Article

# Laodicea - Number Five

Laodicea - Numero Singko

The Last Three

Ang Katapusang Tulo

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Ideally the seven churches and seven seals should be understood as parallel symbols representing internal and external lines of the same history. It is also important to note that when considering the last three churches and the last three seals that the historical line representing progressive history is not a primary subject of the symbols. When the churches are applied in the context of parallel histories, the progression of history is an essential element of the symbolism, but this is not the case when the last three churches and seals are treated as a symbol unto themselves.

Sa labing maayo, ang pito ka mga iglesia ug ang pito ka mga timri kinahanglan sabton ingon nga magkaparis nga mga simbolo nga nagrepresentar sa sulod ug gawas nga mga linya sa mao rang kasaysayan. Importante usab nga mamatikdan nga sa pagtagad sa kataposang tulo ka mga iglesia ug sa kataposang tulo ka mga timri, ang makasaysayanong linya nga nagrepresentar sa nagpadayon nga kasaysayan dili mao ang nag-unang hilisgutan sa mga simbolo. Sa dihang ang mga iglesia iaplikar sulod sa konteksto sa magkaparis nga mga kasaysayan, ang pag-uswag sa kasaysayan maoy usa ka mahinungdanong bahin sa simbolismo, apan dili kini mao ang kahimtang sa dihang ang kataposang tulo ka mga iglesia ug mga timri pagatrataron ingon nga simbolo sa ilang kaugalingon.

The last three churches as a symbol are about the relationship of three groups and the dynamics of the interaction of the three groups of worshippers represented by the various churches. The last three seals identify God’s people as represented by Moses and Elijah. Elijah representing the one hundred and forty-four thousand and Moses the righteous dead.

Ang kataposang tulo ka mga iglesia, ingon nga usa ka simbolo, mahitungod sa relasyon sa tulo ka pundok ug sa mga dinamika sa ilang panag-uban—ang tulo ka pundok sa mga magsisimba nga girepresentahan sa nagkalainlaing mga iglesia. Ang kataposang tulo ka mga timri nag-ila sa katawhan sa Dios ingon nga girepresentahan ni Moises ug ni Elias. Si Elias nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug si Moises sa mga matarong nga nangamatay.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. And when he had opened the sixth seal, and, lo, there was a great earthquake; and the sun became black as sackcloth of hair, and the moon became as blood; And the stars of heaven fell unto the earth, even as a fig tree casteth her untimely figs, when she is shaken of a mighty wind. And the heaven departed as a scroll when it is rolled together; and every mountain and island were moved out of their places. And the kings of the earth, and the great men, and the rich men, and the chief captains, and the mighty men, and every bondman, and every free man, hid themselves in the dens and in the rocks of the mountains; And said to the mountains and rocks, Fall on us, and hide us from the face of him that sitteth on the throne, and from the wrath of the Lamb: For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:9–17.

> Ug sa diha nga gibuksan niya ang ikalimang selyo, nakita ko ilalom sa halaran ang mga kalag niadtong mga gipamatay tungod sa pulong sa Dios, ug tungod sa pagpamatuod nga ilang gihuptan: Ug sila misinggit sa dakong tingog, nga nagaingon, Hangtud anus-a, O Ginoo, balaan ug matuod, nga dili pa man ikaw mohukom ug manimalos sa among dugo ibabaw niadtong mga nagapuyo sa yuta? Ug ang maputi nga mga sapot gihatag ngadto sa matag usa kanila; ug giingnan sila, nga sila kinahanglan mopahulay pa sa makadiyot, hangtud nga ang ilang mga isigkaulipon usab ug ang ilang mga igsoon, nga pagapatyon sama kanila, matuman. Ug sa diha nga gibuksan niya ang ikaunom nga selyo, ug, tan-awa, may dakong linog; ug ang adlaw nahimong maitum ingon sa sako nga hinimo sa balhibo, ug ang bulan nahimong daw dugo; Ug ang mga bitoon sa langit nangatagak ngadto sa yuta, maingon sa kahoyng igira nga nagahulog sa iyang mga hilaw nga bunga, sa diha nga kini uyogon sa kusog nga hangin. Ug ang langit mipahawa sama sa usa ka linukot nga basahon sa diha nga kini gilukot; ug ang matag bukid ug pulo nangaibut gikan sa ilang mga dapit. Ug ang mga hari sa yuta, ug ang mga dungganon, ug ang mga dato, ug ang mga pangulong kapitan, ug ang mga gamhanan, ug ang matag ulipon, ug ang matag tawong gawasnon, nanagtago sa ilang kaugalingon sa mga langob ug sa kabatoan sa kabukiran; Ug miingon sa kabukiran ug sa mga bato, Tugpa kami, ug tagoa kami gikan sa nawong niya nga nagalingkod sa trono, ug gikan sa kapungot sa Cordero: Kay miabut na ang dakong adlaw sa iyang kapungot; ug kinsa man ang arang makabarog? Pinadayag 6:9–17.

Sister White informs us that that the fifth seal addresses “a period of time in the future.” The verses of the fifth seal are asking when God would judge the papacy for murdering God’s people during the Dark Ages. The answer was given that in the “last days” God would judge the papacy for their murder and also for another group of papal martyrs that would also be murdered by the papacy during the Sunday law crisis.

Ang Sister White nagpahibalo kanato nga ang ikalimang timri naghisgot sa “usa ka yugto sa panahon sa umalabot.” Ang mga bersikulo sa ikalimang timri nangutana kon kanus-a pagahukman sa Dios ang kapapahan tungod sa pagpatay sa katawhan sa Dios sa panahon sa Mangitngit nga Kapanahonan. Ang tubag gihatag nga sa “kataposang mga adlaw” pagahukman sa Dios ang kapapahan tungod sa ilang pagpatay ug usab tungod sa laing pundok sa mga martir sa kapapahan nga pagapatyon usab sa kapapahan panahon sa krisis sa balaod sa Domingo.

> “‘And when he had opened the fifth seal . . . [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> “‘Ug sa diha nga giablihan niya ang ikalimang selyo... [Pinadayag 6:9–11]. Dinhi may mga talan-awon nga gipakita kang Juan nga dili pa sa pagkatinuod nahitabo kondili kadto nga mahitabo sa usa ka yugto sa panahon sa umalabot.” Manuscript Releases, tomo 20, 197.

Inspiration also confirms that the souls under the altar, who desire to know when God will judge the papacy are connected with the two voices of the angel that lightens the earth with its glory in chapter eighteen of Revelation.

Ang inspirasyon usab nagapamatuod nga ang mga kalag sa ilalom sa halaran, nga nangandoy sa pagkahibalo kon kanus-a pagahukman sa Dios ang kapapahan, may kalabutan sa duha ka mga tingog sa manulonda nga nagahayag sa yuta pinaagi sa iyang himaya diha sa kapitulo dici-otso sa Pinadayag.

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. Revelation 18:1–5 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> “Sa dihang gibuksan ang ikalimang timri, si Juan nga Tigpadayag diha sa panan-awon nakakita sa ilalom sa halaran sa panon sa mga gipamatay tungod sa Pulong sa Dios ug sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo. Human niini miabut ang mga talan-awon nga gihulagway sa ikanapulog-walo nga kapitulo sa Pinadayag, sa dihang kadtong mga matinumanon ug matuod gitawag paggawas gikan sa Babilonia. Pinadayag 18:1–5 gikutlo.” Manuscript Releases, volume 20, 14.

