Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Eight

Qırxıncı Ayənin Gizli Tarixi — Səkkizinci Hissə

The Mount

Dağ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 5, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Mount of Transfiguration for Peter took place between Panium and the cross, and on another line, Peter is between Christ’s baptism at the beginning of His ministry and just after the triumphal entry at the ending of His ministry. Those three waymarks of the baptism, the mount and the conclusion of the triumphal entry are marked by the three times the heavenly Father spoke. The third time in John 12 is when the Greeks were seeking Jesus. The baptism is 9/11, the mount is in the history of Panium unto the Sunday law of verse sixteen. For Peter it was Panium, then the mount unto the conclusion of the triumphal entry, which was just before Christ would be glorified a second time.

Peter üçün Dəyişilmə Dağı Panium ilə çarmıx arasında baş verdi; başqa bir xətt üzrə isə Peter, Məsihin xidmətinin başlanğıcındakı vəftizi ilə xidmətinin sonunda təntənəli girişdən dərhal sonrakı məqam arasında yerləşir. Vəftizin, dağın və təntənəli girişin yekununun həmin üç nişanəsi, Səmavi Atanın danışdığı üç hadisə ilə işarələnmişdir. Yəhya 12-də üçüncü dəfə, yunanlar İsanı axtardıqları zaman idi. Vəftiz 9/11-dir; dağ, Panium tarixində ayə on altının bazar qanununa qədərdir. Peter üçün bu, Panium idi, sonra dağ, təntənəli girişin yekununa qədər; bu isə Məsihin ikinci dəfə izzətləndiriləcəyindən dərhal əvvəl idi.

> Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. Jesus answered and said, This voice came not because of me, but for your sakes. Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:27–33.

> İndi canım iztirab içindədir; və nə deyim? Ata, məni bu saatdan qurtar; lakin Mən bu saat üçün gəlmişəm. Ata, Öz adını izzətləndir. O zaman göydən bir səs gəldi: Mən onu həm izzətləndirdim, həm də yenə izzətləndirəcəyəm. Buna görə də orada duran və bunu eşidən xalq dedi ki, göy guruldadı; başqaları isə dedilər: Ona bir mələk danışdı. İsa cavab verib dedi: Bu səs Mənə görə deyil, sizin xatirinizə gəldi. İndi bu dünyanın mühakiməsi vardır; indi bu dünyanın hökmdarı çölə atılacaq. Mən isə yerdən yuxarı qaldırılsam, bütün adamları Özümə çəkəcəyəm. O bunu hansı ölümlə öləcəyini bildirmək üçün dedi. Yəhya 12:27–33.

The line that is framed by Leviticus twenty-three and the Pentecostal season has a beginning waymark of three steps followed by five days and an ending waymark with the identical characteristics. Between those waymarks thirty days represent the period of the priests, which ends at the feast of trumpets. The feast of trumpets, the ascension of Christ after forty days teaching His disciples face to face after His resurrection and the day of atonement represents the three steps of the ending of the line in Leviticus twenty-three. Those three steps are followed by five days unto both Pentecost and the feast of Tabernacles. The third time the heavenly Father spoke was just before the Greeks, representing those who are called out of Babylon at the Sunday law, were seeking an audience with Jesus. Just before the Sunday law Jesus identifies the lifting up of the ensign at the cross. The earth was lightened with His glory at 9/11 and it is lightened again at the Sunday law.

Levililər iyirmi üç və Əllinci Gün mövsümü ilə çərçivələnən xəttin əvvəlində üç addımdan ibarət bir nişan, ardınca isə beş gün var; sonunda da eyni xüsusiyyətlərə malik bir nişan vardır. Bu nişanların arasında otuz gün kahinlərin dövrünü təmsil edir ki, bu da şeypur bayramında sona çatır. Şeypur bayramı, Məsihin dirilməsindən sonra qırx gün ərzində şagirdlərinə üz-üzə təlim verdikdən sonra göyə yüksəlişi və Kəffarə Günü Levililər iyirmi üçdəki xəttin sonunun üç addımını təmsil edir. Həmin üç addımı həm Əllinci Günə, həm də Çardaqlar bayramına qədər olan beş gün izləyir. Səmavi Ata üçüncü dəfə məhz yunanlar—Bazar qanunu zamanı Babildən çağırılıb çıxarılanları təmsil edənlər—İsa ilə görüş istədikləri ərəfədə danışdı. Bazar qanunundan dərhal əvvəl İsa xaçda bayrağın qaldırılmasını müəyyən edir. Yer 11 sentyabrda Onun izzəti ilə nurlandı və Bazar qanununda yenidən nurlanır.

Caesarea Philippi, which is Panium is the third hour and Caesarea Maritima is the ninth hour of the cross when the call to come out of Babylon is sounded. Before the cross, while in the prophetic history of Panium, Peter is at the mount, but still before the ending of the triumphal entry. Panium continues unto the cross of verse sixteen. Peter in Panium is just before the three-step history of Leviticus twenty-three’s feast of trumpets, ascension and atonement. Peter is in the thirty days of the priest’s special instruction.

Panium olan Qeysəriyyə Filippi üçüncü saatdır və Babilondan çıxmaq çağırışının səsləndiyi çarmıxın doqquzuncu saatı Dənizkənarı Qeysəriyyədir. Çarmıxdan əvvəl, Paniumun peyğəmbərlik tarixində olarkən, Peter dağdadır, lakin hələ zəfərli girişin başa çatmasından əvvəldir. Panium on altıncı ayənin çarmıxına qədər davam edir. Paniumdakı Peter, Levililər iyirmi üçüncü fəslindəki şeypur bayramı, göyə yüksəliş və kəffarənin üçmərhələli tarixindən dərhal əvvəldir. Peter kahinin xüsusi təlimatının otuz günündədir.

Simon becomes Peter at Panium, and has one step at the mount before the triumphal entry. The triumphal entry illustrates the parable of the ten virgins. Only five enter into the marriage, and the five days between the threefold waymark and Pentecost is the beginning of the triumphal entry. It begins at the feast of trumpets, but that waymark consists of a combination of three waymarks. As a single waymark they identify the attack upon Nashville with the feast of trumpets. The message of the Midnight Cry will have just been confirmed and the procession of the five wise virgins begins the process that leads to the death, burial and resurrection of the cross, which is the Sunday law.

Şimon Paniumda Peterə çevrilir və təntənəli girişdən əvvəl dağda bir addımı olur. Təntənəli giriş on bakirə məsəlini təsvir edir. Yalnız beşi nikaha daxil olur və üçqat nişangahla Pentikost arasındakı beş gün təntənəli girişin başlanğıcıdır. Bu, şeypurlar bayramında başlayır, lakin həmin nişangah üç nişangahın birləşməsindən ibarətdir. Tək bir nişangah kimi onlar Nashville üzərinə hücumu şeypurlar bayramı ilə eyniləşdirirlər. Gecəyarısı Fəryadının xəbəri elə həmin vaxt təsdiqlənmiş olacaq və beş müdrik bakirənin yürüşü bazar qanunu olan çarmıxın ölümünə, dəfninə və dirilməsinə aparan prosesi başlayır.

