Article

# Rome Establishes the Vision - Number Four

Roma Görünümü Təsis Edir — Dördüncü Nömrə

Reviving Old Controversies: The Battle Over Prophetic Interpretation in Adventism

Köhnə Mübahisələrin Yenidən Alovlanması: Adventizmdə Peyğəmbərlik Təfsiri Uğrunda Mübarizə

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been forewarned that “old controversies” would be revived in the last days.

Bizə əvvəlcədən xəbər verilmişdir ki, son günlərdə “köhnə mübahisələr” yenidən dirçəldiləcəkdir.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising.” Selected Messages, book 2, 109.

> “Tarixdə və peyğəmbərlikdə Allahın Sözü həqiqətlə yanlışlıq arasındakı uzun sürən mübarizəni təsvir edir. Bu mübarizə hələ də davam etməkdədir. Keçmişdə baş vermiş olan şeylər təkrar olunacaq. Köhnə mübahisələr yenidən canlandırılacaq və yeni nəzəriyyələr daim ortaya çıxacaq.” Selected Messages, book 2, 109.

Invariably those old controversies were a satanic attempt to undermine the role of Modern Rome, for it is papal Rome of the last days who establishes the vision. There are several examples of this fact in the history of Adventism. The first was the controversy between the Protestants and the Millerites as represented upon the 1843 pioneer chart. The only reference on the sacred 1843 pioneer chart, which “was directed by the Lord and should not be altered,” that was not a direct reference to a prophetic truth of God’s word, was the representation of the controversy of the Millerites with the Protestants of that period. The Protestants identified the “robbers of thy people” of Daniel chapter eleven, verse fourteen as Antiochus Epiphanes, while the Millerites knew it was Rome.

Qəti olaraq, o qədim mübahisələr Müasir Romanın rolunu sarsıtmaq üçün şeytani bir cəhd idi, çünki görüntünü təsis edən son günlərin papalıq Romanıdır. Adventizmin tarixində bu həqiqətin bir neçə nümunəsi vardır. Bunlardan birincisi, 1843-cü il qabaqcıllar cədvəlində əks olunduğu kimi, protestantlarla milleritlər arasındakı mübahisə idi. Müqəddəs 1843-cü il qabaqcıllar cədvəlində “Rəbb tərəfindən yönəldilmiş və dəyişdirilməməli olan” yeganə istinad ki, Allah Kəlamının peyğəmbərlik həqiqətinə birbaşa istinad deyildi, milleritlərin həmin dövrün protestantları ilə olan mübahisəsinin təsviri idi. Protestantlar Daniel kitabının on birinci fəslinin on dördüncü ayəsindəki “xalqının quldurları”nı Antiox Epifanes kimi müəyyən edirdilər, halbuki milleritlər bunun Roma olduğunu bilirdilər.

> “164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.” 1843 Pioneer Chart.

> “164 Antiox Epifanın ölümü; o, əlbəttə, Hökmdarlar Hökmdarına qarşı qalxmadı, çünki Hökmdarlar Hökmdarı doğulmamışdan əvvəl o, artıq 164 il idi ki, ölmüşdü.” 1843 Pioneer Chart.

Thereafter there was the controversy between James White and Uriah Smith over the correct identification of the “king of the north” in Daniel chapter eleven. James was correct in identifying the “king of the north” in the final verses of Daniel eleven as papal Rome, or as I call it modern Rome. Smith argued the “king of the north” of Daniel chapter eleven, verse thirty-six was atheistic France.

Bundan sonra Daniel kitabının on birinci fəslindəki “şimallı padşah”ın düzgün müəyyənləşdirilməsi barədə James White ilə Uriah Smith arasında mübahisə baş verdi. James, Danielin on birinci fəslinin son ayələrindəki “şimallı padşah”ı papalıq Romanı, yaxud mənim adlandırdığım kimi müasir Roma kimi müəyyənləşdirməkdə haqlı idi. Smith isə iddia edirdi ki, Daniel kitabının on birinci fəslinin otuz altıncı ayəsindəki “şimallı padşah” ateist Fransadır.

> “VERSE 36. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvelous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished; for that that is determined shall be done.

> “36-CI AYƏ. Və padşah öz istədiyinə görə hərəkət edəcək; özünü yüksəldəcək və özünü hər bir tanrıdan uca tutacaq, tanrıların Allahına qarşı heyrət doğuran sözlər söyləyəcək və qəzəb tamamlanana qədər müvəffəq olacaq; çünki müəyyən olunmuş olan baş verəcəkdir.

> “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 292.

> “Burada təqdim olunan padşah son olaraq xatırlanan eyni qüvvəni, yəni papalıq hakimiyyətini ifadə edə bilməz; çünki bu təsvirlər həmin qüvvəyə tətbiq edildiyi təqdirdə uyğun gəlməyəcəkdir.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 292.

Smith inserted his own “private interpretation” when he stated, “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” God’s Word never fails, and it is grammatically incorrect to use a human proposition to deny the clear grammatical structure of the passage. The verse says “and the king” which demands that the king being identified is the same king represented in the previous passage. There is no evidence of a new king, and Smith affirms the “same power which was last noticed” was the “papal power.” He acknowledges in his book that from verse thirty-one through verse thirty-five is the papal power, and with no grammatical evidence identifying a new king in verse thirty-six, he simply argues that the verses following verse thirty-five do not represent the prophetic characteristics of the papal power. He therefore inserts his opinion about France.

