Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Two

Daniel Kitabı — Yüz Otuz İkinci

Unveiling the Prophetic Significance of the Second Test: Understanding the Image of the Beast and the Sealing Time of the 144,000

İkinci Sınağın Peyğəmbərlik Əhəmiyyətinin Aşkarlanması: Vəhşi Heyvanın Surətini və 144,000-in Möhürlənmə Vaxtını Anlamaq

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In previous articles we spent time identifying the prophetic characteristics of the second test of the three tests represented by the three angels. Each angel represents a specific test, and the second test is represented as a visual test. We identified all three angels, and their respective tests are identified also in Daniel chapter one, where the second of the three tests was based upon the appearance of Daniel and the three worthies after they ate the vegetarian diet, instead of the Babylonian diet. Another characteristic of the second test is that it often is represented by a representation of the combination of Church and State.

Əvvəlki məqalələrdə biz üç mələklə təmsil olunan üç sınağın ikincisinin peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini müəyyənləşdirməyə vaxt ayırdıq. Hər bir mələk konkret bir sınağı təmsil edir və ikinci sınaq vizual sınaq kimi təqdim olunur. Biz hər üç mələyi müəyyən etdik və onlara müvafiq sınaqlar Daniel kitabının birinci fəslində də müəyyən olunur; orada üç sınaqdan ikincisi, Daniel və üç möhtərəm şəxsin Babil pəhrizi əvəzinə tərəvəz pəhrizi ilə qidalandıqdan sonra görünüşünə əsaslanırdı. İkinci sınağın başqa bir xüsusiyyəti isə budur ki, o, çox vaxt Kilsə ilə Dövlətin birləşməsinin təsviri ilə təmsil olunur.

All three angels and their respective tests are identified in the fall of Nimrod’s Babel in Genesis chapter eleven. The three tests are there represented by the three times the expression of “go to” is used in verses three, four and seven. The second expression of “go to,” in verse four marks the test of the second angel.

Yaradılış kitabının on birinci fəslində Nimrodun Babilinin süqutunda hər üç mələk və onlara müvafiq sınaqlar müəyyən edilir. Bu üç sınaq orada “haydı” ifadəsinin üçüncü, dördüncü və yeddinci ayələrdə üç dəfə işlədilməsi ilə təmsil olunur. Dördüncü ayədəki ikinci “haydı” ifadəsi ikinci mələyin sınağını göstərir.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> Və dedilər: Gəlin, özümüz üçün bir şəhər və başı göylərə çatan bir qüllə tikək; özümüzə bir ad çıxaraq ki, bütün yer üzünə səpələnməyək. Yaradılış 11:4.

A city represents a state, and a tower represents a church. They also desired a specific character, as represented in their desire to make themselves a name. In the second test character is often manifested, and it is done so in contrast with an opposite character, as represented by Cain and Abel, the wise and foolish virgins, or in Daniel’s second test in the visual appearance between those who ate the diet of Babylon, as opposed to those who ate pulse.

Bir şəhər bir dövləti, bir qüllə isə bir kilsəni təmsil edir. Onlar həmçinin özlərinə ad çıxarmaq istəklərində ifadə olunduğu kimi, müəyyən bir xarakter də arzulayırdılar. İkinci sınaqda xarakter çox vaxt aşkara çıxır və bu, Qabil və Habilin, müdrik və ağılsız bakirələrin timsalında, yaxud Danielin ikinci sınağında Babilin yeməyini yeyənlərlə paxla yeyənlər arasındakı zahiri görkəmdə təmsil olunduğu kimi, əks bir xarakterlə qarşılaşdırılmaqla baş verir.

> Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 2:12–15.

> Yalvarıram, qullarını on gün sına; qoy bizə yemək üçün paxlalı bitkilər, içmək üçün də su versinlər. Sonra bizim çöhrələrimiz sənin hüzurunda, padşahın yeməyindən yeyən uşaqların çöhrələri ilə müqayisə olunsun; və necə görərsənsə, qullarınla elə rəftar et. Beləcə o, bu məsələdə onlarla razılaşdı və onları on gün sınaqdan keçirdi. On günün sonunda onların çöhrələri padşahın yeməyindən yeyən bütün uşaqlarınkından daha gözəl və bədəncə daha dolğun göründü. Daniel 2:12–15.

In the Millerite history, the test of the second angel manifested two classes of worshippers. The class that failed the test became the daughters of Rome, the other class were the faithful who continue to follow the advancing light. The daughters of Rome reflect the prophetic makeup of the mother, and the mother who they became daughters of is identified as the mother of harlots. Prophetically a harlot is a church which enters into a relationship with the state, as is the image of the papacy.

