Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Eight

İsa Məsihin Vəhyi - Səkkizinci Sayı

The Birth of a Nation

Bir Millətin Doğuluşu

Author

Jeff Pippenger

Published

October 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Midnight Cry message in the beginning ended at the opening of the investigative judgment, and the Midnight Cry message ends, at the opening of the executive judgment. The third woe of Islam brings judgment upon the United States for the passage of the Sunday law, and it represents a continuing and escalating judgment upon the entire world for their acceptance of their own Sunday law under the pressure of the civil persecuting power, represented by the ten kings who have committed fornication with Jezebel, the whore of Tyre.

Başlanğıcda Gecəyarısı Fəryadı xəbəri təhqiqat hökmünün açılışında sona çatdı və Gecəyarısı Fəryadı xəbəri icraedici hökmün açılışında sona çatır. İslamın üçüncü vay halı bazar günü qanununun qəbuluna görə Amerika Birləşmiş Ştatlarının üzərinə hökm gətirir və o, Sur şəhərinin fahişəsi İzebellə zina etmiş on padşahla təmsil olunan mülki təqibedici hakimiyyətin təzyiqi altında, onların öz bazar günü qanununu qəbul etmələrinə görə bütün dünya üzərində davam edən və şiddətlənən bir hökmü təmsil edir.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “Dini azadlıq ölkəsi olan Amerika, vicdanı məcbur etməkdə və insanları saxta şənbəyə ehtiram göstərməyə vadar etməkdə Papalıqla birləşdiyi zaman, dünyanın hər ölkəsinin xalqları onun nümunəsini izləməyə yönəldiləcəklər.” Testimonies, 6-cı cild, 18.

The Sunday law battle of the great controversy, is then fully engaged. Satan then appears to personate Christ.

Böyük mübarizənin Bazar günü qanunu ilə bağlı savaşı o zaman tam şəkildə başlanmış olur. Şeytan isə o zaman Məsihi təqlid edərək zahir olur.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “Allahın qanununu pozaraq Papalığın təsisatını icra etdirən fərmanla millətimiz salehlikdən özünü tamamilə ayıracaq. Protestantlıq Roman qüdrətinin əlini tutmaq üçün öz əlini uçurumun o tayına uzatdıqda, Spiritizmlə əl-ələ vermək üçün dərin yarğanın üzərindən keçib əl uzatdıqda, bu üçqat birliyin təsiri altında ölkəmiz protestant və respublika idarə üsulu kimi öz Konstitusiyasının hər bir prinsipini rədd etdikdə və papalıq yalanlarının və aldanışlarının yayılması üçün tədbirlər gördükdə, o zaman bilə bilərik ki, Şeytanın möcüzəli fəaliyyətinin vaxtı çatmışdır və son yaxındır.” Testimonies, 5-ci cild, 451.

National apostasy is followed by national ruin.

Milli dönüklüyün ardınca milli fəlakət gəlir.

> “The people of the United States have been a favored people; but when they restrict religious liberty, surrender Protestantism, and give countenance to popery, the measure of their guilt will be full, and ‘national apostasy’ will be registered in the books of heaven. The result of this apostasy will be national ruin.” Review and Herald, May 2, 1893.

> “Birləşmiş Ştatların xalqı lütfə nail olmuş bir xalq olmuşdur; lakin onlar dini azadlığı məhdudlaşdırdıqda, protestantlığı təslim etdikdə və papalığa dəstək verdikdə, onların təqsirinin ölçüsü dolacaq və ‘milli dönüklük’ göyün kitablarında qeydə alınacaqdır. Bu dönüklüyün nəticəsi milli məhvolma olacaqdır.” Review and Herald, May 2, 1893.

The foolish Laodicean Adventists join hands with the papal power and are overthrown while the other flock of Christ that is still in Babylon escapes the hand of the papacy.

Ağılsız Laodikeyalı Adventistlər papalıq hakimiyyəti ilə əlbir olur və devrilirlər; hələ də Babildə olan Məsihin digər sürüsü isə papalığın əlindən xilas olur.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> O həmçinin izzətli ölkəyə daxil olacaq və bir çox ölkələr məğlub ediləcək; lakin bunlar onun əlindən qurtulacaq: Edom, Moab və Ammon övladlarının başçıları. Daniel 11:41.

Islam suddenly strikes the United States, as the seventh trumpet brings a judgment woe for the passage of the Sunday law.

Bazar qanununun qəbul edilməsinə görə yeddinci şeypur bir mühakimə vayını gətirərkən, İslam qəfil Birləşmiş Ştatlara zərbə endirir.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> Və baxdım və göyün ortası ilə uçan bir mələyi gördüm və eşitdim; o, uca səslə deyirdi: “Yer üzündə yaşayanların vay halına, vay halına, vay halına! Çünki hələ şeypur çalmalı olan üç mələyin digər şeypur səsləri vardır!” Vəhy 8:13.

The ensign that represents the two witnesses in Revelation eleven is then portrayed by John in Revelation chapter twelve as a woman clothed with the sun, and prophetically portrayed with the symbolism of the beginning and the end.

Vəhy kitabının on birinci fəslində iki şahidi təmsil edən bayraq, sonra Yəhya tərəfindən Vəhy kitabının on ikinci fəslində günəşə bürünmüş bir qadın kimi təsvir olunur və peyğəmbərcəsinə başlanğıcın və sonun rəmzləri ilə canlandırılır.

> And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars: And she being with child cried, travailing in birth, and pained to be delivered. And there appeared another wonder in heaven; and behold a great red dragon, having seven heads and ten horns, and seven crowns upon his heads. And his tail drew the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon stood before the woman which was ready to be delivered, for to devour her child as soon as it was born. And she brought forth a man child, who was to rule all nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and to his throne. Revelation 12:1–5.

