Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Three

Ang Basahon ni Joel ug ang Iglesia sa mga Laodiceanong Seventh-day Adventist — Ikatrentay-tres

Number Thirty-Three

Numero Traynta ug Tulo

Author

Jeff Pippenger

Published

January 21, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the eleventh-hour workers. The one hundred and forty-four thousand are already sealed, and are then calling for the great multitude to come out of Babylon and to stand with them for the seventh-day Sabbath. Judgment for God’s house ends at the Sunday law, and judgment then moves unto the Gentiles, the great multitude—God’s other flock. Revelation seven identifies both groups, and in the fifth seal the martyrs from the Dark Ages ask “how long” until God judges the papal power for their martyrdom? They are told to rest in their graves until a second group of martyrs of papal persecution is made up, and they are given white robes. The great multitude of Revelation chapter seven wear white robes, for they represent the second group of papal martyrs in the soon-coming Sunday law crisis. Revelation seven and the fifth seal address these two groups, as does the churches of Smyrna and Philadelphia. Smyrna represents the martyrs of the final papal blood bath, and Philadelphia the one hundred and forty-four thousand.

Sa balaod sa Domingo ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, sa paagi nga manalagnaon, makigtagbo sa mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo natimrihan na daan, ug unya sila nagtawag sa dakong panon sa pagpagula gikan sa Babilonia ug sa pagbarug uban kanila alang sa ikapitong-adlaw nga Igpapahulay. Ang paghukom alang sa balay sa Dios matapos sa balaod sa Domingo, ug ang paghukom unya mopadayon ngadto sa mga Gentil, ang dakong panon—ang laing panon sa Dios. Ang Pinadayag 7 nag-ila sa maong duha ka pundok, ug diha sa ikalima nga selyo ang mga martir gikan sa Mangitngit nga Kapanahonan nangutana, “hangtod anus-a,” sa dili pa hukman sa Dios ang gahum sa pagka-papa tungod sa ilang pagkamartir? Sila gisultihan sa pagpahulay sa ilang mga lubnganan hangtod mapun-an ang ikaduhang pundok sa mga martir sa paglutos sa pagka-papa, ug sila gihatagan ug maputing mga kupo. Ang dakong panon sa Pinadayag kapitulo 7 nagsul-ob ug maputing mga kupo, kay sila nagrepresentar sa ikaduhang pundok sa mga martir sa pagka-papa diha sa hapit nang moabot nga krisis sa balaod sa Domingo. Ang Pinadayag 7 ug ang ikalima nga selyo naghisgot niining duha ka pundok, maingon man usab ang mga iglesia sa Smirna ug Filadelfia. Ang Smirna nagrepresentar sa mga martir sa katapusang pag-ula sa dugo sa pagka-papa, ug ang Filadelfia sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Peter is at the third hour at Caesarea Philippi, and after “six days,” not six hours, he would be at the edge of the Sunday law, which is the ninth hour.

Si Pedro atua sa ikatulong takna sa Caesarea Philippi, ug human sa “unom ka adlaw,” dili unom ka oras, maabot siya sa utlanan sa balaod sa Domingo, nga mao ang ikasiyam nga takna.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Matthew 17:1–3.

> Ug sa tapos ang unom ka adlaw, gidala ni Jesus si Pedro, si Santiago, ug si Juan nga iyang igsoon, ug iyang gipatungas sila ngadto sa usa ka hataas nga bukid nga sila lamang; Ug siya nausab sa dagway sa ilang atubangan; ug ang iyang nawong misidlak sama sa adlaw, ug ang iyang mga bisti maputi sama sa kahayag. Ug ania karon, mitungha kanila si Moises ug si Elias nga nakigsulti kaniya. Mateo 17:1–3.

At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the great multitude. Elijah represents the one hundred and forty-four thousand who do not taste of death, and Moses represents those who die in the Lord. They are standing with Christ at the Sunday law, which is where Christ anoints His kingdom of glory as He established His kingdom of grace at the cross. If you are still engaged in the logic we are setting forth in connection with the six-hour period from the third to ninth hour, then it is necessary to see something that is a very special illustration.

Sa balaod sa Domingo ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, sa paagi nga mahulagon, makigtagbo sa dakong panon. Si Elias nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga dili makatilaw sa kamatayon, ug si Moises nagrepresentar niadtong mga nangamatay diha sa Ginoo. Nagatindog sila uban kang Cristo sa balaod sa Domingo, nga mao ang dapit diin gidihogan ni Cristo ang Iyang gingharian sa himaya, maingon nga Iyang gitukod ang Iyang gingharian sa grasya didto sa krus. Kon kamo sa gihapon nalambigit pa sa lohika nga among gipahamutang may kalabutan sa unom ka oras nga yugto gikan sa ikatulong takna ngadto sa ikasiyam nga takna, nan gikinahanglan nga makita ang usa ka butang nga usa ka labi ka pinasahi nga hulagway.

The third hour of Caesarea Philippi is the alpha of the ninth hour’s omega of Caesarea Maritima. I am identifying that not six hours, but six days later, Peter is at the Mount of Transfiguration, that also illustrates the history that culminates at the Sunday law, which is the ninth hour. The six-day period aligns with the six-hour period, but only as a fractal of Caesarea to Caesarea. What is very special is that this phenomenon of a fractal of the history being within the history of the six-hour period is exactly what happens when you consider the Pentecostal season. The six hours from the death of Christ unto Pentecost is a fractal of the period of the cross unto 34 AD, when the sacred week concluded and the gospel went to the Gentiles.

Ang ikatulong takna sa Caesarea Philippi mao ang alpha sa omega sa ikasiyam nga takna sa Caesarea Maritima. Akong giila nga dili unom ka oras, kondili unom ka adlaw ang milabay, si Pedro atua sa Bukid sa Pagbag-o sa Panagway, nga naghulagway usab sa kasaysayan nga motapos sa balaod sa Domingo, nga mao ang ikasiyam nga takna. Ang unom ka adlaw nga yugto motakdo sa unom ka oras nga yugto, apan ingon lamang nga usa ka fractal gikan sa Caesarea ngadto sa Caesarea. Ang labi ka talagsaon mao nga kining panghitabua sa usa ka fractal sa kasaysayan nga anaa sulod sa kasaysayan sa unom ka oras nga yugto mao gayud ang mahitabo sa dihang hisgotan ang Pentecostal nga kapanahonan. Ang unom ka oras gikan sa kamatayon ni Cristo hangtod sa Pentecostes usa ka fractal sa yugto gikan sa krus hangtod sa AD 34, sa dihang natapos ang balaang semana ug ang ebanghelyo miadto sa mga Hentil.

> “Now pride and envy closed the door against the light. If the reports brought by the shepherds and the wise men were credited, they would place the priests and rabbis in a most unenviable position, disproving their claim to be the exponents of the truth of God. These learned teachers would not stoop to be instructed by those whom they termed heathen. It could not be, they said, that God had passed them by, to communicate with ignorant shepherds or uncircumcised Gentiles. They determined to show their contempt for the reports that were exciting King Herod and all Jerusalem. They would not even go to Bethlehem to see whether these things were so. And they led the people to regard the interest in Jesus as a fanatical excitement. Here began the rejection of Christ by the priests and rabbis. From this point their pride and stubbornness grew into a settled hatred of the Saviour. While God was opening the door to the Gentiles, the Jewish leaders were closing the door to themselves.” The Desire of Ages, 62.

> “Karon ang pagkamapahitas-on ug kasina misira sa pultahan batok sa kahayag. Kon ang mga taho nga gidala sa mga magbalantay sa karnero ug sa mga manggialamong gituohan, ibutang nila ang mga saserdote ug mga rabi sa usa ka kahimtang nga labing dili maayong pagaatubangon, nga magapamatuod nga bakak ang ilang pag-angkon nga sila mao ang mga maghuhubad sa kamatuoran sa Dios. Kining mga inila nga magtutudlo dili magpaubos nga patudloan niadtong ilang gitawag nga mga pagano. Dili mahimo, matod nila, nga ang Dios milabay kanila aron makigsulti sa mga walay alamag nga mga magbalantay sa karnero o sa mga Hentil nga walay sirkunsisyon. Naghukom sila sa pagpakita sa ilang pagtamay sa mga taho nga nakapukaw kang Haring Herodes ug sa tibuok Jerusalem. Wala gani sila moadto sa Betlehem aron tan-awon kon tinuod ba kining mga butanga. Ug ilang gidala ang katawhan sa pagtan-aw sa pagtagad kang Jesus ingon nga usa ka panatisistang kahinam. Dinhi nagsugod ang pagsalikway kang Cristo sa mga saserdote ug mga rabi. Gikan niining puntoha ang ilang pagkamapahitas-on ug pagkagahig-ulo mitubo ngadto sa usa ka malig-ong pagdumot batok sa Manluluwas. Samtang ang Dios nag-abli sa pultahan ngadto sa mga Hentil, ang mga pangulong Judio maoy nagasira sa pultahan alang sa ilang kaugalingon.” The Desire of Ages, 62.

