Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Five

Daniel Kitabı — Səksən Beşinci Nömrə

Unveiling the Prophetic Journey: The Divine Connection of Historical Milestones

Peyğəmbərlik Səfərinin Pərdəsinin Açılması: Tarixi Mərhələlərin İlahi Bağlantısı

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, in 1989 the last six verses of Daniel eleven were unsealed. The knowledge that was first unsealed that year was the recognition of the reform lines of sacred history, and the revelation that they all paralleled one another. Then in 1992, the light of the last six verses began to unfold. The first public presentations of these truths was in 1994, and the subject was the reform lines. In 1996, a magazine was published titled The Time of the End¸ which identified the last six verses of Daniel eleven.

1863-cü il üsyanından yüz iyirmi altı il sonra, 1989-cu ildə Daniel on birin son altı ayəsi möhürdən açıldı. Həmin il ilk dəfə möhürdən açılan bilik, müqəddəs tarixin islahat xətlərinin tanınması və onların hamısının bir-birinə paralel olduğunun vəhyi idi. Sonra 1992-ci ildə son altı ayənin işığı açılmağa başladı. Bu həqiqətlərin ilk ictimai təqdimatları 1994-cü ildə oldu və mövzu islahat xətləri idi. 1996-cı ildə “Axır Zaman” adlı bir jurnal nəşr olundu ki, bu da Daniel on birin son altı ayəsini müəyyənləşdirirdi.

1996 was the year that the message was formalized, which is a waymark that parallels the formalization of William Miller’s message in 1831. Miller’s message was the announcement of the opening of the judgment, and the last six verses of Daniel eleven was the announcement of the close of judgment. The subject of Miller’s message was prophetic time as revealed in the Bible. The subject of the last six verses of Daniel eleven was modern Rome (the counterfeit king of the north). The methodology revealed to Miller was his 14 Rules of Prophetic Interpretation. The methodology revealed in 1989, was the “line upon line” of the reform movements.

1996-cı il xəbərin rəsmiləşdirildiyi il idi; bu, 1831-ci ildə William Millerin xəbərinin rəsmiləşdirilməsi ilə paralel olan bir nişanədir. Millerin xəbəri hökmün açılmasının elan edilməsi idi, Danielin on birinci fəslinin son altı ayəsi isə hökmün bağlanmasının elan edilməsi idi. Millerin xəbərinin mövzusu Müqəddəs Kitabda aşkar edilən peyğəmbərlik vaxtı idi. Danielin on birinci fəslinin son altı ayəsinin mövzusu isə müasir Roma (şimallı padşahın saxta qarşılığı) idi. Millerə aşkar edilən metodologiya onun “Peyğəmbərlik Təfsirinin 14 Qaydası” idi. 1989-cu ildə aşkar edilən metodologiya isə islahat hərəkatlarının “sətir üzərinə sətir” prinsipi idi.

Miller’s work included the establishment of the Word of God as authoritative, in contrast with the papal traditions and customs that had been in force in the world for twelve-hundred and sixty years. For this reason, Miller’s message was first published in 1831 (thus formalizing Miller’s message), exactly two hundred and twenty years after the production of the King James Bible. The work of Future for America was the identification of the role of the United States in healing the deadly wound of the papacy at the soon-coming Sunday law. For this reason, The Time of the End magazine was published in 1996 (thus formalizing the message), exactly two hundred and twenty years after the beginning of the United States in 1776.

Millerin işi, min iki yüz altmış il ərzində dünyada qüvvədə olmuş papalıq ənənələri və adətləri ilə ziddiyyət təşkil edərək, Allahın Kəlamının nüfuzlu olduğunu təsbit etməyi ehtiva edirdi. Bu səbəbdən, Millerin xəbəri ilk dəfə 1831-ci ildə nəşr olundu (beləliklə Millerin xəbərini rəsmiləşdirərək), Kral Ceyms Müqəddəs Kitabının hazırlanmasından düz iki yüz iyirmi il sonra. Future for America-nın işi, yaxında gələcək bazar günü qanununda Birləşmiş Ştatların papalığın ölümcül yarasını sağaltmaqda oynadığı rolun müəyyənləşdirilməsi idi. Bu səbəbdən, The Time of the End jurnalı 1996-cı ildə nəşr olundu (beləliklə xəbəri rəsmiləşdirərək), 1776-cı ildə Birləşmiş Ştatların başlanğıcından düz iki yüz iyirmi il sonra.

The recognition of the two hundred and twenty years that tied the theme of each reform movement together with a historical point of reference was not recognized until well after September 11, 2001, for it was not until the third woe arrived at that date that the Lord led his people back to the old paths of Jeremiah chapter six, verse sixteen and seventeen. It was there that the light of the “seven times,” was rediscovered, and as that light developed it became apparent that two hundred and twenty is the number that connects Daniel eight, verses thirteen and fourteen together. In verse thirteen the “chazon” vision of prophetic history is identified, and in verse fourteen the “mareh” vision of “the appearance” is identified. The connection between those two verses is what Gabriel came to teach to Daniel, and Daniel represents the people of God in the last days that come to understand the connection between those two visions.

