Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred

Daniel Kitabı - Yüzüncü Nömrə

The Ongoing Struggle for Justification by Faith: A Historical Analysis of Apostasy in Protestantism

İmanla bəraət uğrunda davam edən mübarizə: Protestantizmdə mürtədliyin tarixi təhlili

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message brought by Elders Jones and Waggoner in the rebellion of 1888, was the message of justification by faith in verity. Apostate Protestantism argues that the justification provided by Christ’s death on the cross covers a man in his sins, but that His blood does not actually remove his sins. This false doctrine places the removal of sin at the Second Coming, when sinners are then magically transformed. Apostate Protestantism and officially since 1957, Laodicean Adventism, claim that Christ is exclusively our Substitute, but not our Example. A year before 1888, Sister White penned the following.

1888-ci ilin üsyanı zamanı ağsaqqallar Jones və Waggoner tərəfindən gətirilən xəbər həqiqətdə imanla saleh sayılma xəbəri idi. Mürtəd protestantlıq belə iddia edir ki, Məsihin çarmıxdakı ölümü ilə təmin edilən saleh sayılma insanı günahlarının içində örtür, lakin Onun qanı əslində onun günahlarını aradan qaldırmır. Bu yalan təlim günahın aradan qaldırılmasını İkinci Gəlişə aid edir; guya o zaman günahkarlar sehrli şəkildə dəyişdiriləcəklər. Mürtəd protestantlıq və 1957-ci ildən etibarən rəsmi olaraq Laodikeya Adventizmi iddia edir ki, Məsih yalnız bizim Əvəzkarımızdır, lakin Nümunəmiz deyildir. 1888-ci ildən bir il əvvəl Bacı White aşağıdakıları qələmə almışdı.

> “‘A new heart will I give you and a new spirit will I put within you.’ I believe with all my heart that the Spirit of God is being withdrawn from the world, and those who have had great light and opportunities and have not improved them, will be the first to be left. They have grieved away the Spirit of God. The present activity of Satan in working upon hearts, and upon churches and nations should startle every student of prophecy. The end is near. Let our churches arise. Let the converting power of God be experienced in the heart of the individual members, and then we shall see the deep moving of the Spirit of God. Mere forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus. He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God….

> “‘Sizə yeni ürək verəcəyəm və içinizə yeni ruh qoyacağam.’ Mən bütün qəlbimlə inanıram ki, Allahın Ruhu dünyadan geri çəkilir və böyük işıq və imkanlara malik olub bunlardan faydalanmamış olanlar ilk olaraq tərk ediləcəklər. Onlar Allahın Ruhunu özlərindən uzaqlaşdırıblar. Şeytanın indi ürəklər, eləcə də kilsələr və millətlər üzərində işləməkdə göstərdiyi fəaliyyət peyğəmbərlik öyrənən hər bir şəxsi sarsıtmalıdır. Son yaxındır. Qoy kilsələrimiz ayağa qalxsın. Qoy Allahın dönüştürücü qüdrəti ayrı-ayrı üzvlərin qəlbində təcrübə olunsun, onda biz Allahın Ruhunun dərin hərəkətini görəcəyik. Günahın sadəcə bağışlanması İsanın ölümünün yeganə nəticəsi deyildir. O, sonsuz qurbanı yalnız günah aradan qaldırılsın deyə deyil, həm də insan təbiəti bərpa edilsin, yenidən gözəlləşdirilsin, xarabalıqlarından yenidən qurulsun və Allahın hüzuruna layiq edilsin deyə təqdim etdi….”

> “Christ is the ladder which Jacob saw whose base rested on the earth and whose topmost round reached the highest heavens. This shows the appointed method of salvation. We are to climb round after round of this ladder. If any one of us shall finally be saved, it will be by clinging to Jesus as to the rounds of a ladder. Christ is made unto the believer wisdom and righteousness, sanctification, and redemption….

> “Məsih Yaqubun gördüyü nərdivandır; onun əsası yer üzünə söykənmişdi və ən yuxarı pilləsi ən uca göylərə çatırdı. Bu, xilasın təyin olunmuş üsulunu göstərir. Biz bu nərdivanın pillələrini bir-bir qalxmalıyıq. Əgər hər hansı birimiz sonda xilas olunacaqsa, bu, nərdivanın pillələrindən yapışar kimi İsaya möhkəm sarılmaqla olacaq. Məsih iman edən üçün hikmət, salehlik, təqdis və qurtuluş edilmişdir….”

