Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Five

Ang Basahon ni Daniel - Gatus ug Kap-atan ug Lima

Interpretation of Biblical Prophecy and Current Events: A Perspective on Modern Politics and Religious Symbolism

Paghubad sa Biblikanhong Tagna ug sa Karong mga Panghitabo: Usa ka Panan-aw sa Modernong Pulitika ug Relihiyosong Simbolismo

Author

Jeff Pippenger

Published

March 19, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The religion of woke-ism (Sodom) and the politics of Communism (Egypt) rose up when the richest president announced his intent to run for president in 2015, and after he gave his political testimony, he was slain in 2020. The pope was slain prophetically in 1798, after he gave his satanic testimony for three and a half prophetic days. Yet God’s prophetic Word identifies that the pope prevails in his war with the dragon.

Ang relihiyon sa woke-ism (Sodoma) ug ang politika sa Komunismo (Egipto) mitungha sa dihang ang labing adunahang presidente mipahibalo sa iyang tuyo nga modagan alang sa pagkapresidente niadtong 2015, ug human siya mihatag sa iyang politikanhong pagpamatuod, siya gipatay niadtong 2020. Ang papa gipatay sa matagnaong paagi niadtong 1798, human siya mihatag sa iyang satanikong pagpamatuod sulod sa tulo ug tunga ka matagnaong mga adlaw. Apan ang matagnaong Pulong sa Dios nagpaila nga ang papa nagmadaugon sa iyang gubat batok sa dragon.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Anak sa tawo, ipaatubang ang imong nawong batok kang Faraon nga hari sa Egipto, ug panagnaa batok kaniya, ug batok sa tibook Egipto: Sulti, ug ingna, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Ania karon, ako batok kanimo, Faraon nga hari sa Egipto, ang daku nga dragon nga nagahigda sa taliwala sa iyang mga suba, nga nagaingon, Ang akong suba iya ko gayud, ug gihimo ko kini alang sa akong kaugalingon. Ezequiel 29:2, 3

Egypt is the great dragon, and the atheism of Pharaoh typified the atheism of the French Revolution, and the globalism of the twenty-first century. That globalism in the confines of the earth-beast of the twenty-first century is represented by the Democratic party. Ezekiel identifies that God is against Egypt, and further on in the chapter, Ezekiel identifies that God will give Egypt to the king of the north, who, in the passage is identified as Nebuchadnezzar, and who represents the counterfeit king of the north of the last days. The counterfeit king of the north is the papacy, and God identifies through Ezekiel, that God will give Egypt to the king of the north for the service that Nebuchadnezzar had provided as the rod of His chastisement. He identifies that He will give Egypt to the pope in the period when the latter rain arrives.

Ang Egipto mao ang dakong dragon, ug ang ateyismo ni Paraon naghulagway daan sa ateyismo sa Rebolusyong Pranses ug sa globalismo sa ika-kaluhaan ug usa ka siglo. Kana nga globalismo sulod sa mga utlanan sa mananap sa yuta sa ika-kaluhaan ug usa ka siglo girepresentahan sa Democratic party. Gipaila ni Ezekiel nga ang Dios batok sa Egipto, ug sa ulahi pa sulod sa kapitulo, gipaila usab ni Ezekiel nga ihatag sa Dios ang Egipto ngadto sa hari sa amihanan, nga sa maong pahayag gipaila nga si Nabucodonosor, ug nga nagarepresentar sa mini nga hari sa amihanan sa katapusang mga adlaw. Ang mini nga hari sa amihanan mao ang kapapahan, ug pinaagi kang Ezekiel gipaila sa Dios nga ihatag sa Dios ang Egipto ngadto sa hari sa amihanan tungod sa pag-alagad nga gihatag ni Nabucodonosor ingon nga sungkod sa Iyang pagcastigo. Gipaila Niya nga ihatag Niya ang Egipto ngadto sa papa sa panahon nga moabot ang ulahing ulan.

> And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadnezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadnezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.

> Ug nahitabo sa ikakaluhaan ug pito ka tuig, sa nahaunang bulan, sa nahaunang adlaw sa bulan, nga ang pulong ni Jehova miabut kanako, nga nagaingon, Anak sa tawo, si Nabucodonosor nga hari sa Babilonia nagpabuhat sa iyang kasundalohan ug dakung pag-alagad batok sa Tiro: ang tagsatagsa ka ulo nahimong upawon, ug ang tagsatagsa ka abaga nanghisod; apan wala siyay suhol, ni ang iyang kasundalohan, tungod sa Tiro, alang sa pag-alagad nga iyang gialagad batok niini: Busa mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova; Ania karon, ihatag ko ang yuta sa Egipto kang Nabucodonosor nga hari sa Babilonia; ug iyang kuhaon ang iyang panon, ug kuhaon ang iyang mga inagaw, ug kuhaon ang iyang tukbonon; ug kini mahimong suhol alang sa iyang kasundalohan. Gihatag ko kaniya ang yuta sa Egipto alang sa iyang paghago nga iyang gihagoan batok niini, tungod kay sila nanagtrabaho alang kanako, nagaingon ang Ginoong Jehova. Niadtong adlawa patuboon ko ang sungay sa balay sa Israel, ug ihatag ko kanimo ang pag-abli sa baba sa ilang taliwala; ug sila makaila nga ako mao si Jehova. Ezequiel 29:17–21.

