Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Eight

Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatus ug Kasiyam ug Walo

Divine Gatherings and Prophetic Alignments: The Role of the 144,000 in the Eschatological Framework of Daniel 11:40

Langitnong Panagtigom ug Propetikong mga Pagkatakdo: Ang Papel sa 144,000 sa Eskatolohikal nga Balangkas sa Daniel 11:40

Author

Jeff Pippenger

Published

May 1, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are placing the line of the papacy, the line of apostate Republicanism, the line of apostate Protestantism, and the line of the one hundred and forty-four thousand into the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven. We are currently addressing that Christ gathers His people twice, and all the illustrations of gathering His people a second time represent the final sealing process of the one hundred and forty-four thousand.

Among ginabutang nato ang linya sa pagkapapa, ang linya sa apostatang Republikanoismo, ang linya sa apostatang Protestanteismo, ug ang linya sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ngadto sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta sa Daniel kapitulo onse. Karon atong gihisgutan nga si Cristo nagtigom sa Iyang katawhan sa makaduha, ug ang tanang mga hulagway sa pagtigom sa Iyang katawhan sa ikaduhang higayon nagrepresentar sa katapusang proseso sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

When the divine symbol descends in a reform line the Lord then gathers a chosen people, who are thereafter tested. At the conclusion of the testing process there is a scattering, that is followed by His gathering those chosen people a second time, though many are left behind for failing the testing process. Christ began gathering His disciples at His baptism, and at the cross the disciples were scattered. After His resurrection He gathered His disciples a second time in advance of Pentecost. This line identified that a second gathering is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand just before the Sunday law, which is typified by Pentecost. The cross identifies a disappointment, followed by a second gathering.

Sa dihang ang langitnong simbolo manaog diha sa usa ka linya sa reporma, ang Ginoo unya magatigum ug usa ka pinili nga katawhan, nga sa ulahi pagasulayan. Sa katapusan sa proseso sa pagsulay adunay usa ka pagkakatag, nga pagasundan sa Iyang pagtigum pag-usab nianang pinili nga katawhan sa ikaduhang higayon, bisan pa man daghan ang mahabilin tungod sa ilang kapakyasan sa proseso sa pagsulay. Nagsugod si Cristo sa pagtigum sa Iyang mga tinun-an sa Iyang bautismo, ug sa krus ang mga tinun-an nangatag. Human sa Iyang pagkabanhaw gitigum Niya pag-usab ang Iyang mga tinun-an sa ikaduhang higayon sa wala pa ang Pentecostes. Kini nga linya nagpaila nga ang ikaduhang pagtigum matuman ibabaw sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa dili pa ang balaod sa Domingo, nga gitipohan pinaagi sa Pentecostes. Ang krus nagpaila sa usa ka kapakyasan, nga pagasundan sa ikaduhang pagtigum.

The second gathering after the cross began when Christ descended from meeting with His Father after His resurrection. When the divine symbol descends God’s people are to eat the message, and after Christ descended, He ate with the disciples.

Ang ikaduhang panagtigom human sa krus nagsugod sa dihang si Cristo mikunsad gikan sa pakigkita sa Iyang Amahan human sa Iyang pagkabanhaw. Sa dihang ang balaang simbolo mikunsad, ang katawohan sa Dios kinahanglan mokaon sa mensahe, ug human mikunsad si Cristo, mikaon Siya uban sa mga tinun-an.

> And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:30, 31.

> Ug nahitabo, samtang naglingkod siya sa pagpangaon uban kanila, mikuha siya ug tinapay, ug gipanalanginan kini, ug gipikaspikas, ug gihatag kanila. Ug nangabuka ang ilang mga mata, ug ilang nailhan siya; ug siya nawala sa ilang panan-aw. Lucas 24:30, 31.

At the second gathering after the cross Christ “breathed” the Holy Spirit upon His disciples.

Sa ikaduhang panagtigom human sa krus, “gihuypan” ni Cristo ang Balaang Espiritu ngadto sa Iyang mga tinun-an.

> “The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

> “Ang buhat ni Cristo sa paghuyop ibabaw sa iyang mga tinun-an sa Balaang Espiritu, ug sa paghatag sa iyang kalinaw kanila, sama lamang sa pipila ka tulo sa wala pa ang madagayaong ulan nga igahatag sa adlaw sa Pentecostes.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

In the second gathering after the disappointment of April 19, 1844, Christ removed His hand from the mistake of 1843.

Sa ikaduhang panagtigom human sa kapakyasan niadtong Abril 19, 1844, gibawi ni Cristo ang Iyang kamot gikan sa sayop sa 1843.

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> “Kadtong mga matinumanon, nasayop sa paglaom, nga dili makasabot kon nganong ang ilang Ginoo wala moanhi, wala biyai sa kangitngit. Sa makausa pa gidala sila ngadto sa ilang mga Biblia aron sa pagsusi sa mga kapanahonan sa tagna. Ang kamot sa Ginoo gikuha gikan sa mga numero, ug ang kasaypanan gipatin-aw. Ilang nakita nga ang mga kapanahonan sa tagna miabot ngadto sa 1844, ug nga ang mao rang ebidensiya nga ilang gipahayag aron ipakita nga ang mga kapanahonan sa tagna natapos sa 1843, nagpamatuod nga kini matapos sa 1844.” Early Writings, 237.

At the disappointment the second angel descended with a “writing in his hand.”

Sa panahon sa kasagmuyo ang ikaduhang anghel mikunsad nga may “sinulat sa iyang kamot.”

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’” Early Writings, 247.

