Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety

Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatos ug Kasiyaman

The Prophetic Crescendo: Unveiling the Battle of Panium and the Prelude to the Sunday Law

Ang Propetikong Kasakitan: Pagpadayag sa Gubat sa Panium ug sa Paunang Hulagway sa Balaod sa Domingo

Author

Jeff Pippenger

Published

April 20, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The last article ended with a passage that included the paragraph that said, “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” “Transgression” reaches its limit when the cup of probationary time is filled, and that limit is reached for the United States at the Sunday law.

Ang miaging artikulo natapos pinaagi sa usa ka teksto nga naglakip sa parapo nga nagaingon, “Ang kalapasan hapit na makaabot sa iyang kinutoban. Ang kalibog nagapuno sa kalibutan, ug usa ka dakung kahadlok sa dili madugay moabut ibabaw sa mga tawo. Ang katapusan haduol na kaayo. Kita nga nakaila sa kamatuoran kinahanglan mangandam alang sa maoy sa dili madugay mobuto ibabaw sa kalibutan ingon nga usa ka makalumos nga katingala.” Ang “kalapasan” makaabot sa iyang kinutoban sa dihang mapuno ang kopa sa panahon sa pagsulay, ug kana nga kinutoban maabot alang sa Estados Unidos sa balaod sa Dominggo.

> “But Christ declared that not one jot or tittle of the law should fail until heaven and earth should pass away. The very work that he came to do was to exalt the law, and show to the created worlds and to heaven that God is just, and that his law need not be changed. But here is Satan’s right-hand man ready to carry on the work that Satan commenced in heaven, that of trying to amend the law of God. And the Christian world has sanctioned his efforts by adopting this child of the papacy,—the Sunday institution. They have nourished it, and will continue to nourish it, until Protestantism shall give the hand of fellowship to the Roman power. Then there will be a law against the Sabbath of God’s creation, and then it is that God ‘will do a strange work in the earth.’ He has borne long with the perversity of the race; he has tried to win them to himself. But the time will come when they shall have filled their measure of iniquity; and then it is that God will work. This time is almost reached. God keeps a record with the nations: the figures are swelling against them in the books of heaven; and when it shall have become a law that the transgression of the first day of the week shall be met with punishment, then their cup will be full.” Review and Herald, March 9, 1886.

> “Apan si Cristo mipahayag nga walay usa ka yota o kudlit sa kasugoan ang mapakyas hangtod nga ang langit ug ang yuta mahanaw. Ang mismong buhat nga iyang gianhi aron tumanon mao ang pagpataas sa kasugoan, ug sa pagpakita ngadto sa mga gibuhat nga kalibotan ug ngadto sa langit nga ang Dios matarong, ug nga ang iyang kasugoan dili kinahanglan usbon. Apan ania karon ang tuong-kamot nga tawo ni Satanas nga andam mopadayon sa buhat nga gisugdan ni Satanas sa langit, nga mao ang pagsulay sa pag-usab sa kasugoan sa Dios. Ug gihatagan sa Kristohanong kalibotan og pagsang-ayon ang iyang mga paningkamot pinaagi sa pagdawat niining anak sa pagkapapa,—ang institusyon sa Domingo. Ilang gialimahan kini, ug magapadayon sila sa pag-alima niini, hangtod nga ang Protestanteismo mohatag sa kamot sa pakig-uban ngadto sa gahum sa Roma. Unya adunay balaod batok sa Igpapahulay sa binuhat sa Dios, ug unya mao kana ang panahon nga ang Dios ‘magabuhat ug talagsaong buhat sa yuta.’ Dugay na siyang mapailobon sa pagkabaliko sa kaliwatan; siya naningkamot sa pagdani kanila ngadto sa iyang kaugalingon. Apan moabot ang panahon nga mapuno na nila ang taksanan sa ilang kasal-anan; ug unya mao kana ang panahon nga ang Dios molihok. Hapit na gayud maabot kini nga panahon. Ang Dios nagatipig ug tala uban sa mga nasod: ang mga numero nagahubag batok kanila diha sa mga basahon sa langit; ug sa dihang mahimo nang balaod nga ang paglapas sa unang adlaw sa semana pagatubagon pinaagi sa silot, nan mapuno na ang ilang copa.” Review and Herald, Marso 9, 1886.

At the Sunday law the United States will have filled its cup to the full, and national apostasy will be followed by national ruin. The paragraph we are considering says, “transgression has almost reached its limit,” “and a great terror is soon to come upon human beings.” At the Sunday law, which is the “hour of the great earthquake” in chapter eleven of Revelation, “the tenth part of the city fell,” and “behold, the third woe cometh quickly,” and the “seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet, and it arrives at the Sunday law bringing “great terror.” At that point “the end is very near,” and it comes as “an overwhelming surprise.” At the Sunday law the cup of probationary time is also filled up for the papacy, for then the second voice of Revelation eighteen proclaims, “Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double.”

