Article

# Elijah - Number Twelve

İlyas — On İki Nömrə

Every valley shall be exalted

Hər dərə yüksəldiləcəkdir

Author

Jeff Pippenger

Published

October 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are still addressing Elijah as a prophetic symbol. Elijah proclaimed to Ahab that there would not be rain, except at his word for three years.

Biz hələ də İlyasa peyğəmbərlik rəmzi kimi müraciət edirik. İlyas Axava bildirdi ki, üç il ərzində onun sözü olmadan yağış yağmayacaq.

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> Gilead sakinlərindən olan tişbli İlyas Axava dedi: Hüzurunda durduğum İsrailin Allahı Rəbb sağdır ki, mənim sözüm olmadıqca bu illər ərzində nə şeh, nə də yağış olacaq. 1 Padşahlar 17:1.

Christ informs us in the book of Luke, that the three years was actually three and a half years.

Məsih bizə Luka kitabında bildirir ki, üç il əslində üç il yarım idi.

> An he said, Verily, I say unto you, No prophet is accepted in his own country. But I tell you of a truth, many widows were in Israel in the days of Elias, when the heaven was shut up three years and six months, when great famine was throughout all the land; But unto none of them was Elias sent, save unto Sarepta, a city of Sidon, unto a woman that was a widow. Luke 4:24–26.

> Və O dedi: Doğrusu, sizə deyirəm, heç bir peyğəmbər öz vətənində qəbul olunmur. Amma sizə həqiqəti deyirəm: İlyasın günlərində, göy üç il altı ay bağlı qaldığı, bütün ölkə üzərində böyük aclıq olduğu zaman İsraildə çoxlu dul qadın var idi; lakin İlyas onlardan heç birinin yanına göndərilmədi, ancaq Sidonun Sarepta şəhərində yaşayan dul bir qadının yanına göndərildi. Luka 4:24–26.

The three and a half years took place in the time of Ahab and Jezebel, thus identifying the three and a half prophetic years from 538 until 1798, when the papacy, represented as Jezebel in the church of Thyatira, ruled during the Dark Ages.

Üç il yarım Axav və İzebelin zamanında baş verdi; beləliklə, bu, 538-ci ildən 1798-ci ilə qədər olan üç il yarım peyğəmbərlik ilini müəyyən edir; həmin dövrdə, Tiyatira kilsəsində İzebel kimi təmsil olunan papalıq Qaranlıq Əsrlər boyunca hökm sürürdü.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. And I will kill her children with death; and all the churches shall know that I am he which searcheth the reins and hearts: and I will give unto every one of you according to your works. Revelation 2:20–23.

> Bununla belə, sənə qarşı bir neçə şeyim var: çünki özünü peyğəmbər qadın adlandıran o İzebelin təlim verməsinə və qullarımı zina etməyə, bütlərə qurban kəsilmiş şeylərdən yeməyə aldatmasına göz yumursan. Mən ona öz zinasından tövbə etməsi üçün vaxt verdim; lakin o, tövbə etmədi. Bax, Mən onu yatağa salacağam, onunla zina edənləri də böyük müsibətə atacağam, əgər öz əməllərindən tövbə etməsələr. Onun övladlarını isə ölümlə vuracağam; və bütün kilsələr biləcəklər ki, böyrəkləri və ürəkləri yoxlayan Mənəm; və Mən sizin hər birinizə əməllərinizə görə verəcəyəm. Vəhy 2:20–23.

Jezebel’s “space to repent” was three and a half years in the days of Elijah, and three and a half prophetic years from 538 until 1798 in the Dark Ages of papal persecution. The punishment of Jezebel and the kings of Europe who committed fornication with her, was to be cast into a bed of tribulation and the death of her children. There were faithful souls during the Dark Ages, that had also been cast into a bed of tribulation, but they would live. When cast into the bed of tribulation, the outcome of life for the faithful or death for the unfaithful was based upon their “works.” The faithful’s bed of tribulation, produced patience and life. Their bed of tribulation would cease towards the end of the three and a half years, just before Elijah left Sarepta to command Ahab to call all Israel to Mount Carmel.

İzebelin “tövbə etməsi üçün verilən vaxt” İlyasın günlərində üç il yarım idi, həmçinin papalıq təqiblərinin Qaranlıq Çağlarında 538-ci ildən 1798-ci ilədək üç il yarımlıq peyğəmbərlik ili idi. İzebelin və onunla zinakarlıq edən Avropa padşahlarının cəzası, müsibət yatağına atılmaq və onun övladlarının ölümü idi. Qaranlıq Çağlar dövründə də elə sadiq canlar var idi ki, onlar da müsibət yatağına atılmışdılar, lakin yaşayacaqdılar. Müsibət yatağına atıldıqları zaman, sadiqlər üçün həyatın, yaxud sadiq olmayanlar üçün ölümün nəticəsi onların “əməlləri” əsasında müəyyən olunurdu. Sadiqlərin müsibət yatağı səbir və həyat hasil edirdi. Onların müsibət yatağı üç il yarımın sonlarına doğru, İlyasın Axavaya bütün İsraili Karmel dağına çağırmağı əmr etmək üçün Sareptadan ayrılmasından dərhal əvvəl sona çatacaqdı.

