Article

# The Book of Daniel - Number Nineteen

Ang Basahon ni Daniel - Numero Diyes-Nuwebe

The Prophetic Significance of the Word ‘Hour’ in the Book of Daniel

Ang Propetikanhong Kahulogan sa Pulong nga ‘Takna’ diha sa Basahon ni Daniel

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The word “hour” that is only found in the Old Testament in the book of Daniel, is always associated with some type of judgment. In chapter three it represents the Sunday law, with the emphasis upon the ensign represented by Shadrach, Meshach and Abednego.

Ang pulong nga “takna” nga makita lamang sa Daang Tugon diha sa basahon ni Daniel, kanunay nga nalangkit sa usa ka matang sa paghukom. Sa kapitulo tres kini nagrepresentar sa balaod sa Domingo, uban ang paghatag og gibug-aton sa bandila nga girepresentahan nila Shadrach, Meshach ug Abednego.

In chapter four it represents the arrival of the warning of the first angel’s message in 1798. When used the second time in chapter four, it represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. In chapter four, the two usages of the word “hour” represent the history of the first and second angels’ messages from 1798 until 1844. That history is the history of the seven thunders of Revelation ten. The seven thunders are represented by the two times the word “hour” is employed in chapter four, and therefore also represents the history of the third angel from 1989, until the soon-coming Sunday law.

Sa kapitulo kuwatro kini nagrepresentar sa pag-abot sa pasidaan sa mensahe sa unang manulonda niadtong 1798. Sa dihang gigamit kini sa ikaduhang higayon sa kapitulo kuwatro, kini nagrepresentar sa pag-abli sa hukom nga imbestigatibo niadtong Oktubre 22, 1844. Sa kapitulo kuwatro, ang duha ka paggamit sa pulong nga “takna” nagrepresentar sa kasaysayan sa mga mensahe sa una ug ikaduhang mga manulonda sukad sa 1798 hangtod sa 1844. Kadtong kasaysayana mao ang kasaysayan sa pito ka mga dalugdog sa Pinadayag napulo. Ang pito ka mga dalugdog girepresentar sa duha ka higayon nga gigamit ang pulong nga “takna” sa kapitulo kuwatro, ug busa nagrepresentar usab sa kasaysayan sa ikatulong manulonda sukad sa 1989, hangtod sa hapit na moabot nga balaod sa Dominggo.

In chapter five, the word “hour” also represents the Sunday law, but the emphasis there is upon the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, as typified by the end of the first kingdom of Bible prophecy, Babylon. In chapter three, the emphasis was upon the ensign in the furnace, but in chapter five the emphasis is on the fate of Belshazzar and his particular judgment, although Daniel does ultimately arrive into the story typifying the ensign.

Sa ikalimang kapitulo, ang pulong nga “takna” nagrepresentar usab sa balaod sa Dominggo, apan ang pagpasiugda didto anaa sa katapusan sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, ang Tinipong Bansa sa Amerika, ingon nga gihulagway sa katapusan sa unang gingharian sa tagna sa Biblia, ang Babilonya. Sa ikatulong kapitulo, ang pagpasiugda anaa sa bandila diha sa hudno, apan sa ikalimang kapitulo ang pagpasiugda anaa sa dangatan ni Belshazzar ug sa iyang piho nga paghukom, bisan pa si Daniel sa katapusan moabot gayud sa sugilanon nga naghulagway sa bandila.

At the Sunday law, the “hour” of Nebuchadnezzar’s dedication and the death of Belshazzar are represented. The “hour” represented as the opening of the judgment in chapter four identifies the opening of the investigative judgment on October 22, 1844, and it also identifies the opening of the executive judgment at the Sunday law. Whether the opening of the books of judgment in the heavenly sanctuary on October 22, 1844, or the beginning of the judgment of God brought upon those who have rejected salvation, at the beginning of the executive judgment at the Sunday law the warning for either approaching judgment is represented in Daniel chapter four by the first use of the word “hour,” and the actual beginning of either of the two types of judgment is represented by the second time the word “hour” is used in chapter four.

Sa balaod sa Domingo, girepresentahan ang “takna” sa pagpahinungod ni Nabucodonosor ug ang kamatayon ni Belshazar. Ang “takna” nga girepresentahan isip pag-abli sa paghukom sa kapitulo cuatro nagaila sa pag-abli sa imbestigatibong paghukom niadtong Oktubre 22, 1844, ug nagaila usab kini sa pag-abli sa ehekutibong paghukom sa balaod sa Domingo. Bisan pa kon ang pag-abli sa mga basahon sa paghukom diha sa langitnong santuwaryo niadtong Oktubre 22, 1844, o ang pagsugod sa paghukom sa Dios nga ipahamtang ibabaw niadtong nagsalikway sa kaluwasan, sa sinugdanan sa ehekutibong paghukom sa balaod sa Domingo ang pasidaan alang sa nagkaduol nga paghukom sa bisan hain niini girepresentahan sa Daniel kapitulo cuatro pinaagi sa unang paggamit sa pulong nga “takna,” ug ang tinuod nga pagsugod sa bisan hain sa duha ka matang sa paghukom girepresentahan sa ikaduhang higayon nga gigamit ang pulong nga “takna” diha sa kapitulo cuatro.

The grammatical term for the word “hour” as it is employed by Daniel is that it is a “polysemy”. A polysemy is a word that has various definitions that can all be grouped together under the same heading. The five times Daniel uses the word “hour,” all refer to judgment, but they each address different aspects of either God’s retributive judgment, which is called His executive judgment, or God’s investigative judgment where He is determining who will or will not be saved. Whether it is the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, both judgments are progressive in nature. God’s retributive, or executive judgment begins at the Sunday law and progressively escalates, ultimately reaching the close of human probation and the seven last plagues.

