Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ten

Ang Basahon ni Daniel - Gatus ug Napulo

The Threefold Alliance of Rome: Unveiling the Prophetic Significance of the Trumpets in Revelation

Ang Tulo ka Pilo nga Alyansa sa Roma: Pagpadayag sa Propetikong Kahulogan sa mga Trumpeta diha sa Pinadayag

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Islam of the first and second woes of Revelation chapter nine represented the judgment that was brought upon Rome. William Miller had called the trumpets, “the peculiar judgments” which were brought upon Rome, but Miller could not see Modern Rome, as the threefold alliance which leads the world to Armageddon. Uriah Smith recognized the trumpets represented God’s judgment upon Rome, and that the fifth and sixth trumpets (first and second Woes), were judgments upon the Catholic church.

Ang Islam sa nahauna ug ikaduhang kaalaut sa Pinadayag kapitulo nuybe nagrepresentar sa paghukom nga gipahamtang batok sa Roma. Gitawag ni William Miller ang mga trompeta nga “ang talagsaong mga paghukom” nga gipahamtang batok sa Roma, apan si Miller dili makakita sa Modernong Roma ingon nga maong tinaglo nga pakig-alyansa sa tulo ka pilo nga nagamando sa kalibutan padulong sa Armagedon. Giila ni Uriah Smith nga ang mga trompeta nagrepresentar sa paghukom sa Dios batok sa Roma, ug nga ang ikalima ug ikaunom nga mga trompeta (ang nahauna ug ikaduhang Kaalaut), mga paghukom batok sa Iglesiang Katolika.

> “For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.

> “Alang sa usa ka pagpasabot niini nga trumpeta, manghulam na usab kita gikan sa mga sinulat ni Mr. Keith. Kini nga magsusulat matuod nga nagaingon: ‘Halos walay laing bahin sa Apocalipsis nga may ingon ka makanunayon nga panagkahiusa taliwala sa mga maghuhubad mahitungod sa pag-aplikar sa ikalima ug ikaunom nga mga trumpeta, o sa nahauna ug ikaduhang mga kaalautan, ngadto sa mga Saraceno ug mga Turko. Kini dayag kaayo nga halos dili kini masabtan sa sayop. Imbis nga usa o duha ka bersikulo ang magtimaan sa matag usa, ang tibuok ikasiyam nga kapitulo sa Pinadayag, sa managsamang bahin, gigahin sa paghulagway kanilang duha.

> “‘The Roman empire declined, as it arose, by conquest; but the Saracens and the Turks were the instruments by which a false religion became the scourge of an apostate church; and hence, instead of the fifth and sixth trumpets, like the former, being designated by that name alone, they are called woes.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

> “‘Ang Romanhong imperyo mius-os, ingon sa paagi nga kini mitungha, pinaagi sa pagpanakop; apan ang mga Saracen ug ang mga Turko mao ang mga galamiton diin ang usa ka bakak nga relihiyon nahimong latigo sa usa ka simbahan nga mitalikod; ug busa, inay nga ang ikalima ug ikaunom nga mga trumpeta, sama sa nahauna, paga-ilhon pinaagi lamang niana nga ngalan, sila gitawag nga mga kaalautan.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

What Miller and Smith did not recognize about the trumpets as God’s judgment upon Rome, was that those judgments were brought about by the enforcement of the worship of the sun. In the year 321, Constantine passed the first Sunday law, and nine years later he moved the capital from the city of Rome, to the city of Constantinople, thus initiating the process of disintegration of the Roman Empire. In Daniel chapter eleven, pagan Rome was to rule supremely for a “time,” which represented the three hundred and sixty years, from the Battle of Actium, in the year 31 BC, unto the year 330, when Constantine divided the kingdom into the West and the East.

Ang wala mahibaloi ni Miller ug ni Smith mahitungod sa mga trumpeta ingon nga paghukom sa Dios batok sa Roma mao nga kadtong mga paghukom gidala pinaagi sa pagpatuman sa pagsimba sa adlaw. Sa tuig 321, gipasa ni Constantine ang unang balaod sa Dominggo, ug siyam ka tuig sa ulahi iyang gibalhin ang kapitolyo gikan sa siyudad sa Roma ngadto sa siyudad sa Constantinople, sa ingon nagsugod sa proseso sa pagkabungkag sa Emperyo sa Roma. Sa Daniel kapitulo onse, ang pagano nga Roma gikatakdang maghari sa labing hataas sulod sa usa ka “panahon,” nga nagrepresentar sa tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig, sukad sa Gubat sa Actium, sa tuig 31 BC, hangtod sa tuig 330, sa dihang gibahin ni Constantine ang gingharian ngadto sa Kasadpan ug sa Sidlakan.

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> Siya mosulod nga malinawon bisan sa labing matambok nga mga dapit sa lalawigan; ug iyang buhaton ang wala buhata sa iyang mga amahan, ni sa mga amahan sa iyang mga amahan; iyang ipakatag sa taliwala nila ang tukbonon, ug mga inagaw, ug mga bahandi: oo, ug siya magalaraw sa iyang mga lalang batok sa mga malig-ong salipdanan, bisan sa usa lamang ka panahon. Daniel 11:24.