> “There will be some terrible falls by those who think they stand firm because they have the truth; but they have it not as it is in Jesus. A moment’s carelessness may plunge a soul into irretrievable ruin. One sin leads to the second, and the second prepares the way for a third and so on. We must as faithful messengers of God, plead with Him constantly to be kept by his power. If we swerve a single inch from duty we are in danger of following on in a course of sin that ends in perdition. There is hope for every one of us, but only in one way—by fastening ourselves to Christ, and exerting every energy to attain to the perfection of his character.

> “Həqiqətə malik olduqları üçün möhkəm dayandıqlarını düşünənlər arasında dəhşətli yıxılışlar olacaq; lakin onlar bu həqiqətə İsa Məsihdə olduğu kimi malik deyillər. Bir anlıq ehtiyatsızlıq bir canı geri dönməz məhvə sürükləyə bilər. Bir günah ikinciyə aparır, ikinci isə üçüncüyə yol hazırlayır və beləcə davam edir. Biz Allahın sadiq elçiləri kimi, Onun qüdrəti ilə qorunmaq üçün daima Ona yalvarmalıyıq. Əgər vəzifədən bir qarış belə yayınsaq, sonu həlakətlə bitən günah yolunu izləmək təhlükəsi ilə üz-üzəyik. Hər birimiz üçün ümid var, amma yalnız bir yolla — özümüzü Məsihə möhkəm bağlamaqla və Onun xasiyyətinin kamilliyinə çatmaq üçün bütün gücümüzü sərf etməklə.”

> “This goody-goody religion that makes light of sin and that is forever dwelling upon the love of God to the sinner, encourages the sinner to believe that God will save him while he continues in sin and he knows it to be sin. This is the way that many are doing who profess to believe present truth. The truth is kept apart from their life, and that is the reason it has no more power to convict and convert the soul. There must be a straining of every nerve and spirit and muscle to leave the world, its customs, its practices, and its fashions….

> “Günahı yüngül sayan və daima Allahın günahkara olan məhəbbəti üzərində dayanan bu saxta dindarlıq, günahkarı, günah içində qalmaqda davam etdiyi və bunun günah olduğunu bildiyi halda, Allahın onu xilas edəcəyinə inanmağa həvəsləndirir. İndiki həqiqətə inandığını etiraf edənlərin çoxu məhz belə davranır. Həqiqət onların həyatından ayrı saxlanılır və buna görə də canı məhkum edib iman gətirməyə yönəltmək üçün onda artıq güc yoxdur. Dünyanı, onun adətlərini, onun əməllərini və onun dəblərini tərk etmək üçün hər bir siniri, ruhu və əzələni son həddədək gərmək lazımdır….”

> “If you put away sin and exercise living faith, the riches of heaven’s blessings will be yours.” Selected Messages, book 3, 155.

> “Əgər siz günahı kənara qoyub canlı imanı həyata keçirərsinizsə, göyün xeyir-dualarının zənginlikləri sizin olacaqdır.” Selected Messages, 3-cü kitab, 155.

The false “goody-goody religion” of apostate Protestantism was established as an official doctrine at the outset of the fourth generation of Adventism in 1957. It presented a definition of justification that “encourages the sinner to believe that God will save him while he continues in sin.” The cross, teaches that “forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus,” for “He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God.”

Ayrılmış Protestantlığın saxta “özünü həddən artıq saleh göstərən dini” Adventizmin dördüncü nəslinin başlanğıcında, 1957-ci ildə, rəsmi təlim kimi təsbit edildi. O, bəraətə elə bir tərif təqdim etdi ki, bu tərif “günahkarı, günah içində qalmaqda davam edərkən belə, Allahın onu xilas edəcəyinə inanmağa təşviq edir.” Xaç isə öyrədir ki, “günahın bağışlanması İsanın ölümünün yeganə nəticəsi deyildir,” çünki “O, sonsuz qurbanı təkcə günah aradan qaldırılsın deyə deyil, həm də insan təbiəti bərpa edilsin, yenidən gözəlləşdirilsin, öz xarabalıqlarından yenidən qurulsun və Allahın hüzuruna layiq hala gətirilsin deyə verdi.”

The rebellion of 1957, demonstrates that the seed of the rebellion that was planted in 1863, and that then sprouted in 1888, and which was thereafter watered by the counterfeit message represented by the book published in 1919 (The Doctrine of Christ), had ultimately brought forth the fruit of an open pronouncement that the original “faith of the just” represented by Habakkuk’s two tables, was now removed and replaced with the corrupted definition of “justification by faith” that exists in apostate Protestantism. The disobedient prophet from Judah, had returned to the assembly of mockers and eaten with the lying prophet of Bethel.

