Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Three

Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatos ug Kasiyaman ug Tulo

The Unveiling of End Times: From Russia’s Fate to Trump’s Return and the Formation of the Image of the Beast

Ang Pagpadayag sa Katapusang mga Panahon: Gikan sa Kapalaran sa Russia ngadto sa Pagbalik ni Trump ug sa Pagporma sa Larawan sa Mapintas nga Mananap

Author

Jeff Pippenger

Published

April 23, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

In the near future Russia will end the war in Ukraine with a victory, and the victory will prove to be the beginning of the end for Putin and Russia. Just as Gorbachev reorganized (perestroika) his empire and then fled to the United Nations, political Russia will be brought under the authority of the United Nations, while religious Russia will be brought under the control of the papacy. Trump will be elected in 2024, and prevail over the globalist Democrats and professed Republican globalists, and he will form an alliance with the globalists of the United Nations, for the purpose of resolving the fallout from the demise of Putin and Russia. Then the whore of Tyre will then intercede on behalf of Russia.

Sa haduol nga umalabot, tapuson sa Russia ang gubat sa Ukraine pinaagi sa usa ka kadaugan, ug ang maong kadaugan mapamatud-an nga sinugdanan sa katapusan alang kang Putin ug sa Russia. Sama sa pag-usab ni Gorbachev (perestroika) sa iyang imperyo ug unya mikalagiw ngadto sa United Nations, ang politikal nga Russia ipasakop ilalom sa awtoridad sa United Nations, samtang ang relihiyosong Russia ipailalom sa pagkontrol sa kapapahan. Si Trump pagapilion sa 2024, ug magmadaogon batok sa mga globalistang Democrat ug sa mga nag-angkon nga Republikano nga mga globalista, ug magporma siya ug usa ka alyansa uban sa mga globalista sa United Nations, alang sa katuyoan sa pagsulbad sa mga sangpotanan sa pagkapukan ni Putin ug sa Russia. Unya ang bigaong babaye sa Tiro motaliwala alang sa Russia.

In the Battle of Panium, the history of the first of the three battles of verse forty is repeated. In the first battle, represented by the collapse of the Soviet Union in 1989, the first of the last eight presidents served as the papacy’s proxy army. That first president was a Republican, signaling that the last will also be a Republican president. The first president was known for his rhetoric concerning the wall of the iron curtain, that as a prophetic waymark came down when the Berlin Wall came down on November 9, 1989. The last Republican president will be known for his rhetoric concerning the wall on the southern border of the United States, and the waymark that will mark Trump’s testimony of building the wall will be the Sunday law, where the symbolic “wall of separation of church and state” is removed.

Sa Gubat sa Panium, gisubli ang kasaysayan sa nahauna sa tulo ka mga gubat sa bersikulo kuwarenta. Sa nahaunang gubat, nga girepresentahan sa pagkapukan sa Soviet Union niadtong 1989, ang nahauna sa katapusang walo ka mga presidente nagserbisyo ingon nga puli nga kasundalohan sa pagka-papa. Kadto nga nahaunang presidente usa ka Republikano, nga nagtimaan nga ang katapusan usab mahimong usa ka Republikano nga presidente. Ang nahaunang presidente nailhan tungod sa iyang retorika mahitungod sa bungbong sa Iron Curtain, nga isip usa ka propetikanhong ilhanan nahugno sa dihang nahugno ang Berlin Wall niadtong Nobyembre 9, 1989. Ang katapusang Republikano nga presidente mailhan tungod sa iyang retorika mahitungod sa bungbong sa habagatang utlanan sa Estados Unidos, ug ang ilhanan nga motimaan sa pagpamatuod ni Trump sa pagtukod sa bungbong mao ang balaod sa Domingo, diin ang simbolikong “bungbong sa pagkabulag sa iglesia ug estado” wagtangon.

That first president was a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. The last president is a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. 1989 marked the disintegration of the empire known as the Soviet Union, and the last of the three battles of verse forty represents the disintegration of the empire known as Russia.

Kadtong unang presidente usa ka kanhing bituon sa media, ilado tungod sa iyang hait nga abilidad sa pagsulti ug pagbati sa humor. Ang ulahing presidente usa usab ka kanhing bituon sa media, ilado tungod sa iyang hait nga abilidad sa pagsulti ug pagbati sa humor. Ang 1989 nagtimaan sa pagkatibulaag sa imperyo nga nailhan ingon nga Unyong Sobyet, ug ang ulahi sa tulo ka mga gubat sa bersikulo kwarenta naghulagway sa pagkatibulaag sa imperyo nga nailhan ingon nga Rusya.

The Battle of Panium is the third and last battle of verse forty, and it was typified by the first battle. When the first battle was over the entire world acknowledged that the only superpower in the world was the United States. That world domination will be repeated at the conclusion of the last battle, for it is there, that, in spite of the alliance formed between Antiochus III and Philip of Macedon, (the United States and the United Nations), the United States (the false prophet) will be established as the premier king of the ten kings (the dragon—the United Nations.)

Ang Gubat sa Panium mao ang ikatulo ug kataposang gubat sa bersikulo kwarenta, ug kini gipakita daan pinaagi sa unang gubat. Sa dihang natapos ang unang gubat, ang tibuok kalibotan miila nga ang bugtong superpower sa kalibotan mao ang Tinipong Bansa sa Amerika. Kana nga paggahom sa kalibotan pagausabon sa pagtapos sa kataposang gubat, kay didto, bisan pa sa alyansa nga naporma tali ni Antiochus III ug ni Felipe sa Macedonia, (ang Tinipong Bansa sa Amerika ug ang Nagkahiusang mga Nasod), ang Tinipong Bansa sa Amerika (ang mini nga manalagna) pagatukoron ingon nga labing pangunang hari sa napulo ka mga hari (ang dragon—ang Nagkahiusang mga Nasod.)

