Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Fourteen

Ang Tinagong Kasaysayan sa Bersikulo Kwarenta - Numero Katorse

The Second Woe - Part One

Ang Ikaduhang Kaalaotan — Unang Bahin

Author

Jeff Pippenger

Published

June 5, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

In the previous article, we aligned the prophetic characteristics of the fifth trumpet, which is the first woe, with the soon-coming Sunday law. Considering the fifth trumpet as the first of the last three trumpets from the approach that the first illustrates the last, aligns the prophetic role of Islam of the first woe with the earthquake of Revelation eleven. I received an email from a friend the day after we discussed this article of the Sabbath meeting, and my friend was also trying to align the sixth trumpet, which is the second woe, with the soon-coming Sunday law. This is a valid approach, for the last three trumpets are three woes.

Sa miaging artikulo, gipahiuyon nato ang mga propetikong kinaiya sa ikalimang trumpeta, nga mao ang unang kaalaotan, uban sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo. Ang pagtagad sa ikalimang trumpeta ingon nga nahauna sa katapusang tulo ka mga trumpeta gikan sa pamaagi nga ang nahauna naghulagway sa naulahi, nagpahiuyon sa propetikong tahas sa Islam sa unang kaalaotan uban sa linog sa Pinadayag onse. Nakadawat ako ug usa ka email gikan sa usa ka higala sa adlaw pagkahuman nga atong gihisgutan kini nga artikulo sa tigom sa Igpapahulay, ug ang akong higala usab naninguha sa pagpahiuyon sa ikaunom nga trumpeta, nga mao ang ikaduhang kaalaotan, uban sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo. Kini usa ka balido nga pamaagi, kay ang katapusang tulo ka mga trumpeta maoy tulo ka mga kaalaotan.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> Ug nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka manulonda nga naglupad taliwala sa langit, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Alaot, alaot, alaot, sa mga nagpuyo sa yuta tungod sa ubang mga tingog sa trumpeta sa tulo ka mga manulonda, nga anaa pa sa pagpatunog! Pinadayag 8:13.

The last three trumpets are a distinct symbol within the seven trumpets as are the last three churches distinct from the first four and the last three seals are distinct from the seven seals. This prophetic truth has been often addressed through the years. Along with considering the light produced by considering the first and third woe as an alpha and an omega symbol, we must also consider the three woes as a triple application of prophecy.

Ang kataposang tulo ka mga trumpeta usa ka lahi nga simbolo sulod sa pito ka mga trumpeta, maingon nga ang kataposang tulo ka mga iglesia lahi gikan sa unang upat, ug ang kataposang tulo ka mga timri lahi sulod sa pito ka mga timri. Kining matuod nga kamatuoran sa tagna sa makadaghan nang higayon gihisgutan sulod sa mga katuigan. Uban sa pagtagad sa kahayag nga mapadayag pinaagi sa pagtan-aw sa nahaunang kadaut ug sa ikatulong kadaut ingon nga usa ka simbolo sa alpha ug sa omega, kinahanglan usab natong tagdon ang tulo ka mga kadaut ingon nga usa ka triple nga paggamit sa tagna.

A triple application of prophecy identifies that all the prophetic characteristics of the first and second woe will exist in the third woe. The first woe was Islam of Arabia and the second woe was Islam of Turkey. The first woe was to “torment” and the second woe was to “kill” a third part of men.

Ang tulo ka pilo nga paggamit sa tagna nagpaila nga ang tanang mga kinaiyang tagnohono sa nahauna ug sa ikaduhang kaalaut anaa sa ikatulong kaalaut. Ang nahaunang kaalaut mao ang Islam sa Arabia ug ang ikaduhang kaalaut mao ang Islam sa Turkey. Ang nahaunang kaalaut mao ang “pagsakit” ug ang ikaduhang kaalaut mao ang “pagpatay” sa ikatulong bahin sa mga tawo.

## Torment of the First Woe

Pag-antos sa Unang Kaalaotan

> And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. … And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. Revelation 9:5, 10.

> Ug kanila gihatag nga dili nila patyon sila, kondili aron sila pagasakiton sulod sa lima ka bulan; ug ang ilang kasakit sama sa kasakit sa tanga, sa diha nga kini makapaak sa tawo. … Ug sila adunay mga ikog nga sama sa mga tanga, ug dihay mga ikot diha sa ilang mga ikog; ug ang ilang gahum mao ang pagpasakit sa mga tawo sulod sa lima ka bulan. Pinadayag 9:5, 10.

## Death of the Second Woe

Kamatayon sa Ikaduhang Alaot

> And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. … By these three was the third part of men killed, by the fire, and by the smoke, and by the brimstone, which issued out of their mouths. Revelation 9:15, 18.

> Ug ang upat ka manulonda gibuhian, nga gitagana alang sa usa ka takna, ug usa ka adlaw, ug usa ka bulan, ug usa ka tuig, aron pagapatyon ang ikatulong bahin sa mga tawo. … Pinaagi niining tulo napatay ang ikatulong bahin sa mga tawo, tungod sa kalayo, ug sa aso, ug sa asupre, nga migula gikan sa ilang mga baba. Pinadayag 9:15, 18.

The two thirds of men that were not killed, did not repent.

Ang duha ka ikatulo sa mga tawo nga wala mapatay, wala maghinulsol.

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk: Neither repented they of their murders, nor of their sorceries, nor of their fornication, nor of their thefts. Revelation 9:20, 21.

> Ug ang nahabilin sa mga tawo nga wala mapatay niining mga hampak wala gihapon maghinulsol sa mga buhat sa ilang mga kamot, aron dili sila magsimba sa mga yawa, ug sa mga diosdios nga bulawan, ug salapi, ug tumbaga, ug bato, ug kahoy: nga dili makakita, ni makadungog, ni makalakaw: Ni wala usab sila maghinulsol sa ilang mga pagpatay, ni sa ilang mga pagpamarang, ni sa ilang pakighilawas, ni sa ilang mga pagpangawat. Pinadayag 9:20, 21.

The seven trumpets typify the seven last plagues, and in verse twenty the trumpets are called plagues. The United States is one third of the threefold union of the dragon, beast and false prophet, and it is killed as the sixth kingdom at the Sunday law. Its death was brought about because of false worship, typified by “the works of their hands,” the “worship” of “devils and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood,” of “murders,” “sorceries,” “fornication” and “theft.”

Ang pito ka trumpeta nagalarawan sa pito ka ulahing mga hampak, ug sa bersikulo baynte ang mga trumpeta gitawag nga mga hampak. Ang Estados Unidos mao ang ikatulong bahin sa tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga manalagna, ug kini pagapatyon ingon nga ikaunom nga gingharian sa balaod sa Domingo. Ang iyang kamatayon gidala tungod sa mini nga pagsimba, nga gilarawan pinaagi sa “mga buhat sa ilang mga kamot,” ang “pagsimba” sa “mga yawa ug sa mga larawan nga bulawan, ug salapi, ug tumbaga, ug bato, ug kahoy,” sa “mga pagpatay,” “mga salamangka,” “pakighilawas,” ug “pagpangawat.”

False worship, typified by Sunday worship is the “cause” that is to be repented of, but they repented not, so the “effect” is the torment and death brought by the locusts of Islam. Though one third of men, the United States is killed at the Sunday law the other two thirds does not repent.

Ang bakakong pagsimba, nga gihulagway pinaagi sa pagsimba sa Domingo, mao ang “hinungdan” nga angay paghinulsolan, apan sila wala maghinulsol; busa ang “epekto” mao ang kasakit ug kamatayon nga gidala sa mga dulon sa Islam. Bisan pa nga ang usa ka ikatulo sa mga tawo, ang Tinipong Bansa sa Amerika, pagapatyon sa balaod sa Domingo, ang laing duha ka ikatulo wala gihapon maghinulsol.

