died there. 2 Kings 23:31–34.

> Yehoahaz padşah olmağa başlayanda iyirmi üç yaşında idi; və Yerusəlimdə üç ay padşahlıq etdi. Anasının adı Libnalı Yeremyanın qızı Hamutal idi. O, atalarının etdiyi hər şeyə uyğun olaraq, Rəbbin gözündə pis olanı etdi. Firon Neko onu Hamat torpağındakı Riblada qandalladı ki, Yerusəlimdə padşahlıq etməsin; və ölkənin üzərinə yüz talant gümüş və bir talant qızıl xərac qoydu. Firon Neko Yoşiyanın oğlu Elyaqimi atası Yoşiyanın yerinə padşah etdi və onun adını Yehoyaqimə çevirdi; Yehoahazı isə götürdü. O da Misirə getdi və orada öldü. 2 Padşahlar 23:31–34.

Jehoahaz means “Jehovah has seized”, and he was seized by Pharaohnecho. Jehoahaz, the son of Josiah, was seized by Pharaohnechoh and replaced by his brother Eliakim, meaning the “God of raising”. Pharaohnechoh then changed Eliakim’s name to Jehoiakim, meaning “God will rise”. The change of a name is a symbol of a covenant relationship, and at the empowerment of the first message, God enters into covenant with a people, as He simultaneously passes by a former covenant people.

Yehoxax “Yehova ələ keçirmişdir” deməkdir və o, Firon Neko tərəfindən ələ keçirildi. Yoşiyanın oğlu Yehoxax Firon Nekoh tərəfindən ələ keçirildi və onun yerinə “qaldıran Allah” mənasını verən qardaşı Elyaqim gətirildi. Sonra Firon Nekoh Elyaqimin adını “Allah qalxacaq” mənasını verən Yehoyaqimə dəyişdi. Adın dəyişdirilməsi əhd münasibətinin rəmzidir və birinci xəbərin qüvvətləndirilməsi zamanı Allah eyni anda əvvəlki əhd xalqının yanından keçərkən bir xalqla əhdə daxil olur.

On August 11, 1840, the Ottoman Empire that had been represented by four winds that were loosed for three hundred and ninety-one years and fifteen days were restrained, or as Jehoahaz means, they were “seized”. At the same time, Eliakim was made king and his name changed to Jehoiakim, meaning “God will rise”. Jehoiakim was followed by his son Jehoiachin who has three names in the Scriptures.

11 avqust 1840-cı ildə üç yüz doxsan bir il və on beş gün ərzində buraxılmış dörd küləklə təmsil olunan Osmanlı İmperiyası cilovlandı, yaxud Yehoxazın ifadə etdiyi kimi, “ələ keçirildi”. Eyni zamanda, Elyaqim padşah edildi və onun adı “Allah qalxacaq” mənasını verən Yehoyaqimə dəyişdirildi. Yehoyaqimdən sonra onun oğlu Yehoyakin gəldi; Müqəddəs Yazılarda onun üç adı vardır.

The name Jehoiachin means “the Lord will set up and establish”. He was the son of Jehoiakim and he marks the arrival of the second angel in the spring of 1844, as God “set up and established” the new, true, Protestant horn. The second angel’s message was empowered by the message of the Midnight Cry, and Jeconiah and Coniah mean “God will establish”. The three names, each with the same meaning, represent the joining of the Midnight Cry to the second angel’s message. It is in the final outpouring of the Holy Spirit during the Loud Cry that the one hundred and forty-four thousand are sealed. The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified in the Midnight Cry of the Millerite movement, and Jehoiachin, also called Jeconiah and Coniah, is a symbol of the sealing.

Yehoyaxin adı “Rəbb quracaq və möhkəmləndirəcək” deməkdir. O, Yehoyaqimin oğlu idi və 1844-cü ilin yazında Allahın yeni, həqiqi, protestant buynuzu “qurub möhkəmləndirməsi” ilə ikinci mələyin gəlişini göstərir. İkinci mələyin xəbəri Gecəyarısı Fəryadının xəbəri ilə qüvvətləndirildi və Yekonya ilə Konya adları “Allah möhkəmləndirəcək” mənasını verir. Eyni mənaya malik olan bu üç ad, Gecəyarısı Fəryadının ikinci mələyin xəbərinə birləşməsini təmsil edir. Yüz qırx dörd minin möhürlənməsi Uca Fəryad zamanı Müqəddəs Ruhun son tökülüşündə baş verir. Yüz qırx dörd minin möhürlənməsi Millerçi hərəkatın Gecəyarısı Fəryadında əvvəlcədən təcəssüm etdirilmişdi və Yekonya, yaxud Konya da adlandırılan Yehoyaxin, möhürlənmənin rəmzidir.

