Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Five

Daniel Kitabı - Yüz Əlli Beşinci

Unveiling Daniel’s Last Vision: A Parallel Journey of the Wise Virgins

Danielin son görümünün üzə çıxarılması: Müdrik bakirələrin paralel səyahəti

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have begun our consideration of Daniel’s last vision by identifying Daniel as a symbol of God’s last day covenant people, and we have used the first verse in conjunction with the last chapter to begin to identify the prophetic characteristics of those last day people represented by Belteshazzar. God’s last day covenant people represent the Millerites of the movement of the first angel, and the one hundred and forty-four thousand of the movement of the third angel. The Millerites fulfilled the parable of the ten virgins, and that parable is repeated to the very letter in the last days.

Biz Danielin son görüntüsünün araşdırılmasına, Danieli Allahın axırzaman əhd xalqının rəmzi kimi müəyyən etməklə başlamışıq və Belteşassarın təmsil etdiyi həmin axırzaman xalqının peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini müəyyən etməyə başlamaq üçün birinci ayədən son fəsillə birlikdə istifadə etmişik. Allahın axırzaman əhd xalqı birinci mələyin hərəkatının Milleritlərini və üçüncü mələyin hərəkatının yüz qırx dörd min nəfərini təmsil edir. Milleritlər on bakirə məsəlini yerinə yetirdilər və həmin məsəl axır günlərdə hərfi-hərfinə yenidən təkrarlanır.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Məni çox vaxt on bakirə haqqında məsəl üzərinə yönəldirlər; onlardan beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsəl hərfi-hərfinə yerinə yetirilmişdir və yerinə yetiriləcəkdir, çünki o, məhz bu zaman üçün xüsusi tətbiqə malikdir və üçüncü mələyin xəbəri kimi, yerinə yetirilmişdir və zamanın sonunadək indiki həqiqət olaraq qalmağa davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

The experience of both movements of the last days, is the experience of Adventism.

Axır günlərin hər iki hərəkatının təcrübəsi Adventizmin təcrübəsidir.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “Matta 25-dəki on bakirə haqqında məsəl də Advent xalqının təcrübəsini təsvir edir.” The Great Controversy, 393.

The Millerites represented the movement of the first angel, and their experience was also represented by the church of Philadelphia. In 1856, the Philadelphian Millerite movement transitioned to the Laodicean movement, and in the rebellion of 1863, it further transitioned into the Laodicean Seventh-day Adventist church.

Millerçilər birinci mələyin hərəkatını təmsil edirdilər və onların təcrübəsi həmçinin Filadelfiya kilsəsi ilə təmsil olunurdu. 1856-cı ildə Filadelfiyalı Millerçi hərəkatı Laodikiya hərəkatına keçdi və 1863-cü ildəki üsyanda isə daha da irəliləyərək Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsinə çevrildi.

The one hundred and forty-four thousand represent the movement of the third angel, and their experience was also represented by the church of Philadelphia. In 1989, the book of Daniel was unsealed to the Laodicean Seventh-day Adventist church, and on September 11, 2001, the Laodicean Adventist movement began, and in July of 2023, the transition back to the Philadelphian movement arrived.

Yüz qırx dörd min üçüncü mələyin hərəkatını təmsil edir və onların təcrübəsi həmçinin Filadelfiya kilsəsi ilə də təmsil olunurdu. 1989-cu ildə Daniel kitabı Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsinə açıldı, 11 sentyabr 2001-ci ildə isə Laodikeyalı Adventist hərəkatı başladı və 2023-cü ilin iyulunda Filadelfiyalı hərəkatına geri keçid baş verdi.

Belteshazzar, or Daniel represents the Philadelphian movement of the last days, that repeats the Philadelphian movement of the Millerites “to the very letter.” The first verse of the last vision represents those last day people, and the last testimony of the last vision must agree with the first testimony of the last vision. The purification process of Daniel chapter twelve identifies the increase of knowledge, and the two classes that are thereby produced. Belteshazzar is the ultimate representation of the wise of the last days. In Daniel chapter twelve there are at least five prophetic truths that were anchors for the Millerite movement, which must be repeated in the movement of the third angel.

