Article

# Ang Basahon ni Daniel - Ikadaghan nga Usa ka Gatus ug Kapitoan ug Tulo

Ang mga Anino sa Kapapahan: Pagbukas sa Impluwensiya ug mga Tuyo sa Luyo ni “Ang Papa ni Hitler”

Author

Jeff Pippenger

Published

April 3, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Sa librong may ulohang, *Hitler’s Pope*, gisugdan sa tagsulat nga si John Cornwell ang kasaysayan sa umaabot nga papa nga naghari sa dihang si Hitler nagmando sa Alemanya, pinaagi sa iyang apohan ug ni Papa Pio IX, nga gipapahawa gikan sa Siyudad sa Roma. Sa dihang si Pio IX mikalagiw gikan sa siyudad sa Roma, nga nagsinina ingon nga usa ka madre, ang bugtong tawo nga iyang giuban mao ang apohan sa umaabot nga papa. Gihisgutan ni Cornwell ang suod nga relasyon sa maong duha ka mga tawo, ug pagkahuman gipaila niya kon sa unsang paagi ang amahan usab sa umaabot nga papa nalambigit sa sentro sa gahum sa Simbahang Katoliko. Sa pagbuhat niini iyang gipaila ang sosyal, politikal, ug relihiyosong palibot sa kasaysayan sukad sa panahon ni Pio IX hangtod sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ang kinatibuk-ang pagtan-aw sa kasaysayan hilabihan ka mapuslanon sa kahibalo.

> Usa pa ka lakang sa papal nga pagpangilog sa awtoridad ang gihimo sa dihang, sa ikanapulog-usa nga siglo, si Papa Gregory VII mipahibalo sa kahingpitan sa Romano nga Iglesia. Lakip sa mga pahayag nga iyang gipagula mao ang usa nga nagdeklarar nga ang iglesia wala gayod masayop sukad kaniadto, ni masayop pa gayod sa umaabot, sumala sa mga Kasulatan. Apan ang mga pamatuod gikan sa Kasulatan wala iuban sa maong pamahayag. Ang mapahitas-ong pontipise miangkon usab sa gahom sa pagpahawa sa mga emperador, ug mipahayag nga walay bisan kinsa nga makabaliskad sa bisan unsang hukom nga iyang gipamulong, kondili iyang katungod ang pagbali sa mga paghukom sa tanang uban.

> “Usa ka makapaukyab nga hulagway sa mapintas nga kinaiya niining tigpanalipod sa pagkadili-masayop gihatag diha sa iyang pagtratar sa Aleman nga emperador, si Henry IV. Tungod kay nangahas siya sa pagsalikway sa awtoridad sa papa, kining monarka giklaro nga pinapahawa sa simbahan ug gitangtang sa trono. Tungod sa kahadlok sa pagbiya ug sa mga hulga sa iyang kaugalingong mga prinsipe, nga giaghat sa pagrebelde batok kaniya pinaagi sa mando sa papa, gibati ni Henry ang panginahanglan sa paghimo ug pakigdait sa Roma. Uban sa iyang asawa ug sa usa ka matinumanong sulugoon, mitabok siya sa Alps sa tunga sa tingtugnaw, aron siya makapaubos sa iyang kaugalingon sa atubangan sa papa. Sa pag-abot niya sa kastilyo diin si Gregory mipahilayo, gidala siya, nga walay iyang mga guwardiya, ngadto sa usa ka gawas nga hawanan, ug didto, ilalom sa mapintas nga katugnaw sa tingtugnaw, nga walay tabon ang ulo ug walay sapin ang mga tiil, ug nagsul-ob ug makalolooy nga bisti, naghulat siya sa pagtugot sa papa nga makasulod sa iyang atubangan. Dili hangtod nga nakapadayon siya sulod sa tulo ka adlaw sa pagpuasa ug sa paghimo sa pagpangumpisal, nga ang pontipis mipakabana sa paghatag kaniya ug kapasayloan. Bisan pa niana, kini gihatag lamang ubos sa kondisyon nga ang emperador maghulat sa pagtugot sa papa sa dili pa usab gamiton ang mga timaan o ipatuman ang gahum sa pagkahari. Ug si Gregory, nga gihubog sa iyang kadaugan, nanghambog nga iyang katungdanan ang pagpaubos sa garbo sa mga hari.” The Great Controversy, 57.

