Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Five

Yoel Kitabı və Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi – İyirmi Beşinci Sayı

Number Twenty-Five

İyirmi Beşinci Bölmə

Author

Jeff Pippenger

Published

January 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The book of Joel confronts the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church with the testimony of its escalating rebellion over four generations. Those four generations are also illustrated in Ezekiel chapter eight, where the twenty-five men of that fourth-generation bow to the sun. In 1901, 13 years after the rebellion of 1888, the Adventist church organized a committee to lead the church.

Yoel kitabı Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsinin rəhbərliyini dörd nəsil boyunca getdikcə artan üsyanının şahadəti ilə üz-üzə qoyur. Həmin dörd nəsil həmçinin Ezekiel kitabının səkkizinci fəslində təsvir edilir; orada dördüncü nəslə mənsub olan iyirmi beş kişi günəşə səcdə edir. 1901-ci ildə, 1888-ci il üsyanından 13 il sonra, Adventist kilsəsi kilsəyə rəhbərlik etmək üçün bir komitə təşkil etdi.

The initial General Conference’s Executive Committee was established during the major reorganization at the 1901 General Conference Session, and it consisted of 25 members. This was a significant expansion from the pre-1901 committee, which had only 13 members. The members have increased through the years, but Jesus always identifies the end with the beginning. The beginning was 25 members, with one as the leader, paralleling a course in the sanctuary, which consisted of 24 priests and one high priest.

İlkin Baş Konfransın İcraiyyə Komitəsi 1901-ci il Baş Konfrans Sessiyasında həyata keçirilən böyük yenidən təşkilatlanma zamanı yaradıldı və 25 üzvdən ibarət idi. Bu, 1901-ci ildən əvvəlki, cəmi 13 üzvdən ibarət olan komitə ilə müqayisədə əhəmiyyətli bir genişlənmə idi. İllər keçdikcə üzvlərin sayı artmışdır, lakin İsa həmişə sonu başlanğıcla eyniləşdirir. Başlanğıc 25 üzv idi, onlardan biri rəhbər olmaqla; bu da 24 kahin və bir baş kahindən ibarət olan məbəddəki bir düzənə paralellik təşkil edir.

Judas and the Sanhedrin are two symbols of rebellion in the time of Christ. The Sanhedrin represents the Laodicean Seventh-day Adventist church. The Sanhedrin’s participation in the crucifixion of Christ, typifies the role of Adventism in the Sunday law crisis. The Sanhedrin—the supreme Jewish council in Jerusalem, composed of chief priests, elders, and scribes, presided over by High Priest Caiaphas—played a central role in the events leading to Jesus’ death.

Yəhuda və Sinedrion Məsihin dövründə üsyanın iki simvoludur. Sinedrion Laodikeyadakı Yeddinci Gün Adventist kilsəsini təmsil edir. Sinedrionun Məsihin çarmıxa çəkilməsində iştirakı, Adventizmin bazar günü qanunu böhranındakı rolunun timsalıdır. Sinedrion — Yerusəlimdə baş kahinlərdən, ağsaqqallardan və ilahiyyatçılardan ibarət olan, Baş Kahin Kayafanın sədrlik etdiyi ali yəhudi məclisi — İsanın ölümünə aparan hadisələrdə mərkəzi rol oynamışdır.

After Jesus’ arrest in Gethsemane (orchestrated with Judas’ betrayal), he was brought before the Sanhedrin at night in Caiaphas’ house. They sought testimony to condemn him, producing witnesses who accused him of blasphemy and insurrection.

İsa Getsemanidə həbs edildikdən sonra (Yəhudanın xəyanəti ilə təşkil olunmuş şəkildə), gecə vaxtı Qayafanın evində Sinedrionun önünə gətirildi. Onlar Onu məhkum etmək üçün şahidlik axtarır, Ona küfr və qiyam ittihamı irəli sürən şahidlər ortaya çıxarırdılar.

When Caiaphas directly asked Jesus if he was the Messiah (or Son of God), Jesus’ affirmative response, “You have said so” led the high priest to declare, “Blasphemy!” The council condemned Him as deserving death. Lacking authority under Roman rule to execute capital sentences, they handed Jesus over to Pontius Pilate, the Roman governor, accusing him of sedition to secure a Roman execution. The actual crucifixion was carried out by Roman soldiers under Pilate’s order, but only after Pilate yielded to pressure from the chief priests and a crowd (who demanded Jesus’ death and the release of Barabbas).

Qayafa İsadan onun Məsih (yaxud Allahın Oğlu) olub-olmadığını birbaşa soruşanda, İsanın müsbət cavabı — “Sən dedin” — baş kahini belə bəyan etməyə sövq etdi: “Küfr!” Şura Onu ölümə layiq hesab edərək məhkum etdi. Roma hakimiyyəti altında ölüm hökmlərini icra etmək səlahiyyətindən məhrum olduqlarına görə, Roma üsulu ilə edamı təmin etmək məqsədilə İsaya qarşı fitnəkarlıq ittihamı irəli sürərək Onu Roma valisi Ponti Pilata təslim etdilər. Faktiki çarmıxa çəkmə isə Pilatın əmri ilə Roma əsgərləri tərəfindən həyata keçirildi, lakin bu yalnız Pilatın baş kahinlərin və izdihamın təzyiqinə boyun əyməsindən sonra baş verdi (onlar İsanın ölümünü və Barabbanın azad edilməsini tələb edirdilər).

> “When Christ was upon this earth, the world preferred Barabbas. And today the world and the churches are making the same choice. The scenes of the betrayal, the rejection, and the crucifixion of Christ have been re-enacted, and will again be re-enacted on an immense scale. People will be filled with the attributes of the enemy, and with them his delusions will have great power. Just to that degree that light is refused will there be misconception and misunderstanding. Those who reject Christ and choose Barabbas work under a ruinous deception. Misrepresentation and false witness will grow to open rebellion. The eye being evil, the whole body will be full of darkness. Those who give their affections to any leader but Christ will find themselves under the control, body, soul, and spirit, of an infatuation that is so entrancing that under its power souls turn away from hearing the truth to believe a lie. They are ensnared and taken, and by their every action they cry, Release unto us Barabbas, but crucify Christ.

> “Məsih bu yer üzündə ikən dünya Barabbanı üstün tutdu. Bu gün də dünya və kilsələr eyni seçimi edirlər. Məsihin xəyanətə uğradılması, rədd edilməsi və çarmıxa çəkilməsi səhnələri yenidən canlandırılmışdır və yenə də son dərəcə geniş miqyasda canlandırılacaqdır. İnsanlar düşmənin sifətləri ilə dolacaqlar və onun aldatmaları onların arasında böyük qüvvəyə malik olacaqdır. İşıq hansı dərəcədə rədd edilərsə, yanlış təsəvvür və yanlış anlama da həmin dərəcədə artacaqdır. Məsihi rədd edib Barabbanı seçənlər məhvedici bir aldanış altında fəaliyyət göstərirlər. Təhrif və yalançı şahidlik açıq üsyana qədər artacaqdır. Göz pis olduqda, bütün bədən zülmətlə dolu olacaqdır. Məhəbbətlərini Məsihdən başqa hər hansı bir rəhbərə bağlayanlar özlərini bədən, can və ruh etibarilə elə valehedici bir aludəliyin hökmü altında tapacaqlar ki, onun qüvvəsi altında canlar həqiqəti eşitməkdən üz döndərib yalana inanacaqlar. Onlar tora salınmış və ələ keçirilmişdirlər, və hər bir əməlləri ilə fəryad edirlər: Bizə Barabbanı azad et, lakin Məsihi çarmıxa çək.”