1957-ci ilin üsyanı göstərir ki, 1863-cü ildə əkilmiş, sonra 1888-ci ildə cücərmiş və bundan sonra 1919-cu ildə nəşr edilmiş kitabın (The Doctrine of Christ) təmsil etdiyi saxta xəbərlə sulanmış üsyan toxumu nəhayət, Habaqququn iki lövhəsi ilə təmsil olunan ilkin “salehlərin imanı”nın artıq kənarlaşdırıldığını və onun yerinə mürtəd Protestantizmdə mövcud olan “imanla bəraət”in təhrif olunmuş tərifinin gətirildiyini açıq şəkildə bəyan edən bir bəhrə hasil etmişdi. Yəhudadan olan itaətsiz peyğəmbər yenidən istehzaçıların məclisinə qayıtmış və Bet-Elin yalançı peyğəmbəri ilə birlikdə yemək yemişdi.

The message to the Laodicean church which was first presented to the movement of the Millerites in 1856, and then again to the Laodicean church in 1888, was rejected every step of the way. That message of Jones and Waggoner, which according to Sister White was both the message to Laodicea, and the message of justification by faith, was rejected, under the premise that the rebels who were rejecting it, were actually defending the old landmarks! The landmarks they were defending was a foundation of their own human construction, that is built upon sand.

1856-cı ildə ilk dəfə Millerçi hərəkatına, daha sonra isə 1888-ci ildə Laodikeya kilsəsinə təqdim edilmiş Laodikeya kilsəsinə ünvanlanan xəbər hər addımda rədd edildi. Bacı Uaytın sözlərinə görə həm Laodikeyaya ünvanlanan xəbər, həm də imanla saleh sayılma xəbəri olan Cons və Vaqonerin həmin xəbəri, onu rədd edən üsyançıların guya köhnə sərhəd nişanlarını müdafiə etdikləri əsası ilə rədd edildi! Onların müdafiə etdikləri sərhəd nişanları öz insan təfəkkürlərinin qurduğu, qum üzərində inşa edilmiş bir bünövrə idi.

The message of “justification by faith” that was presented by Jones and Waggoner in 1888, included the fact of the true gospel, which identifies that those who are justified, are also sanctified. It emphasized that to be justified was to “actually” be made holy, not simply to be legally “proclaimed” as holy. The message of Jones and Waggoner, which Sister White identified she had been presenting for years before the rebellion of 1888, identifies that when justification is imputed, sanctification is simultaneously imparted.

1888-ci ildə Cons və Vaqoner tərəfindən təqdim edilən “imanla saleh sayılma” xəbəri, saleh sayılanların eyni zamanda müqəddəsləşdirildiyini göstərən həqiqi müjdənin gerçəkliyini də özündə ehtiva edirdi. Bu xəbər vurğulayırdı ki, saleh sayılmaq sadəcə hüquqi baxımdan müqəddəs kimi “elan” edilmək deyil, “həqiqətən” müqəddəs edilməkdir. Sister White-ın 1888-ci il üsyanından əvvəl illər boyu təqdim etdiyini bildirdiyi Cons və Vaqonerin xəbəri göstərir ki, saleh sayılma isnad edildikdə, müqəddəsləşmə də eyni zamanda bəxş edilir.

It cannot be otherwise, for both justification and sanctification are accomplished by the presence of the Holy Spirit in the believer. Justification and sanctification are simply two words that describe two elements of one work that is accomplished within the believer by the presence of the Holy Spirit.

Başqa cür ola bilməz, çünki həm bəraət, həm də müqəddəsləşmə Müqəddəs Ruhun imanlıda mövcudluğu vasitəsilə həyata keçirilir. Bəraət və müqəddəsləşmə sadəcə olaraq Müqəddəs Ruhun imanlının daxilində mövcudluğu ilə gerçəkləşdirdiyi vahid bir işin iki ünsürünü təsvir edən iki sözdür.

It was the very message of Moses that Korah’s rebels rejected, that was again rejected in 1856, then again in 1888, and then publicly enshrined as the salvation theology of Laodicean Adventism in 1957. The continuous rebellion wearied God, for the people said, “Everyone that doeth evil is good in the sight of the Lord, and he delighteth in them; or, Where is the God of judgment?”

Musanın məhz həmin isyankarları Qoraxın rədd etdiyi xəbəri 1856-cı ildə yenidən rədd edildi, sonra 1888-ci ildə yenə rədd edildi və daha sonra 1957-ci ildə Laodikeyalı Adventizmin xilas teologiyası kimi açıq şəkildə təsbit olundu. Davamlı üsyan Allahı yordu, çünki xalq deyirdi: “Pislik edən hər kəs Rəbbin gözündə yaxşıdır və O onlardan razıdır”; yaxud: “Mühakimə Allahı haradadır?”

