Article

# Panium - Number Two

Panium - Numero Dos

The Rise and Fall of the King of the South

Ang Pagbangon ug Pagkapukan sa Hari sa Habagatan

Author

Jeff Pippenger

Published

February 27, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We left off the last article by writing, “Verses 10–15 represent three proxy wars accomplished by the king of the north, the papal power, from 1989 to the Sunday law.” These three proxy wars begin with the identification of the United States in verse 40 as “chariots, ships, and horsemen.”

Gitapos nato ang miaging artikulo pinaagi sa pagsulat, “Ang mga bersikulo 10–15 nagrepresentar sa tulo ka mga proxy war nga gipahigayon sa hari sa amihanan, ang gahom sa pagkapapa, gikan sa 1989 hangtod sa balaod sa Dominggo.” Kining tulo ka mga proxy war nagsugod sa pag-ila sa Estados Unidos diha sa bersikulo 40 ingon nga “mga karo, mga sakayan, ug mga mangangabayo.”

The next proxy war, represented by verse 11 and its historical fulfillment at the Battle of Raphia in 217 BC, was between Ptolemy IV Philopator, the southern king of Egypt, and Antiochus the Great, also called Antiochus Magnus, of the Seleucid Empire. Antiochus had fulfilled verse 10 when he retaliated against Egypt for his northern kingdom’s defeat and loss of possessions, retaking all the geography the southern kingdom had previously seized from his kingdom. He did so but stopped at the border of Egypt, thus fulfilling verse 10 and typifying 1989.

Ang sunod nga gubat-puli, nga girepresentahan sa bersikulo 11 ug sa historikal nga katumanan niini sa Gubat sa Raphia niadtong 217 BC, nahitabo tali ni Ptolemy IV Philopator, ang hari sa habagatan sa Ehipto, ug ni Antiochus the Great, nga gitawag usab nga Antiochus Magnus, sa Imperyong Seleucid. Natuman ni Antiochus ang bersikulo 10 sa dihang mibalos siya batok sa Ehipto tungod sa kapildihan sa iyang gingharian sa amihanan ug sa pagkawala sa mga kabtangan niini, ug nabawi niya pag-usab ang tibuok nga kayutaan nga kaniadto nasakmit sa gingharian sa habagatan gikan sa iyang gingharian. Gibuhat niya kini apan mihunong siya sa utlanan sa Ehipto, sa ingon nagtuman sa bersikulo 10 ug nagahulagway sa 1989.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> Apan ang iyang mga anak pagapukawon, ug magatigum sa usa ka panon sa dagkung mga kasundalohan; ug ang usa sa pagkatinuod moanhi, ug mounlod sama sa baha, ug molatas: unya siya mobalik, ug mapukaw pag-usab, hangtod ngadto sa iyang kuta. Daniel 11:10.

The second proxy war was the Battle of Raphia. Raphia means the borderland. That battleground marks the point where Antiochus had ceased his previous invasion of verse 10. The three proxy wars are governed by truth, in the sense that the first proxy war aligns with the last proxy war. All three wars—verses 10, 11, and then the third war of verses 13–15—are waged by the same historical figure in their initial fulfillment. Antiochus Magnus is present in each of the three battles, prophetically tying them together into one line. Antiochus wins the first and last battles, but not the middle one, where the king of the south prevails.

Ang ikaduhang proxy war mao ang Gubat sa Raphia. Ang Raphia nagkahulogan ug utlanan nga yuta. Kana nga natad sa panggubatan nagtimaan sa dapit diin si Antiochus mihunong sa iyang miaging pagsulong sa bersikulo 10. Ang tulo ka proxy wars gidumala sa kamatuoran, sa diwa nga ang nahaunang proxy war nagtugbang sa ulahing proxy war. Ang tanan nga tulo ka gubat—ang mga bersikulo 10, 11, ug unya ang ikatulong gubat sa mga bersikulo 13–15—gipakiggubat sa mao rang makasaysayanong persona sa ilang inisyal nga katumanan. Si Antiochus Magnus anaa sa matag usa sa tulo ka mga gubat, sa matagnaong paagi nagbugkos kanila ngadto sa usa ka linya. Si Antiochus modaog sa nahauna ug sa ulahi nga mga gubat, apan dili sa taliwala, diin ang hari sa habagatan maoy nagmadaogon.

Just as Raphia means borderland, so does Ukraine. The second proxy war, first fulfilled by the Battle of Raphia, is now being fulfilled in the Ukrainian war. Vladimir Putin is the king of the south, the prophetic descendant of the first modern king of the south, Vladimir Lenin. Putin has repeatedly claimed that Russia’s response to Ukraine is based on a disputed agreement that, upon Germany’s reunification, NATO would not expand further into former USSR territory. Putin’s motivation mirrors Ptolemy’s in verses 5–9 and Napoleon’s in 1797. All three southern kings justify their actions against the northern king based on a broken treaty.

Sama sa kahulogan sa Raphia nga utlanan nga dapit, mao man usab ang Ukraine. Ang ikaduhang proxy nga gubat, nga unang natuman pinaagi sa Gubat sa Raphia, karon nagakatuman sa gubat sa Ukraine. Si Vladimir Putin mao ang hari sa habagatan, ang profetikanhong kaliwat sa unang modernong hari sa habagatan, si Vladimir Lenin. Si Putin sa makadaghan nag-ingon nga ang tubag sa Rusya batok sa Ukraine nakabase sa usa ka gikalalisang kasabotan nga, sa paghiusa pag-usab sa Germany, ang NATO dili na mopadayon sa pagpalapad ngadto sa kanhing teritoryo sa USSR. Ang motibasyon ni Putin nagasubay sa kang Ptolemy diha sa mga bersikulo 5–9 ug sa kang Napoleon niadtong 1797. Silang tulo ka mga hari sa habagatan nagpangatarungan sa ilang mga lihok batok sa hari sa amihanan pinasikad sa usa ka gilapas nga kasabotan.

According to Isaiah 23, the whore of Tyre, representing the papal power, would be forgotten for seventy years, as the days of one king—a period repeatedly shown to be the time when the sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast of Revelation 13 (the United States), rules.

Sumala sa Isaias 23, ang bigaon sa Tiro, nga nagrepresentar sa gahum sa pagka-papa, pagahikalimtan sulod sa kapitoan ka tuig, ingon sa mga adlaw sa usa ka hari—usa ka yugto nga sa makadaghan gipakita nga mao ang panahon sa diha nga ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, ang mapintas nga mananap sa yuta sa Pinadayag 13 (ang Tinipong Bansa sa Amerika), nagmando.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Tiro hikalimtan sulod sa kapitoan ka tuig, sumala sa mga adlaw sa usa ka hari: human sa katapusan sa kapitoan ka tuig ang Tiro moawit sama sa usa ka bigaon. Pagkuha ug alpa, libota ang siyudad, ikaw nga bigaon nga hingkalimtan; paghimo ug matam-is nga alawiton, pag-awit ug daghang mga awit, aron ikaw mahinumdoman. Ug mahitabo nga human sa katapusan sa kapitoan ka tuig, ang Ginoo moduaw sa Tiro, ug siya mobalik sa iyang suhol, ug magpakighilawas uban sa tanang mga gingharian sa kalibotan ibabaw sa nawong sa yuta. Isaias 23:15–17.

The symbolic seventy-year period spans from 1798 to the Sunday law, which is the history represented by verse 40. It is not until the ending of the seventy years, or the approach of the Sunday law, that the whore reappears. For this reason, the warfare of the three battles in verses 10–15 is carried out by a proxy of the papal power, for she is prophetically forgotten during this period.

Ang simbolikong yugto sa kapitoan ka tuig naglangkob gikan sa 1798 ngadto sa balaod sa Domingo, nga mao ang kasaysayan nga gihulagway sa bersikulo 40. Dili pa hangtod sa katapusan sa kapitoan ka tuig, o sa pag-abot sa balaod sa Domingo, nga ang bigaon mopakita pag-usab. Tungod niini, ang pakiggubat sa tulo ka mga gubat diha sa mga bersikulo 10–15 gidumala pinaagi sa usa ka puli sa gahum sa kapapahan, kay sa panan-aw sa tagna siya nahikalimtan niining panahona.

In the first and last proxy battles, the king of the north prevails over the king of the south. In the middle battle, the king of the south prevails over the king of the north. The Battle of Raphia was the initial historical fulfillment of verse 11, and the verse and their historical fulfillment make up two witnesses that are to be combined with the parallel passages of papal Rome’s three and a half prophetic days of rule. Thus, two passages of Scripture within Daniel 11, accompanied by their historical fulfillments, set forth the prophetic characteristics of verse 11’s battle of the borderland, first fulfilled at the Battle of Raphia and then again at the time of the end in 1798.

Sa una ug katapusang mga puli nga gubat, ang hari sa amihan mopildi sa hari sa habagatan. Sa tunga-tungang gubat, ang hari sa habagatan mopildi sa hari sa amihan. Ang Gubat sa Raphia mao ang nahaunang makasaysayanong katumanan sa bersikulo 11, ug ang bersikulo ug ang ilang makasaysayanong katumanan naglangkob sa duha ka mga saksi nga pagahiuson uban sa magkaparehong mga tudling sa papa nga Roma sa iyang tulo ug tunga ka propetikong mga adlaw sa paghari. Busa, duha ka mga tudling sa Kasulatan sulod sa Daniel 11, inubanan sa ilang mga makasaysayanong katumanan, nagapadayag sa mga propetikong kinaiya sa gubat sa utlanan diha sa bersikulo 11, nga unang natuman sa Gubat sa Raphia ug unya pag-usab sa panahon sa katapusan niadtong 1798.

These lines of witness uphold that Vladimir Putin is the last Vladimir of the modern king of the south. “Vladimir” is often defined as meaning “ruler of the world,” but the word mir also correctly means “community.” Thus, Vladimir means “ruler of the community,” or “ruler of communism.” Putin identifies his involvement with Ukraine as based on a broken agreement addressing his concerns about NATO’s encroachment beyond the borders agreed upon after Germany’s unification. Putin’s direction is as much focused against NATO and the EU as it is against Zelenskyy and Ukraine. NATO and the EU’s encroachment upon territory Putin insists was to remain NATO-free parallels Ptolemy’s rage when the Seleucid king set the Egyptian princess bride aside for his former wife. That broken treaty pointed forward to the broken Treaty of Tolentino in 1797. In Daniel 11, when the southern king prevails over the northern king, it involves a broken treaty.

Kining mga linya sa pagpamatuod nagapadayon nga si Vladimir Putin mao ang katapusang Vladimir sa modernong hari sa habagatan. Ang “Vladimir” kasagarang gihubad nga nagakahulugang “manggagahom sa kalibotan,” apan ang pulong nga *mir* husto usab nga nagakahulugang “komunidad.” Busa, ang Vladimir nagakahulugang “manggagahom sa komunidad,” o “manggagahom sa komunismo.” Gipaila ni Putin ang iyang pagkalambigit sa Ukraine nga pinasikad sa usa ka gilapas nga kasabutan nga nagtubag sa iyang mga kabalaka mahitungod sa pagsulong sa NATO lapas sa mga utlanan nga gikasabutan human sa paghiusa pag-usab sa Alemanya. Ang direksiyon ni Putin nakaumol batok sa NATO ug sa EU sa samang gidak-on nga kini nakaumol batok kang Zelenskyy ug sa Ukraine. Ang pagsulong sa NATO ug sa EU ngadto sa teritoryo nga giinsistihan ni Putin nga kinahanglan magpabiling walay NATO nagkatakdo sa kapungot ni Ptolemy sa dihang gibutang sa daplin sa hari nga Seleucid ang prinsesang pangasaw-onon sa Ehipto pabor sa iyang unang asawa. Kadtong gilapas nga kasabotan nagatudlo ngadto sa umaabot sa gilapas nga Tratado sa Tolentino niadtong 1797. Sa Daniel 11, sa dihang modaug ang hari sa habagatan batok sa hari sa amihanan, nalangkit niini ang usa ka gilapas nga kasabotan.

This broken treaty concerns the EU’s unwillingness to restrict NATO’s expansion beyond its borders when Germany was reunified. In this sense, Putin, the king of the south, is in a battle against the king of the north, represented by his proxy power. Just as the Nazis of World War II were a proxy for the Catholic Church, the Nazis of Ukraine become the symbol of the second proxy war of verses 10–15. Three world wars and three proxy wars—and in both lines, the Nazis are the proxy representative of the Catholic Church during the middle conflict.

Kining nabungkag nga kasabotan may kalabotan sa pagdumili sa EU sa pagpugong sa pagpalapad sa NATO lapas sa mga utlanan niini sa dihang nahiusa pag-usab ang Alemanya. Niining diwa, si Putin, ang hari sa habagatan, anaa sa usa ka gubat batok sa hari sa amihanan, nga girepresentahan sa iyang puli nga gahum. Maingon nga ang mga Nazi sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan maoy puli alang sa Simbahang Katolika, ang mga Nazi sa Ukraine nahimong simbolo sa ikaduhang puli nga gubat sa mga bersikulo 10–15. Tulo ka mga gubat sa kalibotan ug tulo ka mga puli nga gubat—ug sa duha ka mga linya, ang mga Nazi mao ang puli nga representante sa Simbahang Katolika panahon sa taliwala nga panagbangi.

In the three original historical fulfillments of these proxy wars, Antiochus Magnus was in each battle. It has often been shown how the etymology of “Antiochus” and the symbolism associated with the Seleucid kingdom as the king of the north identify Antiochus as a symbol of the antichrist—the pope of Rome. But in the history of the three proxy wars, the whore of Tyre is forgotten, so the symbol of the “pope” represented in the name “Antiochus” stands for his proxy power. In the first and last battles, it is the United States openly doing the bidding for Rome. In verse 11, the proxy power is the Nazism of Ukraine, but it was and still is the ships and chariots of the United States that propped up Zelenskyy in the war. On the surface of the second proxy war, the United States is hidden, as is the pope during the seventy years of Isaiah 23. The United States is hidden in the very history where it develops all the characteristics of the beast, making it prophetically fitting that, once the second proxy war is underway, the United States is obscured by the proxy power of Nazism in Ukraine, though it remains the military and economic might of the earth beast that props up Ukraine until their demise.

Sa tulo ka orihinal nga historikal nga katumanan niining mga proxy nga gubat, si Antiochus Magnus anaa sa matag panggubatan. Kanunay nang gipakita kon giunsa sa etimolohiya sa “Antiochus” ug sa simbolismo nga nalangkit sa gingharian sa Seleucid ingon nga hari sa amihanan pag-ila kang Antiochus isip simbolo sa anticristo—ang papa sa Roma. Apan sa kasaysayan sa tulo ka proxy nga gubat, ang bigaon sa Tiro hingkalimtan, busa ang simbolo sa “papa” nga girepresentahan sa ngalang “Antiochus” nagbarug alang sa iyang gahom nga proxy. Sa nahaunang ug sa kataposang mga gubat, mao ang Tinipong Bansa sa Amerika nga dayag nga nagabuhat sa kabubut-on sa Roma. Sa bersikulo 11, ang gahom nga proxy mao ang Nazismo sa Ukraine, apan kaniadto ug hangtod karon ang mga sakayan ug mga carro sa Tinipong Bansa sa Amerika maoy nagsangga kang Zelenskyy sa gubat. Sa gawas nga dagway sa ikaduhang proxy nga gubat, ang Tinipong Bansa sa Amerika natago, maingon man ang papa sulod sa kapitoan ka tuig sa Isaias 23. Ang Tinipong Bansa sa Amerika natago sa mismong kasaysayan diin naugmad niini ang tanang mga kinaiya sa mananap, nga naghimo niini nga haom sa tagna nga, sa dihang ang ikaduhang proxy nga gubat nagpadayon na, ang Tinipong Bansa sa Amerika gitabonan sa gahom nga proxy sa Nazismo sa Ukraine, bisan pa niana nagpabilin kini nga militar ug ekonomikong kusog sa mananap sa yuta nga nagasangga sa Ukraine hangtod sa ilang pagkalaglag.

When the king of the south went to Babylon and took the king of the north captive, and also when General Berthier took the pope captive, he walked right into the Vatican suggesting that the Ukrainian war will end with Putin’s victory at a point when any resistance from the Ukraine has been removed. The kingdom Ptolemy captured was Babylon, and the kingdom Napoleon captured was spiritual Babylon. Thus, Zelenskyy’s kingdom is represented by those subjects which provide him support. Now that Trump has withdrawn the support of the earth beast’s chariots horsemen and ships, Ukraine’s support is the EU, the very group that has been unwilling to hear Putin’s claims of the broken treaty concerning the encroachment of NATO.

Sa dihang ang hari sa habagatan miadto sa Babilonya ug gibihag ang hari sa amihanan, ug usab sa dihang gibihag ni Heneral Berthier ang papa, misulod siya dayon sa Vaticano nga nagpasabot nga ang gubat sa Ukraine matapos pinaagi sa kadaugan ni Putin sa usa ka panahon nga ang tanang pagbatok gikan sa Ukraine mawagtang na. Ang gingharian nga nadakpan ni Ptolemy mao ang Babilonya, ug ang gingharian nga nadakpan ni Napoleon mao ang espirituwal nga Babilonya. Busa, ang gingharian ni Zelenskyy girepresentahan niadtong mga sakop nga naghatag kaniya ug suporta. Karon nga giatras na ni Trump ang suporta sa mga karo, mga mangangabayo, ug mga sakayan sa mananap sa yuta, ang suporta sa Ukraine mao ang EU, mao gayud ang pundok nga dili buot maminaw sa mga pag-angkon ni Putin mahitungod sa gilapas nga kasabotan kalabot sa pagsulong sa NATO.

The philosophy that guides the eurocrats of the EU is the Greenpeace movement. For this reason, Zelenskyy means, “green.” Zelenskyy is the symbolic head of the warmongers of the EU who are guided by the foolish global agenda of environmentalism. When the Ukraine war concludes Putin will celebrate not only a victory over Ukraine, but the entire EU and NATO.

Ang pilosopiya nga nagmando sa mga eurocrat sa EU mao ang kalihukan sa Greenpeace. Tungod niini, ang kahulogan sa Zelenskyy mao ang “berde.” Si Zelenskyy mao ang simbolikong ulo sa mga mahigugmaon sa gubat sa EU nga ginamandoan sa binuang nga pangkalibotang adyenda sa environmentalismo. Sa dihang matapos na ang gubat sa Ukraine, saulogon ni Putin dili lamang ang usa ka kadaugan batok sa Ukraine, kondili batok sa tibuok EU ug NATO.

The three proxy wars therefore possess the signature of truth. The first and last proxy war the king of the south is defeated through an alliance between the sea beast and earth beast of Revelation thirteen. In the beginning the victory for the king of the north was brought about by an alliance between a conservative, Vatican I pope, who in the context of the Fatima secrets of Catholicism lore is the white or good pope. The current pope, who as I write this is on his deathbed is a Vatican II, liberal pope, who in the context of the Fatima secrets is the black or bad pope.

Busa ang tulo ka proxy war nagdala sa timaan sa kamatuoran. Sa nahaunang ug sa katapusang proxy war, ang hari sa habagatan mapildi pinaagi sa usa ka alyansa tali sa mananap sa dagat ug sa mananap sa yuta sa Pinadayag trese. Sa sinugdanan, ang kadaugan alang sa hari sa amihanan nahitabo pinaagi sa usa ka alyansa uban sa usa ka konserbatibo, Vatican I nga papa, kinsa sa konteksto sa mga sekreto sa Fatima sa tradisyon sa Katolisismo mao ang puti o maayong papa. Ang kasamtangang papa, nga sa akong pagsulat niini anaa na sa iyang himalatyon nga higdaanan, usa ka Vatican II, liberal nga papa, kinsa sa konteksto sa mga sekreto sa Fatima mao ang itom o daotang papa.

Verse fourteen identifies that when the “robbers of thy people” who exalt themselves and fall, enter into prophetic history the vision is established. In the fulfillment of verses thirteen through fifteen in the Battle of Panium in 200 BC pagan Rome inserted itself into the issues concerning that very battle. In the three verses which address the Battle of Panium, verse fourteen identifies that the vision is established by Rome.

Ang bersikulo katorse nagpaila nga sa dihang ang “mga tulisan sa imong katawhan” nga nagpataas sa ilang kaugalingon ug nangapukan, mosulod sa matagnaong kasaysayan, ang panan-awon mapalig-on. Sa katumanan sa mga bersikulo trese hangtod kinse diha sa Gubat sa Panium niadtong 200 BC, ang paganong Roma misulod sa mga butang nga may kalabotan nianang maong gubat. Sa tulo ka bersikulo nga naghisgot sa Gubat sa Panium, ang bersikulo katorse nagpaila nga ang panan-awon mapalig-on pinaagi sa Roma.

In the Battle of Panium history a conservative, Vatican I white pope will join forces with the last of the eight presidents that began in the period of Reagan, who previously formed an alliance with a conservative Vatican I pope. They did so in 1989 to bring down the former USSR, and at the end they do so to bring down the last ruler of that very kingdom.

Sa Gubat sa Panium sa kasaysayan, usa ka konserbatibo, maputing papa sa Vatican I makighiusa sa ulahi sa walo ka mga presidente nga nagsugod sa panahon ni Reagan, nga kaniadto nakig-alyansa sa usa ka konserbatibong papa sa Vatican I. Gibuhat nila kini niadtong 1989 aron mapukan ang kanhing USSR, ug sa katapusan buhaton nila kini aron mapukan ang katapusang magmamando nianang maong gingharian.

In the Reagan years and with the alliance of pope John Paul II and the USA, John Paul II came to believe he was the good pope of the prophecies of Fatima. Motivated by that conviction he began to travel the world to promote what he understood to be a fulfillment of the predictions of Fatima. In doing so he became the most travelled pope in history, as well as the most recognized pope of all time as he fulfilled Revelation thirteen’s prediction that there would be a time when the whole world would wonder after the beast. Pope John Paul II’s public persona typifies the conservative Vatican I pope who comes into an alliance with the last president of the USA.

Sa mga tuig ni Reagan ug pinaagi sa alyansa ni Papa Juan Pablo II ug sa USA, si Juan Pablo II mituo nga siya mao ang maayong papa sa mga panagna sa Fatima. Tungod sa maong kombiksyon, nagsugod siya sa paglibot sa kalibotan aron ipasiugda ang iyang nasabtan nga katumanan sa mga gitagna sa Fatima. Sa pagbuhat niini nahimo siyang labing nanglakaw nga papa sa kasaysayan, ingon man ang labing inila nga papa sa tanang panahon, samtang iyang gituman ang panagna sa Pinadayag 13 nga moabot ang usa ka panahon nga ang tibuok kalibotan mahibulong sa mananap. Ang publikong dagway ni Papa Juan Pablo II nagtimaan sa konserbatibong papa sa Vaticano I nga mosulod sa usa ka alyansa uban sa kataposang presidente sa USA.

Therefore, one of the prophetic characteristics of the Reagan contemporary pope is that there is a point where his public image is marked as a waymark. That mark is in verse fourteen, when the robbers of thy people establish the vision. Pope John Paul II fulfills a prophetic characteristic of being the pope that the entire world wondered after, thus pointing forward to the conservative end time Vatican I pope who comes into an alliance with Trump. When that happens the vision is established, and what establishes the vision is the pope inserting himself into the history of Panium and the year 200 BC.

Busa, usa sa mga profetikong kinaiya sa kasamtangang papa sa panahon ni Reagan mao nga adunay usa ka punto diin ang iyang publikong dagway gimarkahan ingon nga usa ka ilhanan sa dalan. Kana nga marka anaa sa bersikulo katorse, sa dihang ang mga tulisan sa imong katawhan motukod sa panan-awon. Gituman ni Papa Juan Pablo II ang usa ka profetikong kinaiya sa pagkaangkon nga mao ang papa nga gihinganghaan sa tibook kalibotan, sa ingon nagpunting ngadto sa konserbatibong papa sa Vatican I sa katapusan nga panahon nga mosulod sa usa ka alyansa uban kang Trump. Sa dihang mahitabo kana, ang panan-awon matukod, ug ang nagatukod sa panan-awon mao ang papa nga mosulod sa iyang kaugalingon ngadto sa kasaysayan sa Panium ug sa tuig 200 BC.

The beginning of the eight presidents illustrates the ending of the eight presidents and just before the Sunday law of verse sixteen the whore of Tyre who has been forgotten returns to open history as she forms an alliance with Reagan’s counterpart, Donald Trump. Together as represented by the alliance of Antiochus and Philip of Macedon they bring down the final generation of the southern kingdom as represented by the child king Ptolemy. A child in Bible prophecy is a symbol of the final generation, and after the Ukraine war Putin will repeat the history of the southern kings who are lifted up from military victories and lose their way in some type of church and state dilemma.

Ang sinugdanan sa walo ka mga presidente naghulagway sa katapusan sa walo ka mga presidente, ug sa wala pa gayod ang balaod sa Domingo sa bersikulo sais, ang bigaon sa Tiro nga hingkalimtan mibalik ngadto sa bukás nga kasaysayan samtang siya naghimog pakigsaad uban sa katugbang ni Reagan, si Donald Trump. Magkauban, sumala sa gihulagway pinaagi sa pakigsaad ni Antiochus ug ni Felipe sa Macedonia, ilang pukanon ang kataposang kaliwatan sa gingharian sa habagatan nga girepresentahan sa batang hari nga si Ptolemy. Ang usa ka bata sa tagna sa Biblia maoy simbolo sa kataposang kaliwatan, ug human sa gubat sa Ukraine si Putin mosubli sa kasaysayan sa mga hari sa habagatan nga ginabayaw tungod sa mga kadaugan sa militar ug mawagtang sa ilang dalan diha sa usa ka matang sa suliran tali sa iglesia ug estado.

Thus, verse ten, representing 1989 and the first proxy war is the beginning, or the first letter of the Hebrew alphabet. The Battle of Raphia in verse eleven representing the Ukraine war is the thirteenth letter in the Hebrew alphabet. The number 13 is a symbol of rebellion, and the proxy army in the Ukrainian war are Nazi’s, the premier symbol of rebellion in the modern world. Panium is the last letter in the Hebrew alphabet, which is made up of twenty-two letters. Thus, the Hebrew word truth which is created by bringing the first, thirteenth and twenty-second letters of the alphabet together to form the Hebrew word “truth,” identifies the structure of these three proxy wars as truth. The twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet is a symbol of divinity being combined with humanity, and the fulfillment of the Battle of Panium in the near future takes place during Trump’s presidency. Trump is the twenty-second president to have served two terms.

Busa, ang bersikulo 10, nga nagrepresentar sa 1989 ug sa unang proxy war, mao ang sinugdanan, o ang unang letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang Gubat sa Raphia sa bersikulo 11, nga nagrepresentar sa gubat sa Ukraine, mao ang ikanapulog-tulo nga letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang numero 13 usa ka simbolo sa pagrebelde, ug ang proxy army sa gubat sa Ukraine mao ang mga Nazi, ang nag-unang simbolo sa pagrebelde sa modernong kalibotan. Ang Panium mao ang kataposang letra sa Hebreohanong alpabeto, nga gilangkuban sa kawhaan ug duha ka letra. Busa, ang Hebreohanong pulong nga kamatuoran, nga naporma pinaagi sa paghiusa sa una, ikanapulog-tulo, ug ikakawhaan ug duha nga mga letra sa alpabeto aron maporma ang Hebreohanong pulong nga “kamatuoran,” nagaila sa estruktura niining tulo ka proxy war ingon nga kamatuoran. Ang ikakawhaan ug duha ug kataposang letra sa Hebreohanong alpabeto usa ka simbolo sa pagka-Diyos nga gihiusa uban sa pagkatawo, ug ang katumanan sa Gubat sa Panium sa haduol nga umaabot mahitabo sa panahon sa pagkapresidente ni Trump. Si Trump mao ang ikakawhaan ug duha nga presidente nga nakaserbisyo og duha ka termino.

Panium has a double witness to a twofold alliance and in both references the alliance represents an alliance identifying a hierarchical relationship between two parties. The alliance between Philip and Antiochus was strategic, aimed at countering Ptolemaic and Roman influence in the eastern Mediterranean. However, their collaboration was not focused on the Battle of Panium itself—Antiochus conducted this campaign independently, without Philip’s direct military involvement. Philip’s role was more indirect, providing political and strategic support by tying down Roman and Ptolemaic allies in Greece and the Aegean, allowing Antiochus to focus on Coele-Syria. The historians all identify that Antiochus was the more powerful in the alliance, and that it was only Antiochus who actually fought the battle. Their alliance was concerning the broader area associated with Alexander’s former kingdom. Thus, the alliance has a premier leader and a lesser subordinate as represented by the name Caesarea-Philippi, the name for Panium when Christ walked among men. Caesarea-Philippi therefore aligns with Antiochus and Philip, for Caesar was the more powerful in the alliance symbolized by both Caesar Augustus and Herod Philip the tetrarch.

Ang Panium adunay duruha ka pagpamatuod sa usa ka duruha ka pilo nga pakigsaad, ug sa duha ka mga reperensiya ang maong pakigsaad nagrepresentar sa usa ka pakigsaad nga nag-ila sa usa ka herarkikal nga relasyon tali sa duha ka mga partido. Ang pakigsaad tali kang Felipe ug Antiochus maoy estratehiko, nga gitumong sa pagsanta sa impluwensiya sa mga Ptolemaico ug sa mga Romano sa sidlakang Mediteraneo. Apan, ang ilang kolaborasyon wala magpokus sa Gubat sa Panium mismo—si Antiochus maoy nagpatuman niining kampanya nga nag-inusara, nga walay tuwirang pag-apil militar ni Felipe. Ang papel ni Felipe labaw nga dili diretso, nga naghatag ug politikal ug estratehikong suporta pinaagi sa pagpaugbos sa mga kaalyado sa Romano ug sa Ptolemaico sa Gresya ug sa Aegean, nga nagtugot kang Antiochus sa pagpokus sa Coele-Syria. Ang mga historyador tanan nag-ila nga si Antiochus mao ang labi pang gamhanan sa maong pakigsaad, ug nga si Antiochus lamang gayod ang nakiggubat sa maong gubat. Ang ilang pakigsaad may kalabutan sa mas halapad nga dapit nga nahisumpay sa kanhing gingharian ni Alejandro. Busa, ang pakigsaad adunay nag-unang pangulo ug usa ka ubos nga sakop, ingon sa girepresentahan sa ngalan nga Caesarea-Philippi, ang ngalan sa Panium sa dihang si Cristo naglakaw sa taliwala sa mga tawo. Busa, ang Caesarea-Philippi nagkauyon kang Antiochus ug Felipe, kay si Cesar mao ang labi pang gamhanan sa maong pakigsaad nga gisimbuloan ni Cesar Augusto ug ni Herodes Felipe nga tetrarka.

The word “Tetrarch” means ruler over a fourth. Caesar ruled the entire kingdom, and Philip ruled over a fourth of a territory thus placing the symbol of Philip in a subjective relationship in the alliances of Panium and Caesarea-Philippi. With Herod Philip we see the symbol of two blood lines which are both symbols of a broken covenant relationship with God. We also see echoes of one fourth of the division of Alexander’s kingdom into four parts, or four tetrarchs. Philip means lover of horses.

Ang pulong “Tetrarch” nagkahulogan ug magmamando sa ikaupat nga bahin. Si Caesar nagmando sa tibuok gingharian, ug si Felipe nagmando sa ikaupat nga bahin sa usa ka teritoryo, sa ingon gibutang ang simbolo ni Felipe sa usa ka suhetibong relasyon sulod sa mga pakigsaad sa Panium ug Caesarea-Philippi. Diha kang Herodes Felipe makita nato ang simbolo sa duha ka kaliwatan sa dugo nga kapwa mga simbolo sa usa ka nabungkag nga pakigsaad nga relasyon sa Dios. Makita usab nato ang mga lanog sa ikaupat nga bahin sa pagkabahin sa gingharian ni Alexander ngadto sa upat ka mga bahin, o upat ka mga tetrarch. Ang Felipe nagkahulogan ug mahigugmaon sa mga kabayo.

At the Battle of Panium which is fulfilled at the conclusion of the Ukrainian war Antiochus Magnus, the United States will defeat Russia and will enter into an alliance with a lesser player represented by Philip. That lesser player will be involved but not directly in the battle. The battle will be between the USA and Putin, evidently directly connected with a religious controversy produced by Putin’s irritation and pride as illustrated by both Ptolemy IV Philopator after the Battle of Raphia, and by king Uzziah of Judah. Ptolemy and Uzziah were southern kings lifted up in pride by their military success who then desired to take up a sacred work which was only to be accomplished by the priests. Uzziah received leprosy for his efforts and Ptolemy in a rage slew 50,000 Jews in Alexandria.

Sa Gubat sa Panium nga matuman sa katapusan sa gubat sa Ukraine, si Antiochus Magnus, ang Tinipong Bansa sa Amerika, mopildi sa Rusya ug mosulod ngadto sa usa ka pakig-alyansa uban sa usa ka labing gamay nga magdudula nga girepresentahan ni Felipe. Kining labing gamay nga magdudula maapil, apan dili diretso sa gubat. Ang gubat mahitabo tali sa USA ug kang Putin, nga dayag nga adunay tuwirang kalambigitan sa usa ka relihiyosong kontrobersiya nga napamunga sa kasuko ug pagkamapahitas-on ni Putin, ingon sa gihulagway ni Ptolemy IV Philopator human sa Gubat sa Raphia, ug usab ni Haring Uzziah sa Juda. Si Ptolemy ug si Uzziah mga habagatang hari nga gipasaka sa pagkamapahitas-on tungod sa ilang kalampusan sa militar, ug unya nangandoy sa pagkuha sa usa ka balaang buluhaton nga angay lamang pagabuhaton sa mga pari. Si Uzziah gisilotan sa sanla tungod sa iyang mga paningkamot, ug si Ptolemy, sa kapungot, mipatay ug 50,000 ka mga Judio sa Alejandria.

Verse thirteen identifies the battle between the final generation of the modern king of the community, or communism, Vladimir Putin’s Russia and the USA. Trump prevails in the battle, but he does so with an ally from a fourth part of the kingdom, who is not actually at the battle. We are near the conclusion of verse eleven as testified to by the current events. Putin will be victorious over Ukraine, as represented by Raphia. He will then begin his progressive demise as represented by Uzziah being placed into a house until his death, due to leprosy. After his victory at Raphia in 217 BC, Ptolemy IV Philopator’s reign deteriorated due to corruption, extravagance, and reliance on unscrupulous advisors. He died in 204 BC, likely assassinated or poisoned by his ministers, Sosibius and Agathocles, as part of a conspiracy to secure power for his young son, Ptolemy V. This turbulent end reflects the instability and intrigue common in Hellenistic royal courts, marking a significant turning point in the decline of Ptolemaic Egypt.

Ang bersikulo trese nag-ila sa gubat tali sa kataposang kaliwatan sa modernong hari sa komunidad, o komunismo, nga mao ang Russia ni Vladimir Putin, ug sa USA. Midaug si Trump sa maong gubat, apan gibuhat niya kini uban sa usa ka kaalyado gikan sa ikaupat nga bahin sa gingharian, nga sa pagkatinuod wala didto sa gubat. Haduol na kita sa kataposan sa bersikulo onse sumala sa gipamatud-an sa kasamtangang mga panghitabo. Magmadaogon si Putin batok sa Ukraine, ingon sa gilarawan sa Raphia. Dayon magsugod ang iyang hinayhinay nga kapildihan, ingon sa gilarawan pinaagi kang Uzziah nga gibutang sa usa ka balay hangtod sa iyang kamatayon tungod sa sanla. Human sa iyang kadaugan sa Raphia niadtong 217 BC, ang paghari ni Ptolemy IV Philopator nagkadaut tungod sa korapsyon, pagpatuyang, ug pagsalig sa walay prinsipyo nga mga magtatambag. Namatay siya niadtong 204 BC, lagmit gipatay o gihiloan sa iyang mga ministro nga sila si Sosibius ug Agathocles, isip kabahin sa usa ka panagkunsabo aron maseguro ang gahum alang sa iyang batan-ong anak nga si Ptolemy V. Kining malisud ug gubot nga kataposan nagpakita sa kawalay-kalig-on ug mga intryga nga kasagaran sa mga harianong hukmanan sa Hellenistiko, ug nagtimaan sa usa ka mahinungdanong pagbalhin sa pagkunhod sa Ptolemaic nga Ehipto.

A characteristic of the spiritual fulfillment of the king of the south which was typified by the literal fulfillments which took place in the struggle for world domination following Alexander’s death is “revolution.” France becomes the spiritual king of the south in the French Revolution time period. The modern king of the south, Russia was born in the Russian Revolution. As the philosophy introduced into the French Revolution matured from the anarchy of the French Revolution unto the communism of the Soviet revolution is a characteristic of the king of the south. Communism spread through the world with revolutions.

Usa ka kinaiya sa espirituwal nga katumanan sa hari sa habagatan nga gihulagway pinaagi sa literal nga mga katumanan nga nahitabo sa pakigbisog alang sa pagdominar sa kalibotan human sa kamatayon ni Alexander mao ang “rebolusyon.” Ang France nahimong espirituwal nga hari sa habagatan sa kapanahonan sa Rebolusyong Pranses. Ang moderno nga hari sa habagatan, ang Russia, natawo sa Rebolusyong Ruso. Maingon nga ang pilosopiya nga gipaila sa Rebolusyong Pranses naghamtong gikan sa anarkiya sa Rebolusyong Pranses ngadto sa komunismo sa Rebolusyong Sobyet, mao usab kana ang usa ka kinaiya sa hari sa habagatan. Ang komunismo mikaylap sa tibuok kalibotan pinaagi sa mga rebolusyon.

In modern times the CIA through the use of Non-Governmental Agencies has worked to overthrow nations around the globe, and the step-by-step plan which they have repeatedly employed is what is called color revolutions. The king of the south is a dragon power, and globalists are also the dragon power and the color revolutions of the CIA are markers of a dragon power. The history of France as the spiritual king of the south possesses a unique history that marks a conclusion of that particular line of prophecy.

Sa makabag-ong mga panahon, ang CIA pinaagi sa paggamit ug mga Ahensiyang Dili Pang-Gobyerno nagtrabaho aron ibagsak ang mga nasod sa tibuok kalibotan, ug ang lakang-sa-lakang nga laraw nga ilang balik-balik nga gigamit mao ang gitawag nga mga kolor nga rebolusyon. Ang hari sa habagatan usa ka gahom sa dragon, ug ang mga globalista usab mao ang gahom sa dragon, ug ang mga kolor nga rebolusyon sa CIA mga timailhan sa usa ka gahom sa dragon. Ang kasaysayan sa Pransiya isip espirituwal nga hari sa habagatan naglangkob ug usa ka talagsaong kasaysayan nga nagtimaan sa pagtapos nianang partikular nga linya sa tagna.

That conclusion is represented by Napoleon. The French Revolution marks the beginning of France as the king of the south and Napoleon marks its end. Historians identify a series a steps which led Napoleon to his Waterloo, thus identifying a progressive ending to the first spiritual king of the south, as opposed to Babylon and Belshazzar being taken in one night. The first Vladimir of the modern king of the south, Vladimir Lenin died over a two-year period from a series of strokes. Some speculate Joseph Stalin poisoned him, just as some speculate the Ptolemy IV was poisoned by his counselors. The end of the modern king of the south as represented with the Soviet Union was also accomplished by a revolution.

Kining konklusyon girepresentahan ni Napoleon. Ang Rebolusyong Pranses nagtimaan sa sinugdanan sa Pransiya ingon nga hari sa habagatan, ug si Napoleon nagtimaan sa iyang katapusan. Giila sa mga historyador ang usa ka sunod-sunod nga mga lakang nga mitultol kang Napoleon ngadto sa iyang Waterloo, sa ingon nagpaila sa usa ka progresibong pagtapos sa unang espirituwal nga hari sa habagatan, sukwahi sa Babilonia ug kang Belshazzar nga nasakop sulod sa usa ka gabii. Ang unang Vladimir sa modernong hari sa habagatan, si Vladimir Lenin, namatay sulod sa duha ka tuig tungod sa sunod-sunod nga mga stroke. Ang uban nangagpas nga gihiloan siya ni Joseph Stalin, maingon nga ang uban usab nangagpas nga si Ptolemy IV gihiloan sa iyang mga magtatambag. Ang katapusan sa modernong hari sa habagatan, ingon nga girepresentahan sa Unyong Sobyet, natuman usab pinaagi sa usa ka rebolusyon.

The protest in Moscow that contributed to the demise of the USSR was the massive public resistance during the August 1991 Coup (August 19–21, 1991). This event, centered around the defense of the White House and Boris Yeltsin’s leadership, directly undermined the Soviet hardliners, exposed the regime’s fragility, and accelerated the USSR’s collapse. While earlier protests in Moscow (e.g., 1987–1990) and the Baltic Way (1989) built momentum, the August 1991 protests were the critical tipping point in Moscow, leading to the Soviet Union’s dissolution by the end of 1991. The beginning of Russia as the king of the south begins and ends in revolution. The ending of the USSR was a progressive disintegration of the kingdom, as was Ptolemy, Uzziah, Napoleon and even Vladimir Lenin. The ending of Putin is a progressive fall, which begins as soon as the Ukraine war is finished. His end is brought about at the Battle of Panium, when the USA takes control of the kingdom, while receiving support from an ally who is not actually at the battle.

Ang protesta sa Moscow nga nakaamot sa pagkapukan sa USSR mao ang halapad nga publikong pagsukol sa panahon sa Coup sa Agosto 1991 (Agosto 19–21, 1991). Kining hitaboa, nga nasentro sa pagdepensa sa White House ug sa pagpangulo ni Boris Yeltsin, direktang nakapahuyang sa mga hardliner sa Soviet, nagpadayag sa kahuyang sa rehimen, ug nagpaspas sa pagkapukan sa USSR. Bisan tuod ang mas sayong mga protesta sa Moscow (pananglitan, 1987–1990) ug ang Baltic Way (1989) nakapalig-on sa dagan, ang mga protesta sa Agosto 1991 mao ang mahinungdanong punto sa pagbalhin sa Moscow, nga miresulta sa pagbungkag sa Soviet Union sa katapusan sa 1991. Ang sinugdanan sa Russia ingon nga hari sa habagatan nagsugod ug natapos diha sa rebolusyon. Ang katapusan sa USSR usa ka hinay-hinay nga pagkatibulaag sa gingharian, maingon man kang Ptolemy, Uzziah, Napoleon ug bisan kang Vladimir Lenin. Ang katapusan ni Putin usa ka hinay-hinay nga pagkapukan, nga magsugod dayon sa dihang mahuman na ang gubat sa Ukraine. Ang iyang katapusan pagadad-on sa Gubat sa Panium, sa dihang ang USA mopugong sa gingharian, samtang modawat ug suporta gikan sa usa ka kaalyado nga sa pagkatinuod wala anaa sa maong gubat.

We will continue these lines in the next article.

Padayonon nato kining mga linya sa sunod nga artikulo.

Back to Articles