> Və göydə böyük bir əlamət göründü: günəşə bürünmüş bir qadın; aya onun ayaqları altında idi, başı üzərində isə on iki ulduzdan ibarət bir tac var idi. O, hamilə olduğundan, doğum sancıları içində qışqırır, doğmaq əzabı çəkirdi. Və göydə başqa bir əlamət göründü; və budur, yeddi başı və on buynuzu olan, başları üzərində yeddi tac daşıyan böyük qırmızı bir əjdaha. Onun quyruğu göyün ulduzlarının üçdə birini sürüyüb yerə atdı; və əjdaha doğmağa hazır olan qadının qarşısında durdu ki, uşağı doğulan kimi onu udsun. Qadın bütün millətləri dəmir çubuqla idarə edəcək bir oğul doğdu; və onun uşağı Allahın yanına, Onun taxtına götürüldü. Vəhy 12:1–5.

She is standing upon the moon, and clothed with the sun. The moon is a reflection of the sun, and therefore prophetically typifies the sun. The twelve stars in her crown represent the twelve tribes of ancient Israel at the beginning of ancient Israel, which typify the twelve disciples at the end of ancient Israel. The twelve stars that are the twelve disciples at the end of ancient Israel, are also the twelve apostles at the beginning of modern Israel. They therefore typify the one hundred and forty-four thousand at the end of modern Israel, who are disciples and apostles. At the beginning of the history where the disciples represent both an ending of ancient Israel and the apostles the beginning of modern Israel, the woman who is the church, was pregnant with Christ. He is the “man child” who would be caught up to God after His death and resurrection.

O, ayın üzərində dayanmış və günəşə bürünmüşdür. Ay günəşin əksidir və buna görə də peyğəmbərlik baxımından günəşi təmsil edir. Onun tacındakı on iki ulduz, qədim İsrailin başlanğıcında olan qədim İsrailin on iki qəbiləsini təmsil edir; bunlar isə qədim İsrailin sonunda olan on iki şagirdi təmsil edir. Qədim İsrailin sonunda olan on iki şagird olan bu on iki ulduz, eyni zamanda müasir İsrailin başlanğıcındakı on iki həvaridir. Buna görə də onlar müasir İsrailin sonunda olan, şagirdlər və həvarilər olan yüz qırx dörd mini təmsil edirlər. Şagirdlərin həm qədim İsrailin sonunu, həm də həvarilərin müasir İsrailin başlanğıcını təmsil etdiyi tarixin başlanğıcında, kilsə olan qadın Məsihə hamilə idi. O, ölümü və dirilməsi ilə Allahın yanına qaldırılacaq olan “oğlan uşağı”dır.

The woman therefore, also typifies the birth of the one hundred and forty-four thousand, who also ascend into heaven after being resurrected from the valley of death. Once they are in heaven, she would also give birth to another child, that represents the other flock that comes out of Babylon at the Sunday law.

Beləliklə, qadın həmçinin ölüm vadisindən dirildildikdən sonra göyə yüksələn yüz qırx dörd minin doğuluşunu da simvolizə edir. Onlar göydə olduqdan sonra o, həmçinin bazar günü qanunu zamanı Babildən çıxan başqa sürünü təmsil edən digər bir uşaq da dünyaya gətirərdi.

> Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Isaiah 66:7–9.

> O, doğum ağrısı çəkməzdən əvvəl doğdu; onun sancısı gəlməzdən əvvəl bir oğlan uşağı dünyaya gətirdi. Belə bir şeyi kim eşidib? Belə şeyləri kim görüb? Məgər yer bir gündə doğulacaqmı? Yaxud bir millət bir anda doğulacaqmı? Çünki Sion doğum ağrısı çəkən kimi öz övladlarını dünyaya gətirdi. Məgər Mən doğuşa gətirib də doğurtmayacağammı? — deyir Rəbb. Məgər Mən doğurtdurub bətnini bağlayacağammı? — deyir sənin Allahın. Yeşaya 66:7–9.

In the time of the earth beast’s rule, a nation is born at once. That nation is the one hundred and forty-four thousand, for they are those who perfectly reflect the character of Christ. They are those typified by the “man child” Jesus. They are Isaiah’s “man child,” who is born before the woman goes into labor. The dead dry bones that the world rejoiced over when they were murdered by the beast from the bottomless pit, will be comforted in Jerusalem, and they will then rejoice with the woman who brings forth the “man child.” They are brought forth before she travails and then she travails and brings forth “her” other “children,” as the Gentiles then respond to the message of the third angel as a flowing river, as the message sweeps across the land as a tidal wave. They are born in a great crisis, representing her travail. The woman of Revelation twelve, essentially has twins. The first born are the one hundred and forty-four thousand who are identified as the first fruits, and the Gentiles as the great ingathering of the summertime harvest.

Yer üzündəki vəhşinin hökmranlığı zamanı bir millət bir anda doğulur. O millət yüz qırx dörd min nəfərdir, çünki onlar Məsihin xarakterini kamil surətdə əks etdirənlərdir. Onlar “oğlan övlad” İsa ilə rəmzləşdirilənlərdir. Onlar Yeşayanın “oğlan övladı”dır; qadın doğum ağrılarına düşməzdən əvvəl doğulan odur. Dünyanın, dərinliksiz quyudan çıxan vəhşi tərəfindən öldürüldükləri zaman sevinclə baxdığı ölü quru sümüklər Yerusəlimdə təsəlli tapacaq və sonra “oğlan övlad”ı doğuran qadınla birlikdə sevinəcəklər. Onlar qadın sancı çəkməzdən əvvəl dünyaya gətirilirlər; sonra isə o, sancı çəkir və “onun” digər “övladlar”ını doğurur; belə ki, bundan sonra başqa millətlər üçüncü mələyin xəbərinə axan bir çay kimi cavab verirlər, çünki xəbər nəhəng bir gelgit dalğası kimi ölkə üzərindən yayılır. Onlar böyük bir böhran içində doğulurlar ki, bu da onun doğum əzabını təmsil edir. Vəhy on ikinci fəsildəki qadının, mahiyyət etibarilə, əkizləri vardır. İlk doğulanlar ilk məhsul kimi tanınan yüz qırx dörd min nəfərdir, başqa millətlər isə yay mövsümünün biçini olan böyük yığım kimi.

> Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:10–14.