Peter is in Panium when he corrects the prediction of the fireballs of Nashville, and before the feast of trumpets is sounded at the fulfillment of the prediction. He must of prophetic necessity first go to the mount, for the mount was before the triumphal entry. Before Abraham went to the mount his name was changed, and Peter’s name was changed at Panium, before he went to the mount. The mount is Peter’s test before the prediction of the fireballs of Nashville is fulfilled. The fulfillment is the third and litmus test where character is manifested as either joy or shame.

Peter, Neşvilin od kürələrinin qabaqcadan xəbəri barədə düzəliş etdiyi zaman və bu qabaqcadan xəbərin yerinə yetməsində şeypur bayramı səsləndirilməzdən əvvəl Paniumdadır. O, peyğəmbərlik zərurətinə görə əvvəlcə dağa getməlidir, çünki dağ zəfərli girişdən əvvəl idi. İbrahim dağa getməzdən əvvəl onun adı dəyişdirildi, Peterin də adı dağa getməzdən əvvəl, Paniumda dəyişdirildi. Dağ, Neşvilin od kürələrinin qabaqcadan xəbərinin yerinə yetməsindən əvvəl Peterin sınağıdır. Bu yerinə yetmə üçüncü və lakmus sınağıdır; orada xasiyyət ya sevinc, ya da rüsvayçılıq kimi aşkara çıxır.

The line of 457 BC ends between Raphia and Panium, the covenant of chapter seventeen of Genesis aligns with Raphia and the covenant of chapter sixteen of Matthew sixteen aligns with Panium. From Panium, Peter goes to the mount, as Abraham went to the sacrifice of Isaac. The mount of Peter’s line aligns with the mount of Abraham’s time.

Eramızdan əvvəl 457-ci ilin xətti Rafiya ilə Panium arasında başa çatır; Yaradılış kitabının on yeddinci fəslindəki əhd Rafiya ilə, Matta kitabının on altıncı fəslindəki əhd isə Panium ilə uyğunlaşır. Paniumdan Peter dağa gedir, necə ki, İbrahim İshaqın qurbanına getmişdi. Peterin xəttinin dağı İbrahimin dövrünün dağı ilə uyğunlaşır.

Abraham’s waymark consisted of three days. At the triumphal entry, two disciples were sent to fetch an ass to carry Christ, and in Abraham’s line his three-day journey begins with his selection of two servants and an ass to carry the wood for the offering of Isaac. Peter’s eight- or six-day journey to the mount was three days for Abraham. Peter in Panium is before the mount and before the loosing of the ass beginning the entry into Jerusalem, which is where Abraham’s three days began. In the triumphal entry Christ stopped upon the Mount of Olives and wept for Jerusalem, thus marking the conclusion of the covenant relationship between God and ancient literal Israel. Peter’s mount is before the triumphal entry; Christ’s mount is during the triumphal entry and Abraham’s mount is at the conclusion of the entry.

İbrahimin yol nişanı üç gündən ibarət idi. Təntənəli giriş zamanı Məsihi daşımaq üçün bir eşşək gətirməyə iki şagird göndərildi və İbrahimin xəttində onun üç günlük səfəri, İshaqın təqdim olunması üçün odunu daşıyacaq iki qulluqçu və bir eşşək seçməsi ilə başlayır. Peterin dağa səkkiz və ya altı günlük səfəri İbrahim üçün üç gün idi. Paniumda olan Peter dağdan da öncədir və Qüdsə girişi başladan eşşəyin açılıb buraxılmasından da öncədir; İbrahimin üç günü isə məhz burada başladı. Təntənəli girişdə Məsih Zeytun dağında dayandı və Qüds üçün ağladı; bununla da Allah ilə qədim hərfi İsrail arasındakı əhd münasibətinin başa çatdığını işarələdi. Peterin dağı təntənəli girişdən əvvəldir; Məsihin dağı təntənəli giriş əsnasındadır, İbrahimin dağı isə girişin sonunda yerləşir.

2026 is the midterm elections when the two-hundred and fiftieth year of the sixth kingdom of Bible prophecy celebrates its glorious reign. That celebration as a prophetic midpoint aligns with Antiochus the Great in 207 BC, the midpoint between Raphia and Panium that marks the end of the two hundred and fifty years from 457 BC.

2026-cı il aralıq seçkiləri, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı səltənətinin iki yüz əllinci ilinin onun əzəmətli hökmranlığını qeyd etdiyi vaxta təsadüf edir. Peyğəmbərlik baxımından bir orta nöqtə olan həmin qeyd etmə, e.ə. 207-ci ildə Böyük Antioxla, e.ə. 457-ci ildən hesablanan iki yüz əlli ilin sonunu göstərən Rafia ilə Paniyum arasındakı orta nöqtə ilə uyğunlaşır.

As we consider the four lines that consist of chapters eleven through unto chapter twenty-two that have been unsealed so far, (perhaps there are other examples) we now take up those chapters in The Desire of Ages. Chapter eleven is The Baptism, and chapter twenty-two is Imprisonment and Death of John. John is at the beginning and the ending, and chapter seventeen, the middle chapter is Nicodemus.

İndiyədək möhürü açılmış olan on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslədək uzanan dörd xətti nəzərdən keçirərkən (bəlkə də başqa nümunələr vardır), indi biz “The Desire of Ages” əsərindəki həmin fəsillərə müraciət edirik. On birinci fəsil “Vəftiz”, iyirmi ikinci fəsil isə “Yəhyanın Həbs Edilməsi və Ölümü”dür. Yəhya başlanğıcda da, sonda da vardır, ortadakı fəsil olan on yeddinci fəsil isə Nikodimdir.

> “Nicodemus had come to the Lord thinking to enter into a discussion with Him, but Jesus laid bare the foundation principles of truth. He said to Nicodemus, It is not theoretical knowledge you need so much as spiritual regeneration. You need not to have your curiosity satisfied, but to have a new heart. You must receive a new life from above before you can appreciate heavenly things. Until this change takes place, making all things new, it will result in no saving good for you to discuss with Me My authority or My mission.

> “Nikodemus Rəbbin yanına Onunla müzakirəyə girişmək düşüncəsi ilə gəlmişdi, lakin İsa həqiqətin təməl prinsiplərini açıq şəkildə ortaya qoydu. O, Nikodemusa dedi: Sənin ən çox ehtiyac duyduğun şey nəzəri bilik deyil, ruhani yenilənmədir. Sənin ehtiyacın marağının təmin olunması deyil, yeni bir ürəyə malik olmaqdır. Səmavi şeyləri dərk edə bilməyin üçün əvvəlcə yuxarıdan yeni bir həyat qəbul etməlisən. Hər şeyi yeni edən bu dəyişiklik baş vermədikcə, Mənimlə səlahiyyətim və ya missiyam haqqında müzakirə etməyin sənə xilas gətirən heç bir faydası olmayacaqdır.”