They said “those that are sinning are justified by Christ’s blood, and God delights in them, even though they continue to sin.” This is the spiritual deception that is represented by the message to Laodicea (a people judged), for in spite of the fact that Christ identifies the Laodiceans as “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked,” they believe that they are “rich, and increased with goods, and have need of nothing.” And in that condition, they are actually on the verge of being spewed out of the mouth of the Lord.

Onlar dedilər: “günah işləməkdə davam edənlər Məsihin qanı ilə bəraət qazanırlar və Allah onlardan razıdır, baxmayaraq ki, onlar günah etməyə davam edirlər.” Bu, Laodikeyaya (məhküm edilmiş bir xalqa) ünvanlanan xəbərlə təmsil olunan ruhani aldanışdır; çünki Məsih laodikeyalıları “bədbəxt, yazıq, yoxsul, kor və çılpaq” olaraq tanıtdığı halda, onlar özlərinin “varlı olduqlarına, var-dövlətlərinin artdığına və heç nəyə ehtiyacları olmadığına” inanırlar. Və həmin vəziyyətdə onlar, əslində, Rəbbin ağzından çıxarılmaq üzrədirlər.

The faithful of Millerite history who had persevered through the experience of the first disappointment in 1844, as represented by Jeremiah in chapter fifteen, verse fifteen through twenty-one, as the faithful builders of the temple, who had been promised that if they would not return to the “assembly of mockers,” that they would become God’s “mouth,” did return to “the assembly of mockers” (represented by the lying prophet of Bethel), and transitioned into Laodiceans, on the verge of being spewed out of God’s mouth, and they know it not.

1844-cü ildə ilk məyusluq təcrübəsindən keçərək səbat göstərmiş Millerit tarixinin sadiqləri — Yeremya kitabının on beşinci fəslinin on beşdən iyirmi birədək ayələrində məbədin sadiq qurucuları kimi təsvir olunan və “lağ edənlər məclisinə” qayıtmayacaqları təqdirdə Allahın “ağzı” olacaqları vəd edilmiş olanlar — “lağ edənlər məclisinə” (Beyt-Elin yalançı peyğəmbəri ilə təmsil olunan məclisə) qayıtdılar və Laodikeyalılara çevrildilər; Allahın ağzından qusulub atılmaq həddindədirlər, lakin bunu bilmirlər.

The condition of Laodicean Adventism on September 11, 2001, was typified by the condition of the Protestants on August 11, 1840. Those two histories were typified by the quibbling Jews, when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ. In each of the three histories a former chosen people were, and are in the process now, of being passed by. The Messenger of the Covenant in the time of John the Baptist, was to enter into covenant with those whom Peter identified as a “chosen generation.”

11 sentyabr 2001-ci ildə Laodikiyalı Adventizmin vəziyyəti 11 avqust 1840-cı ildə protestantların vəziyyəti ilə tipoloji şəkildə öncədən göstərilmişdi. Bu iki tarix, Məsihin vəftizi zamanı Müqəddəs Ruh nazil olduqda mübahisəçilik edən yəhudilər ilə tipoloji şəkildə təmsil olunmuşdu. Bu üç tarixin hər birində əvvəlki seçilmiş xalq kənardan keçilib keçilmişdi və indi də kənardan keçilmək prosesindədir. Vəftizçi Yəhyanın dövründə Əhdin Elçisi, Peterin “seçilmiş nəsil” adlandırdığı şəxslərlə əhdə daxil olmalı idi.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> Lakin siz seçilmiş bir nəsil, padşah kahinliyi, müqəddəs bir millət, məxsusi bir xalqsınız; ta ki sizi zülmətdən Öz möcüzəli nuruna çağıranın fəzilətlərini bəyan edəsiniz: Siz ki, bir zamanlar xalq deyildiniz, amma indi Allahın xalqısınız; mərhəmətə nail olmamışdınız, amma indi mərhəmətə nail olmusunuz. 1 Peter 2:9, 10.

Peter was identifying the new chosen people of his period, which then was the Christian church. They had been selected as a “chosen generation,” during a period when Christ and John the Baptist both identified the former chosen people, as a generation of vipers.

Peter öz dövrünün yeni seçilmiş xalqını, yəni o vaxtkı xristian kilsəsini müəyyən edirdi. Onlar “seçilmiş nəsil” olaraq seçilmişdilər; elə bir dövrdə ki, Məsih də, Vəftizçi Yəhya da əvvəlki seçilmiş xalqı gürzələr nəsli adlandırırdılar.

> O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. Matthew 12:34.