Ang gramatikal nga termino alang sa pulong nga “takna” sumala sa paggamit niini ni Daniel mao nga kini usa ka “polysemy”. Ang polysemy usa ka pulong nga adunay nagkalainlaing mga kahulogan nga mahimong mapundok sa ilalom sa mao rang ulohan. Ang lima ka higayon nga gigamit ni Daniel ang pulong nga “takna,” tanan nagtumong sa paghukom, apan ang matag usa naghisgot sa nagkalainlaing mga aspeto sa mapanimaluson nga paghukom sa Dios, nga gitawag nga Iyang ehekutibong paghukom, o sa masusi nga paghukom sa Dios diin Iyang ginatino kon kinsa ang maluwas ug kinsa ang dili maluwas. Bisan pa man kon kini mao ang masusi nga paghukom nga nagsugod niadtong Oktubre 22, 1844, o ang ehekutibong paghukom nga magsugod sa haduol nang umalabot nga balaod sa Domingo, kining duha ka mga paghukom progresibo ang kinaiya. Ang mapanimaluson, o ehekutibong, paghukom sa Dios magsugod sa balaod sa Domingo ug sa hinay-hinay mopadako sa iyang kasakup, hangtod sa kaulahian moabut sa pagtapos sa panahon sa pagsulay sa katawhan ug sa pito ka ulahing mga hampak.

Daniel chapter five uses the word “hour,” to illustrate God’s executive judgment as represented by the death of Belshazzar, and the end of the nation he ruled.

Ang kapitulo singko sang Daniel nagagamit sang pulong nga “oras” agod ilarawan ang ehekutibong paghukom sang Dios, nga ginarepresentar sang kamatayon ni Belshazzar, kag sang katapusan sang pungsod nga iya ginharian.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.

> Nianang taknaa migula ang mga tudlo sa kamot sa usa ka tawo, ug misulat atbang sa tangkawan ibabaw sa apog sa bungbong sa palasyo sa hari; ug nakita sa hari ang bahin sa kamot nga nagsulat. Daniel 5:5.

The executive judgment begins at the Sunday law, which is also represented by Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but that “hour” is more about the deliverance of God’s people in the crisis that is brought about at the Sunday law. The executive judgment of the whore of Tyre, and also of the United States begins at the Sunday law, which is the “hour” that is a symbol of judgment in the book of Daniel.

Ang pagpatuman sa paghukom nagsugod sa balaod sa Domingo, nga gisimbolohan usab sa pagpahinungod ni Nabucodonosor sa bulawang larawan, apan kana nga “takna” labaw nga nagtumong sa pagluwas sa katawohan sa Dios diha sa krisis nga mamugna sa balaod sa Domingo. Ang pagpatuman sa paghukom batok sa bigaon nga Tiro, ug usab batok sa Tinipong Bansa sa Amerika, nagsugod sa balaod sa Domingo, nga mao ang “takna” nga usa ka simbolo sa paghukom diha sa basahon ni Daniel.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.

> Ug nadungog ko ang laing tingog gikan sa langit, nga nagaingon, Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala miabut na ngadto sa langit, ug nahinumduman sa Dios ang iyang mga kasal-anan. Balusa siya maingon sa iyang pagbalus kaninyo, ug doblehi siya sa makaduha sumala sa iyang mga buhat: sa kopa nga iyang gipuno, pun-i siya sa makaduha. Ingon sa gidak-on sa iyang paghimaya sa iyang kaugalingon, ug sa iyang pagpuyo sa kaluho, ihatag kaniya sa ingon niana kadaku ang kasakit ug kasubo: kay nagaingon siya sulod sa iyang kasingkasing, Nagalingkod ako nga usa ka rayna, ug dili biyuda, ug dili gayud makakita ug kasubo. Busa moabut ang iyang mga hampak sa usa ka adlaw, kamatayon, ug pagbangotan, ug gutom; ug siya pagasunogon gayud sa kalayo: kay gamhanan ang Ginoong Dios nga nagahukom kaniya. Ug ang mga hari sa yuta, nga nakighilawas ug nanagpuyo sa kaluho uban kaniya, managbakho tungod kaniya, ug managminatay tungod kaniya, sa diha nga ilang makita ang aso sa iyang pagkasunog, nga managtindog sa halayo tungod sa kahadlok sa iyang kasakit, nga nagaingon, Ala, ala, kanang dakung siyudad nga Babilonia, kanang gamhanang siyudad! kay sa usa lamang ka takna miabut ang imong paghukom. Pinadayag 18:4–10.

The Sunday law in the United States, which is the beginning of the executive judgment, which is also progressive, begins in the “hour” that God’s children who are still in Babylon are called out by the ensign. It is the “hour” that the judgment comes upon “that Great city, Babylon”. Her judgment, represented by the word “hour,” covers the period when God’s other flock are called out of Babylon.

Ang balaod sa Domingo sa Estados Unidos, nga mao ang sinugdanan sa hukom nga ehekutibo, nga progresibo usab, nagsugod sa “takna” diin ang mga anak sa Dios nga anaa pa sa Babilonia gitawag paggawas pinaagi sa bandila. Mao kini ang “takna” nga ang hukom moabut ibabaw sa “kanang Dakong siyudad, Babilonia.” Ang iyang hukom, nga girepresentahan sa pulong nga “takna,” naglangkob sa yugto sa panahon diin ang ubang panon sa Dios gitawag paggawas sa Babilonia.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> Ug niadtong adlawa motungha ang gamot ni Jesse, nga motindog ingon nga bandila alang sa mga katawhan; kaniya mangita ang mga Gentil: ug ang iyang kapahulayan mamahimong mahimayaon. Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Ginoo mopatigbabaw pag-usab sa ikaduhang higayon sa iyang kamot aron kuhaon pag-usab ang salin sa iyang katawhan, nga mahabilin pa, gikan sa Asiria, ug gikan sa Egipto, ug gikan sa Patros, ug gikan sa Cush, ug gikan sa Elam, ug gikan sa Shinar, ug gikan sa Hamath, ug gikan sa mga pulo sa dagat. Ug ibayaw niya ang usa ka bandila alang sa mga nasud, ug tigumon niya ang mga sinalikway sa Israel, ug hiusahon ang mga nagkatibulaag sa Juda gikan sa upat ka tumoy sa yuta. Isaias 11:10–12.

The Lord called people out of Babylon in the movement of the first angel in 1844, and the second angel of that history is to be repeated in the last days, when “the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people.” The remnant of the people He is “again” calling out, is not the ensign, for the ensign are the “root of Jesse,” which stand up as the “ensign” whom the “Gentiles seek”. For a second time, God will call the nations out of Babylon.

