Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Fifteen

Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo - Numero Kinse

The Seventh Seal and the Unsealing of Prophetic Truth

Ang Ikapitong Selyo ug ang Pag-abli sa Matagnaong Kamatuoran

Author

Jeff Pippenger

Published

November 13, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> Ug sa diha nga gibuksan niya ang ikapitong selyo, dihay kahilom sa langit sulod sa hapit tunga sa takna. Ug nakita ko ang pito ka mga manolunda nga nagtindog sa atubangan sa Dios; ug kanila gihatag ang pito ka mga trumpeta. Ug miabut ang laing manolunda ug mitindog sa halaran, nga may bulawang insensaryo; ug gihatagan siya ug daghang incienso, aron ihalad niya kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawang halaran nga diha sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miuban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mikayab sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manolunda. Ug gikuha sa manolunda ang insensaryo, ug gipuno kini sa kalayo sa halaran, ug gilabay kini ngadto sa yuta: ug dihay mga tingog, ug mga pagdalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Pinadayag 8:1–5.

We are addressing the outpouring of holy fire from the heavenly sanctuary, during the history that the United States is going to bring down unholy fire from the first heaven. The revelation of what the seven thunders uttered in Revelation chapter ten, was to be sealed up until just before probation closed. Probation is also represented as on the verge of closing when the seventh seal is opened.

Gihisgutan nato ang pagbubo sa balaang kalayo gikan sa langitnong santuwaryo, sulod sa kasaysayan diin ang Estados Unidos magapakanaug sa dili-balaang kalayo gikan sa unang langit. Ang pagpadayag sa gisulti sa pito ka dalugdog diha sa Pinadayag kapitulo napulo, pagapatikaan hangtod sa dili pa gayod matapos ang panahon sa pagsulay. Ang panahon sa pagsulay gihulagway usab nga haduol na sa pagtapos sa dihang maablihan ang ikapitong patik.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> Ug siya miingon kanako, Ayaw timri ang mga pulong sa tagna niining basahona; kay ang panahon haduol na. Ang dili matarong, pasagdi nga magpadayon sa pagkadili matarong; ug ang mahugaw, pasagdi nga magpadayon sa pagkahugaw; ug ang matarong, pasagdi nga magpadayon sa pagkamatarong; ug ang balaan, pasagdi nga magpadayon sa pagkabalaan. Pinadayag 22:10, 11.

The opening of the seventh seal takes place as the seven angels prepare to sound.

Ang pag-abli sa ikapitong selyo mahitabo samtang ang pito ka mga manulonda nangandam sa pagpatunog.

> And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:6.

> Ug ang pito ka mga manulonda nga may pito ka trumpeta nangandam sa pagpatunog niini. Pinadayag 8:6.

When probation closes, “no man” is “able to enter the temple,” for the intercession of Christ for men’s sins has ended. Probation has closed, and the seven angels are commanded to pour out the vials of God’s wrath.

Sa diha nga matapos na ang panahon sa pagsulay, “walay bisan kinsa” nga “makasulod sa templo,” kay ang pagpangamuyo ni Cristo alang sa mga sala sa mga tawo natapos na. Ang panahon sa pagsulay natapos na, ug ang pito ka mga manulonda gisugo sa pagbubo sa mga panaksan sa kapungot sa Dios.

> And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. And I heard a great voice out of the temple saying to the seven angels, Go your ways, and pour out the vials of the wrath of God upon the earth. Revelation 15:8, 16:1.

> Ug ang templo napuno sa aso gikan sa himaya sa Dios, ug gikan sa iyang gahum; ug walay bisan kinsa nga nakasulod sa templo hangtud nga ang pito ka hampak sa pito ka manolunda natuman. Ug nadungog ko ang usa ka dakung tingog gikan sa templo nga nagaingon sa pito ka manolunda, Lakaw kamo sa inyong mga dalan, ug ibubo ninyo ang mga panaksan sa kapungot sa Dios ibabaw sa yuta. Pinadayag 15:8, 16:1.

There is no indication that the seven angels that sound the seven trumpets in Revelation chapters nine through eleven, are different from the seven angels that pour out the seven last plagues. On the contrary, the prophetic characteristics of the judgments represented by the seven trumpets, parallel the location and the effects of the seven vials of God’s wrath in chapter sixteen. As a more direct linkage, the trumpet judgments are directly called plagues.

Walay timailhan nga ang pito ka mga manulonda nga nagpatingog sa pito ka mga trumpeta sa Pinadayag kapitulo siyam hangtod onse lahi sa pito ka mga manulonda nga nagabubo sa pito ka ulahing mga hampak. Hinuon, ang mga propetikong kinaiya sa mga paghukom nga gilarawan sa pito ka mga trumpeta, nagakahisama sa dapit ug sa mga epekto sa pito ka mga panaksan sa kapungot sa Dios diha sa kapitulo disesais. Ingon nga mas direkta nga pagdugtong, ang mga paghukom pinaagi sa trumpeta gitawag gayud nga mga hampak.

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk. Revelation 9:20.

> Ug ang nahibiling mga tawo, nga wala mapatay niining mga hampak, wala gihapon maghinulsol sa mga buhat sa ilang mga kamot, aron dili sila magsimba sa mga yawa, ug sa mga diosdios nga bulawan, ug salapi, ug tumbaga, ug bato, ug kahoy, nga dili makakita, ni makadungog, ni makalakaw. Pinadayag 9:20.

The opening of the seventh seal is purposely set within the context of the nearness of the close of probation. The seventh seal represents a second witness, of what the seven thunders “uttered,” that John and also Paul were forbidden to write.

Ang pag-abli sa ikapitong patik tinuyoang ibutang sulod sa konteksto sa pagkahaduol sa pagtapos sa panahon sa pagsulay. Ang ikapitong patik nagrepresentar sa ikaduhang saksi sa gisulti sa pito ka dalugdog, nga gidid-an si Juan ug usab si Pablo sa pagsulat.

> And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:3, 4.

> Ug misinggit siya sa makusog nga tingog, ingon sa dihang ang leon nagangulob: ug sa dihang nakasinggit na siya, ang pito ka mga dalugdog mipamulong sa ilang mga tingog. Ug sa dihang nakapamulong na ang pito ka mga dalugdog sa ilang mga tingog, andam na unta ako sa pagsulat: ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit nga nagaingon kanako, Timan-i sa patik ang mga butang nga gipamulong sa pito ka mga dalugdog, ug ayaw kini isulat. Pinadayag 10:3, 4.

What was “uttered” by the seven thunders was sealed up, and in chapter twenty-two, the prophecy that had been sealed up in the book of Revelation was to be unsealed, and as with the seventh seal, it was to be unsealed just before probation closed.

Ang “gipamulong” sa pito ka dalugdog gitimrihan, ug sa kapitulo baynte-dos, ang profesiya nga gitimrihan sa basahon sa Pinadayag pagaablihan, ug sama sa ikapitong timri, kini pagaabrihan sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay.

Sister White identifies that the sealing up of what the seven thunders “uttered” represented the same action of the Lion of the tribe of Judah, as when He commanded Daniel to seal up his book, until the time of the end. The books of Daniel and Revelation are the same book, and in the Revelation Jesus is represented as the Lion of the tribe of Judah, when He unseals the book that was sealed with seven seals, so it was the Lion of the tribe of Judah, that also commanded Daniel to seal up his book until the time of the end. The Lion of the tribe of Judah is He who seals and unseals His Word, for He is the Word.

