Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Seven

Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatus ug Kawaloan ug Pito

The Lion’s Revelation: From Panium to the Final Sealing

Ang Pagpadayag sa Leon: Gikan sa Panium ngadto sa Katapusang Pagpatik

Author

Jeff Pippenger

Published

April 17, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

When Jesus unseals a prophetic truth, He is represented as the Lion of the tribe of Judah, and at Caesarea Philippi, the Lion of the tribe of Judah began to unseal “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.” Those truths align with the message that He unsealed at the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and then again at the end of the very same period. Those truths align with the message represented in verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Sa dihang si Jesus magbukas sa usa ka profetikong kamatuoran, Siya girepresentar ingon nga ang Leon sa banay ni Juda, ug didto sa Caesarea Philippi, ang Leon sa banay ni Juda misugod sa pagbukas nga “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.” Kadtong mga kamatuoran nagkauyon sa mensahe nga Iyang gibuksan sa sinugdanan sa panahon sa pagsilyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug unya pag-usab sa katapusan niadtong maong panahon. Kadtong mga kamatuoran nagkauyon sa mensahe nga girepresentar diha sa bersikulo trese hangtod kinse sa Daniel kapitulo onse.

When He unseals that truth to the one hundred and forty-four thousand, He does so through the methodology of line upon line, for it is there that the “keys” to the kingdom of God are found. Those truths must be eaten for they are the keys to the kingdom of God, and the kingdom of God is to be within His people.

Sa diha nga Iyang ablihan ang maong kamatuoran ngadto sa usa ka gatos kap-atan ug upat ka libo, Iyang buhaton kini pinaagi sa pamaagi sa linya ibabaw sa linya, kay didto makita ang mga “yawi” sa gingharian sa Dios. Ang maong mga kamatuoran kinahanglan kaunon kay mao kana ang mga yawi sa gingharian sa Dios, ug ang gingharian sa Dios anaa sa sulod sa Iyang katawhan.

> And when he was demanded of the Pharisees, when the kingdom of God should come, he answered them and said, The kingdom of God cometh not with observation: Neither shall they say, Lo here! or, lo there! for, behold, the kingdom of God is within you. Luke 17:20, 21.

> Ug sa gipangutana siya sa mga Pariseo kon kanus-a moabot ang gingharian sa Dios, mitubag siya kanila ug miingon, Ang gingharian sa Dios dili moabot uban sa makita nga mga timailhan; ni dili sila makaingon, Ania dinhi! o, Atua didto! kay tan-awa, ang gingharian sa Dios anaa sa sulod ninyo. Lucas 17:20, 21.

The devils believe, and yet tremble, for it is not enough to simply believe the “truth.” It must become part of you as is the physical food that is eaten. In the history of verses thirteen to fifteen the Lion of the tribe of Judah unseals the truths connected with the soon coming Sunday law, and those truths impress the seal upon the foreheads of the wise virgins, in advance of the coming crisis. The Lion of the tribe of Judah knew full well the testimony of Matthew chapter sixteen, and His visit to Caesarea Philippi aligned with Daniel’s testimony of Panium, and He knew the shadow of the cross which He and His disciple stood under in Caesarea Philippi, represented the shadow of the coming Sunday law in the history of His last-day people.

Ang mga yawa motuo usab, ug bisan pa niana mangurog, kay dili igo ang yano lamang nga pagtuo sa “kamatuoran.” Kini kinahanglan mahimong kabahin nimo maingon sa pisikal nga pagkaon nga gikaon. Sa kasaysayan sa mga bersikulo trese ngadto sa kinse, ang Leon sa banay ni Juda nagbukas sa mga kamatuoran nga may kalabutan sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo, ug kadtong mga kamatuoran mopatik sa timri ibabaw sa mga agtang sa maalamong mga ulay, sa wala pa moabot ang nagasingabot nga krisis. Ang Leon sa banay ni Juda nasayod pag-ayo sa pagpamatuod sa Mateo kapitulo disisais, ug ang Iyang pagduaw sa Cesarea Filipos nahiuyon sa pagpamatuod ni Daniel mahitungod sa Panium, ug Siya nasayod nga ang landong sa krus nga giatubang Niya ug sa Iyang tinun-an didto sa Cesarea Filipos, nagrepresentar sa landong sa umalabot nga balaod sa Domingo sa kasaysayan sa Iyang katawhan sa katapusang mga adlaw.

> From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:21–28.

> Sukad niadtong panahona si Jesus misugod sa pagpahayag sa iyang mga tinun-an nga kinahanglan siyang moadto sa Jerusalem, ug magaantus ug daghang mga butang gikan sa mga anciano ug sa mga pangulong saserdote ug sa mga escriba, ug pagapatyon, ug pagabanhawon sa ikatulong adlaw. Unya gidala siya ni Pedro sa daplin, ug misugod sa pagbadlong kaniya, nga nagaingon, Ipahilayo unta kana kanimo, Ginoo: dili kana mahitabo kanimo. Apan milingi siya, ug miingon kang Pedro, Pahilayo sa akong luyo, Satanas: ikaw maoy kapangdolan alang kanako: kay wala ka manag-ingon sa mga butang nga iya sa Dios, kondili sa mga iya sa mga tawo. Unya miingon si Jesus sa iyang mga tinun-an, Kon may bisan kinsa nga buot mosunod kanako, magdumili siya sa iyang kaugalingon, ug pas-anon niya ang iyang krus, ug mosunod kanako. Kay bisan kinsa nga buot magluwas sa iyang kinabuhi mawad-an niini: ug bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi tungod kanako makakaplag niini. Kay unsa may kapuslanan sa usa ka tawo, kon maangkon niya ang tibook kalibutan, apan mawad-an sa iyang kaugalingong kalag? o unsa may ikahatag sa usa ka tawo nga igabaylo sa iyang kalag? Kay ang Anak sa tawo moanhi uban sa himaya sa iyang Amahan lakip ang iyang mga manulonda; ug unya pagabalusan niya ang tagsatagsa ka tawo sumala sa iyang mga binuhatan. Sa pagkatinuod nagaingon ako kaninyo, ania ang pipila nga nanagtindog dinhi nga dili makatilaw sa kamatayon hangtud nga ilang makita ang Anak sa tawo nga moanhi sa iyang gingharian. Mateo 16:21–28.