Sa balaod sa Domingo ang Tinipong Bansa sa Amerika makapuno na sa iyang copa hangtod sa tumoy, ug ang nasudnong apostasya pagasundan sa nasudnong pagkalaglag. Ang parapo nga atong gihunahuna nagaingon, “ang paglapas hapit na maabot ang iyang kinutoban,” ug “ang usa ka dakung kalisang sa dili madugay moabot ibabaw sa mga tawo.” Sa balaod sa Domingo, nga mao ang “takna sa dakung linog” diha sa ikanapulog-usa nga kapitulo sa Pinadayag, “ang ikapulo ka bahin sa siyudad nangapukan,” ug “ania karon, ang ikatulong alaut nagaabut sa madali,” ug ang “ikapitong manolunda mipatingog.” Ang ikatulong alaut mao ang ikapitong trumpeta, ug kini moabot sa balaod sa Domingo nga nagadala ug “dakung kalisang.” Nianang puntoha “ang katapusan haduol na kaayo,” ug kini moabot ingon nga “usa ka makapabug-at nga katingala.” Sa balaod sa Domingo ang copa usab sa panahon sa pagsulay mapuno alang sa kapapahan, kay unya ang ikaduhang tingog sa Pinadayag dieciocho nagamantala, “Gumula kamo gikan kaniya, akong katawohan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala nakaabot na ngadto sa langit, ug ang Dios nakahinomdom sa iyang mga kasal-anan. Balusi siya sumala sa iyang pagbalus kaninyo, ug dublihi siya sa makaduha sumala sa iyang mga buhat: sa copa nga iyang gipuno, pun-i siya sa makaduha.”

That history opens up at the Sunday law, and marks a symbolic period of time when the papacy “shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many,” for “in the last days there will be many martyrs.” That which enrages the papacy is the “tidings out of the east and out of the north” which “shall trouble him,” but “he will come to his end, and none shall help him.” From the Sunday law to the end of the papacy, the first phase of God’s executive judgment begins. It is followed by the second phase which is the seven last plagues, and finally the eternal destruction of the wicked at the close of the thousand year millennium. The history of God’s executive judgment is placed within the context of war.

Kana nga kasaysayan magsugod sa balaod sa Domingo, ug nagtimaan sa usa ka simbolikong yugto sa panahon sa dihang ang pagkapapa “mogula uban sa dakong kapungot aron sa paglaglag, ug sa hingpit sa pagpapas sa daghan,” kay “sa ulahing mga adlaw daghan ang mamahimong mga martir.” Ang nakapasuko sa pagkapapa mao ang “mga balita gikan sa sidlakan ug gikan sa amihanan” nga “makasamok kaniya,” apan “moabot siya sa iyang katapusan, ug walay motabang kaniya.” Gikan sa balaod sa Domingo hangtod sa katapusan sa pagkapapa, nagsugod ang unang hugna sa ehekutibong paghukom sa Dios. Sunda kini sa ikaduhang hugna nga mao ang pito ka ulahing mga hampak, ug sa katapusan ang walay katapusang paglaglag sa mga dautan sa pagtapos sa linibo ka tuig nga milenyo. Ang kasaysayan sa ehekutibong paghukom sa Dios gibutang sulod sa konteksto sa gubat.

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.

> “Ania kita nagatindog sa tukmang pultahan sa dagku ug balaan nga mga hitabo. Ang mga tagna nagakatuman. Katingalahang, masidhing kasaysayan ginarekord diha sa mga basahon sa langit. Ang tanang butang sa atong kalibotan anaa sa kasamok. Adunay mga gubat, ug mga hungihong sa mga gubat. Ang mga nasod nangasuko, ug miabot na ang panahon sa mga patay, nga sila pagahukman. Ang mga hitabo nagabag-o aron mapahinabo ang adlaw sa Dios nga nagadali gayud. Morag usa na lamang ka gutlo sa panahon ang nahibilin. Apan samtang bisan karon ang nasod nagatindog batok sa nasod, ug gingharian batok sa gingharian, wala pa karon ang kinatibuk-ang panag-engkuwentro. Sa pagkakaron ang upat ka mga hangin ginapugngan pa hangtod nga ang mga sulugoon sa Dios pagatimrihan sa ilang mga agtang. Unya ang mga gahum sa yuta magapahimutang sa ilang mga kusog alang sa katapusang dakung gubat.” Christian Service, 50, 51.

God seals the one hundred and forty-four thousand and then calls His other flock out of Babylon, and the other flock also receives the seal of God, though they are represented as the “great multitude” in contrast with the one hundred and forty-four thousand. The essential point to see in the previous quote is that “the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads.” At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand have been sealed, “and behold the third woe cometh quickly”, yet it is not until the last of God’s other flock have received the seal that the four winds are fully released.

