Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Seven

Umaabot alang sa Amerika ug Hulyo 18, 2020 - Numero Siyete

The Archers

Ang mga Mamamana sa Pana

Author

Jeff Pippenger

Published

September 25, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We addressed the “burden of the valley of vision” of Isaiah twenty-two in a recent article. There we identified the “valley of vision” as a geographical symbol of the distinction between the Laodiceans and Philadelphians in the “last days.” That which bound the foolish Laodicean virgins into bundles for the fires of destruction were the “archers.” The archers of biblical prophecy represent Islam.

Atong gihisgutan ang “palas-anon sa walog sa panan-awon” sa Isaias 22 sa usa ka bag-o nga artikulo. Didto atong giila ang “walog sa panan-awon” ingon nga usa ka heograpikanhong simbolo sa kalainan tali sa mga Laodicean ug mga Philadelphian sa “katapusang mga adlaw.” Ang maoy nagbugkos sa mga buang nga ulay nga Laodicean ngadto sa mga binugkos alang sa mga kalayo sa kalaglagan mao ang mga “magpapana.” Ang mga magpapana sa biblikanhong propesiya nagrepresentar sa Islam.

> And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs. And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept. And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:12–21.

> Ug miingon ang Dios kang Abraham, Ayaw ipasakit sa imong pagtan-aw tungod sa bata, ug tungod sa imong ulipong babaye; sa tanan nga gisulti ni Sara kanimo, pamatia ang iyang tingog; kay pinaagi kang Isaac pagatawagon ang imong kaliwatan. Ug ingon man usab sa anak sa ulipong babaye himuon ko siyang usa ka nasud, tungod kay siya mao ang imong kaliwatan. Ug si Abraham mibangon pagsayo sa kabuntagon, ug mikuha ug tinapay, ug usa ka sudlanan sa tubig, ug gihatag kini kang Hagar, gipapas-an kini sa iyang abaga, ug ang bata, ug gipapauli siya; ug siya milakaw, ug nagsuroy-suroy sa kamingawan sa Beersheba. Ug nahurot ang tubig sa sudlanan, ug iyang gibutang ang bata sa ilalom sa usa sa mga kahoy-kahoy. Ug siya milakaw, ug milingkod sa atbang niya nga halayo-layo, ingon sa gilay-on sa usa ka pana; kay siya miingon, Ayaw itugot nga makita ko ang kamatayon sa bata. Ug siya milingkod sa atbang niya, ug mipataas sa iyang tingog, ug mihilak. Ug ang Dios nakadungog sa tingog sa bata; ug ang manulonda sa Dios nagtawag kang Hagar gikan sa langit, ug miingon kaniya, Unsay nag-antos kanimo, Hagar? Ayaw kahadlok; kay ang Dios nakadungog sa tingog sa bata didto sa iyang nahimutangan. Tindog, bayawa ang bata, ug kupoti siya sa imong kamot; kay himuon ko siya nga usa ka dakung nasud. Ug giablihan sa Dios ang iyang mga mata, ug nakita niya ang usa ka atabay sa tubig; ug siya miadto, ug gipuno sa tubig ang sudlanan, ug gipainom ang bata. Ug ang Dios uban sa bata; ug siya mitubo, ug mipuyo sa kamingawan, ug nahimong usa ka magpapana. Genesis 21:12–21.

Ishmael, the son of Hagar was to become the father of the nation of Islam and he was represented as “an archer.” The first mention of Ishmael identifies his role in biblical prophecy.

Si Ismael, ang anak ni Hagar, mamahimong amahan sa nasod sa Islam ug girepresentar siya ingon nga “usa ka magpapana.” Ang unang paghisgot kang Ismael nagtimaan sa iyang papel diha sa propesiya sa Biblia.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> Ug ang manulonda ni Jehova miingon kaniya: Tan-awa, ikaw nanamkon, ug manganak ka ug usa ka anak nga lalake, ug pagatawgon mo ang iyang ngalan nga Ismael; kay si Jehova nakadungog sa imong kagul-anan. Ug siya mahimong usa ka ihalas nga tawo; ang iyang kamot batok sa tagsatagsa ka tawo, ug ang kamot sa tagsatagsa ka tawo batok kaniya; ug siya magapuyo sa atubangan sa tanan niyang mga igsoon. Genesis 16:11, 12.