The first, and therefore based upon the rule of first mention, the most important thing Jesus told His disciples about the sufferings of the cross, is that they would need to take up their own cross, if they chose to follow Him. Sister White clearly states that the cross is also the yoke. The yoke and the cross are symbols of man’s personal will, and it all depends upon the correct exercise of the will. The power which upholds God’s temple is a Lamb that had been slain and hung upon a “pillar”. The Lamb that is slain represents the crucifixion of the lower fleshly nature, and the “pillar” that the dead flesh is hung upon is the will. Christ provided His example of how to overcome by always keeping His will in submission to His Father’s will, and for accomplishing that work, He sat down on the throne with His Father. The symbol of overcoming is the slain Lamb hung upon the pillar. All these truths are directly associated with those represented as Peter.

Ang nahauna, ug busa pinasukad sa lagda sa unang paghisgot, ang labing mahinungdanong butang nga gisulti ni Jesus sa Iyang mga tinun-an mahitungod sa mga pag-antus sa krus, mao nga kinahanglan nilang pas-anon ang ilang kaugalingong krus, kon mopili sila sa pagsunod Kaniya. Si Sister White sa dayag nag-ingon nga ang krus mao usab ang yugo. Ang yugo ug ang krus mga simbolo sa kaugalingong kabubut-on sa tawo, ug ang tanan nag-agad sa husto nga paggamit sa kabubut-on. Ang gahum nga nagapadayon sa templo sa Dios mao ang usa ka Cordero nga gipatay ug gibitay sa ibabaw sa usa ka “haligi”. Ang Cordero nga gipatay nagarepresentar sa paglansang sa ubos nga unodnong kinaiya sa tawo, ug ang “haligi” nga gibitayan sa patay nga unod mao ang kabubut-on. Gihatag ni Cristo ang Iyang panig-ingnan kon unsaon sa pagdaug pinaagi sa kanunay nga pagpailalom sa Iyang kabubut-on sa kabubut-on sa Iyang Amahan, ug tungod sa pagtuman niana nga buluhaton, milingkod Siya uban sa Iyang Amahan diha sa trono. Ang simbolo sa pagdaug mao ang gipatay nga Cordero nga gibitay sa haligi. Kining tanan nga mga kamatuoran tuwirang nalangkit niadtong girepresentahan ingon nga si Pedro.

Unto Philadelphia, represented by the Exeter tent, it is stated:

Ngadto sa Filadelfia, nga girepresentahan sa tolda sa Exeter, gipahayag kini:

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> Ang magmadaugon himoon ko nga haligi sa templo sa akong Dios, ug dili na gayod siya mogula pa; ug isulat ko kaniya ang ngalan sa akong Dios, ug ang ngalan sa siyudad sa akong Dios, nga mao ang bag-ong Jerusalem, nga manaog gikan sa langit gikan sa akong Dios; ug isulat ko kaniya ang akong bag-ong ngalan. Ang adunay dalunggan, pamatia niya ang giingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia. Pinadayag 3:12, 13.

He that overcomes as Christ overcame will receive a new name, just as Simon Barjonah did, and they will become a pillar in God’s temple, just as Christ is the Lamb that was slain and hung upon a pillar in God’s temple. When they overcome as Christ overcame, they will also sit upon the throne in heavenly places, as did Christ.

Siya nga magmadaogon maingon nga si Cristo nagmadaogon makadawat ug bag-ong ngalan, maingon usab kang Simon Barjonah, ug sila mahimong usa ka haligi sa templo sa Dios, maingon nga si Cristo mao ang Cordero nga gipatay ug gibitay ibabaw sa usa ka haligi sa templo sa Dios. Sa diha nga sila magmadaogon maingon nga si Cristo nagmadaogon, manlingkod usab sila ibabaw sa trono sa langitnong mga dapit, maingon sa gibuhat ni Cristo.

Unto Laodicea, represented by the Watertown tent, it is stated:

Ngadto sa Laodicea, nga girepresentahan sa tolda sa Watertown, gipahayag kini:

> Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:20–22.

> Tan-awa, nagatindog ako sa pultahan, ug nagtuktok: kon adunay tawo nga makadungog sa akong tingog, ug moabli sa pultahan, mosulod ako ngadto kaniya, ug mokaon uban kaniya, ug siya uban kanako. Kaniya nga modaug, itugot ko ang paglingkod uban kanako sa akong trono, maingon nga ako usab midaug, ug milingkod uban sa akong Amahan sa iyang trono. Ang adunay dalunggan, pamatia niya ang ginaingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia. Pinadayag 3:20–22.