> “Even now this decision is being made. The scenes enacted at the cross are being re-enacted. In the churches that have departed from truth and righteousness it is being revealed what human nature can do and will do when the love of God is not an abiding principle in the soul. We need not be surprised at anything that may take place now. We need not marvel at any developments of horror. Those who trample under their unholy feet the law of God have the same spirit as had the men who insulted and betrayed Jesus. Without any compunction of conscience, they will do the deeds of their father, the devil. They will ask the question that came from the traitorous lips of Judas, What will you give me if I betray unto you Jesus the Christ? Even now Christ is being betrayed in the person of his saints.” Review and Herald, January 30, 1900.

> “Bu qərar elə indi verilir. Xaçda baş vermiş səhnələr yenidən təkrarlanır. Həqiqətdən və salehlikdən uzaqlaşmış kilsələrdə belə aşkar olur ki, Allah məhəbbəti canın daxilində daimi bir prinsip olmadıqda insan təbiəti nə edə bilər və nə edəcək. İndi baş verə biləcək heç bir şeyə təəccüblənməyə ehtiyacımız yoxdur. Dəhşətin hər hansı təzahürünə heyrət etməyə ehtiyacımız yoxdur. Allahın qanununu öz müqəddəs olmayan ayaqları altında tapdalayanlar, İsaya həqarət edən və Ona xəyanət edən adamların malik olduqları eyni ruha sahibdirlər. Vicdan əzabı duymadan onlar ataları olan iblisin əməllərini edəcəklər. Onlar Yəhudanın xain dodaqlarından çıxmış sualı verəcəklər: Mən Məsih İsanı sizə təslim etsəm, mənə nə verərsiniz? Elə indi Məsih Öz müqəddəslərinin şəxsində xəyanətə uğrayır.” Review and Herald, 30 yanvar 1900.

If the passage truly means what it says, then those who were being identified as “choosing Barabbas,” will be unable to understand what the passage teaches. Those people are the people in 2 Thessalonians who receive strong delusion, because they loved not the truth. She says of those who choose Barabbas, “Those who give their affections to any leader but Christ will find themselves under the control, body, soul, and spirit, of an infatuation that is so entrancing that under its power souls turn away from hearing the truth to believe a lie.” Those who are choosing Barabbas, are under the control of Satan before the waymark of the cross and Sunday law. In that condition they cannot possibly understand what the passage teaches. They will therefore suggest that, “the conditions when Sister White penned these words were for that peculiar history, not now.” Perhaps they would say, “She is speaking about Christianity in a generic way, and this does not apply directly to Seventh-day Adventists.” Poppycock.

Əgər bu parça həqiqətən dediyini nəzərdə tutursa, onda “Barabbanı seçənlər” kimi müəyyən edilənlər bu parçanın nə öyrətdiyini anlamaqda aciz olacaqlar. Bu adamlar 2 Saloniklilərdə həqiqəti sevmədikləri üçün güclü bir aldanış qəbul edən adamlardır. O, Barabbanı seçənlər barədə belə deyir: “Məhəbbətini Məsihdən başqa hər hansı bir rəhbərə bağlayanlar elə bir valehliyin idarəsi altına düşəcəklər ki, bu valehlik bədəni, canı və ruhu öz nəzarəti altına alacaq; onun cazibə gücü altında canlar həqiqəti eşitməkdən üz döndərib yalana iman edəcəklər.” Barabbanı seçənlər, xaçın və bazar qanununun nişanəsindən əvvəl Şeytanın nəzarəti altındadırlar. Bu vəziyyətdə onların bu parçanın nə öyrətdiyini anlamaları əsla mümkün deyil. Buna görə də onlar belə irəli sürəcəklər: “Bacı Uayt bu sözləri qələmə alanda mövcud olan şərait həmin özünəməxsus tarix üçün idi, indiki zaman üçün deyil.” Bəlkə də deyəcəklər: “O, xristianlıq barədə ümumi mənada danışır və bu birbaşa Yeddinci Gün Adventistlərinə aid deyil.” Cəfəngiyat.

Of course, the circumstances of the history when Sister White wrote those words were actually a commentary on her personal history, but just as with John in the Revelation, when a prophet is told to write, he is told to write “the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter.” When a prophet records the things that are, he is simultaneously recording the things that will be.

Əlbəttə, Sister White həmin sözləri yazarkən tarixin şəraiti əslində onun şəxsi tarixçəsinə bir şərh idi, lakin Vəhydə Yəhya ilə olduğu kimi, bir peyğəmbərə yazmaq buyurulduqda, ona “gördüyün şeyləri, olan şeyləri və bundan sonra olacaq şeyləri” yazmaq buyurulur. Bir peyğəmbər mövcud olan şeyləri qələmə alarkən, eyni zamanda olacaq şeyləri də qələmə alır.

The leadership of Adventism is represented by Ezekiel’s 25 men, who are also prophetically aligned with the 250 men who stood with Korah, Dathan and Abiram. Just as significantly the rebels of 1888 and the Minneapolis General Conference were identified by Sister White as repeating the rebellion of Korah, Dathan and Abiram. Sister White directly teaches that when the angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with his glory, the latter rain begins.

Adventizmin rəhbərliyi, Hizqiyalın 25 adamı ilə təmsil olunur; onlar həmçinin peyğəmbərlik baxımından Qorah, Datan və Aviramla birlikdə duran 250 adamla uyğunlaşdırılır. Eyni dərəcədə mühüm olaraq, 1888-ci ilin üsyançıları və Minneapolis Baş Konfransı Sister White tərəfindən Qorah, Datan və Aviramın üsyanını təkrarlayanlar kimi müəyyən edilmişdir. Sister White açıq şəkildə öyrədir ki, Vəhy on səkkizin mələyi enib yer üzünü öz izzəti ilə işıqlandırdıqda, son yağış başlayır.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “Son yağış Allahın xalqının üzərinə yağmalıdır. Qüdrətli bir mələk göydən enməlidir və bütün yer üzü onun izzəti ilə işıqlandırılmalıdır.” Review and Herald, 21 aprel 1891.

Sister White directly teaches that the angel of Revelation eighteen descended at the 1888 General Conference with the messages of A. T. Jones and E. J. Waggoner. When she was at the Conference she was so overwhelmed with the rebellion that she decided to pack up her things and leave, but an angel told her that she must stay and record the history, for it was a repetition of the rebellion of Korah. Why did the angel want it recorded, if it wasn’t for a testimony in the latter days? If it is a testimony for the latter days, what else could it mean; other than the Laodicean Seventh-day Adventist church will walk in the footsteps of the Sanhedrin during the Sunday law crisis, and particularly the history that leads up to it.

Bacı Uayt birbaşa öyrədir ki, Vəhy on səkkizinci fəslin mələyi 1888-ci il Baş Konfransında A. T. Jones və E. J. Waggonerin ismarıcları ilə nazil olmuşdur. O, Konfransda olarkən üsyan tərəfindən o qədər sarsılmışdı ki, əşyalarını yığıb getməyə qərar verdi, lakin bir mələk ona dedi ki, qalmalı və tarixi qeydə almalıdır, çünki bu, Qorahın üsyanının təkrarı idi. Əgər bu, axır günlərdə bir şahidlik üçün deyildisə, mələk nə üçün bunun qeydə alınmasını istədi? Əgər bu, axır günlər üçün bir şahidlikdirsə, onda bundan başqa nə məna verə bilər; Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsinin bazar günü qanunu böhranı zamanı, və xüsusilə də ona aparan tarixdə, Sinedrionun izi ilə gedəcəyindən başqa?

The message of Jones and Waggoner was represented as the “message of justification by faith, in verity,” the “Laodicean message,” the “message of Christ’s righteousness” and the “third angel’s message.” The rebels resisted the message, and also rejected the guidance of the Spirit of Prophecy and the chosen messengers of the meeting. Sister White also teaches that when the great buildings of New York City are brought down, by a touch of God’s power, then Revelation 18:1–3, will be fulfilled. Since 9/11 the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church has been repeating the rebellion of Korah, the rebellion of the 25 ancient men, the rebellion of the leadership in 1888 and the rebellion of the Sanhedrin at the time leading up to the cross. Those 25 men, are a symbol representing a counterfeit Levitical priesthood.

