Article

# Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatus ug Kalim-an ug Lima

Pagbutyag sa Katapusang Panan-awon ni Daniel: Usa ka Magkatakdo nga Panaw sa mga Maatong Birhen

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Nagsugod kita sa atong pagtuon sa ulahing panan-awon ni Daniel pinaagi sa pag-ila kang Daniel ingon nga usa ka simbolo sa mga katawohan sa pakigsaad sa Dios sa ulahing mga adlaw, ug gigamit nato ang unang bersikulo inubanan sa ulahing kapitulo aron sugdan ang pag-ila sa mga propetikong kinaiya niadtong mga katawohan sa ulahing mga adlaw nga girepresentahan ni Belteshazzar. Ang mga katawohan sa pakigsaad sa Dios sa ulahing mga adlaw nagrepresentar sa mga Millerite sa kalihukan sa unang manulonda, ug sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa kalihukan sa ikatulong manulonda. Gituman sa mga Millerite ang sambingay sa napulo ka ulay, ug kana nga sambingay pagausbon gayud hangtod sa pinakasulat sa ulahing mga adlaw.

> “Ako sagad nga gipasubay ngadto sa sambingay sa napulo ka ulay, lima kanila maalamon, ug lima boang. Kining sambingaya natuman na ug pagatumanon pa gayud ngadto sa pinakaletra, kay kini may pinasahi nga pagpadapat niining panahona, ug, sama sa mensahe sa ikatulong manulonda, natuman na ug magapadayon nga mahimong kamatuoran alang niining panahona hangtod sa katapusan sa panahon.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

Ang kasinatian sa duha ka mga kalihokan sa kaulahiang mga adlaw mao ang kasinatian sa Adventismo.

> “Ang sambingay sa napulo ka mga ulay diha sa Mateo 25 naghulagway usab sa kasinatian sa katawhang Adventista.” The Great Controversy, 393.

Ang mga Millerite nagrepresentar sa kalihokan sa unang manulonda, ug ang ilang kasinatian girepresentar usab sa iglesia sa Philadelphia. Sa 1856, ang Philadelphian nga kalihokan sa mga Millerite mibalhin ngadto sa Laodicean nga kalihokan, ug sa rebelyon sa 1863, kini miusab pa gayud ngadto sa Laodicean nga iglesia sa Seventh-day Adventist.

Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nagrepresentar sa kalihokan sa ikatulong manulonda, ug ang ilang kasinatian girepresentahan usab sa iglesia sa Philadelphia. Niadtong 1989, ang basahon ni Daniel giablihan ngadto sa Laodiceanong Iglesia Adventista sa Ikapitong Adlaw, ug niadtong Septiyembre 11, 2001, ang Laodiceanong kalihokan sa Adventista nagsugod, ug niadtong Hulyo 2023, miabot ang pagbalhin balik ngadto sa Philadelphianong kalihokan.

Si Belteshazzar, o si Daniel, nagrepresentar sa kalihokang Filadelfianhon sa kataposang mga adlaw, nga nagasubli sa kalihokang Filadelfianhon sa mga Millerita “hangtod sa mismong letra.” Ang unang bersikulo sa kataposang panan-awon nagrepresentar niadtong mga tawo sa kataposang mga adlaw, ug ang kataposang pagpamatuod sa kataposang panan-awon kinahanglan magkauyon sa unang pagpamatuod sa kataposang panan-awon. Ang proseso sa pagputli diha sa Daniel kapitulo dose nagaila sa pagdugang sa kahibalo, ug sa duha ka mga hut-ong nga tungod niana mapamunga. Si Belteshazzar mao ang kinatumyang representasyon sa mga manggialamon sa kataposang mga adlaw. Diha sa Daniel kapitulo dose adunay labing menos lima ka kamatuoran nga matagnaon nga mga angkla alang sa kalihokang Millerita, nga kinahanglan pagasublion sa kalihokan sa ikatulong manulonda.

Ang nahauna mao ang proseso sa paghinlo nga nagmugna ug duha ka hut-ong sa mga magsisimba, ug busa nagatuman sa sambingay sa napulo ka mga ulay diha sa sinugdan ug sa panapos nga mga lihok.

