Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Three

Ang Basahon ni Daniel - Numero Nobenta’y-Tres

Unveiling Rome’s Prophetic Trilogy: From Ancient Paganism to Modern Deception

Pagbutyag sa Propetikong Trilohiya sa Roma: Gikan sa Karaang Paganismo ngadto sa Modernong Paglimbong

Author

Jeff Pippenger

Published

February 26, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The book of Daniel identifies that it is Rome that establishes the vision, and that understanding was opposed by the Protestants of Millerite history when William Miller identified this fact. In the last days, it is still Rome that establishes the vision, and today Laodicean Adventism now upholds the fallen Protestant view that the robbers of thy people are Antiochus Epiphanes. The covenant people that were being passed by in Millerite history resisted the very same truth, that is now resisted by the covenant people of the last days that are now being passed by. Solomon said it well:

Gipaila sa basahon ni Daniel nga ang Roma mao ang nagapahimutang sa panan-awon, ug kana nga pagsabot gisupak sa mga Protestante sa kasaysayan sa Millerite sa dihang giila ni William Miller kining kamatuoran. Sa kataposang mga adlaw, Roma gihapon ang nagapahimutang sa panan-awon, ug karon ang Laodiceanhong Adventismo nagatindog na sa nahulog nga Protestantehong panglantaw nga ang mga tulisan sa imong katawhan mao si Antiochus Epiphanes. Ang katawhang may pakigsaad nga gilabyan lamang sa kasaysayan sa Millerite misukol sa mao gihapong kamatuoran, nga karon gisuklan sa katawhang may pakigsaad sa kataposang mga adlaw nga karon gilabyan lamang usab. Maayo kining gipahayag ni Solomon:

> The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there anything whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. Ecclesiastes 1:9, 10.

> Ang butang nga kaniadto mao man usab ang mahinabo; ug ang nahimo mao usab ang pagabuhaton: ug walay bag-ong butang ilalum sa adlaw. Aduna bay bisan unsa nga ikasulti, Tan-awa, kini bag-o? Kini daan na sukad pa sa karaang panahon, nga atua na sa wala pa kita. Ecclesiastes 1:9, 10.

Prophetically there are three manifestations of Rome, and the first two manifestations identify the characteristics of the third, for truth is established upon the testimony of two.

Sa paagi sa pagtagna adunay tulo ka pagpadayag sa Roma, ug ang unang duha ka pagpadayag nagaila sa mga kinaiya sa ikatulo, kay ang kamatuoran napalig-on pinaagi sa pagpamatuod sa duha.

> But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. Matthew 18:16.

> Apan kon siya dili maminaw kanimo, nan pagdala ug usa o duha pa uban kanimo, aron pinaagi sa baba sa duha o tulo ka mga saksi ang matag pulong mapalig-on. Mateo 18:16.

The religion of pagan Rome was paganism, and paganism is a counterfeit of true religion. It is not so much a counterfeit in the sense that counterfeit currency is understood, for paganism actually looks nothing like true religion. But prophetically it has counterfeit characteristics. The City of Rome is a counterfeit of Jerusalem, and it has a temple (the Pantheon) that was a counterfeit of the temple in Jerusalem. The religious practices of paganism are unsanctified and devilish, but they represent Satan’s counterfeit religious practices. The head of pagan Rome’s religion was titled Pontifex Maximus. “Pontifex Maximus” originally referred to the chief priest of the Roman state religion in ancient Rome, with its origins dating back to the early Roman Republic. Over time, it became associated with political and religious authority and eventually evolved into the title used by the Pope in the Roman Catholic Church today.

Ang relihiyon sa pagano nga Roma mao ang paganoismo, ug ang paganoismo maoy usa ka peke sa tinuod nga relihiyon. Dili kini peke sa ingon kaayo nga diwa nga kasagarang masabtan ang peke nga kuwarta, kay ang paganoismo sa pagkatinuod dili gayod susama sa tinuod nga relihiyon. Apan sa pangpropeta nga diwa, kini adunay mga kinaiya sa usa ka peke. Ang Siyudad sa Roma usa ka peke sa Jerusalem, ug kini adunay usa ka templo (ang Pantheon) nga usa ka peke sa templo sa Jerusalem. Ang relihiyosong mga buhat sa paganoismo dili balaan ug yawaon, apan kini nagrepresentar sa peke nga relihiyosong mga binuhatan ni Satanas. Ang ulo sa relihiyon sa pagano nga Roma gitawag og Pontifex Maximus. Ang “Pontifex Maximus” sa sinugdan nagtumong sa labawng pari sa relihiyon sa estado sa Roma sa karaang Roma, ug ang sinugdanan niini masubay paingon sa unang yugto sa Republikang Romano. Sa paglabay sa panahon, nahimong nalambigit kini sa politikal ug relihiyosong awtoridad ug sa katapusan nahimong titulo nga gigamit sa Papa sa Romano Katolikong Simbahan karon.