The nation of Islam will “be against every man,” and “every man’s hand” will be “against him.” The word translated as “wild” is the wild Arabian ass, so from the outset of Ishmael as a symbol of prophecy he is associated with the “horse family,” and he will bring every nation of the world together against his nation.

Ang nasod sa Islam “mahimong batok sa tagsatagsa ka tawo,” ug “ang kamot sa tagsatagsa ka tawo” “mahimong batok kaniya.” Ang pulong nga gihubad nga “ihalas” mao ang ihalas nga Arabianong asno, busa sukad pa sa sinugdanan ni Ismael ingon nga simbolo sa tagna siya gilangkit na sa “pamilya sa kabayo,” ug pagatigumon niya ang tanang mga nasod sa kalibutan batok sa iyang nasod.

The Millerites identified that the three woes of Revelation nine represent the prophetic history of Islam and in so doing they visually portrayed Islam as a horse on both of the two sacred tables of Habakkuk. Those charts were “directed by the hand of the Lord” and were prophesied of in Habakkuk chapter two. To reject the truth that Islam is represented by the three woes of Revelation chapter eight and verse thirteen is to reject the Spirit of Prophecy and Habakkuk. It is a rejection of both the Bible and the Spirit of Prophecy.

Ang mga Millerita nakaila nga ang tulo ka alaut sa Pinadayag 9 nagrepresentar sa propetikong kasaysayan sa Islam, ug sa pagbuhat niana ilang biswal nga gihulagway ang Islam ingon nga usa ka kabayo sa matag usa sa duha ka balaang lamesa ni Habakuk. Kadtong mga tsart “gimandoan sa kamot sa Ginoo” ug gitagna diha sa Habakuk kapitulo 2. Ang pagsalikway sa kamatuoran nga ang Islam girepresentar sa tulo ka alaut sa Pinadayag 8:13 mao ang pagsalikway sa Espiritu sa Tagna ug kang Habakuk. Kini usa ka pagsalikway sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> Ug nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka manulonda nga naglupad sa taliwala sa langit, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Alaut, alaut, alaut, sa mga nagpuyo sa yuta tungod sa ubang mga tingog sa trumpeta sa tulo ka mga manulonda, nga wala pa motingog! Pinadayag 8:13.

To reject truth is to be bound for the fires of destruction, and Adventism began their progressive rejection of truth in 1863. Islam is the issue that brings all the nations of the world together during the third woe. This unity was illustrated on September 11, 2001, which, as the first waymark of the seven thunders, must also represent the last waymark of the seven thunders. The last waymark of the seven thunders in the “last days” is the Sunday law, then the third woe comes quickly. The power that angers the nations is Islam, and in the last days Islam angered the nations on September 11, 2001, but they were simultaneously “held in check.” At that time the latter rain began to sprinkle in advance of the full outpouring that takes place when the bride makes herself ready.

Ang pagsalikway sa kamatuoran mao ang pagkagapos ngadto sa mga kalayo sa kalaglagan, ug ang Adventismo nagsugod sa ilang progresibong pagsalikway sa kamatuoran niadtong 1863. Ang Islam mao ang isyu nga naghiusa sa tanang mga nasod sa kalibotan panahon sa ikatulong kaalautan. Kini nga panaghiusa gipakita niadtong Septiyembre 11, 2001, nga, ingon nga unang timaan sa pito ka mga dalugdog, kinahanglan usab magrepresentar sa katapusang timaan sa pito ka mga dalugdog. Ang katapusang timaan sa pito ka mga dalugdog sa “ulahing mga adlaw” mao ang balaod sa Domingo, unya ang ikatulong kaalautan moabot sa madali. Ang gahum nga nakapasuko sa mga nasod mao ang Islam, ug sa ulahing mga adlaw ang Islam nakapasuko sa mga nasod niadtong Septiyembre 11, 2001, apan sa samang higayon sila “gipugngan.” Niadtong panahona ang ulahing ulan nagsugod sa pagpatak sa una pa sa bug-os nga pagbubo nga mahitabo sa dihang ang pangasaw-onon mag-andam sa iyang kaugalingon.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “Nianang panahona, samtang ang buluhaton sa kaluwasan nagakahuman na, ang kagul-anan moabot sa yuta, ug ang mga nasod mangasuko, apan pugngan aron dili mapugngan ang buluhaton sa ikatulong manulonda. Nianang panahona ang ‘ulahing ulan,’ o pagpabag-o gikan sa presensya sa Ginoo, moabot, aron sa paghatag ug gahum sa makusog nga tingog sa ikatulong manulonda, ug sa pag-andam sa mga balaan nga makatindog sa panahon nga ang pito ka ulahing mga hampak igabubo na.” Early Writings, 85.

