Article

# Panium - Number Five

Panium — Beş Nömrə

The Robbers of Thy People: Rome’s Exaltation and Fall in Prophecy

Xalqının Zorakıları: Romaanın Peyğəmbərlikdə Ucaldılması və Süqutu

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Book of Daniel unfolds a remarkable prophetic narrative, weaving a principle of repeat and enlarge which threads through its visions, from the metallic statue of chapter 2 to the intricate kingly conflicts of chapter 11. Within this framework, a compelling case emerges: the Battle of Actium in 31 BC, culminating in Egypt’s fall in 30 BC, stands as a pivotal fulfillment of Daniel 11:25, 26, marking the dawn of pagan Rome’s 360-year supremacy.

Daniel kitabı diqqətəlayiq bir peyğəmbərlik hekayəsini açır; burada 2-ci fəslin metal heykəlindən 11-ci fəslin mürəkkəb hökmdar münaqişələrinədək onun görüntüləri boyunca uzanan təkrar və genişlənmə prinsipi toxunur. Bu çərçivə daxilində inandırıcı bir qənaət meydana çıxır: e.ə. 31-ci ildə Aktium döyüşü, e.ə. 30-cu ildə Misirin süqutu ilə nəticələnərək, Daniel 11:25, 26-nın həlledici bir yerinə yetməsi kimi dayanır və bütpərəst Romanın 360 illik hökmranlığının başlanğıcını qeyd edir.

Daniel 11 begins with the rise and fall of empires following Alexander the Great’s death in 323 BC. Yet, by verse 14, a shift occurs. Around 200 BC, as Antiochus III (Magnus) prepared for the Battle of Panium against the child-king Ptolemy V, Rome intervened, not as a mere bystander but as the “robbers of thy people.” Concerned about securing Egypt’s wheat supply amid Hellenistic turmoil, Rome flexed its influence during the Second Macedonian War (200–197 BC), setting the stage for its prophetic role.

Daniel 11, e.ə. 323-cü ildə Böyük İsgəndərin ölümündən sonra imperiyaların yüksəlişi və süqutu ilə başlayır. Lakin 14-cü ayədə bir dönüş baş verir. Təxminən e.ə. 200-cü ildə, III Antiox (Maqnus) uşaq-padşah V Ptolemeyə qarşı Paniyon döyüşünə hazırlaşarkən, Roma sadəcə kənar müşahidəçi kimi deyil, “sənin xalqının qarətçiləri” kimi müdaxilə etdi. Ellinistik qarışıqlıq içində Misirin buğda təchizatını təmin etmək qayğısı ilə Roma, İkinci Makedoniya müharibəsi (e.ə. 200–197) zamanı öz nüfuzunu nümayiş etdirdi və bununla da onun peyğəmbərlikdəki roluna zəmin hazırladı.

## Rome’s Dominance Over the Jews

Yəhudilər Üzərində Romanın Hökmranlığı

Fast forward to 63 BC, and verse 16 finds fulfillment when Pompey storms Jerusalem, entering the Holy of Holies and asserting Roman dominion over the “glorious land.” From here, verses 17 through 22 trace a succession of Roman figures: Pompey’s eastern campaigns, Julius Caesar’s conquests and assassination in 44 BC, Augustus Caesar’s tax-raising reign (noted in Luke 2:1) ending in 14 AD, and Tiberius overseeing Christ’s crucifixion in the year 31 AD, when the “prince of the covenant” was broken. The prophetic line from Pompey in Jerusalem to Titus in Jerusalem in 70 AD, sets forth the line of Rome’s dominance over God’s people.

Eramızdan əvvəl 63-cü ilə keçək; 16-cı ayə, Pompeyin Yerusəlimə hücum edib Ən Müqəddəs Yerə daxil olduğu və “əzəmətli ölkə” üzərində Roma hakimiyyətini bərqərar etdiyi zaman yerinə yetir. Buradan etibarən 17–22-ci ayələr Roma xadimlərinin ardıcıllığını izləyir: Pompeyin şərq yürüşləri, Yuli Sezarın fəthləri və e.ə. 44-cü ildə qətlə yetirilməsi, Avqust Sezarın vergi yığan hakimiyyəti (Luka 2:1-də qeyd olunduğu kimi) — eramızın 14-cü ilində sona çatan — və “əhdin hökmdarı”nın sındırıldığı eramızın 31-ci ilində Məsihin çarmıxa çəkilməsinə nəzarət edən Tiberi. Pompeydən Yerusəlimdə başlayıb eramızın 70-ci ilində Titə qədər Yerusəlimdə uzanan peyğəmbərlik xətti, Allahın xalqı üzərində Romanın hökmranlığı xəttini ortaya qoyur.

