Article

# Panium - Number Eleven Eleven

Panium — Numero Onse Onse

Eleven, Eleven: The Prophetic Witness of Daniel and Revelation

Onse, Onse: Ang Propetikanhong Saksi sa Daniel ug Pinadayag

Author

Jeff Pippenger

Published

August 9, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

It has been a long process for me to get to this point in the study of Panium, and the title “Eleven, Eleven” is meant to emphasize that the Lion of the tribe of Judah coordinated both the book of Daniel and the book of Revelation to set forth the internal and external lines of the history of the sealing of God’s people in the eleventh chapter and eleventh verse. Just before probation closes a command to unseal the prophecy in Revelation that was sealed until the time when the internal and external prophetic histories represented by the two lines of eleven—eleven, found in the books of Daniel and Revelation became present truth.

Dugay na nga proseso alang kanako ang pag-abot niining bahina sa pagtuon sa Panium, ug ang ulohan nga “Eleven, Eleven” gituyo aron ipasiugda nga ang Leon sa banay ni Juda maoy nagkoordinar sa basahon ni Daniel ug sa basahon sa Pinadayag aron ipadayag ang sulodnon ug gawasnong mga linya sa kasaysayan sa pagtimri sa katawhan sa Dios diha sa ikanapulog-usa nga kapitulo ug ikanapulog-usa nga bersikulo. Sa wala pa matapos ang panahon sa pagpasulay, adunay sugo sa pag-abli sa tagna sa Pinadayag nga gitak-uban hangtod sa panahon nga ang sulodnon ug gawasnong mga profetikanhong kasaysayan nga gilarawan sa duha ka linya sa onse—onse, nga makita sa mga basahon ni Daniel ug sa Pinadayag, nahimong nagpresenteng kamatuoran.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> Ug siya miingon kanako, Ayaw patimri ang mga pulong sa tagna niining basahona; kay ang panahon haduol na. Ang dili matarong, padayona siya sa pagkadili matarong gihapon; ug ang mahugaw, padayona siya sa pagkahugaw gihapon; ug ang matarong, padayona siya sa pagkamatarong gihapon; ug ang balaan, padayona siya sa pagkabalaan gihapon. Pinadayag 22:10, 11.

The “time is at hand” just before the close of probation, and the “time is at hand” when the “Revelation of Jesus Christ” is unsealed.

Ang “panahon haduol na” sa wala pa ang pagtapos sa panahon sa pagpasaylo, ug ang “panahon haduol na” sa dihang ang “Pinadayag ni Jesu-Cristo” pagaablihan na.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga gihatag sa Dios kaniya, aron ipakita sa iyang mga ulipon ang mga butang nga kinahanglan sa dili madugay matuman; ug iyang gipadala ug gipahibalo kini pinaagi sa iyang manulunda ngadto sa iyang ulipon nga si Juan: Nga nagpatotoo sa pulong sa Dios, ug sa pagpanghimatuod ni Jesu-Cristo, ug sa tanang mga butang nga iyang nakita. Bulahan siya nga nagabasa, ug sila nga nagapamati sa mga pulong niini nga tagna, ug nagabantay sa mga butang nga nahisulat didto: kay ang panahon haduol na. Pinadayag 1:1–3.

When the Lion of the tribe of Judah unseals the “Revelation of Jesus Christ” as He has been doing since the arrival of the message of the Midnight Cry in July of 2023, that unsealing includes the revelation that He is “Palmoni,” the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets. Failure to accept this truth is to fail the testing process which seals the one hundred and forty-four thousand.

Sa dihang ang Leon sa banay ni Juda mag-abli sa “Pinadayag ni Jesu-Cristo” ingon nga Iyang gihimo sukad sa pag-abot sa mensahe sa Pagsinggit sa Tunga sa Gabii niadtong Hulyo sa 2023, kana nga pag-abli nagalakip sa pagpadayag nga Siya mao si “Palmoni,” ang Katingalahang Mag-iihap, o ang Mag-iihap sa mga Tinago. Ang pagkapakyas sa pagdawat niini nga kamatuoran mao ang pagkapakyas sa proseso sa pagsulay nga nagatimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> Ako, sa pagkatinuod, nagabautismo kaninyo sa tubig ngadto sa paghinulsol; apan siya nga moanhi sunod kanako labi pang gamhanan kay kanako, nga dili ako takos sa pagdala sa iyang mga sapin; siya magabautismo kaninyo sa Balaang Espiritu ug sa kalayo: Kansang pala anaa sa iyang kamot, ug hinloan gayud niya sa hingpit ang iyang giukan, ug tigumon niya ang iyang trigo ngadto sa tipiganan; apan sunogon niya ang mga ipa pinaagi sa kalayo nga dili mapalong. Mateo 3:11, 12.

> “Just how soon this refining process will begin I cannot say, but it will not be long deferred. He whose fan is in His hand will cleanse His temple of its moral defilement. He will thoroughly purge His floor.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

> “Kon unsa ka dali magsugod kining proseso sa pagpino dili ko ikasulti, apan dili kini madugay pa langanon. Siya kansang alig-ot anaa sa Iyang kamot magahinlo sa Iyang templo gikan sa iyang moral nga kahugawan. Hinganliyan Niya sa hingpit ang Iyang giukan.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

The lines of prophecy which identify the time of the sealing as a prophetic testing process are more than abundant. It is clear that the testing process is based upon the students aptitude and ability to apply the correct or incorrect methodology for studying God’s prophetic Word. This truth is also abundantly set forth within the inspired record.

Ang mga linya sa tagna nga nag-ila sa panahon sa pagsilyo ingon nga usa ka propetikong proseso sa pagsulay labaw pa sa igo kaabunda. Klaro nga ang proseso sa pagsulay nakabasi sa kaabtik ug katakos sa mga estudyante sa paggamit sa husto o sayop nga pamaagi sa pagtuon sa propetikong Pulong sa Dios. Kini nga kamatuoran usab gipadayag sa hilabihan ka dayag sulod sa inpluwensiyadong talaan.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> Mahitungod niining upat ka mga batan-on, ang Dios mihatag kanila ug kahibalo ug kahanas sa tanang pagtoon ug kaalam; ug si Daniel adunay pagsabot sa tanang mga panan-awon ug mga damgo. Ug sa katapusan sa mga adlaw nga giingon sa hari nga sila pagadad-on ngadto kaniya, unya gidala sila sa pangulo sa mga eunuco sa atubangan ni Nabucodonosor. Ug ang hari nakigsulti kanila; ug sa tanan kanila walay hingkaplagang sama nila Daniel, Hananiah, Misael, ug Azariah: busa sila mitindog sa atubangan sa hari. Ug sa tanang mga butang sa kaalam ug pagsabot nga gipangutana sa hari kanila, iyang hingkaplagan sila nga napulo ka pilo nga labing maayo kay sa tanang mga salamangkero ug mga astrologo nga anaa sa tibook niyang gingharian. Daniel 1:17–20.

A premier rule of prophetic interpretation is that truth is established upon the testimony of two, and those who fail to have confidence in the principle are setting themselves up for failure. An element of the testing process during the sealing time, involves the recognition of the connection of the internal and external histories represented in chapter eleven and verse eleven by Daniel and John.

Usa ka labing-unang lagda sa paghubad sa tagna mao nga ang kamatuoran malig-on pinaagi sa pagpamatuod sa duha, ug kadtong mapakyas sa pagsalig niining prinsipyoha nagbutang sa ilang kaugalingon ngadto sa kapakyasan. Usa ka bahin sa proseso sa pagsulay sa panahon sa pagpatik, naglakip sa pag-ila sa kalambigitan sa sulodnon ug gawasnon nga mga kasaysayan nga girepresentahan sa kapitulo onse ug bersikulo onse pinaagi kang Daniel ug Juan.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> “Ang Pinadayag usa ka sinelyohang basahon, apan kini usab usa ka inablihang basahon. Kini nagrekord sa kahibulongang mga hitabo nga mahitabo sa katapusang mga adlaw sa kasaysayan niining kalibutana. Ang mga pagtulon-an niining basahona tin-aw ug piho, dili misteryoso ug dili masabtan. Diha niini, ang mao rang linya sa tagna gipasubli sama sa anaa sa Daniel. Ang pipila ka mga tagna gisubli sa Dios, sa ingon nagapakita nga kinahanglan hatagan kini ug kamahinungdanon. Ang Ginoo dili magsubli sa mga butang nga walay dakong kapuslanan.” Manuscript Releases, bolyum 9, 8.

The books of Daniel and Revelation represent two witnesses, and the one hundred and forty-four thousand are represented as two witnesses in Revelation chapter eleven. In verse eleven of the chapter the two witnesses, represented by Elijah and Moses are resurrected as typified by both John in the boiling oil and Daniel in the lion’s den. The one hundred and forty-four thousand are represented by Daniel and John, and also by Elijah and Moses. To succeed in the testing process which produces the one hundred and forty-four thousand a student must understand that truth is established upon two witnesses, and that the books of Daniel and Revelation represent two witnesses, and that the one hundred and forty-four thousand have been typified as Elijah and Moses and also Daniel and John.