Millerçi tarixində ikinci mələyin sınağı iki sinif ibadət edəni üzə çıxardı. Sınaqdan keçməyən sinif Romanın qızlarına çevrildi; digər sinif isə irəliləyən nuru izləməyə davam edən sadiqlər idi. Romanın qızları ananın peyğəmbərlik xarakterini əks etdirirlər və onların qızı olduqları ana zinakarların anası kimi tanınır. Peyğəmbərlik baxımından zinakar qadın, papalığın surəti olduğu kimi, dövlətlə münasibətə girən bir kilsədir.

The first of the three angels in Revelation chapter fourteen, possesses all three tests of each of the three angels, as does Daniel chapter one. In Daniel twelve the three-step testing process is also identified, so the three-step testing process is in both the beginning and ending of the book of Daniel.

Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələkdən birincisi, Daniel kitabının birinci fəsli kimi, üç mələyin hər birinə aid olan üç sınağın hamısına malikdir. Daniel on ikinci fəsildə də üçmərhələli sınaq prosesi müəyyən edilir; beləliklə, üçmərhələli sınaq prosesi Daniel kitabının həm başlanğıcında, həm də sonunda mövcuddur.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> Bir çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; amma pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; lakin müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:10.

The first test in verse ten is the purification which occurs in the courtyard of the sanctuary where the lamb is slain and justification is imputed to the sinner. The second test in verse ten is to be made white, which is represented by the holy place in the sanctuary, which represents when sanctification is imparted to the believer. The third step is to be tried, which represents the judgment of the Most Holy Place where God’s people are sealed, and glorification is accomplished. The two classes of worshippers are represented by the wicked who do not understand, and the wise who do understand.

Onuncu ayədəki birinci sınaq müqəddəs yerin həyətində quzunun kəsildiyi və salehliyin günahkara hesab olunduğu zaman baş verən təmizlənmədir. Onuncu ayədəki ikinci sınaq ağardılmaqdır; bu, müqəddəs yerdəki Müqəddəs yeri təmsil edir və imanlıya müqəddəsləşmənin verildiyi vaxtı göstərir. Üçüncü mərhələ sınanmaqdır; bu, Allahın xalqının möhürləndiyi və izzətləndirilmənin tamamlandığı Ən Müqəddəs Yer mühakiməsini təmsil edir. İbadət edənlərin iki sinfi başa düşməyən pislərlə və başa düşən müdriklərlə təmsil olunur.

The second test, which is represented many times in the sacred Word, represents a visual test, where two classes of worshippers are manifested, and the combination of Church and State is symbolized. Just as important is that a characteristic of the second test is that it precedes the third test, and the third test represents judgment. There is an important caveat to the judgment of the third test though, for each of the three tests involve a judgment, but the first two tests are placed in a history where character development is still possible. The third test is different, in that it is a prophetic litmus test, which simply identifies which class of worshipper you had become in the previous two steps of the testing process.

Müqəddəs Kəlamda dəfələrlə təmsil olunan ikinci sınaq, iki sinif ibadət edənin aşkara çıxarıldığı və Kilsə ilə Dövlətin birləşməsinin simvolizə edildiyi gözlə görünən bir sınağı təmsil edir. Eyni dərəcədə mühüm olan budur ki, ikinci sınağın səciyyəvi cəhətlərindən biri onun üçüncü sınaqdan əvvəl gəlməsidir, üçüncü sınaq isə mühakiməni təmsil edir. Bununla belə, üçüncü sınağın mühakiməsi ilə bağlı mühüm bir qeyd var, çünki üç sınağın hər biri bir mühakiməni ehtiva edir, lakin ilk iki sınaq xarakter inkişafının hələ mümkün olduğu bir tarixdə yerləşdirilmişdir. Üçüncü sınaq isə fərqlidir; belə ki, o, sadəcə sınaq prosesinin əvvəlki iki mərhələsində hansı ibadət edən sinfinə çevrilmiş olduğunu müəyyən edən peyğəmbərlik xarakterli bir lakmus sınağıdır.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law in the United States, there are three tests. The first test was when the angel descended on September 11, 2001, and in agreement with the angel that descended in Millerite history on August 11, 1840, the test is then a test upon diet. In Daniel chapter one, the first test was when Daniel purposed in his heart not to eat the king’s diet. When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism and He then fasted for forty days, His first test was diet.

