Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Six

Ang Natagong Kasaysayan sa Bersikulo Kwarenta — Numero Sais

Eleven

Onse

Author

Jeff Pippenger

Published

April 2, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

As we take up the study of the hidden history we will consider both the internal and external lines of prophecy that are now understood as aligning with the history from the time of the end in verse forty unto the Sunday law of verse forty-one. The internal line of that prophetic history is marked by the book of Revelation in chapter eleven and verse eleven. The external line is marked by the book of Daniel in chapter eleven verse eleven. The external line of Daniel eleven—verse eleven arrived in history in 2014, and the internal line of Revelation eleven—verse eleven arrived in history on December 31, 2023. The external line represents the Republican horn of the earth beast and the internal line represents the Protestant horn of the earth beast.

Sa dihang atong sugdan ang pagtuon sa tinagong kasaysayan, atong hisgotan ang sulod ug gawas nga mga linya sa tagna nga karon nasabtan nga nagkauyon sa kasaysayan gikan sa panahon sa katapusan diha sa bersikulo kwarenta hangtod sa balaod sa Domingo sa bersikulo kwarenta ug usa. Ang sulod nga linya nianang tagnaong kasaysayan gimarkahan sa basahon sa Pinadayag sa kapitulo onse ug bersikulo onse. Ang gawas nga linya gimarkahan sa basahon ni Daniel sa kapitulo onse bersikulo onse. Ang gawas nga linya sa Daniel onse—bersikulo onse miabot sa kasaysayan niadtong 2014, ug ang sulod nga linya sa Pinadayag onse—bersikulo onse miabot sa kasaysayan niadtong Disyembre 31, 2023. Ang gawas nga linya nagrepresentar sa Republikano nga sungay sa mananap sa yuta ug ang sulod nga linya nagrepresentar sa Protestante nga sungay sa mananap sa yuta.

## The United States

Ang Tinipong Bansa sa Amerika

The book of Revelation identifies one primary nation as the subject of the latter days. That nation is the earth beast who forces the entire world to worship the papal sea beast. The book of Revelation identifies one primary nation, one confederacy of ten nations and one counterfeit church. The nation is the United States, the earth beast of chapter thirteen, the counterfeit church is the sea beast of chapter thirteen and the biblical ten-king confederacy of evil is the United Nations. Those three powers, represented as the dragon, the beast and the false prophet in Revelation sixteen, lead the world to Armageddon.

Ang basahon sa Pinadayag nagaila sa usa ka pangunang nasod ingon nga hilisgutan sa ulahing mga adlaw. Kana nga nasod mao ang mananap sa yuta nga nagpugos sa tibook kalibotan sa pagsimba sa papal nga mananap sa dagat. Ang basahon sa Pinadayag nagaila sa usa ka pangunang nasod, usa ka panaghiusa sa napulo ka mga nasod, ug usa ka peke nga iglesia. Ang nasod mao ang Tinipong Bansa sa Amerika, ang mananap sa yuta sa kapitulo trese; ang peke nga iglesia mao ang mananap sa dagat sa kapitulo trese; ug ang biblikanhong panaghiusa sa daotan nga napulo ka mga hari mao ang United Nations. Kining tulo ka mga gahum, nga girepresentar ingon nga ang dragon, ang mananap, ug ang mini nga propeta diha sa Pinadayag sais, maoy nangulo sa kalibotan ngadto sa Armagedon.

They are each identified in Daniel eleven, verses forty to forty-five, where the counterfeit church comes to her end between the seas and the glorious holy mountain in verse forty-five, which geographically aligns with Revelation’s Armageddon. Verse forty begins in 1798 when the sea beast, that is the counterfeit church received a deadly wound and the passage ends with that resurrected sea beast, who is the whore of Revelation seventeen dying the second time, thus ending the passage right where it began. The primary nation in both the book of Revelation and Daniel, is the United States, the earth beast of Revelation thirteen’s chapter of rebellion. The earth beast is also the false prophet in chapter sixteen of Revelation, and in verse forty of Daniel eleven, it is the chariots, ships and horsemen.

Ang matag usa kanila giila diha sa Daniel onse, bersikulo kuwarenta hangtod kuwarenta’y singko, diin ang peke nga iglesia moabot sa iyang katapusan tali sa mga dagat ug sa mahimayaong balaang bukid diha sa bersikulo kuwarenta’y singko, nga sa heograpiya nahiuyon sa Armagedon sa Pinadayag. Ang bersikulo kuwarenta nagsugod sa 1798 sa dihang ang mananap nga gikan sa dagat, nga mao ang peke nga iglesia, nakadawat ug makamatay nga samad, ug ang maong pahayag matapos uban nianang nabanhaw nga mananap sa dagat, nga mao ang bigaon sa Pinadayag disi-siyete, nga mamatay sa ikaduhang higayon, sa ingon nagatapos ang pahayag sa mao rang dapit diin kini nagsugod. Ang pangunang nasod sa duha ka basahon, ang basahon sa Pinadayag ug Daniel, mao ang Tinipong Bansa sa Amerika, ang mananap nga gikan sa yuta sa mapanghimakakong kapitulo sa Pinadayag trese. Ang mananap nga gikan sa yuta mao usab ang mini nga propeta diha sa kapitulo disi-sais sa Pinadayag, ug sa bersikulo kuwarenta sa Daniel onse, kini mao ang mga karo, mga sakayan, ug mga mangangabayo.

## Half Truths are No Truth at All

Ang Katunga nga mga Kamatuoran Dili Gayod Kamatuoran Bisan sa Gamay

The nation that is the subject of both Daniel and Revelation in the latter days is the United States and Daniel chapter eleven begins by specifically identifying that nation’s final president. This truth is an established biblical fact which Laodicean Seventh-day Adventists reject by hiding behind a half-truth. The half truth they hide behind on this subject is their agreement that it is the United States that is both the earth beast of Revelation thirteen and also the false prophet of chapter sixteen; yet they refuse to see that Donald Trump is a primary subject of biblical prophecy in the latter days. God never changes and when He interacted with Egypt, Pharoah was a primary subject of the prophetic history, then with Babylon, Nebuchadnezzar and Belshazzar are named. Cyrus was named. Darius was named. The Bible specifically identifies the last ruler of the earth beast, and it is not a casual reference. Adventism knows who the United States is, in end-time prophecy, but cannot see that God addresses both the nation and its leader in every prophetic scenario, and all of those previous sacred histories illustrate the latter days.