> “Usa pa ka gamhanang manulonda gitugyanan sa pagkanaog ngadto sa yuta. Gibutang ni Jesus sa iyang kamot ang usa ka sinulat, ug sa iyang pag-abot sa yuta, misinggit siya, ‘Nahulog na ang Babilonia, nahulog na.’” Early Writings, 247.

The testing process that began with the arrival of the second angel, concluded at the Exeter camp meeting when the Holy Spirit was poured out and the message went like a tidal wave. That testing process was distinctly identified after the cross when the time period unto the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was preceded by a period of fifty days, that was in turn made up of a period of forty days, followed by a period of ten days which concluded at Pentecost.

Ang proseso sa pagsulay nga nagsugod sa pag-abot sa ikaduhang manulonda, natapos sa miting sa kampo sa Exeter sa dihang gibubo ang Espiritu Santo ug ang mensahe milukop sama sa kusog nga balud sa dagat. Kana nga proseso sa pagsulay tin-awng giila human sa krus sa dihang ang yugto sa panahon paingon sa pagbubo sa Espiritu Santo sa Pentecostes giunhan sa usa ka yugto nga kalim-an ka adlaw, nga sa baylo gilangkuban sa usa ka yugto nga kap-atan ka adlaw, nga gisundan sa usa ka yugto nga napulo ka adlaw nga mitapos sa Pentecostes.

> “God’s people are to be constantly reaching up to him in prayer. It was after the early disciples had spent ten days in supplication, after all differences had been put away, and they had united in deep heart-searching, and in confession and putting away of sins, and in drawing together in holy fellowship, that the Holy Ghost came upon them, and the promise of Christ was fulfilled. There was a wonderful outpouring of the Holy Spirit. Suddenly there came from heaven the sound as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. ‘And the same day there were added unto them about three thousand souls.’” Review and Herald, March 11, 1909.

> “Ang katawhan sa Dios kinahanglan sa kanunay magpadayon sa pagduol ngadto Kaniya diha sa pag-ampo. Human lamang nga ang unang mga tinun-an nakagugol ug napulo ka adlaw diha sa mapainubsanon nga pagpangamuyo, human nga ang tanang kalainan gipapas na, ug sila nagkahiusa diha sa halalum nga pagsusi sa kasingkasing, ug sa pagsugid ug pagbiya sa mga sala, ug sa pagdool sa usag usa diha sa balaang pakig-ambitay, miabut kanila ang Espiritu Santo, ug natuman ang saad ni Cristo. Adunay kahibulongang pagbubo sa Espiritu Santo. Sa kalit dihay miabut gikan sa langit nga tingog nga sama sa usa ka kusog ug mabaskog nga hangin, ug napuno niini ang tibook balay diin sila nanlingkod. ‘Ug niadtong maong adlaw midugang kanila ang may mga tulo ka libo ka kalag.’” Review and Herald, Marso 11, 1909.

During the forty days, Christ was in attendance teaching the disciples, and then He ascended. The ten days that followed was a period of preparation in advance of the Pentecostal outpouring of the Holy Spirit. The forty days of instruction that followed the cross aligns with April 19, 1844 unto the beginning of the Exeter camp meeting on August 12, 1844. The ten days which preceded Pentecost represented August 12 through 17, 1844, when the Millerites unified upon the message of the Midnight Cry brought by Samuel Snow. In that camp meeting two classes were manifested, and only one class received the Pentecostal outpouring at the conclusion of the meeting. In that period represented by the forty days one class received the instruction, and the other class refused the instruction. When the Midnight Cry arrived one class had the oil, the other did not.

Sulod sa kap-atan ka adlaw, si Cristo anaa sa ilang taliwala nga nagpanudlo sa mga tinun-an, ug unya Siya mikayab. Ang napulo ka adlaw nga misunod maoy usa ka panahon sa pagpangandam sa wala pa ang Pentecostal nga pagbubo sa Balaang Espiritu. Ang kap-atan ka adlaw sa pagtulon-an nga misunod sa krus motakdo gikan sa Abril 19, 1844 hangtod sa sinugdanan sa Exeter camp meeting niadtong Agosto 12, 1844. Ang napulo ka adlaw nga nag-una sa Pentecostes nagrepresentar sa Agosto 12 hangtod 17, 1844, sa dihang ang mga Millerita nahimong hiniusa diha sa mensahe sa Midnigt Cry nga gidala ni Samuel Snow. Nianang camp meeting, duha ka mga hut-ong ang gipadayag, ug usa lamang ka hut-ong ang midawat sa Pentecostal nga pagbubo sa pagtapos sa tigom. Nianang panahona nga girepresentahan sa kap-atan ka adlaw, usa ka hut-ong ang midawat sa pagtulon-an, ug ang laing hut-ong misalikway sa pagtulon-an. Sa pag-abot sa Midnight Cry, ang usa ka hut-ong may lana, ug ang usa wala.

> “‘While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.’ By the tarrying of the bridegroom is represented the passing of the time when the Lord was expected, the disappointment, and the seeming delay. In this time of uncertainty, the interest of the superficial and halfhearted soon began to waver, and their efforts to relax; but those whose faith was based on a personal knowledge of the Bible had a rock beneath their feet, which the waves of disappointment could not wash away. ‘They all slumbered and slept;’ one class in unconcern and abandonment of their faith, the other class patiently waiting till clearer light should be given. Yet in the night of trial the latter seemed to lose, to some extent, their zeal and devotion. The halfhearted and superficial could no longer lean upon the faith of their brethren. Each must stand or fall for himself.” The Great Controversy, 395.