> “The persecution of the church did not continue throughout the entire period of the 1260 years. God in mercy to His people cut short the time of their fiery trial. In foretelling the ‘great tribulation’ to befall the church, the Saviour said: ‘Except those days should be shortened, there should no flesh be saved: but for the elect’s sake those days shall be shortened.’ Matthew 24:22. Through the influence of the Reformation the persecution was brought to an end prior to 1798.” The Great Controversy, 266, 267.

> “Kilsənin təqibi 1260 ilin bütün dövrü boyunca davam etmədi. Allah Öz xalqına mərhəmət göstərərək onların odlu sınağının müddətini qısaltdı. Xilaskar kilsənin başına gələcək ‘böyük müsibət’i öncədən xəbər verərkən dedi: ‘Əgər o günlər qısaldılmasaydı, heç bir bəşər xilas olmazdı; lakin seçilmişlərin xatirinə o günlər qısaldılacaqdır.’ Matthew 24:22. Reformasiyanın təsiri ilə təqib 1798-ci ildən əvvəl sona çatdırıldı.” The Great Controversy, 266, 267.

The judgment of the “bed of tribulation” for the papacy would “kill her children with death,” but the judgment of the “bed of tribulation” contained a promise of life for those whose works demonstrated their faithfulness, as illustrated in the death of the widow of Sarepta’s son.

Papalıq üçün “müsibət yatağı”nın hökmü “onun övladlarını ölümlə öldürəcəkdi”, lakin “müsibət yatağı”nın hökmü, işləri sədaqətlərini nümayiş etdirənlər üçün həyat vədi daşıyırdı; bu həqiqət Sareptalı dul qadının oğlunun ölümü nümunəsində göstərilmişdir.

> And it came to pass after these things, that the son of the woman, the mistress of the house, fell sick; and his sickness was so sore, that there was no breath left in him. And she said unto Elijah, What have I to do with thee, O thou man of God? art thou come unto me to call my sin to remembrance, and to slay my son? And he said unto her, Give me thy son. And he took him out of her bosom, and carried him up into a loft, where he abode, and laid him upon his own bed. And he cried unto the Lord, and said, O Lord my God, hast thou also brought evil upon the widow with whom I sojourn, by slaying her son? And he stretched himself upon the child three times, and cried unto the Lord, and said, O Lord my God, I pray thee, let this child’s soul come into him again. And the Lord heard the voice of Elijah; and the soul of the child came into him again, and he revived. And Elijah took the child, and brought him down out of the chamber into the house, and delivered him unto his mother: and Elijah said, See, thy son liveth. And the woman said to Elijah, Now by this I know that thou art a man of God, and that the word of the Lord in thy mouth is truth. 1 Kings 17:17–24.

> Və bu işlərdən sonra belə oldu ki, evin sahibəsi olan qadının oğlu xəstələndi; və onun xəstəliyi o qədər şiddətli idi ki, onda heç bir nəfəs qalmadı. Qadın İlyasa dedi: “Ey Allah adamı, mənim səninlə nə işim var? Yoxsa günahımı yadıma salmaq və oğlumu öldürmək üçünmü yanıma gəlmisən?” O isə ona dedi: “Oğlunu mənə ver.” Sonra onu qadının qucağından aldı, qaldığı yuxarı otağa apardı və öz yatağına uzatdı. Və Rəbbə fəryad edib dedi: “Ya Rəbb, Allahım, yanında qonaq qaldığım dul qadının başına da oğlunu öldürməklə bəla gətirdinmi?” Sonra uşağın üzərinə üç dəfə uzandı və Rəbbə fəryad edib dedi: “Ya Rəbb, Allahım, Sənə yalvarıram, qoy bu uşağın canı yenidən özünə qayıtsın.” Rəbb İlyasın səsini eşitdi; uşağın canı yenidən özünə qayıtdı və o dirildi. İlyas uşağı götürüb yuxarı otaqdan aşağı, evə endirdi və onu anasına verdi. Sonra İlyas dedi: “Bax, oğlun diridir.” Qadın İlyasa dedi: “İndi bununla bilirəm ki, sən Allah adamısan və ağzındakı Rəbbin sözü həqiqətdir.” 1 Padşahlar 17:17–24.

The widow recognized that Elijah was “a man of God,” for “the word of the Lord” that brought her child back to life, was the word “truth.” The three-step process of Elijah stretching himself upon the widow’s son was understood by the widow as the “word” in Elijah’s mouth as “truth.” The Hebrew word ‘emeth,’ is translated in the passage as “truth,” and represents the creative power of Alpha and Omega. It is the Hebrew word created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, and represents the Power who can bring the dead back to life.