During those three hundred and sixty years, the Roman Empire was essentially invincible, but once the capital was moved to the East, the ability to govern such a massive empire was no longer possible. Constantine tried to maintain control by dividing the kingdom between his three sons, but that only furthered the crumbling of the former empire.

Sulod niadtong tulo ka gatos ug kan-uman ka tuig, ang Imperyo sa Roma sa kinatibuk-an dili mabuntog; apan sa dihang ang kaulohan gibalhin ngadto sa Sidlakan, ang katakos sa pagdumala sa ingon ka halapad nga imperyo dili na posible. Naningkamot si Constantine sa pagpadayon sa pagpugong pinaagi sa pagbahin sa gingharian taliwala sa iyang tulo ka mga anak nga lalaki, apan kana nakapadugang lamang sa pagkadugmok sa kanhing imperyo.

When the papacy took the throne of the earth in the year 538, at the third Council of Orleans a Sunday law was passed. Thus, in the year 606, Mohammed began his prophetic ministry, and symbolically represented the trumpet that was to be what the historians identify as a “scourge of an apostate church.” The history of the first and second woes, beginning with the ministry of Mohammed in the year 606, concluded on October 22, 1844, when the seventh trumpet sounded.

Sa dihang ang kapapahan milingkod sa trono sa yuta niadtong tuig 538, sa ikatulong Konsilyo sa Orleans gipasa ang usa ka balaod sa Domingo. Busa, sa tuig 606, si Mohammed nagsugod sa iyang propetikong ministeryo, ug sa simbolikong paagi nagrepresentar sa trumpeta nga mao ang giila sa mga historyador nga usa ka “hampak sa usa ka apostatang iglesia.” Ang kasaysayan sa nahaunang ug ikaduhang mga kaalaotan, nga nagsugod sa ministeryo ni Mohammed sa tuig 606, natapos niadtong Oktubre 22, 1844, sa dihang mitingog ang ikapitong trumpeta.

> The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. Revelation 11:14, 15.

> Ang ikaduhang kaalaut milabay na; ug, ania karon, ang ikatulong kaalaut moabot sa madali. Ug ang ikapitong manulonda mihuyop sa trumpeta; ug may dagkung mga tingog sa langit, nga nagaingon, Ang mga gingharian niining kalibotana nangahimong mga gingharian sa atong Ginoo, ug sa iyang Cristo; ug siya magahari sa walay katapusan ug sa walay katapusan. Pinadayag 11:14, 15.

During the history of the first two Woes, Constantinople, the capital of eastern Rome, was conquered in 1453, and papal Rome in the west was delivered its deadly wound in 1798. The “scourge of an apostate church,” had brought down both civil and religious Rome. The threefold union of Modern Rome is accomplished at the soon-coming Sunday law in the United States.

Sa dagan sa kasaysayan sa unang duha ka mga Kaalautan, ang Constantinople, ang kaulohan sa sidlakang Roma, nasakop niadtong 1453, ug ang papadong Roma sa kasadpan nadawat ang iyang makamatay nga samad niadtong 1798. Ang “hampak sa usa ka apostatang iglesia” maoy nagpukan sa sibil ug relihiyosong Roma. Ang tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa Modernong Roma matuman sa haduol na kaayo nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> “Ang mga Protestante sa Estados Unidos mao ang manguna sa pagtuyhad sa ilang mga kamot tabok sa bung-aw aron kuptan ang kamot sa Espiritismo; moabot sila tabok sa kahiladman aron makiglamano sa gahum sa Roma; ug ilalom sa impluwensya niining tulo ka pilo nga panaghiusa, kining nasora mosunod sa mga lakang sa Roma sa pagyatak sa mga katungod sa konsensya.” The Great Controversy, 588.

At that time, Islam of the third Woe will accomplish God’s judgment against Modern Rome for its enforcement of Sunday worship, as He did with pagan Rome, and papal Rome. With pagan Rome He employed the first four trumpets to bring an end to Roman rulership in the capital of western Rome by the year 476, for after the year 476, no ruler of the city was of Roman lineage. By 1453 the fifth trumpet of Islam brought Roman rulership of eastern Rome to an end. By 1798, papal rulership of the former tenfold division of the nations of Europe was brought to an end in the history of the sixth trumpet of Islam. The demise of the civil kingdom of Rome, both west and east, and the religious kingdom of Rome was brought about following the enforcement of the pagan worship of the sun.

Nianang panahona, ang Islam sa ikatulong Kasubo magatuman sa paghukom sa Dios batok sa Modernong Roma tungod sa pagpatuman niini sa pagsimba sa Domingo, ingon sa Iyang gibuhat sa pagano nga Roma ug sa papal nga Roma. Sa pagano nga Roma Iyang gigamit ang unang upat ka mga trumpeta aron tapuson ang pagdumala sa Roma sa kaulohan sa kasadpang Roma sa tuig 476, kay human sa tuig 476, walay magmamando sa siyudad nga kaliwat sa Romano. Sa tuig 1453 ang ikalimang trumpeta sa Islam nagtapos sa pagdumala sa Roma sa sidlakang Roma. Sa tuig 1798, ang papal nga pagdumala sa kanhing napulo ka bahin nga pagkabahin sa mga nasud sa Uropa gitapos sa kasaysayan sa ikaunom nga trumpeta sa Islam. Ang pagkapukan sa sibil nga gingharian sa Roma, sa kasadpan ug sa sidlakan, ug sa relihiyosong gingharian sa Roma, nahitabo human sa pagpatuman sa paganong pagsimba sa adlaw.