Cons və Vaqonerin xəbəri “həqiqətdə imanla saleh sayılma xəbəri”, “Laodikiya xəbəri”, “Məsihin salehliyi xəbəri” və “üçüncü mələyin xəbəri” kimi təqdim olunurdu. Üsyançılar bu xəbərə qarşı müqavimət göstərdilər, həmçinin Peyğəmbərlik Ruhunun rəhbərliyini və toplantı üçün seçilmiş elçiləri də rədd etdilər. Bacı Uayt həmçinin öyrədir ki, Nyu-York şəhərinin böyük binaları Allahın qüdrətinin bir toxunuşu ilə yerlə yeksan edildiyi zaman, Vəhy 18:1–3 yerinə yetəcəkdir. 11 sentyabrdan bəri Laodikiyalı Yeddinci Gün Adventist kilsəsinin rəhbərliyi Qorahın üsyanını, qədim 25 kişinin üsyanını, 1888-ci ildəki rəhbərliyin üsyanını və çarmıxa aparan dövr ərəfəsində Sinedrionun üsyanını təkrarlayır. O 25 kişi saxta Levilik kahinliyini təmsil edən bir rəmzdir.

A Levite was to 25 years old when he began to serve.

Bir Levili xidmətə başlayarkən 25 yaşında olmalı idi.

> And the Lord spake unto Moses, saying, This is it that belongeth unto the Levites: from twenty and five years old and upward they shall go in to wait upon the service of the tabernacle of the congregation: And from the age of fifty years they shall cease waiting upon the service thereof, and shall serve no more: But shall minister with their brethren in the tabernacle of the congregation, to keep the charge, and shall do no service. Thus shalt thou do unto the Levites touching their charge. Numbers 8:23–26.

> Rəbb Musaya belə dedi: «Levililərə aid olan budur: iyirmi beş yaşından yuxarı olanlar toplanış çadırının xidmətində xidmət etmək üçün gəlsinlər; əlli yaşına çatdıqda isə həmin xidmət üzrə qulluq etməkdən çəkilsinlər və daha xidmət etməsinlər. Lakin onlar toplanış çadırında qardaşları ilə birlikdə növbəni qorumaq üçün xidmət etsinlər, ancaq özləri heç bir iş görməsinlər. Levililərlə onların vəzifələri barədə belə rəftar edəsən». Saylar 8:23–26.

A Levite begins his service at age twenty-five and serves for twenty-five years, until he is fifty. The Messenger of the Covenant in Malachi three, is purging and also cleansing the Levites at the Sunday law, as He did on October 22, 1844.

Bir Levi öz xidmətinə iyirmi beş yaşında başlayır və əlli yaşına qədər iyirmi beş il xidmət edir. Malaki üçüncü fəsildəki Əhdin Elçisi bazar günü qanunu zamanı Levililəri təmizləyib saflaşdırır; necə ki, 22 oktyabr 1844-cü ildə də belə etmişdi.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts.

> Budur, Öz elçimi göndərəcəyəm və o, Mənim önümdə yolu hazırlayacaq; sizin axtardığınız Rəbb və zövq aldığınız əhdin elçisi qəflətən Öz məbədinə gələcək; budur, O gələcək, Ordular Rəbbi belə deyir.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Lakin Onun gəliş günü kim dözə bilər? və O zühur etdiyi zaman kim ayaqda dura bilər? Çünki O, saflaşdırıcının oduna və parça yuyanların sabununa bənzəyir. Və O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; Levi oğullarını təmizləyəcək və onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehlik içində təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhudanın və Yerusəlimin təqdimatı qədim günlərdə olduğu kimi, əvvəlki illərdə olduğu kimi Rəbbə xoş olacaq. Malaki 3:1–4.

The number “25” as a symbol, represents not only a faithful Levite, but a counterfeit Levite. “25” as a symbol is therefore identifying the separation of two classes of worshippers, whether they be wise and foolish virgins, sheep and goats, wheat and tares. The number twenty-five is a symbol of not only a Levite, but just as importantly it is a symbol of the separation (purging) of the Levites. That separation is at the Sunday law, and it is a primary subject of God’s prophetic Word. It is fitting that Matthew chapter twenty-five, is simply a continuation of Jesus’ prophecy of the end of the world in Matthew twenty-four.

“25” rəqəmi bir rəmz olaraq yalnız sadiq bir Levilini deyil, həm də saxta bir Levilini təmsil edir. Buna görə də “25” bir rəmz kimi, istər müdrik və ağılsız bakirələr, istər qoyunlar və keçilər, istərsə də buğda və alaq olsun, iki ibadətçi sinfinin ayrılmasını müəyyən edir. İyirmi beş rəqəmi yalnız bir Levilinin rəmzi deyil, eyni dərəcədə mühüm olaraq Levililərin ayrılmasının (təmizlənməsinin) də rəmzidir. Bu ayrılma bazar günü qanunu zamanı baş verir və Allahın peyğəmbərlik Kəlamının əsas mövzularından biridir. Matta kitabının iyirmi beşinci fəslinin sadəcə olaraq İsanın Matta iyirmi dördüncü fəsildə dünyanın sonu barədə peyğəmbərliyinin davamı olması yerinə düşür.

> And Jesus went out, and departed from the temple: and his disciples came to him for to shew him the buildings of the temple. And Jesus said unto them, See ye not all these things? verily I say unto you, There shall not be left here one stone upon another, that shall not be thrown down. Matthew 24:1, 2.

> İsa məbəddən çıxıb gedirdi; şagirdləri isə məbədin binalarını Ona göstərmək üçün Onun yanına gəldilər. İsa onlara dedi: “Bütün bunları görmürsünüzmü? Sizə doğrusunu deyirəm: burada daş üstə daş qalmayacaq ki, yıxılmamış olsun.” Matta 24:1, 2.

When Jesus departed the temple, He never returned again. In the final verses of chapter twenty-three, Jesus had pronounced judgment upon the Sanhedrin, and the judgment is expressed as “eight,” woes, thus counterfeiting the eight souls upon the ark, the eighth day of circumcision, the eighth day of resurrection, the eight generations of Abraham 430 years and on. The counterfeit number “eight,” aligns with the counterfeit Levite.

İsa məbəddən ayrıldıqda, bir daha heç vaxt geri qayıtmadı. İyirmi üçüncü fəslin son ayələrində İsa Sinedrion üzərinə hökm elan etmişdi və bu hökm “səkkiz” vay kimi ifadə olunur; beləliklə, gəmidə olan səkkiz canı, sünnətin səkkizinci gününü, dirilmənin səkkizinci gününü, İbrahimin dörd yüz otuz il və sonrasına uzanan səkkiz nəsilini saxtalaşdıraraq təqlid edir. Saxta “səkkiz” sayı saxta Levi ilə uyğunlaşır.

> Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation.

> Doğrudan sizə deyirəm: bütün bunlar bu nəslin üzərinə gələcəkdir.

> O Jerusalem, Jerusalem, thou that killest the prophets, and stonest them which are sent unto thee, how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her chickens under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.

> Ey Yerusəlim, Yerusəlim, sən ki peyğəmbərləri öldürürsən və sənə göndərilənləri daşlayırsan, neçə dəfə istədim ki, toyuq cücələrini qanadları altına topladığı kimi, sənin övladlarını da bir yerə yığım, amma siz istəmədiniz! Baxın, eviniz sizə viran qoyulur.

> For I say unto you, Ye shall not see me henceforth, till ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord. Matthew 23:36–39.

> Çünki sizə deyirəm: Rəbbin adı ilə Gələnə alqış olsun, deyənədək bundan sonra Məni görməyəcəksiniz. Matta 23:36–39.

