Article

# Panium - Number Six

Panium – Altı Nömrə

Prophetic Waymarks in Daniel 11: The Collapse of the USSR, the Sunday Law, and the Rise of Modern Rome

Daniel 11-də Peyğəmbərlik Yolgöstəriciləri: SSRİ-nin Süqutu, Bazar Günü Qanunu və Müasir Romanın Yüksəlişi

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

With the collapse of the USSR in 1989 verse forty of Daniel eleven was fulfilled. Verse forty-one is the Sunday law in the United States, as is verse sixteen. From 1989 until the Sunday law in the United States verse forty is empty. The collapse of the USSR in 1989 was also identified in verse ten of Daniel eleven, that was initially fulfilled by Antiochus Magnus.

SSRİ-nin dağılması ilə 1989-cu ildə Danielin on birinci fəslinin qırxıncı ayəsi yerinə yetirildi. Qırx birinci ayə, on altıncı ayə kimi, Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunudur. 1989-cu ildən Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanununa qədər qırxıncı ayə boşdur. 1989-cu ildə SSRİ-nin dağılması Danielin on birinci fəslinin onuncu ayəsində də müəyyən edilmişdi; həmin ayə ilkin olaraq Antiochus Magnus tərəfindən yerinə yetirilmişdi.

Antiochus III Magnus the Seleucid “king of the north,” ruled from 223–187 BC and sought to reclaim territories lost to the Ptolemies (the “king of the south”) after the Third Syrian War (246–241 BC). His campaign in the Fourth Syrian War (219–217 BC) aimed to retake Coele-Syria, Phoenicia, and Palestine. In 219 BC Antiochus marched south, capturing Seleucia-in-Pieria, Tyre, and Ptolemais (Acre), regaining coastal strongholds. In 218 BC he advanced further, taking Philadelphia (Amman) and pressing toward Egypt’s frontier, intent on reclaiming lost Seleucid lands down to Gaza. Antiochus halted his march in 218 BC, consolidating gains and preparing for a decisive push. Ptolemy IV Philopator, the Ptolemaic king, mustered an army to meet him, bolstered by Egyptian troops. Verse ten of Daniel eleven sets forth this movement of Antiochus, thus prefiguring the collapse of the USSR in 1989, and typifying verse forty.

Seleukilərdən olan “şimаl padşahı” III Antiox Böyük e.ə. 223–187-ci illərdə hökmranlıq etdi və Üçüncü Suriya müharibəsindən (e.ə. 246–241) sonra Ptolemeylərin (“cənub padşahı”) itirdirdiyi əraziləri geri almağa çalışdı. Onun Dördüncü Suriya müharibəsindəki (e.ə. 219–217) yürüşü Kölə-Suriya, Finikiya və Fələstini yenidən ələ keçirməyi hədəfləyirdi. E.ə. 219-cu ildə Antiox cənuba yürüş edərək Seleukiya-in-Pieriyanı, Suru və Ptolemaidanı (Akka) ələ keçirdi, sahil istehkamlarını geri aldı. E.ə. 218-ci ildə o, daha da irəlilədi, Filadelfiyanı (Amman) aldı və Misirin sərhədlərinə doğru təzyiq göstərdi; niyyəti Qəzzayadək itirilmiş Seleuki torpaqlarını geri almaq idi. Antiox e.ə. 218-ci ildə yürüşünü dayandırdı, əldə etdiyi uğurları möhkəmləndirdi və həlledici bir hücuma hazırlaşdı. Ptolemeylərdən olan padşah IV Ptolemey Filopator onunla qarşılaşmaq üçün Misir qoşunları ilə gücləndirilmiş bir ordu topladı. Danielin on birinci fəslinin onuncu ayəsi Antioxun bu hərəkətini bəyan edir; beləliklə, SSRİ-nin 1989-cu ildə süqutunu qabaqcadan kölgələndirir və qırxıncı ayəni tipləşdirir.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> Lakin onun oğulları qızışdırılacaq və böyük qüvvələrdən ibarət bir çoxluq toplayacaqlar; və onlardan biri mütləq gəlib daşacaq və keçib gedəcək; sonra geri dönüb hətta öz qalasına qədər yenidən qızışdırılacaq. Daniel 11:10.

When the king of the north in verse forty “overflows and passes over” it aligns with verse ten’s king of the north “overflowing and passing through.” In both verses it is the identical Hebrew words, that are simply translated a little differently. It is the same expression as found in Isaiah 8:8.

