Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-One

Daniel Kitabı - Əlli Birinci nömrə

Palmoni: Unveiling the Master of Time and Language in Daniel and Revelation

Palmoni: Daniel və Vəhy kitablarında Zamanın və Dilin Hökmdarının üzə çıxarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

January 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

That “certain saint which spake” in Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen is Christ as Palmoni. In the book of Revelation, Christ is identified as Alpha and Omega, which among other wonderful truths, identifies Christ as the Wonderful Linguist, and together the books of Daniel and Revelation represent Christ as the Master of time and language. It is beyond human ability to understand the significance and depth of what it means that Christ, as Palmoni (the Numberer of Secrets), introduces that attribute of His character in the two verses that establish the central pillar of Adventism, but the secrets which the Numberer of Secrets chooses to reveal are our responsibility to recognize and defend.

Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü və on dördüncü ayələrində “danışan həmin müəyyən müqəddəs” Məsihdir — Palmoni kimi. Vəhy kitabında Məsih Alfa və Omeqa kimi təqdim olunur ki, bu da digər ecazkar həqiqətlərlə yanaşı, Məsihi Möhtəşəm Dilçi kimi tanıdır; Daniel və Vəhy kitabları birlikdə Məsihi zamanın və dilin Hakimi kimi təmsil edir. Məsihin Palmoni (Sirlərin Sayıcısı) olaraq, Adventizmin mərkəzi sütununu təsbit edən bu iki ayədə Öz xarakterinin həmin xüsusiyyətini təqdim etməsinin məna və dərinliyini anlamaq insan qabiliyyətini aşır; lakin Sirlərin Sayıcısının açıqlamağı seçdiyi sirləri tanımaq və müdafiə etmək bizim məsuliyyətimizdir.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> Gizli şeylər Allahımız Rəbbə məxsusdur; lakin aşkar edilən şeylər bizə və övladlarımıza əbədilik məxsusdur ki, bu qanunun bütün sözlərini yerinə yetirək. Qanunun Təkrarı 29:29.

A secret that has been revealed is that the Numberer of Secrets (Palmoni), is that “certain saint which spake,” and in the two verses where He reveals Himself, the central pillar of Adventism is identified. In those two verses the Wonderful Numberer identifies the “increase of knowledge” that He, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798. In those two verses, the jewels of Miller’s dream, that represent the “increase of knowledge,” were, by the direction of Palmoni’s hand, published upon the two tables of Habakkuk.

Aşkara çıxarılmış bir sirr bundan ibarətdir ki, Sirləri Sayıb-Hesablayan (Palmoni) “danışan o müəyyən müqəddəsdir”; və Özünü aşkar etdiyi iki ayədə Adventizmin mərkəzi sütunu müəyyən edilir. Həmin iki ayədə Möcüzəli Sayıb-Hesablayan, Yəhuda qəbiləsinin Aslanı olaraq 1798-ci ildə açdığı “biliyin artımı”nı müəyyən edir. Həmin iki ayədə “biliyin artımı”nı təmsil edən Millerin yuxusundakı cəvahiratlar, Palmoninin əlinin yönləndirməsi ilə Habaqququn iki lövhəsi üzərində nəşr edildi.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Sonra bir müqəddəsin danışdığını eşitdim; və danışan o müəyyən müqəddəsə başqa bir müqəddəs dedi: “Gündəlik qurban, viranəlik törədən günah və həm məbədin, həm də ordunun ayaq altına salınması barədə olan görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?” O isə mənə dedi: “İki min üç yüz günə qədər; sonra məbəd təmizlənəcək.” Daniel 8:13, 14.

After Daniel received the prophetic vision of the kingdoms of Bible prophecy, and then heard the heavenly dialogue in verses thirteen and fourteen, he sought to understand the “vision.”

Daniel Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqlar barədə peyğəmbərlik görüntüsünü aldıqdan, sonra isə on üçüncü və on dördüncü ayələrdə səmavi dialoqu eşitdikdən sonra, “görüntünü” anlamağa çalışdı.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> Və belə oldu ki, mən, elə mən Daniel, bu görüntünü gördükdə və onun mənasını anlamağa çalışdıqda, budur, qarşımda insan surətinə bənzər biri dayandı. Sonra Ulainin sahilləri arasından bir insan səsi eşitdim; o çağırıb dedi: «Cəbrayıl, bu adama görüntünü başa sal». Daniel 8:15, 16.

The “vision” which Daniel is seeking to understand is the “chazon” vision, but the “mareh” vision, is what Gabriel is told to make Daniel understand. Every fact has its bearing, and if this fact is missed, the structure and design of the passage is essentially destroyed. In verse fifteen, when Daniel seeks to understand the “chazon” vision, the “mareh” is hidden, but still represented, for with the “appearance of a man” (Gabriel), the Hebrew word “mareh” is translated as “appearance”. In verse fifteen both words which have been translated as “vision” are represented. Daniel, in verse fifteen, seeks to understand the “chazon,” but Palmoni commands Gabriel, in verse sixteen to make Daniel understand the “mareh.” The design of these two verses is purposeful, and emphasizes the connection and difference between the two words.