Belteşassar, yaxud Daniel son günlərin Filadelfiya hərəkatını təmsil edir; bu hərəkat Millerçilərin Filadelfiya hərəkatını “ən xırda hərfinədək” təkrarlayır. Son görüntünün birinci ayəsi həmin son günlər xalqını təmsil edir və son görüntünün son şahidliyi son görüntünün birinci şahidliyi ilə uyğun olmalıdır. Daniel kitabının on ikinci fəslindəki təmizlənmə prosesi biliyin artmasını və bununla ortaya çıxan iki sinfi müəyyən edir. Belteşassar son günlərin müdriklərinin ən dolğun təmsilidir. Daniel kitabının on ikinci fəslində ən azı beş peyğəmbərlik həqiqəti vardır ki, bunlar Millerçi hərəkat üçün lövbər olmuşdur və üçüncü mələyin hərəkatında da təkrarlanmalıdır.

The first is the purification process that produces two classes of worshippers, and therefore fulfills the parable of the ten virgins in both the beginning and ending movements.

Birincisi, iki sinif ibadətkar meydana gətirən təmizlənmə prosesidir və buna görə də on qız məsəlinin həm başlanğıc, həm də son hərəkətlərində yerinə yetirilməsidir.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. . .. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> Lakin sən, ey Daniel, bu sözləri bağla və kitabı axır zamanına qədər möhürlə: çoxları ora-bura gedib-gələcək və bilik artacaq.... O dedi: Get yoluna, Daniel; çünki bu sözlər axır zamanına qədər bağlı və möhürlüdür. Çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcək və pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaq. Daniel 12:4, 9, 10.

The distinction between the wise and the wicked (foolish), is based upon their understanding (mentally dividing) the increase of knowledge that is opened up at the time of the end, either in 1798 for the Millerites, or 1989 for the one hundred and forty-four thousand. God’s people are required to know that Adventism is the experience of the parable of the ten virgins, for without that understanding they will not seek to understand when the “time of the end” for the final generation arrived, or what was the message that was then unsealed. Without the understanding that the Adventist experience is a three-step testing process, based upon a progressive development of truth, which leads to a “life-or-death” outcome it is impossible to recognize the high calling of every Seventh-day Adventist. Belteshazzar represents a people who know they went through the purification process represented as being “purified, made white, and tried.” That very three-step purification process is specifically identified as the work of the Holy Spirit.

Müdriklərlə pislər (axmaqlar) arasındakı fərq, axır zamanında açılan bilik artımını onların necə anladıqlarına (zehində ayırd etmələrinə) əsaslanır; bu isə ya Millerçilər üçün 1798-ci ildə, ya da yüz qırx dörd min üçün 1989-cu ildə baş vermişdir. Allahın xalqından tələb olunur ki, Adventizmin on bakirə məsəlinin təcrübəsi olduğunu bilsinlər; çünki bu anlayış olmadan onlar son nəslin “axır zamanı”nın nə vaxt gəldiyini və o zaman hansı xəbərin möhürdən açıldığını anlamağa çalışmayacaqlar. Adventist təcrübəsinin həqiqətin mərhələli inkişafına əsaslanan və “həyat-ölüm” nəticəsinə aparan üçmərhələli sınaq prosesi olduğunu anlamadan, hər bir Yeddinci Gün Adventistinin uca çağırışını tanımaq qeyri-mümkündür. Belteşassar “təmizlənmiş, ağardılmış və sınanmış” kimi təsvir olunan paklanma prosesindən keçdiklərini bilən bir xalqı təmsil edir. Məhz həmin üçmərhələli paklanma prosesi xüsusi olaraq Müqəddəs Ruhun işi kimi müəyyən edilir.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. John 16:7–13.

> Bununla belə, sizə həqiqəti deyirəm: Mənim getməyim sizin üçün faydalıdır; çünki əgər getməsəm, Təsəlliverici sizin yanınıza gəlməz; amma getsəm, Onu sizin yanınıza göndərəcəyəm. O gəldikdə dünyanı günah, salehlik və hökm barəsində məzəmmət edəcək: Günah barəsində, çünki Mənə iman etmirlər; salehlik barəsində, çünki Mən Atamın yanına gedirəm və siz Məni daha görməyəcəksiniz; hökm barəsində isə, çünki bu dünyanın hökmdarı mühakimə olunmuşdur. Sizə deyəcək hələ çox sözüm var, lakin siz indi onları daşıya bilməzsiniz. Lakin O, həqiqət Ruhu gəldikdə, sizi bütün həqiqətə yönəldəcək; çünki Özündən danışmayacaq, nə eşidərsə, onu danışacaq və gələcək şeyləri sizə bildirəcək. Yəhya 16:7–13.

The work of the Holy Spirit in guiding the wise virgins into “all truth,” requires that He reproves, which means to admonish or convict, the world of sin, righteousness and judgment, which is the very same three steps that produces either a wise or foolish virgin in Daniel chapter twelve. The message that Jesus identified as the work of the Holy Spirit is the “oil,” that reveals the distinction between the wise and the wicked in Daniel twelve. God’s last day people must understand the increase of knowledge for their generation, and that knowledge includes their recognition that they are either foolish or wise virgins in the parable of Matthew chapter twenty-five.

