Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Four

Ang Basahon ni Joel ug ang Iglesia Adventista sa Ikapitong Adlaw sa Laodicea - Numero Traynta’y Kuwatro

Number Thirty-Four

Numero Traynta’y Kwatro

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.

Aron adunay usa ka tingog diha sa kamingawan, kinahanglan adunay kamingawan. Sa Hulyo sa 2023, usa ka tingog misugod sa pagpatingog nga nagpaila nga ang León sa banay ni Juda niadtong panahona naghubad sa pinadayag sa Iyang Kaugalingon sumala sa gipakita sa kapitulo uno sa basahon sa Pinadayag. Ang kapakyasan sa Igpapahulay, Hulyo 18, 2020, nagsugod sa tulo ug tunga ka adlaw sa Pinadayag onse nga natapos sa Igpapahulay, Disyembre 30, 2023. Nianang Igpapahulaya, sa unang higayon sukad sa Hulyo 2020, ang Future for America misulti sa dayag diha sa usa ka Zoom nga tigum.

From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.

Sukad niadtong taknaa padayon nang naablihan sa hinay-hinay ang Pinadayag ni Jesu-Cristo. Nagsugod kini sa usa ka pinadayag sa pulong nga “kamatuoran,” nga dayon nakita nga nagrepresentar sa usa ka laraw nga may tulo ka lakang nga gilatid sa nahaunang, ikanapulog-tulo, ug ikanapulog-duha ka letra sa Hebreohanong alpabeto, nga sa dihang pagatipunon mahimong pulong nga “kamatuoran.” Ang tulo ka mga lakang nga girepresentar sa laraw sa pulong nga “kamatuoran” maoy usa ka karaang kamatuoran, nga gibutang sa usa ka bag-ong kahimtang.

For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”

Sulod sa daghang mga tuig among gipakita nga ang tulo ka mga lakang sa hawanan, sa balaang dapit, ug sa Labing Balaang Dapit, nagkatakdo sa tulo ka mga buhat sa Espiritu Santo samtang Iyang gipaila ang sala didto sa hawanan, gipadayag ang pagkamatarong didto sa balaang dapit, ug naghukom didto sa Labing Balaang Dapit. Among giila nga kining tulo ka mga lakang gipadayag sa tibuok Pulong sa Dios, apan kining tanan nga mga pagsabot gipadako pinaagi sa balangkas sa “kamatuoran,” sukad sa 2023. Ang pagkuha sa daang kamatuoran ug pagbutang niini sa usa ka bag-ong balangkas sa kamatuoran mao ang gibuhat ni Cristo samtang Iyang sa hinayhinay ginatangtang ang patik sa Iyang Pulong. Ang “kamingawan” nga natapos sa 2023 nagrepresentar sa usa ka manalagnong “panahon sa katapusan,” sa dihang ang usa ka tagna pagatangtangon ang patik. Kana nga tagna mao ang pinadayag ni Jesu-Cristo, nga mao ang “Kamatuoran.”

> “In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.

> “Sa panahon sa Manluluwas, ang mga Judio nakapuno pag-ayo sa bililhong mga hiyas sa kamatuoran pinaagi sa basura sa tradisyon ug sugilanon, nga nahimong imposible ang pag-ila sa tinuod gikan sa bakak. Ang Manluluwas mianhi aron pagpapason ang basura sa patuotuo ug sa mga sayop nga dugay nang gihupot, ug aron ibutang ang mga hiyas sa pulong sa Dios sulod sa balangkas sa kamatuoran. Unsa kaha ang pagabuhaton sa Manluluwas kon moanhi Siya kanato karon maingon sa Iyang pag-anhi ngadto sa mga Judio? Kinahanglan unta Niyang buhaton ang susamang buluhaton sa pagpanghipos sa basura sa tradisyon ug seremonya. Ang mga Judio nasamok pag-ayo sa dihang gibuhat Niya kini nga buluhaton. Nawala sa ilang panan-aw ang sinugdanang kamatuoran sa Dios, apan gipakita kini pag-usab ni Cristo. Mao kini ang atong buluhaton, ang pagpapahigawas sa bililhong mga kamatuoran sa Dios gikan sa patuotuo ug kasaypanan. Pagkadako nga buluhaton ang gitugyan kanato diha sa ebanghelyo!” Review and Herald, Hunyo 4, 1889.