Hər bir islahat hərəkatının mövzusunu tarixi bir istinad nöqtəsi ilə bir-birinə bağlayan iki yüz iyirmi ilin dərk edilməsi 11 sentyabr 2001-ci ildən xeyli sonra baş verdi; çünki yalnız üçüncü vay həmin tarixdə gəlib çatdıqda Rəbb Öz xalqını Yeremya kitabının altıncı fəslinin on altıncı və on yeddinci ayələrinin qədim yollarına geri yönəltdi. Məhz orada “yeddi vaxt”ın nuru yenidən kəşf olundu və bu nur inkişaf etdikcə aydın oldu ki, Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü və on dördüncü ayələrini bir-birinə bağlayan say iki yüz iyirmidir. On üçüncü ayədə peyğəmbərlik tarixinin “chazon” görüntüsü müəyyən edilir, on dördüncü ayədə isə “görünüş”ün “mareh” görüntüsü müəyyən edilir. Həmin iki ayə arasındakı əlaqə Cəbrayılın Daniyela öyrətmək üçün gəldiyi şey idi və Daniel axır günlərdə bu iki görüntü arasındakı əlaqəni anlamağa gələn Allahın xalqını təmsil edir.

Verse thirteen’s vision represents the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years), and verse fourteen’s vision represents the twenty-three hundred days (years). The “seven times” against the southern kingdom of Judah, which represents Judah, Jerusalem and the sanctuary, began in 677 BC, and the twenty-three hundred years identifying the restoration of Jerusalem and the sanctuary began in 457 BC.

On üçüncü ayənin görüntüsü “yeddi zaman”ı (iki min beş yüz iyirmi il), on dördüncü ayənin görüntüsü isə iki min üç yüz günü (ili) təmsil edir. Yəhudanı, Yerusəlimi və məbədi təmsil edən cənub padşahlığı Yəhudaya qarşı olan “yeddi zaman” e.ə. 677-ci ildə başladı, Yerusəlimin və məbədin bərpasını müəyyən edən iki min üç yüz il isə e.ə. 457-ci ildə başladı.

Two hundred and twenty years ties these two visions together, and the number two hundred and twenty was recognized to be a symbol of the connection between the trampling down of the host and sanctuary, by the desolating powers of paganism and papalism, that is represented as a scattering and God’s indignation. The two hundred and twenty years tied the vision of the satanic work of trampling down the sanctuary together with the vision of the godly work of restoring the same temple. The two hundred and twenty years therefore is a symbol that represents a sacred connection.

İki yüz iyirmi il bu iki görüntünü bir-birinə bağlayır və iki yüz iyirmi sayının, bütpərəstliyin və papalığın viranəedici qüvvələri tərəfindən ordunun və məbədin tapdalanması ilə — hansı ki, səpələnmə və Allahın qəzəbi kimi təsvir olunur — arasındakı əlaqənin rəmzi olduğu qəbul edilmişdir. İki yüz iyirmi il, müqəddəs məkanı tapdalamaqdan ibarət şeytani işə dair görüntünü, həmin məbədin bərpasından ibarət ilahi işə dair görüntü ilə bir-birinə bağlamışdır. Buna görə də, iki yüz iyirmi il müqəddəs bir əlaqəni təmsil edən bir rəmzdir.

Just as the Millerite movement ended at the rebellion of 1863, and then one hundred and twenty six years later the movement of the third angel arrived, thus emphasizing that the two movements were connected by the symbolism of the “seven times” (one hundred and twenty-six), the two hundred and twenty years connected Miller’s establishment of the Bible message in 1831, with the production of the King James Bible in 1611, so too the same period of time connected Future for America with the beginning of America, as it identified the end of America.

Necə ki, Millerit hərəkatı 1863-cü ildəki üsyanla sona çatdı və sonra, bir yüz iyirmi altı il sonra, üçüncü mələyin hərəkatı gəldi; bununla da iki hərəkatın “yeddi dəfə”nin (bir yüz iyirmi altı) simvolizmi ilə bir-birinə bağlı olduğu vurğulandı; eləcə də, iki yüz iyirmi il 1831-ci ildə Millerin Müqəddəs Kitab ismarıcını təsis etməsi ilə 1611-ci ildə King James Müqəddəs Kitabının nəşri arasında əlaqə qurduğu kimi, həmin eyni zaman dövrü də Future for America-nı Amerikanın başlanğıcı ilə əlaqələndirirdi, beləliklə Amerikanın sonunu müəyyən edirdi.

On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had raised up in forty-six years from 1798, the end of the first indignation, until 1844, the end of the last indignation. His entrance into the temple had been preceded by the outpouring of the Holy Spirit in the movement of the Midnight Cry, which had been prefigured by the triumphal entry of Christ into Jerusalem. Those two witnesses establish that when the Midnight Cry movement is repeated in the last days, Christ will have raised up the temple of the one hundred and forty-four thousand. The two movements where the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is fulfilled are parallel to each other.

