Article

# The Book of Daniel - Number Thirteen

Ang Basahon ni Daniel - Numero Trese

The Secret of the Latter Days

Ang Tinago sa Ulahing mga Adlaw

Author

Jeff Pippenger

Published

December 8, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Daniel chapter two represents the second angel of Revelation fourteen. As such it represents the second of three tests, that are represented as a dietary test, followed by a visual test, and concludes with a litmus test. All three of those tests, which are also prophetic waymarks, exist in the first angel’s message of Revelation fourteen. As with the first angel of Revelation fourteen, Daniel chapter one also possesses each of those three tests.

Ang ikaduhang kapitulo sa Daniel nagrepresentar sa ikaduhang manulonda sa Pinadayag 14. Busa, kini nagrepresentar sa ikaduha sa tulo ka mga pagsulay, nga gilarawan ingon nga usa ka pagsulay sa pagkaon, nga gisundan sa usa ka bisuwal nga pagsulay, ug natapos sa usa ka litmus nga pagsulay. Kining tulo ka mga pagsulay, nga mga propetikanhong ilhanan usab sa dalan, anaa sa sulod sa mensahe sa unang manulonda sa Pinadayag 14. Maingon sa unang manulonda sa Pinadayag 14, ang unang kapitulo sa Daniel adunay usab niining tulo ka mga pagsulay.

The second test, or the second angel’s message, begins at the end of the first test. Chapter two follows chapter one. The conclusion of the second test begins the third test back-to-back. The period of time represented by the second test was symbolized by the seventy years of Daniel’s captivity, which began with the conquering of Jehoiakim and concluded at the decree of Cyrus. As the end of those seventy years approached, Daniel recognized through God’s prophetic Word that the end was about to arrive.

Ang ikaduhang pagsulay, o ang mensahe sa ikaduhang manulonda, nagsugod sa katapusan sa nahaunang pagsulay. Ang kapitulo dos nagsunod sa kapitulo uno. Ang pagtapos sa ikaduhang pagsulay maoy nagsugod sa ikatulong pagsulay nga nagkadugtong. Ang yugto sa panahon nga girepresentahan sa ikaduhang pagsulay gisimbuloan sa kapitoan ka tuig sa pagkabinihag ni Daniel, nga nagsugod sa pagpanakop kang Jehoiakim ug natapos sa sugo ni Ciro. Sa nagkaduol na ang katapusan niadtong kapitoan ka tuig, si Daniel nakaila pinaagi sa pulong sa Dios nga nagtagna nga ang katapusan hapit na moabot.

> In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.

> Sa nahaunang tuig ni Dario nga anak ni Ahasuero, nga kaliwat sa mga Medo, nga gihimong hari ibabaw sa gingharian sa mga Caldeanhon; sa nahaunang tuig sa iyang paghari ako, si Daniel, nakasabut pinaagi sa mga basahon sa gidaghanon sa mga tuig, mahitungod niini miabot ang pulong sa Ginoo ngadto kang Jeremias nga manalagna, nga pagatumanon Niya ang kapitoan ka tuig sa pagkabiniyaan sa Jerusalem. Daniel 9:1, 2.

Daniel is representing God’s people in the last days that recognize the symbolic meaning of the seventy years of captivity, and that recognition takes place shortly before the seventy symbolic years end. God’s people have correctly understood the seventy-year captivity, but what Daniel is representing is the understanding that those seventy years represent the prophetic period from September 11, 2001, unto the Sunday law. For Daniel, those years ended at the decree of Cyrus, which in the last days represents the Sunday law in the United States.

Si Daniel nagarepresentar sa katawhan sa Dios sa kataposang mga adlaw nga nakaila sa simbolikong kahulogan sa kapitoan ka tuig nga pagkabinihag, ug kana nga pag-ila mahitabo sa dili pa matapos ang kapitoan ka simbolikong mga tuig. Husto nga nasabtan sa katawhan sa Dios ang kapitoan ka tuig nga pagkabinihag, apan ang ginarepresentar ni Daniel mao ang pagsabot nga kadtong kapitoan ka tuig nagarepresentar sa propetikong yugto gikan sa Septiyembre 11, 2001, hangtod sa balaod sa Domingo. Alang kang Daniel, kadtong mga tuiga natapos sa sugo ni Ciro, nga sa kataposang mga adlaw nagarepresentar sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika.

