Article

# What is Truth? - Number Two

Unsa ang Kamatuoran? - Numero Dos

Seal not the Sayings of the Prophecy of this Book

Ayaw timri ang mga Pulong sa Tagna Niining Basahona

Author

Jeff Pippenger

Published

September 5, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

It has been shown that the history of August 11, 1840 until October 22, 1844 is the history represented by the seven thunders which were sealed up until just before the close of probation. In this article I will begin by reviewing some of what we have identified about the symbolism of the seven thunders. We are using historical lines upon historical lines to present these truths. There are four prophetic waymarks from August 11, 1840 until and including October 22, 1844; the empowerment of the first angel’s message, the first disappointment, the Midnight Cry and the Great Disappointment.

Gipakita na nga ang kasaysayan gikan sa Agosto 11, 1840 hangtod sa Oktubre 22, 1844 mao ang kasaysayan nga girepresentahan sa pito ka mga dalugdog nga gitimbrehan hangtod sa dili pa ang pagtapos sa panahon sa pagsulay. Niining artikuloha mag-asugod ako sa pagrepaso sa pipila sa atong naila na bahin sa simbolismo sa pito ka mga dalugdog. Gigamit nato ang mga linya sa kasaysayan ibabaw sa mga linya sa kasaysayan aron ipresentar kining mga kamatuoran. Adunay upat ka mga propetikong ilhanan gikan sa Agosto 11, 1840 hangtod ug apil ang Oktubre 22, 1844: ang paghatag ug gahum sa mensahe sa nahaunang manulonda, ang nahaunang kapakyasan, ang Singgit sa Tunga sa Gabii, ug ang Dakong Kapakyasan.

August 11, 1840 was typified by Moses at the burning bush. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the wife of Moses, Zipporah when she sorrowfully and fearfully circumcised their son. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the arrival of Moses in Egypt and his initial warning about the death of Egypt’s firstborn. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the Hebrews at the Red Sea.

Ang Agosto 11, 1840 gitipohan ni Moises didto sa masiga nga sapinit. Ang unang kapakyasan sa tingpamulak sa 1844 gitipohan sa asawa ni Moises nga si Zipora sa dihang masulob-on ug mahadlokon niyang gituli ang ilang anak nga lalaki. Ang Tungang-Gabing Paghilak nga nagsugod sa Exeter camp meeting gikan sa Agosto 12–17 gitipohan sa pag-abot ni Moises sa Ehipto ug sa iyang unang pasidaan mahitungod sa kamatayon sa panganay sa Ehipto. Ang Dakong Kapakyasan sa Oktubre 22, 1844 gitipohan sa mga Hebreohanon didto sa Mapulang Dagat.

In the time of King David August 11, 1840 was typified by the Philistines returning the ark of God. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by Uzzah touching the ark of God. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by David bringing the ark into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by David’s wife Michal as she despised David for entering Jerusalem with the ark.

Sa panahon ni Haring David, ang Agosto 11, 1840 gilarawan pinaagi sa pagpauli sa mga Filistehanon sa arka sa Dios. Ang unang kasagmuyo sa tingpamulak sa 1844 gilarawan pinaagi sa paghikap ni Uzza sa arka sa Dios. Ang Singgit sa Tunga sa Gabii nga misugod sa camp meeting sa Exeter gikan sa Agosto 12–17 gilarawan pinaagi sa pagdala ni David sa arka ngadto sa Jerusalem. Ang Dakong Kasagmuyo sa Oktubre 22, 1844 gilarawan pinaagi sa asawa ni David nga si Michal, samtang gitamay niya si David tungod sa iyang pagsulod sa Jerusalem uban ang arka.

August 11, 1840 was typified by the baptism of Christ. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the disappointment of Lazarus’ death. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the Triumphal Entry of Christ into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the disappointment of the cross.

Ang Agosto 11, 1840 gitipoan pinaagi sa bautismo ni Cristo. Ang unang kapakyasan sa tingpamulak sa 1844 gitipoan pinaagi sa kapakyasan nga may kalabotan sa kamatayon ni Lazaro. Ang Singgit sa Tunga-tungang Gabii nga nagsugod sa camp meeting sa Exeter gikan sa Agosto 12–17 gitipoan pinaagi sa Masinatiyong Pagsulod ni Cristo ngadto sa Jerusalem. Ang Dakong Kapakyasan sa Oktubre 22, 1844 gitipoan pinaagi sa kapakyasan sa krus.

We have pointed out that these four waymarks, represent only a partial segment of the complete structure of every reformatory movement. We are identifying the four waymarks as witnesses of the history that began on September 11, 2001. One of the prophetic characteristics of each of the four lines, is that the waymarks in each line possess the same theme.

Gipunting na namo nga kining upat ka mga timaan sa dalan nagrepresentar lamang sa usa ka bahin sa kinatibuk-ang balangkas sa matag kalihokang repormatoryo. Giila namo kining upat ka mga timaan sa dalan ingon nga mga saksi sa kasaysayan nga nagsugod niadtong Setyembre 11, 2001. Usa sa mga propetikong kinaiya sa matag usa sa upat ka mga linya mao nga ang mga timaan sa dalan sa matag linya nagbaton sa mao gihapong tema.