1844-cü il oktyabrın 22-də Əhdin Elçisi qəfil surətdə, birinci qəzəbin sonu olan 1798-ci ildən son qəzəbin sonu olan 1844-cü ilə qədər qırx altı il ərzində Özü qaldırmış olduğu məbədə gəldi. Onun məbədə daxil olmasından əvvəl Müqəddəs Ruhun Gecəyarısı Hayqırtısı hərəkatı üzərinə tökülməsi baş vermişdi; bu isə Məsihin Yerusəlimə zəfərli girişi ilə əvvəlcədən kölgələnmişdi. Bu iki şahid təsbit edir ki, Gecəyarısı Hayqırtısı hərəkatı axır günlərdə təkrar olunduqda, Məsih yüz qırx dörd minin məbədini qaldırmış olacaq. On bakirə məsəlinin Gecəyarısı Hayqırtısının yerinə yetdiyi bu iki hərəkat bir-birinə paraleldir.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Mənə tez-tez on bakirə haqqında məsələ xatırladılır; onlardan beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsələ hərfi mənada yerinə yetirilmişdir və yerinə yetiriləcəkdir, çünki bu zaman üçün xüsusi bir tətbiqə malikdir və üçüncü mələyin xəbəri kimi, yerinə yetirilmişdir və zamanın sonunadək indiki həqiqət olaraq qalmağa davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

The history of the Millerites (the movement of the first angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1798. The power increased when the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840. Then the first disappointment of April 19, 1844 arrived, and ultimately led to the outpouring of the Holy Spirit at the Exeter camp meeting beginning on August 12, 1844 and continued to spread like a tidal wave over the land until October 22, 1844.

Millerçilərin tarixi (birinci mələyin hərəkatı), 1798-ci ildə Daniel kitabı möhürdən açıldığı zaman başlanmış olan Allahın qüdrətinin getdikcə artan təzahürünü təmsil edir. Bu qüdrət 11 avqust 1840-cı ildə Vəhy kitabının onuncu fəslindəki mələyin enməsi ilə artdı. Sonra 19 aprel 1844-cü il tarixli ilk məyusluq baş verdi və nəhayət, 12 avqust 1844-cü ildən etibarən Exeter düşərgə toplantısında Müqəddəs Ruhun tökülməsinə gətirib çıxardı və bu, 22 oktyabr 1844-cü ilədək bütün ölkə üzərinə gelgit dalğası kimi yayılmağa davam etdi.

The history of Future for America (the movement of the third angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1989. The power increased when the angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. Then the first disappointment of July 18, 2020 arrived, which will ultimately lead to the outpouring of the Holy Spirit which will continue to spread like wildfire over the earth until Michael stands up and human probation closes.

Future for America-nın (üçüncü mələyin hərəkatının) tarixi, 1989-cu ildə Daniel kitabının möhürü açıldığı zaman başlayan Allahın qüdrətinin getdikcə artan bir təzahürünü təmsil edir. Bu qüdrət, Vəhy on səkkizinci fəslin mələyi 11 sentyabr 2001-ci ildə endiyi zaman artdı. Sonra 18 iyul 2020-ci ilin ilk məyusluğu gəldi; bu isə nəhayətdə Müqəddəs Ruhun tökülməsinə gətirib çıxaracaq, və o, Mixail ayağa qalxıb insanın möhlət vaxtı bağlanana qədər yer üzərinə meşə yanğını kimi yayılmaqda davam edəcək.

On October 22, 1844, several prophecies were fulfilled, thus identifying that at the soon-coming Sunday law, several prophecies will again be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identified the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.

1844-cü il oktyabrın 22-də bir neçə peyğəmbərlik yerinə yetdi; bununla da yaxınlaşmaqda olan Bazar qanunu zamanı yenidən bir neçə peyğəmbərliyin yerinə yetəcəyi müəyyənləşdirildi. Həmin peyğəmbərliklərdən biri Habakkuk kitabının ikinci fəslində təsvir olunduğu kimi, vəhyin gecikməsidir. Habakkuk kitabının ikinci fəsli həm birinci, həm də üçüncü mələyin hərəkatının təcrübəsini müəyyənləşdirdi. Hər iki hərəkat düzgün biblical metodologiya üzərində gedən bir mübahisə ilə qarşılaşır; bu mübahisə prosesində hərəkatın həmin nümayəndələri ilə, mübahisə gedişində yan keçilən əvvəlki seçilmiş xalq arasında baş verir.

The message that was to be defended by the watchmen of the first angel’s history was the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there would be a disappointment that marked a separation from the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful.

Birinci mələyin tarixində keşikçilərin müdafiə etməli olduqları xəbər, sonda 1843 və 1850-ci illərin iki müqəddəs cədvəlində əks etdirilən həqiqətlərin (Millerin cəvahiratlarının) müəyyənləşdirilməsi idi. Mübahisə prosesi zamanı iki qarşı duran sinifdən ayrılığı qeyd edən bir məyusluq baş verəcək və sadiq olanlara daha dərin təqdisə çağırış ediləcəkdi.

Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which included the debate between the two classes that fell silent on October 22, 1844, ended right where Habakkuk chapter two ended.

Sonra Habaqquq təməl həqiqətlərin sınaqdan keçirilməsi prosesində iştirak edən iki sinif arasındakı fərqi müəyyən edir. 1844-cü il 22 oktyabr tarixində susan iki sinif arasındakı mübahisəni də əhatə edən həmin sınaq prosesi, məhz Habaqququn ikinci fəslinin bitdiyi yerdə sona çatdı.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Lakin Rəbb Öz müqəddəs məbədindədir; qoy bütün yer üzü Onun hüzurunda sussun. Habakkuk 2:20.

The Lord suddenly entered His Millerite temple, and all the earth was then to keep silence, for the antitypical Day of Atonement had arrived and the judgment of the dead had begun. The prophetic history of Habakkuk chapter two ended on October 22, 1844, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing. The beginning of the two visions of twenty-five hundred and twenty years of trampling down the sanctuary and host, and the vision of the restoration of the sanctuary and host, began together, but separated by two hundred and twenty years, and when they ended, they were identified as ended, in Habakkuk chapter TWO verse TWENTY.

Rəbb qəflətən Öz Millerit məbədinə daxil oldu və o zaman bütün yer sükut etməli idi, çünki kəffarənin antitipik Günü çatmış və ölülərin mühakiməsi başlamışdı. Habaqquq kitabının ikinci fəslindəki peyğəmbərlik tarixi 22 oktyabr 1844-cü ildə başa çatdı və İsa bir şeyin sonunu həmişə başqa bir şeyin başlanğıcı ilə eyniləşdirir. Müqəddəs məkanın və ordunun tapdalanmasının iki min beş yüz iyirmi illik iki görüntüsünün, həmçinin müqəddəs məkanın və ordunun bərpası görüntüsünün başlanğıcı birlikdə başladı, lakin iki yüz iyirmi il ilə ayrılmışdı; və onlar sona çatdıqda, Habaqquq kitabının İKİNCİ fəslinin İYİRMİNCİ ayəsində başa çatmış olduqları göstərildi.

At the soon-coming Sunday law, several prophecies will be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identifies the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.

Yaxınlaşmaqda olan bazar günü qanunu zamanı bir neçə peyğəmbərlik yerinə yetəcək. Həmin peyğəmbərliklərdən biri Həbəqquq kitabının ikinci fəslində təsvir olunduğu kimi vəhyin ləngiməsidir. Həbəqquq kitabının ikinci fəsli həm birinci, həm də üçüncü mələyin hərəkatının təcrübəsini müəyyən edir. Hər iki hərəkat, hərəkatın nümayəndələri ilə mübahisə prosesində kənarda buraxılan keçmiş seçilmiş xalq arasında baş verən və Müqəddəs Kitabın düzgün metodologiyası ilə bağlı olan bir mübahisə ilə üz-üzə qalır.

The message that is to be defended by the watchmen of the third angel’s history is the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there was a disappointment that marked a separation between the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful. Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which was represented by the debate between the two classes, will fully end at the soon-coming Sunday law, right where Habakkuk chapter two ended.

Üçüncü mələyin tarixinin gözətçiləri tərəfindən müdafiə olunmalı olan xəbər, sonda 1843 və 1850-ci illərin iki müqəddəs cədvəli üzərində təmsil edilmiş həqiqətlərin (Millerin cəvahiratının) müəyyənləşdirilməsidir. Müzakirə prosesində iki qarşı duran sinif arasında ayrılığı qeyd edən bir məyusluq baş verdi və sadiqlərə daha dərin təqdis olunmağa çağırış edildi. Sonra Habaqquq, təməl həqiqətlərin sınaq prosesi ilə bağlı olan iki sinif arasındakı fərqi müəyyən edir. Bu sınaq prosesi, iki sinif arasındakı mübahisə ilə təmsil olunmuşdu və Habaqquq kitabının ikinci fəslinin bitdiyi məhz yerdə — tezliklə gələcək Bazar qanununda — tamamilə sona çatacaqdır.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Lakin Rəbb Öz müqəddəs məbədindədir; qoy bütün yer üzü Onun önündə sussun. Habakkuk 2:20.

The Lord will suddenly enter the temple of the one hundred and forty-four thousand, and all the earth will then keep silence, for the antitypical Day of Atonement will reach the judgment of the living. The prophetic history of Habakkuk chapter two ends at the soon coming Sunday law, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing.

Rəbb qəflətən yüz qırx dörd minin məbədinə daxil olacaq və o zaman bütün yer üzü sükut içində qalacaq, çünki əslinin qarşılığı olan Kəffarə Günü dirilərin mühakiməsinə çatacaq. Habaqquq kitabının ikinci fəslinin peyğəmbərlik tarixi tezliklə gələcək bazar qanunu ilə sona çatır və İsa hər zaman bir şeyin sonunu başqa bir şeyin başlanğıcı ilə eyniləşdirir.

