Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Seven

Daniel Kitabı – Yetmiş Yeddinci Nömrə

Unveiling the Prophetic Parallel: Laodicean Adventism in 1863 and Biblical Typology

Peyğəmbərlik Parallelinin Aşkarlanması: 1863-cü ildə Laodikeyalı Adventizm və Müqəddəs Kitab Tipologiyası

Author

Jeff Pippenger

Published

February 10, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the curse pronounced against rebuilding Jericho.

1863-cü ildəki Laodikeyalı Adventizmin üsyanı, Yerixonun yenidən qurulmasına qarşı elan edilmiş lənətlə tipikləşdirilmişdir.

> And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. Joshua 6:26.

> Yeşua o zaman onları and içdirərək dedi: “Rəbbin önündə bu Yerixo şəhərini yenidən qurmağa qalxan adam lənətli olsun; onun təməlini ilk oğlu bahasına qoyacaq, qapılarını isə ən kiçik oğlu bahasına quracaq.” Yeşua 6:26.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the builders rejecting the corner stone.

1863-cü ildə Laodikeyalı Adventizmin üsyanı, bənnaların künc daşını rədd etməsi ilə təmsil edilmişdir.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. Matthew 21:42, 43.

> İsa onlara dedi: Məgər siz Müqəddəs Yazılarda heç vaxt oxumamısınızmı: “Bənnaların rədd etdiyi daş guşənin baş daşı oldu; bu, Rəbbin işidir və gözlərimizdə heyrətamizdir”? Buna görə sizə deyirəm: Allahın Padşahlığı sizdən alınacaq və onun bəhrələrini yetişdirən bir xalqa veriləcək. Matta 21:42, 43.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Aaron’s golden calf.

1863-cü ildə Laodikiyalı Adventizmin üsyanı Harunun qızıl buzovu ilə tipləşdirilmişdir.

> For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf. And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:23–25.

> Çünki mənə dedilər: “Bizə qarşımızda gedəcək allahlar düzəlt; çünki bizi Misir torpağından çıxarmış o adam, bu Musa barədə onun başına nə gəldiyini bilmirik”. Mən də onlara dedim: “Kimin qızılı varsa, onu çıxarsın”. Beləcə onu mənə verdilər; mən də onu oda atdım və bu buzov ortaya çıxdı. Musa xalqın çılpaq olduğunu görəndə (çünki Harun onları düşmənləri arasında rüsvay olmaq üçün çılpaq etmişdi). Çıxış 32:23–25.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Jeroboam’s two golden calves.

1863-cü ildəki Laodikeyalı Adventizmin üsyanı Yeroboamın iki qızıl buzovu ilə təmsil edilmişdir.

> If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. 1 Kings 12:27–29.

> Əgər bu xalq Yerusəlimdə Rəbbin evində qurban kəsmək üçün yuxarı qalxsa, onda bu xalqın ürəyi yenidən öz ağasına, yəni Yəhuda padşahı Rexavamın yanına dönər; onlar məni öldürər və yenə Yəhuda padşahı Rexavamın yanına qayıdarlar. Buna görə də padşah məşvərət etdi, iki qızıl buzov düzəltdi və onlara dedi: “Yerusəlimə qalxmaq sizin üçün artıq çoxdur; ey İsrail, səni Misir torpağından çıxaran allahların budur”. Birini Beyteldə qoydu, o birini isə Danda yerləşdirdi. 1 Padşahlar 12:27–29.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the prophet from Judah who died between the ass and the lion.

1863-cü ildəki Laodikiya Adventizminin üsyanı, eşşəklə aslanın arasında ölən Yəhudadan olan peyğəmbərlə timsallaşdırılmışdır.

> And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. 1 Kings 13:23, 24.

> Və belə oldu: o, çörək yedikdən və içdikdən sonra, geri gətirdiyi peyğəmbər üçün ona eşşəyi yəhərlədi. O gedəndə yolda bir şir onun qarşısına çıxdı və onu öldürdü; onun cəsədi yolda qaldı, eşşək də onun yanında dururdu, şir də cəsədin yanında durmuşdu. 1 Padşahlar 13:23, 24.

