Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Six

Ang Basahon ni Joel ug Ang Laodiceanhong Simbahang Seventh-day Adventist - Numero Traynta’y Sais

Number Thirty-Six

Numero Traynta’y Sais

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

In the “bustle,” which James White identifies as the scattering of the Millerites following October 22, 1844, William Miller experienced a dream in 1847, and two years later he was laid to rest.

Sa “kaguliyang,” nga giila ni James White ingon nga pagkakatagkatag sa mga Millerite human sa Oktubre 22, 1844, nasinati ni William Miller ang usa ka damgo niadtong 1847, ug duha ka tuig sa ulahi siya gilubong.

> “If William Miller could have seen the light of the third message, many things which looked dark and mysterious to him would have been explained. But his brethren professed so deep love and interest for him, that he thought he could not tear away from them. His heart would incline toward the truth, and then he looked at his brethren; they opposed it. Could he tear away from those who had stood side by side with him in proclaiming the coming of Jesus? He thought they surely would not lead him astray.

> “Kon makita pa unta ni William Miller ang kahayag sa ikatulong mensahe, daghang mga butang nga alang kaniya mangitngit ug misteryoso unta mapasabut. Apan ang iyang mga igsoon nagpaila sa hilabihan ka lawom nga gugma ug pagtagad alang kaniya, mao nga naghunahuna siya nga dili niya sila mabiyai. Ang iyang kasingkasing mokiling ngadto sa kamatuoran, ug unya motan-aw siya sa iyang mga igsoon; misupak sila niini. Mabiyaan ba niya kadtong mga nagtindog tupad kaniya sa pagmantala sa pag-anhi ni Jesus? Naghunahuna siya nga sa pagkatinuod dili sila mopahisalaag kaniya.

> “God suffered him to fall under the power of Satan, the dominion of death, and hid him in the grave from those who were constantly drawing him from the truth. Moses erred as he was about to enter the Promised Land. So also, I saw that William Miller erred as he was soon to enter the heavenly Canaan, in suffering his influence to go against the truth. Others led him to this; others must account for it. But angels watch the precious dust of this servant of God, and he will come forth at the sound of the last trump.

> “Gitugotan sa Dios nga mapailalom siya ilalom sa gahum ni Satanas, sa gingharian sa kamatayon, ug gitago siya sa lubnganan gikan niadtong sa kanunay nagpalayo kaniya gikan sa kamatuoran. Nakasala si Moises samtang hapit na siyang mosulod sa Yutang Saad. Ingon man usab, nakita ko nga nasayop si William Miller sa diha nga haduol na siyang mosulod sa langitnong Canaan, tungod sa pagtugot nga ang iyang impluwensiya mahimong batok sa kamatuoran. Ang uban maoy nagdala kaniya niini; ang uban maoy manubag tungod niini. Apan ang mga manulonda nagbantay sa bililhong abog niining ulipon sa Dios, ug mogula siya sa tingog sa katapusang trumpeta.

> “A Firm Platform

> “Usa ka Malig-on nga Plataporma”

> “I saw a company who stood well guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.” Early Writings, 258.

> “Nakita ko ang usa ka pundok nga nagtindog nga maayong nabantayan ug malig-on, nga wala maghatag ug pag-uyon niadtong buot magpabalhin sa natukod nang pagtoo sa lawas. Gitan-aw sila sa Dios uban ang pagdawat. Gipakita kanako ang tulo ka mga lakang—ang mensahe sa nahaunang manulonda, sa ikaduhang manulonda, ug sa ikatulong manulonda. Miingon ang manulonda nga nagauban kanako, ‘Alaut kadtong magapalihok ug usa ka bloke o magatangtang ug usa ka pako gikan niining mga mensahea. Ang matuod nga pagsabut niining mga mensahea maoy butang nga may kinabuhi nga kahinungdanon. Ang kapalaran sa mga kalag nagabitay sa paagi sa pagdawat kanila.’ Gidala ako pag-usab paubos pinaagi niining mga mensahea, ug nakita ko kon unsa kamahal ang pagkapalit sa katawohan sa Dios sa ilang kasinatian. Nakuha kini pinaagi sa daghang pag-antus ug mapintas nga pakigbisog. Giyahan sila sa Dios sa matag lakang, hangtod nga Iyang gibutang sila ibabaw sa usa ka malig-on, dili matarog nga saloganan. Nakita ko ang mga tawo nga miduol sa saloganan ug nagsusi sa patukoranan. Ang uban, uban sa kalipay, dihadiha mitungtong niini. Ang uban nagsugod sa pagpangita ug sayop sa patukoranan. Buot nila nga aduna pay mga pag-ayo nga himoon, ug unya ang saloganan mahimong labi pang hingpit, ug ang katawohan labi pang malipayon. Ang uban mikanaug sa saloganan aron susihon kini ug mipahayag nga sayop ang pagpahimutang niini. Apan nakita ko nga halos silang tanan nagpabiling malig-on ibabaw sa saloganan ug nagdasig niadtong mga mikanaug niini nga undangon ang ilang mga pagreklamo; kay ang Dios mao ang Magtutukod nga Agalon, ug sila nakig-away batok Kaniya. Ilang gisaysay pag-usab ang kahibulongang buhat sa Dios, nga maoy nagmando kanila ngadto sa malig-ong saloganan, ug sa panaghiusa gitutok nila ang ilang mga mata ngadto sa langit ug uban sa makusog nga tingog gihimaya ang Dios. Kini nakaapekto sa pipila niadtong nangreklamo ug mibiya sa saloganan, ug sila uban sa mapaubsanon nga dagway mitungtong pag-usab niini.” Early Writings, 258.

## Miller’s Wonderful Works

Ang Talagsaong mga Buhat ni Miller

The “wonderful work” of William Miller led to “the firm foundation” that was the “solid, immovable platform.” The “foundation” of the “immovable platform,” and the subsequent attack upon both the “platform” and the “foundation” that were introduced after Miller’s death in 1849 is identified in his dream.

Ang “katingalahang buluhaton” ni William Miller mitultol ngadto sa “lig-ong patukoranan” nga mao ang “malig-on, dili matarog nga plataporma.” Ang “patukoranan” sa “dili matarog nga plataporma,” ug ang misunod nga pag-atake batok sa “plataporma” ug sa “patukoranan” nga gipaila human sa kamatayon ni Miller niadtong 1849, giila diha sa iyang damgo.

William Miller is the symbol of the foundations of Adventism.

Si William Miller mao ang simbolo sa mga patukoranan sa Adventismo.

He is also the symbol of Millerite history from 1798 unto 1863.

Siya usab mao ang simbolo sa kasaysayan sa mga Millerita sukad sa 1798 hangtod sa 1863.

He is also the symbol of Millerite history from 1798 unto 1844.

Siya usab mao ang simbolo sa kasaysayan sa mga Millerite gikan sa 1798 hangtod sa 1844.

He is also the symbol of the history of the three angels from 1798 unto the Sunday law.

Siya usab mao ang simbolo sa kasaysayan sa tulo ka mga manulonda gikan sa 1798 hangtod sa balaod sa Domingo.

He is represented by the forty-six years from 1798 unto 1844.

Girepresentahan siya pinaagi sa kap-atan ug unom ka tuig gikan sa 1798 hangtod sa 1844.

He is represented by the number “220,” in relation to the 2,520 and the 2,300.

Girepresentar siya pinaagi sa numero nga “220,” may kalabutan sa 2,520 ug sa 2,300.

He is represented by the “seven times”—the 2,520.

Girepresentahan siya pinaagi sa “pito ka mga panahon”—ang 2,520.

He is represented by the 2,300.

Girepresentahan siya pinaagi sa 2,300.

Miller’s two dreams were typified by Nebuchadnezzar’s two dreams in chapter two and chapter four of Daniel.

Ang duha ka damgo ni Miller gipaatas sa hulagway pinaagi sa duha ka damgo ni Nabucodonosor sa ikaduhang kapitulo ug sa ikaupat nga kapitulo sa Daniel.

The period of 1798 begins with Nebuchadnezzar and ends in 1863 with Belshazzar.