Smith öz “xüsusi təfsirini” ortaya qoyduqda belə demişdi: “Burada təqdim olunan padşah son qeyd edilən eyni hakimiyyəti; yəni papalıq hakimiyyətini ifadə edə bilməz; çünki bu xüsusiyyətlər həmin hakimiyyətə tətbiq edildikdə uyğun gəlməyəcəkdir.” Allahın Kəlamı heç vaxt yanılmır və bir insan mülahizəsindən istifadə edərək parçanın aydın qrammatik quruluşunu inkar etmək qrammatik baxımdan yanlışdır. Ayə “və padşah” deyir ki, bu da müəyyən edilən padşahın əvvəlki parçadakı təmsil olunan eyni padşah olmasını tələb edir. Yeni bir padşaha dair heç bir dəlil yoxdur və Smith təsdiq edir ki, “son qeyd edilən eyni hakimiyyət” “papalıq hakimiyyəti” idi. O, öz kitabında otuz birinci ayədən otuz beşinci ayəyə qədər olan hissənin papalıq hakimiyyəti olduğunu qəbul edir və otuz altıncı ayədə yeni bir padşahı müəyyən edən heç bir qrammatik dəlil olmadığı halda, sadəcə olaraq otuz beşinci ayədən sonrakı ayələrin papalıq hakimiyyətinin peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini təmsil etmədiyini irəli sürür. Buna görə də, o, Fransa haqqında öz fikrini əlavə edir.

When Smith addresses verse forty, the faulty prophetic platform he has erected with his private interpretation forces him to identify a three way war, that by his conjectures identifies the king of the south as Egypt, who in the verse “pushes” against France, and Turkey he identifies as the king of the north who also comes against France. That added human interpretation builds a prophetic model that has Smith identifying a literal Armageddon, where Turkey marches to Jerusalem, marking the close of human probation as Michael stands up. Many books in Adventism’s history have been written correctly identifying the fallacy of such an application.

Smit qırxıncı ayəyə müraciət etdikdə, şəxsi yozumuna əsaslanaraq qurduğu qüsurlu peyğəmbərlik platforması onu üçtərəfli bir müharibə müəyyənləşdirməyə məcbur edir; öz fərziyyələrinə görə o, cənub padşahını Misir kimi tanıyır; həmin ayədə Misir Fransaya qarşı “itələyir”, Türkiyəni isə şimal padşahı kimi müəyyən edir və o da Fransaya qarşı gəlir. İnsan mənşəli bu əlavə yozum elə bir peyğəmbərlik modeli qurur ki, bununla Smit sözün həqiqi mənasında bir Armageddonu müəyyənləşdirir; burada Türkiyə Yerusəlimə yürüş edir və Mikail ayağa qalxdığı zaman insanın sınaq müddətinin başa çatmasını qeyd edir. Adventizmin tarixində belə bir tətbiqin yanlışlığını düzgün şəkildə göstərən çoxlu kitablar yazılmışdır.

It is not the purpose of this article to address the fruits of Uriah Smith’s private interpretation, but simply to identify the controversy that ensued when he began to promote his private interpretation, for as James White opposed his fallacious view it became another line of controversy in Adventism where the correct identification of Rome was attacked by a false application.

Bu məqalənin məqsədi Uriah Smithin şəxsi yozumunun nəticələrini araşdırmaq deyil, sadəcə onun şəxsi yozumunu təbliğ etməyə başladığı zaman ortaya çıxan mübahisəni müəyyən etməkdir; çünki James White onun yanlış görüşünə qarşı çıxdıqda, bu, Adventizmdə Romanın düzgün müəyyənləşdirilməsinin yanlış bir tətbiqlə hücuma məruz qaldığı daha bir mübahisə xəttinə çevrildi.

There was also the long-drawn-out controversy over “the daily” in the book of Daniel, when Laodicean Adventism adopted the apostate Protestant view identifying “the daily” in the book of Daniel as Christ’s sanctuary ministry, in contradiction to the established foundational truth that “the daily” was a symbol of pagan Rome.

Həmçinin Daniel kitabındakı “gündəlik” barədə uzun-uzadı mübahisə də var idi; həmin vaxt Laodikeyaçı Adventizm, Daniel kitabındakı “gündəlik”i Məsihin məbəddəki xidməti kimi eyniləşdirən mürtəd Protestant baxışını mənimsəmişdi ki, bu da “gündəlik”in bütpərəst Romanın simvolu olduğunu təsbit edən əsaslı təməl həqiqətə zidd idi.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74.

> “Sonra mən «daimi» ilə (Daniel 8:12) bağlı olaraq gördüm ki, «qurban» sözü insan hikməti ilə əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; həmçinin Rəbb hökm saatı hayqırtısını verənlərə onun düzgün anlayışını vermişdir. 1844-cü ildən əvvəl, birlik mövcud olduğu zaman, demək olar ki, hamı «daimi»nin düzgün anlayışında birləşmişdi; lakin 1844-cü ildən sonrakı qarışıqlıqda başqa baxışlar qəbul edilmiş və bunun ardınca qaranlıq və qarışıqlıq gəlmişdir. 1844-cü ildən bəri zaman sınaq olmamışdır və bir daha heç vaxt sınaq olmayacaqdır.” Early Writings, 74.