Dul qadın İlyasın “Allah adamı” olduğunu dərk etdi, çünki onun övladını yenidən həyata qaytaran “Rəbbin sözü” “həqiqət” sözü idi. İlyasın dul qadının oğlunun üzərinə uzanaraq yerinə yetirdiyi üçmərhələli proses dul qadın tərəfindən İlyasın ağzındakı “söz”ün “həqiqət” olması kimi başa düşüldü. İvritcə “’emeth” sözü bu parçada “həqiqət” kimi tərcümə olunur və Alfa ilə Omeqanın yaradıcı qüdrətini təmsil edir. Bu, ivrit əlifbasının birinci, on üçüncü və son hərflərindən yaranmış ivrit sözüdür və ölüləri yenidən həyata qaytara bilən Qüdrəti təmsil edir.

The faithful, just as the unfaithful in the “space” of probationary time represented by the three and a half years, received the judgment of a “bed of tribulation.” Death was the outcome for the children of the class that followed the whore who committed fornication and taught the doctrines of paganism. Life was given to the other class who followed the directions of Elijah, and believed the Word of “truth.”

Sadiqlər, necə ki, üç il yarımla təmsil olunan sınaq müddətinin “məkanı”nda olan sadiq olmayanlar da, “əziyyət yatağı” hökmünü aldılar. Zinakar qadının ardınca gedən, onunla zina edən və bütpərəstliyin təlimlərini öyrədən sinfin övladları üçün nəticə ölüm oldu. Həyat isə İlyasın göstərişlərinə əməl edən və “həqiqət” Kəlamına iman gətirən digər sinfə verildi.

The widow had followed Elijah’s command to fetch him some water and give him some bread, and her obedience to the prophet’s word represents the faithful in the Dark Ages of Thyatira. (It is worth noting that when Elijah commands the widow to first feed him, and thereafter feed her son and herself that what is represented is that Elijah is the first to receive the food to eat. He is first to receive the message, and thereafter the church.) We are informed that the works of the faithful, were greater at the end than the beginning.

Dul qadın İlyasın ona bir qədər su gətirmək və ona bir az çörək vermək əmrinə tabe olmuşdu və onun peyğəmbərin sözünə itaəti, Tiyatiranın Qaranlıq Əsrlərindəki möminləri təmsil edir. (Qeyd etməyə dəyər ki, İlyas dul qadına əvvəlcə onu yedirtməyi, bundan sonra isə oğlunu və özünü yedirtməyi əmr etdikdə, bununla təmsil olunan odur ki, yemək üçün qidanı ilk qəbul edən İlyasdır. O, xəbəri ilk qəbul edəndir, ondan sonra isə kilsə.) Bizə bildirilir ki, möminlərin əməlləri başlanğıcdakından daha böyük olaraq sonda idi.

> And unto the angel of the church in Thyatira write; These things saith the Son of God, who hath his eyes like unto a flame of fire, and his feet are like fine brass; I know thy works, and charity, and service, and faith, and thy patience, and thy works; and the last to be more than the first. Revelation 2:18, 19.

> Tiyatirada olan kilsənin mələyinə yaz: Bunları deyən Allahın Oğludur; Onun gözləri alovlu od kimidir, ayaqları isə saf tunc kimidir; Mən sənin əməllərini, məhəbbətini, xidmətini, imanını, səbrini və əməllərini bilirəm; sonuncuların birincilərdən daha çoxdur. Vəhy 2:18, 19.

The faithful manifested good “works” during the “space” the papacy was given to repent, but their works at the last were “more than the first.” As the “space” was ending, Christ sent the morning star of the reformation, who began the work of no longer suffering the papacy, who taught the church to “commit fornication, and eat things sacrificed unto idols.”

Sadiqlər papalığa tövbə etmək üçün verilən “müddət” ərzində yaxşı “əməllər” nümayiş etdirdilər, lakin onların axırdakı əməlləri “əvvəlkindən daha çox” idi. “Müddət” sona çatarkən, Məsih islahatın səhər ulduzunu göndərdi; o, artıq papalığa dözməmək işinə başladı, papalıq isə kilsəyə “zina etməyi və bütlərə qurban edilmiş şeyləri yeməyi” öyrədirdi.

> And he that overcometh, and keepeth my works unto the end, to him will I give power over the nations: And he shall rule them with a rod of iron; as the vessels of a potter shall they be broken to shivers: even as I received of my Father. And I will give him the morning star. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 2:26–29.

> Və qalib gələnə və Mənim işlərimi sona qədər yerinə yetirənə xalqlar üzərində hakimiyyət verəcəyəm; və onları dəmir çubuqla idarə edəcək; dulusçunun qabları kimi parça-parça ediləcəklər; necə ki, Mən də bunu Atamdan almışam. Və ona səhər ulduzunu verəcəyəm. Qulağı olan, Ruhun kilsələrə nə dediyini eşitsin. Vəhy 2:26–29.

Christ had “a few things against” the faithful at the beginning of the “space” given the papacy to repent, for they had allowed Jezebel “which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols.” But at the end of the “space” the faithful would cease to suffer the papacy to continue her seductions.

Məsihin papalığa tövbə etməsi üçün verilmiş “müddət”in başlanğıcında sadiqlərə qarşı “bir neçə şeyi var idi”, çünki onlar “özünü peyğəmbər qadın adlandıran” İzəbelin “qullarıma təlim verməsinə və onları zinakarlıq etməyə, bütlərə qurban edilmiş şeyləri yeməyə aldatmasına” yol vermişdilər. Lakin “müddət”in sonunda sadiqlər papalığın öz şirnikləndirmələrini davam etdirməsinə artıq dözməyəcəkdilər.

