Article

# Ang Basahon ni Joel ug Ang Iglesia sa Laodicea nga Seventh-day Adventist - Numero Napulog-Siyam

Numero Diesinuebe

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Ang Leon sa banay ni Juda maoy usa ka ngalan alang kang Jesus, nga nagapasiugda sa buluhaton ni Cristo sa pagselyo ug unya sa pagbukas sa Iyang pulong nga matagnaon. Sa kapitulo singko sa Pinadayag, ang Leon sa banay ni Juda, nga mao usab ang gamut ni David, midaog aron sa pag-abli sa basahon. Ang “gamut” ni David mao si Jesse, ug ang gamut ni Jesse mao si Fares, ug ang iyang gamut mao si Juda, ug ang iyang gamut mao si Jacob, ug ang iyang gamut mao si Isaac, ug ang iyang gamut mao si Abraham. Ang gamut ni David o ni Jesse sa diha nga hisgutan kini may kalabutan sa Leon sa banay ni Juda nagapasiugda sa mga prinsipyo sa sinugdanan ug katapusan, nga mao ang Alpha ug Omega. Sa diha nga ang Pinadayag ni Jesu-Cristo ginabuksan sa kapitulo uno sa Pinadayag, ang nag-unang kinaiya sa Iyang karakter mao nga Siya mao ang Alpha ug Omega. Kinsa Siya, mao usab ang prinsipyo nga gigamit sa pagbukas sa mga tagna nga giselyohan sa Leon sa banay ni Juda, sa diha nga Iyang pagahukman nga miabot na ang panahon.

Ang pag-abli sa tinimring Pulong sa Dios nga mahitungod sa tagna maoy usa ka bahin sa buluhaton sa Dios sa pagtubos, samtang gigamit Niya ang gahum sa Iyang Pulong aron pagmugna og mga pagpukaw sumala sa Iyang kabubut-on. Miingon si Sister White nga sa dihang mas masabtan pag-ayo ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag, makita taliwala kanato ang usa ka dakong pagpukaw. Ang kahayag sa tagnaong Pulong sa Dios mao ang nagamugna og pagpukaw ug repormasyon sumala sa Iyang kabubut-on.

Si Sister White, sa iyang pagtan-aw sa kataposang mga adlaw, nagtumong sa usa ka dakung repormasyon nga mahitabo taliwala sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw. Ang mga rebaybal ug mga repormasyon sa sagradong kasaysayan nagagikan sa Pulong sa Dios, ug ang matag usa niadtong mga sagradong yugto nagpunting ngadto sa kataposang dakung rebaybal ug repormasyon nga magsugod sa dihang haduol na ang balaod sa Domingo. Kining mga rebaybal mahitabo pinaagi sa pag-abli sa tinimrihan sa Pulong sa Dios. Ang pito ka mga dalugdog gitimrihan, maingon nga gitimrihan usab ang basahon ni Daniel diha sa kapitulo dose.

Sa dihang atong iaplikar ang mga propetikong kinaiya sa usa ka yugto sa pagkakatag nga nalambigit sa simbolo sa 1260, atong makita nga sa Pinadayag onse, si Moises ug si Elias nangamatay diha sa dalan sulod sa tulo ug tunga ka adlaw. Pag-abot sa bersikulo dieciocho, miabut na ang panahon sa kapungot sa Dios. Si Moises ug si Elias nagrepresentar sa katawohan sa Dios sa dili pa matapos ang tawhanong panahon sa paghusay. Sila nagkatibulaag sulod sa 1260 ka simbolikong adlaw sa mga kadalanan sa Sodoma ug Egipto, diin si Jesus gilansang sa krus.

Si Moises ug Elias gihatagan ug gahum sa paghatag sa ilang pagpamatuod sukad sa bersikulo tulo hangtod sa bersikulo pito diin sila gipatay sa dalan. Nahuman ni Juan ang pagsukod sa templo sa bersikulo dos, unya si Moises ug si Elias gihatagan ug gahum sa paghatag sa ilang pagpamatuod, nga sinul-oban ug sako. Ang mensahe ni Elias ug ni Moises gihatag ngadto sa Philadelphian Millerite Adventism niadtong 1844, ug pag-abot sa 1863, ang ilang mga tingog gilubong ilalom sa mga nabatasan ug mga tradisyon nga gipanunod gikan sa usa ka kaliwatan ngadto sa lain. Gihatagan sila ug gahum sa paghatag sa ilang pagpamatuod sulod sa tulo ug tunga ka tuig, nga sinul-oban sa “sako,” usa ka simbolo sa nagkagrabeng kangitngit sukad sa 1863 padayon.

Sa dihang atong ipatuman ang paghubad ni Sister White sa pito ka mga dalugdog ingon nga nagrepresentar sa mga panghitabo sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda, sa pamaagi nga linya ibabaw sa linya, atong matukod ang usa ka kasaysayan nga nagsugod sa usa ka manulonda nga nanaug uban ang usa ka mensahe; apan, sa linya ibabaw sa linya, ang manulonda mao ang nahaunang manulonda ug ang ikaduhang manulonda. Ang usa mipahimutang sa iyang tiil ibabaw sa yuta ug usa ka tiil ibabaw sa dagat niadtong Agosto 11, 1840, ug ang usa miabut sa kasagmuyo niadtong Abril 19, 1844.

Ang sunod nga waymark sa matag managsamang kasaysayan mao ang kamot sa Dios, nga nalambigit sa mga papan ni Habakkuk. Uban sa nahaunang manulonda, napagama ang tsart sa 1843, apan may sayop sa pipila ka mga numero. Uban sa ikaduhang manulonda, ang kamot sa Dios maoy usa ka waymark sa mga papan ni Habakkuk; gipaila sa dihang Iyang gikuha ang Iyang kamot gikan sa sayop. Sa dihang Iyang gikuha ang Iyang kamot, ang mensahe miuswag sa hinayhinay hangtod sa iyang kinapungkayan sa Exeter camp meeting, sa wala pa ang kapakyasan sa Oktubre 22, 1844.