For Moses, all four of the waymarks addressed God’s work of entering into a covenant with a chosen people in fulfillment with the prophecy of Abraham. With King David’s reform line all four of the waymarks were associated with the ark of God. In Christ’s line all four of the waymarks were associated with death and resurrection.

Alang kang Moises, ang tanang upat ka mga timaan sa dalan naghisgot sa buhat sa Dios sa pagsulod ngadto sa usa ka pakigsaad uban sa usa ka piniling katawhan sa katumanan sa tagna ni Abraham. Sa linya sa reporma ni Haring David, ang tanang upat ka mga timaan sa dalan nalangkit sa arka sa Dios. Sa linya ni Cristo, ang tanang upat ka mga timaan sa dalan nalangkit sa kamatayon ug sa pagkabanhaw.

August 11, 1840 was a confirmation of the day for a year principle. The first disappointment in the spring of 1844 was caused by a failed application of the day for a year principle. Samuel Snow’s message of the Midnight Cry was the correction and a perfection of the failed application of the day for a year principle. The corrected message was based upon the day for a year principle and was fulfilled on October 22, 1844. All four waymarks are identifying the day for a year principle.

Ang Agosto 11, 1840 maoy usa ka pagpamatuod sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig. Ang unang kapakyasan sa paglaum sa tingpamulak sa 1844 gipahinabo sa sayop nga paggamit sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig. Ang mensahe ni Samuel Snow sa Hilak sa Tunga-tungang Gabii mao ang pagtul-id ug paghingpit sa napakyas nga paggamit sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig. Ang gitul-id nga mensahe gibase sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig ug natuman niadtong Oktubre 22, 1844. Ang tanang upat ka mga timailhan nagaila sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig.

Sister White informs us the seven thunders represent the events that transpired during the first and second angels’ messages; but she teaches that the seven thunders also represent “future events that will be disclosed in their order.” The seven thunders represent four prophetic events that began on August 11, 1840 and ended on October 22, 1844 and those four waymarks will be repeated in our history in the same order.

Gipahibalo kanato ni Sister White nga ang pito ka mga dalugdog nagrepresentar sa mga hitabo nga nahitabo sa panahon sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda; apan iyang gitudlo nga ang pito ka mga dalugdog nagrepresentar usab sa “umaabot nga mga hitabo nga igapadayag sumala sa ilang han-ay.” Ang pito ka mga dalugdog nagrepresentar sa upat ka mga propetikong hitabo nga nagsugod niadtong Agosto 11, 1840 ug natapos niadtong Oktubre 22, 1844, ug kadtong upat ka mga timailhan pagausabon sa atong kasaysayan sa mao gihapong han-ay.

September 11, 2001 was typified by August 11, 1840 and both of those dates are connected with Islam, thus tying the beginning of Adventism together with the end of Adventism. Both August 11, 1840 and September 11, 2001 were a confirmation of the primary prophetic rule of their respective histories.

Ang Septiyembre 11, 2001 gipaatipoan sa Agosto 11, 1840, ug kining duha ka mga petsa may kalabutan sa Islam, sa ingon nagdugtong sa sinugdanan sa Adventismo uban sa katapusan sa Adventismo. Ang Agosto 11, 1840 ug Septiyembre 11, 2001 parehong usa ka pagpamatuod sa nag-unang lagda sa tagna sa tagsatagsa nilang mga kasaysayan.

On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended and on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended. The first disappointment of Future for America was a failed prediction concerning Islam on July 18, 2020. The message that is unsealed, as was the Midnight Cry at Exeter in the summer of 1844, is a correction of the failed prediction that had been previously given. For the Millerites the correction was in relation to the previously failed application of the day for a year principle identifying 1843 as the time of the Lord’s return. Today the correction which is represented by the Millerite Midnight Cry message must be a waymark that represents Islam, as the previous two waymarks were. The correction typified by the work of Samuel Snow was not to disregard the previous failed prediction, but to fine tune the prediction that had previously failed.

Niadtong Septyembre 11, 2001, mikanaog ang manulonda sa Pinadayag dieciocho, ug niadtong Agosto 11, 1840 mikanaog ang manulonda sa Pinadayag diez. Ang unang kapakyasan sa Future for America maoy usa ka napakyas nga panagna mahitungod sa Islam niadtong Hulyo 18, 2020. Ang mensahe nga gibuksan, maingon sa Midnight Cry sa Exeter sa ting-init sa 1844, mao ang usa ka pagtul-id sa napakyas nga panagna nga gihatag na kaniadto. Alang sa mga Millerite, ang pagtul-id may kalabutan sa kaniadto napakyas nga paggamit sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig nga nagtimaan sa 1843 ingon nga panahon sa pagbalik sa Ginoo. Karon, ang pagtul-id nga gilarawan sa mensahe sa Millerite Midnight Cry kinahanglan nga usa ka ilhanang dapit nga nagrepresentar sa Islam, maingon nga ang miaging duha ka mga ilhanang dapit mao man usab. Ang pagtul-id nga gitipo sa buluhaton ni Samuel Snow dili ang pagsalikway sa miaging napakyas nga panagna, kondili ang tukmang pagpahinungod sa panagna nga napakyas kaniadto.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> “Ang mga nasagmuyo nakakita gikan sa Kasulatan nga sila atua sa panahon sa paglangan, ug nga kinahanglan silang mapailobong maghulat sa katumanan sa panan-awon. Ang mao gihapong mga pamatuod nga mitultol kanila sa pagpaabut sa ilang Ginoo niadtong 1843, mao usab ang mitultol kanila sa pagdahom Kaniya niadtong 1844.” Early Writings, 247.