> “In the fourteenth century arose in England the ‘morning star of the Reformation.’ John Wycliffe was the herald of reform, not for England alone, but for all Christendom. The great protest against Rome which it was permitted him to utter was never to be silenced. That protest opened the struggle which was to result in the emancipation of individuals, of churches, and of nations.” The Great Controversy, 80.

> “On dördüncü əsrdə İngiltərədə ‘İslahatın səhər ulduzu’ doğdu.” Con Uiklif təkcə İngiltərə üçün deyil, bütün xristian aləmi üçün islahatın carçısı idi. Romaya qarşı onun dilə gətirməsinə icazə verilmiş o böyük etiraz heç vaxt susdurulmayacaqdı. Həmin etiraz fərdlərin, kilsələrin və millətlərin azadlığı ilə nəticələnəcək mübarizənin başlanğıcını qoydu.” The Great Controversy, 80.

The food God’s servants eat, is the doctrines or message they receive. Fornication is the church employing state power to accomplish the enforcement of her idolatrous doctrines. In the “space” Jezebel was given to repent, the church fled into the wilderness for protection.

Allahın qullarının yediyi qida, onların qəbul etdikləri təlimlər və ya xəbərlərdir. Zinakarlıq, kilsənin öz bütpərəst təlimlərini tətbiq etdirmək üçün dövlət hakimiyyətindən istifadə etməsidir. İzəbelə tövbə etməsi üçün verilən “müddət” ərzində kilsə qorunmaq üçün çöllüyə qaçdı.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days…. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:6, 14–16.

> Və qadın çöllüyə qaçdı; orada onun üçün Allah tərəfindən hazırlanmış bir yer vardı ki, onu orada min iki yüz altmış gün bəsləsinlər…. Və qadına böyük bir qartalın iki qanadı verildi ki, ilanın üzündən çöllüyə, öz yerinə uçsun; orada o, bir vaxt, vaxtlar və yarım vaxt ərzində bəslənir. Və ilan qadının ardınca ağzından sel kimi su tökdü ki, onu sel aparsın. Lakin yer qadına kömək etdi; yer ağzını açdı və əjdahanın ağzından çıxartdığı seli uddu. Vəhy 12:6, 14–16.

During the time of persecution of Jezebel and Ahab, Obadiah represented the protection that was provided by the wilderness in the time of the papal rule.

İzebel və Axavın təqibləri dövründə Ovadya, papalıq hakimiyyəti zamanında səhranın təmin etdiyi himayəni təmsil edirdi.

> And Ahab called Obadiah, which was the governor of his house. (Now Obadiah feared the Lord greatly: For it was so, when Jezebel cut off the prophets of the Lord, that Obadiah took an hundred prophets, and hid them by fifty in a cave, and fed them with bread and water.) 1 Kings 18:3, 4.

> Axav öz sarayının idarəçisi olan Obadyanı çağırdı. (Obadya isə Rəbdən çox qorxurdu; çünki belə olmuşdu ki, İzebel Rəbbin peyğəmbərlərini qırıb-yox edərkən, Obadya yüz peyğəmbəri götürüb onları əllişər-əllişər bir mağarada gizlətmiş və çörəklə su ilə dolandırmışdı.) 1 Padşahlar 18:3, 4.

Obadiah’s work of hiding the prophets by fifty in caves is the symbol of the place in the wilderness that was prepared by God to feed the faithful, who refused to eat the doctrines of the papacy and who also refused to accept the unholy relationship represented by her fornication with the kings of Europe. The space of time that Elijah had been directed to the widow of Sarepta for food and protection from Jezebel and Ahab, was the space of time the church fled into the wilderness, and the place prepared for them by God was represented by the work of Obadiah.

Obadyanın peyğəmbərləri mağaralarda əllişər-əllişər gizlətmək işi, papalığın təlimlərini yeməkdən imtina edən və Avropa padşahları ilə zinakarlığının təmsil etdiyi müqəddəs olmayan münasibəti qəbul etməkdən də boyun qaçıran möminləri bəsləmək üçün Allah tərəfindən hazırlanmış səhradakı məkanın rəmzidir. İlyasın İzebel və Əhabdan qorunmaq və qida almaq üçün Sarepta dul qadınının yanına yönəldildiyi zaman müddəti, kilsənin səhraya qaçdığı zaman müddəti idi və Allahın onlar üçün hazırladığı yer Obadyanın işi ilə təmsil olunurdu.

Elijah’s place of hiding in Sarepta, called “Zarephath” in the Hebrew, means purification. When the space given Jezebel to repent ended, Elijah went to Obadiah and summoned Ahab to call all Israel to Carmel.

İlyasın Sareptadakı gizlənmə yeri, ibranicədə “Zarephath” adlanır və təmizlənmə mənasını verir. İzəbelə tövbə etməsi üçün verilən müddət başa çatdıqda, İlyas Ovadiyanın yanına getdi və Əhəbi bütün İsraili Karmelə çağırmağa səslədi.

