Article

# Panium - Number Twenty-One

Panium - Numero Baynte-uno

The movement toward the Sunday law in the glorious land

Ang paglihok paingon sa balaod sa Domingo diha sa mahimayaong yuta

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The history from verse sixteen unto twenty-two in Daniel eleven begins and ends with a typification of the Sunday law. The line’s beginning and ending being the same, identifies the signature of Christ, as the Alpha and Omega. Prophetically it requires that verse sixteen be aligned with verse twenty-two. When this is done it moves the history of the glorious land, as represented by the line of the Maccabees into the history of verses ten through fifteen.

Ang kasaysayan gikan sa bersikulo disisais hangtod baynte-dos sa Daniel onse nagsugod ug natapos uban sa usa ka paghulagway nga tipo sa balaod sa Domingo. Ang pagsugod ug pagtapos sa linya nga managsama nagaila sa pirma ni Cristo, ingon nga ang Alpha ug Omega. Sa pagpanagna nagkinahanglan kini nga ang bersikulo disisais ipahiuyon sa bersikulo baynte-dos. Sa dihang kini pagabuhaton, ibalhin niini ang kasaysayan sa himayaong yuta, sumala sa gihulagway sa linya sa mga Maccabees, ngadto sa kasaysayan sa mga bersikulo napulo hangtod kinse.

## The Maccabees

Ang mga Maccabees

The Maccabees revolt represents the twenty-two years that began in 1776 and ended when the United States became the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798. This identifies the number twenty-two as a history directly attached to the time of the end in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven begins.

Ang pag-alsa sa mga Maccabees nagrepresentar sa baynte dos ka tuig nga nagsugod niadtong 1776 ug natapos sa dihang ang Estados Unidos nahimong ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia niadtong 1798. Kini nag-ila sa numero nga baynte dos ingon nga usa ka kasaysayan nga direktang nahugpong sa panahon sa katapusan niadtong 1798, nga mao ang diin nagsugod ang bersikulo kwarenta sa Daniel onse.

The relation of the number twenty-two with 1798 is important to identify. The Maccabean revolt, in typifying the American revolution aligns both revolutions of the glorious land (literal and spiritual) as revolutions that rejected the statecraft of the Seleucids and the European kings, as well as the churchcraft of Greece and Rome. In both historical testimonies Greece and Rome represented the king of the north.

Importante ang pag-ila sa kalabutan sa numero nga baynte-dos ngadto sa 1798. Ang pag-alsa sa mga Maccabeo, diha sa paghulagway sa rebolusyong Amerikano, nagapaangay sa duruha ka mga rebolusyon sa mahimayaong yuta (literal ug espirituwal) ingon nga mga rebolusyon nga misalikway sa pagdumala sa estado sa mga Seleucid ug sa mga hari sa Europa, ingon man sa pagdumala sa iglesia sa Gresya ug Roma. Sa duruha ka makasaysayanong pagpamatuod, ang Gresya ug Roma nagrepresentar sa hari sa amihanan.

The line of the Maccabees is represented in verse twenty-three, but it represents a history that began 33 years after Panium of verse fifteen, and just over a hundred years before Pompey in verse sixteen. The line ends at the judgment of the cross, a judgment that extended unto 70 AD, though that period of judgment is identified as simply the cross in verse twenty-two. Prophetically the Maccabean line, representing the glorious land from 1776, then 1798 with the Hasmonean dynasty and then the Herodian dynasty to the cross and 70 AD ends at verse twenty-two and it begins with twenty-two years from 1776 unto 1798. The twenty-two years from 1776 to 1798 also typify the twenty-two years from 9/11 unto 2023, which was typified as twenty-two days in Daniel ten. The Maccabean line begins and ends with “twenty-two.”

Ang linya sa mga Macabeo girepresentar sa bersikulo baynte-tres, apan kini nagarepresentar sa usa ka kasaysayan nga nagsugod 33 ka tuig human sa Panium sa bersikulo kinse, ug kapin sa usa ka gatus ka tuig sa wala pa si Pompey sa bersikulo sais. Ang maong linya matapos sa paghukom sa krus, usa ka paghukom nga milungtad hangtod sa 70 AD, bisan tuod kana nga yugto sa paghukom giila sa yano lamang nga paagi ingon nga ang krus sa bersikulo baynte-dos. Sa pagpanagna, ang linya sa Macabeo, nga nagarepresentar sa mahimayaong yuta gikan sa 1776, unya 1798 uban sa dinastiyang Hasmonean ug dayon sa dinastiyang Herodian hangtod sa krus ug sa 70 AD, matapos sa bersikulo baynte-dos ug nagsugod kini sa baynte-dos ka tuig gikan sa 1776 ngadto sa 1798. Ang baynte-dos ka tuig gikan sa 1776 ngadto sa 1798 nagatipolohiya usab sa baynte-dos ka tuig gikan sa 9/11 ngadto sa 2023, nga gitipolohiya ingon nga baynte-dos ka adlaw diha sa Daniel 10. Ang linya sa Macabeo nagsugod ug natapos pinaagi sa “baynte-dos.”

## Four Roman Rulers

Upat ka Romano nga mga Magmamando

Verses sixteen through twenty-two directly identify four Roman rulers and represent another line within the verses. The Maccabean line is aligned based upon the principle of ‘repeat and enlarge,’ and the Roman line is directly represented in the verses. Pompey conquered the first two of three obstacles, as Rome ascended to the throne as the fourth kingdom of Bible prophecy at the battle of Actium in 31 BC. He was followed by Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberias Caesar. Pompey was a general, and the last three symbols are tied together as emperors.

Ang mga bersikulo sais ngadto sa baynte-dos nag-ila sa tin-aw sa upat ka Romanhong mga magmamando ug nagrepresentar sa laing linya sulod sa mga bersikulo. Ang Maccabean nga linya gitakdo subay sa prinsipyo sa “usbon ug padak-an,” ug ang Romanhong linya direktang girepresentar diha sa mga bersikulo. Si Pompey mibuntog sa unang duha sa tulo ka mga babag, samtang ang Roma misaka ngadto sa trono ingon nga ikaupat nga gingharian sa tagna sa Biblia sa gubat sa Actium niadtong 31 BC. Gisundan siya ni Julius Caesar, Augustus Caesar, ug Tiberias Caesar. Si Pompey usa ka heneral, ug ang kataposang tulo ka mga simbolo gihugpong ingon nga mga emperador.

The last of the four rulers dies in verse twenty-two where Christ was crucified, so we must take the last of the four rulers of Rome back to the Sunday law of verse sixteen. When we do this Pompey would represent the first of four waymarks, where the fourth and final waymark aligns with the Sunday law of verse sixteen. Verse sixteen would be represented by Tiberias Caesar, and the battle of Panium of verse fifteen would be represented by Augustus Caesar, the battle of Raphia in verse eleven would be Julius Caesar, thus marking General Pompey as verse ten and 1989.

Ang ulahi sa upat ka mga magmamando namatay diha sa bersikulo baynte-dos, diin gilansang si Cristo sa krus, busa kinahanglan natong ibalik ang ulahi sa upat ka mga magmamando sa Roma ngadto sa balaod sa Domingo sa bersikulo disesais. Sa diha nga buhaton nato kini, si Pompey magarepresentar sa nahaunang sa upat ka mga timailhan, diin ang ikaupat ug kataposang timailhan motakdo sa balaod sa Domingo sa bersikulo disesais. Ang bersikulo disesais irepresentar ni Tiberias Caesar, ug ang gubat sa Panium sa bersikulo kinse irepresentar ni Augustus Caesar, ang gubat sa Raphia sa bersikulo onse si Julius Caesar, sa ingon nagtimaan kang Heneral Pompey ingon nga bersikulo dyes ug 1989.

This identifies that the “hidden history” of verse forty of Daniel eleven, the history from the collapse of the Soviet Union in 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is represented by three lines of prophecy that are found in the history represented by verses ten through twenty-three. The Maccabees, the Roman rulers and the three battles of Rome’s proxy powers.

Nagpaila kini nga ang “tinagong kasaysayan” sa bersikulo kwarenta sa Daniel onse, ang kasaysayan gikan sa pagkapukan sa Soviet Union niadtong 1989 hangtod sa balaod sa Domingo sa bersikulo kwarenta ug usa, girepresentahan sa tulo ka mga linya sa tagna nga makita sa kasaysayan nga girepresentahan sa mga bersikulo diyes hangtod baynte-trés. Ang mga Maccabees, ang mga Romanhong magmamando, ug ang tulo ka mga gubat sa mga pwersang proxy sa Roma.

> This is the third time I am coming to you. In the mouth of two or three witnesses shall every word be established. 2 Corinthians 13:1.