Gipaila ni Sister White nga ang pagsilyo sa gitanyag sa pito ka dalogdog maoy nagrepresentar sa mao rang binuhatan sa Leon sa banay ni Juda, sama sa dihang Iyang gimandoan si Daniel nga silyohan ang iyang basahon hangtod sa panahon sa katapusan. Ang mga basahon ni Daniel ug sa Pinadayag mao ra ang usa ka basahon, ug diha sa Pinadayag si Jesus gilarawan ingon nga ang Leon sa banay ni Juda sa dihang Iyang giablihan ang basahon nga gisilyohan sa pito ka mga selyo; busa ang Leon sa banay ni Juda mao usab ang nagmando kang Daniel sa pagsilyo sa iyang basahon hangtod sa panahon sa katapusan. Ang Leon sa banay ni Juda mao Siya nga nagsilyo ug nag-abli sa Iyang Pulong, kay Siya mao ang Pulong.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Human niini nga pito ka mga dalugdog mipagula sa ilang mga tingog, ang sugo miabot kang Juan maingon usab kang Daniel mahitungod sa gamayng basahon: ‘Timrihi kadtong mga butanga nga gipamulong sa pito ka mga dalugdog.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The internal evidence in the books of Daniel and Revelation identify that the unsealing of the seventh seal, is a second witness to the unsealing of what the seven thunders uttered. Both the unsealing of the book of Daniel and the unsealing of the book that was sealed with seven seals, identify that the truths that are revealed when a prophetic message is unsealed, is progressive in nature. This is why the book of Daniel identifies it as an increase of knowledge, and the book of Revelation portrays it as removing one seal after another.

Ang sulodnong pamatuod sa mga basahon sa Daniel ug sa Pinadayag nagaila nga ang pagbukas sa ikapitong selyo mao ang ikaduhang saksi sa pagbukas sa gisulti sa pito ka mga dalogdog. Ang pagbukas sa basahon ni Daniel ug ang pagbukas sa basahon nga gitimbrehan sa pito ka mga selyo, kapuwa nagaila nga ang mga kamatuoran nga ginapadayag sa dihang ang usa ka mensaheng manalagna mabuksan, progresibo ang kinaiya. Mao kini ang hinungdan nga ang basahon ni Daniel nagaila niini ingon nga pag-uswag sa kahibalo, ug ang basahon sa Pinadayag naghulagway niini ingon nga pagkuha sa usa ka selyo sunod sa lain.

It is a light that grows brighter and brighter unto the perfect day.

Kini usa ka kahayag nga nagdan-ag nga labi pa ug labi pa hangtod sa hingpit nga adlaw.

> But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. Proverbs 4:18.

> Apan ang agianan sa mga matarong sama sa masilawong kahayag, nga nagadan-ag sa labi pang kusog hangtod sa hingpit nga adlaw. Proverbio 4:18.

When “truth” is unsealed, it is progressive.

Sa dihang ang “kamatuoran” mabuksi na, kini nagpadayon sa hinayhinay nga pagpadayag.

> “If it was necessary for God’s ancient people to often call to mind His dealings with them in mercy and judgment, in counsel and reproof, it is equally important that we contemplate the truths delivered to us in His Word,—truth which, if heeded, will lead us to humility and submission, and obedience to God. We are to be sanctified through the truth. The Word of God presents special truths for every age. The dealings of God with His people in the past should receive our careful attention. We should learn the lessons which they are designed to teach us. But we are not to rest content with them. God is leading out His people step by step. Truth is progressive. The earnest seeker will be constantly receiving light from heaven. What is truth? should ever be our inquiry.” Signs of the Times, May 26, 1881.

> “Kon gikinahanglan alang sa karaang katawhan sa Dios nga sa kanunay maghinumdom sa Iyang mga pakiglabot kanila diha sa kalooy ug paghukom, sa pagtambag ug pagbadlong, sama usab kaimportante nga atong palandungan ang mga kamatuoran nga gihatag kanato diha sa Iyang Pulong,—mga kamatuoran nga, kon tagdon, modala kanato ngadto sa pagkamapainubsanon ug pagpasakop, ug pagkamasinugtanon sa Dios. Kinahanglan nga mabalaan kita pinaagi sa kamatuoran. Ang Pulong sa Dios nagpresentar ug pinasahi nga mga kamatuoran alang sa matag kapanahonan. Ang mga pakiglabot sa Dios sa Iyang katawhan kaniadto angayng atong tagdon pag-ayo. Kinahanglan atong tun-an ang mga leksiyon nga gituyo niini nga itudlo kanato. Apan dili kita angay nga makontento na lamang niini. Ang Dios nagamando sa Iyang katawhan sa matag lakang. Ang kamatuoran progresibo. Ang matinud-anong tigpangita magadawat sa kanunay ug kahayag gikan sa langit. Unsa ba ang kamatuoran? mao unta sa kanunay ang atong pangutana.” Signs of the Times, May 26, 1881.

At the end of July, 2023, the Revelation of Jesus Christ began to be unsealed.

Sa katapusan sa Hulyo, 2023, ang Pinadayag ni Jesu-Cristo nagsugod nga mabuksan ang mga silyo.

As with the seventh seal and also the utterings of the seven thunders, the Revelation of Jesus Christ, is unsealed just before probation closes. It provides a third witness of the same message represented by the removal of the seventh seal, and the seven thunders. Those three representations in the book of Revelation are three witnesses that combine to make up the message of the Revelation of Jesus Christ. The unsealing of these three witnesses is progressive. Its effects are also progressive.

Sama sa ikapitong selyo ug usab sa mga pamulong sa pito ka mga dalugdog, ang Pinadayag ni Jesu-Cristo pagabuksan sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay. Kini nagahatag ug ikatulong saksi sa mao rang mensahe nga gilarawan sa pagtangtang sa ikapitong selyo, ug sa pito ka mga dalugdog. Kining tulo ka mga paglarawan diha sa basahon sa Pinadayag maoy tulo ka mga saksi nga nagkahiusa aron maporma ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo. Ang pagbukas niining tulo ka mga saksi mahitabo sa hinayhinay nga paagi. Ang mga epekto niini mahitabo usab sa hinayhinay nga paagi.

> “Obedience to the law of God is sanctification. There are many who have erroneous ideas in regard to this work in the soul, but Jesus prayed that His disciples might be sanctified through the truth, and added, ‘Thy word is truth’ ( John 17:17). Sanctification is not an instantaneous but a progressive work, as obedience is continuous. Just as long as Satan urges his temptations upon us, the battle for self-conquest will have to be fought over and over again; but by obedience, the truth will sanctify the soul. Those who are loyal to the truth will, through the merits of Christ, overcome all weakness of character that has led them to be molded by every varying circumstance of life.” Faith and Works, 85.

> “Ang pagkamasinugtanon sa balaod sa Dios mao ang pagkabalaan. Adunay daghan nga may sayop nga mga panghunahuna mahitungod niining buhata sa kalag, apan si Jesus nag-ampo nga ang Iyang mga tinun-an pagabalaanon pinaagi sa kamatuoran, ug midugang, ‘Ang imong pulong mao ang kamatuoran’ (Juan 17:17). Ang pagkabalaan dili kalit nga buhat kondili usa ka nagapadayon nga buhat, maingon nga ang pagkamasinugtanon nagapadayon usab. Hangtud nga si Satanas nagapadayon sa pagduso sa iyang mga tentasyon batok kanato, ang pakigbisog alang sa pagdaug sa kaugalingon kinahanglan pagapakigbisogan sa makausa ug pag-usab; apan pinaagi sa pagkamasinugtanon, ang kamatuoran magabalaan sa kalag. Kadtong mga matinumanon sa kamatuoran, pinaagi sa mga merito ni Cristo, makabuntog sa tanang kaluya sa kinaiya nga maoy hinungdan nga sila maporma sa matag mausab-usab nga kahimtang sa kinabuhi.” Faith and Works, 85.