The judgment of the living began on September 11, 2001, but the judgment is a process. That process begins with the house of God, and then reaches a point where judgment comes upon those outside of the house of God. When the great buildings of New York City were brought down the judgment represented by the sealing angel going through Jerusalem and placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done in the church, and also the abominations done in the land began. At the soon coming Sunday law Christ will have finished the work of erecting the temple of the one hundred and forty-four thousand, and the destroying angels will bring judgment upon Jerusalem.

Dirilərin mühakiməsi 11 sentyabr 2001-ci ildə başladı, lakin mühakimə bir prosesdir. Bu proses Allahın evindən başlayır, sonra isə elə bir məqama çatır ki, mühakimə Allahın evindən kənarda olanların üzərinə gəlir. Nyu-York şəhərinin böyük binaları yerlə-yeksan ediləndə, Yerusəlimin içindən keçib kilsədə edilən iyrəncliklərə görə ah çəkib fəryad edənlərin üzərinə nişan qoyan möhürləyən mələklə təmsil olunan mühakimə, habelə ölkədə edilən iyrəncliklərə görə mühakimə başlamış oldu. Tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı Məsih yüz qırx dörd min nəfərin məbədini ucaltmaq işini başa çatdırmış olacaq və məhv edən mələklər Yerusəlimin üzərinə mühakimə gətirəcəklər.

The one hundred and forty-four thousand are then lifted up as an ensign, and the judgment of the living commences for the other flock, represented by Edom, Moab and the chief of the children of Ammon in Daniel chapter eleven, verse forty-one.

Sonra yüz qırx dörd min nəfər bayraq kimi ucaldılır və Daniel kitabının on birinci fəslinin qırx birinci ayəsində Edom, Moav və Ammon övladlarının başçıları ilə təmsil olunan o biri sürü üçün dirilərin mühakiməsi başlanır.

Whether considering the Millerite movement of the first angel or the mighty movement of the third angel, the complete history of the reformatory movement represents an escalating revelation of truth, which culminates with the outpouring of the Holy Spirit. The outpouring of the Holy Spirit is the focus of the prophecies of the last days. This is why the foolish virgins have no oil and the wise do. The oil is the rain.

İstər birinci mələyin Millerçi hərəkatı, istərsə də üçüncü mələyin qüdrətli hərəkatı nəzərə alınsın, islahatçı hərəkatın tam tarixi həqiqətin getdikcə artan bir vəhyini təmsil edir və bu vəhy Müqəddəs Ruhun tökülməsi ilə zirvəyə çatır. Müqəddəs Ruhun tökülməsi axır günlərin peyğəmbərliklərinin mərkəzində durur. Buna görə də ağılsız bakirələrin yağı yoxdur, müdriklərinsə var. Yağ yağışdır.

> They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth? Jeremiah 3:1–4.

> Deyirlər: Əgər bir kişi öz arvadını boşasa, o da onun yanından gedib başqa bir kişinin olsa, məgər o yenidən onun yanına qayıdar? Məgər o torpaq son dərəcə murdarlanmaz? Amma sən çoxlu aşiq ilə fahişəlik etmisən; yenə də Mənə qayıt, — Rəbb belə deyir. Gözlərini uca təpələrə qaldır və bax: harada sənlə yatmayıblar? Yollarda onlar üçün səhrada olan ərəb kimi otururdun; fahişəliklərinlə və şərinlə torpağı murdarladın. Buna görə yağışlar saxlanıldı və axırıncı yağış olmadı; sənin fahişə alnın vardı, utanmaqdan imtina etdin. Məgər bu andan etibarən Mənə belə səslənməyəcəksən: “Ey Atam, gəncliyimin rəhbəri Sənsən?” Yeremya 3:1–4.

In the passage (and all the prophets speak of the last days), God identifies that His people have played the harlot, to the point that they have a whore’s forehead. The whore of the last days is the papal power, and the forehead represents a purposeful decision. God’s people of the last days are wicked, but God is offering a final call, though they have reached a point where they have come to the same decision as the whore. They have developed a character represented by the fourth generation, where they are prepared to worship the sun as represented in the fourth generation of Ezekiel chapter eight.

Bu hissədə (və bütün peyğəmbərlər axır günlərdən danışırlar) Allah bildirir ki, Onun xalqı fahişəlik etmişdir, elə bir həddə çatmışdır ki, onların fahişə alnı vardır. Axır günlərin fahişəsi papalıq hakimiyyətidir və alın məqsədli bir qərarı təmsil edir. Axır günlərdə Allahın xalqı şərdir, lakin Allah son bir çağırış təqdim edir, baxmayaraq ki, onlar fahişə ilə eyni qərara gəldikləri bir nöqtəyə çatmışlar. Onlar dördüncü nəsillə təmsil olunan bir xasiyyət inkişaf etdirmişlər; burada onlar Hizqiyal kitabının səkkizinci fəslində dördüncü nəsildə göstərildiyi kimi günəşə səcdə etməyə hazırdırlar.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.