The title of the chief priest of pagan Rome was Pontifex Maximus, and it was also the title of the chief priest of papal Rome and it is a Latin term that means the “Greatest of Supreme Pontiff.” He was the chief priest of the Roman state religion, particularly the cult of the god Jupiter. The Pontifex Maximus had significant religious authority and responsibilities, including overseeing various religious rites and ensuring the proper functioning of the Roman religious calendar. The Pontifex Maximus was the head of the College of Pontiffs (Collegium Pontificum), a group of priests responsible for interpreting and maintaining the rituals of Roman religion.

Ang titulo sa pangulong pari sa pagano nga Roma mao ang Pontifex Maximus, ug kini usab mao ang titulo sa pangulong pari sa papal nga Roma, ug kini usa ka Latin nga pulong nga nagkahulogan sa “Labing Halangdon sa Kinatas-ang Pontif.” Siya mao ang pangulong pari sa relihiyon sa estado sa Roma, ilabi na sa pagsimba sa dios nga si Jupiter. Ang Pontifex Maximus adunay dakong awtoridad ug mga katungdanan sa relihiyon, lakip ang pagdumala sa nagkalainlaing mga ritwal sa relihiyon ug pagsiguro sa husto nga pagpadagan sa kalendaryo sa relihiyon sa Roma. Ang Pontifex Maximus mao ang pangulo sa Kolehiyo sa mga Pontif (Collegium Pontificum), usa ka pundok sa mga pari nga responsable sa paghubad ug pagmintinar sa mga ritwal sa relihiyon sa Roma.

The chief priest of both pagan and papal Rome was Pontifex Maximus, therefore the title of the head of modern Rome will naturally also be Pontifex Maximus. The religion of pagan Rome was paganism, and the religion of papal Rome was, and still is, paganism, but cloaked by a profession of Christianity, and the religion of last-day modern Rome will be paganism, cloaked by a profession of Christianity.

Ang pangulong pari sa Roma nga pagano ug sa Roma nga papal mao ang Pontifex Maximus; busa ang titulo sa pangulo sa modernong Roma sa kinaiyanhon mao usab ang Pontifex Maximus. Ang relihiyon sa Roma nga pagano mao ang paganismo, ug ang relihiyon sa Roma nga papal mao, ug nagpabilin gihapon nga, paganismo, apan gitabonan sa pag-angkon sa Kristiyanismo; ug ang relihiyon sa modernong Roma sa kataposang mga adlaw mahimong paganismo, nga gitabonan sa pag-angkon sa Kristiyanismo.

Both pagan and papal Rome had a specific period of time that they would rule supremely. Pagan Rome was to rule supremely for three hundred and sixty years in fulfillment of the time prophecy of Daniel chapter eleven, verse twenty-four.

Ang pagano ug papal nga Roma parehong adunay piho nga yugto sa panahon diin sila maghari sa labing kinatas-ang kagahum. Ang pagano nga Roma maghari sa labing kinatas-ang kagahum sulod sa tulo ka gatos ug kan-uman ka tuig sa katumanan sa tagna sa panahon diha sa Daniel kapitulo onse, bersikulo baynte-kuwatro.

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> Mosulod siya sa malinawon ngadto bisan sa labing tabong mga dapit sa lalawigan; ug buhaton niya ang wala buhata sa iyang mga amahan, ni sa mga amahan sa iyang mga amahan; ipakatag niya ngadto kanila ang tukbonon, ug ang inagaw, ug ang mga bahandi: oo, magalaraw siya sa iyang mga laraw batok sa mga malig-ong salipdanan, bisan alang sa usa ka panahon. Daniel 11:24.

