Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Five

Daniel Kitabı - İyirmi Beşinci Nömrə

The Unveiling of Babylon’s Decline: A Prophetic Passage from Nebuchadnezzar to Belshazzar

Babylonun Süqutunun Aşkarlanması: Navuxodonosordan Belşassara qədər peyğəmbərlik bir keçid

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The fall of Belshazzar in chapter five had been typified by Nebuchadnezzar’s fall in chapter four.

Beşinci fəsildə Belşassarın süqutu dördüncü fəsildə Navuxodonosorun süqutu ilə əvvəlcədən tipoloji olaraq göstərilmişdi.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “Babilin son hökmdarına da, tipoloji baxımından birincisinə olduğu kimi, ilahi Gözətçinin hökmü gəlmişdi: ‘Ey padşah, ... sənə deyilmişdir: padşahlıq səndən ayrılmışdır.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

Nebuchadnezzar represents the beginning and Belshazzar the end of the kingdom that ruled for seventy years, and thus symbolized the reign of the earth beast of Revelation chapter thirteen (the United States), that was to reign during the time when the whore of Tyre (the papacy), was forgotten.

Nebukadnezar yetmiş il hökm sürən padşahlığın başlanğıcını, Belşassar isə sonunu təmsil edir və beləliklə Vəhy kitabının on üçüncü fəslindəki yer vəhşisinin (Birləşmiş Ştatların) hökmranlığını simvollaşdırır; bu hökmranlıq Surun fahişəsinin (papalığın) unudulduğu müddət ərzində davam etməli idi.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Isaiah 23:15.

> Və o gün belə olacaq ki, Sur yetmiş il ərzində, bir padşahın günlərinə görə, unudulacaq; yetmiş ilin sonunda isə Sur fahişə kimi nəğmə oxuyacaq. Yeşaya 23:15.

Nebuchadnezzar therefore represents the beginning of the United States, and Belshazzar represents the end of the United States. Nebuchadnezzar represents the beginning of the Republican horn and the beginning of the Protestant horn. Belshazzar represents the ending of the Republican and Protestant horn.

Buna görə də Navuxodonosor Amerika Birləşmiş Ştatlarının başlanğıcını, Belşassar isə Amerika Birləşmiş Ştatlarının sonunu təmsil edir. Navuxodonosor Respublikaçı buynuzun başlanğıcını və Protestant buynuzun başlanğıcını təmsil edir. Belşassar isə Respublikaçı və Protestant buynuzun sonunu təmsil edir.

The judgment brought upon Nebuchadnezzar was “seven times.” The story of Nebuchadnezzar’s living as a beast for twenty-five hundred and twenty days, was employed by William Miller in his application of the “seven times” of Leviticus twenty-six, though he did not address the twenty-five hundred and twenty, that is symbolized in Belshazzar’s judgment.

Navuxodonosorun üzərinə gətirilən hökm “yeddi vaxt” idi. Navuxodonosorun iki min beş yüz iyirmi gün ərzində bir vəhşi heyvan kimi yaşaması hekayəsi, William Miller tərəfindən Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”ın tətbiqində istifadə edilmişdir, hərçənd o, Belşassarın hökmündə simvolizə olunan iki min beş yüz iyirmi məsələsinə toxunmamışdır.

> And this is the writing that was written, MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. This is the interpretation of the thing: MENE; God hath numbered thy kingdom, and finished it. TEKEL; Thou art weighed in the balances, and art found wanting. PERES; Thy kingdom is divided, and given to the Medes and Persians. Daniel 5:25–28.

> Və yazılmış yazı bu idi: MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. Sözün təfsiri budur: MENE; Allah sənin padşahlığını sayıb başa çatdırdı. TEKEL; sən tərəzilərdə çəkildin və əskik tapıldın. PERES; sənin padşahlığın bölündü və madaylılarla farslara verildi. Daniel 5:25–28.