At the time of the end, in 1989, when the last six verses of Daniel eleven were unsealed, the king of the north was then recognized to be papal Rome, just as James White previously identified in his controversy with Uriah Smith. White had applied the methodology of “line upon line” as he addressed Smith’s fallacy. White argued if the last power represented in Daniel two, and the last power represented in Daniel seven, and the last power represented in Daniel eight were all Rome, then upon three lines of witnesses the power who comes to his end in Daniel eleven is Rome, not Smith’s claim that it is Turkey.

Axır zamanında, 1989-cu ildə, Daniel on birinci fəslin son altı ayəsi möhürdən açıldıqda, şimal padşahının o zaman papalıq Romanı olduğu tanındı; necə ki, Ceyms Uayt daha əvvəl Uriya Smitlə mübahisəsində bunu müəyyən etmişdi. Uayt Smitin yanlış mülahizəsinə cavab verərkən “sətir üzərinə sətir” metodologiyasını tətbiq etmişdi. Uayt belə mübahisə edirdi ki, əgər Daniel ikinci fəsildə təmsil olunan son hakimiyyət, Daniel yeddinci fəsildə təmsil olunan son hakimiyyət və Daniel səkkizinci fəsildə təmsil olunan son hakimiyyət hamısı Roma idisə, onda üç şahid xətti əsasında Daniel on birinci fəsildə sonuna çatan hakimiyyət Smitin iddia etdiyi kimi Türkiyə deyil, Romadır.

The prophetic movement of the third angel which began in 1989, was confronted shortly after September 11, 2001 with a controversy over Joel chapter one. Within the first five verses, two witnesses, first of generations, then of insects identify a progressive destruction brought upon Adventism by Rome. The “drunkards” in prophecy according to Isaiah are the “scornful men which rule Jerusalem.” They awake in the fourth and final generation. The progressive destruction is a spiritual destruction for it is addressing Jerusalem of the last days, and from the rebellion of 1863 onward the Laodicean Seventh-day Adventists progressively imbibed in the doctrines of Rome.

1989-cu ildə başlamış üçüncü mələyin peyğəmbərlik hərəkatı, 11 sentyabr 2001-dən az sonra Yoel kitabının birinci fəsli ilə bağlı bir mübahisə ilə üzləşdi. İlk beş ayə daxilində iki şahid — əvvəlcə nəsillər, sonra isə həşəratlar — Roma tərəfindən Adventizmə gətirilmiş mərhələli bir məhvi müəyyən edir. Yeşayaya görə peyğəmbərlikdəki “sərxoşlar”, “Yerusəlimə hökmranlıq edən istehzalı adamlar”dır. Onlar dördüncü və son nəslin dövründə oyanırlar. Bu mərhələli məhv ruhani bir məhvdir, çünki o, axır günlərin Yerusəliminə xitab edir və 1863-cü il üsyanından etibarən Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventistləri tədricən Romanın təlimlərini mənimsəmişlər.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpillar eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine, for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> Rəbbin Pətuel oğlu Yoelə nazil etdiyi söz. Ey qocalar, bunu eşidin, ey ölkənin bütün sakinləri, qulaq asın. Bu sizin günlərinizdə, yaxud atalarınızın günlərində olubmu? Bunu övladlarınıza danışın, qoy övladlarınız da öz övladlarına danışsın, onların övladları isə başqa bir nəslə. Çəyirtkənin qoyub getdiyini çəyirtkə sürüsü yeyib; çəyirtkə sürüsünün qoyub getdiyini qurd yeyib; qurdun qoyub getdiyini isə tırtıl yeyib. Ayılın, ey sərxoşlar, və ağlayın; fəryad edin, ey şərab içənlərin hamısı, təzə şəraba görə, çünki o ağzınızdan kəsilib götürülmüşdür. Yoel 1:1–5.

After the great buildings of New York City came down, it was understood that the latter rain then began to “sprinkle”, and that the controversy of Habakkuk chapter two, that was fulfilled in Millerite history, was once again under way. The controversy was over correct prophetic methodology.

Nyu-York şəhərinin böyük binaları çökdükdən sonra belə başa düşüldü ki, son yağış o zaman “çiləməyə” başladı və Millerçi tarixdə yerinə yetmiş Habakkuk kitabının ikinci fəslindəki mübahisə yenidən başlanmış oldu. Mübahisə düzgün peyğəmbərlik metodologiyası üzərində idi.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people. Habakkuk 2:1–5.

> Mən öz keşik yerimdə duracağam, qüllə üzərinə çıxıb dayanacağam və gözləyəcəyəm ki, O mənə nə deyəcək, məzəmmət olunduğum zaman nə cavab verəcəyimi görüm. Rəbb mənə cavab verib dedi: Vəhyini yaz, onu lövhələr üzərində aydın şəkildə həkk et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Çünki vəhy hələ təyin olunmuş vaxt üçündür; lakin axırda o danışacaq və yalan olmayacaq; gecikir kimi görünsə də, onu gözlə; çünki o, hökmən gələcək, yubanmayacaq. Bax, qürurlanmış adamın canı onun daxilində doğru deyil; amma saleh öz imanı ilə yaşayacaq. Bəli, şərab üzündən həddi aşdığına görə, o, məğrur adamdır, evində də durmaz; öz istəklərini ölülər diyarı kimi genişləndirər, ölüm kimidir və doymur; bütün millətləri öz yanına toplayar, bütün xalqları öz üstünə yığar. Habakkuk 2:1–5.

