Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Three

Ang Tinagong Kasaysayan sa Bersikulo Kwarenta — Numero Tulo

The Sunday Law and the Prophetic Journey: From the Patriot Act to the Final Test

Ang Balaod sa Dominggo ug ang Profetikong Panaw: Gikan sa Patriot Act ngadto sa Katapusang Pagsulay

Author

Jeff Pippenger

Published

September 22, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> “Pinaagi sa kasugoan nga mopatuman sa pagtukod sa kapapahan nga naglapas sa balaod sa Dios, ang atong nasod moputol sa iyang kaugalingon sa hingpit gikan sa pagkamatarong. Sa dihang ang Protestantismo moladlad sa iyang kamot tabok sa bung-aw aron kugson ang kamot sa gahom sa Roma, sa dihang molatas siya ibabaw sa kahiladman aron maghinawiray uban sa espiritismo, sa dihang, ilalom sa impluwensya niining tulo-ka-pilo nga panaghiusa, ang atong nasod mosalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon ingon nga usa ka Protestante ug republikano nga kagamhanan, ug maghimo ug mga lakang alang sa pagpalapad sa mga kabakakan ug mga limbong sa kapapahan, nan atong mahibaloan nga ang panahon miabut na alang sa kahibulongang pagbuhat ni Satanas ug nga ang katapusan haduol na.”

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’

> “Maingon nga ang pagduol sa mga kasundalohan sa Roma maoy usa ka timailhan ngadto sa mga tinun-an sa nagasingabot nga pagkalaglag sa Jerusalem, sa ingon usab kining apostasiya mahimong usa ka timailhan alang kanato nga ang kinutuban sa pailub sa Dios naabut na, nga ang takus sa kasal-anan sa atong nasod napuno na, ug nga ang manulonda sa kalooy hapit nang molupad palayo, aron dili na gayud mobalik. Unya ang katawhan sa Dios igatunod ngadto niadtong mga talan-awon sa kasakit ug kalisdanan nga gihulagway sa mga propeta ingon nga panahon sa kasamok ni Jacob. Ang mga pagtuaw sa mga matinumanon, mga gilutos, mosaka ngadto sa langit. Ug maingon nga ang dugo ni Abel mituaw gikan sa yuta, adunay mga tingog usab nga nagatuaw ngadto sa Dios gikan sa mga lubnganan sa mga martir, gikan sa mga lubnganan sa dagat, gikan sa mga langob sa kabukiran, gikan sa mga lungon sa mga kumbento: ‘Hangtod kanus-a, O Ginoo, balaan ug matuod, nga dili Ka maghukom ug manimalos sa among dugo ibabaw kanila nga nagapuyo sa yuta?’”

> “The Lord is doing His work. All heaven is astir. The Judge of all the earth is soon to arise and vindicate His insulted authority. The mark of deliverance will be set upon the men who keep God’s commandments, who revere His law, and who refuse the mark of the beast or of his image.

> “Ang Ginoo nagabuhat sa Iyang buhat. Ang tibuok langit naglihok. Ang Maghuhukom sa tibuok yuta sa dili madugay motindog ug magapamatuod sa Iyang gipasipad-an nga awtoridad. Ang timaan sa kaluwasan igabutang ibabaw sa mga tawo nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, nga nagatahod sa Iyang balaod, ug nga nagadumili sa marka sa mapintas nga mananap o sa iyang larawan.

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

> “Gipadayag sa Dios ang mahitabo sa ulahing mga adlaw, aron ang Iyang katawhan maandam sa pagbarog batok sa unos sa pagsupak ug kapungot. Kadtong gipasidan-an na mahitungod sa mga panghitabo nga anaa sa ilang atubangan dili angay nga molingkod lamang sa malinawon nga pagpaabut sa umaabot nga unos, nga naglipay sa ilang kaugalingon pinaagi sa paghunahuna nga ang Ginoo magapanalipod sa Iyang mga matinumanon sa adlaw sa kasakitan. Kinahanglan kita mahisama sa mga tawo nga naghulat sa ilang Ginoo, dili sa walay-buhat nga pagpaabut, kondili sa mainiton nga pagbuhat, uban ang dili-matarug nga pagtoo. Dili kini panahon karon sa pagtugot nga ang atong mga hunahuna mapunô sa mga butang nga diyutay ra ug kahinungdanon. Samtang ang mga tawo nangatulog, si Satanas aktibong naghan-ay sa mga butang aron ang katawhan sa Ginoo dili makadawat ug kalooy o hustisya. Ang lihok pabor sa Domingo karon nagpadayon sa iyang dalan diha sa kangitngit. Ang mga pangulo nagtago sa tinuod nga isyu, ug daghan sa mga nakighiusa sa maong lihok wala gayud makakita kon asa padulong ang tinagong agos. Ang iyang mga pagpahayag malumo ug sa panagway Kristohanon, apan sa diha nga kini mosulti na, ipadayag niini ang espiritu sa dragon. Katungdanan nato ang pagbuhat sa tanan nga anaa sa atong gahum aron malikayan ang gihulga nga kapeligrohan. Kinahanglan maningkamot kita sa pagwagtang sa pagdumot pinaagi sa pagbutang sa atong kaugalingon sa hustong kahayag atubangan sa katawhan. Kinahanglan atong ipresentar kanila ang tinuod nga pangutana nga gilantugian, sa ingon niana nagpasulod sa labing mabungahong pagsupak batok sa mga lakang sa pagpugong sa kagawasan sa konsensya. Kinahanglan susihon nato ang Kasulatan ug makahimo sa paghatag sa katarongan sa atong pagtoo. Miingon ang propeta: ‘Ang dautan magapadayon sa pagbuhat sa pagkadautan: ug walay usa sa mga dautan nga makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

When the “Sunday movement” “shall speak it will reveal the spirit of the dragon.” The four paragraphs identify that at the Sunday law the United States “will disconnect herself fully from righteousness.” At the Sunday law “the time has come for the marvelous working of Satan.” At the Sunday law the threefold union is accomplished. At the Sunday law the United States “repudiates every principle of its Constitution as a Protestant republican government”, and they also “make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions.” That Sunday law is a “sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return.” That sign was typified by the warning given by Jesus identifying the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. It is there that the prayer given by the martyrs of the fifth seal ask, “How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?” is accomplished. It is also at that waymark that the foolish and wise virgins manifest their characters.