> “Həqiqi nurun əxlaqi qaranlıq içində parlaması üçün vaxt yetişmişdir. Üçüncü mələyin xəbəri dünyaya göndərilmişdir və insanları alınlarında və ya əllərində vəhşi heyvanın və ya onun surətinin damğasını qəbul etməkdən xəbərdar edir. Bu damğanı qəbul etmək, vəhşi heyvanın etdiyi kimi eyni qərara gəlmək və Allahın Kəlamına birbaşa zidd olaraq eyni fikirləri müdafiə etmək deməkdir. Bu damğanı qəbul edənlərin hamısı haqqında Allah belə deyir: ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, 13 iyul 1897.

Jeremiah is identifying God’s people of the last days as already possessing the whore’s forehead. They are on the verge of receiving the mark of the beast for they are “wicked.” In the passage just cited Sister White continues:

Yeremya axır günlərin Allah xalqını artıq fahişənin alnına malik olanlar kimi tanıyır. Onlar vəhşinin nişanını almaq ərəfəsindədirlər, çünki “pisdirlər.” Az əvvəl sitat gətirilən parçada Bacı Uayt davam edir:

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false Sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘My holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.

> “Əgər həqiqətin nuru sizə təqdim edilmiş, dördüncü əmrin Şənbəsini aşkara çıxarmış və Allahın kəlamında bazar gününə riayət edilməsinə dair heç bir əsas olmadığını göstərmişdirsə, buna baxmayaraq siz hələ də yalançı şənbəyə sarılır, Allahın ‘Müqəddəs günüm’ adlandırdığı Şənbəni müqəddəs tutmaqdan imtina edirsinizsə, vəhşi heyvanın nişanını qəbul edirsiniz. Bu nə vaxt baş verir?—Sizi bazar günü işdən əl çəkməyə və Allaha ibadət etməyə əmr edən fərmana itaət etdiyiniz zaman; halbuki siz bilirsiniz ki, Müqəddəs Kitabda bazar gününün adi iş günü olmaqdan başqa bir şey olduğunu göstərən bircə söz belə yoxdur, siz vəhşi heyvanın nişanını qəbul etməyə razılıq verir və Allahın möhürünü rədd edirsiniz. Əgər biz bu nişanı alnımızda və ya əlimizdə qəbul etsək, itaətsizlərə qarşı elan edilmiş hökmlər üzərimizə gəlməlidir. Lakin diri Allahın möhürü, Rəbbin Şənbəsini vicdanla qoruyanların üzərinə qoyulur.

> “‘And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually…. The earth also was corrupt before God, and the earth was filled with violence…. And God said unto Noah, The end of all flesh is come before me; for the earth is filled with violence through them; and, behold, I will destroy them with the earth.’ They were to be cut off because they had polluted the earth which God created to be enjoyed by a righteous people.

> “«Və Allah gördü ki, yer üzündə insanın pisliyi çoxalmışdır və onun ürəyinin fikirlərinin hər bir niyyəti daim ancaq şər idi…. Yer də Allahın önündə pozulmuşdu və yer zorakılıqla dolmuşdu…. Və Allah Nuha dedi: Bütün cismin sonu Mənim önümdə gəlib çatdı; çünki yer onların vasitəsilə zorakılıqla dolmuşdur; və budur, Mən onları yerlə birlikdə məhv edəcəyəm». Onlar məhv edilməli idilər, çünki Allahın saleh bir xalqın istifadəsi və sevinci üçün yaratdığı yeri murdarlamışdılar.

> “‘As it was in the days of Noah,’ declared Christ, ‘so shall it be also in the days of the Son of Man.’ And is it not so? Anyone who will look into the daily papers may see a long list of crimes—drunkenness, theft, robbery, embezzlement, murder. Sometimes whole families are murdered, that man’s desires to possess money or goods that do not belong to him may be gratified. The world is indeed becoming as it was in the days of Noah, because men openly disregard God’s commands.” Review and Herald, July 13, 1897.

> “‘Nuhun günlərində necə idisə,’ Məsih bəyan etdi, ‘İnsan Oğlunun günlərində də elə olacaq.’ Məgər belə deyilmi? Gündəlik qəzetlərə nəzər salan hər kəs cinayətlərin uzun bir siyahısını görə bilər—sərxoşluq, oğurluq, quldurluq, mənimsəmə, qətl. Bəzən bütöv ailələr qətlə yetirilir ki, həmin adamın özünə məxsus olmayan pul və ya mala sahib olmaq istəyi təmin edilsin. Dünya, həqiqətən də, Nuhun günlərində olduğu kimi olmaqdadır, çünki insanlar Allahın əmrlərinə açıq-aşkar etinasızlıq göstərirlər.” Review and Herald, 13 iyul 1897.

Jeremiah is identifying God’s people of the last days that are about to bow down to the sun, and when he does so he identifies that “the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed.” The “wicked” of God’s people in the last days are receiving no latter rain, and they refuse to be ashamed, for their thoughts have become continually evil, as represented by the history of Noah, and also by the chambers of imagery in the second abomination of Ezekiel chapter eight.

