Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Seven

Daniel Kitabı — Altmış Yeddinci Hissə

Prophetic Insights: Islam, September 11, 2001, and the Day of the East Wind

Peyğəmbərlik Mülahizələri: İslam, 11 sentyabr 2001-ci il və Şərq Küləyi Günü

Author

Jeff Pippenger

Published

January 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Islam of the third woe arrived into prophetic history on September 11, 2001, and it was immediately restrained. At that time the latter rain began to fall, but it was “measured”.

Üçüncü vayın İslamı 11 sentyabr 2001-ci ildə peyğəmbərlik tarixinə daxil oldu və dərhal cilovlandı. Həmin vaxt axır yağış yağmağa başladı, lakin o, “ölçülmüş” idi.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:6–13.

> Ölçü ilə, o tumurcuq verdiyi zaman, sən onunla mübahisə edəcəksən; O, şərq küləyinin əsdiyi gündə öz sərt küləyini saxlayır. Buna görə də Yaqubun təqsiri təmizlənəcək; və onun günahını aradan qaldırmağın bütün bəhrəsi budur ki, o, qurbangahın bütün daşlarını parça-parça edilən tabaşir daşları kimi edəndə, Aşera bütləri və oyma surətlər ayaqda qalmayacaq. Lakin möhkəmləndirilmiş şəhər viran qalacaq, məskən tərk ediləcək və səhraya bənzər halda buraxılacaq; orada buzov otlayacaq, orada uzanacaq və onun budaqlarını yeyib qurtaracaq. Onun budaqları quruduqda qırılıb düşəcək; qadınlar gəlib onları yandıracaqlar; çünki bu, anlayışsız bir xalqdır; buna görə də onları Yaradan onlara mərhəmət etməyəcək, onları formaya salan da onlara lütf göstərməyəcək. Və o gündə belə olacaq ki, Rəbb çayın yatağından Misir vadisinədək döyüb ayıracaq, və siz, ey İsrail övladları, bir-bir toplanacaqsınız. Və o gündə belə olacaq ki, böyük şeypur çalınacaq, və Aşşur torpağında həlak olmağa yaxın olanlar, Misir torpağındakı didərginlər gələcək və Yerusəlimdəki müqəddəs dağda Rəbbə səcdə edəcəklər. Yeşaya 27:6–13.

The “day of the east wind” identifies the arrival of the latter rain, and also Islam of the third woe. It also marks the beginning of the history where the “iniquity of Jacob is purged.” The day of the east wind arrived on September 11, 2001, and at that point the judgment of the living commenced. The judgment of the living is the closing work of the third angel, and it is there that the removal of the sins of the one hundred and forty-four thousand began. That is what Isaiah means when he wrote, “By this.”

“Şərq küləyi günü” son yağışın gəlişini, həmçinin üçüncü vayın İslamını müəyyən edir. O, həm də “Yaqubun təqsirinin təmizləndiyi” tarixin başlanğıcını nişan verir. Şərq küləyi günü 11 sentyabr 2001-ci ildə gəldi və həmin anda dirilərin mühakiməsi başlandı. Dirilərin mühakiməsi üçüncü mələyin yekun işidir və məhz orada yüz qırx dörd minin günahlarının götürülməsi başlandı. Yeşayanın “Bununla” yazarkən nəzərdə tutduğu budur.

The words leading up to, “By this,” are, “In measure, when it shooteth forth, thou will debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” “By this,” is identifying the specific testing truths that purge the sin from those represented as Jacob. Those truths include the event (9/11), which marks the arrival of the latter rain. Those truths include the definition of the latter rain as “a message,” and the “message” is Islam. It includes the truth that “the east wind” is Islam of the third Woe, and it includes the prophetic characteristic of Islam’s subsequent restraint (stayeth).