In the midst of the sacred week Christ was crucified. Three and a half years later Stephen was stoned and Cornelius called for Peter. Three and a half years after the cross, probation is fully finished for ancient Israel. Stephen then looked into heaven and saw Christ standing, which is the symbol of the close of probation in Daniel twelve verse one. The door closed for ancient Israel and opened for the Gentiles.

Sa taliwala sa balaang semana si Cristo gilansang sa krus. Tulo ug tunga ka tuig sa ulahi si Esteban gibato hangtod mamatay, ug si Cornelio nagpasugo alang kang Pedro. Tulo ug tunga ka tuig human sa krus, ang panahon sa grasya hingpit nang natapos alang sa karaang Israel. Unya si Esteban mitan-aw ngadto sa langit ug nakita si Cristo nga nagtindog, nga mao ang simbolo sa pagsira sa panahon sa grasya diha sa Daniel dose bersikulo uno. Ang pultahan gisirhan alang sa karaang Israel ug giablihan alang sa mga Hentil.

In the period from the death of Christ at the ninth hour to the death of Stephen and Peter’s calling at the ninth hour, Cornelius and Stephen are two witnesses that the twelve hundred and sixty prophetic days were fulfilled. From the ninth hour of death to the ninth hour of death, was 1,260 prophetic days. The ninth hour of death unto the ninth hour of Pentecost identifies a fractal of the 1,260 days, in the space of fifty-two days.

Sa yugto sukad sa kamatayon ni Cristo sa ikasiyam nga takna hangtod sa kamatayon ni Esteban ug sa pagtawag kang Pedro sa ikasiyam nga takna, si Cornelio ug si Esteban maoy duha ka mga saksi nga ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga matagnaong adlaw natuman. Gikan sa ikasiyam nga takna sa kamatayon ngadto sa ikasiyam nga takna sa kamatayon, milabay ang 1,260 ka matagnaong adlaw. Ang ikasiyam nga takna sa kamatayon ngadto sa ikasiyam nga takna sa Pentecostes nagaila sa usa ka fractal sa 1,260 ka adlaw, sulod sa gilapdon sa kalim-an ug duha ka adlaw.

The fractal that was the Pentecostal season is at the beginning of those 1,260 days, and at the end of those days Peter is prophetically located at both the third and ninth hour in Caesarea. The two Caesarea’s represent the alpha and omega of a prophetic six-hour period. Within the prophetic six-hour period of the two Caesarea’s, Peter travels for six days and gets to the Mount of Transfiguration. The Mount represents the sealing that culminates at the Sunday law, which is where the church triumphant is lifted up above all the mountains. Those six days represent the six-hour period from Caesarea to Caesarea and are a fractal within the period, as was the Pentecostal season a fractal at the beginning of the very same sacred period.

Ang fractal nga mao ang kapanahonan sa Pentecostal anaa sa sinugdanan nianang 1,260 ka adlaw, ug sa katapusan nianang mga adlawa si Pedro, sa matagnaong paagi, nahimutang sa ikatulo ug ikasiyam nga takna sa Cesarea. Ang duha ka Cesarea nagrepresentar sa alpha ug omega sa usa ka matagnaong unom ka takna nga yugto. Sulod sa matagnaong unom ka takna nga yugto sa duha ka Cesarea, si Pedro mibiyahe sulod sa unom ka adlaw ug nakaabot sa Bukid sa Pagbag-o sa Dagway. Ang Bukid nagrepresentar sa pagpatik nga moabot sa kinatumyan diha sa balaod sa Dominggo, diin ang iglesia nga madaugon pagabayawon labaw sa tanang kabukiran. Kining unom ka mga adlaw nagrepresentar sa unom ka takna nga yugto gikan sa Cesarea ngadto sa Cesarea ug usa ka fractal sulod sa maong yugto, maingon nga ang kapanahonan sa Pentecostal usa ka fractal sa sinugdanan sa mao rang sagradong yugto.

The beginning fractal was a fulfillment of the Spring feasts associated with the Pentecostal season. The ending fractal of Caesarea Philippi to the Mount of Transfiguration is also prophetically tied together with the sacred week. At the Mount the Father spoke, as He had done at Christ’s baptism, and as He would just before the cross. The Father audibly spoke three times from the start of the sacred week unto the cross. Once at the baptism, then at the Mount of Transfiguration and then He spoke in the shadow of the approaching cross.

Ang sinugdanang fractal usa ka katumanan sa mga pista sa Tingpamulak nga nalangkit sa panahon sa Pentecostes. Ang nagtapos nga fractal gikan sa Caesarea Philippi ngadto sa Bukid sa Pagbag-o sa Panagway usab sa pagtagnahi nga gihiusa uban sa balaang semana. Didto sa Bukid misulti ang Amahan, maingon sa Iyang gibuhat sa bautismo ni Cristo, ug maingon sa Iyang pagabuhaton sa dili pa ang krus. Ang Amahan namulong sa madungog nga paagi sa tulo ka higayon sukad sa sinugdan sa balaang semana hangtod sa krus. Usa ka higayon sa bautismo, dayon sa Bukid sa Pagbag-o sa Panagway, ug dayon misulti Siya ilalom sa landong sa nagkaduol nga krus.

The cross is the omega of the 1,260 days that began at His baptism. The baptism and the cross are specific waymarks of the sacred week of Daniel nine, thus identifying the Mount of Transfiguration as part of the sacred week. If the first and last fulfill waymarks of the prophecy of the sacred week, then the middle waymark must of prophetic necessity do the same.

Ang krus mao ang omega sa 1,260 ka adlaw nga nagsugod sa Iyang bautismo. Ang bautismo ug ang krus mao ang piho nga mga timaan sa dalan sa balaang semana sa Daniel nuebe, busa nagpaila nga ang Bukid sa Pagbag-o sa Panagway kabahin sa balaang semana. Kon ang nahauna ug ang nahaulahi nagtuman sa mga timaan sa dalan sa tagna sa balaang semana, nan ang timaan sa dalan sa taliwala kinahanglan usab, tungod sa pagkinahanglan sa tagna, magbuhat sa mao gihapon.

The baptism is the first angel; the Mount of Transfiguration is the second and the cross is the third. At the Mount, God identified Moses and Elijah as waymarks of the remnant church. The application is tied together with the threefold symbol of Peter, James and John. There were three times that Jesus took Peter, James and John with Him. The first time it was the resurrection of Jairus’ daughter, the second was the Transfiguration and the third was Gethsemane. The first time Peter, James and John witnessed a resurrected twelve-year-old virgin.

Ang bautismo mao ang unang manulonda; ang Bukid sa Pagkabalhin sa Dagway mao ang ikaduha ug ang krus mao ang ikatulo. Didto sa Bukid, giila sa Dios si Moises ug si Elias ingon nga mga timailhan sa dalan sa salin nga iglesia. Ang aplikasyon gihiusa pinaagi sa tulo-ka-bahin nga simbolo ni Pedro, Santiago ug Juan. Adunay tulo ka higayon nga gidala ni Jesus si Pedro, si Santiago ug si Juan uban Kaniya. Sa unang higayon, mao kadto ang pagkabanhaw sa anak nga babaye ni Jairo; ang ikaduha mao ang Pagkabalhin sa Dagway ug ang ikatulo mao ang Getsemani. Sa unang higayon, nasaksihan ni Pedro, ni Santiago ug ni Juan ang nabanhaw nga usa ka dose anyos nga ulay.

> And it came to pass, that, when Jesus was returned, the people gladly received him: for they were all waiting for him. And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house: For he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying. But as he went the people thronged him. Luke 8:40–42.

> Ug nahitabo nga, sa pagbalik ni Jesus, ang katawhan malipayong midawat kaniya; kay silang tanan nagpaabot kaniya. Ug ania karon, miabut ang usa ka tawo nga ginganlag Jairus, ug siya pangulo sa sinagoga; ug mihapa siya sa tiilan ni Jesus, ug nangamuyo kaniya nga moadto siya sa iyang balay: Kay siya adunay usa lamang ka anak nga babaye, nga may mga napulog duha ka tuig ang panuigon, ug kini naghimalatyon na. Apan sa iyang pag-adto, ang katawhan nagdasok kaniya. Lucas 8:40–42.