> “The people of the United States have been a favored people; but when they restrict religious liberty, surrender Protestantism, and give countenance to popery, the measure of their guilt will be full, and ‘national apostasy’ will be registered in the books of heaven. The result of this apostasy will be national ruin.” Review and Herald, May 2, 1893.

> “Ang katawhan sa Estados Unidos nahimong usa ka gipaborang katawhan; apan sa dihang ilang pugngan ang kagawasan sa relihiyon, isalikway ang Protestantismo, ug mohatag og pag-uyon sa pagka-papa, mapuno ang sukod sa ilang sala, ug ang ‘nasudnong apostasya’ igaasoy sa mga basahon sa langit. Ang sangputanan niini nga apostasya mao ang nasudnong kapildihan.” Review and Herald, Mayo 2, 1893.

The triple application of prophecy establishes the characteristic of the final fulfillment of the prophecy based upon the characteristics of the first two fulfillments. On September 11, 2001 the third Woe arrived in history. It had initially arrived on October 22, 1844, for the third Woe is the seventh trumpet, and that trumpet began to sound at that time. But as with ancient Israel, modern Israel chose rebellion and brought about a period of wandering in the wilderness instead of finishing the work. The sealing time of the third angel was therefore delayed, until it began again on September 11, 2001.

Ang tripleng aplikasyon sa tagna nagpahimutang sa kinaiya sa kataposang katumanan sa tagna pinasukad sa mga kinaiya sa nahaunang duha ka mga katumanan. Niadtong Septiyembre 11, 2001, ang ikatulong Kaalaotan miabot sa kasaysayan. Kini unang miabot niadtong Oktubre 22, 1844, kay ang ikatulong Kaalaotan mao ang ikapitong trumpeta, ug kana nga trumpeta nagsugod sa pagpatingog niadtong panahona. Apan maingon sa karaang Israel, ang modernong Israel mipili sa pagsukol ug maoy hinungdan sa usa ka panahon sa paglibod-libod sa kamingawan imbis nga tapuson ang buluhaton. Busa, ang panahon sa pagtimri sa ikatulong manulunda nalangan, hangtod nga kini misugod pag-usab niadtong Septiyembre 11, 2001.

> “For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 2, 69.

> “Sulod sa kap-atan ka tuig ang pagkadili-matinoohon, pagbagulbol, ug pagrebelde maoy nagsira sa karaang Israel gikan sa yuta sa Canaan. Ang mao gihapong mga sala nakapalangay sa pagsulod sa modernong Israel ngadto sa langitnong Canaan. Sa walay usa ka kahimtang nga ang mga saad sa Dios maoy adunay sayop. Ang pagkadili-matinoohon, pagkamakalibotanon, kakulang sa paghinungod, ug panagbangi taliwala sa mga nag-angkon nga katawohan sa Ginoo maoy nagpabilin kanato dinhi niining kalibotan sa sala ug kasubo sulod sa daghang mga tuig.” Selected Messages, basahon 2, 69.

God does not change, and He judges according to the available light. Modern Israel had more available light than ancient Israel, and we are informed “the same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan.” If modern Israel was only held accountable to the light which ancient Israel was held accountable to, it would have been enough, but they had more light. Therefore, if it was the “same sins” that caused “ancient Israel” to wander in the wilderness for “forty years,” then not only was modern Israel banished to the “wilderness” in the rebellion of 1863, but they were just as certainly destined to die there. Their “sins” have delayed the work of the third angel until now.

Ang Dios dili mausab, ug Siya nagahukom sumala sa anaa nga kahayag. Ang modernong Israel may labaw nga anaa nga kahayag kay sa karaang Israel, ug gipahibalo kita nga “ang mao gihapong mga sala maoy nakapalangay sa pagsulod sa modernong Israel ngadto sa langitnong Canaan.” Kon ang modernong Israel pagapanubagon lamang sa kahayag nga maoy gikapanubagan sa karaang Israel, igo na unta kana, apan sila may labaw pang kahayag. Busa, kon ang “mao gihapong mga sala” mao ang hinungdan nga ang “karaang Israel” naglatagaw sa kamingawan sulod sa “kap-atan ka tuig,” nan dili lamang nga ang modernong Israel gipasibog ngadto sa “kamingawan” diha sa rebelyon sa 1863, kondili sila usab, sa walay duhaduha, gitagana nga mangamatay didto. Ang ilang “mga sala” maoy nakapalangay sa buluhaton sa ikatulong manulonda hangtod karon.

