Article

# Panium - Number One

Panium — Bir Nömrə

Chapter Eleven

On birinci fəsil

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

For some time, we have been focusing our attention on the hidden history of Daniel 11:40, and in recent weeks, the Lord has drawn our consideration to verse 27:

Bir müddətdir diqqətimizi Daniel 11:40-ın gizli tarixinə yönəltmişik və son həftələrdə Rəbb nəzərimizi 27-ci ayəyə yönəltmişdir:

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> Bu iki padşahın da ürəyi şər törətməyə meylli olacaq və onlar bir süfrə arxasında yalan danışacaqlar; lakin bu müvəffəq olmayacaq, çünki son yenə də təyin olunmuş vaxtda olacaq. Daniel 11:27.

Initially, I was uncertain about the details—when, where, and who sat at that table, speaking lies to one another—but these questions are now under review. Over the past few Sabbaths, I made some missteps as I worked through these lines. Yet, through what I believe to be providential guidance, the alliances represented in verses 13–15, symbolized by Caesarea Philippi, began to unfold. Though some elements still require refinement, I believe the Lord has lifted His hand from these verses to reveal their meaning.

Əvvəlcə təfərrüatlar barədə əmin deyildim — nə vaxt, harada və o masada oturub bir-birilərinə yalan danışanların kim olduğu barədə — lakin indi bu suallar yenidən nəzərdən keçirilir. Son bir neçə Şənbə ərzində bu sətirlər üzərində çalışarkən bəzi yanlış addımlar atdım. Lakin mənim ilahi inayətin rəhbərliyi olduğuna inandığım vasitəsilə, 13–15-ci ayələrdə təmsil olunan və Qeysəriyyə Filipi ilə simvolizə edilən ittifaqlar açılmağa başladı. Bəzi ünsürlər hələ də dəqiqləşdirmə tələb etsə də, inanıram ki, Rəbb bu ayələrdən Öz əlini çəkərək onların mənasını aşkar etmişdir.

This understanding crystallized immediately after last Sabbath’s Zoom meeting. A week earlier, I had been struck by the intricate interplay of histories in verses 10–15. I wrote and sent a text message to a few people outlining my thoughts and asked to share them on Friday evening. I was attempting to organize the issues within those verses, convinced there was something profoundly significant. There is, but it wasn’t what I initially proposed. Despite my stumbles over the past week and a half as I grappled with this passage, I recognize a familiar providence. The Lord was unsealing a special, vital truth. Once the human element is fully exposed and set aside, the truth—opened by the Lion of the tribe of Judah—proves even more profound than I had grasped.

Bu anlayış ötən Şənbənin Zoom görüşündən dərhal sonra aydın və müəyyən bir şəkil aldı. Bir həftə əvvəl 10–15-ci ayələrdə tarixlərin mürəkkəb qarşılıqlı əlaqəsi məni dərindən heyrətləndirmişdi. Düşüncələrimi ümumi cizgilərlə ifadə edən bir mətn mesajı yazıb bir neçə nəfərə göndərdim və cümə axşamı axşamı onları bölüşməyə icazə istədim. Mən həmin ayələr daxilindəki məsələləri nizama salmağa çalışırdım; qəti əmin idim ki, orada son dərəcə mühüm bir məna vardır. Həqiqətən də vardır, lakin bu, mənim əvvəlcə irəli sürdüyüm şey deyildi. Son bir həftə yarım ərzində bu parça ilə güləşərkən yol verdiyim büdrəmələrə baxmayaraq, mən tanış bir ilahi təqdiri görürəm. Rəbb xüsusi, həyati bir həqiqətin möhürünü açırdı. İnsan ünsürü tamamilə üzə çıxarıldıqdan və kənara qoyulduqdan sonra, Yəhuda qəbiləsinin Aslanı tərəfindən açılmış həqiqət mənim dərk etdiyimdən də daha dərin olduğu aşkar olur.