In Revelation eighteen Catholicism’s judgment is double for there and then she is punished for not only those she will murder in the “last days,” but also for the murder victims during the Dark Ages of papal rule.

Sa Pinadayag 18, doble ang paghukom sa Katolisismo, kay didto ug nianang panahona pagasilotan siya dili lamang tungod niadtong iyang pagapatyon sa “ulahing mga adlaw,” kondili usab tungod sa mga biktima sa pagpatay panahon sa Madulom nga Kapanahonan sa pagmando sa kapadohan.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Ug nadungog ko ang laing tingog gikan sa langit, nga nagaingon, Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala nakaabot na ngadto sa langit, ug nahinumdoman sa Dios ang iyang mga kasal-anan. Balusi siya sumala sa iyang pagbalus kaninyo, ug hatagi siya ug dobli nga balus sumala sa iyang mga binuhatan: sa kopa nga iyang gipuno, pun-a siya ug dobleng bahin. Pinadayag 18:4–6.

The sixth seal provides one of the Bible’s classic illustrations of the events which immediately precede the Second Coming of Christ during the seven last plagues. It concludes with the introduction to chapter seven of Revelation which provides the answer for the question raised in the last verse of the sixth seal, “who shall be able to stand.” There are two groups that will stand as God’s ensign in the Sunday law crisis that concludes when the seven last plagues arrive. Those two groups are the one hundred and forty-four thousand who are represented by Elijah, and the “great multitude” who are represented by Moses. These two symbols of Moses and Elijah were previously identified as those who stand at the end of the world, for they both stood with Christ at the Mount of Transfiguration.

Ang ikaunom nga patik naghatag sa usa sa klasikong mga hulagway sa Biblia mahitungod sa mga hitabo nga dayon nag-una sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo sulod sa pito ka ulahing mga hampak. Kini nagatapos pinaagi sa pasiuna sa ikapitong kapitulo sa Pinadayag nga nagahatag sa tubag sa pangutana nga gipukaw sa ulahing bersikulo sa ikaunom nga patik, “kinsa man ang arang makatindog.” Adunay duha ka pundok nga makabarog ingon nga bandila sa Dios sa krisis sa balaod sa Dominggo nga moabot sa katapusan sa diha nga moabut ang pito ka ulahing mga hampak. Kining duha ka pundok mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga girepresentahan ni Elias, ug ang “dakung panon” nga girepresentahan ni Moises. Kining duha ka simbolo ni Moises ug Elias kaniadto na nga giila ingon nga sila nga makabarog sa katapusan sa kalibotan, kay silang duha mitindog uban kang Cristo didto sa Bukid sa Pagbag-o sa Dagway.

The first group of papal martyrs from the Dark Ages were given white robes, and the second group that they were told to wait for until that group was made up is the “great multitude” who are also wearing white robes. The fifth and sixth seal is not providing a parallel history of the fifth and sixth churches, they are providing a witness about the two groups that stand up as an ensign for the Lord in the “last days.” Those two groups are they who proclaim the messages of the two voices in Revelation chapter eighteen. The message that is then proclaimed is accompanied with the outpouring of the Holy Spirit as typified by the history of Pentecost and the history of the Midnight Cry at the beginning of Adventism.

Ang unang pundok sa mga martir sa kapapahan gikan sa Mangitngit nga Kapanahonan gihatagan ug mapuputing bisti, ug ang ikaduhang pundok nga gisultihan nila nga hulaton hangtod mapuno kana nga pundok mao ang “dakong panon sa katawhan” nga nagsul-ob usab ug mapuputing bisti. Ang ikalima ug ikaunom nga timri dili naghatag ug usa ka kasaysayan nga kahisama sa ikalima ug ikaunom nga mga iglesia; hinuon, naghatag sila ug usa ka pagpamatuod mahitungod sa duha ka pundok nga motindog ingon nga usa ka bandera alang sa Ginoo sa “ulahi nga mga adlaw.” Kining duha ka pundok mao sila ang nagpahayag sa mga mensahe sa duha ka tingog diha sa Pinadayag kapitulo napulog-walo. Ang mensahe nga dayon igapahayag inubanan sa pagbubo sa Balaang Espiritu, sumala sa gihulagway sa kasaysayan sa Pentecostes ug sa kasaysayan sa Tunga-tungang Singgit sa sinugdanan sa Adventismo.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “Ang manulonda nga mahiusa sa pagpahibalo sa mensahe sa ikatulong manulonda mao ang magadan-ag sa tibuok yuta pinaagi sa iyang himaya. Usa ka buhat nga may kalapad sa tibuok kalibotan ug dili kasagarang gahum ang dinhi gitagna. Ang kalihokan sa pag-abot ni Cristo sa 1840–44 maoy usa ka mahimayaong pagpadayag sa gahum sa Dios; ang mensahe sa unang manulonda gidala ngadto sa matag estasyon sa pagmimisyon sa kalibotan, ug sa pipila ka mga nasod dihay labing dakong relihiyosong interes nga nasaksihan sa bisan unsang yuta sukad sa Repormasyon sa ikanapulog-unom nga siglo; apan kini labwan sa gamhanang kalihokan ubos sa katapusang pasidaan sa ikatulong manulonda.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “Ang buluhaton mahimong susama sa nahitabo sa Adlaw sa Pentecostes. Maingon nga ang ‘naunang ulan’ gihatag diha sa pagbubo sa Balaang Espiritu sa pag-abli sa ebanghelyo, aron motubo ang bililhong binhi, sa ingon usab ang ‘ulahing ulan’ igahatag sa pagtapos niini alang sa paghinog sa anihon. ‘Unya kita makaila, kon magpadayon kita sa pag-ila kang Jehova: ang Iyang pag-abot andam sama sa kabuntagon; ug Siya moanhi kanato sama sa ulan, sama sa ulahing ulan ug naunang ulan ngadto sa yuta.’ Hosea 6:3. ‘Busa pagkalipay kamo, mga anak sa Zion, ug pagmaya diha kang Jehova nga inyong Dios: kay gihatagan Niya kamo sa naunang ulan sa husto nga sukod, ug ipaulan Niya alang kaninyo ang ulan, ang naunang ulan, ug ang ulahing ulan.’ Joel 2:23. ‘Sa kaulahiang mga adlaw, nagaingon ang Dios, ibubo Ko ang Akong Espiritu ibabaw sa tanang unod.’ ‘Ug mahitabo nga bisan kinsa nga motawag sa ngalan sa Ginoo maluwas.’ Mga Buhat 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “Ang dakong buhat sa ebanghelyo dili matapos uban sa mubo nga pagpadayag sa gahum sa Dios kaysa niadtong nagtimaan sa pagsugod niini. Ang mga tagna nga natuman sa pagbubo sa nahaunang ulan sa pagsugod sa ebanghelyo pagatumanon pag-usab diha sa ulahi nga ulan sa pagtapos niini. Ania dinhi ang ‘mga panahon sa pagpabag-o’ nga gipaabot sa apostol nga si Pedro sa dihang siya miingon: ‘Busa paghinulsol kamo, ug magpakabig, aron ang inyong mga sala mapala na, sa diha nga moabot ang mga panahon sa pagpabag-o gikan sa atubangan sa Ginoo; ug Siya magapadala kang Jesus.’ Buhat 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

After the sixth seal raises the question that introduces Elijah and Moses represented in chapter seven of Revelation the seventh seal is opened and describes the outpouring of the Holy Spirit upon those two groups. It is to be noted that in the description there is a silence for a half an hour. The outpouring of the latter rain represented with the opening of the seventh seal includes a period of silence.

