Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Six

Ang Basahon ni Daniel - Usa ka Gatos ug Kan-uman ug Unom

Unraveling Prophecy: The French Revolution, Putin’s Russia, and the Ukrainian Conflict

Pagbukas sa Tagna: Ang Rebolusyong Pranses, ang Rusya ni Putin, ug ang Panagbangi sa Ukraine

Author

Jeff Pippenger

Published

March 29, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

As we begin to consider the typification of the time of the end in 1989, by the prophetic history of verse ten, it is necessary to drop back into the history of the third generation of both horns of the earth beast. In 1913, the earth beast’s horn of Republicanism began its generation of compromise with the globalist banking system, and in 1919, the horn of true Protestantism began its generation of compromise with the theologians of apostate Protestantism and also the American Medical Association as it surrendered the accreditation of its educational system to the world. Both horns began a compromised relationship with the world that would change the direction of their respective messages from that point onward.

Samtang magsugod kita sa pagtan-aw sa pagtipolohiya sa panahon sa katapusan sa 1989, pinaagi sa propetikong kasaysayan sa bersikulo 10, gikinahanglan nga mobalik kita sa kasaysayan sa ikatulong kaliwatan sa duha ka sungay sa mananap nga gikan sa yuta. Niadtong 1913, ang sungay sa mananap nga gikan sa yuta nga mao ang Republikano nagsugod sa iyang kaliwatan sa pagkompromiso uban sa sistemang pangbangko nga globalista, ug niadtong 1919, ang sungay sa matuod nga Protestante nagsugod sa iyang kaliwatan sa pagkompromiso uban sa mga teologo sa apostatang Protestante ug usab sa American Medical Association samtang gitugyan niini sa kalibotan ang akreditasyon sa iyang sistemang pang-edukasyon. Ang duha ka sungay nagsugod sa usa ka gikompromisong relasyon uban sa kalibotan nga maoy mag-usab sa direksiyon sa ilang tagsatagsa ka mga mensahe sukad niadtong tungora.

In that history the starting point for the king of the north, and the king of the south of the last days also reached a turning point. The Miracle of Fatima occurred on October 13, 1917, in Fatima, Portugal. It was the culmination of a series of Marian apparitions witnessed by three young shepherd children: Lucia dos Santos and her cousins Francisco and Jacinta Marto. According to the accounts provided by the children, the Virgin Mary, identified as Our Lady of Fatima, appeared to them on the 13th day of each month from May to October 1917.

Nianang kasaysayan maoy sinugdanan alang sa hari sa amihanan, ug ang hari sa habagatan sa ulahing mga adlaw nakaabot usab sa usa ka mahinungdanong pagbalhin. Ang Milagro sa Fatima nahitabo niadtong Oktubre 13, 1917, sa Fatima, Portugal. Kini mao ang kinatumyan sa usa ka sunod-sunod nga mga pagpakita ni Maria nga nasaksihan sa tulo ka batan-ong magbalantay og karnero: si Lucia dos Santos ug ang iyang mga ig-agaw nga sila Francisco ug Jacinta Marto. Sumala sa mga asoy nga gihatag sa mga bata, ang Birheng Maria, nga giila isip Our Lady of Fatima, nagpakita kanila sa ika-13 nga adlaw sa matag bulan gikan sa Mayo hangtod sa Oktubre 1917.

During the final apparition on October 13, 1917, tens of thousands of people gathered at the Cova da Iria, near Fatima, expecting to witness a miracle as predicted by the children. According to the witnesses, the sun appeared to change colors, spin, and dance in the sky. This event came to be known as the Miracle of the Sun or the Miracle of Fatima.

Atol sa katapusang pagpakita niadtong Oktubre 13, 1917, napulo ka libo ka mga tawo ang nagtigom sa Cova da Iria, duol sa Fatima, nga nagpaabot nga makasaksi sa usa ka milagro sumala sa gitagna sa mga bata. Sumala sa mga saksi, ang adlaw daw mipakita nga nag-usab ug mga kolor, nagtuyok, ug misayaw sa kalangitan. Kining hitaboa nailhan isip ang Milagro sa Adlaw o ang Milagro sa Fatima.

The Miracle of Fatima is a significant event in Catholic history and devotion, and it has been the subject of much study, debate, and religious interpretation over the years. The events at Fatima have had a lasting impact on popular piety, Marian devotion, and the interpretation of apocalyptic themes within the Catholic Church.

Ang Milagro sa Fatima usa ka mahinungdanong panghitabo sa kasaysayan ug debosyon Katoliko, ug kini nahimong hilisgutan sa daghang pagtuon, lalis, ug relihiyosong paghubad sa nagkalain-laing katuigan. Ang mga panghitabo sa Fatima adunay malungtarong impluwensiya sa popular nga pagkadiosnon, debosyon kang Maria, ug sa paghubad sa mga temang apokaliptiko sulod sa Simbahang Katoliko.

The Bolshevik Revolution occurred in Russia on November 7, 1917, when Bolshevik forces, led by Vladimir Lenin and the Bolshevik Party, seized key government buildings and infrastructure in Petrograd (now Saint Petersburg). This event marked the culmination of the Russian Revolution of 1917, which had begun with the February Revolution earlier in the year that led to the abdication of Tsar Nicholas II and the establishment of a provisional government.

Ang Rebolusyong Bolshevik nahitabo sa Rusya niadtong Nobyembre 7, 1917, sa dihang ang mga pwersang Bolshevik, nga gipangulohan ni Vladimir Lenin ug sa Partido Bolshevik, miilog sa mga mahinungdanong bilding sa gobyerno ug imprastruktura sa Petrograd (karon Saint Petersburg). Kini nga hitabo nagtimaan sa kinatumyan sa Rebolusyong Ruso sa 1917, nga nagsugod pinaagi sa Rebolusyong Pebrero sayo pa niadtong maong tuig, nga mitultol sa pagbiya sa trono ni Tsar Nicholas II ug sa pagkatukod sa usa ka provisional nga gobyerno.

During the Revolution, the Bolsheviks successfully overthrew the provisional government and established Soviet control over Russia. The Bolsheviks proclaimed the establishment of a socialist state and began implementing their revolutionary program, including the nationalization of industry, land redistribution, and the withdrawal of Russia from World War I. The October Revolution ultimately led to the creation of the Soviet Union and had profound and far-reaching consequences for Russia and the world, shaping the course of 20th-century history.

Atol sa panahon sa Rebolusyon, malampusong napukan sa mga Bolshevik ang provisional nga gobyerno ug natukod ang kontrol sa mga Sobyet ibabaw sa Russia. Gipahayag sa mga Bolshevik ang pagkatukod sa usa ka sosyalistang estado ug nagsugod sa pagpatuman sa ilang rebolusyonaryong programa, lakip ang nasyonalisasyon sa industriya, pag-apod-apod pag-usab sa yuta, ug ang pag-atras sa Russia gikan sa Unang Gubat sa Kalibotan. Sa katapusan, ang Rebolusyong Oktubre mitultol sa paglalang sa Soviet Union ug may lalom ug halapad nga mga sangpotanan alang sa Russia ug sa kalibotan, nga naghulma sa dagan sa kasaysayan sa ika-20 nga siglo.

Jesus illustrates the end with the beginning, and in order to fully see the king of the north and the king of the south of the last days, it is necessary to understand their beginnings. The literal kings of the south and the north that are identified in Daniel chapter eleven are defined as the power that rules the literal area of Egypt as the king of the south, and the power that rules the literal geographical area associated with Babylon as the king of the north.

Gipakita ni Jesus ang katapusan pinaagi sa sinugdanan, ug aron hingpit nga makita ang hari sa amihanan ug ang hari sa habagatan sa kataposang mga adlaw, gikinahanglan nga sabton ang ilang mga sinugdanan. Ang literal nga mga hari sa habagatan ug sa amihanan nga giila sa Daniel kapitulo onse gipasabot ingon nga ang gahum nga nagmando sa literal nga dapit sa Ehipto mao ang hari sa habagatan, ug ang gahum nga nagmando sa literal nga heyograpikanhong dapit nga may kalabutan sa Babilonia mao ang hari sa amihanan.

Literal prophecy transitioned to spiritual prophecy in the time of the cross, when ancient literal Israel was transitioning to modern spiritual Israel. Literal pagan Rome trampled down literal Jerusalem for three and a half literal years from 67 AD unto 70 AD, and spiritual papal Rome trampled down spiritual Jerusalem for three and a half spiritual years.