It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”

Kini “mao ang atong buluhaton sa pagpalingkawas sa bililhong mga kamatuoran sa Dios gikan sa patuotuo ug kasaypanan,” ug “ibutang ang mga mutya sa Pulong sa Dios sulod sa gambalay sa kamatuoran.” Sa 2023, gipaila sa Ginoo ang gambalay sa kamatuoran, diha sa estruktura nga girepresentahan sa pulong nga “kamatuoran.” Kana nga gambalay nagapakita sa “orihinal” nga mga kamatuoran “sa Dios.”

> “The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.

> “Ang abog ug mga hugaw sa kasaypanan nakalubong sa bililhong mga mutya sa kamatuoran, apan ang mga mamumuo sa Ginoo makahukad niining mga bahandi, aron ang linibo motan-aw kanila uban sa kalipay ug kahingangha. Ang mga manulonda sa Dios anaa tupad sa mapainubsanong mamumuo, nga nagahatag ug grasya ug langitnong kahayag, ug ang linibo pagadad-on sa pag-ampo uban kang David, ‘Ablihi ang akong mga mata aron makita ko ang kahibulongang mga butang gikan sa imong kasugoan.’ Ang mga kamatuoran nga sa daghang katuigan wala makita ug wala tagda, modilaab gikan sa nalamdagang mga panid sa balaang pulong sa Dios. Ang mga iglesia sa kinatibuk-an nga nakadungog, mibalibad, ug nagtamak sa kamatuoran, magabuhat pa ug labaw nga kadaotan; apan ‘ang mga manggialamon,’ kadtong matinud-anon, makasabut. Ang basahon bukas na, ug ang mga pulong sa Dios moabot sa mga kasingkasing niadtong nangandoy sa pagkahibalo sa iyang kabubut-on. Sa makusog nga singgit sa manulonda gikan sa langit nga miduyog sa ikatulong manulonda, ang linibo mahigmata gikan sa pagkahingatulog nga naghupot sa kalibotan sa daghang katuigan, ug ilang makita ang katahom ug bili sa kamatuoran.” Review and Herald, December 15, 1885.

The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”

Ang mga “manggagaway sa Ginoo” nga mao “ang manggialamon” ug “mga matinud-anon” “makasabut,” ug “makapadayag” ug “mga bahandi, aron ang linibo motan-aw kanila uban sa kalipay ug kahingangha.” Ikasubo alang sa Laodicean Adventism nga dili sila mao ang mahigmata gikan sa ilang pagkahingatulog sa makusog nga singgit sa ikatulong manulonda, kay kana mao ang balaod sa Domingo, ug kana ulahi na kaayo aron ang Adventism mahigmata. Ang mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna mahigmata gikan sa ilang “pagkahingatulog” “sa makusog nga singgit sa manulonda nga miduyog sa ikatulong manulonda” sa haduol nang umaabot nga balaod sa Domingo. Sukad sa 2024, “Mga kamatuoran nga sulod na sa mga kapanahonan wala makita ug wala tagda,” nagasidlak “gikan sa nalamdagang mga panid sa balaang pulong sa Dios.”

In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.

Sa Isaias 22:22 si Eliakim gihatagan ug yawi, ug sa Mateo 16 si Pedro gihatagan sa mga yawi sa gingharian.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> Ug ang yawi sa balay ni David ipatong Ko sa iyang abaga; busa siya moabli, ug walay makasira; ug siya mosira, ug walay makaabli. Isaias 22:22.

The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.

Ang “yawe” gihatag sa Philadelphia, kay mao lamang kana ang laing dapit sa Kasulatan diin gihisgotan ang yawe sa pag-abli ug pagtak-op.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> Ug sa anghel sa iglesia sa Philadelphia isulat mo; Kini nga mga butanga nagaingon siya nga balaan, siya nga matuod, siya nga may yawi ni David, siya nga nagabukas ug walay tawo nga makasira; ug nagasira ug walay tawo nga makaabli; Nahibalo ako sa imong mga buhat: ania karon, gibutang ko sa imong atubangan ang usa ka pultahan nga inablihan, ug walay tawo nga makasira niini: kay ikaw adunay gamay nga kusog, ug gitipigan mo ang akong pulong, ug wala maglimod sa akong ngalan. Pinadayag 3:7, 8.