> “Said the angel, ‘The third angel is binding, or sealing, them in bundles for the heavenly garner.’ This little company looked careworn, as if they had passed through severe trials and conflicts. And it appeared as if the sun had just risen from behind a cloud and shone upon their countenances, causing them to look triumphant, as if their victories were nearly won.” Early Writings, 88.

> “Miingon ang manulonda, ‘Ang ikatulong manulonda nagabugkos, o nagapatik, kanila sa mga bugkos alang sa langitnong dapa.’ Kining gamayng pundok nagpakitang gikapoy sa kabalaka, daw miagi sila sa mabug-at nga mga pagsulay ug mga pakigbisog. Ug daw sa bag-o pa misubang ang adlaw gikan sa luyo sa usa ka panganod ug misidlak ibabaw sa ilang mga nawong, nga maoy hinungdan nga sila makita nga madaugon, daw sa hapit na maangkon ang ilang mga kadaugan.” Early Writings, 88.

The same sins that banished ancient Israel to die in the wilderness have delayed the work of the third angel who arrived on October 22, 1844.

Ang mao rang mga sala nga maoy hinungdan sa paghingilin sa karaang Israel aron mangamatay sa kamingawan maoy nakapalangay sa buluhaton sa ikatulong manulonda nga miabot niadtong Oktubre 22, 1844.

> “After Jesus opened the door of the most holy, the light of the Sabbath was seen, and the people of God were tested, as the children of Israel were tested anciently, to see if they would keep God’s law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the holiest of the heavenly sanctuary. As they by faith enter the most holy, they find Jesus, and hope and joy spring up anew. I saw them looking back, reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their experience to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, the present, and the future, and they know that God has indeed led them by His mysterious providence.” Early Writings, 254.

> “Human sa dihang giablihan ni Jesus ang pultahan sa labing balaan, nakita ang kahayag sa Igpapahulay, ug gisulayan ang katawohan sa Dios, maingon nga ang mga anak sa Israel gisulayan kaniadto, aron tan-awon kon tumanon ba nila ang balaod sa Dios. Nakita ko ang ikatulong manulonda nga nagtudlo paitaas, nga nagpakita sa mga nasubo sa dalan paingon sa labing balaan sa langitnong santuwaryo. Sa dihang sila, pinaagi sa pagtuo, mosulod sa labing balaan, ilang makita si Jesus, ug ang paglaum ug kalipay moturok pag-usab. Nakita ko sila nga nagtan-aw pabalik, nga nagsusi pag-usab sa nangagi, sukad sa pagmantala sa ikaduhang pag-anhi ni Jesus, ngadto sa ilang kasinatian hangtod sa paglabay sa panahon niadtong 1844. Ilang nakita nga ang ilang kapakyasan sa gilauman nahubad na, ug ang kalipay ug kasigurohan nakapabuhi na usab kanila. Ang ikatulong manulonda nagpasidlak sa nangagi, sa karon, ug sa umalabot, ug nasayod sila nga ang Dios sa pagkatinuod maoy nangulo kanila pinaagi sa Iyang tinagoong paggiya.” Early Writings, 254.

The third angel is the sealing angel, and he arrived on October 22, 1844, but his work was delayed by the same sins that caused ancient Israel to die in the wilderness. The delay caused by the rebellion of 1863, was a delaying of the work of the third angel, and therefore the sealing has been hindered and delayed for over one hundred years.

Ang ikatulong manulonda mao ang manulonda sa pagsilyo, ug miabot siya niadtong Oktubre 22, 1844, apan ang iyang buluhaton nalangan tungod sa mao rang mga sala nga maoy hinungdan sa kamatayon sa karaang Israel didto sa kamingawan. Ang paglangan nga gipahinabo sa pagsukol niadtong 1863, maoy usa ka paglangan sa buluhaton sa ikatulong manulonda, ug busa ang pagsilyo napugngan ug nalangan sulod sa kapin sa usa ka gatus ka tuig.

> “[Numbers 32:6–15, quoted.] The Lord God is a jealous God, yet He bears long with the sins and transgressions of His people in this generation. If the people of God had walked in His counsel, the work of God would have advanced, the messages of truth would have been borne to all people that dwell on the face of the whole earth. Had the people of God believed Him and been doers of His word, had they kept His commandments, the angel would not have come flying through heaven with the message to the four angels that were to let loose the winds that they should blow upon the earth crying, Hold, hold the four winds that they blow not upon the earth until I have sealed the servants of God in their foreheads. But because the people are disobedient, unthankful, unholy, as were ancient Israel, time is prolonged that all may hear the last message of mercy proclaimed with a loud voice. The Lord’s work has been hindered, the sealing time delayed. Many have not heard the truth. But the Lord will give them a chance to hear and be converted, and the great work of God will go forward.” Manuscript Releases, volume 15, 292.