Beginning with a Roman General desecrating the temple on to the ending when a Roman General destroyed the temple provides the signature of Alpha and Omega. Beginning with desecrating and ending with destruction the historical line also contains the desecration and the destruction of the One who said of Himself, “Destroy this temple and in three days I will raise it up.” Truth is made up of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, and the line beginning with Pompey and ending with Titus includes a middle temple destruction that is represented by the middle of three crosses, that were erected at the very middle of the week Christ came to confirm the covenant. Verses sixteen through twenty-two represent a prophetic line that bears the signature of truth. There are a handful of important prophetic lines within the history represented by the verses, but the primary theme of the line is Rome’s dominance over the Jews.

Məbədin bir Roma generalı tərəfindən murdarlanması ilə başlayıb, bir Roma generalının məbədi dağıtdığı sonluğa qədər uzanan xətt Alfa və Omeqanın möhürünü daşıyır. Murdarlıqla başlayıb dağıntı ilə bitən tarixi xətt, həmçinin Özü barəsində belə deyənin murdarlanmasını və məhvini də ehtiva edir: “Bu məbədi dağıdın, Mən onu üç günə bərpa edəcəyəm.” Həqiqət ibrani əlifbasının birinci, on üçüncü və son hərfindən ibarətdir və Pompeylə başlayıb Titusla bitən xətt, Məsihin əhdi təsdiq etmək üçün gəldiyi həftənin tam ortasında ucaldılmış üç çarmıxın ortası ilə təmsil olunan, ortadakı bir məbədin dağıdılmasını da öz içinə alır. On altıncıdan iyirmi ikinci ayələrədək həqiqətin möhürünü daşıyan bir peyğəmbərlik xəttini təmsil edir. Ayələrin təmsil etdiyi tarix daxilində mühüm peyğəmbərlik xətlərindən bir neçəsi vardır, lakin bu xəttin əsas mövzusu Romanın yəhudilər üzərində hökmranlığıdır.

## Leagues and Treaties

İttifaqlar və Müqavilələr

Verse 23 “repeats and enlarges” by looping back to 161–158 BC, when the Jews under Judas Maccabeus forged a league with Rome (1 Maccabees 8). This highlights Rome’s unique empire-building strategy—conquest through treaties and alliances, a method distinct from its predecessors. Verse 24 concludes this phase, noting Rome would “forecast its devices from the strongholds, even for a time.”

23-cü ayə “təkrar edir və genişləndirir”; geri dönərək e.ə. 161–158-ci illərə, Yəhudanın Makkabi rəhbərliyi altında yəhudilərin Roma ilə bir ittifaq bağladıqları dövrə işarə edir (1 Makkabilər 8). Bu, Romanın imperiya quruculuğunda özünəməxsus strategiyasını — müqavilələr və ittifaqlar vasitəsilə fəth etmə üsulunu, özündən əvvəlkilərdən fərqli olan bir metodu — önə çıxarır. 24-cü ayə bu mərhələni yekunlaşdıraraq qeyd edir ki, Roma “öz hiylələrini qalalardan, bir müddətədək, əvvəlcədən düşünəcəkdi.”

> And after the league made with him he shall work deceitfully: for he shall come up, and shall become strong with a small people. He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:23, 24.

> Onunla bağlanan ittifaqdan sonra o, hiylə ilə hərəkət edəcək; çünki az sayda bir xalqla irəli çıxacaq və qüvvətlənəcək. O, vilayətin ən bərəkətli yerlərinə belə arxayınlıq içində girəcək; atalarının da, atalarının atalarının da etmədiyini edəcək; qəniməti, talanı və sərvəti onların arasında bölüşdürəcək; bəli, bir müddətə qədər qalalara qarşı öz tədbirlərini quracaq. Daniel 11:23, 24.

## For a Time

Bir Müddət Üçün

The word translated “against” can be understood as the word “from”. Rome forecasts its devices “from”. The word “from” in the verse points to the city of Rome, the empire’s political and military heart, as the base of its strategies. The “time” is prophetically 360 years, beginning when Egypt falls in 30 BC after Actium, and ending in the year 330 when Constantine abandons Rome for Constantinople.