Ang yugto sa 1798 nagsugod kang Nabucodonosor ug natapos sa 1863 uban kang Belsasar.

The period of 1798 to the Sunday law begins with Nebuchadnezzar and ends with Belshazzar.

Ang yugto gikan sa 1798 hangtod sa balaod sa Domingo nagsugod kang Nabucodonosor ug natapos kang Belshazar.

As the symbol of the history of the Millerites, he is the symbol of the foundations, which represent the truths that were discovered between the alpha discovery of the 2,520 and the omega discovery of 2,300. Commenting on William Miller’s dream, James White identified that the “key” was Miller’s method of studying the Bible. The methodology is the key of David that was laid upon Miller’s shoulder, for he presented the prophecy of 2300 years that ended when Isaiah 22:22 was fulfilled on October 22, 1844.

Ingon simbolo sa kasaysayan sa mga Millerita, siya mao ang simbolo sa mga patukoranan, nga nagrepresentar sa mga kamatuoran nga nadiskobrehan tali sa alpha nga pagkadiskobre sa 2,520 ug sa omega nga pagkadiskobre sa 2,300. Sa pagkomento sa damgo ni William Miller, giila ni James White nga ang “yawi” mao ang pamaagi ni Miller sa pagtuon sa Biblia. Ang maong metodolohiya mao ang yawi ni David nga gibutang sa abaga ni Miller, kay iyang gipresentar ang tagna sa 2300 ka mga tuig nga natapos sa dihang natuman ang Isaias 22:22 niadtong Oktubre 22, 1844.

The truths that began to be unsealed from 2023 onward, are the truths that were already identified in Habakkuk’s Tables 95 presentations, and those truths are now being set within a new framework of “Truth.”

Ang mga kamatuoran nga nagsugod sa pag-abli gikan sa 2023 padayon, mao ang mga kamatuoran nga daan nang giila diha sa mga presentasyon sa Habakkuk’s Tables 95, ug kana nga mga kamatuoran karon ginapahimutang sulod sa usa ka bag-ong balangkas sa “Kamatuoran.”

The call of the voice in the wilderness in July 2023 identified that weeping and mourning were necessary for those who were to repent for the proclamation of July 18, 2020. Those who would be among the wise virgins were to repent in agreement with the prayer of Daniel nine, which is the prayer of those in Leviticus 26 that recognize they have been scattered.

Ang tawag sa tingog didto sa kamingawan niadtong Hulyo 2023 nagpaila nga ang paghilak ug pagbangotan gikinahanglan alang niadtong mga kinahanglan maghinulsol tungod sa pagmantala sa Hulyo 18, 2020. Kadtong mahimong apil sa mga manggialamong ulay kinahanglan maghinulsol nga nagkauyon sa pag-ampo sa Daniel 9, nga mao ang pag-ampo niadtong anaa sa Levitico 26 nga nakaila nga sila gipatlaag.

When Miller states, “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

Sa dihang si Miller miingon, “Samtang ako sa ingon niini naghilak ug nagminatay tungod sa akong dakong kapildihan ug katungdanan, nahinumdom ako sa Dios, ug sa kinasingkasing nagaampo nga Siya magpadala kanako ug tabang. Dihadiha naablihan ang pultahan, ug may usa ka tawo nga misulod sa lawak, ug ang tanang tawo mipahawa didto; ug siya, nga may kupting usa ka brush sa pagpanilhig sa abog, miabli sa mga bintana, ug misugod sa pagsilhig sa abog ug mga hugaw gikan sa lawak.”

The door that opened was Miller’s heart when he “prayed earnestly” for “help.” Jesus as the True Witness to Laodicea is knocking on hearts seeking entrance. When the door opened a separation process began. When the door opened, the “windows” also opened, and the “windows” are the windows of heaven.

Ang pultahan nga naablihan mao ang kasingkasing ni Miller sa dihang siya “nag-ampo sa mainiton gayod” alang sa “tabang.” Si Jesus ingon nga Matinuod nga Saksi ngadto sa Laodicea nagapanuktok sa mga kasingkasing nga nagapangita ug pagsulod. Sa dihang naablihan ang pultahan, misugod ang usa ka proseso sa pagbuwag. Sa dihang naablihan ang pultahan, ang mga “bintana” usab naablihan, ug ang mga “bintana” mao ang mga bintana sa langit.

John saw the windows in heaven opened in chapter nineteen of Revelation as the Lord raised up His army of white horses, immediately after the bride had made herself ready. That army, is Ezekiel’s army that stand up in response to the message of the rough east wind. That army is the church triumphant that changes from the church militant unto the church triumphant when the separation of the wheat and tares is accomplished. That separation is also represented as changing from the Laodicean experience unto the Philadelphian experience. Miller opened his heart and let the True witness enter in, as He separated the wheat and tares, thus raising His white horse army to life.

Nakita ni Juan ang mga bintana sa langit nga naablihan sa ikanapulog-siyam nga kapitulo sa Pinadayag samtang gipatindog sa Ginoo ang Iyang kasundalohan sa mga kaputi nga kabayo, dihadiha human makapangandam ang pangasaw-onon sa iyang kaugalingon. Kana nga kasundalohan mao ang kasundalohan ni Ezequiel nga mibarog agig tubag sa mensahe sa mabangis nga hangin sa sidlakan. Kana nga kasundalohan mao ang simbahan nga madaugon nga mausab gikan sa nakig-away nga simbahan ngadto sa madaugon nga simbahan sa dihang matuman ang pagbulag sa trigo ug mga bunglayon. Kana nga pagbulag girepresentahan usab ingon nga pagbalhin gikan sa kasinatian sa Laodicea ngadto sa kasinatian sa Filadelfia. Giablihan ni Miller ang iyang kasingkasing ug gitugotan ang Tinuod nga Saksi sa pagsulod, samtang Iyang gibulag ang trigo ug mga bunglayon, sa ingon gibuhi ang Iyang kasundalohan sa mga kaputi nga kabayo.

On December 31, 2023 the Dirt Brush man entered into the room after the people left, and began the work of removing the rubbish of error, while placing the old truths of Habakkuk’s Tables in a new framework of truth.

Niadtong Disyembre 31, 2023, ang tawo nga Dirt Brush misulod sa lawak human manggawas ang mga tawo, ug misugod sa buhat sa pagtangtang sa mga basura sa kasaypanan, samtang gibutang ang daang mga kamatuoran sa mga Lamisa ni Habakkuk sulod sa usa ka bag-ong gambalay sa kamatuoran.

> “The Saviour had not come to set aside what patriarchs and prophets had spoken; for He Himself had spoken through these representative men. All the truths of God’s word came from Him. But these priceless gems had been placed in false settings. Their precious light had been made to minister to error. God desired them to be removed from their settings of error and replaced in the framework of truth. This work only a divine hand could accomplish. By its connection with error, the truth had been serving the cause of the enemy of God and man. Christ had come to place it where it would glorify God, and work the salvation of humanity.” The Desire of Ages, 287.

> “Ang Manluluwas wala mianhi aron isalikway ang gisulti sa mga patriarka ug mga propeta; kay Siya gayud mao ang misulti pinaagi niining mga tawong representante. Ang tanang mga kamatuoran sa pulong sa Dios nagagikan Kaniya. Apan kining bililhong mga mutya gibutang sa mini nga mga sal-otanan. Ang ilang mahalong kahayag gihimong alagad sa kasaypanan. Ang Dios nangandoy nga kini kuhaon gikan sa ilang mga sal-otanan sa kasaypanan ug ibalik sa balangkas sa kamatuoran. Kini nga buhat ang usa lamang ka langitnong kamot makahimo. Tungod sa iyang pagkadugtong sa kasaypanan, ang kamatuoran nag-alagad sa kawsa sa kaaway sa Dios ug sa tawo. Si Cristo mianhi aron ibutang kini sa dapit diin kini makapasidungog sa Dios, ug magabuhat sa kaluwasan sa katawhan.” The Desire of Ages, 287.

One of the first truths taught in 2024 was the explanation of the disappointment of July 18, 2020. Line upon line it was recognized that the first disappointments of every reform line identified July 18, 2020 as a primary waymark in the parable of the ten virgins. The subject of the disappointment became the “key” to unlock the truth of the sanctuary; whereas in the great disappointment of 1844, the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment.