Gitawag sa Ginoo ang mga tawo paggawas gikan sa Babilonia diha sa kalihokan sa unang manulonda niadtong 1844, ug ang ikaduhang manulonda nianang kasaysayana pagasublihon sa katapusang mga adlaw, sa dihang “ang Ginoo magatuyhad pag-usab sa ikaduhang higayon sa iyang kamot aron pagbawi sa salin sa iyang katawohan.” Ang salin sa katawohan nga Iyang “pag-usab” gitawag paggawas, dili mao ang bandera, kay ang bandera mao ang “gamut ni Jesse,” nga motindog ingon nga “bandera” nga pagapangitaon sa “mga Gentil”. Sa ikaduhang higayon, pagatawagon sa Dios ang mga nasod paggawas gikan sa Babilonia.

He will do so by first assembling “the outcasts of Israel,” who are “the dispersed of Judah,” and who come “from the four corners of the earth,” when they are gathered together at the end of three and a half days of laying dead in the street of Revelation chapter eleven, that runs through Ezekiel’s valley of dead and dry bones.

Buhaton niya kini pinaagi una sa pagtigom sa “mga sinalikway sa Israel,” nga mao “ang mga nagkatibulaag sa Juda,” ug nga moanhi “gikan sa upat ka suok sa yuta,” sa dihang pagatigumon na sila sa katapusan sa tulo ug tunga ka adlaw nga pagpanghigda nga patay sa dalan sa Pinadayag kapitulo onse, nga moagi sa walog ni Ezequiel sa mga patay ug uga nga mga bukog.

The “hour” when the executive judgment begins for “Babylon” that “mighty city,” is the same “hour” of the “great earthquake” of Revelation eleven. God’s executive judgment begins at that “hour,” for in Revelation chapter eleven, there are seven thousand that are slain in the “hour” of the earthquake. Those seven thousand were represented by the “most mighty men” of Nebuchadnezzar, who died throwing Shadrach, Meshach and Abednego into the furnace that had been heated “seven times” above normal. In the French Revolution the “seven thousand” represented the royalty of France, or its mighty men. Not only was Belshazzar slain in chapter five, but his army was destroyed. The “hour” of the Sunday law begins the persecution represented by God’s people being thrown into the furnace, but it also marks the beginning of God’s executive judgment upon the great city Babylon.

Ang “takna” nga diin magsugod ang ehekutibong paghukom batok sa “Babilonia,” kanang “gamhanang siyudad,” mao ra ang maong “takna” sa “dakong linog” sa Pinadayag onse. Ang ehekutibong paghukom sa Dios magsugod nianang “takna,” kay diha sa Pinadayag kapitulo onse, may pito ka libo nga gipamatay sa “takna” sa linog. Kadtong pito ka libo gilarawan sa “pinakagamhanang mga tawo” ni Nabucodonosor, nga nangamatay samtang ilang gilabay si Shadrach, Meshach, ug Abednego ngadto sa hudno nga gipainit “sa pito ka pilo” labaw sa naandan. Sa Rebolusyong Pranses, ang “pito ka libo” nagrepresentar sa harianong kaliwatan sa Pransiya, o sa iyang mga gamhanang tawo. Dili lamang si Belsazar ang gipatay sa kapitulo singko, kondili gilaglag usab ang iyang kasundalohan. Ang “takna” sa balaod sa Dominggo mao ang sinugdanan sa paglutos nga girepresentahan sa paglabay sa katawohan sa Dios ngadto sa hudno, apan kini usab nagtimaan sa pagsugod sa ehekutibong paghukom sa Dios ibabaw sa dakong siyudad nga Babilonia.

It is also the “hour” of the great earthquake in Revelation chapter eleven’s great earthquake, when the formerly dead bones that were slain in the street by the beast from the bottomless pit are lifted up into heaven as an ensign. There it is also the same “hour” that the third Woe, which is also the seventh trumpet is sounded. The seventh trumpet is the third Woe, and the purpose of that final Woe trumpet is not only to bring judgment upon those that enforce Sunday worship, but also to anger the nations. The third Woe, the seventh trumpet, and the angering of the nations, are all symbols that address the prophetic role of Islam, and they are all placed in the “hour” of the great earthquake.

Kini usab mao ang “takna” sa dakong linog sa Pinadayag kapitulo onse, sa dihang ang mga bukog nga kaniadto mga patay, nga gipamatay sa mananap gikan sa bung-aw nga walay kinutoban diha sa dalan, pagabayawon ngadto sa langit ingon nga usa ka bandila. Didto usab mao ang mao gihapong “takna” nga ang ikatulong Kaalaotan, nga mao usab ang ikapitong trumpeta, pagapatunggon. Ang ikapitong trumpeta mao ang ikatulong Kaalaotan, ug ang katuyoan nianang katapusang trumpeta sa Kaalaotan dili lamang ang pagdala sa paghukom batok niadtong nagpatuman sa pagsimba sa Dominggo, kondili usab ang pagpasuko sa mga nasod. Ang ikatulong Kaalaotan, ang ikapitong trumpeta, ug ang pagpasuko sa mga nasod, pulos mga simbolo nga naghisgot sa profetikanhong papel sa Islam, ug silang tanan gibutang sulod sa “takna” sa dakong linog.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:12–18.

> Ug nadungog nila ang usa ka dakung tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila, Saka kamo dinhi. Ug mitungas sila ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug nakita sila sa ilang mga kaaway. Ug niadtong maong taknaa miabut ang usa ka dakung linog, ug ang ikanapulong bahin sa siyudad napukan, ug sa linog namatay ang pito ka libo ka mga tawo: ug ang nanghibilin nangahadlok, ug mihatag ug himaya sa Dios sa langit. Milabay na ang ikaduhang kaalaut; ug, ania karon, ang ikatulong kaalaut moabut sa madali. Ug ang ikapitong manulonda mihuyop; ug dihay dagkung mga tingog sa langit, nga nagaingon, Ang mga gingharian niining kalibutana nahimong mga gingharian sa atong Ginoo, ug sa iyang Cristo; ug siya magahari sa walay katapusan ug sa dayon. Ug ang kaluhaan ug upat ka mga anciano, nga nanaglingkod sa atubangan sa Dios sa ilang mga trono, nanghapa ug misimba sa Dios, Nga nagaingon, Nagapasalamat kami kanimo, O Ginoong Dios nga Makagagahum sa tanan, nga mao, ug kaniadto, ug umaabot pa; tungod kay gikuha mo na ang imong dakung gahum, ug naghari ka na. Ug ang mga nasud nangasuko, ug miabut ang imong kapungot, ug ang panahon sa mga patay, nga pagahukman sila, ug nga ihatag mo ang balus sa imong mga ulipong mga propeta, ug sa mga balaan, ug kanila nga nangahadlok sa imong ngalan, gagmay ug dagku; ug laglagon mo sila nga nagalaglag sa yuta. Pinadayag 11:12–18.