> “Nicodemus had heard the preaching of John the Baptist concerning repentance and baptism, and pointing the people to One who should baptize with the Holy Spirit. He himself had felt that there was a lack of spirituality among the Jews, that, to a great degree, they were controlled by bigotry and worldly ambition. He had hoped for a better state of things at the Messiah’s coming. Yet the heart-searching message of the Baptist had failed to work in him conviction of sin. He was a strict Pharisee, and prided himself on his good works. He was widely esteemed for his benevolence and his liberality in sustaining the temple service, and he felt secure of the favor of God. He was startled at the thought of a kingdom too pure for him to see in his present state.” The Desire of Ages, 171.

> “Nicodemus Vəftizçi Yəhyanın tövbə və vəftiz haqqında təbliğini, həmçinin xalqı Müqəddəs Ruhla vəftiz edəcək Olan Şəxsə yönəltməsini eşitmişdi. O özü də hiss etmişdi ki, yəhudilər arasında ruhaniyyət çatışmır və onlar böyük ölçüdə təəssübkeşliklə dünyəvi şöhrətpərəstliyin hökmü altındadırlar. O, Məsihin gəlişində vəziyyətin daha yaxşı olacağına ümid etmişdi. Lakin Vəftizçinin ürəkləri araşdıran xəbəri onda günah barəsində məhkumluq oyatmamışdı. O, ciddi bir fərisi idi və öz yaxşı əməlləri ilə fəxr edirdi. Xeyirxahlığına və məbəd xidmətinin dəstəklənməsində səxavətinə görə geniş hörmət qazanmışdı və Allahın lütfündə özünü arxayın sayırdı. O, indiki halında görə bilməyəcəyi qədər pak bir padşahlıq düşüncəsindən sarsılmışdı.” Əsrlərin Arzusu, 171.

The midpoint in The Desire of Ages is found in the line of Nicodemus, who represents the last call to Adventism in the line of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. He represents a class who heard the message of the forerunner of Christ, but who were unaware of their Laodicean condition.

Əsrlərin Arzusu əsərinin orta nöqtəsi Nikodimin xəttində tapılır; o, yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi xəttində Adventizmə edilən son çağırışı təmsil edir. O, Məsihin qabaqcısının xəbərini eşitmiş, lakin Laodikeya vəziyyətlərindən bixəbər olmuş bir sinfi təmsil edir.

> “In the interview with Nicodemus, Jesus unfolded the plan of salvation, and His mission to the world. In none of His subsequent discourses did He explain so fully, step by step, the work necessary to be done in the hearts of all who would inherit the kingdom of heaven. At the very beginning of His ministry He opened the truth to a member of the Sanhedrin, to the mind that was most receptive, and to an appointed teacher of the people. But the leaders of Israel did not welcome the light. Nicodemus hid the truth in his heart, and for three years there was little apparent fruit.” The Desire of Ages, 176.

> “Nikodimlə olan söhbətdə İsa xilas planını və Özünün dünyaya olan missiyasını açıqladı. Sonrakı nitqlərinin heç birində O, göylərin Padşahlığını miras alacaq olanların hamısının ürəklərində görülməsi zəruri olan işi bu qədər tam, addım-addım izah etməmişdi. Öz xidmətinin lap başlanğıcında O, həqiqəti Sinedrionun bir üzvünə, qavramağa ən açıq olan zəkaya və xalqın təyin olunmuş müəlliminə açdı. Lakin İsrailin rəhbərləri nuru qəbul etmədilər. Nikodim həqiqəti ürəyində gizlətdi və üç il ərzində gözə çarpan çox az bəhrə oldu.” Əsrlərin Arzusu, 176.

John’s message and his baptism of Christ represented the first angel’s message of fearing God. John’s message was the Laodicean message of justification by faith and that message was empowered at Christ’s baptism, just as was the message of Jones and Waggoner was the message to Laodicea in 1888. The baptism of Christ and 1888 typified the arrival of the message to Laodicea at 9/11, which ends at the midpoint between Raphia and Panium.

Yəhyanın xəbəri və onun Məsihi vəftiz etməsi Allahdan qorxmağı bəyan edən birinci mələyin xəbərini təmsil edirdi. Yəhyanın xəbəri imanla saleh sayılma barədə Laodikiyaya ünvanlanmış xəbər idi və necə ki 1888-ci ildə Jones və Waggonerin xəbəri Laodikiyaya verilən xəbər idisə, həmin xəbər də Məsihin vəftizi zamanı qüvvətləndirildi. Məsihin vəftizi və 1888, Rafiya ilə Panium arasındakı orta nöqtədə sona çatan 9/11-də Laodikiyaya gələn xəbərin zühurunu simvolizə edirdi.

Nicodemus means “victory of the people,” and justification by faith is the sealing message that arrived with the message of John, was empowered at the baptism and defined by Nicodemus midnight encounter with Christ. Chapter twenty-two describes the death of John producing a recognition by his disciples of the ensign that would be lifted up and draw all men to Himself. The baptism was both 9/11 and July 18, 2020 unto December 31, 2023, for the baptism illustrates death (2020), burial (three and a half days) and the resurrection (December 31, 2023). Then the midnight encounter where the victory of the people is illustrated as being born again, from the blindness of Laodicea unto the twenty-twenty vision of a Philadelphian. Then the works of Christ are set forth as the lifting up of the ensign.

Nikodim “xalqın qələbəsi” deməkdir və iman vasitəsilə bəraət, Yəhyanın xəbəri ilə gələn, vəftizdə qüvvətləndirilən və Nikodimin Məsihlə gecəyarısı qarşılaşması ilə müəyyənləşdirilən möhürləyici xəbərdir. İyirmi ikinci fəsil Yəhyanın ölümünü təsvir edir; bu ölüm onun şagirdlərində ucaldılacaq və bütün insanları Özünə tərəf çəkəcək bayrağın tanınmasını meydana gətirir. Vəftiz həm 11 sentyabr, həm də 18 iyul 2020-dən 31 dekabr 2023-ə qədər olan dövr idi, çünki vəftiz ölümü (2020), dəfni (üç yarım gün) və dirilməni (31 dekabr 2023) təmsil edir. Sonra gecəyarısı qarşılaşması gəlir; burada xalqın qələbəsi yenidən doğulmaq, Laodikiyanın korluğundan Filadelfiyalının iyirmi-iyirmi görməsinə keçid kimi təsvir olunur. Sonra Məsihin əməlləri bayrağın ucaldılması kimi təqdim edilir.

For Abraham the works of Christ in the line of John aligns with the sacrifice of Isaac. For Peter the line ends at Caesarea by the sea, Caesarea Maritima at the ninth hour, where the cross calls all men to the victory of justification by faith, which is the message of the third angel. The message of the third angel is the message of the third woe of Islam that arrived at 9/11 in Balaam’s first encounter with the ass of Islam, then a doubling of strikes against the literal glorious land on October 7, 2023, and then the second strike at Nashville as Balaam navigates the ass of Islam through the vineyards of the ancient literal and modern spiritual glorious land. The third strike is the earthquake of the soon coming Sunday law. There Isaac is offered, there the disciples of John, a symbol of the great multitude who are given the white robes of martyrdom, heard and saw the works of the ensign. The midpoints of Genesis, Matthew and The Desire of Ages identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the calling of the Gentiles.