## Verse Five through Nine

Beşinci ayədən doqquzuncu ayəyə qədər

Putin, as the king of the south, mirrors Ptolemy, who will triumph in the Ukraine war, fulfilling verse 11. Historically, Ptolemy IV Philopator’s victory at the Battle of Raphia fulfilled this verse, prefiguring Putin’s imminent success. Verses 5–9 outline a history that foreshadows the papacy’s 1,260-year rule (538–1798) in meticulous detail. These details have been explored repeatedly in the past, so here I will highlight one prophetic waymark fulfilled in verses 5–9 and echoed in the period from 538 to 1798.

Cənub padşahı kimi Putin, 11-ci ayəni yerinə yetirərək Ukrayna müharibəsində qələbə çalacaq olan Ptolemeyi əks etdirir. Tarixdə Ptolemey IV Filopatorun Rafiya döyüşündə qazandığı qələbə bu ayəni yerinə yetirmiş, Putinin yaxınlaşan uğurunu qabaqcadan göstərmişdir. 5–9-cu ayələr papalığın 1.260 illik hökmranlığını (538–1798) incə təfərrüatı ilə qabaqcadan kölgələndirən bir tarixi təsvir edir. Bu təfərrüatlar keçmişdə dəfələrlə araşdırılmışdır; buna görə də burada mən 5–9-cu ayələrdə yerinə yetən və 538-dən 1798-ci ilə qədər olan dövrdə əks-səda tapan bir peyğəmbərlik nişanəsini vurğulayacağam.

This period began with a treaty between the southern Ptolemaic kingdom and the northern Seleucid kingdom, sealed when the southern king gave his daughter in marriage to the northern king. This union initiated a seven year span that ended when the southern king invaded the north, took the northern king captive to Egypt, and the captive king later died after falling from a horse.

Bu dövr cənubdakı Ptolemeylər səltənəti ilə şimaldakı Selevkilər səltənəti arasında bağlanmış bir müqavilə ilə başladı; həmin müqavilə cənub padşahının öz qızını şimal padşahına ərə verməsi ilə möhürləndi. Bu birlik yeddi illik bir müddətin başlanğıcını qoydu; həmin müddət cənub padşahının şimala hücum edib şimal padşahını əsir olaraq Misirə aparması ilə sona çatdı və əsir padşah sonradan atdan yıxılaraq öldü.

## A Broken Treaty

Pozulmuş Müqavilə

The invasion stemmed from a broken treaty. After the seven-year period began, the northern king set aside his first wife to marry the southern princess and secure the treaty. Later, he discarded the southern wife and reinstated his original queen. This prompted the first queen to execute the southern queen and her entourage, enraging the southern queen’s family in Egypt.

İşğal pozulmuş bir müqavilədən qaynaqlandı. Yeddi illik dövr başlandıqdan sonra şimal padşahı cənub şahzadəsi ilə evlənib müqaviləni möhkəmləndirmək üçün birinci arvadını kənara qoydu. Sonralar o, cənublu arvadını rədd edib öz əvvəlki kraliçasını yenidən bərpa etdi. Bu isə birinci kraliçanı cənub kraliçasını və onun müşayiətini edam etdirməyə sövq etdi və Misirdə cənub kraliçasının ailəsini qəzəbləndirdi.

With prophetic discernment, seven years can be seen as two periods of three and a half years, as illustrated by the three and a half years before and after the cross that together represented the week that Christ confirmed the covenant. The three and a half is also recognized in the seven times curse carried out upon the northern kingdom of Israel from 723 BC unto 1798. That seven times is divided into two periods of twelve hundred and sixty, with 538 as the middle point. These illustrations of seven being divided into two periods of three and a half is not random, it is purposeful.

Peyğəmbərlik ayırdetməsi ilə yeddi il, Məsihin əhdi möhkəmləndirdiyi həftəni birlikdə təmsil edən çarmıxdan əvvəl və sonrakı üç il yarımda göstərildiyi kimi, üç il yarımlıq iki dövr kimi görünə bilər. Üç il yarım həmçinin e.ə. 723-cü ildən 1798-ci ilədək İsrailin şimal səltənəti üzərinə icra edilən yeddi vaxtlıq lənətdə də tanınır. Həmin yeddi vaxt 538-ci ili orta nöqtə olmaqla, min iki yüz altmış illik iki dövrə bölünür. Yeddinin üç il yarımlıq iki dövrə bölünməsinə dair bu nümunələr təsadüfi deyil; məqsədyönlüdür.