Today the message that is typified by the message that came out of the Exeter camp meeting will be a perfection of the previously failed prediction. The Great Disappointment of Millerite history represents a great disappointment that takes place at the Sunday law, but it will be in the context of a prediction about Islam. Samuel Snow’s message was an identification of the exact date. It was the right date, but the wrong event. The message today represented by Snow’s message will be a message of Islam that is the perfection of the message that failed at the first disappointment of July 18, 2020.

Karon ang mensahe nga gitipo sa mensahe nga migula gikan sa camp meeting sa Exeter mahimong paghingpit sa miaging napakyas nga tagna. Ang Dakong Kapakyasan sa kasaysayan sa mga Millerita nagrepresentar sa usa ka dakong kapakyasan nga mahitabo sa balaod sa Domingo, apan kini mahitabo sulod sa konteksto sa usa ka tagna mahitungod sa Islam. Ang mensahe ni Samuel Snow mao ang pag-ila sa tukmang petsa. Husto ang petsa, apan sayop ang hitabo. Ang mensahe karon nga ginarepresentahan sa mensahe ni Snow mahimong usa ka mensahe mahitungod sa Islam nga mao ang paghingpit sa mensahe nga napakyas sa unang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020.

There are no times or dates involved now, for since October 22, 1844 time setting is no longer to be a part of God’s prophetic message.

Wala nay mga panahon o mga petsa nga nalangkit karon, kay sukad sa Oktubre 22, 1844 ang pagtino ug panahon dili na mahimong kabahin sa mensaheng matagnaon sa Dios.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48, 49.

> “Gipakita kanako sa Ginoo nga ang mensahe sa ikatulong manulunda kinahanglan nga moadto, ug imantala ngadto sa nagkatibulaag nga mga anak sa Ginoo, ug nga kini dili kinahanglan ibitay sa panahon; kay ang panahon dili na gayud mahimong pagsulay pag-usab. Nakita ko nga ang pipila nakadawat ug bakak nga kahinam nga mitungha gikan sa pagwali sa panahon; nga ang mensahe sa ikatulong manulunda mas labaw ug mas kusgan kay sa mahimo sa panahon. Nakita ko nga kining mensaheha makatindog sa iyang kaugalingong patukoranan, ug nga kini wala magkinahanglan sa panahon aron palig-onon kini, ug nga kini mopadayon uban sa gamhanang gahum, ug magabuhat sa iyang buluhaton, ug pagapamub-an diha sa pagkamatarung.” Experience and Views, 48, 49.

The fourth waymark of our history must be the Sunday law, for the sacred histories of all the reform lines added together line upon line, in conjunction with the inspired commentary of those histories through the Spirit of Prophecy are conclusive that the Sunday law is the fourth waymark after the mighty angel descends in our history. The fourth waymark in the history of the seven thunders that are “future events that will be disclosed in their order” must be connected with Islam, based upon the fact that the same theme always exists in the same four waymarks in every reformatory movement.

Ang ikaupat nga timaan sa atong kasaysayan kinahanglan mao ang balaod sa Domingo, kay ang mga balaang kasaysayan sa tanang linya sa reporma, nga gihiusa sa linya ibabaw sa linya, inubanan sa dinasig nga komentaryo sa maong mga kasaysayan pinaagi sa Espiritu sa Tagna, makapahukom nga ang balaod sa Domingo mao ang ikaupat nga timaan human sa manaog ang gamhanang manulonda sa atong kasaysayan. Ang ikaupat nga timaan sa kasaysayan sa pito ka mga dalugdog nga mga “umalabot nga hitabo nga igapadayag sa ilang han-ay” kinahanglan nga may kalabutan sa Islam, pinasikad sa kamatuoran nga ang mao gihapong tema sa kanunay anaa sa mao gihapong upat ka mga timaan sa matag kalihokan sa repormasyon.

Islam will be part of the prophetic events at the Sunday law for a second reason. Jesus, the Lion of the tribe of Judah has specifically taken the history of these four events and defined them as a symbol unto themselves. That symbol is the seven thunders. There are other waymarks in every reformatory movement that exist both before and after the four waymarks that the Lion of the tribe of Judah specifies as the seven thunders. As a symbol unto themselves, the first waymark of the symbolic history containing these four waymarks represented the attack by Islam on the United States on September 11, 2001. The fact that Alpha and Omega identify the end with the beginning, establishes Islam at the Sunday law, for the first of those four waymarks was the attack of Islam on September 11, 2001, therefore the fourth and last waymark must also be an attack by Islam against the United States.