Human sa ikaunom nga selyo mopasundayag sa pangutana nga nagpasulod kang Elias ug Moises nga girepresentahan sa ikapitong kapitulo sa Pinadayag, ang ikapitong selyo giablihan ug naghulagway sa pagbubo sa Espiritu Santo ibabaw niadtong duha ka mga pundok. Angayng hinumdoman nga sa maong paghulagway adunay kahilom sulod sa tunga sa oras. Ang pagbubo sa ulahing ulan nga girepresentahan sa pag-abli sa ikapitong selyo naglakip ug usa ka yugto sa kahilom.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> Ug sa pagbukas niya sa ikapitong timri, may kahilom sa langit sulod sa may tunga sa oras. Ug nakita ko ang pito ka mga manulonda nga nagtindog sa atubangan sa Dios; ug ngadto kanila gihatag ang pito ka mga trumpeta. Ug may laing manulonda nga miabut ug mitindog sa halaran, nga adunay bulawanong insensaryo; ug gihatagan siya ug daghang incienso, aron ihalad niya kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawanong halaran nga didto sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miuban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mitungas ngadto sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda. Ug gikuha sa manulonda ang insensaryo, ug gipuno kini sa kalayo gikan sa halaran, ug gilabay kini ngadto sa yuta: ug didtoy mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Pinadayag 8:1–5.

As just noted in the passage in The Great Controversy the latter rain begins to be poured out when the mighty angel descends and lightens the earth with his glory. The latter rain began when “the great buildings of New York City were thrown down” on September 11, 2001.

Sama sa bag-ong gihisgotan sa maong pahayag diha sa The Great Controversy, ang ulahing ulan nagsugod sa pagbubo sa dihang mikunsad ang gamhanang manulonda ug gidan-agan ang yuta pinaagi sa iyang himaya. Ang ulahing ulan nagsugod sa dihang “ang dagkong mga bilding sa Siyudad sa New York nangapukan” niadtong Septiyembre 11, 2001.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “Karon migula ang pulong nga akong gipahayag nga ang New York pagasilhigon sa usa ka higanteng balod? Kini wala ko gayod isulti. Ako miingon, samtang nagtan-aw ako sa dagkong mga tinukod nga gitukod didto, andana sa ibabaw sa andana, ‘Pagkakuyaw nga mga talan-awon ang mahitabo sa dihang ang Ginoo motindog aron sa makalilisang nga pag-uyog sa yuta! Unya matuman ang mga pulong sa Pinadayag 18:1–3.’ Ang tibuok ika-napulog-walo nga kapitulo sa Pinadayag maoy usa ka pasidaan mahitungod sa umaabot sa yuta. Apan wala akoy piho nga kahayag mahitungod sa moabot sa New York, gawas lamang nga nasayod ako nga moabot ang adlaw nga ang dagkong mga tinukod didto mapukan pinaagi sa pagtuyok ug pagbaliskad sa gahum sa Dios. Gikan sa kahayag nga gihatag kanako, nasayod ako nga ang pagkalaglag anaa sa kalibotan. Usa ka pulong gikan sa Ginoo, usa ka hikap sa Iyang gamhanang gahum, ug kining dagkong mga estruktura mangatagak. Mahitabo ang mga talan-awon nga ang kahadlok niini dili nato mahuna-hunaan.” Review and Herald, Hulyo 5, 1906.

On September 11, 2001 the latter rain began to fall and the outpouring of that rain falls upon those represented by Elijah and Moses, and includes a time of silence. A time of silence for Moses and Elijah is also represented in chapter eleven of Revelation where Moses and Elijah, those two prophets that tormented the world, were “slain” in the streets. But after three and a half days they came out of the cave of Horeb and ascended to heaven. In the history of the latter rain the message, represented by those two messengers, is slain and cast into the street, but not buried until they are resurrected. This is one of the primary truths that the Lion of the tribe of Judah is now unsealing.

Niadtong Septiyembre 11, 2001 ang ulahing ulan misugod sa pagkahulog, ug ang pagbubo nianang ulan nahulog ibabaw niadtong girepresentahan ni Elias ug ni Moises, ug naglakip sa usa ka panahon sa kahilom. Ang usa ka panahon sa kahilom alang kang Moises ug Elias girepresentahan usab diha sa kapitulo onse sa Pinadayag diin si Moises ug Elias, kadtong duha ka manalagna nga nagsakit sa kalibotan, “gipatay” sa kadalanan. Apan human sa tulo ug tunga ka adlaw migula sila gikan sa langob sa Horeb ug mikayab ngadto sa langit. Sa kasaysayan sa ulahing ulan ang mensahe, nga girepresentahan niadtong duha ka sinugo, gipatay ug gilabay ngadto sa kadalanan, apan wala ilubong hangtod nga sila mabanhaw. Kini mao ang usa sa mga nag-unang kamatuoran nga ang Leon sa banay ni Juda karon nagbukas sa mga silyo.

The last three seals are identifying the final movement of God’s people as represented by Elijah and Moses. That movement dies and is resurrected. It is a movement, for Adventism began with a movement that continued until 1863 when they set aside the first truth William Miller was led to recognize. In 1863 the movement ended, for in 1863 they legally became a church. The Alpha and Omega insists that if He began His remnant people as a movement, He will also end it as a movement.

Ang katapusang tulo ka mga selyo nagaila sa katapusang lihok sa katawohan sa Dios ingon nga girepresentahan nila Elias ug Moises. Kana nga lihok mamatay ug banhawon. Kini usa ka lihok, kay ang Adventismo nagsugod pinaagi sa usa ka lihok nga nagpadayon hangtod sa 1863 sa dihang ilang gibutang sa daplin ang nahaunang kamatuoran nga si William Miller gitultolan sa pag-ila. Niadtong 1863 natapos ang lihok, kay niadtong 1863 sa legal nga paagi nahimo sila nga usa ka iglesia. Ang Alpha ug Omega nagapamugos nga kon gisugdan Niya ang Iyang salin nga katawohan ingon nga usa ka lihok, pagatapuson usab Niya kini ingon nga usa ka lihok.

We have now finished the overview of the seven churches and seven seals. In the last three seals we see two classes of the redeemed that are represented by Moses and Elijah. Those seals all testify of the mighty angel of Revelation eighteen. When he descended on September 11, 2001 two classes of redeemed entered into a purification process which is designed to expose and separate two classes of worshippers within the movement at the end of Adventism as prefigured by the movement at the beginning of Adventism. Daniel identifies that one class, which he calls the wicked will not understand the increase of knowledge, but the wise do. Matthew informs us that those lacking the understanding of the knowledge that has been unsealed identifies a virgin as foolish. The wise virgins demonstrate in the crisis at midnight that they understood and possess the increase of knowledge. The wise and the foolish are represented by the church of Philadelphia or the church of Laodicea. The wicked, foolish virgins of Laodicea are to be spewed out of the mouth of the Lord and the wise receive God’s name, or His character in their foreheads. If the sixth church of Philadelphia represents the wise, how is it that the seventh church of Laodicea represents the wicked? If this is the case, the sequence is out of order, is it not? The answer of course is solved by Alpha and Omega.