Danielın anlamağa çalışdığı “görüntü” “chazon” görüntüsüdür; lakin Qabrielə Daniela anlatdırması buyurulan isə “mareh” görüntüsüdür. Hər bir faktın öz əhəmiyyəti vardır və əgər bu fakt gözdən qaçırılsa, mətnin quruluşu və tərtibatı mahiyyət etibarilə pozular. On beşinci ayədə, Daniel “chazon” görüntüsünü anlamağa çalışarkən, “mareh” gizlidir, lakin yenə də təmsil olunur; çünki “bir insan surəti”ndə (Qabriel) ibrani “mareh” sözü “surət” kimi tərcümə edilmişdir. On beşinci ayədə “görüntü” kimi tərcümə edilmiş hər iki söz təmsil olunur. Daniel on beşinci ayədə “chazon”u anlamağa çalışır, lakin Palmoni on altıncı ayədə Qabrielə Daniela “mareh”i anlatdırmağı əmr edir. Bu iki ayənin quruluşu məqsədyönlüdür və bu iki söz arasındakı bağlılığı və fərqi vurğulayır.

It is Palmoni that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh,” for the One that commands Gabriel is the One who stands upon the water, and Gabriel heard His voice, “a man’s voice between the banks of Ulai.” It is the Ulai river that runs between the banks, and it is Christ who stands upon the water in the Scriptures. Accompanied with that fact, is the fact that Christ, as the archangel, is the One who commands the angels. The voice between the banks, is the voice of “that certain saint” in verse thirteen, and it is His word that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter twelve of Daniel, Christ once again is between the banks of the river. In chapter twelve He is clothed in linen, and swares by Him that liveth forever.

“mareh”i Danielə anlatmağı Cəbrailə əmr edən Palmonidir; çünki Cəbrailə əmr edən O Şəxs suların üzərində dayanandır və Cəbrail Onun səsini, “Ulainin sahilləri arasından gələn bir insan səsini” eşitdi. Sahillər arasında axan Ulay çayıdır və Müqəddəs Yazılarda suların üzərində dayanan Məsihdir. Bu həqiqətlə yanaşı, Məsihin baş mələk olaraq mələklərə əmr edən Şəxs olması həqiqəti də vardır. Sahillər arasından gələn səs, on üçüncü ayədəki “o müəyyən müqəddəs”in səsidir və Danielə “mareh” görüntüsünü anlatmağı Cəbrailə əmr edən də Onun sözüdür. Danielin on ikinci fəslində Məsih bir daha çayın sahilləri arasında görünür. On ikinci fəsildə O, kətan geyinmişdir və əbədi yaşayanın adına and içir.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> Lakin sən, ey Daniel, bu sözləri qapalı saxla və kitabı axır zamanadək möhürlə; çoxları ora-bura gedəcək və bilik artacaq. Sonra mən, Daniel, baxdım və gördüm ki, başqa iki nəfər dayanmışdı: biri çayın sahilinin bu tərəfində, o biri isə çayın sahilinin o tərəfində. Onlardan biri çayın suları üzərində olan, kətan geyimli adama dedi: “Bu möcüzəli işlərin sonuna qədər nə qədər vaxt qalır?” Mən eşitdim ki, çayın suları üzərində olan, kətan geyimli adam sağ əlini və sol əlini göyə qaldırdı və əbədi yaşayanın adına and içərək dedi ki, bu, bir zaman, zamanlar və yarım zaman qədər olacaq; müqəddəs xalqın qüdrətini dağıtmaq işi tamamlandıqda, bütün bunlar başa çatacaq. Daniel 12:4–7.

The Man who was “clothed in linen, which was upon the waters of the river,” “held up His right hand and His left hand unto heaven, and sware by Him that liveth forever,” and He is the same Man, who in chapter eight commanded Gabriel. In Revelation chapter ten, Christ also held up His hand and swore by Him who lives forever, but there He is standing upon both the water and the earth.

“Çayın suları üzərində olan kətana bürünmüş” Olan Adam “sağ əlini və sol əlini göyə qaldırdı və əbədi yaşayanın adına and içdi”; O, səkkizinci fəsildə Cəbrailə əmr verən həmin Adamdır. Vəhy kitabının onuncu fəslində Məsih də əlini qaldırıb əbədi Yaşayanın adına and içdi, lakin orada O həm suyun, həm də yerin üzərində dayanmışdır.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> Və mənim dənizin və yerin üzərində durmuş gördüyüm mələk əlini göyə qaldırdı, və əbədi olaraq yaşayan, göyü və onda olan şeyləri, yeri və onda olan şeyləri, dənizi və onda olan şeyləri yaradanın adına and içdi ki, artıq vaxt olmayacaq. Vəhy 10:5, 6.

