Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Twenty-Six

Qırxıncı Ayənin Gizli Tarixi - İyirmi Altı Sayı

Ezekiel Number Seven

Yezekel Yeddi Nömrə

Author

Jeff Pippenger

Published

August 12, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The prophetic line which I am identifying as ‘the wheel of Josiah’ begins with the rebellion of ancient Israel as they rejected God as their king in 1097 BC. The first three kings (Saul, David and Solomon) are identified as reigning for forty years, from 1097 BC through to 977 BC. At Solomon’s death the rebellion of Jeroboam and the ten northern tribes finish the line of the first three kings, and begins a line of kings in both the northern and southern kingdoms.

“Mənim ‘Yoşiyanın çarxı’ kimi müəyyən etdiyim peyğəmbərlik xətti, qədim İsrailin e.ə. 1097-ci ildə Allahı öz padşahı kimi rədd etməklə etdiyi üsyanla başlayır. İlk üç padşahın (Şaul, Davud və Süleyman) e.ə. 1097-ci ildən e.ə. 977-ci ilədək qırx il hökmranlıq etdikləri göstərilir. Süleymanın ölümündə Yeroboamın və şimaldakı on qəbilənin üsyanı ilk üç padşahın xəttini tamamlayır və həm şimal, həm də cənub padşahlıqlarında padşahlar xəttini başlayır.

The first three kings are a symbol of many truths, but one of the wheels of truth which they are connected to is the last three kings of Judah—Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah, who in turn represent Cyrus, Darius and Artaxerxes. Cyrus, Darius and Artaxerxes in turn represent their three decrees reaching from 516 BC to 457 BC; who in turn represent the three angels of Revelation fourteen that arrive in 1798, April 19, 1844 and October 22, 1844, respectively. The history of the arrival of the three angels of Revelation fourteen is repeated to the very letter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, thus identifying that the prophetic line that begins with the anointing of Saul as king reaches its conclusion when the church triumphant is anointed at the soon-coming Sunday law. The line includes the wheel of king Josiah, that reaches back to Jeroboam’s rebellion of Bethel and Dan in 977 BC.

İlk üç padşah bir çox həqiqətlərin rəmzidir, lakin onların bağlı olduqları həqiqət çarxlarından biri Yəhudanın son üç padşahıdır — Yehoyaqim, Yehoyakin və Sidqiya; bunlar da öz növbəsində Kir, Dara və Artakserksi təmsil edirlər. Kir, Dara və Artakserks isə öz növbəsində e.ə. 516-cı ildən e.ə. 457-ci ilə qədər uzanan üç fərmanlarını təmsil edirlər; bunlar da öz növbəsində Vəhy on dördün üç mələyini təmsil edirlər ki, müvafiq olaraq 1798-ci ildə, 19 aprel 1844-cü ildə və 22 oktyabr 1844-cü ildə gəlirlər. Vəhy on dördün üç mələyinin gəliş tarixçəsi yüz qırx dörd minin möhürlənmə zamanında hərfi-hərfinə təkrarlanır; bununla da Şaulun padşah olaraq məsh olunması ilə başlayan peyğəmbərlik xəttinin yaxınlaşmaqda olan bazar qanunu zamanı qalib kilsə məsh olunduqda öz nəticəsinə çatdığı müəyyən edilir. Bu xəttə padşah Yoşiyanın çarxı da daxildir; bu da e.ə. 977-ci ildə Bet-El və Dandakı Yarovam üsyanına qədər geri uzanır.

## Twenty-two

İyirmi iki

Jeroboam possesses the symbolism of twenty-two, for he reigned for twenty-two years, thus tying his witness into the history represented by twenty-two, which is a symbol of the combination of Divinity with humanity as illustrated by Daniel’s marah vision in the twenty-second day, and the number two hundred and twenty, of which, the number twenty-two is a tithe.

Yarovam iyirmi iki rəqəminin simvolizminə malikdir, çünki o, iyirmi iki il hökmranlıq etmişdir; beləliklə, onun şahidliyini iyirmi iki ilə təmsil olunan tarixlə bağlayır; bu isə Danielin iyirmi ikinci gündəki marah görüntüsündə təsvir edildiyi kimi, İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin simvoludur; həmçinin iki yüz iyirmi rəqəmi ilə də bağlıdır ki, iyirmi iki onun onda biridir.

> And the days which Jeroboam reigned were two and twenty years: and he slept with his fathers, and Nadab his son reigned in his stead. 1 Kings 14:20.

> Yarovamın padşahlıq etdiyi günlər iyirmi iki il oldu; o, ataları ilə yatdı və onun yerinə oğlu Nadav padşah oldu. 1 Padşahlar 14:20.