Ang nasod nga maoy hilisgutan sa duha ka basahon, ang Daniel ug ang Pinadayag, sa kaulahiang mga adlaw mao ang Tinipong Bansa sa Amerika, ug ang Daniel kapitulo onse nagsugod pinaagi sa tin-aw nga pag-ila sa katapusang presidente nianang nasora. Kini nga kamatuoran usa ka natukod nang biblikanhong kamatuoran nga gisalikway sa Laodiceanong mga Seventh-day Adventist pinaagi sa ilang pagtago luyo sa usa ka tunga nga kamatuoran. Ang tunga nga kamatuoran nga ilang gitaguan niining hilisgutana mao ang ilang pag-uyon nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang mananap sa yuta sa Pinadayag trese ug mao usab ang mini nga manalagna sa kapitulo dieciséis; apan nagdumili sila sa pagtan-aw nga si Donald Trump usa ka nag-unang hilisgutan sa biblikanhong tagna sa kaulahiang mga adlaw. Ang Dios dili gayud mausab, ug sa dihang Siya nakig-atubang sa Egipto, si Faraon usa ka nag-unang hilisgutan sa matagnaong kasaysayan; unya sa Babilonia, si Nabucodonosor ug si Belsasar gipanghingalan. Si Ciro gipanghingalan. Si Dario gipanghingalan. Ang Biblia sa piho nag-ila sa katapusang magmamando sa mananap sa yuta, ug dili kini usa lamang ka kaswal nga paghisgot. Ang Adventismo nahibalo kon kinsa ang Tinipong Bansa sa Amerika sa tagna sa katapusang panahon, apan dili makakita nga ang Dios naghisgot sa nasod ug sa iyang pangulo sa matag kahimtang sa tagna, ug kining tanan nga nangaging sagradong mga kasaysayan naglarawan sa kaulahiang mga adlaw.

## Trump in the Final Vision

Ang Trumpeta sa Kataposang Panan-awon

Donald Trump is the first subject in Daniel’s final vision, which is the climax of all the prophetic visions, not simply in the book of Daniel, but the entire Bible.

Si Donald Trump mao ang unang tinun-an sa katapusang panan-awon ni Daniel, nga mao ang kinatumyan sa tanang mga panan-awong profesiya, dili lamang sa basahon ni Daniel, kondili sa tibuok Biblia.

The theme of the last vision of prophetic history within God’s Word is Donald Trump. He is the symbol that identifies the footsteps of the external latter-day prophecy of the hidden history of verse forty. He is also the link that identifies and establishes the internal line of the one hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are the Protestant horn upon the earth beast of Revelation thirteen, and Donald Trump represents the Republican horn of the same beast. The beast is the Constitution of the United States as represented by the constitutional republican government that initially placed a separation between the two horns, but ultimately unites the horns into an image of the papal sea beast.

Ang tema sa kataposang panan-awon sa propetikong kasaysayan sulod sa Pulong sa Dios mao si Donald Trump. Siya mao ang simbolo nga nag-ila sa mga tunob sa gawasnong kataposang-adlaw nga tagna sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta. Siya usab mao ang sumpay nga nag-ila ug nagapahimutang sa sulodnong linya sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang Protestante nga sungay ibabaw sa mapintas nga mananap sa yuta sa Pinadayag trese, ug si Donald Trump nagrepresentar sa Republikano nga sungay sa maong mapintas nga mananap. Ang mapintas nga mananap mao ang Konstitusyon sa Estados Unidos sumala sa paghulagway niini pinaagi sa konstitusyonal nga republikano nga pangagamhanan nga sa sinugdan nagbutang ug pagkabulag tali sa duha ka sungay, apan sa katapusan naghiusa sa mga sungay ngadto sa usa ka dagway sa papal nga mapintas nga mananap sa dagat.

Sister White repeatedly aligns Daniel chapter three’s golden image with the Sunday law of the latter days; so, who does Nebuchadnezzar represent? Adventism will inform you it is the United States, the earth beast of chapter thirteen of Revelation, which equates to identifying that it was Babylon that threw Shadrach, Meshak and Abednego into the fire. It was Nebuchadnezzar that the Bible identifies as the one who was responsible at the Sunday law, so who is Nebuchadnezzar, if it is not the president that rules when the soon coming Sunday law arrives?

Si Sister White sa makadaghang higayon nag-uyon sa bulawang larawan sa Daniel kapitulo tres ngadto sa balaod sa Dominggo sa ulahing mga adlaw; busa, kinsa man ang girepresentahan ni Nebuchadnezzar? Ang Adventismo mosulti kanimo nga kini mao ang Estados Unidos, ang mananap nga gikan sa yuta sa kapitulo trese sa Pinadayag, nga nagkahulogan sa pag-ila nga ang Babilonia mao ang naghulog kang Shadrach, Meshak, ug Abednego ngadto sa kalayo. Si Nebuchadnezzar mao ang giila sa Biblia nga responsable sa panahon sa balaod sa Dominggo, busa kinsa man si Nebuchadnezzar, kon dili siya ang presidente nga nagmando sa dihang moabot na ang balaod sa Dominggo nga haduol nang moanhi?

## Three

Tulo

Daniel’s last vision, which is the vision of the Hiddekel River is broken into three chapters that each align with the characteristics of the three angels of Revelation fourteen. The three chapters represent the first, second and third angels, but they also represent Daniel’s last message. His first message of chapter one also represents the three angels of Revelation fourteen, and in so doing the signature of Alpha and Omega is placed upon chapter one and the vision of the Hiddekel River.

Ang ulahing panan-awon ni Daniel, nga mao ang panan-awon sa Suba sa Hiddekel, nabahin ngadto sa tulo ka mga kapitulo nga ang matag usa nahiuyon sa mga kinaiya sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag katorse. Ang tulo ka mga kapitulo nagrepresentar sa nahauna, ikaduha, ug ikatulo nga mga manulonda, apan nagrepresentar usab kini sa ulahing mensahe ni Daniel. Ang iyang unang mensahe sa kapitulo uno nagrepresentar usab sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag katorse, ug sa pagbuhat niini ang timailhan sa Alpha ug Omega gibutang ibabaw sa kapitulo uno ug sa panan-awon sa Suba sa Hiddekel.

Daniel’s last vision is set upon the framework of the Hebrew word “truth,” which is made up of the first, thirteenth and the last and twenty-second letter of the Hebrew alphabet. Chapter ten identifies Daniel as a student of prophecy who is transformed from a Laodicean unto a Philadelphian on the twenty-second day. Daniel is then empowered to understand the unsealed increase of knowledge represented in chapter twelve. The first and last chapters of the vision identify Daniel as a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who are genuine students of prophecy.