Beyond the interpretation Daniel assigned to the mysterious handwriting on the wall, the words “mene” and “tekel,” represent a measurement of weight, and those words also represent a specific value of coinage (Exodus 30:13, Ezekiel 45:12). A “mene” is fifty shekels, or one thousand gerahs. “Mene, mene” therefore equates to two thousand gerahs. A “tekel” is twenty gerahs. Therefore “mene, mene, tekel” equates to two thousand and twenty gerahs. “Upharsin” means “to divide” and therefore means is one-half of a “mene,” and represents five hundred gerahs. Combined they represent the sum of twenty-five hundred and twenty.

Danielin divardakı müəmmalı yazıya verdiyi təfsirdən əlavə, “mene” və “tekel” sözləri çəki ölçüsünü ifadə edir və həmin sözlər eyni zamanda müəyyən bir pul dəyərini də təmsil edir (Çıxış 30:13, Yezekel 45:12). Bir “mene” əlli şekelə, yaxud min geraya bərabərdir. Buna görə də “mene, mene” iki min geraya bərabər olur. Bir “tekel” iyirmi geradır. Deməli, “mene, mene, tekel” iki min iyirmi geraya bərabərdir. “Upharsin” “bölmək” deməkdir və buna görə də bir “mene”nin yarısı mənasını daşıyır və beş yüz geranı təmsil edir. Birlikdə onlar iki min beş yüz iyirminin cəmini təmsil edir.

The last reference of Sister White identifies that Belshazzar was typified by Nebuchadnezzar, but more specifically she emphasized their mutual judgment, and both judgments are represented as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty-six. There are a few terms that the Scriptures employ to represent the “seven times” of Leviticus twenty-six. Jeremiah represents it as God’s indignation.

Bacı Uaytın son istinadı Belşassarın Navuxodonosor tərəfindən təmsil olunduğunu göstərir, lakin daha dəqiq desək, o, onların ortaq mühakiməsini vurğulayır və hər iki mühakimə Levililər iyirmi altının “yeddi vaxtı”nın rəmzi kimi təqdim olunur. Müqəddəs Yazılarda Levililər iyirmi altının “yeddi vaxtı”nı ifadə etmək üçün işlədilən bir neçə termin vardır. Yeremya bunu Allahın qəzəbi kimi təqdim edir.

> How hath the Lord covered the daughter of Zion with a cloud in his anger, and cast down from heaven unto the earth the beauty of Israel, and remembered not his footstool in the day of his anger! The Lord hath swallowed up all the habitations of Jacob, and hath not pitied: he hath thrown down in his wrath the strong holds of the daughter of Judah; he hath brought them down to the ground: he hath polluted the kingdom and the princes thereof. He hath cut off in his fierce anger all the horn of Israel: he hath drawn back his right hand from before the enemy, and he burned against Jacob like a flaming fire, which devoureth round about. He hath bent his bow like an enemy: he stood with his right hand as an adversary, and slew all that were pleasant to the eye in the tabernacle of the daughter of Zion: he poured out his fury like fire. The Lord was as an enemy: he hath swallowed up Israel, he hath swallowed up all her palaces: he hath destroyed his strong holds, and hath increased in the daughter of Judah mourning and lamentation. And he hath violently taken away his tabernacle, as if it were of a garden: he hath destroyed his places of the assembly: the Lord hath caused the solemn feasts and sabbaths to be forgotten in Zion, and hath despised in the indignation of his anger the king and the priest. The Lord hath cast off his altar, he hath abhorred his sanctuary, he hath given up into the hand of the enemy the walls of her palaces; they have made a noise in the house of the Lord, as in the day of a solemn feast. The Lord hath purposed to destroy the wall of the daughter of Zion: he hath stretched out a line, he hath not withdrawn his hand from destroying: therefore he made the rampart and the wall to lament; they languished together. Lamentations 2:1–8.