The ‘at-One-Ment,’ representing the combination of Divinity and humanity is the work of Christ that began on October 22, or the tenth month (Gregorian); ten time twenty-two equals two hundred and twenty. Jeroboam set up counterfeit altars at both Bethel and Dan, and is therefore a symbol of the counterfeit worship of Sunday in connection with the combination of church (Bethel: meaning church) and state (Dan: meaning judgment).

İlahiliklə bəşəriyyətin birləşməsini təmsil edən “at-One-Ment” Məsihin 22 oktyabrda, yaxud onuncu ayda (Qriqorian təqvimi ilə) başlamış işidir; on vurulsun iyirmi iki bərabərdir iki yüz iyirmi. Yarovam həm Beteldə, həm də Danda saxta qurbangahlar qurdu və buna görə də kilsənin (Betel: mənası kilsədir) və dövlətin (Dan: mənası hökmdür) birləşməsi ilə əlaqədar olan bazar gününün saxta ibadətinin bir rəmzidir.

> Then Jeroboam built Shechem in mount Ephraim, and dwelt therein; and went out from thence, and built Penuel. And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:25–33.

> Sonra Yarovam Efrayim dağlıq bölgəsində Şekemi tikib orada yaşadı; oradan çıxıb Penueli tikdi. Yarovam ürəyində dedi: “İndi padşahlıq Davud evinə qayıdacaq. Əgər bu xalq Yerusəlimdə Rəbbin evində qurban kəsmək üçün yuxarı qalxsa, onda bu xalqın ürəyi yenidən öz ağasına, Yəhuda padşahı Rexavama dönəcək; onlar məni öldürüb Yəhuda padşahı Rexavamın yanına qayıdacaqlar.” Buna görə də padşah müşavirə edib iki qızıl dana düzəltdi və onlara dedi: “Yerusəlimə çıxmaq sizin üçün çoxdur; ey İsrail, səni Misir torpağından çıxaran allahların budur.” Onlardan birini Bet-Eldə qoydu, o birini isə Danda yerləşdirdi. Bu iş günaha səbəb oldu; çünki xalq onlardan birinin önündə səcdə etmək üçün hətta Dana qədər gedirdi. O, səcdəgahlar üçün bir ev tikdi və Levi oğullarından olmayan xalqın ən aşağı təbəqələrindən kahinlər təyin etdi. Yarovam Yəhudadakı bayrama bənzər bir bayramı səkkizinci ayda, ayın on beşinci günündə təsis etdi və qurbangah üzərində təqdim gətirdi. Bet-Eldə də belə etdi, düzəltdiyi danalara qurban kəsdi; və düzəltdiyi səcdəgahların kahinlərini Bet-Eldə yerləşdirdi. Beləcə, öz ürəyindən uydurduğu ayda, yəni səkkizinci ayın on beşinci günündə Bet-Eldə düzəltdiyi qurbangah üzərində təqdim gətirdi; İsrail övladları üçün bir bayram təsis etdi; qurbangah üzərində təqdim gətirib buxur yandırdı. 1 Padşahlar 12:25–33.

In the foundational history of the ten northern tribes, there was a rebellion that had been typified by Israel's rejection of God as king, and also by the rebellion of Aaron and the golden calf. Aaron’s rebellion was at the foundational history of ancient Israel and Jeroboam’s was at the foundational history of the ten northern tribes. “Line upon line” Aaron, as a high priest represents the church and Jeroboam as king, represents the state. Those two foundational rebellions are a line that includes the foundational rebellion of the people of Israel in desiring a human king.

Şimaldakı on qəbilənin təməl tarixində, İsrailin Allahı padşah kimi rədd etməsi ilə, həmçinin Harunun üsyanı və qızıl buzov vasitəsilə əvvəlcədən tipik şəkildə göstərilmiş bir üsyan var idi. Harunun üsyanı qədim İsrailin təməl tarixində idi, Yeroboamınkı isə şimaldakı on qəbilənin təməl tarixində idi. “Sətir üzərinə sətir” prinsipinə görə, baş kahin olaraq Harun kilsəni, padşah olaraq Yeroboam isə dövləti təmsil edir. Bu iki təməl üsyan, İsrail xalqının insan padşah arzulamasındakı təməl üsyanını da özündə birləşdirən bir xəttdir.

## 490

490

There are three periods of four hundred and ninety years in the sacred history that is represented in the book of Ezekiel, and one was associated with the kings, the other with the sanctuary and the other with the host. Those three periods align with the rebellion of Aaron, (the sanctuary), Saul (the host) and Jeroboam (the king). Of the three symbols of prophet, priest and king, it is king Saul who is identified as prophesying, and Aaron was the priest, and Jeroboam was the king.