The subject of verse twenty-four is pagan Rome, for they became the subject in verse sixteen, and continue as the subject until verse thirty-one. We will address these verses specifically in coming articles, but here we are simply pointing out that prophecy identified that pagan Rome would rule supremely for three hundred and sixty years, as represented by Rome “forecasting” their “devices against the strong holds, even for a time.” The word translated “against” actually means “from,” and the verse is saying that Rome would direct the world “from” the “strong holds,” which was the City of Rome, and it would do so for a “time”, which is three hundred and sixty years.

Ang hilisgutan sa bersikulo baynte kuwatro mao ang paganong Roma, kay sila nahimong hilisgutan na sa bersikulo disiséis, ug nagpabilin nga maoy hilisgutan hangtod sa bersikulo traynta y uno. Atong hisgutan kini nga mga bersikulo sa piho sa umaabot nga mga artikulo, apan dinhi atong ginapakita lamang nga ang tagna nagpaila nga ang paganong Roma maghari sa labing hataas nga gahum sulod sa tulo ka gatus ug saysenta ka tuig, sumala sa girepresentahan sa Roma nga “nagtagna” sa ilang mga “lalang batok sa mga malig-ong salipdanan, bisan alang sa usa ka panahon.” Ang pulong nga gihubad nga “batok” sa pagkatinuod nagpasabot ug “gikan sa,” ug ang bersikulo nagaingon nga ang Roma magamando sa kalibotan “gikan sa” mga “malig-ong salipdanan,” nga mao ang Siyudad sa Roma, ug buhaton nila kini sulod sa usa ka “panahon,” nga mao ang tulo ka gatus ug saysenta ka tuig.

Pagan Rome began to rule supremely at the Battle of Actium, in 31 BC, and continued to rule supremely until the year 330 AD, when Constantine moved the capital of the empire from the stronghold of the City of Rome, to the City of Constantinople. Then the empire began its infamous decline. The City of Rome was the prophetic “strong hold” for pagan Rome, and when it ruled from that city it was invincible. In the warfare that followed Constantine’s transfer of power, the City of Rome became the target of attack for Genseric and the invading barbarian tribes, who are represented by the first four Trumpets of Revelation chapter eight.

Ang paganong Roma nagsugod sa paghari nga labing gamhanan sa Gubat sa Actium, niadtong 31 BC, ug mipadayon sa paghari nga labing gamhanan hangtod sa tuig 330 AD, sa dihang gibalhin ni Constantine ang kaulohan sa imperyo gikan sa kuta sa Siyudad sa Roma ngadto sa Siyudad sa Constantinople. Unya ang imperyo misugod sa iyang dungognganong pagkapukan. Ang Siyudad sa Roma mao ang matagnaong “malig-ong salipdanan” sa paganong Roma, ug sa dihang kini naghari gikan nianang siyudara kini dili mabuntog. Sa gubat nga misunod sa pagbalhin ni Constantine sa gahum, ang Siyudad sa Roma nahimong tumong sa pag-atake ni Genseric ug sa misulong nga mga barbarong tribo, nga gilarawan sa unang upat ka mga Trumpeta sa Pinadayag kapitulo otso.

For this reason in Daniel chapter eleven, verse thirty-one, the “arms” (pagan Rome) that stood up for the papacy, first polluted the “sanctuary of strength.” The City of Rome is the prophetic “sanctuary of strength” for both pagan and papal Rome, for in the year 330, with the transfer of pagan authority to Constantinople, the City of Rome was left to papal Rome that was on the rise. For this reason, Revelation chapter thirteen, verse two says the dragon (pagan Rome), gave papal Rome its “seat.” A “seat” is where a power rules from, and from the year 538 through to 1798, papal Rome ruled supremely as had pagan Rome ruled supremely for “a time”.

Tungod niini, diha sa Daniel kapitulo onse, bersikulo traynta ug usa, ang “mga bukton” (pagano nga Roma) nga mitindog alang sa pagkapapa, unang nagpasipala sa “balayng balaan sa kusog.” Ang Siyudad sa Roma mao ang propetikanhong “balayng balaan sa kusog” alang sa pagano ug papa nga Roma, kay sa tuig 330, uban sa pagbalhin sa pagano nga kagamhanan ngadto sa Constantinople, ang Siyudad sa Roma gibilin ngadto sa papa nga Roma nga nagasaka na. Tungod niini, ang Pinadayag kapitulo trese, bersikulo dos, nagaingon nga ang dragon (pagano nga Roma) mihatag sa papa nga Roma sa iyang “trono.” Ang “trono” mao ang dapit diin ang usa ka gahum nagmando gikan, ug sukad sa tuig 538 hangtod sa 1798, ang papa nga Roma nagmando nga labing halangdon maingon nga ang pagano nga Roma nagmando usab nga labing halangdon sulod sa “usa ka panahon.”