> Ey əfi ilanlar nəsli, siz pis olduğunuz halda necə yaxşı sözlər söyləyə bilərsiniz? Çünki ağız ürəyin bolluğundan danışır. Matta 12:34.

The generation that is passed by, is a “generation of vipers,” which is a symbol of Satan—the reptile of Bible prophecy. The generation that is passed by had filled up their cup of probationary time, and through four generations they had settled into the character of the viper. They had developed the forehead of a whore. This is why the twenty-five ancient men in Ezekiel chapter eight, are willing to bow to the sun. They had formed the character of the papacy.

Ötüb keçən nəsil “əfi ilanları nəsli”dir; bu isə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin sürünəni olan Şeytanın bir rəmzidir. Ötüb keçən nəsil sınaq möhlətinin payına düşən ölçünü doldurmuşdu və dörd nəsil boyunca əfi ilanın xarakterində möhkəmlənmişdi. Onlar bir fahişənin alnını inkişaf etdirmişdilər. Buna görə də, Ezekiel kitabının səkkizinci fəslindəki iyirmi beş ağsaqqal günəşə səcdə etməyə razıdır. Onlar papalığın xarakterini formalaşdırmışdılar.

> “The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the Word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.

> “Üçüncü mələyin xəbəri dünyaya göndərilmişdir; insanları vəhşi heyvanın və ya onun surətinin nişanını alınlarında və ya əllərində qəbul etməkdən xəbərdar edir. Bu nişanı qəbul etmək o deməkdir ki, insan vəhşi heyvanın etdiyi eyni qərara gəlir və Allahın Kəlamına birbaşa müxalif olaraq, eyni fikirləri müdafiə edir.” Review and Herald, 13 iyul, 1897.

The mark of the beast, is the mark of the man of sin, who is the pope of Rome and the earthly representative of Satan. To come to the same mind as the beast, is to come to the same mind as Satan, who is symbolized as a viper.

Vəhşinin nişanı, günah adamının nişanıdır; o isə Romanın papası və Şeytanın yer üzündəki nümayəndəsidir. Vəhşi ilə eyni düşüncəyə gəlmək, gürzə ilə simvolizə olunan Şeytanla eyni düşüncəyə gəlmək deməkdir.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> “Dünyəvi qazanc və şərəfləri təmin etmək üçün kilsə yer üzünün böyük adamlarının rəğbətini və dəstəyini axtarmağa yönəldildi; və beləliklə Məsihi rədd etdikdən sonra, Şeytanın nümayəndəsinə — Roma yepiskopuna — sədaqət göstərməyə sövq olundu.” Böyük Mübarizə, 50.

In the last generation of a former chosen people, their character reflects the character of Satan. The “chosen generation” who in times past, were not the people of God, are chosen through a process of testing, purging and purification. Those that pass the testing process are chosen to be in a covenant relationship with God. The Lord entered into covenant with the Christian church, then again with Millerite Adventism, and He does so again with the one hundred and forty-four thousand.

Keçmişdə seçilmiş xalq olmuş bir xalqın son nəslində, onların xarakteri Şeytanın xarakterini əks etdirir. Vaxtilə Allahın xalqı olmayan “seçilmiş nəsil”, sınaqdan, təmizlənmədən və saflaşdırılmadan ibarət bir proses vasitəsilə seçilir. Sınaq prosesindən keçənlər Allahla əhd münasibətində olmaq üçün seçilirlər. Rəbb əvvəlcə xristian kilsəsi ilə, sonra yenidən Millerçi Adventizm ilə əhdə girdi və bunu yüz qırx dörd minlə də yenidən edir.

When the Lord enters into covenant with the newly chosen people of God (who in times past were not the people of God), He comes to them as the Messenger of the Covenant. In each of the three histories that fulfill Malachi chapter three, there is a messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant. The first messenger was John the Baptist, who typified the second and third messenger. The second messenger was William Miller. Together the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller establish the characteristics of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant to come and enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

Rəbb vaxtilə Allahın xalqı olmayan, lakin indi Allahın yeni seçilmiş xalqı olanlarla əhdə daxil olduqda, onlara Əhdin Elçisi kimi gəlir. Malaki kitabının üçüncü fəslini yerinə yetirən bu üç tarixin hər birində Əhdin Elçisi üçün yolu hazırlayan bir elçi vardır. Birinci elçi Vəftizçi Yəhya idi; o, ikinci və üçüncü elçini təmsil edirdi. İkinci elçi Uilyam Miller idi. Vəftizçi Yəhya ilə Uilyam Millerin peyğəmbərlik xüsusiyyətləri birlikdə Əhdin Elçisi gəlib yüz qırx dörd minlə əhdə daxil olmamışdan əvvəl Onun yolunu hazırlayan elçinin xüsusiyyətlərini müəyyən edir.