Karon nahuman na nato ang kinatibuk-ang pagtan-aw sa pito ka mga iglesia ug pito ka mga patik. Sa katapusang tulo ka mga patik atong makita ang duha ka hut-ong sa mga tinubos nga girepresentahan ni Moises ug Elias. Kining tanan nga mga patik nagpamatuod mahitungod sa gamhanang manulunda sa Pinadayag 18. Sa dihang siya mikunsad niadtong Septiyembre 11, 2001, duha ka hut-ong sa mga tinubos misulod sa usa ka proseso sa paghinlo nga gilaraw aron ipadayag ug bulagon ang duha ka hut-ong sa mga magsisimba sulod sa kalihokan sa katapusan sa Adventismo, sumala sa gihulagway nang daan sa kalihokan sa sinugdanan sa Adventismo. Giila ni Daniel nga ang usa niana ka hut-ong, nga iyang gitawag nga daotan, dili makasabut sa pagdugang sa kahibalo, apan ang manggialamon makasabut. Gipahibalo kita ni Mateo nga kadtong walay pagsabot sa kahibalo nga nahukas na nagaila sa usa ka ulay ingon nga buang. Ang mga manggialamong ulay nagpakita diha sa kagul-anan sa tungang gabii nga sila nakasabut ug nanag-iya sa pagdugang sa kahibalo. Ang manggialamon ug ang buang girepresentahan sa iglesia sa Filadelfia o sa iglesia sa Laodicea. Ang daotan, mga buang nga ulay sa Laodicea igasuka gikan sa baba sa Ginoo ug ang mga manggialamon makadawat sa ngalan sa Dios, o sa Iyang kinaiya, diha sa ilang mga agtang. Kon ang ikaunom nga iglesia sa Filadelfia nagrepresentar sa mga manggialamon, unsaon man nga ang ikapito nga iglesia sa Laodicea nagrepresentar sa mga daotan? Kon mao kini ang kahimtang, wala sa han-ay ang sunod-sunod, dili ba? Ang tubag, sa pagkatinuod, masulbad pinaagi sa Alpha ug Omega.

At the beginning of the first denominated people of God, ancient Israel, Moses typified Christ at the end of that denominated people.

Sa sinugdanan sa unang ginganlang katawhan sa Dios, ang karaang Israel, si Moises nagtimaan kang Cristo sa katapusan niadtong ginganlang katawhan.

> For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Acts 3:22, 23.

> Kay si Moises sa pagkatinuod miingon sa mga amahan: Ang Ginoo nga inyong Dios magapatindog alang kaninyo ug usa ka manalagna gikan sa inyong mga kaigsoonan, nga sama kanako; siya ang inyong pamatian sa tanang butang nga iyang igaingon kaninyo. Ug mahitabo nga ang tagsatagsa ka kalag nga dili mamati nianang manalagna pagalaglagon gikan sa taliwala sa katawohan. Mga Buhat 3:22, 23.

At the end of the first denominated people of God, John the Baptist was the Elijah messenger that prepared the way for Christ’s first coming. Jesus would then make His offering at the cross and thereafter begin His High Priestly work in the holy place of the heavenly sanctuary. At the beginning of the second denominated people of God, modern Israel, William Miller was the Elijah messenger that prepared the way for Christ’s Second Coming. Jesus then suddenly came into the Most Holy Place and began judgment. At the end of the second denominated people of God, a final Elijah messenger prepared the way for Christ to begin the dispensation of the judgment of the living, the conclusion of His work as Heavenly High Priest and his Second Coming.

Sa katapusan sa unang denominadong katawhan sa Dios, si Juan Bautista mao ang mensaherong Elias nga nagaandam sa dalan alang sa unang pag-abot ni Cristo. Dayon si Jesus magahalad sa Iyang kaugalingon didto sa krus ug human niana magsugod sa Iyang buluhaton isip Labawng Sacerdote sa Balaang Dapit sa langitnong santuwaryo. Sa sinugdan sa ikaduhang denominadong katawhan sa Dios, ang modernong Israel, si William Miller mao ang mensaherong Elias nga nagaandam sa dalan alang sa Ikaduhang Pag-abot ni Cristo. Unya si Jesus kalit nga misulod sa Labing Balaang Dapit ug nagsugod sa paghukom. Sa katapusan sa ikaduhang denominadong katawhan sa Dios, usa ka katapusang mensaherong Elias nagaandam sa dalan alang kang Cristo sa pagsugod sa dispensasyon sa paghukom sa mga buhi, sa paghinapos sa Iyang buluhaton isip Langitnong Labawng Sacerdote, ug sa Iyang Ikaduhang Pag-abot.

William Miller symbolizes not only the messenger, but the movement he was associated with.

Si William Miller nagsimbolo dili lamang sa mensahero, kondili usab sa kalihokan nga iyang gikahiuban.

> “With trembling, William Miller began to unfold to the people the mysteries of the kingdom of God, carrying his hearers down through the prophecies to the second advent of Christ. With every effort he gained strength. As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God….

> “Uban sa pagkurog, gisugdan ni William Miller ang pagpadayag sa katawhan sa mga tinago sa gingharian sa Dios, nga gidala ang iyang mga tigpaminaw pinaagi sa mga tagna ngadto sa ikaduhang pag-anhi ni Cristo. Sa matag paningkamot, midugang ang iyang kusog. Maingon nga si Juan Bautista nagpahibalo sa nahaunang pag-anhi ni Jesus ug nag-andam sa dalan alang sa Iyang pag-anhi, mao man si William Miller ug kadtong miduyog kaniya nagpahayag sa ikaduhang pag-anhi sa Anak sa Dios….”

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message.” Early Writings, 229, 230, 233.

> “Liboan ang gidala ngadto sa pagdawat sa kamatuoran nga giwali ni William Miller, ug ang mga alagad sa Dios gipatindog diha sa espiritu ug gahum ni Elias aron sa pagmantala sa mensahe.” Early Writings, 229, 230, 233.

In the beginning of ancient Israel God called Moses, who received forty years of corrupted education in Egypt, that required forty years of wilderness living in an attempt to remove the influence of Egypt from his character. Forty years after his birth, understanding that he had been chosen to lead God’s people out of Egypt, Moses exercised human strength to kill the Egyptian. Forty years later at the burning bush he rebelled against God’s calling. After finally accepting the calling, he disregarded the command to circumcise his son until threatened with death. On the border of the Promised Land, he rebelled and struck the Rock a second time. At the beginning of ancient Israel, Moses possessed the character traits of a Laodicean. In doing so he still fulfilled his high and holy calling, including the typification of Christ at the end of ancient Israel. Christ, who struggled with the quibbling Jews, or those who said they were Jews, but were not, represented the character of a Philadelphian. At the beginning of ancient Israel Moses represented a Laodicean in need of gold, eye salve and white raiment. At the end Christ is a Philadelphian.