The name Jairus means “the enlightener” and “to be luminous and glorious.” Of the three times when Peter, James and John were exclusively guests of Christ, this was the first time, and Jairus’ represents the first angel who lightens the earth with its glory. The twelve-year old virgin represents the virgins who are to be resurrected as the one hundred and forty-four thousand. Christ reached the home of the virgin daughter, after His interaction of a woman who had an issue of blood for twelve years.

Ang ngalan nga Jairus nagpasabot ug “ang nagahulagway sa kahayag” ug “mahayag ug mahimayaon.” Sa tulo ka higayon diin si Pedro, Santiago, ug Juan eksklusibong mga dinapit ni Cristo, kini mao ang unang higayon, ug si Jairus nagalarawan sa unang anghel nga nagapasanag sa yuta pinaagi sa iyang himaya. Ang napulog-duha ka tuig nga ulay nagalarawan sa mga ulay nga pagabanhawon ingon nga usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Miabot si Cristo sa balay sa ulay nga anak nga babaye human sa Iyang pakig-uban sa usa ka babaye nga may pag-agas sa dugo sulod sa napulog-duha ka tuig.

> And a woman having an issue of blood twelve years, which had spent all her living upon physicians, neither could be healed of any, Came behind him, and touched the border of his garment: and immediately her issue of blood stanched. Luke 8:43, 44.

> Ug usa ka babaye nga may pagdugo sulod sa napulog-duha ka tuig, nga nahurot na ang tanan niyang panginabuhian tungod sa mga mananambal, ug wala gayud mamaayo bisan kang kinsa kanila, miduol gikan sa iyang luyo, ug mihikap sa borlas sa iyang bisti; ug dihadiha mihunong ang iyang pagdugo. Lucas 8:43, 44.

A twelve-year old virgin is identified, and then in the next verse a woman who has a blood issue for twelve years is then identified. The woman had the issue of blood the entire life of the virgin. Jesus was about to pass by the woman with the issue of blood, in order to reach the virgin daughter. The woman represents the first angel’s message as represented by the message to Laodicea. Christ was about to resurrect and raise the virgin to life, and the sick woman, the Laodicean woman, still had a brief opportunity to touch Divinity. A child represents the last generation, and Jesus is passing by a sickly woman, Laodicea to raise up the virgin of the last days. When the virgin is resurrected, the woman has been either healed or passed by.

Giila ang usa ka dose-anyos nga ulay, ug dayon sa sunod nga bersikulo giila usab ang usa ka babaye nga adunay pag-agas sa dugo sulod sa dose ka tuig. Ang babaye nag-antus nianang pag-agas sa dugo sa tibuok kinabuhi sa maong ulay. Si Jesus hapit na moagi sa daplin sa babaye nga adunay pag-agas sa dugo, aron makaabot sa ulayng anak nga babaye. Ang babaye nagrepresentar sa mensahe sa unang manulonda ingon nga gihulagway pinaagi sa mensahe ngadto sa Laodicea. Si Cristo hapit na mobanhaw ug mopatindog pag-usab sa ulay ngadto sa kinabuhi, ug ang masakiton nga babaye, ang babayeng Laodiceano, may usa pa ka mubo nga higayon sa paghikap sa Pagka-Diosnon. Ang usa ka bata nagrepresentar sa katapusang kaliwatan, ug si Jesus nagaagi sa daplin sa usa ka masakiton nga babaye, ang Laodicea, aron patindogon ang ulay sa katapusang mga adlaw. Sa dihang ang ulay mabanhaw, ang babaye mamaayo na o malabyan na.

A characteristic of the first angel is fear, and there are two types of fear.

Usa ka kinaiya sa unang manulonda mao ang kahadlok, ug adunay duha ka matang sa kahadlok.

> While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master. But when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole. Luke 8:49, 50.

> Samtang nagsulti pa siya, miabut ang usa ka tawo gikan sa balay sa punoan sa sinagoga, nga nag-ingon kaniya, Patay na ang imong anak nga babaye; ayaw na pagsamoka sa Magtutudlo. Apan sa pagkadungog ni Jesus niini, siya mitubag kaniya, nga nag-ingon, Ayaw kahadlok: tumoo lamang, ug mamaayo siya. Lucas 8:49, 50.

Then Peter, James and John go into the room where the resurrection, symbolized by Christ’s baptism, represented the empowerment of the first and third angels. The Mount of Transfiguration is the second time Peter, James and John are witnesses. The Mount of Transfiguration is the second angel, and when Christ took the same disciples to Gethsemane, it represented the third angel. At the second step, the Mount of Transfiguration there is a “doubling,” for the waymark of the Mount is the middle of the three times that the Father spoke. The first was at His baptism, which aligns with the resurrection of the twelve-year-old virgin, the second was the Mount, and the third was just before the cross. The three times the Father spoke and the three times the three disciples went by themselves with Jesus are tied together by the fact that the second waymark in either line is the Mount of Transfiguration.

Unya si Pedro, Santiago, ug Juan misulod sa lawak diin ang pagkabanhaw, nga gisimbolohan sa bautismo ni Cristo, nagrepresentar sa paghatag ug gahum sa nahauna ug ikatulong mga manulonda. Ang Bukid sa Pagbag-o sa Dagway mao ang ikaduhang higayon nga si Pedro, Santiago, ug Juan mga saksi. Ang Bukid sa Pagbag-o sa Dagway mao ang ikaduhang manulonda, ug sa dihang gidala ni Cristo ang mao rang mga tinun-an ngadto sa Getsemani, kini nagrepresentar sa ikatulong manulonda. Sa ikaduhang lakang, ang Bukid sa Pagbag-o sa Dagway adunay usa ka “pagdoble,” kay ang ilhanan sa Bukid mao ang tunga sa tulo ka higayon nga misulti ang Amahan. Ang nahauna mao ang sa Iyang bautismo, nga nagkatakdo sa pagkabanhaw sa dose anyos nga ulay; ang ikaduha mao ang Bukid, ug ang ikatulo mao ang diha-diha sa wala pa ang krus. Ang tulo ka higayon nga misulti ang Amahan ug ang tulo ka higayon nga ang tulo ka tinun-an miuban nga sila lamang kauban ni Jesus nalambigit sa usag usa pinaagi sa kamatuoran nga ang ikaduhang ilhanan sa bisan hain nga linya mao ang Bukid sa Pagbag-o sa Dagway.

> And when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden. And all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth. And they laughed him to scorn, knowing that she was dead. And he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise. And her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat. And her parents were astonished: but he charged them that they should tell no man what was done. Luke 8:51–56.

> Ug sa dihang misulod siya sa balay, wala siya motugot nga may bisan kinsa nga mosulod gawas kang Pedro, ug Santiago, ug Juan, ug ang amahan ug ang inahan sa dalaga. Ug silang tanan nanghilak, ug nagminatay alang kaniya; apan siya miingon, Ayaw kamo paghilak; siya dili patay, kondili nagakatulog. Ug ilang gikataw-an siya sa pagtamay, kay nasayran nila nga siya patay na. Ug iyang gipagawas silang tanan, ug gigunitan niya ang iyang kamot, ug mitawag, nga nag-ingon, Dalaga, bumangon ka. Ug mibalik ang iyang espiritu, ug siya mitindog dayon; ug iyang gisugo nga hatagan siya ug pagkaon. Ug ang iyang mga ginikanan nahibulong pag-ayo: apan iyang gisugo sila nga dili isugilon kang bisan kinsa ang nahitabo. Lucas 8:51–56.

Peter, James and John witness the first angel at the resurrection of the virgin, who had been asleep, as was Lazarus. When she awoke, she immediately rose and was given food. When Elijah and Moses are resurrected in Revelation eleven, they immediately rise, and then the Holy Spirit is poured out without measure, representing the virgin’s food. The Mount of Transfiguration was six days after Caesarea Philippi, except when Luke records the events.