“Bununla” ifadəsindən əvvəl gələn sözlər bunlardır: “Ölçü ilə, o tumurcuqlanıb irəli çıxdıqda, sən onunla mübahisə edəcəksən: o, şərq küləyinin günündə öz sərt küləyini saxlayır.” “Bununla” ifadəsi Yaqub kimi təmsil olunanlardan günahı təmizləyən xüsusi sınaq həqiqətlərini müəyyənləşdirir. Həmin həqiqətlərə son yağışın gəlişini işarələyən hadisə (9/11) daxildir. Həmin həqiqətlərə son yağışın “bir xəbər” kimi tərifi daxildir və bu “xəbər” İslamdır. Buraya “şərq küləyi”nin üçüncü Vay olan İslam olduğu həqiqəti də daxildir və buraya İslamın sonrakı cilovlanmasının (saxlayır) peyğəmbərlik xarakteri də daxildir.

The test itself is represented by the “debate,” which began on September 11, 2001. Jeremiah, when representing the first disappointment, was counseled to “return” unto God and separate the precious from the vile. The “fruit” of the testing message produces two classes of worshippers.

Sınağın özü 11 sentyabr 2001-ci ildə başlayan “mübahisə” ilə təmsil olunur. Yeremya, birinci məyusluğu təmsil edərkən, Allaha “qayıtmağa” və qiymətlini dəyərsizdən ayırmağa yönəldildi. Sınaq xəbəri olan “meyvə” ibadət edənlərin iki sinfini meydana çıxarır.

The judgment of the foolish is represented as “when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Isaiah is referencing the pronouncement against those who turn things upside down in chapters twenty-eight and twenty-nine. They are those who cannot understand the sealed book. The work (fruit) of the wicked is to be esteemed as potter’s clay.

Ağılsızların hökmü belə təsvir olunur: “Qurbangahın bütün daşlarını döyülüb parçalanmış təbaşir daşları kimi edəndə, Aşera sütunları və bütlər ayaqda qalmayacaq.” Yeşaya iyirmi səkkizinci və iyirmi doqquzuncu fəsillərdə hər şeyi alt-üst edənlərə qarşı elan olunan hökmə işarə edir. Onlar möhürlənmiş kitabı anlaya bilməyənlərdir. Şərlilərin işi (meyvəsi) dulusçunun gili kimi qiymətləndirilməlidir.

> Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:14–16.

> Buna görə də, budur, Mən bu xalq arasında möcüzəli bir iş görməyə yenidən başlayacağam, bəli, möcüzəli bir iş və heyrətamiz bir hadisə; çünki onların müdriklərinin hikməti məhv olacaq, ağıllılarının dərrakəsi isə gizlədiləcək. Vay o kəslərin halına ki, öz niyyətlərini Rəbdən gizlətmək üçün dərinə gedirlər, işləri qaranlıqda olur və deyirlər: “Bizi kim görür? Bizi kim tanıyır?” Şübhəsiz, sizin hər şeyi alt-üst etməyiniz dulusçunun gili kimi sayılacaq; məgər əsər onu yaradana: “O məni yaratmadı”,—deyərmi? Yaxud düzəldilmiş şey onu düzəldən haqqında: “Onun anlayışı yox idi”,—deyərmi? Yeşaya 29:14–16.

The work of the wicked will be as potter’s clay, and in chapter twenty-seven their work is portrayed in a similar fashion, as chalkstones that are beaten asunder. Chalk or potter’s clay is easily beaten into powder, and the symbol of the work of making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder,” and including the work of tearing down “the groves and images,” so that they “shall not stand up,” is the work represented by the reformation of king Josiah. In the final revival and reformation, represented by the reformation of Josiah, the Adventist corporate structure will be desolate, for “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness.” All their works, meaning the thousands of churches, schools, colleges, universities, hospitals and office buildings around the world, will be prophetically beaten into worthless powder.