Ang mga basahon sa Daniel ug Pinadayag nagrepresentar sa duha ka mga saksi, ug ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo ginarepresentar usab ingon nga duha ka mga saksi sa Pinadayag kapitulo onse. Sa bersikulo onse sa maong kapitulo, ang duha ka mga saksi, nga ginarepresentar nila ni Elias ug ni Moises, gibanhaw ingon nga gihulagway daan pinaagi nilang duha ni Juan diha sa nagbukal nga lana ug ni Daniel diha sa lungib sa mga leon. Ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo ginarepresentar nila ni Daniel ug ni Juan, ug usab nila ni Elias ug ni Moises. Aron molampos sa proseso sa pagsulay nga nagapamunga sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, ang usa ka estudyante kinahanglan makasabot nga ang kamatuoran natukod ibabaw sa duha ka mga saksi, ug nga ang mga basahon sa Daniel ug Pinadayag nagrepresentar sa duha ka mga saksi, ug nga ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo gihulagway na daan ingon nila ni Elias ug ni Moises ug usab ni Daniel ug ni Juan.

These truths are only a brief sampling of prophetic truths associated with the internal and external history represented by “eleven, eleven” in both Daniel and Revelation. As Palmoni, Christ guided in the alignment of the two passages, and also that eleven, plus eleven equals twenty-two, which in turn is a tithe or tenth of two hundred and twenty, which is a symbol of the combination of divinity with humanity. Palmoni established upon more than two witnesses that “two hundred and twenty” represents the combination of divinity and humanity, which is in turn a description of the incarnation of Christ when He took upon Himself fallen flesh. In doing so He set forth the example for mankind that if they are willing to meet the requirements of the gospel, Christ is willing to combine His divinity with our humanity. Divinity and humanity are therefore two witnesses.

Kining mga kamatuoran usa lamang ka mubo nga sampol sa mga kamatuorang profesiya nga nalangkit sa sulod ug gawas nga kasaysayan nga girepresentahan sa “onse, onse” diha sa Daniel ug sa Pinadayag. Ingon nga si Palmoni, si Cristo maoy nagmando sa pagpahiuyon sa duha ka mga pahayag, ug usab nga ang onse, dugang sa onse, katumbas sa baynte-dos, nga sa baylo maoy ikapulo o ikanapulo nga bahin sa duruha ka gatus ug baynte, nga usa ka simbolo sa paghiusa sa pagka-Dios uban sa pagkatawo. Gitukod ni Palmoni pinaagi sa labaw pa sa duha ka mga saksi nga ang “duruha ka gatus ug baynte” nagrepresentar sa paghiusa sa pagka-Dios ug pagkatawo, nga sa baylo usa ka paghulagway sa pagka-unod ni Cristo sa dihang Iyang gisul-ob sa Iyang kaugalingon ang napukan nga unod. Sa pagbuhat niini Iyang gipahamutang ang panig-ingnan alang sa katawhan nga kon sila andam sa pagtuman sa mga kinahanglanon sa ebanghelyo, si Cristo andam sa paghiusa sa Iyang pagka-Dios uban sa atong pagkatawo. Busa, ang pagka-Dios ug ang pagkatawo maoy duha ka mga saksi.

The “Revelation of Jesus Christ” that opened up just before probation closes includes that Jesus is the “Word” of God.

Ang “Pagpadayag ni Jesu-Cristo” nga nabuksan sa dili pa ang pagtapos sa panahon sa pagsulay nagalakip nga si Jesus mao ang “Pulong” sa Dios.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not. John 1:1–5.

> Sa sinugdan mao ang Pulong, ug ang Pulong uban sa Dios, ug ang Pulong mao ang Dios. Kining maong Pulong diha sa sinugdan uban sa Dios. Ang tanang butang gibuhat pinaagi kaniya; ug gawas kaniya walay bisan unsa nga nabuhat nga nahimo. Diha kaniya ang kinabuhi; ug ang kinabuhi mao ang kahayag sa mga tawo. Ug ang kahayag nagadan-ag diha sa kangitngit; ug ang kangitngit wala makasabot niini. Juan 1:1–5.

The Bible is the “Word” of God which, just as Christ represents the combination of divinity with humanity. The Bible represents the two witnesses of the Old and New Testaments, who are also Moses and Elijah in Revelation chapter eleven.

Ang Biblia mao ang “Pulong” sa Dios nga, maingon nga si Cristo nagrepresentar sa paghiusa sa pagka-Dios ug sa pagkatawo. Ang Biblia nagrepresentar sa duha ka mga saksi sa Daang Tugon ug sa Bag-ong Tugon, nga mao usab sila si Moises ug si Elias diha sa Kapitulo onse sa Pinadayag.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “Mahitungod sa duha ka mga saksi ang propeta mipahayag pa: ‘Kini mao ang duha ka mga kahoyng olibo, ug ang duha ka mga tangkawan nga nagtindog sa atubangan sa Dios sa yuta.’ ‘Ang Imong pulong,’ miingon ang salmista, ‘maoy lamparahan sa akong mga tiil, ug kahayag sa akong agianan.’ Pinadayag 11:4; Salmo 119:105. Ang duha ka mga saksi nagrepresentar sa Kasulatan sa Daang Tugon ug sa Bag-ong Tugon.” The Great Controversy, 267.

The two witnesses are the two olive trees, the two candlesticks and the Old and New Testaments, which is represented in the paragraph as “Thy word.” The “Revelation of Jesus Christ” that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah just before the close of probation is “the final increase of knowledge” which tests those who are candidates to be one of the one hundred and forty-four thousand. The “final increase of knowledge” is also the message of the Midnight Cry in the parable of the ten virgins.

Ang duha ka mga saksi mao ang duha ka kahoyng olibo, ang duha ka tangkawan, ug ang Daan ug Bag-ong Tugon, nga girepresentar diha sa parapo ingon nga “Imong pulong.” Ang “Pinadayag ni Jesu-Cristo” nga gibuksan sa Leon sa banay ni Juda sa dili pa ang pagtapos sa panahon sa pagpasulay mao ang “katapusang pagdugang sa kahibalo” nga nagsulay niadtong mga kandidato nga mahimong usa sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang “katapusang pagdugang sa kahibalo” mao usab ang mensahe sa Tinguha sa Tunga sa Gabii diha sa sambingay sa napulo ka mga ulay.

> “‘Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:11–14. These empty themselves into the golden bowls, which represent the hearts of the living messengers of God, who bear the Word of the Lord to the people in warnings and entreaties. The Word itself must be as represented, the golden oil, emptied from the two olive trees that stand by the Lord of the whole earth. This is the baptism by the Holy Spirit with fire. This will open the soul of unbelievers to conviction. The wants of the soul can be met only by the working of the Holy Spirit of God. Man can of himself do nothing to satisfy the longings and meet the aspirations of the heart.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1180.

> “‘Unya mitubag ako, ug miingon kaniya, Unsay kahulogan niining duha ka kahoyng olibo sa too nga bahin sa tangkawan ug sa wala nga bahin niini? Ug mitubag ako pag-usab, ug miingon kaniya, Unsay kahulogan niining duha ka sanga sa olibo nga pinaagi sa duha ka bulawang tubo nagabubo sa bulawang lana gikan sa ilang kaugalingon? Ug mitubag siya kanako ug miingon, Wala ba ikaw makaila kon unsa kini? Ug miingon ako, Wala, ginoo ko. Unya miingon siya, Kini mao ang duha nga dinihogan, nga nagatindog tupad sa Ginoo sa tibook yuta. Zacarias 4:11–14. Kini nagahaw-as sa ilang kaugalingon ngadto sa bulawang mga panaksan, nga nagarepresentar sa mga kasingkasing sa buhing mga mensahero sa Dios, nga nagadala sa Pulong sa Ginoo ngadto sa katawohan pinaagi sa mga pasidaan ug mga paghangyo. Ang Pulong gayud kinahanglan maingon sa girepresentar, ang bulawang lana, nga ginabubo gikan sa duha ka kahoyng olibo nga nagatindog tupad sa Ginoo sa tibook yuta. Kini mao ang bautismo pinaagi sa Balaang Espiritu uban sa kalayo. Kini magaabli sa kalag sa mga dili magtotoo ngadto sa kombiksyon. Ang mga panginahanglan sa kalag matubag lamang pinaagi sa paglihok sa Balaang Espiritu sa Dios. Ang tawo sa iyang kaugalingon walay mahimo aron matagbaw ang mga handum ug matuman ang mga tinguha sa kasingkasing.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1180.