Si Gregory VII maoy usa ka “tigpanalipod sa pagkadili-masayop,” apan ang kataw-anan nga pag-angkon wala gihimong opisyal nga doktrina (dogma) hangtod kang Pius IX, nga naghimo niining binuang nga pag-angkon nga usa ka napahimutang nang doktrina sa unang Konseho sa Vaticano. Ang doktrina gipasar niadtong Hulyo 18, 1870, usa ka gatos ug kalim-an ka tuig gayod sa maong adlaw sa wala pa ang unang kapakyasan sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo.

Ang makapahibaloan mahitungod sa kasaysayan mao nga sa dihang si Pius IX nag-organisar sa unang Vatican Council, ug nagpatuman sa iyang doktrina sa pagkadili-masayop, ang iyang kadasig gipukaw sa iyang pagdumot sa gitawag nga “modernism.” Kini wala mapasukad sa panghunahuna nga ang usa ka papa dili makahimo ug mga kasaypanan sa dihang magtino sa mga doktrina sa Biblia; kondili usa kini ka panalipod sa pagbatok sa kapapahan batok sa impluwensiya nga nahatag sa Rebolusyong Pranses. Gitumong kini batok sa unsa nga sa kaulahian mailhan ingon Komunismo.

Ang Rebolusyong Pranses maoy nagdala ug dakong kagubot sa nagmando nga estruktura sa mga nasod sa Uropa, uban sa ilabina nga pagdumot batok sa monarkiya nga mao ang kapapahan. Kini usa ka Republikano nga pag-alsa sa Italya nga sa makadiyot nakapapahawa kang Pius IX ug sa iyang tuong-kamot nga tawo gikan sa Roma. Ang “modernismo,” nga girepresentahan sa nagkalainlaing mga pilosopiya nga namugna sa Rebolusyong Pranses, mao ang labing mabangis nga kaaway ni Pius IX, ug ang iyang doktrina sa pagkadili masayop gituyo aron palig-onon ang matag-angkon nga gihimo sa papa batok sa mga ideya sa modernismo nga namugna sa Rebolusyong Pranses.

Ang Daniel kapitulo onse, bersikulo kuwarenta, nagaila nga niadtong 1798, ang hari sa habagatan (ang walay-pagtuo nga Pransiya), maoy mipahamtang sa makamatayng samad ngadto sa hari sa amihanan (ang kapapahan).

Ang doktrina ni Pio IX mahitungod sa pagkadili-masayop nalambigit sa gubat nga gihulagway sa bersikulo kap-atan sa Daniel onse, ug gikan sa ulahing bahin sa 1869 ngadto sa misunod nga tuig gitigom ni Pio IX ang unang Konseho sa Batikano, nga nailhan ingon Vatican I, alang sa katuyoan sa pagpamatuod nga ang papa mao ang ulo sa Katolisismo, ug nga ang Katolisismo mao ang ulo sa tanang mga iglesya, sumala sa gipahibalo sa dekreto ni Justinian sa tuig 533.

Ang Ikaduhang Konsilyo sa Vaticano, nga nailhan usab nga Vaticano II, gipahigayon gikan sa 1962 hangtod sa 1965. Kini maoy usa ka mahinungdanong hitabo sa kasaysayan sa Simbahang Katolika, ug usa sa labing mahinungdanong mga ekumenikal nga konsilyo sa makabag-ong kapanahonan. Ang konsilyo gitigom ubos sa pagpangulo ni Papa Juan XXIII ug nagpadayon sa panahon sa pagkapapa ni Papa Pablo VI human sa kamatayon ni Juan XXIII niadtong 1963. Importante nga ilha ang tin-aw nga kalainan tali niining duha ka mga konsilyo.