The three battles of verse forty bear the signature of “Truth,” for the first represents the last, and the middle battle represents rebellion. The first and last victorious proxy army (the United States) prevails, but the second proxy army loses, and the second proxy army is Nazism, a world symbol of rebellion.

Ang tulo ka mga gubat sa bersikulo kwarenta nagadala sa timaan sa “Kamatuoran,” kay ang nahauna nagrepresentar sa naulahi, ug ang tunga-tungang gubat nagrepresentar sa pagsukol. Ang nahauna ug naulahi nga madaugong puli nga kasundalohan (ang Tinipong Bansa sa Amerika) modaug, apan ang ikaduhang puli nga kasundalohan mapildi, ug ang ikaduhang puli nga kasundalohan mao ang Nazismo, usa ka pangkalibotang simbolo sa pagsukol.

The three political campaigns of Donald Trump bear the signature of “Truth,” for he wins the election in his first and last campaigns, but in the middle campaign he is defeated through by the beast of atheism, which is the dragon power, once again the symbol of the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet that when placed together with the first and last letter form the Hebrew word “Truth.”

Ang tulo ka politikal nga kampanya ni Donald Trump nagadala sa timailhan sa “Kamatuoran,” kay siya midaog sa eleksiyon sa iyang nahauna ug kataposang mga kampanya, apan sa tunga nga kampanya siya napildi pinaagi sa mapintas nga mananap sa ateyismo, nga mao ang gahum sa dragon, sa makausa pa ang simbolo sa pagrebelde nga girepresentahan sa ikanapulog-tulo nga letra sa Hebreohanong alpabeto nga, sa dihang ipahimutang uban sa nahauna ug kataposang letra, nagaporma sa Hebreohanong pulong nga “Kamatuoran.”

Verse ten of Daniel eleven identifies the time of the end in 1989, and verse sixteen identifies the soon coming Sunday law. Verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty, which is the portion of the book of Daniel that was sealed up until the last days. When verses ten through fifteen are placed (line upon line) into the hidden history of verse forty, the portion of Daniel that relates to the last days is unsealed. That portion is unsealed just before probation closes for Sabbath-keepers at the soon coming Sunday law. It therefore represents the final or seventh seal.

Ang bersikulo napulo sa Daniel onse nag-ila sa panahon sa katapusan sa 1989, ug ang bersikulo sais nag-ila sa haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo. Ang mga bersikulo napulo hangtod kinse nagrepresentar sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta, nga mao ang bahin sa basahon ni Daniel nga gitimbrehan hangtod sa ulahing mga adlaw. Sa dihang ang mga bersikulo napulo hangtod kinse ibutang (linya ibabaw sa linya) ngadto sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta, ang bahin sa Daniel nga may kalabutan sa ulahing mga adlaw mabuksan na. Kana nga bahin mabuksan sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay alang sa mga nagabantay sa Igpapahulay sa haduol nang umabot nga balaod sa Dominggo. Busa, kini nagrepresentar sa kataposan o ikapitong timri.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:1–6.

> Ug sa diha nga iyang giabrihan ang ikapitong patik, dihay kahilom sa langit nga may gidugayon nga ingon sa tunga sa usa ka takna. Ug nakita ko ang pito ka mga manulonda nga nagtindog sa atubangan sa Dios; ug kanila gihatag ang pito ka mga trumpeta. Ug miabut ang laing manulonda ug mitindog sa halaran, nga may bulawang incensaryo; ug gihatag kaniya ang daghang incienso, aron iyang ihalad kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawang halaran nga atua sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga mikuyog sa mga pag-ampo sa mga balaan, mitungas sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda. Ug gikuha sa manulonda ang incensaryo, ug gipuno kini sa kalayo gikan sa halaran, ug gilabay kini ngadto sa yuta: ug dihay mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Ug ang pito ka mga manulonda nga may pito ka mga trumpeta nangandam sa pagtunog. Pinadayag 8:1–6.

The seven angels with the seven trumpets represent the executive judgment which begins at the Sunday law in the United States, and they represent the executive judgment that begins when Michael stands up and human probation closes. The first period, from the Sunday law until Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but then the seven last plagues are God’s judgments that are not mixed with mercy. The opening of the seventh seal is when the executive judgments are being prepared, as represented by the seven angels.

Ang pito ka manulonda nga may pito ka trumpeta nagrepresentar sa ehekutibong paghukom nga nagsugod sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos, ug sila usab nagrepresentar sa ehekutibong paghukom nga magsugod sa dihang si Miguel motindog ug ang tawhanong panahon sa pagsulay matapos. Ang unang yugto, gikan sa balaod sa Domingo hangtod nga si Miguel motindog, ang mga paghukom sa Dios sinagolan pa ug kalooy, apan unya ang pito ka ulahing hampak mao ang mga paghukom sa Dios nga wala na masagoli ug kalooy. Ang pag-abli sa ikapitong timri mao ang panahon nga ang ehekutibong mga paghukom ginapangandam, ingon nga girepresentar sa pito ka manulonda.

Daniel chapters two and nine identify “the prayers of the saints” as a prayer to understand the events associated with Nebuchadnezzar’s hidden dream of the image of the beasts, and the repentance and confession associated with the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six. The prayers that are mixed with the incense in the “golden censer” that ascended up before God, are prayed by those who are called to be among the one hundred and forty-four thousand, who at that time receive the seal of the living God, as the fire from the altar is cast into the earth.