On September 11, 2001 the judgment of the living began, the nations were angered by the attack of Islam against the United States and the latter rain began to fall. Judgment begins with the house of God and the judgment of the house of God ends at the Sunday law crisis, then the judgment of God’s other flock begins. Much is involved with this most important truth, but these truths are well documented in the series, Habakkuk’s Tables. It was important to place these things in the article here before we return to the narrative of Revelation eleven.

Niadtong Septiyembre 11, 2001 nagsugod ang paghukom sa mga buhi, nasuko ang mga nasod tungod sa pag-atake sa Islam batok sa Estados Unidos ug ang ulahing ulan misugod sa pag-ulan. Ang paghukom magsugod sa panimalay sa Dios ug ang paghukom sa panimalay sa Dios matapos sa krisis sa balaod sa Dominggo, unya magsugod ang paghukom sa laing panon sa Dios. Dako kaayo ang nalangkit niini nga labing mahinungdanong kamatuoran, apan kining mga kamatuoran maayong napamatud-an sa serye, Habakkuk’s Tables. Mahinungdanon ang pagbutang niining mga butanga dinhi sa artikulo sa dili pa kita mobalik sa asoy sa Pinadayag onse.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.

> Ug niadtong maong taknaa miabut ang usa ka dakung linog, ug ang ikapulo ka bahin sa siyudad nangahugno, ug sa linog napatay ang pito ka libong tawo: ug ang nahibilin nangahadlok pag-ayo, ug mihatag himaya sa Dios sa langit. Milabay na ang ikaduhang kaalaut; ug, ania karon, ang ikatulong kaalaut moabut sa madali. Pinadayag 11:13, 14.

The “great earthquake” that marked the overturning of the nation of France in the French Revolution represents the overturning of the United States at the Sunday law. National apostasy is to be followed by national ruin, and when the United States is ruined the entire earth will be shaken to its core, thus the symbol of the “earthquake.” At that point “the third woe cometh quickly.” Islam is identified on the two sacred tables as the first and second woe of Revelation nine, and if the first woe is Islam and the second woe is Islam, then the third woe must be Islam, for upon the testimony of two a thing is established. The United States will be struck again by Islam at the Sunday law.

Ang “dakong linog” nga nagtimaan sa pagkapukan sa nasud sa Pransiya diha sa Rebolusyong Pranses nagrepresentar sa pagkapukan sa Tinipong Bansa sa panahon sa balaod sa Domingo. Ang nasudnong apostasya pagasundan sa nasudnong kalaglagan, ug sa dihang magun-ob ang Tinipong Bansa ang tibuok kalibotan uyogon hangtod sa iyang kinahiladman, busa ang simbolo sa “linog.” Nianang tungora “ang ikatulong kaalaotan moanhi sa madali.” Ang Islam giila diha sa duha ka balaang lamesa ingon nga nahaunang ug ikaduhang kaalaotan sa Pinadayag nueve, ug kon ang nahaunang kaalaotan mao ang Islam ug ang ikaduhang kaalaotan mao ang Islam, nan ang ikatulong kaalaotan kinahanglan mao ang Islam, kay sa pagpamatuod sa duha ka saksi ang usa ka butang natukod. Ang Tinipong Bansa pagasamad pag-usab sa Islam sa panahon sa balaod sa Domingo.

Speaking of Ezekiel’s valley of bones Sister White records the following.