> Kini ang ikatulong higayon nga moanhi ako kaninyo. Sa baba sa duha o tulo ka mga saksi mapalig-on ang matag pulong. 2 Corinto 13:1.

## Three Proxy Wars

Tulo ka mga Gubat nga Pinaagi sa mga Surugoon

Verse ten marks the end of the fourth Syrian War that occurred from 219 unto 217 BC, when Antiochus III Magnus (the Great) regrouped in advance of the battle of verse eleven, which was the battle of Raphia that would be represented by Julius Caesar. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989 as represented in verse forty, and Pompey aligns with that history. Verse sixteen represents the conquering of the glorious land of Judah, typifying the Sunday law in the United States, but Pompey aligns also with 1989, and in 1989 modern Rome conquered her first obstacle, but in doing so, she simultaneously spiritually conquered Protestant America when she seduced Ronald Reagan into forming a secret alliance with the glorious land. An alliance with the whore of Rome by a king, represents spiritual fornication.

Ang bersikulo napulo nagtimaan sa katapusan sa ikaupat nga Gubat sa Siria nga nahitabo gikan sa 219 hangtod sa 217 BC, sa dihang si Antiochus III Magnus (ang Bantogan) nag-organisar pag-usab sa iyang kaugalingon sa wala pa ang gubat sa bersikulo onse, nga mao ang gubat sa Raphia nga irepresentar ni Julius Caesar. Ang bersikulo napulo nagpaila sa pagkapukan sa Unyong Sobyet niadtong 1989 ingon nga girepresentahan sa bersikulo kwarenta, ug si Pompey nahiuyon niana nga kasaysayan. Ang bersikulo disi-sais nagrepresentar sa pagpanaugdaug sa mahimayaong yuta sa Juda, nga naghulagway sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos, apan si Pompey nahiuyon usab sa 1989, ug niadtong 1989 ang modernong Roma nagpanaugdaug sa iyang unang babag, apan sa pagbuhat niini, sa samang higayon espirituhanon niyang gipanaugdaug ang Protestante nga Amerika sa dihang iyang gilimbongan si Ronald Reagan sa pagporma ug tinagong pakigsaad uban sa mahimayaong yuta. Ang usa ka pakigsaad sa bigaon sa Roma pinaagi sa usa ka hari nagrepresentar sa espirituhanong pakighilawas.

1989 was where the whore of Rome begins to come out of her seventy years to commit fornication with all the kings of the earth. The first king is the United States in 1989, for the United States is also represented by Ahab, who was married to Jezebel, who is the whore of Tyre in Isaiah twenty-three.

Ang 1989 mao ang panahon diin ang bigaon sa Roma nagsugod sa paggawas gikan sa iyang kapitoan ka tuig aron makighilawas uban sa tanang mga hari sa yuta. Ang unang hari mao ang Tinipong Bansa sa Amerika sa 1989, kay ang Tinipong Bansa sa Amerika ginarepresentahan usab ni Ahab, nga naminyo kang Jezebel, nga mao ang bigaon sa Tiro diha sa Isaias 23.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Tiro pagahikalimtan sulod sa kapitoan ka tuig, sumala sa mga adlaw sa usa ka hari: sa tapus sa kapitoan ka tuig ang Tiro magaawit ingon sa usa ka bigaon. Kuhaa ang alpa, libota ang siyudad, ikaw nga bigaon nga hingkalimtan; pagpatungha ug matam-is nga melodiya, pag-awit ug daghang mga awit, aron ikaw mahinumduman. Ug mahitabo sa tapus sa kapitoan ka tuig, nga ang Ginoo moduaw sa Tiro, ug siya mobalik sa iyang suhol, ug makighilawas siya sa tanang mga gingharian sa kalibotan sa ibabaw sa nawong sa yuta. Isaias 23:15–17.

The whore was forgotten at the “time of the end” in 1798 when she received her deadly wound as represented in verse forty of Daniel eleven. At the “time of the end” in 1989 she begins the period of the healing of her deadly wound by committing fornication with the kingdom who will be the first to enforced the mark of her authority. That kingdom was represented by Ahab, and by France, who placed the papacy on the throne of the earth in 538 and was the premier kingdom to support the rise of the papal power. For this reason, they are titled as “the first-born of the Catholic church,” as well as “the eldest daughter of the Catholic church.” France and Ahab both witness to the United States role from 1989 unto the Sunday law.

Ang bigaon nalimtan sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798 sa dihang nadawat niya ang iyang samad nga makamatay, sumala sa girepresentahan diha sa bersikulo kwarenta sa Daniel onse. Sa “panahon sa katapusan” niadtong 1989 nagsugod siya sa yugto sa pagkaayo sa iyang samad nga makamatay pinaagi sa pagpakighilawas sa gingharian nga mao ang una nga mopatuman sa timaan sa iyang awtoridad. Kadtong gingharian girepresentahan ni Ahab, ug sa Pransiya, nga maoy nagpalingkod sa kapapahan sa trono sa yuta niadtong 538 ug maoy nag-unang gingharian sa pagsuporta sa pagtungha sa gahum sa kapapahan. Tungod niini, sila ginganlan nga “ang panganay sa Iglesya Katolika,” ingon man “ang kamagulangan nga anak nga babaye sa Iglesya Katolika.” Ang Pransiya ug si Ahab kapwa nagpanghimatuod sa papel sa Tinipong Bansa gikan sa 1989 hangtod sa balaod sa Dominggo.

In Isaiah twenty-three, the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation seventeen, whose forehead has Babylon the Great written upon it. It is “forgotten” for the history of the United States, beginning in 1798, when the papacy ceased to be the fifth kingdom of Bible prophecy, the sea beast of Revelation thirteen. Then the United States began its role as the sixth kingdom of Bible prophecy as the earth beast of Revelation thirteen. Ultimately the United States becomes the premier king of the ten kings of Revelation seventeen. The symbolic history of a period of “seventy years,” the “days of one king” represents the seventy years that Babylon ruled as the first kingdom of Bible prophecy. This typifies the history of the United States from 1798 unto the Sunday law where the external line of American history is represented by the Republican horn and the internal line is represented by the Protestant horn. Those two horns representing the heart of the Constitution that provides for a separation of statecraft and churchcraft, and are the subject the future of America.

Sa Isaias bente-tres, ang bigaon sa Tiro, nga mao usab ang bigaon sa Pinadayag disi-siyete, kinsang agtang gisulatan sa Babilonia nga Bantogan. Kini “nahikalimtan” alang sa kasaysayan sa Tinipong Bansa sa Amerika, sugod niadtong 1798, sa dihang ang pagka-papa mihunong sa pagkahimong ikalimang gingharian sa panagna sa Biblia, ang mananap sa dagat sa Pinadayag trese. Unya ang Tinipong Bansa sa Amerika nagsugod sa iyang katungdanan ingon nga ikaunom nga gingharian sa panagna sa Biblia ingon nga mananap sa yuta sa Pinadayag trese. Sa katapusan ang Tinipong Bansa sa Amerika mahimong nag-unang hari sa napulo ka mga hari sa Pinadayag disi-siyete. Ang simbolikong kasaysayan sa usa ka yugto sa “kapitoan ka tuig,” ang “mga adlaw sa usa ka hari” nagrepresentar sa kapitoan ka tuig nga ang Babilonia naghari ingon nga unang gingharian sa panagna sa Biblia. Kini nagtimaan sa kasaysayan sa Tinipong Bansa sa Amerika gikan sa 1798 ngadto sa balaod sa Domingo diin ang gawasnong linya sa kasaysayan sa Amerika girepresentahan sa sungay nga Republikano ug ang sulodnong linya girepresentahan sa sungay nga Protestante. Kining duha ka mga sungay nga nagrepresentar sa kasingkasing sa Konstitusyon nga naghatag alang sa pagkabahin sa pagdumala sa estado ug sa pagdumala sa simbahan, ug mao ang hilisgutan ang kaugmaon sa Amerika.

Seventy years are marked for the whore of Tyre to be forgotten, then from the time of the end in 1989 unto the Sunday law she begins to sing. She began with a secret alliance as she captured the religion of Protestant America and brought down the political structure of the king of the south with the collapse of the Soviet Union. A period of seventy years that concludes in a history where Antiochus the Great is standing in the middle of a seventeen year period that is divided into ten and seven, which when multiplied equals “seventy.” At the beginning of the external two hundred and fifty years that ended between Raphia and Panium the internal time prophecy of twenty-three hundred years begins with “seventy” weeks being determined upon Daniel’s people. At the end of those seventy weeks, in 34 AD ancient Israel was forever divorced from God as His chosen covenant people, and God had then entered into marriage with His Christian bride and was then reaching out to the Gentiles.