> And as Obadiah was in the way, behold, Elijah met him: and he knew him, and fell on his face, and said, Art thou that my lord Elijah? And he answered him, I am: go, tell thy lord, Behold, Elijah is here. 1 Kings 18:17, 18.

> Ovadiya yolda ikən, budur, İlyas onunla rastlaşdı; o da onu tanıyıb üzüstə yerə qapandı və dedi: “Ey ağam İlyas, sənsənmi?” O isə ona cavab verdi: “Mənəm; get, öz ağana xəbər ver: budur, İlyas buradadır.” 1 Padşahlar 18:17, 18.

Elijah’s time with the widow of Sarepta symbolizes the Dark Ages. In the narrative of Elijah and the widow, she was gathering two sticks, for she was about to die. A widow in prophecy is a church, and she represented the church in the wilderness that was about to die.

İlyasın Sarepta dul qadını ilə keçirdiyi dövr Qaranlıq Əsrləri simvolizə edir. İlyas və dul qadın haqqında rəvayətdə o, iki çubuq yığırdı, çünki ölmək üzrə idi. Peyğəmbərlikdə dul qadın kilsədir və o, ölmək üzrə olan səhradakı kilsəni təmsil edirdi.

> And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith he that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Be watchful, and strengthen the things which remain, that are ready to die: for I have not found thy works perfect before God. Revelation 3:1, 2.

> Sardisdə olan kilsənin mələyinə yaz: Bunları Allahın yeddi Ruhuna və yeddi ulduza malik olan deyir: Mən sənin əməllərini bilirəm; sənin dirisən deyə bir adın var, amma ölüsən. Oyaq ol və qalmaqda olan, ölmək üzrə olan şeyləri möhkəmləndir; çünki sənin əməllərini Allahın önündə kamil tapmadım. Vəhy 3:1, 2.

She was “gathering two sticks”, and preparing for her death when Elijah interrupts her.

O, «iki çöp yığırdı» və İlyas onun sözünü kəsəndə öz ölümü üçün hazırlaşırdı.

> And the word of the Lord came unto him, saying, Arise, get thee to Zarephath, which belongeth to Zidon, and dwell there: behold, I have commanded a widow woman there to sustain thee. So he arose and went to Zarephath. And when he came to the gate of the city, behold, the widow woman was there gathering of sticks: and he called to her, and said, Fetch me, I pray thee, a little water in a vessel, that I may drink. And as she was going to fetch it, he called to her, and said, Bring me, I pray thee, a morsel of bread in thine hand. And she said, As the Lord thy God liveth, I have not a cake, but an handful of meal in a barrel, and a little oil in a cruse: and, behold, I am gathering two sticks, that I may go in and dress it for me and my son, that we may eat it, and die. 1 Kings 17:8–12.

> Və Rəbbin sözü ona gəlib dedi: “Qalx, Sidona aid olan Sareptaya get və orada qal; budur, səni dolandırmaq üçün oradakı bir dul qadına əmr etmişəm.” O da qalxıb Sareptaya getdi. Şəhərin darvazasına çatanda, budur, dul qadın orada çör-çöp yığırdı; onu çağırıb dedi: “Xahiş edirəm, içmək üçün bir qabda mənə bir az su gətir.” O su gətirməyə gedərkən yenə onu çağırıb dedi: “Xahiş edirəm, əlində mənə bir tikə çörək də gətir.” O isə dedi: “Allahın Rəbbin haqqı, mənim bir kömbəm yoxdur; yalnız çəlləkdə bir ovuc un və kuzədə bir az yağ var. Budur, iki çöp yığıram ki, içəri girib onu özüm və oğlum üçün hazırlayım; yeyək və ölək.” 1 Padşahlar 17:8–12.

The widow of Sarepta was gathering “two sticks.” The widow represents the faithful in the time of Jezebel. Her son represents those during the history of Thyatira that died with the promise of being resurrected in the first resurrection.

Sareptalı dul qadın “iki çubuq” yığırdı. Dul qadın İzebelin dövründəki sadiqləri təmsil edir. Onun oğlu Tiyatiranın tarixi boyunca birinci dirilmədə dirildiləcəkləri vədi ilə vəfat edənləri təmsil edir.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished. This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years. Revelation 20:4–6.

> Və mən taxtlar gördüm; onlar da onların üzərinə oturdular və onlara hökm etmək səlahiyyəti verildi. Mən İsanın şəhadətinə və Allahın kəlamına görə başı kəsilmiş olanların canlarını da gördüm; həmçinin vəhşiyə və onun surətinə səcdə etməmiş, alnında və ya əlində onun nişanını qəbul etməmiş olanları da gördüm. Onlar dirildilər və Məsihlə birlikdə min il padşahlıq etdilər. Lakin ölülərin qalanları min il tamam olana qədər yenidən dirilmədilər. Birinci dirilmə budur. Birinci dirilmədə payı olan nə bəxtiyardır, nə də müqəddəsdir! Belələrinin üzərində ikinci ölümün heç bir hökmü yoxdur; əksinə, onlar Allahın və Məsihin kahinləri olacaqlar və Onunla birlikdə min il padşahlıq edəcəklər. Vəhy 20:4–6.