At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.

Sa kataposang pakig-atubang sa mga Judiong mapanglalis, si Cristo mipasaka ug usa ka pangutana nga dili matubag sa mga Judio.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Samtang nagkatigom ang mga Pariseo, nangutana si Jesus kanila, nga nagaingon, Unsa may inyong hunahuna mahitungod kang Cristo? Kang kinsang anak ba siya? Miingon sila kaniya, Ang Anak ni David. Miingon siya kanila, Nan unsaon man nga si David, pinaagi sa Espiritu, nagtawag kaniya ug Ginoo, nga nagaingon, Ang Ginoo miingon sa akong Ginoo, Lumingkod ka sa akong tuong kamot, hangtod nga himoon ko ang imong mga kaaway nga tumbanan sa imong mga tiil? Busa kon si David nagtawag kaniya ug Ginoo, unsaon man nga iyang anak siya?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> Ug walay bisan kinsa nga nakahimo sa pagtubag kaniya bisan usa ka pulong, ug sukad niadtong adlawa wala nay nangahas nga mangutana pa kaniya ug lain nga mga pangutana. Mateo 22:41–46.

The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.

Ang mga Judio dili makasabut sa propetikong kalambigitan ni David ug ni Cristo, kay nakulang sila sa mga propetikong yawe aron masabtan ang biblikanhong pinulongan sa “linya ibabaw sa linya.” Gitapos ni Cristo ang Iyang pakig-uban sa mga Judio pinaagi sa pag-ila nga ang ilang pagkabuta nagagikan sa ilang kawalay-katakus sa husto nga pagbahin sa Pulong sa kamatuoran. Iyang gipadayag nga kon nakasabut sila kang Moises, makasabut usab sila kang Cristo, apan wala nila masabti ang mga Kasulatan nga ilang giangkon nga ilang ginatuboy ug ginapanalipdan.

The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.

Ang “yawi” sa “balay ni David” gihatag ngadto sa mga Millerite, nga mao ang iglesia sa Philadelphia. Ang “yawi” mao ang usa ka kalihokang repormatorio nga gilarawan pinaagi sa mga pultahang naablihan ug nasirhan. Gikan sa 1798 hangtod sa 1863 ang kalihokang Millerite mibalhin gikan sa kasinatian sa Philadelphia ngadto sa kasinatian sa Laodicea, samtang mibalhin gikan sa usa ka kalihokan ngadto sa usa ka iglesia. Usa ka pultahan naablihan ug usa ka pultahan nasirhan niadtong Abril 19, 1844, maingon nga usa ka pultahan naablihan ug usa ka pultahan nasirhan niadtong Oktubre 22, 1844, maingon man nga usa ka pultahan naablihan ug usa ka pultahan nasirhan niadtong 1863.

Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.

Si Eliakim may usa ka yawi, apan si Pedro gihatagan ug “mga yawi.” Ang yawi sa singular mao ang siradong pultahan sa 1844.

> “The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.

> “Ang hilisgutan mahitungod sa santuwaryo mao ang yawi nga nakabukas sa tinago sa kapakyasan sa 1844. Kini nagpadayag sa usa ka hingpit nga sistema sa kamatuoran, nga nagkadugtong ug nagkauyon, nga nagpakita nga ang kamot sa Dios maoy nagmando sa dakong kalihokan sa pag-anhi ug nga nagpadayag sa karong katungdanan samtang gipahayag niini ang kahimtang ug buluhaton sa Iyang katawhan.” The Great Controversy, 423.

The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.

Ang hilisgutan bahin sa santuwaryo mao ang yawi nga nakaabli sa gisirhang pultahan sa 1844, apan si Pedro usab gihatagan sa mga yawi sa gingharian.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.