The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the tenth test of ancient Israel that began their wandering in the wilderness.

1863-cü ildəki Laodikeya Adventizminin üsyanı, qədim İsrailin səhradakı sərgərdanlığının başlanğıcı olan onuncu sınaqla rəmzləşdirilmişdir.

> But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:21–23.

> Lakin Mənim həyatım haqqı üçün, Rəbbin izzəti bütün yer üzünü dolduracaqdır. Çünki izzətimi və Misirdə, eləcə də səhrada etdiyim möcüzələrimi görmüş, indi isə Məni bu on dəfə sınamış və səsimə qulaq asmamış o adamların heç biri, şübhəsiz, atalarına and içdiyim torpağı görməyəcək; Məni qəzəbləndirənlərin heç biri onu görməyəcək. Ancaq qulum Kalev, çünki onda başqa bir ruh var idi və O, Mənim ardımca kamil surətdə getdi, onu daxil olduğu torpağa gətirəcəyəm; onun nəsli də oraya sahib olacaqdır. Saylar 14:21–23.

The apostle Paul taught:

Həvari Paul öyrədirdi:

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Bütün bu şeylər onlara nümunə olaraq baş verdi; və üzərlərinə dövrlərin sonu yetişmiş olan bizə ibrət üçün yazıldı. 1 Korinflilərə 10:11.

Commenting on that prophetic principle, Sister White said:

Bu peyğəmbərlik prinsipini şərh edərək, Bacı Uayt dedi:

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “Qədim peyğəmbərlərin hər biri öz dövrlərindən daha çox bizim dövrümüz üçün danışmışdır; belə ki, onların peyğəmbərlikləri bizim üçün qüvvədədir. ‘İndi bütün bu şeylər onlara ibrət olsun deyə baş verdi; və əsrlərin sonu üzərinə gəlmiş olan bizə nəsihət üçün yazıldı.’ 1 Korinflilərə 10:11. ‘Onlara aşkar olundu ki, onlar bunları özləri üçün deyil, sizin üçün xidmət edirdilər; göydən göndərilmiş Müqəddəs Ruh vasitəsilə sizə Müjdəni vəz edənlər tərəfindən indi sizə bildirilmiş olan bu şeyləri; mələklər də bunlara nəzər salmağı arzulayırlar.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Müqəddəs Kitab öz xəzinələrini bu son nəsil üçün toplamış və bir yerə bağlamışdır. Əhdi-Ətiq tarixinin bütün böyük hadisələri və ciddi vaqeələri bu son günlərdə kilsədə təkrar olunmuşdur və olunmaqdadır.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The message of the latter rain, according to Isaiah, is a message, for he identifies that the wicked will refuse to hear it, and he describes that message as “line upon line”.

Yeşayaya görə, son yağışın xəbəri bir xəbərdir; çünki o bildirir ki, pislər onu eşitməkdən imtina edəcəklər və həmin xəbəri “sətir üstünə sətir” kimi təsvir edir.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> O, biliyi kimə öyrədəcək? və təlimi kimə anlatdıracaq? Süddən kəsilmişlərə, döşdən ayrılmışlara. Çünki qayda qayda üstə, qayda qayda üstə; sətir sətir üstə, sətir sətir üstə; burada bir az, orada bir az olmalıdır; çünki O, bu xalqa pəltək dodaqlarla və başqa bir dillə danışacaq. O dedi: “Yorğunu rahatlandıracağınız istirahət budur; və təzələnmə budur”; amma onlar qulaq asmaq istəmədilər. Lakin Rəbbin sözü onlar üçün qayda qayda üstə, qayda qayda üstə; sətir sətir üstə, sətir sətir üstə; burada bir az, orada bir az oldu ki, gedib arxası üstə yıxılsınlar, qırılsınlar, tora düşsünlər və yaxalansınlar. Yeşaya 28:9–13.

