Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Five

Ang Basahon ni Daniel - Gatus ug Traynta’y Singko

The Prophetic Voices of 1776, 1789, and 1798: A Prelude to the Sealing of the 144,000

Ang mga Tingog nga Manalagna sa 1776, 1789, ug 1798: Usa ka Pasiuna sa Pagpatik sa 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The history of 1776, 1789 and 1798, illustrate the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. On each of those dates, the earth beast spake. The three waymarks that are typified by the three times the earth beast spake, run parallel to the three voices of Christ on September 11, 2001, July, 2023 and the soon coming Sunday law.

Ang kasaysayan sa 1776, 1789, ug 1798 naghulagway sa kasaysayan sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Niadtong matag usa nianang mga petsa, ang mananap sa yuta misulti. Ang tulo ka mga timaan sa dalan nga gisimbolohan sa tulo ka higayon nga misulti ang mananap sa yuta, nagdagan nga magkapareho sa tulo ka mga tingog ni Cristo niadtong Septiyembre 11, 2001, Hulyo, 2023, ug sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> Didto ako sa Espiritu sa adlaw sa Ginoo, ug nadungog ko sa akong luyo ang usa ka dakong tingog, ingon sa usa ka trumpeta. Pinadayag 1:10.

Each of those three vocal waymarks identify the escalating “sounding” of the third woe, which is also the seventh warning trumpet, and a trumpet is a voice.

Ang matag usa niadtong tulo ka mga tinong marka sa tingog nagtimaan sa nagkadugang nga “pagpatunog” sa ikatulong kaalaotan, nga mao usab ang ikapitong trompeta sa pasidaan, ug ang trompeta maoy usa ka tingog.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Suminggit ka sa makusog, ayaw pagpugong; ipataas ang imong tingog sama sa trompeta, ug ipadayag sa akong katawohan ang ilang kalapasan, ug sa balay ni Jacob ang ilang mga sala. Isaias 58:1.

The voice to the Protestant horn on September 11, 2001 was the voice of the watchmen calling Laodicean Adventism back to Jeremiah’s old paths, but the assembly of mockers refused to walk therein.

Ang tingog ngadto sa Protestante nga sungay niadtong Septiyembre 11, 2001 mao ang tingog sa mga magbalantay nga nagtawag sa Laodiceanong Adventismo pabalik ngadto sa karaang mga dalan ni Jeremias, apan ang katilingban sa mga mayubiton midumili sa paglakaw niana.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Mao kini ang giingon sa Ginoo: Tumindog kamo sa mga dalan, ug tan-awa, ug mangutana kamo mahitungod sa karaang mga alagianan, hain ba ang maayong dalan, ug lumakaw kamo niana, ug makakaplag kamo ug kapahulayan alang sa inyong mga kalag. Apan sila miingon, Dili kami molakaw niana. Usab nagbutang Ako ug mga magbalantay ibabaw kaninyo, nga nagaingon, Pamati kamo sa tingog sa trumpeta. Apan sila miingon, Dili kami mamati. Jeremias 6:16, 17.

The voice of July, 2023 was the resurrection of the ministry of Future for America, which had been silent since the first disappointment on July 18, 2020. As with John’s announcement of the soon coming Messiah, and with Justinian’s announcement of the soon coming antichrist, Future for America identified that the future of America was about to be changed forever at the soon coming Sunday law, and the sounding of the seventh trumpet at that waymark. The voice of one crying in the wilderness was the voice of July, 2023.

Ang tingog sa Hulyo, 2023 mao ang pagkabanhaw sa ministeryo sa Future for America, nga nahilom sukad sa unang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020. Sama sa pagpahibalo ni Juan sa haduol nang pag-abot sa Mesiyas, ug sa pagpahibalo ni Justinian sa haduol nang pag-abot sa antikristo, giila sa Future for America nga ang kaugmaon sa America hapit nang mausab sa walay kataposan pinaagi sa haduol nang balaod sa Dominggo, ug sa pagpatunog sa ikapitong trumpeta nianang ilhanang dapit. Ang tingog sa usa nga nagasinggit didto sa kamingawan mao ang tingog sa Hulyo, 2023.

The second voice of Revelation chapter eighteen, is sounded at the soon coming Sunday law when the speaking of the dragon by the earth beast occurs. It is at that point that “the donkey” is struck a third time, and then “the donkey” will speak. The donkey was struck soon after September 11, 2001, after October 7, 2023, and then will be struck again at the soon coming Sunday law, where it speaks. In the testimony of Balaam it was turned out of the way by an angel, and the angel represents the four angels who are commanded to hold the four winds of Islam, but at the Sunday law the donkey of Islam speaks with the sound of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Ang ikaduhang tingog sa Pinadayag kapitulo 18, ipatugbaw sa haduol na kaayo nga balaod sa Domingo sa dihang mahitabo ang pagsulti sa dragon pinaagi sa mananap nga gikan sa yuta. Niana nga punto ang “asno” pagahampakon sa ikatulong higayon, ug unya ang “asno” mosulti. Ang asno gihampak sa dili madugay human sa Septiyembre 11, 2001, human sa Oktubre 7, 2023, ug unya pagahampakon na usab sa haduol na kaayo nga balaod sa Domingo, diin kini mosulti. Sa pagpamatuod ni Balaam kini gipaling gikan sa dalan pinaagi sa usa ka anghel, ug ang anghel nagarepresentar sa upat ka mga anghel nga gisugo sa pagpugong sa upat ka hangin sa Islam, apan sa balaod sa Domingo ang asno sa Islam mosulti uban sa tingog sa ikapitong trumpeta, nga mao usab ang ikatulong kaalaotan.