## Woes and Angels

Mga Kaalaotan ug mga Manulunda

The first and second woes correspond to the first and second angels of Millerite history, and that history is repeated to the very letter in the history of the one hundred and forty-four thousand. The history of the one hundred and forty-four thousand is the history of the third angel and corresponds to the third woe. Just as the waymarks of the Millerite history are repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand, so too, the waymarks of the first and second woes will be repeated in the history of the third angel.

Ang nahauna ug ikaduhang mga kaalautan nagtugbang sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda sa kasaysayan sa mga Millerite, ug kana nga kasaysayan pagausbon gayod hangtod sa pinakaletra sa kasaysayan sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Ang kasaysayan sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo mao ang kasaysayan sa ikatulong manulonda ug nagtugbang sa ikatulong kaalautan. Maingon nga ang mga timailhan sa dalan sa kasaysayan sa mga Millerite ginabalik sa kasaysayan sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, sa ingon usab, ang mga timailhan sa dalan sa nahauna ug ikaduhang mga kaalautan pagabalikon sa kasaysayan sa ikatulong manulonda.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104.

> “Ang nahauna ug ikaduhang mga mensahe gihatag niadtong 1843 ug 1844, ug kita karon anaa ilalom sa pagmantala sa ikatulong; apan ang tanan nga tulo ka mga mensahe kinahanglan pa nga imantala. Sama kini ka mahinungdanon karon ingon sa kaniadto nga kini pag-usbon ngadto niadtong nangita sa kamatuoran. Pinaagi sa pluma ug sa tingog kinahanglan natong ipatingog ang pagmantala, nga nagapakita sa ilang pagkahan-ay, ug sa paggamit sa mga tagna nga nagadala kanato ngadto sa mensahe sa ikatulong manulonda. Dili mahimo ang ikatulo kon walay nahauna ug ikaduha. Kining mga mensahe kinahanglan natong ihatag sa kalibotan pinaagi sa mga publikasyon, sa mga pakigpulong, nga nagapakita sulod sa daloy sa kasaysayan sa tagna sa mga butang nga nahitabo na ug sa mga butang nga mahitabo pa.” Selected Messages, book 2, 104.

Our work as students of prophecy is to combine the first and second angels’ messages into the third angel’s message. Without the first two messages you cannot have a third message, for “there cannot be a third without the first and second.” This is true in terms of ‘sequence,’ for if there is no first and second, then the third is actually the first. It is also true in terms of ‘content,’ for the prophetic characteristics of the first and second identify the characteristics of the third. Mathematically there is no third without a first and second, and prophetically there are no waymarks in the third angel, if the waymarks of the first and second are left out.

Ang atong buluhaton isip mga estudyante sa tagna mao ang paghiusa sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda ngadto sa mensahe sa ikatulong manulonda. Kon wala ang nahaunang duruha ka mensahe, dili mahimong anaa ang ikatulong mensahe, kay “dili mahimong adunay ikatulo kon wala ang nahauna ug ikaduha.” Tinuod kini sa kahulogan sa ‘sunod-sunod nga han-ay,’ kay kon walay nahauna ug ikaduha, nan ang ikatulo sa pagkatinuod mao ang nahauna. Tinuod usab kini sa kahulogan sa ‘sulod,’ kay ang mga propetikong kinaiya sa nahauna ug ikaduha maoy nag-ila sa mga kinaiya sa ikatulo. Sa matematika walay ikatulo kon walay nahauna ug ikaduha, ug sa pagkatagna walay mga timailhan sa dalan diha sa ikatulong manulonda, kon biyaan ang mga timailhan sa dalan sa nahauna ug ikaduha.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “Gihatag sa Dios ang mga mensahe sa Pinadayag 14 sa ilang dapit diha sa linya sa tagna, ug ang ilang buluhaton dili mohunong hangtod sa pagtapos sa kasaysayan niining yutaa. Ang mga mensahe sa nahaunang manulonda ug sa ikaduhang manulonda kamatuoran pa usab alang niining panahona, ug kinahanglan nga modagan nga magkatakdo uban niini nga mosunod. Ang ikatulong manulonda nagmantala sa iyang pasidaan sa makusog nga tingog. ‘Tapus niini nga mga butang,’ miingon si Juan, ‘nakakita ako ug laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakung gahum, ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Niining paglamdag, ang kahayag sa tanang tulo ka mga mensahe nahiusa.” The 1888 Materials, 803, 804.

Our work is to show “in the line of prophetic history the things that have been” in the movement of the Millerites, “and the things that will be” in the movement of the one hundred and forty-four thousand.

Ang atong buluhaton mao ang pagpakita “diha sa linya sa propetikong kasaysayan sa mga butang nga nahitabo na” sa kalihokan sa mga Millerite, “ug sa mga butang nga mahitabo pa” sa kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

> “The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

> “Ang Ginoo hapit na mosilot sa kalibutan tungod sa iyang kasal-anan. Hapit na Niya silotan ang mga relihiyosong lawas tungod sa ilang pagsalikway sa kahayag ug kamatuoran nga gihatag kanila. Ang dakong mensahe, nga naghiusa sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda, igahatag ngadto sa kalibutan. Kini mao ang kinahanglan mahimong palas-anon sa atong buluhaton.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, 950.

The combining of the message of the first and second angel is what lightens the earth when the angel of Revelation eighteen descends. She stated, “‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The “illumination” associated with “the earth” being “lightened” is accomplished when “the light of all three messages is combined.” The work of combining line upon line, the three messages, by bringing the Millerite history into parallel with the history of the one hundred and forty-four thousand is also to be accomplished with the three woes.

Ang paghiusa sa mensahe sa nahaunang anghel ug sa ikaduhang anghel mao ang nagadan-ag sa yuta sa dihang ang anghel sa Pinadayag dieciocho mikunsad. Siya miingon, “‘Human niining mga butanga,’ miingon si Juan, ‘nakakita ako ug laing anghel nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakung gahum, ug ang yuta nidan-ag tungod sa iyang himaya.’ Niining pagdan-ag, ang kahayag sa tanang tulo ka mga mensahe gihiusa.” Ang “pagdan-ag” nga nalangkit sa “yuta” nga “nidan-ag” matuman sa dihang “ang kahayag sa tanang tulo ka mga mensahe gihiusa.” Ang buluhaton sa paghiusa, linya ibabaw sa linya, sa tulo ka mga mensahe, pinaagi sa pagdala sa kasaysayan sa mga Millerita ngadto sa pagkaparalelo sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, pagatumanon usab diha sa tulo ka mga kaalaotan.

The fall of Babylon, as proclaimed by the second angel cannot be separated from the message of the first angel. The message of the first angel identified the Second Coming of Christ in 1843, and when the message failed, the effect of the message produced the fall of the Protestant churches. The effect was the second angel, the cause was the failure of the first angel. Had there been no first angel, there would have been no fall of Babylon as proclaimed by the second angel. The element that bound the cause and effect together was “time.” The “time” (1843) failed to materialize and that failure produced the “effect.” The “cause” was the error of identifying that the three prophecies which Miller had incorrectly concluded would end around 1843. Those three prophecies of 1335, 2300, and the 2520 years Miller had believed would terminate with Christ's coming in the clouds in 1843. When the time prophecies Miller had incorrectly understood failed, it provided the reason for the Protestants to reject the message of the first angel, and the second angel arrived. The first angel was the “cause” and the second was the “effect.”

Ang pagkahulog sa Babilonia, sumala sa gipahibalo sa ikaduhang manulonda, dili mahimong ibulag gikan sa mensahe sa unang manulonda. Ang mensahe sa unang manulonda nagtug-an sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo sa 1843, ug sa dihang napakyas ang mensahe, ang epekto sa maong mensahe mipahinabo sa pagkahulog sa mga Protestante nga mga iglesia. Ang epekto mao ang ikaduhang manulonda, ang hinungdan mao ang kapakyasan sa unang manulonda. Kon wala pa ang unang manulonda, wala unta ang pagkahulog sa Babilonia nga gipahibalo sa ikaduhang manulonda. Ang butang nga nagbugkos sa hinungdan ug epekto mao ang “panahon.” Ang “panahon” (1843) wala matuman, ug ang maong kapakyasan mipahinabo sa “epekto.” Ang “hinungdan” mao ang kasaypanan sa pag-ila nga ang tulo ka mga tagna nga sayop nga gikonklusyon ni Miller nga matapos sa mga 1843. Kining tulo ka mga tagna nga 1335, 2300, ug ang 2520 ka tuig, gitoohan ni Miller nga matapos uban sa pag-anhi ni Cristo diha sa mga panganod sa 1843. Sa dihang napakyas ang mga tagna bahin sa panahon nga sayop nga nasabtan ni Miller, naghatag kini ug katarungan sa mga Protestante sa pagsalikway sa mensahe sa unang manulonda, ug miabut ang ikaduhang manulonda. Ang unang manulonda mao ang “hinungdan” ug ang ikaduha mao ang “epekto.”

The first and second angels’ messages cannot be separated, for they are prophetically connected by prophetic time. The first and second woes are also prophetically connected by “time.” The time prophecy of the first woe identifying one hundred and fifty years of torment ends exactly where the time prophecy of three hundred ninety-one years and fifteen days of the second woe that kills, begins. Time prophecy connects the first and second woe and also the first and second angels’ messages.

Ang unang ug ang ikaduhang mga mensahe sa mga manulonda dili mahimong bulagon, kay sila sa pagtagnaay nagkahiusa pinaagi sa matagnaong panahon. Ang nahaunang ug ang ikaduhang mga kasakit nagkahiusa usab sa pagtagnaay pinaagi sa “panahon.” Ang tagna sa panahon sa nahaunang kasakit, nga nagtimaan sa usa ka gatos ug kalim-an ka tuig nga pagpasakit, matapos gayud sa tukmang dapit diin nagsugod ang tagna sa panahon sa tulo ka gatos kasiyaman ug usa ka tuig ug napulog-lima ka adlaw sa ikaduhang kasakit nga mopatay. Ang tagna sa panahon nagdugtong sa nahaunang ug ikaduhang kasakit ug usab sa unang ug ikaduhang mga mensahe sa mga manulonda.

The fulfillment of the time prophecies of the first and second woes empowered the first angel’s message and brought the angel of Revelation ten down to lighten the world with his glory. Speaking of the first angel, Sister White recorded that she was “told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” That is the identical mission of the third angel of Revelation eighteen.

Ang katumanan sa mga tagna sa panahon mahitungod sa nahaunang ug ikaduhang mga kasakit maoy naghatag ug gahum sa mensahe sa unang manulonda ug maoy nagdala sa manulonda sa Pinadayag 10 aron pasigahon ang kalibotan pinaagi sa iyang himaya. Sa pagsulti mahitungod sa unang manulonda, si Sister White nagtala nga siya “gisultihan nga ang iyang buluhaton mao ang pagpasiga sa yuta pinaagi sa iyang himaya ug sa pagpasidaan sa tawo mahitungod sa umaabot nga kapungot sa Dios.” Mao kana ang mao gihapong buluhaton sa ikatulong manulonda sa Pinadayag 18.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “Ang manulonda nga mahiusa sa pagpahibalo sa mensahe sa ikatulong manulonda mao ang magadan-ag sa tibuok yuta pinaagi sa iyang himaya. Dinhi gitagna ang usa ka buluhaton nga may kalapad sa tibuok kalibotan ug dili kasagarang gahum. Ang kalihokan sa pag-anhi ni Cristo niadtong 1840–44 maoy mahimayaong pagpadayag sa gahum sa Dios; ang mensahe sa unang manulonda gidala ngadto sa tanang estasyon sa pagmimisyon sa kalibotan, ug sa pipila ka mga nasod diha ang labing dakong interes sa relihiyon nga nasaksihan sa bisan unsang yuta sukad sa Repormasyon sa ikanapulog-unom nga siglo; apan kini mapalabwan pinaagi sa gamhanang kalihokan ilalom sa kataposang pasidaan sa ikatulong manulonda.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “Ang buluhaton mahimong susama sa buluhaton sa Adlaw sa Pentecostes. Maingon nga ang ‘unang ulan’ gihatag, diha sa pagbubo sa Balaang Espiritu sa pagsugod sa maayong balita, aron pausbawón ang pagturok sa bililhong binhi, mao usab nga ang ‘ulahing ulan’ igahatag sa pagtapos niini alang sa pagkahinog sa ani. ‘Unya makaila kita, kon magpadayon kita sa pag-ila sa Ginoo: ang Iyang paggula andam ingon sa kabuntagon; ug Siya moanhi kanato ingon sa ulan, ingon sa ulahing ulan ug unang ulan ngadto sa yuta.’ Oseas 6:3. ‘Busa paglipay, kamong mga anak sa Sion, ug pagmaya diha sa Ginoo nga inyong Dios: kay gihatagan Niya kamo sa unang ulan sa hustong gidaghanon, ug Iyang paulanon alang kaninyo ang ulan, ang unang ulan, ug ang ulahing ulan.’ Joel 2:23. ‘Sa ulahing mga adlaw, nagaingon ang Dios, ibubo Ko ang Akong Espiritu sa tanang unod.’ ‘Ug mahitabo nga bisan kinsa nga motawag sa ngalan sa Ginoo maluwas.’ Mga Buhat 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “Ang dakong buluhaton sa ebanghelyo dili matapos uban sa mas mubo nga pagpakita sa gahum sa Dios kay sa nakaila sa pagsugod niini. Ang mga tagna nga natuman diha sa pagbubo sa unang ulan sa pag-abli sa ebanghelyo pagatumanon pag-usab diha sa ulahing ulan sa pagtapos niini. Ania ang ‘mga panahon sa pagpabugnaw’ nga gipaabot sa apostol nga si Pedro sa dihang siya miingon: ‘Busa paghinulsol kamo, ug mangakabig, aron ang inyong mga sala mapapas, sa diha nga moabut ang mga panahon sa pagpabugnaw gikan sa presensya sa Ginoo; ug Iyang ipadala si Jesus.’ Mga Buhat 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

The fulfillment of the time prophecies of the first and second woe brought the angel down to lighten the earth with its glory in 1840, thus empowering the message of the first angel, and the fulfillment of the third woe brought the angel down to lighten the earth with its glory on 9/11, thus empowering the message of the third angel. The lightening of the earth is accomplished by the combining of the two movements in a parallel application—line upon line. It is the message of the three woes that empowers the message of the three angels. They are woven together as two lines; one internal and the other external. The three angels represent the work of the people of God and their work is empowered by the fulfillment of the three woes. The external is Islam and its prophetic work, and the internal is Christ in His people—the hope of glory. For this reason, Judah is tied to the ass in the prophecy of Jacob concerning the symbolism of his twelve sons in the last days.

Ang katumanan sa mga tagna sa panahon sa nahaunang ug ikaduhang kasubo maoy nagdala sa manulonda sa pagkanaog aron pasidlakon ang yuta pinaagi sa iyang himaya niadtong 1840, sa ingon naghatag ug gahum sa mensahe sa nahaunang manulonda; ug ang katumanan sa ikatulong kasubo maoy nagdala sa manulonda sa pagkanaog aron pasidlakon ang yuta pinaagi sa iyang himaya sa 9/11, sa ingon naghatag ug gahum sa mensahe sa ikatulong manulonda. Ang pagpasidlak sa yuta natuman pinaagi sa paghiusa sa duruha ka mga kalihukan diha sa usa ka susamang pagpadapat—linya ibabaw sa linya. Ang mensahe sa tulo ka mga kasubo mao ang naghatag ug gahum sa mensahe sa tulo ka mga manulonda. Ginalala sila nga magkauban ingon nga duha ka mga linya; ang usa sulodnon ug ang usa gawasnon. Ang tulo ka mga manulonda nagrepresentar sa buluhaton sa katawohan sa Dios, ug ang ilang buluhaton ginahatagan ug gahum pinaagi sa katumanan sa tulo ka mga kasubo. Ang gawasnon mao ang Islam ug ang iyang profetikanhong buluhaton, ug ang sulodnon mao si Cristo diha sa Iyang katawohan—ang paglaom sa himaya. Tungod niini, ang Juda nahigot sa asno diha sa tagna ni Jacob mahitungod sa simbolismo sa iyang napulog-duha ka mga anak nga lalake sa kaulahiang mga adlaw.

> And Jacob called unto his sons, and said, Gather yourselves together, that I may tell you that which shall befall you in the last days. Gather yourselves together, and hear, ye sons of Jacob; and hearken unto Israel your father. … Judah, thou art he whom thy brethren shall praise: thy hand shall be in the neck of thine enemies; thy father’s children shall bow down before thee. Judah is a lion’s whelp: from the prey, my son, thou art gone up: he stooped down, he couched as a lion, and as an old lion; who shall rouse him up? The sceptre shall not depart from Judah, nor a lawgiver from between his feet, until Shiloh come; and unto him shall the gathering of the people be. Binding his foal unto the vine, and his ass’s colt unto the choice vine; he washed his garments in wine, and his clothes in the blood of grapes: His eyes shall be red with wine, and his teeth white with milk. Genesis 49:1, 2, 8–12.

> Ug gitawag ni Jacob ang iyang mga anak, ug miingon: Magtapok kamo, aron isugilon ko kaninyo ang mahitabo kaninyo sa ulahing mga adlaw. Magtapok kamo, ug pamati, kamo nga mga anak ni Jacob; ug pamatia si Israel nga inyong amahan. … Juda, ikaw mao ang pagadayegon sa imong mga igsoon: ang imong kamot anha sa liog sa imong mga kaaway; ang mga anak sa imong amahan moyukbo sa imong atubangan. Si Juda maoy nati sa leon: gikan sa tukbonon, anak ko, misaka ka: miduko siya, mihigda siya ingon sa leon, ug ingon sa daang leon; kinsa may makapukaw kaniya? Ang cetro dili mobiya kang Juda, ni ang magbabalaod gikan sa taliwala sa iyang mga tiil, hangtod moanhi si Shilo; ug kaniya mamahimo ang pagtigum sa mga katawhan. Nga gihigot ang iyang nati nga asno sa parrasan, ug ang nati sa iyang asno sa pinili nga parrasan; gihugasan niya ang iyang mga sapot sa vino, ug ang iyang mga bisti sa dugo sa mga ubas: Ang iyang mga mata mapula tungod sa vino, ug ang iyang mga ngipon maputi tungod sa gatas. Genesis 49:1, 2, 8–12.

Christ is the Lion of the tribe of Judah, who washed His clothes in blood, and who is “the choice vine,” that is prophetically bound to the “ass’s colt.” The external message of the three woes is bound to the internal message of the three angels. The first and second angel run parallel to the third angel and the first and second woe must run parallel to the third woe.

Si Cristo mao ang Leon sa banay ni Juda, nga naglaba sa Iyang mga bisti diha sa dugo, ug nga mao ang “pinili nga kaparrasan,” nga sa pagtagna nahigot sa “nati sa asno.” Ang gawasnong mensahe sa tulo ka kaalautan nahigot sa sulodnong mensahe sa tulo ka manulonda. Ang nahauna ug ikaduhang manulonda nagdagan nga magkapareha sa ikatulong manulonda, ug ang nahauna ug ikaduhang kaalautan kinahanglan magdagan nga magkapareha sa ikatulong kaalautan.

## The Key

Ang Yawi

The battle of Nineveh is the “key” that brings the darkness of Islam upon the world when the deadly wound of Roman Catholicism is healed at the soon-coming Sunday law, which is the earthquake of Revelation eleven where the third woe comes suddenly. It comes in the “hour” of the earthquake.

Ang gubat sa Nineve mao ang “yawi” nga nagadala sa kangitngit sa Islam ibabaw sa kalibotan sa dihang mamaayo ang makamatayng samad sa Romano Katolisismo sa haduol nang umalabot nga balaod sa Dominggo, nga mao ang linog sa Pinadayag onse diin ang ikatulong kaalaut moabot sa kalit. Moabot kini sa “takna” sa linog.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.

> Ug niadtong maong taknaa may nahitabo nga dakong linog, ug ang ikanapulong bahin sa siyudad nangapukan, ug sa linog nangamatay ang pito ka libong tawo; ug ang nahibilin nangahadlok, ug mihatag ug himaya sa Dios sa langit. Ang ikaduhang kaalaut miagi na; ug, ania karon, ang ikatulong kaalaut moabot sa madali. Pinadayag 11:13, 14.

The Sunday law initiates the image of the beast testing time for the world, and the battle of Nineveh is the key that identifies the conquering of the sixth kingdom as the whore of Tyre is remembered as she begins to sing her songs in fulfillment of Isaiah twenty-three. The image of the beast test is the test by which a person’s eternal destiny is decided, and it is decided before probation closes. Probation closes for the world when Michaels stands up. The image of the beast testing time for the world of Revelation chapter thirteen, verses twelve and onward is typified in the image of the beast testing time for the United States.

Ang balaod sa Domingo maoy nagsugod sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap alang sa kalibotan, ug ang gubat sa Nineve mao ang yawi nga nag-ila sa pagdaug sa ikaunom nga gingharian samtang ang bigaon sa Tiro hinumdoman ingon nga siya nagsugod na sa pag-awit sa iyang mga awit sa katumanan sa Isaias baynte-tres. Ang pagsulay sa larawan sa mananap mao ang pagsulay diin pagahukman ang walay katapusang padulngan sa usa ka tawo, ug kini pagahukman sa dili pa matak-op ang panahon sa grasya. Ang panahon sa grasya matak-op alang sa kalibotan sa dihang motindog si Michael. Ang panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap alang sa kalibotan diha sa Pinadayag kapitulo trese, bersikulo dose ug sa mosunod, gipahulagway pinaagi sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap alang sa Tinipong Bansa sa Amerika.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “Sa dihang ang Amerika, ang yuta sa kagawasan sa relihiyon, makighiusa sa Kapapahan sa pagpugos sa konsensiya ug sa pagpugos sa mga tawo sa pagpasidungog sa mini nga igpapahulay, ang mga katawhan sa matag nasud sa tibuok kalibotan mamandoan sa pagsunod sa iyang panig-ingnan.” Testimonies, tomo 6, 18.

The image of the beast testing time in the United States separates and seals the one hundred and forty-four thousand of Revelation seven, and the image of the beast testing time for the world seals the great multitude of Revelation seven.

Ang panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap sa Tinipong Bansa sa Amerika maoy nagapahimulag ug nagatatak sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa Pinadayag pito, ug ang panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap alang sa kalibotan maoy nagatatak sa dakong panon sa Pinadayag pito.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “Ang mga langyawng nasod mosunod sa ehemplo sa Estados Unidos. Bisan siya maoy nag-una, apan ang mao gihapong krisis moabot sa atong katawhan sa tanang bahin sa kalibotan.” Testimonies, tomo 6, 395.

The key represented by the battle of Nineveh marks the beginning of the image testing time for the world, while it also marks the end of the image testing time for the United States. A key represented by the battle of Nineveh opens the bottomless pit that brings the flood of Islam, represented as locusts in the world. That key at the end of the midnight cry is typified by a key that opens the very same pit in the United States at the beginning of the midnight cry.

Ang yawe nga girepresentahan sa gubat sa Nineve nagtimaan sa sinugdanan sa panahon sa pagsulay mahitungod sa larawan alang sa kalibotan, samtang kini usab nagtimaan sa kataposan sa panahon sa pagsulay mahitungod sa larawan alang sa Tinipong Bansa. Ang usa ka yawe nga girepresentahan sa gubat sa Nineve nag-abli sa bung-aw nga walay kinutoban nga nagdala sa lunop sa Islam, nga girepresentahan ingon nga mga dulon sa kalibotan. Kana nga yawe sa katapusan sa tunga-tungang pagtuaw gitipoan pinaagi sa usa ka yawe nga nag-abli sa mao gihapong bung-aw sa Tinipong Bansa sa sinugdanan sa tunga-tungang pagtuaw.

The key in the United States is represented in Leviticus twenty-three as the feast of trumpets, when the ass is loosed at the beginning of the proclamation of the midnight cry. That key is turned when the fireballs of Nashville arrive. The feast of trumpets, and the attack upon Nashville when Islam is loosed, typifies the battle of Nineveh at the Sunday law.

Ang yawi sa Estados Unidos girepresentahan diha sa Levitico beinte-tres ingon nga pista sa mga trumpeta, sa dihang ang asno gibuhian sa sinugdanan sa pagpahibalo sa pagtuaw sa tungang gabii. Kana nga yawi gipaliso sa dihang moabot ang mga bolang kalayo sa Nashville. Ang pista sa mga trumpeta, ug ang pag-atake batok sa Nashville sa dihang ang Islam gibuhian, nagatipo sa gubat sa Nineve sa balaod sa Dominggo.

The Sunday law is the end of the proclamation of the “midnight” cry, for the cry then changes to the “loud” cry, and the beginning of that period must of prophetic necessity illustrate the end. In the first woe Islam was to torment the armies of Rome, which typify the United States, for one hundred and fifty years. The key (the battle of Nineveh) marks the beginning of the proclamation of the midnight cry, as does the feast of trumpets. In Leviticus twenty-three there is fifteen days between the feast of trumpets and Pentecost, which is also the feast of Tabernacles. Those fifteen days during the image of the beast testing time in the United States correspond to the one hundred and fifty years of torment in the first woe. Fifteen is a tithe of one hundred and fifty.

Ang balaod sa Domingo mao ang katapusan sa pagmantala sa singgit sa “tungang gabii,” kay ang singgit unya mausab ngadto sa “makusog” nga singgit, ug ang sinugdanan niana nga yugto kinahanglan, pinaagi sa pagkinahanglan sa tagna, maghulagway sa katapusan. Sa unang kaalautan ang Islam pagasakiton ang mga kasundalohan sa Roma, nga maoy tipo sa Tinipong Bansa sa Amerika, sulod sa usa ka gatus ug kalim-an ka tuig. Ang yawi (ang gubat sa Nineve) nagtimaan sa sinugdanan sa pagmantala sa singgit sa tungang gabii, maingon usab sa fiesta sa mga trumpeta. Sa Levitico baynte-tres adunay napulo ug lima ka adlaw tali sa fiesta sa mga trumpeta ug Pentecostes, nga mao usab ang fiesta sa mga Balongbalong. Kadtong napulo ug lima ka mga adlaw sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap sa Tinipong Bansa sa Amerika motakdo sa usa ka gatus ug kalim-an ka tuig nga pagsakit sa unang kaalautan. Ang napulo ug lima mao ang ikapulo sa usa ka gatus ug kalim-an.

Those fifteen days (one hundred and fifty years) end when the three hundred and ninety-one years and fifteen days begin. Since October 22, 1844 prophetic time is no longer applicable, so the one hundred and fifty years of torment are a symbol of Leviticus twenty-three’s fifteen days that begin with the feast of trumpets, followed five days later by the ascension of the ensign, followed five days later by the judgment of the Day of Atonement, followed by five days to the Pentecostal outpouring.

Kadtong napulog lima ka adlaw (usa ka gatus ug kalim-an ka tuig) matapos sa dihang magsugod ang tulo ka gatus kasiyaman ug usa ka tuig ug napulog lima ka adlaw. Sukad sa Oktubre 22, 1844, ang profetikanhong panahon dili na magamit, busa ang usa ka gatus ug kalim-an ka tuig sa pagsakit maoy simbolo sa napulog lima ka adlaw sa Levitico 23 nga nagsugod uban sa fiesta sa mga trumpeta, gisundan paglabay sa lima ka adlaw sa pagkayab sa bandila, gisundan paglabay sa lima ka adlaw sa hukom sa Adlaw sa Pagpasig-uli, ug gisundan sa lima ka adlaw paingon sa Pentecostes nga pag-ula.

There the “hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men” begins. The “hour” is the hour of the great earthquake, which is the Sunday law. The “day” is the day of the Lord’s recompense as the Laodicean Seventh-day Adventist church is spewed out of the mouth of the Lord.

Didto nagsugod ang “usa ka takna, ug usa ka adlaw, ug usa ka bulan, ug usa ka tuig, aron pagapatyon ang ikatulong bahin sa mga tawo.” Ang “takna” mao ang takna sa dakong linog, nga mao ang balaod sa Domingo. Ang “adlaw” mao ang adlaw sa pagpanimalos sa Ginoo sa dihang ang iglesia nga Laodicean Seventh-day Adventist igaluwa gikan sa baba sa Ginoo.

> For they are a nation void of counsel, neither is there any understanding in them. O that they were wise, that they understood this, that they would consider their latter end! How should one chase a thousand, and two put ten thousand to flight, except their Rock had sold them, and the Lord had shut them up? For their rock is not as our Rock, even our enemies themselves being judges. For their vine is of the vine of Sodom, and of the fields of Gomorrah: their grapes are grapes of gall, their clusters are bitter: Their wine is the poison of dragons, and the cruel venom of asps. Is not this laid up in store with me, and sealed up among my treasures? To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. For the Lord shall judge his people, and repent himself for his servants, when he seeth that their power is gone, and there is none shut up, or left. And he shall say, Where are their gods, their rock in whom they trusted. Deuteronomy 32:28–37.

> Kay sila usa ka nasod nga walay tambag, ug walay salabutan diha kanila. O unta nga sila manggialamon, nga ilang masabtan kini, nga ilang palandungan ang ilang ulahing kahimtang! Unsaon man sa usa ka tawo ang pagpaikyas sa usa ka libo, ug sa duha ang pagpadagan sa napulo ka libo, gawas kon ang ilang Bato maoy nagbaligya kanila, ug si Jehova maoy nagtugyan kanila? Kay ang ilang bato dili sama sa atong Bato, bisan ang atong mga kaaway mismo maoy mga maghuhukom. Kay ang ilang parras gikan sa kaparrasan sa Sodoma, ug sa mga kaumahan sa Gomorra: ang ilang mga ubas mga ubas sa kapaitan, ang ilang mga pungpong mapait: Ang ilang bino mao ang hilo sa mga dragon, ug ang mabangis nga lala sa mga bitin nga asp. Wala ba kini tipigi uban kanako, ug sinilyohan taliwala sa akong mga bahandi? Ako ang tag-iya sa panimalos, ug sa bayad; ang ilang tiil makadalin-as sa takdang panahon: kay ang adlaw sa ilang kalamidad haduol na, ug ang mga butang nga moabut kanila nagadali. Kay si Jehova magahukom sa iyang katawohan, ug magabasol tungod sa iyang mga alagad, sa diha nga makita niya nga ang ilang kusog nawala na, ug walay nahibilin nga nabihag o nahabilin. Ug siya magaingon, Hain man ang ilang mga dios, ang ilang bato nga ilang gisaligan. Deuteronomio 32:28–37.

The “hour” of the earthquake is the “day of their calamity.” It is the judgment of those in Adventism that have not an understanding of the knowledge that is increased in the latter days. They have chosen a counterfeit rock to build their house upon, and in reality, their rock is sand.

Ang “takna” sa linog mao ang “adlaw sa ilang kalamidad.” Kini mao ang paghukom batok niadtong anaa sa Adventismo nga walay pagsabot sa kahibalo nga gipadaghan sa ulahing mga adlaw. Gipili nila ang usa ka peke nga bato nga ilang tukoran sa ilang balay, ug sa pagkatinuod, ang ilang bato mao ang balas.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Miabut na ang pasidaan: Walay bisan unsa nga tugotan nga mosulod nga makasamok sa patukoranan sa pagtoo nga among gitukoran sukad pa sa pag-abot sa mensahe niadtong 1842, 1843, ug 1844. Anaa ako niining mensahe, ug sukad niadto nagatindog ako sa atubangan sa kalibotan, matinud-anon sa kahayag nga gihatag sa Dios kanato. Wala kami magtinguha sa pagkuha sa among mga tiil gikan sa patukoranan diin kini gibutang samtang sa matag adlaw nangita kami sa Ginoo pinaagi sa mainiton nga pag-ampo, nga nangita ug kahayag. Nagahunahuna ba kamo nga isalikway ko ang kahayag nga gihatag sa Dios kanako? Kini mamahimong ingon sa Bato sa mga Kapanahonan. Kini maoy nagamando kanako sukad pa sa paghatag niini.” Review and Herald, Abril 14, 1903.

The “month” represents the first month.

Ang “bulan” nagrepresentar sa unang bulan.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. And the floors shall be full of wheat, and the fats shall overflow with wine and oil. And I will restore to you the years that the locust hath eaten, the cankerworm, and the caterpiller, and the palmerworm, my great army which I sent among you. And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. Joel 2:23–27.

> Busa, pagmaya kamo, kamong mga anak sa Zion, ug paglipay kamo diha sa Ginoo nga inyong Dios; kay gihatag niya kaninyo ang unang ulan sa hustong sukod, ug paulanon niya alang kaninyo ang ulan, ang unang ulan, ug ang ulahing ulan sa nahaunang bulan. Ug ang mga salugngan pagapun-on sa trigo, ug ang mga pug-anan mag-awas sa bino ug lana. Ug igauli ko kaninyo ang mga tuig nga gikaon sa dulon, sa ulod nga managtibawas sa tanom, ug sa hantatawo, ug sa ulod nga managlaglag sa tanom, ang akong dakong kasundalohan nga akong gipadala sa taliwala ninyo. Ug mokaon kamo sa kadagaya, ug mangabusog, ug magdayeg sa ngalan sa Ginoo nga inyong Dios, nga nagbuhat ug mga kahibulongang butang alang kaninyo; ug ang akong katawohan dili na gayud maulawan. Ug inyong mahibaloan nga ania ako sa taliwala sa Israel, ug nga ako mao ang Ginoo nga inyong Dios, ug wala nay lain; ug ang akong katawohan dili na gayud maulawan. Joel 2:23–27.

The “hour” of the Sunday law, Islam of the third woe unexpectedly strikes, and Laodicean Adventism is ashamed as they have trusted in the rock of the serpent. At that time, in the first month, the latter rain is poured out upon a purified people. At that point the United States is killed, after the torment from Nashville onward. The torment that is the destruction of the cities begins, and at the hour of the Sunday law the United States ends (is killed) as the sixth kingdom of Bible prophecy, ushering in the image of the beast testing time for the world that ends when the eighth kingdom comes to its end, with none to help (is killed).

Ang “takna” sa balaod sa Domingo, ang Islam sa ikatulong kaalautan sa wala damhang paagi mosulong, ug ang Laodiceanong Adventismo maulawan tungod kay misalig sila sa bato sa halas. Nianang panahona, sa nahaunang bulan, ang ulahing ulan igabubo ibabaw sa usa ka pinutli nga katawhan. Nianang higayona, ang Tinipong Bansa sa Amerika pagapatyon, human sa pagsakit gikan sa Nashville padayon. Ang pagsakit nga mao ang pagkalaglag sa mga siyudad magsugod, ug sa takna sa balaod sa Domingo ang Tinipong Bansa sa Amerika matapos na (pagapatyon) ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, nga magdala sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap alang sa kalibotan, nga matapos sa dihang ang ikawalong gingharian moabut sa iyang katapusan, nga walay bisan kinsa nga motabang (pagapatyon).

## The Euphrates

Ang Eufrates

The Euphrates River is symbolically associated with Islam, and Euphrates means, “fruitful, or to break forth.” In the second woe the four winds that are bound at the Euphrates are loosed.

Ang Suba sa Euphrates sa simbolikong paagi nalangkit sa Islam, ug ang Euphrates nagpasabot, “mabungahon, o mobuswak.” Sa ikaduhang kaalaotan, ang upat ka mga hangin nga ginapos didto sa Euphrates gibuhian.

> And the sixth angel sounded, and I heard a voice from the four horns of the golden altar which is before God, Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:13–15.

> Ug ang ikaunom nga manulonda mihuyop sa trumpeta, ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa upat ka sungay sa bulawang halaran nga anaa sa atubangan sa Dios, nga nagaingon sa ikaunom nga manulonda nga may trumpeta, Buhii ang upat ka mga manulonda nga gigapos sa dakong suba sa Euprates. Ug gibuhian ang upat ka mga manulonda, nga giandam alang sa usa ka takna, ug usa ka adlaw, ug usa ka bulan, ug usa ka tuig, aron sa pagpatay sa ikatulong bahin sa mga tawo. Pinadayag 9:13–15.

The Euphrates represented the eastern border of the Promised Land, and Islam is the “children of the east” in prophecy. Their prophetic characteristic is that they are restrained and released, beginning with Hagar being restrained by Sarah.

Ang Eufrates nagrepresentar sa sidlakang utlanan sa Yutang Saad, ug ang Islam mao ang “mga anak sa sidlakan” diha sa tagna. Ang ilang tagnaong kinaiya mao nga sila ginapugngan ug gipagawas, nga nagsugod kang Hagar nga gipugngan ni Sara.

> And God said, Sarah thy wife shall bear thee a son indeed; and thou shalt call his name Isaac: and I will establish my covenant with him for an everlasting covenant, and with his seed after him. And as for Ishmael, I have heard thee: Behold, I have blessed him, and will make him fruitful, and will multiply him exceedingly; twelve princes shall he beget, and I will make him a great nation. Genesis 17:19, 20.

> Ug ang Dios miingon, Si Sara, ang imong asawa, sa pagkatinuod magaanak kanimo ug usa ka anak nga lalake; ug paganganlan mo siya ug Isaac: ug akong pagatukoron ang akong pakigsaad uban kaniya ingon nga usa ka pakigsaad nga walay katapusan, ug uban sa iyang kaliwatan sunod kaniya. Ug mahitungod kang Ismael, gipatalinghugan ko ikaw: Ania karon, gipanalanginan ko siya, ug himoon ko siyang mabungahon, ug padaghanon ko siya sa hilabihan gayud; magaanak siya ug napulo ug duha ka mga principe, ug himoon ko siya nga usa ka dakung nasud. Genesis 17:19, 20.

Ishmael was made to be fruitful, and the Euphrates means fruitful. At the conclusion of the prophecy of one hundred and fifty years of the torment of the first woe, the prophecy of an hour, a day, a month and a year began when Islam was released to slay a third part of men. At the Sunday law the sixth kingdom of Bible prophecy is slain, and it is a third part of modern Rome. Islam had been restrained on August 11, 1840, at the empowerment of the first angel’s message, and it was released at the empowerment of the third angel’s message on 9/11.

Si Ismael gihimo aron mamunga, ug ang Euphrates nagkahulogan og mamungaon. Sa pagtapos sa tagna sa usa ka gatus ug kalim-an ka tuig sa pagsakit sa nahaunang kaalaut, misugod ang tagna sa usa ka takna, usa ka adlaw, usa ka bulan, ug usa ka tuig sa dihang gibuhian ang Islam aron mopatay sa ikatulong bahin sa mga tawo. Sa balaod sa Domingo ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia pagapatyon, ug kini mao ang ikatulong bahin sa modernong Roma. Ang Islam gipugngan niadtong Agosto 11, 1840, sa paghatag og gahum sa mensahe sa nahaunang manulonda, ug gibuhian kini sa paghatag og gahum sa mensahe sa ikatulong manulonda niadtong 9/11.

On 9/11, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began as the judgment of the dead ended, and the judgment of the living began. When Islam of the third woe was released on 9/11 it was immediately restrained during the sealing time.

Niadtong 9/11, nagsugod ang pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa dihang natapos ang paghukom sa mga patay, ug nagsugod ang paghukom sa mga buhi. Sa dihang gibuhian ang Islam sa ikatulong kaalaotan niadtong 9/11, kini dihadiha gipugngan sulod sa panahon sa pagpatik.

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “Kining panglantaw gihatag niadtong 1847 sa dihang diyutay pa kaayo ang mga igsoon nga Adventista nga nagabantay sa Igpapahulay, ug gikan kanila diyutay ra ang naghunahuna nga ang pagtuman niini may igo nga kahinungdanon aron maglatid ug linya tali sa katawhan sa Dios ug sa mga dili magtutuo. Karon ang katumanan nianang panglantaw nagsugod na sa pagpakita. ‘Ang sinugdanan nianang panahon sa kasamok,’ nga gihisgotan dinhi, wala magtumong sa panahon nga magsugod na ang pagbubo sa mga hampak, kondili sa usa ka mubo nga panahon sa dili pa kini ibubo, samtang si Cristo atua pa sa santuwaryo. Nianang panahona, samtang nagakahuman ang buluhaton sa kaluwasan, moabot ang kasamok sa yuta, ug ang mga nasod masuko, apan pagapugngan aron dili mapugngan ang buluhaton sa ikatulong manulonda. Nianang panahona ang ‘ulahing ulan,’ o pagpabag-o nga gikan sa presensya sa Ginoo, moabot aron sa paghatag ug gahum sa makusog nga tingog sa ikatulong manulonda, ug sa pag-andam sa mga balaan nga makabarog sa panahon nga ang pito ka ulahing mga hampak igabubo na.” Early Writings, 85.

The “short period” of time leading to the close of probation is the period “Christ is in the sanctuary” “closing” the “work of salvation.”

Ang “mubo nga panahon” nga nagatungo sa panapos sa panahon sa grasya mao ang panahon nga si “Cristo anaa sa santuwaryo” nga “nagatapos” sa “buluhaton sa kaluwasan.”

> “In the typical system, which was a shadow of the sacrifice and priesthood of Christ, the cleansing of the sanctuary was the last service performed by the high priest in the yearly round of ministration. It was the closing work of the atonement—a removal or putting away of sin from Israel. It prefigured the closing work in the ministration of our High Priest in heaven, in the removal or blotting out of the sins of His people, which are registered in the heavenly records. This service involves a work of investigation, a work of judgment; and it immediately precedes the coming of Christ in the clouds of heaven with power and great glory; for when He comes, every case has been decided. Says Jesus: ‘My reward is with Me, to give every man according as his work shall be.’ Revelation 22:12. It is this work of judgment, immediately preceding the second advent, that is announced in the first angel’s message of Revelation 14:7: ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” The Great Controversy, 352.

> “Sa tipikal nga sistema, nga usa ka landong sa halad ug pagkapari ni Cristo, ang paghinlo sa santuwaryo mao ang katapusang buluhaton nga ginahimo sa labawng sacerdote sa tinuig nga siklo sa pag-alagad. Kini mao ang panapus nga buhat sa pagpasig-uli—usa ka pagtangtang o pagwagtang sa sala gikan sa Israel. Kini naglandong daan sa panapus nga buhat sa pag-alagad sa atong Labawng Sacerdote didto sa langit, sa pagtangtang o pagpapas sa mga sala sa Iyang katawhan, nga natala diha sa langitnong mga talaan. Kining pag-alagad nagalakip sa usa ka buhat sa pagsusi, usa ka buhat sa paghukom; ug kini diha-diha nag-una sa pag-anhi ni Cristo ibabaw sa mga panganod sa langit uban ang gahum ug dakung himaya; kay sa Iyang pag-anhi, ang matag kahimtang nahukman na. Miingon si Jesus: ‘Ang Akong ganti ania Kanako, aron sa paghatag sa tagsatagsa sumala sa iyang binuhatan.’ Pinadayag 22:12. Kini nga buhat sa paghukom, nga diha-diha nag-una sa ikaduhang pag-anhi, mao ang gipahibalo sa mensahe sa unang manulonda sa Pinadayag 14:7: ‘Kahadloki ninyo ang Dios, ug ihatag ninyo Kaniya ang himaya; kay miabut na ang takna sa Iyang paghukom.’” The Great Controversy, 352.

The “blotting out of the sins of His people” occurs during the judgment of the living.

Ang “pagpapas sa mga sala sa Iyang katawhan” mahitabo sa panahon sa paghukom sa mga buhi.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

> Busa, paghinulsol kamo, ug magbalik, aron ang inyong mga sala mapapas; aron moabot ang mga panahon sa pagpahayahay gikan sa presensya sa Ginoo; Ug siya magapadala kang Jesu-Cristo, nga sa una gikawal ngadto kaninyo: Nga kinahanglan pagadawaton sa langit hangtud sa mga panahon sa pagpasig-uli sa tanang mga butang, nga gisulti sa Dios pinaagi sa baba sa tanan niyang mga balaang manalagna sukad pa sa sinugdan sa kalibotan. Mga Buhat 3:19–21.

In order to repent, one must be living, and the repentance that Peter is here referring to in its perfect sense takes place when the “refreshing shall come.” The rest and the refreshing are the latter rain, which began when the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory. That mighty angel was also the first angel of August 11, 1840 that descended when Islam was restrained, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The “refreshing” and “the times of restitution of all things” begins with Islam being loosed to anger the nations, and then restrained while the one hundred and forty-four thousand are sealed. 9/11 marks the times of the refreshing and rest, which is the latter rain, and it marks the period of the “restitution of all things.” What is restored is the church, which since the rebellion of 1863 has been the church militant, but will become the church triumphant in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Aron makahinulsol, ang usa kinahanglan buhi, ug ang paghinulsol nga gipasabot dinhi ni Pedro sa hingpit nga kahulogan niini mahitabo sa dihang moabot ang “mga panahon sa pagpabaskog.” Ang kapahulayan ug ang pagpabaskog mao ang ulahing ulan, nga nagsugod sa dihang ang gamhanang manulonda sa Pinadayag 18 mikunsad aron pagpasidlak sa yuta pinaagi sa Iyang himaya. Kadtong gamhanang manulonda mao usab ang unang manulonda sa Agosto 11, 1840 nga mikunsad sa dihang gipugngan ang Islam, ug kadtong manulonda “dili ubos pa sa pagkausa ka personahe kay kang Jesu-Cristo.” Ang “pagpabaskog” ug “ang mga panahon sa pagpasig-uli sa tanang mga butang” nagsugod sa dihang gibuhian ang Islam aron mapasuko ang mga nasod, ug unya gipugngan samtang ginatatakan ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Ang 9/11 nagtimaan sa mga panahon sa pagpabaskog ug kapahulayan, nga mao ang ulahing ulan, ug kini nagtimaan sa yugto sa “pagpasig-uli sa tanang mga butang.” Ang ginapasig-uli mao ang iglesia, nga sukad sa rebelyon sa 1863 nahimong iglesia nga nakiggubat, apan mahimong iglesia nga madaugon sa panahon sa pagtatak sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo.

The church militant is a mixture of wheat and tares, and the church triumphant is the first fruit wheat offering of Pentecost. 9/11 was the first time Balaam struck the ass, and Balaam (the United States) began a worldwide war on terrorism immediately after the surprise attack. Balaam’s ass represents the three woes that make up the third woe, and which run parallel to the three angel’s messages. The three woes are therefore prophetically governed by the three steps of the three angels. For this reason, the second time Balaam strikes the ass it is a doubling, as is always the case in the second step. Between the two vineyards of the ancient literal and the modern spiritual glorious land Islam struck Israel on October 7, 2023, and there was immediately a restraint placed upon Gaza, and then Islam will strike Nashville.

Ang iglesia nga nakiggubat usa ka sinagol nga trigo ug mga sagbot, ug ang iglesia nga madaugon mao ang unang bunga nga halad sa trigo sa Pentecostes. Ang 9/11 mao ang unang higayon nga gihampak ni Balaam ang asno, ug si Balaam (ang Tinipong Bansa sa Amerika) diha-diha nagsugod ug usa ka pangkalibutang gubat batok sa terorismo human sa kalit nga pag-atake. Ang asno ni Balaam nagrepresentar sa tulo ka kaalautan nga naglangkob sa ikatulong kaalautan, ug nga nagdagan nga kaabay sa mga mensahe sa tulo ka manulonda. Busa, ang tulo ka kaalautan sa tagna gidumala sa tulo ka lakang sa tulo ka manulonda. Tungod niini, ang ikaduhang higayon nga gihampak ni Balaam ang asno mao ang pagdoble, ingon nga kanunay mao ang kahimtang sa ikaduhang lakang. Tali sa duha ka kaparrasan sa karaang literal ug sa modernong espirituhanong mahimayaong yuta, gihampak sa Islam ang Israel niadtong Oktubre 7, 2023, ug diha-diha gibutangan ug pagpugong ang Gaza, ug unya hampakon sa Islam ang Nashville.

The Nashville strike is the second of the two surprise attacks that in Balaam’s testimony occurs between the vineyards. Nashville marks the prophetic waymark when the message of the midnight cry joins the second angel. The midnight cry message begins when Christ’s two disciples, (representing the second angel’s message) loose the ass at the beginning of the triumphal entry. That procession ultimately leads to the cross, which represents the earthquake of the soon-coming Sunday law where the whore of Rome overcomes the sixth kingdom of Bible prophecy after her being forgotten for the history of the United States.

Ang welga sa Nashville mao ang ikaduha sa duha ka kalit nga mga pag-atake nga, sa pagpamatuod ni Balaam, mahitabo taliwala sa mga kaparrasan. Ang Nashville nagtimaan sa propetikong palatandaan sa dalan diha nga ang mensahe sa singgit sa tungang gabii mahiusa sa ikaduhang manulonda. Ang mensahe sa singgit sa tungang gabii magsugod sa dihang ang duha ka tinun-an ni Cristo, (nga nagrepresentar sa mensahe sa ikaduhang manulonda) maghubad sa asno sa sinugdanan sa madaugon nga pagsulod. Kana nga prosesyon sa katapusan modala ngadto sa krus, nga nagrepresentar sa linog sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo diin ang bigaon sa Roma modaug batok sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia human siya hikalimtan sulod sa kasaysayan sa Tinipong Bansa sa Amerika.

When the whore begins to sing her songs at the Sunday law the battle of Nineveh will have been repeated and the key will have been turned that marks the opening of the image of the beast testing time in the world. The battle of Nineveh is the ending of the midnight cry proclamation, which then turns into the loud cry of the third angel. The beginning of that period, which is marked by the surprise attack upon Nashville will also have been typified by the battle of Nineveh, for Jesus, as Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning. The Nashville attack will of prophetic necessity contain the elements of a victory of Rome over Persia that allows Islam to fill the earth with darkness. Donald Trump is the symbol of the image of Rome, so he will prevail in the battle of Nineveh associated with the Nashville strike, but his strength to resist the flood of Islam will have been depleted.

Sa dihang ang bigaon magsugod na sa pag-awit sa iyang mga awit sa balaod sa Domingo, ang gubat sa Nineve mamahimong naisubli na ug ang yawi mamahimong naliso na nga nagtimaan sa pag-abli sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap sa kalibotan. Ang gubat sa Nineve mao ang pagtapos sa pagpahibalo sa singgit sa tungang gabii, nga unya mopalihok ngadto sa makusog nga singgit sa ikatulong manulonda. Ang sinugdanan nianang panahona, nga gimarkahan pinaagi sa kalit nga pag-atake batok sa Nashville, mamahimong gitipo na usab pinaagi sa gubat sa Nineve, kay si Jesus, ingon nga Alpha ug Omega, sa kanunay naglarawan sa katapusan pinaagi sa sinugdanan. Ang pag-atake sa Nashville, pinaagi sa panginahanglan sa tagna, maglangkob sa mga elemento sa usa ka kadaugan sa Roma batok sa Persia nga motugot sa Islam sa pagtabon sa yuta sa kangitngit. Si Donald Trump mao ang simbolo sa larawan sa Roma, busa siya modaog sa gubat sa Nineve nga may kalabutan sa pag-atake sa Nashville, apan ang iyang kusog sa pagsukol sa baha sa Islam mamahimong nahurot na.

The battle that Ronald Reagan succeeded in winning in 1989 was a cold war that had began at the end of the Second World War. Trump’s cold war is the battle of Panium, and it leads to the Third World War at the Sunday law, which has been typified by the battle of Actium and also the battle of Nineveh. Trump’s cold war, represented by the battle of Panium leads to the bringing down of the “wall” of separation of church and state in the Constitution, as typified by the bringing down of the Berlin “wall” in 1989.

Ang gubat nga malampusong nidaog ni Ronald Reagan niadtong 1989 mao ang usa ka bugnaw nga gubat nga nagsugod sa kataposan sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ang bugnaw nga gubat ni Trump mao ang gubat sa Panium, ug kini nagmando ngadto sa Ikatulong Gubat sa Kalibotan diha sa balaod sa Domingo, nga gitipoan sa gubat sa Actium ug usab sa gubat sa Nineveh. Ang bugnaw nga gubat ni Trump, nga girepresentahan sa gubat sa Panium, nagmando ngadto sa pagpaubos sa “paril” sa pagbulag sa iglesia ug estado diha sa Konstitusyon, maingon nga gitipoan sa pagpaubos sa “paril” sa Berlin niadtong 1989.

Nashville represents the point where the ass of Balaam crushes Balaam's foot against the wall, thus identifying a crippling at the wall. The period of the midnight cry begins with an event that crashes into the wall of separation in the Constitution, thus marking the beginning of the setting up of the image of the beast (the combination of church and state) with a waymark that typifies the tearing down of the wall of separation at the ending of the setting up of the image of the beast. Donald Trump will prophetically speak with an executive order that typifies the speaking at the Sunday law, as typified with the Alien and Sedition Acts of 1798. He will there defeat the globalists of the Democratic party and their counterparts of the RINO globalists of the Republican party. His victory over the enemies typified by Persia in the battle of Nineveh, will leave both sides of the political war sapped of the strength necessary to resist the locusts of Islam that will spread over the land. The crushed foot of Trump is the wall at the beginning of the midnight cry proclamation that leads to the wall at the ending.

Ang Nashville nagrepresentar sa punto diin gidugmok sa asno ni Balaam ang tiil ni Balaam batok sa kuta, sa ingon nagpaila sa usa ka pagkapingkaw sa kuta. Ang yugto sa singgit sa tungang gabii nagsugod pinaagi sa usa ka hitabo nga mobangga sa kuta sa panagbulag diha sa Konstitusyon, sa ingon nagtimaan sa sinugdanan sa pagtukod sa larawan sa mananap nga mapintas (ang panaghiusa sa iglesia ug estado) pinaagi sa usa ka timaan sa dalan nga nagatipo sa pagguba sa kuta sa panagbulag sa pagtapos sa pagtukod sa larawan sa mananap nga mapintas. Si Donald Trump sa matagnaong paagi mosulti pinaagi sa usa ka executive order nga nagatipo sa pagsulti sa balaod sa Domingo, maingon sa gitipo pinaagi sa Alien and Sedition Acts of 1798. Didto iyang pildihon ang mga globalista sa Democratic party ug ang ilang mga katugbang nga mga RINO globalists sa Republican party. Ang iyang kadaugan batok sa mga kaaway nga gitipo sa Persia sa gubat sa Nineveh, magabilin nga ang duruha ka kilid sa politikanhong gubat nahutdan sa kusog nga gikinahanglan aron makasukol sa mga dulon sa Islam nga mokatap sa yuta. Ang gidugmok nga tiil ni Trump mao ang kuta sa sinugdanan sa pagpahibalo sa singgit sa tungang gabii nga modala ngadto sa kuta sa katapusan.

We will continue this consideration of the three woes in the next article.

Padayonon nato kining paghisgot sa tulo ka mga kaalaotan sa sunod nga artikulo.

Back to Articles