Of the six lines we have just identified, and there are of course others we have not pointed out, one emphasizes 1863, as the end of a progressive test that led to wandering in the wilderness. Two emphasize a former covenant people being passed by and replaced by a new chosen people. One marks a curse for rebuilding something that was intended to be left destroyed and abandoned under God’s curse as it was, and another marks a curse for returning where you were forbidden to go. Two provide examples of counterfeits of the two tables of the Ten Commandments, that represented Habakkuk’s two tables.

Az əvvəl müəyyən etdiyimiz altı xəttdən — və əlbəttə, göstərmədiyimiz başqaları da vardır — biri 1863-cü ili vurğulayır; bu, səhrada sərgərdan gəzməyə aparıb çıxaran mərhələli bir sınağın sonu kimi təqdim olunur. İkisi əvvəlki əhd xalqının kənara qoyulub yerinə yeni seçilmiş bir xalqın gətirildiyini vurğulayır. Biri, Allahın lənəti altında olduğu kimi dağılmış və tərk edilmiş halda qalması nəzərdə tutulan bir şeyi yenidən bərpa etməyə görə lənəti göstərir, digəri isə getməyiniz qadağan edilmiş yerə qayıtmağa görə lənəti göstərir. İkisi isə Həbəqququn iki lövhəsini təmsil edən On Əmrin iki lövhəsinin saxtalarının nümunələrini təqdim edir.

The golden calves of Aaron and Jeroboam represent a counterfeit image of jealousy, that represented the counterfeit 1863 chart. When brought together, the two witnesses of Aaron and Jeroboam teach that Habakkuk’s two tables represent one table, the very same way the two tables of the Ten Commandments represent one law of God. Together they become one symbol, that is made up of two when they are brought together. The same prophetic dynamics of the two tables of the law of God exist in Habakkuk’s two tables, and together Aaron and Jeroboam’s counterfeits address that prophetic phenomenon.

Harunla Yarovamın qızıl buzovları, saxta 1863 cədvəlini təmsil edən qısqanclığın saxta surətini təmsil edir. Bir araya gətirildikdə, Harun və Yarovamın iki şahidi öyrədir ki, Habaqququn iki lövhəsi bir lövhəni təmsil edir; eynilə On Əmrin iki lövhəsi Allahın bir qanununu təmsil etdiyi kimi. Birlikdə onlar, bir araya gətirildikdə iki hissədən ibarət olan bir rəmzə çevrilirlər. Allahın qanununun iki lövhəsinə aid olan eyni peyğəmbərlik dinamikası Habaqququn iki lövhəsində də mövcuddur və Harunla Yarovamın saxtaları birlikdə həmin peyğəmbərlik fenomeninə toxunur.

The first generation of Adventism has been typified by the image of jealousy in Ezekiel chapter eight. The vision that begins on the fifth day, of the sixth month in the sixth year in chapter eight of Ezekiel, continues into chapter nine, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is represented. When addressing the illustration of the sealing of chapter nine, Sister White includes the attribute of God’s character that identifies that it is in the third and fourth generation where God judges those who are disobedient. She therefore incorporates the truth associated directly with the second commandment, which is the commandment that forbids the worship of idols, as were Aaron’s and Jeroboam’s golden calves.

Adventizmin birinci nəsli Hizqiyal kitabının səkkizinci fəslindəki qısqanclıq surəti ilə təmsil edilmişdir. Hizqiyalın səkkizinci fəslində altıncı ilin altıncı ayının beşinci günündə başlayan görüntü doqquzuncu fəslə qədər davam edir; orada yüz qırx dörd minin möhürlənməsi təsvir olunur. Doqquzuncu fəldəki möhürlənmə təsvirinə müraciət edərkən, Bacı Vayt Allahın xarakterinin o xüsusiyyətini də daxil edir ki, bu xüsusiyyət Allahın itaətsiz olanları üçüncü və dördüncü nəsildə cəzalandırdığını göstərir. Beləliklə, o, birbaşa ikinci əmrlə bağlı olan həqiqəti də daxil edir; bu, Harunun və Yarovamın qızıl danaları kimi bütlərə ibadəti qadağan edən əmrdir.