The first truth Jesus told the disciples as He began to reveal the sufferings of the cross was the truth that men must overcome exactly as He had provided an example of overcoming. Men must crucify the flesh with the affections and lusts. When this is done they will be seated in heavenly places.

Ang unang kamatuoran nga gisulti ni Jesus sa mga tinun-an sa dihang nagsugod Siya sa pagpadayag sa mga pag-antus sa krus mao ang kamatuoran nga ang mga tawo kinahanglan magmadaugon sa tukmang paagi nga Siya mismo naghatag ug panig-ingnan sa pagdaug. Ang mga tawo kinahanglan ilansang sa krus ang unod uban sa mga pagbati ug mga kailibgon niini. Sa dihang kini mahimo na, sila pagapalingkoron sa mga langitnong dapit.

> Even when we were dead in sins, hath quickened us together with Christ, (by grace ye are saved) And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 2:5, 6.

> Bisan sa dihang patay pa kita tungod sa mga sala, gibuhi niya kita uban kang Cristo (pinaagi sa grasya kamo naluwas), ug gipabanhaw niya kita uban kaniya, ug gipalingkod niya kita uban kaniya sa mga langitnong dapit diha kang Cristo Jesus. Efeso 2:5, 6.

After presenting the truth of the crucifixion, in terms of personal responsibility, The Lion of the tribe of Judah added another truth which addresses the last days.

Human sa pagpresentar sa kamatuoran sa paglansang sa krus, diha sa kahulogan sa personal nga tulubagon, ang Leon sa banay ni Juda midugang ug laing kamatuoran nga nagtumong sa kaulahiang mga adlaw.

> For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:26–28.

> Kay unsay kapuslanan sa usa ka tawo, kon maangkon niya ang tibook kalibotan, apan mapildi ang iyang kaugalingong kalag? o unsa man ang ikahatag sa usa ka tawo nga puli sa iyang kalag? Kay ang Anak sa tawo moanhi sa himaya sa iyang Amahan uban sa iyang mga manulonda; ug unya balusan niya ang tagsatagsa ka tawo sumala sa iyang mga binuhatan. Sa pagkatinuod nagaingon ako kaninyo, adunay pipila nga nanagtindog dinhi, nga dili gayud makatilaw sa kamatayon, hangtod makita nila ang Anak sa tawo nga nagaanhi sa iyang gingharian. Mateo 16:26–28.

When the message of the Midnight Cry is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the concluding period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand there would be some who did not die. He then addressed specifically the one hundred and forty-four thousand, His last-day people who do not taste of death. Therefore, six days after His visit to Caesarea Philippi the Lion of the tribe of Judah unsealed a truth that was to strengthen His disciples for the coming crisis of the cross, but it more importantly spoke to the soon coming Sunday law.

Sa dihang ang mensahe sa Singgit sa Tunga-tungang Gabii pagaablihan sa Leon sa banay ni Juda sa panapus nga yugto sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo aduna untay pipila nga dili mamatay. Unya, direkta Niyang gisulti ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ang Iyang katawohan sa katapusang mga adlaw nga dili makatasting sa kamatayon. Busa, unom ka adlaw human sa Iyang pagduaw sa Cesarea Filipos, giablihan sa Leon sa banay ni Juda ang usa ka kamatuoran nga magpalig-on sa Iyang mga tinun-an alang sa umaabot nga krisis sa krus, apan labi pang mahinungdanon, kini nagsulti mahitungod sa haduol nang pag-abot sa balaod sa Dominggo.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Then answered Peter, and said unto Jesus, Lord, it is good for us to be here: if thou wilt, let us make here three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias. While he yet spake, behold, a bright cloud overshadowed them: and behold a voice out of the cloud, which said, This is my beloved Son, in whom I am well pleased; hear ye him. And when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid. And when they had lifted up their eyes, they saw no man, save Jesus only. And as they came down from the mountain, Jesus charged them, saying, Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead. And his disciples asked him, saying, Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist. Matthew 17:1–13.

> Ug human sa unom ka adlaw, gidala ni Jesus si Pedro, si Santiago, ug si Juan nga igsoon niya, ug iyang giagak sila nga mag-inusara ngadto sa usa ka hataas nga bukid. Ug nabag-o ang dagway niya sa ilang atubangan; ug ang iyang nawong misidlak sama sa adlaw, ug ang iyang bisti miputi sama sa kahayag. Ug ania karon, mitungha kanila si Moises ug si Elias nga nakigsulti kaniya. Unya mitubag si Pedro ug miingon kang Jesus, Ginoo, maayo alang kanamo nga ania kami dinhi; kon buot mo, magbuhat kami dinhi ug tulo ka puloy-anan; usa alang kanimo, ug usa alang kang Moises, ug usa alang kang Elias. Samtang nagsulti pa siya, ania karon, usa ka masanag nga panganod ang mipalandong kanila; ug ania karon, usa ka tingog gikan sa panganod, nga nagaingon, Kini mao ang akong hinigugmang Anak, nga kaniya ako nahimuot pag-ayo; pamatia ninyo siya. Ug sa pagkadungog niini sa mga tinun-an, nanghapa sila, ug nangahadlok pag-ayo. Ug miduol si Jesus ug mihikap kanila, ug miingon, Bangon kamo, ug ayaw kahadlok. Ug sa paghangad nila, wala na silay nakita nga bisan kinsa gawas kang Jesus lamang. Ug sa nanaug sila gikan sa bukid, gimandoan sila ni Jesus, nga nagaingon, Ayaw ninyo isugilon ang panan-awon kang bisan kinsa, hangtud nga ang Anak sa Tawo mabanhaw na pag-usab gikan sa mga patay. Ug ang iyang mga tinun-an nangutana kaniya, nga nagaingon, Nganong nagaingon man diay ang mga escriba nga kinahanglan moanhi una si Elias? Ug mitubag si Jesus ug miingon kanila, Tinuod gayod, si Elias moanhi una, ug igauli niya ang tanang mga butang. Apan nagaingon ako kaninyo, nga si Elias mianhi na, ug wala nila siya hiilhi, kondili gibuhat nila kaniya ang bisan unsa nga ilang gustohon. Sa ingon man usab, ang Anak sa Tawo magaantus gikan kanila. Unya nasabtan sa mga tinun-an nga si Juan nga Magbabautismo ang iyang gipasabot kanila. Mateo 17:1–13.