> “‘Samtang nalangan ang pamanhonon, silang tanan giduka ug nangatulog.’ Pinaagi sa paglangan sa pamanhonon gilarawan ang paglabay sa panahon diin gilaoman ang Ginoo, ang kapakyasan, ug ang daw paglangan. Niining panahona sa kawalay-kasigurohan, ang interes sa mga mabaw ug tunga-tunga lamang ang kasingkasing sa wala madugay nagsugod sa pagkahinayhay, ug ang ilang mga paningkamot mipahulay; apan kadtong ang ilang pagtuo nagtukod sa personal nga kahibalo sa Biblia may bato ilalom sa ilang mga tiil, nga ang mga balod sa kapakyasan dili makaanod. ‘Silang tanan giduka ug nangatulog;’ ang usa ka pundok diha sa kawalaykabalaka ug sa pagbiya sa ilang pagtuo, ug ang lain nga pundok mapailubon nga naghulat hangtod nga ihatag ang mas hayag nga kahayag. Apan sa gabii sa pagsulay ang ulahi daw nawad-an usab, sa pila ka bahin, sa ilang kasibot ug pagtugyan. Ang tunga-tunga lamang ang kasingkasing ug ang mabaw dili na makasandig sa pagtuo sa ilang mga igsoon. Ang matag-usa kinahanglan motindog o mapukan alang sa iyang kaugalingon.” The Great Controversy, 395.

During the ten days leading to Pentecost, and the period of the Exeter camp meeting, Christ gathered His people a second time in advance of those people carrying His message to the world. When the third angel descended on October 22, 1844, the little flock was again disappointed and scattered, but a period of instruction began on October 22, 1844 as Christ led His people into the Most Holy Place. In 1849, the Lord stretched forth His hand a second time to gather again those whom He had gathered out of the disappointments of April 19 and October 22, 1844.

Sulod sa napulo ka adlaw nga nag-una sa Pentecostes, ug sa panahon sa camp meeting sa Exeter, gitigom ni Cristo ang Iyang katawhan sa ikaduhang higayon sa dili pa kadtong katawhan magadala sa Iyang mensahe ngadto sa kalibotan. Sa dihang mikunsad ang ikatulong manulonda niadtong Oktubre 22, 1844, ang diyutayng panon napakyas na usab ug nangkatibulaag, apan usa ka panahon sa pagtudlo nagsugod niadtong Oktubre 22, 1844 samtang gidala ni Cristo ang Iyang katawhan ngadto sa Labing Balaan nga Dapit. Niadtong 1849, gibakyaw sa Ginoo pag-usab ang Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron tigumon pag-usab kadtong Iyang gitigom gikan sa mga kapakyasan sa Abril 19 ug Oktubre 22, 1844.

In 1844, the instruction was in regards to the message which the third angel had in his hand when he descended, but in the “period of doubt and uncertainty” that followed the great disappointment, many lost their way. By 1849, the work of gathering the little scattered flock was initiated, but what was illustrated by that history was the defeat of 1863, and the first Kadesh for modern Israel. The future victory of the one hundred and forty-four thousand and their work at the second Kadesh was delayed.

Niadtong 1844, ang pahimangno may kalabotan sa mensahe nga anaa sa kamot sa ikatulong manulonda sa dihang mikunsad siya, apan sa “panahon sa pagduhaduha ug kawalay-kasigurohan” nga misunod sa dakong kapakyasan, daghan ang nangawala sa ilang dalan. Pag-abot sa 1849, gisugdan ang buluhaton sa pagtigom sa gamay nga nagkatibulaag nga panon, apan ang gipakita nianang kasaysayan mao ang kapildihan sa 1863, ug ang unang Kadesh alang sa modernong Israel. Ang umalabot nga kadaugan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ug ang ilang buluhaton sa ikaduhang Kadesh nalangan.

When the Lord descended on September 11, 2001 He gathered His last-day people, gave them His spiritual food to eat, breathed His Spirit upon those people as He began to sprinkle the latter rain, and He also initiated a testing process that led to July 18, 2020, when His last day people were disappointed and scattered. For three and a half days they were dead in the street. Both the three and a half days, and the forty-day period in the time of Christ represent a wilderness. It is also represented by the period from April 19, 1844 unto August 12, 1844, and also the period from October 22, 1844 unto 1849.

Sa dihang mikunsad ang Ginoo niadtong Septiyembre 11, 2001, gitigum Niya ang Iyang mga katawohan sa katapusang mga adlaw, gihatagan sila sa Iyang espirituhanong pagkaon aron kan-on, giginhawaan sila sa Iyang Espiritu samtang gisugdan Niya ang pagsabwag sa ulahing ulan, ug gisugdan usab Niya ang usa ka proseso sa pagsulay nga mitultol ngadto sa Hulyo 18, 2020, sa dihang ang Iyang mga katawohan sa katapusang mga adlaw nasagmuyo ug nagkatibulaag. Sulod sa tulo ug tunga ka adlaw nangamatay sila sa dalan. Ang tulo ug tunga ka adlaw, ug ang kap-atan ka adlaw nga yugto sa panahon ni Cristo, parehong nagrepresentar sa usa ka kamingawan. Girepresentahan usab kini sa yugto gikan sa Abril 19, 1844 hangtod sa Agosto 12, 1844, ug usab sa yugto gikan sa Oktubre 22, 1844 hangtod sa 1849.

From July, 2023 unto the Sunday law, which is the ten days that preceded Pentecost, the camp meeting at Exeter from August 12 unto August 17, and the period from 1849 unto 1863, all align with one another. They represent the period of the second gathering of God’s last-day people. The period from the disappointment to the outpouring of the Holy Spirit is divided into two distinct periods.