The three messengers that prepare the way for Christ, who is the Messenger of the Covenant, to suddenly come to His temple, illustrate a work that is accomplished in the time of the investigative judgment, which concludes at the executive judgment.

Əhdin Elçisi olan Məsihin qəflətən Öz məbədinə gəlməsi üçün yolu hazırlayan bu üç elçi, icraedici hökm ilə nəticələnən təhqiqat hökmü dövründə həyata keçirilən bir işi təsvir edir.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> “Bu yer üzünün tarixinin son günlərində Allahın Öz əmrlərinə riayət edən xalqı ilə əhdi yenilənməlidir. ‘O gün Mən onlar üçün çöl heyvanları ilə, göyün quşları ilə və torpaqda sürünən şeylərlə əhd bağlayacağam; kamanı, qılıncı və döyüşü yer üzündən qıracağam, onları əmin-amanlıq içində yatıracağam. Səni əbədi olaraq Özümə nişanlayacağam; bəli, səni salehlikdə, ədalətdə, məhəbbətdə və mərhəmətlərdə Özümə nişanlayacağam. Hətta səni sədaqətdə Özümə nişanlayacağam; və sən Rəbbi tanıyacaqsan.’”

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.

> “‘Və o gündə belə olacaq ki, Rəbb buyurur, Mən eşidəcəyəm; göyləri eşidəcəyəm, onlar da yeri eşidəcəklər; yer də taxılı, şərabı və yağı eşidəcək; onlar da İzreeli eşidəcəklər. Mən onu Özüm üçün yer üzündə əkəcəyəm; mərhəmət tapmamış olana mərhəmət göstərəcəyəm; xalqım olmayanlara deyəcəyəm: Sən Mənim xalqımsan; onlar da deyəcəklər: Sən mənim Allahımsan.’ Hoşea 2:14–23.”

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> “‘O gündə,... İsrailin qalığı və Yaqub nəslindən xilas olanlar,... həqiqətdə İsrailin Müqəddəsi olan Rəbbə söykənəcəklər.’ Yeşaya 10:20. ‘Hər millətdən, qəbilədən, dildən və xalqdan’ elələri olacaq ki, ‘Allahdan qorxun və Ona izzət verin; çünki Onun hökm saatı gəlmişdir’ xəbərinə sevinclə cavab verəcəklər. Onlar özlərini bu yerə bağlayan hər bütdən üz döndərəcək və ‘göyü, yeri, dənizi və su bulaqlarını Yaradan’a səcdə edəcəklər. Onlar hər cür dolaşıqlıqdan azad olacaq və Allahın mərhəmətinin abidələri kimi dünyanın qarşısında dayanacaqlar. İlahi tələblərin hər birinə itaət edərək, onlar mələklər və insanlar tərəfindən ‘Allahın əmrlərini və İsanın imanını saxlayanlar’ kimi tanınacaqlar. Vəhy 14:6–7, 12.”

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again [reverse] the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> “‘Budur, günlər gəlir, Rəbb belə deyir, o zaman şumçu biçinçiyə çatacaq, üzüm tapdalayan isə toxum səpənə yetişəcək; dağlardan şirin şərab damacaq, bütün təpələr isə ərib axacaq. Mən xalqım İsrailin əsarətini geri döndərəcəyəm [əksinə çevirəcəyəm], və onlar viran qalmış şəhərləri tikib orada məskunlaşacaqlar; üzüm bağları salacaq və onların şərabını içəcəklər; bağlar da salacaq və onların meyvəsini yeyəcəklər. Mən onları öz torpaqları üzərində əkəcəyəm, və onlara verdiyim torpaqdan artıq bir daha qoparılmayacaqlar, sənin Allahın Rəbb belə deyir. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, 26 fevral 1914.

Malachi chapter three, was fulfilled in the time of Christ, and in the time of the Millerites, and those two histories identify its fulfillment in the last days. Sister White aligns the fulfillment of Malachi chapter three, with Christ’s work of cleansing the temple.

Malaki kitabının üçüncü fəsli Məsihin dövründə və Millerçilərin zamanında yerinə yetdi; həmin bu iki tarixçə isə onun axır günlərdəki yerinə yetməsini müəyyən edir. Bacı Uayt Malaki kitabının üçüncü fəslinin yerinə yetməsini Məsihin məbədi təmizləmə işi ilə uyğunlaşdırır.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “Məbədi dünyanın alıcı və satıcılarından təmizləməklə, İsa ürəyi günahın murdarlığından,—ruhu pozan dünyəvi arzularından, xudbin şəhvətlərdən, pis vərdişlərdən təmizləmək missiyasını elan etdi. Malaki 3:1–3 sitat gətirilmişdir.” The Desire of Ages, 161.

