Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Eight

Daniel Kitabı - Yüz qırx səkkizinci

Unveiling the Prophetic Tables: Habakkuk’s Vision and Miller’s Dream

Peyğəmbərlik Cədvəllərinin Açıqlanması: Habaqququn Görümü və Millerin Yuxusu

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The increase of knowledge that is represented by the vision of the Ulai River is what ultimately was written upon Habakkuk’s two tables.

Ulai çayı ilə bağlı görüntünün təmsil etdiyi biliyin artması, nəhayət, Həbəqququn iki lövhəsi üzərinə yazılan şeydir.

> “Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain.

> Onların ikinci gəliş vaxtına aid olduğunu hesab etdikləri peyğəmbərliklərlə bir-birinə hörülmüş halda, onların qeyri-müəyyənlik və intizar vəziyyətinə xüsusi surətdə uyğunlaşdırılmış, indi idrakları üçün qaranlıq olanın vaxtı gəldikdə aydın ediləcəyinə imanla səbirlə gözləməyə onları ruhlandıran təlim var idi.

> “Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: ‘I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.’

> “Bu peyğəmbərliklər arasında Habaqquq 2:1–4-də olan da vardı: ‘Mən keşik yerimdə dayanacağam, qüllənin üstünə çıxacağam və gözləyəcəyəm ki, O mənə nə deyəcək və məzəmmət olunduğum zaman mən nə cavab verəcəyəm. Rəbb mənə cavab verib dedi: Vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın şəkildə həkk et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Çünki vəhy hələ təyin olunmuş vaxt üçündür; lakin axırda danışacaq və yalan çıxmayacaq. Əgər ləngisə, onu gözlə; çünki o, hökmən gələcək, gecikməyəcək. Bax, qürura qapılmış adamın canı onun daxilində doğru deyildir; lakin saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır.’”

> “As early as 1842 the direction given in this prophecy to ‘write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it,’ had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: ‘The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry…. The just shall live by his faith.” The Great Controversy, 391, 392.

> “Hələ 1842-ci ildə belə, bu peyğəmbərlikdə verilən ‘görüntünü yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin’ göstərişi Çarlz Fitçə Daniel və Vəhy kitabındakı görüntüləri izah etmək üçün peyğəmbərlik cədvəlinin hazırlanmasını təlqin etmişdi. Bu cədvəlin nəşri Habakkuka verilmiş əmrin yerinə yetməsi kimi qəbul edilirdi. Bununla belə, o zaman heç kəs həmin görüntünün həyata keçməsində zahiri bir gecikmənin — bir ləngimə vaxtının — eyni peyğəmbərlikdə təqdim olunduğunu fərq etməmişdi. Məyusluqdan sonra bu Müqəddəs Yazı çox əhəmiyyətli göründü: ‘Çünki görüntü hələ təyin olunmuş vaxt üçündür, amma axırda o danışacaq və yalan olmayacaq; geciksə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, gecikməyəcək…. Saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır.’ The Great Controversy, 391, 392.”

The two tables of Habakkuk are prophetically two witnesses. Biblically, two witnesses are to be brought together to establish truth.

Habakkukun iki lövhəsi peyğəmbərlik baxımından iki şahiddir. Müqəddəs Kitaba görə, həqiqəti təsbit etmək üçün iki şahid bir araya gətirilməlidir.

> But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. Matthew 8:16.

> Lakin o səni eşitməzsə, özünlə bir və ya iki nəfər də götür ki, iki və ya üç şahidin ağzı ilə hər söz təsdiq olunsun. Matta 8:16.

When Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts) are overlaid with each other they confirm the truths that were the “jewels” of Miller’s dream. The mistake of 1843, represented upon the first table, when overlaid with the second table, establishes the “tarrying time” of the vision. Miller (the symbolic watchman of that history) asked what he was to say during the debate of his history.

Habakkukun iki lövhəsi (1843 və 1850-ci illərə aid pioner cədvəlləri) bir-birinin üzərinə qoyulduqda, onlar Millerin yuxusunun “cəvahiratları” olan həqiqətləri təsdiq edirlər. Birinci lövhədə göstərilən 1843-cü ilin yanılgısı ikinci lövhə ilə üst-üstə qoyulduqda, görüntünün “gecikmə vaxtı”nı müəyyən edir. Miller (həmin tarixin simvolik gözətçisi) öz tarixinin mübahisəsi zamanı nə deməli olduğunu soruşdu.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> Mən keşik yerimdə duracağam, özümü qüllə üzərinə qoyacağam və baxıb görəcəyəm ki, O mənə nə deyəcək və məzəmmət olunanda mən nə cavab verəcəyəm. Habakkuk 2:1.

The Lord instructed Miller to write the vision, and in his dream he placed the casket which contained the vision on a table in the center of his room.

Rəbb Millerə vəhyi yazmağı tapşırdı və o, yuxusunda vəhyi ehtiva edən sandığı otağının mərkəzindəki bir masanın üzərinə qoydu.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> Rəbb mənə cavab verib dedi: Vəhyi yaz və onu lövhələr üzərində aydın et ki, onu oxuyan qaça bilsin. Habakkuk 2:2.

The tables then identify the tarrying time and the first disappointment.

Cədvəllər bundan sonra ləngimə vaxtını və ilk məyusluğu müəyyən edir.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

> Çünki görüntü hələ təyin olunmuş bir vaxt üçündür; lakin axırda o danışacaq və yalan söyləməyəcək: geciksə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, gecikməyəcək. Habakkuk 2:3.

Then the two classes that are manifested based upon the increase of knowledge are represented.