Shortly before the Sunday law, God’s people are awakened to the prophetic understanding represented by the symbolic seventy years. Those symbolic years began with Jehoiakim, who represents September 11, 2001, when, with the arrival of Islam of the third Woe, the mighty angel of Revelation eighteen, descended and announced the fall of Babylon. The fall of Babylon represents the second angel’s message, and on September 11, 2001, the second testing period began for those who ate the hidden book that was in the angel’s hand. That period, represented by the symbolic seventy years, continues through to the Sunday law.

Mubo sa wala pa ang balaod sa Domingo, ang katawhan sa Dios pukawon ngadto sa profetikong pagsabot nga gilarawan sa simbolikong kapitoan ka tuig. Kining mga simbolikong tuig nagsugod kang Jehoiakim, nga nagrepresentar sa Septyembre 11, 2001, sa dihang, uban sa pag-abot sa Islam sa ikatulong Kaalaotan, ang gamhanang manulonda sa Pinadayag 18 mikunsad ug mipahibalo sa pagkapukan sa Babilonia. Ang pagkapukan sa Babilonia nagrepresentar sa mensahe sa ikaduhang manulonda, ug niadtong Septyembre 11, 2001, nagsugod ang ikaduhang panahon sa pagsulay alang niadtong mikaon sa tinagong basahon nga diha sa kamot sa manulonda. Kana nga panahon, nga gilarawan sa simbolikong kapitoan ka tuig, nagapadayon hangtod sa balaod sa Domingo.

As the end draws near, as typified by Daniel in the first year of Darius, God’s people are awakened to the test of the image of the beast. They have previously understood some of the truths associated with the test of the image of the beast, but the portion they come to understand just before the end of the prophetic period of the second angel, has been hidden in darkness. As Daniel studied God’s prophetic Word, and then became aware of the significance of the seventy years, he was led to prayer, just as he had been led to prayer when he became aware of the life-or-death threat of Nebuchadnezzar concerning his image-dream. In Daniel chapter nine, as in Daniel chapter two, as Daniel prayed, he received prophetic light.

Samtang nagkahiduol ang katapusan, ingon sa gipaila pinaagi kang Daniel sa unang tuig ni Dario, ang katawohan sa Dios ginapukaw ngadto sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap. Kaniadto nakasabut na sila sa pipila sa mga kamatuoran nga nalambigit sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap, apan ang bahin nga ilang masabtan sa dili pa lang ang katapusan sa matagnaong yugto sa ikaduhang manulonda, gitago diha sa kangitngit. Maingon nga si Daniel nagtoon sa matagnaong Pulong sa Dios, ug unya nakaamgo sa kahulogan sa kapitoan ka tuig, siya gidala ngadto sa pag-ampo, maingon nga gidala siya ngadto sa pag-ampo sa dihang nakaamgo siya sa hulga sa kinabuhi o kamatayon ni Nebukadnezar mahitungod sa iyang damgo sa larawan. Sa Daniel kapitulo siyam, maingon sa Daniel kapitulo dos, samtang nag-ampo si Daniel, midawat siya ug matagnaong kahayag.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:21, 22.

> Oo, samtang ako nagsulti pa sa pag-ampo, bisan ang tawo nga si Gabriel, nga akong nakita sa panan-awon sa sinugdan, nga gipalupad sa dakung kapaspason, mihikap kanako sa may panahon sa halad sa kahaponon. Ug iyang gipahibalo kanako, ug nakigsulti kanako, ug miingon, O Daniel, mianhi ako karon aron sa paghatag kanimo ug kahanas ug pagsabot. Daniel 9:21, 22.

The “skill and understanding” given to Daniel as he prayed aligns with his prayer in chapter two.

Ang “kahanas ug salabutan” nga gihatag kang Daniel samtang siya nagaampo nahiuyon sa iyang pag-ampo sa kapitulo dos.

> Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel 2:17–19.

> Unya si Daniel miadto sa iyang balay, ug iyang gipahibalo ang butang kang Hanania, Misael, ug Azaria, nga iyang mga kauban: Aron mangayo sila ug mga kalooy gikan sa Dios sa langit mahitungod niining tinago; aron si Daniel ug ang iyang mga kauban dili malaglag uban sa uban nga mga manggialamon sa Babilonia. Unya ang tinago gipadayag kang Daniel pinaagi sa usa ka panan-awon sa gabii. Unya si Daniel midayeg sa Dios sa langit. Daniel 2:17–19.