Sa sinugdanan sa karaang Israel, gitawag sa Dios si Moises, nga nakadawat ug kap-atan ka tuig nga daotang edukasyon sa Egipto, nga nanginahanglan ug kap-atan ka tuig nga pagpuyo sa kamingawan sa paningkamot sa pagtangtang sa impluwensiya sa Egipto gikan sa iyang kinaiya. Kap-atan ka tuig human sa iyang pagkatawo, sa pagsabot nga siya gipili aron sa pagmando sa katawohan sa Dios paggawas sa Egipto, gigamit ni Moises ang tawhanong kusog sa pagpatay sa Egiptohanon. Kap-atan ka tuig ang milabay, didto sa nagdilaab nga sapinit, misukol siya sa pagtawag sa Dios. Human niya sa kataposan gidawat ang pagtawag, iyang gisalikway ang sugo sa pagtuli sa iyang anak hangtod nga gihulga siya sa kamatayon. Sa utlanan sa Yutang Saad, misukol siya ug gihampak ang Bato sa ikaduhang higayon. Sa sinugdanan sa karaang Israel, si Moises may mga kinaiyang ilhanan sa usa ka Laodiceanon. Bisan pa niini, gituman gihapon niya ang iyang hataas ug balaan nga pagtawag, lakip ang pagpatipo kang Cristo sa katapusan sa karaang Israel. Si Cristo, nga nakigbisog sa mga Judio nga mapinuliton sa panaglalis, o niadtong nagaingon nga sila mga Judio, apan dili, nagrepresentar sa kinaiya sa usa ka Filadelfianhon. Sa sinugdanan sa karaang Israel, si Moises nagrepresentar sa usa ka Laodiceanon nga nagkinahanglan ug bulawan, tambal sa mata, ug maputing bisti. Sa katapusan, si Cristo usa ka Filadelfianhon.

At the beginning of Adventism, William Miller, represented by those few in Sardis that had not defiled their garments, represented a Philadelphian, as did the movement associated with him. At the end of Adventism, the movement that recognized the time of the end in 1989 were as much Laodicean as was Moses. The Millerite movement typifies the movement of Future for America with the prophetic caveat that the first movement was fulfilled by Philadelphians in the time of Philadelphia, and the last movement is fulfilled by Laodiceans in the time of Laodicea.

Sa sinugdanan sa Adventismo, si William Miller, nga girepresentahan niadtong pipila sa Sardis nga wala mahugawi ang ilang mga bisti, nagrepresentar sa usa ka taga-Philadelphia, maingon man ang kalihokan nga nalambigit kaniya. Sa katapusan sa Adventismo, ang kalihokan nga nakaila sa panahon sa katapusan niadtong 1989 ingon ka Laodicean sama kang Moises. Ang kalihokang Millerite naghulagway sa kalihokan sa Future for America uban sa profetikong pasidaan nga ang unang kalihokan natuman pinaagi sa mga taga-Philadelphia sa panahon sa Philadelphia, ug ang ulahing kalihokan natuman pinaagi sa mga taga-Laodicea sa panahon sa Laodicea.

I am the witness of more of the prophetic history of this movement from 1989 than any other person associated with the history of Future for America, and I testify that I personally walked through the history beginning in 1989 onward as a certified Laodicean Adventist. There are many souls along that path who would uphold my testimony. I also can testify of a certainty that those associated with the movement at the end of Adventism were also certified Laodicean Adventists. The first denominated people begin with a Laodicean that becomes a Philadelphian and ends with a Philadelphian. The second denominated people begin with a Philadelphian and ends with a Laodicean that is called to become a Philadelphian. This is the signature of Alpha and Omega.

Ako mao ang saksi sa mas daghan pa nga mapanagnaong kasaysayan niini nga kalihokan sukad sa 1989 kaysa kang bisan kinsang laing tawo nga nahilambigit sa kasaysayan sa Future for America, ug nagpamatuod ako nga sa akong kaugalingon akong gilatas ang maong kasaysayan sugod sa 1989 ug padayon ingon nga usa ka sertipikadong Laodiceanong Adventista. Adunay daghang mga kalag diha nianang dalana nga magapaluyo sa akong pagpamatuod. Makapamatuod usab ako sa walay pagduhaduha nga kadtong mga nahilambigit sa kalihokan sa katapusan sa Adventismo mga sertipikado usab nga mga Laodiceanong Adventista. Ang unang ginganlang katawhan nagsugod uban sa usa ka Laodiceanon nga nahimong usa ka Filadelfianhon ug natapos ingon nga usa ka Filadelfianhon. Ang ikaduhang ginganlang katawhan nagsugod uban sa usa ka Filadelfianhon ug natapos uban sa usa ka Laodiceanon nga gitawag aron mahimong usa ka Filadelfianhon. Mao kini ang timaan sa Alpha ug Omega.

In spite of the wretched, miserable spiritual blindness of the leader and those who joined with him, God still directed and controlled the prophetic waymarks which transpired from 1989 until now. In spite of the spiritual nakedness and poverty of the leader and those who joined with him, God was still directing the unsealing of the truths He saw fit to unseal. In His mercy which is never separated from His “truth,” He devised a purification process that provided for a Laodicean to die and thereafter be resurrected as a Philadelphian. That death and resurrection was typified by the authors of the books of Daniel and Revelation, who both were symbolically killed and resurrected. John was resurrected from the death of being thrown into a pot of boiling oil, Daniel from the den of hungry lions. Thus, the two books, which are one book provide an emphasis to the symbol of death and resurrection as part of the message that is now being unsealed.

Bisan pa sa makaluluoy, makapait nga espirituwal nga pagkabuta sa pangulo ug niadtong nakig-uban kaniya, ang Dios mao gihapon ang nagmando ug nagkontrolar sa mapanagnaong mga timaan sa dalan nga nahitabo sukad sa 1989 hangtod karon. Bisan pa sa espirituwal nga kahubo ug kakabus sa pangulo ug niadtong nakig-uban kaniya, ang Dios mao gihapon ang nagmando sa pag-abli sa mga kamatuoran nga Iyang nakita nga angay ablihan. Diha sa Iyang kalooy nga dili gayud mahimulag sa Iyang “kamatuoran,” Iyang gitukod ang usa ka proseso sa paghinlo nga naghatag ug paagi aron ang usa ka Laodicean mamatay ug unya mabanhaw ingon nga usa ka Philadelphian. Kining kamatayon ug pagkabanhaw gitipo pinaagi sa mga tagsulat sa mga basahon sa Daniel ug Revelation, nga silang duha sa simbolikong paagi gipatay ug gibanhaw. Si Juan gibanhaw gikan sa kamatayon sa paghulog kaniya ngadto sa usa ka kolon sa nagbukal nga lana, si Daniel gikan sa langub sa gigutom nga mga leon. Busa, ang duha ka basahon, nga usa ra ka basahon, naghatag ug pagpasiugda sa simbolo sa kamatayon ug pagkabanhaw ingon nga kabahin sa mensahe nga karon ginabuksan.

As the movement in the “last days” of the investigative judgment, (which was typified by the Millerite movement), approached the end of time God designed that the leader and the movement should be killed and thereafter resurrected. In the context of the seven churches, Laodicea was slain on July 18, 2020 and would be resurrected as Philadelphia before the approaching Sunday law. The resurrected movement would be of the seven churches, but it would be the eighth. The movement would be the eighth, that is of the seven.