Yezekel kitabında təmsil olunan müqəddəs tarixdə dörd yüz doxsan ildən ibarət üç dövr vardır; bunlardan biri padşahlarla, digəri müqəddəs məkanla, o birisi isə ordu ilə bağlı idi. Həmin üç dövr Harunun üsyanı (müqəddəs məkan), Şaulun üsyanı (ordu) və Yarovamın üsyanı (padşah) ilə uyğunlaşır. Peyğəmbər, kahin və padşah kimi üç rəmzdən peyğəmbərlik edən şəxs olaraq məhz padşah Şaul müəyyən edilir; Harun kahin idi, Yarovam isə padşah idi.

> And it came to pass, when all that knew him beforetime saw that, behold, he prophesied among the prophets, then the people said one to another, What is this that is come unto the son of Kish? Is Saul also among the prophets? And one of the same place answered and said, But who is their father? Therefore it became a proverb, Is Saul also among the prophets? 1 Samuel 10:11, 12.

> Və belə oldu ki, onu əvvəldən tanıyanların hamısı baxıb gördülər ki, budur, o, peyğəmbərlər arasında peyğəmbərlik edir; onda xalq bir-birinə dedi: «Qişin oğlunun başına gələn bu nədir? Məgər Şaul da peyğəmbərlər arasındadır?» Həmin yerdən olanlardan biri cavab verib dedi: «Bəs onların atası kimdir?» Buna görə də belə bir məsəl oldu: «Məgər Şaul da peyğəmbərlər arasındadır?» 1 Samuel 10:11, 12.

The church triumphant consists of a thirty-year old prophet, a thirty-year old priest and a thirty-year old king, represented by Ezekiel who began in the thirtieth year, Joseph who began his service in the thirtieth year and king David who began to reign in his thirtieth year. The church triumphant is represented in the last eight chapters of the book of Ezekiel as the temple that fills the earth, and the church triumphant is Philadelphia, which is the eighth church that is of the seven.

Zəfər qazanmış kilsə otuz yaşlı bir peyğəmbərdən, otuz yaşlı bir kahindən və otuz yaşlı bir padşahdan ibarətdir; bunlar otuzuncu ildə başlayan Yezekel, xidmətinə otuzuncu yaşında başlayan Yusif və padşahlığına otuzuncu yaşında başlayan padşah Davudla təmsil olunur. Zəfər qazanmış kilsə Yezekel kitabının son səkkiz fəslində yer üzünü dolduran məbəd kimi təmsil olunur və zəfər qazanmış kilsə yeddidən olan səkkizinci kilsə olan Filadelfiyadır.

The prophetic line of Josiah that began in 977 BC ends at the soon-coming Sunday law. The purification and sealing of the one hundred and forty-four thousand that began on December 31, 2023, began when Michael descended to resurrect the two witnesses of Revelation eleven. 2023 arrived twenty-two years after September 11, 2001, just as the Alien and Sedition Acts of 1798 arrive twenty-two years after the Declaration of Independence in 1776. Jeroboam’s twenty-two-year reign began in 977 BC when the prophecy of Josiah was set forth. At that time the disobedient prophet of 1 Kings chapter thirteen, confronted Jeroboam’s apostasy just as Moses confronted Aaron’s apostasy, and Samuel confronted the host who desired a king. Those confrontations against foundational apostasies represented by the message of the disobedient prophet, Moses and Samuel represent the loud cry of the third angel at the Sunday law. It is the warning message proclaimed by the ensign, which is represented in the history of Jeroboam as the prediction of Josiah accompanied with a “sign.”

E.ə. 977-ci ildə başlayan Yoşiyanın peyğəmbərlik xətti tezliklə gələcək Bazar qanunu ilə sona çatır. 31 dekabr 2023-cü ildə başlayan yüz qırx dörd minin təmizlənməsi və möhürlənməsi, Mikayılın Vəhy kitabının on birinci fəslindəki iki şahidi diriltmək üçün enməsi ilə başladı. 2023-cü il, 11 sentyabr 2001-dən iyirmi iki il sonra gəldi; necə ki, 1798-ci ilin Əcnəbilər və Fitnə Qanunları 1776-cı ildəki İstiqlal Bəyannaməsindən iyirmi iki il sonra meydana çıxır. Yeroboamın iyirmi iki illik padşahlığı, Yoşiyanın peyğəmbərliyinin irəli sürüldüyü E.ə. 977-ci ildə başladı. Həmin vaxt 1 Padşahlar kitabının on üçüncü fəslindəki itaətsiz peyğəmbər, Musanın Harunun dönüklüyü ilə, Şamuelin isə padşah istəyən camaatla üzləşdiyi kimi, Yeroboamın dönüklüyü ilə üzləşdi. İtaətsiz peyğəmbərin, Musanın və Şamuelin xəbəri ilə təmsil olunan təməl dönüklüklərə qarşı həmin qarşıdurmalar, Bazar qanunu zamanı üçüncü mələyin ucadan fəryadını təmsil edir. Bu, bayraq vasitəsilə elan edilən xəbərdarlıq ismarıcıdır; Yeroboamın tarixində bu, “əlamət”lə müşayiət olunan Yoşiya barədə öncədən deyilmiş xəbər kimi təmsil olunur.