Matthew chapter twenty-two concludes with an illustration of the binding of the wicked into bundles, and concludes with the final interaction between Christ and the quibbling Jews. Then in chapter 24 He leaves the temple for the last time, ceasing His labors for ancient Israel. The chapter ends where it began, with the pronouncement that their house was left unto them empty, and what He called His Father’s house when He first cleansed the temple was now the empty Jewish house.

Matta iyirmi ikinci fəsil şərirlərin dəstələr halında bağlanması ilə bağlı bir məsəllə yekunlaşır və Məsihlə höcətləşən yəhudilər arasındakı son qarşılıqlı münasibətlə başa çatır. Sonra iyirmi dördüncü fəsildə O, məbədi son dəfə tərk edir və qədim İsrail üçün çəkdiyi zəhmətə son qoyur. Fəsil başladığı kimi də bitir: onların evinin özlərinə boş buraxıldığı bəyan edilir; O, məbədi ilk dəfə təmizləyəndə “Atamın evi” adlandırdığı yer isə indi boş yəhudi evi idi.

In chapter 24, Jesus is going to answer questions about the temple, and its approaching destruction. The destruction was to take place in that very generation, which was a generation of vipers. He left that temple never to return, so the predictions he sets forth are addressing spiritual not literal Israel. When Christ leaves the temple which is the Laodicean Seventh-day Adventist church as He did with ancient Israel; simultaneously, the human temple of the one hundred and forty-four thousand will be joined to the Divine temple for eternity. When Jesus left the temple of ancient Israel, He divorced His former covenant people for eternity.

24-cü fəsildə İsa məbəd və onun yaxınlaşan dağıdılması haqqında suallara cavab verəcəkdir. Dağıntı məhz həmin nəsildə baş verməli idi; o nəsil isə əfi ilanlar nəslindən idi. O, həmin məbəddən bir daha qayıtmamaq üzrə çıxdı; buna görə də Onun irəli sürdüyü peyğəmbərliklər hərfi İsrailə deyil, ruhani İsrailə yönəlmişdir. Məsih qədim İsraillə etdiyi kimi, Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi olan məbədi tərk etdikdə, eyni zamanda yüz qırx dörd minin insani məbədi əbədi olaraq İlahi məbədə birləşdiriləcəkdir. İsa qədim İsrailin məbədini tərk etdikdə, əvvəlki əhd xalqı ilə əbədi olaraq ayrıldı.

Chapter eleven through to chapter twenty-two of Matthew is the omega to the line of chapter eleven to twenty-two in the book of Genesis. When the line begins in Genesis eleven, it also marks the beginning of Babel and Babel’s covenant of death, which reaches its omega fulfillment in Revelation chapter seventeen, verse eleven, the verse that is the dead center of the verses that make up chapter eleven through twenty-two. The middle of chapters eleven to twenty-two in Genesis, Matthew and Revelation each emphasize the ensign or its counterfeit ensign. In Genesis it was circumcision, in Matthew it was Peter and the Rock which Christ would build his church upon, and in Revelation it was the counterfeit beast that was and is and shall ascend, who is the eight, that is of the seven, and who is then married to the dragon.

Matta kitabının on birinci fəslindən iyirmi ikinci fəslinə qədər olan hissə, Yaradılış kitabındakı on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər uzanan xəttin omeqasıdır. Xətt Yaradılışın on birinci fəslində başladıqda, bu həm də Babelin və Babelin ölüm əhdinin başlanğıcını göstərir; bu əhd öz omeqa üzrə yerinə yetməsinə Vəhy kitabının on yeddinci fəslinin on birinci ayəsində çatır; bu ayə on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər olan hissəni təşkil edən ayələrin tam mərkəzidir. Yaradılış, Matta və Vəhy kitablarında on birinci fəsildən iyirmi ikinci fəslə qədər olan hissələrin ortası hər biri bayrağı və ya onun saxta qarşılığını vurğulayır. Yaradılışda bu, sünnət idi; Mattada bu, Peter və Məsihin öz kilsəsini üzərində quracağı Qaya idi; Vəhydə isə bu, olub olan, indi olan və çıxacaq olan saxta vəhşi heyvan idi; o, səkkizincidir, yeddidəndir və sonra əjdaha ilə evləndirilir.

Eleven and twenty-two are symbols that identify the combination of Divinity with humanity, which is the very issue represented by Christ writing His law upon our hearts and minds. 11 and 22 are symbols of the covenant of the one hundred and forty-four thousand. In Matthew, chapter twenty-three the false priesthood received eight woes, at the same point in time, the true priesthood is anointed. The priests were consecrated for seven days, and on the eighth day they began to serve.

On bir və iyirmi iki, Məsihin Öz qanununu qəlblərimizə və zehnlərimizə yazması ilə təmsil olunan məhz həmin məsələni — İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsini — müəyyən edən rəmzlərdir. 11 və 22, yüz qırx dörd minin əhdinin rəmzləridir. Matta, iyirmi üçüncü fəsildə saxta kahinlik səkkiz vay aldı; eyni zaman nöqtəsində isə həqiqi kahinlik məsh olunur. Kahinlər yeddi gün ərzində təqdis olunurdular və səkkizinci gün xidmətə başlayırdılar.

It is not an accident that the seven days of consecration of the priests that led to their service beginning on the eighth day begins in Numbers chapter eight and verse one, for “81” is a symbol of the priests.

Kahinlərin xidmətə səkkizinci gündə başlamasına gətirib çıxaran yeddi günlük təqdis mərasiminin Saylar kitabının səkkizinci fəslinin birinci ayəsində başlaması təsadüfi deyildir, çünki “81” kahinlərin rəmzidir.

> And the Lord spake unto Moses, saying, Take Aaron and his sons with him, and the garments, and the anointing oil, and a bullock for the sin offering, and two rams, and a basket of unleavened bread; And gather thou all the congregation together unto the door of the tabernacle of the congregation. And Moses did as the Lord commanded him; and the assembly was gathered together unto the door of the tabernacle of the congregation. And Moses said unto the congregation, This is the thing which the Lord commanded to be done. …

> Rəbb Musaya söylədi: «Harunu və onunla birlikdə oğullarını, geyimləri, məsh yağını, günah qurbanı üçün bir cavan öküzü, iki qoçu və mayasız çörək səbətini götür; və bütün cəmiyyəti yığıncaq çadırının qapısı önünə topla». Musa da Rəbbin ona əmr etdiyi kimi etdi; və camaat yığıncaq çadırının qapısı önünə toplandı. Musa cəmiyyətə dedi: «Rəbbin yerinə yetirilməsini əmr etdiyi budur». …

> And ye shall not go out of the door of the tabernacle of the congregation in seven days, until the days of your consecration be at an end: for seven days shall he consecrate you. As he hath done this day, so the Lord hath commanded to do, to make an atonement for you. Therefore shall ye abide at the door of the tabernacle of the congregation day and night seven days, and keep the charge of the Lord, that ye die not: for so I am commanded. So Aaron and his sons did all things which the Lord commanded by the hand of Moses. And it came to pass on the eighth day, that Moses called Aaron and his sons, and the elders of Israel; And he said unto Aaron, Take thee a young calf for a sin offering, and a ram for a burnt offering, without blemish, and offer them before the Lord. … And Moses said, This is the thing which the Lord commanded that ye should do: and the glory of the Lord shall appear unto you. … And Aaron lifted up his hand toward the people, and blessed them, and came down from offering of the sin offering, and the burnt offering, and peace offerings. And Moses and Aaron went into the tabernacle of the congregation, and came out, and blessed the people: and the glory of the Lord appeared unto all the people. And there came a fire out from before the Lord, and consumed upon the altar the burnt offering and the fat: which when all the people saw, they shouted, and fell on their faces. Leviticus 8:1–5, 33–36; 9:1, 2, 6, 22–24.