Ang duha ka linya nagtimaan sa usa ka mensahe nga pangkalibotan, kay ang manulonda nga miabot nagbutang ug usa ka tiil sa yuta ug usa ka tiil sa dagat, ug ang inspirasyon nagpahibalo kanato nga kini nagrepresentar sa usa ka mensahe nga pangkalibotan. Ang manulonda usab nagtimaan sa sinugdanan sa panahon sa paglangan diha sa sambingay sa napulo ka ulay. Niining unang timailhan makita usab nato ang kamot sa Dios nga nagpatungha ug bakak. Sa Abril 19, 1844, sa pagtagna daw mitungha nga ang panan-awon namakak, apan kadtong adunay pailub naghulat, ug bisan pa nga nalangan ang panan-awon, wala kini mamakak. Apan sa dihang nagsugod ang linya nga atong gitukod, ang bakak sa unang kapakyasan gimarkahan ingon nga usa ka kinaiya sa unang timailhan.

Unya ang timaan sa kamot sa Dios ug sa mga papan ni Habakkuk nagpakita nga ang Dios nagtabon sa usa ka kasaypanan ug unya gikuha ang Iyang kamot gikan sa maong kasaypanan. Sa kasaysayan sa mga Millerita, ang kasaypanan gitugotan sa Dios niadtong Mayo sa 1842, sa dihang ang tsart gimantala, ug ang kasaypanan sa ulahi napadayag sa dihang natapos ang tuig 1843; apan sa pipila ka panahon human niana, gikuha sa Ginoo ang Iyang kamot gikan sa kasaypanan diha sa mga numero. Ang kasaypanan naglungtad gikan sa Mayo sa 1842 hangtod sa usa ka panahon human sa unang kapakyasan. Alang sa unang manulonda, ang kamot sa Dios ug ang mga papan ni Habakkuk gimarkahan sa Mayo sa 1842, apan ang pagkuha sa Iyang kamot sa kasaysayan sa ikaduhang manulonda mahitabo sa dili madugay human sa unang kapakyasan.

Kini nag-ila sa timaan sa dalan sa “kamot” ingon nga usa ka propetikong yugto sa panahon. Usa ka yugto nga nagsugod sa Iyang kamot nga nagtabon sa usa ka kasaypanan, ug unya natapos sa Iyang kamot nga gikuha gikan sa maong kasaypanan. Kining yugto sa Iyang kamot nga nagtabon ug nagbukas pag-usab maoy usa ka hulagway sa buhat sa Leon sa banay ni Juda samtang Siya nagapatik ug unya nagahukas sa propetikong kahayag. Gitabonan Niya ang kamatuoran, unya gipadayag ang mao gihapong kamatuoran—diha sa laing kahayag nga wala magsupak sa orihinal nga kahayag. Gibuhat Niya kini aron mapahinabo ang rebaybal ug repormasyon sa Millerite Midnight Cry.

Ang panahon sa paglangay, nga nagsugod sa pag-abot sa manulonda, natapos sa dihang gikuha ang Iyang kamot, sa ingon nag-abli sa profetikanhong kahayag nga nagsugod sa “seventh-month movement” nga mitultol ngadto sa mensahe sa Tunga-tungang Gabii nga Singgit sa camp meeting sa Exeter, diin ang mensahe nahimong usa ka higanteng balud sa tubig, hangtod sa siradong pultahan sa dakong kahigawad. Ang pagpadayag sa gahum sa Dios pinaagi sa pag-abli sa Iyang Pulong nagpatungha ug nagkakusog nga pagkapukaw ug repormasyon.

Niadtong 1863, ang Laodiceanhong kalihokang Millerite gidid-an sa pagtabok sa Jordan, ug gitugyan sila ngadto sa kamingawan tungod sa pagbato kang Elias ug kang Moises. Ang mensahe ni William Miller mao ang mensahe ni Elias, ug ang pundasyonal nga mensahe ni Miller mao ang “pito ka mga panahon” ni Moises. Ang pagsalikway sa “pito ka mga panahon” mao ang pagpatay kang Moises, ug ang pagsalikway sa pundasyonal nga kamatuoran nga gipahimutang ni Miller, mao ang pagpatay kang Elias. Niadtong 1863 ang mensahero ug ang mensahe gipatay sa dalan, ug sukad niadtong higayona, ang bugtong paagi sa pagpangita kanila mao ang pagpangita sa ilang mga lubnganan diha sa karaang mga dalan ni Jeremias. Patay sila sa dalan—ngadto lamang nga sila pagabanhawon. Sila pagabanhawon sa dihang ang “umalabot nga mga hitabo sa pito ka mga dalugdog” nga “ipadayag sumala sa ilang han-ay” pagasublihon—sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Sa dihang ang kasaysayan sa nahaunang manulonda ibutang sa ibabaw sa kasaysayan sa ikaduhang manulonda, ang propetikong estruktura nagmugna ug usa ka punto sa reperensiya aron masundan ang kamot ni Cristo, nga mao ang kahayag ibabaw sa dalan sa Singgit sa Tungang Gabii. Ang orihinal nga kahayag sa Singgit sa Tungang Gabii naghayag sa dalan ug mao kini ang kahayag sa Iyang “mahimayaong tuo nga bukton” nga maoy nangulo sa dalan paingon sa taas sa maong agianan.

> Daw murag napalibotan ako sa kahayag, ug daw nagasaka ako nga nagasaka gikan sa yuta. Milingi ako aron tan-awon ang mga tawo sa advento sa kalibotan, apan wala ko sila hikaplagi, sa dihang usa ka tingog miingon kanako, ‘Tan-awa pag-usab, ug tan-awa nga diyutayng mas hataas.’ Tungod niini, giyahat ko ang akong mga mata, ug nakita ko ang usa ka tul-id ug hiktin nga dalan, nga gibayaw sa kahitas-an ibabaw sa kalibotan. Niining dalana ang mga tawo sa advento nagpanaw paingon sa siyudad nga atua sa halayong tumoy sa dalan. May usa ka masanagon nga kahayag nga gibutang sa ilang luyo sa sinugdanan sa dalan, nga giingnan ako sa usa ka manulonda nga mao ang “tungang gabii nga singgit.” Kining kahayaga misidlak sa tibook nga dalan, ug naghatag ug kahayag alang sa ilang mga tiil, aron dili sila mapandol.