> Rəbb qəzəbi günündə Sion qızını necə də buludla örtmüş, İsrailin gözəlliyini göydən yerə atmış və Öz ayaqlarının kürsüsünü yada salmamışdır! Rəbb Yaqubun bütün məskənlərini udmuş, rəhm etməmişdir; Yəhuda qızının istehkamlarını qəzəbində yerlə-yeksan etmiş, onları yerə endirmişdir; padşahlığı və onun rəhbərlərini murdarlamışdır. O, şiddətli qəzəbində İsrailin bütün qüdrətini kəsib atmışdır; düşmən qarşısından sağ əlini geri çəkmiş və Yaquba qarşı ətrafı yeyib-yaxan alovlu od kimi yanmışdır. Yayını düşmən kimi gərmiş, sağ əlini əleyhdar kimi qaldırmış və Sion qızının çadırında gözə xoş görünən hər şeyi qırmışdır; qəzəbini od kimi tökmüşdür. Rəbb düşmən kimi oldu; İsraili uddu, onun bütün saraylarını uddu; istehkamlarını dağıtdı və Yəhuda qızında matəmi və fəryadı artırdı. Öz çadırını bağdakı köşk kimi zorla söküb atdı; yığıncaq yerlərini məhv etdi; Rəbb Sionda bayramları və şənbələri unutdurdu və qəzəbinin hiddətində padşaha da, kahinə də nifrət etdi. Rəbb Öz qurbangahını rədd etdi, müqəddəs məkanından ikrah etdi, onun saraylarının divarlarını düşmənin əlinə verdi; onlar Rəbbin evində təntənəli bayram günündə olduğu kimi səs-küy saldılar. Rəbb Sion qızının divarını dağıtmağı qərara aldı; ölçü ipini çəkdi, məhv etməkdən əlini geri çəkmədi; buna görə də səddi və divarı matəm tutdurdu; onlar birlikdə taqətdən düşdülər. Mərsiyələr 2:1–8.

The Lord’s anger is represented as the “indignation of his anger,” and his anger was accomplished upon both the northern kingdom and southern kingdom of Israel. This is why the book of Daniel identifies a “first” and a “last” indignation. Jeremiah identifies a “line” that the Lord “hath stretched out,” when he exercised his anger towards his chosen people. That line is also referred to in second Kings.

Rəbbin qəzəbi “Onun qəzəbinin hiddəti” kimi təqdim olunur və Onun qəzəbi İsrailin həm şimal padşahlığı, həm də cənub padşahlığı üzərində icra olundu. Buna görə də Daniel kitabı “birinci” və “sonuncu” hiddəti qeyd edir. Yeremya, Rəbbin Öz seçilmiş xalqına qarşı qəzəbini icra etdiyi zaman “uzatdığı” bir “xətt”i qeyd edir. Həmin xəttə Padşahlar ikinci kitabında da istinad olunur.

> And the Lord spake by his servants the prophets, saying, Because Manasseh king of Judah hath done these abominations, and hath done wickedly above all that the Amorites did, which were before him, and hath made Judah also to sin with his idols: Therefore thus saith the Lord God of Israel, Behold, I am bringing such evil upon Jerusalem and Judah, that whosoever heareth of it, both his ears shall tingle. And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. And I will forsake the remnant of mine inheritance, and deliver them into the hand of their enemies; and they shall become a prey and a spoil to all their enemies. 2 Kings 21:10–14.