Samtang ang kalihukan sa “katapusang mga adlaw” sa hukom nga imbestigatibo, (nga gitipo pinaagi sa kalihukang Millerite), nagkaduol sa katapusan sa panahon, gitinguha sa Dios nga ang pangulo ug ang kalihukan pagapatyon ug unya pagkahuman pagabanhawon. Sulod sa konteksto sa pito ka mga iglesia, ang Laodicea gipatay niadtong Hulyo 18, 2020 ug pagabanhawon ingon nga Philadelphia sa dili pa ang nagasingabot nga balaod sa Domingo. Ang gibanhaw nga kalihukan maoy usa sa pito ka mga iglesia, apan kini mao ang ikawalo. Ang kalihukan mao ang ikawalo, nga iya sa pito.

This prophetic secret is supported in the book of Revelation upon several witnesses, though heretofore not recognized. In this time period we are now entering into the test of the image of the beast, which Sister White informs us is the test that comes before the Sunday law. It is at the Sunday law that the seal of God is impressed upon the Philadelphians of that history. But they must pass the test of the image of the beast that comes before probation closes.

Kining matagnaong tinago gipalig-on sa basahon sa Pinadayag pinaagi sa daghang mga saksi, bisan tuod hangtod karon wala pa kini mailhi. Niining yugto sa panahon nga atong gisudlan karon, mosulod kita ngadto sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap, nga sumala sa gipahibalo kanato ni Sister White mao ang pagsulay nga moabot una sa balaod sa Dominggo. Sa balaod sa Dominggo igapatik ang timri sa Dios ibabaw sa mga taga-Filadelfia nianang kasaysayan. Apan kinahanglan nila maagian ang pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap nga moabot sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “Gipakita sa Ginoo kanako sa tin-aw nga paagi nga ang larawan sa mapintas nga mananap maporma sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay; kay kini mao ang dakong pagsulay alang sa katawohan sa Dios, diin pagahukman ang ilang walay katapusang kapalaran. Ang imong baruganan maoy usa ka naglibog nga sinagol sa mga dili pagkauyonay, nga tungod niini pipila lamang ang malimbongan.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “Diha sa Pinadayag 13 kini nga hilisgutan matin-aw nga gipresentar; [Pinadayag 13:11–17, gikutlo].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “Kini mao ang pagsulay nga kinahanglan maagian sa katawhan sa Dios sa dili pa sila patikan. Ang tanan nga nagpamatuod sa ilang pagkamatinumanon sa Dios pinaagi sa pagbantay sa Iyang balaod, ug sa pagdumili sa pagdawat sa usa ka peke nga adlaw nga igpapahulay, mahiusa ilalom sa bandila sa Ginoong Dios nga si Jehova, ug makadawat sa patik sa buhing Dios. Apan kadtong mobiya sa kamatuoran nga langitnong gigikanan ug modawat sa Domingo nga adlaw nga igpapahulay, makadawat sa timaan sa mananap” Manuscript Releases, volume 15, 15.

In this current history, the two horns formerly identified as Republicanism and Protestantism have already changed to a democracy and apostate Protestantism. When those two horns are fully joined, they then form one power, one horn. In that same period, God will identify and lift up the genuine horn of Protestantism to warn against the image of the beast. Those two horns run parallel to one another until the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy.

Niining kasamtangang kasaysayan, ang duha ka sungay nga kaniadto giila ingon nga Republicanism ug Protestantismo nausab na ngadto sa usa ka demokrasya ug apostatang Protestantismo. Sa dihang kining duha ka sungay hingpit nang mahiusa, nan magaporma sila ug usa ka gahum, usa ka sungay. Nianang maong kapanahona, pagailhon ug bayawon sa Dios ang tinuod nga sungay sa Protestantismo aron sa pagpahimangno batok sa hulagway sa mananap. Kining duha ka sungay nagadagán nga magkaparis sa usag usa hangtod nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mohunong na sa pagkahimong ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.

Revelation seventeen identifies that the three-fold union of the dragon (the United Nations), the beast (the papal power) and the false prophet (the United States) is the power that is the eighth head, that is of the seven heads. Those seven heads are the kingdoms of Bible prophecy beginning with Babylon, then Medo-Persia, Greece and then pagan Rome. Then the fifth kingdom is papal Rome who prophetically received a deadly wound in 1798. At that point in history the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States ascended the throne until it is overthrown at the soon coming Sunday law.

Ang Pinadayag 17 nagpaila nga ang tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon (ang United Nations), sa mapintas nga mananap (ang gahum sa pagkapapa) ug sa mini nga propeta (ang Estados Unidos) mao ang gahum nga mao ang ikawalong ulo, nga gikan sa pito ka mga ulo. Kining pito ka mga ulo mao ang mga gingharian sa tagna sa Biblia nga nagsugod sa Babilonia, unya sa Medo-Persia, Gresya ug dayon sa pagano nga Roma. Unya ang ikalimang gingharian mao ang pagkapapang Roma nga sa tagna nakadawat ug makamatay nga samad niadtong 1798. Niadtong higayona sa kasaysayan ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, ang Estados Unidos, misaka sa trono hangtod nga kini mapukan sa haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo.

The United Nations will be then forced by the power that forces the entire world to set up an image to the beast. At that point the sixth kingdom has also received a deadly wound, but the United States will then force the entire world to accept its leadership over the United Nations and demand that they also accept the moral authority of the papacy to govern the three-fold union.

Ang United Nations mapugos unya pinaagi sa gahum nga nagapugos sa tibook kalibutan sa pagpatindog ug usa ka larawan ngadto sa mananap. Niadtong higayona ang ikaunom nga gingharian nakadawat usab ug samad nga makamatay, apan ang Estados Unidos mopugos unya sa tibook kalibutan sa pagdawat sa iyang pagpangulo ibabaw sa United Nations ug magkinahanglan nga ilang dawaton usab ang moral nga awtoridad sa kapapahan sa pagdumala sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa.

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. Revelation 13:13, 14.

> Ug pinaagi sa mga milagro nga gihatag kaniya ang gahum sa pagbuhat sa atubangan sa mananap, gilimbongan niya ang mga nagpuyo sa yuta; nga nagaingon sa mga nagpuyo sa yuta, nga kinahanglan maghimo sila ug larawan alang sa mananap, nga adunay samad pinaagi sa espada, ug nabuhi. Ug gihatagan siya ug gahum sa paghatag ug kinabuhi ngadto sa larawan sa mananap, aron ang larawan sa mananap makasulti usab, ug makapahinabo nga ang tanan nga dili mosimba sa larawan sa mananap pagapatyon. Pinadayag 13:13, 14.

The only definition of the “image of the beast” in inspiration is that it represents the combination of church (the papal power) and state (the United Nations, with the United States controlling the other nine kings.) Jezebel is the papal power; Ahab is the United States who is king of the ten northern tribes.

Ang bugtong kahulugan sa “larawan sa mapintas nga mananap” diha sa inspirasyon mao nga kini nagrepresentar sa paghiusa sa simbahan (ang gahum sa kapapahan) ug sa estado (ang United Nations, uban sa Estados Unidos nga nagdumala sa uban pang siyam ka mga hari). Si Jezebel mao ang gahum sa kapapahan; si Ahab mao ang Estados Unidos nga hari sa napulo ka amihanang mga banay.

When the United States falls at the Sunday law, Tyre (the papacy) who has been forgotten since 1798 is “remembered” and she begins her seductive songs. Due to the financial collapse represented as “national ruin” in the writings of Ellen White, the United States is forced to bring the entire world together to address the biblical power that brings every man’s hand together against him. That power is Islam, as represented by Islam’s forefather Ishmael.