> “Kon ilang mga mata gipunting nila kang Jesus, nga atua sa ilang atubangan, nga nagmando kanila paingon sa siyudad, luwas sila. Apan wala madugay ang uban gikapuyan, ug miingon nga halayo pa kaayo ang siyudad, ug naglaum sila nga nakasulod na unta sila niini kaniadto pa. Unya dasigon sila ni Jesus pinaagi sa pagpataas sa Iyang mahimayaong toong bukton, ug gikan sa Iyang bukton migula ang usa ka kahayag nga nagwarawara ibabaw sa panon sa advento, ug misinggit sila, ‘Aleluya!’ Ang uban sa walay pagpanumbalingo misalikway sa kahayag sa ilang likod, ug miingon nga dili ang Dios ang nagmando kanila sa paggula hangtod niining kalay-a. Ang kahayag sa ilang likod napalong, nga nagbilin sa ilang mga tiil diha sa hingpit nga kangitngit, ug sila nanghipakdol ug nawad-an sa pagtan-aw sa timaan ug kang Jesus, ug nangahulog gikan sa dalan paingon ngadto sa mangitngit ug dautang kalibotan sa ubos.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

Sa dihang ibayaw ni Cristo ang Iyang mahimayaong bukton, gigamit Niya ang Iyang “kamot” ingon nga simbolo sa Iyang buluhaton sa paggiya sa Iyang katawhan. Sa dihang ipahiusa nato ang pag-abot sa ikaduhang manulonda uban sa unang manulonda nga mikunsad niadtong Agosto 11, 1840, atong makita nga ang duha ka manulonda may usa ka mensahe diha sa ilang mga kamot.

> Gipakita kanako ang kaikag nga gihatag sa tibuok langit sa buhat nga nagpadayon dinhi sa yuta. Gisugo ni Jesus ang usa ka gamhanang manulonda nga mokanaog ug mopasidaan sa mga pumoluyo sa yuta sa pagpangandam alang sa Iyang ikaduhang pagpakita. Samtang ang manulonda mibiya gikan sa presensya ni Jesus didto sa langit, usa ka hilabihan ka mahayag ug mahimayaong kahayag ang nag-una kaniya. Gisultihan ako nga ang iyang buluhaton mao ang paghayag sa yuta pinaagi sa iyang himaya ug sa pagpasidaan sa tawo mahitungod sa umaabot nga kapungot sa Dios. …

> “Usa pa ka gamhanang manulonda ang gitahasan sa paglugsong ngadto sa yuta. Gibutang ni Jesus sa iyang kamot ang usa ka sinulat, ug sa iyang pag-abot sa yuta, misinggit siya, ‘Napukan na ang Babilonia, napukan na.’ Unya nakita ko ang mga nasagmuyo nga sa makausa pa mipataas sa ilang mga mata ngadto sa langit, nga nagtan-aw uban sa pagtoo ug paglaum alang sa pagpakita sa ilang Ginoo. Apan daghan ang daw nagpabilin sa usa ka kahimtang sa pagkabuta sa hunahuna, ingon nga natulog; apan makita ko ang timaan sa halalum nga kasubo diha sa ilang mga nawong. Nakita sa mga nasagmuyo gikan sa Kasulatan nga sila anaa sa panahon sa paglangan, ug nga kinahanglan silang mapailubon nga maghulat sa katumanan sa panan-awon. Ang mao gihapong pamatuod nga nagdala kanila sa pagpaabut sa ilang Ginoo niadtong 1843, mao usab ang nagdala kanila sa paglaum Kaniya niadtong 1844. Apan nakita ko nga ang kadaghanan wala magbaton niadtong kusoga nga nagtimaan sa ilang pagtoo niadtong 1843. Ang ilang kasagmuyo nakapaluya sa ilang pagtoo.” Early Writings, 246, 247.

Ang duha ka manulonda usa sa tulo ka manulonda nga sa tingub usa ka simbolo, busa nagkauyon sila mahitungod sa mensahe nga ilang girepresentar, bisan pa nga ang matag usa nagrepresentar sa iyang kaugalingong talagsaong mensahe. Ang duha ka manulonda adunay “sinulat” diha sa ilang mga kamot, nga nagrepresentar sa usa ka pagsulay. Ang “nahauna ug ikaduhang mga manulonda kinahanglan modagan nga magkaparalelo” sa ikatulong manulonda.

> “Gihatag sa Dios sa mga mensahe sa Pinadayag 14 ang ilang dapit sa laray sa tagna, ug ang ilang buluhaton dili mohunong hangtod sa pagtapos sa kasaysayan niining yutaa. Ang mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda kamatuoran gihapon alang niining panahona, ug kinahanglan nga modagan nga kauban niini nga mosunod. Ang ikatulong manulonda nagpahibalo sa iyang pasidaan uban sa makusog nga tingog. ‘Human niining mga butanga,’ miingon si Juan, ‘nakakita ako ug laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum, ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Niining paglamdag, ang kahayag sa tanang tulo ka mga mensahe nahiusa.” The 1888 Materials, 803, 804.