> Ug si Jesus mitubag ug miingon kaniya, Bulahan ikaw, Simon Barjona; kay dili unod ug dugo maoy nagpadayag niini kanimo, kondili ang akong Amahan nga anaa sa langit. Ug ako usab moingon kanimo, nga ikaw mao si Pedro, ug sa ibabaw niining batoa pagatukoron ko ang akong iglesia; ug ang mga ganghaan sa impiyerno dili makabuntog batok niini. Ug ihatag ko kanimo ang mga yawi sa gingharian sa langit; ug bisan unsa ang imong gapuson dinhi sa yuta, pagagapuson didto sa langit; ug bisan unsa ang imong buhian dinhi sa yuta, pagabuhian didto sa langit. Mateo 16:17–19.

Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.

Sa linya ibabaw sa linya, ang Filadelfia, ang katapusang pangasaw-onon sa tugon ingon sa girepresentar ni Pedro, gihatagan sa yawi sa balay ni David ingon man sa mga yawi sa gingharian sa langit. Ang yawi sa balay ni David mao ang katapusang hilisgutan nga gihisgotan ni Jesus uban sa mga Pariseo.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Samtang nagkatigom ang mga Pariseo, si Jesus nangutana kanila, nga nagaingon, Unsa man ang inyong hunahuna mahitungod kang Cristo? Kang kinsang anak siya? Miingon sila kaniya, Ang Anak ni David. Siya miingon kanila, Nan, giunsa man nga si David, pinaagi sa Espiritu, nagtawag kaniya nga Ginoo, nga nagaingon, Ang Ginoo miingon sa akong Ginoo, Lingkod ka sa akong too nga kamot, hangtod nga himoon ko ang imong mga kaaway nga tumbanan sa imong mga tiil? Kon si David, busa, nagtawag kaniya nga Ginoo, giunsa man nga siya iyang anak?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> Ug walay bisan kinsa nga arang makatubag kaniya bisan usa ka pulong, ni may bisan kinsa nga nangahas sukad niadtong adlawa sa pagpangutana pa kaniya ug labaw. Mateo 22:41–46.

The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.

Ang hilisgotan mahitungod kang David ug sa iyang Ginoo mao gayud ang sinugdanan ni Pedro sa Pentecostes sa lawak sa itaas sa ikatulong takna. Ang hilisgotan nga maoy nagsira sa pultahan sa pakig-uban tali sa mga Pariseo ug ni Cristo mao ang yawi nga gigamit ni Pedro sa pag-abli sa pultahan sa lawak sa itaas sa Pentecostes.

> For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.

> Kay si David wala makasaka ngadto sa mga langit; apan siya mismo nagaingon, Ang Ginoo miingon sa akong Ginoo: Lumingkod ka sa akong too nga kamot, hangtod nga himoon ko ang imong mga kaaway nga tumbanan sa imong mga tiil. Busa, ipaila sa tibuok panimalay sa Israel sa walay pagduhaduha, nga ang Dios naghimo nianang maong Jesus, nga inyong gilansang sa krus, nga mao ang Ginoo ug Cristo.

> Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?

> Karon sa pagkadungog nila niini, nasamaran ang ilang kasingkasing, ug miingon sila kang Pedro ug sa nahibiling mga apostoles, Mga kalalakin-an ug mga igsoon, unsa ang among pagabuhaton?

> Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.

> Unya si Pedro miingon kanila, Maghinulsol kamo, ug magpabautismo ang matag usa kaninyo sa ngalan ni Jesu-Cristo alang sa kapasayloan sa mga sala, ug madawat ninyo ang gasa sa Espiritu Santo. Kay ang saad alang kaninyo, ug alang sa inyong mga anak, ug alang sa tanan nga atua sa halayo, bisan ang tanan nga pagatawgon sa Ginoo nga atong Dios. Ug sa daghang uban pang mga pulong siya nagpamatuod ug nagdasig, nga nagaingon, Luwasa ninyo ang inyong kaugalingon gikan niining baliko nga kaliwatan. Unya kadtong malipayon nga midawat sa iyang pulong nangabautismohan: ug niadtong maong adlawa may gidugang kanila nga may mga tulo ka libo ka mga kalag. Mga Buhat 2:34–41.

Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.