“qarşı” kimi tərcümə olunan söz “-dən” kimi də başa düşülə bilər. Roma öz hiylələrini “-dən” qabaqcadan xəbər verir. Ayədəki “-dən” sözü, imperiyanın siyasi və hərbi ürəyi olan Roma şəhərini onun strategiyalarının əsası kimi göstərir. “Vaxt” peyğəmbərlik mənasında 360 ildir; bu müddət Aktiumdan sonra Misirin e.ə. 30-cu ildə süqut etməsi ilə başlayır və Konstantinin Romanı Konstantinopol naminə tərk etdiyi 330-cu ildə başa çatır.

Verses 25 and 26 zero in on Actium itself.

25-ci və 26-cı ayələr diqqəti bilavasitə Aktiumun özünə yönəldir.

> And he shall stir up his power and his courage against the king of the south with a great army; and the king of the south shall be stirred up to battle with a very great and mighty army; but he shall not stand: for they shall forecast devices against him. Yea, they that feed of the portion of his meat shall destroy him, and his army shall overflow: and many shall fall down slain. Daniel 11:25, 26.

> Və o, böyük bir ordu ilə cənub padşahına qarşı öz qüdrətini və cəsarətini oyadacaq; cənub padşahı da çox böyük və qüvvətli bir ordu ilə döyüşə qalxacaq; amma dayana bilməyəcək, çünki ona qarşı hiylələr quracaqlar. Bəli, onun süfrəsinin payından yeyənlər onu məhv edəcəklər, ordusu isə sel kimi yayılacaq; və çoxları qılıncdan keçirilərək yıxılacaqlar. Daniel 11:25, 26.

In 31 BC, Octavian, representing Rome as the “king of the north,” marshaled his forces against Cleopatra’s Egypt, the “king of the south,” in a monumental naval clash. Antony and Cleopatra’s “very great and mighty army” faltered, undone by strategic “devices” (Agrippa’s tactics) and betrayals—defections from Antony’s allies and Cleopatra’s mid-battle retreat. By 30 BC, Egypt was a Roman province, launching pagan Rome’s unchallenged rule. This 360-year span, from 30 BC to 330, aligns with Rome’s supremacy centered in its original stronghold, until Constantine’s shift “cast down” the stronghold, as Daniel 8:11 foretells.

e.ə. 31-ci ildə Oktavian, “şimal padşahı” kimi Romanı təmsil edərək, “cənub padşahı” olan Kleopatranın Misirinə qarşı möhtəşəm bir dəniz toqquşmasında qüvvələrini səfərbər etdi. Antoninin və Kleopatranın “çox böyük və qüdrətli ordusu” strateji “hiylələr” (Aqrippanın taktikaları) və xəyanətlər — Antoninin müttəfiqlərindən baş verən tərəfkeşlik dəyişmələri və Kleopatranın döyüşün ortasında geri çəkilməsi — nəticəsində sarsıldı. e.ə. 30-cu ilə qədər Misir Romanın bir əyalətinə çevrilmişdi və bununla bütpərəst Romanın mübahisəsiz hökmranlığı başlanmışdı. e.ə. 30-cu ildən 330-cu ilə qədər olan bu 360 illik dövr, Daniel 8:11-də öncədən bildirildiyi kimi, Konstantinin dəyişiklik edərək həmin istehkamı “yerə yıxmasına” qədər, mərkəzi öz ilkin qalasında olan Romanın üstünlüyü ilə uyğunluq təşkil edir.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Bəli, o, özünü hətta qoşunun Rəisinədək ucaltdı; Onun vasitəsilə gündəlik qurban aradan qaldırıldı və Onun müqəddəs məkanının yeri yerlə-yeksan edildi. Daniel 8:11.

When Constantine cast down the city of Rome for the city of Constantinople, he left a power vacuum in the city of Rome open for the papal church to take the seat of authority represented by the city of Rome. The act fulfilled verse two of Revelation thirteen.

Konstantin Roma şəhərini Konstantinopol şəhəri uğrunda kənara qoyduqda, o, Roma şəhərində papanın kilsəsinin Roma şəhərinin təmsil etdiyi hakimiyyət kürsüsünü ələ keçirməsi üçün açıq qalan bir hakimiyyət boşluğu buraxdı. Bu hərəkət Vəhyin on üçüncü fəslinin ikinci ayəsini yerinə yetirdi.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> Və mənim gördüyüm vəhşi heyvan bəbirə bənzəyirdi; ayaqları ayının ayaqları kimi, ağzı isə aslanın ağzı kimi idi; əjdaha ona öz qüdrətini, taxtını və böyük hakimiyyət verdi. Vəhy 13:2.