> And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him. And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him.

> Və budur, Rəbbin sözü ilə Yəhudadan Bet-Elə bir Allah adamı gəldi; Yerobam isə buxur yandırmaq üçün qurbangahın yanında durmuşdu. O, Rəbbin sözü ilə qurbangaha qarşı nida edib dedi: Ey qurbangah, qurbangah, Rəbb belə deyir: Budur, Davud nəslinə Yuşiya adlı bir oğul doğulacaq; sənin üzərində sənin üzərində buxur yandıran səcdəgah kahinlərini qurban verəcək və sənin üzərində insan sümükləri yandırılacaq. Həmin gün o bir əlamət də verib dedi: Rəbbin söylədiyi əlamət budur: budur, qurbangah yarılacaq və onun üzərində olan kül töküləcək. Və belə oldu ki, padşah Yerobam Bet-Eldə qurbangaha qarşı nida etmiş Allah adamının sözünü eşidəndə əlini qurbangahın yanından uzadıb dedi: Onu tutun. Amma ona qarşı uzatdığı əli qurudu və onu bir daha özünə tərəf çəkə bilmədi.

> The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:1–10.

> Qurbangah da yarıldı, və Rəbbin kəlamı ilə Allah adamının verdiyi əlamətə uyğun olaraq qurbangahın külü töküldü. Padşah cavab verib Allah adamına dedi: “İndi Allahın Rəbbinin üzünü yalvarışla ara və mənim üçün dua et ki, əlim yenidən əvvəlki halına qayıtsın.” Allah adamı Rəbbə yalvardı, padşahın əli yenidən ona bərpa olundu və əvvəl necə idisə, elə oldu. Padşah Allah adamına dedi: “Mənimlə evə gəl, özünü dincəlt, mən də sənə bir mükafat verim.” Allah adamı isə padşaha dedi: “Mənə evinin yarısını versən belə, səninlə içəri girmərəm; bu yerdə nə çörək yeyər, nə də su içərəm. Çünki mənə Rəbbin kəlamı ilə belə əmr olunmuşdur: “Çörək yemə, su içmə və gəldiyin yolla geri qayıtma.” Beləliklə, o, başqa yolla getdi və Bet-Elə gəldiyi yolla qayıtmadı. 1 Padşahlar 13:1–10.

The prophet’s refusal to eat with Jeroboam in spite of the offer of “half thine house” aligns with Herod’s promise to Salome of half of his kingdom.

Peyğəmbərin, Yarovamın “evinin yarısını” təklif etməsinə baxmayaraq, onunla birlikdə yeməkdən imtina etməsi, Hirodun Salomeyə öz padşahlığının yarısını vəd etməsi ilə səsləşir.

> And when a convenient day was come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief estates of Galilee; And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said unto the damsel, Ask of me whatsoever thou wilt, and I will give it thee. And he sware unto her, Whatsoever thou shalt ask of me, I will give it thee, unto the half of my kingdom. And she went forth, and said unto her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist. Mark 6:21–24.

> Münasib bir gün gəldikdə, Hirod öz ad günündə əyanlarına, baş sərkərdələrinə və Qalileyanın öndə gələn adamlarına bir ziyafət verdi; və həmin Hirodiyanın qızı içəri girib rəqs etdikdə, Hirodu və onunla birgə süfrədə oturanları məmnun etdi. Padşah qıza dedi: “Nə diləyirsənsə, məndən istə, onu sənə verəcəyəm.” Və ona and içib dedi: “Məndən nə diləyirsənsə, onu sənə verəcəyəm, hətta padşahlığımın yarısınadək.” O da çıxıb anasına dedi: “Nə istəyim?” Anası isə dedi: “Vəftizçi Yəhyanın başını.” Mark 6:21–24.

