Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Four

Ang Basahon ni Daniel - Gatus Ug Kaluhaan ug Upat

Unveiling Daniel 11:40 – A Prophetic Examination of Historical Parallels and Future Events

Pagbutyag sa Daniel 11:40 – Usa ka Propetikanhong Pagsusi sa Makasaysayanong mga Pagkapareho ug sa Umaabot nga mga Hitabo

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are taking time to set forth the structure of Daniel chapter eleven, as we address verse forty. Verse forty is the parallel of verse fourteen of Daniel chapter eight, in the prophetic sense that the light, which Christ, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798, was based upon Daniel chapter eight verse fourteen, so too, the light which He unsealed in 1989 was based upon verse forty.

Nagahin kami ug panahon sa paglatid sa estruktura sa Daniel kapitulo onse, samtang atong hisgutan ang bersikulo kuwarenta. Ang bersikulo kuwarenta mao ang kaparis sa bersikulo katorse sa Daniel kapitulo otso, sa propetikong diwa nga ang kahayag, nga si Cristo, ingon nga Leon sa banay ni Juda, nagbukas sa selyo niadtong 1798, gibase sa Daniel kapitulo otso bersikulo katorse; maingon man usab, ang kahayag nga Iyang gibuksan sa 1989 gibase sa bersikulo kuwarenta.

As we have pointed out, but not actually addressed in a previous article, when employing the latter rain methodology of “line upon line,” verse forty sets forth two distinct lines, for it contains the time of the end for both the movement of the first angel and the movement of the third angel.

Sumala sa among nahisgotan na, apan wala gayud natong direktang gitagad sa usa ka miaging artikulo, sa paggamit sa pamaagi sa ulahing ulan nga “linya ibabaw sa linya,” ang bersikulo kuwarenta naglatid ug duha ka managlahing mga linya, kay kini naglangkob sa panahon sa katapusan alang sa duha—sa kalihokan sa nahaunang manulonda ug sa kalihokan sa ikatulong manulonda.

When we bring together verse forty’s time of the end in 1798, and its time of the end in 1989, we find that Daniel chapter eight, verse fourteen, aligns with Daniel chapter eleven, verse forty, for they both represent the knowledge that is unsealed in the prophetic history of the three angels of Revelation fourteen. They are also connected by the fact that verse fourteen is the “mareh” vision of Christ’s sudden “appearance” to the temple, and verse forty is the “chazon” vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history. One is a point in time, the other is a period of time.

Sa dihang atong ipahiusa ang panahon sa katapusan sa bersikulo kuwarenta sa 1798, ug ang panahon sa katapusan niini sa 1989, atong makita nga ang Daniel kapitulo otso, bersikulo katorse, nahiuyon sa Daniel kapitulo onse, bersikulo kuwarenta, kay silang duha nagrepresentar sa kahibalo nga gibuksan sa propetikong kasaysayan sa tulo ka manulonda sa Pinadayag katorse. Nalambigit usab sila pinaagi sa kamatuoran nga ang bersikulo katorse mao ang panan-awon nga “mareh” sa kalit nga “pagpakita” ni Cristo ngadto sa templo, ug ang bersikulo kuwarenta mao ang panan-awon nga “chazon” sa duha ka libo lima ka gatus ug baynte ka tuig sa propetikong kasaysayan. Ang usa usa ka punto sa panahon, ang usa usa ka yugto sa panahon.

One represents the restoration and cleansing of the temple, the other the destruction and trampling down of the temple. One represents the twenty-three hundred years, and the other the twenty-five hundred and twenty years. One is represented by the river Ulai, the other by the river Hiddekel. One represents humanity, the other represents divinity. Rightly understood, verse forty in connection with verse fourteen is amazingly profound. 1798 represents the work of divinity, and 1989 represents the rebellion of humanity.

Ang usa nagrepresentar sa pagpahiuli ug paghinlo sa templo, ang usa sa kalaglagan ug pagtamakan sa templo. Ang usa nagrepresentar sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka tuig, ug ang usa sa duha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan ka tuig. Ang usa gihulagway pinaagi sa suba nga Ulai, ang usa pinaagi sa suba nga Hiddekel. Ang usa nagrepresentar sa pagkatawo, ang usa nagrepresentar sa pagka-Dios. Kung husto nga masabtan, ang bersikulo kwarenta diha sa kalambigitan sa bersikulo katorse hilabihan ka lalom. Ang 1798 nagrepresentar sa buhat sa pagka-Dios, ug ang 1989 nagrepresentar sa pagsukol sa pagkatawo.

We identified in the previous article that the description of the conquering of three obstacles by the king of the north is represented in a sequential fashion, but that the actual application of the events portrayed need to be carefully applied, for verses forty-two through and including verse forty-four, are actually aligned with verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law in the United States. It is there that the threefold union is accomplished, and there where the loud cry message of the “east” and “north” begins.