İbrahim üçün Yəhyanın xəttində Məsihin əməlləri İshaqın qurbanı ilə uyğunlaşır. Peter üçün xətt dəniz kənarındakı Qeysəriyyədə, doqquzuncu saatda, Caesarea Maritima-da sona yetir; orada çarmıx bütün insanları imanla saleh sayılmanın qələbəsinə çağırır ki, bu da üçüncü mələyin xəbəridir. Üçüncü mələyin xəbəri İslamın üçüncü vayının xəbəridir; bu, 11 sentyabrda Bilamın İslam eşşəyi ilə ilk qarşılaşmasında gəlib çatdı, sonra 7 oktyabr 2023-cü ildə hərfi izzətli diyara qarşı zərbələrin ikiqatlanması baş verdi, daha sonra isə Bilam qədim hərfi və müasir ruhani izzətli diyarın üzüm bağları arasından İslam eşşəyini yönəltdiyi zaman Neşvildə ikinci zərbə endi. Üçüncü zərbə tezliklə gələcək bazar günü qanununun zəlzələsidir. Orada İshaq təqdim olunur; orada ağ şəhidlik libasları verilən böyük izdihamın rəmzi olan Yəhyanın şagirdləri bayrağın əməllərini eşitdilər və gördülər. Yaradılışın, Matta Müjdəsinin və Əsrlərin Arzusunun orta nöqtələri yüz qırx dörd minin möhürlənməsini və millətlərin çağırılmasını müəyyən edir.

The explanation given by Christ to Nicodemus was the work of the wind, though its work is unseen.

Məsihin Nikodimə verdiyi izah küləyin işi idi, hərçənd onun işi görünməzdir.

> “Nicodemus was still perplexed, and Jesus used the wind to illustrate His meaning: ‘The wind bloweth where it listeth, and thou hearest the sound thereof, but canst not tell whence it cometh, and whither it goeth: so is everyone that is born of the Spirit.”

> “Nikodim hələ də çaşqın idi və İsa Öz nəzərdə tutduğunu izah etmək üçün küləkdən istifadə etdi: «Külək istədiyi yerdə əsir, sən onun səsini eşidirsən, amma onun haradan gəldiyini və hara getdiyini deyə bilmirsən; Ruhdan doğulan hər kəs də belədir.»

> “The wind is heard among the branches of the trees, rustling the leaves and flowers; yet it is invisible, and no man knows whence it comes or whither it goes. So with the work of the Holy Spirit upon the heart. It can no more be explained than can the movements of the wind. A person may not be able to tell the exact time or place, or to trace all the circumstances in the process of conversion; but this does not prove him to be unconverted. By an agency as unseen as the wind, Christ is constantly working upon the heart. Little by little, perhaps unconsciously to the receiver, impressions are made that tend to draw the soul to Christ. These may be received through meditating upon Him, through reading the Scriptures, or through hearing the word from the living preacher. Suddenly, as the Spirit comes with more direct appeal, the soul gladly surrenders itself to Jesus. By many this is called sudden conversion; but it is the result of long wooing by the Spirit of God,—a patient, protracted process.

> “Külək ağacların budaqları arasında eşidilir, yarpaqları və çiçəkləri xışıldadır; lakin görünməzdir və heç kim onun haradan gəldiyini və hara getdiyini bilmir. Müqəddəs Ruhun ürək üzərindəki işi də belədir. Onu küləyin hərəkətlərini izah etmək mümkün olduğu qədərdən artıq izah etmək olmaz. İnsan çevrilmə prosesində dəqiq vaxtı və yeri göstərə, yaxud bütün halları izləyə bilməyə bilər; lakin bu, onun dönməmiş olduğunu sübut etmir. Külək kimi görünməz bir vasitə ilə Məsih daim ürək üzərində işləyir. Az-az, bəlkə də qəbul edənin özü fərqinə varmadan, canı Məsihə çəkməyə meyl edən təsirlər yaranır. Bunlar Ona dair dərin düşüncə vasitəsilə, Müqəddəs Yazıları oxumaq vasitəsilə, yaxud canlı vaizin sözünü eşitmək vasitəsilə qəbul oluna bilər. Birdən, Ruh daha birbaşa çağırışla gəldikdə, can özünü sevinclə İsaya təslim edir. Bir çoxları buna qəfil çevrilmə deyirlər; lakin bu, Allahın Ruhunun uzunmüddətli cəlbinin nəticəsidir,—səbirli, uzun sürən bir prosesdir.

> “While the wind is itself invisible, it produces effects that are seen and felt. So the work of the Spirit upon the soul will reveal itself in every act of him who has felt its saving power. When the Spirit of God takes possession of the heart, it transforms the life. Sinful thoughts are put away, evil deeds are renounced; love, humility, and peace take the place of anger, envy, and strife. Joy takes the place of sadness, and the countenance reflects the light of heaven. No one sees the hand that lifts the burden, or beholds the light descend from the courts above. The blessing comes when by faith the soul surrenders itself to God. Then that power which no human eye can see creates a new being in the image of God.” The Desire of Ages, 172, 173.

> “Küləyin özü görünməz olsa da, görünən və hiss olunan təsirlər doğurur. Eləcə də, Ruhun can üzərindəki işi Onun xilasedici qüdrətini hiss etmiş hər bir insanın hər bir əməlində özünü büruzə verəcəkdir. Allahın Ruhu ürəyə hakim olduqda, həyatı dəyişdirir. Günahlı düşüncələr kənara atılır, pis əməllərdən imtina edilir; məhəbbət, təvazökarlıq və sülh qəzəbin, paxıllığın və çəkişmənin yerini tutur. Kədərin yerini sevinc tutur və sima göylərin nurunu əks etdirir. Yükü qaldıran əli heç kəs görmür, yaxud yuxarıdakı məhkəmələrdən enən nuru seyr etmir. Xeyir-dua o zaman gəlir ki, can imanla özünü Allaha təslim edir. O zaman insan gözünün görə bilmədiyi həmin qüdrət Allahın surətində yeni bir varlıq yaradır.” Əsrlərin Arzusu, 172, 173.

At 9/11 the latter rain began to sprinkle. At 9/11 Islam, represented as the “east wind” in Bible prophecy arrived as the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The latter rain, which is a message represented as the “golden oil” that descends from Zechariah’s two golden pipes, began the calling of Laodicean Seventh-day Adventists unto repentance. The wind of the Holy Spirit began its work of teaching all things that are written, and employing the message of Jeremiah’s old paths to speak to the hearts of blind Laodiceans. The work of the Holy Spirit represented to Nicodemus explained more fully, the “step by step,” “work necessary to be done in the hearts of all who would inherit the kingdom of heaven.” The process was compared to the work of the wind by Christ, and the process occurs during the period of “the east wind,” that arrived at 9/11. Isaiah addresses this same period in terms of the rough wind.