Qırxıncı ayədə şimal padşahının “sel kimi aşıb keçməsi” onuncu ayədəki şimal padşahının “sel kimi aşıb keçməsi” ilə uyğunluq təşkil edir. Hər iki ayədə bir az fərqli tərcümə olunmuş eyni ivrit sözləri işlədilmişdir. Bu, Yeşaya 8:8-də rast gəlinən eyni ifadədir.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> Və o, Yəhudadan keçəcək; aşıb-daşacaq və üstünə gələcək, hətta boynuna qədər çatacaq; və onun qanadlarının yayılması sənin ölkənin enini dolduracaq, ey İmmanuel. Yeşaya 8:8.

Each of the three verses is identifying a southern king being defeated by a northern king. Antiochus the northern king prevails over Ptolemy the southern king, just as Sennacherib prevailed over Judah the southern king, and just as the king of the north in verse forty swept away the USSR in 1989. Three verses along with the three historical fulfillments of those verses, identify the “time of the end” in 1989. Thus, verse ten is 1989 and verse sixteen is the Sunday law in the United States, as is verse forty-one.

Bu üç ayənin hər biri cənub padşahının şimal padşahı tərəfindən məğlub edilməsini göstərir. Şimal padşahı Antiox cənub padşahı Ptolemeyə qalib gəlir; necə ki, Senaxerib cənub padşahlığı olan Yəhudaya qalib gəlmişdi və necə ki, qırxıncı ayədəki şimal padşahı 1989-cu ildə SSRİ-ni süpürüb aparmışdı. Bu üç ayə, həmin ayələrin üç tarixi icrası ilə birlikdə, “axır zaman”ın 1989-cu il olduğunu müəyyən edir. Beləliklə, onuncu ayə 1989-cu ildir və on altıncı ayə də, qırx birinci ayə kimi, Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar qanunudur.

Verses eleven through fifteen is a line of Scripture, which also has a historical fulfillment that identifies specific prophetic waymarks within the hidden history of verse forty. Before the Sunday law in the United States, but after 1989 the battle of Raphia and its aftermath is set forth in verses eleven and twelve, and the battle of Panium is set forth in verses thirteen to fifteen.

On birdən on beşə qədər olan ayələr Müqəddəs Yazının elə bir hissəsidir ki, o, həmçinin tarixi bir icraya malikdir və qırxıncı ayənin gizli tarixindəki müəyyən peyğəmbərlik nişanələrini müəyyən edir. Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar qanunundan əvvəl, lakin 1989-cu ildən sonra, Rafiya döyüşü və onun sonrakı nəticələri on birinci və on ikinci ayələrdə təqdim edilir, Panium döyüşü isə on üçüncü ayədən on beşinci ayəyədək təqdim edilir.

The Sunday law is the time appointed; for it is there that the deadly wound of the papacy is healed, and the pope returns to the throne of the earth. That empowerment was typified by the enthronement of the papacy in 538, and by the enthronement of pagan Rome at the battle of Actium. Once prophetically enthroned pagan Rome ruled supremely for 360 years. Once the papacy was enthroned in 538, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years. Once the deadly wound is healed at the Sunday law the papacy will rule supremely for a symbolic 42 months.

Bazar qanunu təyin olunmuş vaxtdır; çünki papalığın ölümcül yarası məhz orada sağaldılır və papa yer üzünün taxtına yenidən qayıdır. Həmin səlahiyyətləndirilmə 538-ci ildə papalığın taxta çıxarılması ilə və Aktium döyüşündə bütpərəst Romanın taxta çıxarılması ilə simvollaşdırılmışdı. Bütpərəst Roma peyğəmbərlik baxımından taxta çıxarıldıqdan sonra 360 il ərzində mütləq hökmranlıq etdi. Papalıq 538-ci ildə taxta çıxarıldıqdan sonra min iki yüz altmış il ərzində mütləq hökmranlıq etdi. Ölümcül yara Bazar qanununda sağaldıqdan sonra papalıq simvolik 42 ay müddətində mütləq hökmranlıq edəcəkdir.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.

> Və onun başlarından birini sanki ölümcül yaralanmış gördüm; lakin onun ölümcül yarası sağaldı; və bütün dünya heyrət içində heyvanın ardınca getdi. Və heyvana hakimiyyət verən əjdahaya səcdə etdilər; həm də heyvana səcdə edib dedilər: “Kim heyvana bənzər? Kim onunla müharibə edə bilər?” Və ona böyük sözlər və küfrlər söyləyən bir ağız verildi; və ona qırx iki ay davam etmək səlahiyyəti verildi. Vəhy 13:3–5.