Ang katapusang panan-awon ni Daniel gitukod ibabaw sa balangkas sa Hebreohanong pulong nga “kamatuoran,” nga gihimo gikan sa nahaunang, ikapulog-tulo, ug sa katapusang, ikakaluhaan ug duha, nga letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang kapitulo napulo nagaila kang Daniel ingon nga estudyante sa tagna nga nabag-o gikan sa usa ka Laodicean ngadto sa usa ka Philadelphian sa ikakaluhaan ug ikaduhang adlaw. Si Daniel unya gihatagan ug gahum sa pagsabot sa wala matimri nga pagdugang sa kahibalo nga girepresentahan sa kapitulo dose. Ang nahauna ug katapusang mga kapitulo sa panan-awon nagaila kang Daniel ingon nga simbolo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga mga tinuod nga estudyante sa tagna.

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy.” Testimonies, volume 5, 708.

> “Bisan unsa pa ang mahimong kalamboan sa salabutan sa tawo, ayaw siya paghunahuna bisan sa makadiyot nga wala nay kinahanglanon alang sa halalum ug padayon nga pagsusi sa Kasulatan aron makabaton ug dugang nga kahayag. Ingon nga usa ka katawhan kita tinag‑usa gitawag nga mahimong mga estudyante sa tagna.” Testimonies, tomo 5, 708.

Chapter one identifies the same truths of the Hiddekel River vision, and the Hiddekel River vision’s first chapter identifies the same truth as its third and last chapter. The book of Daniel bears the signature of Alpha and Omega for chapter one identifies the three step testing process of the everlasting gospel and so does chapter twelve. Then within the three chapters which make up Daniel’s final vision, the first chapter is the alpha and the third chapter is the omega. This aligns with Daniel’s first test of what food to eat and his third and final test when he was judged by Nebuchadnezzar after three years. Daniel one’s alpha test was over the methodology of Bible study as represented by eating either the Babylonian fare or the vegetarian fare.

Ang unang kapitulo nagaila sa mao gihapong mga kamatuoran sa panan-awon sa Suba sa Hiddekel, ug ang unang kapitulo sa panan-awon sa Suba sa Hiddekel nagaila sa mao gihapong kamatuoran sama sa ikatulo ug katapusang kapitulo niini. Ang basahon ni Daniel nagadala sa timaan sa Alpha ug Omega kay ang unang kapitulo nagaila sa tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay sa walay-kataposang ebanghelyo, ug mao usab ang gibuhat sa kapitulo dose. Unya sulod sa tulo ka mga kapitulo nga naglangkob sa katapusang panan-awon ni Daniel, ang unang kapitulo mao ang alpha ug ang ikatulong kapitulo mao ang omega. Kini nahiuyon sa unang pagsulay ni Daniel mahitungod sa unsang pagkaona ang angay kan-on ug sa iyang ikatulo ug katapusang pagsulay sa dihang gihukman siya ni Nabucodonosor human sa tulo ka tuig. Ang alpha nga pagsulay sa Daniel uno mahitungod sa pamaagi sa pagtuon sa Biblia ingon nga girepresentahan sa pagkaon sa pagkaon sa Babilonia o sa vegetarianong pagkaon.

Daniel’s faithfulness to the methodology of “line upon line” allowed him to be found “in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.” In the omega chapter twelve it is the wise who understand all matters of wisdom that are increased when the prophetic Word is unsealed. Chapter twelve is the omega to chapter one, and it is also the omega to chapter ten, the alpha of the Hiddekel vision. In that alpha chapter ten, Daniel settles into the spiritual experience aligning with the wise settling into the intellectual experience in chapter twelve. Chapter one underlines that it is the methodology of biblical study that allows the student of prophecy to settle into the truth both spiritually and intellectually in order to be sealed.

Ang pagkamatinud-anon ni Daniel sa pamaagi sa “linya ibabaw sa linya” maoy hinungdan nga siya hikaplagan nga “sa tanang butang sa kaalam ug pagsabot, nga gipangutana sa hari kanila, iyang nakita sila nga napulo ka pilo nga mas maayo kay sa tanang mga salamangkero ug mga astrologo nga atua sa tibuok niyang gingharian.” Sa omega nga kapitulo dose, ang mga manggialamon mao ang nakasabot sa tanang mga butang sa kaalam nga modaghan sa dihang ang profetikong Pulong mabuksan na. Ang kapitulo dose mao ang omega sa kapitulo usa, ug mao usab kini ang omega sa kapitulo napulo, ang alpha sa panan-awon sa Hiddekel. Nianang alpha nga kapitulo napulo, si Daniel molig-on sa espirituhanong kasinatian nga nagahan-ay sa mga manggialamon nga nagalig-on sa intelektuwal nga kasinatian diha sa kapitulo dose. Ang kapitulo usa nagpalalom nga ang pamaagi sa biblikanhong pagtuon mao ang nagtugot sa estudyante sa profesiya sa paglig-on diha sa kamatuoran sa espirituhanon ug sa intelektuwal aron mapatikan.

Representing the genuine students of prophecy in the latter days, Daniel and the three worthies are the wise who not only understand the increase of knowledge that is unsealed at the time of the end in 1989, but they also understand the increase of knowledge at 9/11. Ultimately, they understand the unsealed increase of knowledge on December 31, 2023.

Nagrepresentar sa tinuod nga mga estudyante sa tagna sa kaulahian nga mga adlaw, si Daniel ug ang tulo ka takus nga mga lalaki mao ang mga manggialamon nga dili lamang makasabut sa pagdugang sa kahibalo nga gibuksan sa panahon sa katapusan niadtong 1989, kondili makasabut usab sila sa pagdugang sa kahibalo sa 9/11. Sa katapusan, sila makasabut sa gibuksan nga pagdugang sa kahibalo sa Disyembre 31, 2023.

In their pursuit of God’s prophetic light, they are changed from the Laodicean Seventh-day Adventist movement of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. When the change occurs, they are separated from those who fled from the vision of the looking glass.

Sa ilang pagtinguha sa profetikong kahayag sa Dios, sila mausab gikan sa Laodicean nga kalihokan sa Seventh-day Adventist sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ngadto sa Philadelphian nga kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Sa dihang mahitabo ang kausaban, sila mahimulag gikan niadtong mga mikalagiw gikan sa panan-awon sa salamin.