In Daniel 8, two different Hebrew words, both translated as “sanctuary” distinguish the story of the sanctuary in the book of Daniel. The book of Daniel represents a warfare between Christ and Satan as illustrated in the earthly representatives of Christ and Satan. Babylon, Satan’s earthly representative conquers Jerusalem in the opening of Daniel, and Jerusalem conquers Babylon in verse forty-five of chapter eleven. The kingdoms represented by the city of Jerusalem and the city of Babylon are “sanctuaries of strength.” The cities of Babylon and Jerusalem are both sanctuaries of strength, and they both have their own temples within the city. The Pantheon temple is in the city of Rome, and the temple in Jerusalem is the counterpart in the prophetic narrative. Babylon and the city of Rome are counterfeits of Jerusalem.

Daniel 8-də, hər ikisi də “müqəddəs məkan” kimi tərcümə olunan iki fərqli ivrit sözü, Daniel kitabında müqəddəs məkanın hekayəsini bir-birindən fərqləndirir. Daniel kitabı, Məsihin və Şeytanın yer üzündəki təmsilçilərində göstərildiyi kimi, Məsihlə Şeytan arasındakı müharibəni təsvir edir. Şeytanın yer üzündəki təmsilçisi olan Babil, Daniel kitabının başlanğıcında Yerusəlimi fəth edir, on birinci fəslin qırx beşinci ayəsində isə Yerusəlim Babili fəth edir. Yerusəlim şəhəri və Babil şəhəri ilə təmsil olunan padşahlıqlar “qüvvət sığınacaqlarıdır.” Babil və Yerusəlim şəhərləri hər ikisi qüvvət sığınacağıdır və onların hər ikisinin də şəhər daxilində öz məbədləri vardır. Panteon məbədi Roma şəhərindədir və Yerusəlimdəki məbəd peyğəmbərlik nəqlində onun qarşılığıdır. Babil və Roma şəhəri Yerusəlimin saxtalaşdırılmış qarşılıqlarıdır.

In Daniel 8, the two Hebrew words are “miqdash” in verse 11, where the little horn (pagan Rome) casts down the “place of his sanctuary” (the city of Rome), when Constantine relocates in 330. The other word is “qodesh” in verses 13, 14, where God’s sanctuary awaits cleansing after 2300 days. Though both words are translated as sanctuary, “miqdash” can represent either God’s fortress or a pagan fortress, whereas “qodesh” is only used in the Bible to represent God’s sanctuary.

Daniel 8-də iki ibrani sözü vardır: 11-ci ayədə “miqdash” sözü işlədilir; burada kiçik buynuz (bütpərəst Roma) Konstantinin 330-cu ildə köçməsi zamanı “onun məbədinin yerini” (Roma şəhərini) yerə çırpır. Digər söz isə 13 və 14-cü ayələrdə işlədilən “qodesh” sözüdür; burada Allahın məbədi 2300 gündən sonra təmizlənməyi gözləyir. Hər iki söz “müqəddəs məbəd” kimi tərcümə olunsa da, “miqdash” həm Allahın qalasını, həm də bütpərəst bir qalanı ifadə edə bilər, halbuki “qodesh” Müqəddəs Kitabda yalnız Allahın məbədini ifadə etmək üçün işlədilir.

In Daniel 11:31, the “sanctuary of strength” (the city of Rome) is polluted as the Barbarians and Vandals bring warfare to the city of Rome. The “arms” in the verse started with Clovis in 496 and continued until papal Rome, was fully ascendant by 538, when the Ostrogoths are expelled from the city.

Daniel 11:31-də “qüvvət məbədi” (Roma şəhəri) barbarlar və vandallar Roma şəhərinə müharibə gətirdikcə murdarlanır. Ayədəki “qollar” 496-cı ildə Klovis ilə başladı və papalıq Roması 538-ci ilə qədər tam yüksəlişə çatana, Ostroqotlar şəhərdən qovulana qədər davam etdi.

The prophetic line from Actium extends beyond 330. Verse 30’s “ships of Chittim” identify the Vandals under Genseric, who sacked Rome in 455, signaling Western Rome’s collapse. Papal Rome then rises, ruling from 538 until 1798; for 1260 years until Napoleon’s General Berthier delivered the “deadly wound” by capturing Pius VI. The 360 years of pagan Rome, from 30 BC to 330, mirrors the 1260 years of papal Rome, each beginning when a third obstacle (Egypt, Ostrogoths) falls.