Ezekiel’s dead bones ascend “up to heaven in a cloud; and their enemies” behold “them” in the “hour” when Nebuchadnezzar’s music begins to play, and the whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance. Apostate Israel is representing the false prophet, king Nebuchadnezzar is the dragon and the whore of Tyre is the beast. The dance is illustrated by the prophets of Baal and the prophets of the grove in the story of Elijah. It was also illustrated by the dance of Salome, the daughter of Herodias. Baal is the false male deity and Ashtaroth is the prophets of the grove which is a female deity. Together they represent the combination of church (the woman) and state (the man). Together they represent the false prophet of the United States. Salome identifies that the false prophet is the daughter of Rome, whose image is the combination of church and state in the United States.

Ang mga patayng bukog ni Ezekiel mitungas “ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug ang ilang mga kaaway” nakakita “kanila” sa “takna” nga ang musika ni Nabucodonosor nagsugod na sa pagtugtog, ug ang bigaon sa Tiro nagsugod na sa pag-awit, ug ang apostatang Israel nagsugod na sa pagsayaw. Ang apostatang Israel nagrepresentar sa mini nga manalagna, si Haring Nabucodonosor mao ang dragon ug ang bigaon sa Tiro mao ang mananap. Ang sayaw gihulagway pinaagi sa mga manalagna ni Baal ug sa mga manalagna sa kakahoyan diha sa sugilanon ni Elias. Gihulagway usab kini pinaagi sa sayaw ni Salome, ang anak nga babaye ni Herodias. Si Baal mao ang mini nga lalaking diyos ug si Ashtaroth mao ang mga manalagna sa kakahoyan nga nagrepresentar sa usa ka babaeng diyos. Magkauban sila nagrepresentar sa panaghiusa sa iglesia (ang babaye) ug sa estado (ang lalaki). Magkauban sila nagrepresentar sa mini nga manalagna sa Tinipong Bansa sa Amerika. Si Salome nagpakita nga ang mini nga manalagna mao ang anak nga babaye sa Roma, kansang hulagway mao ang panaghiusa sa iglesia ug estado sa Tinipong Bansa sa Amerika.

> Wherefore at that time certain Chaldeans came near, and accused the Jews. They spake and said to the king Nebuchadnezzar, O king, live forever. Thou, O king, hast made a decree, that every man that shall hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, shall fall down and worship the golden image: And whoso falleth not down and worshippeth, that he should be cast into the midst of a burning fiery furnace. There are certain Jews whom thou hast set over the affairs of the province of Babylon, Shadrach, Meshach, and Abednego; these men, O king, have not regarded thee: they serve not thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:8–12.

> Busa niadtong panahona may pipila ka mga Caldeanhon nga miduol, ug misumbong batok sa mga Judio. Sila misulti ug miingon kang hari Nabucodonosor, O hari, mabuhi ka sa walay katapusan. Ikaw, O hari, nagmando pinaagi sa usa ka sugo, nga ang matag tawo nga makadungog sa tingog sa corneta, plauta, alpa, sakbut, salterio, ug dulcimer, ug sa tanang matang sa musika, moyukbo ug mosimba sa bulawanong larawan: Ug bisan kinsa nga dili moyukbo ug mosimba, igasalibay siya ngadto sa taliwala sa hudno nga nagdilaab sa kalayo. Adunay pipila ka mga Judio nga imong gitugyanan sa pagdumala sa mga buluhaton sa lalawigan sa Babilonia, sila si Shadrach, Meshach, ug Abednego; kining mga tawhana, O hari, wala motagad kanimo: wala sila mag-alagad sa imong mga dios, ni mosimba sa bulawanong larawan nga imong gipatindog. Daniel 3:8–12.

In that “hour,” the enemies of Shadrach, Meshach and Abednego saw that they refused the mark of the beast, and they then petitioned the king to execute the prescribed judgment. In that “hour,” the Sunday law, which is the shaking that confronts the earth beast (the earthquake), Nebuchadnezzar’s rage and fury is manifested.

Nianang “taknaa,” nakita sa mga kaaway ni Shadrach, Meshach ug Abednego nga ilang gisalikway ang marka sa mapintas nga mananap, ug dayon nangamuyo sila sa hari nga ipatuman ang gitudlong paghukom. Nianang “taknaa,” ang balaod sa Dominggo, nga mao ang pag-uyog nga moatubang sa mananap sa yuta (ang linog), ug ang kapungot ug kasuko ni Nabucodonosor napadayag.

> Then Nebuchadnezzar in his rage and fury commanded to bring Shadrach, Meshach, and Abednego. Then they brought these men before the king. Daniel 3:13.

> Unya si Nabucodonosor, sa iyang kapungot ug kaligutgut, nagsugo nga dad-on si Sadrac, Mesac, ug Abednego. Unya gidala nila kining mga tawhana ngadto sa atubangan sa hari. Daniel 3:13.

The persecution that is carried out against God’s two witnesses (Shadrach, Meshach and Abednego), is carried out when they refuse to bow, or as Revelation eleven identifies—they stand upon their feet.

Ang paglutos nga gipahigayon batok sa duruha ka mga saksi sa Dios (Shadrach, Meshach ug Abednego), gipahigayon sa dihang sila mibalibad sa pagyukbo, o, sumala sa gipaila sa Pinadayag onse—mitindog sila ibabaw sa ilang mga tiil.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Ug sa human sa tulo ka adlaw ug tunga, ang Espiritu sa kinabuhi nga gikan sa Dios misulod kanila, ug sila mitindog ibabaw sa ilang mga tiil; ug dakong kahadlok miabot sa mga nakakita kanila. Ug sila nakadungog ug usa ka dakong tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila, Umari kamo dinhi sa itaas. Ug sila mitungas ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug ang ilang mga kaaway nakakita kanila. Pinadayag 11:11, 12.

Refusing to bow, they stand upon their feet as Ezekiel’s mighty army. They stand when they receive and then proclaim the sealing message that protests the formation of the union of church and state in the United States, and warns of the soon-coming Sunday law, and identifies that God’s retributive judgment is about to be accomplished by Islam of the third Woe. The Midnight Cry message is represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, and when God’s last day people settle into that “truth,” they cannot and will not be shaken by the imminent earthquake.