The cleansing of the temple by Christ represented His work of cleansing the heart of the repentant sinner. In His ministry among men, He twice cleansed the earthly temple.

Məbədin Məsih tərəfindən təmizlənməsi, Onun tövbə edən günahkarın ürəyini təmizləmə işini təmsil edirdi. O, insanlar arasındakı xidməti dövründə yer üzündəki məbədi iki dəfə təmizlədi.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> “Peyğəmbər deyir: «Mən göydən enən başqa bir mələk gördüm; onun böyük qüdrəti var idi; və yer onun izzəti ilə işıqlandı. O, qüvvətli səslə uca səslə fəryad edərək dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni oldu» (Vəhy 18:1, 2). Bu, ikinci mələk tərəfindən verilmiş həmin xəbərdarlıqdır. Babil yıxılmışdır, «çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirmişdir» (Vəhy 14:8). O şərab nədir?—Onun yalan təlimləridir. O, dünyaya dördüncü əmrə məxsus Şənbənin əvəzinə saxta bir şənbə vermiş və Şeytanın ilk dəfə Edendə Həvvaya söylədiyi yalanı—canın təbii ölməzliyini—təkrar etmişdir. O, buna bənzər bir çox yanlışlığı hər yana yaymış, «insan əmrlərini təlim kimi öyrədərək» (Matta 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “İsa Özünün ictimai xidmətinə başlayanda Məbədi onun müqəddəs şeyləri təhqir edən murdarlanmasından təmizlədi. Onun xidmətinin son əməlləri arasında Məbədin ikinci dəfə təmizlənməsi də var idi. Beləliklə, dünyanın xəbərdar edilməsi üçün görülən son işdə kilsələrə iki fərqli çağırış edilir. İkinci mələyin xəbəri belədir: ‘Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı, çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirmişdir’ (Vəhy 14:8). Və üçüncü mələyin xəbərinin gur nidasında göydən bir səs eşidilir ki, deyir: ‘Ey Mənim xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini xatırlamışdır’ (Vəhy 18:4, 5).” Selected Messages, 2-ci kitab, 118.

In the fulfillment of Malachi chapter three, John the Baptist was the messenger who prepared for Jesus, as the Messenger of the Covenant, to suddenly come to His temple and twice cleanse it. In His ministry of three and a half years, He cleansed the temple at the beginning and ending of His ministry, thus identifying that the cleansing work has a beginning that represents the ending. Jesus always illustrates the ending with the beginning, and in agreement with His work as Alpha and Omega the three and a half years began and ended with a temple cleansing.

Malaki kitabının üçüncü fəslinin yerinə yetməsində, Vəftizçi Yəhya, Əhdin Elçisi kimi İsanın Öz məbədinə qəflətən gəlib onu iki dəfə təmizləməsi üçün yol hazırlayan elçi idi. Özünün üç il yarımlıq xidməti ərzində O, məbədi xidmətinin əvvəlində və sonunda təmizlədi; bununla da təmizləmə işinin sonu təmsil edən bir başlanğıcı olduğunu göstərdi. İsa sonu həmişə başlanğıcla təsvir edir və Onun Alfa və Omeqa kimi işinə uyğun olaraq, həmin üç il yarım məbədin təmizlənməsi ilə başladı və məbədin təmizlənməsi ilə də sona çatdı.

At the conclusion of the three and a half years, He shed the blood that confirmed the covenant that fulfilled the prediction of Daniel chapter nine that He would confirm the covenant with many for one week, in the midst of which He would be cut off.

Üç il yarımın sonunda O, əhdi təsdiq edən qanı tökdü; beləliklə, Daniyel kitabının doqquzuncu fəslindəki, Onun bir həftə müddətində çoxları ilə əhdi təsdiq edəcəyi və bunun ortasında kəsilib götürüləcəyi barədə peyğəmbərliyi yerinə yetirdi.

> And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:26, 27.