In the division in the week Christ confirmed the covenant the cross represents the center and in so doing it identifies Christ presenting the message in person for three and a half years, followed by His disciples presenting the message for the same period. In the seven times against the northern kingdom 538 divides the history into a period when paganism trampled down the sanctuary and host followed by papalism trampling down the sanctuary and host for the same period. In prophetic symbolism “seven” is represented with three and a half, which in turn is represented by forty-two months, three and a half days or years, twelve hundred and sixty, twenty-five twenty and a time, times and dividing of time. In context, all these figures are interchangeable.

Həftənin bölünməsində Məsih əhdi təsdiqlədi; çarmıx mərkəzi təmsil edir və bununla Məsihin üç il yarım ərzində şəxsən xəbəri təqdim etdiyini, ardınca isə Onun şagirdlərinin həmin xəbəri eyni müddət ərzində təqdim etdiyini göstərir. Şimal padşahlığına qarşı olan yeddi vaxtda 538 tarixi belə bölür: əvvəlcə bütpərəstliyin müqəddəs məkanı və ordunu tapdaladığı bir dövr, ardınca isə papalığın müqəddəs məkanı və ordunu eyni müddət ərzində tapdaladığı bir dövr. Peyğəmbərlik rəmziyyatında “yeddi” üç yarımla təmsil olunur; bu da öz növbəsində qırx iki ay, üç gün yarım və ya il, min iki yüz altmış, iyirmi beş iyirmi və bir vaxt, vaxtlar və vaxtın bölünməsi ilə təmsil olunur. Kontekstdə bütün bu rəqəmlər bir-birini əvəz edən anlayışlardır.

The treaty represented between the Ptolemaic Kingdom, ruled by the descendants of Ptolemy I (a general of Alexander the Great), who controlled Egypt, and the Seleucid Empire, ruled by the descendants of Seleucus I (another of Alexander’s generals), who controlled much of the Middle East, including Syria concluded the Second Syrian War in 253 BC. The war had begun seven years before in 260 BC. Seven years after the treaty was ratified it was broken in 246 BC. Fourteen years, divided into two seven-year periods. The first half is warfare and the second half is peace. The fourteen years begin with the second Syrian War and it ends with the third Syrian War. This type of symmetry in history is amplified when you recognize that the history is represented in verses five through nine of chapter eleven. The treaty and its breaking are the focus of the verses and the history which fulfilled the verses.

Misirə nəzarət edən, Böyük İsgəndərin sərkərdəsi I Ptolemeyin nəslindən olanların idarə etdiyi Ptolemeylər Krallığı ilə, Yaxın Şərqin böyük bir hissəsinə, o cümlədən Suriyaya nəzarət edən, Böyük İsgəndərin digər sərkərdəsi I Selevkin nəslindən olanların idarə etdiyi Selevkilər imperiyası arasında bağlanan müqavilə e.ə. 253-cü ildə İkinci Suriya müharibəsinə son qoydu. Müharibə bundan yeddi il əvvəl, e.ə. 260-cı ildə başlamışdı. Müqavilə təsdiq edildikdən yeddi il sonra, e.ə. 246-cı ildə pozuldu. On dörd il, iki yeddiillik dövrə bölünmüşdür. Birinci yarı müharibə, ikinci yarı isə sülhdür. Bu on dörd il İkinci Suriya müharibəsi ilə başlayır və Üçüncü Suriya müharibəsi ilə başa çatır. Tarixdəki bu cür simmetriya, bu tarixin on birinci fəslin beşinci-doqquzuncu ayələrində təsvir olunduğunu dərk etdikdə daha da qabarıq görünür. Müqavilə və onun pozulması ayələrin və ayələri yerinə yetirən tarixin mərkəzi mövzusudur.