The Word of God is both the Bible and Christ, and the Bible and Christ represent two witnesses, as do the one hundred and forty-four thousand. The two witnesses in turn represent a combination of divinity with humanity. They also represent internal and external prophetic histories. As witnesses, they provided evidence that divinity combined with humanity does not sin. They also represent the connection between divinity and humanity. Whether a ladder, conduit, pipes, angels or any of the other symbols of the communication link between God and man, the message conveyed to man is always life or death.

Ang Pulong sa Dios mao ang Biblia ug si Cristo, ug ang Biblia ug si Cristo nagrepresentar ug duha ka mga saksi, sama usab sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Ang duha ka mga saksi, sa baylo, nagrepresentar sa usa ka paghiusa sa pagka-Dios ug sa pagkatawo. Nagrepresentar usab sila sa sulod ug gawas nga mga kasaysayang manalagnaon. Ingon nga mga saksi, naghatag sila ug ebidensiya nga ang pagka-Dios nga gihiusa sa pagkatawo dili makasala. Nagrepresentar usab sila sa kadugtongan tali sa pagka-Dios ug sa pagkatawo. Bisan pa kon hagdanan, agianan, mga tubo, mga anghel, o unsa pa man sa ubang mga simbolo sa sumpay sa komunikasyon tali sa Dios ug sa tawo, ang mensaheng ipaabot ngadto sa tawo kanunay mao ang kinabuhi o kamatayon.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “Ang mga dinihog nga nanagtindog tupad sa Ginoo sa tibook nga yuta, adunay kahimtang nga kaniadto gihatag kang Satanas isip nagatabon nga querubin. Pinaagi sa mga balaang binuhat nga nagalibot sa iyang trono, ang Ginoo nagapadayon sa walay hunong nga pakigduyog sa mga pumoluyo sa yuta. Ang bulawanong lana nagakahulogan sa grasya nga pinaagi niana ang Dios nagapadayon sa paghatag sa mga suga sa mga magtotoo, aron dili kini mokupay ug mapalong. Kon dili pa tungod nga kining balaang lana ginabubo gikan sa langit pinaagi sa mga mensahe sa Espiritu sa Dios, ang mga galamiton sa kadautan adunay bug-os nga pagpugong ibabaw sa mga tawo.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “Ang Dios mapasipalahanon kon kita dili modawat sa mga pakigpahibalo nga iyang ipadala kanato. Sa ingon niana atong isalikway ang bulawanong lana nga unta iyang ibubo ngadto sa atong mga kalag aron ikahatag ngadto kanila nga anaa sa kangitngit. Sa diha nga moabut ang tawag, ‘Ania karon, ang pamanhonon nagaanhi; panggula kamo sa pagsugat kaniya,’ kadtong wala makadawat sa balaang lana, nga wala mag-amuma sa grasya ni Cristo diha sa ilang mga kasingkasing, makakaplag, sama sa mga buang nga ulay, nga sila dili andam sa pagsugat sa ilang Ginoo. Wala sila, diha sa ilang kaugalingon, sa gahum sa pag-angkon sa lana, ug ang ilang mga kinabuhi nangaguba. Apan kon ang Balaang Espiritu sa Dios pagahangyoon, kon kita magpakilooy, ingon sa gibuhat ni Moises, ‘Ipakita kanako ang imong himaya,’ ang gugma sa Dios igabubo sa atong mga kasingkasing. Pinaagi sa mga bulawanong tubo, ang bulawanong lana igahatag kanato. ‘Dili pinaagi sa kusog, ni pinaagi sa gahum, kondili pinaagi sa akong Espiritu, nagaingon si Jehova sa mga Panon.’ Pinaagi sa pagdawat sa masanagon nga mga silaw sa Adlaw sa Pagkamatarong, ang mga anak sa Dios nagasidlak ingon nga mga suga sa kalibutan.” Review and Herald, Hulyo 20, 1897.

The outpouring of the Holy Spirit occurs during the internal and external histories marked by Daniel and Revelation 11:11. There are “at least” four prophetic characters represented in verses eleven and twelve of Daniel chapter eleven that need to be identified. There are also four that need to be identified in verses thirteen through fifteen, and four in verse sixteen. We are now living in that very history, so it behooves us, as students of prophecy to sort out who the symbolic characters of verses eleven through sixteen are, for they represent a line of prophecy that covers the hidden history of verse forty of the same chapter.

Ang pagbubo sa Balaang Espiritu mahitabo sulod sa mga kasaysayan sa sulod ug sa gawas nga gimarkahan sa Daniel ug sa Pinadayag 11:11. Adunay “labing menos” upat ka propetikong mga personahe nga girepresentar diha sa bersikulo onse ug dose sa Daniel kapitulo onse nga gikinahanglan mailhan. Aduna usab upat nga gikinahanglan mailhan diha sa mga bersikulo trese hangtod kinse, ug upat sa bersikulo diyesiseis. Nagkinabuhi kita karon sa maong kasaysayan gayud, busa angay alang kanato, ingon nga mga estudyante sa tagna, nga matino kon kinsa ang simbolikong mga personahe sa mga bersikulo onse hangtod diyesiseis, kay sila nagrepresentar sa usa ka linya sa tagna nga naglangkob sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta sa mao gihapong kapitulo.

It also seems relevant to identify the personalities represented in the history of verse forty which has been unsealing since 1989.

Mahimo usab nga angay nga ilhon ang mga personalidad nga girepresentahan sa kasaysayan sa bersikulo kwarenta, nga nagpadayon sa pagkabukas sukad pa sa 1989.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Ug miingon siya, Lakaw sa imong dalan, Daniel: kay ang mga pulong gitak-om ug gipatakan hangtud sa panahon sa katapusan. Daghan ang pagaputlihon, ug pagapapuon, ug pagasulayan; apan ang mga dautan magabuhat sa pagkadautan: ug walay usa sa mga dautan nga makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Daniel 12:9, 10.

Verse forty begins at the time of the end in 1798 with Napoleon of France taking the pope into captivity. Napoleon’s justification was based upon the broken Treaty of Tolentino in 1797. Napoleon and the pope’s battle had previously been typified in the history which fulfilled verses six and seven of Daniel chapter eleven. The broken marriage treaty and the defeat of the northern king by the southern king in fulfillment of verses six and seven were repeated in the history of 1798, and in doing so they represent the prediction of God’s Word in verses six and seven, and the fulfillment of those verses in the beginning of the warfare between Ptolemy Philadelphus, the second and king of Egypt, and Antiochus Theos, third king of Syria. Ptolemy represented the southern king and Antiochus represented the northern king.

Ang kap-atan nga bersikulo nagsugod sa panahon sa katapusan niadtong 1798 sa dihang gidala ni Napoleon sa Pransiya ang papa ngadto sa pagkabinihag. Ang pagpasangil ni Napoleon gibase sa guba nga Kasabotan sa Tolentino niadtong 1797. Ang gubat ni Napoleon ug sa papa kaniadto nahimong tipo na sa kasaysayan nga nagtuman sa bersikulo sais ug siyete sa Daniel kapitulo onse. Ang guba nga kasabotan sa kaminyoon ug ang kapildihan sa hari sa amihanan pinaagi sa hari sa habagatan sa pagtuman sa bersikulo sais ug siyete gisubli sa kasaysayan sa 1798, ug sa pagbuhat niini sila nagrepresentar sa panagna sa Pulong sa Dios diha sa bersikulo sais ug siyete, ug sa katumanan niadtong mga bersikulo sa sinugdanan sa gubat tali sa Ptolemy Philadelphus, ang ikaduha ug hari sa Ehipto, ug Antiochus Theos, ang ikatulong hari sa Siria. Si Ptolemy nagrepresentar sa hari sa habagatan ug si Antiochus nagrepresentar sa hari sa amihanan.

The prediction of the verses, brought together with the fulfillment of that prediction in the history of Ptolemy and Antiochus—which in turn typified and the history of Napoleon and the pope in 1798 provide three lines which typify the history of Putin and Zelenskyy in verses eleven and twelve. Thus, understanding that the time of the end in 1798 represents the history of Napoleon and the pope is incomplete if it ends there. We must understand what verses six and seven predict about Napoleon and the pope, and also what the history of Ptolemy and Antiochus teaches of that same period. When we understand those lines of truth, we may then understand that those previous historical fulfillments are identifying the beginning history of verse forty, and in so doing, they are also identifying the ending of verse forty when Putin, who has been typified by Napoleon and Ptolemy—Putin who has been predicted in verses six and seven, fulfills verses eleven and twelve.