> Və altmış iki həftədən sonra Məsih kəsilib atılacaq, lakin Özü üçün deyil; və gələcək hökmdarın xalqı şəhəri və müqəddəs məkanı dağıdacaq; onun sonu bir daşqınla olacaq və müharibənin sonunadək viranəliklər təyin edilmişdir. Və o, bir həftə ərzində çoxları ilə əhdi qüvvədə saxlayacaq; və həftənin yarısında qurbanı və təqdiməni dayandıracaq, və iyrəncliklərin yayılması üzündən oranı viran qoyacaq, hətta kamala yetməyədək; və təyin olunmuş olan viran qalmış olanın üzərinə töküləcək. Daniel 9:26, 27.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “Page after page might be written in regard to these things. Whole conferences are becoming leavened with the same perverted principles. ‘For the rich men thereof are full of violence, and the inhabitants thereof have spoken lies, and their tongue is deceitful in their mouth.’ The Lord will work to purify his church. I tell you in truth, the Lord is about to turn and overturn in the institutions called by his name.

> “Bu məsələlərlə bağlı səhifə-səhifə yazmaq olardı. Bütöv konfranslar eyni təhrif olunmuş prinsiplərlə mayalanmaqdadır. «Çünki onun varlı adamları zorakılıqla doludur, sakinləri yalan danışmışlar, onların ağzında dilləri hiyləgərdir.» Rəbb Öz kilsəsini təmizləmək üçün fəaliyyət göstərəcək. Sizə həqiqəti deyirəm, Rəbb Öz adı ilə adlandırılan müəssisələrdə çevirməyə və alt-üst etməyə yaxındır.

> “Just how soon this refining process will begin, I cannot say, but it will not be long deferred. He whose fan is in his hand will cleanse his temple of its moral defilement. He will thoroughly purge his floor. God has a controversy with all who practice the least injustice; for in so doing they reject the authority of God, and imperil their interest in the atonement, the redemption which Christ has undertaken for every son and daughter of Adam. Will it pay to take a course abhorrent to God? Will it pay to put upon your censers strange fire to offer before God, and say it makes no difference?

> “Bu saflaşdırma prosesinin nə qədər tez başlayacağını deyə bilmərəm, lakin onun təxirə salınması uzun çəkməyəcək. Əlində vənnəsi olan Öz məbədini onun əxlaqi murdarlığından təmizləyəcək. O, öz xırman yerini tamamilə təmizləyəcək. Allahın ən kiçik ədalətsizliyi belə edənlərin hamısı ilə mübahisəsi vardır; çünki onlar belə etməklə Allahın hakimiyyətini rədd edir və Məsihin Adəmin hər bir oğlu və qızı üçün Öz üzərinə götürdüyü kəffarədə, xilasda olan paylarını təhlükəyə atırlar. Allaha iyrənc olan bir yol tutmaq fayda verəcəkmi? Qarşısında təqdim etmək üçün buxur qablarınıza yad od qoyub, bunun heç bir fərqi olmadığını söyləmək fayda verəcəkmi?”

> “It has not been after God’s order to center so much in Battle Creek. The state of things now exists that was presented before me as a warning. I am sick at heart at the representation. The Lord gave warnings to prevent this demoralizing condition of things, but they have not been heeded. ‘Ye are the salt of the earth: but if the salt have lost his savor, wherewith shall it be salted? It is thenceforth good for nothing, but to be cast out, and to be trodden under foot of men.’

> “Bu qədər şeyin Battle Creek-də cəmləşdirilməsi Allahın nizamına uyğun olmamışdır. Hazırda mövcud olan vəziyyət mənə bir xəbərdarlıq olaraq göstərilmiş olan haldır. Bu mənzərə məni ürəkdən xəstə edir. Rəbb bu əxlaqı pozan vəziyyətin qarşısını almaq üçün xəbərdarlıqlar verdi, lakin onlara qulaq asılmadı. ‘Siz yerin duzusunuz; amma duz öz dadını itirsə, onu nə ilə duzlu etmək olar? O artıq heç nəyə yaramaz; ancaq bayıra atılıb insanların ayaqları altında tapdalanar.’”

> “I appeal to my brethren to wake up. Unless a change takes place speedily, I must give the facts to the people; for this state of things must change; unconverted men must no longer be managers and directors in so important and sacred work. With David we are forced to say, ‘It is time for thee, Lord, to work: for they have made void thy law.’” Special Testimonies, 30, 31.

> Mən qardaşlarıma oyanmaları üçün müraciət edirəm. Əgər tezliklə bir dəyişiklik baş verməzsə, mən faktları xalqa bildirməliyəm; çünki bu vəziyyət dəyişməlidir; dönməmiş adamlar belə mühüm və müqəddəs işdə artıq idarəçilər və rəhbərlər olmamalıdırlar. Davudla birlikdə biz deməyə məcbur oluruq: “Ya Rəbb, Sənin fəaliyyətə keçməyinin vaxtıdır; çünki onlar Sənin qanununu etibarsız etmişlər.” Special Testimonies, 30, 31.

Back to Articles