The widow also represents the few in Sardis, that were worthy and given white garments.

Dul qadın həmçinin Sardisdə ləyaqətli sayılan və onlara ağ geyimlər verilən azları təmsil edir.

> Thou hast a few names even in Sardis which have not defiled their garments; and they shall walk with me in white: for they are worthy. He that overcometh, the same shall be clothed in white raiment; and I will not blot out his name out of the book of life, but I will confess his name before my Father, and before his angels. Revelation 3:4, 5.

> Lakin Sardisdə də bir neçə adın vardır ki, öz paltarlarını ləkələməmişlər; və onlar Mənimlə birlikdə ağ geyimdə yeriyəcəklər, çünki buna layiqdirlər. Qalib gələn də ağ libasa bürünəcək; və Mən onun adını həyat kitabından əsla silməyəcəyəm, əksinə, onun adını Atamın önündə və Onun mələklərinin önündə etiraf edəcəyəm. Vəhy 3:4, 5.

Those in the fourth church of Thyatira, who faithfully died, represented by the widow’s son, were given white garments in the fifth seal.

Tiyatiradakı dördüncü kilsədə olanlar, dul qadının oğlu ilə təmsil edilən və sədaqətlə ölənlər, beşinci möhürdə ağ libaslar verildi.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> O, beşinci möhürü açanda mən qurbangahın altında Allahın kəlamına və sahib olduqları şəhadətə görə öldürülmüş olanların canlarını gördüm. Onlar uca səslə fəryad edib dedilər: “Ey Müqəddəs və Həqiqi Rəbb, yer üzündə yaşayanlar üzərində nə vaxta qədər mühakimə etməyəcək və qanımızın qisasını almayacaqsan?” Onların hər birinə ağ xələtlər verildi; və onlara deyildi ki, özləri kimi öldürüləcək olan həmməxluqları və qardaşları da tamamlanıncaya qədər hələ bir az vaxt dincəlsinlər. Vəhy 6:9–11.

The martyrs of the Dark Ages were given white robes, and were told to rest in their graves, until another group of papal martyrs were to be killed, as they had been killed. They had been murdered by the papacy during the space of three and a half years, and they were promised that the papacy would ultimately be judged, but not until a second group of papal martyrs were to be murdered, during the soon-coming Sunday law crisis. Sister White connects the martyrs’ request for judgment upon the papacy, with two passages in the book of Revelation.

Qaranlıq Əsrlərin şəhidlərinə ağ xələtlər verildi və onlara, özləri necə öldürülmüşdülərsə, elə həmin şəkildə papalıq tərəfindən başqa bir şəhid qrupunun da öldürüləcəyi vaxta qədər qəbirlərində dincəlmələri söylənildi. Onlar üç il yarım müddətində papalıq tərəfindən qətlə yetirilmişdilər və onlara vəd olunmuşdu ki, papalıq axırda mühakimə ediləcək; lakin bu, yalnız tezliklə gələcək bazar günü qanunu böhranı zamanı papalıq tərəfindən ikinci bir şəhid qrupunun da qətlə yetirilməsindən sonra baş verəcəkdi. Sister White şəhidlərin papalıq üzərinə hökm istəyi ilə Vəhy kitabındakı iki parçanı əlaqələndirir.

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> “Beşinci möhür açıldıqda, vəhydə Yəhya Vəhyçi qurbangahın altında Allahın Kəlamı və İsa Məsihin şəhadəti uğrunda öldürülmüş olan dəstəni gördü. Bundan sonra Vəhyin on səkkizinci fəslində təsvir edilən səhnələr gəldi; orada sadiq və həqiqi olanlar Babildən çıxmağa çağırılırlar. [Vəhy 18:1–5, sitat gətirilir.]” Manuscript Releases, cild 20, 14.

Revelation eighteen verses one through five represents the two voices of verse one and verse four. The second voice is the call out of Babylon, and it marks the beginning of the Sunday law persecution, when the mighty movement of the third angel, calls God’s other flock out of Babylon. She also places the passage from the fifth seal at the opening of the seventh seal.

Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin birinci ayəsindən beşinci ayəsinədək olan hissə birinci və dördüncü ayələrin iki səsini təmsil edir. İkinci səs Babildən çıxış çağırışıdır və o, üçüncü mələyin qüdrətli hərəkatının Allahın digər sürüsünü Babildən çağırıb çıxardığı zaman, bazar günü qanununun təqibinin başlanğıcını göstərir. O, həmçinin beşinci möhürdən olan hissəni yeddinci möhürün açılışında yerləşdirir.

> “[Revelation 6:9–11 quoted]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.

> “[Vəhy 6:9–11 sitat gətirilir]. Burada Yəhyaya həqiqətdə olmayan, lakin gələcəkdə müəyyən bir zaman dövründə baş verəcək səhnələr göstərilmişdi.”

> “Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> “Vəhy 8:1–4-dən sitat.” Əlyazmalar Nəşrləri, 20-ci cild, 197.

