Article

# Panium - Number Seven

Panium - Numero Siyete

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

Daniel 11 Gibuksan: Mga Propetikong Linya gikan sa 1989 ngadto sa Balaod sa Domingo

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

Nagahimo kita sa paghiusa sa tanang mga linya sa Daniel onse diha sa kalambigitan sa tinago nga kasaysayan sa bersikulo kwarenta nga nagrepresentar sa 1989 ngadto sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos. Ang atong pagtawag ingon nga mga estudyante sa tagna mao ang husto nga pagbahinbahin sa pulong sa kamatuoran.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Pagtoon aron ikapakita ang imong kaugalingon nga inuyonan sa Dios, usa ka mamumuo nga dili kinahanglan maulawan, nga matarung nga nagbahin sa pulong sa kamatuoran. 2 Timoteo 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

Ang kapitulo onse sa Daniel mahimong bahinon ngadto sa napulo ka mga propetikong linya. Ang mga bersikulo uno hangtod upat nagrepresentar sa usa ka propetikong linya. Ang mga bersikulo singko hangtod nuebe nagrepresentar sa ikaduhang linya. Ang bersikulo napulo nagrepresentar sa ikatulong linya. Ang mga bersikulo onse ug dose nagrepresentar sa ikaupat nga linya. Ang ikalimang linya mao ang mga bersikulo trese hangtod kinse. Ang ikaunom nga linya mao ang mga bersikulo disisais hangtod baynte-dos. Ang ikapitong linya mao ang mga bersikulo baynte-tres ug baynte-kuwatro. Ang bersikulo baynte-kuwatro hangtod sa bersikulo traynta-uno mao ang ikawalong linya. Ang mga bersikulo traynta-uno hangtod kwarenta mao ang ikasiyam nga linya, ug ang ikanapulo ug katapusang linya mao ang mga bersikulo kwarenta hangtod kwarenta’y singko. Kining napulo ka mga linya kinahanglan nga pagahionon, linya ibabaw sa linya.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> Kinsa man ang iyang tudloan sa kahibalo? ug kinsa man ang iyang pasabton sa tuloohan? sila nga gilutas na sa gatas, ug gikuha na gikan sa mga dughan.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> Kay ang sugo kinahanglan ibutang ibabaw sa sugo, sugo ibabaw sa sugo; linya ibabaw sa linya, linya ibabaw sa linya; dinhi diyutay, ug didto diyutay:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> Kay pinaagi sa mga ngabil nga nagakamingaw ug sa laing dila mosulti siya niining katawohan. Kang kinsa siya miingon, Kini mao ang pahulay nga pinaagi niini inyong mapapahulay ang gikapuyan; ug kini mao ang kahupayan: apan sila dili motuo sa pagpaminaw.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> Apan ang pulong ni Jehova alang kanila mao kini: lagda ibabaw sa lagda, lagda ibabaw sa lagda; linya ibabaw sa linya, linya ibabaw sa linya; dinhi diyutay, ug didto diyutay; aron sila manglakaw, ug mapukan paatras, ug mabungkag, ug matinikdan, ug madakpan. Isaias 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

Ang matag usa sa napulo ka mga linya sa tagna, sa walay duhaduha, may kalabutan sa usag usa, apan sulod sa matag linya mahimong maila ang usa ka piho nga tema. Bisan tuod ang matag linya adunay pangunang tema, ang mga linya naglangkob labaw pa sa usa ka nag-inusarang pagpamatuod. Tuyo ko nga ilhon ang matag usa sa mga tema diha sa napulo ka mga linya.

## First Line

Unang Linya

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> Ako usab, sa nahaunang tuig ni Dario nga Medo, ako gayud mitindog aron sa pagpalig-on ug pagpatunhay kaniya. Ug karon ipakita ko kanimo ang kamatuoran. Ania karon, may mitindog pa nga tulo ka hari sa Persia; ug ang ikaupat mahimong labi pang adunahan kay kanilang tanan: ug pinaagi sa iyang kusog nga gikan sa iyang mga bahandi, iyang pukawon ang tanan batok sa gingharian sa Grecia. Ug usa ka gamhanang hari motindog, nga magahari uban sa dakung paggahum, ug magabuhat sumala sa iyang kabubut-on. Ug sa diha nga siya makatindog na, mabungkag ang iyang gingharian, ug pagabahinbahinon ngadto sa upat ka hangin sa langit; ug dili ngadto sa iyang kaliwat, ni sumala sa iyang paggahum nga iyang giharian: kay ang iyang gingharian pagalukahon, bisan alang sa uban gawas kanila. Daniel 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