Sonra biliyin artmasına əsasən aşkar olan iki sinif təmsil olunur.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> Bax, qürura qapılanın canı onun daxilində doğru deyildir; lakin saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır. Habakkuk 2:4.

The two classes of worshippers would be manifested by the testing process of Daniel chapter twelve.

İbadət edənlərin iki sinfi Daniel kitabının on ikinci fəslində bəyan olunan sınaq prosesi vasitəsilə aşkara çıxarılacaqdı.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Və o dedi: Get öz yoluna, ey Daniel; çünki sözlər axır zamanadək qapadılmış və möhürlənmişdir. Çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınanacaq; lakin pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:9, 10.

The “wise” of Daniel are the wise virgins of Matthew twenty-five who were justified by faith, and the wicked were the foolish virgins who were lifted up in pride. At the end of Miller’s dream, the jewels represent the oil in the parable of the ten virgins, which was the message.

Daniel kitabındakı “müdriklər”, imanla saleh sayılmış Matta iyirmi beşdəki müdrik bakirələrdir; pislər isə təkəbbür içində yüksəlmiş ağılsız bakirələr idi. Millerin yuxusunun sonunda cəvahiratlar məsəldəki on bakirənin yağını təmsil edir; bu da xəbər idi.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked.” Review and Herald, July 20, 1897.

> Allah bizə göndərdiyi xəbərləri qəbul etmədiyimiz zaman hörmətdən salınır. Beləliklə, O’nun qaranlıqda olanlara çatdırılmaq üçün canlarımıza tökmək istədiyi qızıl yağı rədd etmiş oluruq. “Budur, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın” çağırışı gəldikdə, müqəddəs yağı qəbul etməmiş, Məsihin lütfünü ürəklərində əziz tutmamış olanlar, ağılsız bakirələr kimi, özlərinin Rəblərini qarşılamağa hazır olmadıqlarını görəcəklər. Onlar yağ əldə etmək qüdrətinə özlərində malik deyillər və həyatları məhvə uğrayır.” Review and Herald, 20 iyul 1897.

Miller’s jewels in the last days would shine ten times brighter, and both the number ten is a symbol of a test, as is light. In the last days, represented in the end of Miller’s dream, the light of truth represented upon Habakkuk’s tables produces a testing message, which in the parable of the ten virgins is the testing message of the Midnight Cry. That testing process is a repetition of the testing process of Millerite history, for the parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the last days.

Millerin son günlərdəki ləl-cəvahiratı on dəfə daha parlaq saçacaqdı; həm on sayı, həm də işıq bir sınağın rəmzidir. Millerin yuxusunun sonluğunda təmsil olunan son günlərdə, Habaqququn lövhələri üzərində göstərilən həqiqət işığı sınaq xarakterli bir xəbər əmələ gətirir ki, bu da on qız məsəlinə görə, Gecəyarısı Harayının sınaq xəbəridir. Həmin sınaq prosesi Millerçi tarixin sınaq prosesinin təkrarından ibarətdir, çünki on qız məsəli son günlərdə hərfi mənada yenidən təkrarlanır.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Məni çox vaxt on bakirə haqqında olan məsələ yönəldirlər; onların beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsəl ən xırda təfərrüatınadək yerinə yetirilmişdir və yerinə yetiriləcəkdir, çünki onun məhz bu zamana xüsusi tətbiqi vardır və üçüncü mələyin xəbəri kimi, yerinə yetirilmişdir və zamanın sonunadək indiki həqiqət olaraq qalmağa davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.

The experience of the tarrying time would be repeated to the very letter at the end of Miller’s dream, and his jewels would then shine ten times brighter than the sun, thus identifying that the jewels represent the final test in the parable of the ten virgins. Ten is the symbol of a test, and at the end of ten days Daniel and the three worthies were visually fairer and fatter than those who were eating the diet of Babylon. The proud in Habakkuk who lived by presumption, not faith, developed the character of Babylon. In Millerite history they became the daughters of Babylon, and in Habakkuk the papacy is used to identify their character.

Gecikmə vaxtının təcrübəsi Millerin yuxusunun sonunda hərfi mənada yenidən təkrarlanacaqdı və onun cəvahiratları o zaman günəşdən on qat daha parlaq işıq saçacaqdı; beləliklə, cəvahiratların on bakirə məsəlinin son sınağını təmsil etdiyi müəyyən edilir. On sınağın rəmzidir və on günün sonunda Daniel ilə üç adlı-sanlı şəxs Babiliyin yeməyini yeyənlərdən zahirən daha gözəl və daha dolğun göründülər. Habaqquqda imanla deyil, özünəgüvənlə yaşayan məğrurlar Babiliyin xasiyyətini formalaşdırdılar. Millerçi tarixdə onlar Babiliyin qızları oldular və Habaqquqda onların xasiyyətini müəyyən etmək üçün papalıqdan istifadə olunur.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people: Shall not all these take up a parable against him, and a taunting proverb against him, and say, Woe to him that increaseth that which is not his! how long? and to him that ladeth himself with thick clay! Shall they not rise up suddenly that shall bite thee, and awake that shall vex thee, and thou shalt be for booties unto them? Because thou hast spoiled many nations, all the remnant of the people shall spoil thee; because of men’s blood, and for the violence of the land, of the city, and of all that dwell therein. Habakkuk 2:4–8.