> “‘And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; and the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> “‘Və O, yanında yazıçının mürəkkəbqabı olan kətan geyimli adama səsləndi; və Rəbb ona dedi: Şəhərin ortasından, Yerusəlimin ortasından keç və onun içində edilən bütün iyrəncliklərə görə ah çəkib fəryad edən adamların alınları üzərinə bir nişan qoy. O birilərinə isə mənim eşidəcəyim şəkildə dedi: Onun ardınca şəhərin içindən keçin və vurun; gözünüz əsirgəməsin, nə də rəhminiz olsun: qocaları da, cavanları da, bakirə qızları da, körpələri də, qadınları da tamamilə qırın; lakin üzərində nişan olan heç bir adama yaxınlaşmayın; və Mənim müqəddəs məkanımdan başlayın. O zaman onlar məbədin önündə olan qocaman adamlardan başladılar.’”

> “Jesus is about to leave the mercy seat of the heavenly sanctuary to put on garments of vengeance and pour out His wrath in judgments upon those who have not responded to the light God has given them. ‘Because sentence against an evil work is not executed speedily, therefore the heart of the sons of men is fully set in them to do evil.’ Instead of being softened by the patience and long forbearance that the Lord has exercised toward them, those who fear not God and love not the truth strengthen their hearts in their evil course. But there are limits even to the forbearance of God, and many are exceeding these boundaries. They have overrun the limits of grace, and therefore God must interfere and vindicate His own honor.

> “İsa qisas geyimlərini geyinib Allahın onlara verdiyi işığa cavab verməmiş olanların üzərinə hökmlərdə Öz qəzəbini tökmək üçün səmavi məbədin mərhəmət kürsüsünü tərk etmək üzrədir. «Pis bir əmələ qarşı hökm tez icra olunmadığına görə, buna görə də bəşər övladlarının ürəyi pislik etməyə tamamilə yönəlmişdir». Rəbbin onlara qarşı göstərdiyi səbir və uzunmüddətli təhəmmül vasitəsilə yumşalmaq əvəzinə, Allahdan qorxmayan və həqiqəti sevməyənlər öz şər yollarında ürəklərini daha da bərkidirlər. Lakin Allahın təhəmmülünün də sərhədləri vardır və çoxları bu sərhədləri hədsiz dərəcədə aşır. Onlar lütfün hüdudlarını keçmişlər və buna görə də Allah müdaxilə etməli və Öz izzətini müdafiə etməlidir.

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> “Rəbb amorlular haqqında dedi: “Dördüncü nəsildə onlar yenidən bura qayıdacaqlar; çünki amorluların təqsiri hələ dolmamışdır.” Bu xalq öz bütpərəstliyi və pozğunluğu ilə aşkar şəkildə seçilsə də, hələ öz təqsir kasasını doldurmamışdı və Allah onların tamamilə məhv edilməsi üçün əmr verməyəcəkdi. Xalq ilahi qüdrətin açıq-aşkar təzahür etdiyini görməli idi ki, onlar üzrsüz qalsınlar. Mərhəmətli Yaradan onların təqsirinə dördüncü nəslədək dözməyə hazır idi. Sonra isə, əgər yaxşılığa doğru heç bir dəyişiklik görünməsəydi, Onun mühakimələri onların üzərinə enəcəkdi.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

> “Sonsuz Olan, yanılmaz dəqiqliklə, bütün millətlərlə hələ də hesab aparır. Onun mərhəməti tövbəyə çağırışlarla təklif olunduğu müddətdə bu hesab açıq qalacaq; lakin rəqəmlər Allahın müəyyən etdiyi bir həddə çatdıqda, Onun qəzəbinin xidməti başlanır. Hesab bağlanır. İlahi səbir sona çatır. Onların lehinə artıq mərhəmət dilənməsi yoxdur.

> “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

> Peyğəmbər əsrlərin o tayına baxaraq bu zamanı öz görümündə görmüşdü. Bu dövrün millətləri misilsiz mərhəmətlərin qəbulçiləri olmuşlar. Göyün ən seçmə xeyir-duaları onlara verilmişdir, lakin artan təkəbbür, tamahkarlıq, bütpərəstlik, Allaha nifrət və alçaq nankorluq onların əleyhinə yazılmışdır. Onlar Allahla olan hesablarını sürətlə bağlamaqdadırlar.