Ang unang tuig ni Dario nagtimaan sa katapusan sa kapitoan ka tuig, sa ingon nagpaila sa usa ka propetikong panahon sa katapusan. Sa bersikulo tres, si Alejandro ang Bantugan nagtukod sa iyang gingharian nga misakop sa tibuok kalibotan, ug sa bersikulo kwatro ang iyang gingharian pagalukahon ug pagabahínon ngadto sa upat ka hangin. Ang paggamit kang Dario ingon nga panahon sa katapusan sa 1989 nagtugot kanato sa pag-ihap sa mga hari nga gihulagway sa bersikulo dos. Sa dihang si Gabriel miingon sa bersikulo uno, “Usab sa unang tuig ni Dario,” iyang gipadayon ang iyang gipahibalo kang Daniel sa sinugdanan sa panan-awon, nga nagsugod sa kapitulo napulo.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Sa ikatulong tuig ni Ciro nga hari sa Persia, usa ka butang gipadayag kang Daniel, nga ginganlan ug Belteshazzar; ug ang butang tinuod, apan ang gitakdang panahon hataas; ug iyang nasabtan ang butang, ug siya may salabutan sa panan-awon. Daniel 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

Ang timailhan nga nagrepresentar sa usa ka “panahon sa katapusan” naglangkob ug duha ka mga simbolo. Ang “panahon sa katapusan” alang sa propetikong linya ni Moises mao ang pagkahimugso ni Aaron, nga gisundan paglabay sa tulo ka tuig sa pagkahimugso ni Moises. Si Aaron ug si Moises mao ang duha ka pilo nga simbolo sa “panahon sa katapusan” diha sa ilang kasaysayan ug nagatipo sa pagkahimugso ni Juan Bautista ug ni Jesus unom ka bulan pagkahuman. Ang “panahon sa katapusan” niadtong 1798 nagtiman sa pagkadakop sa papa sa Roma nga sa ulahi namatay diha sa pagkabinihag niadtong 1799. Gikan sa “unang tuig ni Dario nga Medo” hangtod sa “ikatulong tuig ni Ciro nga hari sa Persia”; si Dario ug si Ciro nagrepresentar sa “panahon sa katapusan” niadtong 1989, kay ang tanang mga manalagna nagasulti labaw pa mahitungod sa ulahing mga adlaw kaysa sa mga adlaw diin sila nangabuhi.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Karon kining tanang mga butanga nahitabo kanila ingon nga mga panig-ingnan; ug kini gisulat alang sa atong pagpahimangno, nga sa ibabaw nato miabut ang mga katapusan sa kalibotan. 1 Corinto 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

Si Dario ug si Ciro nagrepresentar kang Ronald Reagan ug kang George Bush senior niadtong 1989. Silang duha maoy mga presidente nianang tuiga. Ang bersikulo uno sa kapitulo onse nagbutang sa panan-awon sa ikatulong tuig ni Ciro, nga magrepresentar kang George Bush the senior nga misunod kang Reagan maingon nga si Ciro misunod kang Dario. Ang bersikulo dos nagaingon nga may tulo pa ka mga hari nga motindog ug ang ikaupat labi pang dato kay kanilang tanan. Ang katapusang “panahon sa katapusan” sa kapitulo onse nagsugod niadtong 1989 ug nagpaila nga human kang George Bush senior may tulo pa ka mga hari nga motindog, sa ingon nagpaila sa tulo ka mga presidente nga misunod kang Bush senior. Kadtong tulo ka mga hari mao sila si Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama, ug dayon ang labing datong presidente, si Donald Trump, nga “pinaagi sa iyang kusog” ug “pinaagi sa iyang mga bahandi iyang pukawon ang tanan batok sa gingharian sa Grecia”.