Sa dihang ang “Sunday movement” “mamahimong mosulti, kini magapadayag sa espiritu sa dragon.” Ang upat ka parapo nagpaila nga sa balaod sa Domingo ang Tinipong Bansa sa Amerika “moputol sa iyang kaugalingon sa hingpit gikan sa pagkamatarung.” Sa balaod sa Domingo “miabot na ang panahon alang sa kahibulongang pagbuhat ni Satanas.” Sa balaod sa Domingo matuman ang tulo-ka-pilo nga panaghiusa. Sa balaod sa Domingo ang Tinipong Bansa sa Amerika “mosalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon ingon nga usa ka Protestante nga republikano nga kagamhanan”, ug usab sila “magahimo ug tagana alang sa pagpakaylap sa bakak nga mga pagtulon-an ug mga limbong sa kapapahan.” Kadtong balaod sa Domingo mao ang usa ka “timaan alang kanato nga ang utlanan sa pagpailub sa Dios naabot na, nga ang takos sa kasal-anan sa atong nasud napuno na, ug nga ang manulonda sa kalooy hapit na molupad palayo, aron dili na gayud mobalik.” Kana nga timaan gitipohan sa pasidaan nga gihatag ni Jesus nga nag-ila sa dulumtanan sa pagkalaglag nga gisulti ni Daniel nga manalagna. Didto usab matuman ang pag-ampo nga gihatag sa mga martir sa ikalimang selyo nga nagaingon, “How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?” Didto usab nianang timailhanang dapit mapadayag sa buang ug sa maalamon nga mga ulay ang ilang mga kinaiya.

At the Sunday law, the United States “repudiates every principle of its Constitution.” The period of time when this work was accomplished began with the Patriot Act in 2001. 2001 until the Sunday law represents a progressive work of repudiating the Constitution. That progressive work corresponds to the line of prophecy where the formation of the image of the beast is accomplished. The line of the image of the beast may appear a bit more complicated, but the complication is worth understanding. What complicates the line of the image of the beast is that it represents two lines.

Sa balaod sa Domingo, ang Tinipong Bansa sa Amerika “misalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon.” Ang yugto sa panahon diin kini nga buluhaton natuman nagsugod sa Patriot Act niadtong 2001. Ang 2001 hangtod sa balaod sa Domingo nagrepresentar sa usa ka padayonng buluhaton sa pagsalikway sa Konstitusyon. Kining padayonng buluhaton nagkatugbang sa linya sa tagna diin ang pagporma sa larawan sa mapintas nga mananap natuman. Ang linya sa larawan sa mapintas nga mananap mahimong makita nga medyo mas komplikado, apan ang komplikasyon takos sabton. Ang nagpalisod sa linya sa larawan sa mapintas nga mananap mao nga kini nagrepresentar ug duha ka mga linya.

For the earth beast the two lines are the horns of Republicanism and Protestantism. Those two horns come together into a church-state relationship and thus fulfill the formation of the image of the beast. The line of the formation of the image of the beast therefore has two lines within the one line, for the Republican and Protestant horns run parallel to one another through history, but their individual lines also have their own prophetic testimony to bear. One prophetic line, with two parallel subjects, is more complicated than simply marking the waymarks of political actions that represent the speaking associated with the Constitution.

Alang sa mananap sa yuta, ang duha ka linya mao ang mga sungay sa Republikano ug Protestante. Kining duha ka sungay naghiusa ngadto sa usa ka relasyon tali sa iglesia ug estado ug sa ingon nagtuman sa pagporma sa larawan sa mananap. Busa, ang linya sa pagporma sa larawan sa mananap adunay duha ka linya sulod sa usa ka linya, kay ang Republikano ug Protestante nga mga sungay nagdagan nga magkatakdo sa usag usa sa tibuok kasaysayan, apan ang tagsa nila ka linya adunay usab kaugalingong propetikong pagpamatuod nga pagadad-on. Ang usa ka propetikong linya, nga may duha ka magkatakdo nga mga hilisgutan, mas komplikado kaysa sa yano lamang nga pagtimaan sa mga ilhanan sa dalan sa mga lihok pampolitika nga nagrepresentar sa pagsulti nga nalambigit sa Konstitusyon.

The two lines of Republican and Protestant horns is further complicated by the prophetic fact that within the Republican horn is the history of the struggle between proslavery Democrats, and antislavery Republicans; and further that within the Protestant horn there is a continual testing process that follows the wise and the foolish virgins within the history of the Protestant horn. Still, it is highly important to settle into these truths.

Ang duha ka linya sa Republikano ug Protestante nga mga sungay labi pang nalibog tungod sa kamatuorang propetiko nga sulod sa sungay nga Republikano anaa ang kasaysayan sa pakigbisog tali sa mga Demokratang pabor sa pagkaulipon ug sa mga Republikano nga supak sa pagkaulipon; ug dugang pa nga sulod sa sungay nga Protestante aduna ang usa ka nagapadayon nga proseso sa pagsulay nga nagsunod sa maalamon ug sa buang nga mga ulay sulod sa kasaysayan sa sungay nga Protestante. Bisan pa niana, dako kaayo ang importansya nga mapalig-on kita niining mga kamatuoran.

Within the line represented by the earth beast’s two horns is the parallel illustration of either forming a character of Christ or a character of Satan, which equates to either forming an image of Christ or an image of the beast, for in this context the “beast” represents a created being in contrast with the Creator. The formation of these attributes is accomplished internally among all men, for when probation closes there are only two classes. The formation is also accomplished externally with the alliance between the papal power and the United Nations.