> Budur, qürura qapılmış onun canı daxilində doğru deyildir; lakin saleh öz imanı ilə yaşayacaqdır. Bəli, həm də şərab üzündən həddi aşdığı üçün o, məğrur adamdır, evində oturub-qalmır; öz ehtirasını ölülər diyarı kimi genişləndirir, ölüm kimidir və doymur; öz yanına bütün millətləri toplayır, bütün xalqları özünə yığır. Məgər bunların hamısı ona qarşı bir məsəl və istehzalı bir atalar sözü qaldırıb deməyəcəklərmi: Vay halına onun ki, özününkü olmayanı artırır! Bu nə vaxta qədər? Və vay halına onun ki, özünü qalın palçıqla yükləyir! Səni sancacaq olanlar qəfil qalxmayacaqlarmı? Səni sarsıdacaq olanlar oyanmayacaqlarmı? Sən də onlar üçün qənimət olmayacaqsanmı? Çünki sən çox millətləri qarət etmisən, xalqların bütün qalığı səni qarət edəcək; insan qanına görə və ölkəyə, şəhərə və orada yaşayanların hamısına edilən zorakılığa görə. Habakkuk 2:4–8.

The testing process brought upon the virgins of Matthew twenty-five produces a class of worshippers, who have developed the character of the king of the north (the papacy), who is also the power that “spoiled many nations.”

Matta iyirmi beşdəki bakirələr üzərinə gətirilən sınaq prosesi, şimal padşahının (papalığın) xarakterini inkişaf etdirmiş bir sinif ibadətçi meydana gətirir; o da “bir çox millətləri talayan” qüvvədir.

> Thus saith the Lord, Behold, a people cometh from the north country, and a great nation shall be raised from the sides of the earth. They shall lay hold on bow and spear; they are cruel, and have no mercy; their voice roareth like the sea; and they ride upon horses, set in array as men for war against thee, O daughter of Zion. We have heard the fame thereof: our hands wax feeble: anguish hath taken hold of us, and pain, as of a woman in travail. Go not forth into the field, nor walk by the way; for the sword of the enemy and fear is on every side. O daughter of my people, gird thee with sackcloth, and wallow thyself in ashes: make thee mourning, as for an only son, most bitter lamentation: for the spoiler shall suddenly come upon us. Jeremiah 6:22–26.

> Rəbb belə deyir: Budur, şimal ölkəsindən bir xalq gəlir, yerin uclarından böyük bir millət qaldırılacaq. Onlar yay və nizə tutacaqlar; amansızdırlar və mərhəmət bilməzlər; səsləri dəniz kimi guruldayır; və atlara minib sənə qarşı döyüş adamları kimi düzülürlər, ey Sion qızı. Onun sorağını eşitdik: əllərimiz taqətdən düşdü; iztirab bizi bürüdü, doğan qadının ağrısı kimi ağrı. Çölə çıxma, yolla getmə; çünki düşmənin qılıncı və hər tərəfdə qorxu vardır. Ey xalqımın qızı, çul geyin və kül içində yuvarlan; özünə yas tut, sanki yeganə oğul üçün, ən acı fəryad et; çünki talançı qəflətən üzərimizə gələcək. Yeremya 6:22–26.

Habakkuk’s two classes are those who are justified by faith, and those who ate and drank the doctrines of Babylon. Those in the last days of Miller’s dream that are represented as virgins, either develop the character of Christ, and thus receive the seal of God, or they develop the character of the papacy and receive the mark of the beast.

Habaqququn iki sinfi bunlardır: imanla saleh sayılanlar və Babilin təlimlərini yeyib-içənlər. Millerin yuxusunun son günlərində bakirələr kimi təmsil olunanlar ya Məsihin xasiyyətini inkişaf etdirir və beləliklə Allahın möhürünü alırlar, ya da papalığın xasiyyətini inkişaf etdirib vəhşi heyvanın nişanəsini alırlar.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.

> “Əxlaqi qaranlığın içində həqiqi işığın parlaması üçün vaxt gəlib çatmışdır. Üçüncü mələyin xəbəri dünyaya göndərilmişdir və insanları vəhşinin və ya onun surətinin nişanını alınlarında və ya əllərində qəbul etməmələri barədə xəbərdar edir. Bu nişanı qəbul etmək, vəhşinin etdiyi ilə eyni qərara gəlmək və Allahın Kəlamına birbaşa zidd olaraq eyni fikirləri müdafiə etmək deməkdir. Bu nişanı qəbul edənlərin hamısı haqqında Allah belə deyir: “Belələri Allahın qəzəb şərabından içəcəklər; o qəzəb ki, Onun hiddət camına qatışıqsız tökülmüşdür; və o, müqəddəs mələklərin hüzurunda və Quzunun hüzurunda od və kükürdlə əzab çəkəcəkdir.” Review and Herald, 13 iyul 1897.

The virgins that drink the wine of Babylon will ultimately drink the wine of God’s wrath. In Isaiah, the drunkards of Ephraim manifest their blind drunkenness by turning things upside down, and that action is to be esteemed as “potter’s clay.”

Babilin şərabını içən bakirələr nəhayətdə Allahın qəzəbinin şərabını içəcəklər. Yeşaya kitabında Efrayimin sərxoşları öz kor sərxoşluqlarını hər şeyi alt-üst etməklə zahir edirlər və bu əməl “dulusçunun gili” sayılmalıdır.

The identification of “the daily” as a symbol of Christ, turns the truth of “the daily” upside down, for “the daily,” is a satanic symbol. Miller’s identification of “the daily” as paganism is directly represented upon Habakkuk’s tables. Miller’s discovery of the passage in Thessalonians, which allowed him to understand that it was paganism that was “taken away,” in order for the “man of sin” who sits in the temple of God to be revealed, is the primary truth located in 2 Thessalonians, chapter two.