> Apan ikaw, O Daniel, tipigi ang mga pulong, ug selyohi ang basahon, hangtod sa panahon sa katapusan: daghan ang maglibutlibut, ug ang kahibalo modaghan.... Ug siya miingon, Lumakaw ka sa imong dalan, Daniel: kay ang mga pulong gitak-opan ug gisegelyohan hangtod sa panahon sa katapusan. Daghan ang pagahinloon, ug pagapapution, ug pagasulayan; apan ang mga dautan magabuhat sa pagkadautan: ug walay usa sa mga dautan ang makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Daniel 12:4, 9, 10.

Ang kalainan tali sa mga manggialamon ug sa mga daotan (mga buang) napasukad sa ilang pagsabut (sa hunahuna nga pagbahinbahin) sa pagdugang sa kahibalo nga giablihan sa panahon sa katapusan, bisan sa 1798 alang sa mga Millerita, o sa 1989 alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Gikinahanglan nga mahibalo ang katawhan sa Dios nga ang Adventismo mao ang kasinatian sa sambingay sa napulo ka ulay, kay kon walay maong pagsabut dili sila mangita sa pagsabut kon kanus-a miabut ang “panahon sa katapusan” alang sa katapusang kaliwatan, o unsa ang mensahe nga unya gibuksan gikan sa pagkatimri. Kon walay pagsabut nga ang kasinatian sa Adventista usa ka tulo-ka-lakang proseso sa pagsulay, nga napasukad sa progresibong paglambo sa kamatuoran, nga modala ngadto sa usa ka sangputanan nga “kinabuhi-o-kamatayon,” imposible ang pag-ila sa hataas nga tawag sa matag Ikapito nga Adlaw nga Adventista. Si Belteshazzar nagrepresentar sa usa ka katawhan nga nasayod nga sila nakaagi sa proseso sa pagputli nga gihulagway ingon nga “maputli, mapaputi, ug pagasulayan.” Kining mao gayud nga tulo-ka-lakang proseso sa pagputli espesipikong giila ingon nga buluhaton sa Balaang Espiritu.

> Bisan pa niana, ako magasulti kaninyo sa kamatuoran; maoy angay alang kaninyo nga ako molakaw: kay kon ako dili molakaw, ang Manlalaban dili moanhi kaninyo; apan kon ako mopahawa, akong ipadala siya nganhi kaninyo. Ug sa diha nga siya moanhi na, iyang pamatud-an sa kalibotan ang mahitungod sa sala, ug sa pagkamatarong, ug sa paghukom: Mahitungod sa sala, tungod kay sila wala motuo kanako; Mahitungod sa pagkamatarong, tungod kay ako moadto sa akong Amahan, ug dili na ninyo ako makita; Mahitungod sa paghukom, tungod kay ang principe niining kalibotana nahukman na. Daghan pa akog mga butang nga isulti kaninyo, apan dili pa ninyo arang madala karon. Apan sa diha nga moanhi na siya, ang Espiritu sa kamatuoran, siya magamando kaninyo ngadto sa tibuok kamatuoran: kay siya dili magasulti gikan sa iyang kaugalingon; kondili bisan unsa ang iyang madungog, kana maoy iyang igaasulti: ug iyang igapakita kaninyo ang mga butang nga umalabot. Juan 16:7–13.

Ang buluhaton sa Balaang Espiritu sa paggiya sa mga manggialamon nga ulay ngadto sa “tanan nga kamatuoran,” nagkinahanglan nga Iyang badlongon, nga nagpasabot sa pagpahimangno o pagpamatuod, ang kalibotan mahitungod sa sala, pagkamatarong, ug paghukom, nga mao gayud ang maong tulo ka mga lakang nga nagamugna sa usa ka manggialamon o buang nga ulay diha sa Daniel kapitulo dose. Ang mensahe nga giila ni Jesus ingon nga buluhaton sa Balaang Espiritu mao ang “lana,” nga nagapadayag sa kalainan tali sa manggialamon ug sa dautan diha sa Daniel dose. Ang katawhan sa Dios sa katapusang mga adlaw kinahanglan makasabut sa pagdugang sa kahibalo alang sa ilang kaliwatan, ug kana nga kahibalo nagalakip sa ilang pag-ila nga sila mahimong mga buang o manggialamong ulay diha sa sambingay sa Mateo kapitulo baynte singko.