Sa pagdumili sa pagyukbo, sila motindog diha sa ilang mga tiil ingon sa gamhanang kasundalohan ni Ezequiel. Sila motindog sa dihang ilang dawaton ug dayon imantala ang mensahe sa pagtimri nga mosupak sa pagporma sa panaghiusa sa iglesia ug estado sa Estados Unidos, ug magpasidaan sa haduol nga balaod sa Dominggo, ug magaila nga ang mapanimaslong paghukom sa Dios hapit na pagatumanon pinaagi sa Islam sa ikatulong Kaalaotan. Ang mensahe sa Tunga-tungang Panaghilak girepresentahan sa “tinago” nga gipadayag kang Daniel sa ikaduhang kapitulo, ug sa dihang ang katawohan sa Dios sa katapusang mga adlaw mapalig-on diha nianang “kamatuoran,” sila dili ug dili gayud matarog sa nagasingabot nga linog.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> “Ang buluhaton sa Battle Creek nagsunod sa mao gihapong kahimtang. Ang mga pangulo sa sanitarium nakigsagol sa mga dili magtotoo, nga gidawat sila sa ilang mga konseho, sa mas dako o mas gamay nga gidak-on, apan kini daw sama sa pagtrabaho nga nakapiyong ang ilang mga mata. Kulang sila sa pag-ila aron makita kung unsa ang moabot ibabaw kanato sa bisan unsang panahon. Adunay espiritu sa pagka-desperado, sa gubat ug pag-ula sa dugo, ug kana nga espiritu modako hangtod sa mismong katapusan sa panahon. Sa diha nga ang katawhan sa Dios matimrihan na sa ilang mga agtang—dili kini bisan unsang timri o marka nga makita, kondili usa ka pagpalig-on diha sa kamatuoran, sa hunahuna ug sa espiritu, aron dili na sila matarog—sa diha nga ang katawhan sa Dios matimrihan na ug maandam alang sa pag-uyog, kini moabot. Sa pagkatinuod, nagsugod na gani kini. Ang mga paghukom sa Dios anaa na karon ibabaw sa yuta, aron sa pagpasidaan kanato, aron mahibalo kita kon unsa ang umaabot.” Manuscript Releases, tomo 10, 252.

The sealing represents a mark that at first cannot be seen by humans, but is thereafter seen by everyone. When God’s people accept the message of the Midnight Cry, that has been represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, they have accepted the “secret” of the image of the beast that leads to the mark of the beast, which brings the judgment of God, which is accomplished through Islam. This takes place at a time where a “spirit of desperation, of war and bloodshed” is increasing. That time is now. It takes place when the leaders of Adventism cannot see due to Laodicean blindness. During the sealing process that is finalized at the Midnight Cry, the seal is impressed upon the foreheads of the wise virgins, but it is unseen. Shadrach, Meshach and Abednego represent those who have settled into the truth as illustrated through their dialogue with Nebuchadnezzar.

Ang pagtimri nagrepresentar sa usa ka timaan nga sa sinugdan dili makita sa mga tawo, apan sa ulahi makita sa tanan. Sa dihang gidawat sa katawhan sa Dios ang mensahe sa Tunga sa Gabii nga Singgit, nga girepresentahan sa “tinago” nga gipadayag kang Daniel diha sa ikaduhang kapitulo, gidawat nila ang “tinago” sa larawan sa mananap nga mosangpot ngadto sa timaan sa mananap, nga nagdala sa paghukom sa Dios, nga ginatuman pinaagi sa Islam. Kini mahitabo sa usa ka panahon diin ang “espiritu sa kawalay paglaum, sa gubat ug sa pagpaagay ug dugo” nagkadaghan. Kining panahona mao na karon. Kini mahitabo sa dihang ang mga pangulo sa Adventismo dili makakita tungod sa pagkabuta sa Laodicea. Atol sa proseso sa pagtimri nga matapus sa Tunga sa Gabii nga Singgit, ang selyo mapatik sa mga agtang sa mga maalamong ulay, apan dili kini makita. Si Shadrach, Meshach ug Abednego nagrepresentar niadtong mga nagpahiluna na sa kamatuoran, sumala sa gipakita pinaagi sa ilang panagsulti kang Nebuchadnezzar.

> Nebuchadnezzar spake and said unto them, Is it true, O Shadrach, Meshach, and Abednego, do not ye serve my gods, nor worship the golden image which I have set up? Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:14–18.

> Si Nabucodonosor misulti ug miingon kanila: Tinuod ba kini, O Shadrach, Meshach, ug Abednego, nga wala kamo mag-alagad sa akong mga dios, ni magsimba sa bulawang larawan nga akong gipatindog? Karon, kon andam kamo nga sa oras nga madungog ninyo ang tingog sa cornet, flute, alpa, sackbut, salterio, ug dulcimer, ug ang tanang matang sa musika, manghapa kamo ug magsimba sa larawan nga akong gibuhat; maayo: apan kon dili kamo magsimba, sa mao rang taknaa igasalibay kamo ngadto sa taliwala sa nagadilaab nga hudno sa kalayo; ug kinsa ba nga Dios ang magaluwas kaninyo gikan sa akong mga kamot? Si Shadrach, Meshach, ug Abednego mitubag ug miingon sa hari: O Nabucodonosor, wala kami mabalaka sa pagtubag kanimo niining butanga. Kon mao man kini, ang among Dios nga among ginaalagad arang makaluwas kanamo gikan sa nagadilaab nga hudno sa kalayo, ug luwason niya kami gikan sa imong kamot, O hari. Apan kon dili man, ipahibalo kini kanimo, O hari, nga dili kami mag-alagad sa imong mga dios, ni magsimba sa bulawang larawan nga imong gipatindog. Daniel 3:14–18.

Thereafter the three worthies will manifest the seal of God that can be seen. Only those who first have the seal within that cannot be seen, will be involved with manifesting the seal of God in the time when it must be seen.

Pagkahuman niini, ang tulo ka bililhon magapadayag sa selyo sa Dios nga makita. Ang mga adunay selyo sa sulod nga dili makita sa sinugdan mao lamang ang mahimong maapil sa pagpadayag sa selyo sa Dios sa panahon nga kini kinahanglan makita.

> Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. And he commanded the most mighty men that were in his army to bind Shadrach, Meshach, and Abednego, and to cast them into the burning fiery furnace. Then these men were bound in their coats, their hosen, and their hats, and their other garments, and were cast into the midst of the burning fiery furnace. Therefore because the king’s commandment was urgent, and the furnace exceeding hot, the flame of the fire slew those men that took up Shadrach, Meshach, and Abednego. And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:19–25.

> Unya napuno si Nabucodonosor sa kapungot, ug nausab ang dagway sa iyang nawong batok kang Shadrach, Meshach, ug Abednego; busa misulti siya, ug nagsugo nga ang hudno painiton ug kapito nga labaw pa kay sa naandan niini nga kainit. Ug iyang gisugo ang labing kusgan nga mga tawo nga anaa sa iyang kasundalohan sa pagbugkos kang Shadrach, Meshach, ug Abednego, ug sa paghulog kanila ngadto sa nagdilaab nga hudno nga kalayo. Unya kining mga tawhana gigapos sulod sa ilang mga kupo, ilang mga sapatos, ilang mga purongpurong, ug uban pa nilang mga bisti, ug gihulog ngadto sa taliwala sa nagdilaab nga hudno nga kalayo. Busa tungod kay ang sugo sa hari dinalian man, ug ang hudno hilabihan kainit, ang siga sa kalayo mipatay niadtong mga tawhana nga nagdala kang Shadrach, Meshach, ug Abednego. Ug kining tulo ka mga tawo, si Shadrach, si Meshach, ug si Abednego, nangahulog nga binugkos ngadto sa taliwala sa nagdilaab nga hudno nga kalayo. Unya si Haring Nabucodonosor nahibulong pag-ayo, ug midali sa pagbangon, ug misulti, ug miingon sa iyang mga magtatambag, Wala ba kita maghulog ug tulo ka mga tawo nga binugkos ngadto sa taliwala sa kalayo? Mitubag sila ug miingon sa hari, Tinuod, Oh hari. Mitubag siya ug miingon, Tan-awa, nakakita ako ug upat ka mga tawo nga binadbad, nga naglakaw sa taliwala sa kalayo, ug sila walay kadaot; ug ang dagway sa ikaupat sama sa Anak sa Dios. Daniel 3:19–25.

The two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are then lifted up as an ensign, and then the seal will be seen.

Ang duha ka mga saksi, nga gilarawan ni Shadrach, Meshach ug Abednego, dayon ipataas ingon nga usa ka bandila, ug unya makita na ang selyo.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.

> “Ang buluhaton sa Balaang Espiritu mao ang pagconvince sa kalibutan mahitungod sa sala, sa pagkamatarong, ug sa paghukom. Ang kalibutan mapasidan-an lamang pinaagi sa pagtan-aw niadtong motuo sa kamatuoran nga gibalaan pinaagi sa kamatuoran, nga nagalihok sumala sa hataas ug balaan nga mga prinsipyo, nga nagapakita sa hataas ug halangdong kahulogan sa maayong pagkahimulag tali sa mga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa mga nagayatak niini ilalom sa ilang mga tiil. Ang pagbalaan sa Espiritu nagapaila sa kalainan tali niadtong may patik sa Dios, ug niadtong nagabantay sa mini nga adlaw sa pagpahulay. Sa diha nga moabot ang pagsulay, dayag nga ikapakita kon unsa ang marka sa mananap. Kini mao ang pagbantay sa Domingo. Kadtong human makadungog sa kamatuoran, magpadayon sa pagtagad niining adlawa ingon nga balaan, nagadala sa timaan sa tawo sa sala, nga naghunahuna sa pag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod. Bible Training School, Disyembre 1, 1903.”

At the Sunday law, the United States will turn to the United Nations in order to accomplish her prophetic work. She is to deceive the world by those miracles she performs, as represented by the dance of Salome. As she does her dance of deception, the whore of Tyre will be singing her songs, and Nebuchadnezzar’s orchestra will play the music. The United States takes the lead in forcing the world to accept the song, and bow down before the image.

Sa balaod sa Domingo, ang Estados Unidos modangop sa Nagkahiusang mga Nasod aron matuman ang iyang buluhatong matagnaon. Siya mao ang maglimbong sa kalibotan pinaagi niadtong mga milagro nga iyang pagabuhaton, ingon sa girepresentahan sa sayaw ni Salome. Samtang ginabuhat niya ang iyang sayaw sa paglimbong, ang bigaon sa Tiro magaawit sa iyang mga awit, ug ang orkestra ni Nabucodonosor motugtog sa musika. Ang Estados Unidos mao ang mangulo sa pagpugos sa kalibotan sa pagdawat sa awit, ug sa pagyukbo atubangan sa larawan.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:11–18.

> Ug nakita ko ang laing mapintas nga mananap nga mitungha gikan sa yuta; ug siya may duha ka sungay nga sama sa karnero, ug misulti siya sama sa dragon. Ug iyang gigamit ang tanang gahum sa nahaunang mapintas nga mananap sa iyang atubangan, ug gipasimba niya sa nahaunang mapintas nga mananap ang yuta ug ang mga nagpuyo niini, nga ang makamatay nga samad niini naayo man. Ug nagbuhat siya ug dagkong mga katingalahan, nga hangtod nakapapanaog siya ug kalayo gikan sa langit ngadto sa yuta sa atubangan sa mga tawo, Ug gilimbongan niya ang mga nagpuyo sa yuta pinaagi sa mga milagro nga gihatag kaniya ang gahum sa pagbuhat sa atubangan sa mapintas nga mananap; nga nagaingon sa mga nagpuyo sa yuta, nga sila magbuhat ug larawan alang sa mapintas nga mananap, nga adunay samad pinaagi sa espada, ug nabuhi. Ug gihatagan siya ug gahum sa paghatag ug gininhawa sa larawan sa mapintas nga mananap, aron ang larawan sa mapintas nga mananap makasulti usab, ug makapahinungdan nga pagapatyon ang tanan nga dili mosimba sa larawan sa mapintas nga mananap. Ug iyang gipapahimarkahan ang tanan, gagmay ug dagko, dato ug kabos, gawasnon ug ulipon, sa usa ka timaan sa ilang too nga kamot, o sa ilang mga agtang: Ug nga walay bisan kinsa nga makapalit o makabaligya, gawas kaniya nga adunay timaan, o sa ngalan sa mapintas nga mananap, o sa gidaghanon sa iyang ngalan. Ania ang kaalam. Ang may salabutan pabalaa sa pag-ihap sa gidaghanon sa mapintas nga mananap: kay kini mao ang gidaghanon sa usa ka tawo; ug ang iyang gidaghanon mao ang Unom ka gatus ug kan-uman ug unom. Pinadayag 13:11–18.