The progressive development of the understanding of the Revelation of Jesus Christ began to be published at the end of July, 2023. The process of understanding the truths that began to be published at that time, began shortly after July 18, 2020.

Ang nagpadayon nga paglambo sa pagsabot sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nagsugod sa pagmantala sa ulahing bahin sa Hulyo, 2023. Ang proseso sa pagsabot sa mga kamatuoran nga nagsugod sa pagmantala niadtong panahona, nagsugod sa wala madugay human sa Hulyo 18, 2020.

The truth that is identified in the message of the unsealing of the seventh seal is addressing the waymark of the Midnight Cry. The Midnight Cry in the Millerite history was a progressive development of truth, and that fact can be demonstrated by a historical review of the work of Samuel Snow. Jesus illustrates the movement of the third angel with the movement of the first angel, for he always illustrates the end with the beginning.

Ang kamatuoran nga gipaila diha sa mensahe sa pag-abli sa ikapitong selyo naghisgot sa waymark sa Tunga sa Gabii nga Singgit. Ang Tunga sa Gabii nga Singgit sa kasaysayan sa mga Millerite usa ka progresibong pagpalambo sa kamatuoran, ug kana nga kamatuoran mapamatud-an pinaagi sa usa ka historikal nga pagtan-aw pag-usab sa buluhaton ni Samuel Snow. Gihulagway ni Jesus ang kalihokan sa ikatulong manulonda pinaagi sa kalihokan sa unang manulonda, kay kanunay niyang gihulagway ang katapusan pinaagi sa sinugdanan.

The truths that come together to form the Midnight Cry message are an understanding of who God is, and how His character is represented in his Word. Those truths include a very detailed description of the historical process that those who ultimately proclaim the Midnight Cry message will fulfill. The hidden history of the seven thunders is what identifies that historical process. The seventh seal is a part of that detailed historical process, but its revelation is directed at the period of time that begins when the Midnight Cry message is finalized, thus marking when the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The progressive removal of the seventh seal begins when the message of the Midnight Cry is fully developed, as illustrated by the Exeter camp meeting in the summer of 1844. These articles represent your personal invitation to come to the Exeter camp meeting.

Ang mga kamatuoran nga nagkahiusa aron maporma ang mensahe sa Midnight Cry mao ang pagsabot kung kinsa ang Dios, ug kung giunsa paglarawan ang Iyang kinaiya diha sa Iyang Pulong. Lakip niining mga kamatuoran ang usa ka hilabihan ka detalyadong paghulagway sa historikal nga proseso nga pagatumanon niadtong sa katapusan magamantala sa mensahe sa Midnight Cry. Ang tinagong kasaysayan sa pito ka dalogdog mao ang nagaila nianang historikal nga proseso. Ang ikapitong patik kabahin nianang detalyadong historikal nga proseso, apan ang kapadayagan niini gitumong ngadto sa yugto sa panahon nga nagsugod sa dihang ang mensahe sa Midnight Cry mahuman na, sa ingon nagtimaan sa panahon sa pagkatuman sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang anam-anam nga pagtangtang sa ikapitong patik magsugod sa dihang ang mensahe sa Midnight Cry hingpit nang mapalambo, ingon sa gipakita sa Exeter camp meeting sa ting-init sa 1844. Kining mga artikulo maoy inyong personal nga pagdapit sa pag-anhi sa Exeter camp meeting.

When the seventh seal is opened, fire from the altar is cast unto the earth, and there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” A “voice” represents a trumpet.

Sa pag-abli sa ikapitong selyo, ang kalayo gikan sa halaran ilabay ngadto sa yuta, ug aduna’y “mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog.” Ang usa ka “tingog” nagrepresentar sa usa ka trumpeta.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Singgit sa makusog, ayaw pagpanagana; ipataas ang imong tingog sama sa usa ka trumpeta, ug ipakita sa akong katawohan ang ilang kalapasan, ug sa balay ni Jacob ang ilang mga sala. Isaias 58:1.

The voice of a trumpet identifies a message that is warning of impending judgment. When Isaiah commands God’s people to lift up their voice like a trumpet, they are to “cry” aloud. The Midnight Cry message is unsealed just before the hour of the earthquake of the Sunday law. The Midnight Cry message which is unsealed just before the soon coming Sunday law, is the message that swells into a loud cry. When Isaiah says, “Cry aloud,” he is referencing a combination of the loud cry of the third angel, which is the second voice that joins the Midnight Cry message. The loud Midnight Cry message is a warning of the seventh trumpet, which is the third woe. God’s people must understand that when that trumpet message is blown, they are in the final moments of their probationary time. Therefore Isaiah’s command is a warning to prepare for the close of probation, a warning that the trumpet judgment of the third woe of Islam is about to strike the United States for rejecting God’s Sabbath. At the Sunday law, the Midnight Cry, which is the first of the two “voices” in Revelation chapter eighteen, swells to a loud cry. As God’s other children that are still in Babylon are called out.

Ang tingog sa trompeta nagtimaan sa usa ka mensahe nga nagpasidaan sa umaabot nga paghukom. Sa dihang si Isaias nagsugo sa katawhan sa Dios nga ipataas ang ilang tingog sama sa usa ka trompeta, sila kinahanglan nga “magsinggit” sa makusog. Ang mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit pagabuksan sa dili pa ang takna sa linog sa balaod sa Domingo. Ang mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit, nga pagabuksan sa dili pa ang haduol nang pag-abot nga balaod sa Domingo, mao ang mensahe nga modagaya ngadto sa usa ka dakung singgit. Sa dihang si Isaias nagaingon, “Suminggit ka sa makusog,” siya nagtumong sa usa ka kombinasyon sa dakung singgit sa ikatulong manulonda, nga mao ang ikaduhang tingog nga moapil sa mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit. Ang makusog nga mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit usa ka pasidaan sa ikapitong trompeta, nga mao ang ikatulong kasubo. Kinahanglan masabtan sa katawhan sa Dios nga sa dihang patunggon na kana nga mensahe sa trompeta, anaa na sila sa katapusang mga gutlo sa ilang panahon sa pagsulay. Busa ang sugo ni Isaias usa ka pasidaan sa pagpangandam alang sa pagtapos sa panahon sa pagsulay, usa ka pasidaan nga ang paghukom sa trompeta sa ikatulong kasubo sa Islam hapit na moigo sa Estados Unidos tungod sa pagsalikway niini sa Igpapahulay sa Dios. Sa balaod sa Domingo, ang Tungang Gabii nga Singgit, nga mao ang nahauna sa duha ka “mga tingog” diha sa Pinadayag kapitulo napulog-walo, modagaya ngadto sa usa ka dakung singgit, samtang ang ubang mga anak sa Dios nga anaa pa sa Babilonia pagatawgon paggawas.

> “The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 710.

> “Ang kamatuoran alang niining panahona, ang mensahe sa ikatulong manulonda, kinahanglan imantala uban sa makusog nga tingog, nga nagpasabot uban sa nagkadugang nga gahum, samtang nagkaduol kita sa dakong katapusang pagsulay.” The 1888 Materials, 710.

The “increasing power” of the “loud cry” of the third angel was typified at Sinai when the Ten Commandments were proclaimed by Jehovah himself. The trumpet in that history increased in power as the mountain quaked and turned to smoke. The fear was so great, that even Moses greatly quaked. The people then raised their “voices” in fear, asking that God’s “voice” would cease to sound.