Müqəddəs Ruhun müdrik bakirələri “bütün həqiqətə” yönəltmək işi Onun dünyanı günah, salehlik və hökm barəsində məzəmmət etməsini, yəni xəbərdar etməsini və ya məhkum etməsini tələb edir; bu isə Daniel kitabının on ikinci fəslində ya müdrik, ya da ağılsız bakirəni meydana gətirən eyni üç addımdır. İsanın Müqəddəs Ruhun işi kimi müəyyən etdiyi xəbər, Daniel 12-də müdriklə pisi bir-birindən fərqləndirən “yağ”dır. Allahın axır günlərdəki xalqı öz nəsli üçün biliyin artmasını anlamalıdır və bu bilikə onların Matta kitabının iyirmi beşinci fəslindəki məsəldə ya ağılsız, ya da müdrik bakirələr olduqlarını dərk etmələri daxildir.

> “John was shown these things in holy vision. He saw the company represented by the five wise virgins, with their lamps trimmed and burning, and he exclaimed in rapture, ‘Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God and the faith of Jesus. And I heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth: Yea, saith the Spirit, that they may rest from their labors; and their works do follow them.’

> “Yəhya bu şeyləri müqəddəs görüntüdə gördü. O, çıraqları hazırlanmış və yanan, beş müdrik bakirə ilə təmsil olunan dəstəni gördü və vəcd içində nida etdi: ‘Müqəddəslərin səbri budur; Allahın əmrlərini və İsanın imanını saxlayanlar bunlardır. Və göydən mənə belə deyən bir səs eşitdim: Yaz, bundan sonra Rəbdə ölən ölülər nə bəxtiyardır! Bəli, Ruh deyir, qoy zəhmətlərindən dincəlsinlər; çünki əməlləri onların ardınca gəlir.’”

> “Many who heard the first and second angels’ messages thought they would live to see Christ coming in the clouds of heaven. Had all who claimed to believe the truth acted their part as wise virgins, the message would ere this have been proclaimed to every nation, kindred, tongue, and people. But five were wise and five were foolish. The truth should have been proclaimed by the ten virgins, but only five had made the provision essential to join that company who walked in the light that had come to them. The third angel’s message was needed. This proclamation was to be made. Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third angel’s message, the last testing message to be given to the world.

> “Birinci və ikinci mələklərin xəbərlərini eşidənlərin çoxu Məsihin göylərin buludları üzərində gəlişini görmək üçün yaşayacaqlarını düşünürdü. Əgər həqiqətə inandıqlarını iddia edənlərin hamısı öz paylarına düşəni hikmətli bakirələr kimi yerinə yetirmiş olsaydılar, bu xəbər indiyədək hər millətə, qəbiləyə, dilə və xalqa elan edilmiş olardı. Lakin beşi hikmətli, beşi isə ağılsız idi. Həqiqət on bakirə tərəfindən bəyan edilməli idi, lakin yalnız beşi onlara gəlmiş olan işıqda yeriyən dəstəyə qoşulmaq üçün zəruri hazırlığı görmüşdü. Üçüncü mələyin xəbəri lazım idi. Bu elan verilməli idi. Birinci və ikinci mələklərin xəbərləri altında Bəyin görüşünə çıxanların çoxu üçüncü mələyin xəbərini — dünyaya veriləcək son sınaq xəbərini — rədd etdilər.”

> “A similar work will be accomplished when that other angel, represented in Revelation 18, gives his message. The first, second, and third angels’ messages will need to be repeated. The call will be given to the church, ‘Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins.’ ‘Babylon, the great, is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues: for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ [Revelation 18:2–5].

> “Vəhy 18-də təsvir olunan həmin başqa mələk öz xəbərini verdiyi zaman da buna bənzər bir iş görüləcəkdir. Birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərləri yenidən təkrarlanmalıdır. Kilsəyə belə çağırış ediləcək: «Ey xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız». «Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni, hər murdar ruhun sığınacağı və hər murdar və nifrətəlayiq quşun qəfəsi oldu. Çünki bütün millətlər onun zinakarlığının qəzəb şərabından içdilər, yer üzünün padşahları onunla zina etdilər və yer üzünün tacirləri onun hədsiz dəbdəbəsi sayəsində varlandılar…. Ey xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və bəlalarından sizə də çatmasın; çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun haqsızlıqlarını yada salmışdır» [Vəhy 18:2–5].