“Daimi”nin Məsihin rəmzi kimi eyniləşdirilməsi, “daimi” barədə həqiqəti alt-üst edir, çünki “daimi” şeytani bir rəmzdir. Millerin “daimi”ni bütpərəstlik kimi eyniləşdirməsi birbaşa Habaqququn lövhələri üzərində təmsil olunmuşdur. Millerin Saloniklilərə yazılmış məktubdakı həmin parçanı kəşf etməsi, hansı ki, ona “Allahın məbədində oturan günah adamı”nın aşkara çıxması üçün “götürülən” şeyin bütpərəstlik olduğunu anlamağa imkan verdi, 2 Saloniklilər, ikinci fəsildə yerləşən əsas həqiqətdir.

> “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

> “Mən oxumağa davam etdim və onun [gündəlik] tapıldığı Danieldən başqa heç bir başqa hal tapa bilmədim. Sonra [konkordansın köməyi ilə] onunla əlaqəli duran bu sözləri götürdüm: ‘aradan götürmək’; o, gündəliyi aradan götürəcək; ‘gündəliyin aradan götürüləcəyi vaxtdan etibarən’ və s. Oxumağa davam etdim və düşündüm ki, bu mətn üzərinə heç bir işıq tapa bilməyəcəyəm; nəhayət 2 Saloniklilərə 2:7, 8-ə gəlib çıxdım. ‘Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; ancaq indi mane olan, özü aradan götürülənədək mane olacaq, və ondan sonra o şərir aşkara çıxacaq’ və s. Və mən həmin mətnə gəlib çatanda, ah, həqiqət nə qədər aydın və əzəmətli göründü! Budur! Bu, həmin gündəlikdir! Yaxşı, bəs indi Paulun ‘indi mane olan’, yaxud əngəl törədən dedikdə nəyi nəzərdə tutur? ‘Günah adamı’ və ‘şərir’ dedikdə Papalıq nəzərdə tutulur. Yaxşı, bəs Papalığın aşkara çıxmasına mane olan nədir? Niyə, bu, Bütpərəstlikdir; elə isə ‘gündəlik’ Bütpərəstlik mənasına gəlməlidir.” — William Miller, Second Advent Manual, səhifə 66. Advent Review and Sabbath Herald, 6 yanvar 1853.

The meaning of “the daily” in Thessalonians, which Miller discovered, is the primary truth of the passage. When Paul identifies those who do not love the truth, and who will therefore receive strong delusion, he is most certainly identifying the hatred of truth in the general sense, but the truth which is directly referenced in the passage is the truth that “the daily,” represents pagan Rome.

Millerin aşkar etdiyi kimi, Saloniklilərdə “gündəlik”in mənası həmin parçanın əsas həqiqətidir. Paul həqiqəti sevməyənləri və buna görə də güclü aldanışa düçar olacaq olanları müəyyənləşdirərkən, o, əlbəttə ki, ümumi mənada həqiqətə olan nifrəti müəyyən edir; lakin həmin parçada birbaşa istinad edilən həqiqət budur ki, “gündəlik” bütpərəst Romanı təmsil edir.

> The light of the body is the eye: if therefore thine eye be single, thy whole body shall be full of light. But if thine eye be evil, thy whole body shall be full of darkness. If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness! No man can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon. Matthew 6:22–24.

> Bədənin çırağı gözdür; buna görə də əgər sənin gözün bəsitdirsə, bütün bədənin nurla dolu olar. Lakin əgər sənin gözün şərdirsə, bütün bədənin qaranlıqla dolu olar. Əgər buna görə də səndə olan nur qaranlıqdırsa, o qaranlıq nə qədər böyükdür! Heç kəs iki ağaya qulluq edə bilməz; çünki ya birinə nifrət edib o birini sevəcək, ya da birinə bağlı qalıb o birinə xor baxacaq. Siz Allaha da, mammona da qulluq edə bilməzsiniz. Matta 6:22–24.

There is only a love for truth, or a hatred of the truth. There is no middle ground. The strong delusion that comes upon the foolish virgins of Matthew twenty-five is based upon their rejection of the light of Miller’s jewels that represent the final test. Ancient Israel’s final test, was their tenth test, and Miller’s jewels shine ten times brighter in the last days. The symbol of the rejection of Miller’s jewels is “the daily,” which the drunkards of Ephraim turned upside down in the third generation of Adventism. “The daily” is a satanic symbol of paganism. The drunkards introduced a counterfeit jewel, which they brought from apostate Protestantism that identifies “the daily,” as a symbol of Christ.

Yalnız həqiqətə sevgi, yaxud həqiqətə nifrət vardır. Orta yol yoxdur. Matta iyirmi beşdəki ağılsız bakirələrin üzərinə gələn güclü aldanış, son sınağı təmsil edən Millerin cəvahiratının nurunu rədd etmələrinə əsaslanır. Qədim İsrailin son sınağı onların onuncu sınağı idi və Millerin cəvahiratı son günlərdə on qat daha parlaq şəfəq saçır. Millerin cəvahiratının rədd edilməsinin rəmzi “gündəlik”dir; Adventizmin üçüncü nəslində Efrayimin sərxoşları bunu alt-üst etdilər. “Gündəlik” bütpərəstliyin şeytani bir rəmzidir. O sərxoşlar saxta bir cəvahirat təqdim etdilər; onu mürtəd Protestantizmdən gətirdilər və bu, “gündəlik”i Məsihin rəmzi kimi təqdim edir.

Miller’s understanding of his jewels was limited by the history in which he was raised up. Convinced the Second Coming was the next prophetic event, the deadly wound of the papacy in 1798, could only represent the fourth and final earthly kingdom of Daniel two. Miller was also limited in his understanding of “the daily,” for his testimony is that through revelation he was led to a specific method of study, in which he stated that he used his Bible, Cruden’s Concordance and read some newspapers. His decision to study in that manner had simply come into his mind.