Atong nailhan sa miaging artikulo nga ang paghulagway sa pagbuntog sa tulo ka mga babag pinaagi sa hari sa amihanan gipakita sa usa ka sunod-sunod nga paagi, apan ang tinuod nga paggamit sa mga hitabo nga gihulagway kinahanglan nga maampingong iaplikar, kay ang mga bersikulo kap-atan ug duha hangtod ug apil ang bersikulo kap-atan ug upat sa pagkatinuod nahimutang subay sa bersikulo kap-atan ug usa, nga mao ang hapit na moabot nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Didto maoy pagatumanon ang tulo ka pilo nga panaghiusa, ug didto usab magsugod ang makusog nga singgit nga mensahe sa “sidlakan” ug “amihanan.”

In Daniel eleven, it has been recognized by Adventist students through the years that Daniel employs a specific technique in his illustrations of Rome. Uriah Smith takes note of it in the book Daniel and Revelation. Daniel first identifies how Rome takes control of the world, and then in the following verses he drops back to the beginning of the history identifying the political conquering, and identifies how Rome interacts with God’s people during that very same history. Then ultimately, he identifies how Rome comes to its end. The principal Daniel employs is called, “repeat and enlarge.”

Sa Daniel onse, sa paglabay sa mga katuigan giila sa mga estudyante nga Adventista nga si Daniel naggamit ug usa ka piho nga pamaagi sa iyang mga hulagway bahin sa Roma. Si Uriah Smith nakamatikod niini diha sa basahon nga Daniel and Revelation. Una, gipaila ni Daniel kon giunsa sa Roma pagkuha sa pagkontrolar sa kalibotan, ug dayon sa mosunod nga mga bersikulo mobalik siya sa sinugdanan sa maong kasaysayan, nga nagpaila sa politikanhong pagpanakop, ug nagpaila usab kon giunsa sa Roma ang pakig-uban sa katawohan sa Dios sulod niadtong maong kasaysayan. Unya sa katapusan, iyang gipaila kon giunsa pag-abot sa Roma ngadto sa iyang katapusan. Ang prinsipyo nga gigamit ni Daniel gitawag nga, “balika ug palapda.”

This three-step technique is identified in verses forty to forty-five. Verses forty to forty-three, identify the three-step process of Modern Rome capturing planet earth, then in verse forty-four, Daniel drops back to verse forty-one, when the “tidings” that are then proclaimed by the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and when the papacy then goes forth with great fury to destroy and utterly make away many. Then in verses forty-five, and chapter twelve, verse one, the papacy comes to his end with none to help, between the seas and the glorious holy mountain, as human probation closes.

Kining tulo-ka-hakbang nga pamaagi giila diha sa bersikulo kuwarenta hangtod kuwarenta’y singko. Ang mga bersikulo kuwarenta hangtod kuwarenta’y tulo nagaila sa tulo-ka-hakbang nga proseso sa Modernong Roma sa pagsakop sa tibuok kalibotan; dayon diha sa bersikulo kuwarenta’y kuwatro, si Daniel mobalik ngadto sa bersikulo kuwarenta’y uno, sa dihang ang “mga balita” ipahayag na pinaagi sa bandila sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug sa dihang ang kapapahan mopanaw na uban ang dakong kapungot aron sa paglaglag ug sa hingpit nga pagpapas sa daghan. Unya diha sa bersikulo kuwarenta’y singko, ug sa kapitulo dose, bersikulo uno, ang kapapahan moabut sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya, tali sa mga dagat ug sa mahimayaong bukid nga balaan, sa dihang ang tawhanong panahon sa pagsulay matapos na.

In verse thirty, of Daniel eleven, we find the beginning of a history that Sister White quotes word for word through to verse thirty-six, and then writes, “scenes similar to those described in these verses will take place.” Verse thirty and thirty-one identify the historical transition from pagan Rome to papal Rome as the fourth and fifth kingdoms of Bible prophecy, respectively. Verse thirty-one describes the history which represents how papal Rome was placed upon the throne of the earth in the year 538.

Sa bersikulo traynta sa Daniel onse, atong makita ang sinugdanan sa usa ka kasaysayan nga si Sister White mikutlo matag-pulong hangtod sa bersikulo traynta ug sais, ug unya misulat, “mga talan-awon nga susama niadtong gihulagway niining mga bersikuloha mahitabo.” Ang bersikulo traynta ug traynta’y-usa nagtimaan sa makasaysayanong pagbalhin gikan sa paganong Roma ngadto sa papal nga Roma ingon nga ikaupat ug ikalimang mga gingharian sa tagna sa Biblia, matag-usa. Ang bersikulo traynta’y-usa naghulagway sa kasaysayan nga nagrepresentar kon sa unsang paagi ang papal nga Roma gibutang sa trono sa yuta sa tuig 538.

In verse thirty-one, the first thing identified is when Clovis, king of the Franks (modern France), stood up for the papacy in the year 496. Clovis then converted from outright paganism to the hidden paganism of Catholicism (the religion of his wife Clotilda). He then dedicated his throne to lifting up the papacy to the throne of the earth. Clovis was represented by the “arms,” in the verse, for he dedicated his arm of military might and his arm of monetary might to the work he then undertook.