Sa diha nga mapukan ang Tinipong Bansa sa Amerika sa balaod sa Dominggo, ang Tiro (ang kapapahan), nga hingkalimtan sukad sa 1798, “mahinumduman” ug magsugod siya sa iyang madanihong mga awit. Tungod sa pinansyal nga pagkahugno nga gihulagway isip “nasudnong pagkalaglag” diha sa mga sinulat ni Ellen White, ang Tinipong Bansa sa Amerika mapugos sa paghiusa sa tibuok kalibotan aron atubangon ang gahum sa Biblia nga maoy nagdala sa kamot sa matag tawo nga mahiusa batok kaniya. Kana nga gahum mao ang Islam, sumala sa paghulagway pinaagi kang Ismael, ang katigulangan sa Islam.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> Ug ang manolunda sa Ginoo miingon kaniya, Tan-awa, ikaw mabdos, ug manganak ka ug usa ka anak nga lalake, ug paganganlan mo ang iyang ngalan si Ismael; kay ang Ginoo nakadungog sa imong pag-antos. Ug siya mahimong usa ka tawong ihalas; ang iyang kamot batok sa matag tawo, ug ang kamot sa matag tawo batok kaniya; ug magapuyo siya sa atubangan sa tanan niyang mga igsoon. Genesis 16:11, 12.

The United States forms an alliance with the other nine kings, taking the leadership position. It does so for only a brief time, and it will then insist that the papal power becomes the head of it all, just as Jezebel controlled Ahab.

Ang Tinipong Bansa sa Amerika magporma ug pakig-alyansa sa laing siyam ka mga hari, nga nagkupot sa pangulong katungdanan. Buhaton niya kini sulod lamang sa hamubo nga panahon, ug unya iyang igapamugos nga ang gahum sa papa maoy mahimong ulo sa tanan, maingon nga si Jezebel maoy nagdumala kang Ahab.

Thus, the three-fold alliance of the dragon, beast and false prophet march off together to Armageddon. The number eight represents resurrection, and the kingdom that is noted by prophecy as receiving a deadly wound was the fifth kingdom, the papal power. When the papacy is resurrected, they become the eighth kingdom and they are given control of the three-fold union and that eighth kingdom is the one head of the seven kingdoms that has been identified as receiving a deadly wound, but inspiration also identifies the healing of that deadly wound.

Busa, ang tulo-ka-bahin nga pakig-alyansa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta manlakaw nga magkauban paingon sa Armagedon. Ang gidaghanon nga walo nagarepresentar sa pagkabanhaw, ug ang gingharian nga giila sa tagna ingon nga nakadawat ug makamatay nga samad mao ang ikalimang gingharian, ang gahum sa kapapahan. Sa dihang mabanhaw ang kapapahan, sila mahimong ikawalong gingharian ug ihatag kanila ang pagpugong sa tulo-ka-bahin nga pakighiusa, ug kana nga ikawalong gingharian mao ang usa ka ulo sa pito ka mga gingharian nga giila nga nakadawat ug makamatay nga samad, apan ang inspirasyon nagaila usab sa pagkaayo nianang makamatay nga samad.

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> “Samtang nagkaduol kita sa katapusang krisis, usa kini ka butang nga may dakong kamahinungdanon nga ang panag-uyon ug panaghiusa maglungtad taliwala sa mga galamiton sa Ginoo. Ang kalibutan napuno sa unos ug gubat ug panaglalis. Apan ilalom sa usa ka ulo—ang gahum sa pagkapapa—ang katawhan maghiusa sa pagsupak sa Dios diha sa persona sa Iyang mga saksi. Kining panaghiusa ginaseguro sa dakong apostata. Samtang nagtinguha siya sa paghiusa sa iyang mga ahente sa pagpakiggubat batok sa kamatuoran, magabuhat usab siya aron mabahin ug mapatlaag ang mga tigpasiugda niini. Ang pangabugho, daotang pagduda, ug pagpanlibak, ginaduso niya aron makapatungha ug panagsumpaki ug pagkabahinbahin.” Testimonies, volume 7, 182.

The fifth kingdom, the sixth kingdom and the seventh kingdom at that point have all lost their individual kingdoms, so their respective kingdoms are all resurrected together as one kingdom made up of three parts, counterfeiting the three-fold makeup of the godhead.

Ang ikalimang gingharian, ang ikaunom nga gingharian, ug ang ikapito nga gingharian niadtong taknaa tanan nawad-an na sa ilang tagsatagsa ka mga gingharian, busa ang ilang tagsatagsa ka mga gingharian pagabanhawon pag-usab nga magkauban ingon nga usa ka gingharian nga gilangkuban sa tulo ka bahin, nga nagsundog sa tulo-ka-bahin nga pagkalalang sa pagka-Dios.

The sixth kingdom that began with two lamb-like horns and ends as one horn that speaks as a dragon possesses the prophetic characteristic of the papal power for it becomes the image of the beast. It is the beast, the papal power, that is primarily represented as the resurrected eighth kingdom that was of the seven. But even though it is the papal power that most directly fulfills the prophetic enigma, of the eighth being of the seven, the United States forms an image of the papacy and therefore prophetically produces the same characteristics as the papal power.

Ang ikaunom nga gingharian nga nagsugod uban sa duha ka sungay nga sama sa nating karnero ug nagtapos ingon nga usa ka sungay nga nagasulti sama sa dragon nagbaton sa propetikong kinaiya sa gahom sa pagka-papa kay nahimo kini nga larawan sa mapintas nga mananap. Ang mapintas nga mananap, ang gahom sa pagka-papa, mao ang panguna nga girepresentar ingon nga nabanhaw nga ikawalong gingharian nga gikan sa pito. Apan bisan tuod ang gahom sa pagka-papa mao ang labing direkta nga nagtuman sa propetikong tigmo, nga ang ikawalo gikan sa pito, ang Tinipong Bansa sa Amerika naghulma ug larawan sa pagka-papa ug busa sa propesiya nagapamunga sa mao ra nga mga kinaiya ingon sa gahom sa pagka-papa.

The United States began in 1798 when according to Isaiah twenty-three, Tyre, the papal power was to be forgotten until the end of the sixth kingdom. 1798 was the time of the end for the Millerites at the beginning of Adventism. By the spring of 1844, Millerite Adventism had accepted the mantle of Protestantism which runs parallel to the horn of Republicanism representing the government of the United States. The two horns are on the same animal, so they proceed through history together. The beginning and ending of Adventism runs parallel to the Republican horn. The history of 1798, until the Protestants rejected the first angels’ message, was the period where God established that Protestant horn. He did so through a testing process, as He did with the Republican horn. There is much to say about the parallel horns, but not now.