It is there that the vision of Islam, which has tarried since July 18, 2020 speaks, for it will then no longer tarry. There are many voices in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and that period precedes God’s executive judgment that begins at the soon coming Sunday law. God’s executive judgment is represented by seven angels, with seven vials. That period begins with the outpouring of the Holy Spirit, and it represents a repetition of Pentecost, when the Holy Spirit was poured out and tongues of fire witnessed to the event. The outpouring at that point in time is no longer measured, for the Holy Spirit is then poured out without measure.

Didto na mosulti ang panan-awon sa Islam, nga nalangan sukad pa sa Hulyo 18, 2020, kay niadtong panahona dili na kini malangan. Daghan ang mga tingog sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug kana nga panahon nag-una sa ehekutibong paghukom sa Dios nga magsugod sa haduol na nga balaod sa Domingo. Ang ehekutibong paghukom sa Dios gilarawan pinaagi sa pito ka mga manulonda, nga may pito ka panaksan. Kana nga panahon magsugod sa pagbubo sa Balaang Espiritu, ug kini naghulagway sa pag-usab sa Pentecostes, sa dihang gibubo ang Balaang Espiritu ug ang mga dila nga kalayo nagpamatuod sa maong hitabo. Ang pagbubo nianang taknaa dili na sukdon, kay ang Balaang Espiritu igabubo na man nga walay sukod.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “Ang manulonda nga mahiusa diha sa pagpahibalo sa mensahe sa ikatulong manulonda mao ang pagadan-agan sa tibook kalibutan pinaagi sa iyang himaya. Usa ka buhat nga may kalapad sa tibook kalibutan ug dili kinaandan nga gahum mao ang gitagna dinhi. Ang kalihokan sa pag-abot ni Cristo niadtong 1840–44 maoy usa ka mahimayaong pagpadayag sa gahum sa Dios; ang mensahe sa nahaunang manulonda gidala ngadto sa matag estasyon sa misyon sa kalibutan, ug sa pipila ka mga nasud didto ang labing dako nga relihiyosong interes nga nasaksihan sa bisan unsang yuta sukad sa Repormasyon sa ikanapulog-unom nga siglo; apan kining tanan malabwan pinaagi sa gamhanang kalihokan ilalom sa ulahing pasidaan sa ikatulong manulonda.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest.” The Great Controversy, 611.

> “Ang buluhaton mahisama niadtong sa Adlaw sa Pentecostes. Maingon nga ang ‘unang ulan’ gihatag, diha sa pagbubo sa Balaang Espiritu sa pagsugod sa ebanghelyo, aron moturok ang bililhong binhi, mao usab nga ang ‘ulahing ulan’ igahatag sa pagtapos niini aron mapahinog ang ani.” The Great Controversy, 611.

On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the Holy Spirit was poured out in measure. The measuring of the outpouring was represented in the history of Pentecost, beginning at Christ’s resurrection, where an angel spoke and said, “Son of God come forth, the father calls thee,” just as Jesus called Lazarus out of the tomb with the words, “Lazarus come forth.” In 2023, Christ called the dead, dry bones of the two witnesses to “come forth”.

Niadtong Septiyembre 11, 2001, nagsugod ang pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang Balaang Espiritu gibubo sa sukod. Ang pagsukod sa pagbubo girepresentahan diha sa kasaysayan sa Pentecostes, nga nagsugod sa pagkabanhaw ni Cristo, diin usa ka manulonda misulti ug miingon, “Anak sa Dios, gawas; ang Amahan nagtawag kanimo,” maingon nga si Jesus nagtawag kang Lazaro paggawas sa lubnganan pinaagi sa mga pulong, “Lazaro, gawas.” Niadtong 2023, gitawag ni Cristo ang patay, mamala nga mga bukog sa duha ka mga saksi sa “paggawas.”

After Christ’s resurrection He first ascended to His father, and then He descended as He did on September 11, 2001. He then progressively enlightened His disciples as represented by meeting with Mary, the disciples He met and instructed on the road to Emmaus, and thereafter appearing to the rest of the disciples. For forty days He taught the disciples before His final ascension, then after ten more days, they were all in accord and in one place and the Holy Spirit was poured out without measure.

Human sa pagkabanhaw ni Cristo, miuna Siya sa pagsaka ngadto sa Iyang Amahan, ug unya mikunsad Siya maingon sa Iyang gibuhat niadtong Septiyembre 11, 2001. Dayon sa hinayhinay Iyang gihatagan ug kahayag ang Iyang mga tinun-an, ingon sa gisimbolohan sa Iyang pagtagbo kang Maria, sa mga tinun-an nga Iyang nahimamat ug gitudloan sa dalan paingon sa Emaus, ug sa ulahi sa Iyang pagpakita ngadto sa uban pang mga tinun-an. Sulod sa kap-atan ka adlaw Iyang gitudloan ang mga tinun-an sa wala pa ang Iyang katapusang pagsaka; unya, human sa laing napulo ka adlaw, silang tanan nagkahiusa ug anaa sa usa ka dapit, ug ang Espiritu Santo gibubo sa walay sukod.

> “When Jesus met with His disciples, He reminded them of the words He had spoken to them before His death, that all things must be fulfilled which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the Psalm concerning Him. ‘Then opened He their understanding, that they might understand the Scriptures, and said unto them, Thus it is written, and thus it behooved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: and that repentance and remission of sins should be preached in His name among all nations, beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things.’” The Desire of Ages, 804.