Sa bersikulo traynta ug usa, ang unang butang nga giila mao ang panahon sa pagtindog ni Clovis, hari sa mga Franko (modernong Pransiya), alang sa kapapahan sa tuig 496. Si Clovis unya nakabig gikan sa dayag nga paganismo ngadto sa tinagong paganismo sa Katolisismo (ang relihiyon sa iyang asawa nga si Clotilda). Dayon iyang gipahinungod ang iyang trono aron ipataas ang kapapahan ngadto sa trono sa yuta. Si Clovis girepresentahan sa “mga bukton” diha sa bersikulo, kay iyang gipahinungod ang iyang bukton sa kusog-militar ug ang iyang bukton sa gahom-pinansyal ngadto sa buluhaton nga iyang gisugdan niadto.

Clovis’ initial work represented the work of all the kings of formerly pagan Europe who were destined to provide various supports for the whore of Rome as the history unfolded. Clovis, and thereafter France, was anointed by the Catholic church with the title of the first-born of the Catholic church, and also the eldest daughter of the Catholic church. He was the symbol of the first of many kings to commit fornication with the whore of Tyre.

Ang sinugdanang buluhaton ni Clovis nagrepresentar sa buluhaton sa tanang mga hari sa kanhing pagano nga Uropa nga gitakda sa paghatag ug nagkalainlaing mga suporta ngadto sa bigaon sa Roma samtang nagpadayon ang kasaysayan. Si Clovis, ug human kaniya ang Pransiya, gidihogan sa Simbahang Katolika pinaagi sa titulo nga kamagulangan nga anak sa Simbahang Katolika, ug usab ang kamagulangan nga anak nga babaye sa Simbahang Katolika. Siya mao ang simbolo sa nahauna sa daghang mga hari nga nakighilawas uban sa bigaon sa Tiro.

In this prophetic sense Clovis had been represented by Ahab, who also had committed fornication with Jezebel (symbol of the Catholic church in the book of Revelation), and who was also the premier king of ten tribes, as Clovis became the premier symbol of the ten horns (see Daniel chapter seven) of pagan Rome. Those kings of Europe would ultimately establish the whore of Babylon on the throne of the earth. In this sense Ahab, and Clovis both represent the United States, who commits fornication with the papacy in the last days.

Niining mahimatikong diwa, si Clovis gilarawan pinaagi kang Ahab, nga nakighilawas usab kang Jezebel (simbolo sa Simbahang Katoliko diha sa basahon sa Pinadayag), ug nga mao usab ang pangulong hari sa napulo ka mga banay, maingon nga si Clovis nahimong pangulong simbolo sa napulo ka mga sungay (tan-awa ang Daniel kapitulo pito) sa paganong Roma. Ang mga haring kadto sa Uropa sa katapusan magapahimutang sa bigaon sa Babilonia ibabaw sa trono sa yuta. Niining diwa, si Ahab ug si Clovis kapuwa nagarepresentar sa Tinipong Bansa, nga nakighilawas sa pagkapapa sa ulahing mga adlaw.

Ronald Reagan began the fornication, and it will be the last president that forces the other nine kings of the United Nations to also commit the same act. Reagan was president at the time of the end in 1989, and he therefore must prophetically represent the last president in the history where the other nine kings accomplish the same act, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. Reagan was a wealthy, well-known media personality, highly recognized for his own peculiar style of speaking, who initially was in the Democratic party, who eventually switched to the Republican party.

Si Ronald Reagan maoy nagsugod sa pakighilawas, ug ang katapusang presidente mao ang mopugos sa laing siyam ka mga hari sa United Nations nga usab mohimo sa maong binuhatan. Si Reagan maoy presidente sa panahon sa katapusan niadtong 1989, ug busa sa matagnaong paagi kinahanglan nga nagrepresentar siya sa katapusang presidente sa kasaysayan diin ang laing siyam ka mga hari motuman sa maong binuhatan, kay si Jesus sa kanunay naghulagway sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang. Si Reagan usa ka dato, iladong personalidad sa media, nga inila kaayo tungod sa iyang kaugalingong talagsaong paagi sa pagsulti, nga sa sinugdan iya sa Democratic Party, ug sa ulahi mibalhin ngadto sa Republican Party.

In verse thirty-one, the arms that stood for the papacy would pollute the sanctuary of strength. Prophetically the sanctuary of strength for both pagan Rome and papal Rome was the City of Rome. This is based upon the fact that both Rome’s ruled for a specific period of time from the City of Rome, and when they ruled from the City of Rome, they were essentially invincible.

Sa bersikulo traynta’y-uno, ang mga bukton nga nagrepresentar sa kapapahan magahugaw sa balaang puluy-anan sa kalig-on. Sa propetikanhong diwa, ang balaang puluy-anan sa kalig-on alang sa paganong Roma ug sa papal nga Roma mao ang Siyudad sa Roma. Kini gibase sa kamatuoran nga ang duha ka Roma nagmando sulod sa usa ka piho nga yugto sa panahon gikan sa Siyudad sa Roma, ug sa dihang sila nagmando gikan sa Siyudad sa Roma, sila sa pagkatinuod dili kapildihon.