Usa sa unang mga kamatuoran nga gitudlo sa 2024 mao ang pagpasabot sa kapakyasan sa Hulyo 18, 2020. Linya ibabaw sa linya, giila nga ang unang mga kapakyasan sa matag linya sa reporma nagtimaan sa Hulyo 18, 2020 isip usa ka nag-unang timailhan sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Ang hilisgutan sa kapakyasan nahimong “yawe” sa pag-abli sa kamatuoran bahin sa santuwaryo; samtang sa dakong kapakyasan sa 1844, ang santuwaryo mao ang “yawe” nga nag-abli sa kapakyasan.

The dirt brush man, who is also the Lion of the tribe of Judah began unsealing the message of the Midnight Cry in 2023. We have now reached the place in Miller’s dream that He is placing the larger casket upon the table and casting in the truths that are to shine ten times brighter than the sun. One of those jewels is the revelation of who He is in the prophetic narrative.

Ang tawong tigkuskos sa abog, nga mao usab ang León sa banay ni Juda, nagsugod sa pagbukas sa sinilyuhan nga mensahe sa Tinguha sa Tunga‑tungang Gabii niadtong 2023. Karon nahiabut na kita sa dapit sa damgo ni Miller diin Iyang ginabutang ang mas dako nga kahon ibabaw sa lamesa ug ginatambog ngadto niini ang mga kamatuoran nga mosidlak nga napulo ka pilo nga mas mahayag pa kay sa adlaw. Usa niadtong mga mutya mao ang pagpadayag kon kinsa Siya diha sa profetikong asoy.

When the prophecy is unsealed, He is the Lion of the tribe of Judah, who takes old truths and places them into a new framework of the three steps of “truth.” That framework is held together by Christ as the Alpha and Omega, the first and last. As the Word of God, He orchestrated every element of His Word. As Palmoni He designed every aspect a mathematics.

Sa diha nga ang tagna maablihan na, Siya mao ang Leon sa banay ni Juda, nga nagakuha sa daang mga kamatuoran ug nagapahimutang kanila sulod sa usa ka bag-ong balangkas sa tulo ka mga lakang sa “kamatuoran.” Kana nga balangkas gihiusa ni Cristo ingon nga Alpha ug Omega, ang nahauna ug ang naulahi. Ingon nga Pulong sa Dios, Siya maoy naghan-ay sa matag bahin sa Iyang Pulong. Ingon nga Palmoni, Iyang gidisenyo ang tanang bahin ingon nga usa ka matematika.

When Peter is at Caesarea Philippi, in the third hour, He introduces Himself as Palmoni, with an emphasis upon “prophetic fractals.” One of the final revelations of Christ as the Lord of prophecy, is the emphasis upon prophetic fractals as represented by Peter in Matthew 16:18, which is the symbol of 1.618, called the golden ratio in the natural world, but “prophetic fractals” by Palmoni.

Sa dihang si Pedro atua sa Caesarea Philippi, sa ikatulong takna, Iyang gipaila ang Iyang kaugalingon ingon nga Palmoni, uban sa pagpasiugda sa “mga propetikong fractal.” Usa sa katapusang mga pagpadayag ni Cristo ingon nga Ginoo sa propesiya mao ang pagpasiugda sa mga propetikong fractal ingon nga gilarawan ni Pedro sa Mateo 16:18, nga mao ang simbolo sa 1.618, nga gitawag sa natural nga kalibotan nga golden ratio, apan “mga propetikong fractal” sumala kang Palmoni.

We have only begun to identify the prophetic fractals that are located within the sacred week of 27 to 34. Before we return there on our way to the book of Joel the emphasis of prophetic fractals needed to be added into our consideration of Miller’s dream.

Nakasugod pa lamang kita sa pag-ila sa mga propetikong fractal nga nahimutang sulod sa balaang semana sa 27 ngadto sa 34. Sa dili pa kita mobalik didto diha sa atong pagpadulong sa basahon ni Joel, gikinahanglan nga idugang sa atong paghisgot sa damgo ni Miller ang pagpasiugda sa mga propetikong fractal.

The period from Miller calling people to “come and see,” and Christ, as the dirt brush man calling Miller to “come and see” is 1798 unto the Sunday law, but it contains a fractal within that overall history with the period of 1798 unto 1863. It contains another fractal from 9/11 unto the Sunday law, and another from 2023 unto the Sunday law.

Ang yugto sukad sa pagtawag ni Miller sa mga tawo sa “umari ug tan-awa,” ug ni Cristo, ingon nga ang tawo nga may brush sa abog nga nagtawag kang Miller sa “umari ug tan-awa,” mao ang 1798 hangtod sa balaod sa Dominggo, apan kini naglangkob ug usa ka fractal sulod nianang kinatibuk-ang kasaysayan uban sa yugto gikan sa 1798 hangtod sa 1863. Naglangkob kini ug laing fractal gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo, ug laing usa gikan sa 2023 hangtod sa balaod sa Dominggo.

When Miller closed his eyes in the bustle, he represented the history of 1849, when the Lord was attempting to finish the work, but to no avail. He is resurrected in 2023, for he is Elijah that was slain in the street with Moses. He died in 1849, and then he died again on July 18, 2020.

Sa dihang mipiyong si Miller sa taliwala sa kasamok, iyang girepresentar ang kasaysayan sa 1849, sa dihang ang Ginoo naninguha sa pagtapos sa buluhaton, apan walay nahimo. Siya gibanhaw pag-usab sa 2023, kay siya mao si Elias nga gipatay sa dalan uban kang Moises. Namatay siya niadtong 1849, ug unya namatay siya pag-usab niadtong Hulyo 18, 2020.

His dream was given in 1847, then the Lord stretched forth His hand a second time and published the 1850 chart. When the Lord stretches forth His hand a second time in the history of the one hundred and forty-four thousand, Miller is resurrected.

Ang iyang damgo gihatag niadtong 1847, unya ang Ginoo mituy-od pag-usab sa Iyang kamot sa ikaduhang higayon ug gipatik ang tsart sa 1850. Sa dihang ang Ginoo motuy-od pag-usab sa Iyang kamot sa ikaduhang higayon sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, si Miller pagabanhawon.

The starting point for the scattering of both Israel and Judah is set forth in Isaiah.

Ang sinugdanan sa pagkapatlaag sa Israel ug sa Juda gipadayag diha sa Isaias.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Kay ang ulo sa Siria mao ang Damasco, ug ang ulo sa Damasco mao si Rezin; ug sulod sa kan-uman ug lima ka tuig mabungkag ang Ephraim, aron dili na kini mahimong usa ka katawhan. Ug ang ulo sa Ephraim mao ang Samaria, ug ang ulo sa Samaria mao ang anak ni Remalias. Kong dili kamo motoo, sa pagkatinuod dili kamo malig-on. Isaias 7:8, 9.

The prophecy was given in 742 BC, and nineteen years later, in 723 BC Israel was scattered by the Assyrians, and then forty-six years later Judah was scattered by Babylon. The three dates represent a period of nineteen years, followed by forty-six years. When those two prophecies ended in 1798 and 1844 respectively, the nineteen-year period at the beginning from 742 BC unto 723 BC was the alpha nineteen years, that represented the omega nineteen years from 1844 unto 1863.

Ang tagna gihatag niadtong 742 BC, ug napulog-siyam ka tuig ang milabay, sa 723 BC ang Israel gipatibulaag sa mga Asiryano, ug unya kap-atan ug unom ka tuig ang milabay ang Juda gipatibulaag sa Babilonia. Ang tulo ka mga petsa nagrepresentar ug usa ka yugto nga napulog-siyam ka tuig, nga gisundan sa kap-atan ug unom ka tuig. Sa dihang kadtong duha ka mga tagna natapos sa 1798 ug 1844 matag-usa, ang yugto nga napulog-siyam ka tuig sa sinugdanan gikan sa 742 BC hangtod sa 723 BC mao ang alpha nga napulog-siyam ka tuig, nga nagrepresentar sa omega nga napulog-siyam ka tuig gikan sa 1844 hangtod sa 1863.