> “Gipakita kang Juan kining mga butanga diha sa balaang panan-awon. Iyang nakita ang pundok nga gisimbolo sa lima ka manggialamon nga ulay, uban sa ilang mga lamparahan nga naandam ug nagasiga, ug siya misinggit diha sa kahinam, ‘Ania ang pagpailub sa mga balaan; ania sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios ug sa pagtoo ni Jesus. Ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit nga nagaingon kanako, Isulat, Bulahan ang mga patay nga nangamatay diha sa Ginoo sukad karon: Oo, nagaingon ang Espiritu, aron sila makapahulay gikan sa ilang mga paghago; ug ang ilang mga buhat nagasunod kanila.’”

> “Daghan sa nakadungog sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda naghunahuna nga mabuhi sila aron makita ang pag-anhi ni Cristo diha sa mga panganod sa langit. Kon ang tanan nga nagaangkon nga motuo sa kamatuoran nagtuman unta sa ilang bahin ingon nga mga maalamong ulay, ang mensahe unta sa dili pa karon nawali na ngadto sa matag nasod, kaliwatan, pinulongan, ug katawohan. Apan lima maalamon ug lima buang. Ang kamatuoran unta gimantala sa napulo ka mga ulay, apan lima lamang ang nakahimo sa pag-andam nga mahinungdanon aron makig-uban nianang pundoka nga naglakaw diha sa kahayag nga miabot kanila. Ang mensahe sa ikatulong manulonda gikinahanglan. Kini nga pagpahibalo pagahimoon. Daghan sa mga migula aron sa pagsugat sa Pamanhonon ilalom sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda, misalikway sa mensahe sa ikatulong manulonda, ang katapusang mensahe sa pagsulay nga igahatag sa kalibotan.”

> “Ang susamang buluhaton pagatumanon sa diha nga ang laing manolonda, nga gihulagway diha sa Pinadayag 18, magahatag sa iyang mensahe. Ang mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manolonda kinahanglan pagausbon. Ang tawag igahatag ngadto sa iglesia, ‘Gumula kamo gikan kaniya, Akong katawohan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala.’ ‘Napukan na, napukan na ang Babilonia nga daku, ug nahimo nang puloy-anan sa mga yawa, ug salipdanan sa tanang mahugaw nga espiritu, ug hawla sa tanang mahugaw ug dumtanang langgam. Kay ang tanang mga nasud nakainom sa bino sa kapungot sa iyang pakighilawas, ug ang mga hari sa yuta nakighilawas uban kaniya, ug ang mga magpapatigayon sa yuta nangadato pinaagi sa kadagaya sa iyang mga kahimuot…. Gumula kamo gikan kaniya, Akong katawohan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak: kay ang iyang mga sala nakaabut ngadto sa langit, ug nahinumduman sa Dios ang iyang mga kasal-anan’ [Pinadayag 18:2–5].”

> “Kuhaa ang matag bersikulo niining kapituloha, ug basaha kini pag-ayo, ilabi na ang kataposang duha: ‘Ug ang kahayag sa suga dili na gayud modan-ag pa diha kanimo; ug ang tingog sa pamanhonon ug sa pangasaw-onon dili na gayud madungog pa diha kanimo: kay ang imong mga magpapatigayon mao ang dagkung tawo sa yuta; kay pinaagi sa imong mga salamangka gilimbongan ang tanang kanasoran. Ug diha kaniya hingkaplagan ang dugo sa mga manalagna, ug sa mga balaan, ug sa tanan nga gipamatay ibabaw sa yuta.’”

> “Ang sambingay mahitungod sa napulo ka ulay gihatag ni Cristo Mismo, ug ang matag piho nga bahin niini kinahanglan tun-an pag-ayo. Moabot ang panahon nga ang pultahan pagasirhan. Gihulagway kita ingon nga sa maalamon o sa buang nga mga ulay. Karon dili kita makahimo sa pag-ila, ni adunay kita’y kagamhanan sa pag-ingon, kinsa ang maalamon ug kinsa ang buang. Adunay mga nagkupot sa kamatuoran diha sa pagkadili-matarong, ug kini sila sa gawas makita nga sama sa mga maalamon.” Manuscript Releases, volume 16, 270.