> “Take each verse of this chapter, and read it carefully, especially the last two: ‘And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. And in her was found the blood of prophets, and of saints, and of all that were slain upon the earth.’

> “Bu fəslin hər bir ayəsini götürün və onu diqqətlə oxuyun, xüsusilə də son iki ayəni: ‘Və artıq heç vaxt səndə çırağın işığı parlamayacaq; və bəy ilə gəlinin səsi artıq heç vaxt səndə eşidilməyəcək; çünki sənin tacirlərin yer üzünün böyük adamları idilər; çünki bütün millətlər sənin sehrbazlığınla aldadıldı. Və onda peyğəmbərlərin, müqəddəslərin və yer üzündə qətlə yetirilmiş olanların hamısının qanı tapıldı.’”

> “The parable of the ten virgins was given by Christ Himself, and every specification should be carefully studied. A time will come when the door will be shut. We are represented either by the wise or the foolish virgins. We cannot now distinguish, nor have we authority to say, who are wise and who foolish. There are those who hold the truth in unrighteousness, and these appear outwardly like the wise.” Manuscript Releases, volume 16, 270.

> “On qızın məsəli Məsihin Özünün tərəfindən verilmişdir və hər bir təfərrüatı diqqətlə öyrənilməlidir. Elə bir vaxt gələcək ki, qapı bağlanacaq. Biz ya müdrik, ya da ağılsız qızlarla təmsil olunuruq. Biz indi ayırd edə bilmirik və kimin müdrik, kimin isə ağılsız olduğunu söyləməyə səlahiyyətimiz də yoxdur. Həqiqəti haqsızlıq içində saxlayanlar vardır və onlar zahirən müdriklər kimi görünürlər.” Manuscript Releases, cild 16, 270.

As Adventists who are to call men and women out of Babylon at the soon-coming Sunday law, we “are represented either by the wise or the foolish virgins.” The company that John saw “represented by the five wise virgins, with their lamps trimmed and burning,” who John further identified as those who possess “the patience of the saints,” and who “keep the commandments of God and the faith of Jesus” are the one hundred and forty-four thousand who are required to keep God’s commandments, exercise the faith of Jesus, and know they are the virgins in the parable of Matthew twenty-five. Not only do they need to understand that they are either wise or foolish virgins, but they must repeat the experience represented by Daniel as being “purified, made white and tried.”

Tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı kişiləri və qadınları Babildən çıxmağa çağırmalı olan Adventistlər kimi, biz “ya müdrik, ya da ağılsız qızlarla təmsil olunuruq.” Yəhyanın gördüyü, “çıraqları düzəldilmiş və yanan beş müdrik qızla təmsil olunan” dəstə və Yəhyanın daha sonra “müqəddəslərin səbri”nə malik olan, həmçinin “Allahın əmrlərini və İsanın imanını” qoruyanlar kimi müəyyən etdiyi bu dəstə, Allahın əmrlərini qorumağa, İsanın imanını həyata keçirməyə və Matta iyirmi beşdəki məsəlindəki qızlar olduqlarını bilməyə borclu olan yüz qırx dörd min nəfərdir. Onlar yalnız özlərinin ya müdrik, ya da ağılsız qızlar olduqlarını anlamağa ehtiyac duymurlar, həm də Daniyel tərəfindən “təmizlənmiş, ağardılmış və sınanmış” kimi təmsil olunan təcrübəni təkrarlamalıdırlar.

> And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:3–5.

> Onlar taxtın önündə, dörd məxluqun və ağsaqqalların önündə sanki yeni bir nəğmə oxuyurdular; və yerdən satın alınmış yüz qırx dörd min nəfərdən başqa heç kəs o nəğməni öyrənə bilməzdi. Bunlar qadınlarla murdarlanmamış olanlardır; çünki onlar bakirədirlər. Bunlar Quzunun hara getsə, Onun ardınca gedənlərdir. Bunlar insanlar arasından satın alınmış, Allah və Quzu üçün ilk bəhrələr olanlardır. Onların ağzında heç bir hiylə tapılmadı; çünki onlar Allahın taxtı önündə qüsursuzdurlar. Vəhy 14:3–5.

There are at least five truths represented in Daniel chapter twelve, which are truths associated with the Millerite movement of the first angel, that will be repeated and understood more fully by the movement of the one hundred and forty-four thousand. One of those truths is the three-step purification process associated with the parable of the ten virgins. The first truth William Miller understood in terms of prophetic time, was the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and that truth is identified in Daniel twelve, and it is the first truth of Millerite history that is there mentioned.