Gikan sa Hulyo, 2023 ngadto sa balaod sa Domingo, nga mao ang napulo ka adlaw nga miuna sa Pentecostes, ang camp meeting sa Exeter gikan sa Agosto 12 ngadto sa Agosto 17, ug ang yugto gikan sa 1849 ngadto sa 1863, tanan nagkahiusa sa usag usa. Kini nagrepresentar sa yugto sa ikaduhang panagtigom sa katawohan sa Dios sa ulahing mga adlaw. Ang yugto gikan sa kapakyasan ngadto sa pagbubo sa Balaang Espiritu gibahin ngadto sa duha ka lahi nga mga yugto.

Within the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven the line of apostate Protestantism (the nominal church), the line of Laodicean Seventh-day Adventism (nominal Adventism), the line of Catholicism, and the line of true Protestantism are all represented. Those four lines illustrate true Protestantism in controversy with a threefold union of the dragon (Judas), the beast (Catholicism) and the false prophet (apostate Protestantism).

Sulod sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta sa Daniel kapitulo onse, ang linya sa apostatang Protestanismo (ang pormal nga iglesia), ang linya sa Laodicean nga Seventh-day Adventism (pormal nga Adventismo), ang linya sa Katolisismo, ug ang linya sa tinuod nga Protestanismo tanan girepresentahan. Kining upat ka mga linya naghulagway sa tinuod nga Protestanismo diha sa pakiglalis batok sa usa ka tulo-ka-bahin nga paghiusa sa dragon (Judas), sa mananap nga mapintas (Katolisismo), ug sa mini nga propeta (apostatang Protestanismo).

Within the very same hidden history the line of apostate Republicanism is also illustrated. Within that line a controversy between the Democrat (the dragon) and Republican parties (the image of the beast) is represented. The Republican party is to lead out in forming the image to the beast, and in so doing it manifests the prophetic characteristics of the beast (the papacy). In God’s Word the papacy, who is the king of the north and also the beast, is given Egypt, (the dragon) as payment for services rendered for being used by God’s as a tool of judgment.

Sulod niadtong maong tinagong kasaysayan, ang linya sa murtad nga Republikano usab gihulagway. Sulod nianang maong linya, girepresentar ang usa ka panaglalis tali sa Demokratikong partido (ang dragon) ug sa Republikano nga partido (ang hulagway sa mananap). Ang Republikano nga partido mao ang manguna sa pagporma sa hulagway alang sa mananap, ug sa pagbuhat niini gipadayag niini ang mga propetikong kinaiya sa mananap (ang kapapahan). Diha sa Pulong sa Dios, ang kapapahan, nga mao ang hari sa amihanan ug usab ang mananap, gihatagan sa Egipto (ang dragon) ingon bayad alang sa mga pag-alagad nga nahimo, tungod kay gigamit kini sa Dios ingon usa ka himan sa paghukom.

> Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:18–21.

> Anak sa tawo, si Nabucodonosor nga hari sa Babilonia nagpahimo sa iyang kasundalohan ug dakung pag-alagad batok sa Tiro; ang tagsatagsa ka ulo napakaupawan, ug ang tagsatagsa ka abaga napahilis; apan siya walay nadawat nga suhol, ni ang iyang kasundalohan, tungod sa Tiro, tungod sa pag-alagad nga ilang gihimo batok niini: Busa mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Ania karon, ihatag ko ang yuta sa Egipto ngadto kang Nabucodonosor nga hari sa Babilonia; ug kuhaon niya ang iyang panon sa katawohan, ug kuhaon niya ang iyang inagaw, ug kuhaon niya ang iyang tukbonon; ug kini mamahimong suhol alang sa iyang kasundalohan. Gihatag ko kaniya ang yuta sa Egipto tungod sa iyang paghago nga iyang gihimo batok niini, tungod kay sila nanagtrabaho alang kanako, nagaingon ang Ginoong Dios. Niadtong adlawa akong paturokon ang sungay sa balay sa Israel, ug ihatag ko kanimo ang pag-abli sa baba sa ilang taliwala; ug sila makaila nga ako mao ang Ginoo. Ezequiel 29:18–21.

Nebuchadnezzar, who is the king of the north in the passage, is given the land of Egypt as his wages, thus typifying that in the last days, the papacy is given Egypt, which is the dragon, which is the ten kings, the United Nations, who agree to give their seventh kingdom unto the beast for a short space.

Si Nabucodonosor, nga mao ang hari sa amihanan diha sa maong teksto, gihatagan sa yuta sa Ehipto ingon nga iyang suhol, sa ingon naghulagway nga sa kataposang mga adlaw, ang pagka-papa pagahatagan sa Ehipto, nga mao ang dragon, nga mao ang napulo ka mga hari, ang United Nations, nga mouyon sa paghatag sa ilang ikapitong gingharian ngadto sa mapintas nga mananap sulod sa mubo nga panahon.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> Ug ang napulo ka sungay nga imong nakita sa mapintas nga mananap, kini sila magadumot sa bigaon, ug magahimo kaniya nga biniyaan ug hubo, ug magakaon sa iyang unod, ug magasunog kaniya pinaagi sa kalayo. Kay gibutang sa Dios sa ilang mga kasingkasing ang pagtuman sa iyang kabubut-on, ug ang paghiusa sa hunahuna, ug ang pagtugyan sa ilang gingharian ngadto sa mapintas nga mananap, hangtud nga matuman ang mga pulong sa Dios. Pinadayag 17:16, 17.

This prophetic payment is represented also in Daniel chapter eleven verse forty-two.

Kining propetikong bayad girepresentahan usab diha sa Daniel kapitulo onse bersikulo kwarenta ug dos.

> He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:42.