Yeremya axır günlərdə günəşə səcdə etmək üzrə olan Allah xalqını müəyyən edir və bunu edərkən bildirir ki, “leysanlar saxlanılmışdır və axır yağış olmamışdır; sənin fahişə alnın var idi, utanmaqdan imtina etdin.” Axır günlərdə Allah xalqının “pisləri” heç bir axır yağış almırlar və utanmaqdan imtina edirlər; çünki onların düşüncələri Nuhun tarixində, habelə Hizqiyalın səkkizinci fəslindəki ikinci iyrənclikdə təsvir olunan surətlər otaqlarında göstərildiyi kimi, daim pisliyə yönəlmişdir.

Jeremiah points the unashamed wicked of God’s people in the last days to “cry” “from” that “time” to “the guide of” their “youth.” The guide of the youth of Adventism was the two tables of Habakkuk and the jewels represented thereon. The only hope for breaking out of the wickedness that is about to bring eternal death upon the wicked of God’s people in the last days is to cry unto the God who was the guide at the beginning, which arrived at “the time of the end” in 1798.

Yeremya Allahın xalqının son günlərdəki həyasız pis adamlarına “o” “zamandan” öz “gəncliklərinin bələdçisinə” “fəryad etməyi” göstərir. Adventizmin gəncliyinin bələdçisi Habaqququn iki lövhəsi və onların üzərində təmsil olunan cəvahirat idi. Allahın xalqının son günlərdəki pis adamlarının üzərinə əbədi ölümü gətirmək üzrə olan bu pislikdən qurtulmağın yeganə ümidi, başlanğıcda bələdçi olan Allaha fəryad etməkdir; o başlanğıc isə 1798-ci ildə “axır zaman”a yetişdi.

The issue in the history of the first or third angel is whether you receive or do not receive the latter rain. The latter rain began when the nations were angered on September 11, 2001.

Birinci və ya üçüncü mələyin tarixində məsələ ondan ibarətdir ki, sən son yağışı qəbul edirsən, yoxsa qəbul etmirsən. Son yağış millətlərin 11 sentyabr 2001-ci ildə qəzəbləndiyi zaman başladı.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “O vaxt, xilas işi başa çatmaq üzrə olarkən, yer üzünə müsibət gələcək və millətlər qəzəblənəcək, lakin üçüncü mələyin işinə mane olmasınlar deyə cilov altında saxlanılacaqlar. O vaxt ‘axırıncı yağış,’ yaxud Rəbbin hüzurundan gələn təravətləndirmə gələcək ki, üçüncü mələyin uca səsinə qüvvət versin və müqəddəsləri son yeddi bəlanın töküləcəyi dövrdə möhkəm durmağa hazırlasın.” Early Writings, 85.

The “latter rain,” which is also identified as “the refreshing,” began when the nations were angered, and at that time “the work of salvation” began to close. The four angels of Revelation seven hold the four winds in check while the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished, and in Ezekiel chapter nine, that work is represented by angels placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations done in Jerusalem. On September 11, 2001 the angels began the closing work of placing a mark upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand.

“Axırıncı yağış”, hansı ki “təzələnmə” kimi də tanınır, millətlər qəzəbləndiyi zaman başladı və həmin vaxt “xilas işi” bağlanmağa başladı. Vəhyin yeddinci fəslindəki dörd mələk, yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi tamamlanana qədər dörd küləyi saxlayır; Hizqiyalın doqquzuncu fəslində isə bu iş Yerusəlimdə edilən iyrəncliklər üçün ah çəkib fəryad edənlərin üzərinə bir nişan qoyan mələklərlə təsvir olunur. 11 sentyabr 2001-ci ildə mələklər yüz qırx dörd min nəfərin alınları üzərinə nişan qoyulmasının bağlayıcı işinə başladılar.

The closing work of the third angel is accomplished during the outpouring of the latter rain, which is also “the refreshing”, which is a message.

Üçüncü mələyin son işi, həm də bir xəbər olan “son yağış”ın tökülməsi zamanı başa çatdırılır; bu, “təravətləndirmə”dir.

> To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. Isaiah 28:12.

> Onlara dedi: “Yorğunu rahatlığa qovuşdura biləcəyiniz dinclik budur; və təravət budur”; lakin onlar eşitmək istəmədilər. Yeşaya 28:12.

The message they refuse to hear in Isaiah is the message that is delivered by stammering tongues, and is the testing message that represents the methodology of “line upon line.”

Yeşaya kitabında onların eşitməkdən imtina etdikləri xəbər, kəkələyən dillərlə çatdırılan və “sətir üstə sətir” metodologiyasını təmsil edən sınaq xəbəridir.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:13–15.