Ang literal nga tagna miagi ngadto sa espirituwal nga tagna sa panahon sa krus, sa dihang ang karaang literal nga Israel nagbalhin ngadto sa moderno nga espirituwal nga Israel. Ang literal nga pagano nga Roma mitumban sa literal nga Jerusalem sulod sa tulo ug tunga ka literal nga mga tuig sukad sa 67 AD hangtod sa 70 AD, ug ang espirituwal nga papa nga Roma mitumban sa espirituwal nga Jerusalem sulod sa tulo ug tunga ka espirituwal nga mga tuig.

Spiritual Babylon is identified in Revelation chapter seventeen, as the whore who commits fornication with the kings of the earth. Spiritual Egypt is identified in Revelation chapter eleven as atheistic France. The modern manifestations of the spiritual king of the north, that received its deadly wound at the time of the end in 1798 and then retaliated against the modern manifestation of the spiritual king of the south at the time of the end in 1989, are both represented in verse forty of Daniel eleven. Both powers have their origins in their last day manifestation in the 1917 to 1918 time frame, which is the same time frame as the generation of compromise for both horns of the earth beast. Those beginnings must be recognized to rightly apply the endings. The beginnings of the last day kings of the north and south both start at the French Revolution.

Ang espirituwal nga Babilonia gipaila sa Pinadayag kapitulo disi-siyete ingon nga bigaon nga nakighilawas sa mga hari sa yuta. Ang espirituwal nga Ehipto gipaila sa Pinadayag kapitulo onse ingon nga ateyistikong Pransiya. Ang modernong mga pagpadayag sa espirituwal nga hari sa amihanan, nga nakadawat sa iyang makamatay nga samad sa panahon sa katapusan niadtong 1798 ug dayon mibalus batok sa modernong pagpadayag sa espirituwal nga hari sa habagatan sa panahon sa katapusan niadtong 1989, kapuwa gihulagway sa bersikulo kuwarenta sa Daniel onse. Ang duha ka gahum adunay ilang mga gigikanan sa ilang pagpadayag sa kaulahian nga mga adlaw sulod sa yugto sa panahon sa 1917 ngadto sa 1918, nga mao usab ang maong yugto sa panahon sa kaliwatan sa pagkompromiso alang sa duruha ka sungay sa mananap sa yuta. Kining mga sinugdanan kinahanglan maila aron hustong maaplikar ang mga katapusan. Ang mga sinugdanan sa mga hari sa amihanan ug habagatan sa kaulahian nga mga adlaw kapuwa nagsugod sa Rebolusyong Pranses.

> “In the sixteenth century the Reformation, presenting an open Bible to the people, had sought admission to all the countries of Europe. Some nations welcomed it with gladness, as a messenger of Heaven. In other lands the papacy succeeded to a great extent in preventing its entrance; and the light of Bible knowledge, with its elevating influences, was almost wholly excluded. In one country, though the light found entrance, it was not comprehended by the darkness. For centuries, truth and error struggled for the mastery. At last the evil triumphed, and the truth of Heaven was thrust out. ‘This is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light.’ John 3:19. The nation was left to reap the results of the course which she had chosen. The restraint of God’s Spirit was removed from a people that had despised the gift of His grace. Evil was permitted to come to maturity. And all the world saw the fruit of willful rejection of the light.

> “Sa ikanapulo ug unom nga siglo ang Repormasyon, nga nagpresentar sa usa ka bukás nga Biblia ngadto sa katawhan, nangita sa pagdawat sa tanang mga nasod sa Europa. Ang ubang mga nasod midawat niini uban sa kalipay, ingon nga usa ka mensahero gikan sa Langit. Sa ubang mga kayutaan ang pagkapapa milampos sa dakong bahin sa pagpugong sa pagsulod niini; ug ang kahayag sa kahibalo sa Biblia, uban sa iyang makapataas nga mga impluwensiya, hapit sa hingpit wala tugoti. Sa usa ka nasod, bisan tuod ang kahayag nakasulod, kini wala masabti sa kangitngit. Sulod sa mga siglo, ang kamatuoran ug ang kasaypanan nagpakigbisog alang sa kagahum. Sa katapusan ang daotan nagmadaugon, ug ang kamatuoran sa Langit gipapahawa. ‘Mao kini ang hukom, nga ang kahayag mianhi sa kalibutan, ug ang mga tawo nahigugma sa kangitngit labi pa kay sa kahayag.’ Juan 3:19. Ang nasod gibiyaan aron anihon ang mga sangputanan sa dalan nga iyang gipili. Ang pagpugong sa Espiritu sa Dios gikuha gikan sa usa ka katawhan nga nagtamay sa gasa sa Iyang grasya. Gitugotan ang daotan nga moabot sa iyang hingpit nga kahamtong. Ug nakita sa tibook kalibutan ang bunga sa tinuyo nga pagsalikway sa kahayag.”

> “The war against the Bible, carried forward for so many centuries in France, culminated in the scenes of the Revolution. That terrible outbreaking was but the legitimate result of Rome’s suppression of the Scriptures. It presented the most striking illustration which the world has ever witnessed of the working out of the papal policy—an illustration of the results to which for more than a thousand years the teaching of the Roman Church had been tending.

> “Ang gubat batok sa Biblia, nga giduso sulod sa daghang mga siglo didto sa Pransiya, miabut sa kinatumyan sa mga talan-awon sa Rebolusyon. Kana nga makalilisang nga pag-ulbo mao lamang ang matarung nga sangpotanan sa pagsumpo sa Roma sa Kasulatan. Kini nagpakita sa labing talagsaon nga hulagway nga nasaksihan sa kalibotan mahitungod sa pagpatuman sa palisiya sa kapapahan—usa ka hulagway sa mga sangpotanan nga sulod sa kapin sa usa ka libo ka tuig gipaingnan sa mga pagtulon-an sa Simbahang Romano.”

> “The suppression of the Scriptures during the period of papal supremacy was foretold by the prophets; and the Revelator points also to the terrible results that were to accrue especially to France from the domination of the ‘man of sin.’” The Great Controversy, 265, 266.

> “Ang pagsumpo sa Kasulatan sa panahon sa pagkalabaw sa kapapahan gitagna na sa mga propeta; ug ang Manugtug-an nagpunting usab sa makalilisang nga mga sangputanan nga mahitabo ilabina sa Pransiya tungod sa paghari sa ‘tawo sa sala.’” The Great Controversy, 265, 266.

The French Revolution was produced by the suppression of the Scriptures “during the period of papal supremacy.” The birth of atheism, which was to become the archenemy of the papacy, was brought about by the papacy itself. The French Revolution took place from 1789 to 1799, but the atheistic revolutionary spirit that began in France continued to spread across Europe and beyond. One-hundred eighteen years after the end of the revolution in France, the Russian Revolution began in Russia. The revolution of atheism that began in France, ended in Russia, and in 1917 Russia became the prophetic representative of the nation symbolized by the atheism of Egypt. The dragon power represented as the king of the south had migrated from France to Russia.

Ang Rebolusyong Pranses namugna tungod sa pagpugong sa mga Kasulatan “sulod sa panahon sa pagkalabaw sa kapadohan.” Ang pagkatawo sa ateyismo, nga mahimong labing-dakong kaaway sa kapadohan, gidala sa pagkatuman sa kapadohan mismo. Ang Rebolusyong Pranses nahitabo gikan sa 1789 hangtod sa 1799, apan ang ateyistikong espiritu sa rebolusyon nga nagsugod sa Pransiya nagpadayon sa pagkaylap sa tibuok Uropa ug sa unahan pa. Usa ka gatos ug napulog-walo ka tuig human sa pagtapos sa rebolusyon sa Pransiya, ang Rebolusyong Ruso nagsugod sa Rusya. Ang rebolusyon sa ateyismo nga nagsugod sa Pransiya natapos sa Rusya, ug sa 1917 ang Rusya nahimong propetikong representante sa nasod nga gisimbolohan sa ateyismo sa Ehipto. Ang gahom sa dragon nga girepresentahan ingon nga hari sa habagatan mibalhin gikan sa Pransiya ngadto sa Rusya.

The revolution in France was represented politically and prophetically by Napoleon Bonaparte, and in that sense, Napoleon represents the first leader of a nation established in a revolution brought about by the atheism of Egypt. The narcissism of Napoleon is fitly repeated by the narcissism of Putin.