In Revelation chapter eight, verses one through four, the seventh seal is opened.

Vəhy kitabının səkkizinci fəslinin birinci-dördüncü ayələrində yeddinci möhür açılır.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. Revelation 8:1–4.

> Və O, yeddinci möhürü açanda, göydə təxminən yarım saatlıq sükut oldu. Mən Allahın önündə duran yeddi mələyi gördüm; və onlara yeddi şeypur verildi. Və başqa bir mələk gəlib qurbangahın yanında dayandı; onun əlində qızıl buxurdan var idi; və ona çoxlu buxur verildi ki, taxtın önündə olan qızıl qurbangah üzərində onu bütün müqəddəslərin duaları ilə birlikdə təqdim etsin. Və buxurun tüstüsü, müqəddəslərin duaları ilə birlikdə, mələyin əlindən Allahın hüzuruna yüksəldi. Vəhy 8:1–4.

The prayers of the martyrs of the Dark Ages, who in the fifth seal are requesting that God bring judgment upon the whore that commits fornication with the kings of the earth, ascend “up before God,” when the seventh seal is opened. Inspiration aligns the opening of the seventh seal, with Revelation eighteen’s second voice, for it is at the second voice, that God remembers her iniquities, and he then doubles her judgment. Once for the martyrs of the Dark Ages, and once for the blood bath of the Sunday law crisis.

Qaranlıq Əsrlərin şəhidlərinin, beşinci möhürdə Allahdan yer üzünün padşahları ilə zina edən fahişə üzərinə hökm gətirməsini diləyən duaları, yeddinci möhür açıldıqda “Allaha tərəf yüksəlir”. İlham, yeddinci möhürün açılmasını Vəhy on səkkizinci fəslin ikinci səsi ilə uyğunlaşdırır; çünki Allah məhz ikinci səs zamanı onun təqsirlərini xatırlayır və sonra onun hökmünü ikiqat artırır. Bir dəfə Qaranlıq Əsrlərin şəhidləri üçün, bir dəfə də bazar günü qanunu böhranının qanlı qırğını üçün.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Və göydən başqa bir səs eşitdim ki, deyirdi: “Ey Mənim xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun haqsızlıqlarını yada salmışdır. Ona necə əvəz vermişdisə, siz də ona elə əvəz verin; onun əməllərinə görə ona ikiqatını verin; onun doldurduğu kasada ona ikiqat doldurun.” Vəhy 18:4–6.

The few in Sardis that had not defiled their garments, represent those that came out of the history of Thyatira that ended in 1798. They are represented by the widow of Sarepta, a widow who was going to the marriage in 1844.

Paltarlarını murdarlamamış Sardisdəki azlar, 1798-ci ildə başa çatan Tiatira tarixindən çıxanları təmsil edirlər. Onlar, 1844-cü ildə nigaha gedən bir dul qadın olan Sareptalı dul qadınla təmsil olunurlar.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “Müqəddəs məkanın təmizlənməsi üçün Məsihin bizim baş kahinimiz olaraq Ən Müqəddəs Yerə gəlişi, Daniel 8:14-də göstərildiyi kimi; Daniel 7:13-də təqdim edildiyi kimi, Bəşər Oğlunun Qədim Günlər Olanın hüzuruna gəlişi; və Malakinin əvvəlcədən xəbər verdiyi kimi, Rəbbin Öz məbədinə gəlişi — bunların hamısı eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-də on qız məsəlində təsvir etdiyi bəyin toy mərasiminə gəlişi ilə də təmsil olunur.” Böyük Mübarizə, 426.

The widow, was preparing her last supper before her death, when Elijah commanded her to serve him. She illustrates the faithful few in Thyatira, transitioning into the faithful few in Sardis that were gathering “two sticks” for a “fire”.

Dul qadın ölümündən əvvəl son şam yeməyini hazırlayırdı; həmin vaxt İlyas ona özünə xidmət etməyi əmr etdi. O, Tiyatiradakı sadiq azlığı təmsil edir; bu azlıq “od” üçün “iki çöp” toplayan Sardisdəki sadiq azlığa keçid edirdi.

The “two sticks” represent both houses of ancient Israel, that were trampled down by paganism and then papalism, but were to be gathered together and joined as “one stick,” in the history of 1798 to 1844.