Ang kapitoan ka tuig gimarkahan alang sa bigaon nga Tiro nga hikalimtan; unya gikan sa panahon sa katapusan niadtong 1989 hangtod sa balaod sa Dominggo siya misugod sa pag-awit. Nagsugod siya pinaagi sa usa ka tinago nga alyansa samtang iyang nabihag ang relihiyon sa Protestante nga Amerika ug gipukan ang politikal nga gambalay sa hari sa habagatan pinaagi sa pagkahugno sa Unyon Sobyet. Usa ka yugto sa kapitoan ka tuig nga matapos sa usa ka kasaysayan diin si Antiochus the Great nagtindog sa taliwala sa usa ka napulog-pito ka tuig nga yugto nga nabahin ngadto sa napulo ug pito, nga sa dihang padaghanon, moresulta sa “kapitoan.” Sa sinugdanan sa gawasnong duha ka gatus ug kalim-an ka tuig nga natapos tali sa Raphia ug Panium, ang sulodnong panagna sa panahon nga duha ka libo ug tulo ka gatus ka tuig nagsugod uban sa “kapitoan” ka semana nga gitino ibabaw sa katawohan ni Daniel. Sa katapusan niadtong kapitoan ka semana, sa 34 AD ang karaang Israel gibulag sa walay katapusan gikan sa Dios ingon nga Iyang piniling katawohang tugon, ug ang Dios niadto misulod na sa kaminyoon uban sa Iyang Kristohanong pangasaw-onon ug niadto nagpadangat na ngadto sa mga Hentil.

207 BC Antiochus is standing in the middle of “seventy,” identifying the close of his kingdom’s favored nation status as the “glorious land” where He chose to raise up modern Israel. The end of the United States as the sixth kingdom at the Sunday law is the end of Isaiah’s “seventy years.” The two-hundred and fifty year line of Antiochus is identifying the close of probation for the Republican horn of the United States, just before the Sunday law of verse sixteen. The twenty-three hundred years that ended when judgment began on October 22, 1844 typifies when judgment closes at the Sunday law. The twenty-three hundred years begins with seventy weeks that identify the end of literal Israel as God’s chosen people. The end of the overall period of twenty-three hundred years concludes with the Protestant movement ending as the advent movement carried on unto the Sunday law. When the closed door of 1844 is repeated the doors will close upon the Republican horn, the Protestant horn, and the government beast.

207 BC si Antiochus nagatindog sa taliwala sa “kapitoan,” nga nag-ila sa pagtapos sa pinasahi nga kahimtang sa iyang gingharian isip pinalabi nga nasod sa “mahimayaong yuta” diin Iyang gipili ang pagpatindog sa modernong Israel. Ang katapusan sa Tinipong Bansa sa Amerika isip ikaunom nga gingharian sa balaod sa Dominggo mao ang katapusan sa “kapitoan ka tuig” ni Isaias. Ang duha ka gatus ug kalim-an ka tuig nga linya ni Antiochus nag-ila sa pagtapos sa panahon sa pagsulay alang sa Republikano nga sungay sa Tinipong Bansa sa Amerika, sa dili pa ang balaod sa Dominggo sa bersikulo disesais. Ang duha ka libo ug tulo ka gatus ka tuig nga natapos sa dihang nagsugod ang paghukom niadtong Oktubre 22, 1844, naghulagway sa dihang ang paghukom motapos sa balaod sa Dominggo. Ang duha ka libo ug tulo ka gatus ka tuig nagsugod sa kapitoan ka semana nga nag-ila sa katapusan sa literal nga Israel isip pinili nga katawhan sa Dios. Ang katapusan sa kinatibuk-ang yugto sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka tuig mahuman uban sa pagtapos sa Protestante nga kalihukan samtang ang advent nga kalihukan nagpadayon hangtod sa balaod sa Dominggo. Sa dihang ang siradong pultahan sa 1844 masubli, ang mga pultahan pagasirhan ibabaw sa Republikano nga sungay, sa Protestante nga sungay, ug sa mananap nga pangagamhanan.

For Antiochus to stand between the period of ten and seven is to stand at the end of his probationary time, Probation closes for the government of the United States, which is the earth beast, at the Sunday law, but the Republican horn’s probation closes before the Sunday law.

Alang kang Antiochus motindog tali sa yugto sa napulo ug pito mao ang motindog sa katapusan sa iyang panahon sa pagsulay; ang panahon sa pagsulay mosira alang sa kagamhanan sa Estados Unidos, nga mao ang mananap sa yuta, sa balaod sa Dominggo, apan ang panahon sa pagsulay sa sungay nga Republikano mosira sa wala pa ang balaod sa Dominggo.

> Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:22.

> Si Jesus miingon kaniya, Ako nagaingon kanimo, Dili hangtod sa pito ka higayon: kondili, hangtod sa kapitoan ka pito. Mateo 18:22.

The expression “seventy times seven,” is the only place in the Bible where numbers are expressed with a multiple in this fashion. “Seventy times seven” is the four hundred and ninety years that were “determined” for Daniel’s people. It is the seventy weeks that begin the twenty-three hundred and at the end of the two hundred and fifty years from the identical starting point Antiochus arrives in the middle of ten and seven. Antiochus the Great there takes his stand in the last acts of his story in the sacred drama of the great controversy.

Ang pagpamulong nga “kapitoan ka pilo sa pito” mao lamang ang dapit sa Biblia diin ang mga numero gipadayag pinaagi sa usa ka pilo sa ingon niini nga paagi. Ang “kapitoan ka pilo sa pito” mao ang upat ka gatus ug kasiyaman ka tuig nga “gitino” alang sa katawhan ni Daniel. Kini mao ang kapitoan ka semana nga nagsugod sa duha ka libo ug tulo ka gatus, ug sa katapusan sa duha ka gatus ug kalim-an ka tuig gikan sa maong sinugdanan, si Antiochus miabot sa taliwala sa napulo ug pito. Si Antiochus nga Bantogan didto mitindog sa kataposang mga lihok sa iyang sugilanon sulod sa balaang drama sa dakong away.

The closed door of 1844 represents the closed door of the Sunday law, and before the Sunday law of verse sixteen a period of seven years begins with Antiochus marking the end of his kingdom, and then his kingdom ends at the conclusion of the seven years. The seven-year period represents the image of the beast testing time, and the period begins at the first Sunday law of 321. Before the first Sunday law, which typifies the last Sunday law there is a ten-year period that begins with an edict. At the “edict” of 313 the testing represented by ten years begins, then Antiochus passes the first Sunday law and the probation of the Republican horn ends. At the end of the seven years, Panium and the Sunday law arrive, producing the division of east and west in the year 330.

Ang siradong pultahan sa 1844 nagrepresentar sa siradong pultahan sa balaod sa Domingo, ug sa wala pa ang balaod sa Domingo sa bersikulo disisais usa ka yugto nga pito ka tuig nagsugod uban kang Antiochus nga nagtimaan sa katapusan sa iyang gingharian, ug unya ang iyang gingharian matapos sa panapos sa pito ka tuig. Ang yugto nga pito ka tuig nagrepresentar sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap, ug ang maong yugto nagsugod sa unang balaod sa Domingo niadtong 321. Sa wala pa ang unang balaod sa Domingo, nga naghulagway sa kataposang balaod sa Domingo, adunay usa ka yugto nga napulo ka tuig nga nagsugod pinaagi sa usa ka mando. Sa “mando” sa 313 ang pagsulay nga girepresentahan sa napulo ka tuig nagsugod, unya gipasar ni Antiochus ang unang balaod sa Domingo ug ang panahon sa pagsulay sa Republikano nga sungay natapos. Sa katapusan sa pito ka tuig, miabot ang Panium ug ang balaod sa Domingo, nga nagpatungha sa pagbahin sa sidlakan ug kasadpan sa tuig 330.

## Pompey

Pompeyo

Pompey conquered the glorious land in verse sixteen, but within the two-year period from 65 unto 63 BC, Pompey, in fulfillment of Daniel eight and verse nine, actually conquered “the east” and the “[glorious] land,” typifying the double conquering in verse forty and 1989.

Gidakop ni Pompeyo ang mahimayaong yuta diha sa bersikulo sais, apan sulod sa duha ka tuig nga yugto gikan sa 65 hangtod sa 63 BC, si Pompeyo, sa katumanan sa Daniel otso ug bersikulo nuwebe, sa pagkatinuod gidaug ang “sidlakan” ug ang “[mahimayaong] yuta,” nga naghulagway sa duruha ka pagdaug diha sa bersikulo kuwarenta ug 1989.