Ang “nagkadaghang gahum” sa “makusog nga pagtuaw” sa ikatulong manulonda gipaila pinaagi sa timaan didto sa Sinai sa dihang ang Napulo ka mga Sugo gimantala ni Jehova mismo. Ang trumpeta niana nga kasaysayan midugang sa iyang gahum samtang ang bukid mikurog ug nahimong aso. Daku kaayo ang kahadlok, nga bisan si Moises mikurog pag-ayo. Unya ang katawhan mipataas sa ilang “mga tingog” tungod sa kahadlok, nga nangamuyo nga ang “tingog” sa Dios mohunong na sa pagtingog.

> And the sound of a trumpet, and the voice of words; which voice they that heard entreated that the word should not be spoken to them any more: (For they could not endure that which was commanded, And if so much as a beast touch the mountain, it shall be stoned, or thrust through with a dart: And so terrible was the sight, that Moses said, I exceedingly fear and quake:). Hebrews 12:19–21.

> Ug ang tingog sa trumpeta, ug ang tingog sa mga pulong; nga maong tingog, kadtong nakadungog niini nangamuyo nga ang pulong dili na isulti pa kanila: (Kay dili nila maagwanta ang gisugo, Ug kon bisan usa lamang ka mananap makahikap sa bukid, kini pagabatoon, o pagatuslukon sa bangkaw: Ug hilabihan ka makahahadlok ang panan-awon, nga si Moises miingon, Nangahadlok ako pag-ayo ug nangurog ako:). Hebreohanon 12:19–21.

The “voice” “they” had “heard” represents the “voice” of the warning message of the third angel. In fearful anguish they responded with their own “voices.” The voices at the Sunday law are also represented by the foolish virgins who are asking for oil, and the voices of the wise virgins tell them to go and buy for themselves. At the close of human probation, the “voices” of those that recognize they are lost, as do the foolish Adventist virgins at the Sunday law, cry out for the rocks and mountains to fall upon them. The Sunday law is typified by the giving of the law at Mount Sinai.

Ang “tingog” nga ilang “nadungog” nagrepresentar sa “tingog” sa mensahe sa pasidaan sa ikatulong manulonda. Diha sa makahahadlok nga kasakit sila mitubag pinaagi sa ilang kaugalingong mga “tingog.” Ang mga tingog sa balaod sa Domingo girepresentahan usab sa mga buang nga ulay nga nangayo ug lana, ug ang mga tingog sa maalamon nga mga ulay nagsulti kanila sa pag-adto ug pagpalit alang sa ilang kaugalingon. Sa pagtapos sa panahon sa tawhanong pagsulay, ang mga “tingog” niadtong nakaamgo nga sila nangawala, maingon sa mga buang nga Adventistang mga ulay diha sa balaod sa Domingo, mosinggit nga ang mga bato ug kabukiran mahulog ibabaw kanila. Ang balaod sa Domingo gisimbolohan pinaagi sa paghatag sa balaod didto sa Bukid sa Sinai.

> “At the wonderful manifestations of divine power upon that solemn occasion,—the mysterious trumpet tones waxing louder and more terrible, the peals of thunder reverberating from every mountain side, the lightning’s flash illuminating the stern and solemn heights, and on Sinai’s summit, amid cloud, and tempest, and thick darkness, the glory of God as a devouring fire,—at these tokens of Jehovah’s presence, the hearts of Israel failed with fear, and the whole congregation ‘stood afar off.’ Even Moses exclaimed, ‘I exceedingly fear and quake.’ Then above the warring elements was heard the voice of Jehovah, speaking the ten precepts of his law.

> “Sa kahibulongang mga pagpakita sa balaang gahum niadtong solemneng higayona,—ang mahiwagang mga tingog sa trumpeta nga nagkakusog ug nagkalabi pang makahahadlok, ang mga dalugdog nga midagundong gikan sa matag daplin sa bukid, ang sidlak sa kilat nga nagdan-ag sa mapintas ug maligdong nga mga kinatumyan, ug sa kinatumyan sa Sinai, taliwala sa panganod, ug unos, ug mabaga nga kangitngit, ang himaya sa Dios ingon nga usa ka nagalamoy nga kalayo,—tungod niining mga timaan sa presensya ni Jehova, ang mga kasingkasing sa Israel nangapakyas sa kahadlok, ug ang tibook nga katilingban ‘mibarog sa halayo.’ Bisan si Moises miingon, ‘Ako nangahadlok sa hilabihan ug nangurog.’ Unya ibabaw sa nagbanggâ nga mga elemento nadungog ang tingog ni Jehova, nga nagsulti sa napulo ka mga sugo sa iyang balaod.

> “As God’s great mirror revealed to the people of Israel their true condition, their souls were overwhelmed with terror. The awful power of God’s utterances seemed more than their quaking frames could bear. They entreated Moses, ‘Speak thou with us, and we will hear; but let not God speak with us, lest we die.’ As God’s great rule of right was presented before them, they realized, as never before, the offensive character of sin, and their own guilt, in the sight of a pure and holy God.” Signs of the Times, March 3, 1881.

> “Samtang ang dakong salamin sa Dios nagpadayag ngadto sa katawohan sa Israel sa ilang tinuod nga kahimtang, ang ilang mga kalag napuno sa hilabihang kahadlok. Ang makahahadlok nga gahum sa mga pulong sa Dios daw labaw pa kay sa maatiman sa ilang nagkurog nga mga lawas. Nangamuyo sila kang Moises, ‘Ikaw na lamang ang makigsulti kanamo, ug mamati kami; apan ayaw itugot nga ang Dios maoy mosulti kanamo, kay tingali mangamatay kami.’ Sa dihang ang dakong lagda sa katarungan sa Dios gipahimutang sa ilang atubangan, nasabtan nila, labaw pa kay sa kaniadto, ang makalilisang nga kinaiya sa sala, ug ang ilang kaugalingong pagkasad-an, sa atubangan sa usa ka putli ug balaan nga Dios.” Signs of the Times, Marso 3, 1881.

When the fire from the altar is cast unto the earth, there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” “Thundering and lightning” are symbols of God’s judgments. At the Sunday law, the United States will have fully filled its “cup of iniquity,” and “national apostasy, will be followed by national ruin.” The “cup of iniquity” becomes full in the fourth generation, for both horns of the earth beast progress through four generations of escalating rebellion. The Sunday law marks where God’s judgments, represented by “thunderings and lightnings” are delivered, and they are delivered unto the fourth generation.

Sa diha nga ang kalayo gikan sa halaran igasalibay ngadto sa yuta, adunay “mga tingog, ug mga dalogdog, ug mga kilat, ug usa ka linog.” Ang “mga dalogdog ug mga kilat” mga simbolo sa mga paghukom sa Dios. Sa balaod sa Dominggo, ang Tinipong Bansa sa Amerika makapuno na gayud sa iyang “kopa sa kasal-anan,” ug ang “nasudnong apostasya, pagasundan sa nasudnong pagkalaglag.” Ang “kopa sa kasal-anan” mapuno sa ikaupat nga kaliwatan, kay ang duha ka sungay sa mananap sa yuta mopadayon pinaagi sa upat ka kaliwatan sa nagkagrabeng pagsukol. Ang balaod sa Dominggo mao ang timaan diin ang mga paghukom sa Dios, nga girepresentahan sa “mga dalogdog ug mga kilat,” igahatag, ug igahatag kini ngadto sa ikaupat nga kaliwatan.