Line upon line, Daniel’s two prayers are the same prayer. Both are given during history that symbolically represents the visual test of the second angel, that transpires between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law. With the impending death threat of Nebuchadnezzar and the prophetic knowledge of both Jeremiah’s seventy years and the oath of Moses’ seven times, Daniel prays the Leviticus twenty-six prayer, while asking that God would reveal to him the final prophetic secret of Bible prophecy. The secret that John identifies as the Revelation of Jesus Christ.

Sa linya ibabaw sa linya, ang duha ka mga pag-ampo ni Daniel mao ra ang usa ka pag-ampo. Ang duha gihatag sulod sa kasaysayan nga sa simbolo nagrepresentar sa makita nga pagsulay sa ikaduhang manulonda, nga mahitabo tali sa Septyembre 11, 2001, ug sa haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo. Uban sa nagakahulga nga silot sa kamatayon ni Nabucodonosor ug sa matagnaong kahibalo sa kapitoan ka tuig ni Jeremias ug sa panumpa sa pito ka pilo ni Moises, si Daniel nagaampo sa pag-ampo sa Levitico 26, samtang nagahangyo nga ang Dios magapadayag kaniya sa katapusang matagnaong tinago sa tagna sa Biblia. Ang tinago nga giila ni Juan ingon nga ang Pinadayag ni Jesu-Cristo.

In chapter nine, Daniel is located at the transition of two kingdoms. Babylon has just fallen to the Medes and Persians, for it is the first year of Darius, thus placing God’s people in the last days at the point of transition that was marked in the movement of the first angel and also the movement of the third angel.

Sa ikasiyam nga kapitulo, si Daniel nahimutang sa pagbalhin gikan sa usa ka gingharian ngadto sa lain. Ang Babilonia bag-o pa lamang napukan ngadto sa mga Medo ug mga Persia, kay mao kini ang unang tuig ni Dario, sa ingon gibutang ang katawohan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw diha sa punto sa pagbalhin nga gimarkahan sa kalihokan sa unang manulonda ug usab sa kalihokan sa ikatulong manulonda.

The Philadelphian Millerite movement transitioned unto Laodicea in 1856, and the Laodicean movement of Future for America, transitions to the Philadelphian movement at the end of the three and a half days of being dead in the street of Revelation chapter eleven. The test that was failed with the Philadelphian movement of the Millerites from 1856 until 1863, was in relation to the doctrine of the “seven times.”

Ang kalihukang Millerite nga Philadelphian mibalhin ngadto sa Laodicea niadtong 1856, ug ang Laodicean nga kalihukan sa Future for America mobalhin ngadto sa Philadelphian nga kalihukan sa katapusan sa tulo ug tunga ka adlaw sa pagkapatay diha sa dalan sa Pinadayag kapitulo onse. Ang pagsulay nga napakyasan sa Philadelphian nga kalihukan sa mga Millerite gikan sa 1856 hangtod 1863, may kalabutan sa doktrina sa “pito ka mga panahon.”

The test for the Laodicean movement of Future for America is in relation to the necessity of recognizing their scattered condition, and then entering into the Leviticus twenty-six prayer and experience. Daniel was at the transition time between Babylon and the Medo-Persian empires, and just before the end of the period of seventy years that is marked by the decree of Cyrus. The seventy years is the context for Daniel’s prayer, and the seventy years represents Moses’ “seven times.” Both of Daniel’s prayers align with the transition time that is marked by the “seven times” in the movement of the first angel, and also in the movement of the third angel.

Ang pagsulay alang sa kalihukan sa Laodicea sa Future for America may kalabotan sa panginahanglan sa pag-ila sa ilang nagkatibulaag nga kahimtang, ug unya sa pagsulod ngadto sa pag-ampo ug kasinatian sa Levitico 26. Si Daniel atua sa panahon sa pagbalhin tali sa mga imperyo sa Babilonia ug Medo-Persia, ug sa wala pa matapos ang yugto sa kapitoan ka tuig nga gimarkahan sa mando ni Ciro. Ang kapitoan ka tuig mao ang konteksto sa pag-ampo ni Daniel, ug ang kapitoan ka tuig nagrepresentar sa “pito ka mga panahon” ni Moises. Ang duha ka mga pag-ampo ni Daniel nahiuyon sa panahon sa pagbalhin nga gimarkahan sa “pito ka mga panahon” diha sa kalihukan sa unang manulonda, ug usab sa kalihukan sa ikatulong manulonda.