Aktiumdan gələn peyğəmbərlik xətti 330-cu ildən də o tərəfə uzanır. 30-cu ayədəki “Kittim gəmiləri” 455-ci ildə Romanı talan edən Genserixin rəhbərliyi altındakı vandalları göstərir və bununla Qərbi Romanın süqutuna işarə edir. Bundan sonra Papa Romanı yüksəlir və 538-ci ildən 1798-ci ilədək hökmranlıq edir; 1260 il boyunca, ta ki Napoleonun generalı Berthier Pius VI-nı əsir almaqla “ölümcül yara”nı endirənədək. E.ə. 30-cu ildən 330-cu ilədək davam edən bütpərəst Romanın 360 ili, papa Romanının 1260 ilini əks etdirir; onların hər biri üçüncü bir maneə (Misir, Ostroqotlar) aradan qalxdıqda başlayır.

The modern “king of the north” emerges in verse 40. In 1989, the papacy, allied secretly with Reagan’s USA (symbolized as chariots, ships, and horsemen), topples the USSR, the “king of the south” (atheism/Communism). Verse 41 identifies the papacy conquering the “glorious land”—turning the Protestant USA into the Catholic USA—while verses 42, 43 identify the United Nations represented by Egypt yielding to a threefold union consisting of the United Nations (the dragon) the Vatican (the beast) and the United States (the false prophet), steering the world to Armageddon. Verse 45 predicts this power’s end, “with none to help,” its wound healed in verse forty-one, but its fate sealed by verse forty-five.

Müasir “şimlənin padşahı” 40-cı ayədə meydana çıxır. 1989-cu ildə papalıq, Reyqanın ABŞ-ı ilə gizli ittifaq quraraq (döyüş arabaları, gəmilər və atlılarla simvolizə olunan), “cənubun padşahı” olan SSRİ-ni (ateizm/kommunizm) devrir. 41-ci ayə papalığın “şanlı ölkə”ni fəth etdiyini göstərir — protestant ABŞ-ı katolik ABŞ-a çevirməklə — 42-ci və 43-cü ayələr isə Misirlə təmsil olunan Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Birləşmiş Millətlər Təşkilatı (əjdaha), Vatikan (vəhşi heyvan) və Amerika Birləşmiş Ştatlarından (yalançı peyğəmbər) ibarət üçqat birliyə təslim olduğunu göstərir və bununla dünyanı Armageddona doğru yönəldir. 45-ci ayə bu qüvvənin sonunu, “ona kömək edəcək heç kəs olmadan”, xəbər verir; onun yarası qırx birinci ayədə sağaldılır, lakin aqibəti qırx beşinci ayədə möhürlənir.

Actium in 31 BC is the focus of verses 25, 26, launching Rome’s 360-year reign from its sanctuary-stronghold. With verse fourteen as a caveat, the story of pagan Rome from verse sixteen unto the transition to papal Rome in verse thirty-one is the complete line of pagan Rome. That line is divided into three parts. Verse sixteen to twenty-two is the line of Rome’s dominance over ancient Israel. Verse twenty-three and twenty-four identifies that work of empire building which Rome employed when conquering through leagues and treaties in conjunction with military might. Verse twenty-four through to the last expression in verse thirty-one is a two-part line representing a period when Rome exalted itself, followed by a fall.

Eramızdan əvvəl 31-ci ildə Aktium 25 və 26-cı ayələrin mərkəzindədir və Romanın öz müqəddəs məkan-qalasından 360 illik hökmranlığını başladır. On dördüncü ayə bir qeyd-şərt olaraq nəzərə alınmaqla, on altıncı ayədən otuz birinci ayədə papalıq Romasına keçidədək olan bütpərəst Roma hekayəsi bütpərəst Romanın tam xəttidir. Həmin xətt üç hissəyə bölünür. On altıncı ayədən iyirmi ikinci ayəyədək Romanın qədim İsrail üzərində hökmranlığı xəttidir. İyirmi üçüncü və iyirmi dördüncü ayələr Romanın hərbi qüdrətlə birlikdə ittifaqlar və müqavilələr vasitəsilə fəth edərkən tətbiq etdiyi imperiya quruculuğu fəaliyyətini müəyyən edir. İyirmi dördüncü ayədən otuz birinci ayədəki son ifadəyədək olan hissə, Romanın özünü ucaltdığı, ardınca isə süqutun gəldiyi bir dövrü təmsil edən iki hissəli bir xətdir.