Si Pedro adunay mga yawi sa pagbugkos o sa pagbadbad, ug sa dihang gibuhat niya kana, ang langit nahiuyon sa lihok ni Pedro. Si Pedro nagrepresentar sa Pagkadiyos ug sa pagkatawo nga nagabuhat nga magkauban aron sa pag-abli sa mga kamatuoran sa Pulong sa Dios. Sa dihang maablihan ang maong mga kamatuoran, kini girepresentar ingon nga kahibalo.

> “The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.

> “Ang yawi sa kahibalo sa mga adlaw ni Cristo gikuha niadtong mga angay unta nga nagkupot niini aron maablihan ang tipiganan sa bahandi sa kaalam diha sa mga Kasulatan sa Daang Tugon. Ang mga rabbi ug mga magtutudlo sa pagkatinuod nagsira sa gingharian sa langit batok sa mga kabus ug mga sinakit, ug gibiyaan sila aron mangamatay. Sa Iyang mga pakigpulong si Cristo wala magdala ug daghang mga butang sa ilang atubangan sa makausa, basin unya maglibog ang ilang mga hunahuna. Iyang gihimo ang matag punto nga matin-aw ug mailhan pag-ayo. Wala Niya tamaya ang pagsubli sa daan ug pamilyar nga mga kamatuoran diha sa mga tagna kon kini makaalagad sa Iyang katuyoan sa pagtanum sa mga ideya.”

> “Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.

> “Si Cristo mao ang sinugdanan sa tanang karaang mga mutya sa kamatuoran. Pinaagi sa buhat sa kaaway, kining mga kamatuorana nahisalaag gikan sa ilang dapit. Naputol sila gikan sa ilang tinuod nga kahimtang, ug gibutang ngadto sa balangkas sa kasaypanan. Ang buluhaton ni Cristo mao ang pagpahiangay pag-usab ug pagpalig-on sa bililhong mga mutya diha sa balangkas sa kamatuoran. Ang mga prinsipyo sa kamatuoran nga gihatag sa Iyang Kaugalingon aron sa pagpanalangin sa kalibutan, pinaagi sa buhat ni Satanas, nalubong ug daw napapas na. Giluwas sila ni Cristo gikan sa mga guba sa kasaypanan, gihatagan sila ug bag-o, buhi nga kusog, ug gisugo sila sa pagdan-ag ingon nga bililhong mga mutya, ug sa pagbarug nga malig-on hangtod sa kahangturan.

> “Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

> “Si Cristo gayud makahimo sa paggamit ni bisan hain niining karaang mga kamatuoran nga wala manghulam bisan sa pinakagamayng tipikulo, kay Siya mao ang gigikanan nilang tanan. Iyang gipatubo kini sa hunahuna ug mga panghunahuna sa matag kaliwatan, ug sa dihang mianhi Siya sa atong kalibotan, Iyang giusab ang kahapsay ug gihatagan og kinabuhi ang mga kamatuoran nga nangamatay na, nga naghimo kanila nga labi pang mabaskog alang sa kaayohan sa umaabot nga mga kaliwatan. Si Jesu-Cristo mao ang adunay gahum sa pagluwas sa mga kamatuoran gikan sa mga salin sa kagubot, ug sa makausa pa ihatag kini ngadto sa kalibotan uban sa labaw pa sa ilang orihinal nga kabag-o ug gahum.” Manuscript Releases, bolyum 13, 240, 241.

Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.

Ang mga yawi ni Pedro mao ang pagbugkos ug pagbadbad, ug si Pedro nagrepresentar sa ulahing Cristohanong pangasaw-onon, nga mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang mensahe sa pagbugkos ni Pedro nga girepresentar sa pagpamatuod sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang pagtimri. Ang mensahe sa pagbadbad ni Pedro diha sa pagpamatuod sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang Islam sa ikatulong kaalaut.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> “Unya nakita ko ang ikatulong manulonda. Miingon ang manulonda nga nagauban kanako, ‘Makahahadlok ang iyang buluhaton. Makalilisang ang iyang misyon. Siya mao ang manulonda nga magapili sa trigo gikan sa mga bunglayon, ug magtatak, o magabugkos, sa trigo alang sa langitnong tipiganan. Kini nga mga butang kinahanglan maoy makapadani sa tibuok hunahuna, sa tibuok pagtagad.’” Early Writings, 119.