The “secret” which is revealed to Daniel is the revelation of Nebuchadnezzar’s image. The “secret” of Nebuchadnezzar’s image in the last days is that it represents eight kingdoms, not four. In the previous articles that are in the category, “The Eighth is of the Seven“, this truth has already been presented. Within that secret is the revelation of the point of transition when the eighth arrives, that is of the seven. The “secret” of the image of Nebuchadnezzar is the confirmation of the resurrection of the horn of true Protestantism and the horn of Republicanism. Both those resurrections identify that each horn is the eighth, but is of the seven; and the transition from the sixth unto the eighth of both horns takes place in the prophetic context of a test associated with Moses’ “seven times.” The transition takes place as represented by Daniel, just before the decree of Cyrus, which represents the Sunday law decree in the United States. Then at the Sunday law, in rapid movements, the deadly wound of the papacy is healed as the papacy becomes the eighth head that is of the seven, as it too, goes through a prophetic transition, as represented by Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two.

Ang “tinago” nga gipadayag kang Daniel mao ang pagpadayag sa hulagway ni Nabucodonosor. Ang “tinago” sa hulagway ni Nabucodonosor sa kaulahiang mga adlaw mao nga kini nagrepresentar ug walo ka gingharian, dili upat. Sa nangaging mga artikulo nga anaa sa kategoriya, “The Eighth is of the Seven,” kini nga kamatuoran nahatag na. Sulod niana nga tinago anaa ang pagpadayag sa punto sa transisyon sa dihang moabot ang ikawalo, nga iya sa pito. Ang “tinago” sa hulagway ni Nabucodonosor mao ang pagpamatuod sa pagkabanhaw pag-usab sa sungay sa tinuod nga Protestanteismo ug sa sungay sa Republikanoismo. Kining duruha ka pagkabanhaw pag-usab nagaila nga ang matag sungay mao ang ikawalo, apan iya sa pito; ug ang transisyon gikan sa ikaunom paingon sa ikawalo sa duruha ka mga sungay mahitabo sulod sa matagnaong kahimtang sa usa ka pagsulay nga may kalabutan sa “makapito ka pilo” ni Moises. Ang transisyon mahitabo sumala sa girepresentar ni Daniel, sa dili pa ang sugo ni Ciro, nga nagrepresentar sa sugo sa balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa. Unya sa balaod sa Dominggo, sa matulin nga mga kalihokan, ang makamatay nga samad sa pagka-Papa mamaayo samtang ang pagka-Papa mahimong ikawalong ulo nga iya sa pito, maingon nga kini usab moagi sa usa ka matagnaong transisyon, sumala sa girepresentar sa hulagway ni Nabucodonosor sa Daniel kapitulo dos.

> Therefore Daniel went in unto Arioch, whom the king had ordained to destroy the wise men of Babylon: he went and said thus unto him; Destroy not the wise men of Babylon: bring me in before the king, and I will shew unto the king the interpretation. Then Arioch brought in Daniel before the king in haste, and said thus unto him, I have found a man of the captives of Judah, that will make known unto the king the interpretation. The king answered and said to Daniel, whose name was Belteshazzar, Art thou able to make known unto me the dream which I have seen, and the interpretation thereof? Daniel 2:24–26.

> Busa si Daniel miadto kang Arioch, nga gitugyanan sa hari sa paglaglag sa mga manggialamon sa Babilonia: siya miadto ug miingon kaniya sa ingon niini; Ayaw laglaga ang mga manggialamon sa Babilonia: dad-a ako sa atubangan sa hari, ug ipadayag ko sa hari ang hubad. Unya gidala ni Arioch si Daniel ngadto sa atubangan sa hari sa pagdali, ug miingon kaniya sa ingon niini, Nakakaplag ako ug usa ka tawo gikan sa mga binihag sa Juda, nga mopahibalo sa hari sa hubad. Mitubag ang hari ug miingon kang Daniel, kansang ngalan mao si Belteshazzar, Makapahibalo ka ba kanako sa damgo nga akong nakita, ug sa hubad niini? Daniel 2:24–26.