Ang Islam mahimong kabahin sa mga hitabo nga matagnaon sa balaod sa Domingo tungod sa ikaduhang katarongan. Si Jesus, ang Leon sa banay ni Juda, sa piho gayud mikuha sa kasaysayan niining upat ka mga hitabo ug gihubit kini ingon nga usa ka simbolo ngadto sa ilang kaugalingon. Kana nga simbolo mao ang pito ka mga dalogdog. Adunay uban pang mga timailhan sa matag kalihokang repormatibo nga naglungtad sa dili pa ug sa human sa upat ka mga timailhan nga gitino sa Leon sa banay ni Juda ingon nga pito ka mga dalogdog. Ingon nga usa ka simbolo ngadto sa ilang kaugalingon, ang nahaunang timailhan sa simbolikong kasaysayan nga naglangkob niining upat ka mga timailhan nagrepresentar sa pag-atake sa Islam batok sa Estados Unidos niadtong Septiyembre 11, 2001. Ang kamatuoran nga ang Alpha ug Omega nag-ila sa katapusan uban sa sinugdanan, nagapahimutang sa Islam diha sa balaod sa Domingo, kay ang nahauna niadtong upat ka mga timailhan mao ang pag-atake sa Islam niadtong Septiyembre 11, 2001; busa ang ikaupat ug katapusang timailhan kinahanglan usab nga usa ka pag-atake sa Islam batok sa Estados Unidos.

It might very well be that the Sunday law is another attack by Islam on New York City, and that would answer as an end that is identified by the beginning, but at minimum it will be an attack by Islam as was the prediction of July 18, 2020.

Mahimong posible kaayo nga ang balaod sa Domingo maoy laing pag-atake sa Islam batok sa Siyudad sa New York, ug kana motubag ingon nga usa ka katapusan nga mailhan pinaagi sa sinugdanan; apan sa pinakagamay, kini mahimong usa ka pag-atake sa Islam, sumala sa tagna niadtong Hulyo 18, 2020.

We have also pointed out that the Alpha and Omega hid a history within those four histories. In fact, that hidden internal history is a primary revelation that is now being brought out in conjunction with the command to “seal not the sayings of the prophecy of the book of Revelation.” That hidden internal history is recognized when we see within the four waymarks that are represented by the seven thunders that there is a period within the four waymarks that begins with a disappointment and ends with a disappointment. From the arrival of the second angel until the arrival of the third in Millerite history is a specific history that represents a symbol unto itself. It begins with an angel’s message that must be eaten, thus marking the tarrying time in the parable of the ten virgins. It then identifies the Midnight Cry which is also a message that must be eaten and then leads to the arrival of the third message that must be eaten.

Atong gipunting usab nga ang Alpha ug Omega nagtago ug usa ka kasaysayan sulod niadtong upat ka mga kasaysayan. Sa pagkatinuod, kadtong tinagong sulod nga kasaysayan maoy usa ka pangunang pagpadayag nga karon ginapadayag inubanan sa sugo nga “ayaw pagsilyohi ang mga pulong sa tagna sa basahon sa Pinadayag.” Kadtong tinagong sulod nga kasaysayan maila sa dihang atong makita sulod sa upat ka mga timaan sa dalan nga ginarepresentahan sa pito ka mga dalugdog nga adunay usa ka yugto sulod sa upat ka mga timaan sa dalan nga nagsugod sa usa ka kapakyasan ug natapos sa usa ka kapakyasan. Gikan sa pag-abot sa ikaduhang manulonda hangtod sa pag-abot sa ikatulo sa kasaysayan sa mga Millerita adunay usa ka piho nga kasaysayan nga nagrepresentar ug usa ka simbolo alang sa iyang kaugalingon. Nagsugod kini sa mensahe sa usa ka manulonda nga kinahanglan kan-on, sa ingon nagtimaan sa panahon sa paglangan diha sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Dayon kini nagtimaan sa Singgit sa Tunga-tungang Gabiing Takna nga usa usab ka mensahe nga kinahanglan kan-on ug unya modala ngadto sa pag-abot sa ikatulong mensahe nga kinahanglan kan-on.

The hidden internal line within the line of the seven thunders is confirmed prophetically not only by the beginning representing a disappointment, and an angel’s arrival and a message to eat, that is then repeated at the great disappointment, but it is also confirmed by the “truth.”

Ang natagong sulodnong linya sulod sa linya sa pito ka mga dalugdog gipamatud-an sa pagtagna dili lamang pinaagi sa sinugdanan nga nagrepresentar sa usa ka kapakyasan sa gilauman, ug sa pag-abot sa usa ka manulonda ug sa usa ka mensahe sa pagkaon, nga unya gisubli sa dakong kapakyasan sa gilauman, kondili gipamatud-an usab kini pinaagi sa “kamatuoran.”

The Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as “truth” in the Old Testament was created by the wonderful linguist by using the first letter of the Hebrew alphabet, followed by the thirteenth letter of the alphabet and then ending with the last letter of the alphabet to form the word translated as truth. We have shown that those letters represent the principle of the rule of first mention, the principle that identifies the end from the beginning. The first letter is the letter “alpha”. The middle letter is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet and represents rebellion. The last letter is the last, the end, the omega. We have shown that these three letters represent the three steps of the everlasting gospel as confirmed by several prophetic lines.