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

Ang ikatulong bersikulo dayon nagpaila kang Alexander the Great ug busa nagatipo sa katapusang pangulo sa United Nations nga maghiusa uban sa kapapahan sa katapusang mga adlaw, apan nga sama sa kapapahan moabut usab sa iyang katapusan. Ang United Nations mao ang ikapitong gingharian nga gihulagway ingon nga napulo ka mga hari diha sa Pinadayag disyisiyete, ug ang panaghiusa sa napulo ka mga hari miuyon sa paghatag sa ilang ikapitong gingharian ngadto sa mapintas nga mananap nga papal sulod sa usa ka simbolikong takna.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> Ug ang napulo ka sungay nga imong nakita mao ang napulo ka hari, nga wala pa makadawat ug gingharian hangtod karon; apan makadawat sila ug kagahum ingon nga mga hari sulod sa usa ka takna uban sa mapintas nga mananap. Kini sila may usa ka hunahuna, ug ihatag nila ang ilang gahum ug kusog ngadto sa mapintas nga mananap. Kini sila makiggubat batok sa Cordero, ug ang Cordero modaug batok kanila: kay siya mao ang Ginoo sa mga ginoo, ug Hari sa mga hari: ug sila nga uban kaniya mao ang mga tinawag, ug pinili, ug matinumanon. Pinadayag 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

Kadtong napulo ka mga hari girepresentahan sa mga bersikulo tres ug kuwatro ug usab sa kasaysayan sa pagsaka ug pagkahulog ni Alejandro ang Bantugan, nga nagtuman niadtong mga bersikulo sa ikaupat nga siglo. Ang Gresya mao ang ikatulong gingharian sa tagna sa Biblia ug usa ka simbolo sa dragon, usa ka ikatulo sa tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta. Sa krus ang mensahe nga “Hari sa mga Judio” gisulat sa Hebreo, Latin, ug Grego; nga nagrepresentar sa mga Judio, sa mga Romano, ug sa nahibiling daghang mga tawo gikan sa ubang mga nasod nga anaa sa Jerusalem sa Pasko. Ang mga Grego nagrepresentar sa dragon, ang mga Romano nagrepresentar sa mapintas nga mananap, ug ang mga Judio mao ang mini nga propeta.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

Ang unang upat ka bersikulo sa kapitulo onse nag-ila sa katapusan sa yutan-ong gahum sa dragon nga nakighilawas uban sa gahum sa kapadohan samtang ang tawhanong panahon sa pagsulay nagasira na. Ang mga bersikulo tres ug upat nag-ila sa katapusang pagbangon ug pagkapukan sa ulahing pagpadayag sa usa ka yutan-ong gahum sa dragon. Kining mga bersikulo nagpatong sa katapusang unom ka bersikulo nga nag-ila sa katapusan sa mapintas nga mananap nga nakighilawas uban sa mga hari sa yuta. Ang sinugdanan ug katapusan sa kapitulo onse nag-ila sa kasaysayan diin ang mga kaaway sa Dios moabut sa ilang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang. Ang unang upat ka bersikulo nga gipahaom sa katapusang unom ka bersikulo ug sa pagbuhat niini nagadala sila sa simbolismo sa Napulo ka Sugo, uban sa usa ka papan sa unang upat ka mga sugo ug usa ka papan sa katapusang unom ka mga sugo, samtang nagsimbolo usab sa usa ka pagsulay pinaagi sa gidaghanon nga napulo.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

Ang unang upat ka mga bersikulo nagrepresentar sa usa ka sinugdanan nga naghulagway sa katapusan samtang nagpatukod sa mensahe ingon nga nagsugod sa “panahon sa katapusan” niadtong 1989. Ang mga bersikulo nagrepresentar gikan sa 1989 hangtod sa pagsira sa tawhanong panahon sa pagsulay, sa ingon nagsumaryo sa mensahe sa kataposang unom ka mga bersikulo, nga mao ang pagdugang sa kahibalo nga gibuksan niadtong 1989, ug nga nag-ila sa mga hitabo nga may kalabutan sa pagsira sa panahon sa pagsulay.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

Ang mga bersikulo naghatag sa propetikong saliganan aron maila nga sugod sa 1989 adunay kinatibuk-ang walo ka mga presidente, ug ang ikawalo iya sa pito ka nangaging mga presidente, sa ingon nagdugtong sa maong pahayag uban sa talinghaga nga ang ikawalo iya sa pito, nga usa ka propetikong kinaiya nga mao ang kamatuoran alang niining panahona sa kataposang mga adlaw.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