> Yeddi gün ərzində, təqdis olunma günləriniz tamam olana qədər, toplantı çadırının qapısından çıxmayacaqsınız; çünki O sizi yeddi gün ərzində təqdis edəcək. Bu gün necə etmişdirsə, Rəbb də sizin üçün kəffarə etmək məqsədilə belə etməyi əmr etmişdir. Buna görə də ölməyəsiniz deyə, yeddi gün gecə-gündüz toplantı çadırının qapısında qalacaq və Rəbbin buyruğunu yerinə yetirəcəksiniz; çünki mənə belə əmr olunmuşdur. Harun və onun oğulları da Rəbbin Musanın əli ilə əmr etdiyi hər şeyi etdilər. Və səkkizinci gün Musa Harunu, onun oğullarını və İsrail ağsaqqallarını çağırdı; Və Haruna dedi: “Özün üçün günah qurbanı olaraq bir cavan buzov, yandırma qurbanı olaraq da nöqsansız bir qoç götür və onları Rəbbin önündə təqdim et”. … Musa dedi: “Rəbbin etməyinizi əmr etdiyi budur; və Rəbbin izzəti sizə görünəcək”. … Harun əlini xalqa doğru qaldırıb onlara xeyir-dua verdi, sonra günah qurbanını, yandırma qurbanını və sülh qurbanlarını təqdim etdikdən sonra aşağı endi. Musa ilə Harun toplantı çadırına girdilər, sonra çıxıb xalqa xeyir-dua verdilər; və Rəbbin izzəti bütün xalqa göründü. Rəbbin önündən bir od çıxdı və qurbangah üzərindəki yandırma qurbanını və piyi yandırıb-yaxdı; bütün xalq bunu gördükdə uca səslə qışqırdı və üzüstə yerə qapandı. Levililər 8:1–5, 33–36; 9:1, 2, 6, 22–24.

Chapter twenty-three is identifying the counterfeit Levites who are revealed at the time the genuine Levites are sealed. Chapter twenty-two of Matthew concludes with no man ever asking Jesus any more questions, then chapter twenty-three he sets forth the eight woes, identifying the Sanhedrin’s probation was closed, and that the executive judgment was then to begin. In chapter twenty-four, He identifies the temple as the Jews house. It is important to see the sequence in the chapters.

İyirmi üçüncü fəsil, həqiqi Levillilərin möhürləndiyi zamanda üzə çıxarılan saxta Levilliləri müəyyən edir. Matta kitabının iyirmi ikinci fəsli, artıq heç kəsin İsaya bir daha sual verməməsi ilə başa çatır; sonra iyirmi üçüncü fəsildə O, səkkiz vay bəyan edir və bununla Sinedrionun möhlətinin bağlandığını, bundan sonra isə icraedici hökmün başlanmalı olduğunu göstərir. İyirmi dördüncü fəsildə isə O, məbədi Yəhudilərin evi kimi müəyyən edir. Fəsillərdəki ardıcıllığı görmək mühümdür.

Chapters eleven to twenty-two of Matthew, is identifying the finishing of the sealing of the one hundred and forty-four thousand in the context of God’s covenant with a chosen people. Palmoni’s symbolism of the alpha chapter eleven, and His symbolism of the omega chapter twenty-two, add to the story within the chapters.

Matta 11-dən 22-yə qədər olan fəsillər, Allahın seçilmiş bir xalqla əhdi kontekstində yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsinin tamamlanmasını göstərir. Palmoninin alfa olan 11-ci fəslin simvolizmi və Onun omeqa olan 22-ci fəslin simvolizmi bu fəsillərin daxilindəki hekayəyə əlavə olunur.

Chapter twenty-three is the atonement, the combining of the Divine with the human as represented by the number twenty-three. But the chapter is telling of the executive judgment of the tares, the counterfeit priesthood, the counterfeit Levites. Every priest was a Levite, but not every Levite was a priest. Within the descendants of Levi, only the bloodline of Aaron, qualified for priesthood. The Bible identifies that the Levites would begin to serve at age twenty-five, but the sons of Kohath would serve at age 30.

İyirmi üçüncü fəsil kəffarədir; iyirmi üç rəqəmi ilə təmsil olunduğu kimi, İlahi olanın bəşəri olanla birləşməsidir. Lakin bu fəsil alaq otlarının, saxta kahinliyin, saxta Levililərin icraedici mühakiməsindən bəhs edir. Hər kahin bir Levili idi, amma hər Levili kahin deyildi. Levinin nəslinin daxilində yalnız Harunun qan xətti kahinlik üçün yararlı sayılırdı. Müqəddəs Kitab Levililərin iyirmi beş yaşında xidmətə başlayacaqlarını bildirir, lakin Qehat oğulları otuz yaşında xidmət edəcəkdilər.

> And the Lord spake unto Moses and unto Aaron, saying, Take the sum of the sons of Kohath from among the sons of Levi, after their families, by the house of their fathers, From thirty years old and upward even until fifty years old, all that enter into the host, to do the work in the tabernacle of the congregation. Numbers 4:1–3.

> Rəbb Musaya və Haruna söyləyib dedi: «Levi oğulları arasından Qohat oğullarının sayını onların nəsillərinə görə, atalarının evinə görə çıxarın; otuz yaşından yuxarı əlli yaşına qədər olanların hamısını, yəni xidmətə daxil olub yığıncaq çadırında işi görənlərin hamısını sayın». Saylar 4:1–3.

The number “30” represents the priests that were in the bloodline of Kohath, who was the son of Levi, and Kohath’s son was Amram, who was the father of Aaron. Levi means “attached or joined to God.” Kohath means “assembled around His presence.” Amram means “exalted people,” and Aaron means “light bearer or exalted mediator.” Together, they trace a movement from the Red Sea to Sinai, thus typifying the covenant between God and the one hundred and forty-four thousand, who are the human temple that joins with the divine temple, when Christ stretches forth His hand a second time to gather His remnant people into His sanctuary, where He then lifts them up and exalts them as they are illuminated with the Heavenly High Priest, as He illuminated Shadrach, Meshach and Abednego.

“30” rəqəmi Levinin oğlu olan Qehatın qan nəslindən olan kahinləri təmsil edir; Qehatın oğlu isə Harunun atası olan Əmram idi. Levi “Allaha bağlanmış və ya Ona birləşmiş” deməkdir. Qehat “Onun hüzuru ətrafında toplanmış” deməkdir. Əmram “uca tutulmuş xalq”, Harun isə “nur daşıyan və ya uca vasitəçi” deməkdir. Birlikdə bunlar Qırmızı dənizdən Sinaya doğru bir hərəkəti izləyir və beləliklə, Məsih Öz əlini ikinci dəfə uzadaraq qalığın xalqını Öz məbədgahına topladığı zaman, ilahi məbədlə birləşən insan məbədi olan yüz qırx dörd minlə Allah arasındakı əhdi təmsil edir; orada isə O, Şadrakı, Meşakı və Abedneqonu nurlandırdığı kimi, Səmavi Baş Kahinlə nurlandırıldıqları vaxt onları ucaldır və yüksəldir.

The number “30” represents a period for preparation for the priests and 25, as the age of the Levites, is to be applied to 30, line upon line, for every priest was a Levite, but not every Levite was a priest. Thirty represents the period of preparation which began in 1989, at the time of the end, and it ends at the Sunday law in the United States. The number twenty-five as a symbol of Levites, is also the symbol of separation between two classes, and in relation to the priests it identifies a separation. Twenty-five marks the separation of the Levites and counterfeit Levites at the Sunday law, and in the context of the genuine priests and the genuine Levites it also creates a distinction, howbeit, not a negative separation, as with the counterfeit Levites.