The mighty angel of chapter ten of Revelation, is Palmoni, who spake to Gabriel from between the banks of the river in chapter eight, and identified when the “end of” the “wonders” would occur in chapter twelve. In Revelation chapter ten, He is the one who roared as a “lion,” for He is there represented as the Lion of the tribe of Judah.

Vəhy kitabının onuncu fəslindəki qüdrətli mələk, səkkizinci fəsildə çayın iki sahili arasından Cəbrayıla danışan və on ikinci fəsildə “möcüzələrin” “sonunun” nə vaxt baş verəcəyini bildirən Palmonidir. Vəhy kitabının onuncu fəslində “şir” kimi nərə çəkən də Odur, çünki O, orada Yəhuda qəbiləsinin Şiri kimi təsvir olunur.

> And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. Revelation 5:5–7.

> Ağsaqqallardan biri mənə dedi: Ağlama; budur, Yəhuda qəbiləsindən olan Aslan, Davudun Kökü qalib gəldi ki, kitabı açsın və onun yeddi möhürünü qoparsın. Mən baxdım və gördüm ki, taxtın, dörd varlığın və ağsaqqalların ortasında sanki boğazlanmış bir Quzu dayanırdı; Onun yeddi buynuzu və yeddi gözü var idi ki, bunlar bütün yer üzünə göndərilmiş Allahın yeddi Ruhudur. O gəlib taxtda Oturanın sağ əlindən kitabı aldı. Vəhy 5:5–7.

As the Lion of the tribe of Judah, Christ is the lamb that prevailed to unseal the book that was sealed with seven seals. Whether He is walking upon the water in the book of Daniel, or has one foot on the sea and the other on the earth in Revelation, each of the prophetic representations are associated with prophetic time. And as the Lion of the tribe of Judah, Christ both seals up and unseals His Word. As He sealed up the book of Daniel, He also sealed up the seven thunders in Revelation chapter ten.

Yəhuda qəbiləsinin Aslanı kimi, Məsih yeddi möhürlə möhürlənmiş kitabı açmağa qalib gəlmiş Quzudur. İstər Daniel kitabında sular üzərində yeriyən O olsun, istərsə də Vəhy kitabında bir ayağı dənizin, o biri isə yerin üzərində olan O olsun, peyğəmbərlikdəki bu təsvirlərin hər biri peyğəmbərlik vaxtı ilə əlaqəlidir. Yəhuda qəbiləsinin Aslanı kimi, Məsih Öz Kəlamını həm möhürləyir, həm də möhürünü açır. Daniel kitabını möhürlədiyi kimi, Vəhyin onuncu fəslindəki yeddi göy gurultusunu da möhürlədi.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> Yəhyanı təlimatlandıran qüdrətli mələk İsa Məsihdən başqa bir şəxs deyildi. Onun sağ ayağını dənizin üstünə, sol ayağını isə quru torpağın üzərinə qoyması, Şeytanla olan böyük mübarizənin son səhnələrində Onun icra etdiyi rolu göstərir. Bu mövqe Onun bütün yer üzəri üzərində ali qüdrətini və hakimiyyətini ifadə edir. Mübarizə əsrdən-əsrə daha da güclənmiş və daha qətiyyətli olmuşdur və qaranlıq qüvvələrinin məharətli fəaliyyəti öz zirvəsinə çatacağı yekun səhnələrədək belə davam edəcəkdir. Şeytan, pis adamlarla birləşərək, həqiqət sevgisini qəbul etməyən bütün dünyanı və kilsələri aldadacaqdır. Lakin qüdrətli mələk diqqət tələb edir. O, uca səslə fəryad edir. O, Şeytanla birləşib həqiqətə qarşı çıxmış olanlara Öz səsinin qüdrətini və hakimiyyətini göstərməlidir.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> “Bu yeddi göy gurultusu öz səslərini çıxardıqdan sonra, balaca kitabla bağlı olaraq Danielə verildiyi kimi Yəhyaya da belə bir əmr gəlir: “Yeddi göy gurultusunun söylədiyi şeyləri möhürlə.” Bunlar öz sırası ilə açıqlanacaq gələcək hadisələrə aiddir. Daniel günlərin sonunda öz payında dayanacaq. Yəhya balaca kitabın açılmış olduğunu görür. O zaman Danielin peyğəmbərlikləri dünyaya verilməli olan birinci, ikinci və üçüncü mələyin xəbərlərində öz müvafiq yerini tutur. Balaca kitabın açılması zamanla əlaqədar olan xəbər idi.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> “Daniel və Vəhy kitabları birdir. Biri peyğəmbərlikdir, o biri isə vəhydir; biri möhürlənmiş kitabdır, o biri isə açılmış kitab. Yəhya gurultuların söylədiyi sirləri eşitdi, lakin ona bunları yazmamaq əmr olundu.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Yeddİ gurultuda ifadə olunan və Yəhyaya verilmiş xüsusi nur, birinci və ikinci mələklərin xəbərləri altında baş verəcək hadisələrin təsviri idi.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 7, s. 971.