Pislərin işi dulusçunun gili kimi olacaq və iyirmi yeddinci fəsildə onların işi buna bənzər bir şəkildə, parçalanıb dağıdılan əhəngdaşları kimi təsvir edilir. Əhəng və ya dulusçunun gili asanlıqla döyülüb toza çevrilir və “qurbangahın bütün daşlarının parçalanıb dağıdılmış əhəngdaşları kimi edilməsi” işi ilə, habelə “bağçalar və bütlərin” elə dağıdılması işi ki, onlar “bir daha ayaqda durmasınlar”, padşah Yoşiyanın islahatı ilə təmsil olunan iş nəzərdə tutulur. Son oyanışda və islahatda, Yoşiyanın islahatı ilə təmsil olunan həmin vaxtda, Adventist korporativ quruluşu viran qalacaq, çünki “möhkəmləndirilmiş şəhər viran olacaq, yaşayış yeri tərk ediləcək və çöllük kimi buraxılacaq.” Onların bütün işləri, yəni dünyanın hər yerində olan minlərlə kilsə, məktəb, kollec, universitet, xəstəxana və inzibati bina peyğəmbərlik baxımından dəyərsiz toz halına gətiriləcək.

The membership will also be desolate, for those “people of no understanding” will be as “withered” “boughs” that “shall be broken off” “and set on fire,” for “he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favor.”

Üzvlük də viran qalacaq, çünki “anlayışsız xalq” “qurumuş” “budaqlar” kimi olacaq; onlar “qırılıb atılacaq” və “od vurulacaq”, çünki “onları yaradan onlara rəhm etməyəcək, onları formalaşdıran isə onlara mərhəmət göstərməyəcək.”

When the separation that is accomplished by the testing message is complete, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon, for in that day “it shall come to pass” “that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem.”

Sınaq xəbəri vasitəsilə həyata keçirilən ayrılıq tamamlandıqda, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki ikinci səs Allahın Babildə olan başqa sürüsünü oradan çağırıb çıxarır; çünki o gündə “belə olacaq ki”, “böyük şeypur çalınacaq və Aşşur diyarında həlak olmaq üzrə olanlar, Misir diyarında sürgün edilmiş olanlar gələcək və Yerusəlimdə, müqəddəs dağda Rəbbə səcdə edəcəklər.”

The passage (Isaiah twenty-seven, verses eight through thirteen) we are considering, identifies the prophetic history that began on September 11, 2001, and illustrates the testing and purification of those who will ultimately call God’s other flock out of Babylon. The opening verses of the same chapter, identify a song that is to be sung during that very history.

Nəzərdən keçirdiyimiz hissə (Yeşaya iyirmi yeddi, səkkizdən on üçə qədər olan ayələr) 11 sentyabr 2001-ci ildə başlanmış peyğəmbərlik tarixini müəyyən edir və nəhayət Allahın başqa sürüsünü Babildən çağırıb çıxaracaq olanların sınaqdan keçirilməsini və paklaşdırılmasını təsvir edir. Həmin fəslin açılış ayələri isə məhz elə həmin tarix ərzində oxunmalı olan bir nəğməni göstərir.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? Isaiah 27:2–7.

> O gün onun barəsində belə nəğmə oxuyun: Qırmızı şərab bağı. Mən, Rəbb, onu qoruyuram; onu hər an sulayacağam; ona bir zərər toxunmasın deyə, onu gecə-gündüz qoruyacağam. Məndə qəzəb yoxdur; kim döyüşdə mənə qarşı tikan və qanqalları qaldırar? Mən onların arasından keçərdim, onları birlikdə yandırardım. Yaxud qoy o, Mənim qüdrətimdən yapışsın ki, Mənimlə barışsın; bəli, Mənimlə barışacaqdır. O, Yaqubdan gələnləri kök salmağa səbəb olacaq; İsrail çiçəklənəcək və tumurcuqlanacaq, dünyanın üzünü bəhrə ilə dolduracaqdır. O, onu, özünü vuranları vurduğu kimi vurmuşdurmu? Yaxud o, öz əli ilə öldürülənlərin qətli kimi öldürülmüşdürmü? Yeşaya 27:2–7.

The song of the vineyard is the song that first identifies God’s people as a vineyard which He had loved and cared for. It then presents a promise of acceptance for any who would wish to take hold of Christ’s righteousness. It then identifies the promise of the outpouring of the Holy Spirit, represented by two phases of rain. The first phase of rain brings the blossoms and buds to life, and the second phase fills the earth with fruit.