Ang mga kapitulo dos ug nuwebe sa Daniel nag-ila sa “mga pag-ampo sa mga balaan” ingon nga usa ka pag-ampo aron masabtan ang mga hitabo nga may kalabutan sa tinagong damgo ni Nabucodonosor mahitungod sa larawan sa mga mananap, ug ang paghinulsol ug pagsugid nga may kalabutan sa “pito ka mga panahon,” sa Levitico kapitulo baynte-sais. Ang mga pag-ampo nga gisagol uban sa incienso sa “bulawang incensaryo” nga mikayab sa atubangan sa Dios, giampo niadtong mga gitawag aron mahiapil sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga niadtong panahona nagadawat sa patik sa buhing Dios, sa dihang ang kalayo gikan sa halaran igisalibay ngadto sa yuta.

In Ezekiel chapter nine, those very same saints are sighing and crying for the abominations done in the land and in the church, and as they express their deep remorse for sin, the sealing angel places a mark upon their foreheads. As with chapter eight of Revelation, the judgments represented by the destroying angels are there in the background waiting for the command that the sealing is finished.

Sa Ezekiel kapitulo 9, kadtong mao rang mga balaan nagapanghupaw ug nagatu-aw tungod sa mga dulumtanan nga gibuhat sa yuta ug sa iglesia, ug samtang ilang gipadayag ang ilang halalum nga pagbasol tungod sa sala, ang manolunda nga nagtimaan nagabutang ug timaan sa ilang mga agtang. Maingon sa kapitulo 8 sa Pinadayag, ang mga paghukom nga gilarawan pinaagi sa mga manolunda nga maglalaglag anaa didto sa luyo nga nagahulat sa sugo nga ang pagtimri nahuman na.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

> “Sa walay kasaypanang katukma ang Walay Kinutoban sa gihapon nagatipig ug husay sa tanang mga nasud. Samtang ang Iyang kalooy ginatanyag pinaagi sa mga tawag sa paghinulsol, kini nga husay magpabiling bukás; apan sa dihang ang mga ihap makaabot sa usa ka tino nga gidaghanon nga gitakda sa Dios, ang pag-alagad sa Iyang kapungot magasugod. Ang husay gisirhan na. Ang balaang pagkamainantuson matapos na. Wala nay pakilooy nga igapangamuyo alang kanila.”

> “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

> “Ang propeta, sa pagtan-aw ngadto sa umaabot nga mga kapanahonan, nakita kini nga panahon nga gipahimutang sa atubangan sa iyang panan-awon. Ang mga nasod niining panahona nakadawat sa mga kalooy nga wala pa gayud hitabo sukad kaniadto. Ang labing pinili sa mga panalangin sa langit gihatag kanila, apan ang nagkadaghang pagkamapahitas-on, kahakog, pagsimba sa mga diosdios, pagtamay sa Dios, ug ubos nga pagkawalay pagpasalamat nasulat batok kanila. Sa madali nilang ginatapos ang ilang husay sa atubangan sa Dios.”

> “But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

> “Apan ang hinungdan nga ako mangurog mao ang kamatuoran nga kadtong nakadawat sa labing dakong kahayag ug mga pribilehiyo nahugawan sa nagkagamhanang kasal-anan. Naimpluwensiyahan sa mga dili matarung nga naglibot kanila, daghan, bisan gani sa mga nagaangkon sa kamatuoran, nangabugnaw ug gidala sa kusog nga sulog sa dautan. Ang kinatibuk-ang pagtamay nga gipanglabay batok sa tinuod nga pagkadiosnon ug pagkabalaan nagadala sa mga dili mahugot nga nakigdugtong sa Dios sa pagkawala sa ilang pagtahud sa Iyang balaod. Kon sila nagsunod pa sa kahayag ug mituman sa kamatuoran gikan sa kasingkasing, kining balaan nga balaod daw labi pang bililhon alang kanila sa dihang kini tinamayan ug gisalikway. Samtang ang walay pagtahud sa balaod sa Dios nagakahayag sa labi pa, ang utlanan sa pagkalahi tali sa mga nagtuman niini ug sa kalibutan nagakahimong labi pang matin-aw. Ang gugma alang sa balaan nga mga sugo nagadugang sa usa ka pundok sumala sa pagdugang sa pagtamay alang kanila sa laing pundok.

> “The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

> “Ang krisis nagkaduol sa matulin. Ang paspas nga nagkadaghang mga numero nagapakita nga ang panahon sa pagduaw sa Dios hapit na miabut. Bisan ug dili Siya andam sa pagsilot, apan mosilot gayud Siya, ug sa madali. Kadtong nagalakaw diha sa kahayag makakita sa mga timailhan sa nagkaduol nga katalagman; apan dili sila angay molingkod sa hilom, walay kabalaka nga pagpaabut sa kalaglagan, nga nagalipay sa ilang kaugalingon pinaagi sa pagtuo nga panalipdan sa Dios ang Iyang katawhan sa adlaw sa pagduaw. Halayo gayud kana sa kamatuoran. Kinahanglan nilang masabtan nga ilang katungdanan ang maningkamot sa masinatiyon sa pagluwas sa uban, nga nagatan-aw uban sa malig-on nga pagtoo ngadto sa Dios alang sa tabang. ‘Ang mainiton ug mabinungahong pag-ampo sa matarung nga tawo adunay dakong mahimo.’”

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

> “Ang levadura sa pagka-diosnon wala pa gayod hingpit mawad-i sa iyang gahum. Sa panahon nga ang kapeligrohan ug kasubo sa iglesia labing dako, ang diyutayng pundok nga nagatindog diha sa kahayag managpanghupaw ug managtuaw tungod sa mga dulumtanan nga ginabuhat sa yuta. Apan ilabi na gayod nga ang ilang mga pag-ampo mosaka alang sa iglesia tungod kay ang mga sakop niini nagabuhat sumala sa paagi sa kalibotan.