Verse 27 says “both” of these kings:

27-ci ayədə bu padşahların hər ikisi haqqında deyilir:

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> Bu iki padşahın da ürəyi şər etmək üçün olacaq və onlar bir süfrə arxasında yalan danışacaqlar; lakin bu müvəffəq olmayacaq, çünki son yenə də təyin olunmuş vaxtda olacaq. Daniel 11:27.

The two kings in verse twenty-seven are the kings in the previous two verses who thereafter fought the battle of Actium.

İyirmi yeddinci ayədəki iki padşah, bundan əvvəlki iki ayədə xatırlanan və sonradan Aktium döyüşünü aparan padşahlardır.

> And he shall stir up his power and his courage against the king of the south with a great army; and the king of the south shall be stirred up to battle with a very great and mighty army; but he shall not stand: for they shall forecast devices against him. Yea, they that feed of the portion of his meat shall destroy him, and his army shall overflow: and many shall fall down slain. Daniel 11:25, 26.

> Və o, böyük bir ordu ilə cənub padşahına qarşı öz qüdrətini və cəsarətini qaldıracaq; cənub padşahı da çox böyük və qüvvətli bir ordu ilə döyüşə təhrik olunacaq; lakin tab gətirməyəcək, çünki ona qarşı hiylələr quracaqlar. Bəli, onun süfrəsindən yeyənlər onu məhv edəcəklər, ordusu isə sel kimi axacaq; və çoxları qılıncdan keçirilərək yıxılacaqlar. Daniel 11:25, 26.

Verse twenty-seven therefore creates an anomaly that needs to be understood before we proceed. In verse twenty-four the “time” represents a 360-year period beginning at the battle of Actium and concluding at the appointed time in the year 330.

Buna görə də iyirmi yeddinci ayə irəliləməzdən əvvəl başa düşülməsi zəruri olan bir anomaliya yaradır. İyirmi dördüncü ayədə “vaxt” Aktium döyüşü ilə başlayan və 330-cu ildə təyin olunmuş vaxtda başa çatan 360 illik bir dövrü təmsil edir.

The king of the south in the battle was Cleopatra, who was in an alliance with Marc Antony. Octavius was the king of the north who would defeat them both. At the time appointed (31 BC) the two kings who had previously sat down at one table and told lies to one another would confront each other at the battle of Actium.

Cənub padşahı döyüşdə Mark Antoni ilə ittifaqda olan Kleopatra idi. Şimal padşahı isə hər ikisini məğlub edəcək olan Oktavius idi. Təyin olunmuş vaxtda (e.ə. 31-ci ildə), bundan əvvəl bir süfrə arxasında oturub bir-birinə yalan söyləmiş olan bu iki padşah Aktium döyüşündə bir-biri ilə üz-üzə gələcəkdi.

The two kings at the table align with the history of the battle of Panium (verses 13 through 15), where there was an alliance of Antiochus Magnus and Phillip of Macedon. That historical alliance corresponds with the symbolic alliance represented in the name of Panium in the time of Christ—Caesarea Philippi. The alliance is also represented in verse forty when the USSR is swept away in 1989 through an alliance between Reagan and pope John Paul II. The two kings tell lies to each other before 31 BC, which aligns with the Sunday law in the United States, and therefore their lies occur before verse sixteen, during the history represented by verses thirteen to fifteen which were fulfilled at the battle of Panium seventeen years after the battle of Raphia, and one hundred and thirty-seven years before Pompey conquered Jerusalem in fulfillment of verse sixteen.

Süfrə arxasında olan iki padşah Panium döyüşünün tarixi ilə (13-dən 15-ə qədər olan ayələr) uyğunluq təşkil edir; orada Antiochus Magnus ilə Makedoniyalı Filip arasında bir ittifaq var idi. Həmin tarixi ittifaq Məsihin dövründə Panium adında təmsil olunan simvolik ittifaqa—Kayseriya Filippiyə—uyğun gəlir. Bu ittifaq qırxıncı ayədə də təmsil olunur; orada SSRİ 1989-cu ildə Reyqan ilə papa II İohann Pavel arasındakı bir ittifaq vasitəsilə süpürülüb aparılır. İki padşah e.ə. 31-dən əvvəl bir-birinə yalan danışır; bu isə Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu ilə uyğunluq təşkil edir və buna görə onların yalanları on altıncı ayədən əvvəl, Rafiya döyüşündən on yeddi il sonra Panium döyüşündə yerinə yetirilən on üçdən on beşə qədər olan ayələrin təmsil etdiyi tarix ərzində, və Pompeyin on altıncı ayənin yerinə yetməsi olaraq Yerusəlimi fəth etməsindən yüz otuz yeddi il əvvəl baş verir.