> “[Mga Numero 32:6–15, gikutlo.] Ang Ginoong Dios usa ka Dios nga mapasinaubon, apan mapailubon Siya pag-ayo sa mga sala ug mga kalapasan sa Iyang katawohan niining kaliwatana. Kon ang katawohan sa Dios naglakaw pa unta sumala sa Iyang tambag, ang buluhaton sa Dios unta milambo, ug ang mga mensahe sa kamatuoran unta nadala ngadto sa tanang katawohan nga nanagpuyo sa nawong sa tibook nga yuta. Kon ang katawohan sa Dios mituo lamang unta Kaniya ug nahimong mga magbubuhat sa Iyang pulong, kon ilang gibantayan ang Iyang mga sugo, ang manulonda unta wala moanhi nga nagalupad latas sa langit uban ang mensahe ngadto sa upat ka mga manulonda nga magabuhi unta sa mga hangin aron kini mohuyop sa ibabaw sa yuta, nga nagasinggit, Kupoti, kupoti ang upat ka mga hangin aron sila dili mohuyop sa ibabaw sa yuta hangtud nga mapatikan ko ang mga alagad sa Dios sa ilang mga agtang. Apan tungod kay ang katawohan masupilon, walay pagpasalamat, dili balaan, maingon sa karaang Israel, ang panahon gipadugangan aron ang tanan makadungog sa katapusang mensahe sa kalooy nga igamantala sa makusog nga tingog. Ang buluhaton sa Ginoo napugngan, ang panahon sa pagpatik nalangan. Daghan ang wala makadungog sa kamatuoran. Apan ang Ginoo mohatag kanila ug higayon sa pagpamati ug sa pagkabig, ug ang dakung buluhaton sa Dios mopadayon.” Manuscript Releases, tomo 15, 292.

On September 11, 2001 the third angel arrived again, and the sealing time which had been delayed since the rebellion of 1863, began again. It was the arrival of Islam of the third Woe, which is also the seventh trumpet that marks the beginning of the sealing time. The sealing time began with the arrival of the third angel on October 22, 1844, when the seventh trumpet began to sound, but that trumpet was hindered and delayed.

Niadtong Septiyembre 11, 2001, miabot pag-usab ang ikatulong manulonda, ug ang panahon sa pagpatik nga nalangan sukad sa pagrebelde sa 1863, misugod pag-usab. Kini mao ang pag-abot sa Islam sa ikatulong Kaalaotan, nga mao usab ang ikapitong trumpeta nga nagtimaan sa pagsugod sa panahon sa pagpatik. Ang panahon sa pagpatik misugod sa pag-abot sa ikatulong manulonda niadtong Oktubre 22, 1844, sa dihang ang ikapitong trumpeta misugod sa pagtunog, apan kana nga trumpeta gibabagan ug nalangan.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.

> Ug ang manulonda nga akong nakita nga nagtindog ibabaw sa dagat ug ibabaw sa yuta mipataas sa iyang kamot ngadto sa langit, Ug nanumpa pinaagi kaniya nga buhi sa walay kataposan, nga mao ang nagbuhat sa langit, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa yuta, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa dagat, ug sa mga butang nga anaa niini, nga wala nay panahon pa: Apan sa mga adlaw sa tingog sa ikapitong manulonda, sa diha nga siya magsugod na sa pagtunog, ang tinago sa Dios pagatapuson, ingon sa iyang gipahibalo ngadto sa iyang mga ulipon nga mga manalagna. Pinadayag 10:5–7.

The “voice” of the seventh angel, is the voice of the angel of Revelation chapter eighteen, which descended when the great buildings of New York City were thrown down.

Ang “tingog” sa ikapitong manulonda mao ang tingog sa manulonda sa Pinadayag kapitulo dieciocho, nga mikunsad sa dihang ang dagkong mga tinukod sa Dakbayan sa New York gipanglumpag.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> Ug human niini nga mga butang nakita ko ang laing manulonda nga mikanaug gikan sa langit, nga may dakong kagamhanan; ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya. Ug misinggit siya sa makusog nga tingog, nga nagaingon, Ang dakong Babilonia nahulog na, nahulog na, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa, ug salipdanan sa matag mahugaw nga espiritu, ug hawla sa matag mahugaw ug dinumtan nga langgam. Kay ang tanang mga nasud nakainom sa vino sa kapungot sa iyang pakighilawas, ug ang mga hari sa yuta nakighilawas uban kaniya, ug ang mga magpapatigayon sa yuta nanganadato tungod sa kadagaya sa iyang mga kahimuot. Pinadayag 18:1–3.

The “voice” of the mighty angel who descends, commands the angels to hold the four winds, that are represented as an “angry horse” seeking to break loose and bring death and destruction in its path.

Ang “tingog” sa gamhanang anghel nga manaog, nga nagsugo sa mga anghel sa pagpugong sa upat ka mga hangin, nga gihulagway ingon nga usa ka “masuk-anong kabayo” nga nagatinguha sa pagbugto ug sa pagdala ug kamatayon ug kalaglagan diha sa iyang agianan.

> “The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.” Testimonies to Ministers, 445.