Herod’s pledge of half his kingdom took place at his birthday. Herod is a symbol of Rome, and the ten kings of Revelation seventeen are typified by the tenfold division of Rome in Daniel chapter seven, and the ten toes of chapter two. His birthday is marked when the sixth kingdom is replaced by the seventh kingdom at the Sunday law, and in this sense, it is the birthday of the United Nations as the seventh kingdom of Bible prophecy. At the soon-coming Sunday law, the ten kings, represented by Jeroboam’s ten northern tribes, agree to give their kingdom to the beast for one hour in Revelation ‘seventeen’.

Hirodun öz səltənətinin yarısını vermək barədə verdiyi vəd onun ad günündə baş verdi. Hirod Romanın rəmzidir və Vəhy on yeddidəki on padşah Danielin yeddinci fəslində Romanın onqat bölünməsi, həmçinin ikinci fəslin on barmağı ilə təmsil olunur. Onun ad günü, altıncı səltənətin bazar günü qanunu zamanı yeddinci səltənətlə əvəz olunması ilə qeyd olunur və bu mənada, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində yeddinci səltənət kimi Birləşmiş Millətlər Təşkilatının doğum günüdür. Tezliklə gələcək bazar günü qanununda, Yarobamın on şimal qəbiləsi ilə təmsil olunan on padşah, Vəhy “on yeddi”də bildirildiyi kimi, bir saatlıq öz səltənətlərini vəhşiyə verməyə razılaşırlar.

> For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.

> Çünki Allah Öz iradəsini yerinə yetirmək, həmrəy olmaq və Allahın sözləri yerinə yetirilənədək öz padşahlıqlarını vəhşi heyvana vermək niyyətini onların ürəklərinə qoymuşdur. Vəhy 17:17.

Before we take up Ezekiel’s prophecy of chapter four, we will identify the ‘thirteen’ times Ezekiel directly identifies a date. Those thirteen waymarks break down generally between the world and God’s people. The world represented by Egypt is placed into a direct date six times, and Tyre is addressed once, and the other six times Jerusalem is the subject. The book begins in 592 BC which is the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle and verse one of chapter forty of Ezekiel identifies October 22, 573 BC as the end of the cycle. The Jubilee cycle represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand from 9/11 unto the soon-coming Sunday law, which in turn is represented in a fractal of that very history from December 31, 2023 unto the soon-coming Sunday law. Both periods were typified by August 11, 1840 unto October 22, 1844.

Hizqiyalın dördüncü fəslinin peyğəmbərliyinə keçməzdən əvvəl, Hizqiyalın bir tarixi birbaşa göstərdiyi “on üç” halı müəyyən edəcəyik. Bu on üç yol nişanı ümumən dünya ilə Allahın xalqı arasında bölünür. Misirlə təmsil olunan dünya altı dəfə birbaşa tarixlə yerləşdirilir, Sur haqqında isə bir dəfə danışılır; digər altı halda isə mövzu Yerusəlimdir. Kitab e.ə. 592-ci ildə başlayır ki, bu da on yeddinci Yubiley dövrünün otuzuncu ilidir və Hizqiyalın qırxıncı fəslinin birinci ayəsi e.ə. 573-cü il 22 oktyabr tarixini həmin dövrün sonu kimi göstərir. Yubiley dövrü, 11 sentyabrdan tezliklə gələcək bazar qanununa qədər yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtını təmsil edir; bu isə öz növbəsində həmin tarixin bir fraktalında, 31 dekabr 2023-cü ildən tezliklə gələcək bazar qanununa qədər təmsil olunur. Hər iki dövr 11 avqust 1840-cı ildən 22 oktyabr 1844-cü ilə qədər olan zamanla tipi göstərilmişdir.

On August 11, 1840 no less a personage than Jesus Christ descended as the mighty angel of Revelation ten who brought a little book that God’s people were to take and eat. The same angel again descended at 9/11 to mark the beginning of the sealing time. The same angel descended on December 31, 2023 to resurrect the two witnesses who had been slain in the street of that great city of Sodom and Egypt, where also the Lord was crucified. That descent marked the closing period of the sealing time. Within the fractal period of December 31, 2023 unto the Sunday law, Ezekiel the priest is given a vision of the temple in heaven. At that time, he is made dumb and only speaks when God commands him to do so. His condition lasts until the soon-coming Sunday law, represented by the destruction of Jerusalem.

1840-cı il avqustun 11-də Vəhyin onuncu fəslindəki, Allahın xalqının götürüb yeməli olduğu kiçik kitabı gətirən qüdrətli mələk kimi enən şəxs heç də İsa Məsihdən başqası deyildi. Elə həmin mələk möhürlənmə vaxtının başlanğıcını qeyd etmək üçün yenidən 11 sentyabrda endi. Elə həmin mələk 31 dekabr 2023-cü ildə də, Rəbbin də çarmıxa çəkildiyi, Sodom və Misir adlanan o böyük şəhərin küçəsində öldürülmüş iki şahidi diriltmək üçün endi. Həmin eniş möhürlənmə vaxtının bağlanış dövrünü qeyd etdi. 31 dekabr 2023-dən Bazar qanununadək olan fraktal dövr daxilində kahin Yezekelə göydəki məbədin görüntüsü verilir. O zaman o, lal edilir və Allah ona əmr etdikdə danışır. Onun bu halı, Yerusəlimin dağıdılması ilə təmsil olunan, tezliklə gələcək Bazar qanununadək davam edir.