Ang panagna sa mga bersikulo, nga giusa uban sa katumanan niana nga panagna sa kasaysayan ni Ptolemy ug Antiochus—nga sa baylo naghulagway sa kasaysayan ni Napoleon ug sa papa niadtong 1798 ug kini usab naghatag og tulo ka mga linya nga naghulagway sa kasaysayan ni Putin ug Zelenskyy sa mga bersikulo onse ug dose. Busa, ang pagsabot nga ang panahon sa katapusan sa 1798 nagrepresentar sa kasaysayan ni Napoleon ug sa papa dili hingpit kon didto ra kini matapos. Kinahanglan nato sabton kon unsay gitagna sa mga bersikulo sais ug pito mahitungod kang Napoleon ug sa papa, ug usab kon unsay gitudlo sa kasaysayan ni Ptolemy ug Antiochus mahitungod nianang maong yugto sa panahon. Sa dihang masabtan nato kadtong mga linya sa kamatuoran, mahimo na nato masabtan nga kadtong nangaging mga katumanang pangkasaysayan nagpaila sa sinugdanang kasaysayan sa bersikulo kap-atan, ug sa pagbuhat niini, ila usab nga gipaila ang katapusan sa bersikulo kap-atan sa dihang si Putin, nga gihulagway na daan pinaagi kang Napoleon ug Ptolemy—si Putin nga gitagna sa mga bersikulo sais ug pito—motuman sa mga bersikulo onse ug dose.

An important observation concerning the prophetic relationship between the dragon and the beast as John would identify them, or as “the daily and the abomination of desolation” as Daniel would represent them is that they are prophetically very similar. John says it this way.

Usa ka mahinungdanong obserbasyon mahitungod sa propetikong relasyon tali sa dragon ug sa mananap, ingon nga ila kining mailhan ni Juan, o ingon nga “ang adlaw-adlaw ug ang dulumtanan nga makapahimong biniyaan” nga pagailhan kanila ni Daniel, mao nga sa propesiya sila susamang kaayo. Mao kini ang pag-ingon ni Juan.

> And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? Revelation 13:4.

> Ug misimba sila sa dragon nga naghatag ug gahum sa mananap nga mapintas; ug misimba sila sa mananap nga mapintas, nga nagaingon, Kinsa ba ang sama sa mananap nga mapintas? kinsa ba ang arang makiggubat kaniya? Pinadayag 13:4.

To worship the dragon is to worship the beast, for both represent the religion of paganism. Like unto John, Daniel uses “the little horn” of Daniel chapter eight verses nine through twelve to represent both pagan and papal Rome, though he clearly distinguishes between the two by identifying the little horn of pagan Rome in the masculine sense, and the little horn of papal Rome in the feminine sense. In chapter seven Daniel identifies pagan Rome as “diverse” from the kingdoms before it, and Daniel further identifies that papal Rome was also “diverse.” Rome, whether pagan or papal is diverse. The male symbol of Rome representing pagan Rome is upheld by Ahab and Herod. Both were married to symbols of the papacy. The woman is churchcraft and the man is statecraft, so at the prophetic level when the Word of God speaks of a man and woman becoming one, it is confirming the reality that pagan Rome and papal Rome are very similar in the prophetic sense, for they are one flesh.

Ang pagsimba sa dragon mao ang pagsimba sa mapintas nga mananap, kay silang duha nagrepresentar sa relihiyon sa paganismo. Sama kang Juan, gigamit ni Daniel ang “gamayng sungay” sa Daniel kapitulo otso bersikulo nuebe hangtod dose aron magrepresentar sa paganong Roma ug sa papal nga Roma, bisan pa niana tin-aw niyang gilain ang duha pinaagi sa pag-ila sa gamayng sungay sa paganong Roma sa panlalaking diwa, ug sa gamayng sungay sa papal nga Roma sa pambabayeng diwa. Sa kapitulo siyete giila ni Daniel ang paganong Roma nga “lahi” gikan sa mga gingharian sa wala pa kini, ug dugang pa nga giila ni Daniel nga ang papal nga Roma usab “lahi.” Ang Roma, pagan man o papal, lahi. Ang simbolong lalaki sa Roma nga nagrepresentar sa paganong Roma gipakita pinaagi kang Ahab ug Herodes. Silang duha naminyo sa mga simbolo sa kapapahan. Ang babaye mao ang pangiglesiahong pagdumala ug ang lalaki mao ang pang-estadong pagdumala, busa sa propetikong lebel, sa dihang ang Pulong sa Dios naghisgot sa usa ka lalaki ug usa ka babaye nga mahimong usa, kini nagpamatuod sa kamatuoran nga ang paganong Roma ug ang papal nga Roma managsama kaayo sa propetikong diwa, kay sila usa ka unod.

France’s relationship to the papacy in 1798 typifies the relationship of the United States with the papacy when the ten kings burn Rome with fire and eat her flesh.

Ang relasyon sa Pransiya ngadto sa papasiya niadtong 1798 nagatipolohiya sa relasyon sa Estados Unidos ngadto sa papasiya sa dihang ang napulo ka mga hari magasunog sa Roma pinaagi sa kalayo ug magakaon sa iyang unod.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> Ug ang napulo ka sungay nga imong nakita sa ibabaw sa mananap, kini sila magadumot sa bigaon, ug magahimo kaniya nga biniyaan ug hubo, ug magakaon sa iyang unod, ug magasunog kaniya pinaagi sa kalayo. Pinadayag 17:16.

France’s relationship to the papacy when it placed the papacy in power in 538, typifies the work of the United States in healing the papacies’ deadly wound at the soon coming Sunday law.

Ang relasyon sa Pransiya ngadto sa kapapahan sa dihang gibutang niini ang kapapahan sa gahum niadtong 538, naghulagway sa buhat sa Tinipong Bansa sa Amerika sa pag-ayo sa makamatay nga samad sa kapapahan sa haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.

> Ug nakita ko ang laing mapintas nga mananap nga misaka gikan sa yuta; ug siya may duha ka sungay sama sa nating karnero, ug siya misulti ingon sa usa ka dragon. Ug iyang gigamit ang tanang gahom sa unang mapintas nga mananap sa iyang atubangan, ug gipapasimba niya sa unang mapintas nga mananap ang yuta ug silang nanagpuyo niini, kansang samad nga makamatay naayo. Ug siya nagbuhat ug dagkong mga katingalahan, sa pagkaagi nga iyang gipaubos ang kalayo gikan sa langit ngadto sa yuta sa atubangan sa mga tawo, ug gilimbongan niya ang mga nanagpuyo sa yuta pinaagi sa mga milagro nga gihatag kaniya ang gahom sa pagbuhat diha sa atubangan sa mapintas nga mananap; nga nagaingon kanila nga nanagpuyo sa yuta, nga sila maghimo ug larawan alang sa mapintas nga mananap, nga may samad pinaagi sa espada, ug nabuhi. Pinadayag 13:11–14.

The “time of the end” in 1798 in fulfillment of verse forty identifies the spiritual king of the north being removed by the spiritual king of the south. That prophetic history is the ending history of the twelve hundred and sixty years of papal rule, and therefore the prophetic characteristics of the beginning of that prophetic history is represented at the ending. In 538 the fourth kingdom of Bible prophecy gave way to the fifth kingdom of Bible prophecy and in 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy gave way to the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ang “panahon sa katapusan” niadtong 1798, sa katumanan sa bersikulo kwarenta, nagpaila nga ang espirituwal nga hari sa amihanan gipapahawa sa espirituwal nga hari sa habagatan. Kana nga propetikong kasaysayan mao ang kasaysayan sa pagtapos sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig nga pagmando sa kapadohan, ug busa ang propetikong mga kinaiya sa sinugdanan nianang propetikong kasaysayan ginarepresentahan sa katapusan. Niadtong 538 ang ikaupat nga gingharian sa tagna sa Biblia mipuli sa ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia, ug niadtong 1798 ang ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia mipuli sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.

538 is also a middle waymark of the curse of the “seven times” of Leviticus twenty-six against the northern kingdom of Israel that began in 723 BC, when Assyria took Ephraim into captivity. 1798 therefore possesses not only the prophetic attributes of 538, but also of 723 BC. In 723 BC the ten tribes of Israel were being overthrown by Assyria, and twelve hundred and sixty years later in 538 pagan Rome was being overthrown by papal Rome, who was in turn overthrown by France in 1798 at the conclusion of the “seven times.”

Ang 538 usab maoy usa ka tunga-tungang ilhanan sa panahon sa tunglo sa “pito ka mga panahon” sa Leviticus 26 batok sa amihanang gingharian sa Israel nga nagsugod niadtong 723 BC, sa dihang gidala sa Asiria ang Ephraim ngadto sa pagkabinihag. Busa, ang 1798 adunay dili lamang sa mga propetikong kinaiya sa 538, kondili usab sa 723 BC. Niadtong 723 BC ang napulo ka mga banay sa Israel ginapukan sa Asiria, ug usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig ang milabay, sa 538 ang pagano nga Roma ginapukan sa pangpapa nga Roma, nga sa iyang puli gipukan sa Pransiya niadtong 1798 sa pagtapos sa “pito ka mga panahon.”

In 1798 France, the king of the south, took the papacy off the throne. In 538 France, the premiere symbol of the disintegration of pagan Rome into ten kingdoms placed the papacy on the throne. At the Sunday law the United States repeats the role of France in 538, and when the ten kings burn the papacy with fire and eat her flesh the United States repeats the role of France in 1798.