Pagan Rome began its three hundred and sixty year rule at the Battle of Actium, in the year 31 BC. Daniel chapter eleven, verse twenty-four identifies that they would forecast their devices from their stronghold, which was the City of Rome, for a “time.” A prophetic “time,” is three hundred and sixty years, and three hundred and sixty years after the Battle of Actium, where Antony and Cleopatra were defeated, Constantine moved out of the City of Rome to the City of Constantinople and the period of pagan Rome’s invincibility was over.

Ang Pagano nga Roma nagsugod sa iyang tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig nga paghari sa Gubat sa Actium, sa tuig 31 BC. Ang Daniel kapitulo onse, bersikulo baynte-kuwatro nagpaila nga ilang tagnaon ang ilang mga lalang gikan sa ilang salipdanang dapit, nga mao ang Siyudad sa Roma, sulod sa usa ka “panahon.” Ang usa ka profetikanhong “panahon” tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig, ug tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig human sa Gubat sa Actium, diin napildi si Antony ug Cleopatra, mibalhin si Constantine gikan sa Siyudad sa Roma ngadto sa Siyudad sa Constantinople ug ang panahon sa pagkadili-mapildi sa pagano nga Roma natapos na.

When the third geographical obstacle for papal Rome (the Goths), were driven out of the City of Rome in the year 538, papal Rome’s twelve hundred and sixty year rule of supremacy began and continued until 1798, when the pope was removed from the City of Rome, thus delivering the prophetic deadly wound to the papal beast, and in the next year, 1799, that pope (the woman who had ridden the beast) died in captivity.

Sa dihang ang ikatulong heograpikanhong babag alang sa papal nga Roma (ang mga Goth) gipapahawa gikan sa Siyudad sa Roma sa tuig 538, nagsugod ang usa ka libo duha ka gatos ug kan-uman ka tuig nga pagmando sa pagkalabaw sa papal nga Roma ug mipadayon hangtod sa 1798, sa dihang ang papa gipapahawa gikan sa Siyudad sa Roma, sa ingon naghatag sa propetikong makamatay nga samad ngadto sa mapintas nga mananap nga papal, ug sa misunod nga tuig, 1799, kadtong papa (ang babaye nga nagsakay sa mapintas nga mananap) namatay diha sa pagkabinihag.

The arms (Clovis) which stood for the papacy were to pollute the sanctuary of strength, and Constantine began that work by philosophically identifying the city as a lesser city than Constantinople, and from that point on, the warfare of that history that was carried out by the enemies of Rome was always focused upon attacking the City of Rome, and by the year 476, there was never again an actual Roman descendant that ruled in the city, until the year 538, when the city became the sanctuary of strength for papal Rome.

Ang mga bukton (Clovis) nga nagrepresentar sa pagka-papa maoy magahugaw sa balaang puluy-anan sa kusog, ug si Constantine nagsugod niana nga buluhaton pinaagi sa pilosopikanhong pag-ila sa siyudad ingon nga usa ka siyudad nga ubos kaysa Constantinople, ug sukad niadtong higayona, ang gubat nianang kasaysayana nga gihimo sa mga kaaway sa Roma kanunay nga nakaangkla sa pag-atake sa Siyudad sa Roma, ug pag-abot sa tuig 476, wala na gayud sukad ug usa ka tinuod nga kaliwat sa Romano nga nagmando sa siyudad, hangtod sa tuig 538, sa dihang ang siyudad nahimong balaang puluy-anan sa kusog alang sa papal nga Roma.

Ahab, Clovis, and France typify the United States, and the United States’ sanctuary of strength is the Constitution of the United States. That document is a divine document, and it is a waymark of prophetic history. Since Ronald Reagan stood up for the papacy in the history leading up to 1989, the Constitution has been under a constant escalating attack, as was the sanctuary of strength in the demise and fall of pagan Rome. When the soon coming Sunday law in the United States is enforced, the Constitution will be fully overthrown. From the time of Reagan until that Sunday law, the history from the year 330 to 538 is repeated. In the year 538, the papacy was placed upon the throne, thus typifying the healing of its deadly wound at that Sunday law.

Si Ahab, si Clovis, ug ang Pransiya mga tipo sa Estados Unidos, ug ang santuwaryo sa kusog sa Estados Unidos mao ang Konstitusyon sa Estados Unidos. Kana nga dokumento usa ka balaang dokumento, ug kini usa ka timailhan sa dalagan sa kasaysayang matagnaon. Sukad nga si Ronald Reagan mitindog alang sa kapapahan diha sa kasaysayan nga nagpadulong ngadto sa 1989, ang Konstitusyon nailalom sa kanunay ug nagkakusog nga pag-atake, maingon usab sa santuwaryo sa kusog diha sa pagkahugno ug kapukan sa paganong Roma. Sa diha nga ang hapit nang moabot nga balaod sa Dominggo sa Estados Unidos ipatuman na, ang Konstitusyon pagapukanon sa hingpit. Gikan sa panahon ni Reagan hangtod niadtong balaod sa Dominggo, ang kasaysayan gikan sa tuig 330 ngadto sa 538 gisubli. Sa tuig 538, ang kapapahan gibutang sa trono, sa ingon nagatipo sa pagkaayo sa iyang makamatay nga samad niadtong balaod sa Dominggo.