> “Sa dihang si Jesus nakigkita sa Iyang mga tinun-an, Iyang gipahinumdoman sila sa mga pulong nga Iyang gisulti kanila sa wala pa ang Iyang kamatayon, nga ang tanang butang kinahanglan matuman nga nahisulat sa kasugoan ni Moises, ug sa mga manalagna, ug sa mga Salmo mahitungod Kaniya. ‘Unya giablihan Niya ang ilang salabutan, aron ilang masabtan ang mga Kasulatan, ug miingon Siya kanila, Mao kini ang nahisulat, ug mao usab kini ang gikinahanglan nga si Cristo magaantus, ug mabanhaw gikan sa mga patay sa ikatulong adlaw: ug nga ang paghinulsol ug kapasayloan sa mga sala igawali sa Iyang ngalan ngadto sa tanang kanasuran, sugod sa Jerusalem. Ug kamo mao ang mga saksi niining mga butanga.’” The Desire of Ages, 804.

In July of 2023, Jesus’ voice awakened the two dead witnesses and began to open His disciples understanding of all things written in the law of Moses (the “seven times”), the prophets (Nebuchadnezzar’s image of the beasts), and the Psalms (the experience of Moses and the Lamb). His work of instruction began at His resurrection, and it escalated over the next forty days. It began with His request to eat.

Niadtong Hulyo 2023, ang tingog ni Jesus nagpukaw sa duha ka patay nga mga saksi ug misugod sa pag-abli sa pagsabot sa Iyang mga tinun-an mahitungod sa tanang butang nga nahisulat sa balaod ni Moises (ang “pito ka mga panahon”), sa mga manalagna (ang larawan ni Nabucodonosor bahin sa mga mapintas nga mananap), ug sa mga Salmo (ang kasinatian ni Moises ug sa Cordero). Ang Iyang buluhaton sa pagtudlo nagsugod sa Iyang pagkabanhaw, ug misamot kini sa mosunod nga kap-atan ka adlaw. Nagsugod kini sa Iyang hangyo nga mokaon.

> And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat? And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb. And he took it, and did eat before them. And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. Luke 24:41–44.

> Ug samtang sila wala pa gihapon motuo tungod sa kalipay, ug nanghibulong, siya miingon kanila, Aduna ba kamo dinhi ug bisan unsang makaon? Ug ilang gihatag kaniya ang usa ka tipik sa sinugbang isda, ug sa usa ka udlot sa dugos. Ug iyang gikuha kini, ug mikaon sa ilang atubangan. Ug siya miingon kanila, Mao kini ang mga pulong nga akong gisulti kaninyo, sa diha nga ako anaa pa uban kaninyo, nga ang tanang mga butang kinahanglan matuman, nga nahisulat sa balaod ni Moises, ug sa mga propeta, ug sa mga salmo, mahitungod kanako. Lucas 24:41–44.

Prayer was a primary waymark in the ongoing history, and the history from Christ’s resurrection until He ascended forty days later, left ten days (ten is a test), unto Pentecost, when the Holy Spirit would be poured out without measure. His resurrection, ascension, followed by His descent again, represents September 11, 2001. July, 2023 represents the end of the forty days, and the ten days which follow July, 2023 lead to the soon coming Sunday law. In that final period of ten days, unity and prayer are the waymark. The unity was represented by Ezekiel’s first prophecy in chapter thirty-seven, that brought the bones, sinews and flesh together. Ezekiel’s second prophecy was the breath of the four winds, and breath is a symbol of prayer. In those final ten days the one hundred and forty-four thousand are sealed, as they have been typified by Lazarus.

Ang pag-ampo maoy usa ka nag-unang timaan sa nagpadayong kasaysayan, ug ang kasaysayan sukad sa pagkabanhaw ni Cristo hangtod sa Iyang pagkayab ngadto sa langit kap-atan ka adlaw sa ulahi, nagbilin ug napulo ka adlaw (ang napulo maoy usa ka pagsulay) hangtod sa Pentecostes, sa dihang ang Espiritu Santo igabubo nga walay sukod. Ang Iyang pagkabanhaw, pagkayab, nga gisundan sa Iyang pagkanaog pag-usab, nagrepresentar sa Septyembre 11, 2001. Ang Hulyo, 2023 nagrepresentar sa katapusan sa kap-atan ka adlaw, ug ang napulo ka adlaw nga nagsunod sa Hulyo, 2023 nagdala ngadto sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo. Niadtong katapusang yugto sa napulo ka adlaw, ang panaghiusa ug pag-ampo maoy timaan. Ang panaghiusa girepresentahan sa unang tagna ni Ezekiel diha sa kapitulo trenta y siete, nga nagdala sa mga bukog, mga ugat, ug unod sa paghiusa. Ang ikaduhang tagna ni Ezekiel mao ang gininhawa sa upat ka hangin, ug ang gininhawa maoy usa ka simbolo sa pag-ampo. Niadtong katapusang napulo ka adlaw ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo pagaselyohan, maingon nga sila gipahinungdanan ni Lazaro.

> “This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.

> “Mao kini ang hinungdan sa Iyang paglangan sa pag-adto sa Betania. Kining labing pinasidunggang milagro, ang pagbanhaw kang Lazaro, mao ang magapamatuod pinaagi sa selyo sa Dios sa Iyang buluhaton ug sa Iyang pag-angkon sa pagka-Dios.” The Desire of Ages, 529.

Not only are the wise virgins sealed during this crowning miracle, but the foolish virgins are also sealed on the wrong side of the issue.