The “time appointed” is the conclusion of the 360 years in the year 330. Verses twenty-seven unto the last phrase of verse thirty-one, which identifies when the papal power, represented as the abomination that maketh desolate was placed on the throne in 538 is the history of pagan Rome in the context of the period of three hundred and sixty years of supreme rule, which is then followed by two hundred and eight years of a progressive fall.

“Təyin olunmuş vaxt” 330-cu ildə 360 ilin tamamlanmasıdır. İyirmi yeddinci ayədən otuz birinci ayənin son ifadəsinədək olan hissə, hansı ki, viran qoyan iyrənclik kimi təmsil olunan papalıq hakimiyyətinin 538-ci ildə taxta çıxarıldığı zamanı müəyyən edir, bütpərəst Romanın tarixidir; bu, üç yüz altmış illik ali hökmranlıq dövrü kontekstindədir və bunun ardınca tədrici süqutun iki yüz səkkiz ili gəlir.

Therefore the “time” of verse twenty-four begins in 31 BC with an addition of the king of the south to the domain of the king of the north, and it ends in 330 with a division of the king of the north into east and west. From 330 unto 538 pagan Rome progressively falls apart. The various prophetic identifications associated with the various steps of demise of pagan Rome are the prophetic anchors that allow the student of prophecy to recognize God’s prophetic Word. In fulfillment of verse fourteen of Daniel eleven, Rome establishes the vision, and one of the ways that it does that very thing is through its fall. The verse states, “also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.”

Buna görə də iyirmi dördüncü ayədəki “vaxt” e.ə. 31-ci ildə cənub padşahının şimal padşahının hakimiyyət sahəsinə əlavə edilməsi ilə başlayır və 330-cu ildə şimal padşahının şərqə və qərbə bölünməsi ilə başa çatır. 330-cu ildən 538-ci ilə qədər bütpərəst Roma tədricən dağılır. Bütpərəst Romanın süqutunun müxtəlif mərhələləri ilə bağlı müxtəlif peyğəmbərlik eyniləşdirmələri, peyğəmbərlik tələbəsinə Allahın peyğəmbərlik Kəlamını tanımağa imkan verən peyğəmbərlik dayaq nöqtələridir. Daniel on birinci fəslin on dördüncü ayəsinin yerinə yetməsində Roma görüntünü təsbit edir və bunu etdiyi yollardan biri də məhz öz süqutu vasitəsilədir. Ayədə deyilir: “sənin xalqının soyğunçuları da görüntünü təsbit etmək üçün özlərini ucaldacaqlar; lakin onlar yıxılacaqlar.”

When Rome is attacked by the ships of Chittim, and thereafter attacks the south, it was not as the either the former or the latter, for from here onward the fall of the Roman power is being portrayed. The first four trumpets of the seven trumpets of Revelation found in chapter eight specifically describe the four major powers that ultimately brought Western Rome to a conclusion by 476. The vision is established when the robbers of thy people exalt themselves and fall. The prophetic vision is illustrated upon the framework of Rome’s fall. Western pagan Rome fell from 330 unto 538. Papal Rome fell in 1798. In the history of the fifth and sixth trumpet Eastern Rome fell to the Ottoman Turks in 1453. Those three falls are part of the vision that is established by the robbers of thy people.

Roma Kittim gəmiləri tərəfindən hücuma məruz qaldıqda və bundan sonra cənuba hücum etdikdə, bu nə əvvəlki kimi idi, nə də sonrakı kimi; çünki buradan etibarən Roma hakimiyyətinin süqutu təsvir olunur. Vəhy kitabının səkkizinci fəslində yer alan yeddi şeypurun ilk dördü, konkret olaraq, nəticə etibarilə 476-cı ilə qədər Qərbi Romanı sona çatdıran dörd əsas qüvvəni təsvir edir. Görmə, xalqının qarətçiləri özlərini ucaldıb sonra yıxıldıqları zaman bərqərar edilir. Peyğəmbərlik görməsi Romanın süqutu çərçivəsi üzərində təsvir olunur. Qərbi bütpərəst Roma 330-dan 538-ə qədər süqut etdi. Papalıq Romanı 1798-ci ildə süqut etdi. Beşinci və altıncı şeypurun tarixində Şərqi Roma 1453-cü ildə Osmanlı türklərinin əlinə keçərək süqut etdi. Bu üç süqut, xalqının qarətçiləri vasitəsilə bərqərar edilən görmənin bir hissəsidir.