11 sentyabrda son yağış çisələməyə başladı. 11 sentyabrda Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində “şərq küləyi” kimi təmsil olunan İslam, yüz qırx dörd minin möhürlənməsi başlanarkən gəlib çatdı. Zəkəriyyanın iki qızıl borusundan enən “qızıl yağ” ilə təmsil olunan bir xəbər olan son yağış, Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventistlərini tövbəyə çağırmağa başladı. Müqəddəs Ruhun küləyi yazılmış olan hər şeyi öyrətmək işinə başladı və Yeremyanın qədim yolları barədəki xəbərini tətbiq edərək kor Laodikeyalıların ürəklərinə səsləndi. Nikodimə göstərilən Müqəddəs Ruhun işi daha dolğun şəkildə izah olunduqda, bu, “göylərin Padşahlığını irs alacaq hər kəsin qəlbində yerinə yetirilməsi zəruri olan” “addım-addım” işi idi. Məsih bu prosesi küləyin işi ilə müqayisə etdi və bu proses 11 sentyabrda gəlib çatan “şərq küləyi” dövründə baş verir. Yeşaya da həmin dövrdən sərt külək baxımından bəhs edir.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.

> Ölçü ilə, o tumurcuqladıqda, sən onunla mübahisə edəcəksən; O, şərq küləyinin günündə öz sərt küləyini saxlayır. Buna görə də Yaqubun təqsiri təmizlənəcək; və onun günahını aradan qaldırmağın bütün bəhrəsi budur: o, qurbangahın bütün daşlarını parça-parça edilmiş əhəng daşları kimi etdikdə, müqəddəs bağlar və bütlər ayaqda qalmayacaq. Yeşaya 27:8, 9.

All the prophets align with one another in the latter days, and Isaiah’s “rough wind” is John’s winds of strife that are held in check during the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Isaiah’s rough wind is the east wind that is “stayed” in Isaiah’s testimony, and held in check in John’s. John’s winds of strife are held while God’s people are sealed, and Isaiah’s east wind is identified as the period when “the iniquity of Jacob” is “purged.” The Hebrew word “purged” means atoned for. John’s sealing is the same as Ezekiel chapter nine and is the same as the purging of Jacob’s iniquity. The angel who goes through Jerusalem placing a mark upon those that sigh and cry is the angel who ascends from the “east.”

Bütün peyğəmbərlər axır günlərdə bir-biri ilə uyğunluq təşkil edir və Yeşayanın “şiddətli küləyi” Yəhyanın yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi zamanı qarşısı alınan ixtilaf küləkləridir. Yeşayanın şiddətli küləyi, Yeşayanın şəhadətində “dayandırılan”, Yəhyanın şəhadətində isə qarşısı alınan şərq küləyidir. Yəhyanın ixtilaf küləkləri Allahın xalqı möhürlənərkən saxlanılır, Yeşayanın şərq küləyi isə “Yaqubun təqsirinin” “təmizləndiyi” dövr kimi müəyyən edilir. İbrani dilində “təmizləndi” sözü kəffarə olundu mənasını verir. Yəhyanın möhürlənməsi Hizqiyalın doqquzuncu fəsli ilə eynidir və Yaqubun təqsirinin təmizlənməsi ilə də eynidir. Ah-zar edib fəryad edənlərin üzərinə nişan qoyaraq Yerusəlimin arasından keçən mələk “şərqdən” yüksələn mələkdir.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> Bundan sonra mən yerin dörd bucağında duran dörd mələyi gördüm; onlar yerin dörd küləyini tuturdular ki, nə yerin üstünə, nə dənizin üstünə, nə də hər hansı bir ağacın üstünə külək əssin. Və mən şərqdən yüksələn başqa bir mələk gördüm; onun əlində yaşayan Allahın möhürü var idi. O, yerə və dənizə zərər vermək səlahiyyəti verilmiş o dörd mələyə uca səslə nida edib dedi: “Allahımızın qullarını alınlarında möhürləyənədək yerə də, dənizə də, ağaclara da zərər verməyin”. Vəhy 7:1–3.

The angel is Christ and He ascended at the end of forty days of teaching the disciples face to face in the Pentecostal season, and He ascends at the feast of trumpets in Leviticus twenty-three at the end of the thirty days of face-to-face teaching with the priests who are represented by the number thirty.

Mələk Məsihdir və O, Pentikost mövsümündə şagirdlərə qırx gün ərzində üz-üzə təlim verdikdən sonra göyə yüksəldi; həmçinin O, Levililər 23-dəki şeypurlar bayramında, otuz rəqəmi ilə təmsil olunan kahinlərlə üz-üzə otuz gün davam edən təlimin sonunda göyə yüksəlir.

2026 is the midterm elections, and the elections have already been confirmed as prophetic waymarks. Without the Democrats stealing the election of 2020 Trump would not have fulfilled the enigma of Rome. The enigma of Rome being that it is eighth and is of the seven. That enigma identifies Trump as the representative of the image of the beast, who always comes up eighth, yet is of the seven. In Daniel seven, three of pagan Rome’s ten horns needed to be removed for the little horn to ascend. There papal Rome came up as the eighth among seven other horns, yet it came forth from pagan Rome, for it was to be of the seven. In Daniel eight the Medo-Persian empire was represented by two horns, then Greece was a single horn, that when broken produced four horns, thus before Rome arrives there have been seven horns, and the little horn of Rome is the eighth. There are other witnesses to the fact that Rome always comes up eighth and is of the seven, but the enigma’s primary point of reference is Revelation chapter seventeen.

2026-cı il ara seçkilər ilidir və seçkilər artıq peyğəmbərlik nişanələri kimi təsdiqlənmişdir. Demokratlar 2020-ci il seçkisini oğurlamasaydılar, Tramp Romanın müəmmasını yerinə yetirmiş olmazdı. Romanın müəmması isə budur ki, o, səkkizincidir və yeddidəndir. Bu müəmma Trampı vəhşinin surətinin nümayəndəsi kimi müəyyən edir; o, həmişə səkkizinci olaraq ortaya çıxır, lakin yeddidəndir. Daniel yeddidə bütpərəst Romanın on buynuzundan üçünün kiçik buynuzun yüksəlməsi üçün aradan götürülməsi lazım idi. Orada papalıq Romasi digər yeddi buynuzun arasında səkkizinci olaraq ortaya çıxdı, lakin o, bütpərəst Romadan irəli gəldi, çünki yeddidən olmalı idi. Daniel səkkizdə Midiya-Fars imperiyası iki buynuzla təmsil olunurdu, sonra Yunanıstan tək bir buynuz idi; o buynuz qırıldıqda dörd buynuz əmələ gətirdi; beləliklə, Roma gəlməzdən əvvəl yeddi buynuz olmuş olur və Romanın kiçik buynuzu səkkizincidir. Romanın həmişə səkkizinci olaraq ortaya çıxması və yeddidən olması həqiqətinə dair başqa şahidlər də vardır, lakin müəmmanın əsas istinad nöqtəsi Vəhy kitabının on yeddinci fəslidir.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> Budur hikməti olan ağıl. Yeddi baş qadının üzərində oturduğu yeddi dağdır. Və yeddi padşah vardır: beşi yıxılmışdır, biri vardır, o biri isə hələ gəlməmişdir; və o gəldiyi zaman qısa bir müddət qalmalıdır. Və var olan, sonra olmayan vəhşi heyvan, məhz səkkizincidir, yeddidəndir və həlaka gedir. Vəhy 17:9–11.