This aligns with the papal domination from 538 to 1798. Near the end of that era, Napoleon Bonaparte entered into a treaty with the Vatican. Citing the Vatican’s breach of the 1797 Treaty of Tolentino, Napoleon sent General Berthier in 1798 to take the pope captive. The pope died in France in 1799. This 1,260-year period is detailed in verses 31–39.

Bu, 538-ci ildən 1798-ci ilədək papalığın hökmranlığı ilə üst-üstə düşür. Həmin dövrün sonlarına yaxın Napoleon Bonapart Vatikanla bir müqavilə bağladı. Vatikanın 1797-ci il Tolentino Müqaviləsini pozduğunu əsas gətirən Napoleon, 1798-ci ildə papanı əsir götürmək üçün general Bertyeni göndərdi. Papa 1799-cu ildə Fransada öldü. Bu 1.260 illik dövr 31–39-cu ayələrdə ətraflı təsvir olunur.

The history of verses 5–9 parallels that of verses 31–39, providing two witnesses within Daniel 11. Both lines share identical prophetic waymarks, revealing the dynamics between the kings of the south and north. Each period is symbolized by three and a half years, concluding with the southern king prevailing, capturing the northern king, and taking him to the southern land, where both northern kings die. In both cases, as the text states, the southern king returns with spoil:

5–9-cu ayələrin tarixi 31–39-cu ayələrin tarixinə paraleldir və Daniel 11 daxilində iki şahid təqdim edir. Hər iki xətt eyni peyğəmbərlik nişanlarını bölüşür və cənubla şimal padşahları arasındakı dinamikaları aşkara çıxarır. Hər bir dövr üç il yarım ilə simvolizə olunur və cənub padşahının qalib gəlməsi, şimal padşahını əsir alması və onu cənub diyarına aparması ilə başa çatır; orada hər iki şimal padşahı ölür. Hər iki halda, mətnin dediyi kimi, cənub padşahı qənimətlə geri qayıdır:

> And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:8.

> Və onların allahlarını, şahzadələri ilə birlikdə, habelə gümüşdən və qızıldan olan qiymətli qabları ilə birgə əsir aparıb Misirə aparacaq; və o, şimal padşahından daha çox il davam edəcək. Daniel 11:8.

For Ptolemy, this was treasure previously looted by the northern king; for Napoleon, it was the Vatican’s riches plundered and taken to France. These two lines of witness indicate that the northern king’s death is symbolized by falling from a horse. In Revelation 17, the woman riding the beast represents the Catholic Church:

Ptolemey üçün bu, əvvəllər şimal padşahı tərəfindən talan edilmiş xəzinə idi; Napoleon üçün isə bu, Vatikanın qarət edilərək Fransaya aparılmış sərvətləri idi. Bu iki şahidlik xətti göstərir ki, şimal padşahının ölümü atdan yıxılmaqla simvollaşdırılır. Vəhy 17-də vəhşinin üzərində minən qadın Katolik Kilsəsini təmsil edir:

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.

> Beləcə o, məni Ruhda səhraya apardı; və mən yeddi başı və on buynuzu olan, küfr adları ilə dolu, al qırmızı rəngli bir vəhşi heyvanın üstündə oturan bir qadın gördüm. Vəhy 17:3.

The beast she rides is the United Nations. Revelation 17 describes her restoration to power after the deadly wound of 1798. As the eighth kingdom, she resumes her reign, symbolized by riding the beast:

Onun mindiyi vəhşi heyvan Birləşmiş Millətlərdir. Vəhy 17 onun 1798-ci ilin ölümcül yarasından sonra yenidən hakimiyyətə qaytarılmasını təsvir edir. Səkkizinci padşahlıq olaraq, vəhşi heyvana minməklə simvollaşdırılan hökmranlığını yenidən bərpa edir:

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> Və gördüyün qadın, yer üzünün padşahları üzərində hökmranlıq edən o böyük şəhərdir. Vəhy 17:18.