Christ, represented as Palmoni, the Man in chapters eight and twelve who is upon the water, is also the mighty angel with the little book in His hand. He is the Lion of the tribe of Judah that seals and unseals His Word, and He is the one who commands Gabriel, for He is Michael the archangel.

Su üzərində olan, səkkizinci və on ikinci fəsillərdə Palmoni, İnsan kimi təqdim edilən Məsih, əlindəki kiçik kitabça ilə olan qüdrətli mələk də Odur. O, Öz Kəlamını möhürləyən və möhürünü açan Yəhuda qəbiləsinin Aslanıdır və Cəbrayıla əmr verən də Odur, çünki O, baş mələk Mikayıldır.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Amma baş mələk Mikayıl Musanın cəsədi barəsində iblislə çəkişib mübahisə edərkən ona qarşı təhqiramiz bir ittiham irəli sürməyə cəsarət etmədi, lakin dedi: Qoy Rəbb səni məzəmmət etsin. Yəhuda 1:9.

Michael is Christ’s name, and that name represents that He is the commander of not only the angels, but He is also the one who has the power to resurrect. The name Michael means “who is like God”. When Nebuchadnezzar saw one like unto the son of God in the furnace with the three worthies, he saw Michael. And the archangel Michael, is also the prince of God’s people that the little horn of pagan Rome magnified themselves against at the cross in fulfillment of Daniel chapter eight, verse eleven.

Mikail Məsihin adıdır və bu ad Onun yalnız mələklərin başçısı olduğunu deyil, həm də diriltmək qüdrətinə malik olan şəxs olduğunu ifadə edir. Mikail adı “Allaha bənzər kimdir?” mənasını verir. Navuxodonosor üç igidlə birlikdə od sobasında Allahın Oğluna bənzər birini gördükdə, Mikaili görmüşdü. Və baş mələk Mikail həm də Daniel səkkizinci fəslin on birinci ayəsinin yerinə yetməsi olaraq, bütpərəst Romanın kiçik buynuzunun çarmıxda özünü qarşı ucaltdığı Allahın xalqının hökmdarıdır.

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:21.

> Lakin mən sənə həqiqət kitabında yazılmış olanı göstərəcəyəm; və bu işlərdə mənimlə birlikdə möhkəm duran heç kəs yoxdur, sizin başçınız Mikayıldan başqa. Daniel 10:21.

It is Michael who commands the angels, who resurrects the dead and who decides when probation closes.

Məhz mələklərə əmr verən, ölüləri dirildən və möhlətin nə vaxt başa çatacağına qərar verən Mikayıldır.

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ When this time of trouble comes, every case is decided; there is no longer probation, no longer mercy for the impenitent. The seal of the living God is upon His people. This small remnant, unable to defend themselves in the deadly conflict with the powers of earth that are marshaled by the dragon host, make God their defense. The decree has been passed by the highest earthly authority that they shall worship the beast and receive his mark under pain of persecution and death. May God help His people now, for what can they then do in such a fearful conflict without His assistance!” Testimonies, volume 5, 212.

> “‘Və o zaman xalqının övladları üçün duran böyük rəhbər Mikayıl ayağa qalxacaq; və elə bir məşəqqət vaxtı olacaq ki, millət mövcud olandan o vaxta qədər onun bənzəri olmamışdır; və o zaman kitabda yazılı tapılanların hər biri, sənin xalqın, xilas ediləcəkdir.’ Bu məşəqqət vaxtı gəldikdə, hər bir iş həll olunmuş olur; artıq nə sınaq müddəti qalır, nə də tövbə etməyənlər üçün mərhəmət. Yaşayan Allahın möhürü Onun xalqının üzərindədir. Özlərini müdafiə etməyə qadir olmayan bu kiçik qalıq, əjdaha ordusu tərəfindən səfərbər edilmiş yer üzünün qüvvələri ilə ölümcül mübarizədə Allahı özlərinə müdafiəçi edir. Ən yüksək dünyəvi hakimiyyət tərəfindən belə bir fərman verilmişdir ki, onlar heyvana səcdə etməli və təqib və ölüm cəzası altında onun nişanını qəbul etməlidirlər. Qoy Allah indi Öz xalqına kömək etsin, çünki Onun yardımı olmadan onlar o zaman belə dəhşətli bir mübarizədə nə edə bilərlər!” Testimonies, 5-ci cild, 212.

The final secret which the Lion of the tribe of Judah unseals is the Revelation of Jesus Christ, and it includes that He is in control of the design and structure of every element of His prophetic Word. The Man in linen that stands upon the waters, who lifts up His hand and swares by Him that liveth forever, and who cries as a Lion, which causes seven thunders to utter their voices, is He who seals up the book of Daniel and seals up the seven thunders of Revelation. It is He who unseals the book that is sealed with seven seals, who has the power to resurrect, and who is the great Prince that stands up and announces the end of probation. When Palmoni commanded Gabriel to make Daniel to understand the “mareh” vision, He meant exactly that.