Giila ni Sister White ang ikatulong manulonda ingon nga mao ang manulonda sa Pinadayag 18, ug giila niya nga ang nahaunang ug ikaduhang mga manulonda kinahanglan modagan nga paralel sa matagnaong kasaysayan nga girepresentahan sa ikatulong manulonda sa Pinadayag 18. Busa, iyang gipaangay ang pagkanaog sa nahaunang manulonda niadtong Agosto 11, 1840, ngadto sa 9/11, ug giila nga ang manulonda sa Pinadayag 18 mao ang “ikatulong manulonda.” Ang ikatulong manulonda mao ang kataposan sa tulo, ug gitipohan pinaagi sa nahauna, ug tungod niini gipahibalo kita ni Sister White nga ang buluhaton sa nahaunang manulonda managsama gayud sa buluhaton sa manulonda sa Pinadayag 18, kay ang buluhaton sa maong duruha ka manulonda mao ang “pagdan-ag sa yuta pinaagi sa iyang himaya.”

Ang “pito ka dalugdog” nagrepresentar sa usa ka paglatid sa mga hitabo sulod sa kasaysayan sa una ug ikaduhang mga manulonda nga pagausbon sa kasaysayan sa ikatulong manulonda. Ang Inspirasyon nagmando nga sa dihang ipahiuyon nato kining mga kasaysayan “linya ibabaw sa linya”, ang pagkanaog sa unang manulonda niadtong 1840 motakdo sa Iyang pagkanaog sa 9/11. Kini nag-ila sa usa ka mensahe sa pagsulay nga kinahanglan kan-on uban sa duha ka mga saksi, ug nagpahiuyon sa usa ka kapakyasan sa unang timaan sa dalan.

Ang “pito ka mga dalugdog” nagrepresentar sa mapanagnaong yugto nga nagsugod sa usa ka kapakyasan ug natapos sa usa ka labi pang dakong kapakyasan.

Sa dihang ang propetikong linya sa pagkanaug sa unang manulonda ipahimutang nga nahiuyon sa pag-abot sa ikaduhang manulonda, kini magamugna ug “usa ka estruktura sa kamatuoran.” Ang kamatuoran gihulagway ingon nga tulo ka mga lakang, diin ang una ug ang ulahi mao ang sama, ug ang taliwala nga lakang nagrepresentar sa pagsukol. Ang pagpahiuyon sa unang duha ka mga manulonda niini nga laraw, magamugna ug usa ka estruktura nga gilangkuban sa una ug ikaduhang mga manulonda, nga naghulagway sa ikatulong manulonda sa Pinadayag napulog-walo, ug ang ikatulong manulonda sa Pinadayag napulog-walo usa ka kombinasyon sa unang ug ikaduhang mga manulonda.

Ang ikatulong manulonda sa Pinadayag 18 naglangkob sa duha ka mga tingog. Ang nahaunang tingog natuman sa dihang nangapukan ang mga bilding sa New York niadtong 9/11, ug ang ikaduhang tingog sa bersikulo 4 mao ang balaod sa Domingo. Sulod sa yugto gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo, ang ikatulong manulonda sa Pinadayag 18 nagrepresentar sa usa ka kombinasyon sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda. Sanglit mao kini ang kamatuoran, ang paggamit sa kasaysayan niadtong duha ka mga manulonda “linya ibabaw sa linya,” aron magrepresentar sa kasaysayan sa ikatulong manulonda sa Pinadayag 18—mao ang pagpatakdo sa nahauna ug ikaduhang manulonda, ngadto sa nahauna ug ikaduhang manulonda.

Duha ka mga manulunda ang miabot sa nahaunang kapakyasan, ug ang duha ka manulunda adunay profetikong kalabutan, ug silang duha adunay usa ka mensahe sa pagsulay nga anaa sa kamot sa manulunda. Ang sunod nga timaan sa dalan nga girepresentar sa linya mao ang mga papan ni Habakkuk, nga tuwirang nalangkit sa kamot sa Dios. Sa linya sa nahaunang manulunda, ang tsart sa 1843 gihimo niadtong Mayo sa 1842, ug sa linya sa ikaduhang manulunda, walay tsart. Ang tsart natapos na sa pag-abot sa ikaduhang manulunda. Ang timaan sa dalan sa papan ni Habakkuk diha sa linya sa ikaduhang manulunda mao ang pagtangtang sa kamot sa Dios gikan sa usa ka sayop sa mga numero sa tsart sa 1843.

Ang Iyang kamot mitabon sa usa ka sayop diha sa timailhan sa dalan sa unang manulonda, ug ang Iyang kamot gikuha sa mao ra gayud nga timailhan sa dalan, diha sa linya sa ikaduhang manulonda. Busa, ang timailhan sa dalan sa mga papan ni Habakkuk sa magkaparehong mga linya sa unang ug ikaduhang manulonda nagrepresentar ug duha ka mga lakang. Sa unang lakang ang Iyang kamot mitabon sa usa ka sayop, ug sa katapusan sa yugto sa timailhan sa dalan sa mga papan ni Habakkuk, gikuha Niya ang Iyang kamot. Ang panahon sa paglangay nagsugod sa pag-abot sa ikaduhang manulonda ug ang panahon sa paglangay matapos sa hinay-hinay, sugod sa pagkuha sa Iyang kamot. Ang timailhan sa dalan sa mga papan ni Habakkuk nagrepresentar ug usa ka yugto sa panahon nga gimarkahan sa kamot ni Cristo sa sinugdanan ug sa Iyang kamot sa katapusan.

Duha ka kamot ang namatikdan sa unang kapakyasan sa paglaom, ug silang duha adunay usa ka mensahe sa pagsulay nga kinahanglan dawaton ug kan-on. Unya usa ka yugto sa propetikong panahon, nga nagrepresentar sa mga pundasyonal nga kamatuoran, nagsugod uban sa kamot sa Dios nga nagtabon ug natapos uban sa Iyang kamot nga nagbukas. Ang sunod nga ilhanan sa dalan mao ang Exeter camp meeting diin ang singgit sa tungang gabii nagbulag ug nagputli niadtong mosunod sa kamot ni Cristo paingon sa Labing Balaang Dapit.