In the passage the Lion of the tribe of Judah is unsealing the truths that seal the one hundred and forty-four thousand just before the close of probation, for the “time is at hand.” He first identified the suffering of the cross, and represented the experience as the defining difference between one class who would refuse to exercise their will in crucifying the flesh, and a class who would follow Christ’s example. Then He presented to them that they were representing the last generation of earth’s history, when there would be people who lived from the time of the unsealing that took place on September 11, 2001, until His return.

Sa maong pahayag, ang Leon sa banay ni Juda mao ang nag-abli sa mga kamatuoran nga nagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, kay ang “panahon haduol na.” Una Niyang gipaila ang pag-antus sa krus, ug gihulagway ang kasinatian ingon nga maoy nagpatin-aw sa nag-una nga kalainan tali sa usa ka pundok nga magdumili sa paggamit sa ilang kabubut-on sa paglansang sa unod, ug sa usa ka pundok nga mosunod sa ehemplo ni Cristo. Unya Iyang gipresentar kanila nga sila nagrepresentar sa kataposang kaliwatan sa kasaysayan sa yuta, sa dihang adunay mga tawo nga mabuhi sukad sa panahon sa pag-abli nga nahitabo niadtong Septiyembre 11, 2001, hangtod sa Iyang pagbalik.

Then He presented a vision of His glorified being, and with Him were Moses and Elijah. The sealing message that is unsealed is the Revelation of Jesus Christ, that is associated with Moses and Elijah, and that message began to be unsealed in July 2023, when the two witnesses of Revelation chapter eleven, who are Moses and Elijah, were established, line upon line, as the symbols that represented the sealing of the one hundred and forty-four thousand. When the three disciples saw the vision and heard God’s voice, “they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.”

Unya Iyang gipakita ang usa ka panan-awon sa Iyang mahimayaong kahimtang, ug uban Kaniya si Moises ug si Elias. Ang mensahe sa pagtimri nga nabuksan na mao ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga may kalabutan kang Moises ug Elias, ug kana nga mensahe nagsugod sa pag-abli sa Hulyo 2023, sa dihang ang duha ka mga saksi sa Pinadayag kapitulo onse, nga mao si Moises ug Elias, gipahimutang, linya ibabaw sa linya, ingon nga mga simbolo nga nagrepresentar sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Sa pagkakita sa tulo ka mga tinun-an sa panan-awon ug sa pagkadungog nila sa tingog sa Dios, “nanagpatirapa sila, ug nangahadlok pag-ayo. Ug miduol si Jesus ug mihikap kanila, ug miingon, Bumangon kamo, ug ayaw kamo kahadlok.”

The vision which the three disciples saw, represents a vision of Christ’s glory in the last days, and it is therefore the same vision which Daniel saw in chapter ten.

Ang panan-awon nga nakita sa tulo ka mga tinun-an naglarawan sa usa ka panan-awon sa himaya ni Cristo sa kaulahingang mga adlaw, ug busa mao usab kini ang maong panan-awon nga nakita ni Daniel diha sa ikapulo nga kapitulo.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. Daniel 10:7–12.

> Ug si Daniel lamang ang nakakita sa panan-awon; kay ang mga lalaking uban kanako wala makakita sa panan-awon; apan usa ka dakung pagkurog miabut kanila, mao nga nangalagiw sila aron motago sa ilang kaugalingon. Busa nahibilin ako nga nag-inusara, ug nakita ko kining dakung panan-awon, ug walay nahibiling kusog dinhi kanako; kay ang akong katahum nabag-o sa sulod nako ngadto sa pagkadunot, ug wala gayud akoy nahibiling kusog. Apan nadungog ko ang tingog sa iyang mga pulong; ug sa dihang nadungog ko ang tingog sa iyang mga pulong, nahulog ako sa halalum nga pagkatulog nga nakadapa, ug ang akong nawong nag-atubang sa yuta. Ug, ania karon, usa ka kamot ang mihikap kanako, nga mipatindog kanako ibabaw sa akong mga tuhod ug sa mga palad sa akong mga kamot. Ug siya miingon kanako, O Daniel, tawo nga hinigugma pag-ayo, sabta ang mga pulong nga akong igasulti kanimo, ug tindog nga matarung; kay karon gipadala ako nganha kanimo. Ug sa dihang nasulti na niya kining pulonga kanako, mitindog ako nga nagkurog. Unya siya miingon kanako, Ayaw kahadlok, Daniel; kay sukad sa unang adlaw nga gituyo mo sa imong kasingkasing ang pagsabot, ug sa pagpaubos sa imong kaugalingon atubangan sa imong Dios, ang imong mga pulong nadungog, ug mianhi ako tungod sa imong mga pulong. Daniel 10:7–12.

The vision of the transfiguration in Matthew chapter seventeen, is the looking-glass vision of Daniel chapter ten, that takes place when the dead dry bones of Ezekiel are resurrected. The vision, and the associated message, manifests two classes of worshippers, one in the Exeter tent, and the other in the Watertown tent, which is Jeremiah’s assembly of mockers, and John’s synagogue of Satan. As with the effects of the vision in Daniel’s testimony, so too “when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.” The vision was audible and visual in both cases, and it produced fear, in both examples. A “touch” was required to strengthen in both testimonies.

Ang panan-awon sa pagkabag-o sa dagway diha sa Mateo kapitulo disi-siyete mao ang panan-awon nga salamin sa Daniel kapitulo napulo, nga mahitabo sa dihang ang patay nga mamala nga mga bukog sa Ezekiel banhawon. Ang panan-awon, ug ang mensahe nga nalangkit niini, nagapadayag ug duha ka matang sa mga magsisimba, ang usa anaa sa tolda sa Exeter, ug ang usa anaa sa tolda sa Watertown, nga mao ang katiguman sa mga mayubiton ni Jeremias, ug ang sinagoga ni Satanas ni Juan. Maingon sa mga epekto sa panan-awon diha sa pagpamatuod ni Daniel, mao usab, “sa pagkadungog niini sa mga tinun-an, nanghapa sila ug nasubo gayud sa kahadlok. Ug miduol si Jesus ug mihikap kanila, ug miingon, Tumindog kamo, ug ayaw kamo kahadlok.” Ang panan-awon madungog ug makita sa duruha ka kahimtang, ug kini nakapahinabo ug kahadlok, sa duruha usab ka pananglitan. Ang usa ka “paghikap” gikinahanglan aron sa pagpalig-on sa duruha ka mga pagpamatuod.

The vision of the transfiguration was evidence, among other things that the Word of God never fails, for in chapter sixteen of Matthew, in the final verse, Jesus had stated that “There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom.” The transfiguration was an illustration of the coming of “the Son of man” in His kingdom.

Ang panan-awon sa pagkabalhin sa dagway maoy pamatuod, lakip sa ubang mga butang, nga ang Pulong sa Dios dili gayud mapakyas; kay sa ikanapulo ug unom nga kapitulo sa Mateo, sa katapusang bersikulo, si Jesus miingon nga, “Adunay uban nga nagatindog dinhi, nga dili makatilaw sa kamatayon, hangtod nga ilang makita ang Anak sa tawo nga magaabut sa iyang gingharian.” Ang pagkabalhin sa dagway maoy hulagway sa pag-abut sa “Anak sa tawo” diha sa Iyang gingharian.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51–53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 421.

> “Si Moises didto sa bukid sa pagbag-o sa dagway maoy usa ka saksi sa kadaugan ni Cristo batok sa sala ug sa kamatayon. Siya nagrepresentar niadtong manggula gikan sa lubnganan sa pagkabanhaw sa mga matarong. Si Elias, nga gibayaw ngadto sa langit nga wala makakita sa kamatayon, nagrepresentar niadtong mangabuhi pa sa yuta sa ikaduhang pag-anhi ni Cristo, ug nga ‘pagausbon, sa kalit, sa usa ka pagpamilok, sa ulahing trumpeta;’ sa diha nga ‘kining may kamatayon kinahanglan magasul-ob sa pagkadili-mamatay,’ ug ‘kining madunoton kinahanglan magasul-ob sa pagkadili-madunoton.’ 1 Corinto 15:51–53. Si Jesus gisul-oban sa kahayag sa langit, maingon sa Iyang dagway sa diha nga Siya moanhi ‘sa ikaduhang higayon nga walay sala ngadto sa kaluwasan.’ Kay Siya moanhi ‘diha sa himaya sa Iyang Amahan uban sa mga balaang manulonda.’ Hebreohanon 9:28; Marcos 8:38. Ang saad sa Manluluwas ngadto sa mga tinun-an natuman na karon. Didto sa bukid ang umalabot nga gingharian sa himaya gipakita sa hamubo nga hulagway,—si Cristo ang Hari, si Moises usa ka representasyon sa mga balaang gibanhaw, ug si Elias sa mga gibayaw nga wala makamatay.” The Desire of Ages, 421.

The sealing truth includes an identification that the one hundred and forty-four thousand are those represented in Revelation chapter seven, who do not die, and are represented by Elijah, and that the great multitude in Revelation chapter seven, are those represented by Moses, that do die. The one group is called at the first voice of Revelation chapter eighteen, and the other group is called at the second voice of Revelation chapter eighteen.

Ang kamatuoran sa pagpatik naglakip sa pag-ila nga ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao kadtong girepresentahan diha sa Pinadayag kapitulo pito, nga dili mamatay, ug girepresentahan ni Elias; ug nga ang dakong panon diha sa Pinadayag kapitulo pito mao kadtong girepresentahan ni Moises, nga mamatay. Ang usa ka pundok gitawag sa nahaunang tingog sa Pinadayag kapitulo napulo ug walo, ug ang laing pundok gitawag sa ikaduhang tingog sa Pinadayag kapitulo napulo ug walo.

After the touch, Jesus gave further instruction to the disciples when He said, “Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead.” The vision of the transfiguration, which is the vision of the looking-glass, and the vision of Isaiah in chapter six, and Paul’s vision while in the third heaven, and Ezekiel’s vision of the wheels within the wheels was sealed up by the Lion of the tribe of Judah, until after the resurrection of Christ.

Human sa paghikap, si Jesus mihatag ug dugang nga pahimangno sa mga tinun-an sa dihang Siya miingon, “Ayaw isugilon ang panan-awon kang bisan kinsa, hangtod nga ang Anak sa tawo mabanhaw na pag-usab gikan sa mga patay.” Ang panan-awon sa pagkabalhin sa dagway, nga mao ang panan-awon sa salamin, ug ang panan-awon ni Isaias sa ikaunom nga kapitulo, ug ang panan-awon ni Pablo sa diha pa siya didto sa ikatulong langit, ug ang panan-awon ni Ezequiel mahitungod sa mga ligid sa sulod sa mga ligid, gitimbrean sa Leon sa banay ni Juda hangtod human sa pagkabanhaw ni Cristo.

The resurrection of Christ represents the resurrection of the two witnesses that were with Christ in that very vision, and they were to be resurrected in July of 2023. At that point the sealing message would be unsealed to the two witnesses of Revelation eleven and the two groups of faithful, and it would be placed in the context of the looking-glass vision of Christ’s glory at the end of the world.

Ang pagkabanhaw ni Cristo nagrepresentar sa pagkabanhaw sa duha ka mga saksi nga kauban ni Cristo sa mao gayod nga panan-awon, ug sila pagabanhawon sa Hulyo sa 2023. Nianang higayona ang mensahe sa pagpatik pagabuksan ngadto sa duha ka mga saksi sa Pinadayag onse ug sa duha ka pundok sa mga matinumanon, ug kini ibutang diha sa konteksto sa panan-awon sa salamin sa himaya ni Cristo sa katapusan sa kalibutan.

The sealing message will also be placed within the context of the first three verses of Revelation chapter one, where the chain of communication, that represents the combination of divinity with humanity is set forth in the step-by-step process of how the sealing message is presented to those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.

Ang mensahe sa pagsilyo ibutang usab sulod sa konteksto sa unang tulo ka bersikulo sa Pinadayag kapitulo uno, diin ang kadena sa komunikasyon, nga nagrepresentar sa paghiusa sa pagka-Dios ug sa pagka-tawo, gipadayag diha sa matag-ang-ang nga pamaagi kon giunsa pagpresentar ang mensahe sa pagsilyo ngadto niadtong mga kandidato nga maapil sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

The step-by-step process was from the Father, to the Son, to the angel Gabriel, to John, to the churches. From the Divine Father, to the Divine and human Son, to an unfallen creature (Gabriel), to a fallen creature (John) to the churches which are in Asia (the world.) The five steps are specifically identified at the very first mention of the Revelation of Jesus Christ, and to deny any step is to deny them all.

Ang lakang-sa-lakang nga proseso gikan sa Amahan, ngadto sa Anak, ngadto sa manulonda nga si Gabriel, ngadto kang Juan, ngadto sa mga iglesia. Gikan sa balaang Amahan, ngadto sa balaang ug tawhanong Anak, ngadto sa usa ka binuhat nga wala mahulog (Gabriel), ngadto sa usa ka binuhat nga nahulog (Juan), ngadto sa mga iglesia nga anaa sa Asia (ang kalibotan). Ang lima ka mga lakang tin-awng gipaila sa unang paghisgot pa lamang sa Pinadayag ni Jesu-Cristo, ug ang pagsalikway sa bisan unsang usa ka lakang mao ang pagsalikway kanilang tanan.

In agreement with that revelation the disciples then asked Jesus “Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist.”

Uyon sa maong pagpadayag, ang mga tinun-an nangutana kang Jesus, “Nganong nag-ingon man diay ang mga escriba nga si Elias kinahanglan una gayud nga moanhi? Ug si Jesus mitubag ug miingon kanila, Si Elias sa pagkatinuod moanhi una, ug igauli ang tanang mga butang. Apan ako moingon kaninyo, Nga si Elias mianhi na, ug wala nila siya ilhi, kondili gibuhat nila kaniya ang bisan unsa nga ilang gitinguha. Sa mao usab nga paagi ang Anak sa tawo magaantus usab gikan kanila. Unya ang mga tinun-an nakasabut nga siya nagsulti kanila mahitungod kang Juan nga Bautista.”

The prophetic role of John the Baptist and John the Revelator is an element of the sealing message, and those in the Watertown tent who chose to disregard the message of Samuel Snow, represent those who are unwilling to acknowledge that the Lord selects the men He chooses to select. The voice that was selected in 1989, who first published its message two hundred and twenty years after 1776, in 1996, who was the watchman who identified that the third woe had arrived on September 11, 2001, who presented the sinful message of July 18, 2020, is part of the sealing message, and his role is represented by John the Baptist.

Ang manalagnon nga tahas ni Juan Bautista ug ni Juan nga Manugpadayag maoy usa ka bahin sa mensahe sa pagpatik, ug kadtong anaa sa tolda sa Watertown nga mipili sa pagsalikway sa mensahe ni Samuel Snow nagrepresentar niadtong mga dili andam sa pag-ila nga ang Ginoo mopili sa mga tawo nga Iyang gipili nga pilion. Ang tingog nga gipili niadtong 1989, nga unang nagmantala sa iyang mensahe duha ka gatus ug baynte ka tuig human sa 1776, niadtong 1996, nga mao ang magbalantay nga miila nga ang ikatulong alaut miabot na niadtong Septiyembre 11, 2001, nga mipresentar sa makasasala nga mensahe sa Hulyo 18, 2020, kabahin sa mensahe sa pagpatik, ug ang iyang tahas girepresentahan ni Juan Bautista.

We shall continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> “Nakita ko ang usa ka pundok nga nagbarog nga maampingong binantayan ug malig-on, nga walay gihatag nga pag-uyon ni pagdawat niadtong mangandoy sa pagpatay-og sa natukod nang pagtoo sa lawas. Gitutokan sila sa Dios uban sa pagdawat. Gipakita kanako ang tulo ka mga lakang—ang mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda. Miingon ang manulonda nga nag-uban kanako, ‘Alaut siya nga maglihok sa usa ka bloke o magpalihok sa usa ka pino niining mga mensaheha. Ang tinuod nga pagsabot niining mga mensaheha maoy butang nga may kinabuhi ug kamatayon nga kahinungdanon. Ang padulngan sa mga kalag nagabitay sa paagi sa ilang pagdawat niini.’ Gidala na usab ako paagi niining mga mensaheha, ug nakita ko kon unsa kamahal ang pagpalit sa katawohan sa Dios sa ilang kasinatian. Nakuha kini pinaagi sa daghang pag-antus ug mabangis nga pakigbisog. Gidala sila sa Dios matag lakang sa lakang, hangtod nga Iyang gipahimutang sila ibabaw sa usa ka malig-on, dili matarog nga plataporma. Nakita ko ang mga tawo nga miduol sa plataporma ug gisusi ang patukoranan. Ang uban, uban sa kalipay, dihadiha mitungtong niini. Ang uban misugod sa pagpangita ug sayop sa patukoranan. Gitinguha nila nga himoan kini ug mga pagpaayo, ug unya ang plataporma mahimong labi pang hingpit, ug ang katawohan labi pang malipayon. Ang uban nanaog gikan sa plataporma aron susihon kini ug mipadayag nga sayop ang pagkapahimutang niini. Apan nakita ko nga hapit silang tanan nagpabiling malig-on ibabaw sa plataporma ug nag-awhag niadtong mga nanaog nga undangon ang ilang mga pagreklamo; kay ang Dios mao ang Maestro nga Magtutukod, ug nakig-away sila batok Kaniya. Ilang gisugilon pag-usab ang kahibulongang buhat sa Dios, nga maoy nagdala kanila ngadto sa malig-on nga plataporma, ug sa panaghiusa giyahat nila ang ilang mga mata ngadto sa langit ug sa makusog nga tingog gihimaya ang Dios. Kini nakaapekto sa pipila niadtong nanagreklamo ug mibiya sa plataporma, ug sila, uban sa mapainubsanong panagway, mitungtong pag-usab niini.”

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “Gipahinumdoman ako ngadto sa pagpahibalo sa unang pag-anhi ni Cristo. Si Juan gipadala sa espiritu ug gahum ni Elias aron sa pag-andam sa dalan ni Jesus. Kadtong misalikway sa pagpamatuod ni Juan wala makabenepisyo sa mga pagtulon-an ni Jesus. Ang ilang pagsupak sa mensahe nga nagtagna sa Iyang pag-anhi maoy nagbutang kanila sa kahimtang diin dili nila madawat sa dayon ang labing lig-on nga mga pamatuod nga Siya mao ang Mesiyas. Gipadayon ni Satanas ang pagpangulo sa mga misalikway sa mensahe ni Juan aron mopadayon pa gayod, sa pagsalikway ug paglansang kang Cristo sa krus. Sa pagbuhat niini gibutang nila ang ilang kaugalingon sa kahimtang diin dili nila madawat ang panalangin sa adlaw sa Pentecostes, nga unta magtudlo kanila sa dalan ngadto sa langitnong santuwaryo. Ang pagkabahin sa tabil sa templo nagpakita nga ang mga halad ug mga tulomanon sa mga Judio dili na pagadawaton. Ang dakong Halad nahalad na ug gidawat na, ug ang Espiritu Santo nga mikunsad sa adlaw sa Pentecostes maoy nagdala sa mga hunahuna sa mga tinun-an gikan sa yutan-ong santuwaryo ngadto sa langitnong santuwaryo, diin si Jesus misulod pinaagi sa Iyang kaugalingong dugo, aron ipaambit sa Iyang mga tinun-an ang mga kaayohan sa Iyang pagpasig-uli. Apan ang mga Judio gibilin sa hingpit nga kangitngit. Nawala kanila ang tanang kahayag nga unta ilang maangkon bahin sa laraw sa kaluwasan, ug misalig gihapon sila sa ilang walay kapuslanan nga mga halad ug mga amot. Ang langitnong santuwaryo mipuli na sa yutan-ong santuwaryo, apan wala sila mahibalo sa maong kausaban. Busa dili sila makabenepisyo sa pagpataliwala ni Cristo didto sa balaang dapit.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare. Some he deceives in one way, and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light and spreads his influence over the land by means of false reformations. The churches are elated, and consider that God is working marvelously for them, when it is the work of another spirit. The excitement will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.

> “Daghan ang mitan-aw uban ang kalisang sa gihimo sa mga Judio sa ilang pagsalikway ug pagpalansang kang Cristo sa krus; ug samtang ilang basahon ang kasaysayan sa Iyang makauulaw nga pagtratar, maghunahuna sila nga gihigugma nila Siya, ug nga dili unta nila Siya ilimod sama sa gibuhat ni Pedro, ni ilansang Siya sa krus sama sa gibuhat sa mga Judio. Apan ang Dios nga nagabasa sa mga kasingkasing sa tanan, nagdala ngadto sa pagsulay nianang gugma alang kang Jesus nga ilang giangkon nga gibati. Ang tibuok langit nagtan-aw uban sa labing halalum nga pagtagad sa pagdawat sa mensahe sa nahaunang manulonda. Apan daghan nga nag-angkon nga nahigugma kang Jesus, ug nga nagpatulo ug mga luha sa pagbasa nila sa sugilanon sa krus, nagtamay sa maayong balita sa Iyang pag-anhi. Imbis nga dawaton nila ang mensahe uban sa kalipay, ilang gipahayag nga kini usa ka limbong. Gidumtan nila kadtong nahigugma sa Iyang pagpakita ug gipagula sila gikan sa mga iglesia. Kadtong misalikway sa nahaunang mensahe dili na makabenepisyo sa ikaduha; ni nakabenepisyo sila sa singgit sa tungang gabii, nga mao unta ang pag-andam kanila aron pinaagi sa pagtuo makasulod uban kang Jesus ngadto sa labing balaan nga dapit sa langitnong santuwaryo. Ug tungod sa ilang pagsalikway sa duruha ka nahaunang mga mensahe, gipangitngitan nila pag-ayo ang ilang pagsabot mao nga wala na silay makita nga kahayag sa mensahe sa ikatulong manulonda, nga nagapakita sa dalan ngadto sa labing balaan nga dapit. Nakita ko nga maingon nga gilansang sa mga Judio si Jesus sa krus, mao man nga gilansang sa nominal nga mga iglesia kining mga mensahe, ug busa wala silay kahibalo sa dalan paingon ngadto sa labing balaan, ug dili sila makabenepisyo sa pagpangamuyo ni Jesus didto. Sama sa mga Judio, nga naghalad sa ilang mga walay kapuslanan nga mga halad, ila usab ginahalad ang ilang mga walay kapuslanan nga mga pag-ampo ngadto sa lawak nga gibiyaan na ni Jesus; ug si Satanas, nga nalipay sa maong paglimbong, nagkuha ug relihiyosong kinaiya, ug ginadani ang mga hunahuna niining mga nag-angkon nga mga Cristiano ngadto sa iyang kaugalingon, nga nagabuhat uban sa iyang gahum, sa iyang mga ilhanan ug bakak nga mga katingalahan, aron higpitan sila diha sa iyang lit-ag. Ang uban iyang gilimbongan sa usa ka paagi, ug ang uban sa lain. Aduna siyay nagkalainlaing mga limbong nga giandam aron makaapekto sa nagkalainlaing mga hunahuna. Ang uban mitan-aw uban sa kalisang sa usa ka paglimbong, samtang andam ra silang modawat sa lain. Gilimbongan ni Satanas ang uban pinaagi sa Espiritwalismo. Nagaanhi usab siya ingon nga usa ka manulonda sa kahayag ug gipatuyhad ang iyang impluwensiya sa tibuok yuta pinaagi sa mini nga mga repormasyon. Ang mga iglesia napasulabi sa kalipay, ug naghunahuna nga ang Dios nagabuhat ug mga katingalahan alang kanila, apan kini mao ang buhat sa laing espiritu. Ang kasamok mawala ra ug mabiyaan ang kalibutan ug ang iglesia sa kahimtang nga labi pang dautan kaysa kaniadto.”

> “I saw that God has honest children among the nominal Adventists and the fallen churches, and before the plagues shall be poured out, ministers and people will be called out from these churches and will gladly receive the truth. Satan knows this; and before the loud cry of the third angel is given, he raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think that God is with them. He hopes to deceive the honest and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and all who are honest will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Early Writings, 258–261.

> “Nakita ko nga ang Dios adunay mga matinud-anong anak taliwala sa mga ngalanon nga Adventista ug sa nangapukan nga mga iglesia, ug sa dili pa ibubo ang mga hampak, ang mga ministro ug ang katawhan pagatawgon pagawas gikan niini nga mga iglesia ug sa malipayong pagdawat sa kamatuoran. Nahibalo si Satanas niini; ug sa dili pa ihatag ang makusog nga singgit sa ikatulong manulonda, iyang pasikaron ang usa ka kahinam sulod niining mga lawas nga relihiyoso, aron kadtong nagsalikway sa kamatuoran makahunahuna nga ang Dios anaa uban kanila. Naglaom siya sa paglimbong sa mga matinud-anon ug sa pagdala kanila ngadto sa paghunahuna nga ang Dios nagapadayon pa sa paglihok alang sa mga iglesia. Apan modan-ag ang kahayag, ug ang tanan nga matinud-anon mobiya sa nangapukan nga mga iglesia, ug motindog uban sa salin.” Early Writings, 258–261.

Back to Articles