Si Pedro, Santiago ug Juan nakasaksi sa nahaunang manulonda didto sa pagkabanhaw sa ulay, nga natulog, sama kang Lazaro. Sa dihang siya nahigmata, dihadiha siya mitindog ug gihatagan ug pagkaon. Sa dihang si Elias ug si Moises pagabanhawon diha sa Pinadayag onse, dihadiha sila motindog, ug unya ang Espiritu Santo igabubo sa walay sukod, nga nagalarawan sa pagkaon sa ulay. Ang Bukid sa Pagbag-o sa Dagway unom ka adlaw human sa Cesarea Filipos, gawas sa dihang si Lucas maoy nagtala sa mga hitabo.

> And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. And as he prayed, the fashion of his countenance was altered, and his raiment was white and glistering. And, behold, there talked with him two men, which were Moses and Elias. Luke 9:28–30.

> Ug nahitabo, mga walong adlaw human niining mga pulonga, nga iyang gidala si Pedro ug si Juan ug si Santiago, ug mikayab ngadto sa bukid sa pag-ampo. Ug sa nag-ampo siya, nausab ang dagway sa iyang nawong, ug ang iyang bisti nahimong maputi ug nagasidlak. Ug, ania karon, may duha ka tawo nga nakigsulti kaniya, nga mao sila si Moises ug si Elias. Lucas 9:28–30.

Matthew and Mark both say decisively “after six days,” and Luke says “about” eight days. The Bible authors employed two reckonings of time; one called inclusive and the other exclusive. At first glance it might appear as contradictions, but the fact that Luke said “about” identifies that he was speaking in inclusive terms, and when Matthew and Mark say, “after six days,” they are identifying that they were counting whole days, and not the day that started the eight-day period, or the day that ended the eight-day period. The difference produces two numerical symbols of the same period; one is the number eight and the other is the six days.

Si Mateo ug si Marcos parehong matin-awon nga nagaingon, “human sa unom ka adlaw,” ug si Lucas nagaingon, “mga” walo ka adlaw. Ang mga tigsulat sa Biblia migamit ug duha ka paagi sa pag-ihap sa panahon; ang usa gitawag nga inclusive ug ang usa exclusive. Sa unang tan-aw daw makita kini nga mga panagsumpaki, apan ang kamatuoran nga si Lucas miingon ug “mga” nagpaila nga siya nagsulti sa inclusive nga paagi, ug sa dihang si Mateo ug si Marcos nagaingon, “human sa unom ka adlaw,” ilang gipaila nga sila nag-ihap sa tibuok nga mga adlaw, ug dili apil ang adlaw nga nagsugod sa yugto nga walo ka adlaw, ni ang adlaw nga mitapos sa yugto nga walo ka adlaw. Ang maong kalainan nagmugna ug duha ka numerikal nga mga simbolo sa mao rang panahon; ang usa mao ang numero nga walo ug ang usa mao ang unom ka adlaw.

What is established with the two testimonies of the six or eight day period from Caesarea Philippi and the Mount of Transfiguration is that in the period when Christ seals the one hundred and forty-four thousand, the number eight represents the eight souls on Noah’s Ark, and the six represents the sixth church of Philadelphia, who is destined to be the church that is the eighth, that is of the seven. They are transformed into the eighth at the glorification of Moses, Elijah and Christ. The glorification on the mountain is also typified by the glorification on the mountain in the history of Moses.

Ang natukod pinaagi sa duha ka pagpamatuod sa unom o walo ka adlaw nga yugto gikan sa Cesarea Filipos ug sa Bukid sa Pagbag-o sa Dagway mao kini: nga sa panahon nga si Cristo nagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ang numero nga walo nagrepresentar sa walo ka mga kalag sa Arka ni Noe, ug ang unom nagrepresentar sa ikaunom nga iglesia sa Filadelfia, nga gitagana nga mahimong iglesia nga mao ang ikawalo, nga gikan sa pito. Sila gibag-o ngadto sa ikawalo sa paghimaya ni Moises, Elias, ug Cristo. Ang paghimaya sa bukid gihulagway usab pinaagi sa paghimaya sa bukid diha sa kasaysayan ni Moises.

When Moses ascended the mountain he took seventy elders and Joshua with him.

Sa dihang mitungas si Moises sa bukid, gidala niya uban kaniya ang kapitoan ka mga anciano ug si Josue.

> Then went up Moses, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel: And they saw the God of Israel: and there was under his feet as it were a paved work of a sapphire stone, and as it were the body of heaven in his clearness. And upon the nobles of the children of Israel he laid not his hand: also they saw God, and did eat and drink. And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them.

> Unya mitungas si Moises, ug si Aaron, si Nadab, ug si Abihu, ug kapitoan sa mga anciano sa Israel: Ug ilang nakita ang Dios sa Israel: ug didto sa ilalom sa iyang mga tiil may ingon sa usa ka salog nga hinimo sa bato nga zafiro, ug ingon sa kalangitan sa iyang kaputli. Ug sa ibabaw sa mga dungganon sa mga anak sa Israel wala niya ibutang ang iyang kamot: nakita usab nila ang Dios, ug sila nangaon ug nanginum. Ug miingon si Jehova kang Moises, Umari ka kanako sa bukid, ug didto magpabilin ka: ug hatagan ko ikaw ug mga papan nga bato, ug usa ka kasugoan, ug mga sugo nga akong gisulat; aron imong itudlo kanila.

> And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them.

> Ug si Moises mitindog, ug si Josue nga iyang alagad; ug si Moises mitungas ngadto sa bukid sa Dios. Ug siya miingon sa mga anciano, Pabilin kamo dinhi alang kanamo, hangtod nga kami mobalik pag-usab kaninyo; ug, ania karon, si Aaron ug si Hur anaa uban kaninyo: kon adunay bisan kinsa nga may mga butang nga pagahimoon, paadtoa siya ngadto kanila.

> And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:9–18.

> Ug si Moises mitungas ngadto sa bukid, ug ang usa ka panganod mitabon sa bukid. Ug ang himaya sa Ginoo mipabilin sa ibabaw sa Bukid sa Sinai, ug ang panganod mitabon niini sulod sa unom ka adlaw; ug sa ikapito ka adlaw Iyang gitawag si Moises gikan sa taliwala sa panganod. Ug ang dagway sa himaya sa Ginoo sama sa kalayo nga nagalamoy diha sa tumoy sa bukid sa panan-aw sa mga anak sa Israel. Ug si Moises misulod sa taliwala sa panganod, ug mitungas ngadto sa bukid; ug si Moises didto sa bukid sulod sa kap-atan ka adlaw ug kap-atan ka gabii. Exodo 24:9–18.

The first angel’s message was the resurrection of Jairus’ daughter, aligning with Christ’s baptism. Then six days later, came the Mount of Transfiguration which is the second angel, that led to the cross, which is the third angel. As the second angel, the Mount has a double witness, in that the speaking of the Father at the Mount, connects with a second line of the three. The three times Peter, James and John were exclusive guests of Christ, and the three times the Father spoke, both identify the second manifestation of the Father’s voice, and the second time Jesus took Peter, James and John was the Mount of Transfiguration. The second waymark of the Mount has a double witness of the Father’s voice and the three disciples, for the second message always identifies a “doubling.”

Ang mensahe sa unang manulonda mao ang pagkabanhaw sa anak nga babaye ni Jairo, nga nahiuyon sa bautismo ni Cristo. Unya unom ka adlaw sa ulahi, miabot ang Bukid sa Pagkabalhin sa Dagway, nga mao ang ikaduhang manulonda, nga nagdala ngadto sa krus, nga mao ang ikatulong manulonda. Ingon nga ikaduhang manulonda, ang Bukid adunay pinilo nga saksi, tungod kay ang pagsulti sa Amahan didto sa Bukid nagdugtong sa ikaduhang linya sa tulo. Ang tulo ka higayon nga si Pedro, Santiago, ug Juan maoy mga piniling dinapit lamang ni Cristo, ug ang tulo ka higayon nga misulti ang Amahan, kapuwa nagtimaan sa ikaduhang pagpakita sa tingog sa Amahan, ug ang ikaduhang higayon nga gidala ni Jesus si Pedro, Santiago, ug Juan mao ang Bukid sa Pagkabalhin sa Dagway. Ang ikaduhang timailhan sa Bukid adunay pinilo nga saksi sa tingog sa Amahan ug sa tulo ka tinun-an, kay ang ikaduhang mensahe sa kanunay nagtimaan sa usa ka “pagpilo.”

The six-hour-period between the evening and morning sacrifices, which is represented by Matthew and Marks’ six days from Caesarea Philippi and the Mount, are represented by Moses’ six days, until he is called into the cloud on the seventh day.