Ingon mga Adventista nga pagatawagon sa pagtawag sa mga lalaki ug mga babaye paggawas sa Babilonia sa haduol nang umalabot nga balaod sa Dominggo, kita “gihulagway pinaagi sa maalamon o sa buang nga mga ulay.” Ang panon nga nakita ni Juan “nga gihulagway pinaagi sa lima ka maalamon nga mga ulay, nga ang ilang mga lamparahan nahapsay ug nagadilaab,” nga dugang pa nga giila ni Juan ingon nga sila nga nagbaton “sa pagpailub sa mga balaan,” ug nga “nagabantay sa mga sugo sa Dios ug sa pagtoo ni Jesus,” mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga gikinahanglan sa pagbantay sa mga sugo sa Dios, pagpraktis sa pagtoo ni Jesus, ug sa pagkahibalo nga sila mao ang mga ulay sa sambingay sa Mateo baynte-singko. Dili lamang nga kinahanglan nilang sabton nga sila maalamon o buang nga mga ulay, kondili kinahanglan usab nilang usbon ang kasinatian nga gihulagway ni Daniel ingon nga “nahinlo, napaputi ug nasulayan.”

> Ug sila nanag-awit ug daw usa ka bag-ong awit sa atubangan sa trono, ug sa atubangan sa upat ka mga mananap, ug sa mga anciano; ug walay bisan kinsa nga makakat-on niadtong awita gawas sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga mga tinubos gikan sa yuta. Kini sila mao ang wala mahugawi uban sa mga babaye; kay sila mga ulay. Kini sila mao ang nagsunod sa Cordero bisan asa Siya moadto. Kini sila gitubos gikan sa taliwala sa mga tawo, nga mahimong mga unang bunga ngadto sa Dios ug ngadto sa Cordero. Ug sa ilang baba walay limbong nga hingkaplagan; kay sila walay ikasaway sa atubangan sa trono sa Dios. Pinadayag 14:3–5.

Adunay labing menos lima ka mga kamatuoran nga girepresentahan diha sa Daniel kapitulo dose, nga mao ang mga kamatuoran nga nalangkit sa Millerite nga kalihokan sa nahaunang manulonda, nga pagausbon ug pagasabton sa mas hingpit pa sa kalihokan sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Usa niadtong mga kamatuoran mao ang tulo-ka-ang-ang nga proseso sa paghinlo nga nalangkit sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Ang unang kamatuoran nga nasabtan ni William Miller sa kahulogan sa propetikong panahon, mao ang “pito ka mga panahon,” sa Levitico baynte-sais, ug kana nga kamatuoran giila diha sa Daniel dose, ug kini mao ang unang kamatuoran sa kasaysayan sa Millerite nga didto gihisgutan.

> Apan ikaw, O Daniel, tak-omi ang mga pulong, ug timrihi ang basahon hangtod sa panahon sa katapusan: daghan ang magdalagan ngadto-ngari, ug ang kahibalo modaghan. Unya ako si Daniel mitan-aw, ug ania karon, may laing duruha nga nagtindog, ang usa niini sa usa ka daplin sa tampi sa suba, ug ang usa sa pikas daplin sa tampi sa suba. Ug ang usa miingon sa tawo nga binistihan ug lino, nga atua sa ibabaw sa mga tubig sa suba, Hangtod anus-a pa man ang katapusan niining mga kahibulongang butang? Ug nadungog ko ang tawo nga binistihan ug lino, nga atua sa ibabaw sa mga tubig sa suba, sa diha nga iyang gibayaw ang iyang toong kamot ug ang iyang wala nga kamot ngadto sa langit, ug nanumpa pinaagi kaniya nga buhi hangtod sa walay katapusan nga kini mahatabo sulod sa usa ka panahon, mga panahon, ug tunga sa usa ka panahon; ug sa diha nga matuman na niya ang pagkatibulaag sa gahum sa balaang katawohan, kining tanan nga mga butang mahuman. Ug nadungog ko, apan wala ako makasabut: unya miingon ako, O akong Ginoo, unsa man ang mahimong katapusan niining mga butanga? Ug siya miingon, Lakaw sa imong dalan, Daniel: kay ang mga pulong gitak-opan ug gitimrihan hangtod sa panahon sa katapusan. Daghan ang pagaputlihon, ug pagapapution, ug pagasulayan; apan ang mga dautan magapadayon sa pagkadautan: ug walay bisan usa sa mga dautan ang makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Daniel 12:4–10.