> “The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

> Ang mainitong mga pag-ampo niining matinumanong pipila dili mahimong kawang. Sa dihang ang Ginoo mogula ingon nga manimalos, moanhi usab Siya ingon nga manlalaban sa tanang mga nagbantay sa pagtuo diha sa kaputli niini ug nagtipig sa ilang kaugalingon nga walay buling gikan sa kalibutan. Niining panahona nga ang Dios nagsaad sa pagpanimalos alang sa Iyang kaugalingong mga pinili, nga nagatuaw ngadto Kaniya adlaw ug gabii, bisan pa Siya nagdugay sa pagpailub kanila.

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 208–210.

> “Ang sugo mao kini: ‘Agi sa taliwala sa ciudad, sa taliwala sa Jerusalem, ug butangi ug timaan ang mga agtang sa mga tawo nga nanghupaw ug nagatuaw tungod sa tanang mga kangil-ad nga ginabuhat sa taliwala niini.’ Kining mga nanghupaw ug nagatuaw maoy nagpadayag sa mga pulong sa kinabuhi; sila nanaway, nagtambag, ug nangamuyo. Ang uban nga nagapasipala sa Dios naghinulsol ug nagpaubos sa ilang mga kasingkasing sa atubangan Niya. Apan ang himaya sa Ginoo mibulag na gikan sa Israel; bisan pa nga daghan ang nagpadayon gihapon sa mga dagway sa relihiyon, ang Iyang gahum ug presensya wala na didto.” Testimonies, tomo 5, 208–210.

Verses ten through fifteen unseal the hidden history of verse forty, and in so doing they simultaneously identify that the sealing of the one hundred and forty-four thousand is now being accomplished upon those who have met the requirements of the prayers represented by Daniel and the three worthies in chapter two, and by Daniel in chapter nine. The distinction between the two prayers can be recognized as a prayer for understanding the external events of prophecy (Daniel two), and a prayer to realize the internal experience of prophecy (Daniel nine). Another distinction is that the saints corporately are seeking to understand the testing message of the image of the beast (Daniel two), but they must individually accomplish the work of complete repentance (Daniel nine). Their prayers must be in the context of Ezekiel nine, for they must be grieved over the sins in the land and in the church.

Ang mga bersikulo napulo hangtod kinse nagabukas sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta, ug sa pagbuhat niini ila usab sa samang higayon gipaila nga ang pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ginatuman karon ibabaw niadtong nakatuman sa mga kinahanglanon sa mga pag-ampo nga girepresentahan ni Daniel ug sa tulo ka takus sa kapitulo dos, ug ni Daniel sa kapitulo nuebe. Ang kalainan tali sa duha ka mga pag-ampo mailhan ingon nga usa ka pag-ampo alang sa pagsabot sa gawasnong mga hitabo sa tagna (Daniel dos), ug usa ka pag-ampo aron maamgohan ang sulodnong kasinatian sa tagna (Daniel nuebe). Ang laing kalainan mao nga ang mga balaan sa kinatibuk-an nangita sa pagsabot sa mensahe sa pagsulay mahitungod sa larawan sa mananap (Daniel dos), apan sila kinahanglan tagsatagsa nga matuman ang buluhaton sa hingpit nga paghinulsol (Daniel nuebe). Ang ilang mga pag-ampo kinahanglan anaa sulod sa konteksto sa Ezekiel nuebe, kay sila kinahanglan magsubo tungod sa mga sala sa yuta ug sa iglesia.

> “In the time when His wrath shall go forth in judgments, these humble, devoted followers of Christ will be distinguished from the rest of the world by their soul anguish, which is expressed in lamentation and weeping, reproofs and warnings. While others try to throw a cloak over the existing evil, and excuse the great wickedness everywhere prevalent, those who have a zeal for God’s honor and a love for souls will not hold their peace to obtain favor of any. Their righteous souls are vexed day by day with the unholy works and conversation of the unrighteous. They are powerless to stop the rushing torrent of iniquity, and hence they are filled with grief and alarm. They mourn before God to see religion despised in the very homes of those who have had great light. They lament and afflict their souls because pride, avarice, selfishness, and deception of almost every kind are in the church. The Spirit of God, which prompts to reproof, is trampled underfoot, while the servants of Satan triumph. God is dishonored, the truth made of none effect.

> “Sa panahon nga mogula ang Iyang kapungot pinaagi sa mga paghukom, kining mga mapaubsanon ug matinud-anong sumusunod ni Cristo mailhan gikan sa ubang kalibutan tungod sa kasakit sa ilang kalag, nga gipahayag diha sa pagminatay ug paghilak, sa mga pagbadlong ug mga pasidaan. Samtang ang uban mosulay sa pagtabon sa karon nga dautan, ug mangatarungan sa dakong pagkadaotan nga naglukop sa tanang dapit, kadtong adunay kasibot alang sa kadungganan sa Dios ug gugma alang sa mga kalag dili magpakahilom aron makabaton sa pabor ni bisan kinsa. Ang ilang matarong nga mga kalag gisakit adlaw-adlaw tungod sa dili balaang mga buhat ug sinultihan sa mga dili matarong. Wala silay gahum sa pagpahunong sa nagadagayang sulog sa kasal-anan, ug busa napuno sila sa kasubo ug kahadlok. Nagabalata sila sa atubangan sa Dios sa pagkakita nga ang relihiyon gitamay sa mismong mga panimalay niadtong nakadawat ug dakong kahayag. Nagminatay sila ug nagsakit sa ilang mga kalag tungod kay ang pagkamapahitas-on, kahakog, pagkamainiton sa kaugalingon, ug limbong sa hapit tanang matang anaa sa iglesia. Ang Espiritu sa Dios, nga nagaaghat ngadto sa pagbadlong, gitamakan lamang, samtang ang mga alagad ni Satanas nagmadaugon. Ang Dios gipakaulawan, ang kamatuoran gihimo nga walay kapuslanan.”