The stolen election of 2020 identified an election as a prophetic waymark. A second witness to this fact is with President Carter. Reagan was the first of the presidents that lead to Trump being the eighth that is of the seven, as he forms an image of Rome. Reagan was the first of the line of eight presidents since the time of the end in 1989. 1989 was fulfilled in Daniel eleven, verses one through four, and it sets forth the testimony of the richest president. Reagan was preceded by the worst President in history up to that point. Carter left office with a crisis of Islam unresolved. Forty-seven years later and Trump is currently resolving the problem left to Reagan by the Democrat Carter. Because the first and alpha Reagan was a Republican typifying a Republican at the ending and omega, Trump would also need to inherit a crisis of Islam created by the previous Democrat president, who would of prophetic necessity be the worst president in history up to that point. Obama, of course fulfilled all those prophetic characteristics, and so did Biden. In order for Reagan to typify the last, he also had to typify not only the eighth, but also the sixth. In doing so the Lion of the tribe of Judah had to control the elections to secure a progression of failed presidencies that preceded Trump in both instances. The elections are a prophetic waymark, and 2026 is the midterms for the president that is the eighth that is of the seven.

2020-ci ilin oğurlanmış seçkisi seçkinin peyğəmbərlik nişanəsi olduğunu müəyyən etdi. Bu həqiqətin ikinci şahidi Prezident Carter ilə bağlıdır. Reagan, Romanın surətini formalaşdırarkən yeddidən olan səkkizinci olan Trump-a aparan prezidentlərin birincisi idi. Reagan 1989-cu ildə, son zamanın başlanğıcından etibarən səkkiz prezidentlik silsiləsinin birincisi idi. 1989 Danielin on birinci fəslində, birinci–dördüncü ayələrdə yerinə yetdi və o, ən varlı prezidentin şəhadətini irəli sürür. Reagan-dan əvvəl, həmin vaxta qədər tarixin ən pis Prezidenti gəlmişdi. Carter vəzifədən İslam böhranını həll olunmamış vəziyyətdə qoyaraq ayrıldı. Qırx yeddi il sonra Trump hazırda Demokrat Carter-in Reagan-a miras qoyduğu problemi həll edir. Birinci və alfa olan Reagan sonluqda və omeqada bir Respublikaçını təmsil edən Respublikaçı olduğuna görə, Trump da əvvəlki Demokrat prezidentin yaratdığı bir İslam böhranını miras almalı idi; həmin prezident isə peyğəmbərlik zərurətinə görə, o vaxta qədər tarixin ən pis prezidenti olmalı idi. Obama, əlbəttə, bütün bu peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini yerinə yetirdi; Biden də elə. Reagan sonuncunu təmsil etmək üçün yalnız səkkizincini deyil, həm də altıncını təmsil etməli idi. Bunu edərkən, Yəhuda qəbiləsinin Aslanı hər iki halda Trump-dan əvvəl gələn uğursuz prezidentliklərin ardıcıllığını təmin etmək üçün seçkilərə nəzarət etməli idi. Seçkilər peyğəmbərlik nişanəsidir və 2026-cı il yeddidən olan səkkizinci olan prezident üçün aralıq seçkilər ilidir.

The two-hundred and fifty year line of the United States began in 1776 and culminates in 2026. The two-hundred and fifty year line of 457 BC culminated in 207 BC, between verses eleven and fifteen, the battles of Raphia and Panium. Raphia is prophetically aligned with Genesis seventeen covenant of circumcision, and Panium is prophetically aligned with Matthew sixteen’s covenant of the one hundred and forty-four thousand. 2026, aligns with 207 BC, between verses eleven and fifteen—between Raphia and Panium, which is also between God’s first covenant with a chosen people and God’s last covenant with a chosen people.

Birləşmiş Ştatların iki yüz əlli illik xətti 1776-cı ildə başladı və 2026-cı ildə kulminasiya nöqtəsinə çatır. E.ə. 457-ci ilin iki yüz əlli illik xətti e.ə. 207-ci ildə, on birinci və on beşinci ayələr arasında — Rafia və Paniyum döyüşləri arasında — kulminasiya nöqtəsinə çatdı. Rafia peyğəmbərlik baxımından Yaradılış 17-dəki sünnət əhdi ilə uyğunlaşır, Paniyum isə peyğəmbərlik baxımından Matta 16-dakı yüz qırx dörd min nəfərin əhdi ilə uyğunlaşır. 2026-cı il e.ə. 207-ci illə, on birinci və on beşinci ayələr arasında — Rafia ilə Paniyum arasında — uyğunlaşır; bu isə həm də Allahın seçilmiş bir xalqla olan ilk əhdi ilə Allahın seçilmiş bir xalqla olan son əhdi arasına təsadüf edir.

The two-hundred and fifty year lines that end at the midpoint of 207 BC and 2026 align with the two-hundred and fifty year line of persecution that began when the city of Rome burned in the year 64. Beginning there, seven years of warning of the coming destruction, by a strange man were proclaimed to the inhabitants of Jerusalem. When the year seventy arrived and Jerusalem was destroyed God’s church was scattered and they spread the gospel to the entire world. At the same time that the church of Ephesus was proclaiming the Pentecostal message of the resurrection, the persecution represented by the church of Smyrna began, for the two churches of prophetic necessity would run parallel for a period of time. Paul was a leader of the prophetic church of Ephesus, yet he penned of both histories.

e.ə. 207-ci ilin və 2026-cı ilin orta nöqtəsində başa çatan iki yüz əlli illik xətlər, eramızın 64-cü ilində Roma şəhəri yandıqda başlayan təqibin iki yüz əlli illik xətti ilə uyğunlaşır. Oradan başlayaraq, qəribə bir adam tərəfindən gələcək məhvetmə barədə yeddi illik xəbərdarlıq Yerusəlim sakinlərinə elan olundu. Yetmişinci il gəlib çatdıqda və Yerusəlim məhv edildikdə, Allahın kilsəsi pərən-pərən salındı və onlar Müjdəni bütün dünyaya yaydılar. Efes kilsəsi dirilmənin Pentikost xəbərini bəyan etdiyi eyni zamanda, Smirna kilsəsi ilə təmsil olunan təqib başlandı, çünki peyğəmbərlik zərurəti baxımından bu iki kilsə bir müddət paralel davam etməli idi. Pavel Efesin peyğəmbərlik kilsəsinin rəhbərlərindən biri idi, lakin o, hər iki tarix barədə qələmə aldı.

> Persecutions, afflictions, which came unto me at Antioch, at Iconium, at Lystra; what persecutions I endured: but out of them all the Lord delivered me. Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. 2 Timothy 3:11, 12.

> Antakyada, İkoniumda, Listrada başıma gələn təqibləri, müsibətləri — necə təqiblərə dözdüyümü; lakin Rəbb bunların hamısından məni qurtardı. Bəli, Məsih İsada möminliklə yaşamaq istəyənlərin hamısı təqibə məruz qalacaq. 2 Timoteyə 3:11, 12.