The third obstacle for pagan Rome would be accomplished by Augustus Caesar who is noted for forming the first official Roman Triumvirate, representing the first official threefold union in Rome. It is at the third waymark of Roman leaders that the threefold union is officially marked in Roman history. It is at the Sunday law in verse sixteen that the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established, and then the bird of wickedness is set back upon her place in Shinar, as set forth by Zechariah.

Ang ikatulong babag alang sa paganong Roma pagatumanon ni Augustus Caesar, nga nailhan sa pagporma sa unang opisyal nga Romanong Triumvirate, nga nagrepresentar sa unang opisyal nga tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa Roma. Diha sa ikatulong timaan sa dalan sa mga pangulong Romanhon nga ang tulo-ka-bahin nga panaghiusa opisyal nga gimarkahan sa kasaysayan sa Roma. Diha sa balaod sa Domingo sa bersikulo disesais nga ang tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga propeta natukod, ug dayon ang langgam sa pagkadaotan ibalik ngadto sa iyang dapit sa Shinar, sumala sa gipadayag ni Zacarias.

Augustus Caesar formed the first official Roman Triumvirate, but it is called the Second Triumvirate by the historians, for Julius Caesar also formed a Triumvirate, but it was not an official Triumvirate of the Roman government. The relation of Julius and Augustus Caesar as symbols of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet at the soon-coming Sunday law, is typified by Julius at the beginning of the movement to enforce Sunday legislation and Augustus at the end. The prophetic relationship is also represented by the siege of Cestius in 67, which was thereafter followed by the siege of Titus. Julius is Cestius and Augustus is Titus. Julius and Augustus represent the threefold union and Cestius and Titus represent a siege.

Si Augustus Caesar maoy nagtukod sa unang opisyal nga Romanong Triumvirate, apan gitawag kini sa mga historyador nga Ikaduhang Triumvirate, kay si Julius Caesar usab nagtukod ug usa ka Triumvirate, apan kadto dili mao ang usa ka opisyal nga Triumvirate sa Romanong kagamhanan. Ang relasyon ni Julius ug Augustus Caesar ingon nga mga simbolo sa tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga manalagna sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo, gihulagway pinaagi kang Julius sa sinugdanan sa kalihokan sa pagpatuman sa lehislasyon sa Domingo ug kang Augustus sa katapusan. Ang profetikanhong relasyon girepresentahan usab sa paglibot ni Cestius niadtong 67, nga gisundan dayon sa paglibot ni Titus. Si Julius mao si Cestius ug si Augustus mao si Titus. Si Julius ug Augustus nagrepresentar sa tulo-ka-bahin nga panaghiusa ug si Cestius ug Titus nagrepresentar sa usa ka paglibot.

The period when the movement for a Sunday law begins prophetically in 313, is at the edict of Milan. Then in 321, at the midpoint of the seventeen-year period, the first Sunday law arrives. The third step of the division of the kingdom into east and west, representing the division in the United States into those who receive and those who don’t receive the mark of the beast or the seal of God was 330. There is a series of Sunday laws which lead to a Sunday law, and 321 represents the first Sunday law, that leads to the last Sunday law of 330.

Ang yugto diin ang kalihokan alang sa usa ka balaod sa Domingo sa profetikanhong paagi nagsugod sa 313, mao ang sa Edikto sa Milan. Unya sa 321, sa tunga-tunga sa napulog-pito ka tuig nga yugto, miabot ang unang balaod sa Domingo. Ang ikatulong lakang sa pagkabahin sa gingharian ngadto sa sidlakan ug kasadpan, nga nagrepresentar sa pagkabahin sa Estados Unidos ngadto niadtong modawat ug niadtong dili modawat sa marka sa mananap o sa selyo sa Dios, mao ang 330. Adunay usa ka sunod-sunod nga mga balaod sa Domingo nga modala ngadto sa usa ka balaod sa Domingo, ug ang 321 nagrepresentar sa unang balaod sa Domingo, nga modala ngadto sa katapusang balaod sa Domingo sa 330.

Unlike the two hundred and fifty years of Antiochus, the two hundred and fifty years of Nero identify a period of eight years, the midpoint of the first Sunday law and then nine years. Line upon line Antiochus and Nero identify two periods that are represented by three waymarks. In both lines the first and last waymarks are the same, an edict at the beginning that was marked by a marriage that ended with a divorce, and battle between the king of the north and the king of the south at the beginning and ending. The first Sunday law of 321 in the middle must be where Antiochus is standing. He is standing at the conclusion of a testing process represented by ten years, and the testing process manifests Antiochus as the eighth who is of the seven as he forms an image of the beast who is the eighth that is of the seven. At the same time the one hundred and forty-four thousand go through a testing process and transform from the seventh Laodicean church unto the eighth and Philadelphian church.

Dili sama sa duha ka gatus ug kalim-an ka tuig ni Antiochus, ang duha ka gatus ug kalim-an ka tuig ni Nero nagtimaan sa usa ka yugto nga walo ka tuig, ang tunga-tunga sa unang balaod sa Domingo ug unya siyam ka tuig. Linya ibabaw sa linya, si Antiochus ug si Nero nagtimaan sa duha ka mga yugto nga girepresentahan sa tulo ka mga timaanan. Sa duha ka linya, ang nahauna ug ang katapusang mga timaanan managsama, usa ka mando sa sinugdanan nga gimarkahan sa usa ka kaminyoon nga natapos sa diborsiyo, ug gubat tali sa hari sa amihanan ug sa hari sa habagatan sa sinugdanan ug sa katapusan. Ang unang balaod sa Domingo sa 321 nga anaa sa taliwala mao ang dapit diin si Antiochus nagatindog. Nagatindog siya sa panapos sa usa ka proseso sa pagsulay nga girepresentahan sa napulo ka tuig, ug ang proseso sa pagsulay nagapakita kang Antiochus ingon nga ikawalo nga gikan sa pito samtang siya nagaporma sa usa ka larawan sa mananap nga mao ang ikawalo nga gikan sa pito. Sa maong higayon, ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo moagi sa usa ka proseso sa pagsulay ug mabalhin gikan sa ikapito nga iglesia sa Laodicea ngadto sa ikawalo ug sa iglesia sa Filadelfia.

At the first Sunday law the erection of the image begins and ends at the Sunday law of Revelation thirteen, verse eleven, a verse that contrasts the beginning of the United States as a lamb, with its ending as a dragon. Thirteen is the symbol of rebellion, and the symbol of rebellion in the context of verse eleven, and the United States speaking as a dragon is the mark of the beast; whereas, the symbol of those who have the seal of God is the number eleven. Revelation 13:11 identifies the separation of those that receive the mark of the beast or the seal of God at the Sunday law when the United States speaks as a dragon.

Sa nahaunang balaod sa Domingo ang pagpatindog sa larawan nagsugod, ug natapos kini sa balaod sa Domingo sa Pinadayag 13:11, usa ka bersikulo nga nagapakita sa kalainan tali sa sinugdanan sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga usa ka nating karnero, ug sa iyang katapusan ingon nga usa ka dragon. Ang trese mao ang simbolo sa pagsukol, ug ang simbolo sa pagsukol sulod sa konteksto sa bersikulo 11, ug sa Tinipong Bansa sa Amerika nga nagsulti ingon nga usa ka dragon, mao ang marka sa mapintas nga mananap; samtang, ang simbolo niadtong adunay timri sa Dios mao ang numero onse. Ang Pinadayag 13:11 nagaila sa pagbulag niadtong modawat sa marka sa mapintas nga mananap o sa timri sa Dios didto sa balaod sa Domingo sa dihang ang Tinipong Bansa sa Amerika mosulti ingon nga usa ka dragon.

The image of the beast testing time has specific signs that mark its arrival, while also typifying its end. From Noah to the feast of trumpets God never changes, He always announces a testing period in advance of its arrival. His announcements are found in His prophetic word. Most Adventists (I am assuming) do not know that there were two sieges in the destruction of Jerusalem, or that the day of the final destruction was the identical day of the year that Nebuchadnezzar destroyed Jerusalem and the temple the first—alpha time. They might also be unaware that the sieges began at sacred feasts and ended on a sacred feast, or that the period of the siege was three and a half years. If they don’t know those facts, then it seems unlikely that they will see that Julius Caesar marks the beginning of the image of the beast testing time in its most perfect representation. By “perfect representation,” I mean its final fulfillment.

Ang panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap adunay piho nga mga timailhan nga nagtimaan sa pag-abot niini, samtang sa samang higayon nagailhan usab sa iyang katapusan. Gikan kang Noe hangtod sa fiesta sa mga trompeta, ang Dios wala gayud mausab; sa kanunay Iyang ginapahibalo daan ang usa ka panahon sa pagsulay sa dili pa kini moabot. Ang Iyang mga pahibalo makita diha sa Iyang pulong nga tagnaanon. Kadaghanan sa mga Adventista (ako nagtuo) wala mahibalo nga dihay duha ka paglibot sa paglaglag sa Jerusalem, o nga ang adlaw sa katapusang paglaglag mao gayud ang mao rang adlaw sa tuig diin gilaglag ni Nabucodonosor ang Jerusalem ug ang templo sa nahaunang—alpha—panahon. Mahimo usab nga wala sila mahibalo nga ang mga paglibot nagsugod sa mga balaang fiesta ug natapos sa usa ka balaang fiesta, o nga ang yugto sa paglibot maoy tulo ug tunga ka tuig. Kon wala sila mahibalo nianang mga kamatuoran, nan daw dili lagmit nga ilang makita nga si Julio Cesar maoy nagtimaan sa sinugdanan sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap diha sa labing hingpit nga representasyon niini. Pinaagi sa “hingpit nga representasyon,” buot kong ipasabut ang katapusang katumanan niini.

The same period is represented from 1888 unto the Sunday law, and then again from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the prophetic period of the setting up of the image of the beast as represented by Constantine the Great in the period of 313 through to 330, begins in the presidency of the eighth president since the time of the end in 1989.

Ang mao rang yugto girepresentar gikan sa 1888 hangtod sa balaod sa Domingo, ug unya pag-usab gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo; apan ang hingpit nga katumanan sa propetikong yugto sa pagpahimutang sa larawan sa mananap nga girepresentar ni Constantine the Great sa yugto gikan sa 313 hangtod sa 330, nagsugod sa pagkapresidente sa ikawalong presidente sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989.

From the first Sunday law the testing period over Sabbath and Sunday unfolds in a period represented by the seven years of Antiochus. The seven years of Antiochus’s line multiplied by the nine years of Nero’s line equals sixty-three, and in 63 BC Pompey conquered the glorious land in fulfillment of verse sixteen of Daniel eleven. At the Sunday law nine kings will acknowledge the United States as the premier king of ten kings that agree to give their kingdom to the whore of Tyre who is then to commit fornication with all the kings of the earth.

Gikan sa unang balaod sa Domingo, ang panahon sa pagsulay bahin sa Igpapahulay ug Domingo mopadayag sulod sa usa ka yugto nga gilarawan sa pito ka tuig ni Antiochus. Ang pito ka tuig sa linya ni Antiochus nga gipadaghan sa siyam ka tuig sa linya ni Nero maoy kan-uman ug tulo, ug sa 63 BC si Pompey midaog sa mahimayaong yuta sa katumanan sa bersikulo disisais sa Daniel onse. Sa balaod sa Domingo, siyam ka mga hari moila sa Estados Unidos ingon nga labing pangulo nga hari sa napulo ka mga hari nga nagkauyon sa paghatag sa ilang gingharian ngadto sa bigaon nga babaye sa Tiro, nga unya magapakighilawas uban sa tanang mga hari sa yuta.

In agreement with the prophetic structure of the parable of the ten virgins, the marriage of the beast and the false prophet was accomplished in 1989, but at the Sunday law the marriage is consummated. A fractal of that history is the period of the judgment of the living that began in 2001, on 9/11. From that point to the Sunday law the image of the beast testing time, which is also the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, judgment is accomplished upon God’s covenant people, and the land where they have resided in fulfillment of Abraham’s covenant prophecy. In that period the Laodicean Seventh-day Adventist church is judged, and then those who profess to be virgins are judged. Thus, the Protestant horn is judged, and it is judged during the period when first the Democratic party of the Republican horn was judged until 2024, when the judgment of the Republicans of the republican horn is now taking place. The constitutional government is the beast that carries the two horns and is judged at the Sunday law.

Uyon sa matagnaong gambalay sa sambingay sa napulo ka ulay, ang kaminyoon sa mananap ug sa mini nga manalagna natuman niadtong 1989, apan sa balaod sa Domingo ang maong kaminyoon mahugot gayod. Ang usa ka fractal niana nga kasaysayan mao ang yugto sa paghukom sa mga buhi nga nagsugod niadtong 2001, sa 9/11. Gikan nianang puntoha hangtod sa balaod sa Domingo, ang panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap, nga mao usab ang panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ang paghukom ginatuman ibabaw sa katawhan sa tugon sa Dios, ug sa yuta diin sila nagpuyo isip katumanan sa matagnaong tugon ni Abraham. Nianang panahona ang Laodicean nga Iglesya Adventista sa Ikapitong Adlaw pagahukman, ug unya pagahukman ang mga nag-angkon nga sila mga ulay. Busa, ang Protestante nga sungay pagahukman, ug kini pagahukman sulod sa panahon nga una ang Democratic nga partido sa Republican nga sungay gihukman hangtod sa 2024, sa diha nga ang paghukom sa mga Republican sa republican nga sungay nagakahitabo karon. Ang konstitusyonal nga kagamhanan mao ang mananap nga nagadala sa duha ka mga sungay ug pagahukman sa balaod sa Domingo.

From 1989 to the Sunday law, is represented in a fractal from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast, is in the eighth president that is of the seven. Nero’s seventeen years is a fractal of the history of 9/11 to the Sunday law. Antiochus’ seventeen years is the same. The marriage of Reagan and the secret alliance is consummated with an open alliance in the eighth presidents’ term. The first of the alpha and omega marriages was symbolized by the Patriot Act in 2001, when English law was changed to Roman law. The marriage of the edict of Milan marks the beginning of the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast. Its structure is based upon the structure of the marriage of the ten virgins, and represents the counterfeit marriage that occurs during the true marriage.

Gikan sa 1989 ngadto sa balaod sa Dominggo, gihulagway kini sa usa ka fractal gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo, apan ang hingpit nga katumanan sa pagpahimutang sa larawan sa mananap anaa sa ikawalong presidente nga gikan sa pito. Ang napulog-pito ka tuig ni Nero maoy usa ka fractal sa kasaysayan gikan sa 9/11 ngadto sa balaod sa Dominggo. Ang napulog-pito ka tuig ni Antiochus mao usab ang mao ra. Ang kaminyoon ni Reagan ug ang tinagong alyansa mahuman pinaagi sa usa ka dayag nga alyansa sa termino sa ikawalong mga presidente. Ang nahaunang kaminyoon sa alpha ug omega gisimbolohan sa Patriot Act niadtong 2001, sa dihang ang balaod Iningles giusab ngadto sa balaod Romano. Ang kaminyoon sa edikto sa Milan nagtimaan sa sinugdanan sa hingpit nga katumanan sa pagpahimutang sa larawan sa mananap. Ang iyang estruktura gibase sa estruktura sa kaminyoon sa napulo ka ulay, ug nagrepresentar sa peke nga kaminyoon nga mahitabo sulod sa tinuod nga kaminyoon.

The image of the beast testing time represents the “test” we must pass before we are “sealed.” The house of God is judged first and then at the Sunday law, those outside of God’s house are judged. The period of final judgment in both the house of God and then the great multitude begins with the first Sunday law. There will be a first Sunday law in the United States which will mark the beginning of the perfect and final fulfillment of the image of the beast testing period that thereafter ends at the Sunday law which fulfills Revelation 13:11. That Sunday law is the last Sunday law in the glorious land. The last Sunday law in the glorious land is the first Sunday law in the world, marking the image of the beast testing time for the world. The world testing time begins at the Sunday law in the United States in verse eleven of chapter thirteen. When the United States “speaks” as a dragon at the soon-coming Sunday law, verses twelve and onward in the chapter represent the world image of the beast testing time.

Ang hulagway sa mapintas nga mananap nga panahon sa pagsulay nagrepresentar sa “pagsulay” nga kinahanglan natong malabwan sa dili pa kita “mapatikan.” Ang panimalay sa Dios pagahukman una, ug dayon sa balaod sa Domingo, ang mga atua sa gawas sa panimalay sa Dios pagahukman. Ang yugto sa katapusang paghukom, diha sa panimalay sa Dios ug unya sa dakong panon, magsugod sa unang balaod sa Domingo. Adunay unang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika nga magtimaan sa sinugdanan sa hingpit ug katapusang katumanan sa panahon sa pagsulay sa hulagway sa mapintas nga mananap, nga sa ulahi matapos sa balaod sa Domingo nga nagatuman sa Pinadayag 13:11. Kana nga balaod sa Domingo mao ang katapusang balaod sa Domingo sa mahimayaong yuta. Ang katapusang balaod sa Domingo sa mahimayaong yuta mao ang unang balaod sa Domingo sa kalibutan, nga nagtimaan sa panahon sa pagsulay sa hulagway sa mapintas nga mananap alang sa kalibutan. Ang panahon sa pagsulay sa kalibutan magsugod sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika diha sa bersikulo onse sa kapitulo trese. Sa dihang ang Tinipong Bansa sa Amerika “mosulti” ingon sa usa ka dragon sa haduol nga moabot nga balaod sa Domingo, ang mga bersikulo dose ug padayon sa maong kapitulo nagrepresentar sa kalibutang panahon sa pagsulay sa hulagway sa mapintas nga mananap.

For this reason, the two-hundred and fifty year prophecy of Nero that ends with the seventeen years beginning at the edict in 313, followed by the first Sunday law in 321, then the division of east and west in 330, is important to see. The three steps of Nero’s line are about persecution, Nero being the symbol of persecution and the 250-year period representing the church of Smyrna that ended in 313 when the church of compromise arrived. The third step marks the end of a kingdom, so when applied to the United States it represents the Sunday law and the transition from the sixth kingdom to the seventh and eighth kingdoms. When applied to the world the third waymark is the close of human probation, that was typified by the close of probation for the United States at the beginning of the world’s testing period of the image of the beast.

Tungod niini, importante nga makita ang duha ka gatus ug kalim-an ka tuig nga tagna ni Nero nga matapos uban sa napulog pito ka tuig nga nagsugod sa edikto niadtong 313, gisundan sa unang balaod sa Domingo niadtong 321, unya sa pagkabahin sa sidlakan ug kasadpan niadtong 330. Ang tulo ka mga lakang sa linya ni Nero mahitungod sa paglutos, si Nero maoy simbolo sa paglutos ug ang 250 ka tuig nga yugto nagrepresentar sa iglesia sa Smyrna nga natapos niadtong 313 sa dihang miabot ang iglesia sa pagkompromiso. Ang ikatulong lakang nagtimaan sa katapusan sa usa ka gingharian, busa sa dihang iaplikar kini sa Tinipong Bansa sa Amerika, nagrepresentar kini sa balaod sa Domingo ug sa pagbalhin gikan sa ikaunom nga gingharian ngadto sa ikapito ug ikawalo nga mga gingharian. Sa dihang iaplikar kini sa kalibotan, ang ikatulong timaan sa dalan mao ang pagtapos sa panahon sa pagsulay alang sa katawhan, nga gitipohan pinaagi sa pagtapos sa panahon sa pagsulay alang sa Tinipong Bansa sa Amerika sa sinugdanan sa yugto sa pagsulay sa kalibotan bahin sa larawan sa mananap.

This is why Augustus Caesar, the third of the four Roman rulers who lead to the Sunday law, represented by the cross, as set forth in verse twenty-two, can represent the cross, even though he is to be followed by Tiberias, who also represents the cross. The image of the beast testing period, is a twofold test that first test the earth and then the sea. The earth is the United States and the sea is the world.

Mao kini ang hinungdan nga si Augusto Cesar, ang ikatulo sa upat ka Romanhong mga magmamando nga nagdala ngadto sa balaod sa Dominggo, nga girepresentahan sa krus, sumala sa gipahayag sa bersikulo baynte-dos, mahimong magrepresentar sa krus, bisan pa man nga siya pagasundan ni Tiberias, nga nagrepresentar usab sa krus. Ang yugto sa pagsulay sa larawan sa mananap maoy usa ka pilo ka pagsulay nga unang mosulay sa yuta ug unya sa dagat. Ang yuta mao ang Tinipong Bansa, ug ang dagat mao ang kalibotan.

The image of the beast test produces a doubling of signs; where the alpha of the second period is also the omega of the first period. 321 was the first Sunday law of prophetic history, and in the seventeen years identifying the image of the beast testing time, 321 is the first Sunday law in the United States that leads to the omega Sunday law of the image of the beast testing time in the glorious land. Yet 321 is also the first Sunday law for the world, so the year 321 marks the middle of both the beginning and the ending of the image of the beast testing time. 313 is the beginning, and the beginning is an edict, which typifies the Sunday law. The seventeen years of Nero identify a period of escalating Sunday laws through to the close of human probation.

Ang pagsulay sa dagway sa mananap nagmugna ug pagdoble sa mga timailhan; diin ang alpha sa ikaduhang yugto mao usab ang omega sa unang yugto. Ang 321 mao ang unang balaod sa Domingo sa profetikanhong kasaysayan, ug sulod sa napulog-pito ka tuig nga nag-ila sa panahon sa pagsulay sa dagway sa mananap, ang 321 mao ang unang balaod sa Domingo sa Estados Unidos nga modala ngadto sa omega nga balaod sa Domingo sa panahon sa pagsulay sa dagway sa mananap didto sa mahimayaong yuta. Apan ang 321 mao usab ang unang balaod sa Domingo alang sa kalibotan, busa ang tuig 321 nagtimaan sa tunga sa sinugdan ug sa katapusan sa panahon sa pagsulay sa dagway sa mananap. Ang 313 mao ang sinugdanan, ug ang sinugdanan maoy usa ka mando, nga naghulagway sa balaod sa Domingo. Ang napulog-pito ka tuig ni Nero nag-ila sa usa ka yugto sa nagkagrabeng mga balaod sa Domingo hangtod sa pagtapos sa tawhanong pagsulay.

The edict typifies the first Sunday law that leads to the close of probation. Pompey took Judah in verse sixteen, typifying the Sunday law, and Julius Caesar formed the first Triumvirate, though it was an unofficial threefold union, the historians still mark it as the first. Julius Caesar’s typification of the Sunday law’s threefold union, typified Augustus Caesar’s official Triumvirate that was followed by Tiberias at the cross. All four Roman rulers typify the Sunday law, as do all three steps of Nero’s seventeen years.

Ang sugo nagasimbolo sa nahaunang balaod sa Dominggo nga nagadala ngadto sa pagkatapos sa panahon sa pagsulay. Gikuha ni Pompey ang Juda sa bersikulo disiséis, nga nagasimbolo sa balaod sa Dominggo, ug si Julius Caesar nagporma sa nahaunang Triumvirate, bisan tuod kini usa ka dili opisyal nga tulo-ka-pilo nga panaghiusa, gimarkahan gihapon kini sa mga historyador ingon nga nahauna. Ang pagsimbolo ni Julius Caesar sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa sa balaod sa Dominggo nagsimbolo sa opisyal nga Triumvirate ni Augustus Caesar nga gisundan ni Tiberias diha sa krus. Ang tanang upat ka Romanhong magmamando nagasimbolo sa balaod sa Dominggo, maingon man ang tanang tulo ka mga lakang sa napulog-pito ka tuig ni Nero.

Pompey aligns with 1989; Julius aligns with verse eleven; Augustus aligns with verse fifteen and Tiberias with verse sixteen. The story of Julius in the verses includes his foray into Egypt and Cleopatra. The history gets repeated by Marc Antony. Marc Antony was Julius Caesar’s main general at the time when Julius was assassinated with twenty-three stab wounds. Twenty-three represents the Sunday law, and Julius death by 23 wounds is a kingdom ending at the Sunday law. Marc Antony, Augustus Caesar and Marcus Lepidas then formed the first official Triumvirate to avenge his death. One of those threefold powers, Marc Antony was going to repeat Julius’ encounter with Egypt and Cleopatra.

Si Pompey nahiuyon sa 1989; si Julius nahiuyon sa bersikulo onse; si Augustus nahiuyon sa bersikulo kinse ug si Tiberias sa bersikulo disesais. Ang asoy ni Julius diha sa mga bersikulo naglakip sa iyang pagsulod sa Egipto ug kang Cleopatra. Ang kasaysayan gisubli pinaagi ni Marc Antony. Si Marc Antony mao ang pangulong heneral ni Julius Caesar sa panahon nga si Julius gipatay pinaagi sa baynte-tres ka dinunggab nga samad. Ang baynte-tres nagrepresentar sa balaod sa Dominggo, ug ang kamatayon ni Julius pinaagi sa 23 ka samad usa ka gingharian nga matapos diha sa balaod sa Dominggo. Si Marc Antony, si Augustus Caesar, ug si Marcus Lepidas unya nagtukod sa nahaunang opisyal nga Triumvirate aron manimalos sa iyang kamatayon. Usa niadtong tulo ka pilo nga mga gahom, si Marc Antony, mosubli sa pag-atubang ni Julius sa Egipto ug kang Cleopatra.

Whether Julius or Marc Antony they are both symbols of Rome and Cleopatra was a symbol of Egypt and Greece. She represented Greek rulership in Egypt, both symbols of the dragon, whereas Julius and Marc Antony are symbols of the beast. As the woman in the relation, Cleopatra was the church, making Julius and Marc Antony the state. Cleopatra represents a woman that is twice separated from her kingly Roman lovers; first in 1798 and then at the close of probation when she comes to her end with none to help. Her final demise is at the battle of Actium in 31 BC. The victor at the battle of Actium was Augustus Caesar, so we find that Pompey died in Egypt, Julius had an encounter with Cleopatra in Egypt, that was doubled in the history of Marc Antony and then Augustus Caesar ends that relationship at Actium. Actium identifies the Sunday law, for it is at the battle of Actium that the third obstacles for Rome was taken, and imperial pagan Rome began to rule for three hundred and sixty years, in fulfillment of Daniel 11:24.

Bisan si Julius o si Marc Antony, silang duha mga simbolo sa Roma, ug si Cleopatra usa ka simbolo sa Egipto ug Gresya. Nagrepresentar siya sa Gregong pagmando sa Egipto, silang duha ka mga simbolo sa dragon, samtang si Julius ug si Marc Antony mga simbolo sa mapintas nga mananap. Ingon nga babaye sa maong relasyon, si Cleopatra mao ang iglesya, nga naghimo kang Julius ug kang Marc Antony nga mao ang estado. Si Cleopatra nagrepresentar sa usa ka babaye nga sa makaduha gibulag gikan sa iyang harianong Romanhong mga hinigugma; una sa 1798 ug unya sa pagtapos sa probation sa dihang moabot siya sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya. Ang iyang katapusang pagkalaglag didto sa gubat sa Actium niadtong 31 BC. Ang mananaog sa gubat sa Actium mao si Augustus Caesar, busa atong makita nga si Pompey namatay sa Egipto, si Julius nakigtagbo kang Cleopatra sa Egipto, nga nadoble sa kasaysayan ni Marc Antony, ug unya si Augustus Caesar nagtapos nianang relasyon didto sa Actium. Ang Actium nagtimaan sa balaod sa Domingo, kay didto sa gubat sa Actium nga ang ikatulong mga babag alang sa Roma gikuha, ug ang imperyal nga pagano nga Roma misugod sa pagmando sulod sa tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig, sa katumanan sa Daniel 11:24.

Pompey took the first two obstacles and Augustus the third.

Gikuha ni Pompey ang unang duha ka mga babag, ug si Augustus ang ikatulo.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> Ug gikan sa usa kanila migula ang usa ka gamayng sungay, nga midaku pag-ayo, paingon sa habagatan, ug paingon sa sidlakan, ug paingon sa maanindot nga yuta. Daniel 8:9.

Pompey is 1989, the first waymark of three political powers to be overcome by modern Rome as its deadly wound is healed. The Soviet Union, followed by the United States and also the United Nations in verse forty-one of Daniel eleven. The warfare of the papal power is political and religious and prophetically the religious power of the United States was conquered when the secret alliance of Reagan and pope John Paul II was accomplished. The papacies’ target includes three political obstacles and three religious powers. In 1989 one of the three political powers was swept away, Protestantism as an actual word that means to protest Rome, was also swept away by the president of the United States in the same history. The three political powers are the Soviet Union, the United States and the United Nations, and the religious targets are Protestantism, along with the various religions of the dragon, which are all considered spiritualism. The three religions that lead the world to Armageddon are apostate Protestantism, Catholicism and spiritualism; and the papal power’s internal struggles between conservative and liberal ideology within their church, along with the schisms of orthodox Catholicism is a religious obstacle, and the other two religious obstacles for Catholicism to conquer are apostate Protestantism and spiritualism. Protestantism was swept away in 1989.

Ang Pompey mao ang 1989, ang unang timaan sa tulo ka politikanhong mga gahum nga pagabuntogon sa modernong Roma samtang ang makamatay nga samad niini nagaayo. Ang Soviet Union, nga gisundan sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos ug usab sa United Nations diha sa bersikulo kwarenta ug usa sa Daniel onse. Ang pakiggubat sa gahum sa kapapahan politikanhon ug relihiyoso, ug sa propesiya ang relihiyosong gahum sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos gidaog sa dihang natuman ang tinagong alyansa ni Reagan ug ni Papa Juan Pablo II. Ang puntirya sa kapapahan nagalakip sa tulo ka politikanhong mga babag ug tulo ka relihiyosong mga gahum. Sa 1989, usa sa tulo ka politikanhong mga gahum gilabay, ang Protestantismo, isip usa ka tinuod nga pulong nga nagpasabot sa pagprotesta batok sa Roma, gilabay usab sa presidente sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos sulod sa mao rang kasaysayan. Ang tulo ka politikanhong mga gahum mao ang Soviet Union, ang Tinipong Bansa sa Estados Unidos, ug ang United Nations, ug ang mga relihiyosong puntirya mao ang Protestantismo, uban sa nagkalainlaing mga relihiyon sa dragon, nga tanan giisip nga espiritismo. Ang tulo ka relihiyon nga nagadala sa kalibotan ngadto sa Armagedon mao ang apostatang Protestantismo, Katolisismo, ug espiritismo; ug ang mga suliran sa sulod sa gahum sa kapapahan tali sa konserbatibo ug liberal nga ideolohiya sulod sa ilang simbahan, uban sa mga pagkabahinbahin sa ortodoksong Katolisismo, maoy usa ka relihiyosong babag, ug ang laing duha ka relihiyosong mga babag nga pagabuntogon sa Katolisismo mao ang apostatang Protestantismo ug espiritismo. Ang Protestantismo gilabay sa 1989.

If the internal struggles of Catholicism as represented in the various Catholic prophecies derived from the messages of Fatima are separated from her efforts to overcome the religious powers outside of her own religion, then her alpha victory over Protestantism was Reagan’s secret alliance and her omega victory was the open alliance of 2025. Her struggles with orthodox churches are also portrayed from an initial victory in 1989 unto the final victory at Panium.

Kon ang mga sulodnong pakigbisog sa Katolisismo ingon nga girepresentahan sa nagkalainlaing Katolikong mga propesiya nga nakuha gikan sa mga mensahe sa Fatima pagabulagon gikan sa iyang mga paningkamot sa pagbuntog sa mga gahom pangrelihiyon sa gawas sa iyang kaugalingong relihiyon, nan ang iyang alpha nga kadaogan batok sa Protestantismo mao ang sekretong alyansa ni Reagan ug ang iyang omega nga kadaogan mao ang dayag nga alyansa sa 2025. Ang iyang mga pakigbisog batok sa mga ortodoksong mga simbahan gihulagway usab gikan sa sinugdanang kadaogan sa 1989 ngadto sa katapusang kadaogan sa Panium.

Pompey aligns with 1989, and his two victories over the “east and the pleasant land,” as Daniel identifies them in chapter eight and verse nine, represent the spiritual and political victory of the papacy over the former Soviet Union, and the accompanying spiritual victory over the glorious land of professed Protestantism. Julius Caesar is going to lose at Raphia, as did Antiochus III, and as will Zelenskyy. Julius is the subject of verses seventeen through to nineteen, and then Augustus Caesar stands up as the raiser of taxes. Tiberias Caesar is reigning at the time of the cross, so Tiberias is verse sixteen’s Sunday law.

Si Pompeyo nahiuyon sa 1989, ug ang iyang duha ka mga kadaugan batok sa “sidlakan ug sa maanindot nga yuta,” sumala sa pag-ila kanila ni Daniel diha sa kapitulo otso ug bersikulo nuebe, nagrepresentar sa espirituhanon ug politikanhong kadaugan sa kapapahan batok sa kanhing Unyong Sobyet, ug sa kauban nga espirituhanong kadaugan ibabaw sa mahimayaong yuta sa nagaangkon nga Protestanteismo. Si Julio Cesar mapildi sa Raphia, maingon kang Antiochus III, ug maingon usab kang Zelenskyy. Si Julio mao ang hilisgotan sa mga bersikulo disi-siete hangtod disi-nueve, ug dayon si Augusto Cesar motindog ingon nga tigpahamtang sa mga buhis. Si Tiberias Cesar naghari sa panahon sa krus, busa si Tiberias mao ang balaod sa Dominggo sa bersikulo disi-sais.

This aligns Augustus with Panium of verse fifteen, and verse eleven’s battle of Raphia with Julius. The battle of Panium is the third world war that begins just before the Sunday law of verse sixteen, but then transforms into the battle of Actium. Panium was the earth battle (the United States) and Actium was the sea battle (the world.) Augustus is represented at Panium in the line of four Roman rulers, and he was the actual leader at Actium. At Panium Antiochus dealt with Egypt, who was allied with Rome, and at Actium Augustus dealt with Egypt (Cleopatra) allied with Rome (Marc Antony). This means Pompey represents verse forty up to 1989 and Tiberias represents the Sunday law of verse forty-one. Julius Caesar arrived in 2014 when the Ukrainian War began as typified by the battle of Raphia in 217 BC.

Kini nagapahiuyon kang Augustus sa Panium sa bersikulo kinse, ug sa gubat sa Raphia sa bersikulo onse kang Julius. Ang gubat sa Panium mao ang ikatulong gubat sa kalibotan nga nagsugod diha-diha sa wala pa ang balaod sa Domingo sa bersikulo sais, apan unya mausab ngadto sa gubat sa Actium. Ang Panium mao ang gubat sa yuta (ang Tinipong Bansa sa Amerika) ug ang Actium mao ang gubat sa dagat (ang kalibotan). Si Augustus girepresentahan sa Panium diha sa linya sa upat ka Romanhong mga magmamando, ug siya mao ang tinuod nga pangulo sa Actium. Sa Panium si Antiochus nakig-atubang sa Ehipto, nga kaalyado sa Roma, ug sa Actium si Augustus nakig-atubang sa Ehipto (Cleopatra) nga kaalyado sa Roma (Marc Antony). Kini nagpasabot nga si Pompey nagrepresentar sa bersikulo kuwarenta hangtod sa 1989 ug si Tiberias nagrepresentar sa balaod sa Domingo sa bersikulo kuwarenta ug usa. Si Julius Caesar miabot niadtong 2014 sa dihang nagsugod ang Gubat sa Ukraine, ingon nga gitipoan sa gubat sa Raphia niadtong 217 BC.

This identifies that verses seventeen through twenty-two begin in 1989 and end at the Sunday law, and are therefore the history that aligns with the “hidden history” of verse forty. The prophetic line of the Maccabees also aligns with the very same “hidden history.” The line of Roman rulers is identifying modern Rome, the beast of Revelation sixteen, and the line of the Maccabee’s is describing the glorious land, the false prophet of Revelation sixteen. The line of the three battles identifies the victory over the king of the south, the dragon of Revelation sixteen.

Kini nagtimaan nga ang mga bersikulo disisiyete hangtod baynte-dos nagsugod sa 1989 ug natapos sa balaod sa Domingo, ug busa mao ang kasaysayan nga motakdo sa “tinagong kasaysayan” sa bersikulo kuwarenta. Ang propetikong linya sa mga Maccabeo motakdo usab sa mao gihapong “tinagong kasaysayan.” Ang linya sa mga Romanhong magmamando nagtimaan sa modernong Roma, ang mananap sa Pinadayag 16, ug ang linya sa mga Maccabeo naghulagway sa mahimayaong yuta, ang mini nga propeta sa Pinadayag 16. Ang linya sa tulo ka mga gubat nagtimaan sa kadaugan batok sa hari sa habagatan, ang dragon sa Pinadayag 16.

Those three lines represent the three powers who lead the world to Armageddon and they are represented in verse forty as the king of the south, the dragon, the king of the north, the beast, and the chariots, horsemen and ships are the false prophet. The three lines from verse ten to twenty-three are representing the three powers in the hidden history of verse forty, that are nothing more or less than the an ongoing illustration of the three subjects represented in the open history of verse forty.

Kadtong tulo ka mga linya nagrepresentar sa tulo ka mga gahom nga maoy nagmando sa kalibotan padulong sa Armageddon, ug sila girepresentahan diha sa bersikulo kuwarenta ingon nga ang hari sa habagatan, ang dragon, ang hari sa amihanan, ang mapintas nga mananap, ug ang mga karwahe, mga magkakabayo, ug mga sakayan mao ang mini nga propeta. Ang tulo ka mga linya gikan sa bersikulo napulo hangtod sa baynte-tres nagrepresentar sa tulo ka mga gahom diha sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta, nga dili labaw ni kulang kondili usa lamang ka nagpadayon nga hulagway sa tulo ka mga butang nga girepresentahan diha sa dayag nga kasaysayan sa bersikulo kuwarenta.

## Verse One

Bersikulo Uno

Verses one through four identify the “time of the end” in 1989, as well as the eight presidents of the United States from that starting point, and concluding with the final and far richer eighth president. In verse four that king becomes the king of the world, as represented by Alexander the Great, king Ahab, the ten kings of Revelation seventeen, the ten tribes of Psalms eighty-three, and the ten nations set forth as a symbol of the world in the very first step of God’s covenant with Abram in Genesis 15:18–21.

Ang mga bersikulo uno hangtod upat nagaila sa “panahon sa katapusan” sa 1989, ingon man sa walong mga presidente sa Tinipong Bansa sa Amerika gikan nianang sinugdanan, ug nagatapos sa katapusang ikawalong presidente nga labi pang dato. Sa bersikulo upat, kana nga hari mahimong hari sa kalibotan, ingon sa gilarawan ni Alejandro nga Bantogan, ni Haring Ahab, sa napulo ka mga hari sa Pinadayag disi-siyete, sa napulo ka mga banay sa Salmo otsenta’y-tres, ug sa napulo ka mga nasod nga gipahimutang ingon nga simbolo sa kalibotan sa labing unang lakang sa tugon sa Dios uban kang Abram sa Genesis 15:18–21.

Verses one through four represent the history of 1989 unto the threefold union at the Sunday law in verse forty-one, and therefore they align with the four Roman rulers, the line of the Maccabees and with the three battles of verses ten through fifteen which together make up the hidden history of verse forty.

Ang mga bersikulo uno hangtod upat nagrepresentar sa kasaysayan sukad sa 1989 ngadto sa tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa balaod sa Dominggo diha sa bersikulo 41, ug busa nagkatakdo kini sa upat ka Romanhong mga magmamando, sa linya sa mga Macabeo, ug sa tulo ka mga gubat sa mga bersikulo 10 hangtod 15 nga sa tingub naglangkob sa tinagong kasaysayan sa bersikulo 40.

Verses five through nine set forth a prophetic line which perfectly represents the history of 538 unto 1798, and provides the historical and prophetic logic to understand the significance of the time of the end in verse forty. That logic explains verse ten as the retaliation for the history of verses five through nine, and in doing so it defines the logic of 1989. This means that verses one through twenty-three of Daniel eleven represent five prophetic lines that are aligned with the hidden history of verse forty. The first four verses are about Trump, the eighth president who is of the seven, who is destined to be the king of ten kings in Revelation seventeen’s seventh kingdom.

Ang mga bersikulo singko hangtod nuebe naglatid ug usa ka propetikong linya nga hingpit nga nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa 538 hangtod sa 1798, ug naghatag sa historikal ug propetikong lohika aron masabtan ang kamahinungdanon sa panahon sa katapusan diha sa bersikulo kuwarenta. Kana nga lohika nagpatin-aw sa bersikulo diyes isip panimalos alang sa kasaysayan sa mga bersikulo singko hangtod nuebe, ug sa pagbuhat niini gilatid niini ang lohika sa 1989. Nagpasabot kini nga ang mga bersikulo uno hangtod baynte-trés sa Daniel onse nagrepresentar sa lima ka propetikong linya nga nahiuyon sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta. Ang unang upat ka bersikulo mahitungod kang Trump, ang ikawalong presidente nga gikan sa pito, nga gitagana nga mahimong hari sa napulo ka mga hari diha sa ikapitong gingharian sa Pinadayag disi-siyete.

Verses five through ten identify the history leading to 1798 and on to 1989, which is the history of verse forty. Verses ten through fifteen identify a history of three proxy wars beginning in 1989, the second beginning in 2014, then the richest president stood up in 2015. That richest president was slain in 2020, and in 2022 the war of Raphia escalated, and then the richest president returned in 2024, and in 2025 the head of the beast and the head of the image of the beast were both inaugurated.

Ang bersikulo singko hangtod napulo nagtimaan sa kasaysayan nga nagdala ngadto sa 1798 ug padayon ngadto sa 1989, nga mao ang kasaysayan sa bersikulo kwarenta. Ang mga bersikulo napulo hangtod kinse nagtimaan sa usa ka kasaysayan sa tulo ka mga gubat pinaagi sa mga puli, nga nagsugod niadtong 1989, ang ikaduha nagsugod niadtong 2014, unya ang labing adunahang presidente mitindog niadtong 2015. Kadtong labing adunahang presidente gipatay niadtong 2020, ug niadtong 2022 ang gubat sa Raphia misamot, ug unya ang labing adunahang presidente mibalik niadtong 2024, ug niadtong 2025 ang ulo sa mananap ug ang ulo sa larawan sa mananap kapwa gipahimutang sa katungdanan.

We will continue these things in the next article.

Padayonon nato kining mga butanga sa sunod nga artikulo.

Back to Articles