> As I live, saith the Lord, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon my right hand, yet would I pluck thee thence; And I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them whose face thou fearest, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans. And I will cast thee out, and thy mother that bare thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die. But to the land whereunto they desire to return, thither shall they not return. Is this man Coniah a despised broken idol? is he a vessel wherein is no pleasure? wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into a land which they know not? O earth, earth, earth, hear the word of the Lord. Jeremiah 22:24–29.

> Mən var olduğum kimi, Rəbb deyir: Yəhuda padşahı Yehoyaqimin oğlu Konya sağ əlimdə möhür üzüyü olsaydı belə, yenə də səni oradan qoparıb atardım; və səni canına qəsd edənlərin əlinə, üzlərindən qorxduqlarının əlinə, Babil padşahı Navuxodonosorun əlinə və Kildanilərin əlinə verəcəyəm. Səni də, səni doğmuş ananı da doğulmadığınız başqa bir ölkəyə atacağam; orada öləcəksiniz. Lakin qayıtmağı arzuladıqları ölkəyə qayıtmayacaqlar. Bu adam Konya məgər xor görülən, qırılmış bir bütmü? Məgər o, heç kəsin zövq almadığı bir qabdırmı? Nə üçün o da, nəsli də atılıb qovuldular və tanımadıqları bir ölkəyə atıldılar? Ey yer, yer, yer, Rəbbin sözünü eşit. Yeremya 22:24–29.

Jehoiachin, Jeconiah and Coniah represent the sealing time, when the second angel is joined by the message of the Midnight Cry. He represents the sealing time of the foolish. The evil king represents those that are the foolish Laodicean virgins who in the sealing time are destined to receive the mark of the beast as they are forever spewed out of the mouth of the Lord.

Yehoiaxin, Yekonya və Konya möhürləmə vaxtını təmsil edir; bu vaxt ikinci mələk Gecəyarısı Fəryadının xəbəri ilə birləşir. O, ağılsızların möhürləmə vaxtını təmsil edir. Şər padşah, möhürləmə vaxtında əbədi olaraq Rəbbin ağzından tüpürülüb atıldıqları üçün vəhşinin nişanını almağa məhkum olan ağılsız Laodikiyalı bakirələri təmsil edir.

The signet on God’s right hand is His seal, and those that are spewed out of the mouth of the Lord during the sealing of the one hundred and forty-four thousand are contrasted with Zerubbabel, the man who had the plummet of the “seven times” in his hand.

Allahın sağ əlindəki möhür Onun öz möhürüdür və yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi zamanı Rəbbin ağzından qusub çıxarılanlar, əlində “yeddi dəfə”nin şaqulu olan adam olan Zerubbabel ilə qarşılaşdırılır.

> Speak to Zerubbabel, governor of Judah, saying, I will shake the heavens and the earth; And I will overthrow the throne of kingdoms, and I will destroy the strength of the kingdoms of the heathen; and I will overthrow the chariots, and those that ride in them; and the horses and their riders shall come down, every one by the sword of his brother. In that day, saith the Lord of hosts, will I take thee, O Zerubbabel, my servant, the son of Shealtiel, saith the Lord, and will make thee as a signet: for I have chosen thee, saith the Lord of hosts. Haggai 2:21–23.

> Yəhudanın valisi Zerubbabilə söylə: Mən göyləri və yeri sarsıdacağam; padşahlıqların taxtını devirəcəyəm, bütpərəst xalqların padşahlıqlarının qüdrətini məhv edəcəyəm; döyüş arabalarını və onlarda gedənləri devirəcəyəm; atlar və onların minənləri yıxılacaq, hər biri öz qardaşının qılıncı ilə. O gündə, Ordular Rəbbi buyurur, ey qulum, Şealtiel oğlu Zerubbabil, səni götürəcəyəm, Rəbb buyurur, və səni möhür üzüyü kimi edəcəyəm; çünki səni Mən seçmişəm, Ordular Rəbbi buyurur. Haqqay 2:21–23.

The “stone of stumbling” that is the “seven times” is the “plummet” in the hand of Zerubbabel, and he is represented as the “signet” that God employs to seal the one hundred and forty-four thousand. The signet, or the “sign”, is placed upon those that “sigh and cry” for the abominations that are done in Jerusalem. The sighing and crying identifies the experience of those that are sealed, and the signing and crying is the symbol of their internal response to the remedy of the “seven times.” It is confession for their sins and for the sins of their fathers. It is the acknowledgment that they have not been walking with God and that God has not been walking with them ever since the disappointment of July 18, 2020. It is the test that was failed in 1863, during the period of time when Philadelphia was transitioning unto Laodicea. It typified the period of time when those represented by Coniah are forever established as foolish Laodicean virgins, and those represented by Zerubbabel are forever established as wise Philadelphian virgins.