Ang Hebreohanong pulong nga “‘ĕmeṯ” nga gihubad ingong “kamatuoran” diha sa Daang Tugon gihimo sa kahibulongang lingguwista pinaagi sa paggamit sa unang letra sa Hebreohanong alpabeto, gisundan sa ikanapulog-tulo nga letra sa alpabeto, ug unya gitapos sa kataposang letra sa alpabeto aron maporma ang pulong nga gihubad ingong kamatuoran. Gipakita namo nga kining mga letra nagrepresentar sa prinsipyo sa lagda sa unang paghisgot, ang prinsipyo nga nag-ila sa katapusan sukad sa sinugdanan. Ang unang letra mao ang letrang “alpha”. Ang tunga-tungang letra mao ang ikanapulog-tulo nga letra sa Hebreohanong alpabeto ug nagrepresentar sa pagsukol. Ang kataposang letra mao ang kataposan, ang tumoy, ang omega. Gipakita namo nga kining tulo ka mga letra nagrepresentar sa tulo ka mga lakang sa walay kataposang maayong balita sumala sa gipamatud-an sa daghang mga linyang profetiko.

Those three letter’s meanings correspond to the meaning of each of the three angels’ messages. Those three letter’s meanings correspond to the purification process of the wise and wicked in Daniel twelve verse ten who are purified, made white and tried. The three Hebrew letters that were brought together to create the word “truth,” possess the signature of Alpha and Omega and the three steps which they identify in the first angel’s message, is called the everlasting gospel. The three steps represented by those letters also represent the work of the Holy Spirit as set forth in John sixteen.

Ang kahulogan nianang tulo ka mga letra nagtugma sa kahulogan sa tagsa-tagsa sa mga mensahe sa tulo ka mga anghel. Ang kahulogan nianang tulo ka mga letra nagtugma sa proseso sa paghinlo sa mga maalamon ug sa mga daotan diha sa Daniel dose bersikulo napulo, nga pagahinloan, pagaputi-on, ug pagasulayan. Ang tulo ka Hebreohanong mga letra nga gidala pagdungan aron paghimo sa pulong nga “kamatuoran,” nagbaton sa timailhan sa Alpha ug Omega, ug ang tulo ka mga lakang nga ilang gipaila diha sa mensahe sa nahaunang anghel gitawag nga walay-kataposang ebanghelyo. Ang tulo ka mga lakang nga girepresentahan nianang mga letra nagarepresentar usab sa buhat sa Espiritu Santo sumala sa gipadayag diha sa Juan 16.

> And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. John 16:8–11.

> Ug sa moanhi na siya, iyang pamatud-an sa kalibotan ang mahitungod sa sala, ug sa pagkamatarong, ug sa paghukom: Mahitungod sa sala, tungod kay sila wala motoo kanako; Mahitungod sa pagkamatarong, tungod kay ako moadto sa akong Amahan, ug dili na ninyo ako makita; Mahitungod sa paghukom, tungod kay ang principe niining kalibotana nahukman na. Juan 16:8–11.

The first disappointment is represented as sin, as illustrated by Moses, Uzzah, Mary and Martha, and the Millerites for as John sixteen describes the work of the Holy Spirit in convicting of “sin;” it was because “they believe not.” Each of the symbols we just cited represent the first disappointment, and each of their histories testify that the disappointment was caused by the sin of not believing something that had been previously revealed to them. The first step is the conviction of sin. The first step is the first letter of the Hebrew alphabet.

Ang nahaunang kapakyasan gihulagway ingon nga sala, sumala sa gipakita ni Moises, ni Uzza, nila Maria ug Marta, ug sa mga Millerite; kay ingon sa gihulagway sa Juan 16 ang buluhaton sa Balaang Espiritu sa pagpamatuod mahitungod sa “sala;” tungod kay “wala sila motoo.” Ang matag usa sa mga simbolo nga atong bag-o lang gihisgotan nagrepresentar sa nahaunang kapakyasan, ug ang matag usa sa ilang mga kasaysayan nagpamatuod nga ang kapakyasan gipahinabo sa sala sa dili pagtoo sa usa ka butang nga kaniadto na gipadayag kanila. Ang unang lakang mao ang pagkapamatuod sa sala. Ang unang lakang mao ang unang letra sa Hebreohanon nga alpabeto.

The second waymark of the hidden history is righteousness, which is where the manifestation of the power of God is manifested in the righteousness of those carrying the Midnight Cry message. They manifest God’s righteousness at the conclusion of the tarrying time, for John sixteen says Christ went to his Father and they saw Christ no more. Christ had tarried in advance of the manifestation of righteousness. With the Millerites, when Christ removed His hand, the mistake was recognized. Then the content of the corrected message produced two classes of worshippers. One class manifested righteousness, for they had oil, and the other class manifested the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.