Millerin öz cəvahiratına dair anlayışı onun yetişdirildiyi tarixlə məhdudlaşmışdı. İkinci Gəlişin növbəti peyğəmbərlik hadisəsi olduğuna qəti əmin olduğundan, 1798-ci ildə papalığın aldığı ölümcül yara yalnız Danielin ikinci fəslindəki dördüncü və son dünyəvi səltənəti təmsil edə bilərdi. Miller “gündəlik” barədə anlayışında da məhdud idi; çünki onun şəhadəti budur ki, vəhy vasitəsilə o, müəyyən bir tədqiqat üsuluna yönəldilmişdi və bu üsul barədə o, Müqəddəs Kitabından, Cruden’s Concordance-dan istifadə etdiyini və bəzi qəzetləri oxuduğunu bildirmişdi. Bu qaydada araşdırma aparmaq qərarı sadəcə onun ağlına gəlmişdi.

> “During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and [heard] me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, ‘What do you think of this text, and that?’ referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. ‘How long time do you want?’ I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood. I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—‘Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?’ This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.

> “Deist olduğum on iki il ərzində tapa bildiyim bütün tarixləri oxudum; lakin indi Müqəddəs Kitabı sevirdim. O, İsa haqqında öyrədirdi! Amma yenə də Müqəddəs Kitabın xeyli hissəsi mənim üçün qaranlıq idi. 1818 və ya 1819-cu ildə, ziyarət etdiyim və deist olduğum vaxtlarda danışığımı tanımış və [eşitmiş] olan bir dostla söhbət edərkən, o, olduqca mənalı bir tərzdə soruşdu: “Bu mətn və o mətn haqqında nə düşünürsən?”—deist olduğum zaman etiraz etdiyim əvvəlki mətnlərə işarə edərək. Mən onun nə demək istədiyini anladım və cavab verdim: Əgər mənə vaxt versəniz, onların nə məna verdiyini sizə deyərəm. “Nə qədər vaxt istəyirsiniz?” Bilmirəm, amma sizə deyəcəyəm, deyə cavab verdim; çünki Allahın başa düşülə bilməyən bir vəhy verdiyinə inana bilmirdim. Bundan sonra Müqəddəs Kitabımı öyrənməyə qərar verdim; inanırdım ki, Müqəddəs Ruhun nə demək istədiyini aşkar edə bilərəm. Lakin bu qərarı verən kimi ağlıma belə bir fikir gəldi: “Tutaq ki, başa düşə bilmədiyiniz bir parçaya rast gəldiniz, nə edəcəksiniz?” O zaman Müqəddəs Kitabı öyrənməyin bu üsulu zehnimə gəldi:—belə parçaların sözlərini götürəcəyəm, onları Müqəddəs Kitab boyunca izləyəcəyəm və mənalarını bu yolla tapacağam. Məndə dünyanın ən yaxşısı olduğunu düşündüyüm Cruden’s Concordance var idi; buna görə də onu və Müqəddəs Kitabımı götürüb masamın arxasına keçdim və bir az qəzetlərdən başqa heç nə oxumadım, çünki Müqəddəs Kitabımın nə demək istədiyini bilməkdə qətiyyətli idim. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.

Miller’s jewels were not simply recognized by his method of study, but also by direct revelation from God.

Millerin qiymətli həqiqətləri təkcə onun öyrənmə üsulu vasitəsilə deyil, həm də Allahdan gələn birbaşa vəhy vasitəsilə tanındı.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> “Allah Öz mələyini Müqəddəs Kitaba iman etməmiş bir əkinçinin ürəyinə təsir göstərmək, onu peyğəmbərlikləri araşdırmağa yönəltmək üçün göndərdi. Allahın mələkləri həmin seçilmiş şəxsi dönə-dönə ziyarət edirdilər ki, onun düşüncəsinə rəhbərlik etsinlər və Allahın xalqı üçün həmişə qaranlıq qalmış peyğəmbərlikləri onun anlayışına açsınlar. Həqiqət zəncirinin başlanğıcı ona verildi və o, halqa üstə halqa axtarmağa yönəldildi; nəhayət, Allahın Kəlamına heyrət və valehliklə baxdı. Orada o, həqiqətin kamil bir zəncirini gördü. İlhamsız hesab etdiyi həmin Kəlam indi onun baxışları önündə öz gözəlliyi və izzəti ilə açıldı. O gördü ki, Müqəddəs Yazının bir hissəsi digərini izah edir; bir keçid onun anlayışı üçün qapalı olduqda, Kəlamın başqa bir hissəsində onu izah edən şeyi tapırdı. O, Allahın müqəddəs Kəlamına sevinclə və ən dərin ehtiram və heybətlə yanaşdı.” Early Writings, 230.

When Sister White states that “God sent His angel” to Miller, it is identifying that Gabriel was the angel sent to Miller, for “His angel,” is a term assigned to Gabriel.

Bacı Uayt “Allah Öz mələyini” Millerə göndərdi dedikdə, bu, Millerə göndərilən mələyin Cəbrail olduğunu göstərir; çünki “Öz mələyi” ifadəsi Cəbrailə aid edilən bir termindir.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> Mələyin «Mən Allahın hüzurunda dayanan Cəbrayılam» sözləri onun səmavi məhkəmələrdə yüksək şərəf mövqeyi tutduğunu göstərir. O, Danielə bir xəbərlə gəldikdə dedi: «Bu işlərdə mənimlə birlikdə dayanan heç kəs yoxdur, ancaq sizin Şahzadəniz Mikayıl [Məsih].» Daniel 10:21. Xilaskar Vəhydə Cəbrayıl haqqında belə danışır: «Onu Öz mələyi vasitəsilə quluna Yəhyaya göndərib bildirdi.» Vəhy 1:1.” The Desire of Ages, 99.