Ang rebolusyon sa Pransiya girepresentar sa politikanhon ug sa matagnaong paagi ni Napoleon Bonaparte, ug nianang kahulogan, si Napoleon nagrepresentar sa unang pangulo sa usa ka nasod nga natukod pinaagi sa usa ka rebolusyon nga gidala sa ateyismo sa Ehipto. Ang narsisismo ni Napoleon haum nga gisubli sa narsisismo ni Putin.

Napoleon was keenly aware of the power of imagery and propaganda, as is Putin, who was a former KGB officer. The KGB specializes in propaganda. Napoleon used portraiture as a means of projecting his authority, power, and image of leadership to the public. He commissioned portraits from some of the most celebrated artists of his time, including Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros, and Jean-Auguste-Dominique Ingres, among others.

Si Napoleon may mahaitong kaamgohan sa gahum sa hulagway ug propaganda, maingon man si Putin, nga kaniadto usa ka opisyal sa KGB. Ang KGB nag-espesyalisa sa propaganda. Gigamit ni Napoleon ang retrato isip paagi sa pagpakita ngadto sa publiko sa iyang awtoridad, gahum, ug hulagway sa pagkalider. Nagpahimo siya ug mga retrato gikan sa pipila sa labing inila nga mga artista sa iyang panahon, lakip si Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros, ug Jean-Auguste-Dominique Ingres, ug uban pa.

These portraits depicted Napoleon in various poses and settings, ranging from official state portraits to more informal scenes. They served not only as personal mementos for Napoleon himself but also as tools for spreading his image and influence both domestically and internationally. Putin has accomplished the identical work for himself, with a multitude of pictures of himself in settings that rival any of the modern influencers on the Internet.

Kining mga hulagway nagpakita kang Napoleon sa nagkalainlaing mga tindog ug mga palibot, gikan sa mga opisyal nga hulagway sa estado ngadto sa mas dili pormal nga mga talan-awon. Nangalagad kini dili lamang ingon nga mga personal nga handumanan alang kang Napoleon mismo kondili usab ingon nga mga himan sa pagpalapad sa iyang dagway ug impluwensiya sa sulod sa nasod ug sa tibuok kalibotan. Natuman ni Putin ang mao rang buluhaton alang sa iyang kaugalingon, uban sa daghang mga hulagway sa iyang kaugalingon sa mga kahimtang nga makigsangka sa bisan kinsa sa mga modernong impluwensiyador sa Internet.

At the beginning of the French Revolution the king, his family and staff were overthrown and executed. At the beginning of the Russian Revolution the Czar, his family and staff were overthrown and executed. The revolution that began in France culminated in Russia. The French Revolution is the subject of the prophecy of chapter eleven of Revelation, and therefore the French Revolution is subject to the rules of prophetic interpretation. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, so the Russian Revolution is the end of the French Revolution.

Sa sinugdanan sa Rebolusyong Pranses ang hari, ang iyang pamilya, ug ang iyang mga sakop sa kawani gipukan ug gipatay. Sa sinugdanan sa Rebolusyong Ruso ang Czar, ang iyang pamilya, ug ang iyang mga sakop sa kawani gipukan ug gipatay. Ang rebolusyon nga nagsugod sa Pransiya miabut sa kinatumyan niini sa Rusya. Ang Rebolusyong Pranses mao ang hilisgotan sa tagna sa kapitulo onse sa Pinadayag, ug busa ang Rebolusyong Pranses sakop sa mga lagda sa paghubad sa tagna. Si Jesus sa kanunay naglarawan sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang, busa ang Rebolusyong Ruso mao ang katapusan sa Rebolusyong Pranses.

Vladimir Putin represents the last leader of a nation established in a revolution brought about with the atheism of Egypt. The first leader of Russia was Vladimir Lenin. The name “Vladimir” is of Slavic origin and is composed of two elements: “vlad” and “mir.” “Vlad” is derived from the Slavic root “vladeti,” which means “to rule” or to wield power. “Mir” means “world”. The first Vladimir (Lenin) typifies the last Vladimir (Putin), who is also typified by the first leader of the revolution of atheism (Napoleon).

Si Vladimir Putin nagarepresentar sa katapusang pangulo sa usa ka nasod nga natukod diha sa usa ka rebolusyon nga gidala pinaagi sa ateyismo sa Ehipto. Ang unang pangulo sa Rusya mao si Vladimir Lenin. Ang ngalang “Vladimir” Slavic ang gigikanan ug naporma gikan sa duha ka mga bahin: “vlad” ug “mir.” Ang “vlad” naggikan sa Slavic nga gamot nga “vladeti,” nga nagakahulogan og “sa pagmando” o sa paggamit sa gahum. Ang “mir” nagakahulogan og “kalibotan”. Ang unang Vladimir (Lenin) nagatipolohiya sa katapusang Vladimir (Putin), nga gitipolohiya usab sa unang pangulo sa rebolusyon sa ateyismo (Napoleon).

After Napoleon’s defeat in the War of the Sixth Coalition and the Treaty of Fontainebleau in April 1814, he abdicated the throne of France and was exiled to the Mediterranean island of Elba. He was granted sovereignty over the island and allowed to retain the title of Emperor, albeit in a much-reduced capacity. Napoleon spent around ten months on Elba, during which he made plans to return to power in France. Following his escape from Elba and his brief return to power in France during the Hundred Days, Napoleon was decisively defeated at the Battle of Waterloo in June 1815. After this defeat the Allied powers, particularly Great Britain, were determined to prevent Napoleon from causing any further trouble. Consequently, he was exiled again, this time to the remote island of Saint Helena in the South Atlantic. Napoleon spent the remainder of his life in exile on Saint Helena until his death in 1821.

Human sa kapildihan ni Napoleon sa Gubat sa Ikaunom nga Koalisyon ug sa Tratado sa Fontainebleau niadtong Abril 1814, mibiya siya sa trono sa Pransiya ug gipahigawas ngadto sa isla sa Elba sa Dagat Mediteraneo. Gihatagan siya ug soberaniya ibabaw sa maong isla ug gitugotan nga magpabilin ang titulo nga Emperador, bisan pa sa hilabihang pagkunhod sa iyang gahum. Nagpuyo si Napoleon sa Elba sulod sa mga napulo ka bulan, diin naghimo siya ug mga laraw sa pagbalik sa gahum sa Pransiya. Human sa iyang pag-ikyas gikan sa Elba ug sa iyang mubo nga pagbalik sa gahum sa Pransiya sa panahon sa Usa ka Gatos ka Adlaw, si Napoleon napildi sa hingpit sa Gubat sa Waterloo niadtong Hunyo 1815. Human niini nga kapildihan, ang mga gahum nga Alyado, ilabina ang Gran Britanya, determinado nga pugngan si Napoleon sa paghimo pa ug bisan unsang kalisdanan. Busa, gipahigawas na usab siya, ug niining higayona ngadto sa halayo nga isla sa Saint Helena sa Habagatang Atlantiko. Gigugol ni Napoleon ang nahibiling bahin sa iyang kinabuhi sa pagkahigawas sa Saint Helena hangtod sa iyang kamatayon niadtong 1821.

Putin is a representative of the old guard KGB. The KGB was the main security agency and intelligence agency of the Soviet Union from 1954 until its dissolution in 1991. It was responsible for internal security, counterintelligence, and intelligence gathering, both domestically and internationally. The KGB was known for its extensive network of spies, surveillance operations, and its role in maintaining the Communist regime’s control over the population. Vladimir Putin was a member of the KGB (Committee for State Security), the main security and intelligence agency of the Soviet Union.

Si Putin usa ka representante sa karaang bantay sa KGB. Ang KGB mao ang nag-unang ahensiya sa seguridad ug paniktik sa Unyong Sobyet gikan sa 1954 hangtod sa pagkatunaw niini niadtong 1991. Kini maoy responsable sa panloob nga seguridad, kontra-paniktik, ug pagtigom sa paniktik, sa sulod man sa nasod o sa internasyonal nga lebel. Ang KGB nailhan tungod sa halapad nga network niini sa mga espiya, mga operasyon sa pagbantay, ug sa tahas niini sa pagmintinar sa pagkontrol sa Komunistang rehimen ibabaw sa populasyon. Si Vladimir Putin usa ka miyembro sa KGB (Committee for State Security), ang nag-unang ahensiya sa seguridad ug paniktik sa Unyong Sobyet.