2001-ci il sentyabrın 11-də başlamış və ABŞ-da bazar günü qanunu ilə başa çatan yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi dövründə üç sınaq vardır. Birinci sınaq 2001-ci il sentyabrın 11-də mələk enəndə oldu və 1840-cı il avqustun 11-də Millerçi tarixində enmiş mələklə uyğunluq içində olaraq, bu sınaq qidalanma ilə bağlı bir sınaqdır. Daniel kitabının birinci fəslində birinci sınaq Danielin ürəyində padşahın təyin etdiyi yeməyi yeməməyi qət etməsi zamanı olmuşdu. Müqəddəs Ruh Məsihin vəftizi zamanı endikdə və O bundan sonra qırx gün oruc tutduqda, Onun birinci sınağı qidalanma idi.

The third and final test in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the Sunday law. At that time all those who have an understanding of the claims of the seventh-day Sabbath, and who choose to worship on the day of the sun will receive the mark of the beast, and they are lost for eternity. After three years, in Daniel chapter one, Daniel and the three worthies were taken before Nebuchadnezzar (a symbol of the Sunday law), to be judged on their training over the previous three years. When the Father and Son went down in Nimrod’s story of rebellion at the third “go to,” it was to confuse their language and scatter them abroad, The third test is the litmus test that separates the two classes for eternity.

Yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtındakı üçüncü və son sınaq bazar günü qanunudur. O zaman yeddinci gün Şənbəsinin tələblərini anlayan və günəşin günündə ibadət etməyi seçənlərin hamısı vəhşi heyvanın nişanını alacaq və onlar əbədiyyət üçün itirilmiş olacaqlar. Üç ildən sonra, Daniel kitabının birinci fəslində, Daniyel və üç sadiq şəxs əvvəlki üç il ərzində aldıqları tərbiyə üzrə mühakimə olunmaq üçün Navuxodonosorun (bazar günü qanununun rəmzi) hüzuruna gətirildilər. Ata və Oğul Nimrodun üsyan hekayəsində üçüncü “gedək”də aşağı endikdə, bu, onların dilini qarışdırmaq və onları yer üzünə səpələmək üçün idi. Üçüncü sınaq iki sinfi əbədiyyət üçün bir-birindən ayıran həlledici sınaqdır.

> “Both the parable of the tares and that of the net plainly teach that there is no time when all the wicked will turn to God. The wheat and the tares grow together until the harvest. The good and the bad fish are together drawn ashore for a final separation.

> “Alaq otu məsəli də, tor məsəli də aydın şəkildə öyrədir ki, bütün pislərin Allaha dönəcəyi heç bir vaxt yoxdur. Buğda ilə alaq otu biçinədək birlikdə böyüyür. Yaxşı və pis balıqlar son ayrılıq üçün birlikdə sahilə çəkilir.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “Yenə də bu məsəllər öyrədir ki, mühakimədən sonra heç bir möhlət dövrü olmayacaq. Müjdə işi tamamlandıqda, dərhal yaxşılara ilə pislər arasında ayrılıq baş verir və hər bir sinfin taleyi əbədi olaraq müəyyənləşdirilir.” Məsihin Məsəllərindən Dərslər, 123.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and between that third test, and the first test that arrived on September 11, 2001, the second test is brought upon Laodicean Adventism. There is “no probation after judgment,” for the work of the gospel is then completed for the one hundred and forty-four thousand.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə vaxtı tezliklə gələcək Bazar günü qanunu ilə sona çatır və həmin üçüncü sınaqla 11 sentyabr 2001-ci ildə gəlmiş birinci sınaq arasında ikinci sınaq Laodikeyalı Adventizm üzərinə gətirilir. “Məhkəmədən sonra sınaq müddəti yoxdur,” çünki o zaman Müjdənin işi yüz qırx dörd min nəfər üçün tamamlanmış olur.

Sister White teaches in several places that if we do not pass the first test, then we cannot pass the second test, and without successfully passing the second test we will manifest our failure at the third, litmus test.