> “Ang mga manulonda sa Dios nagabuhat sa Iyang kabubut-on, nga nagapugong sa mga hangin sa yuta, aron ang mga hangin dili mohuyop sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsang kahoy, hangtud nga ang mga sulugoon sa Dios matimrihan diha sa ilang mga agtang. Ang gamhanang manulonda makita nga nagatungas gikan sa sidlakan (o sa pagsubang sa adlaw). Kining labing gamhanan sa mga manulonda adunay sa iyang kamot ang timri sa buhing Dios, o Niya nga mao lamang ang makahatag ug kinabuhi, nga makahimo sa pagsulat diha sa mga agtang sa timaan o sinulat, kang kinsa igahatag ang pagka-imortal, kinabuhing dayon. Mao kini ang tingog niining labing hataas nga manulonda nga may kagahum sa pagsugo sa upat ka mga manulonda sa pagpugong sa upat ka mga hangin hangtud nga kini nga buluhaton mahuman, ug hangtud nga iyang ihatag ang sugo sa pagpabuhi kanila.” Testimonies to Ministers, 445.

The angel who commands the four angels to hold the winds, is the angel of Revelation chapter eighteen who lightens the earth with His glory, and his “strong voice” is the voice of the seventh angel.

Ang manulonda nga nagasugo sa upat ka mga manulonda sa pagpugong sa mga hangin mao ang manulonda sa Revelation kapitulo disiotso nga nagahayag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya, ug ang iyang “kusgan nga tingog” mao ang tingog sa ikapitong manulonda.

> “And what a representation is given in Revelation 7 for our consideration and comfort and encouragement! The four angels are commissioned to do a work upon the earth. But One who purchased the world by giving Himself for its ransom has a chosen few. Who? Those who are keeping all of the commandments of God and have the faith of Jesus.

> “Ug unsa ka dakong hulagway ang gihatag diha sa Pinadayag 7 alang sa atong pagpamalandong, kalipay, ug pagdasig! Ang upat ka mga manolonda gisugo sa pagbuhat ug usa ka buluhaton ibabaw sa yuta. Apan Adunay Usa nga mipalit sa kalibotan pinaagi sa paghatag sa Iyang kaugalingon ingon nga lukat alang niini, ug Siya adunay pipila nga pinili. Kinsa sila? Kadtong nagabantay sa tanang mga sugo sa Dios ug may pagtuo ni Jesus.

> “John’s attention was called to another scene: ‘And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God’ (Revelation 7:2). Who is this? The Angel of the covenant. He comes from the sunrising. He is the Dayspring from on high. He is the Light of the world. ‘In Him was life; and the life was the light of men’ (John 1:4). This is the One Isaiah describes: ‘Unto us a Child is born, unto us a Son is given: and the government shall be upon His shoulder; and His name shall be called Wonderful, Counselor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ (Isaiah 9:6). He cried, as One who had superiority over the hosts of angels in heaven ‘to whom it was given to hurt the earth, and the sea, saying, “hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads” (Revelation 7:2, 3).

> “Ang pagtagad ni Juan gitumong ngadto sa laing talan-awon: ‘Ug nakita ko ang laing manulonda nga mitungha gikan sa sidlakan, nga may timri sa buhing Dios’ (Pinadayag 7:2). Kinsa man kini? Ang Manulonda sa tugon. Siya moabut gikan sa pagsubang sa adlaw. Siya mao ang Sidlak gikan sa kahitas-an. Siya mao ang Kahayag sa kalibotan. ‘Diha Kaniya ang kinabuhi; ug ang kinabuhi mao ang kahayag sa mga tawo’ (Juan 1:4). Kini mao ang Usa nga gihulagway ni Isaias: ‘Kay alang kanato natawo ang usa ka Bata, alang kanato gihatag ang usa ka Anak nga Lalaki: ug ang kagamhanan anha sa Iyang abaga; ug ang Iyang ngalan pagatawgon nga Katingalahan, Magtatambag, Ang Gamhanang Dios, Ang Walay Katapusang Amahan, Ang Prinsipe sa Pakigdait’ (Isaias 9:6). Misangit Siya, ingon nga Usa nga may pagkalabaw ibabaw sa mga panon sa mga manulonda sa langit ‘kang kinsa gihatag ang pagdaot sa yuta, ug sa dagat, nga nagaingon, “Ayaw ninyo daota ang yuta, ni ang dagat, ni ang mga kahoy, hangtod matimrihan namo ang mga ulipon sa among Dios sa ilang mga agtang” (Pinadayag 7:2, 3).

> “Here is the divine and human united. The command is given to the four angels to hold in check the four winds until they receive His summons. Read the entire chapter. The cry, ‘Hurt not,’ is uttered by the Restorer, the Redeemer.

> “Ania dinhi ang pagka-Diosnon ug ang pagka-tawo nga hiniusa. Ang sugo gihatag ngadto sa upat ka mga anghel sa pagpugong sa upat ka mga hangin hangtud nga ilang madawat ang Iyang tawag. Basaha ang tibuok kapitulo. Ang singgit, ‘Ayaw pagpasakiti,’ gipamulong sa Magpapahiuli, sa Manunubos.