“30” rəqəmi kahinlər üçün hazırlıq dövrünü təmsil edir və Levililərin yaşı olan 25, sətir üzərinə sətir prinsipinə görə, 30-a tətbiq edilməlidir; çünki hər bir kahin Levili idi, lakin hər bir Levili kahin deyildi. Otuz, 1989-cu ildə, axır zamanında başlamış hazırlıq dövrünü təmsil edir və bu dövr Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar qanunu ilə başa çatır. Levililərin simvolu kimi iyirmi beş rəqəmi həmçinin iki sinif arasında ayrılığı da simvollaşdırır və kahinlərlə əlaqədə bu, bir ayrılığı müəyyən edir. İyirmi beş, bazar qanunu zamanı Levililərlə saxta Levililərin ayrılmasını göstərir və həqiqi kahinlər və həqiqi Levililər kontekstində də bir fərq yaradır, lakin saxta Levililərdə olduğu kimi, bu mənfi bir ayrılıq deyildir.

Kohath was one of the three main branches of the Levites (along with Gershon and Merari). The priestly line came specifically through Kohath’s descendant Aaron. Aaron is the fourth-generational descendant of Levi, and the priestly privilege was restricted to his male descendants within this Kohathite branch. The Kohathites as a whole (all descendants of Kohath) had the honor of carrying the most sacred items, but only Aaron’s line could actually perform the priestly functions at the altar and in the sanctuary. Aaron represents the same fourth generation as Joel’s “old men,” or the “ancient men” in Ezekiel chapter eight, who bow to the sun.

Qohat Levilərin üç əsas qolundan biri idi (Gerşon və Merari ilə birlikdə). Kahinlik nəsli xüsusi olaraq Qohatın törəməsi Harun vasitəsilə gəlirdi. Harun Levinin dördüncü nəsil törəməsidir və kahinlik imtiyazı bu Qohatlı qol daxilində onun kişi törəmələri ilə məhdudlaşdırılmışdı. Qohatlılar bütövlükdə (Qohatın bütün törəmələri) ən müqəddəs əşyaları daşımaq şərəfinə malik idilər, lakin qurbangahda və müqəddəs məkanda kahinlik vəzifələrini həqiqətən icra edə bilən yalnız Harunun nəsli idi. Harun, Yoelin “qocaları” ilə, yaxud Yezekel səkkizinci fəsildə günəşə səcdə edən “qədim kişilər”lə eyni dördüncü nəsli təmsil edir.

The system of 24 rotating courses (divisions) for the priests (and similarly for non-priestly Levites in supporting roles like musicians and gatekeepers) was established by King David. David organized the descendants of Aaron into 24 courses (divisions) to serve in rotation (1 Chronicles 24:1–19). David, with help from priests Zadok (from Eleazar’s line) and Ahimelech (from Ithamar’s line), divided them into 24 groups (16 from Eleazar’s larger family, 8 from Ithamar’s). Lots were cast to determine the order of service.

Kahinlər üçün 24 növbəli dəstə (bölük) sistemi (və eyni şəkildə musiqiçilər və qapıçılar kimi yardımçı vəzifələrdə xidmət edən kahin olmayan Levililər üçün) padşah Davud tərəfindən təsis edilmişdir. Davud Harunun nəslini növbə ilə xidmət etmək üçün 24 dəstəyə (bölüyə) ayırdı (1 Salnamələr 24:1–19). Davud, kahinlər Sadoq (Eleazarın nəslindən) və Ahimelekın (İtamarın nəslindən) köməyi ilə onları 24 qrupa böldü (Eleazarın daha böyük ailəsindən 16, İtamarınkından isə 8). Xidmət qaydasını müəyyən etmək üçün püşk atıldı.

Each course served for one week (from Sabbath to Sabbath), twice a year, plus all courses served together during the major festivals (Passover, Pentecost, Tabernacles). David similarly organized non-priestly Levites into 24 courses for music, gatekeeping, etc. (1 Chronicles 23–26). This system was implemented under Solomon (2 Chronicles 8:14) and continued through the Second Temple period. Zechariah, father of John the Baptist, was in the course of Abijah—Luke 1:5; 1 Chronicles 24:10. The order of the 24 courses of priests was selected by lot, and Zechariah was in the course of Abijah, who out of the twenty-four courses, represented the “eighth” course. Zechariah means “God remembers,” and his father’s name Abijah means “God is my father.”

Hər növbə bir həftə (Şənbədən Şənbəyədək) xidmət edirdi, ildə iki dəfə; bundan əlavə, böyük bayramlar zamanı (Pasxa, Pentikost, Çardaqlar bayramı) bütün növbələr birlikdə xidmət edirdilər. Davud eyni şəkildə kahin olmayan Levililəri də musiqi, qapıçılıq və s. üçün 24 növbəyə ayırmışdı (1 Salnamələr 23–26). Bu sistem Süleymanın dövründə tətbiq olundu (2 Salnamələr 8:14) və İkinci Məbəd dövrü boyunca davam etdi. Vəftizçi Yəhyanın atası Zəkəriyyə Aviyanın növbəsində idi — Luka 1:5; 1 Salnamələr 24:10. Kahinlərin 24 növbəsinin düzəni püşklə müəyyən edilmişdi və Zəkəriyyə Aviyanın növbəsində idi; bu növbə iyirmi dörd növbə içərisində “səkkizinci” növbəni təmsil edirdi. Zəkəriyyə “Allah xatırlayır”, atasının adı Aviya isə “Allah mənim atamdır” deməkdir.

The heavenly Father remembered His promise to raise up a messenger who would prepare the way for the Messiah. But Zechariah also aligns with the Sunday law, for it is there that the Sabbath, the day men were to always remember—becomes the final test. Zechariah represents a priest, of the course of Abijah, which is the “eighth” course. Zechariah disbelieves the message of the angel and is made dumb, until the birth of his son John. When John is born Zechariah enters into the discussion about the name of John, and he then speaks. The prophetic speaking of the latter days is when the United States speaks as a dragon.

Səmavi Ata Məsihi üçün yolu hazırlayacaq bir elçi qaldırmaq vədini xatırladı. Lakin Zəkəriyyə bazar qanunu ilə də uyğunlaşır, çünki məhz orada Şənbə — insanların həmişə xatırlamalı olduqları gün — son sınağa çevrilir. Zəkəriyyə Abiya növbəsindən olan bir kahini təmsil edir; bu isə “səkkizinci” növbədir. Zəkəriyyə mələyin xəbərinə inanmadı və oğlu Yəhyanın doğumunadək lal edildi. Yəhya doğulduqda Zəkəriyyə Yəhyanın adı ilə bağlı müzakirəyə daxil olur və sonra danışır. Son günlərin peyğəmbərcəsinə danışması Birləşmiş Ştatların əjdaha kimi danışdığı vaxtdır.

> And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child; and they called him Zacharias, after the name of his father. And his mother answered and said, Not so; but he shall be called John. And they said unto her, There is none of thy kindred that is called by this name. And they made signs to his father, how he would have him called. And he asked for a writing table, and wrote, saying, His name is John. And they marvelled all. And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God. Luke 1:59–64.

> Və belə oldu ki, səkkizinci gün uşağı sünnət etməyə gəldilər; və onu atasının adı ilə Zəkəriyyə adlandırdılar. Anası isə cavab verib dedi: Xeyr; onun adı Yəhya olacaq. Onlar isə ona dedilər: Sənin qohumların arasında bu adla çağırılan heç kəs yoxdur. Və onun atasına işarələr etdilər ki, uşağın necə adlandırılmasını istədiyini bilsinlər. O da bir yazı lövhəsi istəyib yazdı: Onun adı Yəhyadır. Və hamısı heyrətə gəldi. Və dərhal onun ağzı açıldı, dili açıldı, danışdı və Allaha həmd etdi. Luka 1:59–64.

John the Baptist is of the eighth course of Abijah, as was his father. At John’s circumcision, on the eighth day his name is changed. John the Baptist represents those who are priests, of the fourth generation, who are in a covenant relation with God, who changes their name (from Laodicea unto Philadelphia), seals them with the sign of the covenant, when the United States speaks as a dragon.