Sulod sa linya nga girepresentahan sa duha ka sungay sa mananap sa yuta anaa ang kaagig nga hulagway sa pagporma sa kinaiya ni Cristo o sa kinaiya ni Satanas, nga katumbas sa pagporma sa larawan ni Cristo o sa larawan sa mananap, kay niining kontekstoha ang “mananap” nagrepresentar sa usa ka binuhat nga gituga sukwahi sa Magbubuhat. Ang pagporma niini nga mga kinaiya matuman sa sulod sa tanan nga mga tawo, kay sa dihang ang panahon sa pagsulay mapanirado na, duha na lamang ka matang ang mahibilin. Ang pagporma usab matuman sa gawas pinaagi sa alyansa tali sa gahum sa pagka-papa ug sa United Nations.

So, the testing time for the formation of the image of the beast began in 2001, and it ends at the Sunday law in the United States. In that period of time the prophetic history of the earth beast’s two horns illustrates an internal and external controversy within their respective horns, whether it be religious or political, and also a struggle between the two horns themselves.

Busa, ang panahon sa pagsulay alang sa pagporma sa larawan sa mapintas nga mananap nagsugod niadtong 2001, ug kini matapos sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Niining yugto sa panahon, ang propetikong kasaysayan sa duha ka sungay sa mananap sa yuta naglarawan sa usa ka sulodnon ug gawasnong panagbingkil sulod sa ilang tagsa-tagsang mga sungay, bisan kini relihiyoso o politikal, ug usab sa usa ka pakigbisog tali sa duha ka sungay mismo.

The Sunday law in the United States represents the warning to flee which Jesus identified as “the abomination of desolation.” The Sunday law in the United States is the conclusion of the period that began in 2001. The Patriot Act was the “abomination of desolation spoken of by Daniel”, and identified by Jesus as a sign to flee from a coming destruction.

Ang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika nagrepresentar sa pasidaan sa pagkalagiw nga giila ni Jesus ingon nga “ang dulumtanan sa pagkalaglag.” Ang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika mao ang pagtapos sa yugto nga nagsugod niadtong 2001. Ang Patriot Act mao ang “dulumtanan sa pagkalaglag nga gisulti ni Daniel,” ug giila ni Jesus ingon nga usa ka timaan sa pagkalagiw gikan sa umaabot nga pagkalaglag.

The Patriot Act includes the prophetic light of 1888, and the Blair Bill. The Patriot Act then also prophetically contains the typification of the Sunday law, so the period from 2001 begins with a Sunday law as typified by 1888—Blair Bill, 2001—Patriot Act, and it ends with the Sunday law.

Ang Patriot Act naglakip sa matagnaong kahayag sa 1888, ug sa Blair Bill. Busa ang Patriot Act usab sa matagnaong paagi naglangkob sa tipolohiya sa balaod sa Dominggo, mao nga ang yugto nga nagsugod sa 2001 nagsugod uban sa usa ka balaod sa Dominggo sumala sa gipakita sa tipolohiya sa 1888—Blair Bill, 2001—Patriot Act, ug kini matapos uban sa balaod sa Dominggo.

The warning to flee the cities in 2001, typifies the warning to flee from Babylon at the Sunday law. The judgment brought upon the United States at the Sunday law typifies the judgment brought upon the entire world when Michael stands up and human probation closes. Christ’s signature as Alpha and Omega is repeatedly represented within the truths represented by the Blair Bill in 1888, and all that 1888 represents, repeating in 2001.

Ang pasidaan sa pagkalagiw gikan sa mga siyudad niadtong 2001, nagatipo sa pasidaan sa pagkalagiw gikan sa Babilonia sa balaod sa Domingo. Ang paghukom nga gipaabot sa Estados Unidos sa balaod sa Domingo nagatipo sa paghukom nga igapaabot sa tibook kalibotan sa dihang motindog si Miguel ug motakop ang panahon sa grasya sa tawo. Ang pirma ni Cristo ingon nga Alpha ug Omega sa makadaghan ginarepresentar sulod sa mga kamatuoran nga girepresentar sa Blair Bill niadtong 1888, ug sa tanan nga ginarepresentar sa 1888, nga nagbalik niadtong 2001.

2001, which was typified by 1888, represents not only the sign to flee as represented by the abomination of desolation, but it was also represented by 66 AD and the siege of Cestius. The siege of Titus in 70 AD represents the Sunday law in the United States. The Sunday law in the United States is represented by the year 321 and the first Sunday law of Constantine, and 538 represents when the last nation of the earth succumbs to the mark of the beast.

Ang 2001, nga gihulagway pinaagi sa 1888, nagrepresentar dili lamang sa ilhanan sa pagkalagiw sumala sa girepresentar sa dulumtanan nga makapahimong biniyaan, kondili girepresentar usab kini sa 66 AD ug sa paglikos ni Cestius. Ang paglikos ni Titus sa 70 AD nagrepresentar sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika girepresentar sa tuig 321 ug sa unang balaod sa Domingo ni Constantine, ug ang 538 nagrepresentar sa panahon nga ang kataposang nasod sa kalibotan magpasakop sa marka sa mananap.

2001 is 1888, Cestius and the year 66 AD. The Sunday law is Titus and the years 70 and 321. 2001 is also the baptism of Jesus, and His descent in Revelation chapter ten on August 11, 1840. All these symbols contribute to the line of the Constitution.

Ang 2001 mao ang 1888, si Cestius ug ang tuig 66 AD. Ang balaod sa Dominggo mao si Tito ug ang mga tuig 70 ug 321. Ang 2001 usab mao ang bautismo ni Jesus, ug ang Iyang pagkanaog diha sa Pinadayag kapitulo 10 niadtong Agosto 11, 1840. Kining tanan nga mga simbolo nagahatag ug bahin sa linya sa Konstitusyon.

The prophetic history of the United States runs parallel to the history of Adventism. In 1798 the papacy received its deadly wound, and 1798 was the time of the end when the portion of the prophecies of Daniel that related to the history of the first and second angels of Revelation fourteen was unsealed. There in 1798, Adventism’s prophetic beginning is marked, and in 1798 the earth-beast with lamblike horns became the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ang profetikanhong kasaysayan sa Tinipong Bansa sa Amerika nagadagan nga kaabay sa kasaysayan sa Adventismo. Niadtong 1798 ang pagka-papa nakadawat sa iyang makamatay nga samad, ug ang 1798 mao ang panahon sa katapusan sa dihang ang bahin sa mga tagna ni Daniel nga may kalabutan sa kasaysayan sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse giablihan. Didto sa 1798, gimarkahan ang profetikanhong sinugdanan sa Adventismo, ug niadtong 1798 ang mananap gikan sa yuta nga may mga sungay nga sama sa karnero nahimong ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.