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> “Ang pundok sa mga tawo nga wala mobati og kasubo tungod sa ilang kaugalingong espirituhanong pagkahugno, ni magminatay tungod sa mga sala sa uban, pagabiyaan nga walay patik sa Dios. Ang Ginoo naghatag og sugo sa Iyang mga sinugo, ang mga tawo nga may mga hinagiban sa pagpatay diha sa ilang mga kamot: ‘Sunod kamo kaniya latas sa siyudad, ug tigbasa: ayaw pagpasayloa sa inyong mata, ni malooy kamo: laglaga sa hingpit ang tigulang ug batan-on, ang mga dalaga, ug ang mga gagmayng bata, ug ang mga babaye: apan ayaw duol sa bisan kinsang tawo nga anaa kaniya ang timaan; ug sugdi sa Akong santuwaryo. Unya misugod sila sa mga tigulang nga mga tawo nga diha sa atubangan sa balay.’”

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 210, 211.

> “Dinhi atong makita nga ang iglesia—ang balaang puloy-anan sa Ginoo—mao ang nahauna sa pagbati sa hampak sa kapungot sa Dios. Ang mga tigulang nga tawo, sila nga gihatagan sa Dios ug dakong kahayag ug nanindog ingon nga mga magbalantay sa espirituhanong mga kapalaran sa katawhan, nagbudhi sa salig nga gitugyan kanila. Gikuha nila ang baruganan nga dili na kita kinahanglan magpaabut ug mga milagro ug sa dayag nga pagpakita sa gahum sa Dios sama sa nangaging mga adlaw. Nausab na ang mga panahon. Kining mga pulonga nagpalig-on sa ilang pagkadili-matuohon, ug sila nagaingon: Ang Ginoo dili mobuhat ug maayo, ni mobuhat Siya ug dautan. Hilabihan ra Siya ka maloloy-on aron silotan ang Iyang katawhan pinaagi sa paghukom. Busa ang ‘Kalinaw ug kasigurohan’ mao ang singgit sa mga tawo nga dili na gayud mopatugbaw sa ilang tingog sama sa usa ka trompeta aron ipakita sa katawhan sa Dios ang ilang mga kalapasan ug sa balay ni Jacob ang ilang mga sala. Kining mga amang nga iro nga dili maningog mao ang mga mobati sa matarong nga panimalos sa usa ka nasuko nga Dios. Ang mga lalaki, mga dalaga, ug mga gagmayng kabataan mangalaglag nga tanan managsama.” Testimonies, tomo 5, 210, 211.

Verse one and two of Daniel eleven, begin at the time of the end in 1989, as does verse ten. Verse two takes the history to the first term of Donald Trump, and then leaves a hidden history from that sixth richest president unto the seventh kingdom (the United Nations), represented by Alexander the Great. Between Xerxes the rich king in verse two, and Alexander the Great there were eight Persian kings. The hidden history of verse two until verse three, represents eight kings. Thus, from the conclusion of the first term of Trump until the seventh kingdom of Bible prophecy there are a total of ten kings that span the hidden history of verse two to three of Daniel chapter eleven.

Ang bersikulo uno ug dos sa Daniel onse nagsugod sa panahon sa katapusan niadtong 1989, maingon man ang bersikulo dies. Ang bersikulo dos modala sa kasaysayan ngadto sa unang termino ni Donald Trump, ug unya mobiya ug usa ka tinagong kasaysayan gikan nianang ikaunom nga labing adunahang presidente ngadto sa ikapitong gingharian (ang United Nations), nga girepresentahan ni Alexander the Great. Tali sa adunahang hari nga si Xerxes sa bersikulo dos, ug kang Alexander the Great, may walo ka mga hari sa Persia. Ang tinagong kasaysayan sa bersikulo dos hangtod sa bersikulo tres nagarepresentar ug walo ka mga hari. Busa, gikan sa pagtapos sa unang termino ni Trump hangtod sa ikapitong gingharian sa tagna sa Biblia, adunay kinatibuk-ang napulo ka mga hari nga naglangkob sa tinagong kasaysayan sa bersikulo dos ngadto sa tres sa Daniel kapitulo onse.

The number ten is a symbol of a test, and the test that occurs in that very history is the formation of the image of the beast. The sixth richest president stirs up the globalists beginning with his first campaign in 2015, and in doing so he marks the beginning of a struggle between the two witnesses of Revelation chapter eleven and the dragon beast of atheism, that does not cease until the Sunday law of verses sixteen and forty-one. Within that warfare Donald Trump was the first president to stir up the dragon and he is also the last. Trump is the last president of the earth beast, and Trump will become the first leader of the seventh kingdom. In so doing, Trump represents the first and last of ten kings, and ten represents a test.

Ang numero nga napulo usa ka simbolo sa usa ka pagsulay, ug ang pagsulay nga mahitabo niadto gayud nga kasaysayan mao ang pagporma sa larawan sa mapintas nga mananap. Ang ikaunom nga labing adunahang presidente nagpukaw sa mga globalista sugod sa iyang unang kampanya niadtong 2015, ug sa pagbuhat niana iyang gimarkahan ang sinugdanan sa usa ka pakigbisog tali sa duha ka mga saksi sa Pinadayag kapitulo onse ug sa mapintas nga mananap nga dragon sa ateyismo, nga wala mohunong hangtod sa balaod sa Domingo sa mga bersikulo sais ug kap-atan ug usa. Sulod niana nga pakiggubat si Donald Trump mao ang unang presidente nga nagpukaw sa dragon ug siya usab ang ulahi. Si Trump mao ang ulahing presidente sa mapintas nga mananap sa yuta, ug si Trump mahimong unang pangulo sa ikapitong gingharian. Sa pagbuhat niana, si Trump nagrepresentar sa nahauna ug naulahi sa napulo ka mga hari, ug ang napulo nagrepresentar sa usa ka pagsulay.

1776, 1789 and 1798 represent three histories that establish that the eighth president is of the seven. 1776 represents the publication of the Declaration of Independence, and the history of the First and Second Continental Congresses. 1789 represents a period of history when the Articles of Confederation were produced. The period began in 1781, and concluded with the publication of the Constitution in 1789. 1798 represents the publication of the Alien and Sedition Acts, and the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ang 1776, 1789 ug 1798 nagrepresentar sa tulo ka mga kasaysayan nga nagapahimutang nga ang ikawalong pangulo iya sa pito. Ang 1776 nagrepresentar sa pagmantala sa Declaration of Independence, ug sa kasaysayan sa Una ug Ikaduhang Continental Congresses. Ang 1789 nagrepresentar sa usa ka yugto sa kasaysayan diin ang Articles of Confederation gihimo. Ang maong yugto nagsugod niadtong 1781, ug natapos sa pagmantala sa Constitution niadtong 1789. Ang 1798 nagrepresentar sa pagmantala sa Alien and Sedition Acts, ug sa sinugdanan sa mapintas nga mananap sa yuta ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.

The Continental Congresses are divided into two prophetic periods of the first congress and the last congress. The First Continental Congress had two presidents and Peyton Randolph was the first president. The Second Continental Congress had six presidents. Peyton Randolph was the first president of both the First and also of the Second Continental Congresses. There was a total of eight presidents during the history of the First and Second Continental Congresses. Peyton Randolph was the first president of both the First and Second Continental Congresses, a prophetic period where there were eight presidents, but the first president of each of the two periods was the same person. Therefore, though there were eight presidential terms, there were actually only seven presidents. The first president was twice the first president of seven persons who were presidents, and Randolph therefore represents the eighth, that was of the seven, and upon two witnesses he typifies the first actual president, who was George Washington.

Ang mga Continental Congress gibahin ngadto sa duha ka manalagnang mga yugto: ang unang kongreso ug ang ulahing kongreso. Ang First Continental Congress adunay duha ka mga presidente ug si Peyton Randolph mao ang unang presidente. Ang Second Continental Congress adunay unom ka mga presidente. Si Peyton Randolph mao ang unang presidente sa First ug usab sa Second Continental Congress. Adunay kinatibuk-ang walo ka mga presidente sulod sa kasaysayan sa First ug Second Continental Congress. Si Peyton Randolph mao ang unang presidente sa First ug Second Continental Congress, sa usa ka manalagnang yugto diin adunay walo ka mga presidente, apan ang unang presidente sa matag usa sa duha ka mga yugto mao ang mao ra nga tawo. Busa, bisan pa man nga adunay walo ka mga termino sa pagkapresidente, sa tinuod pito lamang ka mga presidente. Ang unang presidente sa makaduha mao ang unang presidente sa pito ka mga tawo nga nahimong mga presidente, ug si Randolph busa nagrepresentar sa ikawalo, nga gikan sa pito, ug pinaagi sa duha ka mga saksi naghulagway siya sa unang tinuod nga presidente, nga mao si George Washington.

Washington is represented by Randolph, and therefore Randolph, as a symbol of Washington, conveys both the prophetic characteristics of Randolph the first president, and that Randolph was the eighth, that was of the seven. Thus George Washington, as the first president and the first Commander and Chief, was also prophetically the eighth, and was of the seven, and Trump, as the last president will also be the eighth, that is of the seven.

Ang Washington girepresentahan ni Randolph, ug busa si Randolph, ingon nga simbolo sa Washington, nagpadayag sa duha ka butang: ang mga profetikanhong kinaiya ni Randolph nga unang presidente, ug nga si Randolph mao ang ikawalo, nga gikan sa pito. Busa si George Washington, ingon nga unang presidente ug unang Commander in Chief, profetikanhon usab mao ang ikawalo, ug gikan sa pito; ug si Trump, ingon nga katapusang presidente, mao usab ang ikawalo, nga gikan sa pito.

The second president of the Second Continental Congress was John Hancock. The Second Continental Congress ended in 1781. From 1781 to 1789, identifies the history of the Articles of Confederation. The period is symbolized by the date 1789, with the publication of the Constitution. In that period there were also eight presidents. The Articles of Confederation represented the first Constitution, but the weakness of the Articles of Confederation led to its replacement, and the ratification by thirteen colonies of the Constitution in 1789.

Ang ikaduhang pangulo sa Ikaduhang Continental Congress mao si John Hancock. Ang Ikaduhang Continental Congress natapos niadtong 1781. Gikan sa 1781 hangtod sa 1789, kini nagtimaan sa kasaysayan sa mga Articles of Confederation. Ang maong yugto gisimbulo sa petsang 1789, uban sa pagmantala sa Konstitusyon. Niadtong panahona aduna usab walo ka mga pangulo. Ang Articles of Confederation nagrepresentar sa unang Konstitusyon, apan ang kahuyang sa mga Articles of Confederation maoy hinungdan sa pag-ilis niini, ug sa ratipikasyon sa Konstitusyon sa 1789 sa napulog tulo ka mga kolonya.