Kining bahina nagsugod pinaagi sa basahon ni Daniel nga patikán hangtod sa panahon sa katapusan, ug ang bahina natapos pinaagi sa basahon ni Daniel nga patikán hangtod sa panahon sa katapusan. Sa taliwala sa nahaunang ug naulahi nga pagpatik sa mga pulong ni Daniel, ang gipanumpaang pagpamatuod niadtong “Siya nga buhi hangtod sa kahangtoran” mao kini: “nga kini mahitabo sulod sa usa ka panahon, mga panahon, ug tunga; ug sa diha nga matuman na niya ang pagkatibulaag sa gahum sa balaang katawhan, kining tanang mga butanga matapos na.”

Ang Naghatag niining gipanumpaang pagpamatuod mao ang Usa nga diha sa ibabaw sa katubigan, sinul-oban ug lino. Nakita ni Daniel ang usa ka manulunda sa usa ka tampi sa Suba sa Hiddekel ug laing manulunda sa pikas nga tampi, ug ang usa niadtong mga manulunda nangutana ug usa ka pangutana, nga gitubag sa Usa nga diha sa ibabaw sa katubigan. Ang pangutana mao, “Hangtod kanus-a?” Mao kini ang mao rang unang duha ka mga pulong sa pangutana nga gipangutana sa bersikulo trese sa Daniel kapitulo otso.

> Unya nadungog ko ang usa ka balaan nga nagsulti, ug may lain pang balaan nga miingon niadtong maong balaan nga nagsulti, Hangtod kanus-a pa ba ang panan-awon mahitungod sa adlaw-adlaw nga halad, ug sa paglapas sa pagkabiniyaan, aron itugyan ang balaang puloy-anan ug ang panon ngadto sa pagayatakan? Ug siya miingon kanako, Ngadto sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka adlaw; unya pagahinloan ang balaang puloy-anan. Daniel 8:13, 14.

Ang mao rang estruktura sa panagna makita sa duha ka panaghisgotan, gawas lamang nga sa kapitulo otso, si Daniel atua sa daplin sa Suba sa Ulai, ug dili sa Suba sa Hiddekel. Sa kapitulo otso usa ka manulonda (balaan) “miingon niadtong usa ka balaan nga nagsulti, hangtod kanus-a.” Ang Hebreohanon nga pulong nga gihubad nga “niadtong usa ka balaan,” mao ang Hebreohanon nga pulong nga “Palmoni,” nga nagakahulogan ug ang Kahibulongang Tig-ihap, o ang Tig-ihap sa mga Tinago. Sa kapitulo otso si Jesus (ang Kahibulongang Tig-ihap) mao ang nagsulti, ug laing balaan nangutana kang Jesus (niadtong usa ka balaan), “hangtod kanus-a.”

Sa ikanapulog-duha nga kapitulo, ang Usa nga nagatindog ibabaw sa tubig gipangutana sa usa ka manulonda nga atua sa usa sa mga tampi sa Suba sa Hiddekel, “hangtod kanus-a.” Kining duha ka mga teksto kinahanglan pagatagdon nga magkauban, linya ibabaw sa linya. Ang unang pangutana sa ikawalong kapitulo mao ang “hangtod kanus-a ang panan-awon mahitungod sa pagyatak sa balaang puloy-anan ug sa panon, nga unang natuman pinaagi sa paganismo, ug unya pinaagi sa papalismo?” Ang pangutana sa ikanapulog-duha nga kapitulo mao ang, “hangtod kanus-a kini ngadto sa katapusan niining mga katingalahan.” Ang gitumbok nga tubag pinaagi sa panumpa dayon gihatag ni Palmoni, ang Katingalahang Manug-ihap nga nagsul-ob ug lino ug nagatindog ibabaw sa mga tubig, “mahitabo kini sulod sa usa ka panahon, mga panahon, ug tunga sa usa ka panahon; ug sa diha nga matuman na niya ang pagkatibulaag sa gahum sa balaang katawhan, kining tanan nga mga butang mahuman.”