The “day” that God causes “the horn of the house of Israel to bud forth” is September 11, 2001 when the latter rain began to sprinkle. At that time the Lord raised up watchmen saying “hearken to the sound of the trumpet” of the third woe, for He identified that God would “give thee the opening of the mouth in the midst of them.” In the “midst” identifies the period of time between the sprinkling of the latter rain which began on September 11, 2001, and which concludes at the Sunday law, when the Holy Spirit is poured out without measure. In the middle (the midst) of those two waymarks, two witnesses, or two horns would give their testimony, until they were both slain in the street in 2020.

Ang “adlaw” nga ipaturok sa Dios “ang sungay sa balay sa Israel” mao ang Septyembre 11, 2001 sa dihang ang ulahing ulan misugod sa pagwisik. Niadtong panahona ang Ginoo nagpatindog ug mga magbalantay nga nagaingon, “pamatia ang tingog sa trumpeta” sa ikatulong kaalautan, kay Iyang gipaila nga ang Dios “mohatag kanimo sa pag-abli sa baba sa ilang taliwala.” Ang “taliwala” nagpaila sa yugto sa panahon tali sa pagwisik sa ulahing ulan nga nagsugod niadtong Septyembre 11, 2001, ug nga moabot sa kataposan sa balaod sa Dominggo, sa dihang ang Espiritu Santo igabubo nga walay sukod. Sa tunga-tunga (ang taliwala) niadtong duha ka mga timailhan, duha ka mga saksi, o duha ka mga sungay, mohatag sa ilang pagpamatuod, hangtod nga silang duha gipatay sa dalan niadtong 2020.

Before they were slain, they gave their testimony, and after they were slain, they were revived as the eighth, that is of the seven. They were slain by the dragon power of atheism (Egypt) and immorality (Sodom). For the service they had rendered to God, He promised to give them Egypt as their reward. When the king of the north captures the glorious land of the United States in verse forty-one of Daniel eleven, he then takes Egypt, for this is his payment for services rendered in God’s providential work.

Sa wala pa sila mapatay, ilang gipahayag ang ilang pagpamatuod, ug human sila mapatay, sila gibuhi pag-usab ingon nga ikawalo, nga gikan sa pito. Sila gipatay pinaagi sa gahum sa dragon sa ateyismo (Egipto) ug imoralidad (Sodoma). Tungod sa pag-alagad nga ilang nahatag ngadto sa Dios, misaad Siya sa paghatag kanila sa Egipto ingon nga ilang ganti. Sa dihang ang hari sa amihanan mosakop sa mahimayaong yuta sa Estados Unidos diha sa bersikulo kap-atan ug usa sa Daniel onse, iyang dayon kuhaon ang Egipto, kay kini mao ang iyang bayad alang sa mga pag-alagad nga nahimo diha sa buhat sa pagtagana sa Dios.

> O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.

> O Asiriahanon, ang baras sa akong kasuko, ug ang sungkod diha sa ilang kamot mao ang akong kapungot. Ipadala ko siya batok sa usa ka mapaimbabawon nga nasod, ug batok sa katawhan sa akong kapungot sugoon ko siya, aron sa pagkuha sa inagaw, ug sa pagkuha sa tukbonon, ug sa pagtumban kanila sama sa lapok sa kadalanan. Isaias 10:5, 6.

The Assyrian is the northern king, who represents the papacy, the counterfeit king of the north in the last days. Assyria and Babylon were used to bring judgment upon Israel, both the northern and southern kingdoms, due to their continuous rebellion.

Ang Asiryano mao ang hari sa amihanan, nga nagrepresentar sa pagkapapa, ang peke nga hari sa amihanan sa katapusang mga adlaw. Ang Asiria ug Babilonia gigamit sa pagdala sa paghukom batok sa Israel, sa amihanan ug habagatang mga gingharian, tungod sa ilang padayon nga pagsukol.

> “‘So was Israel carried away out of their own land to Assyria,’ ‘because they obeyed not the voice of the Lord their God, but transgressed His covenant, and all that Moses the servant of the Lord commanded.’ 2 Kings 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.

> “‘Busa gidala ang Israel ngadto sa pagkabinihag gikan sa ilang kaugalingong yuta ngadto sa Asiria,’ ‘tungod kay wala sila motuman sa tingog ni Jehova nga ilang Dios, hinonoa gilapas nila ang Iyang tugon, ug ang tanan nga gisugo ni Moises nga alagad ni Jehova.’ 2 Mga Hari 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.

> “In the terrible judgments brought upon the ten tribes the Lord had a wise and merciful purpose. That which He could no longer do through them in the land of their fathers He would seek to accomplish by scattering them among the heathen. His plan for the salvation of all who should choose to avail themselves of pardon through the Saviour of the human race must yet be fulfilled; and in the afflictions brought upon Israel, He was preparing the way for His glory to be revealed to the nations of earth. Not all who were carried captive were impenitent. Among them were some who had remained true to God, and others who had humbled themselves before Him. Through these, ‘the sons of the living God’ (Hosea 1:10), He would bring multitudes in the Assyrian realm to a knowledge of the attributes of His character and the beneficence of His law.” Prophets and Kings, 292.