Once Daniel has been given the secret, both his names are referenced, identifying that he represents the covenant people, who in the last days have just transitioned into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. He manifests the character of God’s servant by asking that no one would be murdered due to their inability to understand the “secret.” His character is contrasted with Arioch, a servant of Nebuchadnezzar who seeks credit with the king for finding Daniel. Daniel then identifies the distinction between the true prophetic manifestation and that of the Babylonian wise men, when he answers Nebuchadnezzar’s question with a question, and then unlike Arioch, does not take advantage of his understanding of the “secret” to promote himself, but instead exalts the God of heaven.

Sa diha nga ang tinago gihatag na kang Daniel, ang iyang duha ka ngalan gihisgotan, nga nagaila nga siya nagrepresentar sa katawhan sa tugon, nga sa ulahing mga adlaw bag-o pa lamang mibalhin ngadto sa kalihokang Filadelfian sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Iyang gipadayag ang kinaiya sa alagad sa Dios pinaagi sa paghangyo nga walay bisan kinsa nga pagapatyon tungod sa ilang kawalay-kasabut sa “tinago.” Ang iyang kinaiya gitandi kang Arioch, usa ka alagad ni Nabucodonosor nga nagtinguha sa pag-angkon ug dungog sa atubangan sa hari tungod sa pagpangita kang Daniel. Dayon gipaila ni Daniel ang kalainan tali sa tinuod nga pagpadayag sa pagpanagna ug sa mga tawong manggialamon sa Babilonia, sa diha nga iyang gitubag ang pangutana ni Nabucodonosor pinaagi sa usa ka pangutana; ug unya, dili sama kang Arioch, wala niya pahimusli ang iyang pagsabot sa “tinago” aron sa pagpataas sa iyang kaugalingon, kondili hinoon iyang gibayaw ang Dios sa langit.

> Daniel answered in the presence of the king, and said, The secret which the king hath demanded cannot the wise men, the astrologers, the magicians, the soothsayers, shew unto the king; But there is a God in heaven that revealeth secrets, and maketh known to the king Nebuchadnezzar what shall be in the latter days. Thy dream, and the visions of thy head upon thy bed, are these. Daniel 2:27, 28.

> Si Daniel mitubag sa atubangan sa hari, ug miingon, Ang tinago nga gipangayo sa hari dili ikapadayag sa mga manggialamon, sa mga astrologo, sa mga salamangkero, ug sa mga mananagna ngadto sa hari; Apan adunay Dios sa langit nga nagapadayag sa mga tinago, ug nagapahibalo kang hari Nabucodonosor sa mahitabo sa kaulahiang mga adlaw. Mao kini ang imong damgo, ug ang mga panan-awon sa imong ulo sa ibabaw sa imong higdaanan. Daniel 2:27, 28.

Daniel starts his presentation of the “secret,” by identifying it as a “secret” that explains what shall be in the latter days. The secret of the hidden history of the seven thunders identifies what shall be in the latter days. Nebuchadnezzar’s image is an element of the latter-day secret that is unsealed just before probation closes. It is revealed just before probation closes in the transition time when both horns of the earth beast become the eighth that is of the seven, as represented by Daniel in the first year of Darius.

Gisugdan ni Daniel ang iyang pagpahayag sa “tinago,” pinaagi sa pag-ila niini ingon nga usa ka “tinago” nga nagpatin-aw kon unsa ang mahitabo sa ulahing mga adlaw. Ang tinago sa tinagong kasaysayan sa pito ka mga dalugdog nag-ila kon unsa ang mahitabo sa ulahing mga adlaw. Ang larawan ni Nabucodonosor maoy usa ka bahin sa tinago sa ulahing mga adlaw nga mabuksan pag-usab sa dili pa ang panahon sa pagsira sa pagsulay. Kini gipadayag sa dili pa ang panahon sa pagsira sa pagsulay, sulod sa panahon sa pagbalhin sa dihang ang duruha ka sungay sa mananap sa yuta mahimong ikawalo nga gikan sa pito, sumala sa gihulagway ni Daniel sa unang tuig ni Dario.