The testing of Habakkuk two typified the testing of the movement of the one hundred and forty-four thousand which began when the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001. Then a controversy began between those who stood upon the foundations of Adventism represented upon the 1843 pioneer chart, and those who in Habakkuk transgress “by wine” and who were the “drunkards” of Joel who then “awoke,” only to have the “new wine” cut off from their “mouth.”

Habakkukun ikinci fəslindəki sınaq, 11 sentyabr 2001-ci ildə Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin qüdrətli mələyi endiyi zaman başlanan yüz qırx dörd minlik hərəkatın sınağını əvvəlcədən təmsil edirdi. Bundan sonra, 1843-cü il pioner cədvəlində təmsil olunan Adventizmin təməlləri üzərində dayananlarla, Habakkukda “şərabla” həddi aşan və Yoeldə “oyanan”, ancaq sonra “ağız”larından “yeni şərab” kəsilən “sərxoşlar” arasında bir mübahisə başlandı.

The Hebrew word “reproved” in verse one means “argued with”. The argument given to the Millerite watchmen was represented upon the 1843 pioneer chart which was produced in May of 1842 in fulfillment of these verses. One class who lived by their faith was in controversy over the prophetic present truth message for that period, with another class who transgressed by wine. Those are Joel’s drunkards who awake to find the wine, a symbol of doctrine, is cut off from their mouths. They are Isaiah’s drunkards of Ephraim who rule Jerusalem and are unable to understand the book that is sealed.

Birinci ayədəki ibrani “məzəmmət olundu” sözü “mübahisə etdi” mənasını verir. Millerçi gözətçilərə verilən dəlil, 1843-cü il qabaqcıl cədvəli üzərində təsvir olunmuşdu; bu cədvəl, bu ayələrin yerinə yetməsi olaraq, 1842-ci ilin may ayında hazırlanmışdı. Öz imanları ilə yaşayan bir sinif, həmin dövr üçün peyğəmbərlik üzrə indiki həqiqət xəbəri barəsində, şərab vasitəsilə qanunu pozan başqa bir siniflə mübahisə içində idi. Bunlar Yoelin sərxoşlarıdır; onlar oyanıb görürlər ki, təlimin rəmzi olan şərab ağızlarından kəsilib. Onlar Efrayimin İşayanın sərxoşlarıdır; Yerusəlimə hökmranlıq edir və möhürlənmiş kitabı anlamağa qadir olmurlar.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet. . .. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. . .. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 28:1–3, 14; 29:9–12.

> Vay təkəbbür tacına, Efrayimin sərxoşlarına, şərabdan məğlub olmuşların bərəkətli vadilərinin başı üzərində olan və əzəmətli gözəlliyi solan bir çiçək kimi olanlara! Bax, Rəbbin qüdrətli və güclü biri var; o, dolu tufanı və viranəedici fırtına kimi, daşan qüdrətli sular seli kimi, əli ilə yerə çırpacaq. Təkəbbür tacı, Efrayimin sərxoşları ayaqlar altında tapdalanacaqdır.... Dayanın və heyrət edin; fəryad edin və nalə çəkin: onlar sərxoşdurlar, lakin şərabdan deyil; yırğalanırlar, lakin məstedici içkidən deyil.... Buna görə də Rəbbin sözünü eşidin, ey Yerusəlimdə olan bu xalqa hökmranlıq edən istehzakar adamlar. Çünki Rəbb üzərinizə dərin yuxu ruhu tökmüş və gözlərinizi yummuşdur; peyğəmbərləri və rəhbərlərinizi, görücüləri örtmüşdür. Bütün vəhy sizin üçün möhürlənmiş kitabın sözləri kimi olmuşdur; onu savadlı bir adama verib deyirlər: “Xahiş edirəm, bunu oxu”; o isə deyir: “Bacarmıram, çünki möhürlənib”. Sonra kitab savadsız bir adama verilir və deyilir: “Xahiş edirəm, bunu oxu”; o isə deyir: “Mən savadlı deyiləm”. Yeşaya 28:1–3, 14; 29:9–12.

The argument of Habakkuk between the drunkards of Ephraim and those who walk by faith in God’s prophetic Word is specifically identified as the argument over correct versus incorrect methodology in Isaiah’s testimony, for Isaiah identifies that it is the methodology of “line upon line” that causes the drunkards to stumble and enter into a covenant of death.

Efrayimin sərxoşları ilə Allahın peyğəmbərlik Kəlamı ilə imanla yeriyənlər arasındakı Habaqququn mübahisəsi, İşaianın şəhadətində doğru metodologiya ilə yanlış metodologiya üzərindəki mübahisə kimi açıq şəkildə müəyyən edilir; çünki İşaia göstərir ki, sərxoşların büdrəyib ölüm əhdi içinə girməsinə səbəb olan məhz “sətir üstünə sətir” metodologiyasıdır.