As with John, Ezekiel is commanded to take the book that was in the descending angel’s hand in Revelation ten, and also told to eat the book of lamentation, mourning and woe.

Yəhya ilə olduğu kimi, Hizqiyal da Vəhyin onuncu fəslində enən mələyin əlində olan kitabı götürməyə əmr olunur və həmçinin mərsiyə, matəm və vay kitabını yeməsi buyurulur.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Ezekiel 2:8–10.

> Lakin sən, ey bəşər oğlu, sənə söylədiyimi eşit; o asi ev kimi asi olma; ağzını aç və sənə verdiyimi ye. Mən baxdıqda, budur, bir əl mənə uzadıldı; və bax, onun içində bir kitab tumarı var idi. O, onu önümdə açdı; və o, içəridən də, çöldən də yazılmışdı; onun içində mərsiyələr, yas və vay yazılmışdı. Hezekiel 2:8–10.

The message is represented as a threefold message, thus typifying the message of the three angels of Revelation fourteen. It is therefore the sealing message of the third angel that seals those within Jerusalem who are lamenting and mourning the sin of the church and the land as represented in chapter nine of Ezekiel and chapter seven of Revelation.

Bu xəbər üçqat bir xəbər kimi təqdim edilir; bununla da Vəhyin on dördüncü fəslindəki üç mələyin xəbərini təmsil edir. Buna görə də, Yezekelin doqquzuncu fəslində və Vəhyin yeddinci fəslində təsvir olunduğu kimi, Yerusəlim daxilində kilsənin və ölkənin günahı üzərində ah-zar edən və yas tutanları möhürləyən xəbər üçüncü mələyin möhürləyici xəbəridir.

> And the glory of the God of Israel was gone up from the cherub, whereupon he was, to the threshold of the house. And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. Ezekiel 9:3, 4.

> Və İsrail Allahının izzəti üzərində olduğu keruvun yanından qalxıb evin astanasına getdi. O, yan tərəfində yazıçının mürəkkəbqabı olan kətan geyimli adama səsləndi; və Rəbb ona dedi: «Şəhərin ortasından, Yerusəlimin ortasından keç və onun içində edilən bütün iyrəncliklər üçün ah çəkən və fəryad edən adamların alınları üzərinə bir nişan qoy». Yezekel 9:3, 4.

Those who receive the seal are mourning for the sins of the church and the sins of the land, and Ezekiel’s testimony is woven upon the history of Jerusalem and Egypt, symbols of the church and the world.

Möhürü qəbul edənlər kilsənin günahları və ölkənin günahları üçün yas tuturlar və Ezekielin şəhadəti kilsənin və dünyanın rəmzləri olan Yerusəlim və Misirin tarixinə hörülmüşdür.

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world. …

> “Möminliyin mayası öz qüvvəsini tamamilə itirməmişdir. Kilsənin təhlükəsi və ruh düşkünlüyünün ən böyük olduğu vaxtda, nurda dayanan kiçik dəstə ölkədə edilən iyrəncliklərə görə ah çəkib fəryad edəcək. Lakin onların duaları xüsusilə kilsə naminə yüksələcək, çünki onun üzvləri dünya tərzinə uyğun davranırlar. …”

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 209, 210.

> “Əmr belədir: “Şəhərin ortasından, Yerusəlimin ortasından keç və onun daxilində edilən bütün iyrəncliklərə görə ah çəkən və fəryad edən adamların alınları üzərinə bir nişan qoy.” Ah çəkən və fəryad edən bu şəxslər həyat sözlərini bəyan edirdilər; onlar məzəmmət etmiş, nəsihət vermiş və yalvarmışdılar. Allaha hörmətsizlik etmiş olanlardan bəziləri tövbə edib Onun qarşısında ürəklərini təvazökar etmişdilər. Lakin Rəbbin izzəti İsraildən çəkilib getmişdi; bir çoxları hələ də dinin formalarını davam etdirsələr də, Onun qüdrəti və hüzuru yox idi.” Testimonies, 5-ci cild, 209, 210.