Selyohan sa Dios ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo ug dayon tawgon Niya ang Iyang laing panon gikan sa Babilonia, ug ang laing panon usab modawat sa selyo sa Dios, bisan pa nga sila gihulagway ingon nga “dakong panon” taliwag sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Ang mahinungdanong punto nga makita sa miaging kinutlo mao nga “ang upat ka hangin ginapugngan hangtud nga ang mga ulipon sa Dios maselyohan sa ilang mga agtang.” Sa balaod sa Domingo ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo naselyohan na, “ug ania karon, ang ikatulong kaalaut moabut sa madali,” apan dili pa hangtud nga ang kataposan sa laing panon sa Dios nakadawat sa selyo nga ang upat ka hangin hingpit nga mapagawas.

> “The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished his work in the Sanctuary, he will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out. I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the Sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Review and Herald, August 1, 1849.

> “Ang mga nasod karon nagkasuko na, apan sa dihang ang atong Labing Halangdong Saserdote makakompleto na sa Iyang buluhaton didto sa Santuwaryo, motindog Siya, magsul-ob sa mga sapot sa panimalos, ug unya igabubo ang pito ka ulahing mga hampak. Nakita ko nga pugngan sa upat ka mga manulonda ang upat ka mga hangin hangtod mahuman ang buluhaton ni Jesus sa Santuwaryo, ug unya moabot ang pito ka ulahing mga hampak.” Review and Herald, Agosto 1, 1849.

The “great and solemn events” which we are “standing upon the threshold of,” are represented as “wars, and rumors of wars.” It is represented as occurring when “everything in our world is in agitation,” when nations are “already rising against nation.” Panium represents the “strange and eventful history,” in verse fifteen of Daniel chapter eleven, that leads into, and ushers in verse sixteen, which is the Sunday law, where the “general engagement,” that all “the powers of earth” marshal their forces for the last great battle. That “last great battle” is the third World War, and is represented by the Battle of Actium in 31 BC.

Ang “dagku ug solemne nga mga panghitabo” nga kita “nagatindog sa pultahan niini,” gihulagway ingon nga “mga gubat, ug mga dungogdungog sa mga gubat.” Gihulagway kini nga mahitabo sa dihang “ang tanang butang sa atong kalibotan anaa sa kasamok,” sa dihang ang mga nasod “nagatindog na batok sa nasod.” Ang Panium nagrepresentar sa “katingad-an ug hitaboon nga kasaysayan,” diha sa bersikulo kinse sa Daniel kapitulo onse, nga nagadala ngadto sa, ug nagapasulod sa bersikulo sais, nga mao ang balaod sa Domingo, diin ang “kinatibuk-ang panag-away,” nga alang niini “ang tanang mga gahum sa yuta” nagahan-ay sa ilang mga kusog alang sa katapusang dakung gubat. Kana nga “katapusang dakung gubat” mao ang ikatulong Gubat sa Kalibotan, ug girepresentahan sa Gubat sa Actium niadtong 31 BC.

Verses one and two, and verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty in Daniel eleven. Verse forty identifies the history of the United States and Adventism from 1798 unto 1989. It then is silent until the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the spewing out of the Laodicean Seventh-day Adventist church in verse forty-one, which is the Sunday law, that is also verse sixteen. Verses one and two identify the time of the end in 1989, and the presidents of the United States from that point, until the sixth rich president who stirs up the satanic globalists. Verse two brings the history to the election of Donald Trump in 2016, and then verse three takes up the history of the ten kings, represented by Alexander the Great, who is the seventh kingdom of Bible prophecy, who give their kingdom to the papacy at the soon coming Sunday law crisis.

Ang mga bersikulo uno ug dos, ug ang mga bersikulo napulo hangtod kinse nagrepresentar sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta sa Daniel onse. Ang bersikulo kuwarenta nagpaila sa kasaysayan sa Estados Unidos ug sa Adventismo gikan sa 1798 hangtod sa 1989. Dayon kini naghilom hangtod sa katapusan sa Estados Unidos ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia ug sa pagsuka gawas sa iglesya sa Laodicean nga Seventh-day Adventist diha sa bersikulo kuwarenta’y-uno, nga mao ang balaod sa Domingo, nga mao usab ang bersikulo disi-sais. Ang mga bersikulo uno ug dos nagpaila sa panahon sa katapusan sa 1989, ug sa mga presidente sa Estados Unidos gikan nianang puntoa hangtod sa ikaunom nga adunahang presidente nga nagdasig sa satanikong mga globalista. Ang bersikulo dos nagdala sa kasaysayan ngadto sa pagkapili ni Donald Trump sa 2016, ug dayon ang bersikulo tres mopadayon sa kasaysayan sa napulo ka mga hari, nga girepresentahan ni Alexander the Great, nga mao ang ikapitong gingharian sa tagna sa Biblia, nga naghatag sa ilang gingharian ngadto sa kapapahan sa haduol nang krisis sa balaod sa Domingo.