Dili lamang nga ang maalamong mga ulay gitimrihan niining milagrosong pagpurongpurong, kondili ang buangbuang usab nga mga ulay gitimrihan sa sayop nga bahin sa maong isyu.

> “Christ’s crowning miracle—the raising of Lazarus—had sealed the determination of the priests to rid the world of Jesus and His wonderful works, which were fast destroying their influence over the people.” Acts of the Apostles, 67.

> “Ang taluktok nga milagro ni Cristo—ang pagpabuhi kang Lazaro—maoy nakapatik sa determinasyon sa mga saserdote sa pagwagtang kang Jesus ug sa Iyang kahibulongang mga buhat gikan sa kalibotan, nga sa madali nagaguba sa ilang impluwensiya ibabaw sa katawhan.” Acts of the Apostles, 67.

The many voices in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand unto the soon coming Sunday law are “line upon line,” the voices of God’s prophetic Word, and those voices sound in the period where “the effect of every vision” is accomplished. They sound when the seventh seal is opened.

Ang daghang mga tingog sa kasaysayan sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo hangtod sa hapit na moabot nga balaod sa Dominggo mao ang “linya ibabaw sa linya,” ang mga tingog sa matagnaong Pulong sa Dios, ug kana nga mga tingog modahunog sa panahon diin “ang katumanan sa matag panan-awon” matuman. Modahunog sila sa dihang ang ikapitong selyo maablihan.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> Ug sa diha nga gibuksan niya ang ikapitong patik, dihay kahilom sa langit sulod sa may tunga sa usa ka oras. Ug nakita ko ang pito ka mga manulonda nga nanindog sa atubangan sa Dios; ug ngadto kanila gihatag ang pito ka mga trumpeta. Ug miabot ang laing manulonda ug mitindog sa altar, nga may bulawanong insensaryo; ug gihatagan siya ug daghang incienso, aron ihalad niya kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawanong altar nga atua sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miuban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mitungas sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda. Ug gikuha sa manulonda ang insensaryo, ug gipuno kini sa kalayo gikan sa altar, ug gilabay kini ngadto sa yuta: ug dihay mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Pinadayag 8:1–5.

The opening of the seventh seal produced silence, for the period represents a change of dispensation, and in a change in a sacred dispensation, there is always silence in heaven as attested to by the cross when the angels ceased their music and praise. Silence in heaven is as attested to by the requirements of the day of atonement, and on October 22, 1844, Habakkuk TWO, verse TWENTY commanded all the earth keep silence.

Ang pag-abli sa ikapitong timri nagpatungha ug kahilom, kay ang maong yugto nagrepresentar ug kausaban sa dispensasyon; ug sa usa ka kausaban sa balaang dispensasyon, aduna kanunay kahilom sa langit, ingon sa gipamatud-an sa krus sa dihang mihunong ang mga manulonda sa ilang musika ug pagdayeg. Ang kahilom sa langit gipamatud-an usab sa mga kinahanglanon sa adlaw sa pagpasig-uli, ug niadtong Oktubre 22, 1844, ang Habakkuk DOS, bersikulo KAWHANAN nagsugo nga ang tibook yuta magpabiling hilom.

> “I have been shown the great love and condescension of God in giving His Son to die that man might find pardon and live. I was shown Adam and Eve, who were privileged to behold the beauty and loveliness of the Garden of Eden and were permitted to eat of all the trees in the garden except one. But the serpent tempted Eve, and she tempted her husband, and they both ate of the forbidden tree. They broke God’s command, and became sinners. The news spread through heaven, and every harp was hushed. The angels sorrowed, and feared lest Adam and Eve would again put forth the hand and eat of the tree of life and be immortal sinners. But God said that He would drive the transgressors from the garden, and by cherubim and a flaming sword would guard the way of the tree of life, so that man could not approach unto it and eat of its fruit, which perpetuates immortality.” Early Writings, 125.

> “Gipakita kanako ang dakong gugma ug pagpaubos sa Dios sa paghatag sa Iyang Anak aron mamatay, aron ang tawo makakaplag ug kapasayloan ug mabuhi. Gipakita kanako si Adan ug si Eva, nga gihatagan ug talagsaong kahigayonan sa pagtan-aw sa katahom ug kahalangdon sa Tanaman sa Eden ug gitugotan sa pagkaon gikan sa tanang kahoy sa tanaman gawas sa usa. Apan gitintal sa serpiyente si Eva, ug gitintal niya ang iyang bana, ug silang duha mikaon sa gidili nga kahoy. Ilang gilapas ang sugo sa Dios ug nahimong mga makasasala. Ang balita mikaylap sa tibuok langit, ug ang tanang alpa mihilum. Nagsubo ang mga manulonda ug nahadlok nga tingali si Adan ug si Eva mag-usab sa pag-isa sa kamot ug mokaon sa kahoy sa kinabuhi ug mamahimong walay kamatayon nga mga makasasala. Apan miingon ang Dios nga Iyang papahawaon ang mga malapason gikan sa tanaman, ug pinaagi sa mga kerubin ug sa usa ka nagdilaab nga espada bantayan ang dalan paingon sa kahoy sa kinabuhi, aron ang tawo dili makaduol niini ug mokaon sa iyang bunga, nga nagapadayon sa pagkawalay kamatayon.” Early Writings, 125.

Heaven was silenced when men became sinners, and heaven was silenced when Christ’s blood was shed to redeem sinners, and heaven was silenced when Christ’s work of judgment began in removing sin from His people.