> “Diha sa makalilisang nga mga paghukom nga gidangat sa napulo ka mga banay, ang Ginoo adunay usa ka maalamon ug maloloy-ong tuyo. Ang dili na Niya mahimo pinaagi kanila diha sa yuta sa ilang mga amahan, paningkamotan Niyang tumanon pinaagi sa pagpatibulaag kanila taliwala sa mga Hentil. Ang Iyang laraw alang sa kaluwasan sa tanan nga mopili sa pagpahimulos sa kapasayloan pinaagi sa Manluluwas sa tawhanong kaliwatan kinahanglan gayud nga matuman; ug diha sa mga kasakitan nga gidangat sa Israel, Siya nag-andam sa dalan aron ang Iyang himaya mapadayag ngadto sa mga nasod sa kalibotan. Dili ang tanan nga gidala ngadto sa pagkabinihag mga dili mahinulsolon. Diha kanila may pipila nga nagpabiling matinumanon sa Dios, ug ang uban nga nagpaubos sa ilang kaugalingon sa atubangan Niya. Pinaagi niini sila, ‘ang mga anak sa buhi nga Dios’ (Hosea 1:10), Siya magdala ug daghan kaayong mga tawo sulod sa gingharian sa Asiria ngadto sa pagkahibalo sa mga kinaiya sa Iyang karakter ug sa pagkamapuanguron sa Iyang kasugoan.” Prophets and Kings, 292.

The Lord employed the northern kings as His tool of judgment, and the principle in the Bible that He followed towards those northern kings was that they needed to be paid for services rendered.

Gigamit sa Ginoo ang mga hari sa amihanan ingon nga Iyang galamiton sa paghukom, ug ang baruganan sa Biblia nga Iyang gisunod ngadto niadtong mga hari sa amihanan mao nga kinahanglan silang bayran alang sa mga serbisyong ilang nahimo.

> And in the same house remain, eating and drinking such things as they give: for the labourer is worthy of his hire. Go not from house to house. Luke 10:7.

> Ug magpabilin kamo sa maong balay, nga nagakaon ug nagainom sa mga butang nga ilang ihatag; kay ang mamumuo takos sa iyang suhol. Ayaw kamo pagbalhinbalhin gikan sa usa ka balay ngadto sa lain. Lucas 10:7.

The Lord uses the papacy to punish the United States when they fill up their cup of probationary time at the soon-coming Sunday law, and His payment is that He gives Egypt to the papacy for services rendered. God’s prophetic Word is clear that Egypt is given to the papacy, and verses forty-two and three of Daniel chapter eleven, confirm this fact. The pope’s payment for services rendered is that he becomes the head that the ten kings lift up, and who rules over the worldwide image of the beast.

Gigamit sa Ginoo ang kapadohan aron pagsilot sa Estados Unidos sa dihang mapuno na nila ang ilang copa sa panahon sa pagsulay sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo, ug ang Iyang bayad mao nga Iyang ihatag ang Egipto ngadto sa kapadohan tungod sa mga serbisyong nahatod. Klaro ang matagnaong Pulong sa Dios nga ang Egipto ihatag ngadto sa kapadohan, ug ang mga bersikulo kap-atan ug duha ug tulo sa Daniel kapitulo onse nagpamatuod niining kamatuoran. Ang bayad sa papa alang sa mga serbisyong nahatod mao nga siya mahimong ulo nga ipataas sa napulo ka mga hari, ug nga magahari ibabaw sa tibuok-kalibotang hulagway sa mananap.

Trump prevails over the dragon powers, for he is the eighth head, that is of the seven, in the time of the image of the beast in the United States. The collapse of the Democratic party, the dragon power that slew Trump in 2020 is now happening. God’s Word never fails. The “straw that breaks the camel’s back” of the Democratic party is the false prophet of Islam. The attack of October 7, 2023, placed a wedge within its base of support that can only be attributed to the role of Islam angering and distressing the nations. This will be accompanied by further attacks, producing greater division, while uniting a class of citizens of the earth beast, who recognize the foolishness of the flood of illegal immigration that has been released by the forces of the dragon. It will also produce an economic crisis, though that crisis is already here.

Nagmadaugon si Trump batok sa mga gahom sa dragon, kay siya mao ang ikawalong ulo, nga iya sa pito, sa panahon sa larawan sa mananap sa Tinipong Bansa. Ang pagkapukan sa Partido Demokratiko, ang gahom sa dragon nga mipatay kang Trump niadtong 2020, nagakahitabo na karon. Ang Pulong sa Dios dili gayod mapakyas. Ang “dagami nga nakabali sa likod sa kargadong kamelyo” sa Partido Demokratiko mao ang mini nga manalagna sa Islam. Ang pag-atake niadtong Oktubre 7, 2023, nagbutang ug kal-ang sulod sa iyang pundasyon sa suporta nga ikapasikad lamang sa papel sa Islam sa pagpahagit sa kasuko ug kasakit sa mga nasud. Kini pagaubanan sa dugang pang mga pag-atake, nga magpatungha ug labi pang dakong pagkabahinbahin, samtang naghiusa sa usa ka hut-ong sa mga lumolupyo sa mananap sa yuta, nga nakaila sa kabuang sa baha sa ilegal nga imigrasyon nga gipagawas sa mga pwersa sa dragon. Mopahinabo usab kini ug usa ka krisis sa ekonomiya, bisan pa nga anaa na karon kana nga krisis.