1798 was preceded by three prophetic waymarks associated with the line of the earth beast, and therefore with the speaking of the United States, and the Constitution of the United States. Those three waymarks were the Declaration of Independence, spoken in 1776, then the Constitution in 1789, and then the Alien and Sedition Acts of 1798.

Ang 1798 giunhanan sa tulo ka mga ilhanang propetiko nga nalambigit sa linya sa mananap sa yuta, ug busa sa pagsulti sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug sa Konstitusyon sa Tinipong Bansa sa Amerika. Kining tulo ka mga ilhanan mao ang Deklarasyon sa Kagawasan, nga gipahayag niadtong 1776, unya ang Konstitusyon niadtong 1789, ug dayon ang Alien and Sedition Acts sa 1798.

Those three waymarks address the prophetic line of the Constitution and mark the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy. The Sunday law is the end of the sixth kingdom of Bible prophecy’s reign, and therefore there must be of prophetic necessity three waymarks that precede the end, as typified by the three waymarks that preceded the beginning.

Kining tulo ka timaan nagtumong sa propetikong linya sa Konstitusyon ug nagtimaan sa sinugdanan sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia. Ang balaod sa Dominggo mao ang katapusan sa paghari sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, ug busa kinahanglan, tungod sa propetikong kinahanglanon, nga may tulo ka timaan nga magauna sa katapusan, maingon nga gilantaw sa porma sa tulo ka timaan nga nag-una sa sinugdanan.

In 2001, at the fall of the towers, the Patriot Act, is typified by the Blair Bill of 1888, along with the manifest rebellion of Adventism’s leadership at the Minneapolis General Conference. A rebellion which an angel told Sister White was typified by the rebellion against Moses by Korah, Dathan and Abiram is also typified by the baptism of Christ in 27 AD, the restraint of Islam on August 11, 1840 and the Declaration of Independence in 1776, as well as the “abomination of desolation, spoken by Daniel the prophet” as a sign to flee from the coming wrath, as represented by Cestius and 66 AD.

Sa 2001, sa pagkapukan sa mga tore, ang Patriot Act gipahulagway pinaagi sa Blair Bill sa 1888, uban sa dayag nga pagsukol sa pagpangulo sa Adventismo sa Minneapolis General Conference. Ang maong pagsukol, nga giingnan ni Sister White sa usa ka manulonda nga gipahulagway pinaagi sa pagsukol batok kang Moises ni Korah, Dathan ug Abiram, gipahulagway usab pinaagi sa bautismo ni Cristo niadtong 27 AD, sa pagpugong sa Islam niadtong Agosto 11, 1840, ug sa Declaration of Independence niadtong 1776, maingon man sa “dulumtanan sa pagkalaglag, nga gisulti ni Daniel nga manalagna” ingon nga usa ka timailhan sa pagkalagiw gikan sa umaabot nga kapungot, ingon sa girepresentahan ni Cestius ug sa 66 AD.

If you can still remember that the line of prophecy we are now considering is the line of the Constitution of the United States, all of the aforementioned prophetic lines contribute to and establish the prophetic theme represented by the line of the Constitution. Yet the line which appears to be the most interconnected line is the line of the formation of the image of the beast. The image of the beast is an image of the papal beast, which is represented as a beast with a woman reigning over the beast, which is the combination of church and state with the church in control of the relationship. In order for the United States to form an image to the beast, apostate Protestantism must so control the government to the point where the government will pass and enforce religious statutes, and ultimately the Sunday law.

Kon makahinumdom ka pa nga ang linya sa tagna nga atong gikonsiderar karon mao ang linya sa Konstitusyon sa Tinipong Bansa sa Amerika, ang tanang nahisgotan sa ibabaw nga mga linya sa tagna nag-amot ug nagpahimutang sa temang tagnaon nga girepresentahan sa linya sa Konstitusyon. Apan ang linya nga makita nga labing magkakonektado mao ang linya sa pagporma sa larawan sa mananap. Ang larawan sa mananap mao ang larawan sa papal nga mananap, nga girepresentahan ingon nga usa ka mananap nga may usa ka babaye nga naghari ibabaw sa mananap, nga mao ang pagkahiusa sa iglesia ug estado uban sa iglesia nga nagkontrol sa maong relasyon. Aron ang Tinipong Bansa sa Amerika makaporma ug larawan alang sa mananap, ang apostatang Protestanteismo kinahanglan mokontrol sa panggamhanan sa ingon nga sukod nga ang panggamhanan mopasar ug mopatuman sa relihiyosong mga balaod, ug sa katapusan, ang balaod sa Domingo.

As the process of forming the image of the beast is accomplished, the Constitution, written with a premier principle which Thomas Jefferson penned as “separation of church and state,” is to be overturned. When the Protestant horn has the power to direct the Republican horn to enforce religious mandates, the very heart of the Constitution is torn apart, thus you have the prophetic relationship between the line of the Constitution and the line of the image of the beast.

Samtang natuman ang proseso sa pagporma sa hulagway sa mananap, ang Konstitusyon, nga gisulat uban ang usa ka pangunang prinsipyo nga gisulat ni Thomas Jefferson ingon “pagbulag sa simbahan ug estado,” pagatumbahon. Sa dihang ang Protestante nga sungay makabaton sa gahum sa pagmando sa Republikano nga sungay sa pagpatuman sa relihiyosong mga mando, ang kinahiladman gayod sa Konstitusyon gisiag pikas-pikas; busa anaa kaninyo ang profetikanhong kalambigitan tali sa linya sa Konstitusyon ug sa linya sa hulagway sa mananap.

The period where the image of the beast is formed began in 2001, with the Patriot Act, and it ends at the Sunday law, when the mark of the beast is enforced. During that period the latter rain is sprinkled, for the latter rain begins to fall when the mighty angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with His glory, which, according to Sister White, would occur when the great buildings of New York City were brought down by a touch of the Lord.