> Ug iyang pagatuy-oron usab ang iyang kamot ibabaw sa mga nasud: ug ang yuta sa Egipto dili makakalagiw. Daniel 11:42.

The papacy prevails over the dragon power in the time of the latter rain, for this payment is accomplished “in” the “day” when God “causes the horn of the house of Israel to bud forth.” It is the rain that causes the Israel of God to bud forth, and that day began on September 11, 2001, which was the day of the east wind.

Ang pagka-papa modaug batok sa gahum sa dragon sa panahon sa ulahing ulan, kay kining bayranan natuman “sa” “adlaw” sa dihang ang Dios “magpapaturok sa sungay sa balay sa Israel.” Ang ulan mao ang nagpapaturok sa Israel sa Dios, ug kana nga adlaw nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, nga mao ang adlaw sa hangin sa sidlakan.

> He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:6–9.

> Ang mga moabut gikan kang Jacob makagamot; ang Israel mamulak ug mosalingsing, ug pun-on ang nawong sa kalibotan sa bunga. Gihampak ba niya siya ingon sa paghampak niya niadtong mga mihampak kaniya? o gipatay ba siya sumala sa pagpatay niadtong gipamatay niya? Sa takos nga sukod, sa diha nga kini mosalingsing, makiglalis ka niini: pugngan niya ang iyang mapintas nga hangin sa adlaw sa hangin sa sidlakan. Busa pinaagi niini pagahinloan ang kasal-anan ni Jacob; ug mao kini ang tibook nga bunga sa pagkuha sa iyang sala; sa diha nga himoon niya ang tanang mga bato sa halaran nga sama sa mga batong-apog nga gidugmok, ang mga kakahoyan ug ang mga larawan dili na motindog. Isaias 27:6–9.

Egypt is given to the papal beast when the latter rain is being poured out. The latter rain began to sprinkle when the east wind, representing Islam of the third woe was “stayed,” or restrained on September 11, 2001. Then the rain began to be measured, (sprinkled) upon Israel as they began to bud. At the Sunday law, when the third woe comes again, the latter rain is poured out without measure. Between September 11, 2001 and the soon coming Sunday law “the iniquity of Jacob” is purged, and the Hebrew word “purged” means “atoned for”. At the Sunday law the papal beast is given Egypt (the dragon), as those ten kings commit fornication with the papacy by forming a worldwide image of the beast.

Ang Ehipto gihatag ngadto sa mananap nga pagka-papa sa dihang ang ulahing ulan ginabubo na. Ang ulahing ulan nagsugod sa pagwisik sa dihang ang hangin sa sidlakan, nga nagrepresentar sa Islam sa ikatulong alaot, “gipahunong,” o gipugngan niadtong Septiyembre 11, 2001. Unya ang ulan gisugdan sa pagsukod, (pagwisik) ibabaw sa Israel samtang sila nagsugod na sa pagpamupo. Sa balaod sa Domingo, sa dihang ang ikatulong alaot moanhi pag-usab, ang ulahing ulan ibubo nga walay sukod. Tali sa Septiyembre 11, 2001 ug sa umaabot na nga balaod sa Domingo, “ang kasal-anan ni Jacob” hinloan, ug ang Hebreohanong pulong nga “hinloan” nagpasabot og “gihimo nga halad-sa-pasaylo.” Sa balaod sa Domingo ang mananap nga pagka-papa pagahatagan sa Ehipto (ang dragon), samtang kadtong napulo ka mga hari makighilawas uban sa pagka-papa pinaagi sa pagporma og usa ka kalibotanong larawan sa mananap.

Before the Sunday law, during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, the apostate Republican horn forms an image to the beast with the apostate Protestant horn, and in that prophetic line the Republican party prevails over the Democratic party, for the Democratic party is a dragon power and the Republican party is the power who forms the image of the papacy.

Sa dili pa ang balaod sa Domingo, sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ang apostatang sungay nga Republikano nagahimo ug usa ka larawan ngadto sa mananap uban sa apostatang Protestante nga sungay, ug niana nga propetikong linya ang partidong Republikano modaug batok sa partidong Demokratiko, kay ang partidong Demokratiko usa ka gahum sa dragon ug ang partidong Republikano mao ang gahum nga nagahimo sa larawan sa pagka-papa.

Within the prophetic history of the earth beast the end of the Democratic party and the end of the Republican party is identified. Those two parties form the horn of Republicanism, but they identify an internal struggle that runs through the entire history of the earth beast. That horn (Republican) contains an internal microcosm of the two horns of the earth beast.

Sulod sa propetikong kasaysayan sa mananap sa yuta, nailhan ang katapusan sa Democratic party ug ang katapusan sa Republican party. Kining duha ka partido maoy naglangkob sa sungay sa Republicanism, apan kini nag-ila sa usa ka sulodnong panagbangi nga nagdagan latas sa tibuok kasaysayan sa mananap sa yuta. Kana nga sungay (Republican) naglangkob sulod niini sa usa ka internal nga mikrokosmo sa duha ka sungay sa mananap sa yuta.

In the testimony of the kingdom of the Medes and Persians it was the last horn that came up higher, and the Democratic party began first in American history, but at the end the Republican party comes up higher and prevails over the Democrats. In the history of the latter rain, which began on September 11, 2001, the globalist, dragon-inspired Democrats rose up out of the bottomless pit of Revelation chapter eleven and slew the Republicans by stealing the 2020 election. Their war against Trump (and the Republicans) began when he announced his candidacy in 2015, and it only intensified from that point onward.