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> “Mahitungod sa mga Amorihanon miingon ang Ginoo: ‘Sa ikaupat nga kaliwatan mobalik sila dinhi pag-usab; kay ang kasal-anan sa mga Amorihanon wala pa mapuno.’ Bisan tuod kini nga nasod bantugan tungod sa iyang pagsimba sa mga diosdios ug pagkadunot, wala pa kini makapuno sa copa sa iyang kasal-anan, ug ang Dios dili pa mohatag ug sugo alang sa hingpit niyang pagkalaglag. Ang katawhan pagapakitaon sa dayag nga paagi sa pagpadayag sa balaang gahum, aron sila mabiyaan nga walay ikapangatarongan. Ang maloloy-ong Magbubuhat andam nga mag-antus sa ilang kasal-anan hangtod sa ikaupat nga kaliwatan. Unya, kon walay makita nga kausaban paingon sa maayo, ang Iyang mga paghukom mahulog ibabaw kanila.”

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.” Testimonies, volume 5, 208.

> “Uban sa walay kasaypanang katukma ang Walay Kinutoban nagapadayon gihapon sa pagtipig ug talaan batok sa tanang mga nasod. Samtang ang Iyang kalooy gitanyag uban sa mga tawag sa paghinulsol, kining talaan magapabiling bukás; apan sa dihang ang mga gidaghanon moabut na sa usa ka tino nga sukod nga gitakda sa Dios, ang ministeryo sa Iyang kapungot mosugod. Ang talaan pagasirhan. Ang balaang pailub mohunong. Wala nay pagpakilooy sa kalooy alang kanila.” Testimonies, tomo 5, 208.

Sister White identifies the judgments that begin at the Sunday law as “God’s destructive judgments.” She teaches that it is too late for the foolish Laodicean Adventists, who had an opportunity to prepare for the crisis at midnight, but had refused to do so. That time of destructive judgments for the foolish virgins, is “a time of mercy” for those who had not yet heard the truth.

Giila ni Sister White ang mga paghukom nga magsugod sa balaod sa Dominggo ingon nga “makalaglagong mga paghukom sa Dios.” Gitudlo niya nga ulahi na kaayo alang sa mga buang nga Laodiceanong mga Adventista, nga adunay higayon sa pagpangandam alang sa krisis sa tungang gabii, apan midumili sa pagbuhat niana. Kana nga panahon sa makalaglagong mga paghukom alang sa mga buang nga ulay, mao ang “panahon sa kalooy” alang sa mga wala pa makadungog sa kamatuoran.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.” Testimonies, volume 9, 97.

> “Oh, hinaut nga mahibaloan sa katawhan ang panahon sa ilang pagduaw! Adunay daghan nga wala pa makadungog sa mapanulayong kamatuoran alang niining panahona. Adunay daghan kang kinsa ang Espiritu sa Dios nagapanlimbasog. Ang panahon sa makalaglag nga mga paghukom sa Dios mao ang panahon sa kalooy alang niadtong wala makabaton ug higayon sa pagkat-on kon unsa ang kamatuoran. Sa malumo nga paagi motan-aw ang Ginoo kanila. Ang Iyang kasingkasing sa kalooy nahikap; ang Iyang kamot gituy-od pa aron sa pagluwas, samtang ang pultahan ginatakpan alang niadtong dili mosulod.” Testimonies, volume 9, 97.

When the seventh seal is opened there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” The “hour” when the “earthquake” of Revelation eleven was first fulfilled was the French Revolution, and the perfect fulfillment of that “hour” is the “quake” of the “earth” beast, at the soon-coming Sunday law. It is in that “hour,” that the seventh seal is fully opened. The cross typifies the Sunday law, and there was a great earthquake at the cross.

Sa diha nga maablihan ang ikapitong patik adunay “mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog.” Ang “takna” diin ang “linog” sa Pinadayag onse unang natuman mao ang Rebolusyong Pranses, ug ang hingpit nga katumanan nianang “takna” mao ang “linog” sa mapintas nga mananap sa “yuta,” sa hapit na moabut nga balaod sa Domingo. Anaa nianang “takna” nga ang ikapitong patik bug-os nga maablihan. Ang krus nagatipo sa balaod sa Domingo, ug dihay usa ka dakong linog didto sa krus.

> Jesus, when he had cried again with a loud voice, yielded up the ghost. And, behold, the veil of the temple was rent in twain from the top to the bottom; and the earth did quake, and the rocks rent. Matthew 25:51.

> Si Jesus, sa diha nga nakasinggit na usab siya sa makusog nga tingog, mitugyan sa espiritu. Ug, ania karon, ang tabil sa templo nagisi sa duha sukad sa ibabaw hangtod sa ubos; ug ang yuta mikurog, ug ang mga pangpang nangabuka. Mateo 25:51.

At the cross, a satanic kingdom was overthrown, as it will be at the Sunday law.

Diha sa krus, ang usa ka satanikong gingharian gipukan, maingon nga kini pagapukanon usab sa balaod sa Domingo.

> “Christ did not yield up His life till He had accomplished the work which He came to do, and with His parting breath He exclaimed, ‘It is finished.’ John 19:30. The battle had been won. His right hand and His holy arm had gotten Him the victory. As a Conqueror He planted His banner on the eternal heights. Was there not joy among the angels? All heaven triumphed in the Saviour’s victory. Satan was defeated, and knew that his kingdom was lost.” The Desire of Ages, 758.

> “Si Cristo wala motugyan sa Iyang kinabuhi hangtod nga Iyang natuman ang buluhaton nga Iyang gianhi aron buhaton, ug sa Iyang katapusang gininhawa Siya miingon, ‘Nahuman na.’ Juan 19:30. Ang gubat nadaog na. Ang Iyang too nga kamot ug ang Iyang balaang bukton maoy nakahatag Kaniya sa kadaugan. Ingon nga usa ka Mananaug, Iyang gitanom ang Iyang bandila ibabaw sa walay kataposang kahitas-an. Wala ba diay kalipay taliwala sa mga manulonda? Ang tibook langit nagmaya sa kadaugan sa Manluluwas. Napildi si Satanas, ug nasayod siya nga ang iyang gingharian nawala na.” The Desire of Ages, 758.

The earthquake of the cross is a representation of “truth,” which is Alpha and Omega. “Truth” is the beginning, the middle and the ending; it is the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. There was an earthquake when Christ died and then another earthquake at His resurrection. At the cross there was a first earthquake, then the grave and then the earthquake at His resurrection. At both earthquakes graves were opened.

Ang linog sa krus maoy hulagway sa “kamatuoran,” nga mao ang Alpha ug Omega. Ang “kamatuoran” mao ang sinugdanan, ang tunga, ug ang katapusan; kini mao ang Hebreohanon nga pulong nga gibuhat pinaagi sa paghiusa sa nahaunang, ikanapulog-tulo, ug kataposang letra sa alpabetong Hebreo. Adunay linog sa dihang namatay si Cristo ug unya laing linog sa Iyang pagkabanhaw. Diha sa krus may nahaunang linog, dayon ang lubnganan, ug unya ang linog sa Iyang pagkabanhaw. Sa duha ka linog, ang mga lubnganan naabrihan.

> “When Jesus, as He hung upon the cross, cried out, ‘It is finished’, the rocks rent, the earth shook, and some of the graves were opened. When He arose a victor over death and the grave, while the earth was reeling and the glory of heaven shone around the sacred spot, many of the righteous dead, obedient to His call, came forth as witnesses that He had risen. Those favored, risen saints came forth glorified. They were chosen and holy ones of every age, from creation down even to the days of Christ. Thus while the Jewish leaders were seeking to conceal the fact of Christ’s resurrection, God chose to bring up a company from their graves to testify that Jesus had risen, and to declare His glory.” Early Writings, 184.