The deadly wound of 1798 was prefigured in verses 5–9 when the northern king fell from a horse and died. These two lines in Daniel 11 run parallel to verses 41–45. The Sunday law in the USA, marked in verse 41, begins the papacy’s final ride on the beast—a period reflected in these two lines. When Ellen White notes that “much of the history” fulfilled in Daniel 11 “will be repeated,” verses 5–9 and 31–39 align with verses 41–45.

1798-ci ilin ölümcül yarası, şimal padşahının atdan yıxılıb öldüyü 5–9-cu ayələrdə qabaqcadan təsvir edilmişdi. Daniel 11-dəki bu iki sətir 41–45-ci ayələrə paralel gedir. 41-ci ayədə işarə edilən ABŞ-dakı bazar qanunu papalığın vəhşi heyvan üzərində son yürüşünü başlayır—bu iki sətirdə əks olunan bir dövr. Ellen White Daniel 11-də yerinə yetmiş “tarixin böyük hissəsinin” “təkrar olunacağını” qeyd etdikdə, 5–9-cu və 31–39-cu ayələr 41–45-ci ayələrlə uyğunlaşır.

## Only Verse Forty

Yalnız qırxıncı ayə

From verse 31 to 45, only verse 40 stands outside the prophetic period of three and a half days. It represents a unique history within the final third of Daniel’s 45 verses. In verse 16, the history of pagan Imperial Rome unfolds through four rulers—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, and Tiberius Caesar. Augustus’s victory at the Battle of Actium in 31 BC began Imperial Rome’s 360-year rule, fulfilling the “time” in verse 24:

31-ci ayədən 45-ci ayəyədək yalnız 40-cı ayə üç yarım günlük peyğəmbərlik dövründən kənarda dayanır. O, Danielin 45 ayəsinin son üçdə biri daxilində özünəməxsus bir tarixi təmsil edir. 16-cı ayədə bütpərəst İmperatorluq Romanın tarixi dörd hökmdar vasitəsilə açılır — Pompey, Yuli Sezar, Avqust Sezar və Tiberi Sezar. Eramızdan əvvəl 31-ci ildə Aktium döyüşündə Avqustun qələbəsi İmperatorluq Romanın 360 illik hökmranlığını başlatdı və bununla 24-cü ayədəki “vaxt” yerinə yetdi:

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> O, əyalətin ən bərəkətli yerlərinə belə sülh içində girəcək; və onun atalarının da, atalarının atalarının da etmədiyini edəcək; qəniməti, talanı və sərvəti onların arasında paylayacaq; bəli, bir müddətə qədər öz niyyətlərini istehkamlara qarşı quracaq. Daniel 11:24.

After Actium, Rome made Egypt a province in 30 BC. Three hundred and sixty years later, in 330, Constantine moved the empire’s capital from Rome to Constantinople. This “time” aligns prophetically with the 1,260 years of papal rule and the 7 years of verses 5–9.

Aktiumdan sonra, Roma Misiri e.ə. 30-cu ildə bir əyalətə çevirdi. Üç yüz altmış il sonra, 330-cu ildə, Konstantin imperiyanın paytaxtını Romadan Konstantinopola köçürdü. Bu “vaxt” peyğəmbərlik baxımından papalığın 1.260 illik hakimiyyəti və 5–9-cu ayələrin 7 ili ilə uyğunlaşır.

From verse 16, pagan Imperial Rome dominates until verse 30, encompassing the Maccabees’ league with Rome and the line of Christ. Yet, verses 16–30 align with verses 31–39 and 41–45. Thus, in the last 30 verses of Daniel 11, a consistent prophetic line emerges—except for verse 40, where the “time of the end” is marked in 1798 and 1989.

16-cı ayədən etibarən bütpərəst İmperatorluq Romanı 30-cu ayəyə qədər hökmranlıq edir; bu, Makkabilərin Roma ilə ittifaqını və Məsihin nəslini əhatə edir. Lakin 16–30-cu ayələr 31–39 və 41–45-ci ayələrlə uyğunluq təşkil edir. Beləliklə, Daniel 11-in son 30 ayəsində ardıcıl bir peyğəmbərlik xətti meydana çıxır — 40-cı ayə istisna olmaqla; orada “axır zaman” 1798 və 1989-cu illərlə işarələnir.