Sa pagpamatuod sa gingharian sa mga Medo ug mga Persiano, ang ulahing sungay mao ang mitungha nga mas hataas, ug ang Democratic party mao ang unang misugod sa kasaysayan sa Amerika, apan sa katapusan ang Republican party mitungha nga mas hataas ug midaug batok sa mga Democrat. Sa kasaysayan sa ulahing ulan, nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, ang mga globalista, nga dinasig sa dragon, nga mga Democrat, mitungha gikan sa kahiladman nga bung-aw sa Pinadayag kapitulo onse ug gipatay ang mga Republican pinaagi sa pagpangawat sa eleksiyon sa 2020. Ang ilang gubat batok kang Trump (ug sa mga Republican) nagsugod sa dihang iyang gipahibalo ang iyang pagkakandidato niadtong 2015, ug sukad niadto kini misamot lamang sa pagkakusog.

When the Democrats stole the election in 2020, they then instituted the Pelosi Trials, but when Trump announced his third campaign in 2022, fear came upon the Democrats, and their rage only increased, and they then came against Trump and his supporters with great wrath, for they knew their time was short. They celebrated his death, but when he stood up, great fear fell upon them.

Sa dihang gikawat sa mga Demokratiko ang eleksiyon niadtong 2020, ilang gipasiugdahan dayon ang mga Paghukom ni Pelosi; apan sa dihang gipahibalo ni Trump ang iyang ikatulong kampanya niadtong 2022, miabut ang kahadlok ibabaw sa mga Demokratiko, ug misamot lamang ang ilang kapungot, ug dayon mingbatok sila kang Trump ug sa iyang mga sumosunod uban sa dakong kaligutgut, kay nasayod sila nga mubo na ang ilang panahon. Gisaulog nila ang iyang kamatayon, apan sa dihang mitindog siya, miabut ang dakong kahadlok ibabaw kanila.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:7–11.

> Ug sa mahuman na nila ang ilang pagpamatuod, ang mananap nga mosaka gikan sa kahiladman nga walay kinutoban makiggubat batok kanila, ug magmadaugon batok kanila, ug mopatay kanila. Ug ang ilang mga minatayng lawas mahigda sa dalan sa dakong siyudad, nga sa espirituwal ginatawag nga Sodoma ug Ehipto, diin usab ang atong Ginoo gilansang sa krus. Ug ang mga tawo sa mga katawhan ug mga kaliwatan ug mga pinulongan ug mga nasud motan-aw sa ilang mga minatayng lawas sulod sa tulo ka adlaw ug tunga, ug dili motugot nga ang ilang mga minatayng lawas igabutang sa mga lubnganan. Ug ang mga nagapuyo sa yuta magakalipay tungod kanila, ug managmaya, ug magapadad-anay ug mga gasa ang usa sa usa; tungod kay kining duha ka mga propeta nagsakit kanila nga nanagpuyo sa yuta. Ug sa tapos sa tulo ka adlaw ug tunga ang Espiritu sa kinabuhi nga gikan sa Dios misulod kanila, ug mingtindog sila sa ilang mga tiil; ug daku nga kahadlok miabut ibabaw kanila nga nakakita kanila. Pinadayag 11:7–11.

The period that identifies the end of the Democratic party is from the inauguration of Biden in 2021 unto the inauguration of Trump in 2025. The period began with the Pelosi Trials, which were purely unconstitutional and totally political in nature. That history, representing the death of the sixth president since the time of the end in 1989 unto the eighth president that is of the seven began with political trials (the Pelosi Trials), and it ends with the death of the Democratic party, and a second set of Pelosi Trials, as the political targets are reversed.

Ang yugto nga nagaila sa katapusan sa Partidong Demokratiko mao ang gikan sa inagurasyon ni Biden sa 2021 hangtod sa inagurasyon ni Trump sa 2025. Ang maong yugto nagsugod pinaagi sa mga Pelosi Trials, nga sa hingpit dili uyon sa Konstitusyon ug bug-os nga politikal ang kinaiya. Kining kasaysayan, nga nagrepresentar sa kamatayon sa ikaunom nga presidente sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989 hangtod sa ikawalong presidente nga iya sa pito, nagsugod pinaagi sa mga politikal nga paghukom (ang mga Pelosi Trials), ug kini matapos sa kamatayon sa Partidong Demokratiko, ug sa ikaduhang hugpong sa mga Pelosi Trials, samtang balihon ang mga politikal nga puntirya.

The illustration of the history is located in chapter eleven of Revelation, which found its first fulfillment in the French Revolution. The French Revolution is the classic historical example of the guillotine type of political warfare that identifies one ruling party killing another, and then having that very same ruling power overthrown and persecuted themselves.

Ang hulagway sa kasaysayan anaa sa kapitulo onse sa Pinadayag, nga nakakaplag sa iyang unang katumanan diha sa Rebolusyong Pranses. Ang Rebolusyong Pranses mao ang klasikong historikal nga pananglitan sa guillotine nga matang sa politikanhong pakiggubat nga nagtimaan sa usa ka nagmando nga partidong mopatay sa laing partido, ug unya kana mismong maong gahom nga nagmando pagapukanon ug pagalukbon usab.

The period from the inauguration of Biden and the Pelosi Trials, unto the second inauguration of Trump and the reversal of the Pelosi Trials identifies the end of the Democratic party, and it identifies when Trump repeats the implementation of a set of executive orders that were typified by the Alien and Sedition Acts. The implementation of those executive orders will begin the second Pelosi Trials and identify the beginning of the period when the image of the beast is begun in earnest. That period ends at the enforcement of the Sunday law, so the period begins with executive orders paralleling the Alien and Sedition Acts, and ends with the Sunday law. It is there that the Republican party ends.