> “But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

> “Lakin məni titrədən budur ki, ən böyük nuru və imtiyazları almış olanlar hakim günahkarlığın təsiri ilə murdarlanmışlar. Ətraflarındakı saleh olmayanların təsiri altında, hətta həqiqəti etiraf edənlərin bir çoxu da soyumuş və şərin güclü axını tərəfindən aşağı çəkilmişdir. Həqiqi təqva və müqəddəsliyə yönələn ümumi istehza, Allahla sıx bağlılıqda olmayanları Onun qanununa hörmətlərini itirməyə aparır. Əgər onlar işığı izləyir və qəlbdən həqiqətə itaət edirdilərsə, bu müqəddəs qanun, ona belə nifrət edilib kənara atıldığı zaman, onlara daha da qiymətli görünərdi. Allahın qanununa qarşı hörmətsizlik daha aşkar olduqca, ona riayət edənlərlə dünya arasındakı ayırdedici xətt daha aydın görünür. İlahi hökmlərə məhəbbət bir sinifdə artdığı dərəcədə, digər bir sinifdə onlara qarşı həqarət də artır.”

> “The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

> “Böhran sürətlə yaxınlaşır. Sürətlə artan rəqəmlər göstərir ki, Allahın ziyarət vaxtı artıq demək olar ki, gəlib çatmışdır. O, cəza verməyə istəksiz olsa da, yenə də cəza verəcək və bunu tezliklə edəcəkdir. İşıqda yeriyənlər yaxınlaşan təhlükənin əlamətlərini görəcəklər; lakin onlar sakit, laqeyd bir gözlənti içində oturub, Allahın ziyarət günü Öz xalqını qoruyacağı inamı ilə özlərini təsəlli etməməlidirlər. Əsla belə deyil. Onlar dərk etməlidirlər ki, başqalarını xilas etmək üçün səylə çalışmaq, kömək üçün Allaha möhkəm imanla baxmaq onların borcudur. ‘Saleh adamın təsirli, hərarətli duası çox şeyə qadirdir.’”

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

> “Möminliyin mayası öz qüdrətini tamamilə itirməmişdir. Kilsənin təhlükəsi və ruh düşkünlüyü ən böyük həddə çatdığı vaxt, nurda dayanan kiçik dəstə ölkədə törədilən iyrəncliklərə görə ah-nalə edib fəryad edəcəkdir. Lakin onların duaları xüsusilə kilsə naminə yüksələcəkdir, çünki onun üzvləri dünyanın tərzinə uyğun hərəkət edirlər.

> “The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

> Bu sədaqətli azlığın səmimi duaları hədər getməyəcək. Rəbb qisas alan kimi zühur etdiyi zaman, O, həm də imanı öz paklığında qoruyub saxlayan və özlərini dünyadan ləkəsiz saxlamış olanların hamısının himayədarı kimi gələcək. Məhz bu vaxt Allah Özünə gecə-gündüz fəryad edən seçilmişlərinin haqqını almağı vəd etmişdir, baxmayaraq ki, onlara qarşı uzun səbir göstərir.

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 207–210.

> “Əmr budur: “Şəhərin ortasından, Yerusəlimin ortasından keç və onun içində edilən bütün iyrəncliklərə görə ah çəkən, fəryad edən adamların alınlarına bir nişan qoy.” Ah çəkib fəryad edən bu adamlar həyat sözlərini bəyan edirdilər; məzəmmət etmiş, nəsihət vermiş və yalvarmışdılar. Allahı hörmətdən salmış olanlardan bəziləri tövbə etdi və Onun qarşısında qəlblərini alçaltdı. Lakin Rəbbin izzəti İsraildən ayrılmışdı; bir çoxları hələ də dinin zahiri formalarını davam etdirsələr də, Onun qüdrəti və hüzuru yox idi.” Testimonies, 5-ci cild, 207–210.