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

> “Ug unya ang dakong malimbongon mopadani sa mga tawo sa pagtuo nga kadtong nag-alagad sa Dios mao ang hinungdan niining mga kadaotan. Ang pundok nga nakapasuko sa Langit ibutang ang tanan nilang mga kasamok ibabaw niadtong kinsang pagkamasinugtanon sa mga sugo sa Dios usa ka walay hunong nga pagbadlong sa mga malinapason. Ipahayag nga ang mga tawo nakapasilo sa Dios pinaagi sa paglapas sa domingo nga igpapahulay; nga kining sala maoy nagdala sa mga kalamidad nga dili mohunong hangtod nga ang pagbantay sa Domingo mapatuman sa hugot gayud; ug nga kadtong nagapadayag sa mga pag-angkon sa ikaupat nga sugo, sa ingon nagaguba sa pagtahod alang sa Domingo, mao ang mga manggugubot sa katawhan, nga nagapugong sa ilang pagpahiuli ngadto sa pabor sa Dios ug sa temporal nga kauswagan. Sa ingon, ang sumbong nga kaniadto gipadayag batok sa alagad sa Dios pagausbon pag-usab ug sa mga basihanan nga sama ra kaayo kalig-on: ‘Ug nahitabo, sa pagkakita ni Achab kang Elias, si Achab miingon kaniya, Ikaw ba siya nga nagsamok sa Israel? Ug siya mitubag, Wala ako magsamok sa Israel; kondili ikaw, ug ang balay sa imong amahan, tungod kay gibiyaan ninyo ang mga sugo sa Ginoo, ug ikaw misunod sa mga Baalim.’ 1 Mga Hari 18:17, 18. Sa diha nga ang kapungot sa katawhan mapukaw pinaagi sa mini nga mga sumbong, ilang tumanon ang usa ka pamaagi ngadto sa mga sinugo sa Dios nga susama kaayo sa gihimo sa apostatang Israel ngadto kang Elias.” The Great Controversy, 590.

Sabbath-keepers are going to be identified as the reason “divine favor and temporal prosperity” have been removed. In describing this period that is just ahead of us, she refers to Elijah, and his interaction with Ahab. Their mutual accusations of one another took place before Mount Carmel. Temporal prosperity and divine favor are removed by escalating judgments, before the soon-coming Sunday law. The passage just cited refers to a series of events that occur during the Sunday law testing time, but there are two testing times. The image of the beast test that occurs within the confines of the United States, thereafter is repeated in the entire world. All the events described in the passage find a prophetic fulfillment in the history leading up to the soon coming Sunday law, and in the history of the world Sunday law crisis which follows thereafter.

Ang mga tigtuman sa Igpapahulay pagailhon nga maoy hinungdan nganong “ang diosnong pabor ug kalibotanong kauswagan” gikuha na. Sa paghulagway niining panahona nga ania na sa atong unahan, iyang gihisgotan si Elias, ug ang iyang pakig-atubang kang Ahab. Ang ilang tagsatagsang mga sumbong batok sa usa’g usa nahitabo sa atubangan sa Bukid Carmel. Ang kalibotanong kauswagan ug ang diosnong pabor kuhaon pinaagi sa nagakagrabeng mga paghukom, sa dili pa ang haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo. Ang teksto nga bag-o lang gikutlo nagtumong sa usa ka sunod-sunod nga mga hitabo nga mahitabo sulod sa panahon sa pagsulay sa balaod sa Dominggo, apan adunay duha ka mga panahon sa pagsulay. Ang pagsulay sa larawan sa mananap nga mahitabo sulod sa mga utlanan sa Tinipong Bansa sa Amerika, pagahisubli sa tibuok kalibotan pagkahuman niana. Ang tanang mga hitabo nga gihulagway sa maong teksto makakaplag ug matagnaong katumanan sa kasaysayan nga modala ngadto sa haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo, ug sa kasaysayan sa krisis sa pangkalibotang balaod sa Dominggo nga mosunod pagkahuman niana.

The first paragraph of Testimonies volume nine, which begins on page eleven, thus identifying NINE-ELEVEN, states: “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” As the narrative continues on, we find on page fourteen, “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.”

Ang unang parapo sa Testimonies volume nine, nga nagsugod sa panid onse, sa ingon niini nagtimaan sa NINE-ELEVEN, nagaingon: “Nagkinabuhi kita sa panahon sa katapusan. Ang mga ilhanan sa kapanahonan nga sa madali nagaakatuman nagapahayag nga ang pag-anhi ni Cristo haduol na gayud. Ang mga adlaw diin kita nagkinabuhi mahinuklugon ug importante. Ang Espiritu sa Dios hinay-hinay apan sa walay pagduhaduha ginakuha na gikan sa yuta. Ang mga hampak ug mga paghukom nagakahulog na ibabaw sa mga nagtamay sa grasya sa Dios. Ang mga kalamidad sa yuta ug sa dagat, ang walay kalig-ong kahimtang sa katilingban, ang mga kahadlok sa gubat, mga timaan kini nga makapahimangno. Nagtagna kini sa nagasingabot nga mga hitabo nga labing daku ang kabug-aton.” Samtang nagpadayon ang asoy, atong makita sa panid katorse, “Dili daghan, bisan taliwala sa mga magtutudlo ug mga tawong-estado, ang nakasabut sa mga hinungdan nga nagpailalom sa kasamtangang kahimtang sa katilingban. Kadtong nagakupot sa renda sa kagamhanan dili makahimo sa pagsulbad sa suliran sa moral nga pagkadunot, kakabus, pagkapobri, ug nagadugang nga krimen. Nanlimbasog sila sa kawang sa pagbutang sa mga kalihokan sa patigayon sa mas lig-on nga patukoranan. Kon ang mga tawo mohatag pa ug dugang pagtagad sa pagtulon-an sa pulong sa Dios, ilang makaplagan ang usa ka sulbad sa mga suliran nga nagapalibog kanila.”

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.”