Egypt in the last days represents the world (then governed by the United Nations), but there is a “Woe” (a symbol of Islam), that has been pronounced against those (the United States) that turn to Egypt for help. When the three worthies are thrown into the furnace and become the ensign for the world, the furnace is not actually Nebuchadnezzar’s furnace.

Ang Egipto sa kataposang mga adlaw nagrepresentar sa kalibotan (nga niadtong panahona gidumalahan sa United Nations), apan adunay usa ka “Alaut” (usa ka simbolo sa Islam), nga gipahibalo batok niadtong (ang Tinipong Bansa sa Amerika) nga modangop sa Egipto alang sa tabang. Sa dihang ang tulo ka mga takos ilabay ngadto sa hudno ug mahimong bandera alang sa kalibotan, ang hudno dili sa pagkatinuod ang hudno ni Nabucodonosor.

> Woe to them that go down to Egypt for help; and stay on horses, and trust in chariots, because they are many; and in horsemen, because they are very strong; but they look not unto the Holy One of Israel, neither seek the Lord! Yet he also is wise, and will bring evil, and will not call back his words: but will arise against the house of the evildoers, and against the help of them that work iniquity. Now the Egyptians are men, and not God; and their horses flesh, and not spirit. When the Lord shall stretch out his hand, both he that helpeth shall fall, and he that is holpen shall fall down, and they all shall fail together. For thus hath the Lord spoken unto me, Like as the lion and the young lion roaring on his prey, when a multitude of shepherds is called forth against him, he will not be afraid of their voice, nor abase himself for the noise of them: so shall the Lord of hosts come down to fight for mount Zion, and for the hill thereof. As birds flying, so will the Lord of hosts defend Jerusalem; defending also he will deliver it; and passing over he will preserve it. Turn ye unto him from whom the children of Israel have deeply revolted. For in that day every man shall cast away his idols of silver, and his idols of gold, which your own hands have made unto you for a sin. Then shall the Assyrian fall with the sword, not of a mighty man; and the sword, not of a mean man, shall devour him: but he shall flee from the sword, and his young men shall be discomfited. And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:1–9.

> Alaut kanila nga nanaug ngadto sa Ehipto aron mangayo ug tabang; ug misalig sa mga kabayo, ug misalig sa mga carro, tungod kay daghan sila; ug sa mga mangangabayo, tungod kay sila gamhanan kaayo; apan wala sila motutok ngadto sa Balaan sa Israel, ni mangita kang Jehova! Bisan pa niana siya usab manggialamon, ug magadala ug kadautan, ug dili niya bawi-on ang iyang mga pulong; kondili mobarug batok sa balay sa mga mamumuhat ug dautan, ug batok sa tabang niadtong nagabuhat ug kasal-anan. Karon ang mga Ehiptohanon mga tawo man, ug dili Dios; ug ang ilang mga kabayo unod man, ug dili espiritu. Sa diha nga iunat ni Jehova ang iyang kamot, ang nagatabang mapukan, ug ang gitabangan mapukan usab, ug silang tanan mangahanaw nga managsama. Kay mao kini ang gisulti ni Jehova kanako: Ingon sa leon ug sa nati nga leon nga nagangulob ibabaw sa iyang tukbonon, sa diha nga ang panon sa mga magbalantay gitawag batok kaniya, dili siya mahadlok sa ilang tingog, ni magpaubos siya tungod sa ilang kasaba: sa ingon niana mokanaug si Jehova sa mga panon aron makig-away alang sa bukid sa Sion, ug alang sa bungtod niini. Ingon sa mga langgam nga nagalupad, mao usab ang pagpanalipod ni Jehova sa mga panon sa Jerusalem; sa pagpanalipod niini iyang luwason kini; ug sa paglabay ibabaw niini iyang bantayan kini. Bumalik kamo kaniya nga maoy gilaloman sa mga anak sa Israel sa ilang pagsukol. Kay nianang adlawa ang tagsatagsa ka tawo magasalikway sa iyang mga diosdios nga salapi, ug sa iyang mga diosdios nga bulawan, nga gibuhat sa inyong kaugalingong mga kamot alang kaninyo ingon nga sala. Unya mapukan ang Asiryanhon pinaagi sa espada, dili sa espada sa tawong gamhanan; ug ang espada, dili sa espada sa tawong ubos, magalamoy kaniya: apan mokalagiw siya gikan sa espada, ug ang iyang mga batan-ong lalaki mangaluya. Ug siya molabang ngadto sa iyang salipdanan tungod sa kahadlok, ug ang iyang mga principe mangahadlok tungod sa bandera, nagaingon si Jehova, kansang kalayo anaa sa Sion, ug ang iyang hudno anaa sa Jerusalem. Isaias 31:1–9.

Jerusalem is the furnace the world will look to, and they will see four men walking therein.

Ang Jerusalem mao ang hudno nga pagatan-awon sa kalibotan, ug ilang makita didto ang upat ka tawo nga naglakaw sa sulod niini.

> Then Nebuchadnezzar came near to the mouth of the burning fiery furnace, and spake, and said, Shadrach, Meshach, and Abednego, ye servants of the most high God, come forth, and come hither. Then Shadrach, Meshach, and Abednego, came forth of the midst of the fire. And the princes, governors, and captains, and the king’s counsellors, being gathered together, saw these men, upon whose bodies the fire had no power, nor was an hair of their head singed, neither were their coats changed, nor the smell of fire had passed on them. Then Nebuchadnezzar spake, and said, Blessed be the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, who hath sent his angel, and delivered his servants that trusted in him, and have changed the king’s word, and yielded their bodies, that they might not serve nor worship any god, except their own God. Daniel 3:26–28.