> Yerusəlimlə birlikdə sevinin və onunla şadlanın, ey onu sevənlərin hamısı; onun üçün yas tutanların hamısı, onunla birlikdə sevincdən coşun. Ta ki, onun təsəllilərinin döşlərindən əmib doyunasınız; ta ki, onun izzətinin bolluğundan süd əmib zövq alasınız. Çünki Rəbb belə deyir: “Budur, Mən ona sülhü bir çay kimi, millətlərin izzətini isə daşan bir sel kimi yönəldəcəyəm; onda əməcəksiniz, onun yanlarında daşınacaqsınız və dizləri üstündə oxşanacaqsınız. Ananın öz övladına təsəlli verdiyi kimi, Mən də sizə təsəlli verəcəyəm; siz də Yerusəlimdə təsəlli tapacaqsınız. Bunu gördüyünüz zaman ürəyiniz sevinəcək, sümükləriniz ot kimi canlanacaq; və Rəbbin əli Öz qullarına qarşı aşkarlanacaq, qəzəbi isə Öz düşmənlərinə qarşı.” Yeşaya 66:10–14.

Those that “mourn” for Jerusalem are those that sigh and cry for the abominations done within her and who have been sealed, and they are sealed in advance of the Sunday law. We are now in the “closing work for the church,” which are the final moments of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Yerusəlim üçün “yas tutanlar” onun içində edilən iyrəncliklərə görə ah çəkib fəryad edənlər və möhürlənmiş olanlardır; onlar Bazar qanunundan əvvəlcədən möhürlənirlər. Biz indi “kilsə üçün bağlayıcı iş”dəyik; bu isə yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin son anlarıdır.

> “The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

> “Rəbbin işinin ruhunu və canların xilası qayğısını ürəyində daşıyan Allahın həqiqi xalqı günahı həmişə onun həqiqi, günahlı mahiyyətində görəcəkdir. Onlar Allahın xalqını asanlıqla bürüyən günahlara qarşı həmişə sədaqətli və açıq rəftarın tərəfində olacaqlar. Xüsusilə kilsə üçün son işdə, Allahın taxtı önündə qüsursuz dayanacaq yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtında, onlar Allahın adı ilə çağırılan xalqın təqsirlərini ən dərin şəkildə hiss edəcəklər. Bu, peyğəmbərin son işə dair təsvirində, hər birinin əlində qırğın silahı olan adamlar surəti ilə təsirli şəkildə ifadə olunmuşdur. Onların arasında bir adam kətan geyimli idi, böyründə isə yazıçının mürəkkəbqabı var idi. ‘Rəbb ona dedi: Şəhərin içindən, Yerusəlimin içindən keç və onun içində edilən bütün iyrəncliklərə görə ah çəkən və fəryad edən adamların alınlarına bir nişan qoy.’” Testimonies, 3-cü cild, 266.

Those that “sigh and cry” are sealed before the destroying angels with the slaughter weapons go through the church, which is represented as Jerusalem.

“Mənənərək ah çəkən və fəryad edənlər” qırğın silahları olan məhvedici mələklər Yerusəlim kimi təqdim edilən kilsənin arasından keçməzdən əvvəl möhürlənirlər.

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.

> Əmr belədir: “Şəhərin ortasından, Yerusəlimin ortasından keç və onun içində edilən bütün iyrəncliklərə görə ah çəkən və fəryad edən adamların alınları üzərinə bir nişan qoy.” Ah çəkən və fəryad edən bu kəslər həyat kəlamlarını bəyan edirdilər; onlar məzəmmət etmiş, nəsihət vermiş və yalvarmışdılar. Allaha hörmətsizlik etmiş olanlardan bəziləri tövbə etdilər və Özünün hüzurunda ürəklərini təvazökar etdilər. Lakin Rəbbin izzəti İsraildən ayrılmışdı; çoxları hələ də dinin zahiri formalarını davam etdirsələr də, Onun qüdrəti və hüzuru yox idi.

> “In the time when His wrath shall go forth in judgments, these humble, devoted followers of Christ will be distinguished from the rest of the world by their soul anguish, which is expressed in lamentation and weeping, reproofs and warnings. While others try to throw a cloak over the existing evil, and excuse the great wickedness everywhere prevalent, those who have a zeal for God’s honor and a love for souls will not hold their peace to obtain favor of any. Their righteous souls are vexed day by day with the unholy works and conversation of the unrighteous. They are powerless to stop the rushing torrent of iniquity, and hence they are filled with grief and alarm. They mourn before God to see religion despised in the very homes of those who have had great light. They lament and afflict their souls because pride, avarice, selfishness, and deception of almost every kind are in the church. The Spirit of God, which prompts to reproof, is trampled underfoot, while the servants of Satan triumph. God is dishonored, the truth made of none effect.

> “Onun qəzəbinin hökmlərlə zahir olacağı vaxtda, Məsihin bu təvazökar, sədaqətli davamçıları dünyanın qalan hissəsindən ruhlarının iztirabı ilə fərqlənəcəklər; bu iztirab fəryad və ağlamaqda, məzəmmət və xəbərdarlıqlarda ifadə olunur. Başqaları mövcud şərin üstünə pərdə çəkməyə və hər yerdə geniş yayılmış böyük pisliyi bəraətləndirməyə çalışarkən, Allahın izzəti uğrunda qeyrəti və canlara məhəbbəti olanlar heç kimin rəğbətini qazanmaq üçün susmayacaqlar. Onların saleh canları günbəgün haqsızların müqəddəs olmayan əməlləri və danışığı ilə əzab çəkir. Onlar günahın coşqun selini dayandırmağa qadir deyillər və buna görə də kədər və həyəcanla doludurlar. Onlar böyük nur almış olanların elə öz evlərində dinə həqarət edildiyini görüb Allahın önündə yas tuturlar. Onlar kilsədə təkəbbür, tamahkarlıq, eqoizm və demək olar ki, hər cür hiyləgərlik olduğuna görə yas tutur və canlarını məşəqqətə salırlar. Məzəmmətə sövq edən Allahın Ruhu ayaqlar altına atılır, şeytanın qulları isə qələbə çalırlar. Allah hörmətdən salınır, həqiqət təsirsiz edilir.”

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.