Putin joined the KGB in 1975 after graduating from Leningrad State University. Putin worked for the KGB until the collapse of the Soviet Union in 1991, after which he entered politics and eventually became the President of Russia in 2000. His background in the KGB has had a significant influence on his approach to governance and foreign policy. Napoleon’s first exile on the Island of Elba, represents the history of 1991 until the year 2000, when the philosophy of the KGB returned. When Putin is eventually defeated, as represented in verses thirteen to fifteen, that second defeat (the first being 1989), is typified by Waterloo and Napoleon’s second exile, where he died.

Si Putin miapil sa KGB niadtong 1975 human siya makagradwar sa Leningrad State University. Si Putin nag-alagad sa KGB hangtod sa pagkahugno sa Soviet Union niadtong 1991, nga human niana misulod siya sa politika ug sa ulahi nahimong Presidente sa Russia niadtong 2000. Ang iyang kagikan sa KGB adunay dakong impluwensiya sa iyang pamaagi sa pagdumala ug sa palisiya sa langyawng mga kalihokan. Ang unang pagkapahawa ni Napoleon ngadto sa Isla sa Elba nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa 1991 hangtod sa tuig 2000, sa dihang mibalik ang pilosopiya sa KGB. Sa dihang si Putin sa katapusan mapildi, ingon sa girepresentahan sa mga bersikulo trese hangtod kinse, kana nga ikaduhang kapildihan (ang nahauna mao ang 1989), gitipohan pinaagi sa Waterloo ug sa ikaduhang pagkapahawa ni Napoleon, diin didto siya namatay.

Napoleon delivered the deadly wound to the papacy in 1798 and 1799. In 1799 the French Revolution ended in France, but by 1917 it had reached Russia in the Bolshevik Revolution. In 1917 the miracle of Fatima took place in Portugal, and the three children who supposedly communicated with Mary and Joseph were given three secret messages. The three messages were secret in the sense they were only to be read by the pope, the king of the north. The messages directed the pope to call a special meeting with the leaders of the Catholic Church and hold a special ceremony in order to dedicate Russia, which had just become communist Russia the year before, to the virgin Mary.

Gihatag ni Napoleon ang makamatay nga samad sa kapapahan niadtong 1798 ug 1799. Niadtong 1799 natapos ang Rebolusyong Pranses sa Pransiya, apan sa pag-abot sa 1917 nakaabot kini sa Rusya diha sa Bolshevik nga Rebolusyon. Niadtong 1917 nahitabo ang milagro sa Fatima sa Portugal, ug ang tulo ka mga bata nga kuno nakig-ambit sa pakigkomunikar kang Maria ug kang Jose gihatagan ug tulo ka tinagong mga mensahe. Ang tulo ka mga mensahe tinago sa diwa nga kini angay lamang basahon sa papa, ang hari sa amihanan. Ang mga mensahe nagmando sa papa sa pagtawag ug usa ka pinasahi nga tigum uban sa mga pangulo sa Simbahang Katoliko ug sa pagpahigayon ug usa ka pinasahi nga seremonya aron itugyan ang Rusya, nga sa miaging tuig nahimong komunista nga Rusya, ngadto sa Birheng Maria.

The messages contained a warning that if the pope refused to follow through on the command to dedicate Russia to Mary, the world would suffer another world war (the first world war was to end the month after the miracle). The messages of Fatima became a structure for conservative Catholic prophetic interpretation. It identified a struggle within the Catholic church between conservative Catholicism, represented by pope John Paul II and the first Vatican council, and Liberal Catholicism represented by the current “woke-pope” and the second Vatican council.

Ang mga mensahe naglangkob ug usa ka pasidaan nga kon ang papa modumili sa pagtuman sa sugo nga itugyan ang Rusya kang Maria, ang kalibotan magaantus ug laing gubat sa kalibotan (ang unang gubat sa kalibotan matapos sa bulan human sa milagro). Ang mga mensahe sa Fatima nahimong usa ka balangkas alang sa konserbatibong Katolikong propetikong paghubad. Giila niini ang usa ka pakigbisog sulod sa Simbahang Katolika tali sa konserbatibong Katolisismo, nga girepresentahan ni Papa Juan Pablo II ug sa Unang Konsilyo sa Vaticano, ug sa Liberal nga Katolisismo nga girepresentahan sa kasamtangang “woke-pope” ug sa Ikaduhang Konsilyo sa Vaticano.

In the messages of Fatima the “good pope”, was the “white pope”, and the “bad pope”, was the “black pope”. The good pope, Pope John Paul II, was the conservative pope who identified the Virgin of Fatima as his guiding idol, and the bad pope is the woke-pope, who also rejects any messages from the so-called virgin Mary. When you visit the shrine in Fatima, Portugal as you enter the premises the entrance is set between two giant statues of a black pope on one side and a white pope on the other side, thus representing the internal struggle identified in the Fatima prophecies.

Sa mga mensahe sa Fatima, ang “maayong papa” mao ang “puti nga papa,” ug ang “daotang papa” mao ang “itom nga papa.” Ang maayong papa, si Papa Juan Pablo II, mao ang konserbatibong papa nga miila sa Birhen sa Fatima ingon nga iyang nagmando nga idolo, ug ang daotang papa mao ang woke-pope, nga usab nagsalikway sa bisan unsang mga mensahe gikan sa gitawag nga birheng Maria. Kon mobisita ka sa shrine sa Fatima, Portugal, sa imong pagsulod sa maong dapit, ang entrada nahimutang taliwala sa duha ka dagkong estatwa—usa ka itom nga papa sa usa ka kilid ug usa ka puti nga papa sa pikas kilid—busa nagrepresentar sa sulodnong pakigbisog nga giila diha sa mga tagna sa Fatima.

The other element of the three secret messages of Fatima was its emphasis on the warfare of Catholicism (the king of the north), and atheism (the king of the south). Without recognizing that the warfare of Catholicism and atheistic Russia is a subject of the satanic prophecy, which directs a large percentage of Catholicism, it is difficult, if not impossible to understand the support which the Catholic church provided to Nazi Germany during World War Two.

Ang laing elemento sa tulo ka tinagong mensahe sa Fatima mao ang iyang paghatag ug dakong gibug-aton sa gubat tali sa Katolisismo (ang hari sa amihanan) ug sa ateyismo (ang hari sa habagatan). Kon dili ilhon nga ang pakiggubat sa Katolisismo ug sa ateistikong Rusya maoy usa ka hilisgutan sa satanikong tagna, nga nagmando sa dakong porsiyento sa Katolisismo, lisod, kon dili man imposible, ang pagsabot sa suporta nga gihatag sa Simbahang Katolika ngadto sa Nazi Germany panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan.

The Battle of Leningrad, which lasted from September 8, 1941 to January 27, 1944 during World War Two, was one of the longest and most brutal sieges in history. The Battle of Stalingrad, which occurred from August 23, 1942 to February 2, 1943, is often regarded as the bloodiest and most significant battle of World War Two. It resulted in immense casualties on both sides, with estimates of over 2 million total casualties, including deaths, wounded, and captured soldiers. The Battle of Stalingrad also marked a turning point in the war, as it resulted in a decisive Soviet victory over the German Army and led to the eventual defeat of Nazi Germany.

Ang Gubat sa Leningrad, nga milungtad gikan sa Septiyembre 8, 1941 hangtod sa Enero 27, 1944 panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, maoy usa sa pinakataas ug labing mabangis nga mga paglikos sa kasaysayan. Ang Gubat sa Stalingrad, nga nahitabo gikan sa Agosto 23, 1942 hangtod sa Pebrero 2, 1943, sagad giisip nga labing madugo ug labing mahinungdanong gubat sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Kini miresulta sa hilabihang dagkong kapildihan sa duha ka kilid, uban sa mga banabana nga kapin sa 2 ka milyon ang kinatibuk-ang kaswalti, lakip ang mga namatay, nasamdan, ug nadakpan nga mga sundalo. Ang Gubat sa Stalingrad nagtimaan usab sa usa ka kausaban sa dagan sa gubat, tungod kay kini miresulta sa usa ka mahukmanong kadaugan sa mga Sobyet batok sa Hukbong Aleman ug misangpot sa kaulahing kapildihan sa Nazi Alemanya.