Ang yugto diin maporma ang larawan sa mananap nagsugod niadtong 2001, uban sa Patriot Act, ug matapos kini sa balaod sa Domingo, sa dihang ipatuman na ang timaan sa mananap. Sulod nianang yugtoa ang ulahing ulan isabwag, kay ang ulahing ulan magsugod sa pagkahulog sa dihang mokanaog ang gamhanang manulonda sa Pinadayag 18 ug pasanagon ang yuta pinaagi sa Iyang himaya, nga, sumala kang Sister White, mahitabo sa dihang ang dagkong mga bilding sa Siyudad sa New York pagapahulogon pinaagi sa usa ka paghikap sa Ginoo.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “Ang ulahing ulan igabubo ibabaw sa katawhan sa Dios. Usa ka gamhanang manolunda manaug gikan sa langit, ug ang tibook nga yuta pagadan-agan sa iyang himaya.” Review and Herald, Abril 21, 1891.

The period of the sprinkling of the latter rain represents a period of time when the wheat and tares of Adventism’s last generation are being sifted and purged. That sifting and purging ends at the Sunday law, and the wise virgins who possess the oil when the crisis of the Sunday law arrives, are sealed and then the Holy Spirit is poured out without measure until Michael stands up and human probation closes.

Ang yugto sa pagwisik sa ulahing ulan nagrepresentar sa usa ka yugto sa panahon diin ang trigo ug ang mga bunglayon sa katapusang kaliwatan sa Adventismo ginatabyog ug ginaputli. Kana nga pagtabyog ug pagputli matapos sa balaod sa Domingo, ug ang mga maalamong ulay nga nanag-iya sa lana sa dihang moabut ang krisis sa balaod sa Domingo, pagatimrihan ug unya ang Balaang Espiritu igabubo nga walay sukod hangtod si Michael motindog ug ang panahon sa paghatag ug kahigayonan sa tawo matapos.

During the formation of the image of the beast in the United States the latter rain will be sprinkling, and during the formation of the image of the beast in the world the latter rain will be poured out without measure.

Atol sa pagporma sa larawan sa mananap sa Estados Unidos, ang ulahing ulan magatulo na; ug atol sa pagporma sa larawan sa mananap sa kalibutan, ang ulahing ulan igaula nga walay sukod.

In 2001 the testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church began, as typified by the Protestants of August 11, 1840, and by ancient Israel when Christ was baptized.

Niadtong 2001 nagsugod ang pagsulay sa iglesia nga Laodicean Seventh-day Adventist, ingon nga gitipo sa mga Protestante niadtong Agosto 11, 1840, ug sa karaang Israel sa dihang gibautismohan si Cristo.

> “The time of test is just upon us, for the loud cry of the third angel has already begun in the revelation of the righteousness of Christ, the sin-pardoning Redeemer. This is the beginning of the light of the angel whose glory shall fill the whole earth.” Selected Messages, book 1, 362.

> “Ang panahon sa pagsulay ania na gayud sa ibabaw nato, kay ang makusog nga singgit sa ikatulong manulonda nagsugod na diha sa pagpadayag sa pagkamatarong ni Cristo, ang Manunubos nga nagapasaylo sa sala. Mao kini ang sinugdanan sa kahayag sa manulonda kansang himaya mopuno sa tibuok kalibotan.” Selected Messages, book 1, 362.

The final testing process for the former covenant people begins when the light of the angel of Revelation eighteen begins to present His message. His message is also represented in the first three verses of chapter eighteen of Revelation, and those three verses were, according to Sister White fulfilled when the great buildings of New York City came down.

Ang katapusang proseso sa pagsulay alang sa katawhan sa kanhing tugon nagsugod sa dihang ang kahayag sa manulonda sa Pinadayag 18 nagsugod sa pagpadayag sa Iyang mensahe. Ang Iyang mensahe gilarawan usab sa unang tulo ka mga bersikulo sa kapitulo 18 sa Pinadayag, ug kadtong tulo ka mga bersikulo, sumala kang Sister White, natuman sa dihang nangahugno ang dagkong mga bilding sa Siyudad sa New York.

The testing process then began, as represented by John in chapter ten of Revelation. The test was whether you would take the little book that was in the angel’s hand, and then eat it. During this testing period, while the latter rain is being sprinkled it is falling only upon those who choose to take the little book and eat it.

Unya misugod ang proseso sa pagsulay, sumala sa gihulagway ni Juan diha sa ikanapulo nga kapitulo sa Pinadayag. Ang pagsulay mao kon dawaton ba ninyo ang gamayng basahon nga anaa sa kamot sa manulonda, ug dayon kan-on kini. Sulod niining panahona sa pagsulay, samtang ang ulahing ulan ginawisik, kini mahulog lamang ibabaw niadtong mopili sa pagdawat sa gamayng basahon ug sa pagkaon niini.

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> “Daghan ang sa dakong bahin napakyas sa pagdawat sa nahaunang ulan. Wala nila mabatonan ang tanang kaayohan nga sa ingon niini giandam sa Dios alang kanila. Naglaum sila nga ang kakulangon mapun-an pinaagi sa ulahing ulan. Sa diha nga igahatag na ang labing adunahang kadagaya sa grasya, nagtinguha sila nga ablihan ang ilang mga kasingkasing aron modawat niini. Naghimo sila ug makalilisang nga sayop. Ang buluhaton nga gisugdan sa Dios sa tawhanong kasingkasing pinaagi sa paghatag sa Iyang kahayag ug kahibalo kinahanglan nga magapadayon sa walay hunong. Ang matag usa kinahanglan makaila sa iyang kaugalingong panginahanglan. Ang kasingkasing kinahanglan hubuon gikan sa tanang kahugawan ug hinloan alang sa pagpuyo sa Espiritu. Pinaagi sa pagsugid ug pagtalikod sa sala, pinaagi sa mainiton nga pag-ampo ug sa pagtugyan sa ilang kaugalingon ngadto sa Dios, nga ang unang mga tinun-an nangandam alang sa pagbubo sa Espiritu Santo sa Adlaw sa Pentecostes. Ang mao gihapong buluhaton, apan sa labi pang dako nga sukod, kinahanglan buhaton karon. Unya ang tawhanong galamhan kinahanglan lamang mangayo alang sa panalangin, ug maghulat sa Ginoo nga magahingpit sa buluhaton mahitungod kaniya. Ang Dios mao ang nagsugod sa buluhaton, ug Iya kining tapuson, nga magahimo sa tawo nga hingpit diha kang Jesu-Cristo. Apan dili gayud angayng pasagdan ang grasya nga girepresentahan sa nahaunang ulan. Kadto lamang nga nagakinabuhi subay sa kahayag nga anaa kanila makadawat ug labi pang dakong kahayag. Gawas kon kita matag adlaw nagauswag sa pagpakita sa masibotong Cristohanong mga hiyas, dili nato maila ang mga pagpadayag sa Espiritu Santo diha sa ulahing ulan. Mahimo kining nagakahulog sa mga kasingkasing sa tanang naglibot kanato, apan dili nato kini mailhan ni madawat.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