In verse twenty-eight Octavius, the victor over both Cleopatra (the king of the south) and Marc Antony, “returns into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land.” Uriah Smith identifies these two victories as Actium in 31 BC and the destruction of Jerusalem in 70 AD. Verse twenty-eight is therefore identifying a history which begins at the battle of Actium, which is the beginning of the 360 years and the destruction of Jerusalem in 70 AD.

İyirmi səkkizinci ayədə həm Kleopatra (cənub padşahı), həm də Mark Antoni üzərində qələbə çalan Oktavius “böyük sərvətlə öz ölkəsinə qayıdır; və onun ürəyi müqəddəs əhdə qarşı olacaq; və o, böyük işlər görəcək, sonra öz ölkəsinə qayıdacaq.” Uriya Smit bu iki qələbəni e.ə. 31-ci ildə Aktium və b.e. 70-ci ildə Yerusəlimin dağıdılması kimi müəyyən edir. Buna görə də iyirmi səkkizinci ayə Aktium döyüşü ilə, yəni 360 ilin başlanğıcı ilə başlayan və b.e. 70-ci ildə Yerusəlimin dağıdılmasına qədər uzanan bir tarixi müəyyən edir.

> Then shall he return into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land. Daniel 11:28.

> Sonra o, böyük sərvətlərlə öz ölkəsinə qayıdacaq; və onun ürəyi müqəddəs əhdə qarşı olacaq; və o, böyük işlər görəcək, sonra da öz ölkəsinə qayıdacaq. Daniel 11:28.

The last phrase of verse twenty-four (even for a time) onward represents a historical line which began in 31 BC and concludes in the last phrase of verse thirty-one (shall place the abomination that maketh desolate) which was fulfilled in 538. The line begins with the battle of Actium, which marks the beginning of pagan Rome ruling supremely for three hundred and sixty years. The line ends in 538 with papal Rome beginning to rule supremely for twelve hundred and sixty years. Within the verses and the history which fulfilled the verses the time appointed in 330 represents a division in the history of pagan Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy. After the initial period of ruling supremely for three hundred and sixty years, there follows two hundred and eight years of disintegration of the empire in advance of the papacy taking the throne in verse thirty-one in the year 538. In the sequence of those eight verses only verse twenty-seven identifies a historical fulfillment that occurred before the battle of Actium in 31 BC.

İyirmi dördüncü ayənin son ifadəsindən (“hətta bir müddət üçün”) etibarən, e.ə. 31-ci ildə başlanmış və otuz birinci ayənin son ifadəsində (“viranəlik gətirən iyrəncliyi qoyacaq”) tamamlanan tarixi bir xətt təsvir olunur; bu isə 538-ci ildə yerinə yetmişdir. Bu xətt Aktium döyüşü ilə başlayır; həmin döyüş bütpərəst Romanın üç yüz altmış il ərzində ali hökmranlıq etməsinin başlanğıcını göstərir. Xətt 538-ci ildə papalıq Romanın min iki yüz altmış il ərzində ali hökmranlıq etməyə başlaması ilə başa çatır. Ayələr daxilində və ayələrin yerinə yetdiyi tarixdə 330-cu ildə təyin olunmuş vaxt, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığı kimi bütpərəst Romanın tarixində bir bölünməni təmsil edir. Üç yüz altmış il ərzində ali hökmranlıq etdiyi ilkin dövrdən sonra, 538-ci ildə otuz birinci ayədə papalığın taxta keçməsindən əvvəl, imperiyanın iki yüz səkkiz illik dağılma dövrü gəlir. Həmin səkkiz ayənin ardıcıllığında yalnız iyirmi yeddinci ayə e.ə. 31-ci ildəki Aktium döyüşündən əvvəl baş vermiş tarixi bir yerinə yetməni göstərir.

Verse twenty-seven identifies a meeting between two kings in advance of the “appointed time” and verse twenty-nine identifies an “appointed time.” Verse twenty-seven’s “appointed time” is the beginning of the three hundred and sixty year period and the “appointed time” of verse twenty-nine is the ending of the three hundred and sixty year period. The beginning and ending represent an “appointed time.”