In that period the eight presidents consisted of seven presidents who were not presidents in the history of the period represented by the previous two Continental Congresses, and one who was a president in that first prophetic period. John Hancock served in both the second Continental Congress, and also in the period represented by the Articles of Confederation. At the prophetic level, there were only seven men who were president during the two Continental Congresses, thus prophetically John Hancock was one of the eight in the period of the Articles of Confederation, but he was also one of the seven men from the previous period. He was therefore the eighth, that was of the seven.

Niadtong panahona ang walo ka mga presidente naglangkob sa pito ka mga presidente nga dili mga presidente sa kasaysayan sa maong yugto nga girepresentahan sa miaging duha ka Continental Congresses, ug usa nga usa ka presidente niadtong unang propetikong yugto. Si John Hancock nagserbisyo sa ikaduhang Continental Congress, ug usab sa yugto nga girepresentahan sa Articles of Confederation. Sa propetikong lebel, pito lamang ka mga lalaki ang nahimong presidente sa panahon sa duha ka Continental Congresses; busa sa propetikong paagi si John Hancock usa sa walo sa yugto sa Articles of Confederation, apan usa usab siya sa pito ka mga lalaki gikan sa miaging yugto. Busa siya mao ang ikawalo, nga gikan sa pito.

The second prophetic period, represented by 1781 to 1789, like the first period, had a president (Hancock) who was the eighth, and of the seven, as was Randolph in the first prophetic period represented by 1776.

Ang ikaduhang mapanagnaong yugto, nga girepresentahan sa 1781 hangtod 1789, sama sa unang yugto, adunay usa ka presidente (Hancock) nga mao ang ikawalo, ug gikan sa pito, maingon kang Randolph sa unang mapanagnaong yugto nga girepresentahan sa 1776.

In both periods of eight presidents, the enigma of the eighth being of the seven is represented. Those two periods provide witness that the first genuine president (Washington) also had the prophetic enigma attached to his symbolism, by his typification represented by Randolph. These three witnesses address Trump. Trump as represented in verses one and two in chapter eleven, is illustrated only through his first term, which ended when the second election was stolen by the beast from the bottomless pit.

Sa duha ka yugto sa walo ka presidente, gihulagway ang talinghaga nga ang ikawalo gikan sa pito. Kining duha ka yugto nagahatag ug pagpamatuod nga ang unang tinuod nga presidente (Washington) may kalakip usab nga matagnaong talinghaga sa iyang simbolismo, pinaagi sa iyang tipolohiya nga girepresentahan ni Randolph. Kining tulo ka mga saksi naghisgot kang Trump. Si Trump, ingon sa girepresentahan diha sa mga bersikulo uno ug dos sa kapitulo onse, gihulagway lamang pinaagi sa iyang unang termino, nga natapos sa dihang ang ikaduhang eleksiyon gikawat sa mapintas nga mananap nga gikan sa bung-aw nga walay kinutoban.

The history which fulfilled those verses, includes a hidden history between that point of the richest king (Xerxes) and the introduction of Alexander the Great, representing the Sunday law, when the ten kings briefly become the seventh kingdom. Between the rich king and the ten kings who agree to give their seventh kingdom unto the papacy, there were eight kings. Those eight kings that make up the hidden history of verse two unto verse three, find two witnesses of eight presidents in the history of 1776, 1789 and 1798.

Ang kasaysayan nga nagtuman nianang mga bersikulo nagalakip ug tinagong kasaysayan tali sa maong punto sa labing bahandianong hari (Xerxes) ug sa pagpaila kang Alexander the Great, nga nagrepresentar sa balaod sa Domingo, sa dihang ang napulo ka mga hari sa mubo nga panahon mahimong ikapitong gingharian. Tali sa bahandianong hari ug sa napulo ka mga hari nga nagkauyon sa paghatag sa ilang ikapitong gingharian ngadto sa pagka-papa, may walo ka mga hari. Kining walo ka mga hari nga naglangkob sa tinagong kasaysayan gikan sa bersikulo dos ngadto sa bersikulo tres, makakaplag ug duha ka mga saksi nga mao ang walo ka mga presidente diha sa kasaysayan sa 1776, 1789, ug 1798.

That history bears the symbolism of twenty-two years, identifying it as a history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand when Divinity is joined with humanity. It also bears the witness of “Truth,” for the beginning marks independence and the ending marks the removal of independence, while thirteen years after 1776, thirteen colonies ratified the Constitution. It also identifies two periods of eight kings (presidents) that both contain the enigma of the eighth being of the seven.

Kana nga kasaysayan nagdala sa simbolismo sa kaluhaan ug duha ka tuig, nga nag-ila niini ingon nga usa ka kasaysayan sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa dihang ang Pagkadios gikahiusa sa pagkatawo. Nagdala usab kini sa pagpamatuod sa “Kamatuoran,” kay ang sinugdanan nagtimaan sa kagawasan ug ang katapusan nagtimaan sa pagtangtang sa kagawasan, samtang napulog tulo ka tuig human sa 1776, ang napulog tulo ka mga kolonya mipatuman sa Konstitusyon. Nag-ila usab kini sa duha ka yugto sa walo ka mga hari (mga presidente) nga silang duha naglangkob sa enigmatikong kahulogan nga ang ikawalo iya sa pito.