Ang unom ka oras nga yugto tali sa mga halad sa hapon ug sa buntag, nga gihulagway sa unom ka adlaw ni Mateo ug ni Marcos sukad sa Cesarea Filipos ug sa Bukid, gihulagway usab sa unom ka adlaw ni Moises, hangtod nga gitawag siya ngadto sa panganod sa ikapito ka adlaw.

The line begins with the tarrying time of the second angel, as Moses instructs the seventy elders to “tarry” until he returns. The first six-days in the line are isolated, but still form part of the overall 46 days. The six days are a period that leads to the third test, represented by forty days. The 46 days symbolize the temple, the sixth days are the six hours from Christ’s death to Pentecost, the six hours from His crucifixion to His death, the six hours of Caesarea to Caesarea and the six hours of Peter in the upper room to the temple. Moses is receiving the Law of the covenant, and getting the instructions upon how to raise the temple. Though the Bible says no man has seen God, the elders “saw the God of Israel.” The glorification of God on the mount with Moses and the elders typified the glorification on the Mount of Transfiguration. Both contain the six-day period. Moses’ line includes the tarrying time of the second angel and the full forty-six days representing the temple. The forty days he received the law, represents the sealing.

Ang linya nagsugod sa panahon sa paghulat sa ikaduhang manulonda, ingon nga si Moises nagtudlo sa kapitoan ka mga anciano nga “maghulat” hangtod nga siya mobalik. Ang unang unom ka mga adlaw sa linya gilain, apan nagpabilin gihapon nga bahin sa kinatibuk-ang 46 ka adlaw. Ang unom ka adlaw maoy usa ka yugto nga nagdala ngadto sa ikatulong pagsulay, nga gihulagway sa kap-atan ka adlaw. Ang 46 ka adlaw nagsimbolo sa templo; ang ikaunom ka mga adlaw mao ang unom ka oras gikan sa kamatayon ni Cristo ngadto sa Pentecostes, ang unom ka oras gikan sa Iyang paglansang sa krus ngadto sa Iyang kamatayon, ang unom ka oras sa Caesarea ngadto sa Caesarea, ug ang unom ka oras ni Pedro sa lawak sa itaas ngadto sa templo. Si Moises nagadawat sa Balaod sa tugon, ug nagadawat sa mga pahimangno kon sa unsang paagi pagpatindog sa templo. Bisan pa nga nagaingon ang Biblia nga walay tawo nga nakakita sa Dios, ang mga anciano “nakakita sa Dios sa Israel.” Ang paghimaya sa Dios sa bukid uban kang Moises ug sa mga anciano naglarawan sa paghimaya didto sa Bukid sa Pagbag-o sa Dagway. Ang duha naglangkob sa unom ka adlaw nga yugto. Ang linya ni Moises naglakip sa panahon sa paghulat sa ikaduhang manulonda ug sa tibuok kap-atan ug unom ka adlaw nga nagrepresentar sa templo. Ang kap-atan ka adlaw diin iyang nadawat ang balaod nagrepresentar sa pagpatik.

Peter was at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima at the ninth hour and in six to eight days he is at the Mount, tarrying with Moses’ seventy elders when He sees a vision of the glorified Lord, just as Daniel did in chapter ten. Daniel saw the Lord face to face, as did Gideon and the seventy elders. The Mount of Transfiguration is where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand are transformed into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. They become the eighth church that is the sixth church, thus we see six days and eight days.

Si Pedro atua sa Caesarea Philippi sa ikatulong takna, paingon sa Caesarea Maritima sa ikasiyam nga takna, ug sulod sa unom ngadto sa walo ka adlaw atua siya sa Bukid, nga nagapabilin uban sa kapitoan ka mga anciano ni Moises sa dihang siya nakakita ug panan-awon sa mahimayaong Ginoo, maingon nga si Daniel nakakita usab sa ikapulo nga kapitulo. Nakita ni Daniel ang Ginoo nawong sa nawong, ingon man si Gideon ug ang kapitoan ka mga anciano. Ang Bukid sa Pagkabalhin sa Panagway mao ang dapit diin ang kalihokan sa Laodicea sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ginabalhin ngadto sa kalihokan sa Filadelfia sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Nahimo silang ikawalong iglesia nga mao ang ikaunom nga iglesia, busa makita nato ang unom ka adlaw ug walo ka adlaw.

The six hours from the crucifixion to His death, the six hours of Pentecost, the six hours of Caesarea to Caesarea, the six days to the Mount of Transfiguration and the six days of Moses that led to the forty days are the same line. Between Caesarea Philippi, which is Panium and the Sunday law, the one hundred and forty-four thousand are sealed. That sealing causes a division.

Ang unom ka oras gikan sa paglansang sa krus hangtod sa Iyang kamatayon, ang unom ka oras sa Pentecostes, ang unom ka oras gikan sa Caesarea ngadto sa Caesarea, ang unom ka adlaw paingon sa Bukid sa Pagkabalhin sa Dagway, ug ang unom ka adlaw ni Moises nga mitultol ngadto sa kap-atan ka adlaw, mao ang mao rang linya. Tali sa Caesarea Philippi, nga mao ang Panium, ug sa balaod sa Dominggo, ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gitimbrehan. Kining pagtimri maoy hinungdan sa pagkabahin.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.

> Ug ako si Daniel lamang ang nakakita sa panan-awon; kay ang mga lalaking kauban ko wala makakita sa panan-awon; apan usa ka dakong pagkurog ang miabot kanila, mao nga nangalagiw sila aron manago sa ilang kaugalingon. Daniel 10:7.

Moses separated from the elders when he said, “Tarry ye here for us, until we come again unto you.” Moses separated from seventy at the tarrying time, and seventy weeks represents probationary time for the former covenant people. When the seventieth week ended, and that seventieth week was the sacred week that Christ confirmed the covenant with many, Christ then fully separated from the former covenant people. The period when the former covenant people could resolve their issue of blood, which for them was believing they were saved by the blood of Abraham, was over and the virgin of twelve years was resurrected to serve. Once the tarrying time began, Moses received the law of the covenant, and the instructions of raising the temple.

Mipahimulag si Moises gikan sa mga anciano sa dihang miingon siya, “Paghulat kamo dinhi alang kanamo, hangtod nga mobalik kami nganha kaninyo.” Mipahimulag si Moises gikan sa kapitoan sa panahon sa paghulat, ug ang kapitoan ka semana nagrepresentar sa panahon sa pagsulay alang sa mga tawo sa unang tugon. Sa dihang natapos ang ikakapitoan ka semana, ug kana nga ikakapitoan ka semana mao ang balaang semana diin gikompirmar ni Cristo ang tugon uban sa daghan, unya hingpit nang mipahimulag si Cristo gikan sa mga tawo sa unang tugon. Ang yugto sa panahon diin ang mga tawo sa unang tugon makahimo pa unta sa pagsulbad sa ilang isyu sa dugo, nga alang kanila mao ang pagtuo nga sila naluwas pinaagi sa dugo ni Abraham, natapos na, ug ang birhen nga may napulog-duha ka tuig gibanhaw aron sa pag-alagad. Sa dihang nagsugod na ang panahon sa paghulat, nadawat ni Moises ang balaod sa tugon, ug ang mga pagtulon-an sa pagpatindog sa templo.

When Peter, James and John were at the Mount, the sealing of God’s people, and their subsequent raising up as an ensign represents those covenant people as the temple of the one hundred and forty-four thousand. The eleventh-hour workers are then joined to that temple.

Sa dihang si Pedro, si Santiago, ug si Juan didto sa Bukid, ang pagtimri sa katawhan sa Dios, ug ang ilang misunod nga pagpataas ingon nga usa ka bandila, naghulagway niadtong mga katawhan sa pakigsaad ingon nga templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna unya ikadugtong nianang templo.

> Thus saith the Lord, Keep ye judgment, and do justice: for my salvation is near to come, and my righteousness to be revealed. Blessed is the man that doeth this, and the son of man that layeth hold on it; that keepeth the sabbath from polluting it, and keepeth his hand from doing any evil. Neither let the son of the stranger, that hath joined himself to the Lord, speak, saying, The Lord hath utterly separated me from his people: neither let the eunuch say, Behold, I am a dry tree. For thus saith the Lord unto the eunuchs that keep my sabbaths, and choose the things that please me, and take hold of my covenant; Even unto them will I give in mine house and within my walls a place and a name better than of sons and of daughters: I will give them an everlasting name, that shall not be cut off. Also the sons of the stranger, that join themselves to the Lord, to serve him, and to love the name of the Lord, to be his servants, every one that keepeth the sabbath from polluting it, and taketh hold of my covenant; Even them will I bring to my holy mountain, and make them joyful in my house of prayer: their burnt offerings and their sacrifices shall be accepted upon mine altar; for mine house shall be called an house of prayer for all people.