> But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:7–15.

> Lakin onlar da şərab üzündən azdılar, sərxoşedici içki üzündən yoldan çıxdılar; kahin də, peyğəmbər də sərxoşedici içki üzündən azdılar, şərab onları uddu, sərxoşedici içki üzündən yoldan çıxdılar; vəhydə yanılırlar, hökm verərkən büdrəyirlər. Çünki bütün süfrələr qusuntu və murdarlıqla doludur, elə ki, təmiz yer qalmamışdır. O, biliyi kimə öyrədəcək? təlimi kimə başa salacaq? Südündən kəsilmişlərəmi, döşdən ayrılmışlaramı? Çünki əmr üstünə əmr, əmr üstünə əmr; qayda üstünə qayda, qayda üstünə qayda; burada bir az, orada bir az olmalıdır. Buna görə də O, bu xalqa pəltək dodaqlarla və başqa dillə danışacaqdır. O, onlara demişdi: “Yorğunu dincləndirə biləcəyiniz rahatlıq budur”; “təravət budur”; yenə də qulaq asmaq istəmədilər. Lakin Rəbbin sözü onlar üçün əmr üstünə əmr, əmr üstünə əmr; qayda üstünə qayda, qayda üstünə qayda; burada bir az, orada bir az oldu ki, gedib arxası üstə yıxılsınlar, sırılsınlar, tora düşsünlər və tutulsunlar. Buna görə də ey Yerusəlimdə olan bu xalqa hökmranlıq edən rişxəndçi adamlar, Rəbbin sözünü eşidin. Çünki siz demisiniz: “Biz ölümlə əhd bağlamışıq, ölülər diyarı ilə razılığa gəlmişik; daşqın kimi keçən qamçı vuranda bizə çatmayacaq; çünki yalanı sığınacağımız etmişik, yalanın altında gizlənmişik”. Yeşaya 28:7–15.

Isaiah then identifies what God placed into the controversy of Habakkuk that would bring judgment upon the drunkards, and it was the foundation stone, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the first time prophecy that Gabriel and the angels led William Miller to understand.

Sonra Yeşaya, Allahın Habaqququn mübahisəsinin içinə sərxoşlar üzərinə hökm gətirəcək nəyi yerləşdirdiyini müəyyən edir; bu, təməl daşı — Levililər iyirmi altının “yeddi dəfə”si idi; Cəbrayılın və mələklərin William Milleri anlamağa yönəltdiyi ilk vaxt peyğəmbərliyi də məhz bu idi.

> Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:16–18.

> Buna görə də Xudavənd Rəbb belə deyir: Budur, Mən Sionda bünövrə üçün bir daş, sınanmış bir daş, qiymətli künc daşı, möhkəm təməl qoyuram; iman edən tələsməyəcək. Hökmü ölçü xəttinə, salehliyi isə şaqula görə qoyacağam; dolu yalan sığınacağını süpürüb aparacaq, sular isə gizlənəcək yeri basacaq. Ölüm ilə bağladığınız əhd ləğv ediləcək, ölülər diyarı ilə razılaşmanız dayanıqlı olmayacaq; daşqın qırmancı keçib gedəndə onun tərəfindən tapdalanacaqsınız. Yeşaya 28:16–18.

Shortly after the Lord led His people back to the old paths, beginning on September 11, 2001 there was a group who had been participating in the movement who determined that the four insects of Joel represented Islam of the third woe. When the methodology of “line upon line” had been opened up to God’s people in that final generation, a key prophetic rule was recognized. That rule is the triple application of prophecy, and the group that determined the four generations of Joel represented Islam of the third woe, incorrectly applied the rule of a triple application of prophecy to uphold their incorrect application.

Rəbb Öz xalqını qədim yollara qaytardıqdan az sonra, 11 sentyabr 2001-ci ildən başlayaraq, hərəkatda iştirak etmiş bir qrup Yoelin dörd həşəratının üçüncü vayın İslamını təmsil etdiyini qərara aldı. “Sətir üstə sətir” metodologiyası həmin son nəsildə Allahın xalqına açıldıqda, mühüm bir peyğəmbərlik qaydası tanındı. Həmin qayda peyğəmbərliyin üçqat tətbiqidir və Yoelin dörd nəslinin üçüncü vayın İslamını təmsil etdiyini müəyyən edən qrup, öz yanlış tətbiqini müdafiə etmək üçün peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi qaydasını yanlış şəkildə tətbiq etdi.

Then in the 2014 time period Satan was allowed into this movement with the homosexual “woke” agenda out of Great Britain and Australia that based its attack upon a false interpretation of the history represented in Daniel chapter eleven verses one through fifteen. The pro-homosexual leaders who infiltrated and attacked this movement ultimately claimed that Adventism needed to apologize to the pope of Rome, for supposedly making false accusations against the antichrist, the pope of Rome. The purpose of this attack was to slay the movement, and primarily to produce confusion on the very passage (Daniel 11:1–15) where “the robbers of thy people” are identified.