> Unya si Nabucodonosor miduol sa baba sa hudno nga nagdilaab ug kalayo, ug misulti, ug miingon, Shadrach, Meshach, ug Abednego, kamo nga mga alagad sa Labing Hataas nga Dios, gumula kamo, ug umari kamo dinhi. Unya si Shadrach, Meshach, ug Abednego migula gikan sa taliwala sa kalayo. Ug ang mga prinsipe, mga gobernador, ug mga kapitan, ug ang mga magtatambag sa hari, nanagtigum pagdungan, nakakita niining mga tawhana, nga sa ilang mga lawas ang kalayo walay gahum; ni usa ka buhok sa ilang ulo wala masunog, ni ang ilang mga bisti nausab, ni ang baho sa kalayo miagi kanila. Unya si Nabucodonosor misulti ug miingon, Dalaygon ang Dios ni Shadrach, Meshach, ug Abednego, nga nagpadala sa iyang manulonda, ug nagluwas sa iyang mga alagad nga misalig kaniya, ug mingusab sa pulong sa hari, ug mitugyan sa ilang mga lawas, aron dili sila moalagad ni mosimba sa bisan unsang dios, gawas sa ilang kaugalingong Dios. Daniel 3:26–28.

Nebuchadnezzar then made another decree. That decree symbolizes the final decree in the last days. He issues a death decree, which in his feeble attempt to lift up the God of heaven, is in actuality the prophetic symbolism of the death decree at the end of the world. Nebuchadnezzar, representing a king at the end of the world, is a symbol of the dragon’s ten kings that commit fornication with the whore of Rome. The next decree in the prophetic scenario is the death decree, and even though Nebuchadnezzar is making a proclamation for his time, he is in actuality representing the last decree of the three-fold union in the last days. That decree is the death decree that is put in force after probation closes, but is never carried out against God’s people.

Unya si Nabucodonosor mihimo ug laing mando. Kana nga mando nagsimbolo sa kataposang sugo sa kataposang mga adlaw. Nagpagula siya ug sugo sa kamatayon, nga diha sa iyang huyang nga paningkamot sa pagbayaw sa Dios sa langit, sa pagkatinuod mao ang simbolismong profetiko sa sugo sa kamatayon sa katapusan sa kalibotan. Si Nabucodonosor, nga nagrepresentar sa usa ka hari sa katapusan sa kalibotan, usa ka simbolo sa napulo ka mga hari sa dragon nga nakighilawas sa bigaon sa Roma. Ang sunod nga sugo sa hulagway profetiko mao ang sugo sa kamatayon, ug bisan si Nabucodonosor nagmantala alang sa iyang kaugalingong panahon, sa pagkatinuod siya nagrepresentar sa kataposang sugo sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa sa kataposang mga adlaw. Kana nga sugo mao ang sugo sa kamatayon nga ipatuman human mosira ang panahon sa pagsulay, apan dili gayud ikapahamtang batok sa katawhan sa Dios.

> Therefore I make a decree, That every people, nation, and language, which speak anything amiss against the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, shall be cut in pieces, and their houses shall be made a dunghill: because there is no other God that can deliver after this sort. Then the king promoted Shadrach, Meshach, and Abednego, in the province of Babylon. Daniel 3:29, 30.

> Busa naghimo ako ug usa ka sugo, nga ang matag katawhan, nasod, ug pinulongan, nga mosulti ug bisan unsang sayop batok sa Dios ni Shadrach, Meshach, ug Abednego, pagaputlon ngadto sa mga tipik, ug ang ilang mga balay himoon nga usa ka tapok sa kinalibang; tungod kay walay laing Dios nga arang makaluwas sa ingon niini. Unya gipauswag sa hari si Shadrach, Meshach, ug Abednego, sa lalawigan sa Babilonia. Daniel 3:29, 30.

We have now put enough of the first three chapters of Daniel into the record to begin our consideration of the fourth and fifth chapters, which are governed by the prophetic principle of “repeat and enlarge”. Daniel chapter four identifies 1798 and the beginning of the earth beast, and Daniel chapter five identifies the Sunday law, and the end of the earth beast as it speaks as a dragon. The two chapters are to be brought together “line upon line” with the first three chapters in order to build upon the structure of the three angels’ messages. Because of this fact, we will first carefully define the principle of “line upon line”.

Karon igo na nato nga naipasulod sa talaan ang igo mahitungod sa unang tulo ka mga kapitulo sa Daniel aron masugdan ang atong pagtagad sa ikaupat ug ikalimang mga kapitulo, nga gidumalaan sa propetikong prinsipyo sa “repeat and enlarge”. Ang Daniel kapitulo 4 nagtimaan sa 1798 ug sa sinugdanan sa mananap sa yuta, ug ang Daniel kapitulo 5 nagtimaan sa Sunday law, ug sa katapusan sa mananap sa yuta samtang kini nagasulti ingon nga usa ka dragon. Ang maong duha ka mga kapitulo kinahanglan pagadugtongon “line upon line” uban sa unang tulo ka mga kapitulo aron mapatindog ibabaw sa estruktura sa mga mensahe sa tulo ka mga manulonda. Tungod niining kamatuoran, una natong tukion pag-ayo ang prinsipyo sa “line upon line”.

We will continue in the next article.

Magpadayon kita sa sunod nga artikulo.

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “Si Belshazzar gihatagan ug daghang mga kahigayonan aron maila ug matuman ang kabubut-on sa Dios. Iyang nakita ang iyang apohan nga si Nebukadnezar nga gipapahawa gikan sa katilingban sa mga tawo. Iyang nakita ang salabutan nga gipasigarbo sa mapahitas-ong hari nga gikuha sa Usa nga maoy mihatag niini. Iyang nakita ang hari nga giabog gikan sa iyang gingharian, ug gihimong kauban sa mga mananap sa kapatagan. Apan ang gugma ni Belshazzar sa kalingawan ug sa paghimaya sa kaugalingon mipapas sa mga leksiyon nga dili unta niya kalimtan gayud; ug nakahimo siya ug mga sala nga susama niadtong nagdala ug halangdong mga paghukom ibabaw kang Nebukadnezar. Iyang giusik ang mga kahigayonan nga mapuanguron nga gihatag kaniya, nga wala gamita ang mga kahigayonan nga anaa sa iyang maabut aron mapaila sa kamatuoran. ‘Unsa ang kinahanglan kong buhaton aron maluwas?’ maoy pangutana nga ang bantugan apan buangbuang nga hari gilabyan lamang nga walay pagtagad.” Bible Echo, Abril 25, 1898.

Back to Articles