Ang Tinipong Bansa nagsugod niadtong 1798 sa dihang, sumala sa Isaias 23, ang Tiro, ang kapangyarihan sa kapadohan, kinahanglan nga hikalimtan hangtod sa katapusan sa ikaunom nga gingharian. Ang 1798 mao ang panahon sa katapusan alang sa mga Millerite sa sinugdanan sa Adventismo. Pag-abot sa tingpamulak sa 1844, ang Millerite nga Adventismo midawat na sa kupo sa Protestante nga nagdagan nga kahuliran sa sungay sa Republikano nga nagarepresentar sa kagamhanan sa Tinipong Bansa. Ang duruha ka mga sungay anaa sa mao rang mananap, busa nagpadayon sila nga magkauban sa tibuok kasaysayan. Ang sinugdanan ug katapusan sa Adventismo nagdagan nga kahuliran sa Republikano nga sungay. Ang kasaysayan gikan sa 1798 hangtod nga gisalikway sa mga Protestante ang mensahe sa unang manulonda mao ang yugto diin gitukod sa Dios kadtong Protestante nga sungay. Gibuhat Niya kini pinaagi sa usa ka pamaagi sa pagsulay, maingon sa Iyang gibuhat sa Republikano nga sungay. Daghan pa ang ikasulti mahitungod sa magkahulirang mga sungay, apan dili karon.

The Republican horn commits fornication with apostate Protestantism, not with the true Protestant horn, for the true horn is the Lamb’s bride and she is a virgin. Since the time of the end in 1989 there have been seven presidents. The sixth of those presidents received a deadly wound in the very year that the movement at the end of Adventism also received a deadly wound. The eighth president since the time of the end in 1989, will be the one who received a deadly wound that is healed. He must be a president that is of the seven. At the same time, in 2020 when the sixth president received his deadly wound, the horn that is now carrying the Protestant mantle was also killed. As with the beast of Catholicism, and as with the image of the beast of apostate Protestantism, so with the genuine horn of Protestantism. The horn of Protestantism is represented as the sixth church, that becomes the eighth, but is of the seven.

Ang sungay nga Republikano nakighilawas uban sa apostatang Protestante, dili uban sa matuod nga sungay Protestante, kay ang matuod nga sungay mao ang pangasaw-onon sa Cordero ug siya usa ka ulay. Sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989 adunay pito ka mga presidente. Ang ikaunom niadtong mga presidente nakadawat ug samad nga makamatay sa mao gayud nga tuig diin ang kalihokan sa katapusan sa Adventismo nakadawat usab ug samad nga makamatay. Ang ikawalo nga presidente sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989 mao ang usa nga nakadawat ug samad nga makamatay nga naayo. Kinahanglan siya mahimong presidente nga iya sa pito. Sa samang higayon, niadtong 2020 sa dihang ang ikaunom nga presidente nakadawat sa iyang samad nga makamatay, ang sungay nga karon nagadala sa kupo sa Protestante gipatay usab. Maingon sa mananap sa Katolisismo, ug maingon sa larawan sa mananap sa apostatang Protestante, mao usab ang matuod nga sungay sa Protestante. Ang sungay sa Protestante girepresentar ingon nga ikaunom nga iglesia, nga nahimong ikawalo, apan iya sa pito.

When you test these claims, remember the message that is unsealed just before probation closes will most certainly be presented within the context of the beginning illustrating the end. That message will be presented with the methodology of “historicism,” which employs biblical history aligned with world history to identify the end of the world. That message springs up out of the earth.

Sa dihang inyong sulayan kining mga pag-angkon, hinumdumi nga ang mensahe nga pagabuksan sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay sa katawhan sa walay duhaduha igapadayag sulod sa konteksto nga ang sinugdanan naghulagway sa katapusan. Kana nga mensahe igapadayag pinaagi sa pamaagi sa “historicism,” nga nagagamit sa kasaysayan sa Biblia nga gipaangay sa kasaysayan sa kalibotan aron maila ang katapusan sa kalibotan. Kana nga mensahe motungha gikan sa yuta.

> Truth shall spring out of the earth; and righteousness shall look down from heaven. Yea, the Lord shall give that which is good; and our land shall yield her increase. Righteousness shall go before him; and shall set us in the way of his steps. Psalms 85:11–13.

> Ang kamatuoran moturok gikan sa yuta; ug ang pagkamatarung motan-aw paubos gikan sa langit. Oo, ang Ginoo mohatag niadtong maayo; ug ang atong yuta mohatag sa iyang abut. Ang pagkamatarung magauna sa iyang atubangan; ug magabutang kanato diha sa dalan sa iyang mga lakang. Salmo 85:11–13.

It is not simply that earth in the passage is identified as a “land.” The passage in Psalms not only identifies the “land” as the “earth” beast of Revelation thirteen, but it also notes that “truth” “springs” up out of the earth.

Dili lamang kay ang yuta sa maong teksto giila nga usa ka “yuta.” Ang teksto sa Mga Salmo dili lamang nagaila sa “yuta” ingon nga “mananap” sa “yuta” sa Pinadayag trese, kondili kini usab nagtimaan nga ang “kamatuoran” “moturok” gikan sa yuta.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’” The Great Controversy, 440.

> “Unsa nga nasod sa Bag-ong Kalibotan ang sa 1798 nagasaka ngadto sa gahum, nagahatag ug saad sa kusog ug pagkahalangdon, ug nagadani sa pagtagad sa kalibotan? Ang pag-aplikar sa simbolo wala magtugot ug bisan unsang pagduhaduha. Usa ka nasod, ug usa lamang, ang motuman sa mga piho nga timailhan niini nga tagna; kini sa dayag ug walay kasaypanan nagtudlo ngadto sa United States of America. Sa makadaghan ug makadaghan nga higayon ang hunahuna, hapit sa eksaktong mga pulong, sa balaang magsusulat walay tuyo nga gigamit sa mamumulong ug sa historyador sa paghulagway sa pagtungha ug pagtubo niini nga nasod. Ang mapintas nga mananap nakita nga ‘nagatungha gikan sa yuta;’ ug, sumala sa mga maghuhubad, ang pulong dinhi nga gihubad nga ‘nagatungha’ sa literal nagpasabot ug ‘motubo o mosibol sama sa tanom.’” The Great Controversy, 440.

The United States is the earth beast that “springs up.” So, when you are testing the claims made in these articles, inspiration identifies the message will be based upon the end being illustrated by the beginning, it will be placed in the context of historical line upon historical line, and it must come from a voice in the United States. There are of course false voices within the United States, but according to and upon the authority of God’s Word any messenger or ministry that is located or has its origins outside the United States is a false light. Adventism began in the United States with the voice of a man and a movement established in the United States. Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

Ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang mananap sa yuta nga “moturok.” Busa, sa dihang sulayan ninyo ang mga pangangkon nga gihimo niining mga artikulo, ang inspirasyon nagpaila nga ang mensahe ibase sa kamatuoran nga ang katapusan gihulagway pinaagi sa sinugdanan, ibutang kini sulod sa kahimtang sa makasaysayanong linya ibabaw sa makasaysayanong linya, ug kinahanglan kini magagikan sa usa ka tingog diha sa Tinipong Bansa sa Amerika. Adunay, sa walay pagduhaduha, mga bakak nga mga tingog sulod sa Tinipong Bansa sa Amerika, apan sumala ug ibabaw sa awtoridad sa Pulong sa Dios, ang bisan kinsang mensahero o ministeryo nga anaa o adunay gigikanan sa gawas sa Tinipong Bansa sa Amerika usa ka bakak nga kahayag. Ang Adventismo nagsugod sa Tinipong Bansa sa Amerika pinaagi sa tingog sa usa ka tawo ug sa usa ka kalihokan nga natukod sa Tinipong Bansa sa Amerika. Gihulagway ni Jesus ang katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang.

He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.

Ang adunay dalunggan, pamatia niya ang giingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia.

Back to Articles