Ang ikaduhang timaan sa dalan sa tinagong kasaysayan mao ang pagkamatarung, diin dinha gipadayag ang pagpakita sa gahum sa Dios diha sa pagkamatarung niadtong mga nagadala sa mensahe sa Midnight Cry. Gipadayag nila ang pagkamatarung sa Dios sa katapusan sa panahon sa paghulat, kay ang Juan 16 nagaingon nga si Cristo miadto sa Iyang Amahan ug wala na nila makita si Cristo. Si Cristo naglangan sa dili pa ang pagpakita sa pagkamatarung. Uban sa mga Millerita, sa dihang gikuha ni Cristo ang Iyang kamot, ang sayop naila. Unya ang sulod sa natul-id nga mensahe nagmugna ug duha ka mga pundok sa mga magsisimba. Ang usa ka pundok nagpakita sa pagkamatarung, kay sila may lana, ug ang laing pundok nagpakita sa pagsukol nga gihulagway sa ikanapulog-tulo nga letra sa Hebreohanong alpabeto.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “Ang mga dinihog nga nagatindog tupad sa Ginoo sa tibook nga yuta, adunay kahimtang nga kaniadto gihatag kang Satanas isip tabon nga kerubin. Pinaagi sa mga balaang binuhat nga naglibot sa iyang trono, ang Ginoo nagapadayon sa walay hunong nga pakigpahibalo sa mga pumoluyo sa yuta. Ang bulawanong lana nagalarawan sa grasya diin ang Dios nagapadayon sa paghatag sa mga suga sa mga magtotoo, aron dili sila magkidlap ug mapalong. Kon dili pa tungod nga kining balaang lana ginabubo gikan sa langit pinaagi sa mga mensahe sa Espiritu sa Dios, ang mga galamiton sa dautan makabaton unta ug hingpit nga pagdumala ibabaw sa mga tawo.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “Ang Dios mapasipad-an sa diha nga dili nato dawaton ang mga pahayag nga Iyang ipadala kanato. Sa ingon, atong isalikway ang bulawanong lana nga Iyang ibubo unta ngadto sa atong mga kalag aron ipaambit ngadto kanila nga anaa sa kangitngit. Sa dihang moabot ang tawag, ‘Ania karon, ang pamanhonon nagaanhi; gumula kamo sa pagsugat kaniya,’ kadtong wala makadawat sa balaang lana, nga wala mag-amping sa grasya ni Cristo sa ilang mga kasingkasing, makakaplag, sama sa buang nga mga ulay, nga sila dili andam sa pagsugat sa ilang Ginoo. Wala kanila sa ilang kaugalingon ang gahum sa pagbaton sa lana, ug ang ilang mga kinabuhi nangagun-ob. Apan kon pangayoon ang Balaang Espiritu sa Dios, kon kita magpakilooy, ingon sa gibuhat ni Moises, ‘Ipakita kanako ang imong himaya,’ ang gugma sa Dios igabubo ngadto sa atong mga kasingkasing. Pinaagi sa bulawanong mga tubo, ang bulawanong lana ipaambit kanato. ‘Dili pinaagi sa kusog, ni pinaagi sa gahum, kondili pinaagi sa akong Espiritu, nagaingon si Jehova sa mga Panon.’ Pinaagi sa pagdawat sa masanag nga mga sidlak sa Adlaw sa Pagkamatarong, ang mga anak sa Dios modan-ag ingon nga mga kahayag sa kalibotan.” Review and Herald, July 20, 1897.

Take note that those who receive the message of the Midnight Cry have been typified by Moses in the cave of Horeb, pleading for God to show him His glory. Those two classes had finalized their characters before the Midnight Cry, during the tarrying time.

Hinumdumi nga kadtong midawat sa mensahe sa Singgit sa Tunga-tungang Gabii gisimbolohan ni Moises didto sa langub sa Horeb, nga nagpakilooy sa Dios nga ipakita Kaniya ang Iyang himaya. Kining duha ka mga pundok nakapahuman na sa ilang mga kinaiya sa wala pa ang Singgit sa Tunga-tungang Gabii, sa panahon sa paglangan.

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

> “Karon nagkinabuhi kita sa usa ka labing mabinantayon nga panahon, ug walay usa kanato ang angay malangan sa pagpangita ug pagpangandam alang sa pag-abot ni Cristo. Ayaw tugoti nga adunay mosunod sa panig-ingnan sa mga buang nga ulay, ug maghunahuna nga luwas ang paghulat hangtod moabot ang krisis sa dili pa makabaton sa pagpangandam sa kinaiya aron makatindog nianang panahona. Ulahi na kaayo ang pagpangita sa pagkamatarong ni Cristo sa dihang ang mga dinapit pagatawgon na ug susihon. Karon mao ang panahon sa pagsul-ob sa pagkamatarong ni Cristo,—ang bisti sa kasal nga makapahaom kanimo sa pagsulod ngadto sa panihapon sa kasal sa Cordero. Diha sa sambingay, ang mga buang nga ulay gihulagway nga nangamuyo alang sa lana, apan wala kini ikahatag kanila sa ilang pagpangayo. Kini nagsimbolo niadtong wala mangandam sa ilang kaugalingon pinaagi sa pagpalambo sa usa ka kinaiya nga makatindog sa panahon sa krisis.” The Youth’s Instructor, Enero 16, 1896.