Ang langit nahilom sa dihang ang mga tawo nahimong mga makasasala, ug ang langit nahilom sa dihang giula ang dugo ni Cristo aron pagtubos sa mga makasasala, ug ang langit nahilom sa dihang misugod ang buhat sa paghukom ni Cristo sa pagwagtang sa sala gikan sa Iyang katawhan.

> “The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven.” The Great Controversy, 489.

> “Ang pagpangamuyo ni Cristo alang sa tawo didto sa santuwaryo sa ibabaw ingon ka kinahanglanon sa laraw sa kaluwasan maingon sa Iyang kamatayon didto sa krus. Pinaagi sa Iyang kamatayon gisugdan Niya kadtong buluhatona nga human sa Iyang pagkabanhaw mitungas Siya aron tapuson didto sa langit.” The Great Controversy, 489.

The work of judgement began at the arrival of the third angel in 1844, but God’s people chose to die in the wilderness, rather than becoming eternally one with divinity. The third angel arrived again on September 11, 2001 and once again there was silence in heaven. Then the Lion of the tribe of Judah, began to remove the seventh seal as the angel’s watched the arrival of the third angel into the history of the final generation.

Ang buhat sa paghukom nagsugod sa pag-abot sa ikatulong manulonda niadtong 1844, apan ang katawhan sa Dios mipili sa kamatayon didto sa kamingawan, inay nga mahimong walay katapusang usa uban sa pagka-Dios. Ang ikatulong manulonda miabut pag-usab niadtong Septiyembre 11, 2001 ug sa makausa pa may kahilom sa langit. Unya ang Leon sa banay ni Juda misugod sa pagtangtang sa ikapitong patik samtang ang mga manulonda nagtan-aw sa pag-abot sa ikatulong manulonda ngadto sa kasaysayan sa katapusang kaliwatan.

The seven judgment angels were there ready to begin their work of destruction, but they were then told to “Hold, hold, hold, hold,” while the one hundred and forty-four thousand were being sealed. The faithful’s twofold prayers were sent to heaven, typified by the ten days that preceded Pentecost and began after the forty days (a symbol of the wilderness), representing the three and a half days (a symbol of the wilderness) of Revelation chapter eleven. The two witnesses were then instructed by the voice from the wilderness that they must fulfill Daniel’s two prayers. The prayer of Daniel two, where Daniel and the three worthies prayed for light to understand Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts, and Daniel’s prayer in chapter nine, where Daniel prayed alone, fulfilling the requirements of the Leviticus twenty-six prayer.

Ang pito ka mga manulonda sa paghukom didto andam na sa pagsugod sa ilang buluhaton sa paglaglag, apan dayon gisultihan sila, “Pugngi, pugngi, pugngi, pugngi,” samtang ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ginaseelyohan pa. Ang duruha ka pag-ampo sa mga matinumanon gipadala ngadto sa langit, nga gihulagway pinaagi sa napulo ka mga adlaw nga nag-una sa Pentecostes ug nagsugod human sa kap-atan ka mga adlaw (usa ka simbolo sa kamingawan), nga nagrepresentar sa tulo ug tunga ka adlaw (usa ka simbolo sa kamingawan) sa Pinadayag kapitulo onse. Ang duruha ka mga saksi unya gisugo pinaagi sa tingog gikan sa kamingawan nga kinahanglan nilang tumanon ang duruha ka mga pag-ampo ni Daniel. Ang pag-ampo sa Daniel dos, diin si Daniel ug ang tulo ka tawong takus nag-ampo alang sa kahayag aron masabtan ang tinago nga damgo ni Nabucodonosor mahitungod sa hulagway sa mga mapintas nga mananap, ug ang pag-ampo ni Daniel sa kapitulo nuwebe, diin si Daniel nag-ampo nga nag-inusara, nga nagtuman sa mga kinahanglanon sa pag-ampo sa Levitico beynte-sais.

The Daniel two corporate prayer was for light concerning a hidden secret that was hidden within the external line of prophetic history. The Daniel nine, private personal prayer was for mercy concerning an internal need. As the fire of the latter rain began to fall in 2001, there were many voices that could be heard by those who understood the methodology of line upon line. The fire from the altar that was being cast to the earth, was the message which produced the final separation of the wise and foolish, and as that message continued to develop over those ten symbolic days the message became clearer and clearer.

Ang pangkorporasyon nga pag-ampo sa Daniel dos alang sa kahayag maylabot sa usa ka tinagong tinago nga gitago sulod sa gawasnong linya sa propetikong kasaysayan. Ang pribado ug personal nga pag-ampo sa Daniel nuebe alang sa kalooy maylabot sa usa ka sulodnong panginahanglan. Sa dihang ang kalayo sa ulahing ulan nagsugod sa pagkahulog niadtong 2001, dihay daghang mga tingog nga madungog niadtong nakasabot sa pamaagi sa linya ibabaw sa linya. Ang kalayo gikan sa halaran nga gilabay paingon sa yuta mao ang mensahe nga maoy nakapamunga sa katapusang pagkabahin sa mga manggialamon ug mga buang, ug samtang kadtong mensahe nagpadayon sa paglambo sulod niadtong napulo ka simbolikong mga adlaw, ang mensahe nahimong mas ug mas tin-aw.