Ang yugto sukad sa inagurasyon ni Biden ug sa mga Pagsulay ni Pelosi, hangtod sa ikaduhang inagurasyon ni Trump ug sa pagbaliskad sa mga Pagsulay ni Pelosi, nagtimaan sa katapusan sa partidong Demokratiko, ug nagtimaan usab kon kanus-a usbon ni Trump ang pagpatuman sa usa ka hugpong sa mga executive order nga gitipo pinaagi sa Alien and Sedition Acts. Ang pagpatuman niadtong mga executive order magsugod sa ikaduhang mga Pagsulay ni Pelosi ug magtimaan sa sinugdanan sa yugto diin ang larawan sa mananap gisugdan na gayud sa tinuod. Kana nga yugto matapos sa pagpatuman sa balaod sa Domingo, busa ang yugto magsugod pinaagi sa mga executive order nga nagkatakdo sa Alien and Sedition Acts, ug matapos sa balaod sa Domingo. Didto matapos ang partidong Republikano.

Both periods representing the conclusion of the Democratic party and then the Republican party are prophetically connected, and are represented by the period of twenty-two years from 1776 unto 1798. That period has three waymarks; the Declaration of Independence in 1776, thirteen years later the Constitution, followed by the Alien and Sedition Acts of 1798. Those three waymarks find fulfillment in the line of the Democratic and Republican parties, though the application of the second and third waymark is at a different point in each line.

Ang duha ka mga yugto nga nagrepresentar sa kataposan sa Democratic party ug unya sa Republican party konektado sa tagna, ug ginarepresentahan sa yugto nga baynte dos ka tuig gikan sa 1776 hangtod sa 1798. Kana nga yugto adunay tulo ka mga timaan sa dalan: ang Declaration of Independence sa 1776, napulog tulo ka tuig sa ulahi ang Constitution, gisundan sa Alien and Sedition Acts sa 1798. Kining tulo ka mga timaan sa dalan nakakaplag sa ilang katumanan diha sa linya sa Democratic ug Republican nga mga partido, bisan pa nga ang pag-aplikar sa ikaduhang ug ikatulong timaan sa dalan anaa sa lahi nga punto sa matag linya.

We will explain these waymarks and their fulfillments in the next article.

Atong ipasabut kining mga ilhanan sa dalan ug ang ilang mga katumanan sa sunod nga artikulo.

> “There are but two parties, Satan works with his crooked, deceiving power, and through strong delusions he catches all who do not abide in the truth, who have turned away their ears from the truth, and have turned unto fables. Satan himself abode not in the truth, he is the mystery of iniquity. Through his subtlety he gives to his soul-destroying errors the appearance of truth. Herein is their power to deceive. It is because they are a counterfeit of the truth that Spiritualism, Theosophy, and the like deceptions gain such power over the minds of men. Herein is the masterly working of Satan. He pretends to be the Savior of man, the benefactor of the human race, and thus he more readily lures his victims to destruction.

> “Aduna lamang ka partido; si Satanas nagabuhat pinaagi sa iyang baliko, malimbungong gahum, ug pinaagi sa kusgan nga mga paglimbong iyang madakpan ang tanan nga wala magpabilin diha sa kamatuoran, nga mitalikod sa ilang mga dalunggan gikan sa kamatuoran, ug nangadto sa mga sugilanon. Si Satanas mismo wala magpabilin diha sa kamatuoran; siya mao ang tinago sa kasal-anan. Pinaagi sa iyang malalangon nga kalimbongan, iyang gihatagan ang iyang mga kaladlag-sa-kalag nga mga sayop sa dagway sa kamatuoran. Dinhi anaa ang ilang gahum sa paglimbong. Tungod kay mga peke sila sa kamatuoran, ang Espiritismo, Teosopiya, ug mga paglimbong nga sama niini nakabaton ug dakong gahum ibabaw sa mga hunahuna sa mga tawo. Dinhi makita ang batid kaayong paglihok ni Satanas. Nagpakaaron-ingnon siya nga mao ang Manluluwas sa tawo, ang magtatabang sa tawhanong kaliwatan, ug sa ingon mas sayon niyang madani ang iyang mga biktima ngadto sa kalaglagan.

> “We are warned in the word of God that sleepless vigilance is the price of safety. Only in the straight path of truth and righteousness can we escape the tempter’s power. But the world is ensnared. Satan’s skill is exercised in devising plans and methods without number to accomplish his purposes. Dissimulation has become a fine art with him, and he works in the guise of an angel of light. God’s eye alone discerns his schemes to contaminate the world with false and ruinous principles bearing on their face the appearance of genuine goodness. He works to restrict religious liberty, and to bring into the religious world a species of slavery. Organizations, institutions, unless kept by the power of God, will work under Satan’s dictation to bring men under the control of men: and fraud and guile will bear the semblance of zeal for truth, and for the advancement of the kingdom of God. Whatever in our practice is not as open as the day, belongs to the methods of the prince of evil. His methods are practiced even among Seventh Day Adventists, who claim to have advanced truth.