Miller died five years into the omega nineteen years and seven years later Hiram Edson’s articles on the “seven times,” was published. Seven years later the “seven times” was rejected. 1856 was to be the sealing that preceded the Sunday law of 1863, but it was not to be.

Namatay si Miller lima ka tuig sulod sa omega napulog-siyam ka tuig, ug pito ka tuig sa ulahi gipatik ang mga artikulo ni Hiram Edson bahin sa “pito ka panahon.” Pito ka tuig sa ulahi gisalikway ang “pito ka panahon.” Ang 1856 unta mao ang pagpatik nga nag-una sa balaod sa Dominggo sa 1863, apan wala kini matuman.

The third angel arrived in 1844, 1888 and at 9/11. Sister White identified that when the great buildings of New York City came down, the first three verses of Revelation eighteen would be fulfilled.

Ang ikatulong manulonda miabot niadtong 1844, 1888, ug sa 9/11. Gipaila ni Sister White nga sa dihang nangatumpag ang dagkong mga tinukod sa Siyudad sa New York, matuman ang unang tulo ka bersikulo sa Pinadayag napulog-walo.

## Revelation 18

Pinadayag 18

Verse ONE—And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.

Bersikulo USA—Ug human niini nga mga butang nakita ko ang laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum; ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya.

Verse TWO—And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird.

Bersikulo DOS—Ug siya misinggit sa makusog nga tingog uban sa daku nga kagahum, nga nagaingon, Ang dakung Babilonia nahulog na, nahulog na, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa, ug salipdanan sa matag mahugawng espiritu, ug hawla sa matag mahugaw ug makalilisang nga langgam.

Verse THREE—For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies.

Bersikulo TULO—Kay ang tanang mga nasod nakainom sa bino sa kapungot sa iyang pakighilawas, ug ang mga hari sa yuta nakapakighilawas uban kaniya, ug ang mga magpapatigayon sa yuta nangadato tungod sa kadagaya sa iyang mga kaluhoan.

The mighty first angel came down with a message in his hand and John was commanded to go and take the little book and eat it. That first angel performs the same work as the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with its glory. This is because the first angel is the alpha and the third angel is the omega, and the beginning always illustrates the end.

Ang gamhanang nahaunang manulonda mikanaug nga may dalang mensahe sa iyang kamot, ug si Juan gisugo sa pag-adto ug pagkuha sa diyutayng basahon ug kan-on kini. Kining nahaunang manulonda nagabuhat sa maong buluhaton sama sa manulonda sa Pinadayag 18 nga nagadan-ag sa yuta pinaagi sa iyang himaya. Kini tungod kay ang nahaunang manulonda mao ang alpha ug ang ikatulong manulonda mao ang omega, ug ang sinugdanan sa kanunay nagapakita sa katapusan.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> “Si Jesus nagsugo sa usa ka gamhanang manulonda nga mokanaog ug magpasidaan sa mga pumoluyo sa yuta sa pagpangandam alang sa Iyang ikaduhang pagpakita. Sa dihang mibiya ang manulonda sa atubangan ni Jesus didto sa langit, usa ka hilabihan ka masanag ug mahimayaong kahayag ang nag-una kaniya. Gisultihan ako nga ang iyang buluhaton mao ang paghatag ug kahayag sa yuta pinaagi sa iyang himaya ug ang pagpasidaan sa tawo bahin sa umalabot nga kaligutgut sa Dios.” Early Writings, 245.

The first angel is verse one of Revelation eighteen.

Ang unang manulunda mao ang bersikulo uno sa Pinadayag napulog-walo.

And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.

Ug human niini nga mga butang nakita ko ang laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum; ug ang yuta napasidlak sa iyang himaya.

The second angel is verse two of Revelation eighteen.

Ang ikaduhang anghel mao ang bersikulo dos sa Pinadayag 18.

And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird.

Ug misinggit siya sa makusog nga tingog, nga nagaingon: Napukan na, napukan na ang dakong Babilonia, ug nahimo nang puluy-anan sa mga yawa, ug kuta sa matag mahugaw nga espiritu, ug hawla sa matag mahugaw ug dumtanang langgam.

The third angel is verse three of Revelation eighteen.

Ang ikatulong manulonda anaa sa bersikulo tulo sa Pinadayag napulog-walo.

For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies.

Kay ang tanang nasod nakainom sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas, ug ang mga hari sa yuta nakigpakighilawas uban kaniya, ug ang mga magpapatigayon sa yuta nangadato pinaagi sa kadagaya sa iyang mga kaluho.

All the kings commit fornication with the whore at the Sunday law, as typified in verse three. The second angel’s message is that Babylon is fallen, and that is verse two. The first angel’s mission was to lighten the earth with his glory and that is verse one. Verse one is 9/11. Verse two is the separation process that has been going on throughout mankind since 9/11, and verse three is the Sunday law. For this reason, 9/11 is the third angel’s message, and so is the Sunday law. 9/11 is the warning of the approaching Sunday law as represented in the first three verses, and the other voice of verse four is the Sunday law. The first voice of Revelation eighteen is the warning of the approaching Sunday law, and that warning changes to a living reality at the Sunday law.

Ang tanang mga hari nakighilawas uban sa bigaon diha sa balaod sa Domingo, sumala sa gihulagway sa bersikulo tres. Ang mensahe sa ikaduhang manulonda mao nga nahulog na ang Babilonia, ug kana mao ang bersikulo dos. Ang buluhaton sa unang manulonda mao ang paghatag-kahayag sa yuta pinaagi sa iyang himaya, ug kana mao ang bersikulo uno. Ang bersikulo uno mao ang 9/11. Ang bersikulo dos mao ang proseso sa panagbulag nga nagpadayon sa tibuok katawhan sukad sa 9/11, ug ang bersikulo tres mao ang balaod sa Domingo. Tungod niini, ang 9/11 mao ang mensahe sa ikatulong manulonda, ug mao usab ang balaod sa Domingo. Ang 9/11 mao ang pasidaan sa nagakahiduol nga balaod sa Domingo ingon sa girepresentahan sa unang tulo ka mga bersikulo, ug ang laing tingog sa bersikulo upat mao ang balaod sa Domingo. Ang unang tingog sa Pinadayag dieciocho mao ang pasidaan sa nagakahiduol nga balaod sa Domingo, ug kana nga pasidaan mahimong usa ka buhing kamatuoran diha sa balaod sa Domingo.

9/11 unto the Sunday law is typified by the period of the alpha “come and see” of Miller’s dream unto the omega “come and see.” Between 9/11 and the Sunday law the jewels get placed upon Miller’s table in the center of the room, scattered and buried, and then restored by the dirt brush man. The angel that descended in 1840 with the little book was the first and alpha angel that represented the angel that descended at 9/11. That angel is identified in chapter ten, when John is told that the book would be sweet, but turn bitter.

Ang 9/11 ngadto sa balaod sa Domingo gihulagway pinaagi sa yugto sa alpha nga “ari ug tan-awa” sa damgo ni Miller ngadto sa omega nga “ari ug tan-awa.” Tali sa 9/11 ug sa balaod sa Domingo, ang mga hiyas ibutang ibabaw sa lamesa ni Miller sa taliwala sa lawak, nagkatag ug nalubong, ug unya mapasig-uli sa tawo nga may brush sa hugaw. Ang manulonda nga mikunsad niadtong 1840 uban sa gamayng basahon mao ang nahauna ug alpha nga manulonda nga nagrepresentar sa manulonda nga mikunsad sa 9/11. Kana nga manulonda giila sa kapitulo napulo, sa dihang gisultihan si Juan nga ang basahon mahimong matam-is, apan mahimong mapait.

John was representing the movement of the first angel, represented by the Millerites, and he was also illustrating the movement of the one hundred and forty-four thousand. First and foremost, he represented the latter days, as prophets always do. For this reason, he was told in advance that the book was going to be sweet and then bitter. The Millerites did not know this in advance, but the one hundred and forty-four thousand are required to know this.