Prophecy identifies a specific period of time when both pagan and papal Rome would rule supremely, and when they did so it would be from their seat of authority, which was the City of Rome. Pagan Rome’s invincibility ended when they left the City of Rome, marking the end of the three hundred and sixty years, represented as a “time” in verse twenty-four, and when the twelve hundred and sixty years of papal rule ended in 1798, Napoleon had the pope taken out of the City of Rome and he died in exile.

Ang tagna nag-ila sa usa ka piho nga yugto sa panahon sa dihang ang paganong Roma ug ang papadong Roma managhari sa labing labing kataas, ug sa dihang ilang gibuhat kini, kini magagikan sa ilang lingkoranan sa kagahum, nga mao ang Siyudad sa Roma. Ang pagkadili-mapildi sa paganong Roma natapos sa dihang sila mibiya sa Siyudad sa Roma, nga nagtimaan sa katapusan sa tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig, nga gihulagway ingon nga usa ka “panahon” sa bersikulo baynte-kuwatro, ug sa dihang ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig sa papadong pagmando natapos niadtong 1798, gipakuha ni Napoleon ang papa gikan sa Siyudad sa Roma ug namatay siya sa pagkabihag.

Pagan Rome and Papal Rome establish that modern Rome will rule supremely for a specific prophetic period in the last days. “Time is no longer”, but the period of papal persecution of the last days is a specific period that begins at the soon-coming Sunday law in the United States and continues until human probation closes, when Michael stands up and pronounces, “He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.”

Ang pagano nga Roma ug ang papal nga Roma nagapahimatuod nga ang modernong Roma magamando nga labing labaw sulod sa usa ka piho nga matagnaong yugto sa katapusang mga adlaw. “Ang panahon dili na,” apan ang yugto sa paglugos sa kapapahan sa katapusang mga adlaw usa ka piho nga yugto nga magsugod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa ug magapadayon hangtod nga mosira ang tawhanong panahon sa pagsulay, sa dihang motindog si Miguel ug magapahayag, “Ang dili matarung, pabilina siyang dili matarung gihapon: ug ang mahugaw, pabilina siyang mahugaw gihapon: ug ang matarung, pabilina siyang matarung gihapon: ug ang balaan, pabilina siyang balaan gihapon.”

Pagan Rome persecuted Christians in the Colosseum in the City of Rome during its bloody history, and Christian historians have estimated that during the Dark Ages of papal rule one hundred million martyrs were murdered by the papacy, but the papacy denies that claim and sets the estimate at about fifty million. Pagan and papal Rome both persecuted God’s faithful, and modern Rome will also persecute God’s faithful people in the last days.

Ang pagano nga Roma naglutos sa mga Kristohanon sa Colosseum sa Siyudad sa Roma sulod sa madugoong kasaysayan niini, ug ang mga Kristohanong historyador nagbanabana nga sa panahon sa Mangitngit nga Kapanahonan sa pagmando sa kapapahan, usa ka gatos ka milyon nga mga martir ang gipamatay sa kapapahan; apan ang kapapahan nagalimod niana nga pag-angkon ug nagtakda sa banabana sa mga kalim-an ka milyon. Ang pagano ug ang kapapahang Roma kapwa naglutos sa mga matinumanong sumusunod sa Dios, ug ang modernong Roma magalutos usab sa matinumanong katawhan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw.

> “Many will be imprisoned, many will flee for their lives from cities and towns, and many will be martyrs for Christ’s sake in standing in defense of the truth.” Selected Messages, book 3, 397.

> “Daghan ang pagabilanggonon, daghan ang mokalagiw alang sa ilang kinabuhi gikan sa mga siyudad ug mga lungsod, ug daghan ang mahimong mga martir tungod kang Cristo diha sa pagbarog aron depensahan ang kamatuoran.” Selected Messages, book 3, 397.

Pagan Rome overcame three geographical obstacles as it took control of the world. Papal Rome overcame three geographical obstacles as it took control of the world. Modern Rome overcame the King of the South (the atheistic Soviet Union) in 1989, and will next overthrow the glorious land (the United States) at the soon coming Sunday law. It will then overcome Egypt (the entire world).