The period from Ronald Reagan to the Sunday law is a prophetic period that is specifically identified by God’s prophetic Word. The “arms,” represented by Clovis were also to take away “the daily,” from the formerly pagan kingdom of the Roman Empire. The religion of the empire had been pagan from the very outset, and Clovis began the work of replacing the religion of open paganism with the religion of Catholicism, which is simply cloaked paganism.

Ang yugto gikan kang Ronald Reagan ngadto sa balaod sa Domingo maoy usa ka manalagnong yugto nga piho gayod nga giila sa manalagnong Pulong sa Dios. Ang “mga bukton,” nga gilarawan ni Clovis, kinahanglan usab nga mopasaylo sa “ang matag-adlaw,” gikan sa kaniadto pagano nga gingharian sa Imperyo sa Roma. Ang relihiyon sa imperyo pagano na sukad pa gayod sa sinugdan, ug si Clovis nagsugod sa buluhaton sa pagpuli sa relihiyon sa dayag nga paganismo pinaagi sa relihiyon sa Katolisismo, nga sa yano pagkatinuod mao lamang ang paganismo nga gitabonan.

The United States fully removes the religion of Protestantism when it enforces the mark of papal authority at the soon coming Sunday law, for the only definition of the word “Protestant,” is to protest Rome. If you accept the mark of Rome’s authority, you are not protesting Rome. In Amos chapter three, verse three, Amos asks the rhetorical question: “Can two walk together, except they be agreed?”

Ang Estados Unidos bug-os nga mopapas sa relihiyon sa Protestantismo sa dihang ipatuman niini ang timaan sa awtoridad sa papa sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo, kay ang bugtong kahulugan sa pulong nga “Protestante” mao ang pagsupak sa Roma. Kon dawaton mo ang timaan sa awtoridad sa Roma, wala ka nagasupak sa Roma. Sa Amos kapitulo tres, bersikulo tres, gipangutana ni Amos ang usa ka retorikal nga pangutana: “Makalakaw ba ang duha nga mag-uban, gawas kon sila magkauyon?”

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.

> “Sa mga kalihukan nga nagapadayon karon sa Tinipong Bansa aron mahatag ngadto sa mga institusyon ug mga pamaagi sa iglesya ang pagsuporta sa estado, ang mga Protestante nagasunod sa mga tunob sa mga papista. Labaw pa gani, ilang giablihan ang pultahan alang sa Kapapahan aron mabawi pag-usab sa Protestante nga Amerika ang pagkalabaw nga iyang nawala sa Daang Kalibutan.” The Great Controversy, 573.

When the religion of paganism was taken away as the official religion of the realm in the year 508, it typified that the restraint, represented by Paul in Second Thessalonians chapter two had been taken away in advance of the revealing of the man of sin at the soon coming Sunday law in the United States. The subjection of the openly pagan religion, transitioning to the hidden pagan religion of Catholicism did not happen instantly, and it is marked in history as beginning with Clovis’ conversion to Catholicism in the year 496, and fully accomplished by the year 508.

Sa dihang ang relihiyon sa pagano gisalikway ingon nga opisyal nga relihiyon sa gingharian sa tuig 508, kini naghulagway nga ang pagpugong, nga gihisgutan ni Pablo sa Ikaduhang Tesalonica kapitulo 2, gikuha na daan una sa pagpadayag sa tawo sa sala sa haduol nang umaabot nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa. Ang pagpailalom sa dayag nga pagano nga relihiyon, nga mibalhin ngadto sa tinago nga pagano nga relihiyon sa Katolisismo, wala mahitabo dihadiha, ug kini gimarkahan sa kasaysayan nga nagsugod sa pagkakabig ni Clovis ngadto sa Katolisismo sa tuig 496, ug hingpit nga natuman sa tuig 508.

Thus, from the Reagan years, beginning in 1989, until the soon coming Sunday law, genuine Protestantism will be fully restrained in the United States. At that time the Constitution, the “sanctuary of strength” for the United States, will be overturned, and the fourth work of the “arms” of verse thirty-one will be accomplished, as the “arms” then place the papacy upon the throne of the earth, as was the case in the year 538.

Busa, sukad sa mga tuig ni Reagan, sugod niadtong 1989, hangtod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo, ang tinuod nga Protestantismo bug-os nga mapugngan sa Estados Unidos. Nianang panahona ang Konstitusyon, ang “santuwaryo sa kusog” alang sa Estados Unidos, pagatumbahon, ug ang ikaupat nga buhat sa mga “bukton” sa bersikulo traynta’y uno matuman, ingon nga ang mga “bukton” unya magapahimutang sa kapapahan ibabaw sa trono sa yuta, maingon sa nahitabo sa tuig 538.

Once the papacy took the throne in the year 538, the narrative in Daniel switches from describing how the papacy captured the world, to the subject of how the papacy persecuted God’s people in that history. In verse fourteen, of chapter ten of Daniel, Gabriel had informed Daniel that the purpose of the vision he was about to present was to demonstrate “what would befall God’s people in the latter days.”