Those who ate the message of 2001 were receiving a message appropriate for that period, but they were to be tested in order to manifest if they truly internalized the message into an experience prepared for the seal of God. In that period the latter rain is therefore represented as sprinkling, for the wheat and tares are still together. Therefore, Sister White says, “It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” When the wise are separated from the foolish, the latter rain is then poured out without measure, as it was at Pentecost, which typifies the Sunday law.

Kadtong mikaon sa mensahe sa 2001 nakadawat ug mensahe nga angay alang nianang panahona, apan kinahanglan silang sulayan aron mapadayag kon tinuod ba nga ilang gisulod sa ilang kinabuhi ang maong mensahe ngadto sa usa ka kasinatian nga giandam alang sa patik sa Dios. Niadtong panahona ang ulahing ulan busa girepresentahan ingon nga pagwisik, kay ang trigo ug ang mga sagbot nag-uban pa gihapon. Busa, si Sister White nagaingon, “Mahimong kini nagakahulog sa mga kasingkasing sa tanang naglibot kanato, apan dili kita makaila o makadawat niini.” Sa dihang ang mga manggialamon nahimulag na gikan sa mga buang, ang ulahing ulan igabubo na dayon nga walay sukod, maingon sa nahitabo sa Pentecostes, nga nagatipo sa balaod sa Domingo.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “Usab, kining mga sambingay nagatudlo nga wala nay panahon sa pagsulay human sa paghukom. Sa dihang matuman na ang buluhaton sa ebanghelyo, dayon mosunod ang pagkabahin tali sa mga maayo ug sa mga daotan, ug ang kapalaran sa matag pundok mamahimong gitino na sa walay kataposan.” Christ’s Object Lessons, 123.

The period of the sprinkling of the latter rain, followed by a period when the latter rain is poured out without measure, are also illustrated as two periods where judgment is accomplished upon God’s people. The first period of judgment upon God’s people began with the house of God on September 11, 2001, and at the Sunday law judgment is then accomplished for God’s other flock who are responding to or rejecting the loud cry of the third angel that begins at the Sunday law in the United States, and ends when Michael stands up, and human probation closes.

Ang yugto sa pagwisik sa ulahing ulan, nga gisundan sa usa ka yugto diin ang ulahing ulan ibubo nga walay sukod, gipakita usab ingong duha ka mga yugto diin ang paghukom matuman ibabaw sa katawohan sa Dios. Ang unang yugto sa paghukom ibabaw sa katawohan sa Dios nagsugod sa balay sa Dios niadtong Septiyembre 11, 2001, ug sa paghukom sa balaod sa Dominggo kini dayon matuman alang sa laing panon sa Dios nga motubag o mosalikway sa makusog nga singgit sa ikatulong manulonda nga nagsugod sa balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug matapos sa dihang motindog si Miguel, ug ang pagsulay sa tawo matapos.

The two periods of the latter rain, which are also the two periods of the judgment which begins with the house of God, and then moves to God’s other flock, are also the two periods of the formation of the image of the beast.

Ang duha ka mga yugto sa ulahing ulan, nga mao usab ang duha ka mga yugto sa paghukom nga nagsugod sa balay sa Dios, ug unya mobalhin ngadto sa laing panon sa Dios, mao usab ang duha ka mga yugto sa pagporma sa larawan sa mapintas nga mananap.

Within the first of those two prophetic periods, when judgment is brought upon God’s church and also the United States, is the very same history where the Republican horn and the Protestant horn are both judged. Right where Laodicean Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, the United States fills its probationary cup, and national ruin is brought upon the nation, and Satan then appears and begins his marvelous work. The one hundred and forty-four thousand are sealed and lifted up as an ensign at the Sunday law.

Sulod sa nahaunang bahin niadtong duha ka mapanagnaong yugto, sa dihang ang paghukom ipahamtang ibabaw sa iglesia sa Dios ug usab sa Tinipong Bansa sa Amerika, mao gayud kana nga kasaysayan diin ang Republikano nga sungay ug ang Protestante nga sungay pagahukman usab. Sa mao gayud nga dapit diin ang Laodiceanong Adventismo isuka gikan sa baba sa Ginoo, ang Tinipong Bansa sa Amerika mopuno sa iyang kupa sa panahon sa pagsulay, ug ang kalaglagan sa nasod moabut ibabaw sa maong nasod, ug si Satanas unya motungha ug magsugod sa iyang kahibulongang buhat. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo patikan-an ug pagabayawon ingon nga usa ka bandila sa balaod sa Domingo.

We are informed that it is impossible to give any idea of “the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended.”

Gipahibalo kita nga imposible ang paghatag ug bisan unsang ideya mahitungod sa “kasinatian sa katawhan sa Dios nga mabuhi pa dinhi sa yuta sa dihang ang langitnong himaya ug ang pag-usab sa mga paglutos sa nangagi mahiusa.”

> “Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.” Testimonies, volume 9, 16.