Sa dihang si Cristo misulod sa Labing Balaan nga Dapit, gibayaw Niya ang Iyang kamot ngadto sa langit ug nanumpa nga wala nay panahon. Bag-o pa Niya matimbrihan ang “pito ka mga dalugdog” nga nagrepresentar sa kasaysayan sa unang duha ka mga manulonda, nga gisubli diha sa kasaysayan sa ikatulong manulonda. Gitimbrihan Niya ang “pito ka mga dalugdog” maingon nga Iyang gitimbrihan ang mga tagna ni Daniel sa kapitulo dose. Sa kapitulo dose sa Daniel, sa nahaunang bahin sa tulo ka simbolikong mga yugto sa panahon, gibayaw ni Cristo ang duha ka mga kamot ngadto sa langit ug mipahayag nga sa dihang mahuman na ang pagkatibulaag sa katawhan sa Dios, kadtong mahimong “mga tawo nga kahibulongan” pagahinloan ug bayawon ingon nga usa ka halad. Ang estruktura sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda nga atong gikonsiderar karon, sa simbolikong paagi nagapadayag sa kamot sa Dios sa matag lakang.

Sa diha nga Iyang tabonan ang kamatuoran, kini nagpatungha ug kapakyasan, ug sa diha nga Iyang kuhaon ang Iyang kamot, mapadayag ang kahayag, ug ang kahayag mao ang kahayag sa mensahe sa Tunga-tungang Pagtuaw. Ang nahaunang kapakyasan ngadto sa dakong kapakyasan nagadala sa timaan sa alpha ug omega ug gipadayag sulod sa estruktura sa kamatuoran. Ang sinugdanan nagrepresentar sa katapusan, ug ang timaan-sa-dalan tali sa duha ka mga kapakyasan naghulagway sa epekto sa pagpatik ug pag-abli pag-usab sa mga papan ni Habakkuk, nga maoy usa ka pag-abli pag-usab sa karaang mga alagianan ni Jeremias, ug nagrepresentar sa patukoranan nga ibabaw niini gitukod ang templo sa dili pa ang balaod sa Domingo, sa diha nga ang nahuman nga templo ipatindog ibabaw sa tanang kabukiran. Ang tunga-tungang timaan-sa-dalan sa pulong sa kamatuoran nagrepresentar sa pagrebelde, ug sa kasaysayan nga girepresentahan sa katapusang pagkabahin sa trigo ug sa mga bunglayon, kini nagapadayag sa pagrebelde sa mga buang nga ulay.

Ang pagrebelde nga gilarawan sa timaan sa dalan sa mga papan ni Habakkuk gilarawan nga progresibo, kay dili kini usa lamang ka timaan sa dalan, kondili usa ka yugto nga may tino nga sinugdanan ug katapusan, ingon sa gilarawan sa kamot sa Dios. Ang kamot sa Dios makita sa makaduha sa unang kapakyasan, kay adunay duha ka mga manulunda nga ang matag usa may mensahe diha sa ilang mga kamot. Ang sunod nga timaan sa dalan sa pagrebelde adunay kamot sa sinugdanan ug kamot sa katapusan, busa kini usab adunay duha ka mga kamot sulod sa iyang mga profetikanhong kinaiya. Ang ikatulong timaan sa dalan sa mas dakong kapakyasan nagtimaan kang Cristo nga nagbayaw sa Iyang kamot ug nanumpa ngadto sa langit, diha mismo sa tudling diin ang pito ka mga dalogdog gitimbongan, maingon man sa Daniel kapitulo dose. Sa mismong punto diin ang manulunda nagtimaan sa katapusan sa profetikanhong estruktura sa unang duha ka mga manulunda nga atong gikonsiderar karon, Iyang gitapos ang paggamit sa profetikanhong panahon, ug gibutang ang Iyang kaugalingon sa usa ka paralelong tudling diha sa basahon ni Daniel, diin Siya wala nagbayaw lamang sa Iyang kamot, kondili nagbayaw sa Iyang duha ka mga kamot.

Sa Daniel dose adunay tulo ka mga kapanahonang matagnaon nga giablihan sa ulahing mga adlaw, kay mao kini ang mahitabo sa katawohan sa Dios sa ulahing mga adlaw. Ang unang butang nga gihisgutan sa katapusang kinatumyan nga panan-awon ni Daniel mao nga si Daniel, nga nagrepresentar sa salin nga katawohan sa Dios, may pagsabot sa maong butang ug sa panan-awon. Ang katapusang butang nga natala ni Daniel mao kung giunsa ang pagdugang sa kahibalo gigamit sa Leon sa banay ni Juda aron sa pagpatungha sa katapusang rebaybal ug repormasyon taliwala sa katawohan sa Dios nga mailhan ingon nga kadtong may pagsabot. Gituman Niya ang pagtimri sa Iyang katawohan pinaagi sa pag-abli sa “pito ka mga dalugdog” sa Pinadayag diha sa kalabutan sa pag-abli sa “tulo ka mga kapanahonan” sa Daniel dose.

Sa dihang gipaila ni Jesus nga sa katapusan sa tulo ug tunga ka matagnaong mga adlaw sa pagpatibulaag sa gahum sa katawhan sa Dios, ang tanang “mga katingalahan” matapos na—iya nang gipaila ang Hulyo 2023, sa dihang nahuman ang tulo ug tunga ka adlaw sa kamatayon diha sa kadalanan sa Pinadayag onse. Karon ang mga katingalahan matapos na sa wala pa ang balaod sa Domingo. Gimarkahan Niya ang Hulyo 2023 pinaagi sa pagpataas dili lamang sa usa, kondili sa duha ka mga kamot. Sa pagbuhat niini Iyang gimarkahan ang katapusan sa panahon sa paglangan, maingon sa dihang Iyang gikuha ang Iyang kamot gikan sa sayop diha sa kasaysayan sa mga Millerita. Ang nahaunang kapakyasan nahitabo niadtong Hulyo 18, 2020, ingon nga gihulagway pinaagi sa nahaunang kapakyasan sa mga Millerita, ug ang panahon sa paglangan nagsugod ug nagpadayon hangtod nga Iyang gituy-od pag-usab ang Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron tigumon ang nahibilin Niyang katawhan sa Hulyo sa 2023.