> “Öz ruhani geriləməsi üzündən qəm çəkməyən və başqalarının günahları üçün yas tutmayan sinif Allahın möhürü olmadan qalacaq. Rəbb Öz elçilərinə, əllərində qırğın silahları olan adamlara belə əmr edir: «Onun ardınca şəhərin içindən keçin və vurun; gözünüz əsirgəməsin, nə də mərhəmət edin; qocaları da, cavanları da, qızları da, körpələri də, qadınları da tamamilə öldürün; lakin üzərində nişan olan heç bir adama yaxınlaşmayın; və Mənim məbədimdən başlayın». O zaman onlar evin önündə olan qoca adamlardan başladılar.

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 210, 211.

> “Burada görürük ki, Allahın qəzəbinin zərbəsini ilk hiss edən kilsə — Rəbbin müqəddəs məkanı — oldu. Yaşlı adamlar, Allahın özlərinə böyük nur verdiyi və xalqın ruhani mənafelərinin keşikçiləri kimi dayanmış olanlar, onlara etibar edilən əmanətə xəyanət etmişdilər. Onlar belə bir mövqe tutmuşdular ki, əvvəlki günlərdə olduğu kimi möcüzələri və Allahın qüdrətinin aydın təzahürünü gözləməyə ehtiyac yoxdur. Zamanlar dəyişib. Bu sözlər onların imansızlığını möhkəmləndirir və onlar deyirlər: Rəbb nə yaxşılıq edəcək, nə də pislik. O, Öz xalqını mühakimə ilə cəzalandırmaq üçün həddindən artıq mərhəmətlidir. Beləcə, “Sülh və əmin-amanlıq” Allahın xalqına onların təqsirlərini və Yaqub nəslinə onların günahlarını göstərmək üçün bir daha heç vaxt səslərini şeypur kimi ucaltmayacaq adamların harayıdır. Hürməyən bu lal itlər məhz incimiş Allahın ədalətli qisasını duyanlardır. Kişilər, qızlar və kiçik uşaqlar hamısı birlikdə həlak olurlar.” Testimonies, 5-ci cild, 210, 211.

Isaiah forty begins by employing the symbolism of a doubling, which is a prophetic marker of the Midnight Cry message that is a second message that unites with the message of the fall of Babylon. The fall of Babylon is doubled when it is expressed prophetically. The phrase is “Babylon is fallen, is fallen.”

Yeşaya qırxıncı fəsil ikiqatlanma rəmzindən istifadə etməklə başlayır; bu, Babilin süqutu xəbərilə birləşən ikinci bir xəbər olan Gecəyarısı Fəryadı ismarıcının peyğəmbərlik nişanəsidir. Babilin süqutu peyğəmbərlikdə ifadə edildikdə ikiqatlanır. İfadə belədir: “Babil yıxıldı, yıxıldı.”

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> Onun ardınca başqa bir mələk gəldi və dedi: Böyük şəhər olan Babil yıxıldı, yıxıldı; çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirmişdir. Vəhy 14:8.

There are two biblical falls of literal Babylon, and there are two biblical falls of spiritual Babylon. Together they represent four historical witnesses which identify the prophetic characteristics of Babylon’s fall.

Müqəddəs Kitabda həqiqi Babilin iki süqutu vardır və ruhani Babilin də iki müqəddəs kitabi süqutu vardır. Birlikdə onlar Babilin süqutunun peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini müəyyən edən dörd tarixi şahidi təmsil edirlər.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> Və o, qüvvətli bir səslə ucadan nida edib dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni, hər murdar ruhun sığınacağı, hər murdar və iyrənc quşun qəfəsi oldu. Vəhy 18:2.

Literal Babylon fell as Babel in the time of Nimrod, and literal Babylon also fell in the time of Belshazzar. Spiritual Babylon fell in 1798, and its final fall is repeatedly illustrated in the Scriptures. For this reason, the message of the fall of Babylon contains the prophetic symbolism of the doubling. With Babylon’s fall there is a doubling, but there are also two other primary prophetic reasons for the phenomenon of doubling.

Hərfi mənada Babil Nimrodun dövründə Bəbil kimi süqut etdi və hərfi mənada Babil Belşassarın dövründə də süqut etdi. Ruhani Babil 1798-ci ildə süqut etdi və onun son süqutu Müqəddəs Yazılarda təkrar-təkrar təsvir olunur. Bu səbəbdən, Babilin süqutu haqqında xəbər ikiqatlığın peyğəmbərlik simvolikasını ehtiva edir. Babilin süqutu ilə bağlı bir ikiqatlıq vardır, lakin ikiqatlıq hadisəsinin daha iki əsas peyğəmbərlik səbəbi də vardır.

The second reason is that as a message it represents a message that is joined by a second message. It represents two messages. There are other significant truths associated with the meaning and structure of the second angel’s message, but we are simply noting that Isaiah’s final prophetic narrative that begins in chapter forty, begins with the doubling of the symbol of the Comforter, which Christ promised to provide His people, while he tarried in the heavenly sanctuary.

İkinci səbəb budur ki, o, bir xəbər olaraq ikinci bir xəbərlə birləşmiş olan bir xəbəri təmsil edir. O, iki xəbəri təmsil edir. İkinci mələyin xəbərinin məna və quruluşu ilə əlaqədar başqa mühüm həqiqətlər də vardır, lakin biz sadəcə qeyd edirik ki, qırxıncı fəsildə başlayan Yeşayanın son peyğəmbərlik rəvayəti, Məsihin səmavi məbəddə qaldığı müddətdə Öz xalqına təmin edəcəyinə vəd etdiyi Təsəllivericinin rəmzinin ikiqat verilməsi ilə başlayır.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. Isaiah 40:1, 2.

> Təsəlli verin, xalqıma təsəlli verin, — deyir Allahınız. Yerusəlimin ürəyinə danışın və ona car çəkin ki, onun mübarizə vaxtı başa çatmışdır, təqsiri bağışlanmışdır; çünki o, bütün günahlarına görə Rəbbin əlindən ikiqat almışdır. Yeşaya 40:1, 2.

There is no other passage in the Bible that speaks more specifically concerning the element of Christ’s character as the Alpha and Omega, as the passage in Isaiah forty to the end of the book. As the Alpha and Omega, Christ places the signature of His name as Alpha and Omega upon this passage, for when you get to the end of Isaiah, he once again refers to the Comforter, for Christ is the Word, and He is the beginning and ending.