Ang tema nga masabtan pinaagi sa mga bersikulo mao ang kataposang pagkalaglag sa gahum sa dragon nga nagapakighilawas uban sa bigaon nga babaye sa Tiro. Ang bigaon nga babaye nagapakighilawas uban sa tanang mga hari sa yuta, apan maingon nga ang karaang Pransiya nahimong panganay sa Simbahang Katoliko sa dihang gihinungod ni Clovis ang iyang trono ngadto sa papasiya niadtong 496, sa ingon usab, ang mananap sa yuta sa Estados Unidos mao usab ang maunang usa sa mga hari nga makapakighilawas uban sa bigaon nga babaye sa balaod sa Domingo. Maingon nga sa kataposang unom ka mga bersikulo ang unang upat ka mga bersikulo nagaila ug nagahatag og paghatag-diin sa tanang tulo ka mga gahum nga nagamando sa kalibotan ngadto sa Armagedon, apan ang tema sa unang upat ka mga bersikulo mao ang gahum sa dragon nga girepresentahan sa Grecia ug ni Alejandro nga Bantugan.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

Si Reagan nagsugod sa proseso sa walo ka mga presidente nga mitultol karon ngadto sa kataposan sa walo ka mga presidente. Ang ikawalong presidente magatindog sa larawan sa mananap ug magapatuman sa usa ka balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa, samtang usab nagapasiugda ug usa ka kasabotan nga magahimo kaniya nga pangulo sa United Nations, nga niadtong gayud nga higayona mosulod sa usa ka tibuok-kalibotang relasyon tali sa simbahan ug estado ilalom sa dagway sa pagsulbad sa nagkadaghang pakiggubat sa radikal nga Islam.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

Ang pagbalhin sa Estados Unidos, nga mao ang mananap sa yuta sa Pinadayag kapitulo trese, gikan sa pagkahimong ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia ngadto sa ulo sa ikapitong gingharian sa tagna sa Biblia, samtang gipakatuman ang supak sa balaod nga relasyon uban sa ikawalong gingharian sa tagna sa Biblia, gihulagway gikan sa bersikulo uno nga nagtimaan sa 1989, pinaagi sa mga presidente nga nagdala ngadto sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos, ug diha-diha dayon unya giila ang gamhanang hari nga motindog. Kana nga gamhanang hari mao si Trump nga nagkupot sa pagpugong ibabaw sa United Nations, nga iyang ginabungkag karon sa pag-andam sa daan sa iyang mga gipangayo.

## Second Line

Ikaduhang Linya

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

Ang bersikulo singko hangtod nuwebe nagrepresentar sa unang paghisgot ug sa matag-punto nga paghulagway sa gubat tali sa mga hari sa amihanan ug sa habagatan nga gigamit sa tibuok kapitulo isip pangunang propetikong hulmahan. Ang bersikulo singko naglatid sa tema sa maong bahin.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> Ug ang hari sa habagatan mahimong kusgan, ug ang usa sa iyang mga prinsipe; ug siya mahimong labi pang kusgan kay kaniya, ug makabaton ug pagbulot-an; ang iyang pagbulot-an mahimong usa ka dakung pagbulot-an. Daniel 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

Si Ptolemy I Soter ug Seleucus I Nicator gihulagway niini nga bersikulo. Silang duha kabahin sa usa sa upat ka “Diadochi” (nagadugang og kahulogan nga manununod) sa gingharian ni Alexander. Si Seleucus mao ang nahaunang “hari sa amihanan” diha sa kapitulo onse, ug uyon sa pagano nga Roma, sa pagka-papal nga Roma, ug sa moderno nga Roma—si Seleucus natukod lamang ingon nga profetikanhong hari sa amihanan human sa tulo ka nag-unang mga kadaugan o mahukmanong mga hitabo: ang iyang pagbawi sa Babilonia niadtong 312 BC, ang Gubat sa Ipsus niadtong 301 BC, ug ang Gubat sa Corupedium niadtong 281 BC. Kini nga mga lihok mipildi sa iyang dagkong mga kaatbang, mipalapad sa iyang imperyo, ug nagpalig-on sa iyang paghari sa maong rehiyon.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