Danielın on ikinci fəslində ən azı beş həqiqət təqdim olunur; bunlar birinci mələyin Millerçi hərəkatı ilə bağlı olan və yüz qırx dörd minlik hərəkat tərəfindən təkrar olunaraq daha dolğun şəkildə başa düşüləcək həqiqətlərdir. Həmin həqiqətlərdən biri on qız məsəlilə əlaqəli olan üçmərhələli təmizlənmə prosesidir. William Millerin peyğəmbərlik vaxtı baxımından dərk etdiyi ilk həqiqət Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt” idi; bu həqiqət Daniel 12-də göstərilir və orada xatırlanan Millerçi tarixinin ilk həqiqətidir.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4–10.

> Lakin sən, ey Daniel, sözləri gizli saxla və kitabı axır zamanadək möhürlə: çoxları ora-bura gedəcək və bilik artacaq. Sonra mən, Daniel, baxdım və budur, daha iki nəfər dayanmışdı; biri çayın sahilinin bu tərəfində, o biri isə çayın sahilinin o tərəfində. Onlardan biri çayın suları üzərində duran, kətan geyinmiş adama dedi: “Bu möcüzələrin sonuna qədər nə qədər vaxt olacaq?” Mən çayın suları üzərində duran, kətan geyinmiş adamı eşitdim; o, sağ əlini və sol əlini göyə qaldırıb əbədi Yaşayana and içərək dedi ki, bu, bir vaxt, iki vaxt və yarım vaxt davam edəcək; müqəddəs xalqın qüdrətini dağıtma işi başa çatdıqda, bütün bunlar tamamlanacaq. Mən eşitdim, lakin anlamadım; sonra dedim: “Ey ağam, bunların sonu nə olacaq?” O dedi: “Get öz yolunla, Daniel; çünki bu sözlər axır zamanadək bağlı və möhürlüdür. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınanacaq; lakin pislər pislik edəcək; pislərdən heç biri anlamayacaq, amma müdriklər anlayacaq.” Daniel 12:4–10.

This passage begins with the book of Daniel being sealed up until the time of the end, and the passage concludes with the book of Daniel being sealed up to the time of the end. Between the first and last sealings of Daniel’s words, the sworn testimony of “Him, that liveth forever,” was “that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.”

Bu keçid Daniyel kitabının axır zamanınadək möhürlənməsi ilə başlayır və Daniyel kitabının axır zamanınadək möhürlənməsi ilə başa çatır. Daniyel sözlərinin ilk və son möhürlənməsi arasında “əbədi yaşayan”ın andlı şahidliyi belə idi: “bir vaxt, vaxtlar və yarım vaxt olacaq; müqəddəs xalqın qüdrətini dağıtma işi tamamlandıqda isə bütün bunlar başa çatacaq.”

The One who provided this sworn testimony was the One who was upon the waters, clothed in linen. Daniel saw an angel on one bank of the Hiddekel River and another angel on the other bank, and one of those angel’s asked a question, which the One upon the waters answered. The question was, “How long?” This is the same first two words of the question asked in verse thirteen of Daniel chapter eight.

Andlı bu şahidliyi verən, kətan geyinmiş halda suların üzərində olan Şəxs idi. Daniel Hiddekel çayının bir sahilində bir mələk, o biri sahilində isə başqa bir mələk gördü və həmin mələklərdən biri bir sual verdi; suların üzərində olan Şəxs də bu suala cavab verdi. Sual belə idi: “Nə vaxta qədər?” Bu, Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü ayəsində verilən sualın ilk iki sözü ilə eynidir.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Sonra bir müqəddəsin danışdığını eşitdim; və danışan o müəyyən müqəddəsə başqa bir müqəddəs dedi: Gündəlik qurban, viranəlik gətirən günah və həm məbədin, həm də ordunun ayaq altına salınmasına dair bu görüntü nə vaxta qədər davam edəcək? O da mənə dedi: İki min üç yüz günə qədər; ondan sonra məbəd təmizlənəcək. Daniel 8:13, 14.

The same prophetic structure is found in both conversations, except that in chapter eight, Daniel is by the Ulai River, and not the Hiddekel River. In chapter eight an angel (saint) “said unto that certain saint which spake, how long.” The Hebrew word translated as “that certain saint,” is the Hebrew word “Palmoni,” meaning the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets. In chapter eight Jesus (the Wonderful Numberer) was speaking, and another saint asked Jesus (that certain saint), “how long.”