> Lakin Rəbbin sözü onlar üçün hökm üstünə hökm, hökm üstünə hökm; sətir üstünə sətir, sətir üstünə sətir; burada bir az, orada bir az oldu; ta ki gedib arxaya yıxılsınlar, qırılsınlar, tora düşsünlər və tutulub aparılsınlar. Buna görə də, ey Yerusəlimdə olan bu xalqa hökmranlıq edən istehzalı adamlar, Rəbbin sözünü eşidin. Çünki siz demisiniz: “Biz ölümlə əhd bağlamışıq, ölülər diyarı ilə razılığa gəlmişik; coşub-daşan qırmancı keçib gedəndə bizə çatmayacaq; çünki yalanı özümüzə sığınacaq etmişik və yalanın altında gizlənmişik”. Yeşaya 28:13–15.

The Word of the Lord, which is the message of the rest and refreshing (the latter rain), that causes them to “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken,” is given to “the scornful men, which rule this people which is in Jerusalem.” Jerusalem is where the angels mark those who sigh and cry, and the ancient men who have betrayed their trust are the first to fall.

Rəbbin Kəlamı — yəni istirahət və təravətlənmə (axırıncı yağış) xəbəri — onları “gedib arxası üstə yıxılmağa, qırılmağa, tora düşməyə və tutulmağa” səbəb edən söz, “Yerusəlimdə olan bu xalqa hökm edən istehzalı adamlara” verilir. Yerusəlim mələklərin ah çəkib fəryad edənləri nişanladığı yerdir və etibarlarına xəyanət etmiş qoca adamlar ilk yıxılanlar olurlar.

> “The mark of deliverance has been set upon those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done.’ Now the angel of death goes forth, represented in Ezekiel’s vision by the men with the slaughtering weapons, to whom the command is given: ‘Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.’ Says the prophet: ‘They began at the ancient men which were before the house.’ Ezekiel 9:1–6. The work of destruction begins among those who have professed to be the spiritual guardians of the people. The false watchmen are the first to fall. There are none to pity or to spare. Men, women, maidens, and little children perish together.” The Great Controversy, 656.

> “Xilas nişanı ‘edilən bütün iyrəncliklərə görə ah çəkən və fəryad edənlərin’ üzərinə qoyulmuşdur. İndi ölüm mələyi irəli çıxır; Yezekelin görümündə qırğın alətləri olan adamlarla təmsil olunur və onlara belə əmr verilir: ‘Qocaları da, cavanları da, bakirə qızları da, körpələri də, qadınları da tamamilə qırın; amma üzərində nişan olan heç bir adama yaxınlaşmayın; və Mənim məbədimdən başlayın.’ Peyğəmbər deyir: ‘Onlar evin önündə olan qoca adamlardan başladılar.’ Yezekel 9:1–6. Məhv işi xalqın ruhani qoruyucuları olduqlarını iddia etmiş olanlar arasında başlayır. Yalançı keşikçilər ilk yıxılanlardır. Acıyan da yoxdur, əsirgəyən də. Kişilər, qadınlar, gənc qızlar və körpə uşaqlar birlikdə həlak olurlar.” Böyük Mübarizə, 656.

We will continue to address the increase of knowledge that arrived in 1989, in the next article.

1989-cu ildə gəlmiş bilginin artımını növbəti məqalədə müzakirə etməyə davam edəcəyik.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “Zahirin altını görən, bütün insanların qəlblərini oxuyan Şəxs böyük nur almış olanlar haqqında belə deyir: “Onlar öz əxlaqi və ruhani vəziyyətlərinə görə nə iztirab çəkirlər, nə də heyrətə düşürlər.” Bəli, onlar öz yollarını seçmişlər, canları isə öz iyrəncliklərindən zövq alır. “Mən də onların aldanışlarını seçəcəyəm və qorxduqları şeyləri başlarına gətirəcəyəm; çünki Mən çağıranda heç kəs cavab vermədi; Mən danışanda onlar dinləmədilər; lakin gözlərimin önündə pislik etdilər və Mənim bəyənmədiyim şeyi seçdilər.” “Allah onlara qüvvətli azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar”, çünki “xilas ola bilsinlər deyə həqiqət məhəbbətini qəbul etmədilər”, “əksinə, haqsızlıqdan həzz aldılar.” Yeşaya 66:3, 4; 2 Saloniklilərə 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “Səmavi Müəllim soruşdu: ‘Ağlı bundan daha güclü hansı aldanış yoldan çıxara bilər ki, sən doğru bünövrə üzərində qurduğunu və Allahın işlərini qəbul etdiyini iddia edəsən, halbuki əslində bir çox şeyi dünyəvi siyasətə uyğun olaraq həyata keçirir və Yehovaya qarşı günah edirsən? Ah, bu, böyük bir aldatmadır, valehedici bir yanılmadır; həqiqəti bir vaxtlar tanımış olan insanların üzərinə hökmranlıq edir, onlar təqva surətini onun ruhu və qüvvəsi ilə səhv saldıqları zaman; özlərini zəngin, var-dövlətcə artmış və heç nəyə ehtiyacı olmayan hesab etdikləri halda, əslində hər şeyə möhtacdırlar.’” Testimonies, 8-ci cild, 249, 250.

Back to Articles