Mahitungod sa walog sa mga bukog ni Ezekiel, gisulat ni Sister White ang mosunod.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “Ang mga manulonda nagkupot sa upat ka mga hangin, nga gihulagway ingon sa usa ka masuk-anong kabayo nga nagtinguha sa pagbungkag sa iyang pagpugong ug modasmag ibabaw sa tibuok nawong sa yuta, nga nagdala ug kalaglagan ug kamatayon diha sa iyang giagian.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Matulog ba kita diha sa mismong utlanan sa walay kataposang kalibotan? Mahimo ba kitang tapolan, bugnaw, ug daw patay? O, hinaut nga anaa unta sa atong mga iglesia ang Espiritu ug gininhawa sa Dios nga gininhawa ngadto sa Iyang katawohan, aron sila makatindog sa ilang mga tiil ug mabuhi. Kinahanglan natong makita nga hiktin ang dalan, ug masigpit ang ganghaan. Apan sa atong pag-agi pinaagi sa masigpit nga ganghaan, ang kalapad niini walay utlanan.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The message of the “four winds” that raises the two prophets of Revelation eleven is the message of the angry horse of Bible prophecy, as represented throughout the biblical testimony, but also as visually represented upon the two sacred tables of Habakkuk. The message that brings Elijah and Moses to their feet is the message of the third woe that comes quickly after they are raised to their feet, for when the Sunday law arrives and Islam strikes again Moses and Elijah are lifted up as the ensign to the nations.

Ang mensahe sa “upat ka hangin” nga nagpatindog sa duha ka mga manalagna sa Pinadayag onse mao ang mensahe sa masuko nga kabayo sa tagna sa Biblia, ingon sa girepresentar sa tibuok pagpamatuod sa Biblia, apan usab ingon sa biswal nga girepresentar ibabaw sa duha ka sagradong papan ni Habakkuk. Ang mensahe nga nagpatindog kang Elias ug Moises mao ang mensahe sa ikatulong kaalaut nga moabot sa madali human sila mapatindog, kay sa diha nga moabot ang balaod sa Domingo ug ang Islam moatake pag-usab, si Moises ug Elias pagabayawon ingon nga bandila alang sa mga nasud.

The third woe of Islam is also the seventh trumpet. The beginning of the sounding of the seventh trumpet was on October 22, 1844, when the judgment began.

Ang ikatulong kaalautan sa Islam mao usab ang ikapitong trumpeta. Ang pagsugod sa pagpatunog sa ikapitong trumpeta mao ang Oktubre 22, 1844, sa dihang nagsugod ang paghukom.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> Apan sa mga adlaw sa tingog sa ikapitong anghel, sa diha nga siya magasugod na sa pagpatunog, ang tinago sa Dios pagatumanon, sumala sa iyang gipahibalo ngadto sa iyang mga ulipon nga mga manalagna. Pinadayag 10:7.

The “days of the voice of the seventh angel” is the days of the investigative judgment, that began on October 22, 1844. Then the judgment of the dead commenced. Once the third woe comes quickly the sounding of the seventh trumpet is again marked. This sounding is not the beginning of the investigative judgment, but the end of the judgment of the house of God, and the beginning of the judgment of God’s other flock.

Ang “mga adlaw sa tingog sa ikapitong manulonda” mao ang mga adlaw sa imbestigatibong paghukom, nga nagsugod niadtong Oktubre 22, 1844. Unya ang paghukom sa mga patay nagsugod. Sa diha nga ang ikatulong kaalaut moabot sa madali, ang pagpatunog sa ikapitong trumpeta pag-usab gimarkahan. Kining pagpatunog dili mao ang sinugdanan sa imbestigatibong paghukom, kondili ang katapusan sa paghukom sa panimalay sa Dios, ug ang sinugdanan sa paghukom sa laing panon sa Dios.

> And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. Revelation 11:15–17.

> Ug ang ikapitong manulonda mipatingog; ug may dagkung mga tingog didto sa langit, nga nagaingon: Ang mga gingharian niining kalibotana nahimong mga gingharian sa atong Ginoo ug sa iyang Cristo; ug siya magahari sa walay katapusan. Ug ang kaluhaan ug upat ka mga anciano, nga nanaglingkod sa atubangan sa Dios sa ilang mga trono, nanghapa sa ilang mga nawong, ug misimba sa Dios, Nga nagaingon: Nagapasalamat kami kanimo, Oh Ginoong Dios nga Makagagahum sa tanan, nga mao, ug kaniadto, ug magaabut; tungod kay gikuha mo ang imong dakung gahum ngadto kanimo, ug naghari ka. Pinadayag 11:15–17.