Ang unang konseho gitumong sa pag-establisar sa gitawag nga “primacy” sa papa, nga nagpasabot nga ang papa mao ang labing hataas nga magmamando, magtutudlo, ug magbalantay sa Simbahan, nga maoy responsable sa pagpreserbar ug paghubad sa mga doktrina sa pagtuo. Ang iyang awtoridad naglangkob sa paghubit sa mga dogma, sa pagpagula sa mga dekreto nga doktrinal, ug sa paghimo sa mga may awtoridad nga pagpamatuod mahitungod sa mga butang sa pagtuo ug moralidad, nga nailhan ingong pagkadili-masayop sa papa. Naglakip usab kini sa hurisdiksiyonal nga awtoridad sa papa ibabaw sa tibuok-kalibotang simbahan, lakip ang gahom sa pagtudlo sa mga obispo, sa pagdumala sa mga sakramento, ug sa pagmando sa administrasyon sa simbahan.

Ang ikaduhang konseho gituyo sa pagpasibog pag-usab sa simbahan ngadto sa usa ka ekumenikal nga entidad. Ang mga konseho mga sukwahi gayud nga mga proposisyon. Ang konserbatibong unang konseho gisupak sa liberal nga ikaduhang konseho. Kining duha ka paksyon managlahi sama sa gabii ug adlaw, ug ang tagna nga giila nga may kalabotan sa tulo ka sekreto sa Fatima nagtimaan sa usa ka sulodnong gubat nga angay kaayo nga girepresentahan niining duha ka konseho.

Ang tagna nag-ila sa usa ka pundok nga nagabarog alang sa pagkalabaw nga girepresentahan ni Pius IX ingon nga girepresentahan sa gitawag man nga “puting papa,” ang “maayong papa,” o ang “maayong obispo”, ug ang laing pundok, nga nalambigit sa Vatican II, girepresentahan sa “itom nga papa,” o sa “dautang papa,” o sa “dautang obispo.” Ang panaglalis sa duha ka politikal nga mga konsepto girepresentahan sa dihang motan-aw ka sa shrine sa milagro sa Fatima, sa Fatima, Portugal. Sa pagsulod, ang agianan nahimutang tali sa rebulto sa usa ka itom nga papa sa usa ka kilid, ug sa usa ka puting papa sa pikas kilid.

Busa nahimo kini nga bahin sa panulondon sa tawo nga sa katapusan mahimong mao ang giila sa basahon ingon nga papa ni Hitler, nga ang iyang mga gamot nalambigit sa pakigbisog tali sa modernismo (ang hari sa habagatan) ug sa pagkalabaw sa pagka-papa (ang hari sa amihanan).

Kinahanglan sabton nga ang awtor sa basahon nga atong ginatun-an usa ka Katolikong maayong kahimtang, ug ang iyang gipasabot nga katuyoan sa pagsulat sa maong basahon mao ang paghatag kahayag sa pag-angkon nga ang papa nga naghari sa panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan misuporta kang Hitler, sa mga Nazi, o may bisan unsang sala sa Holocaust batok sa mga Judio, ug sa uban pa. Sa dihang hisgutan ni Cornwell ang apohan ni Pius XII, nga mao ang tuo nga kamot nga nangulo sa pag-ordenar sa Konseho sa Vaticano I, ang kasaysayan sa pakigbisog tali sa mga hari sa habagatan ug sa amihanan ginadula pag-usab diha mismo sa maong kasaysayan. Sa dihang ang rebolusyon sa “Republikanismo” miabot sa Italya, sulod sa mga usa ka tuig, gipapahawa sa mga Italyano si Pius IX gikan sa siyudad sa Roma, ug sukad niadto, bisan pa human siya makabalik, ang bugtong nahimong pagpanag-iya sa pagka-papa mao ang usa ka gatus ug napulo ka ektarya, nga nailhan nga Siyudad sa Vaticano.

Ang bugtong paagi nga siya nakahimo gani sa pagbalik sa Vatican mao pinaagi sa tabang sa mga sundalong Pranses, ug sa usa ka hulam gikan sa mga Rothschild, ang bantogang mga Judiong bangkero. Aron sa maalamong pagsabot sa pakighiusa sa papado sa holocaust sa panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, gikinahanglan ang pipila ka batakang pagsabot sa panglantaw sa Uropa ngadto sa mga Judio sukad sa paglansang kang Cristo sa krus. Ang basahon nagsugyot nga ang antisemitismo ug rasismo duha ka nagkalainlaing mga panglantaw, nga nagaangkon nga ang pagdumot ni Hitler sa mga Judio rasista, kay giisip ni Hitler ang mga Judio nga ubos nga kategoriya sa mga tawhanong binuhat, samtang ang antisemitismo mao ang pagdumot sa mga Judio tungod kay ilang gipatay ang Dios. Bisan pa man kon sila usa ra ug mao, o aduna gayud kalainan tali sa duha, ang kamatuoran sa kalisdanan nga giantos sa mga Judio takos sabton.