> “Judgment and wrath were to be repressed only for a little space until a certain work was done. The message, the last message of warning and mercy, has been retarded in doing its work by the selfish love of money, the selfish love of ease, and the unfitness of man to do a work that needs to be done. The angel that is to lighten the earth with His glory has waited for human instrumentalities through whom the light of heaven could shine, and they thus cooperate to give, in its sacred, solemn importance, the message which is to decide the destiny of the world.” Manuscript Releases, volume 15, 222.

> “Ang paghukom ug kaligutgut pagapugngan lamang sa hamubong panahon hangtod nga mahuman ang usa ka piho nga buluhaton. Ang mensahe, ang katapusang mensahe sa pasidaan ug kaluoy, nalangan sa pagbuhat sa iyang buluhaton tungod sa hakog nga paghigugma sa salapi, sa hakog nga paghigugma sa kahamugaway, ug sa pagkadili-andam sa tawo sa pagbuhat sa usa ka buluhaton nga kinahanglan pagabuhaton. Ang manulonda nga magapasanag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya naghulat sa tawhanong mga galamiton nga pinaagi kanila ang kahayag sa langit makadan-ag, ug sa ingon sila magtinabangay sa paghatag, diha sa iyang balaan ug solemne nga kahulogan, sa mensahe nga magatino sa padulngan sa kalibotan.” Manuscript Releases, volume 15, 222.

The third angel, who is Christ, is also the sealing angel who arrived on October 22, 1844, but due to the disobedience of God’s people, His work of sealing the one hundred and forty-four thousand has been delayed until September 11, 2001. Then Islam of the third Woe, brought down the great buildings of New York, and the sealing process began. At that point the nations became “angry, yet held in check”. The first voice of Revelation chapter eighteen, is the voice that commands the four angels to hold, while God’s people are sealed.

Ang ikatulong manulonda, nga mao si Cristo, mao usab ang manulonda sa pagpatik nga miabot niadtong Oktubre 22, 1844, apan tungod sa pagkamasupilon sa katawohan sa Dios, ang Iyang buhat sa pagpatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nadugay hangtod sa Septyembre 11, 2001. Unya ang Islam sa ikatulong Kaalaotan nagpahulog sa dagkung mga tinukod sa New York, ug misugod ang proseso sa pagpatik. Niadtong higayona ang mga nasod nangasuko, “apan gipugngan sa gihapon.” Ang nahaunang tingog sa Pinadayag kapitulo 18 mao ang tingog nga nagmando sa upat ka mga manulonda sa pagpugong, samtang ang katawohan sa Dios ginapatikan.

Jesus always illustrates the ending with the beginning, and on February 26, 1993, Islam of the third Woe detonated a truck bomb in the underground parking garage of the North Tower of the World Trade Center. The explosion resulted in significant damage to the building, killing six people and injuring over a thousand others. While the attack did not bring down the towers, it was a significant act of terrorism on U.S. soil and foreshadowed the events of September 11, 2001.

Si Jesus sa kanunay naghulagway sa katapusan pinaagi sa sinugdanan, ug niadtong Pebrero 26, 1993, ang Islam sa ikatulong Ay nagsabwag og bombang trak sa ilalom sa yuta nga paradahan sa North Tower sa World Trade Center. Ang pagbuto miresulta sa dakong kadaot sa bilding, nga nakapatay og unom ka tawo ug nakapasamad sa kapin sa usa ka libo pa. Bisan tuod ang pag-atake wala makapahugno sa mga tore, kini usa ka mahinungdanong buhat sa terorismo sa yuta sa U.S. ug naglandong daan sa mga hitabo sa Septiyembre 11, 2001.

The sealing time began on September 11, 2001, but it included a forewarning eight years before. The Islamic attack on Israel on October 7, 2023 is a forewarning of the ending of the sealing time. The prophetic characteristics of the third Woe have been established with the prophetic characteristics of the first two Woes. In the opening verses of chapter nine of Revelation the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated.

Ang panahon sa pagtimri nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, apan kini naglakip ug usa ka paunang pahimangno walo ka tuig sa wala pa. Ang Islamikong pag-atake batok sa Israel niadtong Oktubre 7, 2023 usa ka paunang pahimangno sa pagtapos sa panahon sa pagtimri. Ang mga profetikong kinaiya sa ikatulong Woe napalig-on pinaagi sa mga profetikong kinaiya sa unang duha ka Woe. Sa nagbukas nga mga bersikulo sa ikasiyam nga kapitulo sa Pinadayag, gihulagway ang pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

We will consider that subject in the next article.

Atong pagahisgotan kana nga hilisgutan sa sunod nga artikulo.

> “If such scenes as this are to come, such tremendous judgments on a guilty world, where will be the refuge for God’s people? How will they be sheltered until the indignation be overpast? John sees the elements of nature—earthquake, tempest, and political strife—represented as being held by four angels. These winds are under control until God gives the word to let them go. There is the safety of God’s church. The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.