Niadtong 1798, ang Francia, ang hari sa habagatan, mipaphauli sa pagkapapa gikan sa trono. Niadtong 538, ang Francia, ang nag-unang simbolo sa pagkabungkag sa pagano nga Roma ngadto sa napulo ka gingharian, nagpalingkod sa pagkapapa sa trono. Sa balaod sa Domingo, gisubli sa Tinipong Bansa sa Amerika ang papel sa Francia niadtong 538, ug sa dihang sunogon sa napulo ka hari ang pagkapapa pinaagi sa kalayo ug kan-on ang iyang unod, gisubli sa Tinipong Bansa sa Amerika ang papel sa Francia niadtong 1798.

The judgment of “seven times” against the northern and southern kingdoms of Israel was brought about by kingdoms which came out of the north.

Ang paghukom sa “pito ka mga panahon” batok sa amihanang ug habagatang mga gingharian sa Israel gidala pinaagi sa mga gingharian nga migula gikan sa amihanan.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadrezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> Ang Israel maoy usa ka nagkatibulaag nga karnero; gipapahawa siya sa mga leon: una, gilamoy siya sa hari sa Asiria; ug sa kaulahian, kini si Nabucadrezzar nga hari sa Babilonia maoy nagdugmok sa iyang mga bukog. Jeremias 50:17.

Assyria came out of the north and conquered the ten tribes in 723 BC and Babylon took Judah captive in 677 BC. Though Israel was the northern kingdom in relation to Judah, still both kingdoms were conquered by enemies from the north, thus making both Israel and Judah southern kingdoms in relation to the enemy who took them into captivity. 723 BC represents the king of the north conquering a southern tenfold kingdom. 538 represents a transition from paganism to papalism and also a northern kingdom conquering a tenfold kingdom. 1798 represents a northern king being defeated by a southern king who represents a tenfold kingdom.

Ang Asiria migula gikan sa amihanan ug midaog sa napulo ka mga banay niadtong 723 BC, ug ang Babilonia nagdala sa Juda ngadto sa pagkabinihag niadtong 677 BC. Bisan pa nga ang Israel mao ang gingharian sa amihanan kon itandi sa Juda, ang duha ka gingharian gidaug gihapon sa mga kaaway gikan sa amihanan, sa ingon naghimo sa Israel ug Juda nga mga gingharian sa habagatan kon itandi sa kaaway nga nagdala kanila ngadto sa pagkabinihag. Ang 723 BC nagrepresentar sa hari sa amihanan nga nagdaog sa usa ka napulo-ka-bahin nga gingharian sa habagatan. Ang 538 nagrepresentar sa usa ka pagbalhin gikan sa paganismo ngadto sa papalismo ug usab sa usa ka gingharian sa amihanan nga nagdaog sa usa ka napulo-ka-bahin nga gingharian. Ang 1798 nagrepresentar sa usa ka hari sa amihanan nga gipildi sa usa ka hari sa habagatan nga nagrepresentar sa usa ka napulo-ka-bahin nga gingharian.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.

> Ug niadtong maong taknaa may usa ka dakung linog, ug ang ikanapulo nga bahin sa siyudad nangahugno, ug sa linog nangamatay ang pito ka libo ka mga tawo: ug ang nanghibilin nangahadlok, ug naghatag himaya sa Dios sa langit. Pinadayag 11:13.

The period of transition associated with 538, when Rome changed from pagan to papal, is also the change in Daniel chapter eight from masculine to the feminine, which symbolically is from statecraft to churchcraft. The prophecy of “seven times” bears the signature of “truth” for the first letter (723 BC) illustrates the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet (1798), while the thirteenth and middle letter represents rebellion (538). Daniel identifies that the “transgression” that is symbolized by the expression “the transgression of desolation” was the combination of church and state, with the church in control of the relationship. That “transgression” represents 538, which is the middle and metaphorically the thirteenth letter of the three primary waymarks in the period of the seven times against the ten northern tribes of Israel.

Ang yugto sa pagbalhin nga nalangkit sa 538, sa dihang ang Roma nausab gikan sa pagano ngadto sa papal, mao usab ang kausaban diha sa Daniel kapitulo otso gikan sa panlalaki ngadto sa pambabae, nga sa simbolikong paagi mao ang pagbalhin gikan sa statecraft ngadto sa churchcraft. Ang tagna sa “pito ka mga panahon” nagadala sa timaan sa “kamatuoran” tungod kay ang unang letra (723 BC) naghulagway sa ikakaluhaan ug ikaduhang letra ug kataposang letra sa Hebreohanong alpabeto (1798), samtang ang ikanapulog-tulo ug tunga-tungang letra nagrepresentar sa pagrebelde (538). Gipaila ni Daniel nga ang “kalapasan” nga gisimbolohan sa pahayag nga “ang kalapasan sa pagkalaglag” mao ang panaghiusa sa simbahan ug estado, nga ang simbahan maoy nagdumala sa maong relasyon. Kana nga “kalapasan” nagrepresentar sa 538, nga mao ang tunga-tunga ug sa metaporikong paagi ang ikanapulog-tulong letra sa tulo ka pangunang waymarks sulod sa yugto sa pito ka mga panahon batok sa napulo ka amihanang mga banay sa Israel.

In 1798, the “time of the end” as set forth in verse forty of Daniel chapter eleven, atheistic France, the king of the south delivered the deadly wound to the papacy, the king of the north. In 1989 the papacy retaliated against the atheistic king of the south, who had then become the Soviet Union. The retaliation included a secret alliance between the United States and the Vatican. The sweeping away of the Soviet Union in 1989 ends the written prophetic message of verse forty, and the next verse, verse forty-one, represents the Sunday law in the United States. Thus, from the collapse of the Soviet Union in 1989 until the Sunday law in the next verse we have been living in the hidden history of verse forty.

Sa 1798, ang “panahon sa katapusan” sumala sa gipasundayag sa bersikulo kwarenta sa Daniel kapitulo onse, ang walay-tuong Pransiya, ang hari sa habagatan, maoy naghatag sa makamatayng samad sa kapapahan, ang hari sa amihanan. Sa 1989 ang kapapahan mibalos batok sa walay-tuong hari sa habagatan, nga niadtong panahona nahimong Unyong Sobyet. Ang maong pagbalos naglakip sa usa ka tinagong alyansa tali sa Tinipong Bansa sa Amerika ug sa Vaticano. Ang pagwagtang sa Unyong Sobyet sa 1989 maoy nagtapos sa sinulat nga mensaheng matagnaon sa bersikulo kwarenta, ug ang sunod nga bersikulo, bersikulo kwarenta ug usa, nagrepresentar sa balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Busa, sukad sa pagkapukan sa Unyong Sobyet niadtong 1989 hangtod sa balaod sa Dominggo sa sunod nga bersikulo, kita nagpuyo sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta.

Verse forty begins by identifying a king of the south and north in 1798, and then in 1989 a king of the south and north, as well as a third power represented by the chariots, ships and horsemen.

Ang bersikulo kwarenta nagsugod pinaagi sa pag-ila sa usa ka hari sa habagatan ug sa amihanan sa 1798, ug unya sa 1989 usa ka hari sa habagatan ug sa amihanan, ingon man usa ka ikatulong gahum nga girepresentahan sa mga karo, mga sakayan, ug mga mangangabayo.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> Ug sa panahon sa katapusan ang hari sa habagatan mosulong batok kaniya; ug ang hari sa amihanan moanha batok kaniya sama sa usa ka alimpulos, uban ang mga carro, ug uban ang mga magkakabayo, ug uban ang daghang mga sakayan; ug siya mosulod sa mga nasud, ug molapaw ug moagi. Daniel 11:40.

At the “time of the end” in 1798 a literal general of Napoleon entered the Vatican and literally took the pope and incarcerated him. In 1989 the retaliation for 1798 took place. There had been prophetic transitions which took place in the history between 1798 and 1989 that are important to note. Atheistic France, the king of the south in the 1798 time period was the first spiritual king of the south, and Putin’s Russia is destined to be its last. France is identified in Revelation eleven, which is directly identified by Sister White as atheistic France. One of the two symbols which identify France in chapter eleven is Egypt, which Sister White identifies as a symbol of atheism. In the chapter the beast who ascends out of the bottomless pit was atheism that came into history during that time period.

Sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798, usa ka literal nga heneral ni Napoleon misulod sa Vatican ug literal nga gidakop ang papa ug gipriso siya. Niadtong 1989, nahitabo ang panimalos alang sa 1798. Adunay mga mamatagnaong pagbalhin nga nahitabo sa kasaysayan tali sa 1798 ug 1989 nga mahinungdanon nga timan-an. Ang ateistikong Pransiya, ang hari sa habagatan sa yugto sa panahon sa 1798, mao ang nahaunang espirituwal nga hari sa habagatan, ug ang Rusya ni Putin gitakda nga mahimong katapusan niini. Ang Pransiya giila diha sa Pinadayag onse, nga direkta nga giila ni Sister White ingon nga ateistikong Pransiya. Usa sa duha ka mga simbolo nga nagaila sa Pransiya diha sa kapitulo onse mao ang Ehipto, nga giila ni Sister White ingon nga simbolo sa ateismo. Diha sa maong kapitulo, ang mananap nga mitungas gikan sa kahiladman nga walay kinutuban mao ang ateismo nga misulod sa kasaysayan sulod niadtong maong yugto sa panahon.

Atheism comes into history beginning with France in the 1798 time period and by 1989 the spiritual king of atheism has become the Soviet Union. The sweeping away of the Soviet Union in 1989 in fulfillment of a secret alliance between Pope John Paul II and Ronald Reagan had been typified in verse ten of Daniel chapter eleven, and a second witness to verse ten is found in Isaiah’s passage of the two curses of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel as set forth in chapters seven through eleven.

Ang ateyismo misulod sa kasaysayan sugod sa Pransiya sa yugto sa panahon nga 1798, ug sa 1989 ang espirituwal nga hari sa ateyismo nahimo nang Sobyet Unyon. Ang pagpanilhig sa Sobyet Unyon niadtong 1989, sa katumanan sa usa ka tinagong alyansa tali ni Papa Juan Pablo II ug Ronald Reagan, gipahulagway na daan sa bersikulo napulo sa Daniel kapitulo onse, ug ang ikaduhang saksi sa bersikulo napulo makita diha sa pahayag ni Isaias mahitungod sa duha ka mga tunglo nga may kalabotan sa duha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan ka tuig batok sa amihanang ug habagatang mga gingharian sa Israel, sumala sa gipahimutang diha sa mga kapitulo pito hangtod onse.

1989 therefore becomes the point of reference for resolving the prophetic riddles of the last days. It was then that verse forty was unsealed. It can now be recognized that verse forty begins in 1798 and ends at the Sunday law of verse forty-one.

Busa, ang 1989 nahimong punto sa reperensiya alang sa pagsulbad sa mga propetikong tigmo sa katapusang mga adlaw. Niadtong panahona gibuksan ang kahulogan sa bersikulo kwarenta. Karon mailhan na nga ang bersikulo kwarenta nagsugod sa 1798 ug natapos sa balaod sa Domingo sa bersikulo kwarenta ug usa.

At the Sunday law the United States will speak as a dragon and end its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. It began its time to reign in 1798, when the fifth kingdom received a deadly wound. In 1798 the United States passed the Alien and Sedition Acts, thus typifying the end of the sixth kingdom at it’s very beginning. Verse forty is therefore the history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Sa balaod sa Domingo ang Tinipong Bansa sa Amerika mosulti ingon nga usa ka dragon ug tapuson ang iyang pagmando isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia. Gisugdan niini ang iyang panahon sa paghari niadtong 1798, sa dihang ang ikalimang gingharian nakadawat ug usa ka makamatay nga samad. Niadtong 1798, gipasar sa Tinipong Bansa sa Amerika ang Alien and Sedition Acts, sa ingon nagtimaan sa katapusan sa ikaunom nga gingharian diha mismo sa sinugdanan niini. Busa, ang bersikulo kwarenta mao ang kasaysayan sa Tinipong Bansa sa Amerika isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.

1798 is the first letter of the Hebrew alphabet, the Sunday law is the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet and 1989 is the waymark in the middle that represents the rebellion symbolized by the number thirteen and the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. 1989 represents the rebellion of Reagan’s secret alliance with the antichrist of Bible prophecy. 1989 introduces the first of the last eight presidents that reign during a period of escalating rebellion against the Constitution. 1989 began a testing process among Seventh-day Adventists that is designed to produce two classes of worshippers. The faithful are the few the unfaithful are the many. 1989 represents the center waymark of verse forty, and it represents the rebellion symbolized by the thirteenth letter. Verse forty bears the signature of “truth.”

Ang 1798 mao ang unang letra sa Hebreohanong alpabeto, ang balaod sa Domingo mao ang ikakaluhaan ug ikaduhang—ug katapusang—letra sa Hebreohanong alpabeto, ug ang 1989 mao ang timaan sa tunga nga nagrepresentar sa pagsukol nga gisimbolohan sa numero trese ug sa ikapulog tulo nga letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang 1989 nagrepresentar sa pagsukol sa tinagong pakig-alyansa ni Reagan uban sa anticristo sa tagna sa Biblia. Ang 1989 nagpaila sa nahaunang sa katapusang walo ka mga presidente nga naghari sulod sa usa ka panahon sa nagkakusog nga pagsukol batok sa Konstitusyon. Ang 1989 nagsugod sa usa ka proseso sa pagsulay taliwala sa mga Seventh-day Adventist nga gituyo aron pagmugna og duha ka hut-ong sa mga magsisimba. Ang matinumanon mao ang pipila; ang dili matinumanon mao ang daghan. Ang 1989 nagrepresentar sa sentrong timaan sa bersikulo kwarenta, ug kini nagrepresentar sa pagsukol nga gisimbolohan sa ikapulog tulo nga letra. Ang bersikulo kwarenta nagdala sa timaan sa “kamatuoran.”

Verse forty has kings of the north and the south who are different in the history at the end of the verse. It also has the United States, who according to John is the false prophet who works with the dragon and beast to lead the world to Armageddon. The king of the south in verse forty is the dragon, the king of the north is the beast; the chariots, ships and horsemen are the false prophet. The fulfillment of verse forty in 1989 becomes an important prophetic attribute for understanding verses eleven through fifteen. If you are not right on 1989, you cannot logically be right about the history we are in today.

Ang kap-atan nga bersikulo naghisgot sa mga hari sa amihanan ug sa habagatan nga lahi sa kasaysayan diha sa katapusan sa maong bersikulo. Naglakip usab kini sa Tinipong Bansa sa Amerika, nga sumala kang Juan mao ang mini nga manalagna nga nagabuhat uban sa dragon ug sa mananap aron dad-on ang kalibotan ngadto sa Armagedon. Ang hari sa habagatan diha sa kap-atan nga bersikulo mao ang dragon, ang hari sa amihanan mao ang mananap; ang mga karo, mga sakayan, ug mga magkakabayo mao ang mini nga manalagna. Ang katumanan sa kap-atan nga bersikulo sa 1989 nahimong usa ka mahinungdanong kinaiyang manalagna alang sa pagsabot sa mga bersikulo onse hangtod kinse. Kon dili ka husto mahitungod sa 1989, dili ka sa lohikal nga paagi mahimong husto mahitungod sa kasaysayan nga atong giagian karon.

From 1989 unto the Sunday law three proxy wars for the papacy are represented in verses ten through fifteen. These verses must be considered as one continuous history for the same “Antiochus Magnus” is found in the three battles represented in the historical fulfillment of verses ten through fifteen.

Gikan sa 1989 hangtod sa balaod sa Dominggo, tulo ka mga gubat nga puli alang sa pagka-papa ang girepresentar diha sa mga bersikulo napulo hangtod kinse. Kining mga bersikulo kinahanglan pagatagdon ingon nga usa ka padayon nga kasaysayan, kay ang mao rang “Antiochus Magnus” makita sa tulo ka mga gubat nga girepresentar sa historikal nga katumanan sa mga bersikulo napulo hangtod kinse.

All three battles are one prophetic line, for Antiochus Magnus was in each of the three battles. Verse ten, and Isaiah 8:8 provide two witnesses to the fulfillment of verse forty in 1989. Verse forty is the point of reference in verse ten and Isaiah 8:8. The “chariots, ships and horsemen” represent the two horns of the earth beast in chapter thirteen of Revelation. At the end, when the United States “speaks as a dragon” the two horns are no longer Republicanism and Protestantism. At that time the so-called Protestants will join with Catholicism, and the Constitutional Republic will be changed into a dictatorship. In that time period the two horns of the earth beast will be economic and military strength. In chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to accept the mark of the beast in order to buy and sell, and also upon threat of death. Those two horns are Daniel’s “ships” representing economic power and his “horsemen and chariots” representing military strength.