> “Kita gipasidan-an diha sa pulong sa Dios nga ang walay pagkatulog nga pagbantay mao ang bili sa kaluwasan. Sa matarung nga dalan lamang sa kamatuoran ug pagkamatarung kita makalingkawas gikan sa gahum sa manintal. Apan ang kalibutan nahisalaag na sa lit-ag. Ang kahanas ni Satanas gigamit sa paglalang ug mga laraw ug mga pamaagi nga dili maihap aron matuman ang iyang mga tuyo. Ang paglimbong nahimo nang usa ka pino nga arte alang kaniya, ug siya nagabuhat sa dagway sa usa ka manulonda sa kahayag. Ang mata lamang sa Dios ang makaila sa iyang mga laraw sa paghugaw sa kalibutan pinaagi sa bakak ug makapahugno nga mga prinsipyo nga sa ilang panagway nagdala sa dagway sa tinuod nga kaayo. Siya nagabuhat aron pugngan ang kagawasan sa relihiyon, ug aron ipasulod ngadto sa relihiyosong kalibutan ang usa ka matang sa pagkaulipon. Ang mga organisasyon, mga institusyon, gawas kon bantayan sa gahum sa Dios, magabuhat ubos sa mando ni Satanas aron ipailalom ang mga tawo sa pagdumala sa mga tawo; ug ang pagpanglimbong ug limbong magapakita sa panagway sa kadasig alang sa kamatuoran, ug alang sa pag-uswag sa gingharian sa Dios. Bisan unsa sa atong binuhatan nga dili dayag sama sa kahayag sa adlaw, iya sa mga pamaagi sa prinsipe sa dautan. Ang iyang mga pamaagi ginabuhat bisan taliwala sa mga Seventh Day Adventists, nga nagaangkon nga nakadawat sa abanteng kamatuoran.

> “If men resist the warnings the Lord sends them, they become even leaders in evil practices; such men assume to exercise the prerogatives of God—they presume to do that which God himself will not do in seeking to control the minds of men. They introduce their own methods and plans, and through their misconceptions of God, they weaken the faith of others in the truth, and bring in false principles that will work like leaven to taint and corrupt our institutions and churches. Anything that lowers man’s conception of righteousness, and equity, and impartial judgment, any devise or precept that brings God’s human agents under the control of human minds, impairs their faith in God; it separates the soul from God, for it leads away from the path of strict integrity and righteousness.

> “Kon ang mga tawo mosukol sa mga pahimangno nga ipadala sa Ginoo kanila, sila mahimong mga pangulo pa gani sa daotang mga binuhatan; ang maong mga tawo mag-angkon sa paggamit sa mga kagamhanan nga iya sa Dios—mangahas sila sa pagbuhat niana nga ang Dios gayud dili buhaton sa pagpangita sa pagpugong sa mga hunahuna sa mga tawo. Ipaila nila ang ilang kaugalingong mga pamaagi ug mga plano, ug pinaagi sa ilang sayop nga pagsabot mahitungod sa Dios, ilang pahuyangon ang pagtoo sa uban diha sa kamatuoran, ug magpasulod ug mga bakak nga mga prinsipyo nga molihok sama sa igpapatubo aron mahugawan ug madaot ang atong mga institusyon ug mga iglesia. Ang bisan unsa nga makapaubos sa pagpanabot sa tawo mahitungod sa pagkamatarong, ug pagkamakatarunganon, ug walay pagpinalabi nga paghukom, ang bisan unsang laraw o sugo nga magbutang sa tawhanong mga galamiton sa Dios ilalom sa pagpugong sa tawhanong mga hunahuna, makadaot sa ilang pagtoo sa Dios; kini nagapabulag sa kalag gikan sa Dios, kay kini nagatultol palayo gikan sa dalan sa estrikto nga integridad ug pagkamatarong.

> “God will not vindicate any device whereby man shall in the slightest degree rule or oppress his fellow-man. The only hope for fallen man is to look to Jesus, and receive him as the only Savior. As soon as man begins to make an iron rule for other men, as soon as he begins to harness up and drive men according to his own mind, he dishonors God, and imperils his own soul, and the souls of his brethren. Sinful man can find hope and righteousness only in God; and no human being is righteous any longer than he has faith in God, and maintains the vital connection with him. A flower of the field must have its root in the soil; it must have air, dew, showers, and sunshine. It will flourish only as it receives these advantages, and all are from God. So with men. We receive from God that which ministers to the life of the soul. We are warned not to trust in man, nor to make flesh our arm. A curse is pronounced upon all who do this.” The 1888 Materials, 1432–1434.

> “Ang Dios dili magpamatuod sa bisan unsang paagi diin ang tawo, bisan sa labing gamay nga sukod, maghari o magdaugdaug sa iyang isigka-tawo. Ang bugtong paglaum alang sa nahulog nga tawo mao ang pagtan-aw kang Jesus, ug pagdawat Kaniya ingon nga bugtong Manluluwas. Sa diha nga ang tawo magsugod sa paghimo ug puthaw nga lagda alang sa ubang mga tawo, sa diha nga magsugod siya sa pagpahimulos ug pagmando sa mga tawo sumala sa iyang kaugalingong hunahuna, iyang gipasipalahan ang Dios, ug gibutang sa katalagman ang iyang kaugalingong kalag, ug ang mga kalag sa iyang mga igsoon. Ang makasasala nga tawo makakaplag ug paglaum ug pagkamatarung diha lamang sa Dios; ug walay bisan kinsang tawo nga matarung gawas lamang samtang siya adunay pagtuo sa Dios, ug nagapadayon sa buhing kadugtongan uban Kaniya. Ang usa ka bulak sa kapatagan kinahanglan adunay gamut diha sa yuta; kinahanglan kini adunay hangin, yamog, ulan, ug kahayag sa adlaw. Mamalambo lamang kini kon makadawat kini niining mga kaayohan, ug ang tanan gikan sa Dios. Mao usab kini sa mga tawo. Gidawat nato gikan sa Dios kadtong nagaalagad sa kinabuhi sa kalag. Gipasidan-an kita nga dili mosalig sa tawo, ni mohimo sa unod nga atong bukton. Usa ka tunglo gipahayag batok sa tanang nagabuhat niini.” The 1888 Materials, 1432–1434.

Back to Articles