To rightly divide the vision of the sealing as set forth by Ezekiel, it is essential to understand the four generations of Adventism. Sister White begins the passage we selected by directly referencing Ezekiel chapter nine, and the portion we have selected also ends with a direct reference of Ezekiel chapter nine. In the passage she says of Ezekiel, “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision.” Ezekiel saw the circumstances that are occurring during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Yezekiel tərəfindən təqdim olunduğu kimi möhürlənmə görüntüsünü düzgün şəkildə bölmək üçün Adventizmin dörd nəslini başa düşmək zəruridir. Bacı Vayt seçdiyimiz parçaya birbaşa Yezekielin doqquzuncu fəslinə istinad etməklə başlayır və seçdiyimiz hissə də Yezekielin doqquzuncu fəslinə birbaşa istinadla bitir. Həmin parçatda o, Yezekiel barədə belə deyir: “Peyğəmbər əsrlər boyunca irəli baxaraq bu zamanı öz görüntüsü önündə görmüşdü.” Yezekiel yüz qırx dörd minin möhürlənməsi zamanı baş verən şəraiti görmüşdü.

In the previous article we identified with three specific passages from the Spirit of Prophecy that Isaiah’s “drunkards of Ephraim,” who in this passage are identified as the “ancient men,” and who in both passages represent the leadership of Jerusalem (Adventism), cannot see that there is to be a mighty manifestation of the power of God as in former years. In this passage the very manifestation of God’s power that they refuse to see will occur as part of the divine judgment which is brought upon them, for it is stated that, “the people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse.”

Əvvəlki məqalədə biz Peyğəmbərlik Ruhundan olan üç xüsusi parça əsasında müəyyən etdik ki, Yeşayanın “Efrayimin sərxoşları”, hansı ki bu parçada “qədim kişilər” kimi müəyyən edilir və hər iki parçada Yerusəlimin (Adventizmin) rəhbərliyini təmsil edir, Allahın qüdrətinin əvvəlki illərdə olduğu kimi qüdrətli bir təzahürünün baş verəcəyini görə bilmirlər. Bu parçada isə onların görməkdən imtina etdikləri Allah qüdrətinin məhz həmin təzahürü onların üzərinə gətirilən ilahi hökmün bir hissəsi kimi baş verəcəkdir; çünki belə deyilir ki, “xalq ilahi qüdrətin nəzərəçarpacaq şəkildə təzahür etdiyini görməli idi ki, üzrsüz qalsınlar.”

Laodicean Adventism refuses to see the manifestation of the latter rain that began sprinkling on September 11, 2001, but they will see the climax of that rainfall when the message of the Midnight Cry is repeated in the last days. That message is Islam of the third Woe. Did not the leadership of ancient Israel, who had just crucified their Messiah watch as the Holy Spirit was poured out at Pentecost?

Laodikiyalı Adventizm 11 sentyabr 2001-ci ildə çiləməyə başlamış son yağışın təzahürünü görməkdən imtina edir, lakin Gecəyarısı Fəryadının xəbəri axır günlərdə təkrarlandığı zaman onlar həmin yağışın kulminasiya nöqtəsini görəcəklər. Həmin xəbər üçüncü Vayının İslamıdır. Məgər öz Məsihini yenicə çarmıxa çəkmiş qədim İsrailin rəhbərliyi Pentikost günündə Müqəddəs Ruhun töküldüyünü görmədimi?

The passage is identifying the church, which by context is represented by Ezekiel as Jerusalem, and the members within the church (Jerusalem), are contrasted by a “little company,” who are also identified as those “that walk in the light,” and are the “faithful few.” The Bible teaches that “many” are called, but “few” are chosen. The subject of the passage includes the wrath of God that is brought upon His people. The people have brought their judgment upon themselves, but God is specific in emphasizing that it is His angels that accomplish the work of destruction. God never lies, and He has promised that it is He that visits the iniquity of men unto the third and fourth generation. To attribute the execution of judgment to any other than God is to deny His character, and suggest He is a liar.