Bacı Uayt bir neçə yerdə öyrədir ki, əgər biz birinci sınaqdan keçməsək, onda ikinci sınaqdan keçə bilmərik; ikinci sınaqdan da müvəffəqiyyətlə keçmədən isə öz uğursuzluğumuzu üçüncü, həlledici sınaqda üzə çıxaracağıq.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “Mənim diqqətim Məsihin birinci gəlişinin elanına yenidən yönəldildi. Yəhya İlyasın ruhu və qüdrəti ilə İsanın yolunu hazırlamaq üçün göndərilmişdi. Yəhyanın şəhadətini rədd edənlər İsanın təlimlərindən fayda görmədilər. Onun gəlişini əvvəlcədən xəbər verən xəbərə qarşı çıxmaları onları elə bir vəziyyətə saldı ki, Onun Məsih olduğuna dair ən güclü dəlilləri belə asanlıqla qəbul edə bilmədilər. Şeytan Yəhyanın xəbərini rədd edənləri daha da irəli apararaq Məsihi də rədd etməyə və çarmıxa çəkməyə sövq etdi. Bununla onlar özlərini elə bir mövqeyə qoydular ki, Pentikost günündəki bərəkəti qəbul edə bilmədilər; halbuki həmin bərəkət onlara səmavi məbədə aparan yolu öyrədəcəkdi. Məbəd pərdəsinin yırtılması göstərdi ki, yəhudi qurbanları və ayinləri artıq qəbul edilməyəcək. Böyük Qurban təqdim edilmiş və qəbul olunmuşdu, Pentikost günündə enən Müqəddəs Ruh isə şagirdlərin düşüncələrini yer üzündəki məbəddən səmavi məbədə yönəltdi; İsa Öz qanı ilə oraya daxil olmuşdu ki, Öz kəffarəsinin faydalarını şagirdlərinin üzərinə töksün. Lakin yəhudilər tam qaranlıq içində qaldılar. Onlar xilas planı barədə malik ola biləcəkləri bütün nuru itirdilər və yenə də faydasız qurbanlarına və təqdimlərinə güvənirdilər. Səmavi məbəd yer üzündəkinin yerini almışdı, lakin onlar bu dəyişiklikdən xəbərsiz idilər. Buna görə də müqəddəs yerdə Məsihin vasitəçiliyindən faydalana bilməzdilər.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “Bir çoxları Məsihi rədd edib çarmıxa çəkən yəhudilərin tutduğu yola dəhşətlə baxırlar; Onun rüsvayçı şəkildə təhqir olunmasının tarixini oxuyarkən isə elə düşünürlər ki, Onu sevirlər və Peter kimi Onu inkar etməz, yəhudilər kimi də Onu çarmıxa çəkməzdilər. Lakin bütün ürəkləri oxuyan Allah, onların İsa üçün duyduqlarını iddia etdikləri o sevgini sınaqdan keçirmişdir. Bütün göylər birinci mələyin xəbərinin necə qarşılanmasını dərin maraqla izləyirdi. Ancaq İsanı sevdiklərini etiraf edən və çarmıx hekayəsini oxuyarkən göz yaşı tökən bir çoxları Onun gəlişinin xoş xəbərini məsxərəyə qoydular. Xəbəri sevinclə qəbul etmək əvəzinə, onun bir aldanış olduğunu bəyan etdilər. Onun zühurunu sevənlərə nifrət etdilər və onları kilsələrdən qovdular. Birinci xəbəri rədd edənlər ikinci xəbərdən faydalana bilməzdilər; nə də onları İsa ilə birlikdə iman vasitəsilə səmavi məbədin Ən Müqəddəs Yerinə daxil olmağa hazırlamalı olan gecəyarısı nida onlara fayda verdi. Və əvvəlki iki xəbəri rədd etməklə, öz idraklarını elə qaraltmışlar ki, Ən Müqəddəs Yerə aparan yolu göstərən üçüncü mələyin xəbərində heç bir işıq görə bilmirlər. Mən gördüm ki, yəhudilər İsanı necə çarmıxa çəkdilərsə, formal kilsələr də bu xəbərləri eləcə çarmıxa çəkmişlər; buna görə də onların Ən Müqəddəs Yerə gedən yol barədə heç bir bilgisi yoxdur və onlar orada İsanın vəsatətindən faydalana bilməzlər. Yəhudilər faydasız qurbanlarını necə təqdim edirdilərsə, bunlar da öz faydasız dualarını İsanın tərk etdiyi bölməyə təqdim edirlər; və Şeytan bu aldanışdan məmnun olaraq dini bir sima alır və bu xristian olduqlarını iddia edənlərin düşüncələrini özünə tərəf yönəldir, öz qüdrəti, əlamətləri və yalançı möcüzələri ilə işləyərək onları öz toruna möhkəm salır.” Early Writings, 259–261.

If we will not accept the warning message represented by September 11, 2001, then we will certainly accept the Sunday law when it arrives, presuming we are still alive. That being said, the test where we determine our eternal destiny, and the test we must pass before we are sealed at the Sunday law, which is the test we must pass before probation closes, is the second test, and it is the test of the image of the beast.