Ang mga pangutana sa mga Suba sa Ulai ug Hiddekel mao kini: “Hangtod anus-a ang panan-awon mahitungod sa pagkasabulag sa katawhan sa Dios nga ginapahigayon sa paganismo ug dayon sa papado samtang ilang gitamakan ang balaang puloy-anan ug ang panon?” Ang tubag mao nga ang pagpanamastamas matapos sa 1798, sa dihang nagsugod ang buhat ni Palmoni sa pagpatindog sa Millerite nga templo, ug unya matapos kap-atan ug unom ka tuig sa ulahi, sa 1844, sa dihang ang balaang puloy-anan pagahinloan na.

Sa ikanapulog-duha nga kapitulo si Daniel nakadungog sa panagsulti, “apan wala ako makasabut.” Gipahayag ni Daniel ang tinguha nga makasabut, ingon sa girepresentahan sa iyang pagpangutana kang Cristo. “O Ginoo ko, unsa man ang katapusan niining mga butanga?” Ang iyang pagpahayag sa tinguha nga makasabut nagrepresentar sa tinguha sa mga manggialamon nga ulay nga makasabut, kay ang tibuok nga pakighinabi gibutang taliwala sa duha ka reperensiya mahitungod sa basahon ni Daniel nga patikhan hangtod sa panahon sa katapusan. Si Daniel nagrepresentar sa tinguha nga gibutang kang William Miller nga makasabut sa kamatuoran nga giablihan niadtong 1798, ug ang unang kamatuoran nga siya gidala sa pag-ila mao ang pagyatak sa santuwaryo ug sa panon, una pinaagi sa paganismo ug unya sa papalismo sulod sa panahon nga ang gahum sa balaang katawhan gipatibulaag sa katumanan sa “pito ka mga panahon,” sa Levitico beinte-sais.

Ang tinguha ni Miller sa pag-ila sa kamatuoran girepresentahan sa tinguha ni Daniel, apan dili kompleto ang pagsabot ni Miller. Si Daniel nagrepresentar sa tinguha ni Miller, ug si Belteshazzar nagrepresentar niadtong adunay hingpit nga pagsabot sa butang ug sa panan-awon. Adunay labing menos lima ka mahinungdanong mga kamatuoran nga kabahin sa kasinatian sa mga Millerite diha sa kapitulo dose sa Daniel, nga makakaplag ug katumbas nga kaangayan sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Usa niini mao nga ilang gituman ug nasabtan nga sila nagatuman sa sambingay sa napulo ka ulay, uban sa tulo-ka-ang-ang nga proseso sa pagsulay; ug ang lain mao nga ilang nasabtan ang batong-pundasyon sa “seven times,” sa Levitico kapitulo baynte-sais.

Padayonon nato kining pagtuon sa atong sunod nga artikulo.

> “‘Unya ang gingharian sa langit ikapahisama sa napulo ka ulay, nga nagdala sa ilang mga lampara, ug migula sa pagsugat sa pamanhonon. Ug ang lima kanila maalamon, ug ang lima buang. Sila nga mga buang nagdala sa ilang mga lampara, apan wala magdala ug lana uban kanila; kondili ang mga maalamon nagdala ug lana sa ilang mga sudlanan uban sa ilang mga lampara. Ug samtang nalangan ang pamanhonon, silang tanan giduka ug nangatulog. Ug sa tungang gabii dihay singgit nga nadungog, Ania karon, ang pamanhonon nagaabut; gumula kamo sa pagsugat kaniya. Unya mingtindog kadtong tanang mga ulay, ug gitimbang ang ilang mga lampara. Ug ang mga buang miingon sa mga maalamon, Hatagi kami sa inyong lana; kay ang among mga lampara nangapalong na. Apan ang mga maalamon mitubag, nga nagaingon, Dili mahimo; tingali dili igo alang kanamo ug kaninyo: apan adto hinoon kamo sa mga namaligya, ug pagpalit alang sa inyong kaugalingon. Ug samtang nangadto sila sa pagpalit, miabut ang pamanhonon; ug sila nga andam misulod uban kaniya ngadto sa kasal: ug ang pultahan gitakpan. Sa ulahi miabut usab ang ubang mga ulay, nga nagaingon, Ginoo, Ginoo, ablihi kami. Apan siya mitubag ug miingon, Sa pagkatinuod nagaingon ako kaninyo, wala ako makaila kaninyo. Busa pagbantay kamo; kay wala kamo mahibalo sa adlaw ni sa takna diin ang Anak sa tawo magaabut.’”