Verse ten closes by identifying 1989 as the time of the end, and verses eleven and twelve set forth the war in the Ukraine, identifying that Putin, and Russia will win the war, but that they will not be benefitted by their victory. The Ukrainian War began in 2014, a year before Trump’s first campaign began. These verses lead into the resurrection (politically) of Donald Trump as he begins his third campaign to become the eighth president, that is of the seven. Verse thirteen identifies the political struggles of Trump that precedes his victory at Panium in verse fifteen, and verse fourteen addresses the history that occurs during the Battle of Panium until his victory in verse fifteen, the history when the man of sin begins to openly intrude into political history. When the papacy intrudes into prophetic history, the whore of Tyre begins to sing and the vision is established.

Ang bersikulo napulo nagtapos pinaagi sa pag-ila sa 1989 ingon nga panahon sa katapusan, ug ang mga bersikulo onse ug dose naglatid sa gubat sa Ukraine, nga nagaila nga si Putin, ug ang Rusya modaog sa gubat, apan sila dili makabenepisyo gikan sa ilang kadaugan. Ang Gubat sa Ukraine nagsugod niadtong 2014, usa ka tuig sa wala pa nagsugod ang unang kampanya ni Trump. Kining mga bersikulo modala ngadto sa pagkabanhaw (sa politika) ni Donald Trump samtang nagsugod siya sa iyang ikatulong kampanya aron mahimong ikawalong presidente, nga mao ang sa pito. Ang bersikulo trese nagaila sa mga pakigbisog sa politika ni Trump nga nag-una sa iyang kadaugan sa Panium diha sa bersikulo kinse, ug ang bersikulo katorse nagtumong sa kasaysayan nga mahitabo sa panahon sa Gubat sa Panium hangtod sa iyang kadaugan diha sa bersikulo kinse, ang kasaysayan sa dihang ang tawo sa sala magsugod sa dayag nga pagsamok ngadto sa politikal nga kasaysayan. Sa dihang ang kapapahan mosamok ngadto sa profetikanhong kasaysayan, ang bigaon sa Tiro magsugod sa pag-awit ug ang panan-awon mapalig-on.

The victory at Panium in 200 BC, was followed by the waymark of the Maccabees “revolt” at Modein (meaning protest) in 167 BC. In 164 BC the Maccabees rededicated the Temple, and Antiochus Epiphanes died marking the turning point in the Maccabean struggle against the Greek religious influence. In the period from 161 BC to 158 BC the work of entering into a league was initiated and finalized. The prophetic waymarks repeat in the Hasmonean Dynasty within the history of verses fifteen to verse twenty-three.

Ang kadaugan sa Panium niadtong 200 BC gisundan sa ilhanang pangtagna sa “pag-alsa” sa mga Maccabeo didto sa Modein (nga nagkahulogan ug protesta) niadtong 167 BC. Niadtong 164 BC, ang mga Maccabeo naghalad pag-usab sa Templo, ug si Antiochus Epiphanes namatay, nga nagtimaan sa kausaban nga punto sa pakigbisog sa mga Maccabeo batok sa Griyegong relihiyosong impluwensiya. Sa yugto gikan sa 161 BC ngadto sa 158 BC, gisugdan ug gitapos ang buluhaton sa pagsulod ngadto sa usa ka pakigsaad. Ang mga ilhanang pangtagna nagbalik sa Dinastiyang Hasmonean sulod sa kasaysayan sa mga bersikulo kinse hangtod sa bersikulo baynte-traytres.

The league with Rome in verse twenty-three is a direct reference, but in verse fifteen, the four Maccabean waymarks of 167 BC, 164 BC, 161 BC and 158 BC, are only seen when the history of the “league” is applied to the verse. When Pompey conquered Jerusalem in verse sixteen, he was confronted with a civil war that was taking place within the city, and the two opposing parties were both splinter groups of the Hasmonean Dynasty. The Maccabees are therefore also in the history of verse sixteen.

Ang pakigsaad uban sa Roma diha sa bersikulo beinte-tres usa ka tuwirang reperensiya, apan diha sa bersikulo kinse, ang upat ka Maccabean nga mga timaan sa dalan sa 167 BC, 164 BC, 161 BC ug 158 BC makita lamang sa dihang ang kasaysayan sa “pakigsaad” iaplikar ngadto sa maong bersikulo. Sa dihang si Pompey miilog sa Jerusalem diha sa bersikulo disesais, iyang giatubang ang usa ka gubat sibil nga nagakahitabo sulod sa siyudad, ug ang duruha ka nagkasupak nga mga pundok kapwa mga nabahin nga sanga sa Dinastiyang Hasmonean. Busa, ang mga Maccabeo anaa usab sa kasaysayan sa bersikulo disesais.

Verse twenty identifies the birth of Christ and verses twenty-one and twenty-two identify the history of Christ’s death, therefore that history has the line of the Hasmonean Dynasty represented by the Pharisees. Verses fifteen through twenty-three are identifying the literal glorious land, and God’s Judean apostate people who professed to be the defenders of His truths, but were no more God’s representatives than is apostate Protestantism.