“Yeddi dəfə” olan “büdrəmə daşı” Zerubbabelin əlindəki “çəkicli şaqul”dur və o, Allahın yüz qırx dörd mini möhürləmək üçün işlətdiyi “möhür üzüyü” kimi təqdim olunur. Möhür üzüyü, yaxud “nişan”, Yerusəlimdə edilən iyrəncliklərə görə “ah çəkib fəryad edənlərin” üzərinə qoyulur. Ah çəkmək və fəryad etmək möhürlənənlərin təcrübəsini müəyyən edir və ah çəkməklə fəryad etmək onların “yeddi dəfə”nin çarəsinə verdikləri daxili cavabın rəmzidir. Bu, onların öz günahlarını və atalarının günahlarını etiraf etməsidir. Bu, onların Allahla yerimədiklərini və 18 iyul 2020-ci il məyusluğundan bəri Allahın da onlarla yerimədiyini qəbul etmələridir. Bu, 1863-cü ildə, Filadelfiyanın Laodikiyaya keçid etdiyi zaman kəsiyində uğursuzluqla keçilmiş sınaqdır. Bu, Koniya ilə təmsil olunanların əbədi olaraq ağılsız Laodikiya bakirələri kimi, Zerubbabel ilə təmsil olunanların isə əbədi olaraq müdrik Filadelfiya bakirələri kimi təsbit edildiyi zaman kəsiyini əvvəlcədən təcəssüm etdirirdi.

Jehoichin was followed by Zedekiah, the last of the seven kings. As Manasseh represented 1798, and the “time of the end,” Zedekiah must represent October 22, 1844, when the vision would “speak, and not lie”. Zedekiah is a name made up of the combination of two Hebrew words. The one word is “Jehovah”, and it is combined with the word that is translated in Daniel chapter eight, and verse fourteen as “cleansed.” Zedekiah means the cleansing of God’s temple, which began on October 22, 1844.

Yehoyakindən sonra yeddi padşahın sonuncusu olan Sidqiya gəldi. Mənəşşe 1798-ci ili və “axır zaman”ı təmsil etdiyi kimi, Sidqiya da görüntünün “danışacağı və yalan çıxmayacağı” 1844-cü il 22 oktyabrı təmsil etməlidir. Sidqiya adı iki ivrit sözünün birləşməsindən ibarətdir. Sözlərdən biri “Yehova”dır və o, Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on dördüncü ayəsində “təmizlənəcək” kimi tərcümə olunan sözlə birləşdirilmişdir. Sidqiya Allahın məbədinin təmizlənməsi deməkdir; bu təmizlənmə 1844-cü il 22 oktyabrda başladı.

The last seven kings of Judah represent the progressive history of 1798 to October 22, 1844. Jehoiakim is the symbol of August 11, 1840, which in turn represents September 11, 2001. He is a symbol of the empowerment of the first angel’s message, and he is introduced in the first verse of Daniel chapter one. Thus, the setting and context of Daniel chapter one, is the empowerment of the first angel’s message, as represented in Revelation chapter ten. In Revelation chapter ten Christ descended with a little book in His hand that John was commanded to eat. This is why the first test in the book of Daniel has to do with eating.

Yəhudanın son yeddi padşahı 1798-ci ildən 22 oktyabr 1844-cü ilədək olan mütərəqqi tarixi təmsil edir. Yehoyaqim 11 avqust 1840-cı ilin rəmzidir; bu isə öz növbəsində 11 sentyabr 2001-ci ili təmsil edir. O, birinci mələyin ismarıcının qüvvətləndirilməsinin rəmzidir və Daniel kitabının birinci fəslinin ilk ayəsində təqdim olunur. Beləliklə, Daniel kitabının birinci fəslinin şəraiti və konteksti, Vəhy kitabının onuncu fəslində təmsil olunduğu kimi, birinci mələyin ismarıcının qüvvətləndirilməsidir. Vəhy kitabının onuncu fəslində Məsih əlində balaca bir kitabla endi və Yəhyaya onu yeməsi əmr olundu. Buna görə də Daniel kitabındakı ilk sınaq yeməklə bağlıdır.

We will continue these subjects in the next article.

Bu mövzuları növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 3:3.

> O, mənə dedi: “Ey bəşər oğlu, qarnını yedir və sənə verdiyim bu tumarı bağırsaqlarınla doldur.” O zaman mən onu yedim; və o, ağzımda şirinlikcə bal kimi idi. Hezekiel 3:3.

Back to Articles