> As for thee, O king, thy thoughts came into thy mind upon thy bed, what should come to pass hereafter: and he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass. But as for me, this secret is not revealed to me for any wisdom that I have more than any living, but for their sakes that shall make known the interpretation to the king, and that thou mightest know the thoughts of thy heart. Daniel 2:29, 30.

> Mahitungod kanimo, Oh hari, ang imong mga hunahuna misulod sa imong hunahuna ibabaw sa imong higdaanan mahitungod sa mahitabo sa ulahi; ug siya nga nagapadayag sa mga tinago nagpahibalo kanimo sa mahitabo. Apan mahitungod kanako, kining tinago wala ikapadayag kanako tungod sa bisan unsang kaalam nga ania kanako labaw pa sa bisan kinsa nga buhi, kondili aron ang kahulogan ikapahibalo sa hari, ug aron mahibaloan mo ang mga hunahuna sa imong kasingkasing. Daniel 2:29, 30.

Daniel establishes the truth with a second witness to the fact that Nebuchadnezzar’s dream is about the latter days, when he says, “he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass,” “hereafter.” Then Daniel identifies that the secret was not given for him, or because he had any superior wisdom than any other human being, but that the “secret” was given to Nebuchadnezzar “for their sakes that shall make known the interpretation.” The “secret” was given for those who would present the “interpretation” of the dream to the spiritual king of Babylon in the last days. The secret was specifically given for the one hundred and forty-four thousand, for the “secret” is for those in the last days that proclaim the final fall of Babylon. Then Daniel reveals the image-dream that had been hidden in darkness, and that produced the life-or-death test.

Gipalig-on ni Daniel ang kamatuoran pinaagi sa ikaduhang saksi sa kamatuoran nga ang damgo ni Nabucodonosor mahitungod sa ulahing mga adlaw, sa dihang siya miingon, “ang nagapadayag sa mga tinago nagpaila kanimo sa mahitabo,” “sa umalabot.” Dayon giila ni Daniel nga ang tinago wala ihatag alang kaniya, ni tungod kay siya adunay labawng kaalam kay sa bisan kinsa nga tawo, kondili nga ang “tinago” gihatag kang Nabucodonosor “alang kanila nga magapahibalo sa hubad niini.” Ang “tinago” gihatag alang niadtong mopresentar sa “hubad” sa damgo ngadto sa espirituhanong hari sa Babilonia sa katapusang mga adlaw. Ang tinago espesipikong gihatag alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kay ang “tinago” alang niadtong anaa sa katapusang mga adlaw nga nagamantala sa katapusang pagkapukan sa Babilonia. Unya gipadayag ni Daniel ang hulagway-damgo nga natago diha sa kangitngit, ug nga maoy nagpatungha sa pagsulay sa kinabuhi o kamatayon.

> Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Then was the iron, the clay, the brass, the silver, and the gold, broken to pieces together, and became like the chaff of the summer threshingfloors; and the wind carried them away, that no place was found for them: and the stone that smote the image became a great mountain, and filled the whole earth. This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Daniel 2:31–36.

> Ikaw, O hari, nakakita, ug ania karon, usa ka dakong larawan. Kining dakong larawan, kansang kahayag hilabihan ka maanindot, mitindog sa imong atubangan; ug ang dagway niini makahahadlok. Ang ulo niining larawan bulawan nga lunsay, ang dughan niini ug ang mga bukton niini salapi, ang tiyan niini ug ang mga paa niini tumbaga, Ang mga bitiis niini puthaw, ang mga tiil niini usa ka bahin puthaw ug usa ka bahin yuta nga kolonon. Nakakita ka hangtod nga adunay usa ka bato nga naputol nga walay mga kamot, nga miigo sa larawan sa iyang mga tiil nga puthaw ug yuta nga kolonon, ug nagdugmok kanila. Unya ang puthaw, ang yuta nga kolonon, ang tumbaga, ang salapi, ug ang bulawan, nadugmok nga tanan sa tingub, ug nahimong sama sa tahop sa mga giukanan sa ting-init; ug gidala sila sa hangin, nga walay dapit nga hingkaplagan alang kanila: ug ang bato nga miigo sa larawan nahimong usa ka dakong bukid, ug mipuno sa tibook yuta. Mao kini ang damgo; ug among isulti ang kahulogan niini sa atubangan sa hari. Daniel 2:31–36.