Ang bersikulo baynte nagtimaan sa pagkatawo ni Cristo ug ang mga bersikulo baynte-uno ug baynte-dos nagtimaan sa kasaysayan sa kamatayon ni Cristo; busa, niana nga kasaysayan anaa ang linya sa Dinastiyang Hasmonean nga girepresentahan sa mga Pariseo. Ang mga bersikulo kinse hangtod baynte-tres nagtimaan sa literal nga mahimayaong yuta, ug sa apostatang katawhan sa Judea sa Dios nga nag-angkon nga sila mao ang mga manlalaban sa Iyang mga kamatuoran, apan dili na sila mga representante sa Dios labaw pa kay sa apostatang Protestantismo.

Sister White informs us that “much of the history that has taken place in fulfillment of” “the eleventh of Daniel” “will be repeated.” The line of prophecy represented by the Hasmonean Dynasty represents the line of prophecy illustrating the apostate horn of Protestantism beginning at the third presidential campaign that is taken up by the sixth richest president. Trump runs for president three times, the first and the last time he runs he is victorious, but the second time the rebellion represented by the number thirteen, identifies the stolen election of 2020. The world is then being divided into two classes, one class can see 2020, and the other class is blind. It symbolizes the great test which precedes the close of probation for Adventists in the formation of the image of the beast.

Si Sister White nagpahibalo kanato nga “daghan sa kasaysayan nga nahitabo sa katumanan sa” “ang ikanapulog-usa sa Daniel” “pagausbon.” Ang linya sa tagna nga girepresentahan sa Dinastiyang Hasmonean nagarepresentar sa linya sa tagna nga naghulagway sa apostatang sungay sa Protestantismo nga nagsugod sa ikatulong kampanya pagkapresidente nga gidala sa ikaunom nga labing adunahang presidente. Si Trump midagan isip presidente sa makatulo, sa una ug sa katapusang higayon nga midagan siya siya nagmadaugon, apan sa ikaduhang higayon ang pagsukol nga girepresentahan sa numero trese nagtimaan sa gikawat nga eleksyon sa 2020. Ang kalibotan unya ginabahín ngadto sa duha ka hut-ong, ang usa ka hut-ong makakita sa 2020, ug ang laing hut-ong buta. Kini nagsimbolo sa dakong pagsulay nga nag-una sa pagtapos sa panahon sa gracia alang sa mga Adventista diha sa pagporma sa dagway sa mananap.

> “Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days.” Review and Herald, April 23, 1889.

> “Sa karon ang mga pagpangandam nagapadayon na, ug ang mga lihok nagakahitabo na, nga moresulta sa paghimo ug usa ka larawan sa mapintas nga mananap. Ang mga hitabo pagadalaon sa kasaysayan sa yuta nga motuman sa mga tagna sa propesiya alang niining kataposang mga adlaw.” Review and Herald, Abril 23, 1889.

The advancing “preparations,” the “movements” that are now “in progress, and the “events” “which will result in making an image to the beast”, and “that will fulfill the predictions of prophecy for these last days,” include the waymarks of the Hasmonean Dynasty from verses fifteen to twenty-three in Daniel chapter eleven. The apostate Hasmonean Dynasty, representing apostate Protestantism, is woven into the testimony of Donald Trump, the sixth and eighth Republican president who stirs up and engages his MAGA-ism against the woke-ism of the new world order.

Ang nagapadayon nga mga “pagpangandam,” ang mga “lihok” nga karon “nagakahitabo na,” ug ang mga “panghitabo” “nga mosangpot sa paghimo ug larawan sa mananap,” ug “nga motuman sa mga tagna sa propesiya alang niining kaulahing mga adlaw,” naglakip sa mga timailhan sa Dinastiyang Hasmonean gikan sa bersikulo kinse hangtod baynte-trés sa Daniel kapitulo onse. Ang apostatang Dinastiyang Hasmonean, nga nagrepresentar sa apostatang Protestanteismo, hinabol sulod sa pagpamatuod ni Donald Trump, ang ikaunom ug ikawalo nga Republikano nga presidente nga nagdasig ug nagpalihok sa iyang MAGA-ism batok sa woke-ism sa bag-ong kalibotang kahusay.

The testimony of Trump reaches to 2020 in verse two of Daniel eleven, and it includes his campaign and first term, then verses thirteen through fifteen identify his third and last campaign, victory, and his last term. Between the two terms, Revelation chapter eleven, identifies that the Republican horn was slain, and laid dead in the street for three and a half days. That line of Trump’s history ties together the beginning and ending of his presidencies in Daniel chapter eleven. Thus, the testimony of Donald Trump is located in both the books of Daniel and the Revelation, and it is located in both books in chapter eleven.