Sa dihang milingkod ang kapapahan sa trono niadtong tuig 538, ang asoy diha sa Daniel mibalhin gikan sa paghulagway kon giunsa sa kapapahan ang pag-ilog sa kalibotan, ngadto sa hilisgotan kon giunsa sa kapapahan ang paglutos sa katawhan sa Dios niana nga kasaysayan. Sa bersikulo katorse, sa kapitulo napulo sa Daniel, gipahibalo ni Gabriel kang Daniel nga ang katuyoan sa panan-awon nga iyang igapakita mao ang pagpadayag “sa mahitabo sa katawhan sa Dios sa kaulahian nga mga adlaw.”

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Karon mianhi ako aron pasabton ikaw sa mahitabo sa imong katawhan sa ulahing mga adlaw; kay ang panan-awon alang pa sa daghang mga adlaw. Daniel 10:14.

Verse thirty-two through to verse thirty-six are the verses that Sister White directly say will be repeated, and those verses describe the persecution of the twelve hundred and sixty year rule of the papacy from the time it was placed on the throne in the year 538, until it received its deadly wound in 1798.

Ang bersikulo traynta’y dos hangtod sa bersikulo traynta’y sais mao ang mga bersikulo nga si Sister White direkta nga nagaingon nga pagasublion, ug kadtong mga bersikulo naghulagway sa paglutos sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig nga pagmando sa kapapahan sukad sa panahon nga kini gibutang sa trono niadtong tuig 538, hangtod nga nadawat niini ang makamatay nga samad niini niadtong 1798.

> And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:32–36.

> Ug ang mga nagabuhat sa kadautan batok sa tugon iyang pagadauton pinaagi sa mga pagdayegdayeg; apan ang katawohan nga nakaila sa ilang Dios mamalig-on, ug magabuhat ug mga kabayanihang buhat. Ug sila nga may pagsabut taliwala sa katawohan manudlo sa daghan; apan mangapukan sila pinaagi sa espada, ug pinaagi sa kalayo, pinaagi sa pagkabinihag, ug pinaagi sa pagpangilog, sa daghang mga adlaw. Karon sa diha nga mangapukan sila, tabangan sila sa diyutay nga tabang; apan daghan ang motapot kanila pinaagi sa mga pagdayegdayeg. Ug ang uban kanila nga may pagsabut mangapukan, aron sulayan sila, ug aron hinloan sila, ug aron papution sila, bisan hangtod sa panahon sa katapusan: kay kini alang pa sa usa ka tinudlong panahon. Ug ang hari magabuhat sumala sa iyang kabubut-on; ug magapataas siya sa iyang kaugalingon, ug magapadaku sa iyang kaugalingon labaw sa matag dios, ug magasulti ug mga katingalahang butang batok sa Dios sa mga dios, ug magmauswagon hangtod nga matuman ang kasuko: kay ang gitagal pagabuhaton gayud. Daniel 11:32–36.

The verses describe the persecution of the Dark Ages, and verse thirty-six then identifies that the papacy would prosper until God’s first indignation against the northern kingdom of Israel was accomplished in 1798. Daniel first identified how the papacy was placed upon the throne of the earth, then how the papacy interacted with God’s people, and then the final fall of the papacy. Verse forty through forty-three of Daniel eleven, identifies how the papacy takes control of the world, then verse forty-four identifies how she persecutes God’s latter-day people, and then verse forty-five identifies how she comes to her final end, with none to help.

Ang mga bersikulo naghulagway sa paglutos sa Panahon sa Kangitngit, ug ang bersikulo traynta’y sais dayon nagaila nga ang kapapahan molampos hangtod nga matuman sa 1798 ang unang kapungot sa Dios batok sa amihanang gingharian sa Israel. Una nga giila ni Daniel kon sa unsang paagi gibutang ang kapapahan sa trono sa yuta, dayon kon sa unsang paagi nakig-uban ang kapapahan sa katawhan sa Dios, ug unya ang katapusang pagkapukan sa kapapahan. Ang bersikulo kuwarenta hangtod kuwarenta’y tres sa Daniel onse nagaila kon sa unsang paagi ang kapapahan mokontrolar sa kalibotan, dayon ang bersikulo kuwarenta’y kuwatro nagaila nga siya magalutos sa ulahing-panahon nga katawhan sa Dios, ug unya ang bersikulo kuwarenta’y singko nagaila kon sa unsang paagi siya moabot sa iyang katapusang katapusan, nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya.

The Hebrew word “truth,” was created by the Wonderful Linguist by bringing the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet together to create the word “truth.” Thirteen is a symbol of rebellion, and the first represents the last.

Ang Hebreohanong pulong nga “kamatuoran” gihimo sa Kahibulongang Maglalamad sa Pinulongan pinaagi sa paghiusa sa una, ika-trese, ug kataposang letra sa alpabetong Hebreo aron maporma ang pulong nga “kamatuoran.” Ang trese usa ka simbolo sa pagsukol, ug ang una nagrepresentar sa ulahi.

Verse thirty-one describes the end of pagan Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, and verse thirty-six identified the end of papal Rome as the fifth kingdom of Bible prophecy. Between the first description of the fall of Rome and the last description of the fall of Rome is the rebellion, represented by the papacy murdering millions of God’s people in the history between the beginning and ending. The application of these verses bears the signature of “truth.”

Ang bersikulo traynta’y-uno naghulagway sa katapusan sa pagano nga Roma ingon nga ikaupat nga gingharian sa tagna sa Biblia, ug ang bersikulo traynta’y-sais nag-ila sa katapusan sa papal nga Roma ingon nga ikalima nga gingharian sa tagna sa Biblia. Tali sa nahaunang paghulagway sa pagkapukan sa Roma ug sa ulahing paghulagway sa pagkapukan sa Roma anaa ang pagrebelde, nga gihulagway pinaagi sa pagpatay sa kapapahan sa minilyon nga katawhan sa Dios sa kasaysayan tali sa sinugdanan ug sa katapusan. Ang pag-aplikar niining mga bersikulo nagdala sa timaan sa “kamatuoran.”

Verse forty to forty-five, which is illustrated by verses thirty to thirty-six, begins with the fall of the papacy, and it ends with the fall of the papacy. In the middle of the history beginning in 1798, through the close of probation is the rebellion of Modern Rome, once again murdering God’s people. The application of these verses also bear the signature of “truth,” and they align with one another to provide two witnesses which establish the “truth,” and both lines are describing Rome, which is the symbol that will “establish the vision”.

Ang bersikulo kwarenta hangtod kwarenta’y singko, nga gihulagway pinaagi sa mga bersikulo traynta hangtod traynta’y sais, nagsugod sa pagkapukan sa kapadohan, ug natapos sa pagkapukan sa kapadohan. Sa taliwala sa kasaysayan nga nagsugod niadtong 1798, hangtod sa pagtapos sa panahon sa pagsulay, anaa ang pagsukol sa Modernong Roma, nga sa makausa pa nagpatay sa katawohan sa Dios. Ang paggamit niini nga mga bersikulo nagdala usab sa pirma sa “kamatuoran,” ug nagkauyon sila sa usag usa aron sa paghatag ug duha ka mga saksi nga nagapalig-on sa “kamatuoran,” ug ang duruha ka linya naghulagway sa Roma, nga mao ang simbolo nga “magapalig-on sa panan-awon”.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> Ug niadtong mga panahona daghan ang motindog batok sa hari sa habagatan; usab ang mga tulisan sa imong katawhan mopatugbaw sa ilang kaugalingon aron pagtukoron ang panan-awon; apan sila mangapukan. Daniel 11:14.

The prophetic phenomenon that Daniel employs in chapter eleven, is used more than in just verses thirty to thirty-six, and then in forty to forty-five. Verses fourteen through nineteen, identify how pagan Rome took control of the world, then verses twenty to twenty-four identify how pagan Rome dealt with God’s people, and from verse twenty-four to verse thirty the fall of pagan Rome is set forth.

Ang propetikong panghitabo nga gigamit ni Daniel sa kapitulo onse, gigamit labaw pa kay sa mga bersikulo traynta hangtod traynta’y-sais lamang, ug unya sa kwarenta hangtod kwarenta’y-singko. Ang mga bersikulo katorse hangtod disi-nuwe nagpakita kon sa unsang paagi ang pagano nga Roma miangkon sa pagpugong sa kalibotan, unya ang mga bersikulo baynte hangtod baynte’y-kuwatro nagpakita kon giunsa sa pagano nga Roma ang pakig-atubang sa katawhan sa Dios, ug gikan sa bersikulo baynte’y-kuwatro hangtod sa bersikulo traynta gipadayag ang pagkapukan sa paganong Roma.

Verse fourteen is the beginning of pagan Rome and verse thirty is the end of pagan Rome. In the history represented in the middle, pagan Rome is identified as crucifying Christ, thus the rebellion of the middle identifies these verses as “truth.” Alpha and Omega placed His signature all the way through chapter eleven, of the book of Daniel.

Ang bersikulo katorse mao ang sinugdanan sa pagano nga Roma, ug ang bersikulo traynta mao ang katapusan sa pagano nga Roma. Sa kasaysayan nga gihulagway sa tunga, ang pagano nga Roma giila nga maoy naglansang kang Cristo sa krus; busa, ang pagrebelde sa tunga nagaila niining mga bersikulo ingon nga “kamatuoran.” Ang Alpha ug Omega nagbutang sa Iyang pirma sa tibuok kapitulo onse sa basahon ni Daniel.

Verse forty contains the history which begins in the Ronald Reagan years, and which identifies the alliance made between the President of the United States and the man of sin. It marks a specific period that concludes with the papacy being placed upon the throne of the earth, as it had been in the year 538. It is not a coincidence that Clovis, king of the Franks, which is modern day France, is the symbol of the United States. Clovis typified Reagan. Reagan was a symbol of Protestantism, as was Clovis a symbol of paganism.