Nebuchadnezzar’s dream identified the kingdoms of Bible prophecy from his time until the last days, when the one hundred and forty-four thousand, represented by Daniel in his presentation to Nebuchadnezzar, and by the stone that was cut out without hands, that destroy the earthly kingdoms represented in the image, which then becomes a mountain that fills the whole earth. The dream was about the latter days, at the prophetic transition point when the one hundred and forty-four thousand have the last prophetic secret revealed unto them.

Ang damgo ni Nabucodonosor nag-ila sa mga gingharian sa tagna sa Biblia gikan sa iyang panahon hangtod sa ulahing mga adlaw, sa dihang ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga girepresentahan ni Daniel sa iyang pagpasundayag kang Nabucodonosor, ug sa bato nga naputol nga walay mga kamot, nga magalaglag sa yutan-ong mga gingharian nga girepresentahan diha sa larawan, nga unya mahimong usa ka bukid nga mopuno sa tibuok yuta. Ang damgo mahitungod sa ulahing mga adlaw, sa propetikong punto sa transisyon sa dihang ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mapadayag kanila ang katapusang propetikong tinago.

As the ensign of the true Protestant horn, they then carry the message of the third angel to a dying world. That message swells to a loud cry at the Sunday law in the United States, when the mark of the beast is enforced. Before that decree, those represented by Daniel in the latter days, are to be confronted by the image of the beast test. That test is a visual test, and requires that the movements that produce the Sunday law decree be seen by those represented by Daniel. They are tested to find out if they have chosen the divine methodology which allows them to see the image test that is hidden in darkness. Their test involves personal humiliation and confession. It involves an acknowledgment that Daniel was given understanding in dreams and visions, for if they refuse to hear Daniel’s voice crying in the wilderness, it is as those who in Christ’s days rejected the message of John the Baptist.

Ingon timailhan sa tinuod nga Protestante nga sungay, ilang gidala ang mensahe sa ikatulong manulonda ngadto sa usa ka kalibutan nga nagakamatay. Kana nga mensahe mosulbong ngadto sa usa ka makusog nga singgit sa panahon sa balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa sa Amerika, sa dihang ipatuman ang timaan sa mananap. Sa dili pa ang maong sugo, kadtong gilarawan ni Daniel sa ulahing mga adlaw, pagaatubangon sa pagsulay sa larawan sa mananap. Kana nga pagsulay usa ka makitaon nga pagsulay, ug nagkinahanglan nga ang mga lihok nga mopamunga sa sugo sa balaod sa Dominggo makita sa mga gilarawan ni Daniel. Sila pagasulayan aron mahibaloan kon gipili ba nila ang balaan nga pamaagi nga nagtugot kanila sa pagtan-aw sa pagsulay sa larawan nga natago sa kangitngit. Ang ilang pagsulay naglakip sa personal nga pagpakaulaw sa kaugalingon ug sa pagsugid. Naglakip kini sa pag-ila nga si Daniel gihatagan ug pagsabot pinaagi sa mga damgo ug mga panan-awon, kay kon sila magdumili sa pagpaminaw sa tingog ni Daniel nga nagasinggit sa kamingawan, sama kana sa mga tawo nga sa mga adlaw ni Cristo misalikway sa mensahe ni Juan Bautista.

Sister White informs us that the books of Daniel and Revelation complement each other, and the word “complement” which she uses means to bring to perfection. At the end of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began unsealing the Revelation of Jesus Christ as He had promised to do just before probation closed. In doing so, He identified biblical truths that had previously been correctly understood, but that now were to be understood in the setting of the last days.

Si Sister White nagpahibalo kanato nga ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag nagakomplemento sa usag usa, ug ang pulong nga “complement” nga iyang gigamit nagkahulogan sa pagdala ngadto sa kahingpitan. Sa katapusan sa Hulyo, 2023, ang Leon sa banay ni Juda misugod sa pag-abli sa mga selyo sa Pinadayag ni Jesu-Cristo sumala sa Iyang gisaad nga buhaton sa dili pa matapos ang panahon sa pagpasulay. Sa pagbuhat niini, Iyang giila ang mga kamatuoran sa Biblia nga kaniadto husto nang nasabtan, apan nga karon kinahanglan nang sabton diha sa kahimtang sa katapusang mga adlaw.