> “Sa diha nga si Jesus, samtang nagbitay Siya sa krus, misinggit, ‘Natapos na,’ ang mga bato nangabuka, ang yuta nauyog, ug ang pipila sa mga lubnganan nabuksan. Sa diha nga Siya nabanhaw ingon nga mananaug batok sa kamatayon ug sa lubnganan, samtang ang yuta nagkurog pa ug ang himaya sa langit misidlak sa palibot sa balaang dapit, daghan sa mga matarung nga nangamatay, nga masinugtanon sa Iyang tawag, migula ingon nga mga saksi nga Siya nabanhaw na. Kadtong mga gipaboran, nabanhaw nga mga balaan migula nga gihimaya. Sila mao ang mga pinili ug balaan nga katawhan sa matag kapanahonan, sukad pa sa paglalang hangtod bisan sa mga adlaw ni Cristo. Busa, samtang ang mga pangulong Judio naningkamot sa pagtago sa kamatuoran sa pagkabanhaw ni Cristo, gipili sa Dios ang pagpabangon sa usa ka pundok gikan sa ilang mga lubnganan aron magpamatuod nga si Jesus nabanhaw, ug sa pagmantala sa Iyang himaya.” Early Writings, 184.

At the first earthquake graves were opened, and at the last earthquake the grave of Christ was opened. In Revelation eleven, the two witnesses come out of their graves in the same hour as the earthquake. The earthquake is the Sunday law, which is typified by the cross. There is to be therefore two resurrections in the hour of the Sunday law. The first represents the birth of the one hundred and forty-four thousand that occurs before the woman travails, the second takes place in her travail. The woman of Revelation twelve first births the man child that is to rule the nations with a rod of iron, without any labor pains. Then at the Sunday law, her travails begin and she brings forth the second child. First, she births Elijah, and last she births Moses. The Sunday law is the hour of the resurrection of the twins of Revelation seven.

Sa nahaunang linog ang mga lubnganan giablihan, ug sa ulahing linog ang lubnganan ni Cristo giablihan. Sa Pinadayag onse, ang duha ka mga saksi migula gikan sa ilang mga lubnganan sa maong takna sa linog. Ang linog mao ang balaod sa Domingo, nga gisimbolohan sa krus. Busa aduna’y duha ka mga pagkabanhaw sa takna sa balaod sa Domingo. Ang nahauna nagrepresentar sa pagkatawo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga mahitabo sa dili pa ang babaye magasakit sa pagpanganak, ang ikaduha mahitabo sulod sa iyang kasakit sa pagpanganak. Ang babaye sa Pinadayag dose una nga manganak sa batang lalaki nga magagahum sa mga nasud pinaagi sa sungkod nga puthaw, nga walay bisan unsang kasakit sa pagpanganak. Unya sa balaod sa Domingo, magsugod ang iyang mga kasakit sa pagpanganak ug iyang igapanganak ang ikaduhang bata. Una, iyang gipanganak si Elias, ug sa katapusan iyang gipanganak si Moises. Ang balaod sa Domingo mao ang takna sa pagkabanhaw sa kaluha sa Pinadayag pito.

When the seventh seal is fully opened at the Sunday law, there is silence in heaven for half an hour.

Sa diha nga ang ikapitong patik mabuksan na sa hingpit sa balaod sa Domingo, adunay kahilom sa langit sulod sa tunga sa oras.

> “But God suffered with His Son. Angels beheld the Saviour’s agony. They saw their Lord enclosed by legions of satanic forces, His nature weighed down with a shuddering, mysterious dread. There was silence in heaven. No harp was touched. Could mortals have viewed the amazement of the angelic host as in silent grief they watched the Father separating His beams of light, love, and glory from His beloved Son, they would better understand how offensive in His sight is sin.” The Desire of Ages, 693.

> “Apan ang Dios nag-antus uban sa Iyang Anak. Ang mga manulonda nakakita sa kasakit sa Manluluwas. Ilang nakita ang ilang Ginoo nga gilibotan sa mga lehiyon sa satanikong mga gahum, ang Iyang kinaiya gibug-atan sa usa ka makapakurog, misteryosong kalisang. Adunay kahilom sa langit. Walay alpa nga gitandog. Kon ang mga mortal nakakita pa unta sa katingala sa panon sa mga manulonda samtang sa hilom nga kasubo ilang gitutokan ang Amahan nga nagpalayo sa Iyang mga silaw sa kahayag, gugma, ug himaya gikan sa Iyang hinigugmang Anak, mas maayong ilang masabtan kon unsa ka makapasilo sa Iyang panan-aw ang sala.” The Desire of Ages, 693.

The first half an hour of the hour of the earthquake, represents the first birth or resurrection of the two witnesses. In that half an hour, the two witnesses are sealed. They must be sealed in advance of the Sunday law, for they are the ensign that calls the other child, out of the grave during the remaining half an hour. The second child can only be brought to life by seeing men and women with the seal of God during the travails of the Sunday law crisis.

Ang unang tunga sa usa ka oras sa oras sa linog nagrepresentar sa unang pagkatawo o pagkabanhaw sa duha ka mga saksi. Niadtong maong tunga sa oras, ang duha ka mga saksi patikan. Kinahanglan nga mapatikan sila sa dili pa ang balaod sa Dominggo, kay sila mao ang bandila nga nagtawag sa laing anak gikan sa lubnganan sulod sa nahibiling tunga sa oras. Ang ikaduhang anak mahimo lamang mapasig-uli sa kinabuhi pinaagi sa pagkakita sa mga lalaki ug mga babaye nga adunay patik sa Dios panahon sa mga kasakit sa krisis sa balaod sa Dominggo.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “Ang buluhaton sa Balaang Espiritu mao ang pagpakombinsir sa kalibotan mahitungod sa sala, sa pagkamatarong ug sa hukom. Ang kalibotan mapahimangnoan lamang pinaagi sa pagtan-aw niadtong nagatoo sa kamatuoran nga gibalaan pinaagi sa kamatuoran, nga nagabuhat subay sa hatag-as ug balaan nga mga prinsipyo, nga nagapakita, sa hataas ug halangdong kahulogan, sa linya sa paglain tali sa mga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa mga nagatamakan kanila ilalom sa ilang mga tiil. Ang pagbalaan sa Espiritu maoy nagtimaan sa kalainan tali niadtong adunay patik sa Dios, ug niadtong nagabantay sa usa ka mini nga adlaw sa pagpahulay. Sa dihang moabot ang pagsulay, dayag nga ikapakita kon unsa ang marka sa mananap. Kini mao ang pagbantay sa Domingo. Kadtong, human makadungog sa kamatuoran, magpadayon sa pagila niini nga adlaw nga balaan, nagadala sa pirma sa tawo sa sala, nga naghunahuna sa pag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod.” Bible Training School, December 1, 1903.

The first born of the woman are the one hundred and forty-four thousand that are identified as the first fruits in the book of Revelation. They represent the sign which the other flock must recognize in the crisis and conflict of the Sunday law battle. That sign is the Sabbath, that the one hundred and forty-four thousand uphold in the time when it is unlawful to do so. Sister White calls their ensign the “blood-stained banner of Prince Emmanuel.”

Ang kamagulangang anak sa babaye mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga giila ingon nga mga inunahang bunga diha sa basahon sa Pinadayag. Sila nagrepresentar sa timailhan nga ang laing panon kinahanglan makaila sa panahon sa krisis ug panagbangi sa gubat sa balaod sa Dominggo. Kana nga timailhan mao ang Igpapahulay, nga ginatuboy sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa panahon nga supak sa balaod ang pagbuhat niana. Gitawag ni Sister White ang ilang bandila nga “ang bandilang namansahan sa dugo ni Prinsipe Emmanuel.”