Ang pagpamatuod mahitungod kang Trump moabot ngadto sa 2020 diha sa bersikulo dos sa Daniel onse, ug naglakip kini sa iyang kampanya ug sa iyang unang termino; unya ang mga bersikulo trese hangtod kinse nag-ila sa iyang ikatulong ug katapusang kampanya, kadaugan, ug sa iyang katapusang termino. Taliwala sa duha ka mga termino, ang Pinadayag kapitulo onse nag-ila nga ang sungay nga Republikano gipatay, ug gibutang nga patay sa dalan sulod sa tulo ug tunga ka adlaw. Kana nga linya sa kasaysayan ni Trump nagdugtong sa sinugdanan ug katapusan sa iyang mga pagkapresidente diha sa Daniel kapitulo onse. Busa, ang pagpamatuod mahitungod kang Donald Trump nahimutang sa duha ka mga basahon, sa Daniel ug sa Pinadayag, ug nahimutang kini sa duha ka mga basahon diha sa kapitulo onse.

The three partial lines, when brought together identify Trump’s complete history as the sixth and the eighth president, and they are structured upon the signature of “Truth”. They come from the books of Daniel and Revelation, and produce a line of history which aligns with that “portion of the book of Daniel that relates to the last days.”

Ang tulo ka bahin-bahing linya, sa dihang pagahiuson, nagaila sa tibuok kasaysayan ni Trump ingon nga ikaunom ug ikawalo nga pangulo, ug kini natukod ibabaw sa pirma sa “Kamatuoran”. Gikan kini sa mga basahon ni Daniel ug Pinadayag, ug nagmugna ug usa ka linya sa kasaysayan nga nagahiuyon nianang “bahin sa basahon ni Daniel nga may kalabotan sa katapusang mga adlaw.”

That portion of Daniel is what is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, just before the close of probation, and is therefore an element of the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. But it requires spiritual twenty-twenty vision to see the prophetic waymarks of the two witnesses being slain in 2020.

Kana nga bahin sa Daniel mao ang gibuksan sa Leon sa banay ni Juda, sa dili pa ang pagtapos sa panahon sa kaluoy, ug busa usa kini ka bahin sa mensahe sa pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Apan nagkinahanglan kini og espirituhanong tin-aw nga panan-aw aron makita ang mga ilhanan sa tagna mahitungod sa pagpatay sa duha ka mga saksi sa 2020.

Verse fifteen of Daniel eleven, represents the Battle of Panium and the line of the Hasmonean Dynasty, which was fulfilled by a literal battle, thus symbolizing a prophetic illustration of a spiritual war between the religion of apostate Protestantism and the religion of the globalist’s new age. The Battle of Panium, which occurred in 200 BC, represents the battle of the Republican horn, and the struggle represented by the Maccabean Revolt represents the battle of the apostate Protestant horn. Though the revolt of the Maccabees occurred in 167 BC, it aligns prophetically with the Battle of the Republican horn in 200 BC, for prophetically the horns parallel each other’s histories.

Ang bersikulo kinse sa Daniel onse nagarepresentar sa Gubat sa Panium ug sa linya sa Dinastiyang Hasmonean, nga natuman pinaagi sa usa ka literal nga gubat, sa ingon nagsimbolo sa usa ka mahimatikodong hulagway sa usa ka espirituwal nga gubat tali sa relihiyon sa apostatang Protestantismo ug sa relihiyon sa bag-ong kapanahonan sa globalista. Ang Gubat sa Panium, nga nahitabo niadtong 200 BC, nagarepresentar sa gubat sa sungay sa Republikano, ug ang panagbangi nga girepresentahan sa Pag-alsa sa mga Maccabeo nagarepresentar sa gubat sa apostatang Protestanteng sungay. Bisan pa nga ang pag-alsa sa mga Maccabeo nahitabo niadtong 167 BC, kini nagakatakdo sa mahimatikodong paagi sa Gubat sa sungay sa Republikano niadtong 200 BC, kay sa pagpanagna ang mga sungay nagaparalelo sa kasaysayan sa usag usa.

Verse fifteen represents the prophetic history which immediately precedes and leads into the soon coming Sunday law. It therefore represents the very point in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the power within the sealing message eternally impresses the seal upon God’s last-day people.

Ang bersikulo kinse nagrepresentar sa propetikong kasaysayan nga diha-diha nag-una ug nagdala ngadto sa umalabot sa dili madugay nga balaod sa Domingo. Busa kini nagrepresentar sa mao gayud nga punto sulod sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, sa dihang ang gahum nga anaa sulod sa mensahe sa pagpatik walay kataposang mopatik sa timri ibabaw sa katawhan sa Dios sa kataposang mga adlaw.

It is the Lion of the tribe of Judah who unseals that truth, and that truth is the Revelation of Jesus Christ. The one hundred and forty-four thousand are those who “follow the Lamb whithersoever He goeth,” and when He unseals verse fifteen, the Lion of the tribe of Judah has led His last-day people to Panium. Jesus illustrated this very point in the sealing process when He took His disciples to Panium, just before the cross.

Ang Leon sa banay ni Juda mao ang nagbukas nianang kamatuoran, ug kana nga kamatuoran mao ang Pinadayag ni Jesu-Cristo. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao kadtong “nagasunod sa Cordero bisan asa Siya moadto,” ug sa dihang Iyang gibuksan ang bersikulo kinse, ang Leon sa banay ni Juda maoy nagmando sa Iyang katawhan sa kataposang mga adlaw ngadto sa Panium. Gilarawan ni Jesus kining maong punto sa proseso sa pagtimri sa dihang gidala Niya ang Iyang mga tinun-an ngadto sa Panium, sa wala pa ang krus.