> Və Rəbb Öz qulları olan peyğəmbərlər vasitəsilə belə dedi: «Yəhuda padşahı Mənəssə bu iyrənclikləri etdiyinə, özündən əvvəl olan Emorilərin etdiklərinin hamısından daha artıq pislik etdiyinə və Yəhudanı da öz bütləri ilə günaha batırdığına görə, buna görə də İsrailin Allahı Rəbb belə deyir: Budur, Mən Yerusəlimin və Yəhudanın üzərinə elə bir bəla gətirirəm ki, onu eşidən hər kəsin hər iki qulağı cingildəyəcək. Mən Samariyanın ölçü ipini və Axav nəslinin şaqulunu Yerusəlimin üzərinə çəkəcəyəm; bir adam qabı silib, onu tərsinə çevirərək necə silərsə, Mən də Yerusəlimi elə siləcəyəm. Mən irsimin qalığını tərk edəcəyəm və onları düşmənlərinin əlinə verəcəyəm; onlar bütün düşmənləri üçün qənimət və talan olacaqlar». 2 Padşahlar 21:10–14.

The “line” of God’s indignation that is Moses’ “seven times,” was first stretched over the northern kingdom (the house of Ahab), and then over Judah. Another biblical term for the “seven times” that is derived from Leviticus twenty-six is the term “scattered”.

Musanın “yeddi dəfə”si olan Allahın qəzəbinin “ölçü ipi” əvvəlcə şimal səltənətinin (Əhəb nəslinin) üzərinə çəkildi, sonra isə Yəhudanın üzərinə. Levililər iyirmi altıncı fəsildən çıxarılan “yeddi dəfə” üçün başqa bir Müqəddəs Kitab termini “səpələnmiş” sözüdür.

> Then I will walk contrary unto you also in fury; and I, even I, will chastise you seven times for your sins. And ye shall eat the flesh of your sons, and the flesh of your daughters shall ye eat. And I will destroy your high places, and cut down your images, and cast your carcases upon the carcases of your idols, and my soul shall abhor you. And I will make your cities waste, and bring your sanctuaries unto desolation, and I will not smell the savour of your sweet odours. And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:28–35.

> O zaman Mən də sizə qəzəblə qarşı çıxacağam; və Mən, bəli Mən, günahlarınıza görə sizi yeddiqat cəzalandıracağam. Oğullarınızın ətini yeyəcəksiniz, qızlarınızın ətini də yeyəcəksiniz. Sizin uca yerlərinizi dağıdacağam, bütlərinizi kəsib yıxacağam, cəsədlərinizi bütlərinizin cəsədləri üzərinə atacağam və canım sizdən ikrah edəcək. Şəhərlərinizi viran qoyacağam, müqəddəs məkanlarınızı xarabalığa çevirəcəyəm və xoş ətirlərinizin qoxusunu almayacağam. Ölkəni viranəliyə çevirəcəyəm; orada yaşayan düşmənləriniz buna heyrətdə qalacaqlar. Sizi millətlər arasına səpələyəcəyəm və arxanızca qılınc çəkəcəyəm; ölkəniz viran, şəhərləriniz xaraba olacaq. O zaman ölkə, viran qaldığı bütün müddət ərzində və siz düşmənlərinizin torpağında olduğunuz zaman, öz şənbələrindən zövq alacaq; bəli, o zaman ölkə dincələcək və öz şənbələrindən zövq alacaq. Viran qaldığı bütün müddət ərzində o dincələcək; çünki siz onun üzərində yaşadığınız zaman sizin şənbələrinizdə dincəlməmişdi. Levililər 26:28–35.

The scattering among the heathen was fulfilled for Daniel when he was carried as a slave into Babylon, at the captivity of Jehoiakim. Then, while Daniel was in the “enemies’ land” the land rested and enjoyed “her sabbaths.” Second Chronicles informs us that the period of time was the seventy years of Jeremiah, which Daniel came to recognize in chapter nine.

Müşrik xalqlar arasına səpələnmə Yehoyaqimin əsirliyi zamanı Danielin Babilə qul kimi aparılması ilə onun üçün yerinə yetdi. Sonra Daniel “düşmənlərin torpağında” ikən torpaq dincəldi və “öz şənbələrindən” həzz aldı. İkinci Salnamələr bizə bildirir ki, bu müddət Yeremyanın yetmiş ili idi; Daniel bunu doqquzuncu fəsildə dərk etməyə başladı.