Əgər biz 11 sentyabr 2001-ci ilin təmsil etdiyi xəbərdarlıq ismarıcını qəbul etməyəcəyiksə, onda o gəldiyi zaman, hələ sağ olduğumuzu fərz etsək, bazar günü qanununu mütləq qəbul edəcəyik. Bununla belə, əbədi taleyimizi müəyyən etdiyimiz sınaq, və möhlət bağlanmazdan əvvəl keçməli olduğumuz, bazar günü qanunu zamanı möhürlənməzdən əvvəl keçməli olduğumuz sınaq ikinci sınaqdır və bu, vəhşi heyvanın surəti sınağıdır.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “Rəbb mənə aydın şəkildə göstərmişdir ki, vəhşi heyvanın surəti möhlət bağlanmazdan əvvəl qurulacaqdır; çünki bu, Allahın xalqı üçün onların əbədi taleyinin həll olunacağı böyük sınaq olacaqdır. Sənin mövqeyin elə bir ziddiyyətlər qarışıqlığıdır ki, çox az adam aldadılacaqdır.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “Vəhy 13-də bu mövzu açıq şəkildə təqdim olunur; [Vəhy 13:11–17, sitat gətirilmişdir].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “Allahın xalqının möhürlənmədən əvvəl keçməli olduğu sınaq budur. Onun qanununa riayət etməklə və saxta bir şənbəni qəbul etməkdən imtina etməklə Allaha sədaqətlərini sübut edənlərin hamısı Rəbb Allah Yehovanın bayrağı altında yer alacaq və diri Allahın möhürünü alacaqlar. Səmavi mənşəli həqiqətdən əl çəkib bazar şənbəsini qəbul edənlər isə vəhşi heyvanın nişanəsini alacaqlar.” Manuscript Releases, cild 15, 15.

The second test in the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand is a prophetic visual test. It requires the recognition of the formation of the image of the beast in the United States, and that test can only be revealed through God’s prophetic Word. More than that, God’s prophetic Word will only be understood by those who choose to eat the message of the latter rain, which is represented as the methodology of line upon line. If we refuse to eat the message that is in the hand of the mighty angel of Revelation eighteen when he descends, we will not possess the ability to recognize the formation of the image of the beast.

Yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtındakı ikinci sınaq peyğəmbərlik xarakterli vizual sınaqdır. Bu sınaq Amerika Birləşmiş Ştatlarında vəhşi heyvanın surətinin formalaşmasının tanınmasını tələb edir və həmin sınaq yalnız Allahın peyğəmbərlik Kəlamı vasitəsilə açıqlana bilər. Bundan da artıq, Allahın peyğəmbərlik Kəlamı yalnız sətir üstünə sətir metodologiyası kimi təmsil olunan son yağışın xəbərini yeməyi seçənlər tərəfindən başa düşüləcəkdir. Əgər Vəhy on səkkizin qüdrətli mələyi enərkən onun əlində olan xəbəri yeməkdən imtina etsək, vəhşi heyvanın surətinin formalaşmasını tanımaq qabiliyyətinə malik olmayacağıq.

In order to eat the message in the angel’s hand it requires that the student of prophecy can see that the angel has a message in his hand. When the mighty angel of Revelation eighteen descends, the verse does not identify anything in his hand, but the methodology of line upon line establishes upon several witnesses that there is always a message in the hand of the angels who descend. Those who reject the methodology of line upon line, are blind to the message that provides the evidence that the image of the beast is forming in the United States. That must be recognized, for our eternal destiny is based upon recognizing this truth. Line upon line, Sister White identifies the prophetic characteristics of the first angel with the same characteristics of the mighty angel of Revelation chapter eighteen.

Mələyin əlindəki xəbəri yemək üçün peyğəmbərlik tələbəsinin mələyin əlində bir xəbər olduğunu görə bilməsi tələb olunur. Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələk endiyi zaman ayə onun əlində olan heç nəyi göstərmir, lakin sətir üzərinə sətir metodologiyası bir neçə şahid əsasında təsbit edir ki, enən mələklərin əlində həmişə bir xəbər olur. Sətir üzərinə sətir metodologiyasını rədd edənlər, vəhşi heyvanın surətinin Amerika Birləşmiş Ştatlarında formalaşdığını sübut edən xəbərə qarşı kordurlar. Bu tanınmalıdır, çünki əbədi taleyimiz bu həqiqəti tanımağımıza əsaslanır. Sətir üzərinə sətir, Sister White birinci mələyin peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələyin həmin xüsusiyyətləri ilə eyniləşdirir.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.