> “In vision I saw two armies in terrible conflict. One army was led by banners bearing the world’s insignia; the other was led by the blood-stained banner of Prince Emmanuel. Standard after standard was left to trail in the dust, as company after company from the Lord’s army joined the foe, and tribe after tribe from the ranks of the enemy united with the commandment-keeping people of God. An angel flying in the midst of heaven put the standard of Emmanuel into many hands, while a mighty general cried out with a loud voice: ‘Come into line. Let those who are loyal to the commandments of God and the testimony of Christ now take their position. Come out from among them, and be ye separate, and touch not the unclean, and I will receive you, and will be a Father unto you, and ye shall be My sons and daughters. Let all who will, come up to the help of the Lord, to the help of the Lord against the mighty.’” Testimonies, volume 8, 41.

> “Diha sa panan-awon nakita ko ang duha ka mga kasundalohan nga anaa sa makalilisang nga panag-away. Ang usa ka kasundalohan gipangulohan sa mga bandila nga nagdala sa mga timaan sa kalibutan; ang usa usab gipangulohan sa bandilang nabulingan sa dugo sa Prinsipe Emmanuel. Usa ka bandila human sa lain gibilin nga nagakamang sa abog, samtang ang usa ka pundok human sa lain gikan sa kasundalohan sa Ginoo miapil sa kaaway, ug ang usa ka banay human sa lain gikan sa laray sa kaaway nahiusa sa katawhan sa Dios nga nagabantay sa mga sugo. Usa ka manulonda nga naglupad diha sa taliwala sa langit mibutang sa bandila ni Emmanuel ngadto sa daghang mga kamot, samtang ang usa ka gamhanang heneral misinggit sa makusog nga tingog: ‘Umari kamo sa laray. Himoa nga kadtong mga matinumanon sa mga sugo sa Dios ug sa pagpamatuod ni Cristo karon mokuha sa ilang dapit. Panggawas kamo gikan sa ilang taliwala, ug magpalain kamo, ug ayaw paghikapa ang mahugaw, ug dawaton ko kamo, ug mahimo Ako nga Amahan alang kaninyo, ug kamo mahimong Akong mga anak nga lalake ug mga anak nga babaye. Himoa nga ang tanan nga buot moanhi motungas sa pagtabang sa Ginoo, sa pagtabang sa Ginoo batok sa mga gamhanan.’” Testimonies, tomo 8, 41.

The blood-stained banner is what God’s other flock must see in the time of the Sunday law crisis. The banner is a rising light carried by the one hundred and forty-four thousand. That banner is red in color, for it is a blood-stained banner. That banner was typified in the battle of Jericho, when Rahab received and protected the spies, and then acknowledged her submission to Joshua’s army by placing a scarlet thread out of her window. Rahab represents God’s second born children in the Sunday law crisis, who see and accept the scarlet sign, and come into obedience to Joshua’s army. The scarlet thread that was used by Rahab, was a sign for the army of Joshua not to destroy Rahab’s household.

Ang bandera nga namansahan sa dugo mao ang kinahanglan makita sa laing panon sa Dios sa panahon sa krisis sa balaod sa Domingo. Ang bandera maoy usa ka mosubang nga kahayag nga gidala sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga bandera mapula ang kolor, kay kini usa ka bandera nga namansahan sa dugo. Kana nga bandera gipaila nang daan diha sa gubat sa Jerico, sa dihang gidawat ug gipanalipdan ni Rahab ang mga maniniid, ug unya giila niya ang iyang pagpasakop sa kasundalohan ni Josue pinaagi sa pagbutang ug mapulang pisi sa gawas sa iyang bintana. Si Rahab nagrepresentar sa ikaduhang-panganay nga mga anak sa Dios sa krisis sa balaod sa Domingo, nga makakita ug modawat sa mapulang timaan, ug moanhi ngadto sa pagtuman sa kasundalohan ni Josue. Ang mapulang pisi nga gigamit ni Rahab maoy usa ka timaan alang sa kasundalohan ni Josue aron dili laglagon ang panimalay ni Rahab.

Rahab represents those that are still in Babylon at the Sunday law crisis and Joshua’s army represents the first born of the one hundred and forty-four thousand. The scarlet thread is the symbol of God’s Sabbath. The scarlet thread was the command of the spies given to Rahab that she must follow if she would obtain God’s protection.

Si Rahab nagrepresentar niadtong anaa pa sa Babilonia sa panahon sa krisis sa balaod sa Domingo, ug ang kasundalohan ni Josue nagrepresentar sa mga panganay sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Ang mapula nga pisi mao ang simbolo sa Igpapahulay sa Dios. Ang mapula nga pisi mao ang sugo sa mga espiya nga gihatag kang Rahab nga kinahanglan niyang tumanon kon gusto siyang makabaton sa panalipod sa Dios.

> Behold, when we come into the land, thou shalt bind this line of scarlet thread in the window which thou didst let us down by: and thou shalt bring thy father, and thy mother, and thy brethren, and all thy father’s household, home unto thee. Joshua 2:8.

> Tan-awa, sa diha nga moanhi kami sa yuta, igahigot mo kining pisi nga mapulaon sa bintana diin imo kaming gipakanaog; ug pagatigumon mo nganha kanimo sa sulod sa balay ang imong amahan, ug ang imong inahan, ug ang imong mga igsoon, ug ang tibook panimalay sa imong amahan. Josue 2:8.

The sign that those still in Babylon must see is represented by the scarlet thread, which is the Sabbath, but which also identifies the distinction between the two twins. The first born twin is the one hundred and forty-four thousand, for they bear the blood-stained banner of Prince Emmanuel in their hands.

Ang timailhan nga kinahanglan makita niadtong anaa pa sa Babilonia gihulagway pinaagi sa mapula nga pisi, nga mao ang Igpapahulay, apan nga nagaila usab sa kalainan tali sa duha ka kaluha. Ang kamagulangang kaluha mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kay gidala nila sa ilang mga kamot ang bandila ni Prinsipe Emmanuel nga namantsahan sa dugo.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. But they shall fly upon the shoulders of the Philistines toward the west; they shall spoil them of the east together: they shall lay their hand upon Edom and Moab; and the children of Ammon shall obey them. Isaiah 11:12–14.

> Ug iyang magatindog sa usa ka bandila alang sa mga nasod, ug pagatigumon niya ang mga sinalikway sa Israel, ug pagapundokon ang mga nagkatibulaag sa Juda gikan sa upat ka suok sa yuta. Ug ang kasina usab sa Ephraim mawagtang, ug ang mga kaaway sa Juda pagaputlon: ang Ephraim dili na masina sa Juda, ug ang Juda dili na magsamok sa Ephraim. Apan sila molupad ngadto sa abaga sa mga Filistehanon paingon sa kasadpan; sa tingub ilang pagailogon ang mga anaa sa silangan: ilang ipatong ang ilang kamot ibabaw sa Edom ug Moab; ug ang mga anak sa Ammon motuman kanila. Isaias 11:12–14.

The first-born twin has the scarlet sign, which is the scarlet thread that marks the first born. The first born twin is Zarah, and the second born is Pharez.

Ang kamagulangang kaluha adunay mapulang timaan, nga mao ang mapulang pisi nga nagtimaan sa kamagulangang natawo. Ang kamagulangang kaluha mao si Zarah, ug ang ikaduhang natawo mao si Pharez.