Gabriel and the other angels guided Miller’s “mind and” opened “to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people.” His message was not simply developed through his method of study, but also by Divine revelation. The very method he employed to study the Bible just came into his mind. When God brings truth to our mind, it is a Divine revelation as opposed to arriving at truth through the process of rightly dividing the Bible. Miller did both, but Divine revelation was a part of how Miller came to understand the subject of “the daily.”

Cəbrayıl və digər mələklər Millerin “zəhninə yol göstərdilər” və “Allahın xalqı üçün həmişə qaranlıq qalmış peyğəmbərlikləri onun anlayışına açdılar.” Onun xəbəri sadəcə araşdırma üsulu vasitəsilə formalaşmamış, həm də İlahi vəhy vasitəsilə verilmişdi. Müqəddəs Kitabı öyrənmək üçün istifadə etdiyi üsulun özü sadəcə onun zehninə gəlmişdi. Allah həqiqəti zehnimizə gətirdikdə, bu, Müqəddəs Kitabı düzgün bölüşdürmə prosesi vasitəsilə həqiqətə çatmaqdan fərqli olaraq, İlahi vəhydir. Miller hər ikisini etmişdi, lakin “gündəlik” mövzusunu başa düşməsində İlahi vəhy də rol oynamışdı.

Miller would not have recognized the gender oscillation of Daniel chapter eight, verses nine through twelve, for all he had was the Bible and a concordance that is void of any information concerning the biblical languages. He would not have seen the distinction between ‘sur’ and ‘rum’ which are both translated as “take away.” He would have not seen the distinction between ‘miqdash’ and ‘qodesh’ which are both translated as “sanctuary.”

Miller, əlində yalnız Müqəddəs Kitab və bibliya dillərinə dair hər hansı məlumatdan məhrum bir konkordans olduğu üçün, Daniel kitabının səkkizinci fəslinin doqquzdan on ikinci ayələrinədək olan hissəsində cinsin tərəddüd etməsini tanıya bilməzdi. Hər ikisi də “götürüb aparmaq” kimi tərcümə olunan “sur” ilə “rum” arasındakı fərqi görə bilməzdi. Hər ikisi də “müqəddəs məkan” kimi tərcümə olunan “miqdash” ilə “qodesh” arasındakı fərqi də görə bilməzdi.

He would not have seen the truth of the word ‘tamid’ that is found one hundred and four times in the Bible. The truth he could not have seen (which is also the truth that he did see), was that of the one hundred and four times that the Hebrew word ‘tamid’ is used in the Bible, but only in the book of Daniel is the Hebrew word ‘tamid,’ used as a noun. ‘Tamid’ is the Hebrew word that means “continual”, and is translated as “the daily” in the book of Daniel.

O, Müqəddəs Kitabda yüz dörd dəfə rast gəlinən “tamid” sözünün həqiqətini görə bilməzdi. Onun görə bilmədiyi həqiqət (və bu, eyni zamanda onun gördüyü həqiqətdir) belə idi: İbrani dilindəki “tamid” sözü Müqəddəs Kitabda yüz dörd dəfə işlədilsə də, yalnız Daniel kitabında bu ibrani sözü “tamid” isim kimi işlədilir. “Tamid” “davamlı” mənasını verən ibrani sözdür və Daniel kitabında “gündəlik” kimi tərcümə olunur.

Only in the book of Daniel is the word used as a noun, and the other ninety-nine times it is used as an adverb. For this reason, when the translators of the King James Bible were confronted with Daniel using the word five times as a noun, when all the other writers of the Bible used the word ninety-nine times as an adverb, they were forced by the weight of evidence to “correct” Daniel’s use of the word as a noun. In order to “correct” Daniel, they added the word “sacrifice” to the word, and thus turned a noun into an adverb. And then in order to correct the translators, Ellen White was inspired to record that she, “saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.”

Yalnız Daniel kitabında bu söz isim kimi işlədilir, digər doxsan doqquz halda isə zərf kimi işlədilir. Bu səbəbdən, King James Müqəddəs Kitabının tərcüməçiləri Danielin bu sözü beş dəfə isim kimi işlətdiyi, Müqəddəs Kitabın bütün digər müəlliflərinin isə onu doxsan doqquz dəfə zərf kimi işlətdiyi faktı ilə qarşılaşanda, dəlillərin ağırlığı qarşısında Danielin sözü isim kimi işlətməsini “düzəltməyə” məcbur oldular. Danieli “düzəltmək” üçün onlar bu sözə “qurban” sözünü əlavə etdilər və beləliklə, ismi zərfə çevirdilər. Sonra isə tərcüməçiləri düzəltmək üçün Ellen White ilhamla qeyd etdi ki, o, “‘Daily’ ilə əlaqədar olaraq gördü ki, ‘sacrifice’ sözü insan hikməti ilə əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; və Rəbb onun doğru baxışını hökm saatı çağırışını verənlərə vermişdir.”

Miller, by his own testimony, was seeking to understand “the daily,” which he ultimately did in 2 Thessalonians. But also, by his own testimony, when seeking to understand a word, he would consider every place the word was used, and the word is used ninety-nine other times in the Bible. Yet his testimony of “the daily,” is that he found it nowhere but in the book of Daniel, when he stated, “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel.” Miller was led to the jewels not alone by his method of study, but also by divine revelation that was given to him through the ministry of angels.