A.T. Jones identifies the two-hundred and fifty year period that begins in the year 64 and ends at the Edict of Milan in 313. For those years persecution against God’s people was carried on by pagan Rome, but the message to the church in Smyrna identified ten days, that represent the very worst persecution of that period.

A.T. Jones 64-cü ildə başlayıb 313-cü ildə Milan Fərmanı ilə başa çatan iki yüz əlli illik dövrü müəyyən edir. Həmin illər ərzində Allahın xalqına qarşı təqib bütpərəst Roma tərəfindən davam etdirildi, lakin Smirnadakı kilsəyə ünvanlanan xəbərdə bu dövrün ən şiddətli təqibini təmsil edən on gün göstərilmişdir.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> Əzab çəkəcəyin şeylərin heç birindən qorxma; bax, iblis bəzilərinizi zindana atacaq ki, sınaqdan keçiriləsiniz; və on gün müsibət çəkəcəksiniz; ölümədək sadiq ol, Mən də sənə həyat tacını verəcəyəm. Vəhy 2:10.

That period of persecution represented by the Emperor Diocletian was for ten years, beginning in 303 and ending in 313, when the Emperor Constantine the Great was ruling, as he would be at the first Sunday law of 321, and when he divided Rome into east and west in 330. 313 was prophetically marked by the diplomatic marriage in Milan when Emperor Constantine (ruler of the West) arranged the marriage of his half-sister, Flavia Julia Constantia to Licinius, the emperor who controlled the eastern (or soon-to-be eastern) part of the Roman Empire. The marriage was symbolically ended when Constantine divided the kingdom into east and west in 330.

İmperator Diokletian tərəfindən təmsil olunan həmin təqib dövrü on il idi; 303-cü ildə başlayıb 313-cü ildə başa çatdı; həmin vaxt İmperator Böyük Konstantin hakimiyyətdə idi, necə ki, o, 321-ci ilin ilk bazar qanunu zamanı da hakimiyyətdə olacaqdı, həmçinin 330-cu ildə Romanı şərq və qərbə ayıranda da. 313-cü il peyğəmbərlik baxımından Milandakı diplomatik nikahla qeyd olunmuşdu; o zaman İmperator Konstantin (Qərbin hökmdarı) öz ögey bacısı Flavia Julia Constantia-nın Roma İmperiyasının şərq hissəsinə (və ya tezliklə şərq hissəsinə çevriləcək hissəsinə) nəzarət edən imperator Licinius ilə evliliyini təşkil etdi. Bu nikah Konstantin 330-cu ildə padşahlığı şərq və qərbə ayıranda simvolik olaraq sona çatdı.

Nero’s 250-year period begins with a seven-year period that begins and ends with a siege that typifies the end of the world. At the end of the period there was a distinct ten years of persecution. The period began in the time of Ephesus, then covered the history of Smyrna until Constantine’s church of compromise, when the church of Pergamos arrived in 313.

Neronun 250 illik dövrü, dünyanın sonunu simvolik şəkildə təsvir edən bir mühasirə ilə başlayıb bir mühasirə ilə başa çatan yeddi illik bir dövrlə başlayır. Dövrün sonunda on illik fərqli bir təqib mövcud idi. Bu dövr Efesin zamanında başladı, sonra 313-cü ildə Perqamosun kilsəsi meydana çıxanadək Smirnanın tarixini əhatə etdi; həmin vaxt Konstantinin güzəştə gedən kilsəsi ortaya çıxdı.

Those seventeen years from 313 to 330 find their counterpoint in the history of Raphia and Panium, where the battle of 217 BC and the battle of 200 BC are separated by seventeen years. At the battle of Raphia, Ptolemy prevailed, but he would be dead and gone before the battle of Panium. Yet he reigned for seventeen years from 221 BC unto 204 BC. Three lines of 250 years tied together by three seventeens force the consideration that 313 aligns with 2026.

313-dən 330-a qədər olan həmin on yeddi il öz qarşılığını Rafiya və Paniyum tarixində tapır; orada e.ə. 217-ci ilin döyüşü ilə e.ə. 200-cü ilin döyüşünü on yeddi il ayırır. Rafiya döyüşündə Ptolemey qalib gəldi, lakin Paniyum döyüşündən əvvəl o artıq ölmüş və getmiş olacaqdı. Bununla belə, o, e.ə. 221-ci ildən e.ə. 204-cü ilə qədər on yeddi il hökmranlıq etdi. Üç dəfə on yeddi illə bir-birinə bağlanan 250 illik üç xətt 313-ün 2026 ilə uyğunlaşdırılmasını zəruri edir.

313 was a distinct transition from persecution unto compromise, thus marking 313 as a symbol of a change of some prophetic nature that was typified by the change from Smyrna to Pergamos. The first step was represented by a diplomatic marriage that ended in divorce seventeen years later. The second step was the first Sunday law. Inspiration informs us that the Sunday law is preceded by a progressive step by step process that includes Sunday laws that precede the Sunday law defined as forcing you to observe Sunday and also persecuting you for observing God’s seventh-day Sabbath.

313 təqibdən güzəştə doğru aydın bir keçid idi; beləliklə, 313 Smirnadan Perqama keçidlə əvvəlcədən simvolizə edilmiş müəyyən peyğəmbərlik xarakterli bir dəyişikliyin rəmzi kimi qeyd olunur. Birinci addım on yeddi il sonra boşanma ilə başa çatan diplomatik nikahla təmsil olunurdu. İkinci addım isə ilk bazar günü qanunu idi. İlham bizə bildirir ki, bazar günü qanunundan əvvəl, bazar günü qanunlarını da əhatə edən, addım-addım irəliləyən bir proses gəlir; bu qanunlar isə sonda sizi bazar gününə riayət etməyə məcbur etmək və Allahın yeddinci gün olan Şənbəsinə riayət etdiyinizə görə sizi təqib etmək kimi müəyyən edilən həmin bazar günü qanunundan əvvəl gəlir.

> “If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.

> “Əgər oxucu tezliklə baş verəcək qarşıdurmada istifadə olunacaq vasitələri anlamaq istəyirsə, keçmiş əsrlərdə Romanın eyni məqsəd üçün işlətdiyi vasitələrin qeydinə nəzər salması kifayətdir. Əgər o, papistlər və protestantların birləşərək onların ehkamlarını rədd edənlərlə necə rəftar edəcəyini bilmək istəyirsə, qoy Roma tərəfindən Şənbəyə və onun müdafiəçilərinə qarşı göstərilmiş ruhu görsün.

> “Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321.) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 573, 574.

> “Padşah fərmanları, ümumi məclislər və dünyəvi hakimiyyət tərəfindən dəstəklənən kilsə qaydaları bütpərəst bayramın xristian aləmində şərəfli mövqeyə yüksəlməsinin pillələri oldu. Bazar gününə riayət edilməsini məcbur edən ilk ictimai tədbir Konstantin tərəfindən qəbul edilmiş qanun idi. (e. 321.) Bu fərman şəhər əhalisindən ‘günəşin möhtərəm günü’də istirahət etməyi tələb edir, lakin kəndlilərə öz əkinçilik işlərini davam etdirməyə icazə verirdi. Mahiyyət etibarilə bütpərəst bir qanun olsa da, bu, Konstantinin xristianlığı zahirən qəbul etməsindən sonra imperator tərəfindən icra etdirildi.” Böyük Mübarizə, 573, 574.