> Mao kini ang giingon sa Ginoo: Bantayi ninyo ang paghukom, ug buhata ang justicia; kay ang akong kaluwasan haduol na nga moabot, ug ang akong pagkamatarong igapadayag na. Bulahan ang tawo nga nagabuhat niini, ug ang anak sa tawo nga nagakupot niini; nga nagabantay sa adlaw nga igpapahulay aron dili kini mahugawan, ug nagabantay sa iyang kamot gikan sa pagbuhat ug bisan unsang dautan. Ug ayaw ipasulti ang anak sa lumalangyaw, nga naghiusa sa iyang kaugalingon sa Ginoo, nga nagaingon: Ang Ginoo gayud nagbulag kanako gikan sa iyang katawohan; ni ayaw ipasulti ang bating, Tan-awa, ako usa ka kahoy nga uga. Kay mao kini ang giingon sa Ginoo mahitungod sa mga bating nga nagabantay sa akong mga adlaw nga igpapahulay, ug nagapili sa mga butang nga makapahimuot kanako, ug nagakupot sa akong tugon; Bisan kanila ihatag ko sa sulod sa akong balay ug sulod sa akong mga kuta ang usa ka dapit ug usa ka ngalan nga labi pang maayo kay sa mga anak nga lalake ug sa mga anak nga babaye: hatagan ko sila ug ngalan nga walay katapusan, nga dili maputol. Usab ang mga anak sa lumalangyaw, nga naghiusa sa ilang kaugalingon sa Ginoo, sa pag-alagad kaniya, ug sa paghigugma sa ngalan sa Ginoo, aron mahimong iyang mga ulipon, ang matag usa nga nagabantay sa adlaw nga igpapahulay aron dili kini mahugawan, ug nagakupot sa akong tugon; Bisan sila pagadad-on ko ngadto sa akong balaang bukid, ug pagapalipayon ko sila sa akong balay nga ampoanan: ang ilang mga halad-nga-sinunog ug ang ilang mga halad pagadawaton sa ibabaw sa akong halaran; kay ang akong balay pagatawgon nga balay nga ampoanan alang sa tanang katawohan.

> The Lord God which gathereth the outcasts of Israel saith, Yet will I gather others to him, beside those that are gathered unto him. Isaiah 56:1–8.

> Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios nga nagtigum sa mga sinalikway sa Israel: “Magatigum pa gayud ako ug uban ngadto kaniya, labut pa sa mga natigum na ngadto kaniya.” Isaias 56:1–8.

Peter, James and John, as well as Moses represent the “outcasts of Israel,” who are cast out by their brethren which hated them.

Si Pedro, Santiago ug Juan, maingon man si Moises, nagrepresentar sa “mga sinalikway sa Israel,” nga gisalikway sa ilang mga igsoon nga nagdumot kanila.

> Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest?

> Mao kini ang giingon sa Ginoo: Ang langit mao ang akong trono, ug ang yuta mao ang tumbanan sa akong mga tiil; hain man ang balay nga inyong pagatukoron alang kanako? ug hain man ang dapit sa akong kapahulayan?

> For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not.

> Kay kining tanang mga butanga gibuhat sa akong kamot, ug tungod niini ang tanan nangahimo, nagaingon ang Ginoo; apan niining tawhana ako motan-aw, bisan kaniya nga kabus ug mapainubsanon ang espiritu, ug nangurog sa akong pulong. Siya nga nagapatay ug toro ingon sa daw nagpatay ug tawo; siya nga nagahalad ug nating karnero, ingon sa daw nagputol sa liog sa iro; siya nga nagahalad ug halad-nga-kalan-on, ingon sa daw naghalad ug dugo sa baboy; siya nga nagsunog ug incienso, ingon sa daw nanalangin sa usa ka diosdios. Oo, gipili nila ang ilang kaugalingong mga dalan, ug ang ilang kalag nalipay sa ilang mga dulumtanan. Ako usab mopili sa ilang mga paglimbong, ug ipadangat ko kanila ang ilang mga kahadlok; tungod kay sa diha nga nagtawag ako, walay mitubag; sa diha nga misulti ako, sila wala mamati: kondili naghimo sila ug dautan sa akong atubangan, ug gipili nila kana nga wala ko kahimut-i.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.

> Pamatia ang pulong sa Ginoo, kamong nangurog sa iyang pulong; Ang inyong mga igsoon nga nagdumot kaninyo, nga nagsalikway kaninyo tungod sa akong ngalan, miingon, Hinaut nga ang Ginoo pagahimayaon: apan siya magapakita alang sa inyong kalipay, ug sila maulawan. Isaias 66:1–5.

The word “joy” occurs numerous times and ways in the Scriptures, as does the word “ashamed.” In the context of Peter’s message from the book of Joel, the shame versus joy is a parallel, such as the wise and the foolish or the wheat and the tares. Shame and joy represent, in the context of Joel, those who have the oil, or the latter rain message, versus those who don’t. It is only when you see this detail that you can get to the deeper meaning of, “Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake.” Those brethren are those who in Spalding and Magan, page one and two, are the “nominal Adventists, like Judas,” that will “betray us to the Catholics,” “for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it.” Your brethren that hate you, cast you out over the message of the Sabbath of the land, Moses seven times, which cannot be refuted. The point here is that you get cast out over a doctrinal argument, a debate, as Isaiah calls it, and the doctrinal debate is the message of the latter rain.

Ang pulong nga “kalipay” makita sa daghang higayon ug sa nagkalainlaing paagi diha sa mga Kasulatan, maingon man ang pulong nga “naulawan.” Sulod sa konteksto sa mensahe ni Pedro gikan sa basahon ni Joel, ang kaulaw batok sa kalipay usa ka paralelismo, sama sa manggialamon ug sa buang o sa trigo ug sa mga bunglayon. Ang kaulaw ug ang kalipay nagrepresentar, sulod sa konteksto ni Joel, niadtong adunay lana, o sa mensahe sa ulahing ulan, batok niadtong wala niini. Sa diha lamang nga imong makita kining detalyeha, makaabot ka sa mas lalom nga kahulogan sa, “Ang inyong mga igsoon nga nagdumot kaninyo, nga nagsalikway kaninyo tungod sa akong ngalan.” Kadtong mga igsoon mao kadtong, diha sa Spalding and Magan, panid usa ug duha, nga mao ang “mga pormal nga Adventista, sama kang Judas,” nga “magatugyan kanato ngadto sa mga Katoliko,” “kay gidumtan nila kita tungod sa Igpapahulay, kay dili nila kini mapanghimakak.” Ang inyong mga igsoon nga nagdumot kaninyo, magasalikway kaninyo tungod sa mensahe sa Igpapahulay sa yuta, si Moises sa pito ka higayon, nga dili mahimong mapanghimakak. Ang punto dinhi mao nga ginapapahawa kamo tungod sa usa ka lalis doktrinal, usa ka pakiglalis, ingon sa pagtawag niini ni Isaias, ug ang maong pakiglalis doktrinal mao ang mensahe sa ulahing ulan.

Joel calls that message “new wine,” and if you have that message, you have joy. If you do not have it, you awaken as the drunkards of Joel do to find that the new wine is cut off from your mouth. At that point you are prophetically “ashamed.” The class that has the oil, has joy and the class that has no oil is ashamed. The oil is also new wine, and it is associated with joy. This is why Isaiah says, “Hear the word of the Lord.” One class chooses to hear, and the other hearkens not to the sound of the trumpet. Isaiah specifically identifies the class who hear, when he states, “ye that tremble at his word.” The Lord gathers those who have been cast out over the message that arrived at 9/11, and at the Sunday law, He gathers Isaiah’s eunuchs, who are represented as dry trees. If they will take hold of the covenant, they will no longer be separated from God’s holy mountain.