Miller, öz şahidliyinə görə, “gündəlik”i anlamağa çalışırdı; o, nəhayət, bunu 2 Saloniklilərdə anladı. Lakin yenə də öz şahidliyinə görə, bir sözü anlamağa çalışarkən, həmin sözün işlədildiyi hər yeri nəzərdən keçirərdi; halbuki bu söz Müqəddəs Kitabda daha doxsan doqquz dəfə işlədilmişdir. Bununla belə, “gündəlik” barədə onun şahidliyi belədir ki, o, bunu Daniel kitabından başqa heç yerdə tapmamışdı; belə demişdi: “Oxumağa davam etdim və onun [gündəlik] Danieldən başqa heç bir başqa yerdə olduğunu tapa bilmədim.” Miller yalnız öz tədqiqat üsulu ilə deyil, həm də mələklərin xidməti vasitəsilə ona verilən ilahi vəhy sayəsində cəvahirata yönəldildi.

This is why his understanding of “the daily,” was correct, but limited. He could not recognize that of the five times “the daily” is referenced in the book of Daniel, that one of the three times “the daily” is “taken away,” represented a different meaning than the other two times. One time “the daily” is used with the Hebrew word ‘rum’ and the other two times it is used with the Hebrew word ‘sur.’ Both words are translated as take away, but ‘rum’ in Daniel chapter eight, verse eleven means to lift up and exalt, and in chapter eleven, verse thirty-one, and chapter twelve, verse eleven, the word ‘sur’ means to remove.

Məhz buna görə onun “gündəlik” barədə anlayışı düzgün idi, lakin məhdud idi. O, Daniel kitabında “gündəlik” ifadəsinin istinad edildiyi beş yerdən, “gündəlik”in “götürüldüyü” üç yerdən birinin digər iki yerdən fərqli məna daşıdığını dərk edə bilmədi. Bir dəfə “gündəlik” ivritcə ‘rum’ sözü ilə işlədilir, digər iki dəfə isə ivritcə ‘sur’ sözü ilə işlədilir. Hər iki söz “götürmək” kimi tərcümə edilir, lakin Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on birinci ayəsində ‘rum’ “uca qaldırmaq və ucaldatmaq” mənasını verir, on birinci fəslin otuz birinci ayəsində və on ikinci fəslin on birinci ayəsində isə ‘sur’ sözü “aradan qaldırmaq” mənasını verir.

The theologians that eat and drink the Babylonian diet, argue that whether you remove a thing or whenever you lift up a thing, they both represent a type of removal, so both words are to be understood as possessing the same meaning. They argue that the three times “the daily,” is “taken away” always means to remove, and in doing so, they identify that Daniel was careless in his choice of words. They do not openly say that, but by inference they teach that Daniel should have used the word ‘sur’ in all three occurrences, for according to the theologians he supposedly meant the same thing each time “the daily” was “taken away.”

Babillik rasionu yeyib-içən ilahiyyatçılar iddia edirlər ki, istər bir şeyi götürüb kənarlaşdırasan, istərsə də bir şeyi yuxarı qaldırasan, hər ikisi bir növ uzaqlaşdırmanı təmsil edir; buna görə də hər iki sözün eyni mənaya malik kimi başa düşülməli olduğunu söyləyirlər. Onlar iddia edirlər ki, “gündəlik” ifadəsinin üç dəfə “götürülməsi” həmişə aradan qaldırmaq mənasını verir və bunu etməklə Danielin söz seçimində diqqətsiz olduğunu müəyyənləşdirirlər. Onlar bunu açıq şəkildə demirlər, lakin nəticə etibarilə belə öyrədirlər ki, Daniel hər üç halda “sur” sözünü işlətməli idi; çünki ilahiyyatçıların fikrincə, “gündəlik” hər dəfə “götürüldükdə” guya eyni şeyi nəzərdə tutmuşdur.

They do the same thing with the words ‘miqdash’ and ‘qodesh’ which are both translated as “sanctuary,” in verses eleven through fourteen in chapter eight. In each reference of “sanctuary” in those four verses, they insist they all represent God’s sanctuary. By inference again, Daniel should have simply used ‘qodesh’ in all three references, and not used ‘miqdash’ in verse eleven. Miller would not have recognized the distinction between those words, but the modern theologians do, and when they do, they insist that no distinction should be acknowledged. Yet Miller, who did not recognize the distinctions between the words, came to an opposite understanding of the modern theologians.

Onlar səkkizinci fəslin on birinci ayədən on dördüncü ayəyədək olan hissəsində “müqəddəs məkan” kimi tərcümə edilən ‘miqdash’ və ‘qodesh’ sözləri ilə də eyni şeyi edirlər. Həmin dörd ayədə “müqəddəs məkan”a dair hər bir istinadda onların hamısının Allahın müqəddəs məkanını təmsil etdiyini israrla iddia edirlər. Yenə də bu nəticəyə görə, Daniel hər üç istinadda sadəcə ‘qodesh’dən istifadə etməli, on birinci ayədə isə ‘miqdash’dan istifadə etməməli idi. Miller bu sözlər arasındakı fərqi dərk etməzdi, lakin müasir ilahiyyatçılar bunu dərk edirlər və bunu etdikdə, heç bir fərqin qəbul edilməməli olduğunu israrla bildirirlər. Halbuki sözlər arasındakı fərqləri dərk etməyən Miller, müasir ilahiyyatçıların anlayışının əksinə olan bir anlayışa gəlmişdi.