İyirmi yeddinci ayə “müəyyən olunmuş vaxt”dan əvvəl iki padşah arasında bir görüşü göstərir və iyirmi doqquzuncu ayə bir “müəyyən olunmuş vaxt”ı göstərir. İyirmi yeddinci ayədəki “müəyyən olunmuş vaxt” üç yüz altmış illik dövrün başlanğıcıdır və iyirmi doqquzuncu ayədəki “müəyyən olunmuş vaxt” üç yüz altmış illik dövrün sonudur. Başlanğıc və son bir “müəyyən olunmuş vaxt”ı təmsil edir.

The empowerment of pagan Rome began when it conquered the third geographical obstacle as represented in Daniel 8:9.

Bütpərəst Romanın güclənməsi Daniel 8:9-da təsvir olunduğu kimi üçüncü coğrafi maneəni fəth etdikdə başladı.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> Onlardan birindən cənuba, şərqə və gözəl diyara doğru son dərəcə böyüyən kiçik bir buynuz çıxdı. Daniel 8:9.

The empowerment began at the battle of Actium, and the subsequent subjection of the king of the south (Egypt) in verse nine of chapter eight.

Gücləndirilmə Aktium döyüşündə və səkkizinci fəslin doqquzuncu ayəsində cənub padşahının (Misirin) sonrakı tabe etdirilməsi ilə başladı.

The ending of pagan Rome’s rules as the fourth kingdom of Bible prophecy ended in 538 when papal Rome overcame its third geographical obstacle. The entire five-hundred and sixty-eight year period from the battle of Actium unto 538 begins with pagan Rome conquering it’s third obstacle and becoming the fourth kingdom of Bible prophecy, and it ends when papal Rome conquers it’s third geographical obstacle.

Bibliya peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığı kimi bütpərəst Romanın hökmranlığının sonu 538-ci ildə, papalıq Romanın üçüncü coğrafi maneəsini aşdığı zaman başa çatdı. Aktium döyüşündən 538-ci ilə qədər olan bütün beş yüz altmış səkkiz illik dövr bütpərəst Romanın üçüncü maneəsini fəth edib Bibliya peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığına çevrilməsi ilə başlayır və papalıq Romanın üçüncü coğrafi maneəsini fəth etməsi ilə başa çatır.

As the fourth kingdom of Bible prophecy, the history represented identifies two periods, the first when Rome exalts itself followed by a period describing Rome’s fall. The beginning of the first period of exaltation is also the beginning of the entire period pagan Rome ruled as the fourth kingdom of Bible prophecy. The first period of Rome’s exaltation begins and ends with an appointed time, and it also begins with the joining of the northern and southern kingdoms. It ends with the division into an eastern kingdom and a western kingdom. Beginning and ending with an appointed time and the beginning and ending represent the four divisions of Alexander’s kingdom.

Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığı olaraq, təmsil olunan tarix iki dövrü müəyyən edir: birincisi Romanın özünü ucaltdığı dövr, ardınca isə Romanın süqutunu təsvir edən bir dövr gəlir. Birinci yüksəliş dövrünün başlanğıcı, həm də bütpərəst Romanın Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin dördüncü padşahlığı kimi hökm sürdüyü bütün dövrün başlanğıcıdır. Romanın birinci yüksəliş dövrü təyin olunmuş bir vaxtla başlayır və başa çatır; o, həmçinin şimal və cənub padşahlıqlarının birləşməsi ilə başlayır. O, şərq padşahlığına və qərb padşahlığına bölünmə ilə başa çatır. Təyin olunmuş bir vaxtla başlayıb bitməsi və başlanğıc ilə sonluq İsgəndərin padşahlığının dörd bölgüsünü təmsil edir.

The two appointed times of verses twenty-seven and twenty-nine represent a beginning and ending waymark describing the period when Rome rules supremely. At the Sunday law in the United States in fulfillment of verse forty-one and verse sixteen of Daniel eleven the period for modern Rome to rule supremely for forty-two symbolic months begins. The first appointed time of verse twenty-seven is the Sunday law in the United States and the second appointed time represents when the last nation on earth follows the example of the United States and enforces the last Sunday law and in so doing identifies the worldwide enforcement of the idol sabbath.