Bağ nəğməsi, əvvəlcə Allahın xalqını Onun sevib qayğısına qaldığı bir bağ kimi tanıdan nəğmədir. Sonra o, Məsihin salehliyindən yapışmaq istəyən hər kəs üçün qəbul olunma vədini təqdim edir. Ardınca isə iki yağış mərhələsi ilə təmsil olunan Müqəddəs Ruhun tökülməsi vədini göstərir. Yağışın birinci mərhələsi çiçəkləri və tumurcuqları canlandırır, ikinci mərhələ isə yeri meyvə ilə doldurur.

The song of the vineyard is the song that identifies the period of time when God is passing by a former chosen people, while entering into covenant with a new chosen people. Verses eight and onward, are simply repeating and enlarging upon the opening verses of the chapter. The first verse of the chapter identifies the same event that is identified as the “day of the east wind” in verse eight.

Bağ haqqında nəğmə, Allahın əvvəllər seçilmiş bir xalqın yanından keçib gedərkən, eyni zamanda yeni seçilmiş bir xalqla əhdə girdiyi zaman dövrünü müəyyən edən nəğmədir. Səkkizinci ayədən sonrakı ayələr sadəcə fəslin giriş ayələrini təkrarlayır və onları genişləndirir. Fəslin birinci ayəsi, səkkizinci ayədə “şərq küləyi günü” kimi göstərilən həmin eyni hadisəni müəyyən edir.

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. Isaiah 27:1.

> O gün Rəbb Özünün sərt, böyük və qüdrətli qılıncı ilə Leviatanı, o sürətli ilanı, bəli, o əyri-büğrü ilan olan Leviatanı cəzalandıracaq; dənizdə olan əjdahanı da öldürəcək. Yeşaya 27:1.

The dragon is Satan, but in a secondary sense it was pagan Rome.

Əjdaha Şeytandır, lakin ikinci dərəcəli mənada o, bütpərəst Roma idi.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “Beləliklə, əjdaha, ilk növbədə, Şeytanı təmsil etdiyi halda, ikinci dərəcəli mənada bütpərəst Romanın simvoludur.” The Great Controversy, 439.

The ten kings of pagan Rome, in chapter seven of Daniel, and in chapter twelve of Revelation represent the ten kings of Revelation seventeen–in the last days.

Danielin yeddinci fəslindəki və Vəhy kitabının on ikinci fəslindəki bütpərəst Romanın on padşahı axır günlərdə Vəhy kitabının on yeddinci fəslindəki on padşahı təmsil edir.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> “Padşahlar, hökmdarlar və valilər öz üzərlərinə dəccalın damğasını qoymuşlar və Allahın əmrlərini saxlayan, İsanın imanına malik olan müqəddəslərlə müharibə etməyə gedən əjdaha kimi təsvir olunurlar.” Testimonies to Ministers, 38.

Verse one of Isaiah 27 is identifying the beginning of the judgment of the dragon, which began at the day of the east wind, on September 11, 2001. The judgment of the kings of the earth, and their globalist merchant partners, is accomplished when the financial structure of the earth is destroyed by an “east wind”, in the midst of the “seas”.

Yeşaya 27-nin birinci ayəsi, 2001-ci il sentyabrın 11-də, şərq küləyi günündə başlanmış olan əjdahanın mühakiməsinin başlanğıcını göstərir. Yer üzünün padşahlarının və onların qlobalist tacir tərəfdaşlarının mühakiməsi, yer üzünün maliyyə quruluşu “şərq küləyi” vasitəsilə, “dənizlərin” ortasında məhv edildiyi zaman tamamlanır.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

> Çünki bax, padşahlar toplaşdılar, birlikdə keçib getdilər. Onlar bunu gördülər və heyrətə gəldilər; sarsıldılar və tələsik uzaqlaşdılar. Orada qorxu onları bürüdü, doğan qadının ağrısı kimi əzab onları tutdu. Sən Tarşiş gəmilərini şərq küləyi ilə qırırsan. Məzmurlar 48:4–7.