The message was the escalating crisis of the third woe, which in Ezekiel chapter thirty-seven, was the two prophecies that first caused the two witnesses to come together, and then caused them to stand as a mighty army. Thereafter in chapter thirty-seven, they are joined into one stick, and the union represented by the joining together as one stick represents the combination of divinity with humanity, which is accomplished in the final movements of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Ang mensahe mao ang nagkagrabeng krisis sa ikatulong alaut, nga sa Ezekiel kapitulo traynta’y siyete, mao ang duha ka mga tagna nga unang hinungdan sa paghiusa sa duha ka mga saksi, ug unya maoy hinungdan nga sila mitindog ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan. Human niana sa kapitulo traynta’y siyete, sila gikombinar ngadto sa usa ka sungkod, ug ang panaghiusa nga gilarawan pinaagi sa pagkahiusa ingon nga usa ka sungkod nagrepresentar sa pagdugtong sa pagka-Dios ngadto sa pagkatawo, nga matuman sa katapusang mga kalihokan sa pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo.

In July, 2023 the prayers began to ascend, and they were the prayers of Daniel chapter nine, and chapter two. Then were heard voices and also thunders, and lightnings were then seen. Lightning and thunder accompany rain in both the natural world, and in prophecy. The rain began on September 11, 2001. The first reference to lightning and thunder identifies it as a message that is designed to produce godly fear.

Niadtong Hulyo, 2023 ang mga pag-ampo misugod sa pagsaka, ug kini mao ang mga pag-ampo sa Daniel kapitulo nueve, ug kapitulo dos. Unya nadungog ang mga tingog ug usab ang mga dalugdog, ug dayon nakita ang mga kilat. Ang kilat ug dalugdog nag-uban sa ulan sa kinaiyanhong kalibutan ug usab sa tagna. Ang ulan misugod niadtong Septiyembre 11, 2001. Ang unang paghisgot sa kilat ug dalugdog nag-ila niini ingon nga usa ka mensahe nga gituyo aron magpahinabo og diosnon nga kahadlok.

> And it came to pass on the third day in the morning, that there were thunders and lightnings, and a thick cloud upon the mount, and the voice of the trumpet exceeding loud; so that all the people that was in the camp trembled. Exodus 19:16.

> Ug nahitabo sa ikatulong adlaw sa buntag, nga dihay mga dalugdog ug mga kilat, ug usa ka mabagang panganod sa ibabaw sa bukid, ug ang tingog sa trumpeta hilabihan kakusog; busa nangurog ang tanang katawhan nga diha sa campo. Exodo 19:16.

The lightnings and thunders were accompanied with the “voice” of a trumpet. They are accompanied by rain, and represent prophetic footsteps to guide God’s people.

Ang mga kilat ug mga dalugdog gikauban sa “tingog” sa usa ka trumpeta. Gikauban sila sa ulan, ug nagrepresentar sa mga profetikong tunob aron maggiya sa katawhan sa Dios.

> The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad. The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook. Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known. Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron. Psalms 77:17–20.

> Ang mga panganod mibubo ug tubig; ang kawanangan mipagula ug usa ka tingog; ang imong mga pana usab mikatap sa halayo. Ang tingog sa imong dalugdog diha sa langit; ang mga kilat naghatag ug kahayag sa kalibotan; ang yuta mikurog ug nauyog. Ang imong dalan anaa sa dagat, ug ang imong alagianan anaa sa dagkung katubigan, ug ang imong mga tunob wala hiilhi. Imong gimandoan ang imong katawhan sama sa usa ka panon pinaagi sa kamot nila Moises ug Aaron. Salmo 77:17–20.

The lightnings and thunders are God’s voice, which occurs during the time of rain, and during that period of time, He brings His winds (Islam is the east wind) out of His treasury.

Ang mga kilat ug mga dalogdog mao ang tingog sa Dios, nga mahitabo sa panahon sa ulan, ug niadtong yugto sa panahon, iyang gipagula ang iyang mga hangin (ang Islam mao ang hangin sa sidlakan) gikan sa iyang tipiganan.

> When he uttereth his voice, there is a multitude of waters in the heavens, and he causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings with rain, and bringeth forth the wind out of his treasures. Jeremiah 10:13.

> Sa diha nga ipagula niya ang iyang tingog, may dinagkong katubigan sa kalangitan, ug ginapapasaka niya ang mga alisngaw gikan sa kinatumyan sa yuta; ginabuhat niya ang mga kilat uban sa ulan, ug ginapaguwa niya ang hangin gikan sa iyang mga tipiganan. Jeremias 10:13.

God uttered His voice when He cried out as a lion, and in response seven thunders uttered their voices, and those seven thunders represent God’s footsteps during the history of the Millerite movement and also in the movement of the third angel, which arrived again on September 11, 2001, when He brought forth the east wind out of His treasures.

Gipagula sa Dios ang Iyang tingog sa dihang Siya mitu-aw sama sa usa ka leon, ug sa tubag niini ang pito ka mga dalugdog mipagula sa ilang mga tingog, ug kining pito ka mga dalugdog nagrepresentar sa mga lakang sa Dios sa panahon sa kasaysayan sa kalihokang Millerite ug usab sa kalihokan sa ikatulong manulonda, nga miabot pag-usab niadtong Septiyembre 11, 2001, sa dihang Iyang gipagula ang hangin sa sidlakan gikan sa Iyang mga bahandi.

> He causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings for the rain; he bringeth the wind out of his treasuries. Who smote the firstborn of Egypt, both of man and beast. Psalms 135:7, 8.

> Siya ang nagapasaka sa mga alisngaw gikan sa kinatumyang dapit sa yuta; siya ang nagahimo sa mga kilat alang sa ulan; siya ang nagapagula sa hangin gikan sa iyang mga tipiganan. Siya ang nagsamad sa mga kamagulangang anak sa Egipto, sa tawo ug sa mananap. Salmo 135:7, 8.