Vəftizçi Yəhya, atası kimi, Aviyanın səkkizinci növbəsinə mənsubdur. Yəhyanın sünnəti zamanı, səkkizinci gündə onun adı dəyişdirilir. Vəftizçi Yəhya Allahla əhd münasibətində olan, dördüncü nəsildən olan kahinləri təmsil edir; Allah Birləşmiş Ştatlar əjdaha kimi danışdığı zaman onların adını dəyişdirir (Laodikeyadan Filadelfiyaya), onları əhdin nişanı ilə möhürləyir.

We are the temple of God. The prophetic lines which address the temple are speaking to men and women as individuals, and also corporately, for God’s church is also a temple. And of course there is a heavenly temple, and it is Christ who builds the temple of the Lord. It is He who lays the foundation and places the capstone upon the temple. In terms of the number “25” being a symbol, 25 represents the Levites, who are purged (separated) from counterfeit Levites in Malachi chapter three, and who are also purified in the same passage. In Ezekiel chapter 40 to 48 a symbolic temple is described with great detail. The water of life comes out of that temple and fills the earth.

Biz Allahın məbədiyik. Məbədə müraciət edən peyğəmbərlik xətləri fərd olaraq kişi və qadınlara, həmçinin birgə şəkildə də xitab edir, çünki Allahın kilsəsi də bir məbəddir. Və əlbəttə, səmavi bir məbəd də vardır və Rəbbin məbədini quran Məsihdir. Təməli qoyan və məbədin baş daşını yerinə qoyan Odur. “25” rəqəminin bir simvol olması baxımından, 25 Malaki kitabının üçüncü fəslində saxta Levililərdən təmizlənib (ayrılıb) seçilən Levililəri təmsil edir; onlar həmin keçiddə eyni zamanda saflaşdırılırlar da. Yezekel kitabının 40-dan 48-ci fəsillərinə qədər böyük təfərrüatla simvolik bir məbəd təsvir olunur. Həyat suyu o məbəddən çıxır və yer üzünü doldurur.

> “Wonderful is the work which God designs to accomplish through His servants, that His name may be glorified. God made Joseph a fountain of life to the Egyptian nation. Through Joseph the life of that whole people was preserved. Through Daniel God saved the life of all the wise men of Babylon. And these deliverances were as object lessons; they illustrated to the people the spiritual blessings offered them through connection with the God whom Joseph and Daniel worshiped. So through His people today God desires to bring blessings to the world. Every worker in whose heart Christ abides, everyone who will show forth His love to the world, is a worker together with God for the blessing of humanity. As he receives from the Saviour grace to impart to others, from his whole being flows forth the tide of spiritual life. Christ came as the Great Physician to heal the wounds that sin has made in the human family; and His Spirit, working through His servants, imparts to sin-sick, suffering human beings a mighty healing power that is efficacious for the body and the soul. ‘In that day,’ says the Scriptures, ‘there shall be a fountain opened to the house of David and to the inhabitants of Jerusalem for sin and for uncleanness.’ Zechariah 13:1. The waters of this fountain contain medicinal properties that will heal both physical and spiritual infirmities.

> “Allahın Öz qulları vasitəsilə həyata keçirməyi nəzərdə tutduğu iş necə də möhtəşəmdir ki, Onun adı izzətləndirilsin. Allah Yusifi Misir xalqı üçün həyat mənbəyi etdi. Yusif vasitəsilə həmin bütün xalqın həyatı qorundu. Daniyel vasitəsilə Allah Babilin bütün müdrik adamlarının həyatını xilas etdi. Bu xilaslar isə əyani dərslər kimi idi; onlar Yusifin və Daniyelın ibadət etdikləri Allahla əlaqə vasitəsilə xalqa təqdim olunan ruhani xeyir-duaları insanlara göstərirdi. Eləcə də bu gün Allah Öz xalqı vasitəsilə dünyaya xeyir-dualar gətirmək istəyir. Ürəyində Məsih yaşayan hər bir işçi, Onun məhəbbətini dünyaya göstərəcək hər kəs, bəşəriyyətin xeyir-duası naminə Allahla birlikdə çalışan bir əməkdaşdır. O, başqalarına vermək üçün Xilaskardan lütf aldıqca, onun bütün varlığından ruhani həyatın seli axıb gəlir. Məsih insan ailəsində günahın açdığı yaraları sağaltmaq üçün Böyük Həkim olaraq gəldi; və Öz qulları vasitəsilə fəaliyyət göstərən Onun Ruhu, günahdan xəstə düşmüş, əzab çəkən insanlara bədən və can üçün təsirli olan qüdrətli bir şəfa gücü bəxş edir. Müqəddəs Yazı belə deyir: ‘O gün Davud evinə və Yerusəlim sakinlərinə günah və murdarlıq üçün açıq bir bulaq olacaqdır.’ Zəkəriyyə 13:1. Bu bulağın sularında həm cismani, həm də ruhani zəiflikləri sağaldacaq şəfaverici xüsusiyyətlər vardır.”

> “From this fountain flows the mighty river seen in Ezekiel’s vision. ‘These waters issue out toward the east country, and go down into the desert, and go into the sea: which being brought forth into the sea, the waters shall be healed. And it shall come to pass, that everything that liveth, which moveth, whithersoever the rivers shall come, shall live…. And by the river upon the bank thereof, on this side and on that side, shall grow all trees for meat, whose leaf shall not fade, neither shall the fruit thereof be consumed: it shall bring forth new fruit according to his months, because their waters they issued out of the sanctuary: and the fruit thereof shall be for meat, and the leaf thereof for medicine.’ Ezekiel 47:8–12.” Testimonies, volume 6, 227.

> “Bu çeşmədən Hizqiyalın görüntüsündə görünən qüdrətli çay axıb çıxır. «Bu sular şərq ölkəsinə doğru çıxır, səhraya enir və dənizə tökülür; dənizə çatdırıldıqda sular şəfa tapacaq. Və belə olacaq ki, çayların çatdığı hər yerdə hərəkət edən hər bir canlı yaşayacaq.... Çayın kənarında isə, bu tərəfdə də o biri tərəfdə də, yemək üçün hər cür ağac bitəcək; onların yarpağı solmayacaq, meyvəsi də tükənməyəcək; aylarına görə yeni meyvə verəcək, çünki suları müqəddəs yerdən çıxır; meyvəsi yemək üçün, yarpağı isə şəfa üçün olacaq». Hizqiyal 47:8–12.” Şəhadətlər, 6-cı cild, 227.

Ezekiel’s temple is prophetic symbolism of the highest nature, and John was commanded in Revelation chapter eleven, to measure the temple, but to leave off the courtyard. When we do that very thing to Ezekiel’s temple, we find that the two most prominent numbers within the temple dimensions represent the priesthood. 50 cubits is the most prominent number, and it is repeated 11 times as the overall length of each gate complex (Ezekiel 40:15, 21, 25, 29, 33, 36, etc.). 50 is also used for certain wall and chamber lengths (42:7–8). It defines the full gate passageway from outer to inner threshold.

Yezekelin məbədi ən yüksək dərəcəli peyğəmbərlik rəmzidir və Yəhya Vəhy kitabının on birinci fəslində məbədin ölçülməsi, lakin həyətin kənarda saxlanılması üçün əmr almışdı. Biz Yezekelin məbədinə məhz bunu tətbiq etdikdə görürük ki, məbədin ölçüləri içində ən nəzərəçarpan iki rəqəm kahinliyi təmsil edir. 50 qulac ən nəzərəçarpan rəqəmdir və hər bir darvaza kompleksinin ümumi uzunluğu olaraq 11 dəfə təkrarlanır (Yezekel 40:15, 21, 25, 29, 33, 36 və s.). 50 həmçinin müəyyən divar və otaq uzunluqları üçün istifadə olunur (42:7–8). O, xarici astanadan daxili astanayadək olan tam darvaza keçidini müəyyən edir.