The “mystery of God” is Christ in us, the hope of glory that is finished in the time period when Moses and Elijah stand up and are resurrected through a message from the Word of God that identifies Islam. If the message is received it binds a soul for the heavenly garner, but for those who reject the message it is the message of the archers of Islam that bind them in bundles to be burned in the fires of destruction. The message of the seventh trumpet seals the one hundred and forty-four thousand in advance of them being lifted up as an ensign to bring in God’s other flock. The two resurrected prophets must first be sealed before the world can be warned.

Ang “tinago sa Dios” mao si Cristo diha kanato, ang paglaum sa himaya nga pagahingpiton sa yugto sa panahon sa dihang si Moises ug si Elias motindog ug pagabanhawon pinaagi sa usa ka mensahe gikan sa Pulong sa Dios nga nagaila sa Islam. Kon ang mensahe pagadawaton, kini nagabugkos sa usa ka kalag alang sa langitnong kamalig; apan alang kanila nga mosalikway sa mensahe, kini mao ang mensahe sa mga mamamana sa Islam nga nagabugkos kanila sa mga binugkos aron sunogon diha sa mga kalayo sa kalaglagan. Ang mensahe sa ikapitong trumpeta nagatimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa wala pa sila ipataas ingon nga usa ka bandila aron pagapasudlon ang laing panon sa Dios. Ang duha ka gibanhaw nga mga manalagna kinahanglan una nga matimri sa dili pa mapasidan-an ang kalibutan.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.

> “Ang buluhaton sa Balaang Espiritu mao ang pagpakombinse sa kalibotan mahitungod sa sala, sa pagkamatarong, ug sa paghukom. Ang kalibotan mapahimangnoan lamang pinaagi sa pagtan-aw niadtong mga motuo sa kamatuoran nga nabalaan pinaagi sa kamatuoran, nga nagalihok sumala sa hataas ug balaan nga mga prinsipyo, nga nagapakita, sa hataas ug halangdong kahulogan, sa linya sa paglain tali sa mga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa mga nagayatak niini ilalom sa ilang mga tiil. Ang pagkabalaan pinaagi sa Espiritu nagtimaan sa kalainan tali sa mga adunay patik sa Dios, ug niadtong nagabantay sa mini nga adlaw sa pagpahulay. Sa dihang moabot ang pagsulay, ipakita sa dayag kung unsa ang marka sa mananap. Kini mao ang pagbantay sa Domingo. Kadtong, human makadungog sa kamatuoran, magpadayon sa pag-isip niini nga adlaw nga balaan, nagadala sa timaan sa tawo sa sala, nga naghunahuna sa pag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod. Bible Training School, Disyembre 1, 1903.

When the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign unto the nations, the nations will be angry. The power that angers the nations in Bible prophecy is Islam. Islam will strike the United States again at the Sunday law.

Sa dihang ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagabayawon ingon nga usa ka bandila ngadto sa mga nasud, masuko ang mga nasud. Ang gahum nga nagapasuko sa mga nasud diha sa tagna sa Biblia mao ang Islam. Mosulong pag-usab ang Islam batok sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos sa panahon sa balaod sa Dominggo.

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:18, 19.

> Ug ang mga nasud nangasuko, ug miabot na ang imong kapungot, ug ang panahon na sa mga patay, aron sila paghukman, ug aron ihatag mo ang balos sa imong mga ulipon nga mga manalagna, ug sa mga balaan, ug kanila nga nangahadlok sa imong ngalan, gagmay ug dagko; ug aron laglagon mo sila nga nagalaglag sa yuta. Ug ang templo sa Dios giablihan didto sa langit, ug nakita sa iyang templo ang arka sa iyang tugon; ug dihay mga kilat, ug mga tingog, ug mga dalugdog, ug usa ka linog, ug dakung ulan-nga-yelo. Pinadayag 11:18, 19.

After this series of prophetic events, John presents the church who are to be the ensign.

Human niini nga sunod-sunod nga mga panghitabo nga matagnaon, gipaila ni Juan ang iglesia nga maoy mahimong bandila.

> And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars. And she being with child cried, travailing in birth, and pained to be delivered. Revelation 12:1.