“İki çubuq” qədim İsrailin hər iki evini təmsil edir; onlar əvvəl bütpərəstlik, sonra isə papalıq tərəfindən tapdalanmışdılar, lakin 1798-dən 1844-ə qədər olan tarix çərçivəsində “bir çubuq” kimi bir yerə toplanıb birləşdirilməli idilər.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children forever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> Yenə Rəbbin sözü mənə nazil olub dedi: “Sən də, ey bəşər oğlu, özünə bir çubuq götür və onun üzərinə yaz: ‘Yəhuda üçün və onun yoldaşları olan İsrail övladları üçün.’ Sonra başqa bir çubuq götür və onun üzərinə yaz: ‘Yusif üçün, Efrayimin çubuğu üçün və onun yoldaşları olan bütün İsrail evi üçün.’ Onları birini o birinə birləşdirib bir çubuq et; onlar sənin əlində bir olacaq. Xalqının övladları sənə deyib: ‘Bunlarla nə demək istədiyini bizə göstərməyəcəksənmi?’ — dedikdə, onlara de: ‘Xudavənd Rəbb belə deyir: Budur, Mən Efrayimin əlində olan Yusifin çubuğunu və onun yoldaşları olan İsrail qəbilələrini götürəcəyəm, onları onunla, yəni Yəhudanın çubuğu ilə birləşdirəcəyəm və onları bir çubuq edəcəyəm; onlar Mənim əlimdə bir olacaq. Üzərlərinə yazdığın çubuqlar onların gözləri önündə sənin əlində olacaq.’” Onlara de: “Xudavənd Rəbb belə deyir: Budur, Mən İsrail övladlarını getdikləri millətlərin arasından götürəcəyəm, onları hər tərəfdən toplayacağam və öz torpaqlarına gətirəcəyəm. Onları o torpaqda, İsrail dağları üzərində bir millət edəcəyəm; hamısının üzərində bir padşah padşah olacaq. Artıq onlar iki millət olmayacaq və bir daha əsla iki padşahlığa bölünməyəcəklər. Artıq nə bütləri ilə, nə iyrənc şeyləri ilə, nə də heç bir təqsirləri ilə özlərini murdarlamayacaqlar; Mən isə onları günah etdikləri bütün yaşayış yerlərindən qurtaracağam və onları paklayacağam. Beləcə onlar Mənim xalqım olacaq, Mən də onların Allahı olacağam. Qulum Davud onların üzərində padşah olacaq və hamısının bir çobanı olacaq. Onlar Mənim hökmlərimlə yeriyəcək, qaydalarıma riayət edəcək və onları yerinə yetirəcəklər. Qulum Yaquba verdiyim torpaqda, atalarınızın yaşadığı torpaqda yaşayacaqlar; onlar, övladları və övladlarının övladları orada əbədi yaşayacaqlar. Qulum Davud da əbədi olaraq onların rəhbəri olacaq. Onlarla sülh əhdi bağlayacağam; bu, onlarla əbədi əhd olacaq. Onları yerləşdirəcəyəm, çoxaldacağam və Müqəddəs Məkanımı əbədi olaraq onların arasında qoyacağam. Məskənim də onlarla olacaq; bəli, Mən onların Allahı olacağam, onlar da Mənim xalqım olacaqlar. Millətlər biləcəklər ki, İsraili müqəddəs edən Mənəm, Rəbbəm; o zaman ki, Müqəddəs Məkanım əbədi olaraq onların arasında olacaq.” Hezekiel 37:15–28.

When Elijah leaves Sarepta to call Ahab and all Israel to Mount Carmel, the widowed church that has fled into the wilderness was gathering two sticks for the fire that purifies the widow in advance of the wedding on October 22, 1844. The gathering of the two sticks is the gathering of the Millerite movement that is accomplished in the last sixty-five year period identified in Isaiah seven. The northern kingdom suffered the curse of Moses from 723 BC through 1798, and the southern kingdom suffered the same curse from 677 BC until 1844. In 1844, the spiritual descendants of those two literal nations, were gathered together as one stick, or one nation.

İlyas Sareptadan ayrılıb Axabı və bütün İsraili Karmel dağına çağırmağa gedəndə, səhraya qaçmış dul kilsə 1844-cü il 22 oktyabr tarixindəki toy ərəfəsində dul qadını paklaşdıran od üçün iki çubuq yığırdı. İki çubuğun yığılması, Yeşaya yeddidə müəyyən edilən son altmış beş illik dövrdə həyata keçirilən Millerçi hərəkatının toplanmasıdır. Şimal padşahlığı Musanın lənətini e.ə. 723-cü ildən 1798-ci ilə qədər çəkdi, cənub padşahlığı isə eyni lənəti e.ə. 677-ci ildən 1844-cü ilə qədər çəkdi. 1844-cü ildə həmin iki həqiqi xalqın ruhani varisləri bir çubuq, yaxud bir millət olaraq bir yerə toplandılar.

If nothing else Ezekiel defines the two sticks as two nations, that become one nation.

Əgər başqa heç nə olmasa belə, Hizqiyal bu iki çubuğu bir millətə çevrilən iki millət kimi müəyyən edir.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Çünki Suriyanın başı Dəməşqdir, Dəməşqin başı isə Rezindir; altmış beş il ərzində Efrayim elə sındırılacaq ki, artıq xalq olmayacaq. Efrayimin başı Samariyadır, Samariyanın başı isə Remalyanın oğludur. Əgər iman etməsəniz, şübhəsiz ki, möhkəmlənməyəcəksiniz. Yeşaya 7:8, 9.

If we will not believe the prophecy of sixty-five years, we will not be established.

Əgər altmış beş il barəsində olan peyğəmbərliyə inanmasaq, möhkəmlənməyəcəyik.

We will continue to present Elijah’s symbolism in the next article.

İlyasın rəmzi mənasını növbəti məqalədə təqdim etməyə davam edəcəyik.

Back to Articles