> “Mənə göstərildi ki, göydə olanların hamısı yer üzündə gedən işə böyük maraq göstərirdi. İsa qüdrətli bir mələyə yerə enməyi və yer üzünün sakinlərini Onun ikinci zühuruna hazırlaşmaları üçün xəbərdar etməyi tapşırdı. Mələk göydə İsanın hüzurundan ayrılarkən, onun önündə son dərəcə parlaq və izzətli bir nur gedirdi. Mənə deyildi ki, onun missiyası yeri öz izzəti ilə işıqlandırmaq və insanı Allahın gələcək qəzəbi barədə xəbərdar etmək idi. Çoxlu adamlar bu nuru qəbul etdilər. Onlardan bəziləri çox ciddi görünürdü, digərləri isə sevincli və heyranlıq içində idilər. Nuru qəbul edənlərin hamısı üzlərini göyə çevirdi və Allahı izzətləndirdi. Baxmayaraq ki, bu nur hamının üzərinə saçılırdı, bəziləri sadəcə onun təsiri altına düşdü, lakin onu ürəkdən qəbul etmədi. Bir çoxları böyük qəzəblə doldu. Xidmətçilər və xalq alçaqlarla birləşərək qüdrətli mələyin saçdığı nura qətiyyətlə müqavimət göstərdilər. Lakin onu qəbul edənlərin hamısı dünyadan ayrıldı və bir-biri ilə sıx birləşdi.”

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.” Early Writings, 245, 246.

> “Şeytan və onun mələkləri mümkün qədər çoxlarının zehnini nurdan uzaqlaşdırmağa cəhd göstərməklə qızğın surətdə məşğul idilər. Onu rədd edən topluluq qaranlıqda buraxıldı. Mən Allahın mələyinin, səmavi mənşəli xəbər onlara təqdim edilərkən, etiqad etdiyini söyləyən xalqını ən dərin maraqla izlədiyini gördüm ki, onların inkişaf etdirdiyi xarakteri qeydə alsın. Və İsaya məhəbbət bəslədiyini etiraf edənlərin çoxu səmavi xəbərə istehza, rişxənd və nifrətlə üz döndərdikdə, əlində perqament olan bir mələk həmin rüsvayedici qeydi apardı. İsanın, Ona iman etdiyini söyləyən davamçıları tərəfindən bu cür hörmətsizliyə məruz qalmasına görə bütün səma hiddətlə dolmuşdu.” Early Writings, 245, 246.

In the passage, the first angel of Revelation chapter fourteen was “commissioned” “to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing”, which is the identical work of the angel of Revelation chapter eighteen. The mission of the first angel was “to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God,” which is once again the mission of the angel of chapter eighteen. Those who received the message “glorified God,” and those who rejected the message “were left in total darkness.”

Həmin parçada Vəhy kitabının on dördüncü fəslinin birinci mələyi “Onun ikinci zühuruna hazırlaşmaları üçün yer üzünün sakinlərini xəbərdar etmək və enmək” üçün “vəzifələndirilmişdi”; bu isə Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin işi ilə eynidir. Birinci mələyin missiyası “yer üzünü öz izzəti ilə işıqlandırmaq və insanı Allahın gələcək qəzəbindən xəbərdar etmək” idi; bu da yenə on səkkizinci fəslin mələyinin missiyasıdır. Bu xəbəri qəbul edənlər “Allaha izzət verdilər”, bu xəbəri rədd edənlər isə “tam qaranlıq içində buraxıldılar.”

Daniel and the three worthies chose to eat the heavenly diet, and the other group ate the diet of Babylon. At the end of the “visual test” of ten days, Daniel and his fellows glorified God, as their countenances were visually fatter and fairer than those who ate the diet of Babylon. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen, represents all three tests within its identification of the everlasting gospel. The first test is to fear God, the second is to give Him glory, and the third test is when the hour of judgment arrives. Those who took the little book out of the first angel’s hand and ate it, as represented by John in chapter ten, glorified God at the second test, and they were then prepared to enter into Nebuchadnezzar’s judgment. Line upon line, the first test on September 11, 2001, was to eat the little book that was in the mighty angel’s hand. That test introduced the next test where two classes of worshippers were to be manifested in advance of the third and final litmus test, which simply demonstrated either a glorified character, or a character filled with darkness.