> “Kon ang mga talan-awon sama niini moabot, ingong makahahadlok kaayong mga paghukom ibabaw sa usa ka kalibotan nga sad-an, hain man ang dangpanan alang sa katawhan sa Dios? Unsaon man sila pagpanalipod hangtod nga moagi ang kapungot? Si Juan nakakita sa mga elemento sa kinaiyahan—linog, unos, ug politikanhong panagbingkil—nga gihulagway nga gipugngan sa upat ka mga manulonda. Kining mga hangin anaa sa ilalom sa pagpugong hangtod nga ang Dios mohatag sa pulong sa pagbuhi kanila. Anaa dinhi ang kaluwasan sa iglesia sa Dios. Ang mga manulonda sa Dios nagatuman sa Iyang kabubut-on, nga nagpugong sa mga hangin sa yuta, aron ang mga hangin dili mohuyop sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsang kahoy, hangtod nga ang mga alagad sa Dios matimrihan diha sa ilang mga agtang. Ang gamhanang manulonda makita nga nagasaka gikan sa sidlakan (o sa pagsubang sa adlaw). Kining labing gamhanan sa mga manulonda adunay diha sa iyang kamot ang timri sa buhing Dios, o Niya nga mao lamang ang makahatag ug kinabuhi, nga makahimo sa pagsulat ibabaw sa mga agtang sa timaan o sinulat, kang kinsa igahatag ang pagka-imortal, kinabuhing dayon. Kini mao ang tingog niining labing hataas nga manulonda nga adunay kagahum sa pagsugo sa upat ka mga manulonda sa pagpugong sa upat ka mga hangin hangtod nga kini nga buluhaton mapahigayon, ug hangtod nga siya mohatag sa tawag sa pagbuhi kanila.”

> “Those that overcome the world, the flesh, and the devil, will be the favored ones who shall receive the seal of the living God. Those whose hands are not clean, whose hearts are not pure, will not have the seal of the living God. Those who are planning sin and acting it will be passed by. Only those who, in their attitude before God, are filling the position of those who are repenting and confessing their sins in the great anti-typical Day of Atonement, will be recognized and marked as worthy of God’s protection. The names of those who are steadfastly looking and waiting and watching for the appearing of their Saviour—more earnestly and wishfully than they who wait for the morning—will be numbered with those who are sealed. Those who, while having all the light of truth flashing upon their souls, should have works corresponding to their avowed faith, but are allured by sin, setting up idols in their hearts, corrupting their souls before God, and polluting those who unite with them in sin, will have their names blotted out of the book of life, and be left in midnight darkness, having no oil in their vessels with their lamps. ‘Unto you that fear My name shall the Sun of Righteousness arise with healing in His wings.’

> “Ang mga makadaug batok sa kalibotan, sa unod, ug sa yawa, mao ang mga pinalabi nga modawat sa selyo sa buhing Dios. Kadtong ang ilang mga kamot dili limpyo, kansang mga kasingkasing dili putli, dili makabaton sa selyo sa buhing Dios. Kadtong nagaplano sa pagpakasala ug nagabuhat niini pagalabyan. Angayanng ilhon ug timan-an ingon nga takus sa panalipod sa Dios mao lamang kadtong, sa ilang baruganan atubangan sa Dios, nagapuno sa kahimtang niadtong nagahinulsol ug nagsugid sa ilang mga sala sa dakong antitipikal nga Adlaw sa Pagpasig-uli. Ang mga ngalan niadtong malinawong nagalantaw ug nagahulat ug nagabantay sa pagpakita sa ilang Manluluwas—nga labaw pa ka matinguhaon ug madinaugon kay sa mga nagahulat sa kabuntagon—maihap uban niadtong mga naselyohan. Kadtong, samtang ang tanang kahayag sa kamatuoran nagasilaw ibabaw sa ilang mga kalag, unta adunay mga buhat nga nahiuyon sa ilang giangkon nga pagtuo, apan nadani sa sala, nagapatindog ug mga diosdios sa ilang mga kasingkasing, nagadunot sa ilang mga kalag atubangan sa Dios, ug nagahugaw niadtong nagapakighiusa kanila sa sala, pagapangpason ang ilang mga ngalan gikan sa basahon sa kinabuhi, ug biyaan sila sa kangitngit sa tungang gabii, nga walay lana sa ilang mga sudlanan uban sa ilang mga lamparahan. ‘Apan alang kaninyo nga nangahadlok sa Akong ngalan motungha ang Adlaw sa Pagkamatarung nga may kaayohan diha sa Iyang mga pako.’”

> “This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.

> “Kining pagpatik sa mga alagad sa Dios mao ra usab ang gipakita kang Ezekiel diha sa panan-awon. Si Juan usab nahimong saksi niining labing makapakurat nga pagpadayag. Iyang nakita ang dagat ug ang mga balod nga nagaungal, ug ang mga kasingkasing sa mga tawo nga nangaluya tungod sa kahadlok. Iyang nakita ang yuta nga nauyog, ug ang kabukiran nga gidala ngadto sa kinataliwad-an sa dagat (nga sa literal nagakahitabo), ang mga tubig niini nga nagaungal ug nagubot, ug ang kabukiran nga nangurog tungod sa paghubag niini. Gipakita kaniya ang mga hampak, kamatayong makatakod, gutom, ug kamatayon nga nagtuman sa ilang makalilisang nga buluhaton.” Testimonies to Ministers, 445.

Back to Articles