Ang ikaduhang linya nagsugod pinaagi sa pag-ila sa mga hari sa amihanan ug habagatan nga gilain gikan sa bisan unsang uban sa mga sumusunod (Diadochi) sa nabahin nga gingharian ni Alexander. Nagsugod kini pinaagi sa pag-ila nga ang hari sa amihanan ginahatagan lamang og gahum human sa tulo ka mga pagpanakop. Unya sa kasaysayan sa pakigbisog alang sa paggahum nga mitungha human sa kamatayon ni Alexander diha sa mga bersikulo sais hangtod nuwebe, ilhon ang usa ka yugto nga matapos sa pagkapukan sa hari sa amihanan pinaagi sa hari sa habagatan. Mao kini ang nahaunang sa tulo ka higayon sa kapitulo onse nga ang hari sa habagatan modaug batok sa hari sa amihanan. Naghatag kini og tulo ka sulodnong mga saksi sulod sa kapitulo nga matin-aw nga nagapahimutang sa mga timailhan sa dalan sa kasaysayan nga modala ngadto sa usa ka hari sa habagatan nga mopildi sa usa ka hari sa amihanan.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> Ug ang hari sa habagatan mahimong makusganon, ug ang usa sa iyang mga principe; ug siya mahimong labi pang makusganon kay kaniya, ug magbaton sa kagamhanan; ang iyang kagamhanan mahimong usa ka daku nga kagamhanan. Ug sa katapusan sa mga tuig sila maghiusa sa ilang kaugalingon; kay ang anak nga babaye sa hari sa habagatan moadto sa hari sa amihanan aron sa paghimo ug kasabutan: apan siya dili makapadayon sa gahum sa bukton; ni siya makabarog, ni ang iyang bukton: apan siya igatugyan, ug sila nga nagdala kaniya, ug siya nga nanganak kaniya, ug siya nga nagpalig-on kaniya niining mga panahona. Apan gikan sa usa ka sanga sa iyang mga gamut adunay usa nga motindog sa iyang dapit, nga moanhi uban ang usa ka kasundalohan, ug mosulod ngadto sa kuta sa hari sa amihanan, ug molihok batok kanila, ug magmadaugon: Ug dad-on usab niya nga mga bihag ngadto sa Egipto ang ilang mga dios, uban sa ilang mga principe, ug uban sa ilang bililhong mga sudlanan nga salapi ug bulawan; ug siya magapadayon ug labaw pang mga tuig kay sa hari sa amihanan. Busa ang hari sa habagatan mosulod sa iyang gingharian, ug mobalik ngadto sa iyang kaugalingong yuta. Daniel 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

Ang makasaysayanong katumanan sa mga bersikulo naghatag sa sumbanan alang sa matagnaong katumanan sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig nga pagmando sa pagkapapa nga giila diha sa mga bersikulo traynta’y uno hangtod kwarenta, ug sa matagnaong sumbanan alang sa katumanan sa bersikulo onse, nga unang natuman niadtong 217 BC sa Gubat sa Raphia. Kining tulo ka mga saksi nagaila sa mga kinaiya sa Gubat sa Ukraine diin si Putin, ang katapusang hari sa habagatan, modaug batok sa puli nga kasundalohan sa papa nga hari sa amihanan.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

Ang tema sa ikaduhang linya sa propetikong kasaysayan mao kon giunsa paghatag ang makamatayng samad sa pagkapapa niadtong 1798, sumala sa gihulagway sa mga bersikulo singko hangtod nuwebe ug sa gubat sa Raphia diha sa bersikulo onse. Ang hari sa habagatan, nga mao ang Ehipto, mao ang gahom sa dragon.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Anak sa tawo, ipaatubang ang imong nawong batok kang Paraon nga hari sa Ehipto, ug managna batok kaniya, ug batok sa tibuok Ehipto: Isulti, ug iingon, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Ania karon, ako batok kanimo, Paraon nga hari sa Ehipto, ang dako nga dragon nga nagahigda sa taliwala sa iyang mga suba, nga nagaingon, Ang akong suba iya ko gayud, ug ako mismo ang nagbuhat niini alang sa akong kaugalingon. Ezekiel 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

Ang tulo ka mga ilustrasyon sa hari sa habagatan nga nakadaug batok sa hari sa amihanan diha sa kapitulo onse nagkahiusa sa pag-ila sa kataposang pagkapukan sa hari sa amihanan diha sa bersikulo kwarentay-singko.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> Ug itanom niya ang mga tolda sa iyang palasyo sa taliwala sa mga dagat, didto sa mahimayaong bukid nga balaan; apan moabot siya sa iyang katapusan, ug walay bisan kinsa nga motabang kaniya. Daniel 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