Ang tulo ka gubat usa ka linya sa tagna, kay si Antiochus Magnus atua sa matag usa sa tulo ka gubat. Ang bersikulo 10, ug ang Isaias 8:8, naghatag ug duha ka saksi sa katumanan sa bersikulo 40 niadtong 1989. Ang bersikulo 40 mao ang punto sa reperensiya sa bersikulo 10 ug sa Isaias 8:8. Ang “mga karo, mga sakayan ug mga mangangabayo” nagrepresentar sa duha ka sungay sa mananap sa yuta diha sa kapitulo 13 sa Pinadayag. Sa katapusan, sa dihang ang Tinipong Bansa sa Amerika “mosulti ingon sa usa ka dragon” ang duha ka sungay dili na ang Republikano ug Protestante nga mga prinsipyo. Niadtong panahona ang mga gitawag nga Protestante makig-uban sa Katolisismo, ug ang Konstitusyonal nga Republika pagausabon ngadto sa usa ka diktadurya. Nianang yugto sa panahon ang duha ka sungay sa mananap sa yuta mahimong kusog sa ekonomiya ug kusog sa militar. Sa kapitulo 13 sa Pinadayag ang Tinipong Bansa sa Amerika mopugos sa kalibotan sa pagdawat sa marka sa mananap aron makapalit ug makabaligya, ug usab ubos sa hulga sa kamatayon. Kining duha ka sungay mao ang “mga sakayan” ni Daniel nga nagrepresentar sa gahom sa ekonomiya ug ang iyang “mga mangangabayo ug mga karo” nga nagrepresentar sa kusog sa militar.

1989 establishes that when applying the historical fulfillment of the battles of Raphia and Panium in verses eleven through fifteen, the same prophetic methodology that was employed to understand 1989 and the collapse of the Soviet Union must be used for Antiochus Magnus was in all three battles represented in verses ten through fifteen. Antiochus represents the power of chariots, ships and horsemen, who in 1989 was Ronald Reagan, the first of eight presidents, of which the last was also the sixth and is now the eighth that is of the seven.

Ang 1989 nagapakita nga sa pag-aplikar sa makasaysayanong katumanan sa mga gubat sa Raphia ug Panium diha sa bersikulo onse hangtod kinse, kinahanglan gamiton ang mao rang pamaagi sa paghubad sa tagna nga gigamit aron masabtan ang 1989 ug ang pagkapukan sa Soviet Union, kay si Antiochus Magnus mao ang girepresentahan sa tanang tulo ka mga gubat diha sa bersikulo napulo hangtod kinse. Si Antiochus nagarepresentar sa gahum sa mga karo, mga sakayan, ug mga mangangabayo, nga niadtong 1989 mao si Ronald Reagan, ang una sa walo ka mga presidente, nga ang ulahi usab mao ang ikaunom ug karon mao ang ikawalo nga gikan sa pito.

According to Isaiah twenty-three the papal power, (the whore who commits fornication with the kings of the earth) would be hidden during the reign of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. In 1989 the United States, that had been typified by Antiochus Magnus was the proxy power of the papacy in its warfare against the beast of atheism that delivered it a deadly wound in 1798.

Sumala sa Isaias 23, ang gahom sa pagka-papa, (ang bigaon nga nagapakighilawas sa mga hari sa yuta) matago sa panahon sa paghari sa Estados Unidos ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia. Niadtong 1989 ang Estados Unidos, nga gitipoan ni Antiochus Magnus, mao ang puli nga gahom sa papa sa iyang pakiggubat batok sa mananap sa ateismo nga mihatag kaniya ug samad nga makamatay niadtong 1798.

The three battles of verse ten through fifteen represent warfare between the king of the north, who as the hidden whore of Tyre, employs proxy powers as she moves towards the restoration of her power and the defeat of the king of atheism—the king of the south. The historical fulfillments of the three battles of verses ten through fifteen instruct us that in the first and last battles Antiochus Magnus won, but the middle battle he lost. The prophetic characteristics of the 1989 Ronald Reagan years with Pope John Paul II and the collapse of the Soviet Union will have a counterpart in the last of the three battles, for these verses are what is unsealed just before probation closes. As verse forty was unsealed in 1798 and then again in 1989, the verse was unsealed at the end, beginning in July 2023.

Ang tulo ka mga gubat sa bersikulo diyes hangtod kinse nagrepresentar sa pakiggubat tali sa hari sa amihanan, kinsa isip tinagong bigaon sa Tiro, naggamit ug mga gahom nga puli-puli lamang samtang nagpadulong siya ngadto sa pagpahiuli sa iyang gahom ug sa kapildihan sa hari sa ateyismo—ang hari sa habagatan. Ang makasaysayanong mga katumanan sa tulo ka mga gubat sa bersikulo diyes hangtod kinse nagtudlo kanato nga sa nahaunang ug sa katapusang mga gubat midaog si Antiochus Magnus, apan sa tunga-tungang gubat napildi siya. Ang mga profetikanhong kinaiya sa mga tuig ni Ronald Reagan sa 1989 uban ni Pope John Paul II ug sa pagkahugno sa Soviet Union adunay katugbang sa katapusan sa tulo ka mga gubat, kay kining mga bersikulo mao ang ginabuksan sa dili pa matapos ang panahon sa pagtulon-an. Maingon nga ang bersikulo kuwarenta gibuksan niadtong 1798 ug unya pag-usab niadtong 1989, ang maong bersikulo gibuksan sa katapusan, nga nagsugod sa Hulyo 2023.

The Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes and it includes the preeminent truth that Jesus is the first and the last, and as such always illustrates the end with the beginning. Probation closes for Adventism at the Sunday law, and just before the close of probation the Revelation of Jesus Christ is unsealed. The message which concludes at the closed door of the Sunday law is the message of the Midnight Cry, which led to the closed door of October 22, 1844 in Millerite history. The unsealing of 1798 in the beginning of verse forty which is also the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy typified the unsealing of 1989 in the middle of verse forty and the start of the progressive ending of the United States. The unsealing in 1798 which typified 1989 represents two witnesses to the unsealing of the message of the Midnight Cry in 2023. The line, with its three waymarks 1798, 1989 and 2023 identifies the internal work of purifying ten virgins and the external line of the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo gibuksan sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, ug kini naglakip sa labing panguna nga kamatuoran nga si Jesus mao ang nahauna ug ang naulahi, ug tungod niana sa kanunay iyang gihulagway ang katapusan pinaagi sa sinugdanan. Ang panahon sa pagsulay matapos alang sa Adventismo diha sa balaod sa Domingo, ug sa dili pa ang pagtapos sa panahon sa pagsulay ang Pinadayag ni Jesu-Cristo gibuksan. Ang mensahe nga motapos diha sa siradong pultahan sa balaod sa Domingo mao ang mensahe sa Tunga-tungang Gabii nga Singgit, nga mitultol ngadto sa siradong pultahan sa Oktubre 22, 1844 sa kasaysayan sa mga Millerite. Ang pagbukas sa 1798 sa sinugdanan sa bersikulo kap-atan nga mao usab ang sinugdanan sa Estados Unidos ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, nagtimaan daan sa pagbukas sa 1989 sa taliwala sa bersikulo kap-atan ug sa pagsugod sa anam-anam nga katapusan sa Estados Unidos. Ang pagbukas sa 1798 nga nagtimaan daan sa 1989 nagrepresentar ug duha ka mga saksi sa pagbukas sa mensahe sa Tunga-tungang Gabii nga Singgit sa 2023. Ang linya, uban sa iyang tulo ka mga timaan sa dalan—1798, 1989, ug 2023—nagatino sa sulodnong buluhaton sa paghinlo sa napulo ka mga ulay ug sa gawasnong linya sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.

The battle set forth in verse eleven which was fulfilled at the Battle of Raphia when Antiochus was defeated by Ptolemy, represents a defeat of the papal proxy power, who in this current battle is the Nazi’s of the Ukraine allied with the Western European globalist nations that make up the EU, NATO and are in lock step with the political and economic globalists of the United Nations. If Antiochus Magnus was at all three battles and represents the papal proxy power against the king of the south, how can it be the United States in 1989, then the Ukrainians as typified by the Battle of Raphia and then the United States again at the Battle of Panium? Verse ten is the key to verses eleven through fifteen for its fulfillment in 1989 provides an illustration of the prophetic characteristics of the first of the three proxy wars. What is the prophetic justification for identifying Antiochus as the papal proxy power, while not applying the United States to each of the three battles?

Ang gubat nga gipaila sa bersikulo onse, nga natuman sa Gubat sa Raphia sa dihang napildi si Antiochus ni Ptolemy, nagrepresentar sa kapildihan sa puli nga gahum sa kapapahan, nga niining kasamtangang gubat mao ang mga Nazi sa Ukraine nga kaalyado sa mga globalistang nasod sa Kasadpang Uropa nga naglangkob sa EU, NATO, ug nagkahiusa sa lakang uban sa mga politikal ug ekonomikanhong globalista sa United Nations. Kon si Antiochus Magnus atua sa tanang tulo ka gubat ug nagrepresentar sa puli nga gahum sa kapapahan batok sa hari sa habagatan, unsaon man nga mahimo kini nga ang United States sa 1989, dayon ang mga taga-Ukraine sumala sa gipakita sa Gubat sa Raphia, ug unya ang United States pag-usab sa Gubat sa Panium? Ang bersikulo diyes mao ang yawi sa mga bersikulo onse hangtod kinse, kay ang katumanan niini sa 1989 naghatag ug hulagway sa mga profetikong kinaiya sa nahaunang usa sa tulo ka mga puli nga gubat. Unsay profetikong katarungan sa pag-ila kang Antiochus ingon nga puli nga gahum sa kapapahan, samtang wala iaplikar ang United States sa matag usa sa tulo ka mga gubat?