İyirmi yeddinci və iyirmi doqquzuncu ayələrdəki iki təyin olunmuş vaxt, Romanın ali hakimiyyətlə hökm sürdüyü dövrü təsvir edən başlanğıc və son nişanəsini təmsil edir. Daniel on birin qırx birinci ayəsi və on altıncı ayəsinin yerinə yetməsi olaraq Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanunu qəbul edildikdə, müasir Romanın qırx iki simvolik ay ərzində ali hakimiyyətlə hökm sürməsi dövrü başlanır. İyirmi yeddinci ayədəki birinci təyin olunmuş vaxt Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanunudur və ikinci təyin olunmuş vaxt isə yer üzündəki sonuncu millətin Birləşmiş Ştatların nümunəsini izləyib son bazar günü qanununu tətbiq etdiyi və bununla da büt dünyəvi bazarının bütün dünya miqyasında tətbiqini müəyyən etdiyi zamanı təmsil edir.

Those two prophetic waymarks are the Sunday law in the United States unto the world Sunday law enforcement, and those two Sunday laws are the two appointed times in verse twenty-seven and twenty-nine. The first appointed time of verse twenty-seven was also typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the papal Sunday law at the Counsel of Orleans in 538 represents the worldwide Sunday law.

Bu iki peyğəmbərlik nişanı Birləşmiş Ştatlarda bazar günü qanunundan dünya miqyasında bazar günü qanununun icrasına qədər uzanır və bu iki bazar günü qanunu iyirmi yeddinci və iyirmi doqquzuncu ayələrdəki iki təyin olunmuş vaxtdır. İyirmi yeddinci ayədəki birinci təyin olunmuş vaxt həmçinin 321-ci ildə Konstantinin bazar günü qanunu ilə timsallaşdırılmışdı və 538-ci ildə Orlean Şurasındakı papalıq bazar günü qanunu dünya miqyasında bazar günü qanununu təmsil edir.

In the context of verses thirteen through fifteen the battle of Panium is the history that precedes the Sunday law of verse sixteen. Within that history the meeting of the two kings who lie to each other is fulfilled. Verse thirteen through fifteen are part of the history represented in verses ten through sixteen. The verses identify the fourth Syrian War in verse ten, the battle of Raphia in verse eleven, and the aftermath of that battle in verse twelve. Verses thirteen through fifteen represent the history of the year 200 BC when the battle of Panium was fulfilled, and when pagan Rome represented as the robbers of thy people enter the prophetic narrative.

On üçdən on beşə qədər olan ayələrin kontekstində, Paniyum döyüşü on altıncı ayədəki bazar qanunundan əvvəl gələn tarixdir. Bu tarix daxilində bir-birinə yalan danışan iki padşahın görüşü yerinə yetirilir. On üçdən on beşə qədər olan ayələr ondan on altıya qədər olan ayələrdə təmsil edilən tarixin bir hissəsidir. Ayələr onuncu ayədə dördüncü Suriya müharibəsini, on birinci ayədə Rafiya döyüşünü və on ikinci ayədə həmin döyüşün sonrakı nəticələrini müəyyən edir. On üçdən on beşə qədər olan ayələr e.ə. 200-cü ilin tarixini təmsil edir; həmin vaxt Paniyum döyüşü yerinə yetirildi və xalqının qarətçiləri kimi təmsil olunan bütpərəst Roma peyğəmbərlik rəvayətinə daxil oldu.

Daniel eleven verse forty identifies the collapse of the USSR in 1989 and verse sixteen identifies the Sunday law in the United States. The meeting between two kings who tell lies to one another in advance of the time appointed, which was the battle of Actium, do so within the history of verse forty that follows the time of the end in 1989 and concludes at the Sunday law in the United States. Verse twenty-seven is a waymark in the hidden history of verse forty, occurring after 1989, but before the Sunday law. The “meeting” of verse twenty-seven is a waymark before the empowerment of Rome at the Sunday law. There are several waymarks that lead up to the empowerment of the papacy in 538, and these waymarks also occur before the time appointed. One of those prophetic waymarks is the decree of Justinian in 533, that fulfilled verse thirty’s reference to having “intelligence with those that forsake the covenant.”

Daniel 11:40 SSRİ-nin 1989-cu ildə süqutunu müəyyən edir və 16-cı ayə Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanununu müəyyən edir. Müəyyən olunmuş vaxta qədər bir-birinə yalan söyləyən iki padşahın görüşü — yəni Aktium döyüşü — 1989-cu ildə son zamanın ardınca gələn və Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu ilə yekunlaşan 40-cı ayənin tarixi daxilində baş verir. 27-ci ayə 40-cı ayənin gizli tarixində bir yol nişanıdır; o, 1989-cu ildən sonra, lakin bazar günü qanunundan əvvəl baş verir. 27-ci ayədəki “görüş” bazar günü qanununda Romanın səlahiyyətləndirilməsindən əvvəlki bir yol nişanıdır. 538-ci ildə papalığın səlahiyyətləndirilməsinə aparan bir neçə yol nişanı vardır və bu yol nişanları da müəyyən olunmuş vaxtdan əvvəl baş verir. Həmin peyğəmbərlik yol nişanlarından biri 533-cü ildə Yustinianın fərmanıdır; bu da 30-cu ayədəki “əhdı tərk edənlərlə anlaşmaq” ifadəsini yerinə yetirmişdir.