Si Juan nagrepresentar sa kalihokan sa nahaunang manulonda, nga girepresentahan sa mga Millerita, ug siya usab naglarawan sa kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Labaw sa tanan, siya nagrepresentar sa ulahing mga adlaw, ingon nga ang mga propeta kanunayng nagabuhat. Tungod niini, daan siyang gisultihan nga ang basahon mahimong matam-is ug unya mapait. Ang mga Millerita wala mahibalo niini daan, apan ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gikinahanglan nga mahibalo niini.

Miller, as the messenger of the first angel is the premier symbol of one who ate the little book. As a miller he was to separate the wheat from the chaff, then process the grain into flour, and make the bread that was to be eaten. He shared the bread by placing it in the center of his room and calling all who would to “come and see.” But as a symbol of the one who took the book out of the angel’s hand, Miller like unto John, is addressing the latter days of the third angel, more than the early days of the first angel. In his dream he begins by informing us that he received his message by an unseen hand. The first angel in Revelation ten has a little book in his hand, but the angel of Revelation eighteen, which is the omega to the alpha of 1840, has no book represented in his hand, and that is the book that Miller received—the book from an unseen hand. Miller’s “come and see” is 9/11, and the dirt brush man’s “come and see” is the Sunday law.

Si Miller, ingon nga mensahero sa nahaunang manulonda, mao ang pangunang simbolo sa usa nga mikaon sa gamayng basahon. Ingon nga usa ka miller, siya pagabuhaton sa paglain sa trigo gikan sa tahop, unya iproseso ang lugas ngadto sa harina, ug himoon ang tinapay nga pagakan-on. Iyang gipaambit ang tinapay pinaagi sa pagpahimutang niini sa tunga sa iyang lawak ug sa pagtawag sa tanan nga buot moanhi sa “come and see.” Apan ingon nga simbolo sa usa nga mikuha sa basahon gikan sa kamot sa manulonda, si Miller, sama kang Juan, naghisgot labaw pa sa ulahing mga adlaw sa ikatulong manulonda kaysa sa sayong mga adlaw sa nahaunang manulonda. Sa iyang damgo nagsugod siya pinaagi sa pagpahibalo kanato nga nadawat niya ang iyang mensahe pinaagi sa usa ka dili makita nga kamot. Ang nahaunang manulonda diha sa Pinadayag 10 adunay gamayng basahon sa iyang kamot, apan ang manulonda sa Pinadayag 18, nga mao ang omega sa alpha sa 1840, walay basahon nga gilarawan diha sa iyang kamot, ug mao kana ang basahon nga nadawat ni Miller—ang basahon gikan sa usa ka dili makita nga kamot. Ang “come and see” ni Miller mao ang 9/11, ug ang “come and see” sa tawo nga may brush sa abog mao ang balaod sa Dominggo.

Between the alpha and omega “come and see” you have the second angel’s message, for the alpha is 9/11, which is verse one of chapter eighteen, and verse two is the second angel that concludes at verse three, which is the Sunday law and the omega “come and see.” In Miller’s dream the second angel, and the fall of Babylon is represented by the seven times the word scatter is employed, while the overall narrative identifies truth being overcome with error.

Taliwala sa alpha ug omega nga “umari ka ug tan-awa,” anaa ang mensahe sa ikaduhang manulunda, kay ang alpha mao ang 9/11, nga mao ang bersikulo uno sa kapitulo dyesi-otso, ug ang bersikulo dos mao ang ikaduhang manulunda nga matapos sa bersikulo tres, nga mao ang balaod sa Domingo ug ang omega nga “umari ka ug tan-awa.” Sa damgo ni Miller ang ikaduhang manulunda, ug ang pagkapukan sa Babilonia, girepresentahan sa pito ka higayon nga gigamit ang pulong nga scatter, samtang ang kinatibuk-ang asoy nagaila nga ang kamatuoran gidaug sa sayop.

The first and third angels descended with the message that must be taken and eaten on August 11, 1840 and 9/11 respectively. The two dates correspond to verse one of Revelation eighteen.

Ang nahauna ug ikatulong mga manulonda mikunsad uban sa mensahe nga kinahanglan dawaton ug kaunon niadtong Agosto 11, 1840 ug 9/11, matag usa. Ang duha ka mga petsa nagtugbang sa bersikulo uno sa Pinadayag 18.

The foundational truths were published in May of 1842, with the 1843 pioneer chart as the alpha of Habakkuk’s two tables. In 2012 Habakkuk’s Tables were published, aligning with May of 1842.

Ang mga pundasyonal nga kamatuoran gimantala niadtong Mayo sa 1842, uban sa pioneer chart sa 1843 isip alpha sa duha ka lamesa ni Habakkuk. Sa 2012, ang Habakkuk’s Tables gimantala, nga nagkaangay sa Mayo sa 1842.

The Millerite’s experienced their first disappointment on April 19, 1844, typifying July 18, 2020. At that point the second angel arrived, and his arrival aligned with verse two of Revelation eighteen. That disappointment marked the end of the first angel. There the second angel arrived, the tarrying time in the virgin’s parable began. The history of the first angel is to run parallel with the history of the second, and when applied in this fashion, the arrival of the second angel is aligned with the arrival of the first angel in 1840 and 9/11.

Ang unang kasagmuyo sa mga Millerite nahitabo niadtong Abril 19, 1844, nga nagatipo sa Hulyo 18, 2020. Niadtong taknaa miabot ang ikaduhang manulonda, ug ang iyang pag-abot nahiuyon sa bersikulo dos sa Pinadayag 18. Kadtong kasagmuyo maoy nagtimaan sa katapusan sa unang manulonda. Didto miabot ang ikaduhang manulonda, ug misugod ang panahon sa paglangan diha sa sambingay sa mga ulay. Ang kasaysayan sa unang manulonda kinahanglan nga modagan nga kaparalelo sa kasaysayan sa ikaduhang manulonda, ug kon iaplikar sa ingon niini nga paagi, ang pag-abot sa ikaduhang manulonda nahiuyon sa pag-abot sa unang manulonda sa 1840 ug 9/11.

A tarrying time arrived at 9/11, which was typified by April 19, 1844. At 9/11 the four winds of Islam were released, and then held in check. Those four winds of John are the rough winds of Isaiah, and the east wind of prophecy, and the sealing angel ascends from the east. When He ascends, He cries out “hold, hold, hold, hold” four times according to Sister White. The tarrying time that begins with the arrival of the second angel is represented as the four winds being held in check until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Miabot ang usa ka panahon sa paglangan sa 9/11, nga gitipohan sa Abril 19, 1844. Sa 9/11 ang upat ka mga hangin sa Islam gipagawas, ug unya gipugngan. Kadtong upat ka mga hangin ni Juan mao ang mabaskog nga mga hangin ni Isaias, ug ang hangin sa sidlakan sa tagna, ug ang manulonda sa pagtimri mosaka gikan sa sidlakan. Sa diha nga Siya mosaka, motu-aw Siya, “kupoti, kupoti, kupoti, kupoti” upat ka higayon sumala kang Sister White. Ang panahon sa paglangan nga nagsugod sa pag-abot sa ikaduhang manulonda girepresentahan ingon nga ang upat ka mga hangin gipugngan hangtud nga ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo matimrihan.

After the first disappointment, Samuel Snow was led to put together the message of the Midnight Cry, thus typifying the voice in the wilderness in July of 2023.

Human sa unang kapakyasan, si Samuel Snow gidala sa paghiusa sa mensahe sa Singgit sa Tungang Gabii, sa ingon nagtimaan sa tingog sa kamingawan sa Hulyo sa 2023.

At the Exeter camp meeting, the separation of the virgins based upon the testing oil, purged and also purified the Millerites in agreement with the work of the Messenger of the Covenant. The Exeter camp meeting represented the sealing, for the work then went forward like a tidal wave, or a mighty army, until the third angel arrived on October 22, 1844. The key of the history is the separation.