Yəhuda qəbiləsinin Aslanının açdığı son sirr İsa Məsihin Vəhyidir və bu, Onun peyğəmbərlik Kəlamının hər bir ünsürünün quruluşu və tərtibatı üzərində nəzarət sahibi olduğunu da ehtiva edir. Sular üzərində dayanan, əlini qaldırıb əbədi yaşayanın haqqına and içən və Aslan kimi hayqıran Kətan geyimli Adam, yeddi göy gurultusunun öz səslərini ucaltmasına səbəb olan Odur; Daniel kitabını möhürləyən də, Vəhydəki yeddi göy gurultusunu möhürləyən də Odur. Yeddi möhürlə möhürlənmiş kitabı açan, diriltmək qüdrətinə malik olan və sınaq müddətinin bitdiyini elan edərək ayağa qalxan böyük Şahzadə də Odur. Palmoni Cəbrayıla Danielə “mareh” görüntüsünü anlamağı əmr etdikdə, O, məhz bunu nəzərdə tuturdu.

He did not command Gabriel to make Daniel understand the “chazon” vision. The “chazon” vision is the vision of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter eight, verses one through twelve, and it is also the “vision” that is referenced in verse thirteen, within a question of duration. “How long shall be the vision?” The “chazon” vision concerns the daily (paganism) and the transgression (papalism) desolating powers that trample down the sanctuary and host.

O, Cəbrayıla Danielə “xazon” görüntüsünü başa salmağı əmr etmədi. “Xazon” görüntüsü, Daniel kitabının səkkizinci fəslinin birinci ayəsindən on ikinci ayəsinədək Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların görüntüsüdür və bu, həm də on üçüncü ayədə müddətə dair bir sual daxilində istinad edilən “görüntü”dür. “Görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?” “Xazon” görüntüsü, müqəddəs məkanı və ordunu tapdalayıb viran qoyan gündəlik (bütpərəstlik) və üsyan edən (papalıq) viranedici qüvvələrə aiddir.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> Sonra bir müqəddəsin danışdığını eşitdim; və başqa bir müqəddəs danışan o müəyyən müqəddəsə dedi: Gündəlik qurban, viranəlik törədən günah və həm məbədi, həm də ordunu ayaq altına salmaq üçün verilən şey barəsində olan görüntü nə vaxta qədər davam edəcək? Daniel 8:13.

Christ, as Palmoni (the Wonderful Numberer), is asked “how long” shall be the “chazon” vision, and he answers, “unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” Daniel then desires to understand the “chazon” vision which concerns “the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot.” But Gabriel is commanded to make Daniel understand the “mareh” vision. Every fact has its bearing in God’s Word. The “mareh” vision, is the vision of the evening and mornings identified in verse twenty-six.

Məsihdən, Palmoni kimi (Möcüzəli Sayıcı), “chazon” görüntüsünün nə vaxta qədər davam edəcəyi soruşulur və O cavab verir: “iki min üç yüz günədək; o zaman müqəddəs məkan təmizlənəcək.” Sonra Daniel “gündəlik qurban”a və “viranəlik təqsiri”nə aid olan, həm müqəddəs məkanı, həm də ordunu tapdalanmağa təslim etməkdən bəhs edən “chazon” görüntüsünü anlamaq istəyir. Lakin Cəbrayıl Danielə “mareh” görüntüsünü anlatmaq üçün əmr alır. Hər bir fakt Allahın Kəlamında öz yerini və əhəmiyyətini daşıyır. “Mareh” görüntüsü iyirmi altıncı ayədə müəyyən edilən axşamlar və səhərlərin görüntüsüdür.

> And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. Daniel 8:26.

> Və deyilən axşam və səhər görüntüsü həqiqidir; buna görə də görüntünü möhürlə, çünki o, çox günlər üçün olacaqdır. Daniel 8:26.

The word “vision” is mentioned twice in the verse. The first reference is the “mareh” vision and the second is the “chazon” vision. The “mareh” vision is the vision of “the evening and mornings.” The Hebrew expression of “evening and mornings” is often found in the Bible, and it is always translated as “evening and mornings,” as it is in verse twenty-six. The only place in the Bible where it is translated differently than “evening and mornings,” is in verse fourteen, where it is translated as simply “days.” The actual Hebrew of verse fourteen would read, “Unto twenty-three hundred evenings and mornings.”