Pananglitan, sa Amerika karon kon gamiton ang pulong nga “ghetto,” ang kadaghanan naghunahuna nga kini mao ang kahulogan sa kabos ug gubaon nga dapit sa lungsod. Apan ang termino nga “ghetto,” sa sinugdan nagtumong sa usa ka seksiyon sa usa ka siyudad, ilabina sa Venice, Italya, diin ang mga Judio napugos sa pagpuyo sa panahon sa Middle Ages. Ang unang ghetto gitukod sa Venice niadtong 1516, sa dihang ang Republikang Venetian nagpugong sa mga Judio sulod sa usa ka piho nga dapit sa siyudad nga nailhan ingong “geto nuovo” (bag-ong pandayan), nga sa ulahi nailhan na ingong ghetto.

Sa tibuok Europa sa panahon sa Tunga-tungang Panahon, ang mga Judio gipahamtangan og mga pagdili mahitungod sa dapit diin sila mahimong mopuyo, ug usab sa mga propesyon nga gitugotan silang buhaton. Ang maong mga pagdili gibase sa karaang kahulugan sa antisemitismo, nga nagtumong sa pagtuo nga ang mga Judio maoy nakapatay sa Dios, ug nga ang tanan nilang misunod nga mga kalisdanan ilang gidala sa ilang kaugalingon pinaagi sa ilang kaugalingong mga binuhatan.

Sa Panahon sa Kinasang-an, usa ka natukod nang tradisyon nga ang mga Kristohanon dili makapahulam ug salapi ni modawat ug tubo tungod sa usa ka hulam. Ang mga Judio wala maapil niana nga pagdili, ug ang pagpahulam ug salapi nahimong usa sa mga propesyon nga gitugotan silang buhaton. Ang mga Judiong bangkero, sama sa pamilya Rothschild, mao ang mga tig-ilis ug salapi isip tubag sa legal nga mga pagdili mahitungod sa mga propesyon nga gitugotan nilang buhaton. Sa dihang si Pius IX nanginahanglan ug pundo aron makabalik sa Vatican, ang kasagmuyo sa dili na pagmando sa siyudad sa Roma napagrabe tungod sa iyang panginahanglan nga moduol sa mga Judio alang sa salapi.

Sa wala pa siya mapapahawa gikan sa Roma, si Pius IX daw nahisakop sa usa sa duha ka pundok mahitungod sa mga Judio ug sa relasyon sa simbahan ngadto sa mga Judio. Ang duha ka pundok naglangkob sa mga nagtuo nga ang mga Judio, bisan unsa pa ang mahitabo kanila, nagadawat lamang sa angay nilang madawat, ug ang usa pa hilig nga magpakita ug diyutayng kalooy ngadto sa mga Judio. Sa dihang mibalik si Pius IX sa Vaticano, human siya mapapahawa, ang kalooy nga usahay iyang gipakita sa wala pa ang iyang pagkabihag wala na gayud mapakita pag-usab. Sa wala pa ang iyang pagkabihag gisira niya ang geto sa siyudad sa Roma, ug human sa iyang pagbalik iyang gitukod pag-usab ang geto, ug nagsugod sa pagpahamtang ug buhis sa mga Judio aron mabawi pag-usab ang iyang mga kapildihang pinansyal.

Ang tuong-kamot ni Papa Pio IX mao si Marcantonio Pacelli, ang apohan sa papa ni Hitler. Siya usa ka abogado nga sakop sa usa ka pinasahi nga hut-ong sa mga abogado nga misuporta sa kapapahan. Ang iyang anak nahimong kabahin nianang mao gihapong elitistang hut-ong sa mga abogado, maingon man ang iyang apo, nga sa katapusan mahimong papa ni Hitler. Human nga gisubay sa libro ang kasaysayan sa apohan ni Eugenio Pacelli, sa iyang amahan, ug sa iyang pagkabatan-on ug edukasyon, gihisgutan niini ang katungdanan nga gidawat ni Pacelli sa pagsugod niya sa iyang buluhaton alang sa kapapahan. Ingon nga abogado, nga naggikan sa elitistang mga abogado sa papa, siya gipili aron mangulo sa usa ka departamento nga nag-espesyalisa sa mga kontrata, nga gitawag ug mga concord. Niadtong 1901, si Pacelli gidala ngadto sa opisina sa Papal Secretariat of State.