Ang nahaunang kapakyasan girepresentahan pinaagi sa kamot sa Dios nga nagtabon sa usa ka sayop, nga alang sa mga Millerita mao ang pag-ila sa tuig nga 1843, imbis nga Oktubre 22, 1844. Kana nga kapakyasan girepresentahan diha sa bersikulo dose sa kapitulo dose. Ang nahaunang kapakyasan girepresentahan sa Iyang kamot nga nagtabon sa sayop, ug gitipohan pinaagi sa mga Millerita nga miabut sa nahaunang kapakyasan. Ang pulong sa bersikulo dose mao ang “moabut.” Bulahan siya nga magapaabot, ug nga “moabut” sa 1335; bulahan siya nga “moabut” sa kapakyasan sa Abril 19, 1844. Ang pulong nga gihubad nga “moabut” nagpasabot ug “paghikap.” Nasinati sa mga Millerita ang ilang nahaunang kapakyasan sa dihang ang tuig nga 1843 mihikap sa tuig nga 1844. Ang bersikulo dose sa Daniel dose nag-ila sa nahaunang kapakyasan sa Abril 19, 1844, apan mas diretso sa nahaunang kapakyasan sa Hulyo 18, 2020.

Ang unang propetikong yugto ug ang kataposang propetikong yugto sa tulo ka mga yugto nga gibuksan sa panahon sa katapusan, sa dihang ang kahibalo modaghan ug motuman sa kataposang pagpabulag sa trigo ug sa mga sagbot, sa ingon nagaila sa pag-abli sa propetikong kahayag nga nagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, mao ang mao rang propetikong yugto.

Ang unang yugto sa bersikulo siete mao ang katapusan sa pagkakatag sa tulo ka adlaw ug tunga sa Pinadayag onse sa Hulyo 2023, ug ang yugto sa bersikulo dose mao ang sinugdanan nianang maong pagkakatag niadtong Hulyo 18, 2020. Gitimailhan sa Alpha ug Omega ang kasaysayan sa pito ka mga dalugdog diha sa Daniel dose ingon nga kasaysayan nga nagsugod sa kasagmuyo niadtong Hulyo 18, 2020 ug natapos tulo ka simbolikong adlaw ug tunga sa ulahi sa Hulyo 2023. Sama ka mahinungdanon usab nga sa dihang gitimailhan sa Alpha ug Omega ang sinugdanan ug katapusan sa katapusang panahon sa paglangan, wala Siya mopataas ug usa lamang, kondili ang Iyang duha ka mga kamot ngadto sa langit ug nanumpa pinaagi Kaniya nga buhi hangtod sa kahangturan.

Ang Anak sa Dios nga mao ang anak sa tawo naghimo ug panumpa uban sa Amahan, sa mismong dapit diin nagsugod ang kinatumyan sa sugilanon sa katawhan sa pakigsaad sa Dios, sa dihang unang gitawag ni Cristo si Abram uban sa usa ka saad, ug dayon gipalig-on ang saad pinaagi sa usa ka panumpa. Huboa ang imong mga sapatos, kay anaa ka sa yutang balaan!

Ang tunga-tungang letra sa tulo ka mga propetikong yugto dili ubos pa sa omega nga katumanan sa propesiya sa panahon sa tugon ni Abram ug ni Pablo nga 430 ka tuig, ingon sa girepresentahan diha sa 1290 ka tuig sa bersikulo onse. Ang bersikulo, kon duolon pinaagi sa pagsabot sa mga Millerite, nag-ila sa usa ka katloan ka tuig nga yugto sa pagpangandam alang sa kapapahan, ug dayon sa 1260 ka tuig nga paglutos sa kapapahan nga mosunod. Ang 430 ka tuig ni Abram nagrepresentar sa pagkaulipon ug kaluwasan sulod sa usa ka piho nga nasod, inubanan sa nahaunang katloan ka tuig nga nagrepresentar sa Ginoo nga misulod sa tugon uban kang Abram. Ang katloan ka tuig nga pagpangandam alang sa mga pari nagsugod niadtong 1989 sa panahon sa katapusan, ug ang katloan ka tuig matapos sa balaod sa Dominggo, sa dihang ang bersikulo nag-ingon nga ang dulomtanan sa kalaglagan ipahamutang, ug unya magalutos sa katawhan sa Dios sulod sa 1260 ka simbolikong tuig nga nagakatugbang sa 42 ka simbolikong bulan ni Juan diha sa Pinadayag trese.

Ang kalihokang repormatoryo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nagsugod niadtong 1989, sa dihang gisugdan sa Ginoo ang Iyang buluhaton sa pag-andam sa usa ka pagkasaserdote aron mag-alagad panahon sa kagul-anan sa tungang gabii, nga magsugod sa balaod sa Domingo. Ang Alpha ug Omega mitindog ibabaw sa tubig sa Hiddekel ug mipataas sa Iyang duruha ka kamot ngadto sa langit, nga nanumpa nga sa dihang matuman na ang pagkatibulaag gikan sa Hulyo 18, 2020 ngadto sa Hulyo 2023, ang mga kahibulongang may kalabotan sa buluhaton ni Cristo sa paghiusa sa Iyang pagka-Dios sa pagkatawo mahuman.

Kini mao ra nga pahayag sa kapitulo napulo, diha sa linya sa pito ka mga dalugdog, kay didto dili lamang Niya gitapos ang profetikanhong pag-aplikar sa panahon, apan Iyang gipaila usab nga sa mga adlaw sa pagpatingog sa ikapitong trumpeta ang tinago sa Dios pagahumanon. Ang kaagig nga pahayag sa Daniel dose nagpakita nga sa dihang natapos ang pagkasabulag niadtong Hulyo sa 2023, ang paghuman sa pagtimri sa katawohan sa Dios pagahumanon, ingon sa girepresentahan sa pagpatingog sa ikapitong trumpeta nga nagtupong sa pagpataas ni Cristo sa Iyang kamot ug sa Iyang pagpanumpa diha sa duha ka kaagig nga mga pahayag.