Hər iki söhbətdə eyni peyğəmbərlik quruluşu mövcuddur; fərq yalnız bundadır ki, səkkizinci fəsildə Daniel Hiddekel çayının deyil, Ulay çayının yanındadır. Səkkizinci fəsildə bir mələk (müqəddəs) “danışan o müəyyən müqəddəsə dedi: Nə vaxta qədər?” “o müəyyən müqəddəs” kimi tərcümə edilən ivrit sözü “Palmoni”dir; mənası Möcüzəli Sayıcı, yaxud Sirlərin Sayıcısıdır. Səkkizinci fəsildə İsa (Möcüzəli Sayıcı) danışırdı və başqa bir müqəddəs İsadan (o müəyyən müqəddəsdən) soruşdu: “Nə vaxta qədər?”

In chapter twelve, the One who is standing on the water is asked by an angel who was on one of the banks of the Hiddekel River, “how long.” These two passages must be considered together, line upon line. The first question of chapter eight is “how long is the vision concerning the trampling down of the sanctuary and host, that is accomplished first by paganism, and then by papalism?” The question of chapter twelve is, “how long shall it be to the end of these wonders.” The sworn answer is then given by Palmoni, the Wonderful Numberer who was clothed in linen and standing upon the waters, “it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.”

On ikinci fəsildə suların üzərində duran Şəxsə Hiddekel çayının sahillərindən birində olan bir mələk tərəfindən “nə vaxta qədər” sualı verilir. Bu iki parça birlikdə, sətir üstünə sətir, nəzərdən keçirilməlidir. Səkkizinci fəslin ilk sualı belədir: “müqəddəs yerin və qoşunun tapdalanması barədə olan görüntü nə vaxta qədərdir; bu, əvvəlcə bütpərəstlik, sonra isə papalıq tərəfindən yerinə yetirilir?” On ikinci fəslin sualı isə belədir: “bu möcüzələrin sonuna qədər nə vaxta qədər olacaq?” Sonra kətana bürünmüş və suların üzərində duran Palmoni — Ecazkar Sayıcı — tərəfindən andla belə cavab verilir: “bir vaxt, vaxtlar və yarım vaxta qədər olacaq; və müqəddəs xalqın qüdrətini dağıtmağı tamamlayanda, bütün bunlar başa çatmış olacaq.”

The questions of the Ulai and Hiddekel Rivers are “how long shall be the vision of the scattering of God’s people that is accomplished by paganism and then papalism as they trample down the sanctuary and host?” The answer is the trampling down ends in 1798, when the work of Palmoni in raising up the Millerite temple begins, and then ends forty-six years later in 1844 when the sanctuary was to be cleansed.

Ulai və Hiddekel çaylarının sualı budur: “Müqəddəs məkanı və ordunu tapdaladıqları zaman əvvəlcə bütpərəstlik, sonra isə papalıq tərəfindən həyata keçirilən Allahın xalqının səpələnməsinə dair görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?” Cavab budur ki, tapdalanma 1798-ci ildə, Millerçi məbədi ucaltmaqda Palmoninin işi başlayanda sona çatır; sonra isə qırx altı il sonra, 1844-cü ildə, müqəddəs məkanın təmizlənməli olduğu vaxtda tamamlanır.

In chapter twelve Daniel heard the conversation, “but I understood not.” Daniel expressed a desire to understand, as represented by him asking Christ. “O my Lord, what shall be the end of these things?” His expression of desire to understand represented the desire of the wise virgins to understand, for the entire dialogue was placed between the two references of the book of Daniel being sealed to the time of the end. Daniel represented the desire placed upon William Miller to understand the truth which was unsealed in 1798, and the first truth he was led to recognize was the trampling down of the sanctuary and host, first by paganism and then papalism during the period when the power of the holy people was scattered in fulfillment of the “seven times,” of Leviticus twenty-six.

On ikinci fəsildə Daniel söhbəti eşitdi, “lakin mən anlamadım.” Daniel, Məsihdən soruşması ilə təmsil olunduğu kimi, anlamaq arzusunu ifadə etdi. “Ey ağam, bu şeylərin axırı nə olacaq?” Onun anlamaq arzusu ifadəsi, müdrik bakirələrin anlamaq arzusunu təmsil edirdi, çünki bütün bu dialoq Daniel kitabının axırzamanadək möhürlü qalmasına dair iki istinadın arasında yerləşdirilmişdi. Daniel, 1798-ci ildə möhürü açılmış həqiqəti anlamaq üçün William Millerin üzərinə qoyulmuş arzunu təmsil edirdi və onun tanımağa yönəldildiyi ilk həqiqət müqəddəs məkanın və ordunun tapdalanması idi; bu, əvvəlcə bütpərəstlik, sonra isə papalıq tərəfindən, Levililər iyirmi altıdakı “yeddi zaman”ın yerinə yetməsi olaraq müqəddəs xalqın qüvvəsinin dağıdıldığı dövrdə baş vermişdi.