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:20–23.

> Qılıncdan xilas olanları isə Babilə apardı; onlar Fars padşahlığının hökmranlığına qədər ona və oğullarına qulluqçu oldular; ta ki Yeremiyanın ağzı ilə söylənmiş Rəbbin sözü yerinə yetsin, torpaq öz şənbəliklərindən zövq alana qədər; çünki viran qaldığı bütün müddət ərzində o, şənbə saxladı ki, yetmiş il tamamlansın. İndi isə Fars padşahı Kirin birinci ilində, Yeremiyanın ağzı ilə söylənmiş Rəbbin sözü yerinə yetsin deyə, Rəbb Fars padşahı Kirin ruhunu oyatdı; o da bütün padşahlığı boyunca car çəkdirib bunu yazılı şəkildə də bildirdi və dedi: “Fars padşahı Kir belə deyir: Göylərin Allahı Rəbb yer üzünün bütün padşahlıqlarını mənə vermişdir; O, mənə tapşırmışdır ki, Yəhudada olan Yerusəlimdə Ona bir ev tikim. Onun bütün xalqı arasında sizdən kim vardırsa, Allahı Rəbb onunla olsun, qoy qalxsın.” 2 Salnamələr 36:20–23.

The term “scattering” is a symbol of the “seven times.” The judgment of Nebuchadnezzar of “seven times” living as a beast, typified the judgment of Belshazzar, as represented by the mystical words upon the wall, “mene, mene, tekel upharsin.” Belshazzar’s judgment was represented by the handwriting that equated to twenty-five hundred and twenty, the same number of days that Nebuchadnezzar lived like a beast, and the same number of years represented with the “seven times” of Leviticus twenty-six.

“Dağılma” termini “yeddi vaxt”ın rəmzidir. Navuxodonosorun “yeddi vaxt” ərzində vəhşi heyvan kimi yaşaması hökmü, divar üzərindəki mistik sözlərlə — “mene, mene, tekel upharsin” — təmsil olunduğu kimi, Belşassarın hökmünün timsalı idi. Belşassarın hökmü, iki min beş yüz iyirmiyə bərabər olan yazı ilə təmsil olunmuşdu; bu, həm Navuxodonosorun vəhşi heyvan kimi yaşadığı günlərin eyni sayı, həm də Levililər iyirmi altıda “yeddi vaxt”la təmsil olunan illərin eyni sayı idi.

The judgment of Belshazzar, that was typified by the judgment of Nebuchadnezzar, was symbolically represented by the “seven times,” and both of those judgments represented a “fall of Babylon,” which is the symbol of the second angel’s message. The first fall of Babylon was when Nimrod’s tower was brought down.

Navuxodonosorun hökmü ilə tipikləşdirilmiş Belşassarın hökmü “yeddi vaxt” vasitəsilə simvolik olaraq təsvir olunmuşdu və bu hökmlərin hər ikisi ikinci mələyin xəbərinin rəmzi olan “Babilin süqutu”nu təmsil edirdi. Babilin ilk süqutu Nimrodun qülləsinin yıxıldığı zaman baş verdi.

> And the whole earth was of one language, and of one speech. And it came to pass, as they journeyed from the east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there. And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them thoroughly. And they had brick for stone, and slime had they for mortar. And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. And the Lord came down to see the city and the tower, which the children of men builded. And the Lord said, Behold, the people is one, and they have all one language; and this they begin to do: and now nothing will be restrained from them, which they have imagined to do. Go to, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another’s speech. So the Lord scattered them abroad from thence upon the face of all the earth: and they left off to build the city. Genesis 11:1–8.