> “Ang Kasulatan naghulagway sa kahimtang sa kalibotan sa dili pa ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo. Mahitungod sa mga tawo nga pinaagi sa pagpangawat ug pagpangikil nagatigom ug dagkong mga bahandi, nahisulat kini: ‘Nagtigom kamo ug bahandi alang sa ulahing mga adlaw. Tan-awa, ang suhol sa mga mamumuo nga nag-ani sa inyong mga uma, nga inyong gipugngan pinaagi sa limbong, nagasinggit; ug ang mga pagtuaw niadtong nangani misulod na sa mga igdulongog sa Ginoo sa Sabaoth. Nagkinabuhi kamo sa kalipay dinhi sa yuta, ug nagpatuyang; gipatambok ninyo ang inyong mga kasingkasing, ingon sa adlaw sa ihawan. Gihukman ug gipatay ninyo ang matarong; ug siya wala mosukol kaninyo.’ Santiago 5:3–6.”

In the last days men are “struggling in vain to place business operations on a more secure basis.” The Democrats, their propaganda machine, and the globalist bankers are struggling in vain, and they are lying about the actual financial stability they claim the Biden administration has accomplished. One of the symbols of “the world just before Christ’s second coming,” is “men who by robbery and extortion” have “amassed great riches.” The three verses that preceded the verses from the book of James, that Sister White cited are:

Sa kataposang mga adlaw ang mga tawo “nanlimbasug sa kawang sa pagbutang sa mga operasyon sa negosyo diha sa labi pang seguradong patukoranan.” Ang mga Demokrata, ang ilang makina sa propaganda, ug ang mga globalistang banker nanlimbasug sa kawang, ug sila namakak bahin sa tinuod nga kalig-on sa panalapi nga ilang giangkon nga natuman sa administrasyong Biden. Usa sa mga simbolo sa “kalibotan sa dili pa ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo,” mao ang “mga tawo nga pinaagi sa tulis ug pagpangikil” “nakatigom ug daghang mga bahandi.” Ang tulo ka mga bersikulo nga nag-una sa mga bersikulo gikan sa basahon ni Santiago, nga gisitar ni Sister White, mao kini:

> Go to now, ye rich men, weep and howl for your miseries that shall come upon you. Your riches are corrupted, and your garments are motheaten. Your gold and silver is cankered; and the rust of them shall be a witness against you, and shall eat your flesh as it were fire. Ye have heaped treasure together for the last days. James 5:1–3.

> Karon, kamo nga mga dato, panghilak ug pangwail tungod sa inyong mga kaalaut nga moabut kaninyo. Ang inyong mga bahandi nangadunot na, ug ang inyong mga bisti giuka sa anunugba. Ang inyong bulawan ug salapi nangalawang na; ug ang ilang taya mahimong saksi batok kaninyo, ug magalamoy sa inyong unod sama sa kalayo. Gitigom ninyo ang bahandi alang sa ulahing mga adlaw. Santiago 5:1–3.

A prophetic characteristic of the “last days” is when there are men that are recognized by their amazing wealth, which had been produced by fraud. Those men are in the news every day. That time is here. In that time the wealth of those world-bankers and billionaires is represented as gold and silver, that becomes rusted. Silver and gold do not rust, so the Scriptures are identifying something totally unexpected that happens to the wealth of the rich men in the last days, for their gold and silver is to become rusted. The harbinger of that economic crash occurred with the arrival of the third woe, on September 11, 2001. Islam of the third Woe is the east wind of Bible prophecy, and in the last days it is the east wind that sinks the economy, as represented by the ships of Tarshish.

Usa ka profetikong kinaiya sa “kaulahiang mga adlaw” mao ang dihang adunay mga tawo nga mailhan tungod sa ilang kahibulongang kadato, nga napatungha pinaagi sa pagpanglimbong. Kining mga tawhana anaa sa mga balita matag adlaw. Anaa na karon kana nga panahon. Nianang panahona ang bahandi niadtong mga tigbanko sa kalibotan ug mga bilyonaryo gilarawan ingong bulawan ug salapi, nga mahimong tayaon. Ang salapi ug ang bulawan dili tayaon, busa ang mga Kasulatan nagtimaan sa usa ka butang nga hingpit nga wala damha nga mahitabo sa bahandi sa mga dato sa kaulahiang mga adlaw, kay ang ilang bulawan ug salapi mahimo mangataya. Ang timaan nga nag-una nianang pagkahugno sa ekonomiya nahitabo sa pag-abot sa ikatulong kaalautan, niadtong Septiyembre 11, 2001. Ang Islam sa ikatulong Kaalautan mao ang hangin sa sidlakan sa propesiya sa Biblia, ug sa kaulahiang mga adlaw mao ang hangin sa sidlakan nga magpalunod sa ekonomiya, ingon sa gilarawan sa mga sakayan sa Tarshish.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

> Kay, tan-awa, ang mga hari nanagtigum; sila nanag-agi sa tingub. Ilang nakita kini, ug busa nanghibulong sila; nangalisang sila, ug midali sa pagpalayo. Didto gikuptan sila sa kahadlok, ug sa kasakit, ingon sa babayeng nagbati. Ikaw nagaguba sa mga sakayan sa Tarsis pinaagi sa hangin sa sidlakan. Salmo 48:4–7.

The globalists kings, billionaires and bankers are troubled with fear and pain when the east wind, which represents the escalating angering of the nations (as a woman in travail), that is produced by Islam of the third woe, sinks the ships of Tarshish. Islam is about to break the local and global economy and produce an economic and political environment that plays perfectly into the strengths of Trump, not the Democrats and globalists, for the dragon power is given to the eighth head, that is of the seven, for “services rendered”. God used Trump to stir up the entire realm of the Grecians, for God is now bringing about the circumstances where the entire world is to be divided into two classes.