In the context of the book of lamentations, mourning and woe typifying the three angels of Revelation fourteen, the lamentations and mourning are the first and second angels, and the third is the message of woe, a symbol of the east wind that is held in check by the four restraining angels of Revelation seven.

Mərsiyələr kitabının kontekstində, Vəhy on dörddəki üç mələyi təmsil edən mərsiyələr, yas və vay içində, mərsiyələr və yas birinci və ikinci mələklərdir, üçüncüsü isə Vəhy yeddidəki dörd saxlayıcı mələk tərəfindən cilovlanan şərq küləyinin rəmzi olan vay xəbəridir.

## Egypt

Misir

In the book of Ezekiel, there are thirteen dates referenced. The first of the Egypt set of dates is Ezekiel 29:1, and it represented 587 BC.

Yezekel kitabında on üç tarixə istinad edilir. Misirə aid tarixlər silsiləsinin birincisi Yezekel 29:1-dir və bu, e.ə. 587-ci ili ifadə edirdi.

> In the tenth year, in the tenth month, in the twelfth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:1–3.

> Onuncu ildə, onuncu ayda, ayın on ikinci günü Rəbbin sözü mənə nazil olub dedi: Ey bəşər oğlu, üzünü Misir padşahı Firona qarşı çevir və ona, eləcə də bütün Misirə qarşı peyğəmbərlik et. De və söylə: Xudavənd Rəbb belə deyir: Budur, sənə qarşıyam, ey Misir padşahı Firon, öz çaylarının arasında uzanmış böyük əjdaha; o ki deyib: “Çayım mənim özümündür, onu özüm üçün mən yaratmışam.” Yezekel 29:1–3.

587 BC is the year of the siege, which began one and a half years before the destruction of Jerusalem. At that time Ezekiel proclaims that God would overthrow Egypt, and that the overthrow would demonstrate to God’s people their foolishness for trusting in the dragon of Egypt. By the end of the chapter a pronouncement is made that Egypt would be given to Babylon, thus identifying when the ten kings give their seventh kingdom of Bible prophecy to modern Babylon—the eighth kingdom that is of the seven. That prophecy was fulfilled ‘seventeen’ years later in 571 BC as set forth at the end of the chapter. Chapter 29 therefore contains the first and the last reference of dating associated with Egypt.

e.ə. 587-ci il mühasirə ilidir; bu mühasirə Yerusəlimin dağıdılmasından bir il yarım əvvəl başlamışdı. Həmin vaxt Yezekel bəyan edir ki, Allah Misiri devrəcək və bu devrilmə Allahın xalqına Misir əjdahasına güvənməkdə nə qədər ağılsız olduqlarını göstərəcək. Fəslin sonunda isə belə bir hökm elan olunur ki, Misir Babilə veriləcək; bununla da Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki on padşahın yeddinci səltənətlərini müasir Babilə — yeddidən olub səkkizinci olan səltənətə — nə zaman verdikləri müəyyənləşdirilir. Bu peyğəmbərlik, fəslin sonunda göstərildiyi kimi, on yeddi il sonra, e.ə. 571-ci ildə yerinə yetdi. Buna görə də 29-cu fəsil Misirlə bağlı tarixləndirmənin həm ilk, həm də son istinadını ehtiva edir.

> And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.

> Belə oldu: iyirmi yeddinci ildə, birinci ayda, ayın birinci günündə Rəbbin sözü mənə gəlib dedi: Ey bəşər oğlu, Babil padşahı Navuxodonosor öz ordusunu Sur şəhərinə qarşı böyük bir xidmətdə işlətmişdi; hər baş keçəl olmuş, hər çiyin soyulmuşdu; lakin Sur şəhərinə qarşı etdiyi xidmətə görə nə onun özünə, nə də ordusuna muzd verilmişdi. Buna görə Xudavənd Rəbb belə deyir: Bax, Misir ölkəsini Babil padşahı Navuxodonosora verəcəyəm; o da onun sərvətini götürəcək, talanını aparacaq və qənimətini alacaq; bu isə onun ordusu üçün muzd olacaqdır. Ona Misir ölkəsini gördüyü zəhmətin əvəzi olaraq verdim, çünki onlar Mənim üçün işləmişdilər, Xudavənd Rəbb belə deyir. O gündə Mən İsrail evinin buynuzunu cücərdəcəyəm və onların arasında sənin ağzını açacağam; onda biləcəklər ki, Mən Rəbbəm. Yezekel 29:17–21.

The twentieth year in the first month in the first day of verse seventeen represents the last date of the thirteen dates in Ezekiel, and it is the only date that falls after October 22, 573 BC. It represents when the king of the north in Daniel eleven verses forty-two and forty-three is given Egypt, as well as the point when the ten kings give their seventh kingdom to the eighth kingdom that is of the seven. It is fulfilled when the “horn of the house of Israel” buds forth. In Isaiah Israel buds in the day of the east wind.