> Və bütün yer üzü bir dildə və bir danışıqda idi. Onlar şərqdən köçərkən Şinar ölkəsində bir düzənlik tapdılar və orada məskunlaşdılar. Və bir-birlərinə dedilər: “Gəlin, kərpic düzəldək və onları yaxşıca bişirək.” Onlarda daş əvəzinə kərpic, palçıq əvəzinə isə qatran var idi. Və dedilər: “Gəlin, özümüzə bir şəhər və başı göylərə çatan bir qüllə tikək; özümüzə ad çıxaraq ki, bütün yer üzünə dağılmayaq.” Rəbb bəşər övladlarının tikdikləri şəhərə və qülləyə baxmaq üçün endi. Və Rəbb dedi: “Budur, xalq birdir və hamısının dili birdir; onlar buna başlamaqla indi niyyət etdikləri heç bir işdən saxlanılmayacaqlar. Gəlin, enək və onların dilini orada qarışdıraq ki, bir-birinin danışığını anlamasınlar.” Beləcə Rəbb onları oradan bütün yer üzünə dağıtdı; və onlar şəhəri tikməyi dayandırdılar. Yaradılış 11:1–8.

At the judgment of Babel, which was the judgment of Nimrod, the Lord “scattered” Nimrod’s rebels across the “face of the whole earth.” Nimrod and his cohorts knew their rebellion would cause them to be scattered, for they had said the motivation for building the tower and city was to “make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth.”

Babilin mühakiməsində, yəni Nimrodun mühakiməsində, Rəbb Nimrodun üsyançılarını “bütün yer üzünün” “səthinə” səpələdi. Nimrod və onun tərəfdarları bilirdilər ki, onların üsyanı özlərinin səpələnməsinə səbəb olacaqdır; çünki onlar demişdilər ki, qüllə və şəhər tikmələrinin səbəbi “özümüzə bir ad çıxaraq ki, bütün yer üzünün səthi üzərinə səpələnməyək.”

A “name” prophetically is a symbol of character. The character that Nimrod and his cohorts established is represented by their works, for by the fruits you shall know the character. The fruit of Nimrod’s rebellion, and therefore the symbol of his character, was the construction of the tower and the city. A “tower” is a symbol of a church, and a “city” is a symbol of a state. The name of Nimrod’s rebels, which represents their character, was the combination of church and state, which is also symbolically represented as the image of the beast.

Peyğəmbərlik baxımından “ad” xarakterin rəmzidir. Nimrodun və onun tərəfdarlarının formalaşdırdığı xarakter onların əməlləri ilə təmsil olunur, çünki meyvələrinə görə xarakteri tanıyacaqsınız. Nimrodun üsyanının bəhrəsi və buna görə də onun xarakterinin rəmzi qüllənin və şəhərin inşası idi. “Qüllə” kilsənin rəmzidir, “şəhər” isə dövlətin rəmzidir. Nimrod üsyançılarının adı, yəni onların xarakterini təmsil edən şey, kilsə ilə dövlətin birləşməsi idi; bu, simvolik olaraq vəhşinin surəti kimi də təmsil olunur.

The passage identifying the fall of Babel has the expression “go to” repeated three times. The third is when God brings the judgment of confounding their language, and scattering them abroad. The first “go to” was the preparation for the second “go to,” when they constructed their city and tower. When they had accomplished their work during the history of the second expression of “go to,” God came down to visually consider their rebellion. The third “go to,” was judgment, and the second “go to” was a visual test. The first “go to” represents their first failure, and prophetically the three times “go to” is expressed identifies the three-step testing process of the everlasting gospel. There is much more information in the testimony of Nimrod’s rebellion and fall, but we are simply identifying that the first time Babylon (Babel) fell, the symbol of “seven times,” as represented by the “scattering,” is identified. Nimrod’s judgment was represented by a scattering, Nebuchadnezzar’s by “seven times” and Belshazzar’s by “twenty-five hundred and twenty”.