Müqəddəs Kitabda Məsihin xasiyyətinin Alfa və Omeqa ünsürü barədə Yeşaya qırxıncı fəsildən kitabın sonuna qədər olan hissə qədər daha konkret danışan başqa heç bir mətn yoxdur. Alfa və Omeqa olaraq, Məsih Öz adının imzasını bu hissənin üzərinə Alfa və Omeqa kimi qoyur, çünki Yeşayanın sonuna çatdığınız zaman o, bir daha Təsəlliverənə istinad edir; çünki Məsih Kəlamdır və başlanğıc da, son da Odur.

> Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest? For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not. Isaiah 66:1–4.

> Rəbb belə deyir: Göylər Mənim taxtım, yer isə ayaqlarımın altındakı kürsüdür; Mənim üçün tikdiyiniz ev haradadır? Mənim istirahət yerim haradadır? Çünki bütün bunları Mənim əlim yaratmışdır və bütün bunlar belə var olmuşdur, — Rəbb bəyan edir. Lakin Mən yoxsul, ruhu sınmış və sözümün qarşısında tir-tir əsən adama nəzər salacağam. Öküz kəsən adam sanki insan öldürür; quzu qurban verən, sanki itin boynunu kəsir; nəzir təqdim edən, sanki donuz qanı təqdim edir; buxur yandıran, sanki bütə xeyir-dua verir. Bəli, onlar öz yollarını seçdilər və canları öz iyrəncliklərindən zövq aldı. Mən də onların aldadıcı hökmlərini seçəcəyəm və qorxduqları şeyləri başlarına gətirəcəyəm; çünki Mən çağıranda heç kəs cavab vermədi, Mən danışanda eşitmədilər; əksinə, gözlərimin önündə pislik etdilər və Mənim bəyənmədiyim şeyi seçdilər. Yeşaya 66:1–4.

The question is raised concerning what house did God’s people build for Him? Did they raise Peter’s spiritual house or the synagogue of Satan? God identifies that the house that He built, is made up of those that are of a “poor and of a contrite spirit, and” those who “trembleth at” God’s “word.” He contrasts those who tremble at His word with another class that offer unclean offerings, who have chosen their own way. Those of the class that are offering unclean offerings will find as did the Jews, that their house is to be left to them desolate.

Sual ortaya çıxır: Allahın xalqı Onun üçün hansı evi tikdi? Onlar Peterin ruhani evini, yoxsa Şeytanın sinaqoqunu qurdular? Allah bildirir ki, Onun tikdiyi ev “fağır və qəlbi sınmış ruha malik olanlardan” və Onun “sözündən titrəyənlərdən” ibarətdir. O, Öz sözündən titrəyənləri, murdar təqdimlər gətirən və öz yollarını seçmiş başqa bir siniflə qarşı-qarşıya qoyur. Murdar təqdimlər gətirən bu sinfə mənsub olanlar da yəhudilər kimi görəcəklər ki, onların evi özlərinə viran qoyulacaq.

All the prophets speak of the end of the world, and this is an illustration of the distinction between the wise, who tremble at His Word, and the foolish that are offering abominations to God, abominations that their souls delight in. For this reason, God will choose the delusions for the foolish Laodicean virgins, which is the delusion which the apostle Paul identifies is brought about for accepting a “lie.”

Bütün peyğəmbərlər dünyanın sonundan danışır və bu, Onun Kəlamı qarşısında titrəyən müdriklərlə, canlarının zövq aldığı iyrənclikləri Allaha təqdim edən axmaqlar arasındakı fərqin bir təsviridir. Bu səbəbdən, Allah ağılsız Laodikiya bakirələri üçün aldanışları seçəcəkdir; həvari Paulun “yalan”ı qəbul etdiklərinə görə gətirildiyini bildirdiyi aldanış da budur.

The “lie” is a specific symbol in Adventism’s history, and it was accepted by the builders in 1863, and built upon throughout Advent history. It was a lie that produced a false foundation, and they there began to erect a counterfeit false temple. Their work of counterfeiting the true temple continues until “the last days.” Isaiah places the context of chapter sixty-six within the separation of the wise and foolish virgins. Isaiah is identifying the prophetic history that he marked in the first verse of Isaiah forty when Christ promised to send the Comforter three and a half symbolic days after the disappointment of July 18, 2020.

“Yalan” Adventizmin tarixində xüsusi bir simvoldur; o, 1863-cü ildə inşaçılar tərəfindən qəbul edildi və Advent tarixi boyunca onun üzərində quruldu. Bu, saxta bir təməl meydana gətirən bir yalan idi və onlar orada saxta, qondarma bir məbəd ucaltmağa başladılar. Həqiqi məbədi saxtalaşdırmaq yönündə onların işi “axır günlər”ədək davam edir. Yeşaya altmış altıncı fəslin kontekstini hikmətli və cahil bakirələrin ayrılması çərçivəsində yerləşdirir. Yeşaya, Məsihin 18 iyul 2020-ci il məyusluğundan üç yarım simvolik gün sonra Təsəlliverəni göndərəcəyini vəd etdiyi zaman Yeşaya qırxıncı fəslin birinci ayəsində işarələdiyi peyğəmbərlik tarixini müəyyən edir.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompence to his enemies. Isaiah 66:5, 6.

> Rəbbin kəlamından titrəyənlər, Rəbbin sözünü eşidin; Mənim adım naminə sizə nifrət edən, sizi qovan qardaşlarınız dedilər: «Qoy Rəbb izzətlənsin!» Lakin O, sizin sevinciniz üçün zahir olacaq, onlar isə rüsvay olacaqlar. Şəhərdən bir səs-küy səsi, məbəddən bir səs, düşmənlərinə əvəzini verən Rəbbin səsi. Yeşaya 66:5, 6.