With minor exceptions in verses 2 and 3—where the final of eight presidents transitions to control the ten kings of the United Nations—the first two verses align with verse 40, representing the Sunday law and the shift from the sixth to the seventh and eighth kingdoms. Verses 3 and 4 align with verse 45 and Daniel 12:1, depicting the rise and fall of the Grecian kingdom, paralleling the papacy’s establishment and demise in verses 41 through Daniel 12:1. Both the woman and the beast she rides end with no help, framing the beginning and end of Daniel 11 outside verse 40’s history. Alexander the Great symbolizes the United Nations, fornicating with the whore of Tyre (the king of the north from verse 41 onward), who are both the beast and the dragon.

2-ci və 3-cü ayələrdəki cüzi istisnalarla — burada səkkiz hökmdardan sonuncusu Birləşmiş Millətlər Təşkilatının on padşahı üzərində nəzarəti ələ keçirir — ilk iki ayə 40-cı ayə ilə uyğunlaşır və Bazar qanununu, eləcə də altıncı səltənətdən yeddinci və səkkizinci səltənətlərə keçidi təmsil edir. 3-cü və 4-cü ayələr 45-ci ayə və Daniel 12:1 ilə uyğunlaşır, Yunan səltənətinin yüksəlişini və süqutunu təsvir edir və 41-ci ayədən Daniel 12:1-ə qədər olan ayələrdə papalığın qurulması və məhvi ilə paralellik təşkil edir. Həm qadın, həm də onun mindiyi heyvan köməksiz olaraq sona çatır; bu da Daniel 11-in başlanğıcını və sonunu 40-cı ayənin tarixindən kənarda çərçivələyir. Makedoniyalı İsgəndər Birləşmiş Millətlər Təşkilatını simvolizə edir; o, həm heyvan, həm də əjdaha olan Sur fahişəsi (41-ci ayədən etibarən şimal padşahı) ilə zinakarlıq edir.

## Verses Nine and Ten

Doqquzuncu və Onuncu Ayələr

Verses 5–9 conclude at the time of the end in 1798, while verse 10 marks 1989. Thus, the span between verses 9 and 10—from 1798 to 1989—represents the revealed portion of verse 40, initiating its hidden history. To clarify: nearly every verse in Daniel 11 reflects the papacy’s rule from 538 to 1798. Verse 40 covers 1798 to the Sunday law in the USA. Verses 6–9 typify the papal era, while verse 10 foreshadows the USSR’s collapse in 1989. Therefore, verses 11–15 span from 1989 to the Sunday law, as represented in verses 16, 31, and 41.

5–9-cu ayələr 1798-ci ildə, yəni axır zamanında başa çatır, halbuki 10-cu ayə 1989-cu ili göstərir. Beləliklə, 9-cu və 10-cu ayələr arasındakı müddət — 1798-dən 1989-a qədər — 40-cı ayənin aşkara çıxarılmış hissəsini təmsil edir və onun gizli tarixinin başlanğıcını təşkil edir. Aydınlaşdırmaq üçün: Daniel 11-də demək olar ki, hər bir ayə 538-dən 1798-ə qədər papalığın hökmranlığını əks etdirir. 40-cı ayə 1798-ci ildən ABŞ-da bazar günü qanununa qədər olan dövrü əhatə edir. 6–9-cu ayələr papalıq dövrünü tipoloji olaraq göstərir, 10-cu ayə isə 1989-cu ildə SSRİ-nin süqutunu qabaqcadan xəbər verir. Buna görə də, 11–15-ci ayələr 16, 31 və 41-ci ayələrdə təmsil olunduğu kimi, 1989-cu ildən bazar günü qanununa qədər olan dövrü əhatə edir.