Gitawag ni Joel kana nga mensahe nga “bag-ong bino,” ug kon ikaw adunay kana nga mensahe, anaa kanimo ang kalipay. Kon wala ka niini, ikaw momata sama sa mga palahubog diha kang Joel aron mahibaloan nga ang bag-ong bino giputol gikan sa imong baba. Niana nga punto ikaw sa pagtagna “naulawan.” Ang pundok nga may lana, may kalipay, ug ang pundok nga walay lana naulawan. Ang lana usab mao ang bag-ong bino, ug kini gilangkit sa kalipay. Mao kini ang hinungdan ngano nga si Isaias nagaingon, “Pamatia ang pulong sa Ginoo.” Usa ka pundok mopili sa pagpamati, ug ang usa wala mamati sa tingog sa trumpeta. Sa piho gayud giila ni Isaias ang pundok nga namati sa dihang iyang giingon, “kamo nga nangurog sa iyang pulong.” Gitigom sa Ginoo kadtong mga sinalikway tungod sa mensahe nga miabot niadtong 9/11, ug sa balaod sa Domingo, iyang tigomon ang mga eunoko ni Isaias, nga gihulagway ingon nga mga uga nga kahoy. Kon sila mokupot sa tugon, dili na sila mabulag gikan sa balaan nga bukid sa Dios.

A eunuch or a dry tree represent death. A eunuch cannot reproduce and a dry tree has no life. The promise is that if those Gentiles, or eleventh-hour workers will accept the covenant represented by Sabbath, they will have sons and daughters. First He gathers the outcasts of Israel, then lifts those outcasts up as an ensign and then gathers His other flock. The first and second gatherings represent the period from 9/11 unto the Sunday law when the Holy Spirit is sprinkling, and also the period from the Sunday law until Michael stands up and the latter rain is poured out without measure. In both periods the latter rain is a message, which if you have, brings joy, and if you don’t have, brings shame.

Ang usa ka bating o usa ka uga nga kahoy nagrepresentar sa kamatayon. Ang bating dili makahimugso ug ang uga nga kahoy walay kinabuhi. Ang saad mao nga kon kadtong mga Hentil, o mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna, modawat sa tugon nga girepresentahan sa Igpapahulay, sila makabaton ug mga anak nga lalake ug mga anak nga babaye. Una Iyang tigumon ang mga sinalikway sa Israel, unya bayawon Niya kadtong mga sinalikway ingon nga usa ka bandila, ug dayon tigumon Niya ang Iyang laing panon. Ang nahauna ug ikaduhang panagtigum nagrepresentar sa yugto gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo sa diha nga ang Balaang Espiritu nagasablig, ug usab sa yugto gikan sa balaod sa Dominggo hangtod si Michael motindog ug ang ulahing ulan igaula nga walay sukod. Sa duruha ka yugto ang ulahing ulan usa ka mensahe, nga kon anaa kanimo, nagadala ug kalipay, ug kon wala kanimo, nagadala ug kaulawan.

The book of Matthew is divided into three lines, that represent the three angels of Revelation fourteen. Each of the three lines also contain fractals of the three angels. The second line from chapter eleven unto chapter twenty-two is the center, for it is the second angel, which is positioned between the first and third angels. The book of Matthew is itself a center line, when we consider chapters eleven through twenty-two in the context of Genesis and Revelation’s covenant chapters.

Ang basahon sa Mateo gibahin ngadto sa tulo ka mga linya, nga nagrepresentar sa tulo ka mga manulunda sa Pinadayag kapitulo katorse. Ang matag usa sa tulo ka mga linya usab naglangkob ug mga praktal sa tulo ka mga manulunda. Ang ikaduhang linya gikan sa kapitulo onse hangtod sa kapitulo baynte dos mao ang sentro, kay kini mao ang ikaduhang manulunda, nga nahimutang tali sa nahaunang ug sa ikatulong mga manulunda. Ang basahon sa Mateo mao usab sa iyang kaugalingon usa ka sentrong linya, sa dihang atong hisgotan ang mga kapitulo onse hangtod baynte dos sulod sa konteksto sa mga kapitulo sa tugon diha sa Genesis ug sa Pinadayag.

The center of the twelve covenant chapters is Matthew’s, and the center line of Matthew’s three lines is found in the same twelve chapters. The center of those twelve chapters is the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That center point is represented by three verses, which align with the three center verses of Genesis and Revelation’s twelve covenant chapters.

Ang sentro sa napulog-duha ka mga kapitulo sa pakigsaad mao ang kang Mateo, ug ang tunga nga linya sa tulo ka mga linya ni Mateo makita sa maong napulog-duha ka mga kapitulo. Ang sentro niadtong napulog-duha ka mga kapitulo mao ang pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga sentrong punto girepresentahan sa tulo ka mga bersikulo, nga nagtukma sa tulo ka sentrong mga bersikulo sa napulog-duha ka mga kapitulo sa pakigsaad sa Genesis ug Pinadayag.

Peter is a the center point of the center point of the center point, and he represents the first and last Christian bride. That is the signature of Alpha and Omega. Palmoni also placed His signature upon Peter’s name change, when He designed the enigma of Peter’s name in English. Jesus spoke to Peter in Hebrew, and the conversation was recorded in Greek and thereafter put into English. In English, Palmoni named Peter by using the 16th letter of the English alphabet, followed by the 5th letter, that is followed by the 20th, that is followed by the 5th that is followed by the 18th, fully knowing that when He, as Palmoni created the name that would go from Hebrew, to Greek to English. He also designed that the English name would allow an enigma of multiplying those five letters in order to reach the number one hundred and forty-four thousand. Palmoni, who is also the first and the last, designed that the first of those five and last of the five English letters that make up the name Peter are the 16th and 18th letters, for the name Peter was to occur in Matthew 16:18.

Si Pedro mao ang sentrong punto sa sentrong punto sa sentrong punto, ug siya nagrepresentar sa nahaunang ug katapusang Kristohanong pangasaw-onon. Mao kana ang pirma sa Alpha ug Omega. Gibutang usab ni Palmoni ang Iyang pirma ibabaw sa pag-usab sa ngalan ni Pedro, sa dihang Iyang gilaraw ang tigmo sa ngalan ni Pedro sa English. Si Jesus misulti kang Pedro sa Hebreo, ug ang panag-istoryahanay natala sa Griyego ug unya gihubad ngadto sa English. Sa English, ginganlan ni Palmoni si Pedro pinaagi sa paggamit sa ika-16 nga letra sa English nga alpabeto, nga gisundan sa ika-5 nga letra, nga gisundan sa ika-20, nga gisundan sa ika-5 nga gisundan sa ika-18, sa bug-os nga pagkahibalo nga sa dihang Siya, ingon nga si Palmoni, nagmugna sa ngalan nga moagi gikan sa Hebreo, ngadto sa Griyego ngadto sa English. Gilaraw usab Niya nga ang English nga ngalan magtugot sa usa ka tigmo sa pagpadaghan niadtong lima ka mga letra sa han-ay aron maabot ang gidaghanon nga usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Si Palmoni, nga mao usab ang nahauna ug ang katapusan, naglaraw nga ang nahauna niadtong lima ug ang katapusan sa lima ka English nga mga letra nga naglangkob sa ngalan nga Peter mao ang ika-16 ug ika-18 nga mga letra, kay ang ngalan nga Peter pagahisgotan sa Mateo 16:18.

With all of that about Peter, we still need to address the “golden ratio.” The golden ratio is represented by Matthew 16:18, for the ratio is 1.618. The golden ratio is associated with nature’s fractals, and when Palmoni locates Peter in Matthew 16:18, Palmoni is identifying that the prophetic key that is placed upon the shoulder of Eliakim in Isaiah 22:22, and the prophetic keys that are given to Peter and the church in the passage, includes prophetic fractals.

Bisan sa tanan niana mahitungod kang Pedro, kinahanglan gihapon natong hisgutan ang “golden ratio.” Ang golden ratio girepresentahan sa Mateo 16:18, kay ang ratio mao ang 1.618. Ang golden ratio nalangkit sa mga fractal sa kinaiyahan, ug sa dihang gipahimutang ni Palmoni si Pedro sa Mateo 16:18, giila ni Palmoni nga ang tagnaong yawe nga gibutang ibabaw sa abaga ni Eliakim sa Isaias 22:22, ug ang mga tagnaong yawe nga gihatag kang Pedro ug sa iglesia diha sa maong teksto, naglakip ug mga tagnaong fractal.

Caesarea Philippi at the third hour unto Caesarea Maritima at the ninth hour represents a fractal of the third hour when Christ was crucified until the ninth hour of Cornelius sending for Peter. The Pentecostal season from the third hour of the crucifixion until Peter in the temple at Pentecost at the ninth hour, is a fractal of the 1,260 days from the cross to Cornelius. The three times the Father spoke is a fractal of the three angels, as is the three times Jesus took only Peter, James and John. The prophetic information that is encoded into the verses where Peter illustrates the one hundred and forty-four thousand is as profound as any truth has ever been, and yet we have not yet placed Peter at Panium in Daniel eleven.