“Görmə” sözü ayədə iki dəfə qeyd olunur. Birinci istinad “mareh” görməsi, ikinci isə “chazon” görməsidir. “Mareh” görməsi “axşamlar və səhərlər” görməsidir. “Axşamlar və səhərlər” ifadəsinin ivrit forması Müqəddəs Kitabda tez-tez rast gəlinir və iyirmi altıncı ayədə olduğu kimi, həmişə “axşamlar və səhərlər” kimi tərcümə olunur. Müqəddəs Kitabda onun “axşamlar və səhərlər”dən fərqli tərcümə edildiyi yeganə yer on dördüncü ayədir; orada sadəcə “günlər” kimi tərcümə edilmişdir. On dördüncü ayənin əsl ivrit mətni belə oxunardı: “İki min üç yüz axşam və səhərə qədər.”

The verse that is the central pillar of Adventism, is the only verse in God’s Word where “evening and mornings” is expressed simply as “days.” Every fact has its bearing, and if nothing else, it is clear that Palmoni was purposely emphasizing the verse. He did so by directing the minds of those who translated the King James Bible to write the phrase differently than it is always written in His Word. The point that is to be derived from this fact, is that when Gabriel is told to make Daniel understand the “mareh” vision, he is being told to make Daniel understand the vision of the appearance of 1844, and not the “chazon” vision concerning the trampling down the sanctuary and the host.

Adventizmin mərkəzi sütunu olan ayə, Allahın Kəlamında “axşamlar və səhərlər” ifadəsinin sadəcə “günlər” kimi verildiyi yeganə ayədir. Hər bir faktın öz əhəmiyyəti vardır və başqa heç nə olmasa belə, aydındır ki, Palmoni bu ayəni qəsdən vurğulayırdı. O, bunu King James Müqəddəs Kitabını tərcümə edənlərin zehnini yönəldərək, həmin ifadəni Onun Kəlamında həmişə yazıldığı tərzdən fərqli şəkildə yazdırmaqla etdi. Bu faktdan çıxarılan məqam budur ki, Cəbrayıla Daniyala “mareh” görüntüsünü başa salması deyiləndə, ona Daniyala 1844-cü ilin zühurunun görüntüsünü başa salması deyilirdi, məbədin və qoşunun tapdalanması ilə bağlı “chazon” görüntüsünü yox.

The vision of the “evening and mornings” is about an appearance that occurs when the cleansing of the sanctuary began on October 22, 1844. The vision of the appearance of October 22, 1844, is not about the trampling down of the sanctuary, but of the cleansing of the sanctuary. Was there a prophetic appearance on that date?

“Axşamlar və səhərlər” görüntüsü, müqəddəs məkanın təmizlənməsinin 22 oktyabr 1844-cü ildə başladığı zaman baş verən bir zühur haqqındadır. 22 oktyabr 1844-cü il zühuru ilə bağlı görüntü, müqəddəs məkanın tapdalanması haqqında deyil, müqəddəs məkanın təmizlənməsi haqqındadır. Həmin tarixdə peyğəmbərlik xarakterli bir zühur oldumu?

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “Müqəddəs məkanın təmizlənməsi üçün Məsihin bizim baş kahinimiz olaraq ən müqəddəs yerə gəlişi — Daniel 8:14-də nəzərə çatdırılan; Bəşər Oğlunun Qədim Günlər Olanın yanına gəlişi — Daniel 7:13-də təqdim edilən; və Rəbbin Öz məbədinə gəlişi — Malaki tərəfindən əvvəlcədən bildirilən — eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-də on qız məsəlində təsvir etdiyi bəyin toy mərasiminə gəlişi ilə də təmsil olunur.” Böyük Mübarizə, 426.

Gabriel was instructed to make Daniel understand the prophetic appearance of Christ in His temple on October 22, 1844. For this reason, Gabriel gave Daniel a second witness to the date of October 22, 1844, for Gabriel led every Bible author that recorded some form of the biblical principle that identifies that truth is established upon the testimony of two. If Gabriel was to make Daniel understand October 22, 1844, he would need a second witness to establish “the vision of the appearance.”

Cəbrayıla 22 oktyabr 1844-cü ildə Məsihin Öz məbədindəki peyğəmbərlikdə görünüşünü Daniyala anlatmaq tapşırılmışdı. Bu səbəbdən Cəbrayıl Daniyala 22 oktyabr 1844-cü il tarixi üçün ikinci bir şahid verdi; çünki Cəbrayıl həmin həqiqətin iki şahidin şəhadəti əsasında təsbit olunduğunu müəyyən edən Müqəddəs Kitab prinsipinin hər hansı bir formasını qələmə alan hər bir Müqəddəs Kitab müəllifinə rəhbərlik etmişdi. Əgər Cəbrayıl Daniyala 22 oktyabr 1844-cü ili anlatmalı idisə, “görünüşün vəhyini” təsbit etmək üçün ona ikinci bir şahid lazım idi.

Gabriel begins his work by first addressing Daniel’s desire to understand the “chazon” vision, and he does so by identifying that the “chazon” vision, is the vision that concludes at the “time of the end” in 1798.