He brought out the wind from His treasuries, when the first born of Egypt was smitten, and the Passover typified the cross, which in turn typified the arrival of the third angel in 1844, which in turn typified the return of the third angel in the day of the east wind, on September 11, 2001.

Gipagula Niya ang hangin gikan sa Iyang mga tipiganan, sa dihang gipatay ang mga kamagulangan sa Egipto, ug ang Paskuwa naghulagway daan sa krus, nga sa baylo naghulagway daan sa pag-abot sa ikatulong manulonda niadtong 1844, nga sa baylo naghulagway daan sa pagbalik sa ikatulong manulonda sa adlaw sa hangin sa sidlakan, niadtong Septiyembre 11, 2001.

When the seals are removed from the book that is sealed with the seven seals, it represents a progressive development of truth. The removing of the seventh seal represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the book that was sealed with seven seals is first mentioned there lightnings, thunderings and voices, but no earthquake.

Sa dihang ang mga timri kuhaon gikan sa basahon nga gitimrihan sa pito ka mga timri, kini nagrepresentar sa usa ka padayon nga pag-uswag sa kamatuoran. Ang pagtangtang sa ikapitong timri nagrepresentar sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Sa dihang ang basahon nga gitimrihan sa pito ka mga timri unang gihisgutan, may mga kilat, mga dalugdog, ug mga tingog, apan walay linog.

> And out of the throne proceeded lightnings and thunderings and voices: and there were seven lamps of fire burning before the throne, which are the seven Spirits of God. Revelation 4:5.

> Ug gikan sa trono migula ang mga kilat ug mga pagdahunog ug mga tingog; ug didto may pito ka lamparang kalayo nga nagdilaab sa atubangan sa trono, nga mao ang pito ka mga Espiritu sa Dios. Pinadayag 4:5.

In the first mention of the voices, lightnings, and thunders; the rain is represented by the Holy Spirit, who is the seven lamps of fire, but there is no earthquake. It is at the removal of the Seventh Seal that the earthquake of the soon coming Sunday law is identified. Chapter four of Revelation identifies the beginning of the unsealing of truth accomplished by the Lion of the tribe of Judah, and when the sealing time is identified, it identifies the beginning and ending of the period.

Sa unang paghisgot sa mga tingog, mga kilat, ug mga dalugdog; ang ulan gihulagway ingon nga ang Balaang Espiritu, nga mao ang pito ka mga lamparang kalayo, apan walay linog. Sa pagtangtang sa Ikapitong Selyo mailhan ang linog sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo. Ang kapitulo upat sa Pinadayag nagaila sa sinugdanan sa pag-abli sa kamatuoran nga gihimo sa Leon sa banay ni Juda, ug sa dihang mailhan ang panahon sa pagselyo, mailhan usab niini ang sinugdanan ug ang katapusan sa maong yugto.

The beginning of the current period was when the angel descended to lighten the earth with His glory on September 11, 2001, then in Isaiah six we are informed that the message represented by “voices, lightnings, thunderings, wind and rain” that concludes at the Sunday law, is to be proclaimed to a people that see, but will be unable to perceive the meaning of the lightnings, and though they hear, they will be unable to understand the voices and thunders, until they are overtaken by the great earthquake. The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the period where the effect of every vision is fulfilled.

Ang sinugdanan sa kasamtangang yugto mao ang diha nga ang manulonda mikunsad aron sa pagdan-ag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya niadtong Septiyembre 11, 2001; unya, sa Isaias 6, gipahibalo kita nga ang mensahe nga girepresentahan sa “mga tingog, mga kilat, mga dalugdog, hangin ug ulan,” nga matapus sa balaod sa Domingo, igamantala ngadto sa usa ka katawhan nga makakita, apan dili makahimo sa pagsabot sa kahulogan sa mga kilat, ug bisan sila makadungog, dili sila makahimo sa pagsabot sa mga tingog ug mga dalugdog, hangtod nga maabtan sila sa dakong linog. Ang yugto sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang yugto diin matuman ang epekto sa matag panan-awon.

That history produces and manifests two classes of worshippers. One class recognize the rain, and therefore receive it, for they can see the lightning, and hear the voices, the thunder and the wind. At the end of the period of the sealing, the great earthquake of the soon coming Sunday law, then introduces the executive judgments of God.

Kining kasaysayana nagpatungha ug nagpadayag sa duha ka matang sa mga magsisimba. Ang usa ka matang nakaila sa ulan, ug busa midawat niini, kay ilang makita ang kilat, ug madungog ang mga tingog, ang dalogdog ug ang hangin. Sa katapusan sa panahon sa pagpatik, ang dakong linog sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo, unya mao’y mopaila sa ehekutibong mga paghukom sa Dios.

> And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:19.

> Ug gibuksan ang templo sa Dios didto sa langit, ug nakita sulod sa iyang templo ang arka sa iyang tugon; ug dihay mga kilat, ug mga tingog, ug mga dalugdog, ug usa ka linog, ug dakung ulan-nga-yelo. Pinadayag 11:19.

At the great earthquake the “lightnings, and voices, and thunderings,” include “hail.” The “hail” represents the judgments that begin to be poured out by the seven angels that were preparing to do so at the beginning of the sealing time, when the seventh seal was being opened, just as they were waiting for the angel to go through Jerusalem and place a mark upon those who sighed and cried for the abominations done in the land (external), and in the church (internal).