Ang mga hari sa mga globalista, mga bilyonaryo ug mga bangkero nabalaka tungod sa kahadlok ug kasakit sa dihang ang hangin sa sidlakan, nga nagrepresentar sa nagkagrabeng kapungot sa mga nasod (ingon sa usa ka babaye nga nagbati), nga gipahinabo sa Islam sa ikatulong kaalaut, molunod sa mga sakayan sa Tarshish. Hapit na buakon sa Islam ang lokal ug kalibotang ekonomiya ug magpahinabo ug usa ka ekonomikanhon ug politikanhong kahimtang nga hingpit nga mohaom sa mga kusog ni Trump, dili sa mga Demokrata ug mga globalista, kay ang gahum sa dragon gihatag ngadto sa ikawalong ulo, nga gikan sa pito, alang sa “services rendered”. Gigamit sa Dios si Trump aron pukawon ang tibuok gingharian sa mga Gregohanon, kay ang Dios karon nagdala sa mga kahimtang diin ang tibuok kalibotan pagabahinon ngadto sa duha ka mga hut-ong.

The economic system that now is operated by the globalists was first introduced in the presidency of Woodrow Wilson, a Democrat that was elected by promising to keep the United States out of the impending First World War, but ended up as the president who presided over the First World War. Wilson is best known for pushing the League of Nations, the precursor to the United Nations. In his presidency the financial structure of the United States was given into the hands of the globalists, when Wilson gave the economic direction of the nation into the auspices of the Federal Reserve System in 1913.

Ang sistemang pang-ekonomiya nga karon gidumala sa mga globalista unang gipaila ilalom sa pagkapresidente ni Woodrow Wilson, usa ka Demokratang napili pinaagi sa saad nga pugngan ang Estados Unidos sa pag-apil sa nagasingabot nga Unang Gubat sa Kalibotan, apan sa ulahi nahimong presidente nga nangulo sa panahon sa Unang Gubat sa Kalibotan. Si Wilson labing nailhan sa iyang pagdasig sa League of Nations, ang gisundan sa United Nations. Sa iyang pagkapresidente, ang pinansiyal nga estruktura sa Estados Unidos gitugyan ngadto sa mga kamot sa mga globalista, sa dihang gitugyan ni Wilson ang pang-ekonomiyang direksiyon sa nasod ngadto sa pagdumala sa Federal Reserve System niadtong 1913.

The prophetic characteristics of the president of the First World War, was his promise not to go to war, which was a lie. He was the leading historical figure promoting the one-world government of the League of Nations, and he presided over turning the finances of the United States over to the world bankers. He reigned from 1913 to 1921. In 1919, the third generation of Adventism, which is symbolized by compromise with the world, ran parallel with Wilson’s compromise with the world, for the two horns run parallel with each other. In the third generation of Laodicean Adventism they surrendered the control of their medical and educational systems into the hands of those outside their spiritual sovereignty. At the same time, Wilson surrendered the financial sovereignty of the United States to the globalist bankers, and he tirelessly worked, but failed, to surrender the United States’ political sovereignty to the globalists.

Ang mga profetikanhong kinaiya sa presidente sa Unang Gubat sa Kalibotan mao ang iyang saad nga dili moadto sa gubat, nga usa ka bakak. Siya ang nag-unang historikal nga personalidad sa pagpasiugda sa usa ka pangkalibotang panggamhanan sa League of Nations, ug siya ang nangulo sa pagtugyan sa panalapi sa Tinipong Bansa ngadto sa mga bangkero sa kalibotan. Naghari siya gikan sa 1913 hangtod 1921. Niadtong 1919, ang ikatulong kaliwatan sa Adventismo, nga gisimbolohan sa pakigkompromiso sa kalibotan, midagan nga managsama uban sa pakigkompromiso ni Wilson sa kalibotan, kay ang duha ka sungay nagdagan nga managsama sa usag usa. Sa ikatulong kaliwatan sa Laodiceanong Adventismo ilang gitugyan ang pagpugong sa ilang medikal ug pang-edukasyon nga mga sistema ngadto sa mga kamot niadtong anaa sa gawas sa ilang espirituhanong pagkasoberano. Sa maong panahon, gitugyan ni Wilson ang pinansiyal nga soberaniya sa Tinipong Bansa ngadto sa mga globalistang bangkero, ug siya walay kapoy nga naningkamot, apan napakyas, sa pagtugyan sa politikal nga soberaniya sa Tinipong Bansa ngadto sa mga globalista.

Wilson, as president during the First World War, represents prophetic characteristics which identify the Third World War. He represents a history where the Federal Reserve is involved in controlling the global economy in the direction which is best suited for the globalist agenda, not the sovereignty of America. He represents a president who is there when the New World Order finally achieves its goal in becoming the seventh kingdom of Bible prophecy, though their reign is short-lived. This fact is established upon two witnesses, for Wilson’s failed attempt to join the League of Nations after World War One, typified the United States joining the United Nations immediately after World War Two. On these two witnesses, the soon coming Sunday law, which brings national ruin in its wake, leads to the implementation of the United Nations as the one-world government the globalists have been pushing for since Woodrow Wilson’s presidency.