> “Karon nagakinabuhi kita sa labing mabinantayon nga panahon, ug walay usa kanato ang angay maglangan sa pagpangita ug pagpangandam alang sa umaabot ni Cristo. Ayaw tugoti nga adunay mosunod sa panig-ingnan sa mga buang nga ulay, ug maghunahuna nga luwas ang paghulat hangtod moabot ang krisis sa dili pa makabaton sa pagpangandam sa kinaiya aron makabarog nianang panahona. Ulahi na kaayo ang pagpangita sa pagkamatarong ni Cristo sa dihang tawgon na ang mga dinapit ug susihon sila. Karon mao ang panahon sa pagsul-ob sa pagkamatarong ni Cristo,—ang bisti sa kasal nga makapahaom kanimo sa pagsulod ngadto sa panihapon sa kasal sa Cordero. Sa sambingay, ang mga buang nga ulay gihulagway nga nangayo ug lana, apan napakyas sa pagdawat niini sumala sa ilang pangayo. Kini nagsimbolo niadtong wala mangandam sa ilang kaugalingon pinaagi sa pagpalambo sa usa ka kinaiya nga makabarog sa panahon sa krisis. Daw ingon nga moadto sila sa ilang mga silingan ug moingon, Ihatag kanako ang imong kinaiya, kay kon dili ako mangawala. Ang mga manggialamon dili makahatag sa ilang lana ngadto sa nagkurap nga mga suga sa mga buang nga ulay. Ang kinaiya dili mapasa. Dili kini mapalit o mabaligya; kini kinahanglan maangkon. Gihatagan sa Ginoo ang matag indibiduwal ug kahigayonan sa pag-angkon sa matarong nga kinaiya sulod sa mga takna sa pagtulay; apan wala Siya maghatag ug pamaagi diin ang usa ka tawhanong kasangkapan makahatag ngadto sa lain sa kinaiya nga iyang napalambo pinaagi sa pag-agi sa malisod nga mga kasinatian, pinaagi sa pagkat-on sa mga leksiyon gikan sa dakong Magtutudlo, aron siya makapadayag ug pagpailub ilalom sa pagsulay, ug makagamit ug pagtuo aron makapapahawa sa mga bukid sa pagkadili-makahimo. Dili mahimo ang paghatag sa kahumot sa gugma,—ang paghatag ngadto sa lain ug kalumo, taktika, ug paglahutay. Dili mahimo nga ang usa ka tawhanong kasingkasing mobubo ngadto sa lain sa gugma sa Dios ug sa katawhan.”

> “Apan moabot ang adlaw, ug haduol na kini kanato, nga ang matag hugna sa kinaiya igapadayag pinaagi sa pinasahi nga tentasyon. Kadtong magpabiling matinud-anon sa prinsipyo, nga magapadayon sa pagtoo hangtod sa katapusan, mao ang mga napamatud-an nga matinud-anon ilalom sa pagsulay ug kalisdanan sa nangaging mga takna sa ilang panahon sa pagtilaw, ug nakaporma ug mga kinaiya sumala sa dagway ni Cristo. Kini mao ang mga nagpalambo sa suod nga pagkaila kang Cristo, nga, pinaagi sa iyang kaalam ug grasya, nakaambit sa diosnong kinaiyahan. Apan walay bisan kinsang tawhanong binuhat nga makahatag sa lain ug paghalad sa kasingkasing ug halangdong mga hiyas sa hunahuna, ug mopuno sa iyang kakulangan pinaagi sa moral nga gahum. Ang matag usa kanato makahimo ug daghan alang sa usag usa pinaagi sa paghatag sa mga tawo ug usa ka ehemplo nga sama kang Cristo, sa ingon nagapadasig kanila sa pag-adto kang Cristo alang sa pagkamatarong nga kung wala niini dili sila makabarog sa hukom. Ang mga tawo kinahanglan nga may pag-ampo nga palandongon ang mahinungdanong butang mahitungod sa pagtukod sa kinaiya, ug himuon ang ilang mga kinaiya sumala sa diosnong sulondan.” The Youth Instructor, Enero 16, 1896.

Back to Articles