Ang pagano nga Roma mibuntog sa tulo ka heograpikanhong babag samtang kini nagkuha sa pagpugong sa kalibotan. Ang papa nga Roma mibuntog sa tulo ka heograpikanhong babag samtang kini nagkuha sa pagpugong sa kalibotan. Ang modernong Roma mibuntog sa Hari sa Habagatan (ang ateyistikong Unyong Sobyet) niadtong 1989, ug sunod nga pukanon niini ang mahimayaong yuta (ang Tinipong Bansa sa Amerika) sa haduol na nga balaod sa Domingo. Unya buntogon niini ang Egipto (ang tibuok kalibotan).

> “All society is ranging into two great classes, the obedient and the disobedient. Among which class shall we be found?

> “Ang tibuok katilingban nagapahimutang ngadto sa duha ka dagkong pundok, ang masinugtanon ug ang masupilon. Sa hain niining duha ka pundok kita hikaplagan?”

> “Those who keep God’s commandments, those who live not by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God, compose the church of the living God. Those who choose to follow Antichrist are subjects of the great apostate. Ranged under the banner of Satan, they break God’s law, and lead others to break it. They endeavor so to frame the laws of nations that men shall show their loyalty to earthly governments by trampling upon the laws of God’s kingdom.

> “Kadtong nagabantay sa mga sugo sa Dios, kadtong nanginabuhi dili sa tinapay lamang, kondili sa matag pulong nga nagagula gikan sa baba sa Dios, mao ang naglangkob sa iglesia sa buhi nga Dios. Kadtong mopili sa pagsunod sa Anticristo mga sakop sa dakong apostata. Napahimutang ilalom sa bandila ni Satanas, ilang gilapas ang balaod sa Dios, ug ginadala usab nila ang uban ngadto sa paglapas niini. Naningkamot sila sa paghimo sa mga balaod sa mga nasod sa paagi nga ang mga tawo magapakita sa ilang pagkamaunongon sa yutan-ong mga kagamhanan pinaagi sa pagyatak sa mga balaod sa gingharian sa Dios.

> “Satan is diverting minds with unimportant questions, in order that they shall not with clear and distinct vision see matters of vast importance. The enemy is planning to ensnare the world.

> “Si Satanas nagapaling sa mga hunahuna pinaagi sa dili mahinungdanong mga pangutana, aron sila dili makakita sa mga butang nga may dako kaayong importansiya uban sa tin-aw ug dayag nga panan-aw. Ang kaaway nagaplano sa paglit-ag sa kalibotan.

> “The so-called Christian world is to be the theater of great and decisive actions. Men in authority will enact laws controlling the conscience, after the example of the Papacy. Babylon will make all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Every nation will be involved.” Manuscript Releases, volume 1, 296.

> “Ang gitawag nga Kristohanong kalibotan mao ang mahimong entablado sa dagko ug mapigusong mga panghitabo. Ang mga tawo nga anaa sa awtoridad maghimo ug mga balaod nga mokontrolar sa konsensiya, sumala sa panig-ingnan sa Kapapahan. Ang Babilonia magapainom sa tanang kanasoran sa bino sa kapungot sa iyang pakighilawas. Ang matag nasod maapil.” Manuscript Releases, volume 1, 296.

In order to defend the truth that identifies the “glorious land” of Daniel eleven verse forty-one as a symbol of the United States, the Lion of the tribe of Judah opened to the students of prophecy of the last days the principle of the triple application of prophecy. The light from those last six verses, have been established by applying the history represented by “the daily” in the book of Daniel, as set forth in verse thirty-one of Daniel eleven, unto the last six verses of the chapter. The same bedrock truth (“the daily”), that became the key of Miller’s prophetic framework, also produced the prophetic framework of the last days. Miller’s framework was based upon the two desolating powers of paganism and papalism that persecuted God’s people, and the framework of the last days is based upon the three desolating powers that persecute God’s people in the last days.