İyirminci ilin birinci ayının birinci günü, on yeddinci ayənin təmsil etdiyi şey Yezekeldəki on üç tarixin son tarixidir və e.ə. 573-cü il oktyabrın 22-dən sonraya düşən yeganə tarixdir. Bu, Daniel 11:42–43-də şimal padşahına Misirin verildiyi vaxtı, həmçinin on padşahın yeddincidən olub səkkizinci olan padşahlığa öz yeddinci padşahlıqlarını verdikləri nöqtəni təmsil edir. Bu, “İsrail evinin buynuzu”nun tumurcuq verdiyi zaman yerinə yetirilir. Yeşayada İsrail şərq küləyinin günündə tumurcuq verir.

> He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Isaiah 27:8.

> Yaqubdan gələnləri kök salmağa O səbəb olacaq; İsrail çiçəklənəcək və tumurcuq verəcək, dünyanın üzünü bəhrə ilə dolduracaq. Yeşaya 27:8.

When Ezekiel 29:17 is fulfilled, and the dragon of Egypt is given to the papal beast at the soon-coming Sunday law the latter rain will be poured out without measure upon Israel. That rain began on 9/11 as a sprinkling as typified by Christ breathing upon His disciples after He descended to earth after He had ascended to His Father following His resurrection.

Yezekel 29:17 yerinə yetirildikdə və Misir əjdahası tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı papalıq vəhşisinə verildikdə, son yağış İsrailin üzərinə ölçüsüz şəkildə töküləcəkdir. Məsihin dirilməsindən sonra Atasının yanına yüksəlib, daha sonra yer üzünə enərək şagirdlərinin üzərinə nəfəs verməsi ilə təmsil olunduğu kimi, həmin yağış 11 sentyabrda çilənmə şəklində başladı.

> “The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

> “Məsihin Öz şagirdlərinin üzərinə Müqəddəs Ruhu üfürməsi və onlara Öz sülhünü verməsi hadisəsi, Əllinci Gün bayramında veriləcək bol yağışdan əvvəlki bir neçə damla kimi idi.” Spirit of Prophecy, 3-cü cild, 243.

Ezekiel’s prediction of the fall of Egypt was proclaimed in 587 BC, the year of the siege, and ‘seventeen’ years later the prediction was fulfilled. It is fulfilled in the period represented by the number ‘seventeen,’ thus representing the hidden history of verse forty of Daniel eleven. It is to be fulfilled during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which is portrayed in chapter nine of Ezekiel. In the sealing time the latter rain is poured out, first as a sprinkling at 9/11 and then a full outpouring at the Sunday law. It is fulfilled according to Isaiah in the “day of the east wind,” and Islam is the east wind, and Islam is the third “woe.” The message Ezekiel was to eat was a threefold message, of which the third part was the message of woe.

Hizqiyalın Misirin süqutu ilə bağlı öncədən xəbər verdiyi peyğəmbərlik mühasirə ili olan e.ə. 587-ci ildə elan olundu və on yeddi il sonra bu öncədən xəbər veriliş yerinə yetdi. O, “on yeddi” rəqəmi ilə təmsil olunan dövrdə yerinə yetir və beləliklə, Daniel on birin qırxıncı ayəsinin gizli tarixini təmsil edir. O, Hizqiyalın doqquzuncu fəslində təsvir olunan yüz qırx dörd minin möhürlənməsi zamanı yerinə yetməlidir. Möhürlənmə vaxtında axırıncı yağış tökülür: əvvəlcə 11 sentyabrda çiləmə kimi, sonra isə bazar qanunu zamanı tam tökülüş şəklində. O, Yeşayaya görə “şərq küləyi günündə” yerinə yetirilir; İslam isə şərq küləyidir və İslam üçüncü “vay”dır. Hizqiyalın yeməli olduğu xəbər üçqat bir xəbər idi ki, onun üçüncü hissəsi vay xəbəri idi.

Ezekiel’s thirteen dated messages were set forth in connection with Jerusalem, Egypt and Tyre. They were all addressing rebellion as represented by the number "thirteen."

Yezekelin tarixləndirilmiş on üç xəbəri Yerusəlim, Misir və Sur ilə əlaqədar olaraq bəyan edildi. Bunların hamısı “on üç” rəqəmi ilə təmsil olunan üsyankarlığa yönəlmişdi.

We will continue to consider the dating of Ezekiel in the next article.

Növbəti məqalədə Yezekelin tarixləndirilməsini nəzərdən keçirməyə davam edəcəyik.

Back to Articles