Daniel və üç dəyərli gənc səmavi qidanı yeməyi seçdilər, digər qrup isə Babilin qidasını yedi. On günlük “görmə sınağı”nın sonunda Daniel və yoldaşları Allahı izzətləndirdilər, çünki onların çöhrələri Babilin qidasını yeyənlərinkindən zahirən daha dolğun və daha gözəl idi. Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki birinci mələyin xəbəri, əbədi Müjdənin təqdimində bu üç sınağın hamısını təmsil edir. Birinci sınaq Allahdan qorxmaqdır, ikinci sınaq Ona izzət verməkdir, üçüncü sınaq isə mühakimə saatı gəlib çatdıqda baş verir. Onuncu fəsildə Yəhyanın timsalında göstərildiyi kimi, birinci mələyin əlindən kiçik kitabı götürüb onu yeyənlər ikinci sınaqda Allahı izzətləndirdilər və bundan sonra Navuxodonosorun mühakiməsinə daxil olmağa hazırlandılar. Sətir üzərinə sətir, 11 sentyabr 2001-ci ildəki birinci sınaq qüdrətli mələyin əlində olan kiçik kitabı yemək idi. Həmin sınaq, üçüncü və son litmus sınağından əvvəl iki ibadətçi sinfinin zahirə çıxmalı olduğu növbəti sınağı təqdim etdi; bu son sınaq isə sadəcə olaraq ya izzətləndirilmiş bir xarakteri, ya da qaranlıqla dolu bir xarakteri nümayiş etdirdi.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law in the United States. In that history the parable of the ten virgins will be repeated and fulfilled to the very letter. That fact then identifies that the prophetic history of Habakkuk two, will also be repeated and fulfilled to the very letter. It also means that the period of the sealing of the one-hundred and forty-four thousand is the period when the effect of every prophetic vision is repeated and fulfilled to the very letter.

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə vaxtı 11 sentyabr 2001-ci il tarixindən Birləşmiş Ştatlarda tezliklə gələcək bazar qanununa qədər olan tarixdir. Həmin tarixdə on qız məsələsi ən xırda təfərrüatınadək yenidən təkrarlanacaq və yerinə yetiriləcək. Bu fakt isə Habakkuk ikinci fəsildəki peyğəmbərlik tarixinin də ən xırda təfərrüatınadək yenidən təkrarlanacağını və yerinə yetiriləcəyini müəyyən edir. Bu həm də o deməkdir ki, yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə dövrü hər bir peyğəmbərlik görüntüsünün təsirinin ən xırda təfərrüatınadək yenidən təkrarlanıb yerinə yetirildiyi dövrdür.

Daniel chapter eleven, verse forty was unsealed at the time of the end in 1989. The verse begins with the time of the end in 1798, and ends by marking the time of the end in 1989. Line upon line, the time of the end in 1798 aligns with the time of the end in 1989. The history of verse forty, beginning in 1798, and continuing to the Sunday law in verse forty-one represents the history of the earth beast (the United States) as the sixth kingdom of Bible prophecy. The earth beast’s two horns of Republicanism and Protestantism are represented with the two times of the ends.

Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxıncı ayəsi 1989-cu ildə axır zamanda açıldı. Ayə axır zamanı 1798-ci ildən başlayır və 1989-cu ildə axır zamanı nişanlayaraq başa çatır. Sətir üzərinə sətir, 1798-ci ildəki axır zaman 1989-cu ildəki axır zamanla uyğunlaşır. Qırxıncı ayənin tarixi, 1798-ci ildən başlayaraq və qırx birinci ayədəki bazar qanununa qədər davam edərək, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı kimi yer heyvanının (Birləşmiş Ştatların) tarixini təmsil edir. Yer heyvanının respublikaçılıq və protestantlıq olan iki buynuzu axır zamanların iki dövrü ilə təmsil olunur.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the Protestant horn will produce two classes of worshippers during the second test of the three tests within that period of time. One class will have developed the image of Christ, and the other class will have developed the image of the beast. In that testing period, the Republican horn will join with the apostate Protestant horn and form an image of the beast as Protestant churches then take control of the civil government. That period of time is represented by every vision in God’s Word, for this is where each of the “books of the Bible, meet and end.”

Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi dövründə, Protestant buynuz həmin zaman kəsiyi daxilindəki üç sınağın ikincisi zamanı iki sinif ibadət edən meydana çıxaracaq. Bir sinif Məsihin surətini inkişaf etdirmiş olacaq, digər sinif isə vəhşi heyvanın surətini inkişaf etdirmiş olacaq. Həmin sınaq dövründə Respublikaçı buynuz dönük Protestant buynuzla birləşəcək və Protestant kilsələri mülki hökumətə nəzarəti ələ alarkən vəhşi heyvanın bir surətini formalaşdıracaq. Həmin zaman dövrü Allahın Kəlamındakı hər bir görüntü ilə təmsil olunur, çünki “Müqəddəs Kitabın kitabları”nın hər biri burada “görüşür və sona çatır.”