In the history of the Ukrainian war, which has been typified by the battle of Raphia the United States employed the Nazi’s of the Ukraine as their proxy power in the very history where they are forming and image of the papacy, the power who always and only uses proxy powers to do her dirty work.

Sa kasaysayan sa gubat sa Ukraine, nga gipakita pinaagi sa gubat sa Raphia, gigamit sa Estados Unidos ang mga Nazi sa Ukraine ingon nga ilang gahom nga puli, sulod mismo sa kasaysayan diin naghulma sila ug larawan sa kapapahan, ang gahom nga sa kanunay ug sa kanunay lamang naggamit ug mga gahom nga puli aron sa pagbuhat sa iyang mahugaw nga buluhaton.

To answer the question of proxy powers in verses ten through fifteen involves a prophetic study of the characteristics of Antiochus as a symbol. The Diadochi Wars were a series of conflicts from 323–281 BC among the Diadochi (Greek for “successors”), the generals and successors of Alexander the Great, who fought for control of his vast empire after his death in 323 BC. The first Antiochus was Antiochus I Soter, the son of Seleucus I Nicator, one of Alexander’s Diadochi (successors), who founded the Seleucid Empire.

Aron matubag ang pangutana mahitungod sa mga gahom nga puli sa bersikulo napulo hangtod kinse nagkinahanglan sa usa ka propetikong pagtuon sa mga kinaiya ni Antiochus ingon nga usa ka simbolo. Ang mga Gubat sa Diadochi maoy usa ka sunod-sunod nga mga panagbangi gikan sa 323–281 BC taliwala sa mga Diadochi (Griyego alang sa “mga manununod”), ang mga heneral ug mga manununod ni Alexander the Great, nga nanag-away alang sa pagkontrolar sa iyang halapad nga imperyo human sa iyang kamatayon niadtong 323 BC. Ang unang Antiochus mao si Antiochus I Soter, ang anak ni Seleucus I Nicator, usa sa mga Diadochi (mga manununod) ni Alexander, nga nagtukod sa Imperyong Seleucid.

The name Antiochus can be understood to mean one who stands in place of, in order to support. Antiochus is a symbol of Rome, and papal Rome is the antichrist, which possesses a similar symbolism as does Antiochus. Antiochus as a name represented the son of the founder of the Seleucid Empire, and in that sense, Antiochus stood in the place of his father, he stood as his proxy. Sister White identifies both Satan and the pope as the antichrist, and states that the pope is Satan’s representative on earth. It became a prominent dynastic name in the Seleucid Empire, partly due to its association with Antiochus I Soter and the city of Antioch, named after either Seleucus I’s father or son. The pope is the proxy for Satan, and symbolically the name Antiochus represents a proxy for his father, the founder of the northern kingdom who located its capital in Babylon.

Ang ngalan nga Antiochus masabtan nga nagpasabot ug usa nga nagabarog puli sa lain, aron sa pagsuporta. Si Antiochus usa ka simbolo sa Roma, ug ang papadong Roma mao ang antikristo, nga nagbaton ug susamang simbolismo sama kang Antiochus. Si Antiochus, ingon nga ngalan, nagrepresentar sa anak sa magtutukod sa Imperyong Seleucid, ug niana nga diwa, si Antiochus mibarog puli sa iyang amahan, mibarog siya ingon nga iyang puli. Gipasabot ni Sister White ang duha, si Satanas ug ang papa, ingon nga antikristo, ug nag-ingon nga ang papa mao ang representante ni Satanas dinhi sa yuta. Nahimo kini nga usa ka bantog nga dinastikong ngalan sa Imperyong Seleucid, sa usa ka bahin tungod sa pagkadugtong niini kang Antiochus I Soter ug sa siyudad sa Antioch, nga ginganlan sunod sa amahan o sa anak ni Seleucus I. Ang papa mao ang puli ni Satanas, ug sa simbolikong paagi ang ngalan nga Antiochus nagrepresentar sa usa ka puli alang sa iyang amahan, ang magtutukod sa gingharian sa amihanan nga nagbutang sa iyang kaulohan sa Babilonia.

After Alexander the Great’s death in 323 BC, his empire fragmented among the Diadochi (successors). In the Partition of Babylon (323 BC), Seleucus was initially appointed as the commander of the Companion cavalry (a prestigious military post) under Perdiccas, the regent of Alexander’s empire. By 321 BC, Seleucus was appointed satrap (governor) of Babylonia during the Partition of Triparadisus, following Perdiccas’ death and further negotiations among the Diadochi. In 316 BC, Antigonus I Monophthalmus, another Diadoch, forced Seleucus to flee Babylon due to Antigonus’ growing power. Seleucus sought refuge with Ptolemy I Soter in Egypt. In 312 BC, Seleucus returned to Babylon with a small force provided by Ptolemy. He defeated Antigonus’ forces and retook Babylon, marking the establishment of his power base. This event is often considered the founding of the Seleucid Empire, with 312 BC as the start of the Seleucid Era in historical reckoning.

Human sa kamatayon ni Alexander the Great niadtong 323 BC, nabahinbahin ang iyang imperyo taliwala sa mga Diadochi (mga manununod). Sa Partition of Babylon (323 BC), si Seleucus sa sinugdan gitudlo isip komander sa Companion cavalry (usa ka dungganong katungdanang militar) ubos ni Perdiccas, ang rehente sa imperyo ni Alexander. Pag-abot sa 321 BC, si Seleucus gitudlo nga satrap (gobernador) sa Babylonia sa panahon sa Partition of Triparadisus, human sa kamatayon ni Perdiccas ug sa dugang pang mga pakignegosasyon taliwala sa mga Diadochi. Niadtong 316 BC, si Antigonus I Monophthalmus, laing Diadoch, mipugos kang Seleucus sa pagkalagiw gikan sa Babylon tungod sa nagkadakong gahum ni Antigonus. Si Seleucus nangita ug dangpanan kang Ptolemy I Soter sa Egipto. Niadtong 312 BC, si Seleucus mibalik sa Babylon uban ang usa ka gamayng pwersa nga gihatag ni Ptolemy. Iyang gipildi ang mga pwersa ni Antigonus ug nabawi pag-usab ang Babylon, nga nagtimaan sa pagtukod sa iyang saligang-lugar sa gahum. Kini nga hitabo sagad giisip nga mao ang pagkatukod sa Seleucid Empire, ug ang 312 BC isip sinugdanan sa Seleucid Era sa historikal nga pag-ihap.

The name Seluecus is derived from Greek and comes from the root selas (σέλας), meaning “light,” “radiance,” or “flame.” The name suggests brilliance or illumination, fitting for a prominent figure like Seleucus I Nicator, the founder of the Seleucid Empire and who typifies the father who had been the light bearer in heaven.

Ang ngalan nga Seluecus naggikan sa Griego ug nagikan sa gamot nga selas (σέλας), nga nagpasabot ug “kahayag,” “kasidlak,” o “kalayo.” Ang maong ngalan nagpasabot ug pagkamasanagon o paghayag, nga angay alang sa usa ka inila nga personahe sama kang Seleucus I Nicator, ang magtutukod sa Imperyong Seleucid ug nga nagtimaan sa amahan nga kaniadto mao ang magdadala sa kahayag sa langit.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> “Aron masiguro ang yutan-ong mga kapuslanan ug mga kadungganan, ang iglesya gidala sa pagpangita sa pabor ug pagsuporta sa mga dagkung tawo sa kalibotan; ug sa ingon nga paagi, sa nakasalikway na kang Cristo, gidani siya sa pagtugyan sa pagkamaunongon ngadto sa representante ni Satanas—ang obispo sa Roma.” The Great Controversy, 50.

Antiochus Magnus represents the proxy of papal power, as the pope represents the proxy of Satan. The symbolism of Antiochus allows for differing proxy powers, just as there have been many popes. Reagan was the proxy of 1989, the Ukraine became the proxy of the United States in 2014 and Trump is the proxy at the Battle of Panium. Reagan was the first, Trump is the last and Zelenskyy is the rebellion in the middle.

Si Antiochus Magnus nagrepresentar sa puli sa gahum sa papado, maingon nga ang papa mao ang puli ni Satanas. Ang simbolismo ni Antiochus nagtugot sa nagkalainlaing mga puli nga gahum, maingon nga daghan na usab ang nangaging mga papa. Si Reagan mao ang puli sa 1989, ang Ukraine nahimong puli sa Estados Unidos niadtong 2014, ug si Trump mao ang puli sa Gubat sa Panium. Si Reagan mao ang nahauna, si Trump mao ang naulahi, ug si Zelenskyy mao ang pagsukol sa taliwala.

Back to Articles