> “Si Satanas usa ka masinatiyong estudyante sa Biblia. Nasayod siya nga hamubo na lamang ang iyang panahon, ug sa tanang paagi nagtinguha siya sa pagbatok sa buhat sa Ginoo dinhi sa yuta. Dili mahimo ang paghulagway sa kasinatian sa katawhan sa Dios nga mabuhi pa sa yuta sa panahon nga ang himaya sa langitnon ug ang pag-usab sa mga paglutos sa nangagi pagahiuson. Magalakaw sila diha sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios. Pinaagi sa mga manulonda aduna’y walay hunong nga pakigdugtong tali sa langit ug sa yuta. Ug si Satanas, nga gilibotan sa mga daotang manulonda, ug nagapangangkon nga siya mao ang Dios, magabuhat ug mga milagro sa tanang matang, aron sa paglimbong, kon mahimo, bisan pa sa mismong mga pinili. Ang katawhan sa Dios dili makakaplag sa ilang kaluwasan diha sa pagbuhat ug mga milagro, kay pekeon ni Satanas ang mga milagro nga pagabuhaton. Ang sinulayan ug gisulayan pag-ayo nga katawhan sa Dios makakaplag sa ilang gahum diha sa timaan nga gihisgotan sa Exodo 31:12–18. Kinahanglan sila motindog ibabaw sa buhing pulong: ‘Nahisulat kini.’ Mao lamang kini ang pundasyon nga ilang matindogan nga lig-on. Kadtong mga nakalapas sa ilang tugon uban sa Dios maong adlawa mamahimong walay Dios ug walay paglaum.” Testimonies, tomo 9, 16.

The repetition of the persecutions of the past begins at the Sunday law in the United States, for Satan begins his marvelous work at that time, and the wise virgins who have already been “tried and tested,” will then “walk in the light proceeding from the throne of God.” This will be accomplished through the work of angels, for “by means of the angels there will be constant communication between heaven and earth.”

Ang pag-usab sa mga paglutos sa nangagi magsugod sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos, kay si Satanas magsugod sa iyang kahibulongang buhat nianang panahona, ug ang maalamong mga ulay nga daan nang “gisulayan ug gisusi,” unya “magalakaw sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios.” Kini pagatumanon pinaagi sa buluhaton sa mga manulonda, kay “pinaagi sa mga manulonda aduna’y walay hunong nga pakigduyog tali sa langit ug sa yuta.”

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “Ang mga dinihogan nga nagatindog tupad sa Ginoo sa tibuok nga yuta, nagkupot sa kahimtang nga kaniadto gihatag kang Satanas ingon nga tabon nga kerubin. Pinaagi sa mga balaang binuhat nga naglibot sa iyang trono, ang Ginoo nagapadayon sa walay hunong nga pakigduyog sa mga pumoluyo sa yuta. Ang bulawanong lana nagalarawan sa grasya nga pinaagi niana ang Dios nagapadayon sa paghatag sa mga lamparahan sa mga magtotoo, aron sila dili magkidlap-kidlap ug mapalong. Kon dili pa nga kining balaang lana ginabubo gikan sa langit pinaagi sa mga mensahe sa Espiritu sa Dios, ang mga galamhan sa dautan adunay bug-os nga pagpugong sa mga tawo.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “Ang Dios mapasipalahan sa diha nga dili nato dawaton ang mga pahayag nga Iyang ipadala kanato. Sa ingon niini atong isalikway ang bulawanong lana nga Iyang ibubo unta ngadto sa atong mga kalag aron ipaambit ngadto kanila nga anaa sa kangitngit. Sa diha nga moabot ang tawag, ‘Ania karon, ang pamanhonon nagaabut; panggula kamo sa pagsugat kaniya,’ kadtong wala makadawat sa balaan nga lana, nga wala mag-amping sa grasya ni Cristo diha sa ilang mga kasingkasing, makakaplag, sama sa mga buang nga mga ulay, nga dili sila andam sa pagsugat sa ilang Ginoo. Wala sila, diha sa ilang kaugalingon, sa gahum sa pag-angkon sa lana, ug ang ilang mga kinabuhi nangalaglag. Apan kon pangayoon ang Balaang Espiritu sa Dios, kon mangaliyupo kita, ingon sa gibuhat ni Moises, ‘Ipakita kanako ang imong himaya,’ ang gugma sa Dios igabubo sa halayo sa atong mga kasingkasing. Pinaagi sa mga bulawanong tubo, ang bulawanong lana igapadala kanato. ‘Dili pinaagi sa kusog, ni pinaagi sa gahum, kondili pinaagi sa akong Espiritu, nagaingon si Jehova sa mga Panon.’ Pinaagi sa pagdawat sa masanag nga mga sidlak sa Adlaw sa Pagkamatarung, ang mga anak sa Dios mosidlak ingon nga mga suga sa kalibotan.” Review and Herald, July 20, 1897.

The wise are those who are sealed in Revelation chapter seven and Ezekiel chapter nine, and who are contrasted with the foolish who dishonor the Lord, by refusing “the communications he sends.” The foolish are those “who have broken their covenant with God who will in that day be without God and without hope.” Those two classes were tested and brought to a point where they manifested their character based upon whether they accepted or rejected the message of the hour. The message of the hour since September 11, 2001 has been the message of the latter rain.

Ang mga manggialamon mao kadtong gitimrihan diha sa Revelation kapitulo pito ug Ezekiel kapitulo siyam, ug nga gipahigbaton batok sa mga buang nga nagpasipala sa Ginoo pinaagi sa pagdumili sa “mga pagpahibalo nga Iyang gipadala.” Ang mga buang mao kadtong “nakalapas sa ilang tugon sa Dios nga niadtong adlawa mamahimong walay Dios ug walay paglaum.” Kining duha ka hut-ong gisulayan ug gidala ngadto sa usa ka kahimtang diin ilang gipadayag ang ilang kinaiya pinasikad sa ilang pagdawat o pagsalikway sa mensahe sa maong takna. Ang mensahe sa maong takna sukad sa Septyembre 11, 2001 mao ang mensahe sa ulahing ulan.

The message of the latter rain is recognized by the methodology of line upon line as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The methodology of line upon line is God’s appointed method of biblical study, and therefore to reject that methodology is not only to reject the message represented through the application of line upon line, from here a little and there a little, it is also to reject the Giver of the methodology.