Sonra, 2014-cü il dövründə Şeytana Böyük Britaniya və Avstraliyadan qaynaqlanan homoseksual “woke” gündəliyi ilə bu hərəkatın içinə daxil olmağa icazə verildi; bu gündəlik öz hücumunu Daniel kitabının on birinci fəslinin birinci ayəsindən on beşinci ayəsinədək təmsil olunan tarixin yanlış təfsiri üzərində qurmuşdu. Bu hərəkatın içinə sızıb ona hücum edən homoseksuallığı müdafiə edən rəhbərlər, nəhayət, belə iddia etdilər ki, Adventizm guya Məsihəleyhdar olan Roma papasına qarşı yalan ittihamlar irəli sürdüyünə görə Roma papasından üzr istəməlidir. Bu hücumun məqsədi hərəkatı öldürmək və başlıca olaraq “xalqının soyğunçuları”nın müəyyən edildiyi məhz həmin parça (Daniel 11:1–15) üzərində çaşqınlıq yaratmaq idi.

All these controversies were an attempt by Satan to confuse the symbol of papal Rome. There is nothing new under the sun, according to the wisest man who ever lived. Today the controversy is again based upon the identification of Rome, symbolized as “the robbers of thy people”. The new and private interpretation claims “the robbers of thy people” is the United States, and in doing so they are evidently unaware that this is the identical controversy as the very first controversy between the Millerites and Protestants, and the old saying attributed to sixteenth century author John Heywood that states, “There are none so blind as those who will not see.” Another variation of his phrase is “None so deaf as those who will not hear.” Most probably don’t know this phrase is attributed to Heywood, nor do they understand that the phrase of Heywood was derived from the Bible passages such as found in Jeremiah, Isaiah and quoted by Jesus in the New Testament.

Bütün bu mübahisələr şeytanın papalıq Romanın rəmzini çaşdırmaq cəhdi idi. İndiyədək yaşamış ən müdrik insanın dediyi kimi, günəş altında yeni heç nə yoxdur. Bu gün mübahisə yenidən “xalqının soyğunçuları” kimi rəmzləşdirilən Romanın kimliyinin müəyyənləşdirilməsi üzərində qurulmuşdur. Yeni və şəxsi təfsir “xalqının soyğunçuları”nın Amerika Birləşmiş Ştatları olduğunu iddia edir və bunu etməklə onlar, görünür, bunun Millerçilərlə Protestantlar arasında baş vermiş ilk mübahisənin eynisi olduğunu dərk etmirlər; habelə on altıncı əsr müəllifi John Heywood-a aid edilən və belə deyilən köhnə məsəli də nəzərə almırlar: “Görmək istəməyənlər qədər kor olan yoxdur.” Onun ifadəsinin başqa bir variantı isə belədir: “Eşitmək istəməyənlər qədər kar olan yoxdur.” Böyük ehtimalla, əksəriyyət bu ifadənin Heywood-a aid edildiyini bilmir, nə də Heywood-un bu ifadəsinin Yeremya və Yeşayada rast gəlinən, habelə İsanın Əhdi-Cədiddə sitat gətirdiyi Müqəddəs Kitab parçalarından qaynaqlandığını anlayır.

> Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:21.

> İndi bunu eşidin, ey ağılsız və anlayışsız xalq; gözləriniz var, amma görmürsünüz; qulaqlarınız var, amma eşitmirsiniz. Yeremya 5:21.

It is Daniel’s “wicked” and Matthew’s “foolish virgins” that do not understand the “increase of knowledge”. The increase of knowledge in 1989 was primarily the recognition that the last six verses of Daniel chapter eleven identify the final rise and fall of papal, or as I labeled it Modern Rome. The verses identify the United States, but only the relation of the United States to the papal power. The “wicked” and “foolish” are contrasted with the “wise”, and the wise of the last days do have understanding of the increase of knowledge in 1989. The foolish are those who have eyes, but do not see, and ears and do not hear.

Danielın “pis adamları” və Matta Müjdəsindəki “ağılsız bakirələri” “biliyin artmasını” anlamayanlardır. 1989-cu ildə biliyin artması, başlıca olaraq, Daniel kitabının on birinci fəslinin son altı ayəsinin papalığın, yaxud mənim adlandırdığım kimi Müasir Romanın son yüksəlişini və süqutunu müəyyən etdiyinin dərk edilməsi idi. Həmin ayələr Amerika Birləşmiş Ştatlarını göstərir, lakin yalnız Amerika Birləşmiş Ştatlarının papalıq hakimiyyəti ilə münasibətini. “Pislər” və “ağılsızlar” “müdriklərlə” qarşı-qarşıya qoyulur, və axır günlərin müdrikləri 1989-cu ildə biliyin artmasını anlayırlar. Ağılsızlar gözləri olub da görməyən, qulaqları olub da eşitməyənlərdir.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:8–10.

> Sonra Rəbbin səsini eşitdim; deyirdi: Kimi göndərim və bizim üçün kim gedəcək? Mən dedim: Mən buradayam, məni göndər. O dedi: Get və bu xalqa de: Eşidərək eşidin, amma anlamayın; görərək görün, amma qavramayın. Bu xalqın ürəyini kökəlt, qulaqlarını ağırlaşdır və gözlərini bağla; yoxsa gözləri ilə görər, qulaqları ilə eşidər, ürəyi ilə anlayar, dönər və sağalar. Yeşaya 6:8–10.