The other waymarks that lead to the time appointed in the history of pagan Rome are the year 330 when pagan Rome cast down and simultaneously gave the “seat,” to the papal power. In 496 Clovis gave his “power” to the papacy. In fulfillment of Daniel seven pagan Rome removed “three horns” for the papacy, the last being the removal of the Ostrogoths from the city of Rome in 538. In 508 the religion of paganism was set aside as the legal religion of the realm and was replaced with Catholicism. 538 represents the Sunday law of verse forty-one, and 496 represents 1989 when Reagan as with Clovis dedicated his power to the pope of Rome. The year 330 identifies the Sunday law, for it is there that the papacy returns to the seat of authority.

Bütpərəst Romanın tarixində təyin olunmuş vaxta aparan digər nişanələr bunlardır: bütpərəst Romanın devrildiyi və eyni zamanda “taxtı” papalıq hakimiyyətinə verdiyi 330-cu il. 496-cı ildə Klovis öz “gücünü” papalığa verdi. Daniel yeddinin yerinə yetməsində bütpərəst Roma papalıq naminə “üç buynuzu” aradan qaldırdı; bunların sonuncusu 538-ci ildə ostroqotların Roma şəhərindən uzaqlaşdırılması idi. 508-ci ildə bütpərəstlik dini dövlətin qanuni dini kimi kənara qoyuldu və onun yerinə katoliklik gətirildi. 538 qırx birinci ayənin bazar qanununu təmsil edir, 496 isə 1989-cu ili təmsil edir; necə ki, Klovis etmişdi, Reagan da öz gücünü Roma papasına həsr etdi. 330-cu il bazar qanununu müəyyən edir, çünki məhz orada papalıq hakimiyyət taxtına yenidən qayıdır.

This identifies that both 538 and 330 represent the time appointed, which is verses sixteen and forty-one. 496 represents 1989 fulfilled verse ten and verse forty in Daniel eleven and Isaiah 8:8. 508 identifies when the religion of the realm is set aside for Catholicism. Beginning with Clovis in 496 through 508, a progressive removal and replacement of the legal religion of the realm was illustrated. In the history beginning in 330 a progressive demise of Western Rome is represented by the first four trumpets, thus identifying progressive destruction that begins at the Sunday law in the United States.

Bu, həm 538-in, həm də 330-un on altıncı və qırx birinci ayələr olan təyin edilmiş vaxtı təmsil etdiyini göstərir. 496, 1989-cu ilin Daniel 11-də onuncu və qırxıncı ayəni, həmçinin Yeşaya 8:8-i yerinə yetirdiyini təmsil edir. 508, hökmranlıq sahəsinin dininin katolisizm naminə kənara qoyulduğu vaxtı müəyyənləşdirir. 496-cı ildə Klovisdən başlayaraq 508-ə qədər hökmranlıq sahəsinin qanuni dininin mərhələli şəkildə aradan qaldırılması və əvəz edilməsi təsvir olunmuşdur. 330-da başlayan tarixdə Qərbi Romanın mərhələli süqutu ilk dörd şeypur vasitəsilə təmsil olunur; beləliklə, bu, Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar qanunu ilə başlayan mərhələli məhvetməni müəyyənləşdirir.

The progressive fall of pagan Rome following Constantine’s Sunday law in 321 illustrates the fall of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy that arrives at the Sunday law. Then the four trumpet judgments are brought upon the United States as Sister White has identified when she states that “national apostacy will be followed by national ruin.” Ezekiel adds witness to a fourfold punishment.

Konstantinin 321-ci ildə qəbul etdiyi bazar günü qanunundan sonra bütpərəst Romanın tədrici süqutu, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin bazar günü qanununa çatan altıncı padşahlığı kimi Birləşmiş Ştatların süqutunu təsvir edir. Sonra, Sister White-ın “milli dönüklüyün ardınca milli fəlakət gələcək” dedikdə müəyyən etdiyi kimi, dörd şeypur hökmü Birləşmiş Ştatların üzərinə gətirilir. Hizqiyal isə dördqat cəza barədə əlavə şahidlik edir.