Miller’s desire to know the truth is represented by Daniel’s desire, but Miller’s understanding was incomplete. Daniel represents Miller’s desire, and Belteshazzar represents those that have a complete understanding of the thing and the vision. There are at least five important truths that were part of the experience of the Millerites in chapter twelve of Daniel, that will find a parallel counterpart in the history of the one hundred and forty-four thousand. One is that they fulfilled and understood that they were fulfilling the parable of the ten virgins, with its three-step testing process, and the other is that they understand the foundation stone of the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six.

Millerin həqiqəti bilmək arzusu Danielin arzusu ilə təmsil olunur, lakin Millerin anlayışı natamam idi. Daniel Millerin arzusunu təmsil edir, Belteshazzar isə həmin məsələni və görüntünü tam anlayanları təmsil edir. Danielin on ikinci fəslində Millerçilərin təcrübəsinin bir hissəsi olan, yüz qırx dörd minin tarixində paralel bir qarşılıq tapacaq ən azı beş mühüm həqiqət vardır. Bunlardan biri odur ki, onlar üçmərhələli sınaq prosesinə malik on qız məsəlini yerinə yetirdiklərini yerinə yetirməklə həm icra etdilər, həm də anladılar; digəri isə odur ki, onlar Levililər kitabının iyirmi altıncı fəslindəki “yeddi vaxt”ın təməl daşını anlayırlar.

We will continue this study in our next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqaləmizdə davam etdirəcəyik.

> “‘Then shall the kingdom of heaven be likened unto ten virgins, which took their lamps, and went forth to meet the bridegroom. And five of them were wise, and five were foolish. They that were foolish took their lamps, and took no oil with them; but the wise took oil in their vessels with their lamps. While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept. And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him. Then all those virgins arose, and trimmed their lamps. And the foolish said unto the wise, Give us of your oil; for our lamps are gone out. But the wise answered, saying, Not so; lest there be not enough for us and you: but go ye rather to them that sell, and buy for yourselves. And while they went to buy, the bridegroom came; and they that were ready went in with him to the marriage: and the door was shut. Afterward came also the other virgins, saying, Lord, Lord, open to us. But he answered and said, Verily I say unto you, I know you not. Watch therefore; for ye know neither the day nor the hour wherein the Son of man cometh.’

> “‘O zaman Səmavi Padşahlıq çıraqlarını götürüb bəyin qarşısına çıxan on bakirə qıza bənzədiləcək. Onlardan beşi ağıllı, beşi isə ağılsız idi. Ağılsızlar çıraqlarını götürdülər, amma özləri ilə yağ götürmədilər; ağıllılar isə çıraqları ilə birlikdə qablarında yağ da götürdülər. Bəy yubanarkən onların hamısı mürgüləyib yuxuya getdi. Gecə yarısı isə bir nida qopdu: Baxın, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın. O zaman o bakirə qızların hamısı qalxıb çıraqlarını düzəltdilər. Ağılsızlar ağıllılara dedilər: Yağınızdan bizə verin, çünki çıraqlarımız sönür. Amma ağıllılar cavab verib dedilər: Xeyr, yoxsa həm bizə, həm də sizə çatmaz; siz daha yaxşı olar ki, satanların yanına gedib özünüz üçün alasınız. Onlar almağa getdikləri vaxt bəy gəldi; hazır olanlar onunla birlikdə toy məclisinə girdilər və qapı bağlandı. Sonradan o biri bakirə qızlar da gəlib dedilər: Ağa, ağa, bizə aç. Lakin o cavab verib dedi: Doğrusunu sizə deyirəm, mən sizi tanımıram. Buna görə də oyaq qalın; çünki Bəşər Oğlunun hansı gün və hansı saat gələcəyini bilmirsiniz.’”

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis. It is as if they should go to their neighbors and say, Give me your character, or I shall be lost. Those that were wise could not impart their oil to the flickering lamps of the foolish virgins. Character is not transferable. It is not to be bought or sold; it is to be acquired. The Lord has given to every individual an opportunity to obtain a righteous character through the hours of probation; but he has not provided a way by which one human agent may impart to another the character which he has developed by going through hard experiences, by learning lessons from the great Teacher, so that he can manifest patience under trial, and exercise faith so that he can remove mountains of impossibility. It is impossible to impart the fragrance of love,—to give to another gentleness, tact, and perseverance. It is impossible for one human heart to pour into another the love of God and humanity.