The verse states, “also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.” From 31 BC to 330 pagan Rome “exalted themselves” in their supremacy over the world. From 330 to 538 pagan Rome fell away to prepare for the man of sin to be seated in the temple of God, proclaiming himself to be God. From 538 unto 1798 the papal power “exalted themselves,” and in 1798 they fell. From 31 BC to 330 Western Rome “exalted” that it was the center of the Roman empire, and from 330 unto 476 it fell. In 330 Constantine exalted that Constantinople was the center of Eastern Rome and in 1453 Eastern Rome fell. The periods of the various representations of Rome, each possess a period where Rome exalts, followed by a period illustrating its fall, for “the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.”

Ayədə belə deyilir: “Sənin xalqının soyğunçu oğulları da görüntünü təsdiq etmək üçün özlərini ucaldacaqlar; lakin yıxılacaqlar.” Eramızdan əvvəl 31-ci ildən eramızın 330-cu ilinə qədər bütpərəst Roma dünya üzərindəki hökmranlığında “özünü ucaltdı”. 330-cu ildən 538-ci ilə qədər bütpərəst Roma, günah adamının Allahın məbədində oturub özünü Allah elan etməsinə hazırlıq üçün tənəzzülə uğradı. 538-ci ildən 1798-ci ilə qədər papalıq hakimiyyəti “özünü ucaltdı” və 1798-ci ildə yıxıldı. Eramızdan əvvəl 31-ci ildən eramızın 330-cu ilinə qədər Qərbi Roma Roma imperiyasının mərkəzi olduğunu “ucaltdı”, 330-cu ildən 476-cı ilə qədər isə süqut etdi. 330-cu ildə Konstantin Konstantinopolun Şərqi Romanın mərkəzi olduğunu ucaltdı və 1453-cü ildə Şərqi Roma süqut etdi. Romanın müxtəlif təmsillərinin dövrlərinin hər biri Romanın ucaldığı bir dövrə, ardınca isə onun süqutunu göstərən bir dövrə malikdir, çünki “sənin xalqının soyğunçu oğulları görüntünü təsdiq etmək üçün özlərini ucaldacaqlar; lakin yıxılacaqlar.”

The Hebrew word translated as “robbers” is better translated as “breakers” for it aligns more closely with the root’s primary sense—to break through or disrupt—rather than strictly “robbers” (which implies theft). The term suggests those who fracture boundaries, laws, or covenants, not just steal goods. Rome is the breaker in Bible prophecy, though it is translated as “robbers” in verse fourteen. In Daniel chapter two Rome is the iron kingdom, and then in chapter seven the fourth beast is also Rome.

“Quldurlar” kimi tərcümə edilən ibrani sözü, kökün əsas mənasına — ciddi şəkildə “quldurlar”dan (bu isə oğurluq mənasını ehtiva edir) daha çox yarıb keçmək və ya pozmaq mənasına — daha yaxın uyğun gəldiyi üçün, “sındıranlar” kimi tərcümə edilməsi daha məqsədəuyğundur. Bu termin yalnız mal oğurlayanları deyil, hüdudları, qanunları və ya əhdləri parçalayanları ifadə edir. Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində sındıran Romadır, baxmayaraq ki, on dördüncü ayədə bu söz “quldurlar” kimi tərcümə olunmuşdur. Danielin ikinci fəslində Roma dəmir səltənətidir, sonra isə yeddinci fəsildə dördüncü vəhşi heyvan da Romadır.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns. Daniel 7:7.

> Bundan sonra gecə görüntülərində gördüm; və bax, dördüncü bir vəhşi heyvan var idi—qorxunc, dəhşətli və son dərəcə güclü; onun böyük dəmir dişləri var idi: o, udur, parça-parça edir və qalanını ayaqları ilə tapdalayırdı; və o, özündən əvvəlki bütün vəhşi heyvanlardan fərqli idi; və onun on buynuzu var idi. Daniel 7:7.

The fourth beast–which is Rome–has “iron” teeth, for it is the same fourth kingdom represented as iron in chapter two. In verse seven the fourth beast of Rome “breaks in pieces,” and when it breaks in pieces it “stamped the residue with the feet of it.” The beast of Rome is the iron kingdom and the characteristic of braking in pieces and stamping the residue represents the act of persecution. The persecution brought upon ancient Israel was a “sign.”

Dördüncü vəhşi heyvan — yəni Roma — “dəmir” dişlərə malikdir, çünki o, ikinci fəsildə dəmir kimi təsvir olunan həmin dördüncü padşahlıqdır. Yeddinci ayədə Romanın dördüncü vəhşi heyvanı “parça-parça edir”, və o parça-parça edəndə “qalanı ayaqları ilə tapdalayırdı”. Roma vəhşi heyvanı dəmir padşahlıqdır və parça-parça etmək, qalanı isə tapdalamaq xüsusiyyəti təqib əməlini ifadə edir. Qədim İsrailin üzərinə gətirilən təqib bir “əlamət” idi.