Sa dakong linog nga dako, ang “mga kilat, ug mga tingog, ug mga dalugdog,” naglakip sa “ulan-nga-yelo.” Ang “ulan-nga-yelo” nagrepresentar sa mga paghukom nga nagsugod na sa pagbubo pinaagi sa pito ka mga manulonda nga nangandam sa pagbuhat niana sa sinugdanan sa panahon sa pagpatik, sa diha nga ang ikapitong patik giablihan na, maingon nga sila naghulat sa manulonda nga moagi sa Jerusalem ug magbutang ug usa ka timaan ibabaw niadtong nanagpanghupaw ug nanagtiyabaw tungod sa mga dulumtanan nga ginabuhat diha sa yuta (gawas), ug sa iglesia (sulod).

The “hail,” marks the time of God’s destructive judgments, which are a time of mercy for God’s other flock, who are then being called out of Babylon, and when the last of the great multitude has joined God’s flock, human probation fully closes.

Ang “ulan-nga-yelo,” nagtimaan sa panahon sa mga makaguba nga paghukom sa Dios, nga usa ka panahon sa kalooy alang sa laing panon sa Dios, nga niadtong panahona ginatawag paggawas gikan sa Babilonia, ug sa diha nga ang kataposan sa dakong panon nakauban na sa panon sa Dios, ang panahon sa pagsulay sa tawo hingpit nga matapos.

> And the seventh angel poured out his vial into the air; and there came a great voice out of the temple of heaven, from the throne, saying, It is done. And there were voices, and thunders, and lightnings; and there was a great earthquake, such as was not since men were upon the earth, so mighty an earthquake, and so great. And the great city was divided into three parts, and the cities of the nations fell: and great Babylon came in remembrance before God, to give unto her the cup of the wine of the fierceness of his wrath. Revelation 16:17–19.

> Ug ang ikapitong manulonda mibubo sa iyang panaksan ngadto sa kahanginan; ug dihay usa ka dakung tingog gikan sa templo sa langit, gikan sa trono, nga nagaingon, Natuman na. Ug dihay mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat; ug dihay usa ka dakung linog, nga sukad wala pa mahitabo sukad ang mga tawo diha sa yuta, usa ka linog nga hilabihan ka kusgan, ug hilabihan ka daku. Ug ang dakung siyudad nabahin sa tulo ka bahin, ug nangapukan ang mga siyudad sa mga nasud: ug ang dakung Babilonia nahinumduman sa atubangan sa Dios, aron ihatag kaniya ang kopa sa bino sa kapintas sa iyang kapungot. Pinadayag 16:17–19.

Dear Reader: Can you hear the voices and thunders? Can you see the lightning? Can you feel the wind? Soon you will hear the voice of the foolish virgins begging for oil.

Minahal nga Magbabasa: Madungog ba nimo ang mga tingog ug ang mga dalogdog? Makita ba nimo ang mga kilat? Mabati ba nimo ang hangin? Sa dili madugay, madungog mo ang tingog sa mga buang nga ulay nga nagpakilooy alang sa lana.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> We looked for peace, but no good came; and for a time of health, and behold trouble! The snorting of his horses was heard from Dan: the whole land trembled at the sound of the neighing of his strong ones; for they are come, and have devoured the land, and all that is in it; the city, and those that dwell therein. For, behold, I will send serpents, cockatrices, among you, which will not be charmed, and they shall bite you, saith the Lord. When I would comfort myself against sorrow, my heart is faint in me. Behold the voice of the cry of the daughter of my people because of them that dwell in a far country: Is not the Lord in Zion? is not her king in her? Why have they provoked me to anger with their graven images, and with strange vanities? The harvest is past, the summer is ended, and we are not saved. For the hurt of the daughter of my people am I hurt; I am black; astonishment hath taken hold on me. Is there no balm in Gilead; is there no physician there? why then is not the health of the daughter of my people recovered? Jeremiah 8:15–22.

> Nangita kami ug pakigdait, apan walay kaayohan nga miabot; ug sa panahon sa kaayohan sa lawas, ug ania karon, kasamok! Ang pagsinghot sa iyang mga kabayo nadungog gikan sa Dan; ang tibook yuta mikurog sa tingog sa pagngisi sa iyang mga kusgan; kay sila miabut, ug gilamoy ang yuta, ug ang tanan nga anaa niini; ang ciudad, ug ang mga nanagpuyo didto. Kay, ania karon, ako magapadala ug mga bitin, mga halas nga dili malara, sa taliwala ninyo, nga dili mahimo nga mapaak pinaagi sa salamangka, ug sila magasamad kaninyo, nagaingon ang Ginoo. Sa diha nga buot ko unta lipayon ang akong kaugalingon batok sa kasubo, ang akong kasingkasing nagaluya sa sulod nako. Ania karon ang tingog sa pagtu-aw sa anak nga babaye sa akong katawohan tungod kanila nga nanagpuyo sa halayong yuta: Wala ba ang Ginoo sa Sion? wala ba ang iyang Hari diha kaniya? Ngano nga gipasuko nila ako pinaagi sa ilang mga larawan nga linilok, ug pinaagi sa dumuloong nga mga kakawangan? Ang ting-ani milabay na, ang ting-init natapus na, ug kita wala maluwas. Tungod sa kasakit sa anak nga babaye sa akong katawohan nasakitan usab ako; nagangitom ako; ang katingala midakop kanako. Wala ba diay balsamo sa Galaad; wala ba diay mananambal didto? nganong wala man diay mauli ang kaayohan sa anak nga babaye sa akong katawohan? Jeremias 8:15–22.

Back to Articles