The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.

Ang trigo nga ginahugpong girepresentahan sa unang-bunga nga halad nga trigo sa Pentecostes, nga ingon nga halad-nga-tinabyog magrepresentar sa pagpataas sa bandera sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Ang pagtimri sa katawohan sa Dios mao ang sulodnong mensahe ni Pedro, nga mahitabo sulod sa kasaysayan sa Islam sa ikatulong kaalautan nga sa hinay-hinay ginabuhian sukad sa 9/11 padayon.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> Ug human niini nga mga butang nakita ko ang upat ka mga manulonda nga nagtindog sa upat ka mga eskina sa yuta, nga nagkupot sa upat ka mga hangin sa yuta, aron ang hangin dili mohuyop sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsang kahoy. Ug nakita ko ang laing manulonda nga mitungas gikan sa sidlakan, nga may selyo sa buhi nga Dios; ug siya misinggit sa makusog nga tingog ngadto sa upat ka mga manulonda, kang kinsa gihatag ang pagdaot sa yuta ug sa dagat, Nga nagaingon, Ayaw pagdaota ang yuta, ni ang dagat, ni ang mga kahoy, hangtod nga among natimrihan ang mga ulipon sa among Dios diha sa ilang mga agtang. Pinadayag 7:1–3.

Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.

Kadtong upat ka hangin nga gipugngan sa panahon sa pagbugkos sa katawohan sa Dios gibuhian niadtong 9/11, ug unya gipugngan pag-usab ni George Bush the lesser. Ang eksternal nga mensahe ni Pedro mao ang Islam, ug ang paghubad ug ang pagpugong, kon ang Islam mao ang eksternal nga mensahe, mao ang mensahe nga nagpadayon sa tibuok panahon sa pagpatik. Ang pagkatawo ni Pedro nalambigit sa Pagka-Dios, kay ang mga yawe nga gihatag kaniya nagrepresentar sa panag-uyon tali sa langit ug sa yuta.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.

> “Ang kangitngit sa daotan nagalibot niadtong mga nagpasagad sa pag-ampo. Ang hinay nga pag-aghat sa kaaway nagdani kanila ngadto sa pagpakasala; ug kining tanan tungod kay wala nila gamita ang mga katungod nga gihatag sa Dios kanila diha sa balaang pagtakda sa pag-ampo. Nganong magduha-duha man sa pag-ampo ang mga anak nga lalake ug mga anak nga babaye sa Dios, nga ang pag-ampo mao ang yawi diha sa kamot sa pagtuo aron maablihan ang tipiganan sa langit, diin gitigom ang walay kinutuban nga mga bahandi sa Kagahum nga Labing Makagagahum? Kon walay walay-paghunong nga pag-ampo ug matinguhaong pagbantay, anaa kita sa kapeligrohan nga mahimong mabinatikon ug mobulag gikan sa matarong nga dalan. Ang kabatok nagapangita sa walay hunong sa pagbabag sa dalan paingon sa trono sa kalooy, aron kita dili pinaagi sa mainiton nga pangamuyo ug pagtuo makabaton sa grasya ug gahum sa pagsukol sa tintasyon.

> “There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.

> “Adunay piho nga mga kondisyon diin kita makapaabut nga ang Dios mamati ug motubag sa atong mga pag-ampo. Usa sa nahaunang niini mao nga mabati nato ang atong panginahanglan sa tabang gikan Kaniya. Siya nagsaad, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Kadtong mga gigutom ug giuhaw sa pagkamatarung, nga nangandoy sa Dios, makasiguro nga sila pagapun-on. Ang kasingkasing kinahanglan nga maabli sa impluwensiya sa Espiritu, kay kon dili, ang panalangin sa Dios dili madawat.

> “Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.

> “Ang atong dakong panginahanglan maoy usa ka pangatarungan sa iyang kaugalingon ug nagapangamuyo sa labing madanihong paagi alang kanato. Apan ang Ginoo kinahanglan pangitaon aron buhaton kini nga mga butang alang kanato. Siya nagaingon, ‘Pangayo, ug kamo pagahatagan.’ Ug, ‘Siya nga wala magpagawas sa Iyang kaugalingong Anak, kondili mitugyan Kaniya alang kanatong tanan, unsaon man nga dili usab Niya uban Kaniya ihatag kanato sa walay bayad ang tanang mga butang?’ Mateo 7:7; Roma 8:32.”