Without recognizing that Nazi Germany’s warfare against Russia, particularly in the two battles just cited, it is difficult to understand the role of Germany as the secret ally of the Catholic Church. Without the understanding of the premises of a spiritual war between Catholicism that was motivated by the satanic prophecy of Mary of Fatima, against the atheism of Russia, and thereafter the Communist Soviet Union, the logic for Catholicism secretly hiding and then transporting Nazi war criminals around the globe post-World War Two is missed. The Nazi’s were Catholicism’s proxy army in their struggle against Russia.

Kon walay pag-ila nga ang pakiggubat sa Nazi Germany batok sa Russia, ilabina sa duha ka gubat nga bag-o lang gihisgutan, lisod sabton ang papel sa Germany isip tinagong kaalyado sa Simbahang Katolika. Kon walay pagsabot sa mga pasikaran sa usa ka espirituhanong gubat tali sa Katolisismo—nga gipukaw sa satanikong tagna ni Maria sa Fatima—batok sa pagka-ateyista sa Russia, ug pagkahuman batok sa Komunistang Unyon Sobyet, dili masabtan ang lohika sa tinagong pagpanalipod sa Katolisismo ug dayon sa pagbalhin sa mga kriminal sa gubat nga Nazi sa tibuok kalibotan human sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ang mga Nazi mao ang puli nga kasundalohan sa Katolisismo sa ilang pakigbisog batok sa Russia.

It is in this prophetic logic that Putin, the head of atheistic Russia, is involved in a war in the Ukraine, whose leaders are openly known to be Nazi’s. The ground troops of Fatima’s war against atheism from World War Two and onward is fascism, and Nazism. Of course, even though this reality of the leaders of the Ukrainian government is well-documented, the modern manifestation of Hitler’s Reich Ministry of Public Enlightenment and Propaganda (the mainstream media), has covered these facts as best they could.

Diha sa maong lohika sa pagpanagna nga si Putin, ang pangulo sa ateistang Rusya, nalambigit sa usa ka gubat sa Ukraine, kansang mga pangulo iladong dayag nga mga Nazi. Ang mga sundalong yuta sa gubat sa Fatima batok sa ateismo sukad sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan ug padayon mao ang pasismo ug Nazismo. Siyempre, bisan tuod kining kamatuoran mahitungod sa mga pangulo sa gobyerno sa Ukraine maayong pagkadokumento, ang modernong pagpakita sa Reich Ministry of Public Enlightenment and Propaganda ni Hitler (ang mainstream media), nagtago niining mga kamatuorana kutob sa ilang mahimo.

The name “Ukraine” is derived from the Slavic word “ukraina,” which means “borderland” or “the edge.” The term historically referred to the border regions of the Kievan Rus’, the medieval state that preceded modern-day Ukraine, and is situated on the crossroads between Eastern Europe and Eurasia. Throughout history, it has served as a meeting point between various cultures, civilizations, and empires, including the Byzantine Empire, the Ottoman Empire, the Russian Empire, and others. Its strategic location made it a frontier region that experienced significant cultural, political, and military interactions. During the medieval period, Ukraine was the border region of the Kievan Rus’, which was a powerful state that encompassed parts of modern-day Ukraine, Russia, and Belarus. As the Kievan Rus’ expanded and contracted over time, its borders often shifted, and Ukraine remained on the periphery of the state.

Ang ngalang “Ukraine” naggikan sa pinulongang Slavic nga “ukraina,” nga nagkahulogan og “utlanan nga yuta” o “ang daplin.” Ang maong pulong sa kasaysayan nagtumong sa mga rehiyong utlanan sa Kievan Rus’, ang estadong medyebal nga nag-una sa karong-panahong Ukraine, ug nahimutang sa sangandaan tali sa Sidlakang Uropa ug Eurasia. Sa tibuok kasaysayan, kini nagsilbi nga dapit sa panagtagbo sa nagkalainlaing mga kultura, mga sibilisasyon, ug mga imperyo, lakip ang Byzantine Empire, ang Ottoman Empire, ang Russian Empire, ug uban pa. Ang estratehikong nahimutangan niini naghimo kaniya nga usa ka rehiyong utlanan nga nakaagian sa mahinungdanong interaksiyong kultural, politikal, ug militar. Sa panahon sa medyebal, ang Ukraine mao ang rehiyong utlanan sa Kievan Rus’, nga usa ka gamhanang estado nga naglangkob sa mga bahin sa karong-panahong Ukraine, Russia, ug Belarus. Samtang ang Kievan Rus’ milapad ug miurong sa paglabay sa panahon, ang mga utlanan niini sa kanunay nagbalhinbalhin, ug ang Ukraine nagpabilin sa kaulihiang dapit sa estado.

After the collapse of the Soviet Union in 1989, as represented in verse ten, verses eleven and twelve identify a battle where the king of the south retaliates and prevails over the king of the north. That battle was fought at Raphia, which was the borderline of the domains of the king of the south and the king of the north.

Human sa pagkapukan sa Unyong Sobyet niadtong 1989, ingon sa girepresentahan sa bersikulo 10, ang mga bersikulo 11 ug 12 nagtimaan sa usa ka gubat diin ang hari sa habagatan mobalos ug modaug batok sa hari sa amihanan. Kana nga gubat gihimo sa Raphia, nga mao ang utlanan sa mga yuta nga sakop sa hari sa habagatan ug sa hari sa amihanan.

The Battle of Raphia, which took place in 217 BC, comes from the name of the town near which the battle occurred. Raphia was a town located in the coastal region of ancient Palestine, near the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt and the Seleucid Empire. At the time of the battle the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt, ruled by King Ptolemy IV Philopator, and the Seleucid Empire, ruled by King Antiochus III, was located in the vicinity of Raphia. The battle was fought near this border region as both sides sought to assert control over strategic territories in the Levant.

Ang Gubat sa Raphia, nga nahitabo sa 217 BC, naggikan sa ngalan sa lungsod duol diin nahitabo ang gubat. Ang Raphia maoy usa ka lungsod nga nahimutang sa baybayong rehiyon sa karaang Palestina, duol sa utlanan tali sa Gingharian sa mga Ptolemaico sa Ehipto ug sa Emperyo Seleucida. Sa panahon sa maong gubat, ang utlanan tali sa Gingharian sa mga Ptolemaico sa Ehipto, nga gimandoan ni Haring Ptolemy IV Philopator, ug sa Emperyo Seleucida, nga gimandoan ni Haring Antiochus III, nahimutang sa kasikbit nga dapit sa Raphia. Ang gubat gisangka duol niining rehiyon sa utlanan, sanglit ang duha ka panig naningkamot sa pagpamatuod sa ilang pagdumala sa mga estratehikong teritoryo sa Levante.

The ancient town of Raphia, is located near the modern city of Rafah. Rafah is a city situated in the southern Gaza Strip, which is part of the Palestinian territories. After Ptolemy’s victory at Raphia in 217 BC, he initiated persecutions against the Jews in Jerusalem, and also in Egypt. The victory was short-lived and he met his Waterloo, so to speak, in the next three verses. In verse thirteen, the previously defeated king of the north returns and by verse fifteen he overwhelms the king of the south.

Ang karaang lungsod sa Raphia nahimutang duol sa modernong siyudad sa Rafah. Ang Rafah usa ka siyudad nga nahimutang sa habagatang bahin sa Gaza Strip, nga kabahin sa mga teritoryong Palestino. Human sa kadaugan ni Ptolemy didto sa Raphia niadtong 217 BC, gisugdan niya ang mga paglutos batok sa mga Judio sa Jerusalem, ug usab sa Ehipto. Ang maong kadaugan wala magdugay, ug siya nakaabot, sa pag-ingon pa, sa iyang Waterloo diha sa mosunod nga tulo ka mga bersikulo. Sa bersikulo trese, ang hari sa amihanan nga kaniadto napildi mibalik, ug sa bersikulo kinse gilupig niya ang hari sa habagatan.

The victory of Putin in the Ukraine will be used by Putin, a former KGB officer who specialized in propaganda, to most likely expose the Nazi roots of the Ukrainian leadership, and also expose those in the Western World who supported the regime for economic greed, and no doubt also expose the hidden black-sites and bio-labs employed by the globalists, which have been funded by the taxpayers of the United States.