The people being addressed in Isaiah chapter six, are those who profess to be in the “present truth” message that arrived on September 11, 2001, for Isaiah six marks the passage as occurring when “the earth is full of the glory of the Lord”. The earth was lightened with God’s glory when the angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God.

Yeşaya kitabının altıncı fəslində müraciət edilən xalq, 11 sentyabr 2001-ci ildə gəlmiş olan “indiki həqiqət” xəbərində olduqlarını etiraf edənlərdir; çünki Yeşaya altı bu keçidin “bütün yer Rəbbin izzəti ilə doludur” deyilən vaxtda baş verdiyini göstərir. Yer, Vəhy on səkkizinci fəslindəki mələk nazil olanda, Nyu-York şəhərinin böyük binaları Allahın bir toxunuşu ilə yerə sərildiyi zaman, Allahın izzəti ilə nurlandı.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Isaiah 6:1–4.

> Padşah Uziyyanın öldüyü ildə mən də Rəbbi bir taxt üzərində oturmuş gördüm; O, uca və yüksəldilmiş idi, libasının ətəyi məbədi doldururdu. Onun üstündə seraflar dayanmışdı; hər birinin altı qanadı var idi: ikisi ilə üzünü örtür, ikisi ilə ayaqlarını örtür, ikisi ilə də uçurdu. Onlar bir-birinə səslənib deyirdilər: “Qüddus, qüddus, qüddus Ordular Rəbbidir; bütün yer üzü Onun izzəti ilə doludur.” Səslənənin səsindən qapının dirəkləri tərpəndi, ev tüstü ilə doldu. Yeşaya 6:1–4.

Sister White connects the angel’s proclamation with the event that marks when the angel of Revelation chapter eighteen fills the earth with his glory.

Bacı Uayt mələyin elanını Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin yeri öz izzəti ilə doldurduğu vaxtı göstərən hadisə ilə əlaqələndirir.

> “When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]

> “Allah Öz xalqına bir xəbər ilə Yeşayanı göndərmək üzrə olarkən, əvvəlcə peyğəmbərə vəhydə məbəddəki Ən Müqəddəs yerə nəzər salmağa izn verdi. Birdən-birə məbədin qapısı və iç pərdəsi sanki qaldırılmış və ya geri çəkilmiş kimi göründü və ona, hətta peyğəmbərin ayaqlarının belə daxil ola bilmədiyi Ən Müqəddəs yerin içinə baxmağa icazə verildi. Onun önündə uca və yüksək bir taxt üzərində oturmuş Yehovanın görüntüsü canlandı, Onun izzətinin ətəyi isə məbədi doldururdu. Taxtın ətrafında böyük Padşahın keşiyi kimi seraflar dayanmışdı və onları əhatə edən izzəti əks etdirirdilər. Onların həmd nəğmələri dərin səcdə notları ilə səsləndikcə, qapının sütunları sanki zəlzələ ilə sarsılmış kimi titrəyirdi. Günahla ləkələnməmiş dodaqlarla bu mələklər Allahın həmdlərini ucaldırdılar. “Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi”, — deyə fəryad edirdilər; “bütün yer üzü Onun izzəti ilə doludur”. [Bax: Yeşaya 6:1–8.]

> “The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’” Gospel Workers, 21.

> “Taxtın ətrafındakı serafimlər Allahın izzətini seyr edərkən ehtiram dolu heyrətlə o qədər doludurlar ki, bir an belə özlərinə heyranlıqla baxmırlar. Onların həmdi Ordular Rəbbinədir. Gələcəyə, bütün yer üzünün Onun izzəti ilə dolacağı vaxta baxdıqları zaman, zəfər nəğməsi ahəngdar ilahi ilə birindən o birinə əks-səda verir: ‘Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi.’” Gospel Workers, 21.

Isaiah, representing God’s people during the sealing time that began on September 11, 2001, was given a message to carry to a people who had eyes, but did not choose to see, and ears, but did not choose to hear. Jesus, as Alpha and Omega, illustrates the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand with the beginning. At the end there will again be a messenger represented by Isaiah who carries a message to a people who choose not to see and hear. That message will produce the final purging of the one hundred and forty-four thousand. The message is the words of Truth, that are brought from God’s prophetic testimony. That prophetic testimony is the “vision” that is established by the power symbolized as “the robbers of thy people”.

11 sentyabr 2001-ci ildə başlanmış möhürlənmə dövründə Allahın xalqını təmsil edən Yeşayaya, gözləri olub görməyi seçməyən və qulaqları olub eşitməyi seçməyən bir xalqa aparmaq üçün bir xəbər verildi. Alfa və Omeqa olan İsa, yüz qırx dörd minin möhürlənmə dövrünün sonunu başlanğıcla təsvir edir. Sonda yenə Yeşaya ilə təmsil olunan bir elçi olacaq və o, görməyi və eşitməyi seçməyən bir xalqa bir xəbər aparacaq. Həmin xəbər yüz qırx dörd minin son təmizlənməsini meydana gətirəcək. Bu xəbər Allahın peyğəmbərlik şəhadətindən gətirilən Həqiqət sözləridir. Həmin peyğəmbərlik şəhadəti “xalqının soyğunçuları” kimi simvollaşdırılan qüvvə vasitəsilə təsdiq edilən “görüm”dür.