Isaiah chapter twenty-seven, verses one through seven, is repeated and enlarged upon in verses eight through thirteen. It identifies that in “the day of east wind” the kings and merchants of the earth are going to be confronted with fear, and their fear escalates through history from that point onward. That fear identifies the illogical and hasty movements of the progressive globalists of planet earth ever since September 11, 2001, as they push their agenda further and more aggressively, than what would be logically expected. Satan, and his representatives, for the merchants and kings of the earth (the globalists), as symbols of the dragon, know their time is short.

Yeşayanın iyirmi yeddinci fəslinin birinci ayəsindən yeddinci ayəsinədək olan hissə səkkizinci ayədən on üçüncü ayəyədək təkrar edilir və genişləndirilir. Bu, göstərir ki, “şərq küləyi günündə” yer üzünün padşahları və tacirləri qorxu ilə üz-üzə gələcəklər və onların qorxusu həmin andan etibarən tarix boyunca getdikcə artır. Bu qorxu, 11 sentyabr 2001-ci ildən bəri yer kürəsinin mütərəqqi qlobalistlərinin öz gündəmlərini məntiqi olaraq gözləniləndən daha artıq və daha aqressiv şəkildə irəli sürdükləri üçün sərgilədikləri məntiqsiz və tələsik hərəkətləri üzə çıxarır. Şeytan və onun nümayəndələri, yer üzünün tacirləri və padşahları (qlobalistlər) üçün, əjdahanın rəmzləri olaraq, vaxtlarının qısa olduğunu bilirlər.

> Therefore rejoice, ye heavens, and ye that dwell in them. Woe to the inhabiters of the earth and of the sea! for the devil is come down unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a short time. Revelation 12:12.

> Buna görə də, ey göylər və onlarda məskunlaşanlar, sevinin. Yer üzündə və dənizdə yaşayanların vay halına! Çünki iblis böyük qəzəblə sizin yanınıza enmişdir, ona görə ki, o, vaxtının az qaldığını bilir. Vəhy 12:12.

The day of the east wind, that produced the economic crisis in 2001, that has only gotten worse, no matter what the globalist media attempts to claim, is the issue that confronts the world at the point when the dragon knows his time is short. He then escalates his movements for control of the entire earth, and he does so when “Woe” (the third Woe) is brought upon “the inhabiters of the earth and sea.”

2001-ci ildə iqtisadi böhranı doğuran və qlobalist medianın nə iddia etməsindən asılı olmayaraq yalnız daha da ağırlaşmış olan şərq küləyi günü, əjdahanın öz vaxtının az olduğunu bildiyi anda dünyanın üzləşdiyi məsələdir. Sonra o, bütün yer üzünə nəzarəti ələ keçirmək üçün hərəkətlərini daha da gücləndirir və bunu “vay” (“üçüncü Vay”) “yerin və dənizin sakinlərinin” üzərinə gətirildiyi zaman edir.

The arrival of Islam of the third Woe (the east wind), on September 11, 2001, produced an economic disaster that has forced the globalists to accelerate their efforts to force a one world government upon planet earth. Yet Islam continues to fulfill its role. Perhaps the most serious revelation of Islam as a symbol of Bible prophecy is found in the first reference to Islam.

Üçüncü Vay halının (şərq küləyinin) İslamının 11 sentyabr 2001-ci ildə zühur etməsi, qlobalistləri Yer kürəsinə bir dünya hökumətini zorla qəbul etdirmək səylərini sürətləndirməyə məcbur edən iqtisadi bir fəlakət doğurdu. Lakin İslam öz rolunu yerinə yetirməyə davam edir. Bəlkə də İslamın Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin bir simvolu kimi ən ciddi aşkarı, İslama edilən ilk istinadda tapılır.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> Rəbbin mələyi ona dedi: “Bax, sən hamiləsən və bir oğul doğacaqsan; onun adını İsmayıl qoyacaqsan; çünki Rəbb sənin əzabını eşitdi. O isə vəhşi bir adam olacaq; onun əli hər kəsə qarşı, hər kəsin əli də ona qarşı olacaq; və o, bütün qardaşlarının önündə məskunlaşacaq.” Yaradılış 16:11, 12.