The Edict of Milan in 313, was the “royal edict” that was followed by “general councils and church ordinances sustained by secular power were the steps.” These were progressive steps which led to the first Sunday law in 321. One of those steps is “church ordinances,” such as Sunday observance, “sustained by secular power.” The period of 1888 identifies a series of Sunday laws introduced into the Senate by Senator Blair that never went anywhere, but during the same history several states were passing state enforced Sunday laws. These two witnesses identify 313 as a waymark where “royal edicts,” such as an executive order would mark a transition in the history of the earth beast, who is destined to speak as a dragon.

313-cü ildəki Milan Fərmanı “kral fərmanı” idi; bunun ardınca “ümumi məclislər və dünyəvi hakimiyyət tərəfindən dəstəklənən kilsə qaydaları gələn addımlar idi.” Bunlar 321-ci ildə ilk bazar qanununa gətirib çıxaran ardıcıl addımlar idi. Həmin addımlardan biri “dünyəvi hakimiyyət tərəfindən dəstəklənən” “kilsə qaydaları”, məsələn, bazar gününə riayət olunması idi. 1888-ci il dövrü, senator Bleyr tərəfindən Senata təqdim edilmiş, lakin heç bir nəticə verməmiş bir sıra bazar qanunlarını müəyyən edir; lakin həmin tarix ərzində bir neçə ştat eyni zamanda ştat tərəfindən icra olunan bazar qanunlarını qəbul edirdi. Bu iki şahid 313-cü ili, icra sərəncamı kimi “kral fərmanlarının” əjdaha kimi danışmağa məhkum olan yer vəhşisinin tarixində bir keçidi işarələyəcəyi bir nişangah kimi müəyyən edir.

When the United States speaks as a dragon it ends as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it does by speaking the same as it did in the beginning of its reign as the sixth kingdom. In 1798, the United States passed the Alien and Sedition Acts, that typified the Sunday law. The Alien and Sedition Acts of 1798 were the third of three steps that began in 1776 with the Declaration of Independence followed by the Constitution in 1789. Those three steps align with 313, 321 and 330.

Birləşmiş Ştatlar əjdaha kimi danışdıqda, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı olaraq başa çatır və bunu altıncı padşahlıq kimi hakimiyyətinin əvvəlində necə danışmışdısa, elə həmin şəkildə danışmaqla edir. 1798-ci ildə Birləşmiş Ştatlar Bazar qanununu timsal edən Əcnəbilər və Fitnəkarlıq Aktlarını qəbul etdi. 1798-ci ilin Əcnəbilər və Fitnəkarlıq Aktları, 1776-cı ildə Müstəqillik Bəyannaməsi ilə başlayıb, ardınca 1789-cu ildə Konstitusiya ilə davam edən üç addımdan üçüncüsü idi. Həmin üç addım 313, 321 və 330 ilə uyğunluq təşkil edir.

1776, 1789 and 1798 were all actions that are defined as speaking, for inspiration informs us that the “speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” 313, 321 and 330 are all waymarks associated with Constantine the Great. The ending of ancient literal Israel, both the northern and southern kingdoms, is symbolized as a divorce, which is what is represented by 330. A divorce between east and west in a marriage that began seventeen years before, at the marriage of the Edict of Milan. At the Sunday law the United States will have filled up its cup of probationary time and it will be divorced from God in terms of its prophetic purpose, as typified by the land flowing with milk and honey for ancient Israel. Inspiration says national apostasy is followed by national ruin. That happens when God divorces the glorious land as represented by the year 330. From the marriage of 313 unto the first in a series of escalating Sunday laws in 321 unto the divorce of 330. 1776 aligns with 313, and 1789 aligns with 321 and 1798 aligns with 330.

1776, 1789 və 1798-ci illərin hamısı “danışmaq” kimi müəyyən edilən hərəkətlər idi; çünki ilham bizə bildirir ki, “xalqın danışması onun qanunverici və məhkəmə hakimiyyətlərinin fəaliyyətidir.” 313, 321 və 330-un hamısı Böyük Konstantinlə əlaqəli nişangahlardır. Qədim hərfi İsrailin sonu, həm şimal, həm də cənub padşahlıqları baxımından, boşanma kimi simvollaşdırılır; 330 ilə təmsil olunan da məhz budur. Milan Fərmanının nikahı ilə on yeddi il əvvəl başlanmış bir nikahda şərqlə qərb arasında baş verən boşanma. Bazar günü qanunu zamanı Birləşmiş Ştatlar sınaq vaxtının kasasını doldurmuş olacaq və qədim İsrail üçün süd və balla axan torpaqla təmsil edildiyi kimi, öz peyğəmbərlik məqsədi baxımından Allahdan boşanmış olacaq. İlham deyir ki, milli dönüklükdən sonra milli fəlakət gəlir. Bu, Allah 330-cu illə təmsil olunan izzətli torpaqdan boşandığı zaman baş verir. 313-cü ilin nikahından 321-ci ildə artan Bazar günü qanunları silsiləsində birincisinə, oradan da 330-cu ilin boşanmasına qədər. 1776 313-lə uyğun gəlir, 1789 321-lə uyğun gəlir və 1798 330-la uyğun gəlir.

330 is also the fulfillment of the 360 years since the battle of Actium in 31 BC. Actium was Rome’s third obstacle and thus typifies the Sunday law where modern Rome conquers its second and third obstacles. At the waymark of 330 the battle of Panium joins the battle of Actium. The battle of Raphia in 217 BC aligns with the Ukrainian war in 2014, then in 2015 Trump launched his first presidential campaign, 2020 both horns of the earth beast were slain, 2023 they were both resurrected. 2024 the test of the foundations began and in 2025 the prophetic alliance of the eighth president and his papal counterpart were marked by their mutual inaugurations.

330 həm də e.ə. 31-ci ildə baş vermiş Aktium döyüşündən bəri keçən 360 ilin tamamlanmasıdır. Aktium Romanın üçüncü maneəsi idi və buna görə də müasir Romanın ikinci və üçüncü maneələrini məğlub etdiyi Bazar qanununu təmsil edir. 330 nişangahında Paniyum döyüşü Aktium döyüşünə qoşulur. E.ə. 217-ci ildə baş vermiş Rafiya döyüşü 2014-cü ildəki Ukrayna müharibəsi ilə uyğunlaşır; sonra, 2015-ci ildə Tramp ilk prezidentlik kampaniyasına başladı; 2020-ci ildə yer vəhşisinin hər iki buynuzu öldürüldü; 2023-cü ildə isə onların hər ikisi dirildildi. 2024-cü ildə təməllərin sınağı başlandı və 2025-ci ildə səkkizinci prezidentlə onun papalıq üzrə müvafiq tərəfdaşının peyğəmbərlik ittifaqı onların qarşılıqlı inauqurasiyaları ilə qeyd olundu.

We will continue these things in the next article.

Bu mövzuları növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles