Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty

Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatus ug Kan-uman

The Prophetic Significance of Daniel’s Last Vision: Unveiling Truth for the Last Days

Ang Mahimungdanon nga Kahulogan sa Katapusang Panan-awon ni Daniel: Pagpadayag sa Kamatuoran alang sa Katapusang mga Adlaw

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Daniel is identified in chapter ten, as being resurrected from the days of mourning by the three-step process of the everlasting gospel. Gabriel then provides Daniel with the prophetic history of chapter eleven, thus identifying the history of the light of the great River Hiddekel.

Si Daniel gipaila sa kapitulo 10 ingon nga gibanhaw gikan sa mga adlaw sa pagbangutan pinaagi sa tulo ka lakang nga proseso sa walay-kataposang maayong balita. Unya si Gabriel mihatag kang Daniel sa propetikong kasaysayan sa kapitulo 11, sa ingon nagpaila sa kasaysayan sa kahayag sa dakong Suba Hiddekel.

> “There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

> “Adunay panginahanglan alang sa labi pa ka suod nga pagtuon sa Pulong sa Dios. Ilabina ang Daniel ug ang Pinadayag kinahanglan hatagan ug pagtagad nga sama sa wala pa sukad sa kasaysayan sa atong buluhaton. Mahimo nga adunay diyutay ra kita ikasulti sa pipila ka mga bahin mahitungod sa gahum sa Roma ug sa pagka-papa, apan kinahanglan atong tawagon ang pagtagad ngadto sa gisulat sa mga propeta ug sa mga apostoles ilalom sa pagdasig sa Espiritu sa Dios. Ang Balaang Espiritu naghulma sa mga butang sa ingon nga paagi, sa paghatag sa tagna ug sa mga hitabo nga gihulagway, aron pagtudloan nga ang tawhanong galamiton kinahanglan ipabiling dili makita, tinago diha kang Cristo, ug ang Ginoong Dios sa langit ug ang Iyang balaod kinahanglan bayawon.

> “Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

> “Basaha ang basahon ni Daniel. Hinumdumi, sa matag punto, ang kasaysayan sa mga gingharian nga girepresentar didto. Tan-awa ang mga estadista, ang mga konseho, ang gamhanang mga kasundalohan, ug tan-awa kon giunsa sa Dios ang pagpahiubos sa garbo sa mga tawo, ug ang pagpahigda sa himaya sa tawo sa abog. Ang Dios lamang ang girepresentar nga daku. Sa panan-awon sa manalagna nakita Siya nga nagapukan sa usa ka gamhanang punoan ug nagapahimutang ug laing usa. Gipadayag Siya ingon nga Hari sa uniberso, nga hapit na magatukod sa Iyang walay kataposang gingharian—ang Karaan sa mga Adlaw, ang buhi nga Dios, ang Tinubdan sa tanang kaalam, ang Magmamando sa karon, ang Magpapadayag sa umalabot. Basaha ug sabta kon unsa ka kabus, unsa ka huyang, unsa ka mubo ang kinabuhi, unsa ka masaypon, ug unsa ka sad-an ang tawo sa dihang iyang ipataas ang iyang kalag ngadto sa kakawangan.”

> “The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

> “Ang Espiritu Santo pinaagi kang Isaias nagtudlo kanato ngadto sa Dios, ang buhi nga Dios, ingon nga pangunang tumong sa atong pagtagad—ngadto sa Dios sumala sa Iyang pagpadayag diha kang Cristo. ‘Kay alang kanato natawo ang usa ka bata, alang kanato gihatag ang usa ka Anak nga Lalake: ug ang kagamhanan anha sa Iyang abaga: ug ang Iyang ngalan pagatawgon nga Kahibulongan, Magtatambag, Gamhanang Dios, Amahan nga Walay Katapusan, Prinsipe sa Kalinaw’ [Isaias 9:6].”

> “The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

> “Ang kahayag nga nadawat ni Daniel diretso gikan sa Dios gihatag ilabina alang niining ulahing mga adlaw. Ang mga panan-awon nga iyang nakita daplin sa Ulai ug sa Hiddekel, ang dagkong mga suba sa Shinar, karon anaa na sa proseso sa katumanan, ug ang tanang mga panghitabo nga gitagna sa dili madugay mahinabo na.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

The Holy Spirit “so shaped matters” in the giving of the prophecy “and events” of Daniel’s last vision that the first chapter (ten), represents the experience of God’s people in the latter days, as does the last chapter (twelve). The shaping of those three chapters that make up the light of the Hiddekel River, that “was given especially for these last days,” was designed to bear the three-step definition of “truth.” In the first agreeing with the last, and the middle representing rebellion, we have not only the structure of the Hebrew word “truth,” which was created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, but we also see the signature of Alpha and Omega.

Ang Balaang Espiritu “maoy naghulma sa mga kahimtang” sa paghatag sa tagna “ug sa mga panghitabo” sa kataposang panan-awon ni Daniel, aron ang unang kapitulo (napulo), nagrepresentar sa kasinatian sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw, maingon man ang kataposang kapitulo (napulog-duha). Ang paghulma niadtong tulo ka mga kapitulo nga naglangkob sa kahayag sa Suba sa Hiddekel, nga “gihatag ilabina alang niining kaulahiang mga adlaw,” gituyo aron magdala sa tulo-ka-lakang kahulogan sa “kamatuoran.” Sa nahauna nga nagkauyon sa kataposan, ug sa taliwala nga nagrepresentar sa pagsukol, anaa kanato dili lamang ang estruktura sa Hebreohanong pulong nga “kamatuoran,” nga gihimo pinaagi sa nahauna, ikanapulog-tulo, ug kataposang letra sa Hebreohanong alpabeto, kondili makita usab nato ang pirma sa Alpha ug Omega.

Daniel chapter ten identifies the one hundred and forty-four thousand who understand both the “chazon” vision of the twenty-five hundred and twenty years, and the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. Not only do they understand those two visions, but they possess the experience of justification by faith that is produced by the feminine and causative “marah” vision of “the appearance”.

Ang ikanapulog kapitulo sa Daniel nag-ila sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo nga nakasabut sa “chazon” nga panan-awon sa duha ka libo lima ka gatus ug baynte ka tuig, ug sa “mareh” nga panan-awon sa duha ka libo tulo ka gatus ka tuig. Dili lamang nila masabtan kining duha ka panan-awon, kondili ilang naangkon usab ang kasinatian sa pagkamatarong pinaagi sa pagtuo nga mabunga sa pambabaye ug hinungdanon nga “marah” nga panan-awon sa “panagway”.

> “For the mind and the soul, as well as for the body, it is God’s law that strength is acquired by effort. It is exercise that develops. In harmony with this law, God has provided in His word the means for mental and spiritual development.

> “Alang sa hunahuna ug sa kalag, maingon man alang sa lawas, balaod sa Dios nga ang kusog maangkon pinaagi sa paningkamot. Ang pag-ehersisyo mao ang nagapalambo. Uyon niini nga balaod, gihatag sa Dios diha sa Iyang pulong ang mga paagi alang sa kalamboan sa panghunahuna ug espirituhanon.”

> “The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

> “Ang Biblia naglangkob sa tanang mga prinsipyo nga gikinahanglan sa mga tawo nga masabtan aron maandam sila alang niining kinabuhia o alang sa kinabuhi nga umalabot. Ug kining mga prinsipyo mahimong masabtan sa tanan. Walay bisan kinsa nga may espiritu sa pagpasalamat sa iyang mga pagtulon-an nga makabasa ug usa lamang ka bahin sa Biblia nga wala makakuha gikan niini ug usa ka mapuslanong hunahuna. Apan ang labing bililhong pagtulon-an sa Biblia dili makab-ot pinaagi sa panagsa ra o nagkabuwag nga pagtuon. Ang daku niyang sistema sa kamatuoran wala gipadayag sa ingon nga paagi nga kini maila sa nagdali o walay pagmatngon nga magbabasa. Daghan sa iyang mga bahandi anaa sa kahiladman ilalom sa nawong, ug makab-ot lamang pinaagi sa masinationg pagsusi ug walay hunong nga paningkamot. Ang mga kamatuoran nga naglangkob sa maong dakung kinatibuk-an kinahanglan pangitaon ug tigumon, ‘dinhi ug diyutay, ug didto ug diyutay.’ Isaias 28:10.”

> “When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.

> “Sa diha nga kini sa ingon nga paagi susihon ug tipunon, makaplagan nga hingpit gayud ang ilang pagpahaum sa usa’g usa. Ang matag Ebanghelyo usa ka kadugangan sa uban, ang matag tagna usa ka pagpasabot sa lain, ang matag kamatuoran usa ka pagpalambo sa laing kamatuoran. Ang mga tipo sa Hudiyong dispensasyon ginapahayag sa dayag pinaagi sa ebanghelyo. Ang matag prinsipyo sa pulong sa Dios adunay iyang dapit, ang matag kamatuoran adunay iyang kalabutan. Ug ang hingpit nga estruktura, sa laraw ug sa pagpatuman, nagapamatuod mahitungod sa Iyang Awtor. Ang maong estruktura walay hunahuna gawas sa Hunahuna sa Walay Kinutoban ang makahimo sa pagpanamkon o pagporma niini.

> “In searching out the various parts and studying their relationship, the highest faculties of the human mind are called into intense activity. No one can engage in such study without developing mental power.

> “Sa pagsusi sa nagkalainlaing mga bahin ug sa pagtuon sa ilang kalabutan sa usag usa, ang labing hataas nga mga katakos sa hunahuna sa tawo pagapukawon ngadto sa mabaskog nga paglihok. Walay bisan kinsa nga makapadayon sa maong pagtuon nga dili makapalambo sa gahum sa hunahuna.

> “And not alone in searching out truth and bringing it together does the mental value of Bible study consist. It consists also in the effort required to grasp the themes presented. The mind occupied with commonplace matters only, becomes dwarfed and enfeebled. If never tasked to comprehend grand and far-reaching truths, it after a time loses the power of growth. As a safeguard against this degeneracy, and a stimulus to development, nothing else can equal the study of God’s word. As a means of intellectual training, the Bible is more effective than any other book, or all other books combined. The greatness of its themes, the dignified simplicity of its utterances, the beauty of its imagery, quicken and uplift the thoughts as nothing else can. No other study can impart such mental power as does the effort to grasp the stupendous truths of revelation. The mind thus brought in contact with the thoughts of the Infinite cannot but expand and strengthen.

> “Ug dili lamang sa pagpangita sa kamatuoran ug sa paghiusa niini naglangkob ang bili sa pagtuon sa Biblia alang sa hunahuna. Naglangkob usab kini sa paningkamot nga gikinahanglan aron masabtan ang mga tema nga gipadayag. Ang hunahuna nga nabusyohan lamang sa kasagarang mga butang, mahimong gamay ug maluya. Kon dili gayud kini hatagan ug tahas sa pagsabot sa dagku ug halapad kaayong mga kamatuoran, sa paglabay sa panahon mawad-an kini sa gahum sa pagtubo. Ingon nga panalipod batok niini nga pagkadunot, ug ingon nga pagdasig ngadto sa pag-uswag, walay laing butang nga makatupong sa pagtuon sa pulong sa Dios. Ingon nga paagi sa pagbansay sa salabutan, ang Biblia mas mabinungahon kay sa bisan unsang laing basahon, o sa tanang uban pang mga basahon nga gihiusa. Ang pagkadaku sa mga temang sulod niini, ang halangdong kasayon sa iyang mga pulong, ang katahom sa iyang mga hulagway, makapadasig ug makapaalsa sa mga hunahuna sa paagi nga walay lain nga makahimo. Walay laing pagtuon nga makahatag ug ingon nianang gahum sa hunahuna sama sa paningkamot sa pagsabot sa halangdong mga kamatuoran sa pagpadayag. Ang hunahuna nga sa ingon gidala ngadto sa pakigdugtong sa mga hunahuna sa Walay Kinutoban, dili gayud mahimo kondili molapad ug molig-on.

> “And even greater is the power of the Bible in the development of the spiritual nature. Man, created for fellowship with God, can only in such fellowship find his real life and development. Created to find in God his highest joy, he can find in nothing else that which can quiet the cravings of the heart, can satisfy the hunger and thirst of the soul. He who with sincere and teachable spirit studies God’s word, seeking to comprehend its truths, will be brought in touch with its Author; and, except by his own choice, there is no limit to the possibilities of his development.

> “Ug labaw pa gani ang gahom sa Biblia sa pagpalambo sa espirituhanong kinaiya. Ang tawo, nga gibuhat alang sa pakig-uban sa Dios, diha lamang sa maong pakig-uban makakaplag sa iyang tinuod nga kinabuhi ug paglambo. Gibuhat aron sa pagkaplag diha sa Dios sa iyang kinatas-ang kalipay, wala siyay lain nga arang makapahilom sa mga tinguha sa kasingkasing, makatagbaw sa kagutom ug kauhaw sa kalag. Siya nga uban sa sinsero ug madinulondon nga espiritu magtuon sa pulong sa Dios, nga nagapangita sa pagsabut sa mga kamatuoran niini, madala ngadto sa pakigdugtong sa Tagsulat niini; ug, gawas kon pinaagi sa iyang kaugalingong pagpili, walay utlanan ang mga posibilidad sa iyang paglambo.”

> “In its wide range of style and subjects the Bible has something to interest every mind and appeal to every heart. In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic. Immeasurably superior in value to the productions of any human author are the Bible writings, even when thus considered; but of infinitely wider scope, of infinitely greater value, are they when viewed in their relation to the grand central thought. Viewed in the light of this thought, every topic has a new significance. In the most simply stated truths are involved principles that are as high as heaven and that compass eternity.

> “Diha sa halapad nga kapunongan sa estilo ug mga hilisgutan niini, ang Biblia adunay usa ka butang nga makapainteres sa matag hunahuna ug makadani sa matag kasingkasing. Sa mga panid niini makita ang labing karaang kasaysayan; ang talambuhay nga labing tinuod sa kinabuhi; mga prinsipyo sa pagdumala alang sa pagkontrolar sa estado, alang sa paghan-ay sa panimalay—mga prinsipyo nga wala gayud matupngi sa kaalam sa tawo. Kini naglangkob sa labing halalum nga pilosopiya, sa labing matam-is ug labing halangdong balak, sa labing mainiton ug labing makapaguol. Labaw nga dili masukod sa bili kay sa mga sinulat sa bisan kinsang tawhanong awtor ang mga sinulat sa Biblia, bisan pa kon pagaisipon kini nianang paagiha; apan sa walay kinutuban nga mas halapad ang sakop, sa walay kinutuban nga mas dako ang bili niini sa dihang tan-awon kini diha sa ilang kalabutan ngadto sa daku nga sentral nga hunahuna. Kon tan-awon diha sa kahayag niini nga hunahuna, ang matag hilisgutan adunay bag-ong kahulogan. Diha sa labing yano nga gipahayag nga mga kamatuoran nalakip ang mga prinsipyo nga ingon kataas sa langit ug naglangkob sa walay kataposang panahon.”

> “The central theme of the Bible, the theme about which every other in the whole book clusters, is the redemption plan, the restoration in the human soul of the image of God. From the first intimation of hope in the sentence pronounced in Eden to that last glorious promise of the Revelation, ‘They shall see His face; and His name shall be in their foreheads’ (Revelation 22:4), the burden of every book and every passage of the Bible is the unfolding of this wondrous theme,—man’s uplifting,—the power of God, ‘which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.’ 1 Corinthians 15:57.” Education, 123–125.

> “Ang sentral nga tema sa Biblia, ang tema nga maoy giiponan sa matag usa pa ka tema sa tibuok basahon, mao ang plano sa pagtubos, ang pagpahiuli diha sa kalag sa tawo sa dagway sa Dios. Gikan sa unang timaan sa paglaum diha sa silot nga gipahamtang sa Eden hangtod sa katapusang mahimayaong saad sa Pinadayag, ‘Makakita sila sa Iyang nawong; ug ang Iyang ngalan anha sa ilang mga agtang’ (Pinadayag 22:4), ang sulod sa matag basahon ug matag pahayag sa Biblia mao ang pagpadayag niining kahibudngang tema,—ang pagpataas sa tawo,—ang gahum sa Dios, ‘nga nagahatag kanato sa pagdaug pinaagi sa atong Ginoong Jesu-Cristo.’ 1 Corinto 15:57.” Education, 123–125.

In the passage just cited it is identified that the Bible, when considered from any avenue of literature, is by far superior to any human production. Sister White stated, “In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic,” and that “such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.”

Sa bag-ong nahisgotan nga pahayag, gipaila nga ang Biblia, kon tan-awon gikan sa bisan unsang larangan sa literatura, sa hilabihan gayud labaw pa kay sa bisan unsang binuhat sa tawo. Miingon si Sister White, “Diha sa mga panid niini makita ang labing karaang kasaysayan; ang biyograpiya nga labing matinud-anon sa kinabuhi; ang mga prinsipyo sa pagdumala alang sa pagpugong sa estado, alang sa pagpatuman sa kahapsay sa panimalay—mga prinsipyo nga wala gayud matupngi sa kaalam sa tawo. Naglangkob kini sa pilosopiya nga labing halalum, sa balak nga labing matam-is ug labing halangdon, nga labing mainiton ug labing makapaguol,” ug nga “ang ingon niana nga pagkabuhat walay hunahuna gawas sa hunahuna sa Walay Kinutoban ang makapanamkon o makahulma.”

All the recognized rules of humanity that identify the rules that provide the structure of literature are surpassed by the Bible. The principles that are presented in universities of humanity, which identify the difference between average or lesser literature, all the way to the masterpieces of human literature, are all surpassed by the Bible. With that in mind, it is worth recognizing that the climax, the grand conclusion of the prophetic testimony of the entire Bible, is represented in Daniel’s last vision. It is the capstone of the prophetic testimony, and there is no climax in human literature that comes close to the testimony of Daniel chapter eleven, beginning in verse one and continuing on through chapter twelve verse four.

Ang tanang giila nga mga lagda sa pagkatawhan nga nag-ila sa mga lagda nga naghatag sa balangkas sa literatura, nalabwan sa Biblia. Ang mga prinsipyo nga gipresentar sa mga unibersidad sa pagkatawhan, nga nag-ila sa kalainan tali sa ordinaryo o ubos nga literatura hangtod sa mga obra maestra sa literatura sa tawo, tanan nalabwan sa Biblia. Uban niana sa hunahuna, angay nga ilhon nga ang kinatumyan, ang halangdong konklusyon sa matagnaong pagpamatuod sa tibuok Biblia, girepresentar sa katapusang panan-awon ni Daniel. Kini mao ang pang-ibabaw nga bato sa matagnaong pagpamatuod, ug walay kinatumyan sa literatura sa tawo nga makaduol sa pagpamatuod sa Daniel kapitulo onse, sugod sa bersikulo uno ug nagpadayon hangtod sa kapitulo dose bersikulo upat.

In the book of Revelation, all the books of the Bible meet and end, and in the revelation the same lines of prophecy are taken up as in the book of Daniel, but in relation to one-another the book of Daniel is the first mention, and Revelation the last. Everything exists in the first mention, and everything exists in the book of Daniel, and the climax to the book is the vision given by the Hiddekel River. The climax to the events represented in that vision begin in verse forty, and continue until the book is sealed in verse four of chapter twelve. Those verses represent the grand finale of every prophetic truth ever uttered or recorded by the holy men of old, including Sister White.

Sa basahon sa Pinadayag, ang tanang mga basahon sa Biblia magkatagbo ug matapos, ug diha sa Pinadayag ang samang mga linya sa propesiya gikuha pag-usab sama sa basahon ni Daniel; apan sa ilang kalabutan sa usag usa, ang basahon ni Daniel mao ang unang paghisgot, ug ang Pinadayag ang kataposan. Ang tanan anaa sa unang paghisgot, ug ang tanan anaa sa basahon ni Daniel, ug ang kinapungkayan sa maong basahon mao ang panan-awon nga gihatag daplin sa Suba sa Hiddekel. Ang kinapungkayan sa mga hitabo nga girepresentahan nianang panan-awona nagsugod sa bersikulo kap-atan, ug nagpadayon hangtod nga ang basahon matimrihan sa bersikulo upat sa kapitulo dose. Kining mga bersikulo nagrepresentar sa halangdong katapusang yugto sa matag matuod nga propetikanhong kamatuoran nga gipamulong o gisulat sa mga balaang tawo kaniadto, lakip si Sister White.

What leads up to that conclusion in chapter eleven are histories within the chapter that provide witnesses to the correct understanding of the last six verses of chapter eleven, where the threefold enemies of the dragon, the beast and the false prophet are now leading the world to the close of human probation. Sister White directly identifies this internal principle.

Ang modala ngadto sa maong konklusyon diha sa kapitulo onse mao ang mga kasaysayan sulod sa maong kapitulo nga naghatag ug mga saksi ngadto sa husto nga pagsabot sa katapusang unom ka bersikulo sa kapitulo onse, diin ang tulo ka pilo nga mga kaaway—ang dragon, ang mananap, ug ang mini nga propeta—karon maoy nagmando sa kalibotan padulong sa pagtapos sa pagsulay sa katawhan. Si Sister White direkta nga nagpaila niining sulodnong prinsipyo.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.

> “Wala kita’y panahon nga usikon. Ang malisod nga mga panahon ania sa atong atubangan. Ang kalibotan napukaw sa espiritu sa gubat. Sa dili madugay ang mga talan-awon sa kagubot nga gihisgotan sa mga tagna matuman. Ang tagna diha sa ikanapulog-usa nga kapitulo sa Daniel hapit na makaabot sa hingpit nga katumanan. Daghan sa kasaysayan nga nahitabo isip katumanan niini nga tagna pagausbon. Sa ikakatloan nga bersikulo gihisgotan ang usa ka gahum nga ‘masubo, ug mobalik, ug maglagot batok sa balaan nga tugon: ingon niana ang iyang pagabuhaton; siya mobalik pa gani, ug makigsabut kanila nga mibiya sa balaan nga tugon. Ug ang mga kasundalohan motindog sa iyang bahin, ug pagahugawan nila ang balaang puloy-anan sa kusog, ug kuhaon nila ang adlaw-adlawng halad, ug ibutang nila ang dulomtanan nga makapawalay-bili. Ug kadtong nagbuhat sa kadautan batok sa tugon iyang dad-on ngadto sa pagkadautan pinaagi sa mga pag-ulog-ulog: apan ang katawohan nga nakaila sa ilang Dios magmalig-on, ug magabuhat sa mga dagkung butang. Ug kadtong may pagsabot taliwala sa katawohan magatudlo sa daghan: apan mangapukan sila pinaagi sa espada, ug pinaagi sa kalayo, pinaagi sa pagkabinihag, ug pinaagi sa pagpangagaw, sa daghang mga adlaw. Karon sa diha nga mangapukan sila, tabangan sila sa diyutayng tabang: apan daghan ang moipon kanila pinaagi sa mga pag-ulog-ulog. Ug ang uban kanila nga may pagsabot mangapukan, aron sulayan sila, ug hinloan sila, ug papution sila, bisan hangtud sa panahon sa katapusan: kay alang pa man kini sa panahon nga gitagal. Ug ang hari magabuhat sumala sa iyang kabubut-on; ug siya magabayaw sa iyang kaugalingon, ug magapadaku sa iyang kaugalingon labaw sa matag dios, ug magasulti sa katingalahang mga butang batok sa Dios sa mga dios, ug mouswag hangtud nga ang kapungot matuman: kay kadtong gitino pagabuhaton gayud.’ Daniel 11:30–36.”

> “Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:

> “Mahitabo ang mga talan-awon nga susama sa gihulagway niining mga pulonga. Atong makita ang mga pamatuod nga si Satanas sa madali nag-angkon sa pagkontrolar sa mga hunahuna sa mga tawo nga walay kahadlok sa Dios sa ilang atubangan. Himoa nga ang tanan magbasa ug makasabut sa mga tagna niining basahona, kay kita karon nagasulod na sa panahon sa kagul-anan nga gihisgutan:”

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “‘Ug niadtong panahona motindog si Miguel, ang dakong principe nga nagabarog alang sa mga anak sa imong katawohan: ug adunay panahon sa kalisdanan, nga wala pa gayud mahitabo sukad adunay nasod hangtod niadtong maong panahona: ug niadtong panahona maluwas ang imong katawohan, ang matag-usa nga hikaplagan nga nahisulat sa basahon. Ug daghan kanila nga nangatulog sa abog sa yuta mamata, ang uban ngadto sa kinabuhing walay katapusan, ug ang uban ngadto sa kaulawan ug walay katapusang pagtamay. Ug sila nga manggialamon mosidlak ingon sa kahayag sa hawan sa langit; ug sila nga nagdala sa daghan ngadto sa pagkamatarong sama sa mga bituon sa walay katapusan ug sa gihapon. Apan ikaw, O Daniel, sirhi ang mga pulong, ug timrahi ang basahon, bisan hangtod sa panahon sa katapusan: daghan ang magdalagan ngadto-nganhi, ug ang kahibalo modaghan.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, numero 13, 394.

In this passage Sister White first references Daniel chapter eleven and then identifies the principle “that much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” She then directly quotes verse thirty to thirty-six and follows with the statement that, “scenes similar to those described in these words will take place.” After identifying verse thirty to thirty-six, and saying scenes similar to those verses will take place, she then identifies the close of probation, when Michael stands up in verse one of chapter twelve. In doing so, she is isolating those seven verses, and placing them in the history which immediately precedes Michael standing up.

Niining tudlona, si Sister White unang nagtudlo sa Daniel kapitulo onse ug dayon giila ang prinsipyo nga “daghan sa kasaysayan nga nahitabo sa katumanan niini nga tagna pag-usabon.” Dayon iyang diretso nga gikutlo ang bersikulo traynta hangtod traynta’y-sais ug gisundan kini sa pamahayag nga, “mga talan-awon nga susama sa gihulagway niini nga mga pulong mahitabo.” Human sa pag-ila sa bersikulo traynta hangtod traynta’y-sais, ug sa pag-ingon nga mga talan-awon nga susama nianang mga bersikulo mahitabo, iyang dayon giila ang pagtapos sa panahon sa pagsulay, sa dihang si Miguel motindog diha sa bersikulo uno sa kapitulo dose. Sa pagbuhat niini, iyang gilain kining pito ka bersikulo, ug gibutang kini sulod sa kasaysayan nga diha-diha nag-una sa pagtindog ni Miguel.

More than once we have addressed the history of verses thirty to thirty-six, and how they parallel verses forty to forty-five of Daniel eleven, and we will now begin to consider other periods of prophetic history in chapter eleven that is repeated in those final six verses. However, before we do we will once again present a brief summary of the parallel of verses thirty to thirty-six with verses forty to forty-five.

Labaw sa usa ka higayon among gihisgutan ang kasaysayan sa mga bersikulo traynta hangtod traynta’y-sais, ug kon sa unsang paagi kini nagkapariho sa mga bersikulo kwarenta hangtod kwarenta’y-singko sa Daniel onse, ug karon magsugod kita sa paghisgot sa ubang mga yugto sa propetikong kasaysayan diha sa kapitulo onse nga gisubli niadtong katapusang unom ka mga bersikulo. Apan, sa dili pa kita magbuhat niana, atong ipresentar pag-usab ang usa ka mubo nga sumaryo sa pagkapariho sa mga bersikulo traynta hangtod traynta’y-sais sa mga bersikulo kwarenta hangtod kwarenta’y-singko.

Verse thirty marks the transition from pagan Rome to papal Rome. That transitional history is addressed in a variety of prophetic passages that identify such dates as the years 330, 508, 533 and 538. There are other prophetic markers in the transition from the fourth kingdom to the fifth kingdom of Bible prophecy, but in verse thirty-one pagan Rome stands up for the papacy, as represented by Clovis in the year 496. The pagan powers initially represented by Clovis in the verse accomplish the work of removing any pagan resistance (the daily) to the rise of the papacy by the year 508. The warfare of those times brings destruction against the City of Rome during that history as represented by the “sanctuary of strength”, and by the year 538, the pagan powers place the papacy on the throne of the earth, and she then passes a Sunday law at the Council of Orleans.

Ang bersikulo traynta nagtimaan sa pagbalhin gikan sa paganong Roma ngadto sa papadong Roma. Kining kasaysayan sa pagbalhin gihisgutan sa nagkalainlaing mga tagnaong pahayag nga nag-ila sa maong mga petsa ingon sa mga tuig 330, 508, 533 ug 538. Aduna pay ubang mga tagnaong timailhan sa pagbalhin gikan sa ikaupat nga gingharian ngadto sa ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia, apan sa bersikulo traynta’y uno ang paganong Roma motindog alang sa kapapahan, ingon sa girepresentahan ni Clovis sa tuig 496. Ang mga paganong gahum nga sa sinugdan girepresentahan ni Clovis sa maong bersikulo nagatuman sa buluhaton sa pagwagtang sa bisan unsang paganong pagsukol (ang adlaw-adlaw) batok sa pagtungha sa kapapahan sa tuig 508. Ang gubat niadtong mga panahona nagadala ug kalaglagan batok sa Siyudad sa Roma sulod nianang kasaysayana ingon sa girepresentahan sa “balayng balaan sa kusog”, ug sa tuig 538, ang mga paganong gahum nagbutang sa kapapahan sa trono sa yuta, ug siya dayon mipasar ug balaod sa Domingo sa Konseho sa Orleans.

Verses thirty-two through thirty-six identify the murderous warfare the papacy then brought against God’s faithful during the twelve hundred and sixty years of the Dark Ages. Ultimately the papacy comes to her end in verse thirty-six. In verse forty, Reagan formed a secret alliance with the antichrist, marking when the resistance of Protestantism had been taken away, as represented by the year 508. Reagan’s commitment of finances and military might had been typified by the “arms” standing up for the papacy in 496. The destruction of pagan Rome’s sanctuary of strength, represented by the city of Rome, typifies the destruction of the US Constitution at the soon coming Sunday law, for the Constitution is the sanctuary of strength for the United States. At the Sunday law the papacy will once again be placed upon the throne of the earth, as represented by the year 538.

Ang mga bersikulo traynta’y dos hangtod traynta’y sais nag-ila sa mamumuno nga pakiggubat nga gidala sa kapapahan batok sa mga matinumanon sa Dios sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug saysenta ka tuig sa Mangitngit nga Kapanahonan. Sa katapusan, ang kapapahan moabut sa iyang katapusan diha sa bersikulo traynta’y sais. Diha sa bersikulo kwarenta, si Reagan naghimo ug usa ka tinago nga pakigsaad sa antikristo, nga nagtimaan sa panahon nga ang pagsukol sa Protestantismo gikuha na, ingon sa girepresentahan sa tuig 508. Ang pagpahinungod ni Reagan sa panalapi ug sa kusog militar nahisama nang daan pinaagi sa mga “bukton” nga mitindog alang sa kapapahan niadtong 496. Ang pagkalaglag sa santuwaryo sa kusog sa paganong Roma, nga girepresentahan sa siyudad sa Roma, nagtimaan sa pagkalaglag sa Konstitusyon sa US sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo, kay ang Konstitusyon mao ang santuwaryo sa kusog alang sa Estados Unidos. Sa balaod sa Domingo, ang kapapahan ibutang na usab sa trono sa yuta, ingon sa girepresentahan sa tuig 538.

Then will begin the final period of murderous papal persecution brought against God’s faithful as occurred in the Dark Ages from 538 unto 1798. This will lead to the close of human probation, when Michael stands up, as represented by 1798, when the papacy, who had prospered for twelve hundred and sixty years, received the indignation of the deadly wound.

Unya magsugod ang katapusang yugto sa mamumunoong paglutos sa papado nga ipahamtang batok sa mga matinumanon sa Dios, maingon sa nahitabo sa Panahon sa Kangitngit gikan sa 538 hangtod sa 1798. Kini magadala ngadto sa pagsira sa panahon sa pagtilaw sa katawhan, sa diha nga motindog si Miguel, ingon sa gilarawan sa 1798, sa diha nga ang papado, nga milampos sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig, nakadawat sa kapungot sa makamatay nga samad.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “Sa usa ka higayon, sa diha nga atua ako sa Siyudad sa New York, sa panahon sa kagabhion gitawag ako aron motan-aw sa mga tinukod nga nagasaka, andana ibabaw sa andana, paingon ngadto sa langit. Kining mga tinukod gigarantiya nga dili masunog sa kalayo, ug kini gipatindog aron paghimayaon ang ilang mga tag-iya ug mga magtutukod. Nagkataas pa gayud ug labi pa kining mga tinukod, ug diha kanila gigamit ang labing mahal nga mga materyal. Kadtong mga tag-iya niining mga tinukod wala mangutana sa ilang kaugalingon: ‘Unsaon namo sa labing maayo ang paghimaya sa Dios?’ Ang Ginoo wala sa ilang mga hunahuna.”

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> “Naghunahuna ako: ‘O, hinaut nga kadtong naggamit sa ilang mga bahandi sa ingon niini nga paagi makakita sa ilang ginabuhat sumala sa pagtan-aw sa Dios niini! Nagapatong sila ug dagkung matahum nga mga tinukod, apan daw unsa ka buang sa atubangan sa Magmamando sa uniberso ang ilang pagplano ug pagpahimo. Wala nila gitun-an uban sa tanang mga gahum sa kasingkasing ug hunahuna kon sa unsang paagi nila mahimaya ang Dios. Nawala sa ilang panan-aw kini, ang nahaunang katungdanan sa tawo.’”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> Samtang mitindog kining hatag-as nga mga bilding, ang mga tag-iya nalipay uban sa mapangandoyong pagkamapahitas-on nga sila adunay salapi aron gamiton sa pagtagbaw sa kaugalingon ug sa pagpukaw sa kasina sa ilang mga silingan. Daghan sa salapi nga ilang gipamuhunan sa ingon niini nakuha pinaagi sa pagpangilkil, pinaagi sa pagdugmok sa mga kabos. Hikalimtan nila nga sa langit ang usa ka talaan sa matag transaksiyon sa patigayon ginabantayan; ang matag dili matarung nga pakigsaad, ang matag malimbongong buhat, didto natala. Moabot ang panahon nga sa ilang pagpanikas ug pagkamapahitas-on ang mga tawo makaabot sa usa ka punto nga dili tugotan sa Ginoo nga ilang lapason, ug sila makakat-on nga adunay utlanan ang pagpailub ni Jehova.

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> “Ang sunod nga talan-awon nga miagi sa akong atubangan mao ang usa ka pagpahimangno sa sunog. Ang mga tawo mitan-aw sa tag-as ug giingong dili masunog nga mga tinukod ug miingon: ‘Hingpit gayod silang luwas.’ Apan kining mga tinukod nangaut-ut ingon nga daw hinimo sa alkitran. Ang mga makina sa pamatay-sunog walay mahimo aron mapugngan ang pagkalaglag. Ang mga bombero wala makahimo sa pagpaandar sa mga makina.”

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> “Gitudloan ako nga sa dihang moabot ang panahon sa Ginoo, kon walay kausaban nga mahitabo sa mga kasingkasing sa mapahitas-on ug ambisyosong mga tawo, ang mga tawo makakaplag nga ang kamot nga kusgan sa pagluwas mahimong kusgan usab sa paglaglag. Walay gahum sa yuta nga makapugong sa kamot sa Dios. Walay materyal nga magamit sa pagtukod sa mga bilding nga makapanalipod kanila gikan sa pagkalaglag sa dihang moabot ang gitudlo nga panahon sa Dios sa pagpadala sa silot ibabaw sa mga tawo tungod sa ilang pagtamay sa Iyang kasugoan ug tungod sa ilang hakog nga ambisyon.

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> “Dili daghan, bisan pa sa taliwala sa mga magtutudlo ug mga estadista, ang nakasabot sa mga hinungdan nga nahimutang ilawom sa kasamtangang kahimtang sa katilingban. Kadtong nagkupot sa renda sa kagamhanan dili makahimo sa pagsulbad sa suliran sa moral nga pagkadunot, kakabos, pagka-pauper, ug nagadugang nga krimen. Nanlimbasog sila nga walay kapuslanan sa pagpahimutang sa mga kalihokan sa patigayon sa mas luwas nga patukoranan. Kon ang mga tawo mohatag pa ug labaw nga pagtagad sa pagtulon-an sa pulong sa Dios, ilang makaplagan ang usa ka sulbad sa mga suliran nga nakapalibog kanila.”

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> “Ang Kasulatan naghulagway sa kahimtang sa kalibotan sa dili pa ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo. Mahitungod sa mga tawo nga pinaagi sa pagpangilad ug pagpangilkil nagtigom ug daghang bahandi, nahisulat kini: ‘Nagtipon kamo ug mga bahandi alang sa kaulahian nga mga adlaw. Ania karon, ang suhol sa mga mamumuo nga nag-ani sa inyong mga kaumahan, nga inyong gipugngan pinaagi sa limbong, nagasinggit: ug ang mga pagtuaw niadtong mga nag-ani nasulod na sa mga dalunggan sa Ginoo sa Sabaoth. Nagkinabuhi kamo sa kalipay dinhi sa yuta, ug nagpatuyang kamo; gipatambok ninyo ang inyong mga kasingkasing, ingon sa adlaw sa ihawan. Gihukman ninyo ug gipatay ang matarong; ug siya wala mosukol kaninyo.’ Santiago 5:3–6.”

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> “Apan kinsa man ang nagabasa sa mga pasidaan nga gihatag pinaagi sa paspas nga natuman nga mga timailhan sa mga panahon? Unsang impresyon man ang nahimo niini sa mga tawong kalibutanon? Unsang kausaban ang makita sa ilang panggawi? Wala nay labaw pa kay sa nakita sa panggawi sa mga pumoluyo sa kalibutang Noachian. Nalumon sa kalibutanong patigayon ug kalipay, ang mga antediluvian ‘wala makaila hangtud nga miabot ang Lunop, ug gilaglag silang tanan.’ Mateo 24:39. Sila may mga pasidaan nga gikan sa langit, apan midumili sila sa pagpaminaw. Ug karon ang kalibutan, nga bug-os nga walay pagtagad sa tingog sa pasidaan sa Dios, nagadali padulong sa walay katapusang pagkalaglag.”

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.” Testimonies, volume 9, 12–14.

> “Ang kalibotan gipalihok sa espiritu sa gubat. Ang tagna sa ikanapulog-usa nga kapitulo sa Daniel hapit na makaabot sa hingpit nga katumanan niini. Sa dili madugay ang mga talan-awon sa kalisdanan nga gihisgutan sa mga tagna mahitabo na.” Testimonies, tomo 9, 12–14.

Back to Articles