Trump as the sixth president in 2016, and as the last leader of the sixth kingdom also represents the first and last of ten sequential kings. The number ten identifies the testing process of that history, and the test that precedes and concludes at the Sunday law is the formation of the image of the beast. The image of Nebuchadnezzar’s beast-dream represents eight kingdoms, and in so doing provides the witness that the image of the beast test is represented by the number “eight”.

Si Trump isip ang ikaunom nga pangulo niadtong 2016, ug isip katapusang pangulo sa ikaunom nga gingharian nagrepresentar usab sa nahauna ug katapusan sa napulo ka sunod-sunod nga mga hari. Ang gidaghanon nga napulo nagpaila sa proseso sa pagsulay nianang kasaysayan, ug ang pagsulay nga nag-una ug matuman sa balaod sa Dominggo mao ang pagporma sa dagway sa mananap. Ang dagway sa damgo ni Nabucodonosor mahitungod sa mananap nagrepresentar sa walo ka gingharian, ug sa pagbuhat niini naghatag sa pagpamatuod nga ang pagsulay sa dagway sa mananap girepresentahan sa gidaghanon nga “walo”.

In the testing history of the line of the Maccabees, representing the line of the horn of apostate Protestantism and the line of the horn of apostate Republicanism represented by Antiochus III, the lines and horns come together into one horn, that is an image of the papacy. In the same history, the image of God is fully and permanently reproduced in those represented as the one hundred and forty-four thousand.

Sa kasaysayan sa pagsulay sa kaliwatan sa mga Maccabeo, nga nagrepresentar sa kaliwatan sa sungay sa apostatang Protestante ug sa kaliwatan sa sungay sa apostatang Republikano nga girepresentahan ni Antiochus III, ang mga kaliwatan ug mga sungay maghiusa ngadto sa usa ka sungay, nga mao ang usa ka larawan sa pagkapapa. Sa maong kasaysayan usab, ang larawan sa Dios hingpit ug sa walay kataposan mapamunga pag-usab diha niadtong girepresentahan ingon nga usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

The hidden history of verse forty is unsealed within the hidden history of verse two unto verse three, and the history of verses ten through fifteen. When Trump becomes the eighth president that is of the seven at his inauguration on January 20, 2025, the eight kings between Xerxes and Alexander the Great mark the arrival of the formation of the image of the beast, and Trump represents the first and last of the ten sequential kings.

Ang tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta ginabuksan sulod sa tinagong kasaysayan sa bersikulo dos ngadto sa bersikulo tres, ug sa kasaysayan sa mga bersikulo napulo hangtod kinse. Sa dihang si Trump mahimong ikawalong presidente nga iya sa pito sa iyang pagpanglingkod sa katungdanan niadtong Enero 20, 2025, ang walo ka mga hari tali sa Xerxes ug Alexander the Great nagtimaan sa pag-abot sa pagporma sa larawan sa mapintas nga mananap, ug si Trump nagrepresentar sa nahauna ug naulahi sa napulo ka sunod-sunod nga mga hari.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. And when he had taken the book, the four beasts and four and twenty elders fell down before the Lamb, having every one of them harps, and golden vials full of odours, which are the prayers of saints. And they sung a new song, saying, Thou art worthy to take the book, and to open the seals thereof: for thou wast slain, and hast redeemed us to God by thy blood out of every kindred, and tongue, and people, and nation; And hast made us unto our God kings and priests: and we shall reign on the earth. Revelation 5:1–10.

> Ug nakita ko diha sa tuong kamot niadtong nagalingkod sa trono ang usa ka basahon nga sinulatan sa sulod ug sa likod nga bahin, tinimrihan sa pito ka mga timri. Ug nakita ko ang usa ka gamhanang manulunda nga nagmantala sa makusog nga tingog: Kinsa ba ang takus sa pag-abli sa basahon ug sa pagtangtang sa mga timri niini? Ug walay bisan kinsa sa langit, ni sa yuta, ni sa ilalom sa yuta, nga arang makabukas sa basahon, ni makatan-aw man lamang niini. Ug mihilak ako pag-ayo, tungod kay walay hingkaplagang takus sa pag-abli ug sa pagbasa sa basahon, ni sa pagtan-aw man lamang niini. Ug miingon kanako ang usa sa mga anciano: Ayaw paghilak; tan-awa, ang Leon sa banay ni Juda, ang Gamut ni David, nakadaug aron mabuksan ang basahon ug matangtang ang pito ka mga timri niini. Ug mitan-aw ako, ug ania karon, sa taliwala sa trono ug sa upat ka mga buhing nilalang, ug sa taliwala sa mga anciano, mitindog ang usa ka Cordero nga daw gipatay na, nga may pito ka sungay ug pito ka mata, nga mao ang pito ka mga Espiritu sa Dios nga gipadala ngadto sa tibuok yuta. Ug miduol siya ug gikuha ang basahon gikan sa tuong kamot niadtong nagalingkod sa trono. Ug sa diha nga nakuha na niya ang basahon, ang upat ka mga buhing nilalang ug ang kaluhaan ug upat ka mga anciano nanghapa sa atubangan sa Cordero, nga ang matag usa kanila may mga alpa ug mga bulawang panaksan nga puno sa mga pahumot, nga mao ang mga pag-ampo sa mga balaan. Ug sila nanag-awit ug usa ka bag-ong awit, nga nagaingon: Takus ikaw sa pagkuha sa basahon ug sa pag-abli sa mga timri niini; kay ikaw gipatay, ug pinaagi sa imong dugo gitubos mo kami ngadto sa Dios gikan sa matag kaliwatan, ug pinulongan, ug katawhan, ug nasud; Ug gihimo mo kami alang sa among Dios nga mga hari ug mga sacerdote: ug magahari kami sa yuta. Pinadayag 5:1–10.

Back to Articles