At the midnight cry one class had the necessary oil, and the other did not. The second step is the manifestation at the conclusion of the tarrying time of either righteousness or unrighteousness “because” the bridegroom went “to” his “Father, and ye see me no more.” The second step is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The third step in the hidden history is judgment and the great disappointment and the last letter of the alphabet.

Sa singgit sa tungang gabii, ang usa ka pundok may gikinahanglang lana, ug ang lain wala. Ang ikaduhang lakang mao ang pagpadayag, sa katapusan sa panahon sa paglangan, sa pagkamatinumanon o sa pagkadili-matinumanon “tungod kay” ang pamanhonon miadto “ngadto sa” iyang “Amahan, ug dili na ninyo ako makita.” Ang ikaduhang lakang mao ang ikanapulog-tulo nga letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang ikatulong lakang sa tinagong kasaysayan mao ang paghukom ug ang dakong kapakyasan ug ang katapusang letra sa alpabeto.

The hidden history within the seven thunders is testified to by the word “truth,” by the beginning disappointment identifying the last disappointment, by an angel arriving with a message at the beginning and end. The hidden history will only be recognized by those who have accepted the rules of Bible study that have been given by the highest authority. Miller’s rules in the beginning and Prophetic Keys at the end.

Ang tinagong kasaysayan sulod sa pito ka mga dalugdog gipamatud-an pinaagi sa pulong nga “kamatuoran,” pinaagi sa sinugdanang kapakyasan nga nag-ila sa katapusang kapakyasan, pinaagi sa usa ka manulonda nga miabot uban sa usa ka mensahe sa sinugdanan ug sa katapusan. Ang tinagong kasaysayan maila lamang niadtong midawat sa mga lagda sa pagtuon sa Biblia nga gihatag sa labing hataas nga awtoridad. Ang mga lagda ni Miller sa sinugdanan ug ang Prophetic Keys sa katapusan.

With the history of the seven thunders, as we have just set forth, there is an emphasis that should be repeated and remembered. The first disappointment in every reform line is a disregard of previously established truth. Moses forgot to circumcise his son, though it was the very symbol of the Covenant that Abraham’s prophecy was identifying. Uzzah forgot that only the priesthood could touch the ark. Mary and Elizabeth give testimony in the story of Lazarus that they previously knew of Christ’s resurrection power. When the 1843 chart was produced the leaders (peer pressure) leaned upon Father Miller to disregard what he had always said about the year 1843. They insisted he change his established testimony that allowed for wiggle room unto the date of 1843 as their prediction of the fulfillment of the twenty-three hundred days. Miller’s testimony identifies that peer pressure brought by the other leaders in the movement led him to drop his vague identification of the fulfillment of the date for the fulfillment of the prophecy and state directly that it would be fulfilled in 1843.

Uban sa kasaysayan sa pito ka dalugdog, sumala sa atong bag-o pa lang gipahayag, adunay usa ka pagpasiugda nga angay usbon ug hinumdoman. Ang unang kapakyasan sa matag linya sa reporma mao ang pagsalikway sa kamatuoran nga naestablisar na daan. Nakalimot si Moises sa pagpatuli sa iyang anak, bisan tuod mao kadto ang mismong simbolo sa Pakigsaad nga giila sa tagna ni Abraham. Nakalimot si Uzzah nga ang pagkapari lamang ang mahimong makahikap sa arka. Si Maria ug si Elizabeth naghatag og pagpamatuod sa sugilanon ni Lazaro nga kaniadto nahibalo na sila sa gahum sa pagkabanhaw ni Cristo. Sa dihang gihimo ang tsart sa 1843, ang mga pangulo (peer pressure) misandig kang Amang Miller aron isalikway ang kanunay niyang giingon mahitungod sa tuig nga 1843. Mipugos sila kaniya sa pag-usab sa iyang naestablisar nang pagpamatuod nga nagtugot pa og kaluag may kalabotan sa petsa nga 1843 isip ilang prediksyon sa katumanan sa duha ka libo ug tulo ka gatos ka adlaw. Ang pagpamatuod ni Miller nagpakita nga ang peer pressure nga gidala sa ubang mga pangulo sa kalihukan maoy nakaaghat kaniya sa pagbiya sa iyang dili tino nga pag-ila sa petsa sa katumanan sa tagna ug sa diretsahang pagpahayag nga kini matuman sa 1843.

With Future for America, we knew that there was never to be another message “hung upon time.” Future for America had repeatedly taught that fact throughout the history of the movement. The first disappointment is always premised upon a disregard of an established testing truth. It was a sinful disregard of a truth, but more significantly it was a sinful disregard of the primary rule of William Miller, which had been specifically identified as ending in 1844.

Uban sa Future for America, nasayran namo nga wala gayud untay laing mensahe nga “ibitay diha sa panahon.” Ang Future for America sa makadaghan nagtudlo niana nga kamatuoran sa tibuok kasaysayan sa kalihokan. Ang nahaunang kapakyasan sa pagpaabut kanunay nagasukad sa pagsalikway sa usa ka napahimutang nga kamatuorang pagsulay. Kadto usa ka makasasala nga pagsalikway sa usa ka kamatuoran, apan labaw pa ka mahinungdanon, kadto usa ka makasasala nga pagsalikway sa nag-unang lagda ni William Miller, nga sa tin-aw gipaila nga natapos niadtong 1844.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> Ug ang manulonda nga akong nakita nga nagtindog ibabaw sa dagat ug ibabaw sa yuta, mipataas sa iyang kamot ngadto sa langit, Ug nanumpa pinaagi kaniya nga buhi sa mga katuigan nga walay kataposan, nga nagbuhat sa langit, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa yuta, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa dagat, ug sa mga butang nga anaa niini, nga wala nay panahon. Pinadayag 10:5, 6.