Si Pacelli nahimong sinugo ngadto sa mga nasod. Sa matagnaong diwa si Pacelli nahimong ligal nga punto sa pakigdugtong nga naghingpit sa pakighilawas sa mga hari sa yuta uban sa kapapahan. Niadtong 1903, si Pius X gikoronahan ingon nga papa. Diha-diha dayon misugod siya sa pag-atake sa “intelektuwal nga hilo” nga nagpatungha ug “relatibismo ug eskeptisismo.” Ang tawo nga nagdumala sa paningkamot ni Pius X sa paglaglag sa “modernismo” mao si Umberto Benigni, nga nagtrabaho sa mao rang opisina uban kang Pacelli. Si Benigni kausa miingon mahitungod sa usa ka pundok sa mga historyador nga pangkalibotang hut-ong, nga sila mga tawo nga alang kang kinsa, “ang kasaysayan walay lain kondili usa ka padayon nga masuk-anong paningkamot sa pagsuka. Alang niining matanga sa tawo adunay usa lamang ka tambal: ang inkisisyon!” Alang kang Benigni, ang usa ka historyador nga mopadayag ug bisan gamayng simpatiya sa mga ideya nga naggikan sa Rebolusyong Pranses angayng ipapatay.

Sa opisyal, si Benigni maoy nagdumala sa ministeryo sa propaganda alang sa kapapahan, apan sa dili opisyal siya usab maoy nagdumala sa usa ka tago nga network sa paniktik, nga gidisenyo aron mailhan ang bisan kinsang mga Katoliko nga may bisan unsang simpatiya sa “modernismo,” nga naggumikan sa hari sa habagatan. Sa kataposan niadtong 1910, ang iyang buhat nagpatungha ug usa ka direktiba nga nag-obligar sa mga empleyado sa kapapahan sa pagpanumpa sa usa ka panumpa, nga gitawag og Panumpa Batok sa Modernismo. Kini nagpabilin gihapon nga epektibo. Aron maempleyo sa Vaticano kinahanglan ka nga manumpa sa pagdumot sa mga ideya sa modernismo, nga karon atong tawgon nga mga ideyang komunista.

Sa kinasumaran sa basahon ni Cronwell, sa flyleaf niini nagaingon, “Sa unang dekada sa siglo, isip usa ka masinawng batan-ong abogado sa Vatican, si Pacelli mitabang sa paghulma sa usa ka ideolohiya sa walay kaparihong gahom sa pagkapapa; sa mga dekada 1920 iyang gigamit ang limbong ug blackmail aron ipahamtang ang gahom sa Alemanya. Niadtong 1933, si Hitler nahimong iyang hingpit nga kaabag sa negosasyon ug usa ka konkordato ang natukod nga naghatag ug relihiyoso ug edukasyonal nga mga bentaha sa Simbahang Katolika baylo sa pag-atras sa mga Katoliko gikan sa sosyal ug politikal nga lihok. Kining ‘boluntaryo’ nga pagtalikod sa politikal nga Katolisismo nga gipahamtang gikan sa Roma nakapadali sa pagsaka sa Nazismo.

Sa usa ka miting sa gabinete niadtong Hulyo 14, 1933, gipahayag ni Adolph Hitler ang iyang pagtan-aw nianang maong bulana nga ang kasabotan nga gihimo ni Pacelli uban sa mga Nazi naghatag sa Alemanya og “usa ka dapit sa pagsalig…. Sa nagpalambo nga pakigbisog batok sa internasyonal nga mga Hudiyo.”