Cəbrayıl öz işinə əvvəlcə Danielin “chazon” görüntüsünü anlamaq arzusuna müraciət etməklə başlayır və bunu “chazon” görüntüsünün 1798-ci ildə “axır zaman”da yekunlaşan görüntü olduğunu müəyyən etməklə edir.

> And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Daniel 8:16, 17.

> Və mən Ulayın sahilləri arasından bir insan səsi eşitdim; o, çağırıb dedi: Cəbrayıl, bu adama röyanı başa sal. Beləliklə, o, mənim dayandığım yerə yaxınlaşdı; və o gələndə mən qorxdum və üzüstə yerə yıxıldım; lakin o mənə dedi: Anla, ey bəşər oğlu; çünki röya axır zaman üçündür. Daniel 8:16, 17.

The “vision” in the previous verse, that is “at the time of the end” is the “chazon” vision, and the “time of the end” in the book of Daniel is 1798. This is the “vision” which Daniel had sought to understand, but it was not the “vision” Gabriel was told to make Daniel to understand. For that Gabriel is going to provide a second witness.

Əvvəlki ayədəki “görmə”, yəni “axır zamanında” olan, “çazon” görməsidir və Daniel kitabında “axır zamanı” 1798-ci ildir. Danielin anlamağa çalışdığı “görmə” məhz budur, lakin Cəbrayıla Danielə anlatması əmr olunan “görmə” bu deyildi. Çünki bunun üçün Cəbrayıl ikinci bir şahid təqdim edəcəkdir.

> So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:17–19.

> Beləcə o, mən dayandığım yerə yaxınlaşdı; və o yaxınlaşanda mən qorxdum və üzüm üstə yerə qapandım; lakin o mənə dedi: “Anla, ey bəşər oğlu, çünki görüntü axır zaman üçündür.” O mənimlə danışarkən mən üzüm yerə doğru dərin yuxuya getmişdim; amma o mənə toxundu və məni ayaq üstə dikəltdi. Və dedi: “Bax, qəzəbin son çağında nə olacağını sənə bildirəcəyəm; çünki son müəyyən olunmuş vaxtda olacaq.” Daniel 8:17–19.

Gabriel takes up his job assignment by informing Daniel to, “behold,” which is informing Daniel to consider the next fact. The next fact is that the “last indignation,” of the two “seven times” of Leviticus twenty-six, ends in 1844. The “last indignation” is directly identified as a time prophecy, for it has a “time appointed” that it will “end.” The “indignation” must represent a period of time, for it has a “time appointed” for its ending. If the “indignation” was simply a point in time it would not have an end, it would simply be the point when it took place.

Qabriel öz vəzifə tapşırığını Danielə “bax” deyə xəbər verməklə icra edir; bu isə Danielə növbəti həqiqəti nəzərə almağı bildirir. Növbəti həqiqət budur ki, Levililər iyirmi altıdakı iki “yeddi vaxt”ın “son qəzəbi” 1844-cü ildə başa çatır. “Son qəzəb” birbaşa zaman peyğəmbərliyi kimi müəyyən edilir, çünki onun sona çatacağı “təyin olunmuş bir vaxtı” vardır. “Qəzəb” mütləq bir zaman dövrünü təmsil etməlidir, çünki onun bitməsi üçün “təyin olunmuş bir vaxtı” vardır. Əgər “qəzəb” sadəcə zaman içində bir an olsaydı, onun sonu olmazdı; o, sadəcə baş verdiyi an olardı.

The “indignation” had an ending point that is marked, so it represents the end of a period of time. The period of time is represented as “the last indignation.” If there is a last, then there must be a first. The “first indignation” is identified in Daniel chapter eleven, and there it is also a period of time, for the papacy was going to “practice and prosper” until the end of the “indignation”.

“Qəzəb”in müəyyən edilmiş bir son nöqtəsi var idi; deməli, o, bir zaman dövrünün sonunu təmsil edir. Bu zaman dövrü “son qəzəb” kimi təqdim olunur. Əgər bir son varsa, deməli birinci də olmalıdır. “Birinci qəzəb” Daniel kitabının on birinci fəslində müəyyən edilir və orada da o, bir zaman dövrüdür, çünki papalıq “qəzəb”in sonuna qədər “fəaliyyət göstərəcək və tərəqqi edəcəkdi”.

> And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:35, 36.

> Və anlayış sahiblərindən bəziləri büdrəyəcəklər ki, onlar sınansın, təmizlənsin və ağardılıb pak edilsinlər, ta axır vaxta qədər; çünki bu hələ təyin olunmuş bir vaxt üçündür. Və padşah öz istəyinə görə hərəkət edəcək; o, özünü ucaldacaq, özünü hər bir allahdan üstün tutacaq və allahların Allahına qarşı heyrət doğuran sözlər söyləyəcək; və qəzəb tamamlanana qədər uğur qazanacaq; çünki müəyyən edilmiş olan yerinə yetiriləcəkdir. Daniel 11:35, 36.