Ang nahaunang propetikong yugto ug ang ulahing propetikong yugto sa tulo-ka-bahin nga mensahe sa Daniel dose nagbaton ug usa ka timailhang alpha ug omega. Ang nahaunang yugto sa bersikulo siyete nag-ila sa katapusan sa mao ra gihapong yugto nga gisugdan sa bersikulo dose. Sa taliwala sa bersikulo siyete ug dose, girepresentahan ang kasaysayan sa panahon sa katapusan sukad sa 1989 hangtod sa pagkatakop sa pultahan sa grasya. Sa taliwala sa alpha nga yugto sa bersikulo siyete ug sa omega nga kasaysayan sa bersikulo dose, girepresentahan ang katapusang pagsukol sa katawhan sukad sa balaod sa Domingo hangtod sa pagtindog ni Miguel, ug kini girepresentahan diha mismo sa kapitulo diin mitindog si Miguel.

Ang pagsukol sa tunga-tungang yugto mao, sa panguna, ang panggawas nga kasaysayan sa pagsukol; apan ang unang katloan ka tuig mao ang sulod nga kasaysayan sa pagpangandam sa mga pari nga anaa sa tuwirang pag-atbang batok sa mga panggawas nga pwersa nga girepresentahan sa mosunod nga yugto sa 1260.

Ang tunga-tungang yugto nagrepresentar sa pagrebelde sa ikanapulog-tulo nga letra sa Hebreohanon nga alpabeto, ug kini naghiusa uban sa sulodnon samtang kini naghulagway sa katapusang gubat sa dakong panagbangi ibabaw sa yuta nga planeta, samtang ang panahon sa grasya nagalungtad pa. Ang paghiusa niini sa gawasnon ug sulodnon mao usab ang mensahe sa katapusang panan-awon ni Daniel, nga girepresentahan sa suba nga Hiddekel ug sa tulo ka mga kapitulo nga nagdala usab sa timaan sa Alpha ug Omega, ug gitukod ibabaw sa estruktura sa kamatuoran. Ang nahauna ug katapusang kapitulo naghisgot sa pagtimri sa katawhan sa Dios nga gihulagway ingon nga mga bitoon nga nagdan-ag sa walay katapusan. Ang tunga-tungang kapitulo sa pagrebelde nag-ila sa mao rang kasaysayan nga girepresentahan sa bersikulo onse uban sa 1290 ka mga tuig, nga mao ang tunga-tungang bersikulo sulod sa mao gihapong estruktura.

Sa dihang gamiton ni Cristo ang Iyang kamot sulod sa balangkas sa tagna, kini nagrepresentar ug daghang mga kamatuoran, apan nagrepresentar usab kini sa dalan nga Iyang giagak sa Iyang katawohan. Ang kapadayagan ni Jesu-Cristo nagsugod sa pagkaabli niadtong Hulyo sa 2023. Kadtong pagkaabli naglakip sa pagkaabli sa pito ka mga dalogdog ug sa mensahe ni Daniel sumala sa gihulagway sulod sa kapitulo dose. Ang pagkaabli mahitabo sulod sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta, nga nagsugod niadtong 1989 ug matapus sa balaod sa Domingo. Niana nga kasaysayan ang katawohan sa Dios pagatimbrehan, ug sila gitimbrehan pinaagi sa pagbubo sa Espiritu Santo. Ang kataposang pagbubo sa Espiritu Santo gipaila sa ikawalong kapitulo sa Pinadayag, diin kini girepresentahan ingon nga ikapito, ug busa ang kataposan nga timbre. Ang Leon sa banay ni Juda midaog sa kapitulo singko aron ablihan ang basahon nga gitatakan sa pito ka mga timbre.

Ang ikaunom nga selyo nagpukaw sa pangutana sa katapusan sa kapitulo sais, nga nangutana kon kinsa ang makahimo sa pagbarog sa panahon nga wala nay pagpangamuyo alang sa sala.

> Kay miabot na ang dakong adlaw sa iyang kapungot; ug kinsa man ang arang makatindog? Pinadayag 6:17.

Ang sunod nga kapitulo, o mahimo nimo nga isulti ang sunod nga bersikulo, nagpaila sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ug sa dakong panon sa katawhan nga pagatigumon ngadto sa gingharian sa Dios panahon sa krisis sa balaod sa Domingo. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang tubag sa pangutana sa ikaunom nga timri. Human sila mailarawan diha sa kapitulo pito, unya, ang kapitulo walo nagpaila nga ang ikapito ug kataposang timri pagatangtangon.

> Ug sa pagbuka niya sa ikapitong patik, dihay kahilom sa langit sulod sa may tunga sa usa ka oras. Ug nakita ko ang pito ka manulonda nga nanindog sa atubangan sa Dios; ug kanila gihatag ang pito ka trumpeta. Ug miabut ang laing manulonda ug mitindog tupad sa halaran, nga may bulawang insensaryo; ug gihatagan siya ug daghang incienso, aron ihalad niya kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawang halaran nga anaa sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miuban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mitungas ngadto sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda.

> Ug ang manulonda mikuha sa incensaryo, ug gipuno niya kini sa kalayo gikan sa halaran, ug gilabay niya kini ngadto sa yuta: ug dihay mga tingog, ug mga dalogdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Pinadayag 8:1–5.

Ang “kalayo,” nga gihulagway diha sa Isaias kapitulo sais ingon nga usa ka “baga,” nga giila ni Sister White ingon nga usa ka simbolo sa paghinlo, gikuha gikan sa halaran ug gilabay ngadto sa yuta. Ang “kalayo” gikan sa langit sa Pentecostes gihulagway ingon nga mga dila sa “kalayo.” Ang “kalayo” mao ang gigamit sa Mensahero sa Pakigsaad sa paghinlo sa mga anak ni Levi.