From 1798 to 1844, in the movement of the Millerites, the Lord erected a spiritual temple that, as the messenger of the covenant He came suddenly unto in 1844. The Lord erects a spiritual temple in the movement of the one hundred and forty-four thousand, that He might suddenly come and enter into covenant with that temple. Peter, in his first epistle, chapter two calls that temple a “spiritual house.” Those that “hear the word of the Lord” are those that John in the Revelation refers to when he says those that hear are “blessed.” They are the ensign, for the ensign is made up of “the outcasts of Israel.” The foolish Laodiceans will be ashamed when the Lord glorifies Himself in the Philadelphians who tremble at His Word, and His Word is “truth.”

1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər, Millerçilər hərəkatında Rəbb elə bir ruhani məbəd ucaltdı ki, əhdin Elçisi olaraq 1844-cü ildə qəflətən onun yanına gəldi. Rəbb yüz qırx dörd minlərin hərəkatında bir ruhani məbəd ucaldır ki, qəflətən gəlib o məbədlə əhdə daxil olsun. Peter birinci məktubunun ikinci fəslində həmin məbədi “ruhani ev” adlandırır. “Rəbbin sözünü eşidənlər” Yəhyanın Vəhydə “mübarəkdirlər” dedikdə nəzərdə tutduğu kəslərdir. Onlar bayraqdır, çünki bayraq “İsrailin qovulmuşlarından” ibarətdir. Ağılsız Laodikeyalılar, Rəbb Öz Kəlamı qarşısında titrəyən Filadelfiyalılarda Özünü izzətləndirəndə xəcalət çəkəcəklər; Onun Kəlamı isə “həqiqətdir”.

The three voices that are heard during the period when the wise and foolish are being separated from the other class, comes from “the city,” from “the temple” and from “the Lord that renders recompense.” The first “voice” from the city is “a voice of noise,” and the “noise” is the arrival of the Comforter that comes suddenly.

Ağıllılarla ağılsızların digər sinifdən ayrıldığı dövrdə eşidilən üç səs “şəhər”dən, “məbəd”dən və “əzavəz verən Rəbb”dən gəlir. Şəhərdən gələn birinci “səs” “uğultu səsi”dir və bu “uğultu” qəfil gələn Təsəlliverənin zühurudur.

> And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them. Acts 2:1-3.

> Əllinci gün bayramı tam yetişdikdə, onların hamısı bir yerdə, bir ürəklə idilər. Və qəflətən göydən güclü, coşqun bir külək kimi bir səs gəldi və onların oturduqları bütün evi doldurdu. Və onlara alovdanmış kimi bölünmüş dillər göründü və hər birinin üzərinə qondu. Həvarilərin İşləri 2:1-3.

The word translated as “sound” in Acts chapter two, verse two, means a “noise,” and a “rumor.” A “rumor,” is a prophecy. The “sound” or “noise” that comes from “the city” is represented by “a mighty wind.” The “voice of noise from the city,” is the “rumor” or prophetic message of Islam that marks the arrival of the Comforter in the valley of dry bones that were slain in “the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified.”

Həvarilərin İşləri kitabının ikinci fəslinin ikinci ayəsində “səs” kimi tərcümə olunan söz “küy” və “xəbər” mənasını verir. “Xəbər” isə bir peyğəmbərlikdir. “Şəhərdən” gələn “səs” və ya “küy” “qüvvətli külək” ilə təmsil olunur. “Şəhərdən gələn küylü səs” Rəbbimizin də çarmıxa çəkildiyi, ruhani mənada Sodom və Misir adlanan “böyük şəhərin küçəsində” öldürülmüş quru sümüklər vadisində Təsəlliverənin gəlişini göstərən İslamın “xəbəri” və ya peyğəmbərlik ismarışıdır.

In chapter forty of Isaiah, the “voice” that was to prepare the way for “the messenger of the covenant,” asked what message he should “cry.” He was told to “cry” the message of Islam. In Acts the “sound” that filled Peter’s spiritual “house” was a “rushing mighty wind,” which in Ezekiel thirty-seven, came from the four winds of Islam.

Yeşayanın qırxıncı fəslində “əhdin elçisi” üçün yolu hazırlamalı olan “səs”, hansı xəbəri “car çəkməli” olduğunu soruşdu. Ona İslamın xəbərini “car çəkməsi” deyildi. Həvarilərin İşləri kitabında Peterin ruhani “evini” dolduran “səs” “şiddətlə əsən güclü bir külək” idi; bu isə Yezekel otuz yeddidə İslamın dörd küləyindən gəlirdi.

> A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompence to his enemies. Isaiah 66:6.

> Şəhərdən bir səs-küy səsi, məbəddən bir səs, düşmənlərinə əvəzini verən Rəbbin səsi. Yeşaya 66:6.

From the street where our Lord was crucified the Comforter first informs the “voice” of the one who cries in the wilderness, what the message is to be. Then the mighty army that is the temple that has been erected, as typified in the beginning movement from 1798 to 1844, swells the cry. The movement of the mighty army as they proclaim the cry of Islam leads to the third “voice” identifying God’s voice of the judgment upon the United States for the passage of the Sunday law. It is there that the Lord renders recompense. The three voices are governed within the structure of the hidden history of the seven thunders, which represents the beginning, middle and ending letters of the Hebrew word that was created by the Wonderful Linguist and is translated as “truth”. You cannot make this stuff up!

Rəbbimizin çarmıxa çəkildiyi küçədən Təsəlliverici əvvəlcə səhrada fəryad edənin “səsinə” verilməli olan xəbərin nə olduğunu bildirir. Sonra 1798-dən 1844-ə qədər olan başlanğıc hərəkatında öncədən timsallaşdırıldığı kimi, qurulmuş olan məbəd olan qüdrətli ordu fəryadı ucaldır. Qüdrətli ordunun İslamın fəryadını bəyan edərkənki hərəkəti, bazar günü qanununun qəbuluna görə Amerika Birləşmiş Ştatları üzərinə gələn mühakimədə Allahın səsini müəyyən edən üçüncü “səs”ə gətirib çıxarır. Rəbb cəzanı məhz orada verir. Bu üç səs, yeddi göy gurultusunun gizli tarixinin quruluşu daxilində idarə olunur; bu isə Möcüzəli Dilçi tərəfindən yaradılmış və “həqiqət” kimi tərcümə olunan ivrit sözünün başlanğıc, orta və son hərflərini təmsil edir. Bunları uydurmaq mümkün deyil!