In these two verses, the king that does according to his will and exalts himself is the subject. Verse thirty-six is the verse Paul paraphrases, as he identifies the “man of sin” who is seated in the temple of God showing himself that he is God. The persecution of the Dark Ages from the year 538 through to 1798 is identified in verse thirty-five, and it continues until “the time of the end” which was 1798, which was the “time appointed.” Verse thirty-six then identifies that the papacy would “prosper” “till the indignation be accomplished.” The verse identifies that the papacy prospered until 1798, at which point, the first “indignation,” had been “accomplished.” God’s prophetic Word had “determined” that the papacy would continue for twelve hundred and sixty years, until 1798, which was the “time of the end.”

Bu iki ayədə öz istəyinə görə davranan və özünü ucaldan padşah mövzudur. Otuz altıncı ayə, Paulun parafraz etdiyi ayədir; belə ki, o, Allahın məbədində oturub özünü Allah kimi göstərən “günah adamı”nı müəyyənləşdirir. 538-ci ildən 1798-ci ilə qədər olan Qaranlıq Əsrlərin təqibi otuz beşinci ayədə müəyyən edilir və bu, “son vaxt”a qədər davam edir; bu da “təyin olunmuş vaxt” olan 1798 idi. Bundan sonra otuz altıncı ayə papalığın “qəzəb tamamlanana qədər” “uğur qazanacağını” müəyyən edir. Ayə göstərir ki, papalıq 1798-ci ilə qədər uğur qazandı və həmin anda birinci “qəzəb” “tamamlanmışdı.” Allahın peyğəmbərlik Kəlamı papalığın 1260 il, yəni “son vaxt” olan 1798-ci ilə qədər davam edəcəyini “müəyyən etmişdi.”

The first “indignation” ended in 1798, and “the last indignation” ended in 1844. Both indignations are represented as periods of time, which had specific endings, thus identifying them both as time prophecies. Gabriel was commanded by Palmoni to make Daniel understand the appearance vision (“mareh”), of the “evening and mornings” (days) that identified October 22, 1844, and he did so by providing a second witness to that date.

Birinci “qəzəb” 1798-ci ildə sona çatdı, “son qəzəb” isə 1844-cü ildə sona çatdı. Hər iki qəzəb müəyyən sonluqlara malik zaman dövrləri kimi təqdim olunur; beləliklə, onların hər ikisi zaman peyğəmbərlikləri kimi müəyyən edilir. Cəbrayıla Palmoni tərəfindən Danielə “axşamlar və səhərlər”in (günlərin) 22 oktyabr 1844 tarixini müəyyən edən zahir olma görüntüsünü (“mareh”) anlamağı tapşırılmışdı və o da həmin tarixə ikinci bir şahid təqdim etməklə bunu etdi.

The “chazon” vision of verse thirteen, which Daniel desired to understand, was the vision of the trampling down that ended at the “time of the end” in 1798. The “mareh” vision of verse fourteen, ended with the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844, in fulfillment of the time prophecy of twenty-three hundred years, and also the fulfillment of the time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years. Both of those time prophecies are represented upon Habakkuk’s sacred tables, which Sister White identifies were directed by the hand of the Lord, and should not be altered.

Danielin anlamağı arzuladığı on üçüncü ayədəki “chazon” görüntüsü, 1798-ci ildə “axır zaman”da sona çatan tapdalanma görüntüsü idi. On dördüncü ayədəki “mareh” görüntüsü isə, iyirmi üç yüz illik zaman peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi ilə, habelə iki min beş yüz iyirmi illik zaman peyğəmbərliyinin də yerinə yetməsi ilə, 22 oktyabr 1844-cü ildə Məsihin Ən Müqəddəs Yerə zühur etməsi ilə sona çatdı. Həmin zaman peyğəmbərliklərinin hər ikisi Habakkukun müqəddəs lövhələri üzərində təsvir olunmuşdur; Sister White bildirir ki, onlar Rəbbin əli ilə yönəldilmişdir və dəyişdirilməməlidir.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> “We have many lessons to learn, and many, many to unlearn. God and heaven alone are infallible. Those who think that they will never have to give up a cherished view, never have occasion to change an opinion, will be disappointed. As long as we hold to our own ideas and opinions with determined persistency, we cannot have the unity for which Christ prayed.” Review and Herald, July 26, 1892.

> “Öyrənməli olduğumuz çox dərs var, və unutmalı olduğumuz da çox, çox şey var. Yalnız Allah və göy səhvdən münəzzəhdir. Heç vaxt əziz tutduğu bir baxışdan əl çəkməli olmayacağını, heç vaxt bir fikrini dəyişdirməyə ehtiyac duymayacağını düşünənlər məyus olacaqlar. Biz öz ideya və fikirlərimizdən qəti israrla yapışdığımız müddətdə, Məsihin dua etdiyi birliyə malik ola bilmərik.” Review and Herald, 26 iyul 1892.

Back to Articles