The reality is that Daniel was a careful writer, who knew the Hebrew language and was judged as ten times smarter than all the other wise men of Babylon. If anyone knew the proper usage of the Hebrew language, and how it was to be correctly represented in that particular history, it was Daniel. If Daniel employed different words, it was because they were meant to convey different meanings, which he purposely sought to represent. When Daniel’s distinct use of the words that are translated as “sanctuary” or as “take away” are acknowledged, they uphold Miller’s understanding of “the daily,” which was recognized by Miller in the very passage where Paul identifies that those who hate truth are destined to receive strong delusion.

Həqiqət budur ki, Daniel ibrani dilini bilən və Babilin bütün digər müdrik adamlarından on qat daha ağıllı sayılmış diqqətli bir yazıçı idi. Əgər ibrani dilinin düzgün istifadəsini və onun həmin xüsusi tarixdə necə doğru şəkildə ifadə olunmalı olduğunu kimsə bilirdisə, o, Daniel idi. Əgər Daniel müxtəlif sözlər işlədirdisə, bu, onların fərqli mənalar ifadə etməsi üçün idi; o, bunları qəsdən bu cür təqdim etməyə çalışmışdı. Danielin “müqəddəs məkan” və ya “aradan qaldırmaq” kimi tərcümə olunan sözlərdən fərqli istifadəsi qəbul edildikdə, bunlar Millerin “daimi” haqqında anlayışını təsdiqləyir; bu anlayış Miller tərəfindən məhz Paulun həqiqətə nifrət edənlərin güclü azğınlığa düçar olmağa məhkum edildiyini müəyyən etdiyi həmin parçada tanınmışdı.

Those who hate the truth and believe the lie which produces strong delusion, are also represented as the drunkards of Ephraim, who are represented in two classes. One class is the learned leadership and the other class is the unlearned who will only hear what the learned teach them. They are those who hide beneath lies, and who make a covenant with death. They are the foolish virgins of Matthew twenty-five, and those whose soul is lifted up in Habakkuk two. They are those who reject the foundational truths of Miller’s dream, which shine ten times brighter at the end (representing the tenth and final test for modern Israel), as typified by the tenth and final test for ancient Israel.

Həqiqətə nifrət edən və güclü azğınlıq doğuran yalana inananlar, həmçinin iki sinifdə təsvir olunan Efrayimin sərxoşları kimi də təqdim edilirlər. Bir sinif savadlı rəhbərlikdir, digər sinif isə yalnız savadlıların onlara öyrətdiklərini eşidəcək savadsızlardır. Onlar yalanların altında gizlənən və ölümlə əhd bağlayanlardır. Onlar Matta iyirmi beşdəki ağılsız bakirələr və Habakkuk ikidə canı təkəbbürlə şişmiş olanlardır. Onlar Millerin yuxusunun təməl həqiqətlərini rədd edənlərdir; bu həqiqətlər axırda on qat daha parlaq işıq saçır (müasir İsrail üçün onuncu və son sınağı təmsil edərək), necə ki, qədim İsrail üçün onuncu və son sınaq bunu əvvəlcədən obrazlı şəkildə göstərmişdir.

We will continue this study in the next article.

Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

> And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness.

> Və Rəbb Musaya dedi: Bu xalq nə vaxta qədər Məni təhqir edəcək? Aralarında göstərdiyim bütün əlamətlərə baxmayaraq, nə vaxta qədər Mənə inanmayacaqlar? Mən onları vəba ilə vuracağam və irslərindən məhrum edəcəyəm; səni isə onlardan daha böyük və daha qüdrətli bir millət edəcəyəm. Musa da Rəbbə dedi: O zaman Misirlilər bunu eşidəcəklər, çünki Sən Öz qüdrətinlə bu xalqı onların arasından çıxarmısan. Onlar bunu bu ölkənin sakinlərinə də xəbər verəcəklər; çünki eşitmişlər ki, ya Rəbb, Sən bu xalqın arasındasan, ya Rəbb, Sən üz-üzə görünürsən, Sənin buludun onların üzərində dayanır, gündüz bulud sütunu içində, gecə isə od sütunu içində onların önündə gedirsən. Əgər indi bu xalqın hamısını bir adam kimi qırarsansa, onda Sənin şöhrətini eşitmiş millətlər belə deyəcəklər: Rəbb bu xalqı onlara and içdiyi torpağa gətirməyə qadir olmadığı üçün onları səhrada qırdı.

> And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now. And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:11–24.

> İndi isə yalvarıram, qoy Rəbbimin qüdrəti böyük olsun, necə ki Sən demisən: “Rəbb səbirli və böyük mərhəmət sahibidir, təqsiri və üsyanı bağışlayır, lakin təqsirkarı əsla cəzasız qoymur, ataların təqsirini övladların üzərinə üçüncü və dördüncü nəslədək gətirir.” Yalvarıram, Öz böyük mərhəmətinə görə bu xalqın təqsirini bağışla; necə ki Misirdən indiyədək bu xalqı bağışlamısan. Rəbb dedi: “Sənin sözünə görə bağışladım. Amma, varlığıma and olsun, bütün yer üzü Rəbbin izzəti ilə dolacaqdır. Çünki Mənim izzətimi, Misirdə və səhrada göstərdiyim möcüzələrimi görmüş, indi isə Məni on dəfə sınamış və səsimə qulaq asmamış olan o adamların heç biri atalarına and içdiyim torpağı görməyəcək; Mənə qarşı qəzəb doğuranların heç biri onu görməyəcək. Lakin qulum Kaleb, çünki onda başqa bir ruh var idi və Mənim ardımca tam getdi, onu getdiyi torpağa gətirəcəyəm; onun nəsli də oranı irs alacaq.” Saylar 14:11–24.

Back to Articles