God’s Word never fails. As Islam continues to produce pain as a woman in travail, some who might even accept that Islam is identified in Bible prophecy, have not yet wrapped their mind around the obvious fact in the two verses. Some might understand that it is Islam that brings every man on planet earth together in order to oppose a common enemy, and this is of course true. Yet the last phrase in the verse is the more serious truth. The world was shaken by September 11, 2001, and it has recently been shaken again by this year’s October 7 attack of Hamas against Israel. But no one is willing to see that the spirit of warfare and sudden destruction is “in the presence of all” of Ishmael’s brethren.

Allahın Sözü heç vaxt puç olmur. İslam doğum sancısı çəkən qadın kimi iztirab hasil etməyə davam etdikcə, hətta İslamın Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində tanındığını qəbul edə biləcək bəzi şəxslər belə, bu iki ayədəki aşkar həqiqəti hələ də tam dərk etməmişlər. Bəziləri başa düşə bilərlər ki, yer üzündəki hər bir insanı ortaq bir düşmənə qarşı çıxmaq üçün bir yerə gətirən məhz İslamdır və bu, əlbəttə, doğrudur. Lakin ayədəki son ifadə daha ciddi həqiqətdir. Dünya 11 sentyabr 2001-ci il hadisəsi ilə sarsıldı və bu yaxınlarda da bu ilin 7 oktyabr tarixində HƏMAS-ın İsrailə qarşı hücumu ilə yenidən sarsıldı. Amma heç kəs müharibə və qəfil məhvetmə ruhunun İsmayılın bütün qardaşlarının “hüzurunda” olduğunu görməyə razı deyil.

What kind of destruction will be carried out when there is a surprise attack carried out by such Islamic nations as Saudi Arabia, the United Arab Emirates, Qatar, Kuwait, Brunei and Bahrain? The spirit of Ishmael is in “all his brethren,” and the warfare that has so far been produced with the third Woe from countries such as Afghanistan or Iraq, will be quite different when the prophecy of Ishmael is fully fulfilled. How many nuclear bombs does Pakistan have?

Səudiyyə Ərəbistanı, Birləşmiş Ərəb Əmirlikləri, Qətər, Küveyt, Bruney və Bəhreyn kimi İslam dövlətləri tərəfindən həyata keçirilən qəfil hücum zamanı necə bir dağıntı törədiləcək? İsmailin ruhu “bütün qardaşlarının” içindədir və indiyədək Əfqanıstan və ya İraq kimi ölkələrdən çıxan üçüncü Vay ilə ortaya çıxmış müharibə, İsmail haqqında peyğəmbərlik tamamilə yerinə yetirildikdə, olduqca fərqli olacaq. Pakistanın neçə nüvə bombası var?

The prophetic characteristic of Islamic warfare as demonstrated in the first and second Islamic Woes is sudden, surprise attacks. Are there enough finances in the affluent Islamic nations to secretly secure or produce weaponry that would be more sophisticated, and lethal, than fuel laden jets, car bombs, burning tires, rape and knives? Is God’s Word to be believed?

Birinci və ikinci İslam Vaylarında göstərildiyi kimi, İslam müharibəsinin peyğəmbərlik xarakterik xüsusiyyəti qəfil, gözlənilməz hücumlardır. Varlı İslam ölkələrində, yanacaqla yüklənmiş reaktiv təyyarələrdən, avtomobil bombalarından, yanan təkərlərdən, zorlama və bıçaqlardan daha təkmil və daha öldürücü silahları gizlicə əldə etməyə və ya istehsal etməyə kifayət qədər maliyyə vəsaiti varmı? Allahın Kəlamına inanılmalıdırmı?

All the jewels of Miller’s dream become testing truths in the last days, if nothing more than the reality that those truths have been rejected and prophecy identifies they will be restored. But some of those jewels, such as the work of Christ in the heavenly sanctuary and Islam of the third Woe, identify predictions that are fulfilled only in the very last days. One represents the work of Christ in the Most Holy Place, certainly a present testing truth, and the other identifies the message of the Midnight Cry, which again is a present testing truth.