Adunay tulo ka linya sa kapitulo onse nga naghulagway sa usa ka hari sa habagatan nga mopildi sa usa ka hari sa amihanan, apan sa dihang ang hari sa amihanan moabut sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya, dili kini dayon kaayo makita. Apan ang basahon sa Pinadayag nag-ila nga mao ang gahum sa dragon nga mopukan kaniya pinaagi sa pagkaon sa iyang unod ug pagsunog kaniya pinaagi sa kalayo. Sa dihang ang gahum sa dragon maila gikan sa basahon sa Pinadayag, atong makita ang mga hari, nga mao usab ang dragon ug mao usab ang hari sa habagatan, nga maoy mopukan sa hari sa amihanan diha sa bersikulo kwarenta’y singko. Tulo ka tuwirang mga saksi diha sa kapitulo nga silang tanan nagpamatuod sa ilang hingpit nga katumanan ingon sa girepresentahan pinaagi sa pagkadugtong sa mga basahon ni Daniel ug sa Pinadayag.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

Ang modernong papal nga hari sa amihanan moabot sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya diha sa bersikulo kuwarenta’y singko, ug ang basahon sa Pinadayag nag-ila kon giunsa sa papal nga gahum pag-abot sa iyang katapusan pinaagi sa mga kamot sa gahum sa dragon.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> Ug ang napulo ka mga sungay nga imong nakita diha sa mananap, kini maoy magadumot sa bigaon, ug magahimo kaniya nga biniyaan ug hubo, ug magakaon sa iyang unod, ug magasunog kaniya pinaagi sa kalayo. Kay gibutang sa Dios diha sa ilang mga kasingkasing ang pagtuman sa iyang kabubut-on, ug ang paghiusa sa usa ka hunahuna, ug ang paghatag sa ilang gingharian ngadto sa mananap, hangtud matuman ang mga pulong sa Dios. Pinadayag 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

Ang napulo ka mga hari mosunog pinaagi sa kalayo sa papal nga hari sa amihanan ug mokaon sa iyang unod. Ang mga hari sa kaulahiang mga adlaw mao ang gahom sa dragon.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> “Ang mga hari ug mga magmamando ug mga gobernador nagpahamtang sa ilang kaugalingon sa timaan sa anticristo, ug gihulagway ingon nga ang dragon nga moadto sa pagpakiggubat batok sa mga balaan—batok niadtong nagabantay sa mga sugo sa Dios ug adunay pagtoo ni Jesus. Sa ilang pagdumot batok sa katawhan sa Dios, ilang gipadayag usab ang ilang kaugalingon nga sad-an sa pagpili kang Barabbas inay kang Cristo.” Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

Ang napulo ka mga hari mao ang gahum sa dragon, nga gihulagway usab pinaagi sa gingharian sa Gresya ug ni Alejandro. Kining mga hari mga hari sa habagatan, kay gihulagway sila ni Faraon nga hari sa Ehipto. Kaonon nila ang iyang unod, kay sila usab mao ang mga “iro” sa tagna nga gitawag sa Salmista nga “katilingban sa mga daotan.”

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Kay ang mga iro naglibut kanako; ang katilingban sa mga daotan milibot kanako: gilagbasan nila ang akong mga kamot ug ang akong mga tiil. Akong maisip ang tanan kong mga bukog: sila nagtan-aw ug nagtutok kanako. Gibahinbahin nila ang akong mga bisti diha sa ilang kaugalingon, ug nagripa sila alang sa akong sapot. Mga Salmo 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

Ang kapapahan mao ang hari sa amihanan sa bersikulo kwarenta’y singko, ug ang kapapahan girepresentar ni Jezebel sa iglesia sa Tiatira.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> Bisan pa niini aduna akoy pipila ka mga butang batok kanimo, tungod kay gitugotan mo kana nga babaye nga si Jezebel, nga nagatawag sa iyang kaugalingon nga usa ka manalagna nga babaye, sa pagtudlo ug sa paghaylo sa akong mga ulipon sa pagpakighilawas ug sa pagkaon sa mga butang nga gihalad ngadto sa mga diosdios. Ug gihatagan ko siya ug panahon sa paghinulsol sa iyang pagpakighilawas; apan wala siya maghinulsol. Ania karon, ilabay ko siya ngadto sa higdaanan, ug kadtong nanapaw uban kaniya ngadto sa dakong kagul-anan, gawas kon sila maghinulsol sa ilang mga binuhatan. Pinadayag 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

Natuman ang paghukom kang Jezebel sa dihang siya gikaon sa mga iro.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> Ug mahitungod usab kang Jezebel misulti ang Ginoo, nga nagaingon, Ang mga iro mokaon kang Jezebel sa daplin sa kuta sa Jezreel. 1 Hari 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