> Ug mipakita ang usa ka dakong kahibulongan sa langit; usa ka babaye nga binistihan sa adlaw, ug ang bulan diha sa ilalom sa iyang mga tiil, ug sa ibabaw sa iyang ulo usa ka purongpurong nga may napulog-duha ka mga bituon. Ug siya, sanglit mabdos, misinggit sa kasakit sa pagpanganak, ug nag-antus sa kasakit aron manganak. Pinadayag 12:1.

Here the church that was slain, trampled down, resurrected, and thereafter is taken up into heaven as God’s ensign is shining with the glory of the sun. They are standing upon the moon, representing the shadow of the twelve stars upon their crown. The shadow is the twelve tribes of ancient Israel that typified and reflected the twelve disciples that are the twelve stars in her crown. The beginning of ancient Israel is typifying the end of ancient Israel in the illustration.

Dinhi ang iglesia nga gipatay, gitumban, gibanhaw, ug pagkahuman gidala ngadto sa langit samtang ang bandera sa Dios nagasidlak uban sa himaya sa adlaw. Sila nagatindog ibabaw sa bulan, nga nagarepresentar sa landong sa napulog-duha ka mga bituon ibabaw sa ilang purongpurong. Ang landong mao ang napulog-duha ka mga banay sa karaang Israel nga naghulagway ug nagapakita sa napulog-duha ka mga tinun-an nga mao ang napulog-duha ka mga bituon sa iyang purongpurong. Ang sinugdanan sa karaang Israel nagahulagway sa katapusan sa karaang Israel diha sa hulagway.

The woman is about to bring forth a child, which identifies the birth of Christ at the end of ancient Israel, but now represents the birth of the Gentiles that come out of Babylon and join the one hundred and forty-four thousand. As soon as Elijah and Moses are lifted up as the ensign, she delivers God’s other flock who will respond to the ensign.

Ang babaye hapit nang manganak ug usa ka bata, nga nagaila sa pagkahimugso ni Cristo sa katapusan sa karaang Israel, apan karon nagrepresentar sa pagkahimugso sa mga Gentil nga manggula gikan sa Babilonia ug moapil sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Sa diha nga si Elias ug si Moises ibayaw ingon nga bandila, iyang igaanak ang laing panon sa Dios nga motubag sa bandila.

The “world can only be warned” by seeing the one hundred and forty-four thousand lifted up as an ensign during the crisis that begins at the Sunday law in the United States. Those who come out of Babylon and stand with the one hundred and forty-four thousand are represented as the great multitude. Those two groups located in Revelation seven are represented by Moses and Elijah at the mount of Transfiguration, and God’s triumphant church that is resurrected and lifted up as an ensign come together with God’s other flock that are still then in Babylon during that final time of crisis.

Ang “kalibutan mapasidan-an lamang” pinaagi sa pagtan-aw sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga gipataas ingon nga usa ka bandila sa panahon sa krisis nga magsugod sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa. Kadtong manggula gikan sa Babilonia ug motindog uban sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo girepresentahan ingon nga ang dakong panon. Kining duha ka pundok nga anaa sa Pinadayag pito girepresentahan ni Moises ug Elias didto sa bukid sa Pagbag-o sa Panagway, ug ang madaugon nga iglesia sa Dios nga gibanhaw ug gipataas ingon nga usa ka bandila mahiusa uban sa laing panon sa Dios nga niadtong panahona atua pa sa Babilonia sulod niadtong katapusang panahon sa krisis.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompense to his enemies. Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:5–14.