Ang pagdaug ni Putin sa Ukraine pagagamiton ni Putin, usa ka kanhing opisyal sa KGB nga nag-espesyalisa sa propaganda, aron lagmit ipadayag ang mga gamot nga Nazi sa pagpangulo sa Ukraine, ug usab ipadayag kadtong mga anaa sa Kasadpang Kalibotan nga misuporta sa rehimen tungod sa kahakog pang-ekonomiya, ug sa walay pagduhaduha ipadayag usab ang tinagong mga black-site ug mga bio-lab nga gigamit sa mga globalista, nga gipondohan sa mga magbubuhis sa Tinipong Bansa sa Amerika.

Those revelations will destroy the current talking points of the world globalists, and also of the Democratic talking heads in the United States. That victory for Putin will provide the mandate for the eighth President, that is of the seven, to take his role as the prophetic despot that arrives into history just before verse sixteen; and verse sixteen is the soon coming Sunday law.

Kadtong mga pagpadayag magalaglag sa kasamtangang mga puntong panghisgotan sa mga globalista sa kalibotan, ug usab sa mga tigpamaba sa Democratic sa Estados Unidos. Kana nga kadaugan alang kang Putin mohatag sa mando alang sa ikawalong Presidente, nga iya sa pito, sa pagdawat sa iyang tahas isip ang mapanagnaong despotang mosulod sa kasaysayan diha-diha sa wala pa ang bersikulo sais; ug ang bersikulo sais mao ang hapit nang moabot nga balaod sa Domingo.

In verse thirteen, the king of the north regroups his army, and in verse fourteen, pagan Rome is introduced into history for the first time, though it is not yet the king of the north. It is there identified as the symbol which “establishes the vision”, and as the power who exalts himself and then falls. After the victory of Putin in the war in the Ukraine, the papacy will begin to lift itself up into world politics, just in advance of the Sunday law in verse sixteen.

Sa bersikulo trese, ang hari sa amihanan nagtapok pag-usab sa iyang kasundalohan, ug sa bersikulo katorse, ang pagano nga Roma gipaila sa kasaysayan sa unang higayon, bisan tuod dili pa kini ang hari sa amihanan. Didto kini giila ingon nga simbolo nga “nagapalig-on sa panan-awon”, ug ingon nga gahum nga nagapahitaas sa iyang kaugalingon ug unya mapukan. Human sa kadaugan ni Putin sa gubat sa Ukraine, ang kapapahan mosugod sa pagpahitaas sa iyang kaugalingon ngadto sa kalibotanong politika, sa wala pa ang balaod sa Dominggo diha sa bersikulo dieciséis.

The French Revolution, and its connection with the Russian Revolution; Napoleon and Putin; the miracle of Fatima, and its three secrets; the secret alliance between the Vatican and Hitler, the secret alliance between the Vatican and Reagan, are all prophetic “wheels” that intersect in the history of verses eleven through fifteen, which occur during the history of September 11, 2001 until the Sunday law in the United States. It was important to provide a brief summary of these prophetic “wheels” before we take up verse ten.

Ang Rebolusyong Pranses, ug ang kalambigitan niini sa Rebolusyong Ruso; si Napoleon ug si Putin; ang milagro sa Fatima, ug ang tulo niini ka mga tinago; ang tinagong alyansa tali sa Vaticano ug kang Hitler, ang tinagong alyansa tali sa Vaticano ug kang Reagan, kining tanan mga propetikong “ligid” nga nagtapok sa kasaysayan sa mga bersikulo onse hangtod kinse, nga mahitabo sulod sa kasaysayan gikan sa Septiyembre 11, 2001 hangtod sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa. Importante ang paghatag ug mubo nga kinasumaran niining mga propetikong “ligid” sa dili pa nato hisgutan ang bersikulo diyes.

The following article is taken from “NBC news,” which is as “Main Stream Media,” as it gets, and the “MSM” is the modern version of Hitler’s World War Two propaganda machine. The article is of course anti-Putin, anti-Russian, and pro-Ukraine, but that is not the point. As citizens of the heavenly kingdom, God’s people should not endorse either side of a satanic work, and all warfare is a satanic work.

Ang mosunod nga artikulo gikuha gikan sa “NBC News,” nga maoy labing tipikal nga ehemplo sa “Main Stream Media,” ug ang “MSM” mao ang modernong bersyon sa makina sa propaganda ni Hitler sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ang artikulo, siyempre, batok kang Putin, batok sa Rusya, ug pabor sa Ukraine, apan dili kana mao ang punto. Ingon nga mga lungsoranon sa langitnong gingharian, ang katawhan sa Dios dili angay mouyon sa bisan hain nga bahin sa usa ka satanikong buhat, ug ang tanang pakiggubat usa ka satanikong buhat.

The purpose of this article is to allow those who are unfamiliar with the prophetic warfare between Catholicism (the king of the north) and atheism (the king of the south), and the fact that in the warfare of those two prophetic powers, Naziism has been employed as Catholicism’s proxy army (just as the United States was used in 1989). Students of prophecy need to have enough evidence to see that the background history of World War Two, and of the Cold War, are represented in the current war in Ukraine, as it fulfills verses eleven and twelve, of chapter eleven of Daniel.

Ang katuyoan niini nga artikulo mao ang pagtugot niadtong wala pa makasinati sa propetikong pakiggubat tali sa Katolisismo (ang hari sa amihanan) ug ateyismo (ang hari sa habagatan), ug sa kamatuoran nga sa pakiggubat niining duruha ka propetikong gahom, ang Naziismo gigamit ingon nga puli nga kasundalohan sa Katolisismo (maingon nga ang Tinipong Bansa sa Amerika gigamit kaniadtong 1989). Ang mga tinun-an sa tagna kinahanglan adunay igong mga pamatuod aron makita nga ang kasaysayan sa luyo sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, ug sa Cold War, girepresentahan sa kasamtangang gubat sa Ukraine, samtang kini nagtuman sa bersikulo onse ug dose sa kapitulo onse sa Daniel.

> “Historical events, showing the direct fulfillment of prophecy, were set before the people, and the prophecy was seen to be a figurative delineation of events leading down to the close of this earth’s history.” Selected Messages, book 2, 102.

> “Ang mga panghitabo sa kasaysayan, nga nagapakita sa tuwirang katumanan sa tagna, gipahimutang sa atubangan sa katawhan, ug ang tagna nakita nga usa ka hulagwayong paghulagway sa mga panghitabo nga nagapadulong ngadto sa pagtapos sa kasaysayan niining kalibotana.” Selected Messages, book 2, 102.

NBC News Article: “Ukraine’s Nazi problem is real, even if Putin’s ‘denazification’ claim isn’t”

Artikulo sa NBC News: “Tinuod ang problema sa Ukraine bahin sa Nazi, bisan pa kon ang pag-angkon ni Putin bahin sa ‘denazification’ dili tinuod”

> Of the many distortions manufactured by Russian President Vladimir Putin to justify Russia’s assault on Ukraine, perhaps the most bizarre is his claim that the action was taken to “denazify” the country and its leadership. In making his case for entering his neighbor’s territory with armored tanks and fighter jets, Putin has stated that the move was undertaken “to protect people” who have been “subjected to bullying and genocide,” and that Russia “will strive for the demilitarization and denazification of Ukraine.”

> Sa daghang pagbaliko sa kamatuoran nga gihimo ni Presidente sa Rusya nga si Vladimir Putin aron pamatud-an ang pag-atake sa Rusya batok sa Ukraine, tingali ang labing katingad-an mao ang iyang pag-angkon nga ang maong lihok gihimo aron “iwagtang ang Nazismo” sa nasod ug sa iyang pangulohan. Sa pagpahayag sa iyang rason alang sa pagsulod sa teritoryo sa iyang silingang nasod uban ang mga tangke nga panalipod ug mga eroplano nga panggubat, si Putin miingon nga ang maong lakang gihimo “aron mapanalipdan ang mga tawo” nga “gipaubos sa pagpanglupig ug pagpatay sa usa ka katawhan,” ug nga ang Rusya “maningkamot alang sa paghubo sa armas ug pagwagtang sa Nazismo sa Ukraine.”

> Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare.

> Ang mapintasong mga buhat ni Putin—lakip ang paglaglag sa mga komunidad sa mga Judio—nagapadayag sa kasanag nga nagabakak siya sa dihang nagaingon siya nga ang iya katuyoan amo ang pagsiguro sang kaayuhan sang siumang tawo.