The war of Panium is specifically addressed by Christ, when He was standing in Panium with His disciples and there instructed them that His church would be built upon the confession of Peter, and that “the gates of hell” would not prevail against it. Jesus identified the warfare that is represented by the Battle of Panium. The Battle of Panium is verse fifteen, and verse sixteen is the Battle of Actium. Christ stood at Panium, just before the act of His death played out.

Ang gubat sa Panium espesipikong gituki ni Cristo, sa dihang Siya nagtindog sa Panium uban sa Iyang mga tinun-an ug didto nagtudlo kanila nga ang Iyang iglesia pagatukoron ibabaw sa pagsugid ni Pedro, ug nga “ang mga ganghaan sa impiyerno” dili makadaug batok niini. Giila ni Jesus ang pakiggubat nga girepresentahan sa Gubat sa Panium. Ang Gubat sa Panium mao ang bersikulo kinse, ug ang bersikulo diyesais mao ang Gubat sa Actium. Mitindog si Cristo sa Panium, sa dili pa matuman ang buhat sa Iyang kamatayon.

Panium to the Sunday law is the history of the political and religious struggle of the earth beast’s two horns of Protestantism and Republicanism. They were both attacked by the atheistic beast from the bottomless pit in 2020, and the warfare of the two horns against the political and religious gods of globalism is represented within the history of verses eleven through sixteen.

Ang kasaysayan gikan sa Panium ngadto sa balaod sa Domingo mao ang kasaysayan sa politikal ug relihiyosong pakigbisog sa duha ka sungay sa mananap sa yuta, nga mao ang Protestantismo ug Republikanismo. Silang duha giatake sa ateyistikong mananap gikan sa bung-aw nga walay kinutoban niadtong 2020, ug ang pakiggubat sa duha ka sungay batok sa politikal ug relihiyosong mga dios sa globalismo ginarepresentar sulod sa kasaysayan sa mga bersikulo onse hangtod sa disisais.

From the Ukrainian War that began in 2014, to the first presidential campaign of Donald Trump beginning in 2015, unto the death of the two horns in 2020, unto the resurrection of 2023, to the third campaign of Trump which began on November 15, 2022, the history leads to verses thirteen to fifteen. In those verses the history that is revealed by God’s prophetic Word represents the prophetic truths which seal the one hundred and forty-four thousand.

Gikan sa Gubat sa Ukraine nga nagsugod niadtong 2014, ngadto sa unang kampanya pagkapresidente ni Donald Trump nga nagsugod niadtong 2015, hangtod sa kamatayon sa duha ka sungay niadtong 2020, hangtod sa pagkabanhaw sa 2023, ngadto sa ikatulong kampanya ni Trump nga nagsugod sa Nobyembre 15, 2022, ang kasaysayan modala ngadto sa bersikulo trese ngadto sa kinse. Niadtong mga bersikuloha ang kasaysayan nga gipadayag pinaagi sa matagnaong Pulong sa Dios nagrepresentar sa matagnaong mga kamatuoran nga nagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Those truths were illustrated in Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapters sixteen and seventeen. In those verses, the man of sin returns to prophetic history singing the songs of the whore of Tyre, and in so doing establishes the vision, thus placing those verses in the context of the Midnight Cry, for where there is no vision the people perish.

Kadtong mga kamatuoran gihulagway diha sa pagduaw ni Cristo sa Cesarea Filipos sa Mateo kapitulo 16 ug 17. Niadtong mga bersikulo, ang tawo sa sala mibalik sa propetikong kasaysayan nga nagaawit sa mga awit sa bigaon sa Tiro, ug sa pagbuhat niana gitukod niya ang panan-awon, sa ingon gibutang ang maong mga bersikulo sa konteksto sa Singgit sa Tunga sa Gabii, kay diin walay panan-awon ang katawhan mapukan.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Diin walay panan-awon, ang katawohan mangalaglag: apan siya nga nagabantay sa kasugoan, bulahan siya. Proverbio 29:18.

Those who have eyes, but will not see, and ears, but refuse to hear are the foolish Laodicean virgins that do not have the “oil.” The “oil” is the increase of knowledge that is produced when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes, and according to Hosea, God’s people who refuse and reject knowledge are to be destroyed.

Kadtong adunay mga mata, apan dili motan-aw, ug adunay mga dalunggan, apan magdumili sa pagpaminaw, mao ang mga buang nga mga ulay sa Laodicea nga walay “lana.” Ang “lana” mao ang pagdugang sa kahibalo nga mamunga sa dihang ang Pinadayag ni Jesu-Cristo pagabuksan sa wala pa manira ang panahon sa pagsulay, ug sumala kang Hosea, ang katawhan sa Dios nga modumili ug mosalikway sa kahibalo pagalaglagon.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Ang akong katawhan nangalaglag tungod sa kakulang sa kahibalo: tungod kay gisalikway mo ang kahibalo, isalikway ko usab ikaw, aron dili ka na mahimong pari alang kanako: sanglit hikalimtan mo ang balaod sa imong Dios, hikalimtan ko usab ang imong mga anak. Hosea 4:6.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> Ang pulong ni Jehova miabut usab kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, nagpuyo ka sa taliwala sa usa ka masukihong panimalay, nga may mga mata sa pagtan-aw, apan wala makakita; sila may mga dalunggan sa pagpatalinghug, apan wala makadungog: kay sila usa ka masukihong panimalay. Ezekiel 12:1, 2.

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.

> Ug siya miingon, Lakaw, ug suginli kining katawohan: Sa pagkatinuod kamo makadungog, apan dili makasabut; ug sa pagkatinuod kamo makakita, apan dili makaila. Patamboka ang kasingkasing niining katawohan, ug pabug-ata ang ilang mga dalunggan, ug piringi ang ilang mga mata; aron dili sila makakita pinaagi sa ilang mga mata, ug dili makadungog pinaagi sa ilang mga dalunggan, ug dili makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug dili mobalik, ug mamaayo. Isaias 6:9, 10.

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables? He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes, and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:10–17.

> Ug miduol ang mga tinun-an, ug miingon kaniya, Ngano nga nagsulti ka kanila pinaagi sa mga sambingay? Mitubag siya ug miingon kanila, Tungod kay gihatag kaninyo ang pag-ila sa mga tinago sa gingharian sa langit, apan kanila wala kini ihatag. Kay bisan kinsa nga adunay anaa kaniya pagahatagan, ug siya makabaton ug labi pang kadagaya; apan bisan kinsa nga walay anaa kaniya pagakuhaon bisan ang anaa na kaniya. Busa nagsulti ako kanila pinaagi sa mga sambingay; tungod kay sa pagtan-aw wala sila makakita; ug sa pagpaminaw wala sila makadungog, ni makasabut sila. Ug diha kanila natuman ang tagna ni Esaias, nga nagaingon, Sa pagpaminaw mamati kamo, ug dili makasabut; ug sa pagtan-aw motan-aw kamo, ug dili makaila: Kay ang kasingkasing niining katawhan nahimong mabaga, ug ang ilang mga dalunggan mabug-at sa pagpaminaw, ug ang ilang mga mata ilang gipiyong; kay tingali unya makakita sila pinaagi sa ilang mga mata, ug makadungog pinaagi sa ilang mga dalunggan, ug makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug mangakabig, ug sila akong ayohon. Apan bulahan ang inyong mga mata, kay sila makakita: ug ang inyong mga dalunggan, kay sila makadungog. Kay sa pagkatinuod nagaingon ako kaninyo, nga daghang mga propeta ug mga matarong nga tawo nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala makakita niini; ug sa pagpamati niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala makadungog niini. Mateo 13:10–17.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “Ang tanang mga mensahe nga gihatag gikan sa 1840–1844 kinahanglan karon himoong mapugsanon, kay daghan ang mga tawo nga nawad-an sa ilang giya. Ang mga mensahe kinahanglan moadto sa tanang mga iglesia.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Si Cristo miingon, ‘Bulahan ang inyong mga mata, kay sila nakakita; ug ang inyong mga dalunggan, kay sila nakadungog. Kay sa pagkatinuod magaingon Ako kaninyo, Nga daghang mga manalagna ug matarung nga mga tawo nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala makakita niini; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala makadungog niini’ [Mateo 13:16, 17]. Bulahan ang mga mata nga nakakita sa mga butang nga nakita niadtong 1843 ug 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “Ang mensahe gihatag na. Ug kinahanglan nga walay paglangan sa pagsubli sa mensahe, kay ang mga timailhan sa mga panahon nagakatuman na; ang panapos nga buluhaton kinahanglan pagahimoon. Usa ka dakung buluhaton pagahimoon sulod sa hamubo nga panahon. Usa ka mensahe sa dili madugay igahatag pinaagi sa pagtudlo sa Dios nga motubo ngadto sa usa ka makusog nga singgit. Unya si Daniel motindog diha sa iyang bahin, sa paghatag sa iyang pagpamatuod.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga gihatag sa Dios kaniya, aron ipakita sa iyang mga ulipon ang mga butang nga kinahanglan mahitabo sa dili madugay; ug iyang gipadala ug gipadayag kini pinaagi sa iyang anghel ngadto sa iyang ulipong si Juan: Siya nga nagpamatuod sa pulong sa Dios, ug sa pagpanghimatuod ni Jesu-Cristo, ug sa tanang mga butang nga iyang nakita. Bulahan ang nagabasa, ug sila nga nanagpatalinghug sa mga pulong niining panagna, ug nanagbantay sa mga butang nga nahisulat dinhi: kay ang panahon haduol na. Pinadayag 1:1–3.

Back to Articles