In agreement with the prophetic history we have been identifying, Isaiah then addresses the birth of a nation.

Müəyyən etdiyimiz peyğəmbərlik tarixinə uyğun olaraq, Yeşaya bundan sonra bir millətin doğuluşuna müraciət edir.

> Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Isaiah 66:7–9.

> O, əzab çəkməzdən əvvəl doğdu; ağrısı gəlməzdən əvvəl bir oğlan uşağı dünyaya gətirdi. Belə bir şeyi kim eşitmişdir? Belə şeyləri kim görmüşdür? Məgər yer bir gündə doğarmı? Yaxud bir millət birdən-birə doğularmı? Çünki Sion əzab çəkən kimi öz övladlarını doğdu. Mən doğuşa gətirib doğurtmazammı? — Rəbb deyir; mən doğurtdurub bətnini bağlayarammı? — sənin Allahın deyir. Yeşaya 66:7–9.

The nation that is born before the woman travails was recently in the street, dead and dry while the whole world rejoiced over her circumstances. But when the two witnesses stood, those who had been rejoicing in their death were afraid. Once the dead dry slain bodies stand up as a nation, all that love Jerusalem will then rejoice with her. Those that love Jerusalem include not only the nation of the one hundred and forty-four thousand, but also God’s other flock that are then called out of Babylon. The resurrection from the disappointment of July 18, 2020, is accomplished by the arrival of the Comforter, which will make the dead dry “bones” “flourish like an herb.”

Qadın doğuş sancısı çəkməzdən əvvəl doğulan millət yaxınlarda küçədə idi—ölü və quru halında ikən bütün dünya onun vəziyyətinə sevinirdi. Lakin iki şahid ayağa qalxanda, onların ölümünə sevinənlər qorxuya düşdülər. Bir dəfə ölü, quru, öldürülmüş cəsədlər bir millət kimi ayağa qalxdıqda, Yerusəlimi sevənlərin hamısı bundan sonra onunla birlikdə sevinəcək. Yerusəlimi sevənlərə təkcə yüz qırx dörd minlik millət deyil, həm də o zaman Babildən çağırılan Allahın digər sürüsü daxildir. 18 iyul 2020-ci il məyusluğundan dirilmə Təsəlli verənin gəlişi ilə həyata keçirilir; bu da ölü, quru “sümükləri” “ot kimi çiçəkləndirəcək.”

> Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:10–14.

> Yerusəlimlə birlikdə sevinin və onunla şad olun, ey onu sevənlərin hamısı; onun üçün yas tutanların hamısı, onunla birlikdə sevinc içində fərəhlənin; ta ki, onun təsəllilərinin döşlərindən əmib doyunasınız; onun izzətinin bolluğundan süd əmib ləzzət alasınız. Çünki Rəbb belə deyir: Budur, Mən onun üzərinə sülhü çay kimi, millətlərin izzətini isə daşan bir sel kimi yayacağam; onda siz əməcəksiniz, onun qucağında daşınacaqsınız və dizləri üstündə nazlanacaqsınız. Anasının təsəlli verdiyi bir kimsəyə necə təsəlli verilirsə, Mən də sizə elə təsəlli verəcəyəm; və siz Yerusəlimdə təsəlli tapacaqsınız. Bunu gördüyünüz zaman ürəyiniz sevinəcək, sümükləriniz ot kimi göyərəcək; Rəbbin əli Öz qullarına qarşı aşkar olacaq, qəzəbi isə Öz düşmənlərinə qarşı. Yeşaya 66:10–14.

The Alpha and Omega places the ending of Isaiah’s last narrative right where it started in the beginning, with the identification of the arrival of the Comforter. And as is always the case, with every message that represents the Elijah message, it is placed within the context of the Lord striking the earth with a curse.

Alfa və Omeqa Yeşayanın son rəvayətinin sonunu, Müşəllinin gəlişinin müəyyənləşdirilməsi ilə, başlanğıcdakı məhz başladığı yerə qoyur. Və həmişə olduğu kimi, İlyas ismarıcını təmsil edən hər bir ismarıcda bu, Rəbbin yeri lənətlə vurması kontekstində yerləşdirilir.

> For, behold, the Lord will come with fire, and with his chariots like a whirlwind, to render his anger with fury, and his rebuke with flames of fire. For by fire and by his sword will the Lord plead with all flesh: and the slain of the Lord shall be many. They that sanctify themselves, and purify themselves in the gardens behind one tree in the midst, eating swine’s flesh, and the abomination, and the mouse, shall be consumed together, saith the Lord. For I know their works and their thoughts: it shall come, that I will gather all nations and tongues; and they shall come, and see my glory. Isaiah 66:15–18.

> Çünki bax, Rəbb od içində gələcək, və arabaları qasırğa kimi gələcək ki, qəzəbini hiddətlə, məzəmmətini isə od alovları ilə icra etsin. Çünki Rəbb bütün bəşərlə odla və qılıncı ilə mühakimə edəcək; və Rəbbin öldürdükləri çox olacaq. Bağlarda ortadakı bir ağacın arxasında özlərini təqdis edənlər və özlərini paklayanlar, donuz əti, iyrənc şey və siçan yeyənlər, hamısı birlikdə məhv ediləcəklər, — Rəbb bəyan edir. Çünki Mən onların əməllərini və düşüncələrini bilirəm; vaxt gələcək ki, Mən bütün millətləri və dilləri toplayacağam; və onlar gəlib izzətimi görəcəklər. Yeşaya 66:15–18.

The foolish Laodicean Adventists that are behind the “tree” of the knowledge of good and evil that is “in the midst” of “the garden” of Eden, profess to be sanctifying and purifying themselves, while they are actually eating the unclean doctrines of Babylon, and hiding as did Adam and Eve because of the sins they loved too much to surrender. They shall be consumed with all the other nations. They are contrasted with the wise who will be a “sign.” The “sign” is the “ensign,” which represents the Sabbath, which is the sign of the Lord thy God that actually sanctifies His people.