Aron sa pagpanalipod sa kamatuoran nga nag-ila sa “mahimayaong yuta” sa Daniel onse bersikulo kwarenta ug uno ingong simbolo sa Tinipong Bansa sa Amerika, ang Leon sa banay ni Juda nagbukas ngadto sa mga estudyante sa tagna sa ulahing mga adlaw sa prinsipyo sa tulo ka pilo nga paggamit sa tagna. Ang kahayag gikan niadtong ulahing unom ka bersikulo natukod pinaagi sa pagpadapat sa kasaysayan nga girepresentahan sa “kanunay” diha sa basahon ni Daniel, sumala sa gipahayag sa bersikulo traynta ug uno sa Daniel onse, ngadto sa ulahing unom ka bersikulo sa kapitulo. Ang maong pundamental nga kamatuoran (“ang kanunay”), nga nahimong yawe sa propetikong gambalay ni Miller, mao usab ang nagpatungha sa propetikong gambalay sa ulahing mga adlaw. Ang gambalay ni Miller gibase sa duha ka makapahimong biniyaan nga mga gahum sa paganismo ug papado nga naglutos sa katawhan sa Dios, ug ang gambalay sa ulahing mga adlaw gibase sa tulo ka makapahimong biniyaan nga mga gahum nga naglutos sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw.

The increase of knowledge represented in the last six verses of Daniel eleven, that represent the increase of knowledge that arrived in 1989, and that are represented by the Hiddekel River, was resisted by the enemies of truth. That resistance led to an understanding of the principle of the triple application of prophecy, which was first recognized as a triple application of Rome, which is the subject that establishes the vision of prophetic history.

Ang pagdugang sa kahibalo nga girepresentahan sa katapusang unom ka bersikulo sa Daniel onse, nga nagrepresentar sa pagdugang sa kahibalo nga miabot niadtong 1989, ug nga girepresentahan sa Suba sa Hiddekel, gisukol sa mga kaaway sa kamatuoran. Kana nga pagsukol mitultol ngadto sa usa ka pagsabot sa prinsipyo sa triple nga aplikasyon sa tagna, nga unang naila ingon nga usa ka triple nga aplikasyon sa Roma, nga mao ang hilisgutan nga nagpalig-on sa panan-awon sa tagnaong kasaysayan.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Diin walay panan-awon, ang katawohan mangahanaw: apan ang magabantay sa kasugoan, bulahan siya. Proverbio 29:18.

The triple application of the three manifestations of Rome identifies that pagan and papal Rome’s religion is paganism, and that their religion is governed by a man titled Pontifex Maximus. Those two manifestations of Rome identify that three geographical powers are removed in advance of them ruling supremely for a specified period of time, and that they will rule from the seven-hilled city of Rome, which is their sanctuary of strength. They both witnessed to the fact that they persecuted God’s faithful people. Therefore, based upon these two witnesses we know that modern Rome’s religion will be paganism, and that she will be directed by the pope of Rome whose title is Pontifex Maximus.

Ang tulo ka pilo nga paggamit sa tulo ka pagpakita sa Roma nag-ila nga ang relihiyon sa pagano ug papal nga Roma mao ang paganismo, ug nga ang ilang relihiyon gidumalahan sa usa ka tawo nga nagdala sa titulo nga Pontifex Maximus. Kining duha ka pagpakita sa Roma nagpakita nga tulo ka gahom nga heyograpikal ang pagapapason una pa sila maghari nga labing labaw sulod sa usa ka tinudlong yugto sa panahon, ug nga sila magahari gikan sa siyudad sa Roma nga may pito ka bungtod, nga mao ang ilang santuwaryo sa kalig-on. Silang duha nagpamatuod usab sa kamatuoran nga gilutos nila ang matinumanong katawhan sa Dios. Busa, pinasikad niining duha ka mga saksi, nahibalo kita nga ang relihiyon sa modernong Roma mao ang paganismo, ug nga siya pagadumalahan sa papa sa Roma kansang titulo mao ang Pontifex Maximus.

Before the great whore takes control and rules supremely modern Rome will need to overcome three obstacles, and the first obstacle is past history with the demise of the Soviet Union in 1989, Rome’s atheistic enemy that resisted Rome’s power in Europe. The next obstacle is overthrown at the soon coming Sunday law in the United States, and then the United Nations will give its authority unto modern Rome for a short space. Once it is fully enthroned the persecution of the last days will take place.