> “Biz indi son dərəcə təhlükəli bir zamanda yaşayırıq və Məsihin gəlişi üçün hazırlıq axtarmaqda heç birimiz yubanmamalıyıq. Qoy heç kəs ağılsız bakirələrin nümunəsinə uymasın və o vaxtda dayanmağa yarayacaq xarakter hazırlığını əldə etməzdən əvvəl böhran gələnədək gözləməyin təhlükəsiz olacağını düşünməsin. Qonaqlar içəri çağırılıb yoxlanıldığı zaman Məsihin salehliyini axtarmaq üçün artıq çox gec olacaq. İndi Məsihin salehliyini,—sizi Quzunun toy ziyafətinə daxil olmağa yararlı edəcək toy libasını,—geyinmək vaxtıdır. Məsəldə ağılsız bakirələr yağ dilənən və xahiş etdikləri halda onu ala bilməyənlər kimi təqdim olunur. Bu, böhran zamanı dayanmağa yarayacaq bir xarakter inkişaf etdirməklə özlərini hazırlamamış olanların rəmzidir. Sanki onlar qonşularının yanına gedib belə deməli idilər: Mənə öz xarakterinizi verin, yoxsa mən həlak olaram. Müdrik olanlar öz yağlarını ağılsız bakirələrin sönmək üzrə olan çıraqlarına verə bilməzdilər. Xarakter ötürülən bir şey deyildir. O, alınıb-satılmalı deyil; o, əldə edilməlidir. Rəbb hər bir insana sınaq müddəti ərzində saleh bir xarakter əldə etmək imkanı vermişdir; lakin O, elə bir yol müəyyən etməmişdir ki, bir insan vasitəsi çətin təcrübələrdən keçməklə, böyük Müəllimdən dərslər öyrənməklə inkişaf etdirdiyi xarakteri başqasına ötürə bilsin; elə ki, o, sınaq altında səbir göstərə bilsin və mümkünsüzlük dağlarını yerindən qaldıracaq imanı işlədə bilsin. Məhəbbətin ətrini başqasına vermək,—başqasına mülayimlik, tədbirlilik və mətanət vermək,—mümkün deyildir. Bir insan ürəyinin başqa bir insan ürəyinə Allah və bəşəriyyət məhəbbətini tökməsi mümkün deyildir.”

> “But the day is coming, and it is close upon us, when every phase of character will be revealed by special temptation. Those who remain true to principle, who exercise faith to the end, will be those who have proved true under test and trial during the previous hours of their probation, and have formed characters after the likeness of Christ. It will be those who have cultivated close acquaintance with Christ, who, through his wisdom and grace, are partakers of the divine nature. But no human being can give to another, heart-devotion and noble qualities of mind, and supply his deficiencies with moral power. We can each do much for each other by giving to men a Christlike example, thus influencing them to go to Christ for the righteousness without which they cannot stand in the judgment. Men should prayerfully consider the important matter of character-building, and frame their characters after the divine model.” The Youth Instructor, January 16, 1896.

> “Lakin elə bir gün gəlir və o gün bizə yaxındır ki, xarakterin hər bir mərhələsi xüsusi sınaq vasitəsilə aşkara çıxarılacaq. Prinsipə sadiq qalanlar, sona qədər iman edənlər, sınaq və imtahan dövrlərinin əvvəlki saatları ərzində öz sadiqliklərini sübut etmiş və Məsihin bənzərinə uyğun xarakterlər formalaşdırmış olanlar olacaqdır. Məhz Məsihlə yaxın ünsiyyət yetişdirmiş olanlar, Onun hikməti və lütfü vasitəsilə ilahi təbiətə şərik olanlar belə olacaqdır. Lakin heç bir insan başqasına nə qəlb sədaqəti və nə də ağlın nəcib keyfiyyətlərini verə, yaxud onun əskikliklərini mənəvi qüvvə ilə təmin edə bilməz. Biz hər birimiz insanlara Məsihəbənzər nümunə göstərməklə bir-birimiz üçün çox şey edə bilərik; beləliklə onlara, hökm zamanı onsuz dayana bilməyəcəkləri salehlik üçün Məsihə üz tutmaqda təsir göstərə bilərik. İnsanlar xarakterin qurulması kimi mühüm məsələni dua ilə düşünməli və öz xarakterlərini ilahi nümunəyə uyğun formalaşdırmalıdırlar.” The Youth Instructor, January 16, 1896.

Back to Articles