Verse 40 is divided into two parts. The first, from 1798 to 1989, begins and ends with a “time of the end.” The second half begins in 1989, where the first half concludes. Verses 1 and 2 identify a sequence of presidents starting in 1989, aligning with the second part of verse 40. Verse 11 marks the onset of the Ukraine war in 2014, while verse 12 highlights the consequences the victorious king of the south brings upon himself. Verse 13 nears fulfillment, but here we note that verse 11 falls within the second part of verse 40—post-1989, yet pre-Sunday law (verse 41).

40-cı ayə iki hissəyə bölünür. Birinci hissə, 1798-ci ildən 1989-cu ilə qədər, “axır zaman” ilə başlayır və onunla da başa çatır. İkinci yarı isə 1989-cu ildə başlayır; elə həmin nöqtədə birinci yarı yekunlaşır. 1-ci və 2-ci ayələr 1989-cu ildə başlayan prezidentlər ardıcıllığını müəyyən edir və 40-cı ayənin ikinci hissəsinə uyğun gəlir. 11-ci ayə 2014-cü ildə Ukrayna müharibəsinin başlanmasını qeyd edir, 12-ci ayə isə qalib gələn cənub padşahının öz üzərinə gətirdiyi nəticələri vurğulayır. 13-cü ayə yerinə yetməyə yaxınlaşır, lakin burada qeyd edirik ki, 11-ci ayə 40-cı ayənin ikinci hissəsinə—1989-dan sonrakı, lakin Bazar günü qanunundan (41-ci ayə) əvvəlki dövrə—daxildir.

Verses 13–15 point to the Battle of Panium in 200 BC, the year pagan Rome began exerting influence over human affairs, tied to that battle. Occurring well before Pompey’s entry into Jerusalem in verse 16, it provides historical evidence identifying verse 41 as the Sunday law in the USA.

13–15-ci ayələr e.ə. 200-cü ildə baş vermiş Panium döyüşünə işarə edir; həmin ildə bütpərəst Roma bu döyüşlə əlaqəli olaraq bəşəri işlər üzərində təsir göstərməyə başladı. Bu hadisə 16-cı ayədə Pompeyin Yerusəlimə daxil olmasından xeyli əvvəl baş verdiyindən, 41-ci ayənin ABŞ-da bazar günü qanunu olduğunu müəyyənləşdirən tarixi dəlil təqdim edir.

Every prophetic line and its historical fulfillment in Daniel 11 lies either within verse 40’s history (1798 to the Sunday law) or from verse 41 to Daniel 12:1. Of the 45 verses, verses 1, 2, 7–15, and 40—totaling twelve—apply to verse 40’s timeline when layered line upon line. Verse 40 splits into two segments at 1989. Verses 1, 2, and 10–15 align with its second half. Verses 1 and 2 trace the line of presidents in the earth beast’s history, while verses 10–15 depict three proxy wars orchestrated by the king of the north (the papal power) from 1989 to the Sunday law. The three proxy wars begin with the United States, identified in verse 40 as “chariots, ships and horsemen.”

Daniel 11-dəki hər bir peyğəmbərlik xətti və onun tarixi yerinə yetməsi ya 40-cı ayənin tarixinin (1798-dən Bazar qanununa qədər) daxilində, ya da 41-ci ayədən Daniel 12:1-ə qədər yerləşir. Qırx beş ayədən 1, 2, 7–15 və 40-cı ayələr — cəmi on iki ayə — xətt üzərinə xətt qoyulduqda 40-cı ayənin zaman xəttinə aid olur. 40-cı ayə 1989-cu ildə iki hissəyə bölünür. 1, 2 və 10–15-ci ayələr onun ikinci yarısına uyğun gəlir. 1 və 2-ci ayələr yer üzünün vəhşisinin tarixində prezidentlər xəttini izləyir, 10–15-ci ayələr isə 1989-dan Bazar qanununa qədər şimal padşahı (papalıq hakimiyyəti) tərəfindən təşkil edilən üç vəkil müharibəsini təsvir edir. Bu üç vəkil müharibəsi 40-cı ayədə “cəng arabaları, gəmilər və atlılar” kimi müəyyən edilən Amerika Birləşmiş Ştatları ilə başlayır.

We will continue in the next article.

Növbəti məqalədə davam edəcəyik.

Back to Articles