Sa dili pa makakupot sa kagamhanan ug maghari sa labing hataas nga paagi ang daku nga bigaon, ang modernong Roma kinahanglan una nga mabuntog ang tulo ka mga babag, ug ang unang babag anaa na sa nangagi pinaagi sa pagkapukan sa Unyong Sobyet niadtong 1989, ang walay-Dios nga kaaway sa Roma nga misukol sa gahum sa Roma sa Uropa. Ang sunod nga babag pagapukanon sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos, ug unya ang Nagkahiusang mga Nasod mohatag sa iyang kagahum ngadto sa modernong Roma sulod sa hamubo nga panahon. Sa higayon nga kini hingpit nang mapalingkod sa trono, mahitabo ang paglutos sa kaulahiang mga adlaw.

The book of Daniel, and especially Revelation chapter eight, provide the prophetic characteristics of Rome, which contribute to the correct understanding of modern Rome. One of those characteristics was the division of the Roman Empire into East and West as accomplished by Constantine in the year 330. Pagan Rome and papal Rome, when considered together, also speak to the twofold nature of Rome. Constantine’s division that produced western and eastern Rome is a second witness to pagan and papal Rome. Constantine set up the civil authority in the east, and left the ecclesiastical authority in the west. Pagan Rome represented statecraft and papal Rome represented churchcraft. The east was statecraft, the west was churchcraft as typified by the iron and clay of Daniel two, or the masculine horn and feminine horn of Daniel eight, or the beasts of prey of Daniel seven, and the sanctuary beasts of Daniel eight.

Ang basahon ni Daniel, ug ilabina ang Revelation kapitulo otso, naghatag sa mga propetikong kinaiya sa Roma, nga nakaamot sa husto nga pagsabot sa modernong Roma. Usa niana nga mga kinaiya mao ang pagkabahin sa Romanong Imperyo ngadto sa Sidlakan ug Kasadpan, ingon nga gipatuman ni Constantine sa tuig 330. Ang pagano nga Roma ug ang papal nga Roma, kon hisgotan nga magkauban, nagsulti usab sa duruha ka kinaiya sa Roma. Ang pagkabahin ni Constantine nga nagmugna sa kasadpang Roma ug sidlakang Roma maoy ikaduhang saksi sa pagano ug papal nga Roma. Gitukod ni Constantine ang sibil nga awtoridad sa sidlakan, ug gibiyaan ang eklesiastikal nga awtoridad sa kasadpan. Ang pagano nga Roma nagrepresentar sa statecraft ug ang papal nga Roma nagrepresentar sa churchcraft. Ang sidlakan mao ang statecraft, ang kasadpan mao ang churchcraft, ingon sa gihulagway sa puthaw ug kolon sa Daniel dos, o sa laki nga sungay ug babaye nga sungay sa Daniel otso, o sa mga mananap nga mabangis sa Daniel siyete, ug sa mga mananap sa santuwaryo sa Daniel otso.

Modern Rome will also be twofold in nature, consisting of a combination of church and state, of iron and clay, and of churchcraft and statecraft, but Modern Rome is also threefold in nature. In Revelation chapter eight both western and eastern Rome were literally and symbolically divided into three. Constantine ruling from eastern Rome literally divided his kingdom to his three sons, and western Rome was symbolically represented by the sun, moon and stars that represented the threefold form of government that was employed by the Roman Empire. Thus, Modern Rome, though being twofold of churchcraft and statecraft, would also represent a threefold union represented by the dragon, the beast and the false prophet.

Ang Modernong Roma mamahimo usab nga may duruha ka kinaiya, nga naglangkob sa usa ka hiniusang simbahan ug estado, sa puthaw ug kolonon, ug sa pagpamalaod sa simbahan ug sa pagpamalaod sa estado; apan ang Modernong Roma may tuloan usab ka kinaiya. Sa Pinadayag kapitulo walo, ang kasadpang Roma ug ang sidlakang Roma sa literal ug sa simboliko gibahin ngadto sa tulo. Si Constantino, nga nagmando gikan sa sidlakang Roma, sa literal gibahin ang iyang gingharian ngadto sa iyang tulo ka mga anak, ug ang kasadpang Roma sa simboliko girepresentahan sa adlaw, bulan, ug mga bituon nga nagrepresentar sa tuloan ka porma sa pangagamhanan nga gigamit sa Romanong Imperyo. Busa, ang Modernong Roma, bisan tuod may duruha ka porma sa pagpamalaod sa simbahan ug sa pagpamalaod sa estado, magrepresentar usab sa usa ka tuloan ka panaghiusa nga girepresentahan sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta.