The angel that stood upon the land and sea according to Sister White was “no less a personage than Jesus Christ.” Future for America disregarded a direct command from Jesus Christ! Personally, I have only interacted with a handful of persons that I was associated with before July 18, 2020. Only two of those few persons, and one of those two is now sleeping in Jesus have I studied with and tested what was coming from God’s Word concerning the experience of July 18, 2020. But based upon Millerite history, which is the beginning of which we are the end, I am certain that there are still those that were in the movement at that time, that are still producing applications of prophecy that are “hung upon time.” There is nothing new under the sun.

Ang manulonda nga mitindog ibabaw sa yuta ug sa dagat, sumala kang Sister White, “dili ubos nga personahe kay si Jesu-Cristo mismo.” Ang Future for America nagpasagad sa usa ka tuwirang sugo gikan kang Jesu-Cristo! Sa akong kaugalingon, nakig-uban lamang ako sa pipila ka mga tawo nga akong kauban kaniadto sa wala pa ang Hulyo 18, 2020. Duha lamang niadtong pipila ka mga tawo, ug ang usa niadtong duha karon natulog na diha kang Jesus, maoy akong nakauban sa pagtuon ug sa pagsusi sa unsay nagagikan sa Pulong sa Dios mahitungod sa kasinatian sa Hulyo 18, 2020. Apan pinasikad sa kasaysayan sa mga Millerite, nga mao ang sinugdanan diin kita mao ang katapusan, sigurado ako nga aduna pay mga tawo nga anaa sa kalihokan niadtong panahona nga nagpadayon pa sa paghimo ug mga aplikasyon sa tagna nga “nabitay ibabaw sa panahon.” Walay bag-o ilalom sa adlaw.

Time is much too short to continue with that type of prophetic excitement, but let each man be fully persuaded in his own mind. And let each of the men that takes a position on the side that is still playing with time that Future for America rejects all of those applications, for they are nothing less than satanic delusions.

Mubo kaayo ang panahon aron magpadayon pa nianang matang sa madasigon nga profetikanhong kahinam, apan pahanugoti nga ang matag tawo mapalig-on sa hingpit sa iyang kaugalingong hunahuna. Ug pahanugoti nga ang matag usa sa mga tawo nga mokuha ug baruganan dapig sa bahin nga nagdula pa gihapon sa panahon nga kadtong Umaabot para sa Amerika nagsalikway niadtong tanang mga aplikasyon, kay sila dili moubos sa satanikanhong mga limbong.

The internal hidden prophetic line within the four waymarks that make up the seven thunders is what is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah. This article has simply been a review of what we have stated about the Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as truth. It did not touch all that we have previously shared but the purpose of the review is to demonstrate that John chapter sixteen verse eight absolutely agrees with the prophetic model we are proposing for the hidden internal prophetic line within the seven thunders.

Ang tinagong sulodnong propetikong linya sulod sa upat ka mga timaan sa dalan nga naglangkob sa pito ka mga dalugdog mao ang karon ginabuksi sa Leon sa banay ni Juda. Kining artikulo yano lamang nga pagrepaso sa among gipamulong mahitungod sa Hebreohanong pulong nga “‘ĕmeṯ” nga gihubad ingong kamatuoran. Wala niini hikapa ang tanang among kaniadto nang naambit, apan ang katuyoan sa pagrepaso mao ang pagpakita nga ang Juan kapitulo dieciséis bersikulo otso hingpit gayud nga nagkauyon sa propetikong modelo nga among gisugyot alang sa tinagong sulodnong propetikong linya sulod sa pito ka mga dalugdog.

There is still a little more review necessary before we reach a conclusion that we will take up in the next article.

Aduna pay diyutayng dugang nga pagrepaso nga gikinahanglan sa dili pa kita makaabot sa usa ka konklusyon nga atong hisgutan sa sunod nga artikulo.

> Seal not the sayings of the prophecy of this book, for the time is at hand: He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.

> Ayaw timrihi ang mga pulong sa tagna niining basahana, kay haduol na ang panahon: Ang dili matarong, pasagdi nga magpadayon sa pagkadili matarong gihapon: ug ang mahugaw, pasagdi nga magpadayon sa pagkahugaw gihapon: ug ang matarong, pasagdi nga magpadayon sa pagkamatarong gihapon: ug ang balaan, pasagdi nga magpadayon sa pagkabalaan gihapon. Ug, ania karon, moanhi ako sa madali; ug ang akong balus ania uban kanako, sa paghatag sa matag usa sumala sa iyang buhat. Ako mao ang Alpha ug Omega, ang sinugdanan ug ang katapusan, ang nahauna ug ang kinaulahian. Pinadayag 22:10–13.

Back to Articles