Millerin yuxusundakı bütün cəvahiratlar son günlərdə sınaq həqiqətlərinə çevrilir, heç olmasa bu həqiqətlərin rədd edilmiş olması və peyğəmbərliyin onların bərpa olunacağını göstərməsi gerçəkliyi baxımından. Lakin bu cəvahiratların bəziləri, məsələn, Məsihin səmavi məbəddəki xidməti və üçüncü Vay bəlâsının İslamı, yalnız ən son günlərdə yerinə yetən öncədən xəbər verilmiş hadisələri göstərir. Bunlardan biri Məsihin Ən Müqəddəs Yerdəki xidmətini təmsil edir ki, bu, şübhəsiz, indiki sınaq həqiqətidir; digəri isə Yenigecə Harayının xəbərini göstərir ki, bu da yenə indiki sınaq həqiqətidir.

The thread that weaves together the Millerite movement and the time of the end in 1989, which in turn introduces the movement of the one hundred and forty-four thousand, is the “seven times,” that was Miller’s first jewel and the first to be set aside as Adventism left the old paths. One hundred and twenty-six years from the rebellion of 1863, to the time of the end in 1989, represents the “seven times.” The twenty-five hundred and twenty was divided into two periods of twelve hundred and sixty, and a tenth or a tithe of twelve hundred and sixty, is one hundred and twenty-six. The stone the builders rejected is so long that it connects the first and last movements of the three angels. In so doing it identifies that the truth of the “seven times” is also a present testing truth, and that it is the truth that becomes no longer simply the foundation stone, but the head of the corner.

Millerçi hərəkatını və öz növbəsində yüz qırx dörd minlərin hərəkatını meydana çıxaran 1989-cu ildəki axır zamanla birləşdirən sap “yeddi zaman”dır; bu, Millerin ilk cəvahiri və Adventizm köhnə yollardan uzaqlaşdıqca bir kənara qoyulan ilk həqiqət idi. 1863-cü ilin üsyanından 1989-cu ildəki axır zamana qədər olan yüz iyirmi altı il “yeddi zaman”ı təmsil edir. İki min beş yüz iyirmi iki min iki yüz altmışlıq iki dövrə bölünmüşdü və iki yüz altmışın onda biri, yaxud onda payı yüz iyirmi altıdır. Bənnaların rədd etdiyi daş o qədər uzundur ki, üç mələyin ilk və son hərəkatlarını bir-birinə bağlayır. Bunu etməklə o göstərir ki, “yeddi zaman” həqiqəti həm də indiki sınaq həqiqətidir və elə o həqiqətdir ki, artıq sadəcə təməl daşı deyil, guşənin baş daşı olur.

We will now leave off our consideration of the increase of knowledge in the Millerite movement, represented by the Ulai River vision in the book of Daniel and turn our attention to the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge, in the movement of the one hundred and forty-four thousand.

İndi Daniel kitabında Ulai çayı görüntüsü ilə təmsil olunan Millerçi hərəkatındakı bilginin artması ilə bağlı araşdırmamızı bir kənara qoyacaq və diqqətimizi yüz qırx dörd minlərin hərəkatında bilginin artmasını təmsil edən Hiddekel çayı görüntüsünə yönəldəcəyik.

We will begin next by considering the four generations of Adventism that span the one hundred and twenty-six years from 1863 to 1989.

Bundan sonra 1863-cü ildən 1989-cu ilə qədər uzanan yüz iyirmi altı ili əhatə edən Adventizmin dörd nəslini nəzərdən keçirməyə başlayacağıq.

We will start that study in the next article.

Bu araşdırmaya növbəti məqalədə başlayacağıq.

> And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall.