## Message of Human Rebellion

Mensahe sa Pagrebelyon sa Tawo

Chapters ten and twelve address the one hundred and forty-four thousand, for they are the first and third steps in the framework of truth. Once empowered by the internal experience of the looking glass vision of chapter ten, along with being enlightened with the unsealed understanding of Daniel twelve, they are to proclaim the message of human rebellion. The message of human rebellion is represented by the books of Daniel and Revelation, and the message of rebellion is placed within the prophetic framework of the kingdoms of Bible prophecy set forth in Daniel. The prophetic symbolism of the testimony of human rebellion within the book of Daniel is fully represented in chapter eleven. Chapter eleven is a history beginning at the ending of Babylon and the beginning of the Medes and Persians. It is therefore beginning with the deadly wound of Babylon, which typifies the deadly wound of the papacy in 1798. When the papacies’ deadly wound is healed at the soon coming Sunday law, she becomes the head of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. She then is the woman riding the beast in Revelation seventeen, and that woman has Babylon the Great written upon her forehead. At the soon coming Sunday law the deadly wound of both Babylon and the papacy is healed.

Ang ikapulo ug ikadose ka mga kapitulo naghisgot sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kay mao kini ang nahauna ug ikatulong mga lakang sa gambalay sa kamatuoran. Sa dihang mapalig-on na sila pinaagi sa sulodnong kasinatian sa panan-awon sa salamin sa ikapulo ka kapitulo, inubanan sa ilang pagkaagni sa dili na tinimrihang pagsabot sa Daniel dose, kinahanglan nilang imantala ang mensahe sa tawhanong pagsukol. Ang mensahe sa tawhanong pagsukol girepresentahan sa mga basahon sa Daniel ug Pinadayag, ug ang mensahe sa pagsukol gibutang sulod sa propetikong gambalay sa mga gingharian sa tagna sa Biblia nga gipahimutang diha sa Daniel. Ang propetikong simbolismo sa pagpamatuod sa tawhanong pagsukol sulod sa basahon sa Daniel hingpit nga girepresentahan sa kapitulo onse. Ang kapitulo onse maoy usa ka kasaysayan nga nagsugod sa pagtapos sa Babilonia ug sa pagsugod sa mga Medo ug Persiano. Busa nagsugod kini sa makamatay nga samad sa Babilonia, nga nagtimaan daan sa makamatay nga samad sa kapapahan niadtong 1798. Sa dihang mamaayo na ang makamatay nga samad sa kapapahan sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo, siya mahimong ulo sa tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga manalagna. Unya siya mao ang babaye nga nagsakay sa mapintas nga mananap diha sa Pinadayag disi-siyete, ug niana nga babaye nahisulat sa iyang agtang ang Babilonia nga Daku. Sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo mamaayo ang makamatay nga samad sa Babilonia ug sa kapapahan.

The human rebellion represented from the time of Babylon through to the end of the world is the framework of the book of Daniel, and chapter eleven is the external prophetic message that chronicles that rebellion of the last days. That testimony of rebellion found in chapter eleven aligns with and within the last six verses of the chapter. The last six verses are the message of human rebellion, and those last six verses are represented with and within the hidden history of verse forty. In so doing the book of Daniel is reduced to one chapter, which in turn is reduced to six verses of that very chapter, which is in turn reduced to the hidden history of the last half of one verse.

Ang pagrebelde sa tawo nga gihulagway sukad sa panahon sa Babilonia hangtod sa katapusan sa kalibotan mao ang balangkas sa basahon ni Daniel, ug ang kapitulo onse mao ang gawasnong mensaheng propetiko nga nagatala nianang pagrebelde sa ulahing mga adlaw. Kadtong pagpamatuod bahin sa pagrebelde nga makita sa kapitulo onse nagakauyon sa ug anaa sulod sa katapusang unom ka mga bersikulo sa maong kapitulo. Ang katapusang unom ka mga bersikulo mao ang mensahe sa pagrebelde sa tawo, ug kanang katapusang unom ka mga bersikulo girepresentahan pinaagi sa ug sulod sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kap-atan. Sa pagbuhat niini ang basahon ni Daniel mapakunhod ngadto sa usa ka kapitulo, nga sa laing bahin mapakunhod ngadto sa unom ka mga bersikulo sa maong kapitulo, nga sa laing bahin mapakunhod ngadto sa tinagong kasaysayan sa ulahing katunga sa usa ka bersikulo.

Chapter eleven represents the thirteenth letter that is preceded by the first and followed by the last letters of the Hebrew alphabet, and the first and last are always the same. The first chapter identifies the wise being separated from the foolish at the looking glass vision and the last chapter identifies the wise being separated from the foolish at the unsealing. Inspiration informs us that the sealing of the one hundred and forty-four thousand is a “settling into the truth, both intellectually and spiritually.” Chapter ten identifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand spiritually and chapter twelve shows the intellectual. Chapter ten identifies three touches and three interactions with heavenly beings. Chapter twelve identifies a three-step purification of the wise that is accomplished by the increase of the intellectual prophetic truth as “purified, made white and tried.” Just as chapter ten has two symbols of three, with the three touches and three heavenly encounters; chapter twelve has the three-step testing process, as well as, three time prophecies.

Ang ikanapulog-usa ka kapitulo nagrepresentar sa ikanapulog-tulo ka letra nga giunhan sa nahaunang letra ug gisundan sa kataposang mga letra sa Hebreohanong alpabeto, ug ang nahauna ug ang kataposan kanunayng mao ra gihapon. Ang nahaunang kapitulo nag-ilhanan sa mga manggialamon nga gibulag gikan sa mga buang diha sa panan-awon sa salamin, ug ang kataposang kapitulo nag-ilhanan sa mga manggialamon nga gibulag gikan sa mga buang diha sa pag-abli sa selyo. Ang inspirasyon nagpahibalo kanato nga ang pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo maoy usa ka “pagkahimutang diha sa kamatuoran, sa intelektuwal ug sa espirituwal.” Ang ikanapulo ka kapitulo nag-ilhanan sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa espirituwal, ug ang ikanapulog-duha nagpakita sa intelektuwal. Ang ikanapulo ka kapitulo nag-ilhanan sa tulo ka mga paghikap ug tulo ka mga pakig-uban sa langitnong mga binuhat. Ang ikanapulog-duha ka kapitulo nag-ilhanan sa tulo ka hugna nga paghinlo sa mga manggialamon nga natuman pinaagi sa pagdugang sa intelektuwal nga propetikong kamatuoran ingon nga “nahinlo, napaputi ug nasulayan.” Maingon nga ang ikanapulo ka kapitulo adunay duha ka mga simbolo sa tulo, uban sa tulo ka mga paghikap ug tulo ka langitnong mga pakigtagbo; ang ikanapulog-duha ka kapitulo adunay tulo ka hugna sa pagsulay, ingon man usab, tulo ka mga tagna sa panahon.

Chapter ten’s three heavenly encounters bear the signature of truth for the first and last heavenly being to interact with Daniel was the angel Gabriel, and the middle being was Michael. Three angels, but Christ was the angel in the second step. The three touches represent a progressive three-step empowerment of Daniel. Within the passage Daniel identifies the looking glass vision three times, and in so doing he is placing the three looking glass visions within seven references of the mareh vision in chapter ten. Twice the Hebrew word mareh is translated as “appearance,” and twice as “vision,” and three other times it is translated as “vision.” The ‘three other times’ are not mareh, they are the feminine expression of mareh, which is marah. Chapter ten has three touches of progressive empowerment, three heavenly encounters that bear the signature of truth and three looking glass visions that are a part of seven references of the appearance of Christ.

Ang tulo ka langitnong pagpakigkita sa ikanapulong kapitulo nagdala sa timaan sa kamatuoran, kay ang nahauna ug ang kaulahing langitnong binuhat nga nakig-uban kang Daniel mao ang anghel nga si Gabriel, ug ang binuhat sa tunga mao si Miguel. Tulo ka mga anghel, apan si Cristo mao ang anghel sa ikaduhang lakang. Ang tulo ka paghikap nagrepresentar sa us aka progresibong tulo-ka-lakang nga pagpahimo og gahum kang Daniel. Sulod sa maong teksto, gipaila ni Daniel ang panan-awon sa salamin sa makalulo, ug sa pagbuhat niini iyang gibutang ang tulo ka mga panan-awon sa salamin sulod sa pito ka mga paghisgot sa panan-awon nga mareh diha sa ikanapulong kapitulo. Kaduha ang Hebreohanon nga pulong nga mareh gihubad nga “appearance,” ug kaduha nga “vision,” ug sa laing tulo ka higayon gihubad usab kini nga “vision.” Ang ‘laing tulo ka higayon’ dili mareh; kini mao ang pambabayeng porma sa mareh, nga mao ang marah. Ang ikanapulong kapitulo adunay tulo ka mga paghikap sa progresibong pagpahimo og gahum, tulo ka langitnong mga pagpakigkita nga nagdala sa timaan sa kamatuoran, ug tulo ka mga panan-awon sa salamin nga kabahin sa pito ka mga paghisgot sa dagway ni Cristo.

## Appearance

Panagway

The two times mareh is translated as appearance align with the two times it is translated as vision. Together they identify Christ as a symbol that appears as a waymark in prophetic history. In Revelation chapter ten, an angel descends and places one foot on the land and the other on the sea. Sister White informs us the angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The angel of Revelation ten is the “appearance” of Christ in prophetic history. He appears in verse thirteen of Daniel chapter eight as Palmoni, and in Revelation chapter five onward He appears as the Lion of the tribe of Judah. Daniel is representing those of the last days who follow the prophetic appearances of Christ, wherever He might go. If they are faithful to do so, they are led to the looking glass vision where the unfaithful flee.

Ang duha ka higayon nga ang mareh gihubad nga panagway nahiuyon sa duha ka higayon nga kini gihubad nga panan-awon. Sa tingub ilang gipaila si Cristo ingon nga usa ka simbolo nga nagapakita ingon nga usa ka timailhan sa dalan diha sa kasaysayan sa tagna. Sa Pinadayag kapitulo 10, usa ka manulonda mikunsad ug gibutang ang usa ka tiil sa yuta ug ang usa sa dagat. Gipahibalo kita ni Sister White nga ang manulonda “dili ubos kay kang Jesu-Cristo mismo.” Ang manulonda sa Pinadayag 10 mao ang “panagway” ni Cristo diha sa kasaysayan sa tagna. Nagapakita Siya sa bersikulo 13 sa Daniel kapitulo 8 ingon nga si Palmoni, ug gikan sa Pinadayag kapitulo 5 padayon nagapakita Siya ingon nga ang Leon sa banay ni Juda. Si Daniel nagarepresentar niadtong mga anaa sa katapusang mga adlaw nga nagasunod sa mga tinag-anong pagpakita ni Cristo, bisan asa man Siya moadto. Kon sila matinumanon sa pagbuhat niana, sila pagamandoan ngadto sa panan-awon sa salaming tan-awanan diin ang dili-matinumanon mikalagiw.

Chapter twelve’s three-step purification based upon understanding the knowledge that is increased when a prophecy is unsealed is accompanied by three ‘time prophecies,’ which represent three distinct fulfillments for each of the three verses. Verse seven’s twelve hundred and sixty years, verse eleven’s twelve hundred and ninety years and verse twelves thirteen hundred and thirty-five years identify three verses that each contain a time prophecy which was fulfilled in history, and thereafter recognized by the Millerites as historical confirmation of the message they proclaimed. The prediction in the verse, the historical fulfillment and the Millerite application of that history witness to the latter-day fulfillment of those three prophecies. But the Millerites application of time is no longer valid, so the time references in the verses are to be applied as symbols, not as time. The symbolism is established in the verses through applying the verse, the verse’s fulfillment in history and the Millerite presentation of the message.

Ang tulo ka lakang sa paghinlo sa ikanapulog-duha nga kapitulo, nga nakabasi sa pagsabot sa kahibalo nga modaghan sa dihang ang usa ka tagna maablihan, inubanan sa tulo ka “mga tagna sa panahon,” nga nagrepresentar sa tulo ka lahi nga katumanan alang sa matag usa sa tulo ka mga bersikulo. Ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig sa bersikulo siete, ang usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka tuig sa bersikulo onse, ug ang usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka tuig sa bersikulo dose nagtimaan sa tulo ka mga bersikulo nga ang matag usa naglangkob ug usa ka tagna sa panahon nga natuman sa kasaysayan, ug sa ulahi giila sa mga Millerite ingon nga makasaysayanong pagpamatuod sa mensahe nga ilang gimantala. Ang panagna diha sa bersikulo, ang makasaysayanong katumanan, ug ang pag-aplikar sa maong kasaysayan sa mga Millerite nagpamatuod sa katumanan sa kaulahian nga mga adlaw niadtong tulo ka mga tagna. Apan ang pag-aplikar sa panahon sa mga Millerite dili na balido, busa ang mga timailhan sa panahon diha sa mga bersikulo pagagamiton ingon nga mga simbolo, dili ingon nga panahon. Ang simbolismo natukod diha sa mga bersikulo pinaagi sa pag-aplikar sa bersikulo, sa makasaysayanong katumanan sa bersikulo, ug sa pagpresentar sa mensahe sa mga Millerite.

Chapter eleven’s chronology of human rebellion is woven together by leagues, treaties and covenants. The human covenants that are represented within the history of chapter eleven are contrasted with the Divine covenant.

Ang kronolohiya sa ikapulog-usa ka kapitulo bahin sa pagrebelde sa katawhan nalanggikit pinaagi sa mga alyansa, mga tratado, ug mga pakigsaad. Ang mga pakigsaad sa tawo nga girepresentahan sulod sa kasaysayan sa ikapulog-usa ka kapitulo gitandi sa balaang pakigsaad.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “Sa ulahing mga adlaw sa kasaysayan niining yutaa, ang tugon sa Dios uban sa Iyang katawhang nagabantay sa Iyang mga sugo pagabag-uhon.” Review and Herald, Pebrero 26, 1914.

Rome establishes the entire vision, and when papal Rome is first addressed in chapter eleven, she is identified as “them that forsake the holy covenant.” The internal line in Daniel eleven, which is also the internal line within the hidden history of verse forty, represents those who enter into covenant with God in the latter days, and the external line identifies those who forsake that very covenant. In illustrating the class who will not be benefitted by the increase of knowledge in the latter days, their external history is woven upon the prophetic thread of broken human treaties.

Gitukod sa Roma ang tibuok panan-awon, ug sa dihang ang papal nga Roma unang hisgutan diha sa kapitulo onse, siya giila ingong “sila nga mibiya sa balaang pakigsaad.” Ang sulod nga linya diha sa Daniel onse, nga mao usab ang sulod nga linya sulod sa tinago nga kasaysayan sa bersikulo kwarenta, naghulagway niadtong mosulod sa pakigsaad uban sa Dios sa ulahing mga adlaw, ug ang gawas nga linya nagtimaan niadtong mibiya nianang maong pakigsaad. Sa paghulagway sa hut-ong nga dili makabenepisyo gikan sa pagdugang sa kahibalo sa ulahing mga adlaw, ang ilang gawasnong kasaysayan gihabol diha sa propetikong lanot sa nangaguba nga tawhanong mga kasabotan.

Woven into the internal line of the one hundred and forty-four thousand are multiple symbols and illustrations of the covenant relationship of God with His latter-day remnant people. The symbol of the number “eleven” is one of those truths, and the fact that the eleventh verse of chapter eleven identifies the external and internal vision of the latter days is emphasized by Isaiah identifying the purpose and work of God’s last day covenant people in chapter eleven, and verse eleven.

Hinabol ngadto sa sulodnong linya sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ang daghang mga simbolo ug mga hulagway sa relasyon sa pakigsaad sa Dios uban sa Iyang salin nga katawhan sa ulahing mga adlaw. Ang simbolo sa numero nga “onse” maoy usa sa maong mga kamatuoran, ug ang kamatuoran nga ang ikanapulog-usa nga bersikulo sa kapitulo onse nagtimaan sa gawasnon ug sulodnong panan-awon sa ulahing mga adlaw gipasiugda pinaagi sa pag-ila ni Isaias sa katuyoan ug buhat sa katawhan sa pakigsaad sa Dios sa katapusang adlaw diha sa kapitulo onse, ug bersikulo onse.

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. Isaiah 11:11.

> Ug mahitabo nianang adlawa, nga ang Ginoo mopataas pag-usab sa iyang kamot sa ikaduhang higayon aron bawion ang salin sa iyang katawhan nga mahibilin, gikan sa Asiria, ug gikan sa Ehipto, ug gikan sa Patros, ug gikan sa Cus, ug gikan sa Elam, ug gikan sa Sinar, ug gikan sa Hamat, ug gikan sa mga pulo sa dagat. Isaias 11:11.

## The Scattering

Ang Pagkatibulaag

In the last days the remnant people of God will have been twice scattered, needing to be gathered. Verse seven of Daniel twelve identifies a scattering of God’s people in the last days, thus representing the twelve hundred and sixty days as a symbol of a scattering.

Sa ulahing mga adlaw ang salin nga katawhan sa Dios makaduha nga pagapatlaagon, nga nagkinahanglan nga tigumon. Ang bersikulo siete sa Daniel dose nagpaila sa usa ka pagpatlaag sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw, busa naghulagway sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw ingon nga simbolo sa usa ka pagpatlaag.

> And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:7.

> Ug nadungog ko ang tawo nga sinul-oban ug lino, nga atua sa ibabaw sa katubigan sa suba, sa dihang giyahat niya ang iyang too nga kamot ug ang iyang wala nga kamot ngadto sa langit, ug nanumpa pinaagi kaniya nga buhi sa walay katapusan nga kini mahitabo sulod sa usa ka panahon, mga panahon, ug tunga sa usa ka panahon; ug sa dihang matuman na niya ang pagpatibulaag sa gahum sa balaang katawhan, kining tanang mga butanga matapos. Daniel 12:7.

The two witnesses were scattered in Revelation chapter eleven after they gave their testimony.

Ang duha ka mga saksi gipatibulaag sa Pinadayag kapitulo onse human nila mahatag ang ilang pagpamatuod.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:7–10.

> Ug sa diha nga mahuman na nila ang ilang pagpamatuod, ang mapintas nga mananap nga mosaka gikan sa bung-aw nga walay kinatumyan makiggubat batok kanila, ug modaug kanila, ug mopatay kanila. Ug ang ilang mga minatayng lawas mahigda sa dalan sa dakong siyudad, nga sa espirituhanong kahulogan ginatawag nga Sodoma ug Egipto, diin usab ang atong Ginoo gilansang sa krus. Ug ang mga katawhan ug mga kaliwatan ug mga pinulongan ug mga nasud motan-aw sa ilang mga minatayng lawas sulod sa tulo ka adlaw ug tunga, ug dili motugot nga ang ilang mga minatayng lawas igalubong sa mga lubnganan. Ug ang mga nagpuyo sa ibabaw sa yuta magakalipay tungod kanila, ug magsadya, ug magpadalag mga gasa ang usa ngadto sa usa; kay kining duha ka mga manalagna nagsakit kanila nga nanagpuyo sa ibabaw sa yuta. Pinadayag 11:7–10.

In the next verse, verse eleven, the two witnesses are resurrected from their death in the street of Sodom and Egypt. That same death is portrayed by Ezekiel as a valley of scattered, dead, dry bones. The two witnesses represent the Republican and Protestant horns that were slain in 2020. The Protestant horn died at its false prediction of July 18, 2020 and the Republican horn died at the stolen election of 2020. Isaiah identifies that when the witnesses are resurrected, which he identifies as being gathered a second time, those witnesses become the ensign that gathers the eleventh-hour workers.

Sa sunod nga bersikulo, bersikulo onse, ang duha ka mga saksi gibanhaw gikan sa ilang kamatayon sa dalan sa Sodoma ug Ehipto. Kadtong maong kamatayon gihulagway ni Ezekiel ingon nga usa ka walog sa nangkatag, patay, ug mamala nga mga bukog. Ang duha ka mga saksi nagrepresentar sa Republikano ug Protestante nga mga sungay nga gipatay niadtong 2020. Ang Protestante nga sungay namatay tungod sa iyang bakak nga tagna sa Hulyo 18, 2020 ug ang Republikano nga sungay namatay tungod sa gikawat nga eleksiyon sa 2020. Gipaila ni Isaias nga sa dihang ang mga saksi pagabanhawon, nga iyang gipaila nga mao ang ikaduhang pagkatigum, kadtong mga saksi mahimong bandera nga nagatigum sa mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> Ug niadtong adlawa adunay usa ka gamut ni Jesse, nga motindog ingon nga usa ka bandila alang sa mga katawohan; kaniya mangita ang mga Gentil: ug ang iyang kapahulayan mamahimong mahimayaon. Ug mahatabo niadtong adlawa, nga igapaatol sa Ginoo ang iyang kamot pag-usab sa ikaduhang higayon aron mabawi ang salin sa iyang katawohan, nga mahibilin, gikan sa Asiria, ug gikan sa Egipto, ug gikan sa Patros, ug gikan sa Cus, ug gikan sa Elam, ug gikan sa Sinar, ug gikan sa Hamath, ug gikan sa mga pulo sa dagat. Ug ipatindog niya ang usa ka bandila alang sa mga nasud, ug tigumon niya ang mga sinalikway sa Israel, ug pagatigumon ang mga nagkatibulaag sa Juda gikan sa upat ka eskina sa yuta. Isaias 11:10–12.

When the Lord sets his hand the second time to gather, he assembles “the outcasts of Israel.” The “outcasts of Israel” become the ensign to the Gentiles, and for this reason they must be cast out before they are gathered. They were cast out into Ezekiel’s valley of dead bones and once slain, they laid in the street where also our Lord was crucified, while the other class rejoiced.

Sa dihang ibutang sa Ginoo ang iyang kamot sa ikaduhang higayon aron sa pagtigom, iyang tigumon “ang mga sinalikway sa Israel.” Ang “mga sinalikway sa Israel” mahimong bandila alang sa mga Gentil, ug tungod niini kinahanglan silang isalikway una pa sila tigumon. Sila gisalikway ngadto sa walog ni Ezekiel nga napuno sa mga patayng bukog, ug sa makausa nang gipamatay, nanghigda sila sa dalan diin usab gilansang sa krus ang atong Ginoo, samtang ang laing pundok nagkalipay.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:5.

> Pamati ang pulong sa Ginoo, kamong nangurog sa iyang pulong; Ang inyong mga igsoon nga nagdumot kaninyo, nga naghingilin kaninyo tungod sa akong ngalan, miingon, Hinaut nga pagahimayaon ang Ginoo: apan siya magapakita alang sa inyong kalipay, ug sila maulawan. Isaias 66:5.

Those who tremble at God’s Word are cast out by their brethren which hated them. Jeremiah identifies what happens to the brethren that hated the ensign.

Kadtong nangurog sa Pulong sa Dios gipapahawa sa ilang mga igsoon nga nagdumot kanila. Giila ni Jeremias ang mahitabo sa mga igsoon nga nagdumot sa bandila.

> Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:11.

> Busa mao kini ang giingon sa Ginoo: Ania karon, dad-an ko sila ug kadaotan nga dili nila arang malikayan; ug bisan pa man kon motuaw sila kanako, dili ko sila paminawon. Jeremias 11:11.

The context of verse eleven is God’s covenant, and all the prophets address the last days, so the covenant being discussed is the renewing of the covenant with the one hundred and forty-four thousand.

Ang konteksto sa bersikulo onse mao ang tugon sa Dios, ug ang tanang mga propeta naghisgot mahitungod sa ulahing mga adlaw, busa ang tugon nga gihisgutan mao ang pagbag-o sa tugon uban sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Hear ye the words of this covenant, and speak unto the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem; And say thou unto them, Thus saith the Lord God of Israel; Cursed be the man that obeyeth not the words of this covenant, Which I commanded your fathers in the day that I brought them forth out of the land of Egypt, from the iron furnace, saying, Obey my voice, and do them, according to all which I command you: so shall ye be my people, and I will be your God: That I may perform the oath which I have sworn unto your fathers, to give them a land flowing with milk and honey, as it is this day. Then answered I, and said, So be it, O Lord.

> Ang pulong nga miabut kang Jeremias gikan sa Ginoo, nga nagaingon: Pamati kamo sa mga pulong niini nga tugon, ug isulti kini sa mga tawo sa Juda, ug sa mga pumoluyo sa Jerusalem; Ug umingon ikaw kanila: Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios sa Israel: Tinunglo ang tawo nga dili motuman sa mga pulong niini nga tugon, Nga gisugo ko sa inyong mga amahan sa adlaw nga akong gipagula sila gikan sa yuta sa Egipto, gikan sa hudno nga puthaw, nga nagaingon: Tumana ang akong tingog, ug buhata kini, sumala sa tanan nga akong gisugo kaninyo: sa ingon niana kamo mahimong akong katawohan, ug ako mahimong inyong Dios: Aron matuman ko ang panumpa nga akong gipanumpa sa inyong mga amahan, sa paghatag kanila ug yuta nga nagapaagay sa gatas ug dugos, sama niining adlawa. Unya mitubag ako, ug miingon: Amen, O Ginoo.

> Then the Lord said unto me, Proclaim all these words in the cities of Judah, and in the streets of Jerusalem, saying, Hear ye the words of this covenant, and do them. For I earnestly protested unto your fathers in the day that I brought them up out of the land of Egypt, even unto this day, rising early and protesting, saying, Obey my voice. Yet they obeyed not, nor inclined their ear, but walked every one in the imagination of their evil heart: therefore I will bring upon them all the words of this covenant, which I commanded them to do; but they did them not.

> Unya miingon ang Ginoo kanako, Imantala kining tanang mga pulonga sa mga siyudad sa Juda, ug sa mga kadalanan sa Jerusalem, nga magaingon, Pamatia ninyo ang mga pulong niining tugon, ug tumanon ninyo kini. Kay sa mapinadaygon gayud ako nga nagpamatuod sa inyong mga amahan sukad sa adlaw nga gikuha ko sila gikan sa yuta sa Egipto hangtod niining adlawa, nga sayo nga nagabanhaw ug nagpamatuod, nga nagaingon, Tumanon ninyo ang akong tingog. Apan sila wala managtuman, ni magpakiling sa ilang dalunggan, kondili ang tagsatagsa naglakaw sumala sa paghanduraw sa iyang dautang kasingkasing: busa dad-on ko sa ibabaw nila ang tanang mga pulong niining tugon, nga akong gisugo kanila nga buhaton; apan sila wala kini buhata.

> And the Lord said unto me, A conspiracy is found among the men of Judah, and among the inhabitants of Jerusalem. They are turned back to the iniquities of their forefathers, which refused to hear my words; and they went after other gods to serve them: the house of Israel and the house of Judah have broken my covenant which I made with their fathers. Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:1–11.

> Ug ang Ginoo miingon kanako, Usa ka panagkunsabo hikaplagan sa mga tawo sa Juda, ug sa mga pumoluyo sa Jerusalem. Sila mibalik ngadto sa mga kasal-anan sa ilang mga katigulangan, nga midumili sa pagpaminaw sa akong mga pulong; ug sila misunod sa laing mga dios aron sa pag-alagad kanila: ang balay sa Israel ug ang balay sa Juda nakalapas sa akong tugon nga akong gihimo uban sa ilang mga amahan. Busa mao kini ang giingon sa Ginoo, Ania karon, dad-an ko silag kadautan, nga dili nila mahimong kalikayan; ug bisan pa man motuaw sila kanako, dili ako mamati kanila. Jeremias 11:1–11.

The subject of the judgment of Laodicean Seventh-day Adventism that Jeremiah identifies is repeated by Ezekiel in chapter eleven, verse eleven.

Ang hilisgotan sa paghukom sa Laodicean nga Seventh-day Adventism nga giila ni Jeremias gisubli ni Ezequiel sa kapitulo onse, bersikulo onse.

> This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel. Ezekiel 11:11.

> Kining siyudara dili mahimong inyong kawa, ni kamo mahimong unod diha sa taliwala niini; kondili pagahukman ko kamo sa utlanan sa Israel. Ezekiel 11:11.

Inspiration directly identifies the sealing of Ezekiel chapter nine as the very same sealing of the one hundred and forty-four thousand in Revelation seven. Verse eleven of chapter eleven is simply the continuation of Ezekiel’s running narrative of the judgment upon the Seventh-day Adventist church, which Sister White identifies as Jerusalem of Ezekiel chapter nine. Those who did not receive the seal are judged and destroyed in the vision of chapter nine through eleven.

Ang Inspirasyon sa tukma gayod nag-ila sa pagtimri sa Ezekiel kapitulo nuybe ingon nga mao gayod ang maong pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo diha sa Pinadayag siyete. Ang bersikulo onse sa kapitulo onse yano lamang nga pagpadayon sa nagpadayong asoy ni Ezekiel mahitungod sa paghukom ibabaw sa iglesya sa Seventh-day Adventist, nga giila ni Sister White ingon nga Jerusalem sa Ezekiel kapitulo nuybe. Kadtong wala makadawat sa timri ginahukman ug gilaglag sa panan-awon sa mga kapitulo nuybe hangtod onse.

The vision of 9/11 in Ezekiel identifies the unfaithful as being taken outside of Jerusalem to be judged, thus identifying the final separation of those who profess to be the final church illustrated in the book of Revelation. The symbol of “eleven, eleven” is a symbol of the covenant which the one hundred and forty-four thousand enter into with God. When added together the numbers represent twenty-two, which is a tenth of two hundred and twenty, one of the symbols of the combination of Divinity with humanity.

Ang panan-awon sa 9/11 diha sa Ezekiel nagaila sa mga dili matinumanon ingon nga ginadala sa gawas sa Jerusalem aron hukman, sa ingon nagaila sa katapusang pagbulag niadtong nag-angkon nga mao ang katapusang iglesia nga gihulagway sa basahon sa Pinadayag. Ang simbolo sa “onse, onse” usa ka simbolo sa tugon nga gisudlan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo uban sa Dios. Kon iusa ang mga numero, kini nagrepresentar sa baynte dos, nga mao ang ikapulo ka bahin sa duha ka gatus ug baynte, usa sa mga simbolo sa paghiusa sa Pagka-Dios uban sa pagka-tawo.

Two hundred and twenty years between 677 and 457 BC connect Daniel’s prophecy of twenty-three hundred days, with Moses’ time prophecy of seven times. Much can be identified of the two hundred and twenty years as a symbol of the work of the atonement which began when those two prophecies arrived together in 1844. Much can be set forth of what is symbolically represented by the number twenty-two as a tithe of two hundred and twenty, as is the case with the number eleven. What I wish to identify here is the relation between eleven and twenty-two.

Ang duha ka gatus ug kaluhaan ka tuig tali sa 677 ug 457 BC nagdugtong sa tagna ni Daniel mahitungod sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka mga adlaw, uban sa tagna ni Moises mahitungod sa pito ka mga panahon. Daghan ang mahimong maila diha sa duha ka gatus ug kaluhaan ka tuig ingon nga simbolo sa buluhaton sa pagpasig-uli nga nagsugod sa dihang ang maong duha ka mga tagna nag-abot nga magkauban niadtong 1844. Daghan usab ang mahimong ikapadayag mahitungod sa simbolikong girepresentar sa gidaghanon nga kaluhaan ug duha ingon nga ikapulo sa duha ka gatus ug kaluhaan, maingon man sa kahimtang sa gidaghanon nga napulo ug usa. Ang akong gitinguhang ilhan dinhi mao ang kalabutan tali sa napulo ug usa ug kaluhaan ug duha.

We will continue these thoughts in the next article.

Padayonon nato kining mga hunahuna sa sunod nga artikulo.

Back to Articles