> And it came to pass in the time of her travail, that, behold, twins were in her womb. And it came to pass, when she travailed, that the one put out his hand: and the midwife took and bound upon his hand a scarlet thread, saying, This came out first. And it came to pass, as he drew back his hand, that, behold, his brother came out: and she said, How hast thou broken forth? this breach be upon thee: therefore his name was called Pharez. And afterward came out his brother, that had the scarlet thread upon his hand: and his name was called Zarah. Genesis 38:27–30.

> Ug nahitabo sa panahon sa iyang pagpanganak nga, ania karon, kaluha diay ang diha sa iyang tagoangkan. Ug nahitabo, sa dihang nagbati siya, nga ang usa mipagula sa iyang kamot; ug gikuha sa mananabang ug gihiktan sa mapula nga pisi ang iyang kamot, nga nagaingon, Kini maoy migula una. Ug nahitabo, sa dihang gibawi niya pag-usab ang iyang kamot, nga, ania karon, migula ang iyang igsoon: ug siya miingon, Naunsa man nga nakaguba ka sa imong pag-abli? kining pagkaguba maanha kanimo: busa ang iyang ngalan gihinganlan ug Pharez. Ug sa ulahi migula ang iyang igsoon, nga may mapula nga pisi sa iyang kamot: ug ang iyang ngalan gihinganlan ug Zarah. Genesis 38:27–30.

Zarah means a rising light, and Pharez means to break out. When the twin Pharez sees the rising light of the sign of the scarlet thread on the hand of his twin brother Zarah, he “breaks out,” or comes out of Babylon. Zarah’s recognition of the rising light of the scarlet thread identifies the submission of the last born twin to the first born twin.

Ang Zarah nagpasabot og usa ka misubang nga kahayag, ug ang Pharez nagpasabot og mobusik. Sa dihang ang kaluha nga si Pharez makakita sa misubang nga kahayag sa ilhanan sa mapula nga pisi diha sa kamot sa iyang kaluha nga igsoon nga si Zarah, siya “mobusik,” o mogula gikan sa Babilonia. Ang pag-ila ni Zarah sa misubang nga kahayag sa mapula nga pisi nagtimaan sa pagpasakop sa ulahing natawo nga kaluha ngadto sa kamagulangang natawo nga kaluha.

> And they shall come from the east, and from the west, and from the north, and from the south, and shall sit down in the kingdom of God. And, behold, there are last which shall be first, and there are first which shall be last. Luke 13:29, 30.

> Ug mangabut sila gikan sa sidlakan, ug gikan sa kasadpan, ug gikan sa amihanan, ug gikan sa habagatan, ug manlingkod sa gingharian sa Dios. Ug, ania karon, adunay mga ulahi nga mahimong nahauna, ug adunay mga nahauna nga mahimong ulahi. Lucas 13:29, 30.

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are disappointments. The period between the first disappointment and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the last disappointment.

Ang tinagong kasaysayan sa pito ka mga dalugdog nag-ila sa tulo ka mga timaan sa dalan. Ang nahauna ug ang kataposang mga timaan sa dalan maoy mga kapakyasan sa gilaoman. Ang yugto tali sa nahaunang kapakyasan sa gilaoman ug sa mensahe sa Pagsinggit sa Tunga‑tungang Gabii mao ang panahon sa paglangan. Gikan sa Pagsinggit sa Tunga‑tungang Gabii, nga mao ang ikaduhang timaan sa dalan, ang yugto sa panahon mao ang panahon sa pagtimri. Ang yugto nga mao ang panahon sa pagtimri matapos sa kataposang kapakyasan sa gilaoman.

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are the opening of the graves at an earthquake. The period between the opening of the first grave and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the opening of the last grave.

Ang tinagong kasaysayan sa pito ka mga dalogdog nag-ila sa tulo ka mga ilhanan sa dalan. Ang nahauna ug ang katapusan nga mga ilhanan sa dalan mao ang pag-abli sa mga lubnganan panahon sa usa ka linog. Ang panahon tali sa pag-abli sa nahaunang lubnganan ug sa mensahe sa Pagsinggit sa Tunga sa Kagabhion mao ang panahon sa paglangan. Gikan sa Pagsinggit sa Tunga sa Kagabhion, nga mao ang ikaduhang ilhanan sa dalan, ang yugto sa panahon mao ang panahon sa pagpatik. Ang panahon nga mao ang panahon sa pagpatik matapos sa pag-abli sa katapusang lubnganan.

These two witnesses of the three steps of the hidden history of the seven thunders are also testified to by Christ’s death and resurrection. The first opening of the grave was symbolized with Christ’s baptism into the watery grave, the last grave was the cross. Between the baptism of Christ and the cross, Christ proclaimed His message, that typified the Midnight Cry. He accomplished that proclamation in twelve hundred and sixty days. After the cross, in the person of His disciples, the Midnight Cry message was repeated for twelve hundred and sixty days until the death of Stephen.

Kining duha ka mga saksi sa tulo ka mga lakang sa tinagong kasaysayan sa pito ka mga dalugdog gipamatud-an usab pinaagi sa kamatayon ug pagkabanhaw ni Cristo. Ang nahaunang pag-abli sa lubnganan gisimbolohan pinaagi sa bautismo ni Cristo ngadto sa tubigon nga lubnganan, ug ang katapusang lubnganan mao ang krus. Taliwala sa bautismo ni Cristo ug sa krus, gipahibalo ni Cristo ang Iyang mensahe, nga naghulagway sa Singgit sa Tunga sa Kagabhion. Natuman Niya kana nga pagmantala sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga adlaw. Human sa krus, diha sa persona sa Iyang mga tinun-an, ang mensahe sa Singgit sa Tunga sa Kagabhion gisubli sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga adlaw hangtod sa kamatayon ni Esteban.

The two witnesses of Revelation eleven were empowered to give the message of the Midnight Cry for twelve hundred and sixty days. They were then slain, and laid in the streets for twelve hundred and sixty days, until they were brought back to life, and empowered.

Ang duha ka mga saksi sa Pinadayag onse gihatagan ug gahum sa paghatag sa mensahe sa Tunga-tungang Singgit sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw. Unya sila gipatay, ug gibutang sa kadalanan sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, hangtod nga sila nabuhi pag-usab, ug gihatagan ug gahum.

We will continue to investigate these truths in the next article.

Padayon natong susihon kining mga kamatuoran sa sunod nga artikulo.

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> “Gawas kon adunay tinuod nga pagkakabig sa kalag ngadto sa Dios; gawas kon ang buhing gininhawa sa Dios mohagpat sa kalag ngadto sa espirituhanong kinabuhi; gawas kon ang mga nag-angkon sa kamatuoran pagalihokon sa prinsipyo nga natawo sa langit, sila wala matawo sa walay pagkadunot nga liso nga buhi ug magapabilin sa walay katapusan. Gawas kon mosalig sila sa pagkamatarong ni Cristo ingon nga ilang bugtong kasigurohan; gawas kon sundon nila ang Iyang kinaiya, maninguha diha sa Iyang espiritu, sila hubo, wala nila ikasul-ob ang kupo sa Iyang pagkamatarong. Ang mga patay sa kasagaran ginapakaagi nga buhi; kay kadtong nagapanglihok sa gitawag nila nga kaluwasan sumala sa ilang kaugalingong mga hunahuna, wala ang Dios nga nagabuhat diha kanila sa pagbuot ug sa pagbuhat sumala sa Iyang maayong kahimut-an.”

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> “Maayo kining girepresentar sa walog sa mga uga nga bukog nga nakita ni Ezekiel diha sa panan-awon.” Review and Herald, Enero 17, 1893.

Back to Articles