Babelin süqutunu müəyyən edən parçanın daxilində “haydı” ifadəsi üç dəfə təkrar olunur. Üçüncüsü, Allah onların dilini qarışdırmaq və onları hər yana dağıtmaq hökmünü gətirdiyi zamandır. Birinci “haydı”, onların şəhər və qüllələrini tikdikləri ikinci “haydı” üçün hazırlıq idi. Onlar “haydı” ifadəsinin ikinci təzahürü zamanı öz işlərini başa çatdırdıqda, Allah onların üsyanını gözlə görünən şəkildə nəzərdən keçirmək üçün endi. Üçüncü “haydı” hökm idi, ikinci “haydı” isə gözlə görünən bir sınaq idi. Birinci “haydı” onların ilk uğursuzluğunu təmsil edir və peyğəmbərcəsinə “haydı”nın üç dəfə ifadə olunması əbədi Müjdənin üçpilləli sınaq prosesini müəyyən edir. Nimrodun üsyanı və süqutu barədə şəhadətdə bundan qat-qat artıq məlumat vardır, lakin biz sadəcə Babilin (Babelin) ilk dəfə yıxıldığı zaman “dağılma” ilə təmsil olunan “yeddi dəfə” rəmzinin müəyyən edildiyini göstəririk. Nimrodun hökmü dağılma ilə, Navuxodonosorun hökmü “yeddi dəfə” ilə, Belşassarınkı isə “iki min beş yüz iyirmi” ilə təmsil olunurdu.

The signature of the Alpha and Omega identifies that the line of prophecy represented by chapters four and five, is the latter rain message of the second angel and Midnight Cry. The line begins with the fall of Babylon represented by Nebuchadnezzar, identifying 1798, which is when spiritual Babylon (the papacy) fell the first time. Then at the end of the line, Belshazzar’s Babylon falls, marking the beginning of the progressive fall of spiritual Babylon (the papacy again), beginning at the Sunday law crisis. There are two witnesses of the fall of Babylon at the beginning of the line and two witnesses at the end of the line. Prophetic logic recognizes the signature of the great Beginning and Ending, while seeing the subject of Babylon’s fall testified to by four witnesses in the line represented by Daniel chapters four and five.

Alfa və Omeqanın imzası müəyyən edir ki, dördüncü və beşinci fəsillərlə təmsil olunan peyğəmbərlik xətti ikinci mələyin və Gecəyarısı Fəryadının son yağış xəbəridir. Xətt Babili təmsil edən Navuxodonosorun süqutu ilə başlayır; bu da 1798-ci ili göstərir; həmin vaxt ruhani Babil (papalıq) birinci dəfə süqut etdi. Sonra isə xəttin sonunda Belşassarın Babili süqut edir və bu, bazar günü qanunu böhranından başlayaraq ruhani Babilin (yenə də papalığın) mütərəqqi süqutunun başlanğıcını işarələyir. Xəttin əvvəlində Babilin süqutuna dair iki şahid var, sonunda isə iki şahid vardır. Peyğəmbərlik məntiqi böyük Başlanğıc və Sonun imzasını tanıyır, eyni zamanda Danielin dördüncü və beşinci fəsilləri ilə təmsil olunan xətdə Babilin süqutu mövzusunun dörd şahid tərəfindən təsdiq edildiyini görür.

In the type and antitype relationship of Nebuchadnezzar and Belshazzar, when aligned with the last days, we find the earth beast in its lamblike condition represented by Nebuchadnezzar, and then, when it speaks as a dragon, we see Belshazzar. We see in the prophetic relationship, the Republican horn being led by the Constitution of the United States represented by Nebuchadnezzar, and the overturning of the Constitution represented by Belshazzar. We will also see Nebuchadnezzar as a wise virgin and Belshazzar as a foolish virgin.