> On its face, Putin’s smear is absurd, not least because Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy is Jewish and has said that members of his family were killed during World War II. There is also no evidence of recent mass killings or ethnic purges taking place in Ukraine. Moreover, labeling enemies Nazis is a common political ploy in Russia, especially from a leader who favors disinformation campaigns and wants to stir up feelings of national vengeance against a WWII foe to justify conquest.

> Sa unang tan-aw, ang pagpanamastamas ni Putin walay pulos, dili labing moubos tungod kay ang Presidente sa Ukraine nga si Volodymyr Zelenskyy usa ka Judio ug miingon nga ang mga sakop sa iyang pamilya gipamatay sa panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Wala usab ebidensiya sa bag-ong dinagkong pagpamatay o mga pagpanghinlo sa etnikong pundok nga nahitabo sa Ukraine. Dugang pa, ang pagtawag sa mga kaaway nga mga Nazi usa ka kasagarang limbong sa politika sa Russia, ilabi na gikan sa usa ka pangulo nga pabor sa mga kampanya sa sayop nga impormasyon ug gustong mosugnod sa mga pagbati sa nasyonal nga panimalos batok sa usa ka kaaway sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan aron pamatud-an ang pagbuntog.

> But even though Putin is engaging in propaganda, it’s also true that Ukraine has a genuine Nazi problem — both past and present. Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare. But important as it is to defend the yellow-and-blue flag against the Kremlin’s brutal aggression, it would be a dangerous oversight to deny Ukraine’s antisemitic history and collaboration with Hitler’s Nazis, as well as the latter-day embrace of neo-Nazi factions in some quarters.

> Apan bisan pa man nga si Putin naglunsad ug propaganda, tinuod usab nga ang Ukraine adunay tinuod nga problema sa Nazismo — sa nangagi ug sa karon. Ang mga makadaot nga lihok ni Putin — lakip niini ang paglaglag sa mga komunidad nga Judio — nagapadayag sa dayag nga paagi nga namakak siya sa dihang nagaingon siya nga ang iyang tumong mao ang pagsiguro sa kaayohan ni bisan kinsa. Apan bisan unsa pa kaimportante ang pagpanalipod sa bandilang dalag ug asul batok sa mapintas nga agresyon sa Kremlin, usa ka peligrosong kapakyasan ang paglimod sa antisemitikong kasaysayan sa Ukraine ug sa iyang pakigtambayayong sa mga Nazi ni Hitler, maingon man sa ulahing-panahong pagdawat sa mga paksyon nga neo-Nazi sa pipila ka mga dapit.

> Why are fleeing Ukrainians being talked about with such sympathy? They are white.

> Nganong ang mga Ukrainiano nga nangikyas gihisgutan man uban sa ingon nianang dakong kalooy? Kay sila puti man.

> On the eve of World War II, Ukraine was home to one the largest Jewish communities in Europe, with estimates as high as 2.7 million, a remarkable number considering the territory’s long record of antisemitism and pogroms. By the end, more than half would perish. When German troops took control of Kyiv in 1941, they were welcomed by “Heil Hitler” banners. Soon after, nearly 34,000 Jews — along with Roma and other “undesirables” — were rounded up and marched to fields outside the city on the pretext of resettlement only to be massacred in what became known as the “Holocaust by bullets.”

> Sa bisperas sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, ang Ukraine maoy pinuy-anan sa usa sa kinadak-ang mga komunidad sa mga Judio sa Uropa, nga adunay mga banabana nga moabot pa sa 2.7 milyon, usa ka talagsaong gidaghanon kon hunahunaon ang hataas nang kasaysayan sa maong teritoryo sa antisemitismo ug mga pogrom. Sa kataposan, kapin sa katunga kanila ang mangamatay. Sa dihang nailalom sa pagkontrolar sa mga sundalong Aleman ang Kyiv niadtong 1941, giabiabi sila pinaagi sa mga bandila nga may sulat nga “Heil Hitler.” Wala madugay human niana, dul-an sa 34,000 ka mga Judio—uban sa mga Roma ug uban pang mga “dili-makinaadmanong” tawong giisip nga dili angay—ang gipanghipos ug gipalakaw paingon sa mga kaumahan sa gawas sa siyudad ubos sa pasangil sa pagpabalhin-puy-anan, aron lamang pangmasakeron sa nahimong nailhan nga “Holocaust pinaagi sa mga bala.”

> The Babyn Yar ravine continued to fill up as a mass grave for two years. With as many as 100,000 murdered there, it became one of the largest single killing sites of the Holocaust outside of Auschwitz and other death camps. Researchers have noted the key role locals played in fulfilling Nazi kill orders at the site.

> Ang bangag sa Babyn Yar nagpadayon sa pagpuno ingon nga usa ka komon nga lubnganan sulod sa duha ka tuig. Uban sa kapin sa 100,000 ka mga tawo nga gipatay didto, nahimo kini nga usa sa labing dagkong nag-inusarang mga dapit sa pagpamatay sa Holocaust gawas sa Auschwitz ug sa ubang mga kampo sa kamatayon. Ang mga tigdukiduki nakamatikod sa mahinungdanong papel nga gidula sa mga lumad sa pagtuman sa mga sugo sa mga Nazi sa pagpamatay didto sa maong dapit.

> Nowadays, Ukraine counts between 56,000 to 140,000 Jews, who enjoy freedoms and protections never imagined by their grandparents. That includes an updated law passed last month criminalizing antisemitic acts. Unfortunately, the law was intended to address a pronounced uptick in public displays of bigotry, including swastika-laden vandalism of synagogues and Jewish memorials, and eerie marches in Kyiv and other cities that celebrated the Waffen SS.

> Sa pagkakaron, ang Ukraine adunay tali sa 56,000 ug 140,000 ka mga Hudiyo, nga nagtagamtam sa mga kagawasan ug mga panalipod nga wala gayod mahunahuna sa ilang mga apohan. Lakip niini ang usa ka giusab nga balaod nga gipasar niaging bulan nga naghimong kriminal sa mga kontra-Semitikong binuhatan. Apan, ang maong balaod gituyo aron atubangon ang hayag nga pagsaka sa mga hayag nga pagpakita sa pagkapanatiko sa publiko, lakip ang paninira sa mga sinagoga ug mga handumanan sa mga Hudiyo nga may mga swastika, ug makalilisang nga mga martsa sa Kyiv ug sa ubang mga siyudad nga nagsaulog sa Waffen SS.

> In another ominous development, Ukraine has in recent years erected a glut of statues honoring Ukrainian nationalists whose legacies are tainted by their indisputable record as Nazi proxies. The Forward newspaper cataloged some of these deplorables, including Stepan Bandera, leader of the Organization of Ukrainian Nationalists (OUN), whose followers acted as local militia members for the SS and German army. “Ukraine has several dozen monuments and scores of street names glorifying this Nazi collaborator, enough to require two separate Wikipedia pages,” the Forward wrote.

> Sa laing makahahadlok nga kalamboan, ang Ukraine sa miaging mga tuig nagtukod ug nagkadaghang mga rebulto nga nagpasidungog sa mga nasyonalista sa Ukraine kansang mga kabilin nahugawan tungod sa ilang dili malalis nga kasaysayan isip mga kasangkapan sa mga Nazi. Ang mantalaan nga The Forward nagtala sa pipila niini nga mga salawayon, lakip si Stepan Bandera, pangulo sa Organization of Ukrainian Nationalists (OUN), kansang mga sumusunod milihok isip mga sakop sa lokal nga milisya alang sa SS ug sa kasundalohan sa Alemanya. “Ang Ukraine adunay daghang dosena ka mga monumento ug daghang mga ngalan sa kadalanan nga naghimaya niining kolaborador sa Nazi, nga igo na aron manginahanglan ug duha ka managlahing panid sa Wikipedia,” misulat ang The Forward.

> Another frequent honoree is Roman Shukhevych, revered as a Ukrainian freedom fighter but also the leader of a feared Nazi auxiliary police unit that the Forward notes was “responsible for butchering thousands of Jews and … Poles.” Statues have also been raised for Yaroslav Stetsko, a one-time chair of the OUN, who wrote “I insist on the extermination of the Jews in Ukraine.”