Eden “bağının” “ortasında” olan yaxşı ilə şəri bilmə “ağacının” arxasında duran ağılsız Laodikiya Adventistləri, özlərini təqdis edib təmizlədiklərini iddia edirlər, halbuki əslində Babilin murdar təlimlərini yeyir və təslim etməyi həddindən artıq sevdikləri günahlar üzündən Adəm və Həvva kimi gizlənirlər. Onlar bütün başqa millətlərlə birlikdə məhv ediləcəklər. Onlar “əlamət” olacaq müdriklərlə qarşılaşdırılırlar. “Əlamət” “bayraqdır”; bu da Şənbəni təmsil edir; Şənbə isə xalqını həqiqətən təqdis edən Rəbbin, Allahının əlamətidir.

> Wherefore the children of Israel shall keep the sabbath, to observe the sabbath throughout their generations, for a perpetual covenant. It is a sign between me and the children of Israel for ever: for in six days the Lord made heaven and earth, and on the seventh day he rested, and was refreshed. Exodus 31:16, 17.

> Buna görə də İsrail övladları nəsilləri boyu şənbəni tutacaq, şənbəni əbədi əhd olaraq riayət edəcəklər. O, əbədi olaraq Mənimlə İsrail övladları arasında bir əlamətdir; çünki Rəbb göyü və yeri altı gündə yaratdı, yeddinci gündə isə dincəldi və təzələndi. Çıxış 31:16, 17.

The wise are not hiding behind a tree of profession, they are lifted up as an ensign, presenting the glory of God in the final scenes of the great controversy. His glory is His character, and the element of His character that they represent to the world is Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and last which is represented as “Truth.”

Müdriklər peşə ağacının arxasında gizlənmirlər; onlar bayraq kimi ucaldılmışlar və böyük mübarizənin son səhnələrində Allahın izzətini nümayiş etdirirlər. Onun izzəti Onun xarakteridir və onların dünyaya təmsil etdikləri Onun xarakterinin ünsürü Alfa və Omeqadır, başlanğıc və son, ilk və axırdır ki, “Həqiqət” olaraq təqdim edilir.

> And I will set a sign among them, and I will send those that escape of them unto the nations, to Tarshish, Pul, and Lud, that draw the bow, to Tubal, and Javan, to the isles afar off, that have not heard my fame, neither have seen my glory; and they shall declare my glory among the Gentiles. And they shall bring all your brethren for an offering unto the Lord out of all nations upon horses, and in chariots, and in litters, and upon mules, and upon swift beasts, to my holy mountain Jerusalem, saith the Lord, as the children of Israel bring an offering in a clean vessel into the house of the Lord. And I will also take of them for priests and for Levites, saith the Lord. For as the new heavens and the new earth, which I will make, shall remain before me, saith the Lord, so shall your seed and your name remain. And it shall come to pass, that from one new moon to another, and from one sabbath to another, shall all flesh come to worship before me, saith the Lord. And they shall go forth, and look upon the carcases of the men that have transgressed against me: for their worm shall not die, neither shall their fire be quenched; and they shall be an abhorring unto all flesh. Isaiah 66:16–24.

> Mən onların arasında bir əlamət qoyacağam və onlardan xilas olanları millətlərin yanına — Tarşişə, Pula və Luda, kaman çəkənlərin yanına, Tovala və Yavana, Mənim şöhrətimi eşitməmiş və izzətimi görməmiş uzaq adalara göndərəcəyəm; onlar Mənim izzətimi başqa xalqlar arasında bəyan edəcəklər. Və Rəbb belə deyir: İsrail övladları Rəbbin evinə təmiz qabda təqdimi necə gətirirlərsə, onlar da bütün millətlər arasından bütün qardaşlarınızı atlar üstündə, döyüş arabalarında, taxt-rəvanlarda, qatırların və cəld heyvanların üstündə Rəbbə təqdim olaraq Mənim müqəddəs dağım Yerusəlimə gətirəcəklər. Rəbb belə deyir: Mən onlardan bəzilərini kahinlər və Levililər olaraq da götürəcəyəm. Çünki yaratmaqda olduğum yeni göylər və yeni yer Mənim hüzurumda necə qalacaqsa, Rəbb belə deyir, sizin nəsliniz və adınız da eləcə qalacaq. Və belə olacaq ki, bir yeni aydan o birinə və bir şənbədən o birinə bütün bəşər Mənim hüzurumda səcdə etmək üçün gələcək, Rəbb belə deyir. Və onlar çıxıb Mənə qarşı üsyan etmiş adamların cəsədlərinə baxacaqlar; çünki onların qurdu ölməyəcək, nə də odları sönəcək; və onlar bütün bəşər üçün iyrənclik olacaqlar. Yeşaya 66:16–24.

Isaiah’s final prophetic narrative begins with the arrival of the Comforter in July of 2023, and the narrative ends right where it started. It arrives in the hidden history of the seven thunders that is unsealed just before probation closes. It identifies the repetition of the Millerite movement at the beginning with the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand at the end. It represents the message of the curse that accompanies the Elijah message as the message of Islam’s prophetic work of angering the nations as it is employed by the Lord to bring judgment ‘first’ upon the United States for a Sunday law, and ‘last’ upon the entire world, for the same rebellion.

Yeşayanın son peyğəmbərlik rəvayəti 2023-cü ilin iyulunda Təsəlliverənin gəlişi ilə başlayır və rəvayət məhz başladığı yerdə sona çatır. O, möhlət bağlanmazdan az əvvəl açılan yeddi göy gurultusunun gizli tarixində zühur edir. O, başlanğıcdakı Millerçi hərəkatın təkrarını sonunda yüz qırx dörd minin hərəkatının tarixi ilə eyniləşdirir. O, İlyas ismarıcını müşayiət edən lənət ismarıcını, Rəbb tərəfindən bazar qanununa görə mühakiməni əvvəlcə Birləşmiş Ştatların, eyni üsyana görə isə sonda bütün dünyanın üzərinə gətirmək üçün istifadə olunduğu zaman, İslamın xalqları qəzəbləndirən peyğəmbərlik fəaliyyətinin ismarıcı kimi təqdim edir.

We will continue our consideration of Isaiah’s last narrative in the next article.

Yeşayanın son hekayəsi ilə bağlı mülahizəmizi növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

Back to Articles