Navuxodonosor ilə Belşassarın tip və antitip münasibətində, son günlərlə uyğunlaşdırıldıqda, quzuya bənzər vəziyyətində olan yer vəhşisinin Navuxodonosorla təmsil olunduğunu, sonra isə əjdaha kimi danışdıqda Belşassarı gördüyümüzü aşkar edirik. Peyğəmbərlik münasibətində biz, Amerika Birləşmiş Ştatlarının Konstitusiyasının rəhbərlik etdiyi Respublikaçı buynuzun Navuxodonosorla təmsil olunduğunu, Konstitusiyanın devrilməsinin isə Belşassarla təmsil olunduğunu görürük. Həmçinin Navuxodonosoru müdrik bakirə, Belşassarı isə ağılsız bakirə olaraq da görəcəyik.

We will continue our consideration of Daniel chapters four and five in the next article.

Daniel kitabının dördüncü və beşinci fəsillərinə dair mülahizəmizi növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.

> “Belşassar Allahın iradəsini bilmək və yerinə yetirmək üçün çoxlu imkanlar verilmişdi. O, babası Navuxodonosorun insan cəmiyyətindən qovulduğunu görmüşdü. O, qürurlu hökmdarın öyündüyü zəkanın onu verən Tərəfindən əlindən alındığını görmüşdü. O, padşahın öz səltənətindən qovularaq çöl heyvanlarına yoldaş edildiyini görmüşdü. Lakin Belşassarın əyləncəyə və özünü ucaltmağa olan sevgisi onun heç vaxt unutmamalı olduğu ibrətləri silib apardı; və o, Navuxodonosorun üzərinə aşkar hökmlər gətirmiş günahlara bənzər günahlar işlətdi. O, lütfkarlıqla ona bəxş edilmiş imkanları puça çıxardı, həqiqətlə tanış olmaq üçün əlçatan olan imkanlardan istifadə etməyi laqeydliklə kənara qoydu. “Xilas olmaq üçün nə etməliyəm?” — bu, böyük, lakin ağılsız padşahın laqeydliklə yan keçdiyi bir sual idi.

> “This is the danger of heedless, reckless youth today. The hand of God will awaken the sinner as it did Belshazzar, but with many it will be too late to repent.

> “Bu, bu gün düşüncəsiz, cəld və ehtiyatsız gəncliyin təhlükəsidir. Allahın əli günahkarı Belşassarın başına gəldiyi kimi oyadacaq, lakin çoxları üçün tövbə etmək artıq çox gec olacaq.

> “The ruler of Babylon had riches and honour, and in his haughty self-indulgence he had lifted himself up against the God of heaven and earth. He had trusted in his own arm, not supposing that any would dare to say, ‘Why doest thou this?’ But as the mysterious hand traced letters on the wall of his palace, Belshazzar was awed and silenced. In a moment he was completely shorn of his strength and humbled as a child. He realized that he was at the mercy of One greater than Belshazzar. He had been making sport of sacred things. Now his conscience was awakened. He realized that he had had the privilege of knowing and doing the will of God. The history of his grandfather stood out as vividly before him as the writing on the wall.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “Babil hökmdarının sərvəti və şöhrəti var idi, və o, təkəbbürlü özünəxas kef-sefası içində göylərin və yerin Allahına qarşı özünü yüksəltmişdi. O, öz qüvvəsinə bel bağlamışdı və heç kəsin cəsarət edib: “Niyə belə edirsən?” — deyəcəyini düşünmürdü. Lakin müəmmalı əl onun sarayının divarına hərflər yazarkən, Belşassar heyrətə gəldi və susduruldu. Bir anda o, bütün gücündən tamamilə məhrum edildi və uşaq kimi alçaldıldı. O anladı ki, Belşassardan daha böyük Olanın mərhəmətinə qalmışdır. O, müqəddəs şeyləri lağa qoyurdu. İndi isə vicdanı oyandı. O anladı ki, Allahın iradəsini bilmək və yerinə yetirmək imtiyazına malik olmuşdur. Onun babasının tarixi divardakı yazı qədər aydın surətdə gözləri önündə canlandı.” Bible Echo, 25 aprel 1898.

Back to Articles