> Moreover all these curses shall come upon thee, and shall pursue thee, and overtake thee, till thou be destroyed; because thou hearkenedst not unto the voice of the Lord thy God, to keep his commandments and his statutes which he commanded thee: And they shall be upon thee for a sign and for a wonder, and upon thy seed forever. Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor shew favour to the young. Deuteronomy 28:45–50.

> Bundan başqa, bütün bu lənətlər sənin üzərinə gələcək, səni təqib edəcək və səni yaxalayacaq, nəhayət həlak olana qədər; çünki sən Allahın Rəbbi olanın səsinə qulaq asmadın ki, Onun sənə əmr etdiyi əmrlərini və qaydalarını yerinə yetirəsən. Və bunlar sənin üzərində bir əlamət və bir heyrət olacaq, sənin nəslinin üzərində də əbədilik. Çünki hər şeyin bolluğuna baxmayaraq, sən Allahın Rəbbi olana sevinclə və ürək şadlığı ilə xidmət etmədin; buna görə də Rəbbin sənin üzərinə göndərəcəyi düşmənlərinə aclıqda, susuzluqda, çılpaqlıqda və hər şeyin yoxluğunda xidmət edəcəksən; və o, səni həlak edənədək boynuna dəmir boyunduruq qoyacaq. Rəbb uzaqdan, yerin ucqarından, qartalın uçduğu kimi sürətlə sənin üzərinə bir millət gətirəcək; elə bir millət ki, onun dilini anlamayacaqsan; sərt simalı bir millət ki, nə qocaya hörmət göstərəcək, nə də gəncə lütf edəcək. Qanunun Təkrarı 28:45–50.

The curses upon ancient Israel brought about by their rebellion are a “sign and a wonder, and upon thy seed forever.” The curse was to be brought upon them with “a nation of fierce countenance.” The beast with iron teeth that “breaks in pieces and stamps the residue” in chapter seven is also the fourth kingdom which proceeds from the division of Alexander’s kingdom, and just as with Moses in Deuteronomy, that kingdom is a nation whose tongue ancient Israel would not understand. The kingdom of Rome in Daniel chapter eight is a nation of fierce countenance and a nation who speaks a different language.

Qədim İsrailin üsyanı nəticəsində onların üzərinə gələn lənətlər “əlamət və heyrət” olacaq, “sənin nəslinin üzərində əbədi olaraq” qalacaqdı. Lənət onların üzərinə “siması sərt olan bir millət” vasitəsilə gətiriləcəkdi. Yeddinci fəsildə “parça-parça edib qalanı tapdalayan” dəmir dişli vəhşi heyvan həm də İskəndərin padşahlığının bölünməsindən irəli gələn dördüncü padşahlıqdır və Qanunun Təkrarı kitabında Musa ilə olduğu kimi, həmin padşahlıq da qədim İsrailin dilini anlamayacağı bir millətdir. Danielin səkkizinci fəslindəki Roma padşahlığı siması sərt olan bir millət və başqa dildə danışan bir millətdir.

> Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. Daniel 8:22, 23.

> İndi isə o qırıldığına görə və onun yerinə dördü qalxdığına görə, həmin millətdən dörd padşahlıq qalxacaq, lakin onun qüdrəti ilə deyil. Onların padşahlığının axır zamanında, təqsirkarlıq dolub tamam olanda, siması sərt olan və qaranlıq kəlamları anlayan bir padşah qalxacaq. Daniel 8:22, 23.

The “robbers (breakers) of thy people” establish the vision, they exalt themselves and they fall. The fourth iron kingdom was pagan Rome who ruled supremely when exalting themselves, but whose ultimate fall became a prophetic characteristic which establishes the vision. They are breakers for they trample down God’s people through persecution.

“Xalqının soyğunçuları (dağıdanları)” görüntünü bərqərar edir; onlar özlərini ucaldırlar və yıxılırlar. Dördüncü dəmir padşahlıq bütpərəst Roma idi; o, özünü ucaltdığı zaman ali hökmranlıq edirdi, lakin onun son süqutu görüntünü bərqərar edən peyğəmbərlik xarakteristikasına çevrildi. Onlar dağıdanlardır, çünki təqib vasitəsilə Allahın xalqını tapdalayırlar.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles