Article

# Directed by the Hand of the Lord

Gimandoan sa Kamot sa Ginoo

Habakkuk's Two Tables

Ang Duha ka Lamisa ni Habakkuk

Author

Jeff Pippenger

Published

October 16, 2012

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Habakkuk's Two Tables 4 of 95

Ang Duha ka Talaan ni Habakkuk 4 sa 95

For me it is pretty difficult to get through eight pages of notes in an hour's presentation, roughly. And if you will notice, we have 20 pages; so, I am just letting you know that I do not intend to read these notes. I intend to read some of these passages in here for those who are watching on LiveStream that can download the notes; and for those that ultimately watch this on DVD that they have this in the record for themselves, if they do not already have these articles available to them. What we are dealing with is Habakkuk's Two Tables, and at this point all we are doing is trying to demonstrate that Ellen White was in agreement with the truths represented on this 1843 Chart.

Alang kanako, dako gayod ang kalisdanan sa paghuman ug mga nota nga mokabat ug walo ka panid sulod sa usa ka oras nga presentasyon, sa kinatibuk-an. Ug kon inyong mamatikdan, aduna kitay 20 ka panid; busa, gipahibalo ko lamang kamo nga wala ko magtinguha sa pagbasa niining mga nota. Ang akong tuyo mao ang pagbasa sa pipila niini nga mga pahayag dinhi alang sa mga nagtan-aw pinaagi sa LiveStream nga makahimo sa pag-download sa mga nota; ug alang sa mga sa kaulahian motan-aw niini sa DVD, aron maanaa nila kini diha sa rekord alang sa ilang kaugalingon, kon wala pa nila kini nga mga artikulo nga magamit kanila. Ang atong ginasaysay dinhi mao ang Duha ka Lamisa ni Habakkuk, ug niining bahina ang tanan natong ginabuhat mao lamang ang pagsulay sa pagpakita nga si Ellen White nagkauyon sa mga kamatuoran nga girepresentar niining 1843 Chart.

The first three presentations we concluded yesterday were showing that Ellen White clearly and specifically endorses the 2520 time prophecy as valid in Early Writings, page 236.

Ang unang tulo ka mga presentasyon nga atong gitapos kagahapon nagpakita nga si Ellen White sa tin-aw ug piho nga paagi nagpaluyohay sa 2520 nga propesiya sa panahon ingon nga balido sa Early Writings, panid 236.

When speaking of the first disappointment in March of 1844, she says that after the disappointment the Millerites continued to study the Bible, and they discovered that the same evidence that had led them to predict 1843 for the 2520, the 2300, and the 1335, that same evidence was then recognized in 1844, to prove that these prophetic periods ended in 1844. And we discussed how the only prophetic periods that she could be speaking of are these two [referring to the 2520 and the 2300 on the 1843 Chart], not the 1335. The 1335 started in the AD time period; it ended in 1843. Therefore, she is putting her endorsement upon the understanding of the 2520 and the 2300-year prophecy.

Sa dihang naghisgot siya mahitungod sa unang kapakyasan niadtong Marso sa 1844, siya nagaingon nga human sa kapakyasan ang mga Millerite nagpadayon sa pagtuon sa Biblia, ug ilang nadiskobrehan nga ang mao gihapong ebidensiya nga nagdala kanila sa pagtagna sa 1843 alang sa 2520, sa 2300, ug sa 1335, kana rang mao nga ebidensiya giila unya diha sa 1844, aron pamatud-an nga kining mga panahon sa tagna natapos sa 1844. Ug atong gihisgutan kon sa unsang paagi nga ang bugtong mga panahon sa tagna nga mahimo niyang gipasabot mao kining duha [nga nagtumong sa 2520 ug sa 2300 diha sa 1843 Chart], dili ang 1335. Ang 1335 nagsugod sulod sa AD nga yugto sa panahon; kini natapos sa 1843. Busa, iyang gipahamutang ang iyang pag-uyon ibabaw sa pagsabot sa 2520 ug sa tagna sa 2300 ka tuig.

And then she went on further to say that during that time period, as they began to prove that three time prophecies ended in 1844, this is what caused the persecution that drove the Millerites out of the church. So, it is not a coincidence that here at the end of the world men and women are being persecuted in the Adventist Church for presenting the information for why the 2520 ended in 1844.

Ug dayon mipadayon pa siya sa pag-ingon nga niadtong panahona, sa dihang ilang gisugdan ang pagpamatuod nga ang tulo ka mga tagna sa panahon natapos niadtong 1844, mao kini ang hinungdan sa paglutos nga maoy mipahawa sa mga Millerite gikan sa iglesia. Busa, dili kini usa ka sulagma nga dinhi sa katapusan sa kalibotan ang mga lalaki ug mga babaye ginalutos sulod sa Adventistang Iglesia tungod sa pagpresentar sa impormasyon mahitungod sa hinungdan ngano nga ang 2520 natapos niadtong 1844.

## Directed by the Hand of the Lord

Gimando sa Kamot sa Ginoo

So, now we are moving to another subject, this one right here [referring to AD508 on the 1843 Chart]. You will find, if you have not looked at these Charts, Sister White says of this 1843 Chart, "I saw that the Lord directed in this Chart," and she says of this 1850 Chart that God was in the publishment of this Chart. So, she has told us that God was involved in the production of both of these Charts, and how they are structured was humanly purposeful. The Millerites did it on purpose, but it was by God's design.

Busa, karon mobalhin kita ngadto sa laing hilisgutan, kini dinhi [nagtumong sa AD508 sa 1843 Chart]. Imong makita, kon wala pa ninyo tan-awa kining mga Tsart, si Sister White nagaingon mahitungod niining 1843 Chart, “Nakita ko nga ang Ginoo maoy nagmando niini nga Tsart,” ug nagaingon siya mahitungod niining 1850 Chart nga ang Dios diha sa pagmantala niini nga Tsart. Busa, gisuginlan niya kita nga ang Dios nalambigit sa paghimo niining duruha ka mga Tsart, ug ang paagi sa ilang pagkahan-ay tinuyo sa tawhanong bahin. Gituyo kini sa mga Millerite, apan sumala kini sa laraw sa Dios.

Up here, from 677BC down to what they believed, AD1843, this is the column [referring to the second column right the left on the 1843 Chart] that defines the 2520, that begins in 677BC and they thought ended in AD1843.

Dinhi sa ibabaw, gikan sa 677 BC ngadto sa ilang gituohan nga AD 1843, mao kini ang kolum [nga nagtumong sa ikaduhang kolum nga tua sa wala sa 1843 Chart] nga naghubit sa 2520, nga nagsugod sa 677 BC ug ilang gihunahuna nga natapos sa AD 1843.

And they retained this graphic illustration on the 1850 Chart, from here [referring to the third column from the left] 677BC to here, AD1844. This is the column of the 2520 that exists on both Charts.

Ug ilang gihuptan kini nga matin-awng ilustrasyon sa 1850 Chart, gikan dinhi [nagtumong sa ikatulong kolum gikan sa wala] 677BC hangtod dinhi, AD1844. Kini mao ang kolum sa 2520 nga anaa sa duha ka Chart.

And right in the middle of these columns is the cross, in both instances.

Ug anaa sa taliwala niini nga mga kolum mao ang krus, sa duha ka higayon.

And right below the cross is the reference to the Daily. And the symbol of the Daily, Paganism, the root of the Pagan religion, is self-exaltation; and, this is where you can see the Lord's hand in it, not necessarily the human hand on both of these charts.

Ug diha mismo sa ilalom sa krus mao ang reperensiya sa Adlaw-adlaw. Ug ang simbolo sa Adlaw-adlaw, ang Paganismo, ang gamot sa relihiyong pagano, mao ang pagpataas sa kaugalingon; ug dinhi ninyo makita ang kamot sa Ginoo niini, dili sa kinahanglan ang kamot sa tawo sa kining duha ka mga tsart.

For you and me, or anyone, to have our self-exaltation removed from us, we must come to the foot of the cross, reflected on both of these Charts. That lesson is illustrated.

Aron alang kanimo ug kanako, o kang bisan kinsa, aron mawagtang gikan kanato ang pagpataas sa kaugalingon, kinahanglan moadto kita sa tiilan sa krus, nga gipakita sa kining duha ka mga Tsart. Kana nga leksyon gihulagway.

And, of course, when we talk about the columns of the 2520 with the cross in the middle, we know that in fulfillment of Daniel 9, when Christ came to confirm the covenant with many for one week, that one week equates to 2520 days, and in the midst of that week He was crucified. So, in the middle of these columns on each of these Charts we see the cross, and these are inferring the 2520 days that Christ confirmed the covenant with many.

Ug, siyempre, sa dihang maghisgot kita bahin sa mga haligi sa 2520 nga adunay krus sa taliwala, nahibalo kita nga sa katumanan sa Daniel 9, sa dihang mianhi si Cristo aron sa paglig-on sa tugon uban sa daghan sulod sa usa ka semana, kana nga usa ka semana katumbas sa 2520 ka adlaw, ug sa taliwala niadtong semanaha Siya gilansang sa krus. Busa, sa taliwala niining mga haligi sa matag usa niini nga mga Tsart makita nato ang krus, ug kini nagpasabot sa 2520 ka adlaw diin gikumpirma ni Cristo ang tugon uban sa daghan.

So, now we are going to take up the Daily and Ellen White's endorsement of it.

Busa, karon atong hisgutan ang “Daily” ug ang pag-aprobar niini ni Ellen White.

> "September 23, the Lord showed me that He had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn, but now in the gathering time God will heal and bind up His people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set His hand to gather His people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God should do no more for us now than He did then, Israel would never be gathered. I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

> “Niadtong Septiyembre 23, gipakita kanako sa Ginoo nga gituy-od Niya pag-usab ang Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron bawion ang salin sa Iyang katawhan, ug nga ang mga paningkamot kinahanglan padoblehon niining panahona sa pagtigum. Sa pagkatibulaag, ang Israel gihampak ug gigisi, apan karon sa panahon sa pagtigum pag-aayohon ug gapuson sa Dios ang Iyang katawhan. Sa pagkatibulaag, ang mga paningkamot nga gihimo sa pagpakatap sa kamatuoran diyutay ra ug epekto, diyutay ra o wala gayud siyay nahimo; apan sa pagtigum, sa diha nga gibutang na sa Dios ang Iyang kamot aron tigumon ang Iyang katawhan, ang mga paningkamot sa pagpakatap sa kamatuoran makabaton sa tuyo nilang epekto. Ang tanan kinahanglan mahiusa ug madasigon sa buluhaton. Nakita ko nga sayop alang kang bisan kinsa ang paghisgot sa pagkatibulaag ingon nga mga panig-ingnan sa paggahum kanato karon sa pagtigum; kay kon ang Dios dili na mobuhat pa alang kanato karon labaw pa kay sa Iyang gibuhat kaniadto, ang Israel dili gayud matigum. Nakita ko nga ang 1843 nga tsart gimandoan sa kamot sa Ginoo, ug nga kini dili angay usbon; nga ang mga numero ingon sa Iyang gitinguha nga maingon sila; nga ang Iyang kamot nag-ibabaw ug nagtago sa usa ka sayop sa pipila sa mga numero, aron walay bisan kinsa nga makakita niini, hangtod nga gikuha ang Iyang kamot.”

> "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

> Unya nakita ko, may kalabotan sa —adlaw-adlaw’ (Daniel 8:12), nga ang pulong nga —halad’ gidugang lamang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto, ug nga ang Ginoo mihatag sa husto nga pagsabot niini ngadto kanila nga nagpahibalo sa singgit sa takna sa paghukom. Sa diha nga may panaghiusa pa, sa wala pa ang 1844, halos ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa —adlaw-adlaw’; apan sa kalibog sukad sa 1844, lainlaing mga panglantaw ang gidawat, ug misunod ang kangitngit ug kalibog. Ang panahon wala na mahimong pagsulay sukad sa 1844, ug dili na gayud kini mahimong pagsulay pag-usab.

> "The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time. I saw that some were getting a false excitement, arising from preaching time; but the third angel's message is stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation and needs not time to strengthen it; and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.

> “Gipakita kanako sa Ginoo nga ang mensahe sa ikatulong manulonda kinahanglan moadto ug iwali ngadto sa nagkatibulaag nga mga anak sa Ginoo, apan kini dili kinahanglan isumpay sa panahon. Nakita ko nga ang uban nakabaton ug mini nga kahinam, nga nagagikan sa pagwali mahitungod sa panahon; apan ang mensahe sa ikatulong manulonda labi pang kusgan kay sa panahon nga makahatag. Nakita ko nga kining mensaheha makabarug sa iyang kaugalingong patukoranan ug wala magkinahanglan sa panahon aron lig-onon kini; ug nga kini mopadayon diha sa gamhanang gahum, ug pagabuhaton ang iyang buluhaton, ug pagapamub-on kini diha sa pagkamatarong.

> "Then I was pointed to some who are in the great error of believing that it is their duty to go to Old Jerusalem, and think they have a work to do there before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of the Lord, under the message of the third angel; for those who think that they are yet to go to Jerusalem will have their minds there, and their means will be withheld from the cause of present truth to get themselves and others there. I saw that such a mission would accomplish no real good, that it would take a long while to make a very few of the Jews believe even in the first advent of Christ, much more to believe in His second advent. I saw that Satan had greatly deceived some in this thing and that souls all around them in this land could be helped by them and led to keep the commandments of God, but they were leaving them to perish. I also saw that Old Jerusalem never would be built up; and that Satan was doing his utmost to lead the minds of the children of the Lord into these things now, in the gathering time, to keep them from throwing their whole interest into the present work of the Lord, and to cause them to neglect the necessary preparation for the day of the Lord." Early Writings, 74–76.

> “Unya ako gitumong ngadto sa pipila nga anaa sa dakong kasaypanan sa pagtoo nga ilang katungdanan ang pag-adto sa Daang Jerusalem, ug naghunahuna nga aduna silay buhat nga pagabuhaton didto sa dili pa moanhi ang Ginoo. Ang maong panglantaw may kinaiya sa pagpalayo sa hunahuna ug interes gikan sa karon nga buluhaton sa Ginoo ilalom sa mensahe sa ikatulong manulonda; kay kadtong naghunahuna nga sila kinahanglan pa nga moadto sa Jerusalem adto ibutang ang ilang mga hunahuna, ug ang ilang mga kapanguhaan pugngan gikan sa kawsa sa kamatuoran alang niining panahona aron madala ang ilang kaugalingon ug ang uban didto. Nakita ko nga ang maong misyon walay matuman nga tinuod nga kaayohan, nga magdugay pa ug taas nga panahon aron ang diyutay kaayo sa mga Judio motoo bisan pa sa unang pag-anhi ni Cristo, labi na gayud ang pagtoo sa Iyang ikaduhang pag-anhi. Nakita ko nga si Satanas nakalimbong pag-ayo sa pipila niining butanga ug nga ang mga kalag nga naglibot kanila dinhi niining yutaa mahimo unta nilang matabangan ug madala sa pagbantay sa mga sugo sa Dios, apan ilang gibiyaan sila aron mangamatay. Nakita ko usab nga ang Daang Jerusalem dili gayud matukod pag-usab; ug nga gibuhat ni Satanas ang tanan niyang mahimo aron sa pagdala sa mga hunahuna sa mga anak sa Ginoo ngadto niining mga butanga karon, sa panahon sa pagtigom, aron mapugngan sila sa paghatag sa ilang tibook nga interes ngadto sa karon nga buluhaton sa Ginoo, ug aron hinungdanon nga pasagdan nila ang gikinahanglang pagpangandam alang sa adlaw sa Ginoo.” Early Writings, 74–76.

A few things that we are going to show is we have a passage from Early Writings, page 74. We have dealt with this before. Many of these things we will be dealing with in this presentation, we have dealt with before; but, most of us do not understand that this passage in Early Writings went through an evolution. As it exists in the book Early Writings, men will use what is in Early Writings to misrepresent the truth. But, if you go back to the original source documents, the logic for their misrepresenting the truth is removed.

Pipila ka mga butang ang among ipakita mao nga aduna kitay usa ka pahayag gikan sa Early Writings, panid 74. Naghisgot na kami niini kaniadto. Daghan niini nga mga butang nga among pagahisgotan niining presentasyon, among nahisgotan na kaniadto; apan, kadaghanan kanato wala makasabut nga kining pahayag diha sa Early Writings miagi sa usa ka pag-uswag. Sumala sa kahimtang niini diha sa basahon nga Early Writings, ang mga tawo mogamit sa anaa sa Early Writings aron sa pagsayop sa paghulagway sa kamatuoran. Apan, kon mobalik ka sa orihinal nga mga tinubdan nga dokumento, mawagtang ang lohika sa ilang pagsayop sa paghulagway sa kamatuoran.

So, there is much that can be said about this. I am only going to identify a couple of points, because we are dealing with the Daily here. But, in this passage from Early Writings, I would have you take note of the very first two thoughts, September 23rd.

Busa, daghan ang mahimong ikasulti bahin niini. Magtino lamang ako ug pipila ka mga punto, tungod kay dinhi atong gihisgutan ang Daily. Apan, niini nga pahayag gikan sa Early Writings, buot ko nga inyong timan-an ang labing unang duha ka mga hunahuna, September 23rd.

Okay. September 23rd, if you are not familiar with it, you can put 1850 there; September 23, 1850. This has an impact on correctly understanding the Daily.

Sige. Septiyembre 23, kon dili ka pamilyar niini, mahimo nimong ibutang didto ang 1850; Septiyembre 23, 1850. Kini adunay epekto sa hustong pagsabot sa “Daily.”

The end of the first paragraph is a statement that we have dealt with here already for the past few days, "I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it until His hand was removed."

Ang katapusan sa unang parapo maoy usa ka pamahayag nga atong gihisgutan na dinhi sulod sa milabayng pipila ka mga adlaw: “Nakita ko nga ang tsart sa 1843 gigiyahan sa kamot sa Ginoo, ug nga kini dili angay usbon; nga ang mga numero ingon sa Iyang gitinguha nga maingon sila; nga ang Iyang kamot anaa sa ibabaw niini ug nagtago sa usa ka sayop sa pipila sa mga numero, aron walay bisan kinsa nga makakita niini hangtod nga kuhaon ang Iyang kamot.”

The second paragraph says, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) . . . ." Now, I want you to just put in your memory bank—we will deal with this no doubt later, the Lord willing—when the Daily is represented on the 1843 Chart, right here, it says, "taking away the daily"; it says, "Daniel 12: 11 and 12." On the 1850 Chart, when it is dealing with the Daily, it says, "pagan dominion or when the daily taken away, Daniel 11:31." So, on these two Charts, the emphasis that they are identifying from Daniel 11:31 and Daniel 12:11 is the taking away of the Daily. All right?

Ang ikaduhang parapo nagaingon, “Unya nakita ko may kalabutan sa —adlaw-adlaw’ (Daniel 8:12) . . . .” Karon, buot ko nga ibutang lamang ninyo kini sa inyong hunahuna—atong hisgutan kini sa ulahi sa walay pagduhaduha, kon itugot sa Ginoo—sa dihang ang Adlaw-adlaw girepresentar sa 1843 Chart, dinhi mismo, nagaingon kini, “pagwagtang sa adlaw-adlaw”; nagaingon kini, “Daniel 12:11 ug 12.” Sa 1850 Chart, sa dihang naghisgot kini bahin sa Adlaw-adlaw, nagaingon kini, “paganong paggahum o sa dihang ang adlaw-adlaw gikuha, Daniel 11:31.” Busa, sa niining duha ka mga Chart, ang gipasiugda nga ilang giila gikan sa Daniel 11:31 ug Daniel 12:11 mao ang pagkuha sa Adlaw-adlaw. Sakto ba?

> And in Daniel 11:31 and Daniel 12:11, the Hebrew word that is translated as "take away" is sur, and it means "to take away"; it means "to remove."

> Ug sa Daniel 11:31 ug Daniel 12:11, ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kuhaon” mao ang sur, ug nagpasabot kini ug “kuhaon”; nagpasabot kini ug “papahawaon.”

But, in Daniel 8, in verse 11, where it says the Daily is taken away, it is a different Hebrew word. It is rum, and it means "to lift up and to exalt."

Apan, sa Daniel 8, sa bersikulo 11, diin nagaingon kini nga ang “Daily” gikuha, lahi kini nga pulong sa Hebreo. Kini mao ang rum, ug nagpasabot kini og “to lift up and to exalt.”

So, William Miller used the Cruden's Concordance, and the Cruden's Concordance does not give you any insight on the Hebrew or the Greek. So, the Lord was directing the Millerites; because, of the three places where the Daily is referenced in the Book of Daniel, Daniel chapter 8, Daniel chapter 11, and Daniel chapter 12, in chapters 11 and 12 the Hebrew that is translated "take away" means "take away." And that is what they are emphasizing on these Charts, is when Paganism was taken away the 1290 and the 1335 prophecies would begin.

Busa, gigamit ni William Miller ang Cruden’s Concordance, ug ang Cruden’s Concordance wala maghatag kanimo ug bisan unsang kahayag bahin sa Hebreo o sa Grego. Busa, ang Ginoo maoy nagmando sa mga Millerite; tungod kay, sa tulo ka dapit diin ang Daily gihisgutan diha sa Basahon ni Daniel, Daniel kapitulo 8, Daniel kapitulo 11, ug Daniel kapitulo 12, sa mga kapitulo 11 ug 12 ang Hebreo nga gihubad nga “kuhaon” nagpasabot gyud ug “kuhaon.” Ug mao kana ang ilang gihatagan ug paghatag ug gibug-aton niining mga Tsart, nga sa dihang ang Paganismo gikuha, ang mga tagna sa 1290 ug sa 1335 magsugod.

But, in Daniel 8, when the Daily is taken away, it is not talking about being removed; it is talking about the religion of Paganism being lifted up and exalted. So, the Millerites got it right. They referenced the two chapters in Daniel that are about the Daily being taken away.

Apan, sa Daniel 8, sa dihang ang Adlaw-adlaw kuhaon, wala kini naghisgot mahitungod sa pagtangtang; naghisgot kini mahitungod sa relihiyon sa Paganismo nga gipataas ug gidayeg. Busa, husto ang mga Millerita. Gitumbok nila ang duha ka mga kapitulo sa Daniel nga naghisgot bahin sa Adlaw-adlaw nga kuhaon.

But here in Early Writings and as we go back through the original source documents you are going to see in this chapter that originally this reference of Daniel 8:12 is not there. I do not know that Ellen White told them to include that in there in 1882 when they printed Early Writings, or if one of the editors put it in. I am not threatened by it, because it is not talking about the taking away here.

Apan dinhi sa Early Writings ug samtang mobalik kita sa orihinal nga mga dokumento sa tinubdan, makita ninyo niining kapituloha nga sa sinugdan kining reperensiya sa Daniel 8:12 wala diha. Wala ako mahibalo kon si Ellen White ba maoy nagsugo kanila nga iapil kana didto niadtong 1882 sa dihang ilang gipatik ang Early Writings, o kon usa ba sa mga editor maoy nagbutang niini. Wala ako mahulga niini, tungod kay wala kini naghisgot dinhi mahitungod sa pagkuha.

It says in the second paragraph, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry."

Kini nag-ingon sa ikaduhang parapo, “Unya nakita ko, may kalabotan sa —adlaw-adlaw’ (Daniel 8:12), nga ang pulong —halad’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto, ug nga gihatag sa Ginoo ang husto nga pagsabot niini ngadto kanila nga naghatag sa pagtuaw sa takna sa paghukom.”

Now, we had a meeting with some of the prominent pastors in Germany and some of the seminary teachers from Germany several years ago, in Germany, where I presented and they threw their stones at this message.

Karon, pipila na ka tuig ang milabay, kami nagkaroon ug panagtigom uban sa pipila sa mga iladong pastor sa Alemanya ug uban sa pipila sa mga magtutudlo sa seminaryo gikan sa Alemanya, didto sa Alemanya, diin ako mipresentar ug ilang gilabayan sa ilang mga bato kining mensahe.

And there was a pastor there from Italy, and he expressed one of the foolish arguments about this verse. And what he said was—and there are several foolish arguments about the Daily, so you find this foolish argument used often and we will put it in the record here. It says, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry." Here is the foolish argument: They say Ellen White is not endorsing the Daily here; she is endorsing the Pioneer understanding that the word sacrifice was added by human wisdom and does not belong to the text. Okay? So, this Italian pastor is making this argument.

Ug didto ang usa ka pastor gikan sa Italya, ug iyang gipahayag ang usa sa mga binuang nga pangatarungan mahitungod niining bersikuloha. Ug ang iyang giingon mao kini—ug aduna’y daghang binuang nga mga pangatarungan mahitungod sa Daily, busa imong makita nga kining binuang nga pangatarungan gigamit sa kanunay ug atong ibutang kini dinhi sa talaan. Kini nagaingon, “Unya akong nakita may kalabutan sa —daily’ (Daniel 8:12) nga ang pulong —sacrifice’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto, ug nga gihatag sa Ginoo ang hustong panglantaw niini ngadto niadtong naghatag sa singgit sa takna sa paghukom.” Mao kini ang binuang nga pangatarungan: Sila nagaingon nga si Ellen White wala dinhi nagpaluyo sa Daily; nagpaluyo siya sa pagsabot sa mga Pioneer nga ang pulong nga sacrifice gidugang sa tawhanong kaalam ug dili iya sa teksto. Sakto ba? Busa, kining Italyanong pastor maoy nagahimo niining pangatarungana.

And I said, "Well, explain the next sentence to me, Pastor."

Ug miingon ako, “Nan, ipasabut kanako ang sunod nga tudling-pulong, Pastor.”

The next sentence says, "When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; . . . ." This is not about the correct view of the word sacrifice being added by human wisdom. Ellen White here—and this is a hard one, this is a hard one for these people that are refusing to hear and are refusing to see in Adventism today. This paragraph, there are probably more theologians have lost their salvation over this paragraph than any other paragraph in the Spirit of Prophecy. I am not exaggerating; I think that is probably accurate.

Ang sunod nga hugpong sa mga pulong nagaingon, “Sa dihang anaa pa ang panaghiusa, sa wala pa ang 1844, hapit ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa —adlaw-adlaw’; . . . .” Kini dili mahitungod sa husto nga pagtan-aw nga ang pulong nga sacrifice gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo. Dinhi si Ellen White—ug kini usa ka lisod nga butang, usa kini ka lisod nga butang alang niining mga tawhana nga nagdumili sa pagpaminaw ug nagdumili sa pagtan-aw sa Adventismo karon. Kining parapoha, tingali mas daghang mga teologo ang nawad-an sa ilang kaluwasan tungod niining parapoha kay sa bisan unsang laing parapo sa Espiritu sa Tagna. Wala ako magpasobra; naghunahuna ako nga lagmit tukma kana.

In the early part of the 20th Century when the false view of the Daily is being introduced into Adventism, everyone that was fighting about it on both sides of the issue knew that they were fighting about this paragraph. When Stephen Haskell came to the defense of the Pioneer view that the Daily was Paganism, what did he do? He reprinted this 1843 Chart, and he put this paragraph on the bottom. So this paragraph is the focus of controversy, and it is here where many, many men have fallen on their swords and died.

Sa sayong bahin sa ika-20 nga Siglo, sa dihang ang bakak nga panglantaw mahitungod sa Daily gipaila ngadto sa Adventismo, ang tanan nga nakiglalis bahin niini sa duha ka kilid sa maong isyu nahibalo nga sila nagpakig-away mahitungod niining parapoha. Sa dihang si Stephen Haskell mitindog sa pagpanalipod sa panglantaw sa mga Pioneer nga ang Daily mao ang Paganismo, unsa man ang iyang gibuhat? Iyang gipaimprenta pag-usab kining Tsart sa 1843, ug iyang gibutang kining parapoha sa ubos. Busa kining parapoha mao ang tinutokan sa kontrobersiya, ug dinhi diin daghan kaayo nga mga tawo ang nangapukan pinaagi sa ilang kaugalingong mga espada ug nangamatay.

So, at a minimum level of what I want you to see here, because you have men like recently, Steve Wohlberg of White Horse Ministries, he has been opposing this message. And one of his arguments is, "Well, Ellen White never had a position on the Daily, so I don't have to have one," which was just an absolutely foolish position. But, even if we grant him the possibility that Ellen White did not have a position on it, what does she say in this quote? She says that the Pioneers had the correct view of it. Even if she did not know what it was, here she is saying that there is a correct view, which means there are a wrong view, maybe several wrong views.

Busa, sa labing ubos nga lebel sa akong buot ipakita kaninyo dinhi, tungod kay aduna kamoy mga tawo sama niining bag-o lang, si Steve Wohlberg sa White Horse Ministries, nga misupak niini nga mensahe. Ug usa sa iyang mga argumento mao ang, “Aw, si Ellen White wala gayud adunay baruganan mahitungod sa Daily, busa dili usab kinahanglan nga aduna koy baruganan,” nga usa gayud ka hingpit nga binuang nga baruganan. Apan, bisan kon itugot pa nato kaniya ang posibilidad nga si Ellen White wala adunay baruganan mahitungod niini, unsa man ang iyang giingon niining kinutlo? Siya nagaingon nga ang mga Pioneers adunay husto nga pagtan-aw mahitungod niini. Bisan pa kon wala siya mahibalo kon unsa gayud kini, ania siya nga nagaingon nga adunay husto nga pagtan-aw, nga nagpasabot nga adunay sayop nga pagtan-aw, tingali daghang sayop nga mga pagtan-aw.

You have men like Vance Ferrell. Vance Ferrell; people have confidence in Vance Ferrell's prophetic interpretations, and I do not know why. Vance Ferrell is not the only one but he is one of the men that says that the Daily represents both Paganism and Christ's Sanctuary ministry. Okay? He is saying that this symbol represents Satan and Christ.

Aduna kay mga tawo sama ni Vance Ferrell. Si Vance Ferrell; ang mga tawo adunay pagsalig sa mga paghubad ni Vance Ferrell bahin sa tagna, ug wala ako mahibalo nganong ingon niana. Dili si Vance Ferrell lamang, apan usa siya sa mga tawo nga nagaingon nga ang Daily nagrepresentar sa pagano ug sa ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo. Husto ba? Siya nagaingon nga kining simbolo nagrepresentar kang Satanas ug kang Cristo.

What kind of discernment is being employed with that kind of reasoning?

Unsa nga matang sa pag-ila ang gigamit niana nga matang sa pangatarungan?

Okay, Sister White, no matter what the Daily represents here, she says there is a correct view. So, we can at least agree with that premise here, right?

Sige, Igsoong White, bisan unsa pa ang gipasabot sa “Daily” dinhi, siya nag-ingon nga adunay husto nga panglantaw. Busa, mahimo kitang mouyon bisan pa lamang niana nga pasiuna dinhi, dili ba?

> "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union exited, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced,"—

> Unya nakita ko may kalabotan sa “adlaw-adlaw” (Daniel 8:12) nga ang pulong nga “halad” gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili kini kabahin sa teksto, ug nga gihatag sa Ginoo ang husto nga pagsabot niini ngadto sa mga nagpahibalo sa singgit sa takna sa hukom. Sa dihang nahunong ang panaghiusa, sa wala pa ang 1844, hapit ang tanan nahiusa sa husto nga pagsabot sa “adlaw-adlaw”; apan sa kalibog sukad sa 1844, gidawat ang ubang mga panglantaw,`

This is what I told the Italian pastor. I said, "Okay. Can you give me any historical references where after 1844 there were other views about the word sacrifice that have been embraced?

Mao kini ang akong gisulti sa Italyanong pastor. Miingon ako, “Sige. Mahatagan ba ninyo ako ug bisan unsang mga kasaysayang reperensiya diin, human sa 1844, may lain pang mga panglantaw mahitungod sa pulong nga sacrifice nga gidawat?”

And he kind of backed out of that at this point.

Ug niining bahina daw morag mibalik siya sa iyang gisulti kaniadto.

Since 1844 other views of the Daily have been embraced, and what have they produced? Darkness and confusion.

Sukad sa 1844, ang ubang mga panglantaw mahitungod sa “Daily” gidawat, ug unsa may ilang nahatod? Kangitngit ug kalibog.

Underline "darkness and confusion," because when Sister White further talks about the Daily, she talks about darkness and confusion, and we are going to show you some of those this morning.

Sal-otan ang “kangitngit ug kalibog,” kay sa dihang si Sister White misulti pa dugang bahin sa Daily, naghisgot siya mahitungod sa kangitngit ug kalibog, ug ipakita namo kaninyo karong buntag ang pipila niana.

## Take the wrong view of the Daily and it produces darkness and confusion.

Kung sayop ang pagtan-aw sa Adlaw-adlaw, kini magpatungha ug kangitngit ug kalibog.

"Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test."

“Ang panahon wala na mahimong usa ka pagsulay sukad sa 1844, ug dili na gayud kini mahimong pagsulay pag-usab.”

So, in connection with the Daily you see here, here is the argument. Here is the argument today; here is the argument that was introduced by Ellen White's son. It was introduced by others, but he is the one that put it into the historical record of Adventism. It is that when you read this passage, the context of time setting is what you need to understand.

Busa, may kalabotan sa “Daily” nga inyong makita dinhi, mao kini ang pangatarungan. Mao kini ang pangatarungan karon; mao kini ang pangatarungan nga gipaila-ila sa anak ni Ellen White. Gipaila-ila usab kini sa uban, apan siya mao ang nagbutang niini sa kasaysayang talaan sa Adventismo. Kini mao nga sa dihang basahon ninyo kining pahayag, ang kahimtang sa pagtakda sa panahon mao ang kinahanglan ninyong sabton.

—"other views have been embraced,"—in concerning the Daily—"and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

—“gidawat ang ubang mga panglantaw,”—maylabot sa Adlaw-adlaw—“ug misunod ang kangitngit ug kalibog. Ang panahon wala na mahimong usa ka pagsulay sukad pa sa 1844, ug dili na gayud kini mahimong usa ka pagsulay pag-usab.”

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time."

Gipakita kanako sa Ginoo nga ang mensahe sa ikatulong manulonda kinahanglan ipahayag ug iwali ngadto sa nagkatibulaag nga mga anak sa Ginoo, apan dili kini kinahanglan ibitay sa panahon.

Do you see why Willy White is saying that we need to see the context of time-setting?

Nakita ba nimo nganong si Willy White nagaingon nga kinahanglan natong tan-awon ang konteksto sa pagtudlo ug takda sa panahon?

It talks about the confusion that the wrong views of the Daily produced, time has not been a test; and then there is a paragraph about time setting.

Naghisgot kini mahitungod sa kalibog nga napahinabo sa sayop nga mga panglantaw bahin sa Daily, ang panahon wala mahimong usa ka pagsulay; ug unya aduna pay usa ka parapo mahitungod sa pagtakda og panahon.

Okay, this is what you have to understand: This paragraph about time setting, it was not in the original source document; and, the statement about time has not been a test, that sentence has been altered. It misrepresents Ellen White's original thought. She did not connect anything about time setting with the Daily. This is what we want to look at this morning.

Sige, mao kini ang kinahanglan ninyong masabtan: Kining parapo mahitungod sa pagtudlo ug panahon wala diha sa orihinal nga tinubdan nga dokumento; ug, ang pahayag nga ang bahin sa panahon wala nahimong pagsulay, kana nga tudling-pulong giusab. Kini nagpasipala sa orihinal nga hunahuna ni Ellen White. Wala siya magdugtong ug bisan unsa mahitungod sa pagtudlo ug panahon ngadto sa Daily. Mao kini ang atong hisgotan karong buntaga.

So, as I said, we are not going to read all these pages. I am just going to make sure that you have them in your possession so you can test what I am saying; because, as a human being, there is a possibility that I am misleading you.

Busa, sama sa akong giingon, dili nato basahon kining tanang mga panid. Tiyakon ko lamang nga anaa kini sa inyong pagpanag-iya aron masusi ninyo ang akong ginaingon; tungod kay, isip usa ka tawo, adunay posibilidad nga gipasayop ko kamo.

Arthur White—"The Context of Time Setting"

Arthur White—“Ang Konteksto sa Pagtakda sa Panahon”

"The advocates of the old view maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74–75.] placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith.

Ang mga tigpasiugda sa karaang panglantaw mipadayon nga ang pagkapamulong niini nga pahayag [Early Writings, 74–75.] nagbutang sa pag-uyon sa Langit ibabaw sa panglantaw bahin sa kanunayon nga gihuptan ni Miller ug sa ulahi gisubli ni Uriah Smith.

Arthur White, the son of Willy White, in his six-volume set about the history of Ellen White, speaking of his father's position rejecting the correct view of the Daily, he says, in EGW, volume 6, on page 252,

Si Arthur White, ang anak ni Willy White, diha sa iyang unom-ka-bolumeng hugpong mahitungod sa kasaysayan ni Ellen White, sa pagsulti mahitungod sa baruganan sa iyang amahan nga nagsalikway sa husto nga panglantaw bahin sa “Daily,” nagaingon siya, sa EGW, bolyum 6, sa panid 252,

"The advocates of the old view"—that the Daily represented Paganism—"maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74–75.] placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith."—

“Ang mga tigpanalipod sa karaang panglantaw”—nga ang Adlaw-adlaw nagrepresentar sa Paganismo—“nagpabilin nga ang pagkasulti niini nga pamahayag [Early Writings, 74–75.] nagbutang sa pag-uyon sa Langit ibabaw sa panglantaw mahitungod sa adlaw-adlaw nga gihuptan ni Miller ug sa ulahi gisubli ni Uriah Smith.”

If Arthur White was going to be a genuine, accurate historian, do you know what he would have said there? He would have just put one word in there; but, Arthur White, he missed the boat here. He would have said, "The advocates of the old view maintained [correctly] that the wording of this statement, —maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74-75.],' placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith."

Kon si Arthur White mahimong usa ka tinuod ug tukmang historyador, nahibalo ba kamo kon unsay iyang unta giingon dinha? Usa lamang ka pulong ang iyang unta gisulod dinha; apan si Arthur White, napakyas siya dinhi. Moingon unta siya, “Ang mga tigpanalipod sa daang panglantaw mipadayon [sa husto] sa pag-ingon nga ang pagkasulti niini nga pahayag, —mipadayon sa pag-ingon nga ang pagkasulti niini nga pahayag [Early Writings, 74-75.],’ nagbutang sa pag-aprobar sa Langit ibabaw sa panglantaw mahitungod sa adlaw-adlaw nga gihuptan ni Miller ug sa ulahi gisubli ni Uriah Smith.”

But he does not put correctly in there. He is just saying what they maintain, like there is the possibility that they were maintaining a wrong position. But they were not; they had the right position.

Apan dili niya kini husto nga gibutang didto. Iyang gisulti lamang kung unsa ang ilang ginatugotan, daw may posibilidad nga ilang ginatugotan ang sayop nga baruganan. Apan dili; husto ang ilang baruganan.

—"The new-view advocates"—his father, Willy, A. G. Daniells, W. W. Prescott, and I will not go there right now—"The new-view advocates held that the statement must be taken in its context—the context of time setting."—

—“Ang mga tigpanalipod sa bag-ong panglantaw”—ang iyang amahan, si Willy, A. G. Daniells, W. W. Prescott, ug ako dili moadto niana karon—“nagtuo nga ang maong pahayag kinahanglan sabton diha sa iyang konteksto—ang konteksto sa pagtino sa panahon.”

We just told you their argument in Early Writings, page 74.

Gisuginan lang namo kaninyo ang ilang pangatarungan diha sa Early Writings, panid 74.

—"The new-view advocates held that the statement must be taken in its context—the context of time setting. Ellen White's repeated statements that I have no light on the point' (Letter 226, 1908) and I am unable to define clearly the points that are questioned' (Letter 250, 1908), and her inability to make a definite statement when the question was urged upon her, seemed to give support to their conclusion. They were confident also that the messages given through Ellen White would not conflict with the clearly established events of history." Arthur White, EGW, volume 6, 252.

—“Ang mga nanalipod sa bag-ong panglantaw nagtuo nga ang maong pahayag kinahanglan sabton diha sa iyang konteksto—ang konteksto sa pagtino sa panahon. Ang balik-balik nga mga pahayag ni Ellen White nga ‘I have no light on the point’ (Letter 226, 1908) ug ‘I am unable to define clearly the points that are questioned’ (Letter 250, 1908), ug ang iyang pagkadili makahimo sa paghimo ug tino nga pahayag sa dihang ang pangutana mapinugosong gipasaka kaniya, daw naghatag ug suporta sa ilang konklusyon. Masaligon usab sila nga ang mga mensahe nga gihatag pinaagi kang Ellen White dili magkasumpaki sa mga hitabo sa kasaysayan nga klarong napamatud-an.” Arthur White, EGW, volume 6, 252.

The Original Version—Review and Herald, November 1, 1850

Ang Orihinal nga Bersiyon—Review and Herald, Nobyembre 1, 1850

And Early Writings, page 74, when was it printed? 1882; the book Early Writings was printed in 1882.

Ug sa Early Writings, panid 74, kanus-a kini gimantala? Niadtong 1882; ang basahon nga Early Writings gimantala niadtong 1882.

But where in the passage of Early Writings that we are considering is originally found is in the Review and Herald, November 1, 1850, and you have that in your notes. And it is several paragraphs, and as I have said, we are not going to read them all.

Apan diin man sa maong pahayag sa Early Writings nga atong ginahisgutan kini orihinal nga makita, mao kini sa Review and Herald, Nobyembre 1, 1850, ug anaa kana sa inyong mga nota. Ug kini naglangkob sa pipila ka mga parapo, ug sumala sa akong giingon, dili nato basahon silang tanan.

We see four paragraphs on page 2, then four paragraphs on page 3:

Nakita nato ang upat ka parapo sa panid 2, dayon upat ka parapo sa panid 3:

> "Dear Brethren and Sisters I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision. I was shown the loveliness of Jesus, and the love that the angels have for one another. Said the angel—Can ye not behold their love?—follow it. Just so God's people must love one another. Rather let blame fall on thyself than on a brother. I saw that the message —sell that ye have and give alms' had not been given, by some, in its clear light; that the true object of the words of our Saviour had not been clearly presented. I saw that the object of selling was not to give to those who are able to labor and support themselves; but to spread the truth. It is a sin to support and indulge those who are able to labor, in idleness. Some have been zealous to attend all the meetings; not to glorify God, but for the —loaves and fishes.' Such had much better been at home laboring with their hands, —the thing that is good,' to supply the wants of their families, and to have something to give to sustain the precious cause of present truth.

> “Minahal kong mga Igsoong Lalaki ug mga Igsoong Babaye, buot ko nga ihatag kaninyo ang usa ka mubo nga hulagway sa bag-ong gipakita sa Ginoo kanako diha sa panan-awon. Gipakita kanako ang kaanyag ni Jesus, ug ang gugma nga anaa sa mga manulonda alang sa usag usa. Miingon ang manulonda—Dili ba ninyo makita ang ilang gugma?—sunda kini. Sa ingon usab ang katawohan sa Dios kinahanglan nga maghigugmaay ang usa sa usa. Hinoon, tugoti nga ang pagbasol mahulog sa imong kaugalingon kay sa sa usa ka igsoon. Nakita ko nga ang mensahe—‘ibaligya ang inyong mga kabtangan ug paghatag ug limos’—wala ikahatag, sa uban, diha sa iyang matin-aw nga kahayag; nga ang tinuod nga katuyoan sa mga pulong sa atong Manluluwas wala ikapahayag sa tin-aw. Nakita ko nga ang katuyoan sa pagbaligya dili aron ihatag ngadto kanila nga makahimo sa pagtrabaho ug sa pagsustento sa ilang kaugalingon; kondili aron sa pagpakaylap sa kamatuoran. Sala ang pagsustento ug pagpatuyang kanila nga makahimo sa pagtrabaho, diha sa pagkatapolan. Ang uban nagmasiboton sa pagtambong sa tanang mga tigom; dili aron sa paghimaya sa Dios, kondili alang sa —‘mga tinapay ug mga isda.’ Ang ingon kanila labi pang maayo nga anaa sa balay nga nagapangabudlay pinaagi sa ilang mga kamot, —‘sa butang nga maayo,’ aron sa pagtubag sa mga panginahanglan sa ilang mga panimalay, ug aron may ilang maihatag sa pagsustento sa bililhon nga buluhaton sa kamatuoran alang niining panahona.

> "Some, I saw, had erred in praying for the sick to be healed before unbelievers. If any among us are sick, and call for the elders of the church to pray over them, according to James 5:14, 15, we should follow the example of Jesus. He put unbelievers out of the room, then healed the sick; so we should seek to be separated from the unbelief of those who have not faith, when we pray for the sick among us.

> Nakita ko nga nga ang uban nasayop sa pag-ampo alang sa masakiton nga mamaayo sa atubangan sa mga dili-magtotoo. Kon adunay masakiton sa taliwala kanato, ug motawag sa mga anciano sa iglesia aron mag-ampo ibabaw kanila, sumala sa Santiago 5:14, 15, kinahanglan nga sundon nato ang panig-ingnan ni Jesus. Gipagawas Niya sa lawak ang mga dili-magtotoo, unya giayo ang masakiton; busa kinahanglan natong tinguhaon nga mabulag gikan sa pagkawalay-pagtuo niadtong walay pagtoo, sa dihang mag-ampo kita alang sa mga masakiton sa taliwala kanato.

> "Then I was pointed back to the time that Jesus took his disciples away alone, into an upper room, and first washed their feet, and then gave them to eat of the broken bread, to represent his broken body, and juice of the vine to represent his spilled blood. I saw that all should move understandingly, and follow the example of Jesus in these things, and when attending to these ordinances, should be as separate from unbelievers as possible.

> Unya gipahinungdan ako pagbalik sa panahon nga gidala ni Jesus ang Iyang mga tinun-an nga sila lamang, ngadto sa usa ka lawak sa itaas, ug una Niyang gihugasan ang ilang mga tiil, ug unya gihatagan sila Niya sa pagkaon sa pinikaspikas nga tinapay, aron magrepresentar sa Iyang nalumpag nga lawas, ug sa duga sa kaparrasan aron magrepresentar sa Iyang naula nga dugo. Nakita ko nga ang tanan kinahanglan molihok uban sa pagsabut, ug mosunod sa panig-ingnan ni Jesus niining mga butanga, ug sa dihang magtuman niining mga tulomanon, kinahanglan nga magpahilayo kutob sa mahimo gikan sa mga dili magtotoo.

> "Then I was shown that the seven last plagues will be poured out, after Jesus leaves the Sanctuary. Said the angel—It is the wrath of God and the Lamb that causes the destruction or death of the wicked. At the voice of God the saints will be mighty and terrible as an army with banners; but they will not then execute the judgment written. The execution of the judgment will be at the close of the 1000 years.

> Unya gipakita kanako nga ang pito ka ulahing hampak igabubo human si Jesus mobiya sa Santuwaryo. Miingon ang manulonda—Kini mao ang kapungot sa Dios ug sa Cordero nga maoy hinungdan sa pagkalaglag o kamatayon sa mga daotan. Sa tingog sa Dios ang mga balaan mahimong gamhanan ug makalilisang sama sa usa ka kasundalohan nga may mga bandila; apan dili pa nila dayon pagatumanon ang paghukom nga nahisulat. Ang pagtuman sa maong paghukom mahitabo sa katapusan sa 1000 ka tuig.

> "After the saints are changed to immortality, and are caught up together, and receive their harps, crowns, &c., and enter the Holy City, Jesus and the saints set in judgment. The books are opened, the book of life and the book of death; the book of life contains the good deeds of the saints, and the book of death contains the evil deeds of the wicked. These books were compared with the Statute book, the Bible, and according to that they were judged. The saints in unison with Jesus pass their judgment upon the wicked dead. Behold ye! said the angel, the saints sit in judgment, in unison with Jesus, and mete out to each of the wicked, according to the deeds done in the body, and it is set off against their names what they must receive, at the execution of the judgment. This, I saw, was the work of the saints with Jesus, in the Holy City before it descends to the earth, through the 1000 years. Then at the close of the 1000 years, Jesus, and the angels, and all the saints with him, leaves the Holy City, and while he is descending to the earth with them, the wicked dead are raised, and then the very men that —pierced him,' being raised, will see him afar off in all his glory, the angels and saints with him, and will wail because of him. They will see the prints of the nails in his hands, and in his feet, and where they thrust the spear into his side. The prints of the nails and the spear will then be his glory. It is at the close of the 1000 years that Jesus stands upon the Mount of Olives, and the Mount parts asunder, and it becomes a mighty plain, and those who flee at that time are the wicked, that have just been raised. Then the Holy City comes down and settles on the plain.

> “Human nga ang mga balaan mausab ngadto sa pagkadili-madunoton, ug pagasakgawon nga magkauban, ug madawat ang ilang mga alpa, mga purongpurong, ug uban pa, ug makasulod sa Balaang Siyudad, si Jesus ug ang mga balaan molingkod sa paghukom. Ang mga basahon pagaablihan, ang basahon sa kinabuhi ug ang basahon sa kamatayon; ang basahon sa kinabuhi naglangkob sa mga maayong buhat sa mga balaan, ug ang basahon sa kamatayon naglangkob sa mga daotang buhat sa mga daotan. Kining mga basahona gitandi sa basahon sa Kasugoan, ang Biblia, ug sumala niana sila gihukman. Ang mga balaan, nga usa ka hunahuna uban kang Jesus, mopahayag sa ilang hukom batok sa mga daotang minatay. Tan-awa ninyo! miingon ang manulonda, ang mga balaan molingkod sa paghukom, nga usa ka hunahuna uban kang Jesus, ug itagana ngadto sa matag usa sa mga daotan sumala sa mga buhat nga nahimo diha sa lawas, ug igatala tupad sa ilang mga ngalan ang ilang pagadawaton sa pagtuman sa hukom. Kini, nakita ko, mao ang buluhaton sa mga balaan uban kang Jesus, didto sa Balaang Siyudad sa dili pa kini mokanaog ngadto sa yuta, sulod sa 1000 ka tuig. Unya sa katapusan sa 1000 ka tuig, si Jesus, ug ang mga manulonda, ug ang tanang mga balaan uban kaniya, mobiya sa Balaang Siyudad, ug samtang siya nagakunsad ngadto sa yuta uban kanila, ang mga daotang minatay pagabanhawon, ug unya ang maong mga tawo gayud nga ‘milansang kaniya,’ nga nabanhaw na, makakita kaniya sa halayo diha sa tanan niyang himaya, uban kaniya ang mga manulonda ug ang mga balaan, ug managminatay tungod kaniya. Makita nila ang mga timaan sa mga lansang diha sa iyang mga kamot, ug sa iyang mga tiil, ug ang dapit diin giduslak nila ang bangkaw sa iyang kilid. Ang mga timaan sa mga lansang ug sa bangkaw mao unya ang iyang himaya. Sa katapusan sa 1000 ka tuig si Jesus motindog ibabaw sa Bukid sa mga Olibo, ug ang Bukid mabahin sa duruha, ug kini mahimong usa ka dakung kapatagan, ug ang mga mangalagiw nianang panahona mao ang mga daotan nga bag-o pa lamang nabanhaw. Unya ang Balaang Siyudad mokanaug ug mopahaluna sa kapatagan.”

> "Then Satan imbues the wicked, that have been raised, with his spirit. He flatters them that the army in the City is small, and that his army is large, and that they can overcome the saints and take the City. While Satan was rallying his army, the saints were in the City, beholding the beauty and glory of the Paradise of God. Jesus was at their head, leading them. All at once the lovely Saviour was gone from our company; but soon we heard his lovely voice, saying, —Come ye blessed of my Father inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.' We gathered about Jesus, and just as he closed the gates of the City, the curse was pronounced upon the wicked. The gates were shut. Then the saints used their wings and mounted to the top of the wall of the City. Jesus was also with them; his crown looked brilliant and glorious. It was a crown within a crown, seven in number. The crowns of the saints were of the most pure gold, decked with stars. Their faces shone with glory, for they were in the express image of Jesus; and as they arose, and moved all together to the top of the City, I was enraptured with the sight.

> Unya si Satanas mipuno sa daotan, nga gibanhaw, pinaagi sa iyang espiritu. Gidani niya sila pinaagi sa maulog-ulogong mga pulong nga ang kasundalohan diha sa Siyudad gamay ra, ug nga ang iyang kasundalohan dako, ug nga sila makahimo sa pagbuntog sa mga balaan ug sa pagkuha sa Siyudad. Samtang si Satanas nagtapok sa iyang kasundalohan, ang mga balaan didto sa Siyudad, nagtan-aw sa katahum ug himaya sa Paraiso sa Dios. Si Jesus atua sa ilang unahan, nga nagamando kanila. Sa kalit lang ang maanyag nga Manluluwas nawala gikan sa among pundok; apan sa dili madugay nadungog namo ang iyang maanyag nga tingog, nga nagaingon, —Umari kamo, mga bulahan sa akong Amahan, panundon ninyo ang gingharian nga giandam alang kaninyo sukad pa sa pagkatukod sa kalibutan.' Mitigom kami sa palibot ni Jesus, ug sa diha nga iyang gisirhan ang mga ganghaan sa Siyudad, ang tunglo gipahayag batok sa mga daotan. Gisirhan ang mga ganghaan. Unya gigamit sa mga balaan ang ilang mga pako ug mitungas ngadto sa tumoy sa paril sa Siyudad. Si Jesus uban usab kanila; ang iyang purongpurong natan-aw nga masanagon ug mahimayaon. Kini usa ka purongpurong sulod sa usa ka purongpurong, pito ang gidaghanon. Ang mga purongpurong sa mga balaan hinimo sa labing putli nga bulawan, ginadayandayanan ug mga bitoon. Ang ilang mga nawong misidlak sa himaya, kay sila diha sa hingpit nga dagway ni Jesus; ug sa mitungha sila, ug minglihok nga tanan nagkahiusa paingon sa tumoy sa Siyudad, nadani ako sa panan-aw.

> "Then the wicked saw what they had lost; and fire was breathed from God upon them, and consumed them. This was the Execution of the Judgment. The wicked then received according as the saints in unison with Jesus had meted out to them during the 1000 years. The same fire from God that consumed the wicked, purified the whole earth. The broken ragged mountains melted with fervent heat, the atmosphere, also, and all the stubble was consumed. Then our inheritance opened before us, glorious and beautiful, and we inherited the whole earth made new. We all shouted with a loud voice, Glory, Alleluia.

> Unya ang mga daotan nakakita sa ilang nawala; ug ang kalayo ginhuyop gikan sa Dios ibabaw kanila, ug milamoy kanila. Mao kini ang Pagpatuman sa Hukom. Unya ang mga daotan midawat sumala sa gitakda kanila sa mga balaan, nga nahiusa kang Jesus, sulod sa 1000 ka tuig. Ang mao rang kalayo gikan sa Dios nga milamoy sa mga daotan, maoy naghinlo sa tibook yuta. Ang nangabuak ug nagisi nga kabukiran natunaw sa mainitang hilabihan, ang kahanginan usab, ug ang tanang uhot nangalamoy. Unya ang among panulondon naabli sa among atubangan, mahimayaon ug matahum, ug among napanunod ang tibook yuta nga gibag-o. Kitang tanan misinggit sa makusog nga tingog, Himaya, Aleluya.

> "I also saw that the shepherds should consult those in whom they have reason to have confidence, those who have been in all the messages, and are firm in all the present truth, before they advocate any new point of importance, which they may think the Bible sustains. Then the shepherds will be perfectly united, and the union of the shepherds will be felt by the church. Such a course I saw would prevent unhappy divisions, and then there would be no danger of the precious flock being divided, and the sheep scattered, without a shepherd."—

> Nakita ko usab nga ang mga magbalantay kinahanglan mangayo ug tambag niadtong mga adunay maayong katarongan aron ilang saligan, niadtong mga nakauban sa tanang mga mensahe, ug malig-on sa tanang kamatuoran sa karon, sa dili pa sila mosugyot ug bisan unsang bag-ong mahinungdanong punto nga ilang hunahunaon nga gipalig-on sa Biblia. Unya ang mga magbalantay mahimong hingpit nga mahiusa, ug ang panaghiusa sa mga magbalantay mabati sa iglesia. Ang maong paagi, nakita ko, makapugong sa makapasubo nga mga pagkabahinbahin, ug unya wala nay kapeligrohan nga ang bililhon nga panon mabahin, ug ang mga karnero magkatibulaag, nga walay magbalantay.”—

And then it concludes with five more paragraphs which I have in a box for you, because these five paragraphs out of the article are the ones that are going to end up in Early Writings. That is why these final five paragraphs have the box around them.

Ug unya kini nagatapos sa lima pa ka mga parapo nga akong gibutang sa usa ka kahon alang kaninyo, tungod kay kining lima ka mga parapo gikan sa artikulo mao ang mahisulat sa ulahi sa Early Writings. Mao kana ang hinungdan ngano nga kining katapusang lima ka mga parapo adunay kahon sa palibot niini.

> "September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

> Niadtong Septiyembre 23, gipakita kanako sa Ginoo nga iyang gituy-od pag-usab ang iyang kamot sa ikaduhang higayon aron sa pagkuha pagbalik sa salin sa iyang katawhan, ug nga ang mga paningkamot kinahanglan pagdoblehon niining panahona sa pagtigom. Sa panahon sa pagkatibulaag ang Israel gihampak ug gision; apan karon sa panahon sa pagtigom ayohon ug bugkoson sa Dios ang iyang katawhan. Sa pagkatibulaag, ang mga paningkamot nga gihimo aron sa pagpakaylap sa kamatuoran diyutay ra kaayo ug epekto, diyutay ra kaayo o wala gayud nay nahimo; apan sa pagtigom, sa diha nga gibutang sa Dios ang iyang kamot aron tigumon ang iyang katawhan, ang mga paningkamot sa pagpakaylap sa kamatuoran makab-ot ang katuyoan nga gitagana alang kanila. Ang tanan kinahanglan mahiusa ug mapinanggaon sa buluhaton. Nakita ko nga makauulaw alang kang bisan kinsa ang paghisgot sa pagkatibulaag ingon nga mga pananglitan nga magmando kanato karon sa pagtigom; kay kon wala nay himoon ang Dios alang kanato karon labaw pa sa iyang gibuhat kaniadto, ang Israel dili gayud matigom. Sama ka kinahanglanon nga ang kamatuoran ipamantala pinaagi sa usa ka mantalaan, maingon man sa pagwali.

> "The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> “Gipakita kanako sa Ginoo nga ang tsart sa 1843 gimandoan pinaagi sa iyang kamot, ug nga walay bisan unsang bahin niini ang angay usbon; nga ang mga numero sama gayud sa iyang gitinguha. Nga ang iyang kamot naa sa ibabaw niini ug nagtago sa usa ka sayop diha sa pipila ka mga numero, aron walay bisan kinsa nga makakita niini, hangtod nga kuhaon ang iyang kamot.

> "Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.

> Unya nakita ko, may kalabotan sa “Kanunay,” nga ang pulong nga “halad” gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili sakop sa teksto; ug nga ang Ginoo mihatag sa husto nga pagsabot niini ngadto kanila nga nagpahibalo sa pagtuaw sa takna sa paghukom. Sa diha nga anaa pa ang panaghiusa, sa wala pa ang 1844, hapit ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa “Kanunay;” apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, ang ubang mga panglantaw gidawat, ug misunod ang kangitngit ug kalibog.

> "The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.

> “Gipakita sa Ginoo kanako nga ang panahon dili na usa ka pagsulay sukad pa sa 1844, ug nga ang panahon dili na gayud mahimong usa ka pagsulay pag-usab.

> "Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past." Review and Herald, November 1, 1850."

> Unya ako gitumong ngadto sa pipila nga anaa sa dakong kasaypanan, nga ang mga balaan moadto pa ngadto sa Daang Jerusalem, ug uban pa, sa dili pa moanhi ang Ginoo. Ang maong panglantaw gituyo sa pagkuha sa hunahuna ug interes gikan sa karon nga buhat sa Dios, ilalom sa mensahe sa ikatulong manulonda; kay kon kinahanglan pa kitang moadto sa Jerusalem, nan ang atong mga hunahuna sa kinaiyanhon atua didto, ug ang atong mga kahinguhaan pagpugngan gikan sa ubang mga gamit, aron mapaadto ang mga balaan sa Jerusalem. Nakita ko nga ang hinungdan nganong gitugotan sila sa pagsulod niining dakong kasaypanan mao kini: wala nila isugid ug biyai ang ilang mga kasaypanan, nga ilang gipuy-an sulod sa pipila ka mga tuig nga nanglabay. Review and Herald, Nobyembre 1, 1850.

Do you see them? Do you know what I am talking about?

Nakita ba ninyo sila? Nasabtan ba ninyo kon unsa ang akong gipasabot?

Okay. If we go into these five final paragraphs, you will see some things that are different in the original than you will find in Early Writings, page 74.

Maayo. Kon mosulod kita niining kataposang lima ka mga parapo, makita ninyo ang pipila ka mga butang nga lahi sa orihinal kaysa inyong makita sa Early Writings, panid 74.

FROM THE AUDIENCE: So, you are saying these in the box are the originals?

GIKAN SA MGA NAGPAMINAW: Busa, nagaingon ka ba nga kining anaa sa kahon mao ang mga orihinal?

These in the box, these are the last five paragraphs in this original article, and this box is around them. These five paragraphs are what ultimately end up in Early Writings, page 74.

Kining mga anaa sa kahon, mao kini ang kataposang lima ka parapo niini nga orihinal nga artikulo, ug kining kahon naglibot kanila. Kining lima ka parapo mao ang sa kataposan nahisulat sa Early Writings, panid 74.

But, when was this printed, when was this written? November 1850.

Apan, kanus-a man kini gimantala, kanus-a man kini gisulat? Nobyembre 1850.

So, I have in bold-faced the things that are going to be changed from these five paragraphs. There is going to be a metamorphosis with this; because, in the very near future in 1851 the book A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White is going to be printed and they are going to take these paragraphs and put them in A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White. And from here [article in Review and Herald, November 1850] to A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White there are some minor editorial changes that happened to these five paragraphs. And then from A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White in 1851 to Early Writings in 1882, there are some more editorial changes, and those editorial changes are what make Early Writings, page 74, convoluted.

Busa, akong gipabaga ang mga butang nga pagausbon gikan niining lima ka mga parapo. Adunay mahitabo nga usa ka metamorphosis niini; tungod kay, sa haduol kaayo nga umaabot sa 1851, ang libro nga A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White ipaimprinta ug kuhaon nila kining mga parapo ug ibutang kini sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White. Ug gikan dinhi [artikulo sa Review and Herald, Nobyembre 1850] paingon sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, adunay pipila ka gagmayng mga kausaban sa pag-edit nga nahitabo niining lima ka mga parapo. Ug unya gikan sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White sa 1851 ngadto sa Early Writings sa 1882, adunay pipila pa ka mga kausaban sa pag-edit, ug kadtong mga kausaban sa pag-edit mao ang naghimo sa Early Writings, panid 74, nga malibog.

So, in these five paragraphs that conclude in the original manuscript, in the first paragraph, "September 23d, the Lord showed me . . . ," that is going to be changed.

Busa, niining lima ka parapo nga nagatapos sa orihinal nga manuskrito, sa unang parapo, “September 23d, gipakita kanako sa Ginoo . . . ,” kana usbon.

In the next paragraphs: "Then I saw . . ."; "Then I saw . . ."; The Lord showed me . . . "; and, "Then I was pointed to . . ."; these things get some minor adjustments.

Sa mosunod nga mga parapo: “Unya nakita ko . . .”; “Unya nakita ko . . .”; “Gipakita kanako sa Ginoo . . .”; ug, “Unya gitumong ako ngadto sa . . .”; kining mga butanga pagahimuan ug pipila ka gagmayng mga pag-usab.

Shown Ten Primary Truths in Thirteen Paragraphs

Gipadayag ang Napulo ka Pangunang mga Kamatuoran sa Napulog Tulo ka mga Parapo

But, what I want you to see in these thirteen paragraphs from the original article, she has shown ten primary things.

Apan, ang gusto ko nga inyong makita niini nga napulog-tulo ka parapo gikan sa orihinal nga artikulo, iyang gipakita ang napulo ka nag-unang mga butang.

And now I remember why I have these things bold-faced. It is not because those are going to get changed. I am emphasizing something for you, if you will see, that in these thirteen paragraphs she was shown this . . . , she was shown this . . . , she was shown this . . . , she was shown this. And when she was shown one thing, after she tells us about it, then she is shown something that is not necessarily connected to what she was just shown: "I was shown this . . . ; I was shown this . . . ; I was shown this . . . .

Ug karon nahinumdoman ko nganong gipabaga ko ang dagway sa maong mga pulong. Dili kini tungod kay usbon kana. Gipasiugda ko kini alang kaninyo, kon inyong makita, nga niining napulog-tulo ka mga parapo siya gipakitaan niini . . . , siya gipakitaan niini . . . , siya gipakitaan niini . . . , siya gipakitaan niini. Ug sa dihang gipakitaan siya ug usa ka butang, human niya kita sultihan mahitungod niini, dayon gipakitaan na usab siya ug usa ka butang nga dili gayud kinahanglan nga nalambigit sa bag-ong paagi sa iyang gikakita: “Gipakitaan ako niini . . . ; gipakitaan ako niini . . . ; gipakitaan ako niini . . . .”

You can check me out and read it for yourself, but she was shown ten primary truths in these thirteen paragraphs.

Mahimo mo akong susihon ug basahon kini sa imong kaugalingon, apan kaniya gipakita ang napulo ka nag-unang mga kamatuoran diha niining napulog tulo ka mga parapo.

Here is what she was shown. She was shown about God's love, about offerings, about prayer for the sick, about the communion service, about the Seven Last Plagues connected with the Millennium, about new light, about the gathering after 1844, about the publishing work, about the 1843 Chart, about the "Daily," about "time" as a test, and about pilgrimages to Jerusalem. And if you read it carefully, this is not a flow of thought. This is a very, "I was shown this," and she records what she was shown; and, she was shown something that is not necessarily connected. You have to see that; because, as they begin to pull these paragraphs together, they begin to create the thought that she saying something that she really did not say.

Mao kini ang gipakita kaniya. Gipakita kaniya ang mahitungod sa gugma sa Dios, ang mahitungod sa mga halad, ang mahitungod sa pag-ampo alang sa mga masakiton, ang mahitungod sa serbisyo sa panag-ambit, ang mahitungod sa Pito ka Ulahing mga Hampak nga may kalabutan sa Milenyo, ang mahitungod sa bag-ong kahayag, ang mahitungod sa panagtigom human sa 1844, ang mahitungod sa buluhaton sa pagmantala, ang mahitungod sa 1843 Chart, ang mahitungod sa “Daily,” ang mahitungod sa “panahon” ingon nga usa ka pagsulay, ug ang mahitungod sa mga panawng debosyonal paingon sa Jerusalem. Ug kon basahon ninyo kini pag-ayo, kini dili usa ka padayon nga dagan sa hunahuna. Kini usa ka tin-aw kaayo nga, “Gipakita kini kanako,” ug iyang gitala ang gipakita kaniya; ug, gipakita kaniya ang usa ka butang nga dili sa tanang higayon may kalabutan sa lain. Kinahanglan ninyo kana masabtan; tungod kay, sa dihang ilang sugdan ang pagtapok niining mga parapo, magsugod sila sa paghimo sa panghunahuna nga siya nagaingon ug usa ka butang nga sa pagkatinuod wala niya isulti.

Review and Herald, November 1, 1850

Review and Herald, Nobyembre 1, 1850

Okay. Notice the first paragraph of the five paragraphs that we are dealing with from November 1850.

Sige. Timan-i ang unang parapo sa lima ka parapo nga atong gikahinabi gikan sa Nobyembre 1850.

> "September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached."—

> “Niadtong Septiyembre 23, gipakita sa Ginoo kanako nga gituy-od Niya pag-usab ang Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron bawi-on ang salin sa Iyang katawhan, ug nga ang mga paningkamot kinahanglan padugangan pag-ayo niining panahon sa pagtigum. Sa panahon sa pagkakatag, ang Israel gihampak ug gikuniskunis; apan karon sa panahon sa pagtigum pag-ayohaon ug bugkoson sa Dios ang Iyang katawhan. Sa pagkakatag, ang mga paningkamot nga gihimo sa pagpakaylap sa kamatuoran diyutay ra kaayo ang nahimo nga epekto, diyutay ra kaayo ang natuman o halos walay nahimo; apan sa pagtigum, sa dihang gibutang na sa Dios ang Iyang kamot sa pagtigum sa Iyang katawhan, ang mga paningkamot sa pagpakaylap sa kamatuoran makab-ot ang tuyo niini. Ang tanan kinahanglan maghiusa ug magmainiton sa buluhaton. Nakita ko nga makauulaw alang kang bisan kinsa ang paghisgot sa pagkakatag aron kuhaan ug mga panig-ingnan nga magadumala kanato karon sa pagtigum; kay kon ang Dios walay himoon pa alang kanato karon labaw sa Iyang gibuhat kaniadto, ang Israel dili gayud matigum. Ingon ka gikinahanglan nga ang kamatuoran ipatik sa usa ka mantalaan, maingon man nga iwali.”—

The last sentence from that paragraph, it says, "It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached." Okay. This thought is going to be dropped.

Ang katapusang tudling gikan nianang parapo nagaingon, “Sama ka gikinahanglan nga ang kamatuoran mamantala sa usa ka mantalaan, maingon man nga iwali.” Sige. Kining hunahuna igatugyan na.

The second paragraph of the five that we are considering, where it says, "The Lord showed me," you see I have it underlined.

Ang ikaduhang parapo sa lima nga atong ginatagad, diin nagaingon, “Gipakita kanako sa Ginoo,” makita ninyo nga ako kining gilineyahan sa ilalom.

—"The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed."—

—“Gipakita kanako sa Ginoo nga ang tsart sa 1843 gimandoan sa iyang kamot, ug nga walay bisan unsang bahin niini ang angay usbon; nga ang mga numero ingon gayod sa iyang gitinguha. Nga ang iyang kamot anaa ibabaw niini ug nagtago sa usa ka sayop sa pipila sa mga numero, aron walay bisan kinsa nga makakita niini, hangtod nga kuhaon ang iyang kamot.”—

The reason I have anything underlined in these four paragraphs at the top of the page is that those are going to have editorial changes when it gets reprinted in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White in 1851.

Ang hinungdan nga adunay akong mga pulong nga gisalungguhitan niining upat ka paragrapo sa ibabaw sa panid mao nga kana paga-usbon sa editoryal sa dihang kini maimprinta pag-usab sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White in 1851.

Okay. "The Lord showed me," is going to be changed; "by his hand" is going to be changed, "that no part of it should be altered" is going to be changed.

Sige. Ang “Gipakita kanako sa Ginoo” usbon; ang “pinaagi sa iyang kamot” usbon; ang “nga walay bahin niini nga usbon” usbon.

Then in the next bold-faced paragraph [fourth paragraph] on the page says,

Unya sa sunod nga paragrapong anaa sa baga nga tipo [ikaupat nga parapo] sa panid nagaingon,

—"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test."—

—“Gipakita kanako sa Ginoo nga ang Panahon wala na mahimong usa ka pagsulay sukad sa 1844, ug nga ang panahon dili na gayud mahimong usa ka pagsulay pag-usab.”—

"The Lord showed me," that is going to be changed. What they are going to do the next year in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, they are going to take that one-sentence paragraph and they are going to combine it with the previous paragraph. They are going to turn it into one paragraph.

“Ang Ginoo nagpakita kanako,” kana usbon. Ang ilang pagabuhaton sa mosunod nga tuig diha sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White mao nga ilang kuhaon kanang paragrapo nga usa ra ka tudling-pulong ug ilang iusa kini sa miaging paragrapo. Himuon nila kini nga usa ka paragrapo.

But, also, if a word or words are bold-faced, there is going to be some other types of changes; and, I will give you an example of what I mean.

Apan usab, kon ang usa ka pulong o mga pulong gipabaga, adunay uban pang matang sa mga kausaban nga mahitabo; ug, hatagan ko kamo ug usa ka pananglitan sa akong gipasabot.

And in the third paragraph it says,

Ug sa ikatulong parapo kini nagaingon,

—"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed."—

—“Unya nakita ko, may kalabutan sa —Daily,’ nga ang pulong nga —sacrifice’ gidugang sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto; ug nga gihatag sa Ginoo ang husto nga pagtan-aw niini ngadto kanila nga naghatag sa singgit sa takna sa paghukom. Sa dihang diha pa ang panaghiusa, sa wala pa ang 1844, hapit tanan nagkahiusa sa husto nga pagtan-aw sa —Daily;’ apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, gidawat ang ubang mga pagtan-aw, ug misunod ang kangitngit ug kalibog.”—

Then in the next bold-faced paragraph [fourth paragraph] on the page says,

Unya sa sunod nga paragrapo nga giimprenta sa maisugong dagkong letra [ikaupat nga paragrapo] sa panid nagaingon,

"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test."—

“Gipakita sa Ginoo kanako nga ang Panahon wala na mahimong pagsulay sukad sa 1844, ug nga ang panahon dili na gayod mahimong pagsulay pag-usab.”—

"The Lord showed me," that is going to be changed.

“Gipakita kanako sa Ginoo,” kana mausab.

What they are going to do the next year in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, they are going to take that one-sentence paragraph and they are going to combine it with the previous paragraph. They are going to turn it into one paragraph.

Ang ilang ilang buhaton nila sa mosunod nga tuig diha sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, mao nga kuhaon nila kadtong parapo nga adunay usa ka hugpong-pulong ug ilang isumpay kini sa miaging parapo. Himoon nila kini nga usa lamang ka parapo.

And they are going to change "The Lord showed me" to "I was also shown." Okay? They are going to make those two paragraphs one paragraph, and they are going to change it to, "I was also shown," in 1851.

Ug usbon nila ang “Gipakita sa Ginoo kanako” ngadto sa “Ako usab gipakitaan.” Sige? Himuon nila kining duha ka parapo nga usa ka parapo, ug usbon nila kini ngadto sa, “Ako usab gipakitaan,” sa 1851.

—"Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past." Review and Herald, November 1, 1850.

—“Unya akong gipunting ngadto sa pipila nga anaa sa dakong kasaypanan, nga ang mga balaan pa moadto sa Daang Jerusalem, ug uban pa, sa dili pa moanhi ang Ginoo. Ang maong panglantaw mahimutang aron kuhaon ang hunahuna ug interes gikan sa karon nga buhat sa Dios, ilalom sa mensahe sa ikatulong manulonda; kay kon kita paingonon ngadto sa Jerusalem, nan ang atong mga hunahuna sa kinaiyanhon atua didto, ug ang atong mga kapanguhaan pugngan gikan sa ubang mga gamit, aron mahatod ang mga balaan ngadto sa Jerusalem. Nakita ko nga ang hinungdan nganong gitugotan sila nga mahulog ngadto niining dakong kasaypanan mao nga wala nila isugid ug biyae ang ilang mga kasaypanan, diin sila diha sulod sa pila ka mga tuig nga nanglabay.” Review and Herald, Nobyembre 1, 1850.

But, when you get to Early Writings, do you know what they do? They drop the "I was also shown," where in Early Writings this one paragraph, it is going to say, "When union existed before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily,' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed." They dropped the "I was also shown," and the next sentence is, "time had not been a test since 1844." Suddenly you do not know that this thought about time not being a test is one of things that she was specifically shown. You believe that this was part of her light on the Daily in the false view producing confusion.

Apan, sa dihang moabot kamo sa Early Writings, nahibalo ba kamo kon unsay ilang gibuhat? Ilang gitangtang ang “I was also shown,” diin sa Early Writings kining usa ka parapo magaingon, “When union existed before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily,’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Ilang gitangtang ang “I was also shown,” ug ang sunod nga tudling-pulong mao kini, “time had not been a test since 1844.” Sa kalit dili na ninyo mahibaloan nga kining hunahuna mahitungod sa panahon nga dili na usa ka pagsulay sukad 1844 usa sa mga butang nga sa piho gayud gipakita kaniya. Motuo kamo nga kini kabahin sa kahayag nga iyang nadawat bahin sa Daily sa bakak nga panglantaw nga nagmugna ug kalibog.

That is not the original. You have the original. Check it out.

Dili kana mao ang orihinal. Naa kanimo ang orihinal. Susiha kana.

The Next Step (Step Two)—1851 A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White

Ang Sunod nga Lakang (Ikaduhang Lakang)—1851 Usa ka Mubo nga Hulagway sa Kristianong Kasinatian ug Panan-aw ni Ellen G. White

Then underneath this, you have, A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White, printed in 1851; and, you have the breakdowns of the changes that took place, and there is a very, very significant change.

Unya sa ilalom niini, anaa kanimo ang *A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White*, nga gimantala niadtong 1851; ug anaa kanimo ang mga pagbusisi sa mga kausaban nga nahitabo, ug adunay usa ka dako kaayo, kaayo nga mahinungdanong kausaban.

"September 23d, the Lord shewed [formerly—"showed"] me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. [Removed: It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.] [Paragraphs Combined] I have seen [formerly—"the Lord showed me] that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, [formerly—"by His hand"] and that it should not be altered; [formerly—"no part of it should be altered"] that the figures were as he wanted them. That his hand was over, and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

“Sa Septiyembre 23, gipakita sa Ginoo [kaniadto—“showed”] kanako nga iyang gituy-od pag-usab sa ikaduhang higayon ang iyang kamot aron mabawi ang salin sa iyang katawhan, ug nga ang mga paningkamot kinahanglan nga doblehon niining panahona sa pagtigum. Sa pagkakatag, ang Israel gihampak ug ginisi; apan karon sa panahon sa pagtigum pag-ayoon ug bugkoson sa Dios ang iyang katawhan. Sa pagkakatag, ang mga paningkamot nga gihimo aron sa pagpakaylap sa kamatuoran adunay diyutay kaayo nga epekto, nakapahimo ug diyutay o wala gayud; apan sa pagtigum, sa diha nga gibutang sa Dios ang iyang kamot sa pagtigum sa iyang katawhan, ang mga paningkamot sa pagpakaylap sa kamatuoran makab-ot ang gituyo nilang epekto. Ang tanan kinahanglan maghiusa ug magmainiton sa buluhaton. Nakita ko nga sayop alang kang bisan kinsa ang paghisgot sa pagkakatag alang sa mga panig-ingnan nga magmando kanato karon sa pagtigum; kay kon ang Dios wala nay buhaton pa alang kanato karon labaw pa sa iyang gibuhat kaniadto, ang Israel dili gayud matigum. [Removed: Sama ka gikinahanglan nga ang kamatuoran mamantala diha sa usa ka papel, ingon nga iwali.] [Paragraphs Combined] Nakita ko [kaniadto—“the Lord showed me] nga ang tsart sa 1843 gimandoan sa kamot sa Ginoo, [kaniadto—“by His hand”] ug nga kini dili angay usbon; [kaniadto—“no part of it should be altered”] nga ang mga numero mao gayud ang iyang gitinguha. Nga ang iyang kamot anaa sa ibabaw niini, ug gitagoan ang usa ka sayop sa pipila sa mga numero, aron walay bisan kinsa nga makakita niini, hangtod nga ang iyang kamot gikuha.”

"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. [Paragraphs Combined] I have also seen [Formerly—"the Lord showed me"] that time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.]" A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

“Unya nakita ko, may kalabotan sa —Adlaw-adlaw,’ nga ang pulong nga —halad’ gidugang sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto; ug nga gihatag sa Ginoo ang husto nga pagsabot niini ngadto kanila nga nagpamatuod sa singgit sa takna sa paghukom. Sa dihang may panaghiusa pa, sa wala pa ang 1844, hapit ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa —Adlaw-adlaw;’ apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, gidawat ang ubang mga panglantaw, ug misunod ang kangitngit ug kalibog. [Paragraphs Combined] Nakita ko usab [Kaniadto—“gipakita kanako sa Ginoo”] nga ang panahon wala na mahimong pagsulay sukad sa 1844, ug nga ang panahon dili na gayud mahimong pagsulay pag-usab.]” A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

Time not Connected with the Message of the Third Angel

Ang Panahon nga Wala Mahisumpay sa Mensahe sa Ikatulong Manolunda

Ellen White had a different vision than the vision that she had that ultimately ends up in Early Writings. She had several visions; but, she had a vision where she was told something; she was told one paragraph, and she wrote it down.

Si Ellen White adunay lahi nga panan-awon kay sa panan-awon nga iya nga sa katapusan nahisulat sa Early Writings. Siya adunay daghang mga panan-awon; apan, adunay usa ka panan-awon diin siya gisultihan og usa ka butang; gisultihan siya og usa ka parapo, ug iyang gisulat kini.

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel's message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness." A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

“Gipakita sa Ginoo kanako nga ang mensahe sa ikatulong manulonda kinahanglan nga moadto, ug imantala ngadto sa nagkatibulaag nga mga anak sa Ginoo, ug nga kini dili angay ibitay sa panahon; kay ang panahon dili na gayod mahimong usa ka pagsulay pag-usab. Nakita ko nga ang uban nakadawat ug usa ka bakak nga kadasig nga nagagikan sa pagwali sa panahon; nga ang mensahe sa ikatulong manulonda mas gamhanan pa kay sa mahatag sa panahon. Nakita ko nga kining mensaheha makabarog sa iyang kaugalingong patukoranan, ug nga kini dili magkinahanglan sa panahon aron lig-onon kini, ug nga kini mopadayon uban sa gamhanang gahum, ug mohimo sa iyang buluhaton, ug pagamub-on diha sa pagkamatarong.” A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

What is she speaking about there? That we should never connect the Third Angel's Message with time again, right?

Unsa may iyang gihisgutan didto? Nga dili na gayod nato pag-usab iugnay ang Mensahe sa Ikatulong Manulonda ngadto sa panahon, husto ba?

Amen? Are you with me?

Amen? Nagauban ba kamo kanako?

Where do you find this? Where is it located?

Diin nimo kini makaplagan? Hain kini nahimutang?

FROM THE AUDIENCE: (No response.)

GIKAN SA MGA TUMINAW: (Walay tubag.)

FROM THE AUDIENCE: A Sketch of the Christian Experience and Views.

GIKAN SA MGA TIGPAMINAW: Usa ka Laraw sa Kasinatian ug mga Panglantaw sa Kristohanon.

A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, page 48, page 48.

Usa ka Mubo nga Hulagway sa Kristohanong Kasinatian ug mga Panglantaw ni Ellen G. White, panid 48, panid 48.

Okay. Where do we find the passage that we are discussing that is derived from Review and Herald, November 1850; where is that located in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White? Well, it is located, if you back up in your notes, it is located in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, page 61 and page 62.

Sige. Asa nato makita ang pahayag nga atong gihisgutan nga nakuha gikan sa Review and Herald, Nobyembre 1850; asa man kana nahimutang sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White? Aw, kini nahimutang, kon mobalik kamo sa inyong mga nota, kini nahimutang sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, panid 61 ug panid 62.

You have a vision in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White that is recorded on page 48; then you have the vision that ultimately is going to end up in Early Writings, on pages 61 and 62. They are separated by 13 or 14 pages, right?

Aduna kay usa ka panan-awon sa A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White nga natala sa panid 48; unya aduna ka sa panan-awon nga sa kaulahian mapatik sa Early Writings, sa mga panid 61 ug 62. Gilain sila sa 13 o 14 ka mga panid, dili ba?

And what are they going to do when it comes to Early Writings? They are going to take this paragraph from page 48 and they are going to insert it right after her statement that time is no longer a test. They are going to put two visions together.

Ug unsa man ang ilang buhaton bahin sa Early Writings? Kuhaon nila kining parapo gikan sa panid 48 ug isulod nila kini diha-diha dayon human sa iyang pahayag nga ang panahon dili na usa ka pagsulay. Paghiusahon nila ang duha ka mga panan-awon.

Are you following what I mean?

Nasabtan ba ninyo ang akong buot ipasabot?

MAN IN THE AUDIENCE: Yes.

LALAKI SA TIGPAMINAW: Oo.

Are you following what I mean?

Nasubay ba ninyo ang akong gipasabot?

INDIVIDUAL ADDRESSED IN THE AUDIENCE: (Affirmation.)

INDIBIDWAL NGA GITUMONG SA SULOD SA TUMATAMBONG: (Pagpamatuod.)

Okay, because you are the one that I am seeing less confirmation with.

Sige, tungod kay ikaw mao ang usa nga akong nakita nga adunay kulang nga pagpanghimatuod.

The Last Step (Step Three)—1882 Early Writings

Ang Katapusang Lakang (Ikatulong Lakang)—1882 Sayo nga mga Sinulat

Okay. Now, I am back to page 6 of your notes; and, now you have Early Writings again.

Maayo. Karon, mibalik ako sa panid 6 sa imong mga nota; ug, karon anaa na usab kanimo ang Early Writings.

> "September 23, . . . I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

> “Septyembre 23, . . . Akong nakita nga ang tsart sa 1843 gimandoan pinaagi sa kamot sa Ginoo, ug nga kini dili angay usbon; nga ang mga numero ingon sa Iyang gitinguha nga mahimutang sila; nga ang Iyang kamot nag-ibabaw niini ug nagtago sa usa ka sayop sa pipila sa mga numero, aron walay bisan kinsa nga makakita niini, hangtod nga kuhaon na ang Iyang kamot.

> "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

> Unya nakita ko may kalabutan sa —adlaw-adlaw’ (Daniel 8:12) nga ang pulong nga —halad’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto, ug nga ang Ginoo mihatag sa husto nga pagtan-aw niini ngadto kanila nga nagpahibalo sa singgit sa takna sa paghukom. Sa diha nga may panaghiusa pa, sa wala pa ang 1844, hapit ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagtan-aw sa —adlaw-adlaw’; apan sa kalibog sukad sa 1844, lainlaing mga panglantaw ang gidawat, ug ang kangitngit ug kalibog misunod. Ang panahon dili na usa ka pagsulay sukad sa 1844, ug dili na gayud kini mahimong pagsulay pag-usab.

> "The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time. I saw that some were getting a false excitement, arising from preaching time; but the third angel's message is stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation and needs not time to strengthen it; and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.

> “Gipakita kanako sa Ginoo nga ang mensahe sa ikatulong manulonda kinahanglan nga molakaw, ug imantala ngadto sa nagkatibulaag nga mga anak sa Ginoo, apan kini dili kinahanglan ibitay sa panahon. Nakita ko nga ang uban nagbaton ug bakak nga kadasig, nga motungha gikan sa pagwali mahitungod sa panahon; apan ang mensahe sa ikatulong manulonda mas lig-on kay sa mahimo sa panahon. Nakita ko nga kining mensahea makatindog sa iyang kaugalingong patukoranan ug dili magkinahanglan sa panahon aron palig-onon kini; ug nga kini mopadayon uban sa gamhanang gahum, ug pagabuhaton niini ang iyang buluhaton, ug pagapamub-on kini diha sa pagkamatarung.

> "Then I was pointed to some who are in the great error of believing that it is their duty to go to Old Jerusalem . . ." Early Writings, 74-76.

> “Unya gipahinungdan ako ngadto sa pipila nga anaa sa dakong kasaypanan sa pagtoo nga ilang katungdanan ang pag-adto sa Karaang Jerusalem . . .” Early Writings, 74-76.

And the reason that this is bold-faced, this is the paragraph here where it says, ". . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test." you need to remember that originally in her first record of this vision, she said, "I was shown that time has not been a test since 1844," and it was a different paragraph. She had made sure that there was a distinction in what she was shown about the Daily and what was shown her about time being a test; and that the next paragraph, which is talking about no connecting time with the Third Angel's Message, it was not in the original vision. It was on page 48 of Life Sketches, not pages 61 and 62.

Ug ang hinungdan nga kini gi-boldface, mao kini ang parapo dinhi diin nagaingon, “. . . Sa dihang may panaghiusa pa, sa wala pa ang 1844, halos ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa—‘adlaw-adlaw’; apan sa kalibog sukad sa 1844, laing mga panglantaw ang gidawat, ug misunod ang kangitngit ug kalibog. Ang panahon wala na mahimong usa ka pagsulay sukad sa 1844, ug dili na gayud kini mahimong pagsulay pag-usab.” kinahanglan ninyong hinumdoman nga sa sinugdan, sa iyang unang rekord niini nga panan-awon, miingon siya, “Gipakita kanako nga ang panahon wala na mahimong usa ka pagsulay sukad sa 1844,” ug lahi kadto nga parapo. Gisiguro niya nga may kalainan tali sa gipakita kaniya mahitungod sa Adlaw-adlaw ug sa gipakita kaniya mahitungod sa panahon nga mahimong usa ka pagsulay; ug nga ang sunod nga parapo, nga naghisgot mahitungod sa walay nagdugtong nga panahon sa Mensahe sa Ikatulong Manulonda, wala diha sa orihinal nga panan-awon. Anaa kini sa panid 48 sa Life Sketches, dili sa mga panid 61 ug 62.

But, when you come to Early Writings in 1882, they put them together; and, therefore, when you get to the 1930s and you are going off into deep darkness in Adventism, and Willie White says that when you are studying the Daily you must study it in the context of time—"Sorry, Willie, your responsibility was to be the one that gave the accurate historical record of the Spirit of Prophecy. You were to be the one that defeated the Spirit of Prophecy. And in your presentation of Early Writings, page 75, you disregarded the original sources, and those original sources say that when you lifted the argument that the Daily has to be considered in the context of time in Early Writings, 74, that is absolutely untrue."—It is untrue! It cannot be sustained by the record in the Spirit of Prophecy. It cannot be sustained by the history of that time period.

Apan, sa dihang moabot kamo sa *Early Writings* niadtong 1882, ilang gitigom kini; ug, busa, sa dihang moabot kamo sa dekada 1930 ug nagapadulong na kamo ngadto sa halalum nga kangitngit sulod sa Adventismo, ug si Willie White nagaingon nga sa dihang nagatoon kamo sa Daily kinahanglan kini tun-an sulod sa konteksto sa panahon—“Pasayloa, Willie, ang imong katungdanan mao unta ang pagkahimong usa nga naghatag sa tukmang talaang pangkasaysayan sa Spirit of Prophecy. Ikaw unta ang usa nga mosukol batok sa Spirit of Prophecy. Ug sa imong pagpresentar sa *Early Writings*, panid 75, imong gisalikway ang orihinal nga mga tinubdan, ug kana nga mga orihinal nga tinubdan nagaingon nga sa dihang imong gipasaka ang argumento nga ang Daily kinahanglan sabton sulod sa konteksto sa panahon diha sa *Early Writings*, 74, kana hingpit gayod nga dili tinuod.”—Dili kini tinuod! Dili kini mapalig-on sa talaan diha sa Spirit of Prophecy. Dili kini mapalig-on sa kasaysayan nianang yugto sa panahon.

Okay. Point 1, Sister White says that there is a correct view of the Daily, in Early Writings, 74. The primary argument that is foisted later on in history is that when you study that passage in Early Writings, 74, you have to place it in the context of time setting. That argument is bogus; it is not valid!

Sige. Punto 1, si Sister White nagaingon nga adunay husto nga pagsabot sa Daily, sa Early Writings, 74. Ang pangunang argumento nga gipugos sa ulahi sa kasaysayan mao nga sa dihang tun-an nimo kadtong pahayag sa Early Writings, 74, kinahanglan nimo kining ibutang sulod sa konteksto sa pagtino sa panahon. Kana nga argumento bakak; kini dili balido!

So, now we are stuck with just the position that there is a correct view of the Daily. Okay? But, we are going to take up one more thought out of this paragraph.

Busa, karon nahibilin kita nga adunay usa lamang ka posisyon nga adunay husto nga panglantaw mahitungod sa Adlaw-adlaw. Husto ba? Apan, atong hisgutan ang usa pa ka hunahuna gikan niining parapoha.

It says, "September 23d, the Lord showed me . . . ." September 23d, when? 1850: "September 23d, 1850, the Lord showed me."

Nagaingon kini, “Niadtong Septiyembre 23, gipakita kanako sa Ginoo . . . .” Septiyembre 23, kanus-a? 1850: “Niadtong Septiyembre 23, 1850, gipakita kanako sa Ginoo.”

What did He show her?

Unsay iyang gipakita kaniya?

Well one of the things that He showed her was that since 1844, other views of the Daily have been embraced.

Usa sa mga butang nga Iyang gipakita kaniya mao nga sukad sa 1844, may laing mga panglantaw mahitungod sa “Daily” nga gidawat.

"September 23, 1850 the Lord showed me . . . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed. The Review and Herald, November 1850."

“Niadtong Septiyembre 23, 1850, gipakita sa Ginoo kanako . . . . Sa diha nga may panaghiusa pa, sa wala pa ang 1844, halos tanan naghiusa diha sa husto nga pagtan-aw sa ‘Adlaw-adlaw;’ apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, gidawat ang ubang mga panglantaw, ug misunod ang kangitngit ug kalibog. The Review and Herald, Nobiyembre 1850.”

March 1850 The "Daily" is the Earthly Sanctuary

Marso 1850 Ang “Adlaw-adlaw” mao ang Yutan-ong Santuwaryo

So, on the bottom of page 6 you have a paragraph that comes from the Review and Herald of March 1850, and it is an article by David Arnold.

Busa, sa ubos nga bahin sa panid 6, aduna kamoy usa ka parapo nga gikan sa Review and Herald sa Marso 1850, ug kini usa ka artikulo ni David Arnold.

> "He [Daniel] also sees the same oppressive power —standing up against the Prince of princes;' thus putting an end to the legality of all the daily sacrifices instituted at Sinai to be daily observed until the Seed should come. Here Christ, the substance, or great antitypical sacrifice was slain by the Roman soldiers. Thus by Rome —the daily sacrifice was taken away,' and the place of his sanctuary was cast down by Titus, a Roman general, when he destroyed the city of Jerusalem, and the temple of God, which contained —the sanctuary.' Here commenced the fulfillment of Christ's prophetic declaration. And they shall fall by the edge of the sword and shall be led away captive into all nations, and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, UNTIL THE TIMES OF THE GENTILES BE FULFILLED.' Luke 21:24." David Arnold, Review and Herald, March 1850, Volume 1, Number 8.

> “Siya [si Daniel] nakakita usab sa mao rang mapintas nga gahum—nga mitindog batok sa Prinsipe sa mga prinsipe;’ sa ingon nagwagtang sa pagkamalig-on sa balaod sa tanang inadlaw nga mga halad nga gitukod didto sa Sinai aron adlaw-adlaw nga pagabantayan hangtod moabot ang Binhi. Dinhi si Cristo, ang kamatuoran, o ang dakong antitipikal nga halad, gipatay sa mga sundalong Romano. Busa pinaagi sa Roma—ang inadlaw nga halad gikuha,’ ug ang dapit sa iyang balaang puloy-anan gilumpag ni Tito, usa ka Romanhong heneral, sa dihang iyang gilaglag ang siyudad sa Jerusalem, ug ang templo sa Dios, nga maoy naglangkob sa —ang balaang puloy-anan.’ Dinhi nagsugod ang katumanan sa propetikong pamahayag ni Cristo. Ug sila mangapukan pinaagi sa sulab sa espada ug pagadad-on nga binihag ngadto sa tanang mga nasud, ug ang Jerusalem pagatamakan sa mga Gentil, HANGTOD NGA MATUMAN ANG MGA PANAHON SA MGA GENTIL.’ Lucas 21:24.” David Arnold, Review and Herald, Marso 1850, Tomo 1, Numero 8.

In this article David Arnold teaches that the Daily in the Book of Daniel represents the Jewish sanctuary in Jerusalem that was removed by Pagan Rome in AD70.

Niiniining artikulo, gitudlo ni David Arnold nga ang “Daily” diha sa Basahon ni Daniel nagrepresentar sa Judiohong santuwaryo sa Jerusalem nga gikuha sa Paganong Roma niadtong AD 70.

September 1850 The "Daily" is Christ's Sanctuary Ministry

Septyembre 1850 Ang “Adlaw-adlaw” mao ang Ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo

Then in September 1850, the same year—and by the way, who is the editor of the Review and Herald in 1850? His name is James White.

Unya, niadtong Septyembre 1850, sa maong tuig—ug hinoon, kinsa man ang editor sa Review and Herald niadtong 1850? Ang iyang ngalan mao si James White.

James White, then, in September of 1850, he prints an article by Crosier which teaches that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry.

Busa, niadtong Septyembre sa 1850, gipatik ni James White ang usa ka artikulo ni Crosier nga nagtudlo nga ang “Adlaw-adlaw” nagrepresentar sa ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo.

Now, James White does not teach it directly, but people take the inference there and say that is what he is teaching. And why am I saying this? I am saying this for his reason: In September of 1850, Sister White says that since 1844 other views of the Daily have been embraced in darkness and confusion has followed.

Karon, si James White wala magtudlo niini sa direkta, apan gikuha sa mga tawo ang maong implikasyon didto ug nagaingon nga mao kana ang iyang ginatudlo. Ug ngano ba nga ginaingon ko kini? Ginaingon ko kini tungod sa iyang katarungan: Niadtong Septyembre sa 1850, miingon si Sister White nga sukad sa 1844 ang ubang mga pagtan-aw bahin sa Daily gidawat diha sa kangitngit, ug ang kalibog misunod.

These two views [Arnold and Crosier] are not the Pioneer view that the Daily is Paganism.

Kining duha ka panglantaw [Arnold ug Crosier] dili mao ang panglantaw sa mga Pioneer nga ang “Daily” mao ang Paganismo.

And on page 7 you have the two paragraphs from Crosier's article, where he is inferring that the Daily is Christ's Sanctuary ministry.

Ug sa pahina 7 anaa kanimo ang duha ka parapo gikan sa artikulo ni Crosier, diin iyang gipahinungdan nga ang Daily mao ang ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo.

> "—And the place of His Sanctuary was cast down;' Daniel 8:11. This casting down was in the days and by the means of the Roman power; therefore, the Sanctuary of this text was not the Earth, nor Palestine, because the former was cast down at the fall, more than 4,000 years, and the latter at the captivity, more than 700 years previous to the event of this passage, and neither by Roman agency.

> “—Ug ang dapit sa Iyang Balaang Puloy-anan gipukan;” Daniel 8:11. Kining pagpukan nahitabo sa mga adlaw ug pinaagi sa gahum sa Roma; busa, ang Balaang Puloy-anan niining tekstoha dili ang Yuta, ni ang Palestina, kay ang nahauna napukan na sa pagkapukan, kapin sa 4,000 ka tuig, ug ang naulahi sa pagkabinihag, kapin sa 700 ka tuig sa wala pa ang hitabo niining maong pahayag, ug walay usa kanila nga pinaagi sa kagamhanan sa Roma.

> "The Sanctuary cast down is His against whom Rome magnified himself, which was the Prince of the host, Jesus Christ; and Paul teaches that His Sanctuary is in heaven. Again, Daniel 11:30–31, —For the ships of Chittim shall come against him; therefore, shall he be grieved and return, and have indignation (the staff to chastise) against the holy covenant (Christianity), so shall he do; he shall even return and have intelligence with them (priests and bishops) that forsake the holy covenant. And arms (civil and religious) shall stand on his part, and they (Rome and those that forsake the holy covenant) shall pollute the Sanctuary of strength.' What was this that Rome and the apostles of Christianity should joint pollute? This combination was formed against the —holy covenant', and it was the Sanctuary of that covenant they polluted; which they could do as well as to pollute the name of God; Jeremiah 34:16; Ezekiel 20; Malachi 1:7. This was the same as profaning or blaspheming His name. In this sense this —politico-religious' beast polluted the Sanctuary, (Revelation 13:6), and cast it down from its place in heaven, (Psalm 102:19; Jeremiah 17:12; Hebrews 8:1–2) when they called Rome the holy city, (Revelation 21:2) and installed the Pope there with the titles, —Lord God the Pope', —Holy Father', —Head of the Church', etc., and there, in the counterfeit, —temple of God', he professes to do what Jesus actually does in His Sanctuary; 2 Thessalonians 2:1–8. The Sanctuary has been trodden under foot (Daniel 8:13), the same as the Son of God has. (Hebrews 10:29.)" O. R. L. Crosier, —The Sanctuary', Review and Herald, September, 1850.

> “Ang Gidulhog nga Santuwaryo mao ang iya Niyang batok kang kinsa si Roma mipadaku sa iyang kaugalingon, nga mao ang Prinsipe sa panon, si Jesu-Cristo; ug si Pablo nagtudlo nga ang Iyang Santuwaryo atua sa langit. Usab, Daniel 11:30–31, —Kay ang mga sakayan sa Chittim moanhi batok kaniya; busa siya magasubo ug mobalik, ug mabatonan ug kapungot (ang baras sa pagsilot) batok sa balaang pakigsaad (Kristiyanismo), mao usab ang iyang pagabuhaton; siya mobalik pa gani ug makigsabut kanila (mga pari ug mga obispo) nga mibiya sa balaang pakigsaad. Ug ang mga bukton (sibil ug relihiyoso) motindog sa iyang dapig, ug sila (ang Roma ug kadtong mibiya sa balaang pakigsaad) magahugaw sa Santuwaryo sa kusog.’ Unsa ba kadto nga ang Roma ug ang mga apostol sa Kristiyanismo magahiusa sa paghugaw? Kining panaghiusa naporma batok sa —balaang pakigsaad’, ug ang Santuwaryo sa maong pakigsaad mao ang ilang gihugawan; nga ilang mahimo maingon man sa paghugaw sa ngalan sa Dios; Jeremias 34:16; Ezequiel 20; Malakias 1:7. Kini mao ra ang samang butang sa pagpasipala o pagpanamastamas sa Iyang ngalan. Niini nga diwa kining —politiko-relihiyoso’ nga mananap mihugaw sa Santuwaryo, (Pinadayag 13:6), ug naghulog niini gikan sa iyang dapit didto sa langit, (Salmo 102:19; Jeremias 17:12; Hebreohanon 8:1–2) sa dihang ilang gitawag ang Roma nga balaang siyudad, (Pinadayag 21:2) ug gipahimutang didto ang Papa uban sa mga titulo, —Ginoong Dios nga Papa’, —Balaang Amahan’, —Pangulo sa Iglesia’, ug uban pa, ug didto, sa peke nga —templo sa Dios’, siya nag-angkon sa pagbuhat sa gibuhat gayud ni Jesus sa Iyang Santuwaryo; 2 Tesalonica 2:1–8. Ang Santuwaryo gitunob na ilalom sa tiil (Daniel 8:13), maingon man nga ang Anak sa Dios gitunob ilalom sa tiil. (Hebreohanon 10:29.)” O. R. L. Crosier, —The Sanctuary’, Review and Herald, Septiyembre, 1850.

The Logic of James White

Ang Lohika ni James White

Why would James White print this article if he knew better? The reason for it is "The Logic of James White" in your notes.

Nganong iimprenta man ni James White kining artikulo kon siya nasayod man unta sa mas husto? Ang hinungdan niini mao ang “Ang Lohika ni James White” diha sa inyong mga nota.

The first thing that was printed after the Disappointment is called A Word to the Little Flock, and the three people who were authors in that publication were James and Ellen White and Joseph Bates. The first thing that was printed after October 22, 1844, by those people that were following on the path was this article; and, in this article Sister White endorses Crosier's view, not his view of the Daily but his view of Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place.

Ang unang butang nga gimantala human sa Disappointment gitawag og A Word to the Little Flock, ug ang tulo ka tawo nga mga awtor nianang publikasyon maoy sila si James ug Ellen White ug si Joseph Bates. Ang unang butang nga gimantala human sa Oktubre 22, 1844, niadtong mga tawong nagapadayon sa dalan mao kining artikulo; ug, dinhi niini nga artikulo, si Sister White nagpaluyo sa panglantaw ni Crosier, dili sa iyang panglantaw bahin sa Daily kondili sa iyang panglantaw mahitungod sa pagbalhin ni Cristo gikan sa Balaang Dapit ngadto sa Labing Balaang Dapit.

Notice, this is Sister White. This is why James White would be willing to print Crosier's article, it says,

Timan-i, kini si Sister White. Mao kini ang hinungdan nga si James White andam nga ipaimprenta ang artikulo ni Crosier; nagaingon kini,

"I believe the Sanctuary, to be cleansed at the end of the 2300 days, is the New Jerusalem Temple, of which Christ is a minister."—this is Ellen White—"The Lord shew me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was his will, that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day-Star, Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint.

Nagatoo ako nga ang Santuwaryo, nga pagahinloan sa katapusan sa 2300 ka adlaw, mao ang Templo sa Bag-ong Jerusalem, diin si Cristo maoy ministro.” — kini mao si Ellen White — “Gipakita kanako sa Ginoo diha sa panan-awon, kapin sa usa ka tuig na ang milabay, nga si Igsoon nga Crosier may tinuod nga kahayag mahitungod sa paghinlo sa Santuwaryo, ug uban pa; ug nga kabubut-on Niya nga si Igsoon nga C. mosulat sa pagpasabot nga iyang gihatag kanamo sa Day-Star, Extra, Pebrero 7, 1846. Gibati ko nga bug-os gayud akong gitugotan sa Ginoo sa pagrekomendar nianang Extra ngadto sa matag balaan.

"I pray that these lines may prove a blessing to you, and all the dear children who may read them." A Word to the Little Flock, May 12, 1847.

Nag-ampo ako nga kining mga pulonga mahimong panalangin alang kanimo, ug sa tanang minahal nga mga anak nga mahimong mobasa niini. A Word to the Little Flock, Mayo 12, 1847.

So, people even to this day, some of the modern historians in Adventism say, "Look at there. Ellen White is giving her blanket endorsement on Crosier's article; and, therefore, what Crosier said about the Daily being Christ's Sanctuary ministry that has to be true." And when they say that, they are misrepresenting history; because, Crosier's article had eight sections in it and, from the very beginning, the Adventists understood that four of those sections were total darkness and they have never, ever, ever been reprinted in Adventism.

Busa, ang mga tawo bisan hangtod niining adlawa, ang uban sa mga modernong historyador sulod sa Adventismo nagaingon, “Tan-awa kana. Si Ellen White naghatag sa iyang kinatibuk-ang pag-uyon sa artikulo ni Crosier; ug, busa, ang giingon ni Crosier mahitungod sa Daily ingon nga ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo kinahanglan tinuod kana.” Ug sa dihang ilang isulti kana, ilang gisayop ang pagpresentar sa kasaysayan; tungod kay ang artikulo ni Crosier adunay walo ka seksiyon, ug sukad pa sa sinugdan nasabtan na sa mga Adventista nga upat nianang mga seksiyona hingpit nga kangitngit, ug wala gayud, wala gayud, wala gayud kini mapatik pag-usab sulod sa Adventismo.

As an example, one of his positions in that article was that when Jesus returns there is going to be a thousand years of peace. Adventists do not believe that and they never did. That understanding is an understanding that William Miller rejected that actually puts William Miller in the right path for understanding truth. That teaching is one of the teachings that is directly opposite to Millerite understanding.

Ingon pananglitan, usa sa iyang mga baruganan diha sa maong artikulo mao nga sa dihang mobalik si Jesus, adunay usa ka libo ka tuig nga kalinaw. Ang mga Adventista dili motoo niana ug wala gayod sila motoo niini sukad pa kaniadto. Kana nga pagsabot usa ka pagsabot nga gisalikway ni William Miller, ug kana sa pagkatinuod nagbutang kang William Miller sa husto nga dalan sa pagsabot sa kamatuoran. Kana nga pagtulon-an usa sa mga pagtulon-an nga direktang supak sa pagsabot sa mga Millerita.

So, when Crosier comes out with this eight-part article, they know right off the bat that four of these parts are not reprintable.

Busa, sa dihang migawas si Crosier uban niining walong-bahing artikulo, nasayran dayon nila sa sinugdan pa lamang nga upat niining mga bahin dili mahimong iulbo pag-usab.

But, James White prints the part where Crosier does infer that the Daily is Christ's Sanctuary ministry; but, he is only going to reprint those four parts. He is not going to reprint the other four. But, in order for James White to reprint Crosier's four parts, he has to print it in two issues. He had to print it twice in September 1850.

Apan, giimprenta ni James White ang bahin diin si Crosier nagpasabot nga ang “Daily” mao ang ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo; apan, kana lamang nga upat ka bahin ang iyang iimprentang pag-usab. Dili niya iimprentang pag-usab ang laing upat. Apan, aron mapaimprenta pag-usab ni James White ang upat ka bahin ni Crosier, gikinahanglan niyang iimprenta kini sa duha ka isyu. Kinahanglan niya kining iimprenta sa makaduha sa Septiyembre 1850.

There was not enough room in his Review and Herald in September 1850, so he printed two Review and Heralds in September 1850 so he could get all of Crosier's article on Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place.

Walay igo nga luna sa iyang Review and Herald niadtong Septiyembre 1850, busa nag-imprenta siya og duha ka isyu sa Review and Herald niadtong Septiyembre 1850 aron iyang mapatik ang tibuok artikulo ni Crosier mahitungod kang Cristo nga mibalhin gikan sa Balaang Dapit ngadto sa Labing Balaang Dapit.

Now, you will notice from Gerard Damsteegt that he is giving the historical evaluation that Adventists always knew that there were parts of Crosier's articles that were incorrect and that they could not be reprinted.

Karon, inyong mamatikdan gikan kang Gerard Damsteegt nga siya naghatag sa makasaysayanong pagtimbang nga ang mga Adventista sa kanunay nahibalo nga adunay mga bahin sa mga artikulo ni Crosier nga sayop ug nga kini dili mahimong i-imprenta pag-usab.

"She [Ellen Harmon] said: —The Lord showed me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was His will that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day Star Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint' (Letter. E. G. White to Curtis, Word to the Little Flock, 12). Seventh-day Adventists have usually interpreted this statement to mean that Crosier's presentations were not without mistakes, but that his major typological argumentation was correct. Reprints of the article omitted the aspects which they felt to be inaccurate." P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

“Siya [Ellen Harmon] miingon: —Gipakita kanako sa Ginoo diha sa panan-aw, kapin sa usa ka tuig na ang milabay, nga si Igsoong Crosier may matuod nga kahayag mahitungod sa paghinlo sa Santuwaryo, ug uban pa; ug nga kini maoy Iyang kabubut-on nga si Igsoong C. mosulat sa panglantaw nga iyang gihatag kanamo diha sa Day Star Extra, Pebrero 7, 1846. Gibati ko nga bug-os gayud akong awtoridad gikan sa Ginoo sa pagrekomendar nianang Extra ngadto sa matag balaan’ (Sulatan. E. G. White kang Curtis, Word to the Little Flock, 12). Ang mga Seventh-day Adventist kasagarang naghubad niini nga pahayag nga nagpasabot nga ang mga presentasyon ni Crosier dili walay mga kasaypanan, apan nga ang iyang pangunang tipolohikal nga pangatarungan husto. Ang mga pag-imprenta pag-usab sa artikulo mibiya sa mga bahin nga ilang gibati nga dili tukma.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

Never Could Reprint His Complete Document

Dili Gayud Maimprenta Pag-usab ang Iyang Tibuok nga Dokumento

Now, on the next page you have W. A. Spicer giving testimony to the same thing: They always knew that Crosier's articles had error in them, and they never reprinted those four sections.

Karon, sa sunod nga panid makita ninyo si W. A. Spicer nga nagapamatuod sa maong butang: Kanunay nilang nahibaloan nga ang mga artikulo ni Crosier may sayop diha niini, ug wala gayud nila usba sa pag-imprenta kadtong upat ka bahin.

"Sad to say, young Crosier walked in the light of the Sabbath truth but a very little time. He later repudiated the sanctuary teaching that he had helped to establish. Our pioneer brethren reprinted his exposition on the sanctuary several times in their early papers, but they never could reprint his complete document. In it he had added to the sanctuary exposition some ideas on the age to come a temporal millennium, with a glorious age on this earth at the Second Advent. These things our brethren always omitted. These teachings of the age to come were all abroad in those days. The doctrine never fitted in with the definite advent message; and doubtless this leaven of error helped to lead the younger men away from the Sabbath and the sanctuary truths. He soon turned to bitter opposition to our early movement." W. A. Spicer, Review and Herald, December 14, 1939

Masulob-on isulti, si batan-ong Crosier naglakaw diha sa kahayag sa kamatuoran sa Igpapahulay sulod lamang sa mubo kaayong panahon. Sa ulahi iyang gisalikway ang pagtulon-an mahitungod sa santuwaryo nga iyang natabang sa pagpatukod. Ang atong mga igsoon nga payunir mipatik pag-usab sa iyang paghubad bahin sa santuwaryo sa makadaghang higayon diha sa ilang unang mga mantalaan, apan wala gayud nila mapatik pag-usab ang iyang tibuok nga dokumento. Niini iyang gidugang sa paghubad bahin sa santuwaryo ang pipila ka mga ideya mahitungod sa umalabot nga kapanahonan—usa ka yutan-ong milenyo, uban ang usa ka mahimayaong kapanahonan dinhi niining yutaa sa Ikaduhang Pag-anhi. Kining mga butanga kanunayng gisalikway sa atong mga igsoon. Kining mga pagtulon-an mahitungod sa umalabot nga kapanahonan mikaylap sa tanang dapit niadtong mga adlawa. Ang maong doktrina wala gayud mohaom sa tin-aw nga mensahe sa pag-anhi; ug sa walay duhaduha kining patubo sa kasaypanan nakatabang sa pagdala sa mga batan-ong kalalakin-an ngadto sa pagtalikod gikan sa mga kamatuoran sa Igpapahulay ug sa santuwaryo. Sa wala madugay mibalik siya ngadto sa mapait nga pagsupak sa atong unang kalihukan.” W. A. Spicer, Review and Herald, Disyembre 14, 1939

The point is, there are those people today that take Sister White's endorsement of Crosier's article in A Word to the Little Flock, people like Heidi Heikes, Heidi Heikes with his foolish book about the Daily being Christ's Sanctuary ministry. This is one of his arguments.

Ang punto mao, adunay mga tawo karon nga nagkuha sa pag-aprubar ni Sister White sa artikulo ni Crosier diha sa A Word to the Little Flock, mga tawo sama kang Heidi Heikes, si Heidi Heikes uban sa iyang buang nga libro mahitungod sa Daily ingon nga ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo. Kini usa sa iyang mga argumento.

People that do this are disregarding the historical facts. They never could reprint all of Crosier's articles. And to insist that Ellen White's endorsement in A Word to the Little Flock is a blanket endorsement of Crosier's position is to insist that Adventists believe that there is going to be a thousand years of peace. It is a foolish argument.

Ang mga tawo nga nagabuhat niini nagapasagad sa mga kamatuorang pangkasaysayan. Dili gayod nila mapatik pag-usab ang tanang mga artikulo ni Crosier. Ug ang pagpamilit nga ang pagsang-ayon ni Ellen White diha sa A Word to the Little Flock usa ka kinatibuk-ang pagsang-ayon sa tindog ni Crosier, mao ang pagpamilit nga ang mga Adventista nagatuo nga aduna pay moabot nga usa ka libo ka tuig nga kalinaw. Kini usa ka binuang nga pamatuod.

It is a misrepresentation of history, and it is done to deceive people and to produce confusion and darkness.

Kini usa ka sayop nga paghulagway sa kasaysayan, ug gihimo kini aron sa paglimbong sa mga tawo ug sa pagpatunghag kalibog ug kangitngit.

So, you have two historians, Spicer who is deceased and Damsteegt who is still alive; but, I guarantee you, Spicer or Damsteegt, neither one of them, would agree with me with what I present. Okay, they would not. So, you have two antagonistic historians that are in agreement with what I am telling you. There is no justification whatsoever for taking Ellen White's endorsement of Crosier's article to mean that everything in it was perfect.

Busa, anaa kay duha ka historyador, si Spicer nga namatay na ug si Damsteegt nga buhi pa; apan, ginagarantiya ko kaninyo, si Spicer o si Damsteegt, walay usa kanila, mouyon kanako sa akong gipresentar. Husto, dili sila mouyon. Busa, anaa kamoy duha ka supak nga mga historyador nga nagkahiusa sa akong gisulti kaninyo. Walay bisan unsang pagpamatarong sa pagkuha sa pag-apruba ni Ellen White sa artikulo ni Crosier nga nagpasabot nga ang tanan diha niini hingpit.

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number 3

Ang Advent Review—Tomo 1, Auburn, New York, Numero 3

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number 4

Ang Advent Review—Tomo 1, Auburn NY, Numero 4

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number Special

Ang Advent Review—Tomo 1, Auburn, NY, Espesyal nga Numero

When James White began to print Crosier's article in September of 1850, of The Review and Herald, that was Volume 1, Number 3

Sa dihang gisugdan ni James White ang pagpatik sa artikulo ni Crosier sa Septiyembre 1850 sa The Review and Herald, kana mao ang Tomo 1, Numero 3.

But, he could not get it all in Volume 1, Number 3; so, he finished off the article in Volume 1 of The Review and Herald,, Number 4. And when did he do this? In September of 1850.

Apan, dili niya mapahimutang ang tanan niini sa Tomo 1, Numero 3; busa, gitapos niya ang artikulo sa Tomo 1 sa The Review and Herald, Numero 4. Ug kanus-a niya kini gibuhat? Niadtong Septiyembre sa 1850.

Well, what happened in September of 1850? Sister White had a vision that says, "September 23, 1850 the Lord showed me . . . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed. The Review and Herald, November 1850."

Busa, unsay nahitabo niadtong Septiyembre sa 1850? Si Sister White nakabaton ug usa ka panan-awon nga nagaingon, “Septiyembre 23, 1850 gipakita kanako sa Ginoo . . . . Sa dihang anaa pa ang panaghiusa, sa wala pa ang 1844, halos silang tanan nagkahiusa sa husto nga pagtan-aw bahin sa —Daily;’ apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, gidawat ang ubang mga panglantaw, ug misunod ang kangitngit ug kalibog. The Review and Herald, Nobiyembre 1850.”

Who was her husband? He was the editor of The Review and Herald.

Kinsa man ang iyang bana? Siya mao ang editor sa The Review and Herald.

So, what did he do when his wife said, "Do you know what I just was told by the Lord, James? I was told that we were not supposed to be introducing the views of the Daily that contradict the Pioneer understanding that the Daily is Paganism, because it is bringing darkness and confusion."

Busa, unsa man ang iyang gibuhat sa dihang miingon ang iyang asawa, “Nasayod ka ba kon unsay giingon kanako sa Ginoo, James? Giingnan ako nga dili unta nato ipaila-ila ang mga panglantaw bahin sa Daily nga nagasupak sa pagsabot sa mga Pioneer nga ang Daily mao ang Paganismo, tungod kay kini nagadala ug kangitngit ug kalibog.”

So, what did James White do? In September of 1850 he printed another Review and Herald, three in one month. It is called Volume 1, Special Edition.

Busa, unsa man ang gibuhat ni James White? Niadtong Septiyembre sa 1850, nag-imprenta siya ug laing Review and Herald, tulo sulod sa usa ka bulan. Gitawag kini nga Tomo 1, Espesyal nga Edisyon.

And what did he do? He reprinted Crosier's article and removed what Crosier said about the Daily!

Ug unsa man ang iyang gibuhat? Iyang gipaimprenta pag-usab ang artikulo ni Crosier ug iyang gitangtang ang gisulti ni Crosier bahin sa Daily!

Brothers and Sisters, this is historical proof that James and Ellen White understood that Crosier's view about the Daily was wrong and that it brought darkness and confusion.

Mga Igsoon nga Lalaki ug Mga Igsoon nga Babaye, kini maoy kasaysayanong pamatuod nga si James ug Ellen White nakasabut nga sayop ang panglantaw ni Crosier mahitungod sa Daily ug nga kini nagdala ug kangitngit ug kalibog.

And what was Crosier's view about the Daily? That it was Christ's Sanctuary ministry.

Ug unsa man ang panglantaw ni Crosier mahitungod sa Daily? Nga kini mao ang ministeryo ni Cristo diha sa Santuwaryo.

So, in Early Writings, 74, when she says, "September 23rd, the Lord showed me that the Millerites had the correct view of the Daily," the historical evidence is that the Millerites understood—

Busa, diha sa Early Writings, 74, sa dihang siya miingon, “September 23rd, gipakita sa Ginoo kanako nga ang mga Millerite adunay husto nga panglantaw bahin sa Daily,” ang pamatuod sa kasaysayan mao nga ang mga Millerite nakasabut—

Now, Brothers and Sisters, Brothers and Sisters, do not miss this fact: What is this: September 1850 Sister White is shown that since 1844 other views of the Daily had been embraced; May 1850, Arnold presents the Daily as the Jewish sanctuary; September 1850, part 1 of 2 of Crosier's article is published, inclusive of his presentation of the Daily as Christ's Sanctuary ministry; September 1850, part 2 of 2 of Crosier's article is published; September 1850, Crosier's article is reprinted, but his view on the Daily has been removed? What is taking place?

Karon, mga Igsoon, mga Igsoon, ayaw ninyo kalimti kining kamatuoran: Unsa man kini: Septyembre 1850, gipakita kang Sister White nga sukad sa 1844 gidawat na ang ubang mga panglantaw mahitungod sa Daily; Mayo 1850, gipresentar ni Arnold ang Daily ingon nga Judiohong santuwaryo; Septyembre 1850, gimantala ang unang bahin sa 2 ka bahin nga artikulo ni Crosier, lakip ang iyang pagpasundayag sa Daily ingon nga ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo; Septyembre 1850, gimantala ang ikaduhang bahin sa 2 ka bahin nga artikulo ni Crosier; Septyembre 1850, giimprinta pag-usab ang artikulo ni Crosier, apan gikuha ang iyang panglantaw bahin sa Daily? Unsa man ang nagakahitabo?

We see the same year that this 1850 Chart is produced, and what does this Chart say about the Daily? "Pagan Dominion or The DAILY taken away. Dan. 11:31 508."

Atong makita nga sa mao gihapong tuig nga gihimo kining 1850 Chart, ug unsay giingon niini nga Chart mahitungod sa Daily? “Paganong Kagamhanan o ang DAILY nga gikuha. Dan. 11:31 508.”

Ellen White knew what those who gave the Judgment Hour's cry position of the Daily was. When she says they had the correct view, she knew that the correct view was that it represented the Pagan Dominion being taken; the Daily represented Paganism.

Si Ellen White nasayod kon unsa ang “Daily” sumala sa posisyon niadtong mga nagmantala sa pagtuaw sa Oras sa Paghukom. Sa dihang siya miingon nga husto ang ilang panglantaw, nasayod siya nga ang hustong panglantaw mao nga kini nagrepresentar sa pagkuha sa Pagano nga Gahum; ang “Daily” nagrepresentar sa Paganismo.

And in this year, 1850, the historical record proves that she rejected and her husband rejected the teaching that the Daily represents Christ Sanctuary ministry, which is the teaching that the Biblical Research Institute of the Seventh-day Adventist Church upholds. It is the teaching that the self-supporting ministries, such as Heartland and Steps to Life support. It is the teaching that brings darkness and confusion.

Ug niining tuiga, 1850, ang talaang pangkasaysayan nagpamatuod nga siya misalikway ug ang iyang bana misalikway sa pagtulon-an nga ang Daily nagrepresentar sa ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo, nga mao ang pagtulon-an nga gipadayon sa Biblical Research Institute sa Seventh-day Adventist Church. Mao kini ang pagtulon-an nga gisuportahan sa mga self-supporting ministries, sama sa Heartland ug Steps to Life. Mao kini ang pagtulon-an nga nagdala ug kangitngit ug kalibog.

Now, notice this concerning the 1850 Chart. This is in November of 1850. This is the same month that she has the vision that she records that ultimately goes through the evolution in 1851, and then in 1882 ends up in Early Writing, in this very month, in this very month, in November of 1850. It says,

Karon, timan-i kini mahitungod sa Tsart sa 1850. Kini mao ang Nobyembre sa 1850. Mao kini ang maong bulan nga iyang nadawat ang panan-awon nga iyang gitala, nga sa ulahi miagi sa pag-uswag niadtong 1851, ug dayon niadtong 1882 nahimong bahin sa Early Writing, niining maong bulana gayud, niining maong bulana gayud, sa Nobyembre sa 1850. Kini nagaingon,

"Monday we returned to Dorchester where our dear Brother Nichols and family live."—

“Niadtong Lunes mibalik kami sa Dorchester diin nagpuyo ang among minahal nga Igsoon nga si Nichols ug ang iyang pamilya.”

Right up here [referring to the 1850 Chart, upper right-hand corner], "Published by Otis Nichols, Dorchester, Massachusetts." Okay? She is talking about this, right? Do you see it, this Chart?

Dinhi mismo sa ibabaw [nagtumong sa 1850 Chart, sa ibabaw nga tuo nga pamag-ang], “Gipatik ni Otis Nichols, Dorchester, Massachusetts.” Sige? Nagahisgot siya mahitungod niini, dili ba? Nakita ba ninyo kini, kining Chart?

—"There in the night God gave me a very interesting vision, the most of which you will see in the paper. God shewed me the necessity of getting out a chart. I saw it was needed and that the truth made plain upon tables would effect much and would cause souls to come to the knowledge of the truth." Manuscript Releases, number 15, 210 November, 1850.

—“Didto sa gabii gihatagan ako sa Dios ug usa ka hilabihan ka makapainteres nga panan-awon, nga ang kinadaghanan niini inyong makita sa sinulat. Gipakita sa Dios kanako ang pagkakinahanglanon sa paghimo ug usa ka tsart. Nakita ko nga kini gikinahanglan ug nga ang kamatuoran nga gihimong tin-aw ibabaw sa mga papan makabuhat ug dako kaayo ug maoy hinungdan nga ang mga kalag moabot sa kahibalo sa kamatuoran.” Manuscript Releases, numero 15, 210 Nobyembre, 1850.

She had a vision at Nichols's house in Dorchester—that is all on this Chart—saying, "You need to make a chart."

Aduna siyay panan-awon didto sa balay ni Nichols sa Dorchester—anaa na ang tanan niana niining Tsart—nga nagaingon, “Kinahanglan kang mohimo ug usa ka tsart.”

And what does she say about the chart? How does she describe it?

Ug unsa ang iyang giingon mahitungod sa tsart? Giunsa niya kini paghulagway?

Go to Habakkuk 2, "I saw the need of getting out a chart," and what would it do? It was needed, "that the truth made plain upon tables." Habakkuk 2, verse 2, says, "And the Lord answered me and said, Write the vision, and make it plain upon tables, . . . ." She is saying that this Otis Nichols 1850 Chart, printed in Dorchester, Massachusetts, is a fulfillment of Habakkuk, just like she says in The Great Controversy that the 1843 Chart is a fulfillment of Habakkuk.

Adtoa ang Habakkuk 2, “Nakita ko ang panginahanglan sa pagpagawas ug usa ka tsart,” ug unsa may mahimo niini? Gikinahanglan kini, “aron ang kamatuoran mamatin-aw diha sa mga papan.” Ang Habakkuk 2, bersikulo 2, nagaingon, “Ug ang Ginoo mitubag kanako ug miingon, Isulat ang panan-awon, ug himoa kini nga matin-aw diha sa mga papan, . . . .” Siya nagaingon nga kining 1850 nga Tsart ni Otis Nichols, nga gipatik sa Dorchester, Massachusetts, usa ka katumanan sa Habakkuk, maingon nga nagaingon siya sa The Great Controversy nga ang 1843 nga Tsart usa ka katumanan sa Habakkuk.

Okay, do you see that? Do you see when she got this vision? In the same time that this was going on: "September 23d, the Lord showed me . . . . that the teaching of the Daily as Christ's Sanctuary ministry brings darkness and confusion," and her husband immediately reprinted the article and removed those two paragraphs. It was never reprinted again in Adventism until 1931 when Willie White reprinted it; and, when he did so, he had some false witness in the very tract that he printed. It can be demonstrated.

Sige, nakita ba ninyo kana? Nakita ba ninyo kon kanus-a niya nadawat kining panan-awon? Sa maong panahon gayud nga nagakahitabo kini: “September 23d, the Lord showed me . . . . that the teaching of the Daily as Christ's Sanctuary ministry brings darkness and confusion,” ug ang iyang bana diha-diha dayong nag-imprinta pag-usab sa artikulo ug gikuha kadtong duha ka parapo. Wala na kini maimprinta pag-usab sa Adventismo hangtod sa 1931 sa dihang giimprinta kini pag-usab ni Willie White; ug, sa iyang pagbuhat niini, may bakak nga pagpamatuod diha mismo sa tract nga iyang giimprinta. Kini mapamatud-an.

Now, I want to read something here to you, a longer quote, about this same time period. This is from November 27, 1850.

Karon, gusto kong basahon kaninyo ang usa ka butang dinhi, usa ka mas taas nga kinutlo, mahitungod niining maong yugto sa panahon. Kini gikan sa Nobyembre 27, 1850.

"I have neglected writing you for some time. I will now give my reasons. First, I had no time to write for weeks after I received Sister Arabella's kind and welcome letter, or I should have complied with her request to have answered it within two weeks. I liked the letter very much. We were all interested in the letter and hope my delay will not prevent you from answering this as soon as you read it, and I will not wait so long next time.

Wala ako makasulat kaninyo sulod sa pipila na ka panahon. Karon ihatag ko ang akong mga hinungdan. Una, wala akoy panahon sa pagsulat sulod sa mga semana human ko madawat ang maloloy-on ug malipayon kong gidawat nga sulat ni Sister Arabella, kon dili pa unta, natuman ko ang iyang hangyo nga tubagon kini sulod sa duha ka semana. Nakapahimuot kaayo kanako ang sulat. Kitang tanan interesado sa sulat ug naglaum nga ang akong pagkalangan dili makapugong kaninyo sa pagtubag niini dayon sa inyong pagbasa niini, ug sa sunod dili na ako maghulat ug ingon niini kadugay.

"James' and my health is quite good now. Our home is in Paris, at Brother Andrews', within a few steps of the post office and printing office. We shall stay here some little time. This is a very kind family, yet quite poor. Everything here is free as far as they have. We do not think it right to be any expense to them while here. I want to see you all very much and dear Sister Gorham.

Ang panglawas ni James ug ako maayo na kaayo karon. Ang among pinuy-anan anaa sa Paris, sa balay ni Igsoon nga si Andrews, duol ra kaayo sa buhatan sa koreyo ug sa imprentahan. Magpabilin kami dinhi sa makadiyot pa. Kini usa ka mahigugmaong panimalay, apan hilabihan ka kabus. Ang tanan dinhi gihatag nga walay bayad kutob sa ilang maangkon. Wala kami maghunahuna nga matarong nga mahimong palas-anon pa kami kanila samtang ania kami dinhi. Gusto ko kaayo nga makita kamong tanan ug ang mahal nga Igsoong babaye nga si Gorham.

"Our conference at Topsham was one of deep interest. Twenty-eight were present; all took part in the meeting.

“Ang among komperensiya sa Topsham maoy usa nga adunay halalum nga kahulugan. Kaluhaan ug walo ang didto; silang tanan miapil sa tigom.

"Sunday the power of God came upon us like a mighty rushing wind. All arose upon their feet and praised God with a loud voice; it was something as it was when the foundation of the house of God was laid. The voice of weeping could not be told from the voice of shouting. It was a triumphant time; all were strengthened and refreshed. I never witnessed such a powerful time before.

Pagdominggo, ang gahum sa Dios mikunsad kanamo sama sa usa ka kusog nga nagadali nga hangin. Ang tanan mitindog ug midayeg sa Dios sa makusog nga tingog; kini ingon sa nahitabo sa dihang gibutang ang patukoranan sa balay sa Dios. Ang tingog sa paghilak dili mailhan gikan sa tingog sa pagsinggit. Kini usa ka malampusonong panahon; ang tanan gipalig-on ug giabag. Wala pa gayud ako makasaksi kaniadto sa ingon ka gamhanang panahon.

"Our next conference was in Fairhaven. Brother Bates and wife were present. It was quite a good meeting. On our return to Brother Nichols', the Lord gave me a vision and showed me that the truth must be made plain upon tables, and it would cause many to decide for the truth by the three angels' messages, with the two former being made plain upon tables."—

“Ang among sunod namong komperensiya didto sa Fairhaven. Si Igsoon Bates ug ang iyang asawa didto. Maayo kaayo kadto nga tigom. Sa among pagbalik sa balay ni Igsoon Nichols, ang Ginoo mihatag kanako ug usa ka panan-awon ug nagpakita kanako nga ang kamatuoran kinahanglan ipatin-aw diha sa mga tabla, ug kini maoy hinungdan nga daghan modesisyon pabor sa kamatuoran pinaagi sa mga mensahe sa tulo ka mga manulonda, uban sa unang duruha nga gihimong tin-aw diha sa mga tabla.”

That is right down here, [indicating the lower left corner of the 1850 Chart]. Okay? They are on this Chart, what she is talking about.

Ania mismo dinhi sa ubos, [nga nagtudlo sa ubos nga wala nga kanto sa 1850 Chart]. Sakto ba? Anaa sila niining Tsart, ang iyang gihisgutan.

—"I also saw it was as necessary for the paper to be published as for the messengers to go, for the messengers need a paper to carry with them, containing present truth, to put in the hands of those that hear, and then the truth would not fade from the mind, and that the paper would go where the messengers could not go. Other things I saw which will appear in the paper.

—“Nakita ko usab nga ang pagmantala sa papel sama ka gikinahanglan sa pag-adto sa mga mensahero, kay ang mga mensahero nanginahanglan ug usa ka papel nga ilang madala uban kanila, nga naglangkob sa kamatuoran alang niining panahona, aron ikahatag sa mga kamot niadtong mga maminaw, ug unya ang kamatuoran dili na malaya gikan sa hunahuna; ug nga ang papel makaadto diin ang mga mensahero dili makaadto. Aduna pay ubang mga butang nga akong nakita nga makita diha sa papel.

"How do you all get along? Are you all striving for eternal life? I want to see you very, very much and think I shall before long. Now is the preparation time and I hope we shall all make sure work for eternity. Time looks very short and what we do we must do quickly.

“Naunsa man kamong tanan? Naningkamot ba kamong tanan alang sa kinabuhing walay katapusan? Gusto ko gayud kaayo nga makita kamo, ug naghunahuna ako nga dili madugay makita ko kamo. Karon mao ang panahon sa pagpangandam, ug naglaom ako nga kitang tanan mohimo ug buluhaton nga sigurado alang sa walay katapusan. Mura’g mubo na kaayo ang panahon, ug unsa man ang atong buhaton, kinahanglan buhaton nato kini sa madali.”

"November 20, one week ago, Brother Henry Nichols and self went to Topsham. We had just risen from the dinner table Thursday [Nov. 21], when one of Brother Foey's children came in and said their mother was insensible. We hastened over the river one mile and found our dear Sister Foey dying. My distress was great as I found she did not know me. She continued long in great distress until between three and four o'clock and then breathed her last. She has left a husband and three children to mourn their loss.

Nobyembre 20, usa ka semana na ang milabay, si Igsoon nga Henry Nichols ug ako miadto sa Topsham. Bag-o pa kami mibarog gikan sa lamesa sa paniudto niadtong Huwebes [Nob. 21], sa dihang misulod ang usa sa mga anak ni Igsoon nga Foey ug miingon nga ang ilang inahan wala na sa panimuot. Midali kami pagtabok sa suba sa gilay-on nga usa ka milya ug among nakita ang among hinigugmang Igsoon nga Foey nga naghimalatyon. Dako kaayo ang akong kasakit sa dihang akong nakita nga wala na siya makaila kanako. Milungtad siya sa dakong kasakit sa hataas nga panahon hangtod sa taliwala sa alas tres ug alas kuwatro, ug unya miginhawa sa iyang katapusan. Gibiyaan niya ang bana ug tulo ka mga anak nga magabangotan sa ilang nawala.

"Friday morning [Nov. 22], Brother Henry came to Paris for James to shave him to attend the funeral. We had a very solemn, interesting time. The Lord did not leave us but let His Spirit rest upon us. Sister Foey's last days were decidedly her most spiritual and best days. Brother Foey has this to console him, that she died a Christian. He bears up well. God gives him grace to endure the affliction. Oh, how good it is to have a hope in God that will sustain in all scenes of trial and affliction. Praise God for a hope, a good hope. What would you, any of you, give for your hope?

Biyernes sa buntag [Nob. 22], si Igsoon nga si Henry miabot sa Paris aron ahitan siya ni James sa pagtambong sa lubong. Nakaagi kami ug usa ka hilabihan ka solemne ug makapadani nga panahon. Ang Ginoo wala mobiya kanamo kondili gitugotan Niya nga ang Iyang Espiritu mopabilin ibabaw kanamo. Ang ulahing mga adlaw ni Igsoong babaye nga si Foey sa walay pagduhaduha mao ang iyang labing espirituhanon ug labing maayong mga adlaw. Si Igsoon nga si Foey aduna niini nga ikalipay, nga namatay siya nga usa ka Cristohanon. Maayo ang iyang pag-antus. Ang Dios nagahatag kaniya ug grasya sa pag-agwanta sa kasakit. Oh, pagkamaayo gayud ang pagbaton ug paglaum diha sa Dios nga mosangkap sa tanan nga mga talan-awon sa pagsulay ug kasakit. Dayegon ang Dios tungod sa usa ka paglaum, usa ka maayong paglaum. Unsa may ikahatag ninyo, bisan kinsa kaninyo, alang sa inyong paglaum?

"Hold fast the faith. Be strong in God and lean upon His everlasting arm. It will never fail you but will bear you up under every affliction. I hope you will all grow stronger and stronger in the truth. Do not falter but press your way to the kingdom."—

Kupot gayod sa pagtuo. Pagmakusganon kamo diha sa Dios ug pagsalig sa Iyang walay katapusang bukton. Dili gayod kini mapakyas kaninyo, kondili magasapnay kaninyo ilalom sa matag kasakit. Nanghinaut ako nga kamong tanan motubo nga labi pang malig-on ug malig-on diha sa kamatuoran. Ayaw pagkaluya, kondili ipadayon ninyo ang inyong paningkamot paingon sa gingharian.

Here we go. Here is what I want you to see.

Ani karon. Mao kini ang akong buot nga inyong makita.

—"One week ago, last Sabbath, we had a very interesting meeting. Brother Hewit from Dead River was there. He came with a message to the effect that the destruction of the wicked and the sleep of the dead was an abomination within a shut door that a woman Jezebel, a prophetess had brought in and he believed that I was that woman, Jezebel."—

—“Usa ka semana ang milabay, sa miaging Igpapahulay, kami adunay usa ka hilabihan ka makapainteres nga tigum. Si Igsoon nga Hewit gikan sa Dead River atua didto. Mianhi siya nga may usa ka mensahe nga nagpasabot nga ang pagkalaglag sa mga daotan ug ang pagkatulog sa mga patay maoy usa ka dulumtanan sulod sa usa ka siradong pultahan nga gidala sa sulod sa usa ka babaye nga si Jezebel, usa ka manalagna; ug siya mituo nga ako mao kana nga babaye, si Jezebel.”

Okay? Brother Hewit is saying that Ellen White is Jezebel and she has introduced three errors.

Sige? Si Igsoon nga si Hewit nagaingon nga si Ellen White mao si Jezebel ug nga gipaila niya ang tulo ka mga kasaypanan.

"—We told him of some of his errors in the past, that the 1335 days were ended and numerous errors of his. It had but little effect. His darkness was felt upon the meeting and it dragged."—

“—Gisuginan namo siya mahitungod sa pipila sa iyang mga kasaypanan kaniadto, nga ang 1335 ka mga adlaw nahuman na ug daghan pa niyang mga kasaypanan. Diyutay ra kaayo kini’g epekto. Ang iyang kangitngit nabati sa tibuok tigom ug kini milungtad nga hinay ug mabug-at.”

Now, I want you to see this. I have something to say about this paragraph that I want you to follow, if you can.

Karon, buot ko nga inyong makita kini. Aduna akoy isulti mahitungod niining parapo nga buot kong inyong sundon, kon mahimo ninyo.

If you have ever dealt with those in Adventism that reapply the time prophecies at the end of the world, they only have three quotes that they use—they use lots of quotes, but they have three primary quotes that they use. This is one of them; because, they will go there and say, "We told him of some of his errors in the past," and they will claim that when she says "that the 1335 days were ended" that that was one of his errors. Do you see how you can kind of twist that grammar a little bit: "We told him of some of his errors in the past? We also told him that the 1335 days were ended; but the time setters say we told him some of his errors in the past and one of those errors was that you are teaching the 1335 days is ended and that is an error." So, you can twist it either way.

Kon nakig-atubang ka na niadtong anaa sa Adventismo nga nagapadapat pag-usab sa mga tagna sa panahon sa katapusan sa kalibotan, tulo lamang ka mga kinutlo ang ilang gisaligan—daghan silag ginagamit nga mga kinutlo, apan adunay sila tulo ka pangunang mga kinutlo nga ilang gigamit. Kini usa niini; tungod kay moadto sila didto ug moingon, “Gisuginlan namo siya sa pipila sa iyang mga sayop kaniadto,” ug ilang ipangangkon nga sa dihang siya miingon “nga ang 1335 ka mga adlaw natapos na,” kana maoy usa sa iyang mga sayop. Nakita ba ninyo kon giunsa ninyo sa usa ka paagi pagbaliko niana nga gramatika gamay ra: “Gisuginlan namo siya sa pipila sa iyang mga sayop kaniadto? Gisuginlan usab namo siya nga ang 1335 ka mga adlaw natapos na; apan ang mga nagtakda ug panahon moingon nga gisuginlan namo siya sa pipila sa iyang mga sayop kaniadto ug usa niadtong mga sayop mao nga nagtudlo ka nga ang 1335 ka mga adlaw natapos na ug kana usa ka sayop.” Busa, mahimo ninyo kana balihon sa bisan hain nga paagi.

The first time I had a face-to-face confrontation with Eugene Prewitt was in Oklahoma, and he is arguing that the Millerite History does not repeat at the end of the world, and I give him a couple of quotes in the Spirit of Prophecy.

Ang unang higayon nga may nawong-sa-nawong ako nga pakig-atubang kang Eugene Prewitt mao sa Oklahoma, ug siya nangatarungan nga ang Kasaysayan sa mga Millerita dili mausab sa katapusan sa kalibotan, ug gihatagan ko siya ug duha ka mga kinutlo gikan sa Espiritu sa Tagna.

And he says, "Jeff, you know that Ellen White was a careless writer."

Ug miingon siya, “Jeff, nahibalo ka nga si Ellen White usa ka walay pag-amping nga magsusulat.”

And I said, "What do you mean?"

Ug miingon ako, “Unsay imong buot ipasabot?”

And he went to this quote. He says that this quote proves that she is a careless writer; because she knows that I know that the time setters can twist this quote, if they wish to.

Ug miadto siya niining sipi. Siya nagaingon nga kining sipi nagapamatuod nga siya usa ka pasagad nga magsusulat; tungod kay nasayod siya nga nasayod ako nga ang mga nagatakda sa panahon mahimong magliko niining sipi, kon buot nila.

Now, the fact that someplace like Washita has the influence that teaches its students that Ellen White is a careless writer is one thing; but, is she a careless writer here?

Karon, ang kamatuoran nga ang usa ka dapit sama sa Washita adunay impluwensiya nga nagtudlo sa mga estudyante niini nga si Ellen White usa ka walay pag-amping nga magsusulat usa ka butang; apan, siya ba usa ka walay pag-amping nga magsusulat dinhi?

—"I felt that I must say a few words. In the name of Jesus, I got up and in about five minutes the meeting changed. Everyone felt it at the same instant. Every countenance was lighted up. The presence of God filled the place. Brother Hewit dropped upon his knees and began to cry and pray. I was taken off in vision and saw much that I cannot write. It had a great effect upon Brother Hewit. He confessed it was of God and was humbled in the dust. He has been writing ever since that meeting, and is now writing from the same table renouncing all his errors that he has advanced. I believe God is bringing him up and he is calculated to do good, if God moves through him.

—“Nabati ko nga kinahanglan ako mosulti ug pipila ka mga pulong. Sa ngalan ni Jesus, mitindog ako ug sulod sa mga lima ka minuto nausab ang panagtigum. Gibati kini sa tanan sa maong higayon. Ang tagsatagsa ka dagway midan-ag. Ang presensya sa Dios mipuno sa maong dapit. Si Igsoong Hewit mihapa sa iyang mga tuhod ug misugod sa paghilak ug pag-ampo. Gidala ako ngadto sa panan-awon ug nakita ko ang daghan nga mga butang nga dili ko masulat. Dako kini ug epekto kang Igsoong Hewit. Giangkon niya nga kini iya sa Dios ug gipaubos siya ngadto sa abog. Sukad niadtong panagtigum nagsulat siya sa kanunay, ug karon nagsulat siya gikan sa mao gihapong lamesa nga nagtalikod sa tanan niyang mga kasaypanan nga iyang gipadayag. Nagatoo ako nga ang Dios nagpatubo kaniya, ug gituyo siya sa pagbuhat ug kaayohan, kon ang Dios molihok pinaagi kaniya.”

"Much love to dear Sister Gorham. Tell her to be strong. God is with her and He will not leave her. Much love to you all. I hope the children will not get sleepy, but will be interested in the truth and be diligent to make their calling and election sure. Write, be sure and write, and do not do as I have done. I love you, all of you. Write." Manuscript Releases, volume 16, 206–209. Written from Paris, Maine, November 27, 1850.

Daghang gugma ngadto sa mahal nga Igsoong Babaye Gorham. Ingna siya nga magmalig-on. Ang Dios nag-uban kaniya ug dili gayud Siya mobiya kaniya. Daghang gugma kaninyong tanan. Naglaum ako nga ang mga bata dili maantok, kondili magpakitag interes sa kamatuoran ug magmakugihon sa pagpatinuod sa ilang pagtawag ug pagpili. Pagsulat, siguroha gayud ang pagsulat, ug ayaw pagbuhat sama sa akong gibuhat. Gihigugma ko kamo, kamong tanan. Pagsulat. Manuscript Releases, bolyum 16, 206–209. Gisulat gikan sa Paris, Maine, Nobyembre 27, 1850.

Brothers and Sisters, what is the historical context of this; where is she writing this at? She is writing this in 1850, in Brother Nichols's house.

Mga Igsoon nga Lalaki ug mga Igsoon nga Babaye, unsa ang kasaysayanong konteksto niini; asa man niya kini gisulat? Gisulat niya kini niadtong 1850, sa balay ni Igsoon Nichols.

In this time period, what is the Lord doing? He is showing that the Pioneers have the correct view of the Daily, and she is dealing with that. She is saying that Christ's Sanctuary ministry is the false view of the Daily.

Niining panahona, unsa man ang gibuhat sa Ginoo? Iyang gipakita nga ang mga Pioneer adunay husto nga panglantaw bahin sa Daily, ug iyang gitubag kana. Siya nagaingon nga ang ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo mao ang sayop nga panglantaw bahin sa Daily.

In this history, this very history—not this very history and not just the very year, but the very month of the year she is getting visions and she is clarifying this truth about the Pioneer position of the Daily, saying those that gave the Judgment Hour Cry had the correct view of the Daily; and, in the same paragraph, she says, "I saw that the 1843 Chart was directed by the hand of the Lord and it should not be altered and that those that gave the Judgment Hour Cry had the correct view of the Daily."

Niining kasaysayana, kining mismong kasaysayana—dili lamang kining mismong kasaysayana ug dili lamang ang mismong tuig, kondili ang mismong bulan sa tuig diin siya nagadawat og mga panan-awon ug siya nagatin-aw niining kamatuoran mahitungod sa Pioneer nga posisyon sa Daily, nga nagaingon nga kadtong mga naghatag sa Judgment Hour Cry adunay husto nga pagtan-aw sa Daily; ug, sa mao gihapong parapo, siya nagaingon, “Nakita ko nga ang 1843 Chart gigiyahan sa kamot sa Ginoo ug dili kini angay usbon ug nga kadtong mga naghatag sa Judgment Hour Cry adunay husto nga pagtan-aw sa Daily.”

And what does it say about the Daily on this 1843 Chart? Well, it says that it was taken away in AD508; and, at 1335 years later brings you to 1843 and that the 1335 is in the past.

Ug unsa man ang giingon niini bahin sa Adlaw-adlaw sa maong Tsart sa 1843? Aw, kini nagaingon nga kini gikuha sa AD508; ug, sa 1335 ka tuig sa ulahi nagadala kanimo ngadto sa 1843 ug nga ang 1335 anaa na sa nangagi.

Can you imagine, in the very month, in the very year, that she would tell Brother Hewit from Dead River that it was still future?

Makahunahuna ba kamo nga, sa maong bulan gayod, sa maong tuig gayod, iyang isulti kang Igsoong Hewit gikan sa Dead River nga kini umaabot pa?

Okay, these time setters, these time setters, and these people that believe that Sister White is a careless writer. History does not uphold this.

Karon, kining mga nagtakda og panahon, kining mga nagtakda og panahon, ug kining mga tawong nagtuo nga si Sister White usa ka walay pag-amping nga magsusulat. Ang kasaysayan wala magpamatuod niini.

So, I want you to see, in connection with the Daily, Ellen White even understood the 1335.

Busa, buot ko nga makita ninyo nga, may kalabutan sa Daily, nasabtan usab ni Ellen White ang 1335.

Ellen White just did not put her seal of approval on the Daily being Paganism; she understood that it started the 1335-year prophecy, which ended in 1843, and she defended that position in public against Brother Hewit from Dead River. Do you see that?

Si Ellen White wala lamang mohatag sa iyang timailhan sa pag-uyon nga ang “Daily” mao ang Paganismo; nasabtan niya nga kini maoy nagsugod sa tagna sa 1335 ka tuig, nga natapos sa 1843, ug iyang gipanalipdan kana nga baruganan sa atubangan sa madla batok kang Igsoong Hewit gikan sa Dead River. Nakita ba ninyo kana?

And in the same month, where she is saying that Christ's Sanctuary ministry as the Daily only brings darkness and confusion; and, her husband, in response to that vision, removes that teaching from the Review and Herald.

Ug sa maong bulan, diin siya nagaingon nga ang ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo ingon nga ang Adlaw-adlaw nagadala lamang ug kangitngit ug kalibog; ug ang iyang bana, agig tubag nianang panan-awon, nagkuha nianang pagtulon-an gikan sa Review and Herald.

Up here in your notes, where it says "1850 Chart," this is what it says right here [referring to the third column from the left on the 1850 Chart, the text following Jesus on the cross in AD31]. I wanted you to be able to have it in your notes.

Dinhi sa ibabaw sa inyong mga nota, diin nagaingon kini og “1850 Chart,” mao kini ang giingon dinhi mismo [nagtumong sa ikatulong kolum gikan sa wala sa 1850 Chart, ang teksto nga nagsunod kang Jesus sa krus sa AD31]. Gusto ko nga mabatonan ninyo kini sa inyong mga nota.

> Away Daniel 11:31 508

> Ug Daniel 11:31 508

And then on the 1843 Chart over here [referring to the center column, underneath Jesus on the cross in AD31]:

Ug unya sa 1843 Chart dinhi [nagtumong sa tunga nga kolum, ilalom ni Jesus sa krus sa AD31]:

Taking away of the daily sacrifice. Dan. 12:11, 12

Ang Pagkuha sa adlaw-adlaw nga halad. Dan. 12:11, 12

Okay, these are these two Charts.

Sige, mao kini kining duha ka Tsart.

Sister White understood that these men had the correct view, and she understood that it initiated the 1335-year prophecy that ended in 1843; and, she understood that it represented the Pagan Dominion being taken away in 508.

Nasabtan ni Sister White nga kining mga tawhana adunay husto nga pagsabot, ug nasabtan niya nga kini maoy nagsugod sa 1335-ka-tuig nga tagna nga natapos niadtong 1843; ug, nasabtan niya nga kini nagrepresentar sa Paganong Kagamhanan nga gikuha niadtong 508.

Under these two references to the Charts you have another quote in the time period of Brother Nichols, and she is rebuking people from making other charts because their artwork is satanic; whereas, she says that the artwork upon these two Charts is heavenly. She says,

Ilalom niining duha ka mga reperensiya sa mga Tsart aduna kay laing kinutlo sa yugto sa panahon ni Igsoong Nichols, ug didto iyang gibadlong ang mga tawo sa paghimo ug ubang mga tsart tungod kay ang ilang mga dibuho sataniko; samtang, siya nagaingon nga ang mga dibuho ibabaw niining duha ka mga Tsart langitnon. Siya nagaingon,

"I saw the chart-making business was all wrong. It originated with Brother Rhodes and was followed out by Brother Case. Means has been spent in making charts and forming uncouth disgusting images to represent angels and the glorious Jesus. Such things I saw were displeasing to God. I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols."—

“Akong nakita nga ang negosyo sa paghimo og tsart hingpit nga sayop. Kini nagsugod kang Igsoon nga si Rhodes ug gipadayon ni Igsoon nga si Case. Ang mga kapanguhaan gigamit sa paghimo og mga tsart ug sa pagporma og bastos, makalilisang nga mga hulagway aron irepresentar ang mga manulonda ug ang mahimayaong Jesus. Nakita ko nga ang maong mga butang nakapahimuot dili sa Dios. Nakita ko nga ang Dios anaa sa pagmantala sa tsart pinaagi ni Igsoon nga si Nichols.”

Who was in the publishment of this 1850 Chart? God!

Kinsa man ang diha sa pagmantala niining 1850 nga Tsart? Ang Dios!

—"I saw that there was"—what?—"a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God's people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.

—“Nakita ko nga may” —unsa?— “usa ka tagna mahitungod niining tsart diha sa Biblia, ug kon kining tsart gituyo alang sa katawhan sa Dios, kon kini igo alang sa usa, igo usab kini alang sa lain, ug kon ang usa nagkinahanglan ug bag-ong tsart nga ipintal sa mas dako nga sukod, ang tanan nagkinahanglan usab niana sa sama gayod ka dako.”

"I saw that it was a restless, uneasy, unsatisfied, ungrateful feeling in Brother Case that desired another chart. I saw that these painted charts had a bad effect upon the congregation. It caused a light, chaffy spirit of ridicule to be in the meeting."—

“Nakita ko nga kini maoy usa ka dili mapahulay, dili malinawon, dili matagbaw, ug walay pagpasalamat nga pagbati diha kang Igsoon nga si Case nga nagtinguha og laing tsart. Nakita ko nga kining mga gipintalan nga mga tsart may daotang epekto ibabaw sa kongregasyon. Kini nakapahinabo nga adunay usa ka gaan, walay kapuslanan, ug mapakayamayong espiritu sa pagbiaybiay diha sa tigomanan.” —

Now, this is the one that I want you to think through.

Karon karon, kini mao ang usa nga buot ko nga hunahunaon ninyo pag-ayo.

—"I saw that the charts ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation."—

—“Nakita ko nga ang mga tsart nga gimando sa Dios nakapadani sa hunahuna sa maayong paagi, bisan walay pagpasabot.”—

"I saw that the charts," plural, "ordered by God . . . ." What charts, in the plural, were ordered by God? These two Charts [the 1843 and 1850 Charts] were ordered by God."

“Akong nakita nga ang mga tsart,” sa plural, “gimandoan sa Dios . . . .” Unsa nga mga tsart, sa plural, ang gimandoan sa Dios? Kining duha ka mga Tsart [ang 1843 ug 1850 nga mga Tsart] gimandoan sa Dios.

> These two Charts are a fulfillment of Habakkuk 2.

> Kining duha ka mga Tsart mao ang katumanan sa Habakuk 2.

—"There is something light, lovely, and heavenly in the representation of the angels on the charts. The mind is almost imperceptibly led to God and heaven. But the other charts that have been gotten up disgust the mind, and cause the mind to dwell more on earth than heaven. Images representing angels look more like fiends than beings of heaven. I saw that the charts had for days and weeks occupied Brother Case's mind when he should have been seeking heavenly wisdom from God, and should have been growing in graces of the Spirit and the knowledge of the truth.

—“Aduna pay usa ka butang nga malinawon, matahum, ug langitnon diha sa paghulagway sa mga manulonda sa mga tsart. Ang hunahuna halos dili mamatikdan nga ginadala ngadto sa Dios ug sa langit. Apan ang ubang mga tsart nga gipahimo makasamad sa hunahuna sa pagkasubo, ug maoy hinungdan nga ang hunahuna mopabilin labaw pa sa yuta kay sa langit. Ang mga hulagway nga nagrepresentar sa mga manulonda mas susama hinoon sa mga dautang espiritu kay sa mga binuhat sa langit. Nakita ko nga ang mga tsart sulod sa mga adlaw ug mga semana maoy nag-okupar sa hunahuna ni Igsoon nga Case sa dihang unta siya nagapangita sa langitnong kaalam gikan sa Dios, ug unta nagatubo diha sa mga grasya sa Espiritu ug sa kahibalo sa kamatuoran.”

"I saw that if the means that has been wasted in getting out charts had been spent in getting out the truth clear before the brethren in publishing tracts, etc., it would have done much good and saved souls. I saw that the chart-making business has spread like the fever." Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

“Nakita ko nga kon ang mga paagi nga nausik sa pagpagula ug mga tsart gigamit unta sa pagpagula sa kamatuoran sa tin-aw nga paagi atubangan sa mga kaigsoonan pinaagi sa pagmantala ug mga tract, ug uban pa, kini unta nakahimo ug dakong kaayohan ug nakaluwas ug mga kalag. Nakita ko nga ang negosyo sa paghimo ug mga tsart mikaylap sama sa hilanat.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

The 1290 and 1335 Days

Ang 1290 ug 1335 ka mga Adlaw

I have following an article from the Review and Herald, January 28, 1858. The reason I have it in your notes is because you can see that in 1858 they are still teaching that the Daily is Paganism. You have it in your reference, eight years after 1850 they still understand the Daily is Paganism.

Aduna koy mosunod nga artikulo gikan sa Review and Herald, Enero 28, 1858. Ang hinungdan nga anaa kini sa inyong mga nota mao nga makita ninyo nga sa 1858 nagatudlo pa gihapon sila nga ang “Daily” mao ang Paganismo. Anaa kini sa inyong reperensiya; walong tuig human sa 1850, nasabtan pa gihapon nila nga ang “Daily” mao ang Paganismo.

> "ANOTHER important prophetic period upon which the Advent doctrine is based, is the 1335 days of Daniel 12, with which the 1290 days are so intimately connected. These two periods are introduced to us as follows:

> “ANG laing mahinungdanong panahon sa tagna nga maoy pinasikaran sa doktrina sa Adbiyento, mao ang 1335 ka adlaw sa Daniel 12, nga ang 1290 ka adlaw hugot kaayong nalambigit niini. Kining duha ka mga panahon gipaila kanato sa mosunod:”

> "—And from the time that the daily (sacrifice) shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be; for thou shalt rest and stand in thy lot at the end of the days.' Daniel 12:11–13.

> “—Ug sukad sa panahon nga ang adlaw-adlaw nga halad pagakuhaon, ug ang dulomtanan nga makapahimong kamingawan igapahimutang, may usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka adlaw. Bulahan siya nga magapaabot ug makaabot sa usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka adlaw. Apan lumakaw ka sa imong dalan hangtod sa katapusan; kay mopahulay ka ug motindog sa imong bahin sa katapusan sa mga adlaw.” Daniel 12:11–13.

"The questions at once arise, Can we tell what the events are, from which these periods are to be dated; and if so, can we tell when they took place? We first enquire. What is the—'daily' (sacrifice) and the —abomination that maketh desolate'? It will be noticed that the word, sacrifice, is in italics: denoting that it is a supplied word. The same will be noticed in the other instances of its occurrence in the book of Daniel, viz., chapter 11:31 and 8:11–13. Let us briefly refer to this latter chapter. In verse 13 it will be observed that two desolations are brought to view; the daily (desolation,) and the transgression of desolation. This fact is made so plain by Josiah Litch that we cannot do better than quote his language:*

“Ang mga pangutana dihadiha motungha, Mahimo ba natong maila kon unsa ang mga panghitabo diin sugod-an ang pag-ihap niining mga panahona; ug kon mao, mahimo ba natong mahibal-an kanus-a kini nahitabo? Una kitang mangutana, Unsa ba ang—‘adlaw-adlaw’ (halad) ug ang—‘kangil-ad nga nagapahimong biniyaan’? Mamatikdan nga ang pulong nga halad anaa sa italiko: nga nagapaila nga kini usa ka pulong nga gidugang lamang. Ang mao usab nga butang mamatikdan sa ubang mga higayon sa paglitaw niini diha sa basahon ni Daniel, nga mao, kapitulo 11:31 ug 8:11–13. Atong hisgutan sa makadiyot kining ulahing kapitulo. Sa bersikulo 13 mamatikdan nga duha ka mga pagkapabiniyaan ang gipakita; ang adlaw-adlaw (nga pagkapabiniyaan), ug ang kalapasan sa pagkapabiniyaan. Kining kamatuoran gihimo nga tin-aw kaayo ni Josiah Litch nga wala na kitay mas maayong buhaton kay ang pagkutlo sa iyang mga pulong:*”

"—The daily sacrifice is the present reading of the text; but no such thing as sacrifice is found in the original. This is acknowledged on all hands. It is a gloss or construction put upon it by the translators. The true reading is, "the daily and the transgression of desolation;" daily and transgression being connected together by "and" the daily desolation and the transgression of desolation. They are two desolating powers which were to desolate the Sanctuary and the host.'

"—Ang inadlaw nga halad mao ang kasamtangang pagbasa sa teksto; apan walay bisan unsang butang nga sama sa halad nga makita diha sa orihinal. Kini giila sa tanang dapit. Kini usa ka pagdugang o paghubad nga gipahamtang niini sa mga maghuhubad. Ang tinuod nga pagbasa mao kini, “ang inadlaw ug ang kalapasan sa kamingawan;” ang inadlaw ug kalapasan nga gihiusa pinaagi sa “ug” ang inadlaw nga kamingawan ug ang kalapasan sa kamingawan. Duha kini ka mga gahom nga nagahimong biniyaan nga maoy magabiniya sa Balaang Puloy-anan ug sa panon.”

"From this it is evident that the —daily,' can have no reference to the Jewish worship to which it has been applied by the older and more prevalent opinion; and this is further evident from the consideration that if these periods, taken either literally or figuratively, be dated from any taking away of this worship, they do not bring us to any event whatever worthy of note.

Gikan niini dayag nga ang “adlaw-adlaw” dili mahimong may kalabutan sa Judiohon nga pagsimba diin kini gipatuman sa mas karaan ug mas kaylap nga panghunahuna; ug kini labi pang dayag gikan sa paghunahuna nga kon kining maong mga yugto sa panahon, kuhaon man sa literal o sa hulagwayong kahulogan, petsahan gikan sa bisan unsang pagkuha niini nga pagsimba, dili kini modala kanato ngadto sa bisan unsang hitabo nga takos gayod tagdon.

"The daily and the abomination then, are two desolating powers which were to oppress the church: can we ascertain what these powers are? We have only to adopt William Miller's method of reasoning on this point to arrive at the same conclusion with him. He says:

“Busa, ang inadlaw ug ang kangil-aran mao ang duha ka mga gahom nga makapabiniyaan, nga maoy magdaugdaug sa iglesia: mahibaloan ba nato kon unsa kining mga gahoma? Kinahanglan lamang natong dawaton ang pamaagi sa pangatarongan ni William Miller niining bahin aron makaabot sa mao rang konklusyon uban kaniya. Siya nagaingon:”

> "—I read on, and could find no other case in which if [the daily] was found but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, —take away;' —he shall take away the daily'; —from the time that the daily shall be taken away'; &c. I read on and thought I should find no light on the text. Finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8, —For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed.'&c. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is —the daily!' Well, now, what does Paul mean by —he who now letteth' or hindereth? By —the Man of Sin,' and the —wicked,' Popery is meant. Well what is it which hinders Popery from being revealed? Why it is Paganism. Well, then, —the daily' must mean Paganism.'+

> “—Mipadayon ako sa pagbasa, ug wala ako makakaplag ug laing kahimtang diin ang [ang adlaw-adlaw] makita gawas lamang sa Daniel. Unya [pinaagi sa tabang sa usa ka concordance] gikuha ko kadtong mga pulong nga nagbarog nga may kalabotan niini, —kuhaon;’ —iya kuhaon ang adlaw-adlaw’; —sukad sa panahon nga ang adlaw-adlaw kuhaon na’; ug uban pa. Mipadayon ako sa pagbasa ug naghunahuna nga daw wala gayud akoy makaplagang kahayag sa teksto. Sa katapusan miabot ako sa 2 Thessalonians 2:7, 8, —Kay ang tinago sa kasal-anan nagabuhat na daan; ang nagapugong lamang karon magapadayon sa pagpugong hangtud nga siya mapahawa gikan sa dalan, ug unya igapadayag kadtong dautan.’ ug uban pa. Ug sa diha nga nahiabot ako niana nga teksto, O, pagkahapsay ug pagkahalangdon sa kamatuoran nga mipakita! Anaa ra diay kini! Kana mao ang —ang adlaw-adlaw!’ Karon, unsa man ang gipasabot ni Pablo sa —ang nagapugong karon’ o nagababag? Pinaagi sa —ang Tawo sa Sala,’ ug sa —ang dautan,’ ang Poperya maoy gipasabot. Nan unsa man ang nagababag sa Poperya aron dili pa ikapadayag? Ngano, kini mao ang Paganismo. Nan, busa, —ang adlaw-adlaw’ kinahanglan magpasabot ug Paganismo.’+”

> "We see from Daniel 8, that it is the little horn, which succeeded the goat, or Grecian empire, that takes away the —daily;' and it is the only power brought to view after the division of Alexander's kingdom down to the time when the Sanctuary should be cleansed at the end of the 2300 days. This little horn we have in its proper place showed to be Rome taken as a unit, corresponding with the fourth kingdom of Daniel's other visions. Now it is a fact that a change did take place in the Roman power from Paganism to Papacy. Paganism from the days of the Assyrian kings down to the time of its modification into Popery, had been the daily, or as Professor Whiting renders it, —the continual' desolation, by which Satan had stood up against the cause of Jehovah. In its priests, its altars and its sacrifices, it bore resemblance to the Levitical form of Jehovah's worship; but when the Levitical gave place to the Christian form of worship, Satan, in order to successfully oppose the work, must change also his form of opposition; hence the temples, altars and statues of Paganism are baptized into the blasphemies of Popery.

> Atong makita gikan sa Daniel 8, nga mao ang gamayng sungay, nga misunod sa kanding, o sa imperyong Grego, ang nagkuha sa —adlaw-adlaw; ug kini mao lamang ang gahum nga gipakita human sa pagkabahinbahin sa gingharian ni Alejandro hangtod sa panahon nga ang Santuwaryo pagahinloan sa kataposan sa 2300 ka mga adlaw. Kini nga gamayng sungay, sa iyang hustong dapit, atong napakita nga mao ang Roma nga gikuha ingon nga usa ka bug-os, nga nagtumbok sa ikaupat nga gingharian sa ubang mga panan-awon ni Daniel. Karon usa ka kamatuoran nga may kausaban gayud nga nahitabo sa gahum sa Roma gikan sa Paganismo ngadto sa Kapapahan. Ang Paganismo sukad sa mga adlaw sa mga hari sa Asiria hangtod sa panahon sa iyang pagkausab ngadto sa Poperya, mao ang adlaw-adlaw, o sumala sa paghubad ni Propesor Whiting, —ang padayon' nga paglaglag, nga pinaagi niini si Satanas mitindog batok sa katuyoan ni Jehova. Diha sa iyang mga pari, sa iyang mga halaran ug sa iyang mga halad, kini may pagkaparehas sa Levitikanhong porma sa pagsimba kang Jehova; apan sa dihang ang Levitikanhon mipuli sa Kristohanong porma sa pagsimba, si Satanas, aron malampusong mosukol sa buluhaton, kinahanglan usab nga usbon ang iyang porma sa pagsukol; busa ang mga templo, mga halaran ug mga larawan sa Paganismo gibunyagan ngadto sa mga pagpasipala sa Poperya.

> "But the daily, Paganism, is said in the prophecy, to have a sanctuary, and the place of its sanctuary was to be cast down. That a sanctuary is frequently connected with idolatry and heathenism, as the place of its devotion and worship, is evident from the following scriptures: Isaiah 16:12; Amos 7:9, 13, margin. Ezekiel 28:18. Concerning the sanctuary of the daily of Daniel 8, we offer the following from Apollos Hale:*

> “Apan ang adlaw-adlaw, ang Paganismo, giingon sa tagna, nga may santuwaryo, ug ang dapit sa iyang santuwaryo igasalibay paubos. Nga ang usa ka santuwaryo sa kanunay ikadugtong sa idolatriya ug paganohanon, ingon nga dapit sa iyang debosyon ug pagsimba, dayag gikan sa mosunod nga mga kasulatan: Isaias 16:12; Amos 7:9, 13, margin. Ezequiel 28:18. Mahitungod sa santuwaryo sa adlaw-adlaw sa Daniel 8, among itanyag ang mosunod gikan kang Apollos Hale:*”

"—What can be meant by the —sanctuary' of Paganism? Paganism, and error of every kind, have their sanctuaries, as well as truth. These are the temples or asylums consecrated to their service. Some particular and renowned temple of Paganism may, then, be supposed to be here spoken of. Which of its numerous distinguished temples may it be? One of the most magnificent specimens of classic architecture is called the Pantheon. Its name signifies the —temple or asylum of all the gods.' The place of its location is Rome.+ The idols of the nations conquered by the Romans were sacredly deposited in some niche or department of this temple, and in many cases became objects of worship by the Romans themselves. Could we find a temple of Paganism that was more strikingly —his sanctuary.'"

“—Unsa kaha ang buot ipasabot sa —santuwaryo’ sa Pagano? Ang Paganismo, ug ang kasaypanan sa tanang matang, adunay ilang mga santuwaryo, maingon man ang kamatuoran. Kini mao ang mga templo o mga dangpanan nga gipahinungod alang sa ilang pag-alagad. Busa, mahimong ipasabot dinhi ang usa ka piho ug inila nga templo sa Paganismo. Hain man sa iyang daghang bantugang mga templo kini? Usa sa labing maanindot nga mga pananglitan sa klasikal nga arkitektura gitawag nga Pantheon. Ang iyang ngalan nagpasabot sa —templo o dangpanan sa tanang mga dios.’ Ang dapit diin kini nahimutang mao ang Roma.+ Ang mga diosdios sa mga nasud nga gidaog sa mga Romano gibutang sa balaang paagi sa usa ka lungag o dibisyon niining templohana, ug sa daghang mga kahimtang nahimong mga butang sa pagsimba sa mga Romano mismo. Makakaplag ba kita ug usa ka templo sa Paganismo nga mas makapatingala pa nga —iyang santuwaryo.’”

"Having now ascertained that the daily is Paganism, and the transgression of desolation, or —the abomination that maketh desolate,' is the Papacy, and that the especial sanctuary of Paganism was the Pantheon, and that the —place' of its location was Rome, we inquire further.

Sa nahibaloan na karon nga ang “adlaw-adlaw” mao ang Paganismo, ug ang “kalapasan sa pagkamingaw,” o—“ang dulumtanan nga nagapahimong mingaw,” mao ang Papasiya, ug nga ang pinasahi nga santuwaryo sa Paganismo mao ang Pantheon, ug nga ang “lugar” sa nahimutangan niini mao ang Roma, mangutana pa kita sa dugang.

"1. Was Paganism —taken away' by the Roman civil power? The following statement of an important and well-known fact in the history of the church and world, we think answers to the prophecy. It refers to Constantine the first Christian emperor, and says:

“1. Gikuha ba sa Romanhong sibil nga gahum ang Paganismo? Ang mosunod nga pahayag mahitungod sa usa ka importante ug iladong kamatuoran sa kasaysayan sa iglesia ug sa kalibotan, sa among pagtuo, nagtubag sa tagna. Kini nagtumong kang Constantino, ang unang Cristohanong emperador, ug nagaingon:”

"—His first act of government was the dispatch of an edict throughout the empire, exhorting his subjects to embrace Christianity.'++

“—Ang iyang unang buhat sa pagdumala mao ang pagpakanaug ug usa ka sugo sa tibuok imperyo, nga nag-awhag sa iyang mga sakop sa pagsagop sa Kristiyanismo.”++

"2. Was Rome the city or place of his sanctuary, (the Pantheon,) cast down by the authority of the State? The following extract answers:

“2. Ang Roma ba mao ang siyudad o dapit sa iyang balaang puloy-anan, (ang Pantheon,) nga gilaglag pinaagi sa awtoridad sa Estado? Ang mosunod nga kinutlo mao ang tubag:”

"—The death of the last rival of Constantine had sealed the peace of the empire. Rome was once more the undisputed queen of nations. But, in that hour of elevation and splendor, she had been raised to the edge of a precipice. Her next step was to be downward and irrecoverable. The change of the government to Constantinople still perplexes the historian. It was an act in direct repugnance to the whole course of the ancient and honorable prejudices of the Roman mind. It was the work of no luxurious Asiatic, devoted to the indulgences of eastern customs and climates, but an iron conqueror, born in the west, and contemptuous, like all Romans, of the habits of the orientals; it was the work of a keen politician, yet it was impolitic in the most palpable degree. Yet Constantine abandoned Rome, the great citadel and throne of the Caesars, for an obscure corner of Thrace, and expended the remainder of his vigorous and ambitious life in the double toil of raising a colony into the capital of his empire, and degrading the capital into the feeble honors and humiliated strength of a colony.'*

“—Ang kamatayon sa kataposang karibal ni Constantino maoy nagpatik sa kalinaw sa imperyo. Ang Roma nahimong pag-usab ang walay ikalalis nga rayna sa mga nasod. Apan, niadtong taknaa sa pagbayaw ug kahalangdon, siya gibayaw ngadto sa daplin sa usa ka pangpang. Ang iyang sunod nga lakang paingon na unta sa pagkanaug ug dili na mabawi. Ang pagbalhin sa kagamhanan ngadto sa Constantinople sa gihapon naglibog sa historyador. Kini usa ka buhat nga dayag nga supak sa tibuok dagan sa karaan ug dungganong mga pagpihig sa hunahuna sa Romano. Dili kini buhat sa usa ka mahigugmaong Asyanong maluho, nga nahalad sa mga kalipayan sa silhanganong mga kostumbre ug mga klima, kondili sa usa ka puthawng manlulupig, natawo sa kasadpan, ug mapinanghimarauton, sama sa tanang Romano, sa mga batasan sa mga taga-Sidlakan; kini buhat sa usa ka hait nga politiko, apan kini dili maalamon sa politika sa labing dayag nga sukod. Bisan pa niana, gibiyaan ni Constantino ang Roma, ang dakong kuta ug trono sa mga Cesar, alang sa usa ka dili inila nga suok sa Thrace, ug gigahin ang nahibilin sa iyang kusgan ug ambisyosong kinabuhi sa duruha ka paningkamot sa pagpataas sa usa ka kolonya ngadto sa pagka-ulohang siyudad sa iyang imperyo, ug sa pagpakaubos sa ulohang siyudad ngadto sa huyang nga mga dungog ug gipakaulawang kusog sa usa ka kolonya.’*”

"This record from the pen of the historian is too plain to need comment. The place of his sanctuary was cast down, says the prophecy; and after a statement of facts like the above, the most fastidious in prophetic interpretation must be satisfied of its application.

Kining talaa gikan sa pluma sa historyador hilabihan ka tin-aw nga dili na magkinahanglan ug komentaryo. Ang dapit sa iyang santuwaryo gilumpag, nagaingon ang propesiya; ug human sa maong pahayag sa mga kamatuoran sama sa anaa sa ibabaw, bisan ang labing mapinili sa paghubad sa propesiya kinahanglan matagbaw sa paggamit niini.

"From the time that the daily shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth and cometh to the thousand three hundred five and thirty days. With the facts before us that the daily is Paganism, that the abomination that maketh desolate is the Papacy, that there was a change from the former to the latter in the Roman power, and by the authority of State we have but to inquire further when this took place in a manner to fulfill the prophecy; for if we can ascertain this, we have the starting point from which the prophetic periods in the text before us are to be dated. Therefore,

“Gikan sa panahon nga ang adlaw-adlaw pagakuhaon, ug ang dulumtanan nga makapahimong biniyaan pagatukoron, adunay usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka adlaw. Bulahan siya nga magahulat ug makaabut sa usa ka libo tulo ka gatus katloan ug lima ka adlaw.” Uban sa mga kamatuoran nga ania sa atong atubangan nga ang adlaw-adlaw mao ang Paganismo, nga ang dulumtanan nga makapahimong biniyaan mao ang Papasiya, nga dihay kausaban gikan sa nahauna ngadto sa naulahi sulod sa gahum sa Roma, ug pinaagi sa awtoridad sa Estado, angay na lamang natong usisahon pa kon kanus-a kini nahitabo sa paagi nga makatuman sa tagna; kay kon atong matino kini, anaa kanato ang sinugdanan diin pagaisipon ang mga mahimoonong kapanahonan diha sa teksto nga ania sa atong atubangan. Busa,

> "3. When did the event referred to in the prophecy take place? Let it be observed, the question is not, when were the saints given into the hands of the Papacy, but when had the change of religion from Paganism to Papacy been so far effected as to make the latter the national religion, and place it in a condition to start upon its career. This, like all other great revolutions, was not the work of a moment. Its incipient workings were manifest long before. Paul said that even in his day the mystery of iniquity, the Man of Sin, the —abomination that maketh desolate,' was already at work. And it is in the light of this scripture that we must understand our Lord's words in Mathew 24:15, concerning the abomination of desolation, where he makes evident reference to Daniel 9:27. For although Paganism had not given place to the Papacy in the year 70 when Jerusalem was destroyed by the Romans we do understand that the power which then appeared modified somewhat in name and form, was the very power that should, as the abomination of desolation, wear out the saints and desolate the church of the Most High.

> “3. Kanus-a nahitabo ang panghitabo nga gihisgutan diha sa tagna? Timan-i kini, ang pangutana dili, kanus-a gitugyan ang mga balaan ngadto sa mga kamot sa Kapapahan, kondili kanus-a ang kausaban sa relihiyon gikan sa Paganismo ngadto sa Kapapahan nahimo na sa ingon nga sukod nga ang ulahi nahimong nasudnong relihiyon, ug gibutang kini sa kahimtang nga makasugod sa iyang pagpanaw. Kini, sama sa tanang uban pang dagkong mga rebolusyon, dili buhat sa usa ka gutlo. Ang iyang sinugdanang mga lihok makita na sa dugay pang panahon sa wala pa. Si Pablo miingon nga bisan sa iyang kapanahonan ang tinago sa kasal-anan, ang Tawo sa Sala, ang —dulumtanan nga nagahimong biniyaan,’ nagabuhat na. Ug sa kahayag niining kasulatan kinahanglan natong sabton ang mga pulong sa atong Ginoo sa Mateo 24:15, mahitungod sa dulumtanan sa kabiniyaan, diin tin-aw siyang naghisgot ngadto sa Daniel 9:27. Kay bisan tuod ang Paganismo wala pa mapulihan sa Kapapahan sa tuig 70 sa dihang gilaglag ang Jerusalem sa mga Romano, atong masabtan nga ang gahum nga mitungha niadtong panahona, nga nausab-usab gamay sa ngalan ug porma, mao gayud ang maong gahum nga, ingon nga dulumtanan sa kabiniyaan, magapaluya sa mga balaan ug magabiniyaan sa iglesia sa Labing Hataas.”

"Up to the time of the conversion of Clovis, king of France, which took place in 496, the French and other nations of western Rome were Pagan; but subsequent to that event the efforts to convert idolaters to Christ were crowned with great success. It is said that the conversion of Clovis gave rise to the custom of addressing the French monarch with the titles of Most Christian Majesty and Eldest Son of the Church.+ Between that time and A.D. 508 by "alliances," "capitulations" and conquests, "the Avborici," the "Roman garrisons in the west," Brittany, the Burgundians and the Visigoths, were brought into subjection.'++

“Hangtod sa panahon sa pagkakabig ni Clovis, hari sa Pransiya, nga nahitabo niadtong 496, ang mga Pranses ug ang ubang mga nasod sa kasadpang Roma mga Pagano; apan human niadtong hitabo ang mga paningkamot sa pagkabig sa mga magsisimba sa diosdios ngadto kang Cristo gikoronahan ug dakong kalamposan. Giingon nga ang pagkakabig ni Clovis maoy hinungdan sa paggikan sa kostumbre sa pagtawag sa monarka sa Pransiya sa mga titulo nga Labing Kristohanong Kamahalan ug Kamagulangan nga Anak sa Iglesia.+ Taliwala niadtong panahona ug sa A.D. 508 pinaagi sa “mga alyansa,” “mga kapitulasiyon” ug mga pagsakop, “ang Avborici,” ang “mga garison sa Roma sa kasadpan,” ang Brittany, ang mga Burgundian ug ang mga Visigoth, gidala ngadto sa pagpasakop.’++”

"—Paganism in the western Roman Empire, though it doubtless retarded the progress of the Christian faith, especially in those nations which were molested, as in the case of England, by the inroads of the barbarous clans, who continued idolaters, henceforth had not the power, if it had the disposition to suppress the Catholic faith, or to hinder the encroachments of the Roman Pontiff.

—Ang pagano nga pagsimba sa kasadpang Romanhong Imperyo, bisan tuod sa walay pagduhaduha nakapahinay sa pag-uswag sa Cristohanong pagtoo, ilabina sa kadtong mga nasod nga gisamok, sama sa kahimtang sa England, sa mga pagsulong sa mga barbarong banay, nga nagpabiling mga magsisimba sa mga dios-dios, sukad niadto wala na kiniy gahum, kon aduna man kiniy tinguha, sa pagsumpo sa Katolikong pagtoo, o sa pagpugong sa mga pangilog sa Romanhong Pontipise.

"From that time, the Papal abomination was triumphant, so far as Paganism was concerned. Its future contests were with the other Christian sects, who were always treated as heretics; and with princes who were always treated as rebels or dividers of the body of Christ. The prominent powers of Europe gave up their attachment to Paganism only to perpetuate its abominations in another form; for Paganism needed only to be baptized to become Christian in the Catholic sense; and when the interests or vengeance of its presiding minister made the demand, their possessions and thrones,—perhaps their lives,—must be laid on the altar. SS

Sukad niadtong panahona, ang Papal nga dulumtanan nagmadaugon, kutob sa mahitungod sa Paganismo. Ang mga pakigbisog niini sa umaabot batok na sa ubang mga sekta nga Kristohanon, nga sa kanunay giisip nga mga erehe; ug batok sa mga principe nga sa kanunay giisip nga mga rebelde o mga tigbahin sa lawas ni Cristo. Ang bantugang mga gahom sa Europa mibiya sa ilang pagkapigtalupangod sa Paganismo aron lamang mapadayon ang mga dulumtanan niini sa laing porma; kay ang Paganismo nanginahanglan lamang nga bawtismohan aron mahimong Kristohanon sa kahulogan nga Katoliko; ug sa dihang ang mga interes o ang panimalos sa iyang nagdumalang ministro maoy mangayo niini, ang ilang mga kabtangan ug mga trono,—tingali ang ilang mga kinabuhi,—kinahanglang ipahimutang ibabaw sa halaran. SS

"* Prophetic Exposition, Volume 1, 127.

* Prophetic Exposition, Tomo 1, 127.

"+ Goodrich's Universal Hist. and Gutherie's Geog.'

+ Ang Unibersal nga Hist. ni Goodrich ug ang Geog. ni Gutherie.

"+ Mosheim Christian History, Volume 1, 132, 133.

+ Kasaysayan sa Kristiyanismo ni Mosheim, Tomo 1, 132, 133.

"In England, Arthur, the first Christian king, founded the Christian worship on the ruins of the Pagan.* Rapin, who claims to be more exact in the chronology of events in his history, states that he was elected monarch of Britain in 508. Book 2, 129.

Sa Inglatera, si Arthur, ang unang Cristianong hari, nagtukod sa Cristohanong pagsimba ibabaw sa mga kagun-oban sa pagano.* Si Rapin, nga nagaangkon nga mas tukma sa kronolohiya sa mga panghitabo sa iyang kasaysayan, nagaingon nga siya gipili nga monarka sa Britanya niadtong 508. Basahon 2, 129.

"What was the condition of the See of Rome at this time? —Symmachus was Pope from 498 or 9 to 514. His pontificate was distinguished by these remarkable circumstances and events:

“Unsa man ang kahimtang sa Luklukan sa Roma niining panahona? —Si Symmachus mao ang Papa gikan sa 498 o 499 hangtod sa 514. Ang iyang pagkapapa nailhan tungod niining talagsaong mga kahimtang ug mga hitabo:

"1. He —left Paganism' when he entered the —church of Rome.'

“1. Siya —mibiya sa Pagano’g relihiyon” sa dihang misulod siya sa —simbahan sa Roma.’

"2. He found his way to the Papal chair by striving with his competitor even unto blood. Du Pin.

“2. Iyang nakakaplag sa iyang dalan paingon sa lingkoranan sa Papado pinaagi sa pagpakigbisog batok sa iyang kakompetensya bisan hangtod sa dugo. Du Pin.

"3. By the adulation paid to him as the successor of St. Peter.

“3. Pinaagi sa pagdayeg nga gihatag kaniya ingon nga manununod ni San Pedro.”

"4. By the excommunication of the Emperor Anastasius.+

“4. Pinaagi sa ekskomunikasyon sa Emperador Anastasius.+”

"—How much,' says Mosheim, —the opinions of some were favorable to the lordly demands of the Roman Pontiffs, may be easily imagined from an expression of Ennodius, that infamous and extravagant flatterer of Symmachus, who was a prelate of ambiguous fame. This parasitical panegyrist, among other impertinent assertions maintained that the Pontiff was constituted judge in the place of God, which he filled as the Vicegerent of the Most High.'++

“—Pagkada-kuan,” nag-ingon si Mosheim, “ang mga opinyon sa pipila mapahiuyonon sa mapangharianong mga pangayo sa mga Romanong Pontiff, dali rang mahunahuna gikan sa usa ka pahayag ni Ennodius, kadtong daotan ug hilabihang manging-ulipon nga tigdayeg ni Symmachus, nga usa ka prelado nga malibogon ang kabantog. Kining parasitikong manugdayeg sa pagdayeg, taliwala sa uban pang walay kapuslanan nga mga pagpamatuod, nagpadayon sa pag-ingon nga ang Pontiff gitukod ingon nga maghuhukom puli sa Diyos, nga maoy iyang gihuptan ingon nga Bise-rehente sa Labing Halangdon.”++

"By the strength secured to the Catholic cause in the west, by these successes, and the agency of the vicars, and other agents of the See of Rome, the Papal party in Constantinople were —placed' in a position to justify open hostilities in behalf of their master at Rome. In 508 the whirlwind of fanaticism and civil war swept in fire and blood through the streets of the eastern capital.'

Pinaagi sa kalig-on nga napalig-on alang sa kawsa sa Katoliko sa kasadpan, pinaagi niining mga kalampusan, ug sa paglihok sa mga bise-regente, ug sa uban pang mga ahente sa Luklukan sa Roma, ang partidong Papal sa Constantinople gibutang sa usa ka kahimtang nga makapamatarong sa hayag nga mga pagpakig-away pabor sa ilang agalon didto sa Roma. Sa 508 ang alimpulos sa panatismo ug gubat sibil milatas uban sa kalayo ug dugo sa kadalanan sa silangang kaulohan.

"Gibbon, under the years 508–514, speaking of the commotions in Constantinople, says —The statues of the emperor were broken, and his person was concealed in a suburb, till, at the end of three days, he dared to implore the mercy of his subjects. [Popery is triumphant.] Without his diadem, and in the posture of a suppliant, Anastasius appeared on the throne of the circus. The Catholics, before his face, rehearsed the genuine Trisagion; they exulted in the offer which he proclaimed by the voice of a herald, of abdicating the purple; they listened to the admonition, that, since all could not reign, they should previously agree in the choice of a sovereign; and they accepted the blood of two unpopular ministers, whom their master, without hesitation, condemned to the lions. These furious but transient seditions were encouraged by the success of Vitalian, who with his army of Huns and Bulgarians, for the most part idolaters, declared himself the champion of the Catholic faith. In this pious rebellion he depopulated Thrace, besieged Constantinople, exterminated sixty-five thousand of his fellow Christians, till he obtained the recall of the bishops, the satisfaction of the Pope, and the establishment of the council of Chalcedon, an orthodox treaty, reluctantly signed by the dying Anastasius, and more faithfully performed by the uncle of Justinian. And such was the event of the first of the religious wars which have been waged in the name, and by the disciples, of the God of Peace." SS

Si Gibbon, ubos sa mga tuig 508–514, sa pagsulti bahin sa mga kagubot sa Constantinople, nagaingon—Ang mga estatwa sa emperador gidunggab, ug ang iyang kaugalingong lawas gitago sa usa ka suburbio, hangtod nga, sa katapusan sa tulo ka adlaw, nangahas siya sa pagpangamuyo sa kalooy sa iyang mga sakop. [Nagmadaugon ang Kapapahan.] Wala ang iyang korona, ug sa kahimtang sa usa ka nangamuyo, si Anastasius mipakita sa trono sa sirko. Ang mga Katoliko, sa iyang atubangan, misubli sa tinuod nga Trisagion; nangalipay sila sa tanyag nga iyang gipahibalo pinaagi sa tingog sa usa ka magpapatigayon, sa pagbiya sa purpura; naminaw sila sa pahimangno nga, sanglit dili man ang tanan makagahum sa paghari, kinahanglan nga una silang magkauyon sa pagpili sa usa ka punoan; ug gidawat nila ang dugo sa duha ka mga ministro nga dili pinalangga sa katawhan, nga ang ilang agalon, sa walay pagduhaduha, nagsilot sa mga leon. Kining mabangis apan lumalabay nga mga pagsamok gidasig sa kalampusan ni Vitalian, nga uban sa iyang kasundalohan sa mga Hun ug mga Bulgariano, nga sa kinadaghanan mga magsisimba sa diosdios, mipahayag sa iyang kaugalingon nga kampiyon sa Katolikong pagtoo. Niining diosnon nga pagrebelde iyang gihimong mingaw ang Thrace, gilibotan ang Constantinople, gilaglag ang kan-uman ug lima ka libo sa iyang isigka-Kristohanon, hangtod nga iyang nakuha ang pagpabalik sa mga obispo, ang paghatag-katagbawan sa Papa, ug ang pagpatuman sa konseho sa Chalcedon, usa ka ortodoksong kasabotan, nga sa walay tinguha gipirmahan sa naghimalatyon nga si Anastasius, ug labi pang matinud-anong gituman sa uyoan ni Justinian. Ug mao kana ang nahitabo sa nahaunang mga gubat sa relihiyon nga gilunsad sa ngalan, ug pinaagi sa mga tinun-an, sa Dios sa Pakigdait. SS

"With the following extract from Appollos Hale, we close the testimony on this point: —We now invite our modern Gamaliels to take a position with us in the place of the sanctuary of Paganism (since claimed as the "patrimony of St. Peter") in 508. We look a few years into the past, and the rude Paganism of the northern barbarians is pouring down upon the nominally Christian empire of Western Rome—triumphing everywhere—and its triumphs everywhere distinguished by the most savage cruelty. . . . The empire falls and is broken into fragments. One by one the lords and rulers of these fragments, abandon their Paganism and profess the Christian faith. In religion the conquerors are yielding to the conquered. But still Paganism is triumphant. Among its supporters there is one stern and successful conqueror. (Clovis.) But soon he also bows before the power of the new faith and becomes its champion. He is still triumphant, but, as a hero and conqueror, reaches the zenith at the point we occupy, A.D. 508.

Uban sa mosunod nga kinutlo gikan kang Appollos Hale, tapuson nato ang pagpamatuod niini nga punto: —Karon gidapit namo ang atong modernong mga Gamaliel nga mopahimutang uban kanamo diha sa dapit sa santuwaryo sa Paganismo (nga sukad niadto giangkon ingon nga “panulondon ni San Pedro”) sa 508. Motan-aw kita ug pipila ka tuig ngadto sa nangagi, ug ang bangis nga Paganismo sa amihanang mga barbaro nagabubo ngadto sa ginganlan lamang nga Cristohanong imperyo sa Kasadpang Roma—nagdaug sa tanang dapit—ug ang ilang mga pagdaug sa tanang dapit gimarkahan sa labing mapintas nga kabangis. . . . Ang imperyo nahugno ug nabungkag ngadto sa mga tipik. Usa-usa, ang mga agalon ug mga magmamando niining mga tipika mibiya sa ilang Paganismo ug misugid sa Cristohanong pagtuo. Sa relihiyon, ang mga mananaug nagpasakop sa mga gidaog. Apan sa gihapon ang Paganismo maoy nagmadaogon. Taliwala sa mga nanalipod niini anaa ang usa ka mabangis ug malampusong mananaug. (Clovis.) Apan sa dili madugay siya usab moyukbo atubangan sa gahum sa bag-ong pagtuo ug mahimong kampeon niini. Nagapadayon siya sa pagkamadaugon, apan, ingon nga usa ka bayani ug mananaug, nakaabot sa kinatumyan sa punto nga atong giokupar, A.D. 508.

"—In or near the same year, the last important subdivision of the fallen empire is publicly, and by the coronation of its triumphant —monarch' Christianized.

—Sa sulod niining maong tuig, o duol niana, ang kataposang mahinungdanong nabahing bahin sa napukan nga imperyo sa dayag, ug pinaagi sa pagpahimulos sa korona sa iyang madaugong “monarka,” nahimong Kristiyano.

"—The pontiff for the period on which we stand is a recently converted Pagan. The bloody contest which placed him in the chair was decided by the interposition of an Arian king. He is bowed to and saluted as filling —the place of God on earth.' The senate is so far under his power, that, on suspicion that the interests of the See of Rome demand it, they excommunicate the emperor. . . . In 508 the mine is sprung beneath the throne of the Eastern Empire. The result of the confusion and strife it occasions is the humiliation of its rightful lord. Now the question is, at what time was Paganism so far suppressed, as to make room for its substitute and successor, the Papal abomination? When was this abomination placed in a position to start on its career of blasphemy and blood? Is there any other date for its being "placed," or "set up" in the room of Paganism, but 508? If the mysterious enchantress has not now brought all her victims within her power, she has taken her position, and some have yielded to the fascination.

“—Ang pontipiko alang sa panahong atong gibarugan usa ka bag-ong nakabig nga Pagano. Ang madugoon nga pakigbisog nga nagbutang kaniya sa lingkoranan gidisisyunan pinaagi sa pagpanghilabot sa usa ka Ariyanhong hari. Siya gidukoan ug gidayeg ingon nga nagapuno —sa dapit sa Dios dinhi sa yuta.’ Ang senado anaa sa hilabihang pagkailalom sa iyang gahum, nga, sa dihang adunay pagduda nga kini ginapanginahanglan sa mga interes sa Luklukan sa Roma, ilang ginapapahawa sa komunyón ang emperador. . . . Sa 508 ang mina gipabuto ilalom sa trono sa Silangang Imperyo. Ang resulta sa kalibog ug panag-away nga gipaingon niini mao ang pagpaubos sa matarong nga agalon niini. Karon, ang pangutana mao, sa unsang panahon ang Paganismo napugngan sa ingon nga sukod, aron makahatag ug luna alang sa iyang puli ug manununod, ang Papal nga kangil-ad? Kanus-a kining kangil-ad gibutang sa usa ka kahimtang aron makasugod sa iyang dalan sa pagpasipala ug dugo? Aduna bay laing petsa alang sa iyang “pagkabutang,” o “pagkatukod” puli sa Paganismo, gawas sa 508? Kon ang misteryosong manlilimbong wala pa karon makadala sa tanan niyang mga biktima ilalom sa iyang gahum, nakuha na niya ang iyang puwesto, ug ang uban mitugyan na sa panglamat.”

"The others are at length subdued, —and kings, and peoples and multitudes, and nations, and tongues,' are brought under the spell which prepares them, even while —drunken with the blood of the martyrs of Jesus,' to —think they are doing God service,' and to fancy themselves the exclusive favorites of heaven, while becoming an easier and richer prey for the damnation of hell'*

“Ang uban sa katapusan napailalom, —ug ang mga hari, ug ang mga katawhan, ug ang mga panon, ug ang mga nasud, ug ang mga pinulongan,’ gidala ilalom sa paglamat nga nagaandam kanila, bisan samtang —hubog sa dugo sa mga martir ni Jesus,’ sa —paghunahuna nga sila nagabuhat ug pag-alagad sa Dios,’ ug sa pagtuo nga sila mao lamang ang pinili nga mga pinalangga sa langit, samtang sila nahimong labi pang sayon ug mas dato nga tukbonon alang sa pagkahinukman sa impiyerno”*

"We have the date. The —daily' was taken away, and the abomination that maketh desolate set up in 508. Dating from this point the 1290 days or years terminate in 1798 where, as has already been shown, the civil power was stricken from the Pope by the arm of Buonaparte. The 1335 days bring us 45 full years this side of that event.

Anaa na kita sa petsa. Ang “kanunayng” gikuha, ug ang mangil-ad nga butang nga nagapahimong biniyaan gipahimutang sa 508. Gikan niining puntoha ang 1290 ka mga adlaw o mga tuig matapos sa 1798 diin, sumala sa gipakita na kaniadto, ang sibil nga gahum gikuha gikan sa Papa pinaagi sa bukton ni Buonaparte. Ang 1335 ka mga adlaw nagdala kanato ug 45 ka tibuok nga mga tuig sa unahan niana nga hitabo.

"But some may say, How is it that you make the periods terminate in the past? Does it not read that Daniel should rest and stand in his lot at the end of the days? Certainly; and we believe it. But what is it for Daniel to stand in his lot? This point will come under consideration when we come to an explanation of the passing of the time, and an examination of the events that did take place at the end of the days. Meanwhile we here cast anchor till another week." Review and Herald, January 28, 1858.

Apan tingali moingon, Giunsa man nga gihimo ninyo nga ang mga yugto matapos na sa nangagi? Dili ba mabasa nga si Daniel mopahulay ug motindog sa iyang bahin sa katapusan sa mga adlaw? Sa pagkatinuod; ug kami nagatuo niana. Apan unsa man ang kahulogan nga si Daniel motindog sa iyang bahin? Kini nga punto pagahisgotan sa diha nga moabot kita sa pagpasabot sa paglabay sa panahon, ug sa pagsusi sa mga hitabo nga tinuod nga nahitabo sa katapusan sa mga adlaw. Sa kasamtangan, dinhi una kami mohunong hangtod sa laing semana. Review and Herald, Enero 28, 1858.

Errors and Dangers of Prescott and Daniells; The Cities to Be Worked

Ang mga Kasaypanan ug mga Kapeligrohan ni Prescott ug Daniells; Ang mga Siyudad nga Pagabuhatonan

(A. G. Daniells was elected president of the General Conference in 1901. This suggests that this document was written in 1910, a time when Mrs. White was very concerned about Daniells' neglect of the cities and his involvement in the controversy over the "Daily.")

(Si A. G. Daniells napili nga presidente sa General Conference niadtong 1901. Kini nagpasabot nga kining dokumentoha gisulat niadtong 1910, usa ka panahon diin daku kaayo ang kabalaka ni Mrs. White mahitungod sa pagpasagad ni Daniells sa mga siyudad ug sa iyang pagkalambigit sa kontrobersiya bahin sa “Daily.”)

Now, recently Steve Wohlberg was saying that he does not have to take a position on the Daily because Ellen White never had a position on the Daily, and if it is good enough for the prophetess to take that position, it is good enough for him.

Karon, bag-ohay lang si Steve Wohlberg nagaingon nga dili niya kinahanglan nga mopili ug baruganan mahitungod sa Daily tungod kay si Ellen White wala gayud moy baruganan mahitungod sa Daily, ug kon igo na kana alang sa propetisa sa pagkuha niana nga baruganan, igo na usab kana alang kaniya.

Well, Ellen White did have a position on the Daily. She said the Millerites had the correct view of it, and she understood it was Paganism. She understood that when Paganism was taken away, the 1335 began; and, she understood that other views than that only produced darkness and confusion.

Aw, si Ellen White may baruganan gayod mahitungod sa Adlaw-adlaw. Miingon siya nga ang mga Millerita adunay husto nga pagtan-aw niini, ug nasabtan niya nga kini mao ang Paganismo. Nasabtan niya nga sa dihang ang Paganismo gikuha, ang 1335 misugod; ug, nasabtan usab niya nga ang ubang mga panglantaw gawas niana nagpatungha lamang ug kangitngit ug kalibog.

And the one that you can demonstrate from the history of 1850 that was really isolated as bringing darkness and confusion is Crosier's view that the Daily represented Christ's Sanctuary ministry; so, I think she had an understanding what the Daily was, not only what it was but what it represented because, if you left that position, you go into darkness and confusion.

Ug ang usa nga imong mapamatud-an gikan sa kasaysayan sa 1850 nga sa pagkatinuod nahimulag ingon nga nagdala ug kangitngit ug kalibog mao ang panglantaw ni Crosier nga ang Daily nagrepresentar sa ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo; busa, sa akong hunahuna aduna siyay pagsabot kon unsa ang Daily, dili lamang kon unsa kini kondili usab kon unsay girepresentar niini tungod kay, kon mobiya ka niana nga baruganan, mosulod ka sa kangitngit ug kalibog.

But, in 1910 Ellen White also rebuked the General Conference President and W. W. Prescott for pushing this same view as Crosier's.

Apan, niadtong 1910, gisaway usab ni Ellen White ang Presidente sa General Conference ug si W. W. Prescott tungod sa ilang pagpasiugda niining mao gihapong panglantaw nga iya ni Crosier.

And no historian is going to argue that Prescott and Willie White and A. G. Daniells, that when they were pushing the Daily, they were pushing the idea that the Daily represented Christ's Sanctuary ministry. Everyone knows that.

Ug walay historyador nga molalis nga si Prescott ug si Willie White ug si A. G. Daniells, nga sa dihang ilang gipasiugda ang Daily, ilang gipasiugda ang ideya nga ang Daily nagrepresentar sa ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo. Nahibalo ang tanan niana.

But, you have got the entire article here from Manuscript Releases, volume 20.

Apan ania kanimo ang tibuok nga artikulo dinhi gikan sa Manuscript Releases, tomo 20.

When was this released? Well, it was released in 1988; so, it is available for students of Adventism to consider in 1988.

Kanus-a kini gipagawas? Aw, kini gipagawas niadtong 1988; busa, magamit kini alang sa mga estudyante sa Adventismo aron pagatimbang-timbangon niadtong 1988.

When did Willie White and Prescott and Daniells establish the false view of the Daily in Adventism? From 1919 to 1931 is when they accomplished their work. By 1931, forget about it!! Adventism is going to teach that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry because they have accepted the interpretation of the Scriptures that comes from apostate Protestantism and Catholicism. And from this point on, the Daily is identified as Christ's Sanctuary ministry.

Kanus-a gilatid ni Willie White ug ni Prescott ug ni Daniells ang bakak nga panglantaw mahitungod sa Daily sulod sa Adventismo? Gikan sa 1919 hangtod sa 1931 nila natuman ang ilang buluhaton. Pag-abot sa 1931, kalimti na kana!! Ang Adventismo motudlo na nga ang Daily nagarepresentar sa ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo tungod kay gidawat nila ang paghubad sa Kasulatan nga nagagikan sa apostatang Protestantismo ug Katolisismo. Ug gikan niining puntoha padayon, ang Daily giila na ingon nga ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo.

Awe, there are some voices that are opposing this that know better, but the tide has totally turned from that point on.

Aba, adunay pipila ka mga tingog nga misupak niini nga nasayod ug mas maayo, apan ang dagan sa mga hitabo hingpit nang mibalhin sukad niadtong higayona.

And then in 1988, the Ellen White Estate releases for us this statement from 1910 at the very time the Daily was being agitated by Prescott, Daniells, and Willie White.

Ug unya niadtong 1988, gipagawas alang kanato sa Ellen White Estate kining pahayag gikan sa 1910 sa mao gayud nga panahon nga ang Daily gipalihok ni Prescott, Daniells, ug Willie White.

> "At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working;"

> Niining bahin sa atong kasinatian, dili kita angay nga ang atong mga hunahuna ipalayo gikan sa pinasahi nga kahayag nga gihatag [kanato] aron pagahunahunaon sa mahinungdanong panagtigom sa atong komperensya. Ug didto si Igsoon Daniells, kansang hunahuna ginabuhatan sa kaaway;

What does that mean? What does it mean that the enemy is working your mind? It means the Holy Spirit is not working your mind.

Unsa man kana nagpasabot? Unsa ang buot ipasabot nga ang kaaway nagabuhat sa imong hunahuna? Nagpasabot kini nga ang Balaang Espiritu wala nagabuhat sa imong hunahuna.

> "...and your mind and Elder Prescott's mind were being worked by the angels that were expelled from heaven..."

> “…ug ang imong hunahuna ug ang hunahuna ni Elder Prescott gipalihok sa mga manulonda nga gipapahawa gikan sa langit…”

> "Satan's work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan's devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence."

> Ang buhat ni Satanas mao ang paglingla sa inyong mga hunahuna aron ang mga gagmayng butang ug mga detalye ikapasulod nga ang Ginoo wala mag-aghat kaninyo sa pagpasulod. Dili kini mahinungdanon. Apan dako kini ug kahulogan alang sa buluhaton sa kamatuoran. Ug ang mga hunahuna sa inyong mga pangisip, kon madani kamo ngadto sa mga gagmayng butang o mga detalye, mao kini ang laraw nga binuhat ni Satanas. Naghunahuna kamo nga ang pagtul-id sa gagmayng mga butang diha sa mga sinulat nga mga libro maoy pagbuhat sa usa ka dakong buluhaton. Apan gisugo ako, Ang kahilom maoy kahanas sa pagpamulong.

They wanted to go into Uriah Smith's book, Thoughts on Daniel and Revelation, and remove what he said about the Daily being Paganism. That is why in this time period one of the men that is fighting against Willie White and Prescott and Daniells is a man named Larry Smith.

Gusto nilang sulodán ang basahon ni Uriah Smith, *Thoughts on Daniel and Revelation*, ug kuhaon ang iyang giingon nga ang “Daily” mao ang Paganismo. Mao kana ang hinungdan nga niining yugto sa panahon, usa sa mga tawo nga nakig-away batok kang Willie White ug Prescott ug Daniells mao ang usa ka tawo nga ginganlag Larry Smith.

Who is Larry Smith? That is Uriah's son, and he knows what they want to do and he is standing with his dad: the Daily is Paganism.

Kinsa si Larry Smith? Siya mao ang anak ni Uriah, ug nasayod siya sa ilang gustong buhaton ug nagabarug siya uban sa iyang amahan: ang Daily mao ang Paganismo.

> "I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy's plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

> Ako isulti ko, Hunonga ang inyong pagpangita ug mga sayop. Kon kining tuyo sa yawa mahimo lamang nga matuman, nan [kini] makita kaninyo [nga] ang inyong buhat pagaisipon nga labing kahibulongan sa paglaraw. Mao kini ang laraw sa kaaway nga maipahimutang ang tanang gituohang masupilon nga mga kinaiya didto diin ang tanang matang sa mga hunahuna wala magkauyon.

> "And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would"

> “Ug unsa man diay? Ang maong buluhaton nga makapahimuot sa yawa maoy matuman. Adunay ipakita ngadto sa mga taga-gawas, dili bahin sa atong pagtoo, kondili kadto gayud nga mohaom kanila, nga magapalambo sa mga kinaiya sa pagkamaugyon nga maga”

do what? "cause great confusion."

buhata ang unsa? “hinungdan sa dakong kalibog.”

Other views of the Daily have been adopted that bring confusion and darkness.

Ang ubang mga panglantaw bahin sa “Daily” gidawat nga nagdala ug kalibog ug kangitngit.

> "and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

> “ug gamiton ang mga bulawanong higayon nga angay unta gamiton uban sa mainitong kaikag aron ipasundayag ang dakong mensahe sa atubangan sa katawhan. Ang mga pagpasundayag bahin sa bisan unsang hilisgutan nga atong gihagoan dili managkauyon ang tanan, ug ang sangpotanan mao ang paglibog sa mga hunahuna sa mga magtotoo ug sa mga dili-magtotoo. Mao gayud kini ang butang nga giplano ni Satanas nga mahitabo—bisan unsa nga mapadak-an ingon nga usa ka panaglalis.”

Lord willing, when we begin to prove these doctrines from our Bible study, we will look at Ezekiel 28; because, Ezekiel 28 is where the very root of the Daily is identified. Ezekiel 28 is about the exaltation of Lucifer, and she is marking it; because, as they are trying to say that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry, not only were they rejecting the true view of the Daily, a symbol of self-exaltation, but they were manifesting that very self-exaltation in their own experience. She emphasizes they would bring confusion into our ranks.

Kon itugot sa Ginoo, sa dihang magsugod kita sa pagpamatuod niining mga doktrina gikan sa atong pagtuon sa Biblia, atong tan-awon ang Ezekiel 28; tungod kay, ang Ezekiel 28 mao ang dapit diin gipaila ang mismong gamot sa Adlaw-adlaw. Ang Ezekiel 28 mahitungod sa pagbayaw kang Lucifer, ug iyang timailhanan kini; tungod kay, samtang naningkamot sila sa pag-ingon nga ang Adlaw-adlaw nagrepresentar sa ministeryo ni Cristo sa Santuwaryo, dili lamang nila gisalikway ang matuod nga panglantaw sa Adlaw-adlaw, usa ka simbolo sa pagbayaw sa kaugalingon, kondili ilang gipadayag kana mismong pagbayaw sa kaugalingon sa ilang kaugalingong kasinatian. Iyang gipasiugda nga sila magdala ug kalibog sa sulod sa atong mga han-ay.

> "Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

> Karon, ania ang usa ka dakung buluhaton, diin ang mga katingalahang espiritu makapangilabot. Apan ang Ginoo adunay usa ka buluhaton nga pagabuhaton aron maluwas ang nangahanaw nga mga kalag; ug ang mga dapit nga mapun-an ni Satanas, nga nagtakuban, pinaagi sa pagdala ug kalibog ngadto sa atong mga laray, iyang pagabuhaton kini sa hingpit, ug kadtong tanan nga gagmayng mga kalainan pagapadakuon, pagapadayagong hayag.

And what does it mean, "And I was shown"? God specifically told her this.

Ug unsa man ang kahulogan niini, “Ug gipakita kini kanako”? Ang Dios maoy mitug-an gayud niini kaniya.

> "And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan's wiles be brought in, should this "Daily" be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced,"

> “Ug gikan pa sa sinugdan gipakita kanako nga ang Ginoo wala maghatag ni kang Elder Daniells ni kang Elder Prescott sa palas-anon niini nga buluhaton. Pagadad-on ba ang mga limbong ni Satanas, ug kining “Daily” himoon ba nga usa ka dakong butang aron isulod sa paglibog sa mga hunahuna ug sa pagpugong sa pag-uswag sa buluhaton niining mahinungdanong panahona? Dili kini angay, bisan unsa pa man kini. Kining hilisgutan dili angay ipaila,”

Sister White understood the Daily, and she understood that teaching the Daily was Christ's Sanctuary ministry is something that came from angels that were expelled from Heaven and that it only brings confusion and darkness; and, she knew the Pioneer position that the Daily represented Paganism, and that when the Daily was taken away, the 1335-year time prophecy began. She knew that. She knew the difference, no matter what these guys want to say.

Nasabtan ni Sister White ang Mahinabo sa Matag-adlaw, ug nasabtan niya nga ang pagtudlo nga ang Mahinabo sa Matag-adlaw mao ang ministeryo ni Cristo diha sa Santuwaryo usa ka butang nga naggikan sa mga manulonda nga giabog gikan sa Langit ug nga kini nagdala lamang og kalibog ug kangitngit; ug, nahibalo siya sa baruganan sa mga Pioneer nga ang Mahinabo sa Matag-adlaw nagrepresentar sa Paganismo, ug nga sa dihang gikuha ang Mahinabo sa Matag-adlaw, nagsugod ang tagna sa panahon nga 1335 ka tuig. Nahibalo siya niana. Nahibalo siya sa kalainan, bisan unsa pa ang gustong isulti niining mga tawhana.

> "It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan's cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

> Dili unta kini mahitabo, bisan unsa pa man. Kining hilisgutan dili angay ipaila, kay ang espiritu nga ikapasulod niini mamugong, ug si Lucifer nagbantay sa matag lihok. Ang satanikong mga pwersa magsugod sa iyang buluhaton ug ang kalibog madala ngadto sa atong mga laray. Wala kay pagtawag sa pagpangita sa kalainan sa opinyon nga dili usa ka pangutana sa pagsulay; kondili ang imong kahilom maoy elokuwensiya. Ang butang bug-os ug tin-aw anaa sa akong atubangan. Kon ang yawa makahilabot kang bisan kinsa sa atong kaugalingong katawhan mahitungod niining mga butanga, sumala sa iyang gituyo nga buhaton, ang kawsa ni Satanas magmadaugon. Karon ang buluhaton kinahanglan dayong pagasugdan, ug dili ang pagpahayag sa usa ka [kalainan] sa opinyon.

> "Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

> Pagadasigon ni Satanas kadtong mga tawhana nga mipahawa gikan kanato aron mahiusa sa daotang mga manulonda ug pugngan ang atong buluhaton pinaagi sa mga pangutana nga walay hinungdan, ug daku unta ang pagmaya didto sa kampo sa kaaway. Pagpundok kamo, pagpundok kamo. Itabon ang tanang kalainan. Ang atong buluhaton karon mao ang paghalad sa tanan natong kusog sa lawas ug sa ugat sa utok aron mapahilayo kining mga kalainlain, ug magkauyon ang tanan. Kon tugotan si Satanas, uban sa iyang daku nga dili-binulahan nga kaalam, nga makakupot bisan sa labing diyutay, [magmaya unta siya].

> "Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

> “Karon, sa dihang nakita ko kon giunsa ninyo ang pagtrabaho, nasabtan sa akong hunahuna ang tibuok kahimtang ug ang mga sangputanan kon mopadayon kamo ug mohatag sa mga pundok nga mibiya kanato sa labing diyutayng higayon sa pagdala ug kalibog sa atong mga laray. Ang inyong kakulang sa kaalam mao gayud ang gusto ni Satanas. Ang inyong kusog nga pagmantala wala ilalom sa pagdasig sa Espiritu Santo. Gisugo ako sa pag-ingon kaninyo nga ang inyong pagpangita ug mga sayop sa mga sinulat sa mga tawo nga gimandoan sa Dios dili dinasig sa Dios. Ug kon kini mao ang kaalam nga igahatag ni Elder Daniells sa mga tawo, ayaw gayud siya hatagi ug opisyal nga katungdanan, kay dili siya makahimo sa paghunahuna gikan sa hinungdan ngadto sa sangputanan. Ang inyong kahilom bahin niining butanga mao ang inyong kaalam. Karon, ang tanang sama sa pagpangita ug mga sayop sa mga publikasyon sa mga tawo nga wala na buhi dili mao ang buluhaton nga gihatag sa Dios kang bisan kinsa kaninyo nga buhaton. Kay kon kining mga tawhana—sila si Elder Daniells ug Prescott—misunod pa sa mga panudlo nga gihatag mahitungod sa pagtrabaho sa mga siyudad, unta adunay daghan, daghan kaayo, nga nakombinsir sa kamatuoran ug nakabig, mga tawong may katakos nga [karon] anaa sa mga kahimtang diin dili na gayud sila maabot.”

> "All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

> “Ang tibook kalibutan pagailhon ingon nga usa ka dakong panimalay. Ug kon aduna kamo nianang tuboran sa kahibalo nga inyong mapanguhaan, nganong inyong gitugotan ang kalibutan sa pagkalaglag sulod sa mga katuigan uban sa mga pagpamatuod nga gihatag sa atong Ginoong Jesu-Cristo? Ang tinuod nga relihiyon nagatudlo kanato sa pagila sa matag lalaki ug babaye ingon nga usa ka tawo nga atong mahimoan ug kaayohan.

> "This has been in print many years: —A Balanced Mind,' testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

> “Kiní dugay nang naimprinta: —Usa ka Husto ang Pagkatimbangan sa Hunahuna,’ pamatuod ngadto kang Elder Andrews. Ang hunahuna mahimong mapalambo aron mahimong usa ka gahum sa pagkahibalo kon kanus-a mosulti ug unsang mga palas-anon ang angay pas-anon ug dal-on, kay si Cristo mao ang imong Magtutudlo. Ug daku gayud ang akong kahadlok alang kanimo [sa diha nga nakita ko ikaw] nga nagapahitas-on sa imong kaalam ug nagasunod sa usa ka pamaagi aron makapasulod ug mga kalainan sa panghunahuna. Ang Ginoo nagatawag ug mga tawong manggialamon nga makahimo sa paghilum sa ilang kaugalingon sa diha nga [kini] mao ang kaalam alang kanila nga buhaton kana. Kon ikaw mahimong usa ka bug-os nga tawo, kinahanglan nimo ang pagkabalaan pinaagi kang Jesu-Cristo. Karon adunay usa ka buluhaton nga bag-o pa lang nasugdan, ug ipakita unta ang kaalam diha sa matag ministro, sa matag presidente sa [usa ka] komperensya. Apan ania ang usa ka buluhaton alang kanimo nga kuptan unta sa miaging mga tuig diin gikinahanglan ikaw aron ipataas ang imong tingog alang niining maong buluhatona. Si Cristo mihatag sa tanan Niyang katawhan ug pinasahi nga mga pagtulon-an kon unsa ang ilang pagabuhaton ug ang mga butang nga dili nila pagabuhaton. Ug diyutay na lamang nga panahon ang nabilin kanato aron mabuhat ang pagkamatarung sa Ginoo. Makasabut ka sa dalan sa Ginoo. Nakita ko ang imong katuyoan sa pagdumala sa mga butang sumala sa imong kaugalingong paglaraw sa tapus mabutang ikaw ingon nga presidente. Naghunahuna ka nga makahimo ka ug katingalahang mga butang, nga mahimong usa ka buluhaton nga wala ibutang sa Dios sa imong mga kamot aron buhaton. Karon, ang imong buluhaton dili ang pagdaugdaug kondili ang pagpagawas sa matag panginahanglan kutob sa mahimo kon gidawat ka sa Ginoo aron sa pag-alagad. Apan sayo pa kaayo nga naghatag ka ug mga pagpamatuod nga ang kaalam ug gibalaang paghukom wala mapakita pinaagi kanimo. Gisugdan mo sa hayag ang mga butang nga dili madawat gawas kon ang Ginoo maghatag ug kahayag.”

> "I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the —Daily' and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

> Gitudloan ako nga ang maong mga dinagkò ug dalidaling lihok dili unta gihimo, sama sa pagpili kanimo nga mahimong presidente sa conference bisan sa laing usa pa ka tuig. Apan gidili sa Ginoo ang dugang pa nga maong mga dinagkò ug dalidaling pakigtransaksiyon hangtod nga ang maong butang ikapahimutang sa atubangan sa Ginoo diha sa pag-ampo; ug tungod kay ang mensahe miabut na kanimo nga ang buhat sa Ginoo nga gibutang ibabaw sa presidente maoy labing solemne nga tulubagon, wala ka may moral nga katungod sa kalit nga mobutho ingon sa imong gibuhat mahitungod sa “Daily” ug sa paghunahuna nga ang imong impluwensiya maoy mohukom sa pangutana. Anaa si Elder Haskell, nga nagpas-an sa mabug-at nga mga tulubagon, ug anaa si Elder Irwin ug pipila pa ka mga lalaki nga akong mahisgotan nga nagpas-an sa mabug-at nga mga tulubagon.

> "Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord's judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

> “Hain man ang inyong pagtahod alang sa mga tawo nga tigulang na? Unsang awtoridad man ang inyong magamit nga dili dad-on ang tanang mga tawong adunay katungdanan aron timbang-timbangon ang maong butang? Apan atong usisahon karon ang maong butang. Kinahanglan natong pag-usbon karon ang paghunahuna kon kini ba mao ang paghukom sa Ginoo, atubangan sa buluhaton nga gipasagdan, sa pagpakita sa inyong kaikag sa pagpadayon sa buluhaton sa usa pa ka tuig. Kon ipadayon ninyo ang buluhaton sa usa pa ka tuig uban sa tabang nga makighiusa kaninyo, kinahanglan adunay kausaban nga mahitabo diha kaninyo ug kang Elder Prescott. Ug ipaubos ang inyong kaugalingong mga kasingkasing sa atubangan sa Dios. Kinahanglan nga makita sa Ginoo diha kaninyo ang pagpakita sa lahi nga kasinatian, kay kon may mga tawo man gani nga nanginahanglan nga makabig pag-usab niining karon nga [panahon], kini [mao] si Elder Daniells ug si Elder Prescott.”

> "Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

> Angay pagpiligon ang pito ka mga lalaki nga maoy mga tawo sa kaalam ug nga pinaagi sa pagbuhat sa grasya sa Dios [maghatag] ug ebidensiya [sa] usa ka pagkakabig pag-usab. Kay ang bisan kinsa nga mga tawo nga nabulagan pag-ayo sa ingon nga paagi nga dili na sila makapangatarungan gikan sa hinungdan ngadto sa sangpotanan, nga ilang pasagdan ang mga tawo nga nagpas-an sa mga responsibilidad sa buluhaton ug kining mga presidente sa mga komperensya, [nga] ang mga tawo [nga] nagdala sa buluhaton sulod sa kapin sa duha ka tuig pagabiyaan lamang ug ang ingon ka mapigsanon nga sangpotanan mahitabo nga ang mga tawo magpasagad sa mao gayud nga buluhaton nga gitipigan sa ilang atubangan sulod sa mga tuig—ang pagtrabaho sa mga siyudad—ug wala, o gamay ra kaayo, nga pagtagad [nga] ihatag sa mga tigulang nga mga lalaki alang sa tambag, kondili imantala ang mga butang nga ilang pilion nga ihatag sa katawhan, nagadala sa iyang kaugalingong pagpamatuod sa pagkadili-luwas sa maong mga tawo nga saligan sa ingon ka halangdon ug kahibulongang buluhaton.

> "Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

> Si Cristo dili patay. Dili gayud Niya tugotan nga ang Iyang buluhaton ipadayon niining katingad-ang paagi. Pasagdi ang mga basahon. Kon gikinahanglan gayud ang bisan unsang pagbag-o, ang Dios maghatag sa panag-uyon diha niana nga pagbag-o nga uyon sa tanan, apan sa dihang ang usa ka mensahe gitugyan ngadto sa mga tawo uban sa dagkong mga responsabilidad nga nalambigit, ang [Dios] nagkinahanglan ug pagkamatinumanon nga molihok pinaagi sa gugma ug magaputli sa kalag. Ang mga Elder Daniells ug Prescott parehong nagkinahanglan ug pagbalik-kabig. Usa ka katingad-ang buluhaton misulod, ug kini dili nahiuyon sa buluhaton nga gianhi ni Cristo sa atong kalibotan aron buhaton; ug ang tanan nga tinuod nga nakabig magabuhat sa mga buhat ni Cristo.

> "We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

> Kitang tanan [kinahanglan] magbuhat sa buluhaton nga magahimaya sa Amahan. Miabut na kita sa krisis—mosunod ba ngadto sa kinaiya ni Jesu-Cristo niining panahona sa pagpangandam o dili gayod mosulay [niana]. Elder Daniells, [dili ikaw] magbati nga may kagawasan ka sa pagpataas sa imong tingog ingon sa imong gibuhat ilalom sa susamang mga kahimtang. Ug sabta, ang presidente sa usa ka komperensiya dili usa ka magmamando. Nagabuhat siya inubanan sa mga manggialamon nga nagkupot sa katungdanan ingon nga mga presidente nga gidawat sa Dios. Wala siyay kagawasan sa pagsamok sa mga sinulat diha sa mga inimprintang basahon nga gikan sa mga pluma nga gidawat sa Dios. Dili na sila tugotan nga maghari gawas kon ilang ipakita ang pagkunhod sa nagmando, nagduminar nga gahum. Miabut na ang krisis, kay ang Dios pagapasipalahan.

> "How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, —There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And "I, if I be lifted up," the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.' Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . . [Lower third of this page left blank.]

> “Giunsa sa Ginoo pagtan-aw sa mga siyudad nga wala pa maatiman? Si Cristo atua sa langit. Karon ang pag-ila niini mao kini,—Walay harianong pagmando. Ug karon mao ang krisis niining kalibotana. Karon Ako mao ang Gahum sa pagluwas o sa paglaglag. Karon mao ang panahon nga ang kapalaran sa tanan anaa sa Akong mga kamot. Gihatag Ko ang Akong kinabuhi aron sa pagluwas sa kalibotan. Ug ‘Ako, kon igaalsa Ako,’ ang makaluwas nga grasya nga Akong igahatag magapamatuod nga ang tanan nga pagahulmaon subay sa diosnong pagkapareho ug mahimong usa Kanako mamuhat ingon nga Ako nagabuhat uban sa Akong gahum sa matubosong grasya.” Bisan kinsa nga buot, pakigkupot [siya] uban sa iyang mga igsoon aron sa pagbuhat sa buluhaton nga gihatag kanila nga ilang pagabuhaton samtang anaa sa mga dapit sa katungdanan ilalom sa tambag nga gihatag sa Ginoo, ug mangita sa labing mainiton nga paagi sa pagbuhat diha sa hingpit nga panag-uyon uban Kaniya nga nahigugma pag-ayo sa kalibotan nga Iyang gihatag ang Iyang kinabuhi ingon nga bug-os nga halad alang sa pagluwas sa kalibotan. Nagsulti ako sa atong mga ministro, nga sa ilang pagsulod sa buluhaton sa atong mga siyudad, adunay malinawon nga kasagrado nga magauban sa pagministeryo sa Pulong. Dili kita makahimo sa hustong pagdani sa mga hunahuna sa katawhan kon kita . . . [Ang ubos nga ikatulong bahin niining panid gibilin nga walay sulat.]

> "I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil's side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

> “Ako mokopya gikan sa akong Talaarawan. Ang kamatuoran ingon sa anaa kang Jesus—hisguti kini, iampo kini, tuohi ang matag pulong niini diha sa iyang kayano. Unsa may imong maangkon kon ang mga sayop dad-on sa atubangan sa mga tawo nga mibiya sa pagtoo ug nagpatalinghug sa malimbongong mga espiritu, mga tawo nga dili pa lang dugay kaayo uban kanato sa pagtoo? Motindog ba ikaw sa dapig sa yawa? Ihatag ang imong pagtagad sa mga uma nga wala pa mabuhati. Usa ka buluhaton nga moabot sa tibuok kalibotan ania sa atong atubangan. Gihatagan ako ug mga paglarawan mahitungod kang John Kellogg.”

> "A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

> “Usa ka hilabihan ka madanihong personahe ang nagrepresentar sa mga ideya sa malimbongong mga pangatarungan nga iyang gipresentar, mga pagbati nga lahi sa tinuod nga kamatuoran sa Biblia. Ug kadtong mga gigutom ug giuhaw sa usa ka bag-ong butang nagpasulong ug mga ideya [nga hilabihan ka malimbongon] nga tungod niini si Elder Prescott nahimutang sa dakong katalagman. Si Elder Daniells anaa sa dakong katalagman [nga] malambigit sa usa ka limbong nga kon kining mga pagbati mawali bisan diin, kini daw mahimong usa ka bag-ong kalibotan.”

> "Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect."

> “Oo, mao gayud kana, apan samtang ang ilang mga hunahuna sa ingon niana napuno niini, gipakita kanako nga si Igsoon nga Daniells ug si Igsoon nga Prescott naghabol ngadto sa ilang kasinatian ug mga pagbati nga may espirituwal[istiko] nga dagway, ug nagdala sa atong katawhan ngadto sa matahum nga mga pagbati nga makalimbong, kon mahimo pa, bisan sa mga pinili gayud.”

The very elect is not going to be deceived, but there are going to be people who are standing with the very elect that are going to get deceived. The very elect are the wise virgins. The foolish virgins are going to get deceived, right?

Ang labing pinili gayod dili malimbongan, apan adunay mga tawo nga nagatindog uban sa labing pinili gayod nga malimbongan. Ang labing pinili gayod mao ang mga maalamong ulay. Ang mga buang-buang nga ulay malimbongan, dili ba?

And as the wise virgins in this time period, when the temptation is there to deceive the very elect, as the wise virgins are receiving the outpouring of the Holy Spirit, what are the foolish virgins receiving? The strong delusion of 2 Thessalonians. We will deal with that, too, in connection with the Daily.

Ug maingon nga ang maalamong mga ulay niining panahona, sa diha nga anaa ang pagtintal sa paglimbong bisan sa pinili gayud, samtang ang maalamong mga ulay nagadawat sa pagbubo sa Balaang Espiritu, unsa man ang ginadawat sa buangbuang nga mga ulay? Ang kusog nga limbong sa 2 Tesalonica. Atong hisgutan usab kana, may kalabutan sa Adlaw-adlaw.

—"were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect."

—“naghabol sa ilang kasinatian sa mga pagbati nga adunay panagway sa espirituwal[istiko] ug nagdani sa atong katawhan ngadto sa matahum nga mga pagbati nga makalimbong, kon mahimo, bisan pa sa mga pinili gayud.”

What is the very bottom line of spiritualism?

Unsa gayod ang labing ubos nga kinauyokan sa espiritismo?

When it comes to the story of King Saul, what did Samuel say? "Rebellion is as witchcraft." Rebellion is witchcraft.

Mahitungod sa sugilanon ni Haring Saul, unsa ang giingon ni Samuel? “Ang pagsukol sama sa pagpanglumay.” Ang pagsukol mao ang pagpanglumay.

Where does Saul end up?

Asa man matapos si Saul?

FROM THE AUDIENCE: With the witch of Endor.

GIKAN SA MGA TIGPAMINAW: Uban sa babayeng mambabarang sa Endor.

With the witch of Endor.

Uban sa babayeng mananag-an sa Endor.

What was it that King Sault did to produce this train of events that leads him to the witch of Endor? He set his word above God's Word. He had been told what to do, but he went ahead and he did what he wanted to do.

Unsa man ang gibuhat ni Haring Saul nga maoy nakapahinabo niining sunod-sunod nga mga hitabo nga nagdala kaniya ngadto sa diwata sa Endor? Gibutang niya ang iyang pulong ibabaw sa Pulong sa Dios. Gisugo na siya kon unsay buhaton, apan mipadayon siya ug gibuhat niya ang iyang gustong buhaton.

The very bottom line of spiritualism is placing your word above God's Word. That is where it all starts. That is witchcraft.

Ang labing sukaranang ubos nga laray sa espiritismo mao ang pagpahimutang sa imong pulong ibabaw sa Pulong sa Dios. Dinhi nagsugod kining tanan. Kana mao ang pagpangkulam.

Witchcraft is identifying how Satan brings you under his influence. How he entrances you it is a magical term dealing with magical deception.

Ang pangkulam mao ang pag-ila kon giunsa ka dad-on ni Satanas ilalom sa iyang impluwensiya. Ang paagi sa iyang pagdani kanimo maoy usa ka mahikaong termino nga naghisgot sa mahikaong paglimbong.

When you are bewitched, who is the first to become bewitched? The witch. It all starts when I place my word above God's Word. That is witchcraft, that is rebellion, and I am the one that has become bewitched. And that is what happened to Daniells and Prescott.

Kon ikaw ginakulam, kinsa man ang una nga makulam? Ang mananambal. Ang tanan nagsugod sa dihang gipahimutang ko ang akong pulong labaw sa Pulong sa Dios. Kana mao ang pangulam, kana mao ang pagsukol, ug ako mao ang usa nga nahimong nakulam. Ug mao kana ang nahitabo kang Daniells ug Prescott.

And what sentiments were Daniells and Prescott trying to bring in when this was happening? A wrong view of the Daily.

Ug unsang mga pagbati ang gisulayan ni Daniells ug ni Prescott nga ipasulod sa dihang kini nagakahitabo? Usa ka sayop nga panglantaw bahin sa Daily.

And what is the true view of the Daily? Is that it is Paganism, and Paganism is the religion of self-exaltation. It is a religion that began in the courts of Heaven when Satan, when Satan, set his word above God's Word and introduced into the history of mankind the mystery of iniquity.

Ug unsa man ang tinuod nga pagtan-aw bahin sa Daily? Mao ba nga kini mao ang Paganismo, ug ang Paganismo mao ang relihiyon sa pagpahitaas sa kaugalingon. Kini usa ka relihiyon nga nagsugod sa mga sawang sa Langit sa dihang si Satanas, sa dihang si Satanas, mipahimutang sa iyang pulong labaw sa Pulong sa Dios ug nagpaila sa kasaysayan sa katawhan sa tinagoan sa kasal-anan.

The mystery of iniquity is Satan's work in bewitching us. It is Satan's work in getting us to place our word or his word above God's Word.

Ang tinago sa kasal-anan mao ang buhat ni Satanas sa paglamat-lamat kanato. Mao usab kini ang buhat ni Satanas sa pagpahimutang kanato sa atong pulong o sa iyang pulong ibabaw sa Pulong sa Dios.

Do you follow my thought?

Nasubay ba ninyo ang akong hunahuna?

Look up iniquity. It will define iniquity in Strong's Concordance. And when you take it down to the root word, what is the root word for iniquity? Alpha, alpha. That is the Alpha Apostasy.

Pangitaa ang “iniquity.” Ihulagway niini ang “iniquity” diha sa Strong’s Concordance. Ug kon imong subayon kini paingon sa punoang pulong, unsa man ang punoang pulong sa “iniquity”? Alpha, alpha. Mao kana ang Alpha Apostasy.

When were Daniells and Prescott pushing this foolish view? In the time period of the Alpha Apostasy.

Kanus-a giduslak ni Daniells ug Prescott kining binuang nga panglantaw? Sa yugto sa panahon sa Alpha Apostasy.

So, do not miss what Sister White is saying here about deceiving the very elect and about reading Ezekiel 28. She knew what was going on. She knew that this Daily thing is something that is not only wrong doctrinally but it requires those who are going to preach the wrong view of the Daily to place their word above God's Word and puts them in the position where they are bewitched; and, therefore, they are a tool in the hand of Satan to bewitch others with their rebellion.

Busa, ayaw kalimti ang gisulti dinhi ni Sister White mahitungod sa paglimbong bisan sa mga pinili gayud ug mahitungod sa pagbasa sa Ezekiel 28. Nasayran niya ang nagakahitabo. Nasayran niya nga kining butanga sa Daily usa ka butang nga dili lamang sayop sa doktrina kondili nagkinahanglan usab nga kadtong magawali sa sayop nga panglantaw mahitungod sa Daily magpahaluna sa ilang pulong labaw sa Pulong sa Dios ug nagbutang kanila sa maong kahimtang diin sila gilamat; ug, busa, sila usa ka galamiton diha sa kamot ni Satanas aron paglamat sa uban pinaagi sa ilang pagsukol.

> "I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter,"

> Kinahanglan kong isulat pinaagi sa akong pluma [ang kamatuoran] nga kining mga igsoon makakita ug mga kakulian sa ilang malimbongong mga hunahuna nga magbutang sa kamatuoran sa kahimtang sa kawalay-kasigurohan; ug [bisan pa niana] sila [mobarog] nga daw [aduna silay] dakong espirituwal nga pag-ila. Karon gisugo ako sa pagsulti kanila [nga] sa dihang gipakita kanako kining butanga,

People say, "Oh, Ellen White, she doesn't have a position on the Daily."

Ang mga tawo moingon, “Oh, si Ellen White, wala siya’y baroganan bahin sa Daily.”

> "when I was shown this matter when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the —Daily,' the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God,"—

> “sa dihang gipakita kanako kining butanga sa dihang si Elder Daniells nagpataas sa iyang tingog sama sa usa ka trumpeta sa pagpasiugda sa iyang mga ideya mahitungod sa —Daily,’ ang mga sangputanan nga misunod gipadayag. Ang atong katawhan nagkalisod sa pagsabot. Akong nakita ang sangputanan, ug unya gihatagan ako og mga pahimangno nga kon si Elder Daniells, nga walay pagtagad sa mahimong resulta, magpadayon sa pagkaimpluwensiyado sa ingon niini ug tugotan ang iyang kaugalingon sa pagtuo nga siya anaa ilalom sa inspirasyon sa Dios,”

This is spiritualism. He has placed his word above God's Word. He is believing that he is being inspired by God.

Kini mao ang espiritismo. Iyang gibutang ang iyang pulong labaw sa Pulong sa Dios. Nagatuo siya nga giinspirar siya sa Dios.

> "that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strangecrops of evil would take the place of truth. Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.

> “nga kon si Elder Daniells, nga walay pagtagad sa mahimong resulta, mapasig-uli sa maong pagdani ug motugot sa iyang kaugalingon sa pagtuo nga siya anaa ilalom sa inspirasyon sa Dios, ang pagduhaduha ug ang eskeptisismo ikapugas sa tibuok natong mga laray bisan asa, ug kita mahiabut didto diin dad-on ni Satanas ang iyang mga mensahe. Ang lig-on nga dili-pagtuo ug ang eskeptisismo ikapugas sa mga hunahuna sa mga tawo, ug ang katingalahang mga tanom sa kadautan mopuli sa kamatuoran. Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, tomo 20, 17–22.

The strange crops of evil are growing all over Adventism today.

Ang katingad-an nga mga tanom sa daotan nagtubo karon sa tibuok Adventismo.

Ellen White places her endorsement on the Pioneer understanding of the 2520.

Gibutang ni Ellen White ang iyang pag-uyon sa pagsabot sa mga Pioneer mahitungod sa 2520.

Ellen White places her endorsement on the Pioneer understanding that the Daily in the Book of Daniel represents Paganism.

Gihatagan ni Ellen White sa iyang pag-uyon ang pagsabot sa mga Pioneer nga ang Daily diha sa Basahon ni Daniel nagrepresentar sa Paganismo.

Back to Articles