Ang Caesarea Philippi sa ikatulong takna ngadto sa Caesarea Maritima sa ikasiyam nga takna nagrepresentar ug usa ka fractal sa ikatulong takna sa dihang si Cristo gilansang sa krus hangtod sa ikasiyam nga takna sa pagpasugo ni Cornelio sa pagpatawag kang Pedro. Ang Pentecostal nga panahon sukad sa ikatulong takna sa paglansang sa krus hangtod kang Pedro didto sa templo sa Pentecostes sa ikasiyam nga takna, usa ka fractal sa 1,260 ka adlaw gikan sa krus ngadto kang Cornelio. Ang tulo ka higayon nga misulti ang Amahan usa ka fractal sa tulo ka mga anghel, maingon man ang tulo ka higayon nga gidala lamang ni Jesus sila Pedro, Santiago, ug Juan. Ang propetikong kasayuran nga naka-encode sulod sa mga bersikulo diin si Pedro naghulagway sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ingon ka halalum sa bisan unsang kamatuoran nga nahimo nang anaa, ug apan wala pa gihapon nato mapahimutang si Pedro sa Panium sa Daniel onse.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> Peter, an apostle of Jesus Christ, to the strangers scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia, and Bithynia, Elect according to the foreknowledge of God the Father, through sanctification of the Spirit, unto obedience and sprinkling of the blood of Jesus Christ: Grace unto you, and peace, be multiplied. Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, which according to his abundant mercy hath begotten us again unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead, To an inheritance incorruptible, and undefiled, and that fadeth not away, reserved in heaven for you, Who are kept by the power of God through faith unto salvation ready to be revealed in the last time.

> Si Pedro, apostol ni Jesu-Cristo, ngadto sa mga lumalangyaw nga nagkatibulaag sa tibuok Pontus, Galacia, Capadocia, Asia, ug Bitinia, mga pinili sumala sa daang pagkahibalo sa Dios nga Amahan, pinaagi sa pagbalaan sa Espiritu, ngadto sa pagkamasinugtanon ug sa pagwisik sa dugo ni Jesu-Cristo: Ang grasya kaninyo ug ang kalinaw madugangan. Dalaygon ang Dios ug Amahan sa atong Ginoong Jesu-Cristo, nga sumala sa iyang daghang kalooy naghatag kanato sa bag-ong pagkatawo ngadto sa buhing paglaom pinaagi sa pagkabanhaw ni Jesu-Cristo gikan sa mga patay, Ngadto sa usa ka panulondon nga dili madunot, ug walay kahugaw, ug dili malaya, nga gitagana sa langit alang kaninyo, Kamo nga ginabantayan pinaagi sa gahum sa Dios tungod sa pagtuo ngadto sa kaluwasan nga andam na ikapadayag sa ulahing panahon.

> Wherein ye greatly rejoice, though now for a season, if need be, ye are in heaviness through manifold temptations: That the trial of your faith, being much more precious than of gold that perisheth, though it be tried with fire, might be found unto praise and honour and glory at the appearing of Jesus Christ: Whom having not seen, ye love; in whom, though now ye see him not, yet believing, ye rejoice with joy unspeakable and full of glory: Receiving the end of your faith, even the salvation of your souls.

> Tungod niini kamo nagakalipay sa hilabihan, bisan karon sa makadiyot, kon kinahanglan, anaa kamo sa kasubo tungod sa nagkalainlaing mga pagsulay; Aron ang pagsulay sa inyong pagtuo, nga labi pang bililhon kay sa bulawan nga malaglag bisan pa kini sulayan pinaagi sa kalayo, hikaplagan nga moresulta ngadto sa pagdayeg ug kadungganan ug himaya sa pagpadayag ni Jesu-Cristo; Nga bisan wala ninyo makita, inyong gihigugma; kaniya, bisan karon dili ninyo siya makita, apan sa nagatuo kamo, nagakalipay kamo sa kalipay nga dili masaysay ug puno sa himaya; Nga nagadawat sa tumong sa inyong pagtuo, nga mao ang kaluwasan sa inyong mga kalag.

> Of which salvation the prophets have enquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.

> Mahitungod niining kaluwasan, ang mga propeta nangutana ug nagsusi sa dakong kakugi, sila nga nanagna mahitungod sa grasya nga moabot kaninyo: nga nagsusi kon unsa, o unsang matanga sa panahon, ang gipaila sa Espiritu ni Cristo nga diha kanila, sa dihang daan nang nagpamatuod kini sa mga pag-antus ni Cristo, ug sa himaya nga mosunod. Kang kinsa gipadayag nga dili alang sa ilang kaugalingon, kondili alang kanato, sila nag-alagad niining mga butanga, nga karon gipahibalo na kaninyo pinaagi kanila nga nagwali sa Maayong Balita kaninyo uban sa Espiritu Santo nga gipadala gikan sa langit; mga butang nga ang mga manulonda nangandoy sa pagtan-aw.

> Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ; As obedient children, not fashioning yourselves according to the former lusts in your ignorance: But as he which hath called you is holy, so be ye holy in all manner of conversation; Because it is written, Be ye holy; for I am holy.

> Busa, andama ang hawak sa inyong hunahuna, magmahinuklog, ug pagsalig hangtod sa katapusan sa grasya nga igahatag kaninyo sa pagpadayag ni Jesu-Cristo; Ingon nga mga anak nga masinugtanon, ayaw kamo pagpahiuyon sa inyong kaugalingon sumala sa nangaging mga pangibog sa panahon sa inyong pagkawalay alamag: Kondili maingon nga ang nagtawag kaninyo balaan man, busa magmabalaan kamo usab sa tanan ninyong paggawi; Tungod kay nahisulat na, Magmabalaan kamo; kay ako balaan man.

> And if ye call on the Father, who without respect of persons judgeth according to every man’s work, pass the time of your sojourning here in fear: Forasmuch as ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers; But with the precious blood of Christ, as of a lamb without blemish and without spot: Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you, Who by him do believe in God, that raised him up from the dead, and gave him glory; that your faith and hope might be in God. Seeing ye have purified your souls in obeying the truth through the Spirit unto unfeigned love of the brethren, see that ye love one another with a pure heart fervently: Being born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the word of God, which liveth and abideth forever. For all flesh is as grass, and all the glory of man as the flower of grass. The grass withereth, and the flower thereof falleth away: But the word of the Lord endureth forever. And this is the word which by the gospel is preached unto you. 1 Peter 1:1–25.

> Ug kon inyong tawgon ang Amahan, nga sa walay pagpinalabi naghukom sumala sa buhat sa matag usa, panahona ninyo ang panahon sa inyong pagpuyo dinhi sa kahadlok; kay nahibalo man kamo nga wala kamo lukasa pinaagi sa mga butang nga malata, sama sa salapi ug bulawan, gikan sa inyong kawang nga paggawi nga nadawat pinaagi sa kabilin gikan sa inyong mga amahan; kondili pinaagi sa mahal nga dugo ni Cristo, ingon sa usa ka nating carnero nga walay buling ug walay mansa; nga sa pagkatinuod gitagana nang daan sa wala pa matukod ang kalibutan, apan gipadayag niining kaulahiang mga panahon tungod kaninyo, nga pinaagi kaniya mitoo kamo sa Dios, nga nagbanhaw kaniya gikan sa mga patay, ug mihatag kaniya ug himaya; aron ang inyong pagtoo ug paglaum anaa sa Dios. Sanglit inyong naputli ang inyong mga kalag pinaagi sa pagtuman sa kamatuoran pinaagi sa Espiritu ngadto sa walay pagpakaaron-ingnong gugma sa mga igsoon, higugmaa ninyo ang usa ug usa sa kinasingkasing sa mainiton gayud: Ingon nga nangatawo kamo pag-usab, dili sa binhi nga malata, kondili sa dili malata, pinaagi sa pulong sa Dios, nga buhi ug nagapabilin hangtod sa kahangtoran. Kay ang tanang unod sama sa balili, ug ang tanang himaya sa tawo sama sa bulak sa balili. Ang balili malaya, ug ang bulak niini mapukan: Apan ang pulong sa Ginoo nagapabilin hangtod sa kahangtoran. Ug kini mao ang pulong nga pinaagi sa ebanghelyo gimantala kaninyo. 1 Pedro 1:1–25.

Back to Articles