Ang libro ni Cornwell wala dawata pag-ayo sa mga Katoliko nga mibalibad sa pagdawat sa ebidensiya nga si Pacelli mao ang nag-unang hinungdan nganong si Hitler nakasaka sa gahum, kay ang Alemanya usa ka nasod nga kadaghanan Katoliko. Si Pacelli nakahimo ug usa ka kasabutan nga nakapugong sa publikasyon sa Katoliko, sa mga ahensiya sa balitang Katoliko, ug sa mga eskuylahang Katoliko sa pagsulti ug bisan unsa mahitungod sa padulngan ni Hitler sukad sa 1933 padayon. Ang libro nagsubay sa dayag nga kontra-Semitikong pagtagad ni Pacelli, nga sa ulahi nahimong papa sa panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Labing menos tulo ka mga butang mahimong mapamatud-an gikan sa libro pinaagi sa kasaligang kaayo nga mga tinubdan sa kasaysayan.

Ang una mao ang pakiggubat sa hari sa amihanan ug sa hari sa habagatan, ingon sa girepresentar sa Daniel kapitulo onse. Niana nga pakiggubat, ang mga kaaway mao ang Katolisismo batok sa ateyismo, ang papa batok sa Komunismo. Ang laing punto mao nga gigamit sa papa ang Nazismo ingon nga iyang puli nga kasundalohan batok sa ateyismo sa panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, maingon nga gigamit sa papa ang apostatang Protestantehanon niadtong 1989 ingon nga iyang puli nga kasundalohan batok sa ateyismo sa USSR. Giila usab sa basahon ang sulodnon ug gawasnong propetikanhong estruktura nga girepresentar sa satanikong mga mensahe nga migula gikan sa milagro sa Fatima.

Ang gubat sa utlanan sa Raphia, nga girepresentar sa mga bersikulo onse ug dose sa Daniel onse, nagrepresentar sa gubat sa utlanan nga karon nagakahitabo sa Ukraine. Ang karaang gubat usa ka mainit nga gubat; ang ikaduha mao ang ikaduhang proxy nga gubat, uban sa mga proxy nga kasundalohan nga nalambigit sa makamatayng pagbangga. Gipaila sa Raphia ang gubat sa utlanan ingon nga tali sa hari sa amihanan ug sa hari sa habagatan, apan ang tagna nagtudlo nga hangtod sa haduol nang umaabot nga balaod sa Domingo, ang bigaon sa Tiro hikalimtan, si Jezebel anaa sa Samaria, ug si Herodias milaktaw sa salo-salo sa adlawng natawhan ni Herodes. Kining tulo ka mga saksi bahin sa papel sa hari sa amihanan niining kasamtangang kasaysayan, mao nga siya anaa sa luyo sa talan-awon nga nagakontrolar sa mga hilo. Ang mga mainit nga gubat, mga proxy nga gubat, ug mga bugnaw nga gubat nga mahitabo samtang siya hikalimtan ginapahigayon pinaagi sa iyang mga proxy nga kasundalohan.

Ang Russia mao ang hari sa habagatan, ug karon nalambigit kini sa usa ka girahanon nga gubat sa utlanan nga ginagastohan sa mga globalista sa Kasadpang kalibotan, ilabina sa mga progresibong Demokrata ug sa RINO (Republican In Name Only) nga mga Republikano sa Estados Unidos. Sa dihang ang Estados Unidos girepresentar ingon nga kasundalohan nga puli sa hari sa amihanan diha sa bersikulo kap-atan sa Daniel onse, ang duha ka profetikong kinaiya niini mao ang kusog militar ug gahum pinansiyal. Ang Estados Unidos nagatuman sa mao gihapong buluhaton sa Ukraine nga iyang gibuhat niadtong 1989, nga nagtabang sa Papa batok sa Russia, ug ang kasundalohan nga puli nga atua sa yuta, nga nagapanalipod sa Ukraine, napuno pag-ayo sa mga tigpaluyo sa Nazi nga bisan ang mainstream media dili makapanghimakak niini. Ang Roma karon nagagamit sa mao gihapong mga kasundalohan nga puli nga iyang gigamit sa mainit nga gubat nga mao ang Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, ug niadtong 1989, aron makiggubat batok sa Russia. Basaha ang libro: Hitler’s Pope, the Secret History of Pius XII.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “Sa samang paagi, sa dihang hapit na ibutyag sa Dios ngadto sa hinigugmang si Juan ang kasaysayan sa iglesia alang sa umaabot nga mga kapanahonan, Iyang gihatagan siya ug kasigurohan sa interes ug pag-atiman sa Manluluwas alang sa Iyang katawhan pinaagi sa pagpadayag kaniya sa ‘Usa nga sama sa Anak sa tawo,’ nga nagalakaw taliwala sa mga tangkawan, nga nagsimbolo sa pito ka mga iglesia. Samtang gipakita kang Juan ang katapusang dagkung mga pakigbisog sa iglesia batok sa yutan-ong mga gahum, gitugotan usab siya sa pagtan-aw sa katapusang kadaugan ug kaluwasan sa mga matinumanon. Iyang nakita ang iglesia nga gidala ngadto sa makamatay nga pakig-away batok sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug ang pagsimba nianang mapintas nga mananap gipugos ilalom sa hulga sa kamatayon. Apan sa pagtan-aw lapas sa aso ug kasaba sa gubat, iyang nakita ang usa ka pundok didto sa Bukid sa Zion uban sa Cordero, nga imbis sa timaan sa mapintas nga mananap, adunay ‘ngalan sa Amahan nga nasulat sa ilang mga agtang.’ Ug usab iyang nakita ‘sila nga nakadaug batok sa mapintas nga mananap, ug batok sa iyang larawan, ug batok sa iyang timaan, ug batok sa gidaghanon sa iyang ngalan, nga nanagtindog sa dagat nga bildo, nga may mga alpa sa Dios’ ug nag-awit sa awit ni Moises ug sa Cordero.”