Ang mga iro mao ang pagano nga Roma, ang gahum sa dragon, kay ang pagano nga Roma mao ang naglansang kang Cristo sa krus.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> “Diha sa mga pag-antus ni Cristo ibabaw sa krus natuman ang tagna. Mga siglo sa wala pa ang paglansang sa krus, ang Manluluwas daan nang nagpahibalo sa pagtratar nga Iyang pagaagoman. Miingon Siya, ‘Ang mga iro naglibot Kanako: ang katilingban sa mga daotan naglibot Kanako: ilang gipalagbas ang Akong mga kamot ug ang Akong mga tiil. Maisip Ko ang tanan Kong mga bukog: sila nagtan-aw ug nagtutok Kanako. Gibahin nila ang Akong mga bisti sa taliwala nila, ug nagripa sila alang sa Akong kupo.’ Salmo 22:16–18. Ang tagna mahitungod sa Iyang mga bisti natuman nga walay tambag o pagpanghilabot gikan sa mga higala o sa mga kaaway sa Gilansang sa Krus. Sa mga sundalo nga maoy nagbutang Kaniya ibabaw sa krus, gihatag ang Iyang mga sapot. Nadungog ni Cristo ang pakiglalis sa mga tawo samtang ilang gibahinbahin ang mga bisti sa taliwala nila. Ang Iyang kupo hinabol gikan sa ibabaw hangtod sa ubos nga walay tinahi, ug miingon sila, ‘Dili nato kini gision, kondili pagripahan nato kini, kon kang kinsa kini mamaingon.’” The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

Ang napulo ka mga hari, nga mao ang mga iro, nga mao ang katilingban sa mga daotan, nga mao ang Gresya ug Egipto, mosunog usab sa bigaon pinaagi sa kalayo.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> Ug ang anak nga babaye sa bisan kinsang pari, kon hugawan niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagpakighilawas, ginahugawan niya ang iyang amahan: pagasunogon siya sa kalayo. Levitico 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

Ang napulo ka mga hari magasunog sa bigaon pinaagi sa kalayo, kay siya nagaangkon nga usa ka babayeng pari apan siya usa ka bigaon.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Tiro hikalimtan sulod sa kapitoan ka tuig, sumala sa mga adlaw sa usa ka hari: human sa kataposan sa kapitoan ka tuig ang Tiro magaawit ingon sa usa ka bigaon. Pagkuha ug alpa, libota ang siyudad, ikaw nga bigaon nga hinalimtan; paghimo ug matahum nga honi, pag-awit ug daghang mga awit, aron ikaw mahinumdoman. Ug mahitabo, human sa kataposan sa kapitoan ka tuig, nga ang Ginoo moduaw sa Tiro, ug siya mobalik sa iyang suhol, ug magapakighilawas uban sa tanang mga gingharian sa kalibotan sa ibabaw sa nawong sa yuta. Isaias 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

Sa mga bersikulo singko hangtod nuebe, ug sa mga bersikulo traynta’y uno hangtod kuwarenta, atong makita ang pagpamatuod nga ang kapapahan moabot sa iyang katapusan pinaagi sa gahum sa dragon. Kini nga prinsipyo ginatuman usab karon sa Gubat sa Ukraine. Kining tulo ka mga saksi nagapahibalo kanato nga sa dihang ang hari sa amihanan moabot sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya diha sa bersikulo kuwarenta’y singko, ang dragon mokaon sa iyang unod ug mosunog kaniya pinaagi sa kalayo. Pinaagi sa tulo ka mga saksi, ang kadasig sa lihok sa dragon maglakip sa usa ka nabungkag nga kasabotan.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

Sa bersikulo singko hangtod nuebe, ang ikaduhang Gubat sa Sirya natapos pinaagi sa usa ka kasabotan niadtong 253 BC. Ang gubat nagsugod niadtong 260 BC, ug pito ka tuig sa sulod sa ikaduhang Gubat sa Sirya, natuman ang usa ka kasabotan sa kalinaw pinaagi sa paghatag sa hari sa habagatan sa usa ka anak nga babaye ngadto sa hari sa amihanan aron mapangasawa niya ang anak nga babaye sa hari sa habagatan ug mapahigayon ang kalinaw pinaagi sa pakigsaad sa kaminyoon. Pito ka tuig human sa kaminyoon, niadtong 246 BC, gisalikway sa hari sa amihanan ang pangasaw-onong gikan sa habagatan ug gipahiuli ang iyang unang asawa nga iyang gisalikway sa dihang gipangasawa niya ang prinsesa sa Ehipto. Ang hinungdan sa pagsulong sa hari sa habagatan batok sa gingharian sa amihanan ug sa pagbihag sa hari sa amihanan mao ang paglapas sa kasabotan.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