> “If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.

> “Kon atong pabilinon ang kasal-anan diha sa atong mga kasingkasing, kon motapot kita sa bisan unsang nailhang sala, ang Ginoo dili mamati kanato; apan ang pag-ampo sa kalag nga mahinulsolon ug mapainubsanon sa kasingkasing kanunayng dawaton. Sa dihang ang tanang nailhang sayop matul-id na, makatuo kita nga tubagon sa Dios ang atong mga pangamuyo. Ang atong kaugalingong merito dili gayud makadala kanato ngadto sa kahimut-an sa Dios; ang pagkamatakus ni Jesus mao ang magaluwas kanato, ang Iyang dugo mao ang magahinlo kanato; apan aduna kitay buluhaton nga pagabuhaton sa pagtuman sa mga kondisyon sa pagdawat.”

> “Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.

> “Ang laing bahin sa madaogong pag-ampo mao ang pagtuo. ‘Ang moduol sa Dios kinahanglan motoo nga Siya anaa, ug nga Siya mao ang magbabalus niadtong naningkamot sa pagpangita Kaniya.’ Hebreohanon 11:6. Miingon si Jesus sa Iyang mga tinun-an, ‘Bisan unsang mga butanga nga inyong tinguhaon, sa diha nga kamo magaampo, tumoo kamo nga nadawat na ninyo kini, ug maangkon ninyo kini.’ Marcos 11:24. Gidawat ba nato ang Iyang pulong ingon nga tinuod?” Steps to Christ, 94–96.

> “Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.

> “Ania ang usa ka leksiyon alang sa mga batan-ong lalaki nga nagaangkon nga sila mga alagad sa Dios, nga nagadala sa Iyang mensahe, ug nga ginabayaw ang ilang kaugalingon sumala sa ilang kaugalingong pagtan-aw. Wala silay ikasubay nga bisan unsang talagsaon sa ilang kasinatian, sama kang Elias, apan nagabati sila nga labaw sila sa pagbuhat sa mga katungdanan nga sa ilang pagtan-aw daw ubos ug mapinauboson. Dili sila mokunsad gikan sa ilang ministeryal nga dignidad aron sa pagbuhat sa gikinahanglan nga pag-alagad, kay nahadlok sila nga basin nagahimo sila sa buluhaton sa usa ka sulugoon. Ang tanang ingon niana kinahanglan magkat-on gikan sa ehemplo ni Elias. Ang iyang pulong maoy naglock sa mga bahandi sa langit, sa yamog ug ulan, gikan sa yuta sulod sa tulo ka tuig. Ang iyang pulong lamang mao ang yawe sa pag-abli sa langit ug sa pagdala sa mga ulan. Gipasidunggan siya sa Dios samtang iyang gihalad ang iyang yano nga pag-ampo sa atubangan sa hari ug sa minilyon nga Israel, nga ingon tubag niini ang kalayo misidlak gikan sa langit ug misilaob sa kalayo ibabaw sa halaran sa halad. Ang iyang kamot maoy mipatuman sa paghukom sa Dios pinaagi sa pagpatay sa walo ka gatus ug kalim-an ka mga pari ni Baal; ug bisan pa niana, human sa makahurot nga kahago ug sa labing dayag nga kadaugan niadtong adlawa, siya nga makahimo sa pagdala sa mga panganod ug ulan ug kalayo gikan sa langit, andam nga mobuhat sa pag-alagad sa usa ka ubos nga sulugoon ug modagan sa atubangan sa karo ni Ahab sa kangitngit ug sa hangin ug ulan aron sa pag-alagad sa punoan nga wala niya kahadloki sa pagbadlong sa iyang atubangan tungod sa iyang mga sala ug mga krimen. Ang hari miagi pasulod sa mga ganghaan. Si Elias miputos sa iyang kaugalingon sa iyang kupo ug mihigda ibabaw sa hubo nga yuta.” Testimonies, volume 3, 287.

Back to Articles