> “‘Kansang kalilisan anaa sa Iyang kamot, ug hingpit Niyang limpyohan ang Iyang giukan, ug tigumon Niya ang Iyang trigo ngadto sa dapa.’ Mateo 3:12. Usa kini sa mga panahon sa paghinlo. Pinaagi sa mga pulong sa kamatuoran, ang uhot ginapahimulag gikan sa trigo. Tungod kay sila mapasigarbohon kaayo ug matarong-sa-kaugalingon aron modawat sa pagbadlong, ug mahigugmaon kaayo sa kalibutan aron modawat sa kinabuhi sa pagkamapainubsanon, daghan ang mitalikod kang Jesus. Daghan sa gihapon karon ang nagabuhat sa mao rang butanga. Ang mga kalag ginatestingan karong adlawa maingon sa mga tinun-an didto sa sinagoga sa Capernaum. Sa dihang ang kamatuoran ipadangat ngadto sa kasingkasing, ilang makita nga ang ilang mga kinabuhi dili uyon sa kabubut-on sa Dios. Ilang makita ang panginahanglan sa usa ka bug-os nga kausaban diha sa ilang kaugalingon; apan dili sila andam sa pagdala sa buluhatong nagakinahanglan sa pagdumili sa kaugalingon. Busa, masuko sila sa dihang ang ilang mga sala mapadayag. Manglakaw sila nga nasuko ug nasilo, maingon sa pagbiya sa mga tinun-an kang Jesus, nga nagbagulbol, ‘Mabug-at kini nga pulong; kinsa ang makadungog niini?’” The Desire of Ages, 392.

Ang kalayo mao ang mikunsad ibabaw sa halad ni Elias, maingon usab sa halad ni Gideon ngadto sa manulonda. Ang “kalayo” sa paghinlo mao ang Pulong sa Dios, kay aron mahimong balaan, kinahanglan pagabalaanon pinaagi sa Iyang Pulong. Ang “kalayo” nga ginahulog ngadto sa yuta sa dihang ang ikapitong patik kuhaon na nagpaila sa paghatag-gahum sa mensaheng manalagna nga giabrihan na sa ulahing mga adlaw, sa panahon sa pagtunog sa ikapitong trumpeta, sa katapusang ug hingpit nga katumanan sa mga panghitabo nga girepresentahan sa pito ka mga dalugdog ug gipamatud-an sa tulo ka mga manalagnang yugto sa Daniel dose nga gitakpan hangtod sa ulahing mga adlaw.

Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo nga gibuksan sa wala pa ang pagtapos sa pagsulay sa tawo—naglakip sa pagbukas sa pito ka mga dalugdog, sa pagtangtang sa ikapitong selyo, sa pagbukas sa Daniel dose, ug sa pagbukas sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta sa Daniel onse, ang mismong kasaysayan diin ang manulonda nangutana sa Tawo nga nagbisti ug lino kon unsa ang mahimong katapusan niining mga katingalahan.

Ang Tawo nga sinul-oban ug lino mitubag ug miingon—Sa diha nga makaabot ka sa katapusan sa panahon sa paglangan sa Hulyo sa 2023, nakaabot ka na sa kasaysayan sa pagpatik sa selyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Miingon usab siya—nga sa katapusan sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw sa Pinadayag onse, usa ka propetikong mensahe gikan sa basahon ni Daniel pagaablihan, sumala sa gihulagway sa panahon sa katapusan niadtong 1798. Ang kamatuoran nga unya pagaablihan, sa katapusan sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw, mahimutang diha gayod sa siyam ka bersikulo gikan sa basahon ni Daniel nga nagaila ug naghubit sa pagsilyo ug sa pag-abli sa basahon ni Daniel.

Padayon natong hisgutan kining mga butanga sa sunod nga artikulo.

> “Sa diha nga mianhi si Cristo niining yutaa, ang mga tradisyon nga gipanunod gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan, ug ang tawhanong paghubad sa mga Kasulatan, nagtago gikan sa mga tawo sa kamatuoran ingon nga anaa kini kang Jesus. Ang kamatuoran nalubong ilalom sa usa ka baga nga pundok sa tradisyon. Ang espirituwal nga kahulogan sa mga balaang kasulatan nawala; kay tungod sa ilang pagkadili-matinoohon gitak-oban sa mga tawo ang pultahan sa langitnong bahandi. Ang kangitngit mitabon sa yuta, ug mabagang kangitngit sa mga katawhan. Ang Kamatuoran mitan-aw gikan sa langit paingon sa yuta; apan wala gayud bisan diin mapadayag ang langitnong timaan. Usa ka kasubo nga sama sa tabon sa kamatayon mikuyanap sa tibook kalibutan.

> “Apan ang Leon sa banay ni Juda nakadaug. Iyang giablihan ang patik nga nagsira sa basahon sa balaang pagtulon-an. Gitugotan ang kalibutan sa pagtan-aw sa lunsay, walay kasagulan nga kamatuoran. Ang Kamatuoran mismo mikunsad aron papahawaon ang kangitngit ug supakon ang kasaypanan. Usa ka Magtutudlo gipadala gikan sa langit uban ang kahayag nga mao ang magahatag ug kahayag sa matag tawo nga moanhi sa kalibutan. Adunay mga lalaki ug mga babaye nga mainiton nga nangita ug kahibalo, sa malig-on nga pulong sa tagna, ug sa pag-abot niini, kini ingon sa usa ka kahayag nga nagadan-ag sa usa ka mangitngit nga dapit.” Spalding Magan, 58.

> “Ang mga eskriba ug mga Pariseo nag-angkon nga sila nagpatin-aw sa Kasulatan, apan ilang gihubad kini sumala sa ilang kaugalingong mga ideya ug mga tradisyon. Ang ilang mga nabatasan ug mga pamatasan nahimong labi pang mapangayo ug mahigpit. Sa espirituwal nga kahulogan niini, ang balaang Pulong nahimong sama sa usa ka sinelyohang basahon alang sa katawhan, sirado sa ilang pagsabot.” Signs of the Times, May 17, 1905.

Back to Articles