The second test in that history is the image of the beast test, both internally for the virgins, and externally for the politicians of the two rival political parties. That test is the test that we must pass “before probation closes” at the soon-coming Sunday law. That test is the test we pass “before we are sealed.” That test is the test where “our eternal destiny will be decided.”

Həmin tarixdəki ikinci sınaq vəhşi heyvanın surəti sınağıdır; bu sınaq həm daxildə bakirələr üçün, həm də zahirdə bir-birinə rəqib olan iki siyasi partiyanın siyasətçiləri üçün keçərlidir. Həmin sınaq yaxınlaşmaqda olan bazar günü qanununda “sınaq müddəti bağlanmazdan əvvəl” keçməli olduğumuz sınaqdır. Həmin sınaq “möhürlənməzdən əvvəl” keçdiyimiz sınaqdır. Həmin sınaq “əbədi taleyimizin həll olunacağı” sınaqdır.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. . ..

> “Başqa bir qüdrətli mələk yer üzünə enmək üçün vəzifələndirildi. İsa onun əlinə bir yazı qoydu və o, yer üzünə gəldiyi zaman belə fəryad etdi: ‘Babil yıxıldı, yıxıldı.’ Sonra mən məyus olanların yenidən gözlərini göyə qaldırdıqlarını gördüm; onlar Rəblərinin zühuruna iman və ümidlə baxırdılar. Lakin çoxları sanki yuxuda imiş kimi, key vəziyyətdə qalırdı; buna baxmayaraq, onların çöhrələrində dərin kədərin izini görə bilirdim. Məyus olanlar Müqəddəs Yazılardan gördülər ki, onlar ləngimə dövründə idilər və vəhydə verilən görüntünün yerinə yetməsini səbirlə gözləməli idilər. Onları 1843-cü ildə Rəbblərini gözləməyə sövq edən eyni dəlil, Onu 1844-cü ildə də gözləmələrinə səbəb oldu. Bununla belə, gördüm ki, çoxluq 1843-cü ildə imanlarını səciyyələndirən o qüvvəyə malik deyildi. Onların məyusluğu imanlarını sarsıtmışdı....”

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245, 255.

> “İsanın Müqəddəs yerdəki xidməti başa çatdıqda, O, Ən Müqəddəs yerə keçib Allahın qanununu ehtiva edən sandığın önündə duranda, O, dünyaya üçüncü xəbərlə başqa bir qüdrətli mələk göndərdi. Mələyin əlinə bir tumar verildi və o, qüvvət və əzəmət içində yer üzünə enərkən, insana indiyədək çatdırılmış ən dəhşətli hədələrlə dolu qorxunc bir xəbərdarlıq elan etdi. Bu xəbər Allahın övladlarını qarşılarında duran sınaq və iztirab saatını onlara göstərməklə ayıq-sayıq etmək üçün nəzərdə tutulmuşdu. Mələk dedi: ‘Onlar vəhşiləşmiş heyvan və onun surəti ilə yaxın döyüşə gətiriləcəklər. Onların əbədi həyata yeganə ümidləri sarsılmaz qalmaqdır. Həyatları təhlükə altında olsa da, onlar həqiqətdən möhkəm yapışmalıdırlar.’ Üçüncü mələk öz xəbərini belə tamamlayır: ‘Müqəddəslərin səbri budur: burada Allahın əmrlərini və İsanın imanını qoruyanlar vardır.’ O, bu sözləri təkrarlayarkən səmavi məbədə işarə etdi. Bu xəbəri qəbul edənlərin hamısının zehni Ən Müqəddəs yerə yönəldilir; orada İsa sandığın önündə dayanaraq, mərhəmətin hələ də uzandığı bütün kəslər və Allahın qanununu bilmədən pozmuş olanlar üçün son vəsatətini icra edir. Bu kəffarə həm saleh ölülər, həm də saleh dirilər üçün edilir. Buraya Məsihə etibar edərək ölmüş, lakin Allahın əmrləri haqqında nuru almamış olduqlarından, onun hökmlərini pozmaqla bilmədən günah etmiş olanların hamısı daxildir.” Early Writings, 245, 255.

Back to Articles