In the next article we will take each of these controversies and lay them over each other in a line-upon-line fashion. The Millerite line, the Smith and White line, the “daily” line, the “king of the north” in 1989 line, the insects of Joel line and the current controversy. Six old controversies, which when viewed line-upon-line clearly uphold the truth of the first controversy which is represented upon the 1843 pioneer chart. That truth being that Rome is “the robbers of thy people”, who exalt themselves, and who fall, and establish the vision.

Növbəti məqalədə bu mübahisələrin hər birini sətir üzərinə sətir üsulu ilə bir-birinin üzərinə qoyacağıq. Millerit xətti, Smit və Vayt xətti, “gündəlik” xətti, 1989-cu ildəki “şimallı padşah” xətti, Yoelin həşəratları xətti və cari mübahisə. Altı köhnə mübahisə vardır ki, sətir üzərinə sətir şəklində nəzərdən keçirildikdə, 1843-cü il pioner cədvəlində təmsil olunan birinci mübahisənin həqiqətini aydın şəkildə təsdiq edir. Həmin həqiqət budur ki, Roma “sənin xalqının quldurları”dır; onlar özlərini ucaldır, sonra yıxılır və görüntünü təsbit edirlər.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “Mən gördüm ki, 1843 cədvəli Rəbbin əli ilə yönəldilmişdi və onun dəyişdirilməməsi lazım idi; rəqəmlər Onun istədiyi kimi idi; Onun əli onların bəzilərindəki bir xətanın üzərində idi və onu gizlətdi ki, Onun əli çəkilənədək heç kəs bunu görə bilməsin.” Early Writings, 74.

To reject the truths upon that chart is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy, and the chart identifies that it is Rome, not the United States, who establishes “the vision”, which is the vision that Solomon instructs us that without that “vision”, God’s people will perish.

Həmin cədvəldəki həqiqətləri rədd etmək, eyni zamanda Peyğəmbərlik Ruhunun nüfuzunu rədd etmək deməkdir; və cədvəl göstərir ki, “görüm”ü təsis edən Amerika Birləşmiş Ştatları deyil, Romadır; bu isə Süleymanın bizə öyrətdiyi həmin “görüm”dür ki, onsuz Allahın xalqı həlak olacaq.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> “Şeytan... insanları həqiqətdən uzaqlaşdırmaq üçün daim saxtanı irəli sürür. Şeytanın ən son aldatması Allahın Ruhunun şəhadətini təsirsiz etmək olacaq. ‘Vəhy olmayan yerdə xalq həlak olar’ (Süleymanın Məsəlləri 29:18). Şeytan məharətlə, müxtəlif yollarla və müxtəlif vasitələr vasitəsilə Allahın qalıq xalqının həqiqi şəhadətə olan etimadını sarsıtmaq üçün fəaliyyət göstərəcək.

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> “Şəhadətlərə qarşı şeytani olan bir nifrət alovlandırılacaq. Şeytanın fəaliyyəti kilsələrin onlara olan imanını sarsıtmaq olacaq, bunun səbəbi budur: əgər Allahın Ruhunun xəbərdarlıqlarına, məzəmmətlərinə və nəsihətlərinə qulaq asılarsa, Şeytan öz aldatmalarını gətirmək və canları öz azğınlıqlarında bağlamaq üçün bu qədər açıq bir yol tapa bilməz.” Selected Messages, book 1, 48.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “Zahirin altını görən, bütün insanların ürəklərini oxuyan Şəxs böyük nur almış olanlar haqqında belə deyir: “Onlar öz əxlaqi və ruhani vəziyyətlərinə görə nə iztirab çəkir, nə də dəhşətə gəlirlər.” Bəli, onlar öz yollarını seçmişlər və onların canı öz iyrəncliklərindən zövq alır. “Mən də onların aldanışlarını seçəcəyəm və qorxduqları şeyləri başlarına gətirəcəyəm; çünki Mən çağıranda heç kəs cavab vermədi; Mən danışanda onlar eşitmədilər; əksinə, gözlərimin önündə pislik etdilər və Mənim bəyənmədiyim şeyi seçdilər.” “Allah onlara qüvvətli bir azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar”, çünki “xilas olmaq üçün həqiqətin məhəbbətini qəbul etmədilər”, “əksinə, haqsızlıqdan zövq aldılar.” Yeşaya 66:3, 4; 2 Saloniklilərə 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “Səmavi Müəllim soruşdu: ‘Ağlı bundan daha güclü hansı aldanış yoldan çıxara bilər ki, sən doğru təməl üzərində qurduğunu və Allahın işlərini qəbul etdiyini iddia edəsən, halbuki əslində bir çox şeyi dünyəvi siyasətə uyğun olaraq həyata keçirir və Yehovaya qarşı günah edirsən? Ah, bu, böyük bir aldatmadır, valehedici bir yanlış təsəvvürdür; bir vaxtlar həqiqəti tanımış insanlar möminliyin surətini onun ruhu və qüvvəsi ilə səhv saldıqda; özlərini varlı, sərvətlərlə zənginləşmiş və heç nəyə möhtac olmadıqlarını zənn etdikdə, halbuki əslində hər şeyə möhtac olduqları zaman ağıllara hakim olur.’” Testimonies, 8-ci cild, 249, 250.

Back to Articles