> Laing kanunayng gipasidunggan mao si Roman Shukhevych, nga gipasidunggan ingon nga usa ka manggugubat alang sa kagawasan sa Ukraine apan usab ang pangulo sa usa ka gikahadlukan nga yunit sa pulis nga katabang sa Nazi nga, sumala sa Forward, “responsable sa pagmasaker sa linibo ka mga Judio ug … mga Polako.” Gipatindog usab ang mga rebulto alang kang Yaroslav Stetsko, kaniadto usa ka pangulo sa OUN, nga misulat, “Nagpabilin ako sa akong pag-insistir sa pagpuo sa mga Judio sa Ukraine.”

> Far-right groups have also gained political currency in the past decade, none more chilling than Svoboda (formerly the Social National Party of Ukraine), whose leader claimed the country was controlled by a “Muscovite-Jewish mafia” and whose deputy used an antisemitic slur to describe Ukrainian-born Jewish actor Mila Kunis. Svoboda has sent several members to Ukraine’s Parliament, including one who called the Holocaust a “bright period” in human history, according to Foreign Policy.

> Ang mga pundok sa pinakatuong tuo usab nakabaton og politikal nga impluwensiya sa miaging dekada; walay mas makalilisang pa kay sa Svoboda (kaniadto ang Social National Party of Ukraine), kansang lider miingon nga ang nasod gidumalahan sa usa ka “Muscovite-Jewish mafia,” ug kansang bise migamit og usa ka antisemitikong pasipala aron ihulagway ang Ukrainian-born nga Judiong aktres nga si Mila Kunis. Ang Svoboda nakapadala og pipila ka mga miyembro ngadto sa Parlamento sa Ukraine, lakip ang usa nga nagtawag sa Holocaust nga usa ka “hayag nga yugto” sa kasaysayan sa katawhan, sumala sa Foreign Policy.

> Just as disturbing, neo-Nazis are part of some of Ukraine’s growing ranks of volunteer battalions. They are battle-hardened after waging some of the toughest street fighting against Moscow-backed separatists in eastern Ukraine following Putin’s Crimean invasion in 2014. One is the Azov Battalion, founded by an avowed white supremacist who claimed Ukraine’s national purpose was to rid the country of Jews and other inferior races. In 2018, the U.S. Congress stipulated that its aid to Ukraine couldn’t be used “to provide arms, training or other assistance to the Azov Battalion.” Even so, Azov is now an official member of the Ukraine National Guard.

> Sama ka makapabalaka, ang mga neo-Nazi kabahin sa pipila sa nagkadaghang han-ay sa mga boluntaryong batalyon sa Ukraine. Nasinati na sila sa gubat human sa pagpakig-away sa pipila sa labing mabangis nga panagsangka sa kadalanan batok sa mga separatistang gisuportahan sa Moscow sa sidlakang Ukraine human sa pagsulong ni Putin sa Crimea niadtong 2014. Ang usa niini mao ang Azov Battalion, nga gitukod sa usa ka dayag nga tigpaluyo sa pagkalabaw sa puti nga kaliwat nga miingon nga ang nasodnong katuyoan sa Ukraine mao ang pagwagtang sa mga Judio ug sa ubang giisip nga ubos nga mga kaliwatan gikan sa nasod. Niadtong 2018, gitino sa Kongreso sa U.S. nga ang iyang tabang ngadto sa Ukraine dili mahimong gamiton “to provide arms, training or other assistance to the Azov Battalion.” Bisan pa niana, ang Azov karon opisyal nang miyembro sa Ukraine National Guard.

> For sure, none of this disturbing context justifies the misery that has befallen Ukrainians over the past several weeks — and it’s unlikely that Putin was motivated by any of it when he launched his invasion. Indeed, thanks to Putin, Jews living in Odessa, Kharkiv and other eastern cities are under extreme duress. While many have taken refuge in local synagogues and Jewish centers, others have fled to foreign countries, including Israel, which has urged all Jews to leave Ukraine.

> Sa pagkatinuod, walay bisan unsa niining makapasamok nga kahimtang ang makatarungan sa pag-antos nga miabot sa mga Ukrainiano sulod sa milabay’ng pipila ka semana — ug dili tingali nga si Putin namugos tungod sa bisan unsa niini sa dihang iyang gilunsad ang pagsulong. Sa pagkatinuod, tungod kang Putin, ang mga Judio nga nagpuyo sa Odessa, Kharkiv, ug sa ubang silangang mga siyudad anaa sa hilabihang kalisdanan. Samtang daghan ang midangop sa mga lokal nga sinagoga ug mga sentrong Judio, ang uban mikalagiw ngadto sa langyawng mga nasud, lakip ang Israel, nga nag-awhag sa tanang mga Judio sa pagbiya sa Ukraine.

> My own grandparents themselves had to flee western Ukraine to escape persecution, and it is tragic to see this cycle continue. If the country devolves into chaos and insurgency, Jews could once again be at risk from some of their fellow citizens. Not acknowledging this threat means that little is being done to guard against it.

> Ang akong kaugalingong mga apohan napugos sa pagkalagiw gikan sa kasadpang Ukraine aron makalingkawas sa paglutos, ug makasubong nga makita nga kini nga siklo nagpadayon. Kon ang nasod mahulog sa kagubot ug pag-alsa, ang mga Judio mahimo na usab nga mameligro gikan sa pipila sa ilang isigkaingon. Ang dili pag-ila niini nga hulga nagpasabot nga diyutay ra ang ginabuhat aron sa pagpanalipod batok niini.

> But even if some elements of the country have been entangled with one of history’s most loathsome movements, standing with Ukraine is without doubt the honorable posture to take in this drama. Right now, every day that Putin ratchets up his assault against the Ukrainian people with scorched-earth zeal, it’s hard not to see who truly deserves the N-word.

> Apan bisan pa kon ang pipila ka mga elemento sa nasod nahilambigit sa usa sa labing makalilisang nga mga kalihokan sa kasaysayan, ang pagbarog uban sa Ukraine sa walay pagduhaduha mao ang dungganon nga baruganan nga angay kuhaon niining talan-awon. Karong higayona, sa matag adlaw nga padayon nga gipakusog ni Putin ang iyang pag-atake batok sa katawhang Ukrainian uban sa mapintas nga kadasig sa pagsunog ug paglaglag sa yuta, lisod dili makita kon kinsa gayud ang tinuod nga angay tawgon sa N-word.

> Allen Ripp, March 5, 2022 – Source

> Allen Ripp, Marso 5, 2022 – Tinubdan

We will continue this study in our next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa atong sunod nga artikulo.

> “Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.” George Santayana.

> “Kadtong dili makahinumdom sa nangagi gikahinukman sa pagsubli niini.” George Santayana.

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> “Ang tanan nga gispecipikar sa Dios diha sa propetikong kasaysayan nga matuman sa nangagi natuman na, ug ang tanan nga umaabot pa sumala sa iyang han-ay matuman usab. Si Daniel, ang propeta sa Dios, nagatindog sa iyang dapit. Si Juan nagatindog sa iyang dapit. Diha sa Pinadayag ang Leon sa banay ni Juda maoy nag-abli alang sa mga magtutungha sa tagna sa basahon ni Daniel, ug busa si Daniel nagatindog sa iyang dapit. Siya nagadala sa iyang pagpamatuod, kadtong gipadayag kaniya sa Ginoo diha sa panan-awon mahitungod sa dagku ug mabinuligon nga mga panghitabo nga kinahanglan natong mahibaloan samtang nagatindog kita sa mismong pultahan sa ilang katumanan.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.

> “Sa kasaysayan ug sa tagna ang Pulong sa Dios naghulagway sa hataas ug nagpadayon nga pakig-away tali sa kamatuoran ug kasaypanan. Kana nga panagbangi nagapadayon pa gihapon. Ang mga butang nga nangagi na, pagausabon. Ang daang mga panaglalis pagabag-ohon, ug ang bag-ong mga teyorya magapadayon sa pagtumaw. Apan ang katawhan sa Dios, nga sa ilang pagtoo ug sa katumanan sa tagna nakabaton og bahin diha sa pagpahibalo sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manolunda, nahibalo kon asa sila nagatindog. Sila adunay kasinatian nga labi pang bililhon kay sa lunsay nga bulawan. Kinahanglan sila magpabiling malig-on ingon sa usa ka bato, nga nagkupot sa sinugdanan sa ilang pagsalig nga malig-on hangtod sa katapusan.” Selected Messages, libro 2, 109.

Back to Articles