Ang nabungkag nga kasabotan naghulagway sa nabungkag nga Treaty of Tolentino niadtong 1797, nga naghatag kang Napoleon sa hinungdan sa pagdakop sa papa niadtong 1798, maingon nga gibuhat ni Ptolemy kang Seleucus niadtong 246 BC. Sa dihang si Ptolemy III mibalik sa Ehipto gikan sa iyang kadaugan batok sa amihanang imperyong Seleucid ni Seleucus II, gidala niya pabalik ngadto sa Ehipto ang daghan kaayong mga bahandi, mao nga gihatagan siya sa mga Ehiptohanon sa titulo nga “Euergetes” (nga nagpasabot Benefactor) si Ptolemy III tungod sa pagpasig-uli niya sa ilang “mga dios nga nabihag” human sa daghang mga tuig.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> Apan gikan sa usa ka sanga sa iyang mga gamot motindog ang usa diha sa iyang dapit, nga moanhi uban ang usa ka kasundalohan, ug mosulod sa kuta sa hari sa amihanan, ug molihok batok kanila, ug modaug: Ug magdala usab siya ug mga binihag ngadto sa Egipto sa ilang mga dios, uban sa ilang mga prinsipe, ug sa ilang hamili nga mga sudlanan nga salapi ug bulawan; ug magapadayon siya sa labi pang daghang mga tuig kay sa hari sa amihanan. Daniel 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

Sa dihang gibihag ni Napoleon ang papa niadtong 1798, iyang gikawat ang mga bahandi sa Vaticano ug gidala kini pabalik ngadto sa Pransiya, ingon sa gilarawan ni Ptolemy III, kinsa mikuha usab sa mga bahandi ug gidala si Seleucus II pabalik ngadto sa Ehipto, diin si Seleucus II namatay sa pagkahulog gikan sa usa ka kabayo. Kini naglarawan kang Napoleon nga nagtangtang sa pagka-papado gikan sa mananap niadtong 1798, ug sa kamatayon sa papa niadtong 1799. Ang pagka-papado sa Pinadayag 17 mao ang babaye nga nagsakay ibabaw sa mananap, ug ang kapildihan, pagkabihag, ug misunod nga kamatayon ni Seleucus pinaagi sa pagkahulog gikan sa usa ka kabayo, naglarawan kang Napoleon nga nagtangtang sa sibil nga awtoridad sa pagka-papado (nga girepresentar ingon nga usa ka mananap sa Pinadayag 17).

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> Busa gidala niya ako diha sa Espiritu ngadto sa kamingawan: ug nakita ko ang usa ka babaye nga naglingkod ibabaw sa usa ka mapula nga mapula nga mananap, nga napuno sa mga ngalan sa pagpasipala, nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay. … Ug ang manulonda miingon kanako, Ngano nga nahibulong ka? Isugilon ko kanimo ang tinago sa babaye, ug sa mananap nga nagdala kaniya, nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay. … Ug ang babaye nga imong nakita mao kadtong dakong siyudad, nga nagahari ibabaw sa mga hari sa yuta. Pinadayag 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

Ang mga bersikulo singko hangtod nuebe nagpasundayag sa pakiggubat tali sa hari sa amihanan ug sa habagatan diha sa kapitulo onse. Ang bersikulo singko naghatag sa patik ngadto sa Roma isip hari sa amihanan, kay kini nagpaila nga ang hari sa amihanan makadaug sa tulo ka heyograpikal nga mga dapit sa dili pa kini maghari sa labing hataas nga paagi. Ang mga bersikulo naghatag sa propetikong estruktura nga naglatid sa usa ka yugto sa panahon diin ang hari sa amihanan nagmando apan moabot sa iyang katapusan. Mao gayud kini ang sukaranan ug saad sa kapitulo onse. Ang tema sa linya mao ang makamatay nga samad sa papang hari sa amihanan, o sumala sa bersikulo kap-atan ug lima nag-ingon, “siya moabot sa iyang katapusan, nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya.” Kining kamatuoran mao ang karon nga kamatuoran sa katapusang mga adlaw.

We will continue in the next article.

Padayon kita sa sunod nga artikulo.

Back to Articles