Bu hissə kilsəni müəyyən edir; kontekstə görə kilsə Yezekel tərəfindən Yerusəlim kimi təmsil olunur və kilsənin (Yerusəlimin) daxilində olan üzvlər “kiçik bir dəstə” ilə qarşılaşdırılır; onlar həmçinin “işıqda yeriyənlər” və “sadiq azlıq” kimi tanıdılırlar. Müqəddəs Kitab öyrədir ki, “çoxları” çağırılır, lakin “azları” seçilir. Hissənin mövzusuna Allahın Öz xalqının üzərinə gətirdiyi qəzəb də daxildir. Xalq öz hökmünü öz üzərinə gətirmişdir, lakin Allah məhvetmə işini yerinə yetirənin Onun mələkləri olduğunu xüsusi olaraq vurğulayır. Allah heç vaxt yalan danışmır və O, insanların təqsirini üçüncü və dördüncü nəslə qədər ziyarət edənin məhz Özünün olduğunu vəd etmişdir. Hökmün icrasını Allahdan başqasına aid etmək Onun xarakterini inkar etmək və Onun yalançı olduğunu irəli sürmək deməkdir.

The passage identifies that when the destroying angels of Ezekiel begin to go through Jerusalem, that it is then that, “the ministry of His wrath commences.” God’s wrath begins with Jerusalem, which is his church, which is Laodicean Adventism.

Mətn göstərir ki, Hizqiyalın məhv edən mələkləri Yerusəlimin arasından keçməyə başlayanda, məhz o zaman “Onun qəzəbinin xidməti başlanır.” Allahın qəzəbi Yerusəlimdən başlayır; bu isə Onun kilsəsidir, yəni Laodikeyalı Adventizmdir.

> For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? 1 Peter 4:17.

> Çünki mühakimənin Allahın evindən başlanmasının vaxtı gəlib; əgər o, əvvəlcə bizdən başlayırsa, onda Allahın Müjdəsinə itaət etməyənlərin aqibəti nə olacaq? 1 Peter 4:17.

God’s wrath is accomplished by God’s angels, and when their work begins, they are commanded to “smite,” all and to “let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.” The wrath of God is carried out by holy angels, and the point we are wishing to identify here is that the commencement of God’s ministry of wrath is accomplished in the fourth generation.

Allahın qəzəbi Allahın mələkləri tərəfindən icra olunur və onların işi başladıqda onlara əmr edilir ki, “vurun” hamını və “gözünüz əsirgəməsin, nə də mərhəmət edin: qocaları da, cavanları da, qızları da, körpə uşaqları da, qadınları da tamamilə öldürün; lakin üzərində nişan olan heç bir adama yaxınlaşmayın; və Mənim müqəddəs məbədimdən başlayın.” Allahın qəzəbi müqəddəs mələklər tərəfindən yerinə yetirilir və burada müəyyən etmək istədiyimiz məqam budur ki, Allahın qəzəb xidmətinin başlanğıcı dördüncü nəsildə həyata keçirilir.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit. And it shall come to pass in that day, saith the Lord, that there shall be the noise of a cry from the fish gate, and an howling from the second, and a great crashing from the hills. Howl, ye inhabitants of Maktesh, for all the merchant people are cut down; all they that bear silver are cut off. And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will he do evil. Zephaniah 1:8–12.

> Və Rəbbin qurbanı günündə belə olacaq ki, Mən başçıları, padşahın oğullarını və yad libas geyinənlərin hamısını cəzalandıracağam. Həmin gündə ağalarının evlərini zorakılıq və hiylə ilə dolduran, astanadan atılıb keçənlərin hamısını da cəzalandıracağam. Və o gün belə olacaq, Rəbb bəyan edir, Balıq darvazasından fəryad səsi, ikinci məhəllədən ah-nalə və təpələrdən böyük bir çaxnaşma gələcək. Fəryad edin, ey Makteş sakinləri, çünki bütün tacir xalq məhv edildi; gümüş daşıyanların hamısı məhv olub getdi. Və o vaxt belə olacaq ki, Mən Yerusəlimi çıraqlarla axtaracağam və öz çöküntüləri üzərində sakitləşib qalan adamları cəzalandıracağam; ürəklərində deyənləri ki, Rəbb nə yaxşılıq edəcək, nə də pislik. Sefanya 1:8–12.

Back to Articles