Sa tigom sa kampo sa Exeter, ang pagkabahin sa mga ulay pinasikad sa panulay nga lana, nga naghinlo ug nagputli usab sa mga Millerite uyon sa buluhaton sa Mensahero sa Pakigsaad. Ang tigom sa kampo sa Exeter nagrepresentar sa pagsilyo, kay ang buluhaton niadto mipadayon sama sa usa ka balod sa taob, o usa ka gamhanang kasundalohan, hangtod nga miabot ang ikatulong manulonda niadtong Oktubre 22, 1844. Ang yawe sa kasaysayan mao ang pagkabahin.

The second angel does a work of separating when it arrives, as it did at the first disappointment, and it ended with the separation of October 22. In the middle of the two separations the second angel’s message was proclaimed. The second angel is a progressive separation until the final test of the oil. The final test of oil leads to the litmus test of the third angel. That litmus test was the cross for Jesus, and the Garden of Gethsemane, meaning the “garden of the oil press” preceded the litmus test of the cross, and the test of the virgin’s oil preceded the close door of 1844.

Ang ikaduhang manulonda nagabuhat ug buluhaton sa pagbulag sa dihang kini moabot, maingon sa gibuhat niini sa unang kapakyasan, ug kini natapos pinaagi sa pagbulag sa Oktubre 22. Sa taliwala sa duha ka pagbulag, ang mensahe sa ikaduhang manulonda gimantala. Ang ikaduhang manulonda usa ka nagpadayon nga pagbulag hangtod sa katapusang pagsulay sa lana. Ang katapusang pagsulay sa lana maoy nagdala ngadto sa litmus nga pagsulay sa ikatulong manulonda. Kadtong litmus nga pagsulay mao ang krus alang kang Jesus, ug ang Tanaman sa Getsemani, nga nagpasabot ug “tanaman sa pisaanan sa lana,” miuna sa litmus nga pagsulay sa krus, ug ang pagsulay sa lana sa mga ulay miuna sa siradong pultahan sa 1844.

The final test, followed by judgment was the tenth test for ancient Israel. They were then assigned to die in the wilderness. Whether Kadesh, Gethsemane or Exeter; the final test before judgment, where the two classes are separated, identifies a final test post 2023, that precedes the closed-door judgment of the Sunday law. That final test is the sealing. A final or last test infers a first test.

Ang katapusang pagsulay, nga gisundan sa paghukom, mao ang ikanapulong pagsulay alang sa karaang Israel. Unya gitugyan sila sa pagkamatay didto sa kamingawan. Bisan pa kon Kadesh, Gethsemane, o Exeter; ang katapusang pagsulay sa dili pa ang paghukom, diin ang duruha ka pundok ginapahimulag, nagtimaan sa usa ka katapusang pagsulay human sa 2023, nga nag-una sa closed-door nga paghukom sa Sunday law. Kana nga katapusang pagsulay mao ang pagpatik. Ang usa ka katapusang o ulahing pagsulay nagpasabot sa usa ka unang pagsulay.

In 2023, the tarrying time ended as the Lion of the tribe of Judah unsealed the vision that was to tarry, by removing His hand. Then began the work of Samuel Snow.

Sa tuig 2023, natapos ang panahon sa paghulat sa dihang ang Leon sa banay ni Juda mibukas sa panan-awon nga kinahanglan pa untang malangan, pinaagi sa pagtangtang sa Iyang kamot. Unya misugod ang buluhaton ni Samuel Snow.

If we align the period of the first and second angels in parallel to one another they identify the descent of an angel with a message that tests God’s people by their response to the command to take and eat the message. The foundational message is then placed into the public, until the foundational message fails. Then the third angel arrives. The period of the third angel is the nineteen years that were the omega nineteen years of 742 BC unto 723 BC.

Kon atong ipahiluna ang yugto sa una ug ikaduhang mga manulonda nga magkatakdo sa usag usa, ilang mailhan ang pagkanaog sa usa ka manulonda nga adunay mensahe nga mosulay sa katawhan sa Dios pinaagi sa ilang tubag sa sugo nga kuhaon ug kaonon ang mensahe. Ang patukoranan nga mensahe dayon ipaila sa atubangan sa publiko hangtod nga mapakyas ang patukoranan nga mensahe. Unya moabot ang ikatulong manulonda. Ang yugto sa ikatulong manulonda mao ang napulog siyam ka tuig nga mao ang omega nga napulog siyam ka tuig gikan sa 742 BC hangtod sa 723 BC.

The period of 1844 unto 1863, and the period of 742 BC to 723 BC run parallel to one another, and also parallel to the periods of the first and second angels. Those four lines of prophetic history align with 9/11 unto the Sunday law. Those five lines are the history of Miller’s alpha “come and see” and Christ’s omega “come and see.”

Ang yugto gikan sa 1844 hangtod 1863, ug ang yugto gikan sa 742 BC hangtod 723 BC nagdagan nga managsama sa usag usa, ug managsama usab sa mga yugto sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda. Kining upat ka mga linya sa matagnaong kasaysayan nagkatakdo gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo. Kining lima ka mga linya mao ang kasaysayan sa alpha ni Miller nga “umari ug tan-awa” ug sa omega ni Cristo nga “umari ug tan-awa.”

## Four times Seven

Upat ka Higayon nga Pito

Rightly understood Leviticus twenty-six identifies the “seven times,” four times, and the “seven times” is a symbol of Miller and his message. In 1842, Miller’s understanding of the “seven times” was enshrined upon the 1843 chart that Sister White states, “was directed by the hand of the Lord,” and “should not be altered.” Seven years later Miller died in 1849, and seven years later the message of the “seven times” is put into the record by Hiram Edson, and seven years later it is rejected.

Sa husto nga pagsabot, ang Levitico 26 nag-ila sa “pito ka panahon” upat ka higayon, ug ang “pito ka panahon” mao ang simbolo ni Miller ug sa iyang mensahe. Niadtong 1842, ang pagsabot ni Miller sa “pito ka panahon” napahaluna diha sa tsart sa 1843 nga giingon ni Sister White, “gimandoan sa kamot sa Ginoo,” ug “dili kinahanglan usbon.” Pito ka tuig sa ulahi namatay si Miller niadtong 1849, ug pito ka tuig sa ulahi ang mensahe sa “pito ka panahon” gisulod sa rekord ni Hiram Edson, ug pito ka tuig sa ulahi kini gisalikway.

In 1842 the first table of Habakkuk was published.

Niadtong 1842 ang unang lamesa ni Habakkuk gimantala.

In 1849 the alpha messenger of the “seven times” upon the 1843 chart dies.

Niadtong 1849 namatay ang alfa nga mensahero sa “seven times” diha sa tsart sa 1843.

In 1856 the omega messenger of the “seven times” upon the 1850 chart is ignored.

Sa 1856 ang ulahing mensahero sa “pito ka mga panahon” diha sa tsart sa 1850 wala tagda.

In 1863 Habakkuk’s two tables are rejected and the 1863 chart was published.

Niadtong 1863 gisalikway ang duha ka lamisa ni Habakkuk, ug gipatik ang tsart sa 1863.

A Divine chart published at the beginning and a human chart published at the end. In the middle, two messengers are identified, for the second message always has a doubling.

Usa ka balaang tsart nga gipatik sa sinugdan ug usa ka tawhanong tsart nga gipatik sa katapusan. Sa taliwala, ang duha ka mga mensahero gipaila, kay ang ikaduhang mensahe sa kanunay adunay pagdoble.

## First angel

Unang anghel

In 1842 the first table of Habakkuk was published.

Niadtong 1842 ang unang talaan sa Habakkuk gipatik.

## Second angel

Ikaduhang manulonda

In 1849 the old messenger of the 1843 chart dies.

Niadtong 1849 namatay ang tigulang nga mensahero sa tsart sa 1843.

In 1856 the new messenger of the 1850 chart is ignored.

Sa 1856, ang bag-ong mensahero sa 1850 chart wala tagda.

## Third angel

Ikatulong manulonda

In 1863 the message is rejected and the 1863 chart was published.

Niadtong 1863 ang mensahe gisalikway ug ang tsart sa 1863 gipatik.

A twenty-one-year period that represents four symbols of the “seven times,” equally spaced seven years apart. The alpha message is published (1842), the alpha messenger dies (1849), the omega messenger is ignored (1856) and the omega message is rejected (1863), typifying 2012; July 18, 2020; 2023; and the soon-coming Sunday law. Miller’s death in 1849 aligns with July 18, 2020. The messenger, and the message was resurrected in 2023. The omega message is now being unsealed, and it is followed by the Sunday law of 1863.

Usa ka yugto nga kawhaan ug usa ka tuig nga nagrepresentar sa upat ka simbolo sa “pito ka mga panahon,” nga managsama ang gilay-on sa pito ka tuig. Ang mensahe sa alpha gimantala (1842), ang mensahero sa alpha namatay (1849), ang mensahero sa omega wala tagda (1856), ug ang mensahe sa omega gisalikway (1863), nga nagtimaan sa 2012; Hulyo 18, 2020; 2023; ug sa haduol na nga balaod sa Domingo. Ang kamatayon ni Miller niadtong 1849 nagtugma sa Hulyo 18, 2020. Ang mensahero, ug ang mensahe, gibanhaw sa 2023. Ang mensahe sa omega karon ginabuksan na gikan sa pagkaselyado, ug gisundan kini sa balaod sa Domingo sa 1863.

In the Millerite movement, the message was established and then the messenger died. In the parallel movement the message was established and then the message died. The message was resurrected in 1856 and 2023. Apostasy is the label of 1863, and victory is the label of its counterpart at the Sunday law. Before the apostasy and victory of the Sunday law and 1863, the unsealing of the capstone omega light of the “seven times” of 1856 is set forth, as it has been since 2023.

Sa kalihukang Millerite, ang mensahe natukod ug unya ang mensahero namatay. Sa kaanggid nga kalihukan, ang mensahe natukod ug unya ang mensahe namatay. Ang mensahe gibanhaw pag-usab niadtong 1856 ug 2023. Ang apostasya mao ang timaan sa 1863, ug ang kadaugan mao ang timaan sa iyang katugbang sa balaod sa Domingo. Sa wala pa ang apostasya ug kadaugan sa balaod sa Domingo ug sa 1863, ang pagbukas sa natakpan nga capstone omega nga kahayag sa “pito ka mga panahon” sa 1856 gipadayag, maingon nga nahitabo kini sukad pa sa 2023.

We will continue in the next article.

Magpadayon kita sa sunod nga artikulo.

## William Miller: 1782–1849

William Miller: 1782–1849

> William: “will” and “helmet”— “resolute protector”, “determined guardian”, or “strong-willed warrior.”

> William: “kabubut-on” ug “salakot” — “malig-ong manlalaban,” “masaligon nga magbalantay,” o “mandirigmang lig-on ang kabubut-on.”

> Miller: a person who operates a mill, especially. a mill that grinds grain into flour.

> Miller: usa ka tawo nga nagpadagan og gilingan, ilabina sa usa ka gilingan nga naggaling og lugas ngadto sa harina.

## Strong-willed warrior

Kusganong Kigdumala nga manggugubat

> “An Upright, honest-hearted farmer, who had been led to doubt the divine authority of the Scriptures, yet who sincerely desired to know the truth, was the man specially chosen of God to lead out in the proclamation of Christ’s second coming. Like many other reformers, William Miller had in early life battled with poverty and had thus learned the great lessons of energy and self-denial. The members of the family from which he sprang were characterized by an independent, liberty-loving spirit, by capability of endurance, and ardent patriotism—traits which were also prominent in his character. His father was a captain in the army of the Revolution, and to the sacrifices which he made in the struggles and sufferings of that stormy period may be traced the straitened circumstances of Miller’s early life.

> “Usa ka matarong, matinud-anon ug kasingkasingong mag-uuma, nga gidala ngadto sa pagduhaduha sa balaang awtoridad sa Kasulatan, apan nga sa kinasingkasing nangandoy sa pag-ila sa kamatuoran, mao ang tawo nga pinasahi nga gipili sa Dios sa pagpanguna sa pagmantala sa ikaduhang pag-anhi ni Cristo. Sama sa daghang uban pang mga repormador, si William Miller sa unang bahin sa iyang kinabuhi nakigbisog batok sa kakabos ug sa ingon nakakat-on sa dagkong mga leksiyon sa kakugi ug paglimod sa kaugalingon. Ang mga sakop sa panimalay nga iyang gigikanan nailhan tungod sa usa ka malig-on nga espiritu sa kagawasan ug paghigugma sa kagawasan, sa abilidad sa pag-antus, ug sa mainiton nga patriyotismo—mga kinaiya nga makita usab nga dayag sa iyang kinaiya. Ang iyang amahan usa ka kapitan sa kasundalohan sa Rebolusyon, ug sa mga sakripisyo nga iyang gihimo diha sa mga pakigbisog ug mga pag-antus niadtong mabagyuhong kapanahonan masubay ang hiktin nga kahimtang sa unang bahin sa kinabuhi ni Miller.”

> “He had a sound physical constitution, and even in childhood gave evidence of more than ordinary intellectual strength. As he grew older, this became more marked. His mind was active and well developed, and he had a keen thirst for knowledge. Though he did not enjoy the advantages of a collegiate education, his love of study and a habit of careful thought and close criticism rendered him a man of sound judgment and comprehensive views. He possessed an irreproachable moral character and an enviable reputation, being generally esteemed for integrity, thrift, and benevolence. By dint of energy and application he early acquired a competence, though his habits of study were still maintained. He filled various civil and military offices with credit, and the avenues to wealth and honor seemed wide open to him.” The Great Controversy, 317.

> “Siya adunay himsog nga panglawas sa lawas, ug bisan sa pagkabata nagpakita na sa labaw pa sa kasagarang kusog sa salabutan. Samtang siya nagkatigulang, kini nahimong labi pang makita. Ang iyang hunahuna aktibo ug maayong napalambo, ug siya adunay mahait nga kauhaw sa kahibalo. Bisan wala niya maangkon ang mga kaayohan sa edukasyon sa kolehiyo, ang iyang gugma sa pagtuon ug ang batasan sa mabinantayon nga pagpamalandong ug hugot nga pagsusi naghimo kaniya nga usa ka tawo nga may maayong paghukom ug halapad nga panglantaw. Siya adunay walay ikasaway nga kinaiyang moral ug usa ka dungganong reputasyon, kay siya sa kinatibuk-an gitahod tungod sa pagkamatinumanon, pagkatinipid, ug pagkamapuanguron. Pinaagi sa kusog sa pagpaningkamot ug pagkamasinugtanon sa buluhaton, siya sa sayo pa nakab-ot ang igo nga kahimtang sa kinabuhi, bisan pa nga ang iyang mga batasan sa pagtuon gipadayon gihapon. Natuman niya uban sa kadungganan ang nagkalainlaing katungdanan sa sibil ug militar, ug ang mga dalan paingon sa bahandi ug kadungganan daw halapad nga naabli alang kaniya.” The Great Controversy, 317.

> “The knowledge of God is not to be gained without mental effort, without prayer for wisdom in order that you may separate from the pure grain of truth the chaff with which men and Satan have misrepresented the doctrines of truth. Satan and his confederacy of human agents have endeavored to mix the chaff of error with the wheat of truth. We should diligently search for the hidden treasure, and seek wisdom from heaven in order to separate human inventions from the divine commands. The Holy Spirit will aid the seeker for great and precious truths which relate to the plan of redemption. I would impress upon all the fact that a casual reading of the Scriptures is not enough. We must search, and this means the doing of all the word implies. As the miner eagerly explores the earth to discover its veins of gold, so you are to explore the word of God for the hidden treasure that Satan has so long sought to hide from man. The Lord says, ‘If any man willeth to do his will, he shall know of the teaching.’ John 7:17, Revised Version.

> “Ang kahibalo sa Dios dili makab-ot nga walay paningkamot sa hunahuna, nga walay pag-ampo alang sa kaalam aron inyong mahimulag gikan sa putli nga lugas sa kamatuoran ang upa nga pinaagi niana ang mga tawo ug si Satanas nakapasayop sa paghulagway sa mga doktrina sa kamatuoran. Si Satanas ug ang iyang pakigsaad sa tawhanong mga galamiton naningkamot sa pagsagol sa upa sa kasaypanan uban sa trigo sa kamatuoran. Kinahanglan kamong mainiton nga mangita sa tinagong bahandi, ug mangayo ug kaalam gikan sa langit aron mahimulag ang tawhanong mga imbensiyon gikan sa balaan nga mga sugo. Ang Espiritu Santo motabang sa mangita sa dagko ug bililhong mga kamatuoran nga may kalabotan sa laraw sa katubsanan. Buot kong ipasantop sa tanan ang kamatuoran nga ang dali-daling pagbasa sa Kasulatan dili igo. Kinahanglan kitang magsusi, ug kini nagpasabot sa pagbuhat sa tanan nga gipasabot sa pulong. Maingon nga ang minero masiboton nga nagsusi sa yuta aron pagdiskobre sa mga ugat sa bulawan, mao usab nga kinahanglan ninyong susihon ang pulong sa Dios alang sa tinagong bahandi nga dugay nang gitinguha ni Satanas nga itago gikan sa tawo. Ang Ginoo nagaingon, ‘If any man willeth to do his will, he shall know of the teaching.’ John 7:17, Revised Version.”

> “The word of God is truth and light, and is to be a lamp unto your feet, to guide you every step of the way to the gates of the city of God. It is for this reason that Satan has made such desperate efforts to obstruct the path that has been cast up for the ransomed of the Lord to walk in. You are not to take your ideas to the Bible, and make your opinions a center around which truth is to revolve. You are to lay aside your ideas at the door of investigation, and with humble, subdued hearts, with self hid in Christ, with earnest prayer, you are to seek wisdom from God. You should feel that you must know the revealed will of God, because it concerns your personal, eternal welfare. The Bible is a directory by which you may know the way to eternal life. You should desire above all things that you may know the will and ways of the Lord. You should not search for the purpose of finding texts of Scripture that you can construe to prove your theories; for the word of God declares that this is wresting the Scriptures to your own destruction. You must empty yourselves of every prejudice, and come in the spirit of prayer to the investigation of the word of God.” Review and Herald, September 11, 1894.

> “Ang pulong sa Dios mao ang kamatuoran ug kahayag, ug kinahanglan kini mahimong suga sa inyong mga tiil, aron sa paggiya kaninyo sa matag lakang sa dalan ngadto sa mga ganghaan sa siyudad sa Dios. Mao kini ang hinungdan nga si Satanas nagbuhat ug hilabihang desperadong mga paningkamot sa pagbabag sa dalan nga giandam alang sa mga tinubos sa Ginoo aron ilang pagalakwan. Dili ninyo dad-on ang inyong mga hunahuna ngadto sa Biblia, ug himoon ang inyong mga opinyon nga sentro nga liboton sa kamatuoran. Kinahanglan isalikway ninyo ang inyong mga ideya diha sa pultahan sa pagsusi, ug uban sa mapaubsanong, mapinaubsanon nga mga kasingkasing, nga ang kaugalingon natago diha kang Cristo, uban sa mainitong pag-ampo, kinahanglan mangita kamo ug kaalam gikan sa Dios. Kinahanglan inyong bation nga kinahanglan gayud ninyo mahibaloan ang gipadayag nga kabubut-on sa Dios, tungod kay kini may kalabutan sa inyong personal, dayong kaayohan. Ang Biblia mao ang usa ka giya diin mahibaloan ninyo ang dalan ngadto sa kinabuhing dayon. Kinahanglan nga labaw sa tanang butang tinguhaon ninyo nga mahibaloan ang kabubut-on ug mga dalan sa Ginoo. Dili kamo kinahanglan magsusi alang sa katuyoan sa pagpangita ug mga teksto sa Kasulatan nga mahimo ninyong hubaron aron pamatuoran ang inyong mga teoriya; kay ang pulong sa Dios nagapahayag nga kini mao ang pagtuis sa mga Kasulatan ngadto sa inyong kaugalingong kalaglagan. Kinahanglan ninyong hubuon ang inyong kaugalingon sa matag pagpanulondon sa pagpihig, ug moanhi uban sa espiritu sa pag-ampo ngadto sa pagsusi sa pulong sa Dios.” Review and Herald, Setyembre 11, 1894.

> “William Miller was born at Pittsfield, Massachusetts. His formal schooling consisted of only 18 months, but he became self-taught through his strong habit of reading. He also early began to write, composing poetry and keeping a diary. His reading exposed him to infidel authors who influenced him in the direction of deism. He became a justice of the peace in his late twenties, and fought in the War of 1812. Several experiences during this conflict turned his mind toward a personal God. By 1816 he was converted, and began Bible study in earnest. He wrote, ‘The Scriptures . . . became my delight, and in Jesus I found a friend.’

> Si William Miller natawo sa Pittsfield, Massachusetts. Ang iyang pormal nga pag-eskwela mikabat lamang ug 18 ka bulan, apan nahimo siyang nakakat-on sa iyang kaugalingon pinaagi sa iyang lig-on nga batasan sa pagbasa. Nagsugod usab siya sa sayo pa sa pagsulat, nga nagmugna ug balak ug nagtipig ug talaadlawan. Ang iyang pagbasa nagpasinati kaniya sa mga awtor nga dili motoo sa relihiyon, nga nakaimpluwensya kaniya paingon sa deismo. Nahimo siyang usa ka maghuhukom sa kalinaw sa ulahing bahin sa iyang baynte anyos, ug nakig-away sa Gubat sa 1812. Daghang mga kasinatian sulod niining panaglalis maoy mipadulong sa iyang hunahuna ngadto sa usa ka personal nga Dios. Sa pagka-1816 nakabig siya, ug nagsugod sa matinud-anong pagtuon sa Biblia. Misulat siya, ‘Ang Kasulatan... nahimong akong kalipay, ug diha kang Jesus nakakaplag ako ug higala.’

> “By 1818 in his study of the prophecies he concluded that Jesus would return ‘about 1843.’ In 1831 he began to share his studies in public in small settings, after strong conviction and providential guidance to do so. After meeting J. V. Himes, a prominent editor, in 1839, the way was opened to preach to large groups in major cities. While opposed by many, his preaching, and that of others who caught the Advent message, made a significant impact, with up to 100,000 accepting belief in the soon coming of Christ. Ellen Harmon heard him in Portland, Maine, in March of 1840 when she was 12 years old. She recounted, “Mr. Miller traced down the prophecies with an exactness that struck conviction to the hearts of his hearers. He dwelt upon the prophetic periods, and brought many proofs to strengthen his position. Then his solemn and powerful appeals and admonitions to those who were unprepared, held the crowds as if spellbound.” Life Sketches, 20.

> “Pagka 1818, diha sa iyang pagtuon sa mga tagna, miabot siya sa konklusyon nga si Jesus mobalik ‘mga 1843.’ Niadtong 1831 nagsugod siya sa pagpaambit sa iyang mga pagtuon sa publiko sa gagmayng mga panagtigom, human sa lig-on nga pagdani sa sulod ug sa giya sa providencia aron buhaton kini. Human niya mahimamat si J. V. Himes, usa ka inila nga editor, niadtong 1839, naablihan ang dalan aron makawali ngadto sa dagkong mga pundok sa mga dagkong siyudad. Bisan pa sa pagsupak sa daghan, ang iyang pagwali, ug ang sa uban nga midawat sa mensahe sa Pag-anhi, nakahimo ug dakong epekto, nga miabot sa 100,000 ang midawat sa pagtuo sa haduol nga pag-anhi ni Cristo. Si Ellen Harmon nakadungog kaniya sa Portland, Maine, niadtong Marso 1840 sa dihang 12 anyos pa siya. Iyang gisaysay, “Si G. Miller misubay sa mga tagna uban sa usa ka katukma nga nakapadangat ug pagtoo sa mga kasingkasing sa iyang mga tigpaminaw. Midunggo siya sa mga propheticong yugto sa panahon, ug naghatag ug daghang mga pamatuod aron palig-onon ang iyang baruganan. Unya ang iyang mabug-at ug gamhanang mga paghangyo ug mga pahimangno ngadto sa mga wala pa maandam, mipugong sa panon sa katawhan nga daw nahisalamangka.” Life Sketches, 20.

Back to Articles