> Pamatia ang pulong sa Ginoo, kamo nga nangurog sa iyang pulong; Ang inyong mga igsoon nga nagdumot kaninyo, nga nagsalikway kaninyo tungod sa akong ngalan, miingon, Himuon unta nga mahimayaon ang Ginoo: apan siya magapakita alang sa inyong kalipay, ug sila maulawan. Usa ka tingog sa kaguliyang gikan sa siyudad, usa ka tingog gikan sa templo, usa ka tingog sa Ginoo nga nagahatag ug balus sa iyang mga kaaway. Sa wala pa siya magbati sa labor, nanganak na siya; sa wala pa moabut ang iyang kasakit, nakaanak siya ug batang lalaki. Kinsa ba ang nakadungog ug ingon niana? kinsa ba ang nakakita ug mga butang nga ingon niini? Manganak ba ang yuta sa usa lamang ka adlaw? o matawo ba ang usa ka nasod sa makausa? kay sa diha nga ang Zion nagbati sa labor, nanganak siya sa iyang mga anak. Ako ba magdala ngadto sa pagpanganak, ug dili magapaanak? nagaingon ang Ginoo: Ako ba ang magapaanak, ug magatabon sa tagoangkan? nagaingon ang imong Dios. Pagmaya kamo uban sa Jerusalem, ug paglipay uban kaniya, kamong tanan nga nahigugma kaniya: pagmaya uban kaniya sa dakung kalipay, kamong tanan nga nagabangotan tungod kaniya: Aron kamo makasuso, ug mabusog gikan sa mga dughan sa iyang mga kalipay; aron kamo makagatas, ug malipay sa kadagaya sa iyang himaya. Kay mao kini ang giingon sa Ginoo, Ania karon, akong ipadala ngadto kaniya ang pakigdait sama sa usa ka suba, ug ang himaya sa mga Gentil sama sa usa ka nagaawas nga sapa: unya kamo makasuso, pagadad-on kamo sa iyang kilid, ug pagadudlayan sa iyang mga tuhod. Maingon sa usa nga ginalipay sa iyang inahan, sa ingon niana ako magalipay kaninyo; ug kamo pagalipayon didto sa Jerusalem. Ug sa diha nga makita ninyo kini, ang inyong kasingkasing magakalipay, ug ang inyong mga bukog motubo sama sa hilamon: ug ang kamot sa Ginoo maila ngadto sa iyang mga alagad, ug ang iyang kasuko batok sa iyang mga kaaway. Isaias 66:5–14.

Those that are born when they ascend to heaven are those who have been cast out by their brethren that hated them. Their brethren that hated them and rejoiced in their death, are those who say they are Jews, but are not. They are those of the synagogue of Satan that will prophetically worship at the feet of the ensign that consists of the “outcasts of Israel.”

Kadtong mga natawo sa dihang sila mosaka ngadto sa langit mao kadtong mga gisalikway sa ilang mga igsoon nga nagdumot kanila. Ang ilang mga igsoon nga nagdumot kanila ug nangalipay sa ilang kamatayon mao kadtong nagaingon nga sila mga Judio, apan dili. Sila mao ang gikan sa sinagoga ni Satanas nga sa paagi sa tagna mosimba sa tiilan sa bandila nga gilangkuban sa mga “sinakpan sa Israel.”

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.

> Ug iyang ibutang ang usa ka bandila alang sa mga nasud, ug tigumon niya ang mga sinalikway sa Israel, ug pagatigumon ang mga nagkatibulaag sa Juda gikan sa upat ka suok sa yuta. Isaias 11:12.

> “You think that those who worship before the saints’ feet (Revelation 3:9) will at last be saved. Here I must differ with you; for God showed me that this class were professed Adventists, who had fallen away, and ‘crucified to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.’ And in the ‘hour of temptation,’ which is yet to come, to show out everyone’s true character, they will know that they are forever lost, and overwhelmed with anguish of spirit, they will bow at the saints’ feet.” Word to the Little Flock, 12.

> “Nagtuo ka nga kadtong mosimba sa atubangan sa mga tiil sa mga balaan (Pinadayag 3:9) sa katapusan maluwas. Dinhi kinahanglan nga mosupak ako kanimo; kay gipakita sa Dios kanako nga kining pundoka mga nag-angkon nga mga Adventista, nga nangatras gikan sa pagtoo, ug ‘ilang gilansang pag-usab alang sa ilang kaugalingon ang Anak sa Dios, ug gipakaulawan Siya sa dayag.’ Ug sa ‘takna sa pagtintal,’ nga moabot pa, aron ipadayag ang tinuod nga kinaiya sa matag-usa, mahibalo sila nga sila nangawala na sa walay katapusan, ug gilamoy sa kasakit sa espiritu, moyukbo sila sa mga tiil sa mga balaan.” Word to the Little Flock, 12.

He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.

Ang adunay igdulungog, pamatia niya ang gisulti sa Espiritu ngadto sa mga iglesia.

Back to Articles