> “Kining mga leksiyon alang sa atong kaayohan. Kinahanglan nga ilig-on nato ang atong pagtuo diha sa Dios, kay ania na sa atong atubangan ang usa ka panahon nga mosulay sa mga kalag sa mga tawo. Si Cristo, didto sa Bukid sa mga Olibo, nagsaysay pag-usab sa makalilisang nga mga paghukom nga magauna sa Iyang ikaduhang pag-anhi: ‘Makadungog kamo ug mga gubat ug mga dungogdungog mahitungod sa mga gubat.’ ‘Motindog ang nasod batok sa nasod, ug ang gingharian batok sa gingharian: ug adunay mga gutom, ug mga kamatay, ug mga linog, sa nagkalainlaing mga dapit. Kining tanan sinugdanan pa lamang sa mga kasakit.’ Samtang kining mga tagna nakadawat ug usa ka bahinng katumanan sa pagkalaglag sa Jerusalem, adunay kini mas diretso nga pagaplikar sa ulahing mga adlaw.”

> “Nagatindog kita sa pultahan sa dagku ug solemning mga hitabo. Ang tagna sa madali nagaakatuman. Ang Ginoo anaa na sa pultahan. Sa dili madugay magaabli sa atong atubangan ang usa ka panahon nga puno sa makapabug-at nga kainteres alang sa tanang buhi. Ang mga kontrobersiya sa nangagi pagabanhawon; motungha ang bag-ong mga kontrobersiya. Ang mga talan-awon nga pagadulaan sa atong kalibutan wala pa gani mahandom. Si Satanas nagabuhat pinaagi sa tawhanong mga galamiton. Kadtong naninguha sa pag-usab sa Konstitusyon ug sa pagsiguro og usa ka balaod nga magapugos sa pagtuman sa Domingo gamay ra ang ilang pagkaamgo kon unsa ang mahimong sangpotan. Usa ka krisis ania na gayud sa atong atubangan.”

> “Apan ang mga alagad sa Dios dili magsalig sa ilang kaugalingon niining daku nga panahon sa kagip-otan. Diha sa mga panan-awon nga gihatag kang Isaias, kang Ezequiel, ug kang Juan makita nato kon unsa ka suod ang kadugtongan sa langit sa mga hitabo nga nagakahitabo sa ibabaw sa yuta ug kon unsa kadaku ang pag-atiman sa Dios alang niadtong mga matinumanon Kaniya. Ang kalibutan walay kakulang sa usa ka Magmamando. Ang han-ay sa umaabot nga mga hitabo anaa sa mga kamot sa Ginoo. Ang Kamahalangdon sa langit nagkupot sa kapalaran sa mga nasud, maingon man sa mga kabalak-an sa Iyang iglesia, diha sa Iyang kaugalingong pagdumala.” Testimonies, tomo 5, 752, 753.

Back to Articles