Si Wilson, ingon nga presidente sa panahon sa Unang Gubat sa Kalibotan, nagrepresentar sa mga kinaiyang mapasipalahon nga nag-ila sa Ikatulong Gubat sa Kalibotan. Nagrepresentar siya sa usa ka kasaysayan diin ang Federal Reserve nalambigit sa pagkontrolar sa pangkalibotang ekonomiya ngadto sa direksiyon nga labing haum alang sa globalistang adyenda, ug dili alang sa soberanya sa Amerika. Nagrepresentar siya sa usa ka presidente nga atua sa dihang ang Bag-ong Kalibotang Kahusay sa kataposan makakab-ot sa iyang tumong sa pagkahimong ikapitong gingharian sa tagna sa Biblia, bisan pa nga mubo ra ang ilang paghari. Kini nga kamatuoran natukod ibabaw sa duha ka mga saksi, kay ang napakyas nga pagsulay ni Wilson sa pag-apil sa League of Nations human sa Unang Gubat sa Kalibotan, maoy tipo sa pag-apil sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos dihadiha human sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ibabaw niining duha ka mga saksi, ang haduol nang moabot nga balaod sa Domingo, nga nagdala sa nasodnong pagkalaglag diha sa iyang mga sangpotanan, modala ngadto sa pagpatuman sa Tinipong Bansa ingon nga usa ka pangkalibotang kagamhanan nga gipasiugdahan sa mga globalista sukad pa sa pagkapresidente ni Woodrow Wilson.

These prophetic characteristics must exist in the presidency of the eighth and final president, who is of the seven. Wilson was followed by Warren Harding a Republican, who ushered in the period called “the roaring twenties,” which led to the crash of 1929, which led to the Great Depression, which led to World War Two. Trump’s first presidency was the “roaring twenties,” and Biden is about to usher in the greatest depression in the history of the earth beast. That depression was typified by the crash of 1929, but also by the “panic of 1837” in Ellen White’s day.

Kining mga propetikong kinaiya kinahanglan makita sa pagkapresidente sa ikawalo ug katapusang presidente, nga gikan sa pito. Si Wilson gisundan ni Warren Harding, usa ka Republikano, nga nagpasulod sa yugto nga gitawag og “the roaring twenties,” nga mitultol sa pagkapukan sa 1929, nga mitultol sa Dakong Depresyon, nga mitultol sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ang unang pagkapresidente ni Trump mao ang “roaring twenties,” ug si Biden hapit na magpasulod sa labing dako nga depresyon sa kasaysayan sa mananap sa yuta. Kana nga depresyon gitipoan daan pinaagi sa pagkapukan sa 1929, apan usab pinaagi sa “panic of 1837” sa panahon ni Ellen White.

The depression of the 1830s in the United States is commonly referred to as the “Panic of 1837.” It was a severe economic downturn that lasted from 1837 to the mid-1840s, encompassing much of the 1830s decade. The Panic of 1837 was characterized by a financial crisis, bank failures, widespread unemployment, and a prolonged period of economic hardship.

Ang depresyon sa dekada 1830 sa Tinipong Bansa sa Amerika kasagarang gitawag nga “Panic of 1837.” Kini usa ka grabeng pag-us-os sa ekonomiya nga milungtad gikan sa 1837 ngadto sa tunga-tunga sa dekada 1840, nga naglangkob sa dakong bahin sa dekada 1830. Ang Panic of 1837 nailhan pinaagi sa usa ka krisis pinansyal, kapakyasan sa mga bangko, kaylap nga walay trabaho, ug usa ka taas nga yugto sa kalisod sa ekonomiya.

The Panic of 1837 was triggered by a “Speculative Bubble,” as was the crash of 1929. In 1837, when the bubble burst, it led to widespread bankruptcies and financial losses. A series of bank failures occurred in the wake of the speculative bubble, leading to a loss of confidence in the banking system and widespread financial panic. A global economic downturn, exacerbated by a decline in international trade and a decrease in demand for American exports, contributed to the economic woes in the United States.

Ang Panic sa 1837 gipahinabo sa usa ka “Speculative Bubble,” ingon man usab ang pagkapukan sa 1929. Niadtong 1837, sa dihang mibuto ang maong bula, misangpot kini sa halapad nga pagkalugi ug mga kapildihang pinansiyal. Usa ka sunod-sunod nga kapakyasan sa mga bangko nahitabo human sa speculative bubble, nga miresulta sa pagkawala sa pagsalig sa sistema sa pagbangko ug sa halapad nga pinansiyal nga panic. Usa ka pangkalibotang paghinay sa ekonomiya, nga misamot pa tungod sa pagkunhod sa internasyonal nga patigayon ug sa pagminus sa panginahanglan alang sa mga eksport sa Amerika, nakaamot sa mga kalisdanang pang-ekonomiya sa Tinipong Bansa sa Amerika.

The crash of 1929, which marked the beginning of the Great Depression, was preceded by a speculative bubble in the Stock Market. During the 1920s, there was a period of economic prosperity in the United States, known as the Roaring Twenties, characterized by rapid industrial growth, technological innovation, and widespread optimism. During this time, speculation in the Stock Market soared, fueled by easy credit, margin trading (buying stocks with borrowed money), and speculative buying of stocks on the basis of anticipated future price increases rather than underlying value. Stock prices rose to unsustainable levels, far exceeding the intrinsic value of the companies they represented.