Ang mensahe sa ulahing ulan mailhan pinaagi sa pamaagi sa linya ibabaw sa linya, sumala sa gipadayag sa Isaias kapitulo baynte-otso. Ang pamaagi sa linya ibabaw sa linya mao ang gitudlo sa Dios nga pamaagi sa pagtuon sa Biblia, ug busa ang pagsalikway nianang pamaagiha dili lamang pagsalikway sa mensahe nga girepresentar pinaagi sa paggamit sa linya ibabaw sa linya, gikan dinhi diyutay ug didto diyutay, kondili usab pagsalikway sa Naghatag sa maong pamaagi.

Because of the inspired parameters revealed in the testing process that leads to the sealing of the one hundred and forty-four thousand, it is apparent that the only way a child of God can navigate through the history where “celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended,” is to be in an experience where the light from the throne of God can be recognized. It must be recognized, or it is useless, and we are lost.

Tungod sa dinasig nga mga sukdanan nga gipadayag diha sa proseso sa pagsulay nga nagdala ngadto sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, dayag nga ang bugtong paagi nga ang usa ka anak sa Dios makaagi sa kasaysayan diin ang “langitnong himaya ug ang pagsubli sa mga paglutos sa nangagi gisal-ot pag-usa,” mao ang pag-anha sa usa ka kasinatian diin ang kahayag gikan sa trono sa Dios maila. Kini kinahanglan maila; kon dili, walay kapuslanan kini, ug kita mangawala.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “Dili kita kinahanglan maghulat alang sa ulahing ulan. Kini moabot ibabaw sa tanan nga moila ug modawat sa tun-og ug sa mga ulan sa grasya nga nagakahulog ibabaw kanato. Sa diha nga atong tipunon ang mga tipik sa kahayag, sa diha nga atong pabilhan ang malig-ong mga kalooy sa Dios, nga nahigugma nga kita mosalig Kaniya, nan ang matag saad matuman. [Isaiah 61:11 quoted.] Ang tibuok kalibotan pagapun-on sa himaya sa Dios.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

In the period that began when the angel of Revelation eighteen fills the whole earth with His glory, beginning on September 11, 2001, the latter rain has only come “upon” those “who” have “recognized and appropriated the dew and showers of grace that” is “falling upon us.” The “great mistake” identified earlier by Sister White, was when the foolish virgins thought they could wait until the latter rain was poured out without measure, for then they thought they could catch up. Not so, only those who are growing in their understanding of God’s prophetic Word receive more light.

Sa yugto nga nagsugod sa dihang ang manulonda sa Pinadayag 18 mipuno sa tibuok yuta sa Iyang himaya, sugod niadtong Septiyembre 11, 2001, ang ulahing ulan miabot lamang “ibabaw” niadtong “mga” “nakaila ug nag-angkon sa yamog ug sa mga ulan sa grasya nga” “nagakahulog ibabaw kanato.” Ang “dakong sayop” nga gihisgutan kaniadto ni Sister White mao kadtong ang mga buangbuang nga ulay naghunahuna nga makahulat sila hangtod nga ang ulahing ulan igabubo nga walay sukod, kay nagtuo sila nga unya makasunod pa sila. Dili kana mao; kadto lamang nga nagatubo sa ilang pagsabot sa profetikanhong Pulong sa Dios maoy makadawat ug dugang nga kahayag.

As we conclude this article, the point I wish to identify is in connection with the purpose of the testing time we are now in. If we are to “walk in the light proceeding from the throne of God” in the time when the persecutions of the past are repeated, we will need to master the prophetic Word in advance of the crisis.

Sa pagtapos nato niining artikulo, ang punto nga gusto kong ipaila mao ang may kalabotan sa katuyoan sa panahon sa pagsulay nga atong giagian karon. Kon kita magalakaw “diha sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios” sa panahon nga ang mga paglutos sa nangagi pagausbon, kinahanglan nga atong masabtan ug maangkon ang pagka-maestro sa profetikanhong Pulong sa dili pa moabot ang krisis.

In chapter one, Daniel and the three worthies had already perfected their education before they went in to be tested by Nebuchadnezzar. For forty days Christ opened the prophetic Word to the understanding of the disciples in advance of the ten days where the disciples perfected their unity. Then came Pentecost, which typifies the Sunday law.

Sa unang kapitulo, si Daniel ug ang tulo ka inila nang nahingpit na sa ilang edukasyon sa wala pa sila mosulod aron sulayon ni Nabucodonosor. Sulod sa kap-atan ka adlaw, gibuksan ni Cristo ang pulong sa tagna ngadto sa pagsabot sa mga tinun-an sa wala pa ang napulo ka adlaw diin ang mga tinun-an naghingpit sa ilang panaghiusa. Unya miabot ang Pentecostes, nga maoy hulagway sa balaod sa Domingo.

In Daniel chapter three, Shadrach, Meshach and Abednego informed Nebuchadnezzar they needed no extra time, for they were already settled as to what they were to do in the Sunday law testing time. Their faithfulness was magnified when they walked in the furnace with Christ, and the message they had already settled into before the test was carried to all the then-known world by all the visiting dignitaries that witnessed the miracle in the furnace.

Sa Daniel kapitulo tres, gipahibalo nila ni Shadrach, Meshach, ug Abednego kang Nebuchadnezzar nga wala na sila magkinahanglan ug dugang panahon, kay daan na silang lig-on ang pagbuot mahitungod sa ilang pagabuhaton sa panahon sa pagsulay sa balaod sa Domingo. Ang ilang pagkamatinumanon gipadaku sa dihang naglakaw sila sulod sa hudno uban kang Cristo, ug ang mensahe nga daan na nilang napahimutang sa ilang kaugalingon sa wala pa ang pagsulay gidala ngadto sa tibuok kalibotan nga nailhan niadtong panahona pinaagi sa tanang mga nagbisitang halangdong tawo nga nakasaksi sa milagro sa hudno.

We will continue these thoughts in the next article.

Padayonon nato kining mga hunahuna sa sunod nga artikulo.

Back to Articles