> Və belə oldu: altıncı ildə, altıncı ayda, ayın beşinci günündə, mən öz evimdə oturarkən və Yəhuda ağsaqqalları qarşımda oturarkən, orada Xudavənd Rəbbin əli üzərimə endi. O zaman baxdım, və budur, od görünüşünə bənzər bir surət var idi: onun belinin görünüşündən aşağısı od idi; belindən yuxarısı isə parlaqlıq görünüşü kimi, kəhrəba rəngi kimi idi. O, bir əl şəkli uzatdı və məni başımın bir tutam saçından tutdu; və Ruh məni yer ilə göy arasında qaldırdı və Allahın görüntülərində məni Yerusəlimə, şimala baxan daxili darvazanın qapısına apardı; orada qısqanclığa təhrik edən qısqanclıq surətinin oturduğu yer var idi. Və budur, İsrail Allahının izzəti orada idi, düzənlikdə gördüyüm görüntüyə uyğun olaraq. Sonra O mənə dedi: Ey bəşər oğlu, indi gözlərini şimala tərəf qaldır. Mən də gözlərimi şimala tərəf qaldırdım və budur, qurbangah darvazasının şimal tərəfində, girişdə bu qısqanclıq surəti var idi. O, yenə mənə dedi: Ey bəşər oğlu, görürsənmi onlar nə edirlər? İsrail evinin burada törətdiyi böyük iyrənclikləri görürsənmi ki, Mən Öz müqəddəs məkanımdan uzaqlaşım? Amma sən yenə dön, və daha böyük iyrəncliklər görəcəksən. Və O məni həyətin qapısına gətirdi; baxdığım zaman, budur, divarda bir dəlik var idi.

> Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz. Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:1–18.

> Sonra mənə dedi: «Ey bəşər oğlu, indi divarı qaz». Mən divarı qazanda, bax, orada bir qapı vardı. O mənə dedi: «İçəri gir və onların burada etdikləri şər iyrəncliklərə bax». Beləcə içəri girdim və gördüm; və bax, hər cür sürünən məxluqun surəti, murdar heyvanlar və İsrail evinin bütün bütləri divarın hər tərəfinə həkk olunmuşdu. Onların önündə İsrail evinin ağsaqqallarından yetmiş nəfər dayanmışdı və onların ortasında Şafanın oğlu Yaazanya dayanmışdı; hər kəsin əlində buxurdanı var idi və qalın bir buxur buludu yüksəlirdi. Sonra mənə dedi: «Ey bəşər oğlu, İsrail evinin ağsaqqallarının qaranlıqda, hər kəsin öz təsvir otaqlarında nə etdiyini gördünmü? Çünki onlar deyirlər: “Rəbb bizi görmür; Rəbb yeri tərk etmişdir”». O yenə mənə dedi: «Bir daha dön və onların etdikləri bundan da böyük iyrənclikləri görəcəksən». Sonra məni Rəbbin evinin şimala baxan qapısının girişinə gətirdi; və bax, orada Tammuz üçün ağlayan qadınlar oturmuşdu. O mənə dedi: «Bunu gördünmü, ey bəşər oğlu? Bir daha dön, bunlardan da böyük iyrəncliklər görəcəksən». Sonra məni Rəbbin evinin daxili həyətinə gətirdi; və bax, Rəbbin məbədinin qapısında, eyvanla qurbangah arasında təxminən iyirmi beş nəfər kişi var idi; onların arxaları Rəbbin məbədinə, üzləri isə şərqə tərəf idi; onlar şərqə tərəf günəşə səcdə edirdilər. Sonra mənə dedi: «Bunu gördünmü, ey bəşər oğlu? Yəhuda evi üçün burada etdikləri iyrənclikləri etmək yüngül bir şeydirmi? Çünki onlar ölkəni zorakılıqla doldurmuş və yenidən Məni qəzəbləndirməyə qayıtmışlar; və bax, budağı burunlarına yaxın tuturlar. Buna görə Mən də qəzəblə davranacağam; gözüm əsirgəməyəcək və rəhm etməyəcəyəm; qulaqlarıma uca səslə fəryad etsələr belə, yenə də onlara qulaq asmayacağam». Hezekiel 8:1–18.

Back to Articles