> The word of the Lord came again to me, saying, Son of man, when the land sinneth against me by trespassing grievously, then will I stretch out mine hand upon it, and will break the staff of the bread thereof, and will send famine upon it, and will cut off man and beast from it: Though these three men, Noah, Daniel, and Job, were in it, they should deliver but their own souls by their righteousness, saith the Lord God. If I cause noisome beasts to pass through the land, and they spoil it, so that it be desolate, that no man may pass through because of the beasts: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters; they only shall be delivered, but the land shall be desolate. Or if I bring a sword upon that land, and say, Sword, go through the land; so that I cut off man and beast from it: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters, but they only shall be delivered themselves. Or if I send a pestilence into that land, and pour out my fury upon it in blood, to cut off from it man and beast: Though Noah, Daniel, and Job, were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither son nor daughter; they shall but deliver their own souls by their righteousness. For thus saith the Lord God; How much more when I send my four sore judgments upon Jerusalem, the sword, and the famine, and the noisome beast, and the pestilence, to cut off from it man and beast? Yet, behold, therein shall be left a remnant that shall be brought forth, both sons and daughters: behold, they shall come forth unto you, and ye shall see their way and their doings: and ye shall be comforted concerning the evil that I have brought upon Jerusalem, even concerning all that I have brought upon it. And they shall comfort you, when ye see their ways and their doings: and ye shall know that I have not done without cause all that I have done in it, saith the Lord God. Ezekiel 14:12–23.

> Yenə Rəbbin sözü mənə gəlib dedi: Ey bəşər oğlu, əgər bir ölkə mənə qarşı ağır xəyanətlə günah edərsə, Mən də əlini onun üzərinə uzadıb çörəyinin dayağını qıraram, onun üzərinə aclıq göndərərəm və ondan insanı da, heyvanı da kəsib yox edərəm. Bu üç adam — Nuh, Daniel və Əyyub — onun içində olsaydılar belə, Vahid Hökmdar Rəbb bəyan edir ki, onlar öz salehlikləri ilə ancaq öz canlarını qurtarardılar. Əgər Mən zərərli vəhşi heyvanları o ölkədən keçirib onu viran qoysam, belə ki, heyvanlar üzündən heç kəs oradan keçə bilməsin, o üç adam onun içində olsaydı belə, Vahid Hökmdar Rəbb bəyan edir, Öz varlığıma and olsun ki, onlar nə oğullarını, nə də qızlarını qurtarardılar; yalnız özləri qurtular, ölkə isə viran qalardı. Yaxud əgər o ölkənin üzərinə qılınc gətirib desəm: Qılınc, ölkədən keç! Beləliklə, ondan insanı da, heyvanı da kəsib yox edim. O üç adam onun içində olsaydı belə, Vahid Hökmdar Rəbb bəyan edir, Öz varlığıma and olsun ki, onlar nə oğullarını, nə də qızlarını qurtarardılar, ancaq yalnız özləri qurtular. Yaxud əgər o ölkəyə vəba göndərib qəzəbimi qan tökməklə onun üzərinə boşaldım ki, ondan insanı da, heyvanı da kəsib yox edim, Nuh, Daniel və Əyyub onun içində olsaydılar belə, Vahid Hökmdar Rəbb bəyan edir, Öz varlığıma and olsun ki, onlar nə oğul, nə də qız qurtarardılar; onlar öz salehlikləri ilə ancaq öz canlarını qurtarardılar. Çünki Vahid Hökmdar Rəbb belə deyir: Mən Öz dörd ağır hökmümü — qılıncı, aclığı, zərərli vəhşi heyvanı və vəbanı — Yerusəlimin üzərinə göndərib ondan insanı da, heyvanı da kəsib yox edəndə bu nə qədər də artıq olacaq! Amma budur, orada sağ qalan bir qalıq saxlanılacaq; oğullar da, qızlar da oradan çıxarılacaq. Budur, onlar sizin yanınıza çıxıb gələcəklər, siz onların yolunu və əməllərini görəcəksiniz; Mənim Yerusəlimin üzərinə gətirdiyim bəla barəsində, hətta onun üzərinə gətirdiyim hər şey barəsində təsəlli tapacaqsınız. Onların yolunu və əməllərini görəndə onlar sizə təsəlli verəcəklər; və biləcəksiniz ki, Vahid Hökmdar Rəbb bəyan edir, Mən onun içində etdiyim hər şeyi səbəbsiz etməmişəm. Hizqiyal 14:12–23.

We will continue these considerations in the next article.

Bu mülahizələri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles