Article

# Panium - Number Twenty-Two

Panium - Numero Baynte-Dos

December 31, 2023

Disyembre 31, 2023

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Since December 31, 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing prophetic truths in a specific order. The order can easily be ascertained by reviewing the articles that have been posted on the website of Future for America. Over the recent months the truths which have been unsealed are many, and profound! The order is not random, it is purposeful. The sequence clearly identifies a purposeful sequential process that Christ, as the Lion of the tribe of Judah accomplishes as He unseals the final testing messages to the church and thereafter to the world. In the book of Revelation, the Lion of the tribe of Judah takes the book that is sealed with seven seals and removes the seals one at a time—in order.

Sukad niadtong Disyembre 31, 2023, ang Leon sa banay ni Juda nag-abli sa mga matuod nga kamatuoran sa tagna diha sa usa ka piho nga han-ay. Ang maong han-ay sayon nga mahibaloan pinaagi sa pag-usisa sa mga artikulo nga gipatik sa website sa Future for America. Sulod sa miaging mga bulan, daghan ug lalom kaayo ang mga kamatuoran nga nabuksan! Ang maong han-ay dili random; kini tinuyo. Ang sunod-sunod nga kahimtang tin-aw nga nagpaila sa usa ka tinuyo nga sunod-sunod nga proseso nga gihimo ni Cristo, ingon nga Leon sa banay ni Juda, sa Iyang pag-abli sa katapusang mga mensahe sa pagsulay ngadto sa iglesya ug human niana ngadto sa kalibotan. Diha sa basahon sa Pinadayag, ang Leon sa banay ni Juda mokuha sa basahon nga pinatikan sa pito ka mga timri ug motangtang sa mga timri usa matag usa—sumala sa han-ay.

## Will be Disclosed in Their Order

Ibutyag Sumala sa Ilang Han-ay

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> “Human niini nga pito ka mga dalugdog nakapamulong sa ilang mga tingog, ang sugo miabot kang Juan maingon usab kang Daniel mahitungod sa gamayng basahon: ‘Timan-i pagtak-opa kadtong mga butanga nga gipamulong sa pito ka mga dalugdog.’ Kini may kalabutan sa mga panghitabo sa umalabot nga igapadayag sumala sa ilang han-ay. Si Daniel motindog sa iyang bahin sa katapusan sa mga adlaw. Nakita ni Juan ang gamayng basahon nga wala na matakpi. Unya ang mga tagna ni Daniel adunay ilang angayng dapit sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda nga igahatag ngadto sa kalibutan. Ang pagbukas sa gamayng basahon mao ang mensahe nga may kalabutan sa panahon.”

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> “Ang mga basahon ni Daniel ug sa Pinadayag usa ra. Ang usa usa ka tagna, ang usa usa ka pinadayag; ang usa usa ka basahon nga tinimrihan, ang usa usa ka basahon nga inablihan. Nadungog ni Juan ang mga tinago nga gisulti sa mga dalugdog, apan gisugo siya nga dili kini isulat.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. It was not best for the people to know these things, for their faith must necessarily be tested. In the order of God most wonderful and advanced truths would be proclaimed. The first and second angels’ messages were to be proclaimed, but no further light was to be revealed before these messages had done their specific work. This is represented by the angel standing with one foot on the sea, proclaiming with a most solemn oath that time should be no longer.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Ang espesyal nga kahayag nga gihatag kang Juan nga gipahayag diha sa pito ka mga dalogdog maoy usa ka paghulagway sa mga hitabo nga mahitabo ubos sa mga mensahe sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda. Dili labing maayo alang sa katawhan nga mahibalo niining mga butanga, kay ang ilang pagtuo kinahanglan gayud nga sulayan. Diha sa kahikayan sa Dios ang labing kahibulongan ug labing abante nga mga kamatuoran igamantala. Ang mga mensahe sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda igamantala, apan walay dugang nga kahayag nga ipadayag sa dili pa kini nga mga mensahe makabuhat sa ilang piho nga buluhaton. Kini gihulagway pinaagi sa manulonda nga nagtindog nga ang usa ka tiil anaa sa dagat, nga nagamantala uban sa labing halangdong panumpa nga ang panahon dili na magpadayon pa.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The final revelation of the “seven thunders” was opened up post-2023, and it revealed that the “seven thunders” represent the first alpha disappointment unto the last omega disappointment. John was not allowed to define the seven thunders for the revelation of the “seven thunders” was not a singular fulfillment of history, but an illustration of a “delineation of events” that took place in Millerite history, that would take place again in the latter days. The perfect fulfillment was shown to illustrate the history of July 18, 2020 unto the soon-coming Sunday law. The Lion opened that light up to shine upon the history of the erection of the temple of the one hundred and forty-four thousand.

Ang katapusang pagpadayag sa “pito ka mga dalugdog” gibuksan human sa 2023, ug kini nagpadayag nga ang “pito ka mga dalugdog” nagrepresentar sa nahaunang alpha nga kapakyasan hangtod sa katapusang omega nga kapakyasan. Si Juan wala tugoti sa paghubit sa pito ka mga dalugdog kay ang pagpadayag sa “pito ka mga dalugdog” dili usa ka nag-inusarang katumanan sa kasaysayan, kondili usa ka hulagway sa usa ka “paglarawan sa mga hitabo” nga nahitabo sa kasaysayan sa mga Millerita, nga mahitabo pag-usab sa ulahing mga adlaw. Ang hingpit nga katumanan gipakita aron sa paghulagway sa kasaysayan gikan sa Hulyo 18, 2020 hangtod sa haduol nang moabut nga balaod sa Domingo. Ang Leon maoy nagbukas niana nga kahayag aron modan-ag ibabaw sa kasaysayan sa pagtukod sa templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

In the Millerite history the “seven thunders” represented 1798 unto 1844, when the Millerite’s presented “most wonderful and advanced truths.” In prosecuting the work they were given, the Millerites were tested. They did not fully understand the message they were proclaiming, or the history they were fulfilling. The truths they proclaimed were what Sister White defines as “advanced truths,” that were not to be understood until after the messages of the first and second angels had accomplished their work.

Sa kasaysayan sa mga Millerite, ang “pito ka mga dalugdog” nagrepresentar gikan sa 1798 hangtod sa 1844, sa dihang ang mga Millerite nagpresentar sa “labing kahibulongan ug abanteng mga kamatuoran.” Sa pagpadayon sa buhat nga gihatag kanila, ang mga Millerite gisulayan. Wala nila hingpit nga nasabti ang mensahe nga ilang gimantala, ni ang kasaysayan nga ilang gituman. Ang mga kamatuoran nga ilang gimantala mao ang gihubit ni Sister White nga “abanteng mga kamatuoran,” nga dili sabton hangtod nga ang mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda makatuman na sa ilang buluhaton.

When the “seven thunders” reach their perfect fulfillment, those “future events” are represented by the messages of the three angels’ of Revelation fourteen in combination with the book of Daniel. The work of the one hundred and forty-four thousand, which is represented by the “future events” of the “seven thunders” is combining the book of Daniel with the three angels.

Sa dihang ang “pito ka mga dalugdog” makaabot sa ilang hingpit nga katumanan, kadtong “umalabot nga mga hitabo” girepresentahan pinaagi sa mga mensahe sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag katorse inubanan sa basahon ni Daniel. Ang buluhaton sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga girepresentahan sa “umalabot nga mga hitabo” sa “pito ka mga dalugdog,” mao ang paghiusa sa basahon ni Daniel uban sa tulo ka mga manulonda.

> “The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

> “Ang Ginoo hapit nang magsilot sa kalibotan tungod sa iyang kasal-anan. Hapit na Niyang silotan ang mga relihiyosong lawas tungod sa ilang pagsalikway sa kahayag ug kamatuoran nga gihatag kanila. Ang dakong mensahe, nga naghiusa sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda, igahatag ngadto sa kalibotan. Kini mao ang mahimong sentro sa atong buluhaton.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

Since December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing prophetic truths in a specific “order.”

Sukad niadtong Disyembre 31, 2023, ang Leon sa banay ni Juda nagpadayag sa mga kamatuorang matagnaon pinaagi sa usa ka piho nga “kahusay.”

## Millerite History

Kasaysayan sa mga Millerite

> “There are those now living who, in studying the prophecies of Daniel and John, received great light from God as they passed over the ground where special prophecies were in process of fulfillment in their order. They bore the message of time to the people. The truth shone out clearly as the sun at noonday. Historical events, showing the direct fulfillment of prophecy, were set before the people, and the prophecy was seen to be a figurative delineation of events leading down to the close of this earth’s history.” Selected Messages, book 2, 101, 102.

> “Aduna pay pipila nga buhi karon nga, sa ilang pagtuon sa mga tagna ni Daniel ug ni Juan, nakadawat ug dakong kahayag gikan sa Dios samtang ilang gisubay ang larangan diin ang pinasahi nga mga tagna anaa sa proseso sa katumanan sumala sa ilang han-ay. Ilang gidala ang mensahe sa panahon ngadto sa katawhan. Ang kamatuoran misidlak sa hayag sama sa adlaw sa udto. Ang mga hitabo sa kasaysayan, nga nagpakita sa tuwirang katumanan sa tagna, gipahamutang sa atubangan sa katawhan, ug ang tagna nakita nga usa ka mahulagwayong paglarawan sa mga hitabo nga nagapadulong ngadto sa panapos sa kasaysayan niining yutaa.” Selected Messages, book 2, 101, 102.

The “order” which Christ has been unsealing the message of the Midnight Cry represent “historical events” that show a “direct fulfillment of prophecy” that lead to the close of probation. The direct fulfillment of prophecy in the latter days is not a revelation of prophecies that are based upon time, but Palmoni still employs numbers to identify the direct fulfillments of prophecy. Time is no longer, and though the Millerite’s “bore the message of time” to their generation, the message of the third angel is stronger than “time.”

Ang “han-ay” nga pinaagi niini gihubo ni Cristo ang mensahe sa Tunga‑tungang Singgit nagrepresentar sa “mga panghitabo sa kasaysayan” nga nagapakita sa “direktang katumanan sa tagna” nga nagamando ngadto sa pagtapos sa panahon sa pagpasulay. Ang direktang katumanan sa tagna sa ulahing mga adlaw dili usa ka pagpadayag sa mga tagna nga gibase sa panahon, apan si Palmoni nagagamit gihapon sa mga numero aron mailhan ang direktang mga katumanan sa tagna. Wala na ang panahon, ug bisan pa man ang mga Millerite “midala sa mensahe sa panahon” ngadto sa ilang kaliwatan, ang mensahe sa ikatulong manulonda mas labaw kay sa “panahon.”

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> “Gipakita kanako sa Ginoo nga ang mensahe sa ikatulong manulonda kinahanglan moadto, ug igamantala ngadto sa nagkatibulaag nga mga anak sa Ginoo, ug nga kini dili kinahanglan isabit sa panahon; kay ang panahon dili na gayud mahimong usa ka pagsulay pag-usab. Nakita ko nga ang uban nakabaton ug bakak nga kadasig nga mitungha gikan sa pagwali bahin sa panahon; nga ang mensahe sa ikatulong manulonda mas labaw ang kalig-on kay sa mahimo sa panahon. Nakita ko nga kining mensaheha makatindog sa iyang kaugalingong patukoranan, ug nga dili niini kinahanglan ang panahon aron palig-onon kini, ug nga kini mopadayon uban sa gamhanang gahum, ug buhaton ang iyang buluhaton, ug pagapamub-an diha sa pagkamatarong.” Experience and Views, 48.

The sequential “order” of the unsealing of the prophetic truths identify a progressive history, but they also identify the development of the message. The “order” of the history represented and also the footsteps of how the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message since December 31, are both salvational to understand. In July of 2023, a voice in the wilderness began to prepare the way for the unsealing of December 31, 2023. Then the Lion of the tribe of Judah unsealed Revelation chapter one.

Ang sunod-sunod nga “kahapsay” sa pagtangtang sa mga selyo sa mga kamatuorang profesikanhon nag-ila sa usa ka nagapadayon nga kasaysayan, apan nag-ila usab kini sa paglambo sa mensahe. Ang “kahapsay” sa kasaysayang girepresentahan ug usab ang mga tunob sa paagi nga ang Leon sa banay ni Juda nagatangtang sa mga selyo sa mensahe sukad niadtong Disyembre 31, kapuwa maoy makaluwas nga pagasabotan. Niadtong Hulyo sa 2023, usa ka tingog sa kamingawan misugod sa pag-andam sa dalan alang sa pagtangtang sa mga selyo sa Disyembre 31, 2023. Unya ang Leon sa banay ni Juda mitangtang sa selyo sa Pinadayag kapitulo uno.

## Nothing Else

Walay Lain pa

> “The solemn messages that have been given in their order in the Revelation are to occupy the first place in the minds of God’s people. Nothing else is to be allowed to engross our attention.” Testimonies, volume 8, 301, 302.

> “Ang mabug-at nga mga mensahe nga gihatag sumala sa ilang han-ay diha sa Pinadayag kinahanglan mag-okupar sa nahaunang dapit sa mga hunahuna sa katawohan sa Dios. Wala nay laing butang nga tugotan nga mopuno sa atong pagtagad.” Testimonies, volume 8, 301, 302.

The articles that began in 2023 are to “occupy the first place in the minds of God’s people.”

Ang mga artikulo nga nagsugod niadtong 2023 mao ang “mag-okupar sa unang dapit sa mga hunahuna sa katawhan sa Dios.”

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> “Ang tanan nga gitino sa Dios diha sa kasaysayan sa tagna nga pagatumanon sa nangagi natuman na, ug ang tanan nga anaa pa sa umaabot sumala sa iyang han-ay matuman gayud. Si Daniel, ang manalagna sa Dios, nagatindog sa iyang dapit. Si Juan nagatindog sa iyang dapit. Diha sa Pinadayag, ang Leon sa banay ni Juda maoy mibukas alang sa mga tinun-an sa tagna sa basahon ni Daniel, ug sa ingon si Daniel nagatindog sa iyang dapit. Siya nagdala sa iyang pagpamatuod, ang gipadayag sa Ginoo kaniya pinaagi sa panan-awon mahitungod sa dagku ug maligdong nga mga panghitabo nga kinahanglan natong mahibaloan samtang nagatindog kita sa mismong pultahan sa ilang katumanan.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated.” Selected Messages, book 2, 109.

> “Sa kasaysayan ug sa tagna ang Pulong sa Dios naghulagway sa dugayng nagpadayon nga pakigbisog tali sa kamatuoran ug kasaypanan. Kana nga pakigbisog nagpadayon pa gihapon. Kadtong mga butang nga nahitabo na, pagausbon.” Selected Messages, book 2, 109.

## Thirty

Katloan

The message of Daniel eleven verse forty was unsealed and formalized in 1996. Thirty years later, the hidden history of the very same verse is now being unsealed in connection with the formalization of the message of the Midnight Cry, a message that consists of a corrected external prediction of Islam in connection with a corrected internal message of the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry is proclaimed before verse sixteen’s Sunday law, for it is at the Sunday law where the door closes in the parable.

Ang mensahe sa Daniel onse bersikulo kuwarenta giablihan ug gipormalisa niadtong 1996. Katloan ka tuig ang milabay, ang tinagong kasaysayan niining maong bersikulo karon ginabuksan na may kalabotan sa pagpormalisa sa mensahe sa Tungang Singgit, usa ka mensahe nga naglangkob sa usa ka gitul-id nga gawasnong tagna mahitungod sa Islam diha sa kadugtong sa usa ka gitul-id nga sulodnong mensahe sa Tungang Singgit. Ang mensahe sa Tungang Singgit igamantala sa wala pa ang balaod sa Dominggo sa bersikulo dieciséis, kay didto sa balaod sa Dominggo mosira ang pultahan sa sambingay.

## Peter

Pedro

This places Peter in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Peter had a message he proclaimed in the upper room, and a message he proclaimed in the temple. The upper room message is the parable’s Midnight Cry and the temple message is the loud cry of the third angel. In order for Peter to proclaim the upper room message of the Midnight Cry, Peter’s message would first be corrected and formalized. The correction and formalization are accomplished by bringing together the lines of prophecy the Lion of the tribe of Judah has been identifying since December 31, 2023.

Kini nagbutang kang Pedro sulod sa kasaysayan sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Si Pedro adunay usa ka mensahe nga iyang gimantala didto sa lawak sa itaas, ug usa ka mensahe nga iyang gimantala didto sa templo. Ang mensahe sa lawak sa itaas mao ang Singgit sa Tunga sa Gabii sa sambingay, ug ang mensahe sa templo mao ang makusog nga singgit sa ikatulong manulonda. Aron si Pedro makamantala sa mensahe sa lawak sa itaas mahitungod sa Singgit sa Tunga sa Gabii, ang mensahe ni Pedro kinahanglan una nga matul-id ug mapormalisar. Ang pagtul-id ug pagpormalisar matuman pinaagi sa paghiusa sa mga linya sa tagna nga gikilala sa Leon sa banay ni Juda sukad sa Disyembre 31, 2023.

The work is now to formalize the message of the Midnight Cry. The formalization of the message has been typified by William Miller in 1831, and The Time of the End magazine in 1996. The correction of the message that produced the first disappointment on July 18, 2020 has been typified by both Josiah Litch and by Samuel Snow. The work they each performed ‘caused’ the ‘effect’ that followed in the wake of August 11, 1840, and the wake of the seventh-month movement. In 1840 the message was carried to every mission station in the world and in 1844 the message of the Midnight Cry swept over the eastern seaboard of the United States like a tidal wave. The work of men ‘caused’ the ‘effect’ of an outpouring of the Holy Spirit. 1840 went to the world, represented by the sea and 1844 went to the United States, represented by the earth. The symbol of 1840 was Christ standing upon the earth and sea in Revelation ten, and that very chapter identifies the history of 1840 unto 1844, and portrays Christ standing upon the earth and the sea.

Ang buluhaton karon mao ang pagpormalisa sa mensahe sa Midnight Cry. Ang pagpormalisa sa mensahe gitipo ni William Miller niadtong 1831, ug sa magasin nga The Time of the End niadtong 1996. Ang pagtul-id sa mensahe nga mipahinabo sa unang kasagmuyo niadtong Hulyo 18, 2020 gitipo kapwa ni Josiah Litch ug ni Samuel Snow. Ang buluhaton nga ilang matag usa nga gihimo ‘maoy hinungdan’ sa ‘epekto’ nga misunod sa ulahi sa Agosto 11, 1840, ug sa ulahi sa kalihokan sa ikapitong bulan. Niadtong 1840 ang mensahe gidala ngadto sa matag estasyon sa misyon sa kalibotan ug niadtong 1844 ang mensahe sa Midnight Cry miagi sa sidlakang baybayon sa Estados Unidos sama sa usa ka dambuhalang balod sa tubig. Ang buluhaton sa mga tawo ‘maoy hinungdan’ sa ‘epekto’ sa pagbubo sa Balaang Espiritu. Ang 1840 miadto sa kalibotan, nga girepresentahan sa dagat, ug ang 1844 miadto sa Estados Unidos, nga girepresentahan sa yuta. Ang simbolo sa 1840 mao si Cristo nga nagatindog ibabaw sa yuta ug sa dagat diha sa Pinadayag napulo, ug kana gayud nga kapitulo nag-ila sa kasaysayan sukad sa 1840 ngadto sa 1844, ug naghulagway kang Cristo nga nagatindog ibabaw sa yuta ug sa dagat.

In both 1840 and 1844, the adjustment to the prediction was an adjustment forward in time, to the perfect date. One was a prediction of Islam and the other a prediction of the parable of the ten virgins. One was external and one was internal. 1844 also included an error of misunderstanding the sanctuary. Was the sanctuary the earth, or was it the heavenly sanctuary? The misunderstanding was even deeper than simply the definition of the sanctuary, for it also represented a test as to whether a soul would follow Christ from the holy place to the Most Holy Place.

Sa 1840 ug 1844, ang pag-usab sa tagna usa ka pagpasibo paabante sa panahon, ngadto sa hingpit nga petsa. Ang usa maoy usa ka tagna mahitungod sa Islam ug ang usa maoy usa ka tagna mahitungod sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Ang usa gawasnon ug ang usa kinainitan. Ang 1844 naglakip usab sa usa ka sayop nga pagsabot bahin sa santuwaryo. Ang santuwaryo ba mao ang yuta, o mao ba kini ang langitnong santuwaryo? Ang sayop nga pagsabot mas lawom pa kay sa yano lamang nga kahulogan sa santuwaryo, kay kini nagrepresentar usab sa usa ka pagsulay kon ang usa ka kalag mosunod ba kang Cristo gikan sa balaang dapit ngadto sa Labing Balaang Dapit.

> “I saw the Father rise from the throne, and in a flaming chariot go into the holy of holies within the veil, and sit down. Then Jesus rose up from the throne, and the most of those who were bowed down arose with Him. I did not see one ray of light pass from Jesus to the careless multitude after He arose, and they were left in perfect darkness. Those who arose when Jesus did, kept their eyes fixed on Him as He left the throne and led them out a little way. Then He raised His right arm, and we heard His lovely voice saying, ‘Wait here; I am going to My Father to receive the kingdom; keep your garments spotless, and in a little while I will return from the wedding and receive you to Myself.’ Then a cloudy chariot, with wheels like flaming fire, surrounded by angels, came to where Jesus was. He stepped into the chariot and was borne to the holiest, where the Father sat. There I beheld Jesus, a great High Priest, standing before the Father. On the hem of His garment was a bell and a pomegranate, a bell and a pomegranate. Those who rose up with Jesus would send up their faith to Him in the holiest, and pray, ‘My Father, give us Thy Spirit.’ Then Jesus would breathe upon them the Holy Ghost. In that breath was light, power, and much love, joy, and peace.

> “Nakita ko ang Ama nga mitindog gikan sa trono, ug diha sa usa ka nagdilaab nga karwahe miadto sa balaang dapit sa mga balaan sulod sa tabil, ug milingkod. Unya mitindog si Jesus gikan sa trono, ug ang kadaghanan niadtong mga nagyukbo mitindog uban Kaniya. Wala ko makakita nga bisan usa ka silaw sa kahayag mibalhin gikan kang Jesus ngadto sa walay pagtagad nga panon sa katawhan human Siya mitindog, ug sila gibiyaan diha sa hingpit nga kangitngit. Kadtong mitindog sa dihang mitindog si Jesus, nagpabilin nga nakatutok ang ilang mga mata Kaniya samtang Siya mibiya sa trono ug giagak sila sa unahan sa hamubo nga gilay-on. Unya gibayaw Niya ang Iyang tuong bukton, ug among nadungog ang Iyang maanindot nga tingog nga nagaingon, ‘Paghulat kamo dinhi; ako moadto sa Akong Amahan aron pagadawaton ang gingharian; bantayi nga walay buling ang inyong mga bisti, ug sa dili madugay mobalik ako gikan sa kasal ug pagadawaton ko kamo ngadto Kanako.’ Unya usa ka maambonon nga karwahe, nga ang mga ligid sama sa nagdilaab nga kalayo, nga gilibotan sa mga manulonda, miabot sa dapit diin atua si Jesus. Misakay Siya sa karwahe ug gidala ngadto sa labing balaan, diin nagalingkod ang Amahan. Didto nakita ko si Jesus, ang dakong Labawng Sacerdote, nga nagatindog sa atubangan sa Amahan. Sa sidsid sa Iyang bisti may usa ka kampanilya ug usa ka granada, usa ka kampanilya ug usa ka granada. Kadtong mitindog uban kang Jesus, mopaatubang sa ilang pagtoo ngadto Kaniya didto sa labing balaan, ug magaampo, ‘Akong Amahan, ihatag kanamo ang Imong Espiritu.’ Unya huypan sila ni Jesus sa Balaang Espiritu. Niadtong gininhawa may kahayag, gahum, ug daghang gugma, kalipay, ug kalinaw.”

> “I turned to look at the company who were still bowed before the throne; they did not know that Jesus had left it. Satan appeared to be by the throne, trying to carry on the work of God. I saw them look up to the throne, and pray, ‘Father, give us Thy Spirit.’ Satan would then breathe upon them an unholy influence; in it there was light and much power, but no sweet love, joy, and peace. Satan’s object was to keep them deceived and to draw back and deceive God’s children.” Early Writings, 55, 56.

> “Milingi ako aron tan-awon ang pundok nga nagpadayon sa pagyukbo sa atubangan sa trono; wala sila mahibalo nga si Jesus mibiya na niini. Si Satanas mipakita nga anaa dapit sa trono, nga naningkamot sa pagpadayon sa buluhaton sa Dios. Nakita ko silang mitan-aw paingon sa trono, ug nag-ampo, ‘Amahan, ihatag kanamo ang Imong Espiritu.’ Dayon si Satanas mohuyop kanila ug dili balaan nga impluwensiya; diha niini may kahayag ug daghang gahum, apan walay malumo nga gugma, kalipay, ug kalinaw. Ang tuyo ni Satanas mao ang pagpabilin kanila nga nalimbongan ug ang pagpabalik ug paglimbong sa mga anak sa Dios.” Early Writings, 55, 56.

The sanctuary was identified as the “key” that explained all of the misunderstandings that were engendered by the misunderstanding of the sanctuary. It was the “key” that explained the disappointment. In the latter days, the “key” is the disappointment, which explains the misunderstanding of the temple.

Ang santuwaryo giila nga mao ang “yawi” nga nagpatin-aw sa tanang mga sayop nga pagsabot nga namugna tungod sa sayop nga pagsabot sa santuwaryo. Kini mao ang “yawi” nga nagpatin-aw sa kapakyasan sa pagpaabot. Sa ulahing mga adlaw, ang “yawi” mao ang kapakyasan sa pagpaabot, nga nagpatin-aw sa sayop nga pagsabot sa templo.

As of October 22, 1844 “time is no longer,” and the error of the disappointment of July 18, 2020 must now be corrected, but not in terms of time, for time is no longer.

Sukad sa Oktubre 22, 1844, “ang panahon wala na,” ug ang sayop sa kapakyasan sa Hulyo 18, 2020 kinahanglan karon itul-id, apan dili sa kahulogan sa panahon, kay ang panahon wala na.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.

> Ug ang manolonda nga akong nakita nga nagtindog sa ibabaw sa dagat ug sa ibabaw sa yuta mipataas sa iyang kamot ngadto sa langit, Ug nanumpa pinaagi kaniya nga buhi hangtod sa kahangtoran, nga mao ang nagbuhat sa langit, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa yuta, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa dagat, ug sa mga butang nga anaa niini, nga wala nay panahon: Kondili sa mga adlaw sa tingog sa ikapitong manolonda, sa diha nga siya magasugod na sa paghuyop sa trompeta, ang tinago sa Dios matuman na, sumala sa iyang gipadayag ngadto sa iyang mga ulipon nga mga manalagna. Pinadayag 10:5–7.

The location of the prediction that must be corrected is Nashville, Tennessee, and the location cannot be changed, for it is identified not by Future for America, but by Ellen White, and the Spirit of Prophecy never fails.

Ang dapit sa prediksyon nga kinahanglan usbon mao ang Nashville, Tennessee, ug ang maong dapit dili mabag-o, kay kini giila dili pinaagi sa Future for America, kondili pinaagi ni Ellen White, ug ang Espiritu sa Tagna dili gayud mapakyas.

> “When I was in Nashville, I had been speaking to the people, and in the night season, there was an immense ball of fire that came right from heaven and settled in Nashville. There were flames going out like arrows from that ball; houses were being consumed; houses were tottering and falling. Some of our people were standing there. ‘It is just as we expected,’ they said, ‘we expected this.’ Others were wringing their hands in agony and crying unto God for mercy. ‘You knew it,’ said they ‘you knew that this was coming, and never said a word to warn us!’ They seemed as though they would almost tear them to pieces, to think they had never told them or given them any warning at all.” Manuscript 188, 1905.

> “Sa diha nga didto ako sa Nashville, nagwali ako sa mga tawo, ug sa takna sa kagabhion, may usa ka dako kaayong bola sa kalayo nga miabut gayud gikan sa langit ug mipahiluna sa Nashville. Adunay mga dilaab nga migula gikan nianang bolaha sama sa mga udyong; ang mga balay nangaut-ut; ang mga balay nagkiaykiay ug nangapukan. Ang pipila sa atong mga katawhan nagtindog didto. ‘Mao gayud kini ang among gipaabut,’ miingon sila, ‘gipaabut namo kini.’ Ang uban nagpiyong sa ilang mga kamot tungod sa kasakit ug nagtu-aw ngadto sa Dios alang sa kalooy. ‘Nahibaloan ninyo kini,’ miingon sila, ‘nahibaloan ninyo nga moabot kini, ug wala gayud kamo mosulti bisan usa ka pulong aron sa pagpasidaan kanamo!’ Murag daw hapit na nila sila gision ngadto sa mga tipik, sa paghunahuna nga wala gayud sila magsugilon kanila o maghatag kanila bisan unsang pasidaan.” Manuscript 188, 1905.

The internal issue of the fireballs upon Nashville is that it identifies that Laodicean Seventh-day Adventism knew of the Nashville warning message, but kept silent. This is the point in prophetic history where the “shame” or “joy” of the message of the Midnight Cry is manifested. This is the point that those who are to become the ensign begin to be lifted up in distinction with those who then being shamed by those in the world who are exasperated and angry that Laodicean Seventh-day Adventism gave no Nashville warning. This same prophetic distinction was represented at Mount Carmel between Elijah and the prophets of Baal, and in the history of the second angel of Millerite history, when the Protestants changed to apostate Protestants and began their role as the false prophet, becoming the daughters of Rome. In 1989, the political horn through Reagan did the very same thing, only Reagan did not become the daughters of Rome, he became Ahab and Clovis the first, paramours of Rome.

Ang suliranon sa sulod mahitungod sa mga bola sa kalayo ibabaw sa Nashville mao nga kini nagpaila nga ang Laodiceanong Seventh-day Adventism nahibalo sa mensahe sa pasidaan sa Nashville, apan nagpabiling hilom. Kini mao ang punto sa kasaysayan sa pagtagna diin ang “kaulawan” o “kalipay” sa mensahe sa Tungang Gabiing Singgit ginapadayag. Kini mao ang punto nga kadtong mahimong bandila nagsugod sa pagpataas diha sa pagkalahi gikan niadtong sa ulahi gipakaulawan sa mga tawo sa kalibutan nga nasuko ug nalagot nga ang Laodiceanong Seventh-day Adventism wala maghatag ug pasidaan sa Nashville. Kining mao gihapong pagkalahi sa pagtagna girepresentahan didto sa Bukid Carmel tali kang Elias ug sa mga propeta ni Baal, ug sa kasaysayan sa ikaduhang manulonda sa kasaysayang Millerite, sa dihang ang mga Protestante nausab ngadto sa apostatang mga Protestante ug nagsugod sa ilang papel ingon nga mini nga propeta, nga nahimong mga anak nga babaye sa Roma. Niadtong 1989, ang politikanhong sungay pinaagi kang Reagan naghimo sa mao rang butanga, apan si Reagan wala mahimong mga anak nga babaye sa Roma; siya nahimong si Ahab ug si Clovis ang nahauna, mga hinigugma sa Roma.

> “There was a scene presented to me. It was the night before the Sabbath. That is when that scene was presented. I looked out of the window, and there was an immense ball of fire that had come from heaven, and it fell where they were casting buildings with pillars, especially the pillars were presented to me. And it seemed as if the ball came right to the building and crushed it, and they saw that it was branching out, branching out, enlarging, and they began to cry and mourn and mourn, and wring their hands; and I thought some of our people stood by there, saying, ‘Well, it is just what we have been expecting; it is just what we have been talking about; it is just what we have been talking about.’ ‘You knew it?’ said the people. ‘You knew it, and never told us about it?’ I thought there was such an agony in their face, such an agony in their appearance.’” Manuscript 152; 1904.

> “Adunay usa ka talan-awon nga gipakita kanako. Kadto ang gabii sa wala pa ang Igpapahulay. Niadtong higayona gipakita kanako kana nga talan-awon. Mitan-aw ako sa gawas sa bintana, ug didto adunay usa ka hilabihan kadako nga bola sa kalayo nga miabut gikan sa langit, ug kini nahulog sa dapit diin sila nagpatindog ug mga building nga may mga haligi, ilabina ang mga haligi maoy gipakita kanako. Ug daw sa ang bola miigo gayud sa building ug midugmok niini, ug ilang nakita nga kini nagkabahin-bahin, nagkabahin-bahin, nagkadako, ug nagsugod sila sa paghilak ug pagminatay ug pagminatay, ug pagpikos sa ilang mga kamot; ug akong gihunahuna nga ang uban sa atong mga katawhan nagtindog didto sa kilid, nga nagaingon, ‘Aw, mao gayud kini ang among gipaabot; mao gayud kini ang among gihisgutan; mao gayud kini ang among gihisgutan.’ ‘Nasayran ninyo kini?’ miingon ang mga tawo. ‘Nasayran ninyo kini, ug wala gayud kami ninyo sultihi mahitungod niini?’ Akong gihunahuna nga may ingon ka dakong kasakit sa ilang mga nawong, ingon ka dakong kasakit sa ilang panagway.’” Manuscript 152; 1904.

The disappointment of July 18, 2020 is the “key” to identify the temple that is to be lifted up as an ensign. The distinction of two classes of Adventists is a major theme of biblical prophecy. Jeremiah refused to join with the “assembly of mockers,” and the churches of Smyrna and Philadelphia were both contrasted with the synagogue of Satan, who claimed they were Jews, but were not. The distinction between the two classes of professed Adventists is represented by the methodology they employ to study the Bible. It is the distinction between true education and “higher education, so-called” as Sister White calls it.

Ang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020 mao ang “yawe” sa pag-ila sa templo nga pagabayawon ingon nga usa ka bandila. Ang pagkalahi sa duha ka hut-ong sa mga Adventista maoy usa ka dakong tema sa tagna sa Biblia. Si Jeremias midumili sa pagpakig-uban sa “katilingban sa mga mayubiton,” ug ang mga iglesia sa Smirna ug Filadelfia silang duha gipahiluna nga lahi sa sinagoga ni Satanas, nga nagaangkon nga sila mga Judio, apan dili diay. Ang pagkalahi tali sa duha ka hut-ong sa mga nagaangkon nga Adventista ginapakita pinaagi sa pamaagi nga ilang gigamit sa pagtuon sa Biblia. Kini mao ang pagkalahi tali sa matuod nga edukasyon ug sa “mas taas nga edukasyon, nga gitawag lang niana,” sumala sa pagtawag niini ni Igsoong White.

Nashville is known as the “Athens of the South,” and the most famous building that represents Greece in Nashville is the Parthenon in Centennial Park, built in 1897 as a full-scale replica of the ancient Greek Parthenon. It was built to celebrate the centennial of Tennessee’s entrance into statehood in 1796, and was intended to be torn down after the celebration. Instead, the land was turned into a park in 1903 and the Parthenon was rebuilt permanently from 1920 unto 1931.

Ang Nashville nailhan ingon nga ang “Athens of the South,” ug ang labing inilang bilding nga nagrepresentar sa Gresya sa Nashville mao ang Parthenon sa Centennial Park, nga gitukod niadtong 1897 ingon nga usa ka tibuok-kadak-on nga kopya sa karaang Griyegong Parthenon. Gitukod kini aron sa pagsaulog sa ika-gatus ka tuig sa pagsulod sa Tennessee ngadto sa pagka-estado niadtong 1796, ug gituyo nga gub-on human sa maong pagsaulog. Hinuon, ang yuta gihimong usa ka parke niadtong 1903 ug ang Parthenon gitukod pag-usab sa permanente gikan sa 1920 hangtod sa 1931.

The name “Parthenon” derives from the Greek word parthénos, meaning “virgin” or “maiden,” referring to Athena in her aspect as the untouched, wise, and warlike goddess of wisdom, strategy, arts, crafts, and civilization. Built between 447–432 BC on the Acropolis in Athens, it housed a massive chryselephantine (gold and ivory) statue of Athena by the sculptor Phidias—essentially serving as her “house” or divine residence, where she was believed to be present.

Ang ngalan nga “Parthenon” naggikan sa Gregong pulong nga parthénos, nga nagkahulogan og “ulay” o “dalaga,” nga nagtumong kang Athena sa iyang kahimtang ingon nga wala mahikap, manggialamon, ug manggugubat nga diyosa sa kaalam, estratehiya, mga arte, mga kamotanan, ug sibilisasyon. Gitukod tali sa 447–432 BC sa Acropolis sa Atenas, kini naglangkob sa usa ka dako nga estatuwa ni Athena nga chryselephantine (bulawan ug marfil) nga binuhat sa magkukulit nga si Phidias—nga sa pagkatinuod nag-alagad ingon nga iyang “balay” o balaang puloy-anan, diin gituohan nga siya anaa.

The Western educational system’s emphasis on broad knowledge, critical inquiry, civic preparation, and the liberal arts framework is fundamentally rooted in ancient Greek philosophy and practice. Without Plato’s Academy, Aristotle’s Lyceum, or the Athenian paideia, modern schooling as we know it would look very different.

Ang paghatag og dakong gibug-aton sa sistema sa edukasyon sa Kasadpan sa halapad nga kahibalo, kritikal nga pagsusi, pag-andam alang sa pagkalungsoranon, ug sa balangkas sa liberal arts, sa kinahiladman nagagikan sa karaang pilosopiya ug pamaagi sa mga Grego. Kon wala ang Academy ni Plato, ang Lyceum ni Aristotle, o ang Athenian paideia, ang modernong pagpaaral sumala sa atong nahibaloan niini karon lahi kaayo unta ang dagway.

In 1904, the Madison School was founded nine miles outside of Nashville. Ellen White was a charter board member of the original Madison School (formally the Nashville Agricultural and Normal Institute, and later known as Madison College). She served as a charter member of the board of directors from its inception in 1904. She remained on the board until around 1914 (the year before her death in 1915).

Niadtong 1904, gitukod ang Madison School siyam ka milya sa gawas sa Nashville. Si Ellen White usa ka orihinal nga sakop sa boarda sa gitukodang Madison School (pormal nga gitawag nga Nashville Agricultural and Normal Institute, ug sa ulahi nailhan nga Madison College). Nag-alagad siya isip usa ka orihinal nga sakop sa board of directors sukad sa pagsugod niini niadtong 1904. Nagpabilin siya sa boarda hangtod sa mga 1914 (ang tuig sa wala pa ang iyang kamatayon niadtong 1915).

This was the only college or institutional board she ever agreed to join or serve on. She deliberately limited such formal positions in other Adventist organizations, but made an exception for Madison because of its alignment with her educational counsels (self-supporting, farm-based, missionary-focused training emphasizing Bible, manual labor, and practical preparation for service in the South and beyond). The Nashville messages from Sister White came in 1904 and 1905, the same time period Madison School was beginning, and the Parthenon exhibit was being changed into a permanent fixture at permanent park. The symbol of Greek education and heavenly education both marking their beginnings in the same short period of time, which was the same period of time the visions of Nashville’s fireballs were given.

Mao lamang kini ang kolehiyo o institusyonal nga lupon nga iyang gisugtan sukad nga sudlan o alagaran. Tinuyoan niyang gipugngan ang maong pormal nga mga katungdanan sa ubang mga organisasyon sa Adventista, apan naghimo siya ug eksepsiyon alang sa Madison tungod sa pagkatugma niini sa iyang mga tambag bahin sa edukasyon (nagasuporta sa kaugalingon, nakabase sa uma, naka-sentro sa misyonerong pagbansay nga naghatag ug paghatag-diin sa Biblia, manwal nga pagtrabaho, ug praktikal nga pag-andam alang sa pag-alagad sa Habagatan ug sa unahan pa). Ang mga mensahe sa Nashville gikan kang Sister White miabut niadtong 1904 ug 1905, sa mao rang yugto sa panahon nga ang Madison School nagsugod pa lamang, ug ang pasundayag sa Parthenon giusab ngadto sa usa ka permanente nga pasikaran sulod sa permanente nga parke. Ang simbolo sa Griegong edukasyon ug sa langitnong edukasyon pareho nga nagtimaan sa ilang mga sinugdanan sulod sa maong mubo nga yugto sa panahon, nga mao usab ang yugto sa panahon diin gihatag ang mga panan-awon sa mga bola sa kalayo sa Nashville.

> “Last night a scene was presented before me. I may never feel free to reveal all of it, but I will reveal a little.

> “Niaging gabii usa ka talan-awon ang gipakita sa akong atubangan. Tingali dili gayud ako mobati nga gawasnon sa pagpadayag sa tanan niini, apan magpadayag ako ug diyutay.

> “It seemed that an immense ball of fire came down upon the world and crushed large houses. From place to place rose the cry, ‘The Lord has come! The Lord has come!’ Many were unprepared to meet Him, but a few were saying, ‘Praise the Lord!’

> “Daw ingon nga usa ka daku kaayong bola sa kalayo mikunsad ibabaw sa kalibotan ug milupig sa dagkung mga balay. Gikan sa usa ka dapit ngadto sa lain misinggit ang tingog, ‘Ang Ginoo mianhi na! Ang Ginoo mianhi na!’ Daghan ang wala maandam sa pagtagbo Kaniya, apan may pipila nga nagaingon, ‘Dalaygon ang Ginoo!’”

> “‘Why are you praising the Lord?’ enquired those upon whom was coming sudden destruction.

> “‘Ngano nga gidayeg ninyo ang Ginoo?’ nangutana kadtong mga pagabut-an sa kalit nga pagkalaglag.

> “’Because we now see what we have been looking for.’

> “Tungod kay karon makita na nato ang atong dugay nang gipangita.”

> “‘If you believed that these things were coming, why did you not tell us?’ was the terrible response. ‘We did not know about these things. Why did you leave us in ignorance? Again and again you have seen us; why did you not become acquainted with us and tell us of the judgment to come, and that we must serve God, lest we perish? Now we are lost!’” Manuscript 102, 1904.

> “‘Kon nagtoo kamo nga kining mga butanga moabot, nganong wala man ninyo kami suginli?’ mao ang makalilisang nga tubag. ‘Wala kami mahibalo niining mga butanga. Ngano nga gibiyaan man ninyo kami diha sa kawalay-kaalam? Usab ug usab nakita ninyo kami; nganong wala man kamo makig-ilaila kanamo ug mosugilon kanamo bahin sa paghukom nga umalabot, ug nga kinahanglan kaming moalagad sa Dios, aron dili kami mangalaglag? Karon nangawagtang na kami!’” Manuscript 102, 1904.

The context of the Nashville messages was geographically placed into a spiritual setting of true or false education. An education that prepares a soul to be a citizen of either heaven or earth. There is no reference to Islam in Sister White’s Nashville visions, so what would be the justification to attach Islam to the vision of fireballs on Nashville? How would a correction of the Nashville message of 2020 align with the work of Josiah Litch and Samuel Snow? Their corrections were made when they recognized that the same evidence that had led to the first prediction, was the evidence that established the corrected prediction.

Ang konteksto sa mga mensahe sa Nashville gikapahimutang sa heograpiya sulod sa usa ka espirituwal nga kahimtang sa tinuod o bakak nga edukasyon. Usa ka edukasyon nga nagaandam sa usa ka kalag aron mahimong lungsoranon sa langit o sa yuta. Walay paghisgot sa Islam sa mga panan-awon ni Sister White bahin sa Nashville, busa unsa may mahimong katarungan sa pagdugtong sa Islam ngadto sa panan-awon sa mga bolang-kalayo sa ibabaw sa Nashville? Unsaon man sa usa ka pagtul-id sa mensahe sa Nashville sa 2020 pag-uyon sa buhat ni Josiah Litch ug Samuel Snow? Ang ilang mga pagtul-id gihimo sa dihang ilang naila nga ang mao rang ebidensiya nga maoy mitultol ngadto sa unang panagna, mao usab ang ebidensiya nga nagpahimutang sa gitul-id nga panagna.

The evidence of Islam was established long before it was connected with the warning message of Nashville. The message of Islam is directly attached to the message of the third angel. This fact is illustrated upon several biblical witnesses. The warning of the third angel represents a warning about the mark of the king of the north’s authority, and the warning of Islam is represented by the warning of the children of the east.

Ang pamatuod bahin sa Islam natukod na sa hataas pang panahon sa wala pa kini ikonektar sa mensahe sa pasidaan sa Nashville. Ang mensahe sa Islam direktang nalambigit sa mensahe sa ikatulong manulunda. Kining kamatuoran gihulagway pinaagi sa daghang mga biblikanhong saksi. Ang pasidaan sa ikatulong manulunda nagrepresentar ug usa ka pasidaan mahitungod sa timaan sa awtoridad sa hari sa amihanan, ug ang pasidaan sa Islam girepresentar pinaagi sa pasidaan sa mga anak sa sidlakan.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.

> Apan ang mga balita gikan sa sidlakan ug gikan sa amihanan makasamok kaniya; busa mopahawa siya nga may dakung kapungot aron sa paglaglag, ug sa hingpit nga pagwagtang sa daghan. Daniel 11:44.

The third angel arrived into history on October 22, 1844 when the seventh trumpet began to sound. The seventh trumpet is also the third woe of Islam. The rebellion of 1863 silenced the sounding of the seventh trumpet until 9/11, when the third angel descended in Revelation chapter eighteen as the great buildings of New York were brought down by a touch of God’s power.

Ang ikatulong manulonda miabut sa kasaysayan niadtong Oktubre 22, 1844 sa dihang ang ikapitong trumpeta misugod sa pagtingog. Ang ikapitong trumpeta mao usab ang ikatulong kaalaotan sa Islam. Ang rebelyon sa 1863 mipahilom sa pagtingog sa ikapitong trumpeta hangtod sa 9/11, sa dihang ang ikatulong manulonda mikanaog diha sa Pinadayag kapitulo 18 samtang ang dagkong mga bilding sa New York gipukan pinaagi sa usa ka hikap sa gahum sa Dios.

9/11 was the alpha or beginning of the sealing time, which ends at the omega or ending of the sealing of the one hundred and forty-four thousand at the soon-coming Sunday law.

Ang 9/11 mao ang alpha o sinugdanan sa panahon sa pagpatik, nga matapos sa omega o katapusan sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa hapit nang moabot nga balaod sa Dominggo.

9/11 is the alpha of the image of the beast testing time in the United States, which ends at the omega of the image of the beast testing time in the United States, which occurs when the mark of the beast is enforced in the United States.

Ang 9/11 mao ang alpha sa panahon sa pagsulay mahitungod sa larawan sa mapintas nga mananap sa Estados Unidos, nga matapos sa omega sa panahon sa pagsulay mahitungod sa larawan sa mapintas nga mananap sa Estados Unidos, nga mahitabo sa diha nga ang timaan sa mapintas nga mananap ipatuman na sa Estados Unidos.

9/11 is the alpha or beginning of the judgment of the living upon the earth beast, including its Republican and Protestant horns, which ends at the soon-coming Sunday law.

Ang 9/11 mao ang alpha o sinugdanan sa paghukom sa mga buhi ibabaw sa mananap sa yuta, lakip ang mga sungay niini nga Republikano ug Protestante, nga matapos sa umaabot na sa dili madugay nga balaod sa Domingo.

9/11 is the alpha of “the day of the Lord’s preparation,” which ends at the test over the day of the Lord’s Sabbath.

Ang 9/11 mao ang alpha sa “adlaw sa pagpangandam sa Ginoo,” nga matapos sa pagsulay bahin sa adlaw sa Igpapahulay sa Ginoo.

9/11 is the alpha of the temple erection represented by the foundation stone which ends when the omega capstone is placed upon the temple.

Ang 9/11 mao ang alpha sa pagtukod sa templo nga girepresentahan sa batong patukoranan, nga matapos sa dihang ang omega nga batong pamag-ang ibutang na ibabaw sa templo.

9/11 is the alpha of the third woe in the United States, which ends at the earthquake of Revelation eleven, which is the soon-coming Sunday law. At that earthquake the third woe cometh quickly. The history of the Nashville fireballs is before probation closes at the Sunday law, in spite of the proclamation of those who condemn the Laodicean Adventists claiming, “Now we are lost.”

Ang 9/11 mao ang alpha sa ikatulong alaut sa Estados Unidos, nga matapos sa linog sa Pinadayag onse, nga mao ang haduol na nga balaod sa Dominggo. Niadtong linoga ang ikatulong alaut moabot sa madali. Ang kasaysayan sa mga fireball sa Nashville anaa sa wala pa mosira ang panahon sa pagpasulay diha sa balaod sa Dominggo, bisan pa sa pagpahibalo niadtong mga nagahukom sa mga Adventistang Laodiceano nga nagaingon, “Karon nawala na kita.”

The book of Joel and its fulfillment at Pentecost set forth the debate of the message of the Midnight Cry when one class who cannot understand the increase of knowledge accuses those who understand of being drunk. The confrontation of the drunkards of Ephraim and the wise is a subject that is often addressed in God’s prophetic Word. One element of the truth is that the message is a two-step message, as illustrated by Peter in the upper room and thereafter in the temple. It is represented by judgment beginning upon God’s house and then followed by those outside of God’s house. The judgment process is also represented by the two voices of Revelation eighteen, where the first voice is 9/11 unto the Sunday law, and then the second voice of verse four marks the Sunday law. The distinction of the true and false prophetic message of the latter rain is also illustrated by Elijah, who Malachi identifies as returning just before the close of probation.

Ang basahon ni Joel ug ang katumanan niini sa Pentecostes nagpahimutang sa lalis sa mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit sa dihang ang usa ka pundok nga dili makasabut sa pagdugang sa kahibalo nag-akusar niadtong nakasabut nga nangahubog. Ang pag-atubangay sa mga palahubog sa Ephraim ug sa mga manggialamon maoy usa ka hilisgutan nga sa kanunay hisgutan sa profetikanhong Pulong sa Dios. Usa ka bahin sa kamatuoran mao nga ang mensahe usa ka mensahe nga may duha ka mga lakang, ingon sa gipakita ni Pedro didto sa itaas nga lawak ug pagkahuman niini sa templo. Girepresentar kini pinaagi sa paghukom nga nagsugod diha sa balay sa Dios ug dayon sundan niadtong anaa sa gawas sa balay sa Dios. Ang proseso sa paghukom girepresentar usab pinaagi sa duha ka mga tingog sa Pinadayag dieciocho, diin ang nahaunang tingog mao ang 9/11 padulong sa balaod sa Domingo, ug unya ang ikaduhang tingog sa bersikulo kwatro nagtimaan sa balaod sa Domingo. Ang kalainan tali sa tinuod ug bakak nga profetikanhong mensahe sa ulahing ulan gilarawan usab pinaagi kang Elias, nga giila ni Malakias nga mobalik sa dili pa ang pagsira sa panahon sa grasya.

The symbols of the wise and foolish on Mount Carmel was ‘Elijah the wise” and the foolish prophets of Baal. Elijah is Peter and the prophets of Baal are the drunkards of Ephraim. Once the foolish drunkards are manifested as the false prophets of Baal, through the outpouring of fire; the people finally answer that, “the Lord He is God.” Laodicean Seventh-day Adventists are manifested as such, at the fulfillment of the Nashville prediction. Those outside of Adventism who are then awakened to the unfaithfulness of the foolish are brought under conviction, but their probation has not yet closed. The illustration of the manifestation of the wise and foolish virgins represented by the Nashville warning message is a waymark in the final perfect fulfillment of the parable of the ten virgins.

Ang mga simbolo sa manggialamong ug sa mga buang sa Bukid Carmel mao si “Elias ang manggialamon” ug ang mga buang nga manalagna ni Baal. Si Elias mao si Pedro ug ang mga manalagna ni Baal mao ang mga palahubog sa Ephraim. Sa dihang ang mga buang nga palahubog mapadayag na ingon nga mga mini nga manalagna ni Baal, pinaagi sa pagbubo sa kalayo; ang mga tawo sa katapusan motubag nga, “ang Ginoo, Siya mao ang Dios.” Ang mga Laodicean nga Seventh-day Adventists mapadayag nga ing-ani, sa katumanan sa panagna sa Nashville. Kadtong mga anaa sa gawas sa Adventismo nga unya mapukaw ngadto sa pagkadili-matinumanon sa mga buang pagadad-on ilalom sa kombiksiyon, apan ang ilang panahon sa pagsulay wala pa matapos. Ang hulagway sa pagpadayag sa manggialamon ug sa mga buang nga ulay nga girepresentahan sa mensahe sa pasidaan sa Nashville usa ka timaan sa dalan sa katapusang hingpit nga katumanan sa sambingay sa napulo ka mga ulay.

The disappointment of July 18, 2020 defines the message which must be corrected, and the manifestation of those within Adventism who have the oil, and those who don’t. Those who lacked the message of oil that warns Nashville are then contrasted with those who do possess the oil. Of the two classes that either do or do not have the oil of the message, one class has experienced a disappointment that was represented by the first disappointment of Millerite history, the other does not have that experience. Without the disappointment typified by the Millerites there is no correction to be made to any failed prediction. The fact that the Nashville prediction of 2020 was identifying Islam is consistent with an element of a failed message which needs to be corrected.

Ang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020 naghubit sa mensahe nga kinahanglan matul-id, ug sa pagpakita niadtong mga anaa sulod sa Adventismo nga may lana, ug niadtong walay lana. Kadtong kulang sa mensahe sa lana nga nagpasidaan sa Nashville unya gitandi kanila nga nanag-iya sa lana. Sa duha ka pundok nga adunay o walay lana sa mensahe, ang usa ka pundok nakaagi sa usa ka kapakyasan nga girepresentahan sa unang kapakyasan sa kasaysayan sa mga Millerita, ug ang usa wala makasinati niana nga kasinatian. Kung walay kapakyasan nga gitipoan sa mga Millerita, walay pagtul-id nga pagabuhaton sa bisan unsang napakyas nga tagna. Ang kamatuoran nga ang tagna bahin sa Nashville niadtong 2020 nag-ila sa Islam nahiuyon sa usa ka elemento sa napakyas nga mensahe nga kinahanglan matul-id.

An evidence of this is found in the fact that the history where the fireballs of Nashville arrive is not only that it agrees with the history of the Millerites first disappointment, and the correction of the message thereafter, but also because it occurs within a history that begins with the arrival of the third angel on 9/11, marking the arrival of Islam of the third woe, and that Islam arrives prophetically again at the Sunday law earthquake of Revelation eleven. Retaining Islam in the message without any direct reference by Sister White to Islam and the Nashville warning is based upon the theme of the history, being Islam.

Usa ka pamatuod niini makita diha sa kamatuoran nga ang kasaysayan diin moabot ang mga nagdilaab nga mga bola sa Nashville dili lamang kay nagkauyon kini sa kasaysayan sa unang kapakyasan sa mga Millerita, ug sa pagtul-id sa mensahe pagkahuman niana, kondili usab tungod kay kini mahitabo sulod sa usa ka kasaysayan nga nagsugod sa pag-abot sa ikatulong manulonda niadtong 9/11, nga nagtimaan sa pag-abot sa Islam sa ikatulong kaalautan, ug nga ang maong Islam moabot pag-usab sa matagnaong paagi didto sa linog sa balaod sa Dominggo sa Pinadayag onse. Ang pagpadayon sa Islam sulod sa mensahe bisan walay bisan unsang tuwirang pakisayran ni Sister White sa Islam ug sa pasidaan sa Nashville gibase sa tema sa maong kasaysayan, nga mao ang Islam.

In the one hundredth and fifty-third article of the series titled The Book of Daniel we identified that in agreement with the testimony of Balaam and the ass Islam, represented by the ass would have three primary interactions with the United States in the history of 9/11 unto the Sunday law. We identified 9/11 as the first, then October 7, 2022 as the second. We noted that the first attack was on the spiritual glorious land and the second attack was upon the literal glorious land of Israel, and that the third attack would be the attack at the earthquake of the Sunday law. We pointed out that the history of Balaam at this prophetic level bore the signature of truth, for the first and last attack was upon the spiritual glorious land and the middle attack was upon the literal glorious land, which is a symbol of rebellion. We now see that a fourth strike which marks the beginning of the Midnight Cry message will take place in the spiritual glorious land when Nashville’s fireballs are fulfilled. This means that the second strike of Balaam and his ass is double with the first of two strikes upon the literal and the second upon the spiritual glorious land.

Sa ika usa ka gatus ug kalim-an ug tulo nga artikulo sa serye nga giulohan og The Book of Daniel, atong giila nga, uyon sa pagpamatuod ni Balaam ug sa asno, ang Islam, nga girepresentahan sa asno, adunay tulo ka pangunang pakig-uban sa Tinipong Bansa sa kasaysayan gikan sa 9/11 ngadto sa balaod sa Domingo. Atong giila ang 9/11 ingon nga nahaunang hitabo, unya ang Oktubre 7, 2022 ingon nga ikaduha. Atong namatikdan nga ang nahaunang pag-atake diha sa espirituwal nga mahimayaong yuta ug ang ikaduhang pag-atake diha sa literal nga mahimayaong yuta sa Israel, ug nga ang ikatulong pag-atake mao ang pag-atake sa linog sa balaod sa Domingo. Atong gipunting nga ang kasaysayan ni Balaam niini nga propetikong lebel nagdala sa timaan sa kamatuoran, kay ang nahauna ug katapusang pag-atake diha sa espirituwal nga mahimayaong yuta ug ang tunga nga pag-atake diha sa literal nga mahimayaong yuta, nga usa ka simbolo sa pagsukol. Karon atong makita nga ang ikaupat nga hampak nga nagtimaan sa sinugdanan sa mensahe sa Tunga-tungang Singgit mahitabo diha sa espirituwal nga mahimayaong yuta sa dihang matuman ang mga fireball sa Nashville. Nagpasabot kini nga ang ikaduhang hampak ni Balaam ug sa iyang asno pilo, uban sa nahauna sa duha ka mga hampak ibabaw sa literal ug sa ikaduha ibabaw sa espirituwal nga mahimayaong yuta.

The article presented an incomplete truth which the Lion of the tribe of Judah has now revealed as another witness of the prophetic connection of Islam to the fireballs of Nashville. Another argument to support the association of Islam with the fireballs is found within the reform lines of sacred history. Every reform movement has its own peculiar theme unto itself that permeates the entire reform movement. In the reform movement of Moses, it was about entering into covenant with a chosen people. With Christ’s reform line it was about the Messiah. With the reform line of David, it was about the Ten Commandments and the sanctuary. With the Millerites the theme was prophetic time, for the Millerites bore the “message of time.” With the arrival of the third angel at 9/11 the theme for the reform line of the one hundred and forty-four thousand was identified as Islam of the third woe, the children of the east, the ass of Bible prophecy, the war horses of Revelation nine, the east wind, the locusts, and the angering of the nations.

Ang artikulo nagpaila sa usa ka dili hingpit nga kamatuoran nga karon gipadayag na sa Leon sa banay ni Juda isip laing saksi sa propetikong koneksyon sa Islam ngadto sa mga bolang kalayo sa Nashville. Laing pangatarongan aron suportahan ang pagdugtong sa Islam ngadto sa mga bolang kalayo makita sulod sa mga linya sa reporma sa sagradong kasaysayan. Ang matag kalihokan sa reporma adunay iyang kaugalingong talagsaong tema nga maoy naglangkob sa tibuok kalihokan sa reporma. Sa kalihokan sa reporma ni Moises, kini mahitungod sa pagsulod ngadto sa tugon uban sa piniling katawhan. Sa linya sa reporma ni Cristo, kini mahitungod sa Mesiyas. Sa linya sa reporma ni David, kini mahitungod sa Napulo ka mga Sugo ug sa santuwaryo. Sa mga Millerite ang tema mao ang propetikong panahon, kay ang mga Millerite nagdala sa “mensahe sa panahon.” Sa pag-abot sa ikatulong manulonda niadtong 9/11 ang tema alang sa linya sa reporma sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo giila nga mao ang Islam sa ikatulong kaalaut, ang mga anak sa sidlakan, ang asno sa tagna sa Biblia, ang mga kabayong panggubat sa Pinadayag nuebe, ang hangin sa sidlakan, ang mga dulon, ug ang pagpasuko sa mga nasud.

The earthquake of Revelation eleven marks Islam of the third woe, while also representing the conclusion of the message of the Midnight Cry. The Midnight Cry was typified by the triumphal entry of Christ into Jerusalem, which began with the releasing of the ass. The beginning of the Midnight Cry in Millerite history was the arrival of Samuel Snow on horseback at the Exeter camp meeting. The beginning of the period of the Midnight Cry is marked by symbols of Islam. There is abundant witnesses to confirm that the corrected message of July 18, 2020 includes Islam as part of the warning message. There is not a date identified, but Nashville’s fireballs identify the controversy of “new wine” in the latter days, so Nashville’s fireballs include Islam, but what about the identification of the fireballs as nuclear weapons?

Ang linog sa Pinadayag onse nagtimaan sa Islam sa ikatulong kaalautan, samtang nagrepresentar usab sa katapusan sa mensahe sa Tunga-tunga sa Gabii nga Pagsinggit. Ang Tunga-tunga sa Gabii nga Pagsinggit gitipoan pinaagi sa madaugong pagsulod ni Cristo ngadto sa Jerusalem, nga nagsugod sa pagbadbad sa asno. Ang sinugdanan sa Tunga-tunga sa Gabii nga Pagsinggit sa kasaysayan sa mga Millerita mao ang pag-abot ni Samuel Snow nga nagkabayo sa miting sa kampo sa Exeter. Ang sinugdanan sa yugto sa Tunga-tunga sa Gabii nga Pagsinggit gimarkahan sa mga simbolo sa Islam. Adunay daghang mga saksi nga nagpamatuod nga ang gitul-id nga mensahe sa Hulyo 18, 2020 naglakip sa Islam isip kabahin sa mensahe sa pasidaan. Walay giila nga petsa, apan ang mga bola sa kalayo sa Nashville nag-ila sa kontrobersiya sa “bag-ong bino” sa ulahing mga adlaw, busa ang mga bola sa kalayo sa Nashville naglakip sa Islam, apan unsa man ang bahin sa pag-ila sa mga bola sa kalayo ingon nga mga hinagiban nukleyar?

The message must retain the designation of Islam as the antagonist in the attack based upon many witnesses. The error of time-setting which needs to be corrected is typified by both 1840 and 1844. Time is no longer to be part of the prophetic message, though numbers still are. The error represented by the sanctuary misunderstanding must also be resolved, but before it can be resolved and incorporated into the corrected message, the error which was typified by the sanctuary misunderstanding must be identified. What did that sanctuary misunderstanding represent in the July 18 Nashville warning?

Ang mensahe kinahanglan magpabilin sa pagngalan sa Islam isip kaatbang sa pag-atake pinasikad sa daghang mga saksi. Ang kasaypanan sa pagtakda sa panahon nga kinahanglan matul-id gihulagway pinaagi sa 1840 ug 1844. Ang panahon dili na angay mahimong bahin sa matagnaong mensahe, bisan pa nga ang mga numero mao gihapon. Ang kasaypanan nga gilarawan sa sayop nga pagsabot sa santuwaryo kinahanglan usab masulbad, apan sa dili pa kini masulbad ug maapil sa gitul-id nga mensahe, ang kasaypanan nga gihulagway pinaagi sa sayop nga pagsabot sa santuwaryo kinahanglan una mailhan. Unsa man ang girepresentar niadtong sayop nga pagsabot sa santuwaryo diha sa pasidaan sa Nashville sa Hulyo 18?

I contend that the answers are to be found in the light that has been being unsealed since the end of 2023. The three parallel lines of eleven chapters, beginning with chapters eleven and ending with chapter twenty-two in Genesis, Matthew and Revelation are the renewal of God’s covenant with the one hundred and forty-four thousand. Do we reject His offer of mercy by acting as if we did not hear His call, or do we bow down and proclaim in our human strength, “all that He commands, I will do?” Or do we allow the Holy Spirit to write His law upon our hearts and minds?

Nagatuo ako nga ang mga tubag makita diha sa kahayag nga padayon nang gipadayag sukad sa kataposan sa 2023. Ang tulo ka magkahanay nga linya sa napulog usa ka mga kapitulo, nga nagsugod sa kapitulo onse ug natapos sa kapitulo baynte-dos sa Genesis, Mateo, ug Pinadayag, mao ang pagbag-o sa tugon sa Dios uban sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Isalikway ba nato ang Iyang tanyag sa kalooy pinaagi sa paglihok nga daw wala kita makadungog sa Iyang tawag, o moyukbo ba kita ug magmantala diha sa atong tawhanong kusog, “ang tanan nga Iyang gisugo, akong buhaton?” O tugotan ba nato ang Espiritu Santo sa pagsulat sa Iyang balaod diha sa atong mga kasingkasing ug mga hunahuna?

The answers are also found in Daniel chapter twelve’s unsealing of the three verses that present time as the first, second and third angels’ messages. Those three verses also mark December 31, 2023 in verse seven, July 18, 2020 in verse twelve and then 1989 unto the Sunday law and on to the close of probation is represented in verse eleven. Those three truths, within those three verses are located in the very passage of Scripture where the threefold testing process that always occurs when a prophecy is unsealed is set forth!

Ang mga tubag makita usab sa pag-abli sa Daniel kapitulo dose sa tulo ka mga bersikulo nga nagapresentar sa panahon ingon nga mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda. Kining tulo ka mga bersikulo nagtimaan usab sa Disyembre 31, 2023 sa bersikulo siete, Hulyo 18, 2020 sa bersikulo dose, ug dayon ang 1989 padulong sa balaod sa Domingo ug padayon ngadto sa pagtapos sa panahon sa pagsulay ginarepresentahan sa bersikulo onse. Kadtong tulo ka mga kamatuoran, sulod niadtong tulo ka mga bersikulo, nahimutang sa mao gayod nga pahayag sa Kasulatan diin ang tulo-ka-bahin nga proseso sa pagsulay nga sa kanunay mahitabo sa dihang ang usa ka tagna pagaablihan, gipadayag!

Christ didn’t simply unseal Daniel twelves’ threefold test, but He also identified those tests as a foundational test, followed by a temple test, followed by a litmus test. He further identified the foundational test began on December 31, 2023 and was based upon the foundational test of the Millerite movement, as represented by the antichrist being the symbol that establishes the external vision.

Si Cristo wala lamang magbukas sa tulo ka pilo nga pagsulay sa Daniel dose, kondili Iya usab kining giila ingon nga usa ka pundasyonal nga pagsulay, nga pagasundan sa usa ka pagsulay sa templo, ug dayon sa usa ka litmus nga pagsulay. Iya pa gayod nga giila nga ang pundasyonal nga pagsulay nagsugod niadtong Disyembre 31, 2023 ug gibase sa pundasyonal nga pagsulay sa kalihokang Millerite, ingon sa gihulagway nga ang anticristo mao ang simbolo nga nagapahimutang sa eksternal nga panan-awon.

He then identified the second and temple test as represented by Daniel’s vision of Christ in the temple in chapter ten. That test is currently under way. Daniel twelves unsealing of the dates of 1989, July 18, 2020, December 31, 2023, and the Sunday law includes the vision of Rome and the vision of Christ. Both visions are set forth in the very same vision where the unsealing of chapter twelve is found. The three chapters are one vision, and the vision of Christ is the temple test in chapter ten, the vision of antichrist is the foundation test in chapter eleven and the waymarks of the one hundred and forty-four thousand in chapter twelve represent the third and litmus test where the foolish are separated from the wise as many are purified, made white and tried.

Dayon iyang giila ang ikaduhang pagsulay, ang pagsulay sa templo, ingon nga girepresentahan sa panan-awon ni Daniel mahitungod kang Cristo sa templo diha sa kapitulo napulo. Kana nga pagsulay nagpadayon karon. Ang pag-abli sa Daniel dose sa mga petsa nga 1989, Hulyo 18, 2020, Disyembre 31, 2023, ug ang balaod sa Domingo naglakip sa panan-awon sa Roma ug sa panan-awon ni Cristo. Ang duha ka panan-awon gipadayag sulod sa mao gayud nga panan-awon diin makita ang pag-abli sa kapitulo dose. Ang tulo ka mga kapitulo usa ka panan-awon, ug ang panan-awon ni Cristo mao ang pagsulay sa templo diha sa kapitulo napulo, ang panan-awon sa anticristo mao ang pagsulay sa patukoranan diha sa kapitulo onse, ug ang mga timaan sa dalan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo diha sa kapitulo dose nagrepresentar sa ikatulo ug litmus nga pagsulay diin ang mga buang gibulag gikan sa mga manggialamon samtang daghan ang ginaputli, ginapaputi, ug ginatintal.

The temple test opened the light of Leviticus twenty-three, which was the light of the ark of the covenant, which is the alpha light of the seventh-day Sabbath and the omega light of the seventh-year Sabbath. The light of the alpha and omega Sabbaths identify the light of the incarnation. That light identifies God taking human flesh for the purpose of restoring the combination of Divinity with humanity, which is the work which Christ began on October 22, 1844; the work He is now concluding in the judgment of the living.

Ang pagsulay sa templo nag-abli sa kahayag sa Levitico baynte-tres, nga mao ang kahayag sa arka sa tugon, nga mao ang alpha nga kahayag sa ikapitong-adlaw nga Igpapahulay ug ang omega nga kahayag sa ikapitong-tuig nga Igpapahulay. Ang kahayag sa alpha ug omega nga mga Igpapahulay nagaila sa kahayag sa pagkatawo ni Cristo. Kana nga kahayag nagaila sa Dios nga nagkuha ug tawhanong unod alang sa katuyoan sa pagpahiuli sa paghiusa sa pagka-Dios uban sa pagka-tawo, nga mao ang buluhaton nga gisugdan ni Cristo niadtong Oktubre 22, 1844; ang buluhaton nga Iyang ginatapos karon diha sa paghukom sa mga buhi.

The light of Leviticus twenty-three brought together the alpha spring feasts with the omega fall feasts to produce the very history of December 31, 2023 through to the close of human probation. Within the line, the foundational test is marked as arriving on December 31, 2023, and the temple test is identified as beginning in 2025, which continues until the litmus test of the feast of trumpets. The voice in the wilderness that began in July of 2023 is marked by the feast of unleavened bread that ended five days after the waymark of three parts. Then a thirty-day period which was followed by a waymark of three parts that was followed by five days, thus illustrating the three steps of the everlasting gospel. The alpha waymark of three parts followed by five days being the first angel, the thirty days being the second angel and the omega waymark of three parts followed by five days to the Sunday law of Pentecost is the third angel.

Ang kahayag sa Levitico bente-tres naghiusa sa mga kasaulogan sa tingpamulak nga alpha uban sa mga kasaulogan sa tingdagdag nga omega aron maprodyus ang mismong kasaysayan sa Disyembre 31, 2023 hangtod sa pagtapos sa panahon sa pagsulay sa tawo. Sulod sa linya, ang patukoranan nga pagsulay gimarkahan nga moabot sa Disyembre 31, 2023, ug ang pagsulay sa templo giila nga magsugod sa 2025, nga magapadayon hangtod sa litmus test sa kasaulogan sa mga trumpeta. Ang tingog sa kamingawan nga nagsugod niadtong Hulyo sa 2023 gimarkahan sa kasaulogan sa tinapay nga walay levadura nga natapos lima ka adlaw human sa waymark sa tulo ka bahin. Unya usa ka yugto nga katloan ka adlaw nga gisundan sa usa ka waymark sa tulo ka bahin nga gisundan sa lima ka adlaw, sa ingon naghulagway sa tulo ka mga lakang sa walay-kataposang maayong balita. Ang alpha nga waymark sa tulo ka bahin nga gisundan sa lima ka adlaw nga mao ang unang manulonda, ang katloan ka adlaw nga mao ang ikaduhang manulonda, ug ang omega nga waymark sa tulo ka bahin nga gisundan sa lima ka adlaw ngadto sa balaod sa Domingo sa Pentecostes mao ang ikatulong manulonda.

Christ also opened the light of Leviticus twenty-three constructing the ark of the covenant in the temple testing time. The message or angel of the seventh-day Sabbath on one side of the ark, and the angel of the seventh-year Sabbath on the other side of the ark represent the covering cherubs looking into the ark. In the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, the dual light of those two angels represent the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation represent a subject that will be studied for eternity.

Gibuksan usab ni Cristo ang kahayag sa Levitico beinte-tres sa pagtukod sa arka sa tugon diha sa templo nga panahon sa pagsulay. Ang mensahe o manulonda sa Igpapahulay sa ikapito ka adlaw sa usa ka kilid sa arka, ug ang manulonda sa Igpapahulay sa ikapito ka tuig sa pikas kilid sa arka nagrepresentar sa mga nagatabon nga kerubin nga nagatan-aw ngadto sa sulod sa arka. Sa kasaysayan sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ang duruha ka kahayag niadtong duha ka mga manulonda nagrepresentar sa Igpapahulay sa ikapito ka adlaw ug sa doktrina sa pagkatagatawo, nagrepresentar sa usa ka hilisgutan nga pagatun-an sa walay katapusan.

Of course, if you aren’t able to see the seven times as the symbol of the jubilee, the spiritual Emancipation Proclamation of 1863, then you will not see that the alpha and omega prophecies of William Miller were the seven times and the twenty-three hundred days. Not being able to see the significance of those two related time prophecies prevents any recognition that 1798 represents the seven times, and 1844 represents the twenty-three hundred days. With that lack of knowledge it would be virtually impossible to see that when Leviticus twenty-three is brought together line upon line, placing its first twenty-two verses that set forth the spring feasts with the last twenty-two verses of the fall feasts; that the line begins with the seventh-day Sabbath represented by 1844, and the Sabbath that ends the line of forty-four verses is the Sabbath of the land represented by 1798.

Siyempre, kon dili ka makahimo sa pagtan-aw sa pito ka mga panahon ingon nga simbolo sa jubileo, ang espirituwal nga Emancipation Proclamation sa 1863, nan dili usab nimo makita nga ang alpha ug omega nga mga tagna ni William Miller mao ang pito ka mga panahon ug ang duha ka libo ug tulo ka gatus ka mga adlaw. Ang dili pagkahimo sa pagtan-aw sa kamahinungdanon niadtong duha ka magkadugtong nga mga tagna sa panahon nagapugong sa bisan unsang pag-ila nga ang 1798 nagarepresentar sa pito ka mga panahon, ug ang 1844 nagarepresentar sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka mga adlaw. Uban nianang kakulang sa kahibalo, hapit imposible gayud ang pagtan-aw nga sa dihang ang Levitico beinte-tres gidala nga magkauban, linya ibabaw sa linya, nga gipahimutang ang unang beinte-dos ka bersikulo niini nga nagapahayag sa mga pista sa tingpamulak uban sa katapusang beinte-dos ka bersikulo sa mga pista sa tingpamulak; nga ang linya nagsugod sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw nga girepresentahan sa 1844, ug ang Igpapahulay nga nagtapos sa linya sa kap-atan ug upat ka mga bersikulo mao ang Igpapahulay sa yuta nga girepresentahan sa 1798.

The inability to see the relation of the two Sabbaths represents the inability to see that the seven times of 1798 is humanity and the twenty-three hundred days of 1844 is Divinity. With a blindness that deep, it would seem virtually impossible to recognize that the alpha light of the seventh-day Sabbath and the omega light of the doctrine of the incarnation is identifying the work of Christ in combining His Divinity with fallen man’s humanity. The work of Christ in combining His Divinity with our humanity is the work of combining 1798 with 1844, for 1798 represents human flesh and 1844 represents Divinity.

Ang pagkadili-makat-an sa kalambigitan sa duha ka mga Igpapahulay naghulagway sa pagkadili-makat-an nga ang pito ka mga panahon sa 1798 mao ang katawhan ug ang duha ka libo ug tulo ka gatus ka mga adlaw sa 1844 mao ang Pagkadiyos. Uban sa ingon niana ka lalom nga pagkabuta, daw halos imposible gayud ang pag-ila nga ang alpha nga kahayag sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw ug ang omega nga kahayag sa doktrina sa pagkalangkata nagaila sa buhat ni Cristo sa paghiusa sa Iyang Pagkadiyos uban sa pagkatawo sa nahulog nga tawo. Ang buhat ni Cristo sa paghiusa sa Iyang Pagkadiyos uban sa atong pagkatawo mao ang buhat sa paghiusa sa 1798 uban sa 1844, kay ang 1798 nagrepresentar sa tawhanong unod ug ang 1844 nagrepresentar sa Pagkadiyos.

Humanity was created in the image of God, possessing a higher and lower nature. The higher nature of man is carnal and sold to sin. Christ gives a converted soul His mind at the moment of conversion, for conversion is where justification takes place, and to be justified is to be made righteous. The lower nature cannot be redeemed instantaneously, and the gospel promise of the lower nature is that we receive a glorified body at Christ’s return. The higher nature is the mind and the lower nature is the flesh. The higher nature is the prophecy of seven times that concluded on October 22, 1844 on the Day of Atonement when the seventh trumpet and the jubilee trumpet both began to sound. The seven times of the lower nature ended in 1798, for it cannot be renewed until the Second Coming of Christ.

Ang katawhan gibuhat diha sa dagway sa Dios, nga nagbaton ug usa ka mas hataas ug usa ka mas ubos nga kinaiya. Ang mas hataas nga kinaiya sa tawo mao ang unodnon ug nabaligya ngadto sa sala. Si Cristo nagahatag sa usa ka kinabig nga kalag sa Iyang hunahuna sa takna sa pagkakabig, kay ang pagkakabig mao ang dapit diin mahitabo ang pagpamatarong, ug ang pagamatarungon mao ang pagahimoon nga matarung. Ang mas ubos nga kinaiya dili matubos dihadiha, ug ang saad sa ebanghelyo alang sa mas ubos nga kinaiya mao nga makadawat kita ug usa ka mahimayaong lawas sa pagbalik ni Cristo. Ang mas hataas nga kinaiya mao ang hunahuna ug ang mas ubos nga kinaiya mao ang unod. Ang mas hataas nga kinaiya mao ang tagna sa pito ka mga panahon nga natapos niadtong Oktubre 22, 1844 sa Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala sa dihang ang ikapitong trumpeta ug ang trumpeta sa jubileo parehong nagsugod sa pagtunog. Ang pito ka mga panahon sa mas ubos nga kinaiya natapos niadtong 1798, kay kini dili mahimong bag-ohon hangtod sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo.

The seven times of 1798, the seven times of 1844 and the twenty-three hundred years of 1844 represent the work of Christ that began on October 22, 1844. That work was to combine His Divinity with humanity, but when the temple that is made up of humanity and Divinity was to be united in 1844, 1798 was not to be included, for it represents the courtyard of the Gentiles.

Ang pito ka mga panahon sa 1798, ang pito ka mga panahon sa 1844, ug ang duha ka libo ug tulo ka gatos ka tuig sa 1844 nagrepresentar sa buhat ni Cristo nga nagsugod niadtong Oktubre 22, 1844. Kadtong buhata mao ang paghiusa sa Iyang pagka-Dios uban sa pagkatawo, apan sa dihang ang templo nga gilangkuban sa pagkatawo ug pagka-Dios pagahiusahon sa 1844, ang 1798 dili pagailakip, kay kini nagrepresentar sa hawanan sa mga Gentil.

The temple test includes the measuring of the temple, and early in the history of the unsealing that began in 2023, the unsealing of the seven thunders identified the history of the first disappointment to the great disappointment as the final and perfect manifestation of the history represented by the seven thunders, which inspiration says represent the events that transpired during the history of the first and second angels, and also of future events that would be disclosed in their order. The perfect fulfillment was placed within the framework of truth that was one of the first revelations that came in 2023. The disappointment at the beginning represented the omega disappointment, and in the middle was the Exeter camp meeting where the wise and foolish were separated based upon the “oil” of the message.

Ang pagsulay sa templo nagalakip sa pagsukod sa templo, ug sayo sa kasaysayan sa paghubad sa tinagoan nga nagsugod niadtong 2023, ang paghubad sa tinagoan sa pito ka dalugdog nagpaila sa kasaysayan gikan sa unang kapakyasan sa paglaom hangtod sa dakong kapakyasan sa paglaom ingon nga kataposan ug hingpit nga pagpadayag sa kasaysayan nga girepresentahan sa pito ka dalugdog, nga giingon sa inspirasyon nga nagrepresentar sa mga panghitabo nga nahitabo sulod sa kasaysayan sa nahaunang anghel ug sa ikaduhang anghel, ug usab sa umalabot nga mga panghitabo nga igapadayag sumala sa ilang han-ay. Ang hingpit nga katumanan gibutang sulod sa gambalay sa kamatuoran nga maoy usa sa unang mga pagpadayag nga miabot niadtong 2023. Ang kapakyasan sa paglaom sa sinugdan nagrepresentar sa omega nga kapakyasan sa paglaom, ug sa tunga mao ang Exeter camp meeting diin ang maalamon ug ang buang gibulag pinasikad sa “lana” sa mensahe.

The temple of the Millerites was erected from disappointment to disappointment, thus identifying the temple of the one hundred and forty-four thousand is erected from July 18, 2020 unto the soon-coming Sunday law where the door closes in the parable, just as it did on October 22, 1844. The history represented by the seven thunders is the same history represented in the light of Daniel twelve. The light of Daniel twelve’s twelve hundred and ninety days directly connects to the thirty year period that is represented in verse eleven. It is also connected in the thirty years that are distinguished by the first representative of the covenant with a chosen people and the prophet who was raised up to identify the change of covenant relationship of literal Israel to spiritual Israel. The 30-days in the middle of the framework of Leviticus twenty-three is the same thirty years of the first step of Abraham’s threefold covenant with God. The thirty years from 508 to 538 in verse eleven is a symbol of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

Ang templo sa mga Millerita gitukod gikan sa kapakyasan ngadto sa kapakyasan, sa ingon nagpaila nga ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gitukod gikan sa Hulyo 18, 2020 ngadto sa haduol nang umaabot nga balaod sa Domingo diin ang pultahan pagasirhan sa sambingay, maingon sa nahitabo kaniadtong Oktubre 22, 1844. Ang kasaysayan nga girepresentahan sa pito ka mga dalugdog mao ang mao rang kasaysayan nga girepresentahan diha sa kahayag sa Daniel dose. Ang kahayag sa usa ka libo duha ka gatus ug nubenta ka adlaw sa Daniel dose direktang nagdugtong sa yugto nga katloan ka tuig nga girepresentahan sa bersikulo onse. Kini usab nadugtong sa katloan ka tuig nga gipaila pinaagi sa unang representatibo sa tugon uban sa piniling katawhan ug sa propeta nga gipatay-og aron pagailahon ang kausaban sa relasyon sa tugon gikan sa literal nga Israel ngadto sa espirituwal nga Israel. Ang 30 ka adlaw sa tunga sa balangkas sa Levitico baynte-tres mao ang mao rang katloan ka tuig sa unang lakang sa tulo-ka-bahin nga tugon ni Abraham uban sa Dios. Ang katloan ka tuig gikan sa 508 ngadto sa 538 sa bersikulo onse usa ka simbolo sa pagkasaserdote sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

The 30-days in the Leviticus twenty-three structure are part of the forty days Christ taught His disciples face to face until He ascended. Thirty is a symbol of the priests who would begin to serve at thirty years of age. The thirty years of 508 unto 538 identify the transition of pagan Rome unto papal Rome, and in doing so they identify the transition of the Laodicean priesthood of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian priesthood of the one hundred and forty-four thousand. The transition takes place in three steps as represented by 508 when the “daily” was taken away, the decree of Justinian in 533, followed by the Sunday law of 538, as the transition was finalized.

Ang 30 ka adlaw diha sa estruktura sa Levitico baynte-tres kabahin sa kap-atan ka adlaw nga si Cristo nagtudlo sa Iyang mga tinun-an sa nawong ug nawong hangtod Siya mikayab. Ang traynta usa ka simbolo sa mga saserdote nga mosugod sa pag-alagad sa traynta ka tuig ang panuigon. Ang traynta ka tuig gikan sa 508 ngadto sa 538 nagtimaan sa transisyon gikan sa paganong Roma ngadto sa papal nga Roma, ug sa pagbuhat niana ilang ginaila ang transisyon sa Laodiceanong pagkasaserdote sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ngadto sa Philadelphianong pagkasaserdote sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang transisyon mahitabo sa tulo ka mga lakang sumala sa girepresentahan sa 508 sa dihang ang “adlaw-adlaw” gikuha, ang mando ni Justinian niadtong 533, nga gisundan sa balaod sa Dominggo niadtong 538, sa dihang ang transisyon gipahuman.

Those thirty years represent 1989 unto the Sunday law, where God’s sealed Philadelphian people, will as His temple, be lifted up for all the world to see. The world will then judge between Christ who is represented by His people, who are seated in heavenly places with Christ and therefore are in the temple of God; or with the man of sin who is seated in the temple of God showing himself that he is God. At the soon-coming Sunday law the eleventh-hour workers, who are also the great multitude will be confronted with a foundational test. Is the seventh-day Sabbath God’s Sabbath or is the day of the sun, God’s Sabbath.

Kadtong katloan ka tuig nagrepresentar sa 1989 ngadto sa balaod sa Domingo, diin ang mga tinimbrehan sa Dios nga katawhang Filadelfianhon, ingon nga Iyang templo, pagabayawon aron makita sa tibuok kalibotan. Unya ang kalibotan mohukom tali kang Cristo nga girepresentahan sa Iyang katawhan, nga nanlingkod sa langitnong mga dapit uban kang Cristo ug busa anaa sa templo sa Dios; o pabor sa tawo sa sala nga nagalingkod sa templo sa Dios, nga nagapakita sa iyang kaugalingon nga siya mao ang Dios. Sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo, ang mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna, nga mao usab ang dakong panon, atubangon sa usa ka saligang pagsulay. Ang Igpapahulay ba sa ikapitong adlaw mao ang Igpapahulay sa Dios o ang adlaw sa adlaw, mao ba ang Igpapahulay sa Dios.

> “And now another scene passed before him. He had been shown the work of Satan in leading the Jews to reject Christ, while they professed to honor His Father’s law. He now saw the Christian world under a similar deception in professing to accept Christ while they rejected God’s law. He had heard from the priests and elders the frenzied cry, ‘Away with Him!’ ‘Crucify Him, crucify Him!’ and now he heard from professedly Christian teachers the cry, ‘Away with the law!’ He saw the Sabbath trodden under foot, and a spurious institution established in its place. Again Moses was filled with astonishment and horror. How could those who believed in Christ reject the law spoken by His own voice upon the sacred mount? How could any that feared God set aside the law which is the foundation of His government in heaven and earth? With joy Moses saw the law of God still honored and exalted by a faithful few. He saw the last great struggle of earthly powers to destroy those who keep God’s law. He looked forward to the time when God shall arise to punish the inhabitants of the earth for their iniquity, and those who have feared His name shall be covered and hid in the day of His anger. He heard God’s covenant of peace with those who have kept His law, as He utters His voice from His holy habitation and the heavens and the earth do shake. He saw the second coming of Christ in glory, the righteous dead raised to immortal life, and the living saints translated without seeing death, and together ascending with songs of gladness to the City of God.” Patriarchs and Prophets, 476.

> “Ug karon lain na usab nga talan-awon ang milabay sa iyang atubangan. Iyang nakita ang buhat ni Satanas sa pagdala sa mga Judio sa pagsalikway kang Cristo, samtang nagpakaaron-ingnon sila nga nagpasidungog sa balaod sa Iyang Amahan. Karon iyang nakita ang Kristohanong kalibotan nga nailalom sa susamang paglimbong, nga nagaangkon sa pagdawat kang Cristo samtang ilang gisalikway ang balaod sa Dios. Nadungog niya gikan sa mga pari ug mga anciano ang mabalatianong singgit, ‘Ipahawa Siya!’ ‘Ilansang Siya sa krus, ilansang Siya sa krus!’ ug karon nadungog niya gikan sa mga magtutudlo nga nag-angkon nga Kristohanon ang singgit, ‘Wagtanga ang balaod!’ Iyang nakita ang Igpapahulay nga adlaw gitamakan, ug usa ka mini nga institusyon gipatindog puli niini. Sa makausa pa napuno si Moises sa katingala ug kalisang. Unsaon man sa mga nagtuo kang Cristo ang pagsalikway sa balaod nga gisulti pinaagi sa Iyang kaugalingong tingog didto sa balaang bukid? Unsaon man sa bisan kinsa nga nahadlok sa Dios ang pagsalikway sa balaod nga mao ang patukoranan sa Iyang kagamhanan sa langit ug sa yuta? Uban sa kalipay nakita ni Moises nga ang balaod sa Dios padayon gihapon nga gipasidunggan ug gibayaw sa pipila ka matinumanong mga tawo. Iyang nakita ang katapusang dakong pakigbisog sa yutan-ong mga gahum aron laglagon kadtong nagabantay sa balaod sa Dios. Mitan-aw siya ngadto sa panahon sa dihang motindog ang Dios aron silotan ang mga molupyo sa yuta tungod sa ilang kasal-anan, ug kadtong nangahadlok sa Iyang ngalan pagatabonan ug pagatagoon sa adlaw sa Iyang kapungot. Nadungog niya ang pakigsaad sa pakigdait sa Dios uban sa mga nagtuman sa Iyang balaod, sa dihang mopagula Siya sa Iyang tingog gikan sa Iyang balaang puluy-anan ug mangurog ang mga langit ug ang yuta. Iyang nakita ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo diha sa himaya, ang mga minatarong nga nangamatay gibanhaw ngadto sa kinabuhing walay kamatayon, ug ang mga buhing balaan gibaylo nga walay pagtan-aw sa kamatayon, ug sa tingub misaka uban sa mga awit sa kalipay ngadto sa Siyudad sa Dios.” Patriarchs and Prophets, 476.

The great multitude, who are Gentiles and one-hour laborers are tested by a foundational test, that is immediately followed by a temple test. Is the human temple of Rome with the man of sin going to be the rock or the sand which you build your faith upon? Or is it the temple of the incarnation, which is Divinity and humanity combined, which is the temple of the one hundred and forty-four thousand that Peter calls “a spiritual house?” In that period of testing of the foundation and temple the persecution will accomplish the litmus test of the third step and then human probation will close.

Ang dakong panon, nga mga Gentil ug mga mamumuo sa usa ka takna, pagasulayan pinaagi sa usa ka batakang pagsulay, nga dayon sundan sa usa ka pagsulay mahitungod sa templo. Ang tawhanong templo sa Roma uban sa tawo sa sala mao ba ang bato o ang balas nga maoy inyong patukoran sa inyong pagtuo? O mao ba kini ang templo sa pagka-incarnado, diin ang pagka-Dios ug ang pagka-tawo gihiusa, nga mao ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga gitawag ni Pedro nga “usa ka espirituhanong balay?” Nianang panahona sa pagsulay sa patukoranan ug sa templo, ang paglutos magapadayon sa litmus nga pagsulay sa ikatulong lakang ug unya ang panahon sa pagsulay sa tawo matapos.

The Lion of the tribe of Judah is now filling in the hidden history of verse forty, and has introduced even more light with the three, two hundred and fifty-year prophecies of Cyrus, Nero and Trump; and he did so in the very time when He had emphasized the work of proclaiming the corrected message of Nashville. Nero’s line provides the framework of the final setting up of the image of the beast in the United States and then the world. Cyrus’ line of 457 BC identifies the history between Raphia and Panium, the history between the Ukrainian War and the Third World War that begins as Panium combines with Actium at the soon-coming Sunday law. Trump’s line ends this year on July 4th.

Ang Leon sa banay ni Juda karon nagpuno sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta, ug nagpaila pa gani ug dugang nga kahayag pinaagi sa tulo ka duha ka gatus ug kalim-an ka tuig nga mga tagna ni Ciro, Nero, ug Trump; ug gibuhat Niya kini sa mismong panahon nga Iyang gihatagan ug gibug-aton ang buluhaton sa pagmantala sa natul-id nga mensahe sa Nashville. Ang linya ni Nero naghatag sa balangkas sa katapusang pagpahimutang sa larawan sa mapintas nga mananap sa Tinipong Bansa sa Amerika ug unya sa kalibotan. Ang linya ni Ciro sa 457 BC nag-ila sa kasaysayan tali sa Raphia ug Panium, ang kasaysayan tali sa Gubat sa Ukraine ug sa Ikatulong Gubat sa Kalibotan nga magsugod samtang ang Panium mahiusa sa Actium sa hapit na moabot nga balaod sa Dominggo. Ang linya ni Trump matapos niining tuiga sa Hulyo 4.

Nero is a symbol of persecution; the church of Smyrna identifies the history that continues until persecution ends 250 years later at the church of Pergamos and compromise. The line identifies the setting up of the image, and therefore aligns with the history when the image of Christ is being set up in His temple. The “edict” is the starting point that leads to the first Sunday law that is followed by the closed door of division between east and west, wise and foolish, wheat and tares and the saved or lost. The “edict” that begins the period is also the “edict” that begins the same testing period for the world. The “edict” is therefore the first and the last. Every waymark of Nero’s seventeen-year line is identifying the escalating persecution of the Sunday law crisis that begins with an “edict,” something of the order of a presidential “executive order.”

Si Nero usa ka simbolo sa paglutos; ang iglesia sa Smyrna nag-ila sa kasaysayan nga nagpadayon hangtod nga ang paglutos mohunong 250 ka tuig sa ulahi sa iglesia sa Pergamos ug sa pagkompromiso. Ang linya nag-ila sa pagpatindog sa larawan, ug busa nahiuyon sa kasaysayan sa dihang ang larawan ni Cristo ginapatindog diha sa Iyang templo. Ang “edikto” mao ang sinugdanan nga modala ngadto sa unang balaod sa Dominggo nga pagasundan sa siradong pultahan sa pagkabahin tali sa sidlakan ug kasadpan, sa manggialamon ug buang, sa trigo ug sampinit, ug sa mga luwas o sa mga nangawala. Ang “edikto” nga nagsugod sa maong yugto mao usab ang “edikto” nga nagsugod sa mao rang panahon sa pagsulay alang sa kalibotan. Ang “edikto” busa mao ang una ug ang katapusan. Ang matag timaan sa dalan sa napulog pito ka tuig nga linya ni Nero nag-ila sa nagkagrabeng paglutos sa krisis sa balaod sa Dominggo nga nagsugod pinaagi sa usa ka “edikto,” usa ka butang nga sama sa usa ka “executive order” sa presidente.

Cyrus’s three decrees of 457 BC identify a seventeen-year period with three waymarks at the end, as does Nero’s line and as does Cyrus’s other line, that ended with the arrival of the first, second and third angels from 1798 unto 1844. Cyrus’s three steps are the battle of Raphia, then ten years to the second step, and then seven years to the battle of Panium. The beginning and ending are both battles, thus bear the signature of the Alpha and Omega. The first period of ten years represents a period of testing that began in 2014 with the Ukrainian War and the second period ends seven years later at the battle of Panium.

Ang tulo ka mga dekreto ni Ciro sa 457 BC nagtimaan sa usa ka napulog-pito ka tuig nga yugto nga may tulo ka mga timaan sa katapusan, maingon man sa linya ni Nero ug sa laing linya ni Ciro, nga mitapos sa pag-abot sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong mga manulonda gikan sa 1798 hangtod sa 1844. Ang tulo ka mga lakang ni Ciro mao ang gubat sa Raphia, unya napulo ka tuig paingon sa ikaduhang lakang, ug dayon pito ka tuig paingon sa gubat sa Panium. Ang sinugdanan ug ang katapusan kapuwa mga gubat, busa nagdala sa ilhanan sa Alpha ug Omega. Ang nahaunang yugto nga napulo ka tuig nagrepresentar sa usa ka yugto sa pagsulay nga nagsugod niadtong 2014 uban sa Gubat sa Ukraine, ug ang ikaduhang yugto mitapos pito ka tuig sa ulahi sa gubat sa Panium.

## Palmoni

Palmoni

Palmoni unsealed the message of time to the Millerites of the first and second angels’ history, and He unseals the message of numbers in the history of the one hundred and forty-four thousand, which is the history of the third angel.

Gibuksan ni Palmoni ang mensahe sa panahon ngadto sa mga Millerite sa kasaysayan sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda, ug Iyang gibuksan ang mensahe sa mga numero sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga mao ang kasaysayan sa ikatulong manulonda.

The symbolic prophetic histories, such as the twenty-two years from 1776 unto 1798 represented by the Maccabean revolt identify the cause of the sixth kingdom’s beginning, and the cause of the fifth kingdom’s ending. The twenty-second president, Grover Cleveland was the alpha of presidents typifying the omega president of Donald Trump, as the only two presidents that served two non-consecutive terms. Trump is the twenty-second president to win a second term, when counting the other presidents who took over in a previous president’s term, together with the presidents that won a second term for themselves. The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, after the twenty-two years from the Declaration of Independence. 1798 unto 2026 is represented by 22 at the alpha date and 22 at the omega date.

Ang simbolikong mga kasaysayan sa pagpanagna, sama sa kaluhaan ug duha ka tuig gikan sa 1776 hangtod sa 1798 nga girepresentahan sa pag-alsa sa mga Maccabeo, nag-ila sa hinungdan sa pagsugod sa ikaunom nga gingharian, ug sa hinungdan sa pagtapos sa ikalima nga gingharian. Ang ikakaluhaan ug duha nga presidente, si Grover Cleveland, mao ang alpha sa mga presidente nga nagatipolohiya sa omega nga presidente nga si Donald Trump, ingon nga sila lamang ang duha ka presidente nga nagserbisyo ug duha ka termino nga dili magsunod. Si Trump mao ang ikakaluhaan ug duha nga presidente nga nakadaog sa ikaduhang termino, kon iapil ang ubang mga presidente nga mipuli sulod sa termino sa miaging presidente, uban sa mga presidente nga nakadaog ug ikaduhang termino alang sa ilang kaugalingon. Ang ikaunom nga gingharian sa panagna sa Biblia nagsugod niadtong 1798, human sa kaluhaan ug duha ka tuig gikan sa Deklarasyon sa Independensiya. Ang 1798 hangtod sa 2026 girepresentahan sa 22 sa alpha nga petsa ug 22 sa omega nga petsa.

Three lines of eleven chapters that begin with the eleventh chapter and end in the twenty-second chapter. Each of the three eleven chapter lines contain an exact middle point represented by three verses. Genesis identifies when “circumcision” was given as the symbol of a covenant relationship with a chosen people. It was the first time a chosen people were given a sign representing a covenant people, and in Matthew the center three verses identify the Rock on which Christ would build His church. Those verses identify when Simon Barjona’s name was changed to Peter, which equates to one hundred and forty-four thousand. The middle of the line in Revelation identifies the covenant of death as it identifies the papacy as the eighth head that is of the seven. What do you suppose the implications are that chapter eleven in the Desire of Ages identifies the message of John the Baptist, and that chapter twenty-two identifies John’s death?

Tulo ka laray nga tag-onse ka mga kapitulo nga nagsugod sa ikanapulog-usa nga kapitulo ug natapos sa ika-baynte-dos nga kapitulo. Ang matag usa sa tulo ka mga laray nga tag-onse ka kapitulo adunay usa ka tukmang tunga nga punto nga girepresentahan sa tulo ka mga bersikulo. Gipaila sa Genesis kon kanus-a gihatag ang “sirkunsisyon” ingon nga simbolo sa usa ka relasyon sa tugon uban sa usa ka piniling katawhan. Mao kadto ang unang higayon nga ang usa ka piniling katawhan gihatagan ug usa ka ilhanan nga nagrepresentar sa usa ka katawhan sa tugon, ug sa Mateo ang sentrong tulo ka mga bersikulo nagpaila sa Bato nga ibabaw niini pagatukoron ni Cristo ang Iyang iglesia. Kining mga bersikulo nagpaila sa higayon nga ang ngalan ni Simon Barjona giilisan ngadto kang Pedro, nga katumbas sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang tunga sa laray diha sa Pinadayag nagpaila sa tugon sa kamatayon samtang gipaila niini ang kapapahan ingon nga ikawalong ulo nga gikan sa pito. Unsay imong mahunahunaang mga implikasyon nga ang kapitulo onse sa The Desire of Ages nagpaila sa mensahe ni Juan Bautista, ug nga ang kapitulo baynte-dos nagpaila sa kamatayon ni Juan?

The middle of those chapters takes you to page 168, where the chapter titled Nicodemus begins. Chapter eleven is titled The Baptism and chapter twenty-two is titled Imprisonment and Death of John. Chapter eleven is a symbol of death, burial and resurrection, as is chapter seventeen and Nicodemus, and as is the death of John.

Ang tunga niadtong mga kapitulo modala kanimo ngadto sa panid 168, diin nagsugod ang kapitulo nga may ulohan nga Nicodemus. Ang kapitulo onse may ulohan nga Ang Bautismo ug ang kapitulo baynte dos may ulohan nga Pagkabilanggo ug Kamatayon ni Juan. Ang kapitulo onse usa ka simbolo sa kamatayon, paglubong, ug pagkabanhaw, maingon man ang kapitulo disi-siyete ug si Nicodemus, ug maingon man usab ang kamatayon ni Juan.

We will continue these things in the next article.

Padayonon nato kining mga butanga sa sunod nga artikulo.

Back to Articles