25 cubits is the clear second-most prominent. It is repeated 10 times as the breadth and width of the gate complexes (Ezekiel 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). Combined, 50 and 25 form the consistent 50 by 25 rectangular patterns for the six main gates. This 50 by 25 pairing dominates the architectural description of the gates leading into the inner areas. There is no other pair that repeats with such systematic frequency in the temple building itself.

25 qulac açıq şəkildə ikinci ən görkəmli ölçüdür. O, darvaza komplekslərinin eni və genişliyi kimi 10 dəfə təkrarlanır (Yezekel 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). Birlikdə götürüldükdə, 50 və 25 altı əsas darvaza üçün ardıcıl 50-yə 25 düzbucaqlı naxışları əmələ gətirir. Bu 50-yə 25 cütlüyü daxili sahələrə aparan darvazaların memarlıq təsvirində üstünlük təşkil edir. Məbəd binasının özündə bu qədər sistemli tezliklə təkrarlanan başqa heç bir cüt yoxdur.

Levites entered active service at 25 (Numbers 8:24: “from twenty and five years old and upward they shall go in to wait upon the service”). They served until 50 (Numbers 4:3, 39, 43; 8:25: “until fifty years old”). This gives exactly 25 years of active service (50 – 25 = 25).

Levililər 25 yaşında fəal xidmətə başlayırdılar (Saylar 8:24: “iyirmi beş yaşından yuxarı olanlar xidmət işində növbə çəkmək üçün daxil olsunlar”). Onlar 50 yaşınadək xidmət edirdilər (Saylar 4:3, 39, 43; 8:25: “əlli yaşınadək”). Bu, fəal xidmətin dəqiq olaraq 25 il etdiyini göstərir (50 – 25 = 25).

Thus, the 25-year span of Levitical service is directly reflected in the 25 by 50-cubit measurements that dominate the temple gates and structure—the very place where the Levites served. The primary dimensions of Ezekiel’s temple, that is the temple of the church triumphant and the one hundred and forty-four thousand are architecturally designed into the very temple where they were to serve; JUST as the forty-six chromosomes are built into the very temple where God’s people are to serve. Palmoni has placed His signature upon the individual human temple and the corporate body temple that is to be His bride.

Beləliklə, Levililər xidmətinin 25 illik müddəti, məhz Levililərin xidmət etdikləri məbəd qapılarına və quruluşuna hakim olan 25-ə 50 qubit ölçülərində birbaşa əks olunur. Yezekelin məbədinin əsas ölçüləri, yəni zəfər çalmış kilsənin və yüz qırx dörd minin məbədinin ölçüləri, onların xidmət etməli olduqları həmin məbədin öz memarlıq quruluşuna daxil edilmişdir; eynilə qırx altı xromosomun Allahın xalqının xidmət etməli olduğu məbədin öz quruluşuna daxil edildiyi kimi. Palmoni Öz imzasını fərdi insan məbədi və Öz gəlini olacaq korporativ bədən məbədi üzərinə qoymuşdur.

We will continue these lines in the next article.

Bu fikirləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “Those who are in responsible positions are not to become converted to the self-indulgent, extravagant principles of the world, for they cannot afford it; and if they could, Christlike principles would not allow it. Manifold teaching needs to be given. ‘Whom shall He teach knowledge? and whom shall He make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.’ Thus the word of the Lord is patiently to be brought before the children and kept before them, by parents who believe the word of God. ‘For with stammering lips and another tongue will He speak to this people. To whom He said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.’ Why?—because they did not heed the word of the Lord that came unto them.

> “Məsul mövqelərdə olanlar özlərini dünyanın nəfsə uyğun, israfçı prinsiplərinə çevirməməlidirlər, çünki buna yol verə bilməzlər; verə bilsəydilər belə, Məsihəbənzər prinsiplər buna icazə verməzdi. Çoxşaxəli təlim verilməlidir. ‘O, biliyi kimə öyrədəcək? Təlimi kimə anlatdıracaq? Süddən kəsilənlərəmi, döşdən ayrılanlaramı? Çünki əmr üstünə əmr, əmr üstünə əmr; sətir üstünə sətir, sətir üstünə sətir; burada bir az, orada bir az.’ Beləliklə, Rəbbin kəlamı Allahın kəlamına iman edən valideynlər tərəfindən səbirlə uşaqların önünə gətirilməli və daim onların qarşısında saxlanmalıdır. ‘Çünki O, bu xalqa kəkələyən dodaqlarla və başqa dillə danışacaq. Onlara demişdi: Yorulana rahatlıq verməklə bu istirahətdir; və budur təravət; amma onlar dinləmək istəmədilər. Lakin Rəbbin kəlamı onlar üçün əmr üstünə əmr, əmr üstünə əmr; sətir üstünə sətir, sətir üstünə sətir; burada bir az, orada bir az oldu ki, gedib arxaya yıxılsınlar, qırılsınlar, tora düşsünlər və tutulub aparılsınlar.’ Niyə?—çünki onlara gələn Rəbbin kəlamına qulaq asmadılar.”

> “This means those who have not received instruction, but have cherished their own wisdom, and have chosen to work themselves according to their own ideas. The Lord gives these the test, that they shall either take their position to follow His counsel, or refuse and do according to their own ideas, and then the Lord will leave them to the sure result. In all our ways, in all our service to God, He speaks to us, ‘Give Me thine heart.’ It is the submissive, teachable spirit that God wants. That which gives to prayer its excellence is the fact that it is breathed from a loving, obedient heart.

> “Bu, təlim almamış, lakin öz müdrikliyini əziz tutmuş və öz düşüncələrinə uyğun olaraq işləməyi seçmiş olanlara aiddir. Rəbb onlara sınaq verir ki, ya Onun məsləhətinə əməl etmək üçün öz mövqelərini tutsunlar, ya da imtina edib öz düşüncələrinə görə davransınlar; o zaman da Rəbb onları qaçılmaz nəticəyə buraxacaq. Bütün yollarımızda, Allaha etdiyimiz bütün xidmətdə O bizə belə deyir: “Mənə öz qəlbini ver.” Allahın istədiyi itaətkar, öyrənməyə açıq ruhdur. Duaya öz mükəmməlliyini verən şey, onun sevən, itaətkar qəlbdən yüksəlməsi həqiqətidir.

> “God requires certain things of His people; if they say, I will not give up my heart to do this thing, the Lord lets them go on in their supposed wise judgment without heavenly wisdom, until this scripture [Isaiah 28:13] is fulfilled. You are not to say, I will follow the Lord’s guidance up to a certain point that is in harmony with my judgment, and then hold fast to your own ideas, refusing to be molded after the Lord’s similitude. Let the question be asked, Is this the will of the Lord? not, Is this the opinion or judgment of—–?” Testimonies to Ministers, 419.

> “Allah Öz xalqından müəyyən şeylər tələb edir; əgər onlar, Mən bu işi görmək üçün ürəyimi verməyəcəyəm, deyərlərsə, Rəbb onları bu Yazının [Yeşaya 28:13] yerinə yetməsinə qədər səmavi hikmətdən məhrum olaraq guya müdrik mühakimələri içində yollarına davam etməyə buraxır. Siz deməməlisiniz ki, Mən Rəbbin rəhbərliyinə yalnız mənim mühakiməmə uyğun olan müəyyən bir nöqtəyədək əməl edəcəyəm, sonra isə öz fikirlərimdən möhkəm yapışaraq Rəbbin bənzərinə görə formalaşdırılmaqdan imtina edəcəyəm. Qoy verilən sual bu olsun: Bu, Rəbbin iradəsidirmi? — yoxsa, Bu, —–ın rəyi və ya mühakiməsidirmi?” Xidmətçilərə Şəhadətlər, 419.

Back to Articles