One of those truths is the two witnesses of Revelation eleven. Another is the history that is the perfect fulfillment of the “seven thunders” of Revelation ten. He has brought forth truths from the sacred reform lines that speak to the disappointment of July 18, 2020. He has used the four waymarks that are in each of the sacred reform lines, that illustrate the history of the empowerment of the first message until the judgment, in a fashion that heretofore was never recognized. Daniel chapter two brings many of these concepts to perfection, though these profound truths are hidden in darkness to those who refuse to eat the methodology identified as Alpha and Omega.

Usa sa maong mga kamatuoran mao ang duha ka mga saksi sa Pinadayag onse. Ang lain mao ang kasaysayan nga mao ang hingpit nga katumanan sa “pito ka mga dalugdog” sa Pinadayag diez. Gipagula Niya ang mga kamatuoran gikan sa balaang mga linya sa reporma nga naghisgot sa kapakyasan sa Hulyo 18, 2020. Gigamit Niya ang upat ka mga timaan sa dalan nga anaa sa matag usa sa balaang mga linya sa reporma, nga naghulagway sa kasaysayan sa paghatag-gahum sa unang mensahe hangtod sa paghukom, sa paagi nga hangtod karon wala gayud mailhi. Ang Daniel kapitulo dos nagdala sa daghan niini nga mga konsepto ngadto sa kahingpitan, bisan pa nga kining halalum nga mga kamatuoran natago sa kangitngit alang kanila nga nagdumili sa pagkaon sa pamaagi nga giila ingong Alpha ug Omega.

In closing out this study of Daniel chapter two, we will summarize and connect some of the truths and waymarks that are brought to perfection by Daniel chapter two. In doing so, we are identifying that the secret that was revealed to Daniel in the night vision represents these very truths.

Sa pagtapos niining pagtuon sa Daniel kapitulo dos, atong isumada ug iugnay ang pipila sa mga kamatuoran ug mga ilhanan sa dalan nga gidala ngadto sa kahingpitan pinaagi sa Daniel kapitulo dos. Sa pagbuhat niini, atong giila nga ang tinago nga gipadayag kang Daniel diha sa panan-awon sa gabii nagrepresentar niining maong mga kamatuoran.

We will set forth the summary and conclusion in the next article.

Atong ipahayag ang kinasumaran ug konklusyon sa sunod nga artikulo.

> “The Lord has His appointed agencies to meet men in their errors and backslidings. His messengers are sent to bear a plain testimony to arouse them from their sleepy condition and to open the precious words of life, the Holy Scriptures, to their understanding. These men are not to be preachers merely, but ministers, light bearers, faithful watchmen, who will see the threatened danger and warn the people. They must resemble Christ in their earnest zeal, in their thoughtful tact, in their personal efforts—in short, in all their ministry. They are to have a vital connection with God, and are to become so familiar with the prophecies and the practical lessons of the Old and the New Testament that they may bring from the treasure house of God’s word things new and old.” Testimonies, volume 5, 251.

> “Ang Ginoo adunay Iyang gitakdang mga galamiton aron sa pagsugat sa mga tawo diha sa ilang mga kasaypanan ug mga pagkapahisalaag. Ang Iyang mga mensahero gipadala aron sa pagdala ug matin-aw nga pagpamatuod aron sa pagpukaw kanila gikan sa ilang kahimtang nga daw naghikatulog ug sa pag-abli sa bililhon nga mga pulong sa kinabuhi, ang Balaang Kasulatan, ngadto sa ilang pagsabot. Kining mga tawhana dili lamang mga magwawali, kondili mga ministro, mga tigdala sa kahayag, matinumanong mga magbalantay, nga makakita sa naghulga nga kapeligrohan ug magpasidaan sa katawhan. Kinahanglan sila mahisama kang Cristo diha sa ilang mainiton nga kakugi, sa ilang hunahunaon nga taktika, sa ilang personal nga mga paningkamot—sa mubo, sa tibuok nilang ministeryo. Kinahanglan sila adunay buhi nga pagdugtong sa Dios, ug mahimong ingon niana ka pamilyar sa mga tagna ug sa praktikal nga mga leksyon sa Daan ug sa Bag-ong Tugon aron makadala sila gikan sa tipiganan sa pulong sa Dios ug mga butang nga bag-o ug mga daan.” Testimonies, volume 5, 251.

Back to Articles