Ang pagkahugno niadtong 1929, nga nagtimaan sa sinugdanan sa Dakong Depresyon, giuna sa usa ka espekulatibong bula sa Stock Market. Sa tibuok dekada sa 1920s, diha sa Tinipong Bansa sa Amerika ang usa ka yugto sa kauswagan sa ekonomiya, nga nailhan ingong Roaring Twenties, nga gihulagway pinaagi sa paspas nga pagtubo sa industriya, teknolohikal nga kabag-ohan, ug kaylap nga pagkamalaumon. Niining panahona, misaka pag-ayo ang espekulasyon sa Stock Market, nga gipalig-on sa sayon nga pag-utang, margin trading (pagpalit og mga stock pinaagi sa hinulamang kuwarta), ug espekulatibong pagpalit og mga stock pinasikad sa gipaabot nga pagsaka sa presyo sa umaabot inay sa ilang tinuod nga bili. Misaka ang mga presyo sa stock ngadto sa mga lebel nga dili na malungtaron, nga milabaw pag-ayo sa sulodnong bili sa mga kompanya nga ilang girepresentahan.

From March, 2000 to October 2002 the “dot-com bubble” burst. September 11, 2001 was embedded within that economic crash. Then the housing bubble burst in 2008, which was called the Global Financial Crisis or the Great Recession.

Gikan sa Marso 2000 hangtod Oktubre 2002 mibuto ang “dot-com bubble.” Ang Septyembre 11, 2001 nalakip sulod nianang pagkapukan sa ekonomiya. Unya mibuto ang housing bubble niadtong 2008, nga gitawag ug Global Financial Crisis o ang Great Recession.

Leading up to the Sunday law the temporal prosperity of the citizens of the United States is removed. The removal of temporal prosperity occurs during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The first waymark of the sealing time was embedded in an economic crash. September 11, 2001 was the empowerment of the third angel, and when that very same angel arrived in 1844, that history was embedded in an economic crash. 1844 typifies the soon coming Sunday law, and September 11, 2001 is the beginning of the period of the sealing. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The crash of 1929 preceded and led to the Second World War.

Sa nag-una pa sa balaod sa Dominggo, kuhaon ang temporal nga kauswagan sa mga lumulupyo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang pagkuha sa temporal nga kauswagan mahitabo sulod sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang unang timailhan sa panahon sa pagpatik gisal-ot sulod sa usa ka pagkapukan sa ekonomiya. Ang Septiyembre 11, 2001 mao ang paghatag og gahum sa ikatulong manulonda, ug sa pag-abot sa maong mao gihapong manulonda niadtong 1844, kadtong kasaysayan gisal-ot sulod sa usa ka pagkapukan sa ekonomiya. Ang 1844 nagatipolohiya sa haduol nang moabot nga balaod sa Dominggo, ug ang Septiyembre 11, 2001 mao ang sinugdanan sa yugto sa pagpatik. Si Jesus sa kanunay nagapakita sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang. Ang pagkapukan niadtong 1929 nag-una ug nagdala ngadto sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “There has been a slothful neglect, and a criminal unbelief among us as a people which has kept us back from doing the work God has left us to do in letting our light shine forth to those of other nations. There is a fearfulness to venture out and to run risks in this great work, fearing that the expenditure of means would not bring returns. What if means are used and yet we cannot see that souls have been saved by it? What if there is a dead loss of a portion of our means? Better work and keep at work than to do nothing. You know not which shall prosper this or that. Men will invest in patent rights and meet with heavy losses, and it is taken as a matter of course. But in the work and cause of God, men are afraid to venture. Money seems to them to be a dead loss that does not bring immediate returns when invested in the work of saving souls. The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” The True Missionary, January 1, 1874.

> “Aduna nay tapolan nga pagpasagad, ug usa ka kriminal nga pagkadili-matinoohon taliwala kanato ingon nga usa ka katawhan nga nakapugong kanato sa pagbuhat sa buluhaton nga gibilin sa Dios alang kanato nga pagabuhaton sa pagpasidlak sa atong kahayag ngadto niadtong mga tawo sa ubang mga nasod. Aduna pay usa ka kahadlok sa pagpangahas sa paggula ug sa pag-atubang sa mga risgo niining dakong buluhatona, sa kahadlok nga ang paggasto sa mga paagi dili magdala ug kapuslanan. Unsa man kon gamiton ang mga paagi ug bisan pa niana dili nato makita nga adunay mga kalag nga naluwas pinaagi niini? Unsa man kon adunay hingpit nga kapildihan sa usa ka bahin sa atong mga paagi? Mas maayo ang pagtrabaho ug magpadayon sa pagtrabaho kay sa walay buhaton. Wala kamo mahibalo kon hain ang mouswag, kini ba o kana. Ang mga tawo mamuhunan sa mga katungod sa patente ug moantus ug dagkong kapildihan, ug dawaton lamang kini ingon nga usa ka butang nga kasagarang mahitabo. Apan sa buluhaton ug kawsa sa Dios, ang mga tawo mahadlok sa pagpangahas. Ang salapi daw alang kanila usa ka hingpit nga kapildihan kon kini dili magdala dayon ug balik sa dihang ipuhunan sa buluhaton sa pagluwas sa mga kalag. Ang mismong mga paagi nga karon hilabihan ka hinagpis nga gipuhunan sa kawsa sa Dios, ug nga hakog nga ginapugngan, sa dili madugay igatambog uban sa tanang mga diosdios ngadto sa mga ilaga sa yuta ug sa mga kabog. Ang salapi sa dili madugay mokunhod pag-ayo ang bili sa kalit gayod sa dihang ang kamatuoran sa walay kataposang mga talan-awon maabli ngadto sa mga pagbati sa tawo.” The True Missionary, Enero 1, 1874.

Back to Articles