The manifestations of pagan and papal Rome identify the complex prophetic makeup of the final Modern Rome. It is the threefold union that takes place at the soon coming Sunday law that leads the world to Armageddon. It is the worldwide “Image of the Beast” which is a symbol of the combination of Church and State. Its head is Pontifex Maximus, who rules from the City of Rome, which is the seat of his power. The man of sin’s civil authority will be provided by the United Nations, and the world will be forced to accept the threefold, yet dual system of the antichrist, by the coercive power of the United States. Thus, just as pagan Rome (the dragon) in Revelation thirteen, verse two, gave the papacy “his power, his seat and great authority”, the United States, as typified by pagan Rome, accomplishes the same three works for modern Rome. The seat is Vatican City in the seven-hilled city of Rome, the authority is the United Nations, and the power is the United States. Together they lead the world to a place where the papacy “shall come to his end, and none shall help him”.

Ang mga pagpakita sa pagano ug papa nga Roma nagtimaan sa komplikado nga profetikanhong pagkaporma sa katapusang Modernong Roma. Mao kini ang tulo-ka-pilo nga panaghiusa nga mahitabo sa umaabot na nga balaod sa Domingo nga magdala sa kalibotan ngadto sa Armageddon. Mao kini ang pangkalibotang “Larawan sa Mananap” nga maoy simbolo sa panaghiusa sa Simbahan ug Estado. Ang ulo niini mao ang Pontifex Maximus, nga nagmando gikan sa Lungsod sa Roma, nga mao ang lingkoranan sa iyang gahum. Ang sibil nga awtoridad sa tawo sa sala igahatag sa United Nations, ug ang kalibotan pugson sa pagdawat sa tulo-ka-pilo, apan duruha nga sistema sa antikristo, pinaagi sa mapugosong gahum sa Estados Unidos. Busa, maingon nga ang pagano nga Roma (ang dragon) diha sa Pinadayag kapitulo trese, bersikulo dos, mihatag sa pagkapapa “sa iyang gahum, sa iyang lingkoranan ug dakong awtoridad”, ang Estados Unidos, ingon nga gitipoan sa pagano nga Roma, nagatuman usab sa mao rang tulo ka buluhaton alang sa modernong Roma. Ang lingkoranan mao ang Siyudad sa Vaticano sa siyudad sa Roma nga may pito ka bungtod, ang awtoridad mao ang United Nations, ug ang gahum mao ang Estados Unidos. Magkauban silang nagdala sa kalibotan ngadto sa usa ka dapit diin ang pagkapapa “moabot sa iyang katapusan, ug walay motabang kaniya”.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> And the sixth angel poured out his vial upon the great river Euphrates; and the water thereof was dried up, that the way of the kings of the east might be prepared. And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments, lest he walk naked, and they see his shame. And he gathered them together into a place called in the Hebrew tongue Armageddon. And the seventh angel poured out his vial into the air; and there came a great voice out of the temple of heaven, from the throne, saying, It is done. Revelation 16:12–17.

> Ug ang ikaupat nga manulonda mibubo sa iyang panaksan ibabaw sa dakong suba sa Eufrates; ug ang tubig niini nauga, aron maandam ang dalan sa mga hari gikan sa sidlakan. Ug nakita ko ang tulo ka mahugawng espiritu nga sama sa mga baki nga migula gikan sa baba sa dragon, ug gikan sa baba sa mananap nga mapintas, ug gikan sa baba sa mini nga propeta. Kay sila mao ang mga espiritu sa mga yawa, nga nagahimo ug mga katingalahan, nga nangadto sa mga hari sa yuta ug sa tibook kalibutan, aron pagatigumon sila ngadto sa gubat niadtong dakong adlaw sa Dios nga Makagagahum sa ngatanan. Ania karon, moanhi ako ingon sa usa ka kawatan. Bulahan ang nagabantay, ug nagatipig sa iyang mga bisti, aron dili siya maglakaw nga hubo, ug ilang makita ang iyang kaulawan. Ug iyang gitigum sila ngadto sa usa ka dapit nga ginganlan sa pinulongang Hebreohanon ug Armagedon. Ug ang ikapito nga manulonda mibubo sa iyang panaksan ngadto sa hangin; ug dihay miabut nga dakong tingog gikan sa templo sa langit, gikan sa trono, nga nagaingon, Nahuman na. Pinadayag 16:12–17.

Back to Articles