Ang kap-atan nga bersikulo naglangkob sa kasaysayan nga nagsugod sa mga tuig ni Ronald Reagan, ug nga nagpaila sa alyansa nga gihimo tali sa Presidente sa Tinipong Bansa sa Amerika ug sa tawo sa sala. Kini nagtimaan sa usa ka piho nga yugto sa panahon nga matapos sa pagbutang sa pagkapapa ibabaw sa trono sa yuta, maingon nga kini nahimutang kaniadto sa tuig 538. Dili usa ka sulagma nga si Clovis, hari sa mga Franco, nga mao ang modernong-adlaw nga Pransiya, mao ang simbolo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Si Clovis usa ka tipo ni Reagan. Si Reagan usa ka simbolo sa Protestanismo, maingon nga si Clovis usa ka simbolo sa paganismo.

The battle in which Clovis, King of the Franks, converted to Catholicism was the Battle of Tolbiac (also known as the Battle of Zülpich or the Battle of Cologne). This battle took place in the year 496. Clovis was a pagan at the time, but during the battle, when it seemed that his forces were in danger of defeat, he prayed to the Christian God of his Catholic wife for help and made a vow that if he emerged victorious, he would convert to Christianity. Clovis did win the battle, and as a result, he and a significant portion of his Frankish warriors converted to Catholicism, marking a significant event in the Christianization of the Franks.

Ang gubat diin si Clovis, Hari sa mga Frank, nakabig ngadto sa Katolisismo mao ang Gubat sa Tolbiac (nga nailhan usab ingong Gubat sa Zülpich o Gubat sa Cologne). Kining gubata nahitabo sa tuig 496. Niadtong panahona, si Clovis usa ka pagano, apan sa panahon sa gubat, sa dihang daw nameligro sa kapildihan ang iyang mga pwersa, nangamuyo siya alang sa tabang ngadto sa Kristohanong Dios sa iyang Katolikong asawa ug naghimo ug panaad nga kon mogula siya nga mananaog, mokabig siya ngadto sa Kristiyanismo. Si Clovis midaog gayod sa gubat, ug tungod niini, siya ug ang mahinungdanong bahin sa iyang mga manggugubat nga Frank nakabig ngadto sa Katolisismo, nga nagtimaan sa usa ka mahinungdanong hitabo sa pagkakristiyanisar sa mga Frank.

Ronald Reagan, a professed Protestant, identified that his motivation for forming a secret alliance with the pope of Rome, was that he was convicted that the Soviet Union was the antichrist of Bible prophecy. In Reagan’s battle against the former Soviet Union, without recognizing his confusion about who the antichrist is, he joined with the antichrist.

Si Ronald Reagan, nga nagaangkon nga Protestante, nagpaila nga ang iyang kadasig sa paghimo ug usa ka tinagong alyansa uban sa papa sa Roma mao nga siya nakombinsir nga ang Unyong Sobyet mao ang anticristo sa tagna sa Biblia. Sa pakig-away ni Reagan batok sa kanhing Unyong Sobyet, nga wala niya mailhi ang iyang kalibog mahitungod sa kon kinsa ang anticristo, siya nakig-uban sa anticristo.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> “Kadtong nangalibog sa ilang pagsabot sa pulong, nga napakyas sa pagtan-aw sa kahulogan sa antikristo, sa walay duhaduha ibutang ang ilang kaugalingon sa dapig sa antikristo.” Kress Collection, 105.

The United States is a twofold prophetic symbol, as represented by the two horns of the earth beast. France is also a twofold prophetic symbol, as represented by Sodom and Egypt in Revelation chapter eleven. France is the firstborn child of the papacy, and Reagan, representing the United States was the first of the ten kings of Revelation chapter seventeen in the last days to commit fornication with the whore of Tyre, who had been forgotten since 1798. She was forgotten at the time of the end in 1798, but begins to be remembered at the time of the end in 1989.

Ang Tinipong Bansa sa Amerika maoy usa ka duruha ka bahin nga simbolo sa tagna, ingon sa gilarawan sa duha ka sungay sa mapintas nga mananap nga migula gikan sa yuta. Ang Pransiya usab maoy usa ka duruha ka bahin nga simbolo sa tagna, ingon sa gilarawan sa Sodoma ug Egipto diha sa Pinadayag kapitulo onse. Ang Pransiya mao ang kamagulangan nga anak sa kapapahan, ug si Reagan, nga nagrepresentar sa Tinipong Bansa sa Amerika, mao ang nahaunang sa napulo ka mga hari sa Pinadayag kapitulo disisiete sa ulahing mga adlaw nga nakighilawas sa bigaon sa Tiro, nga nahikalimtan sukad pa sa 1798. Siya nahikalimtan sa panahon sa katapusan niadtong 1798, apan nagsugod sa paghinumduman pag-usab sa panahon sa katapusan niadtong 1989.

Clovis, the leader of France, marked the beginning of a period of time which led to the papacy being placed upon the throne in 538, where the papacy then passed a Sunday law at the Council of Orleans. Reagan, leader of the United States marked the beginning of a period of time which is leading to the papacy once again being placed upon the throne of the earth at the soon coming Sunday law.

Si Clovis, ang pangulo sa Pransiya, maoy nagtimaan sa sinugdanan sa usa ka yugto sa panahon nga mitultol sa pagpalingkod sa pagka-papa sa trono niadtong 538, diin ang pagka-papa dayon mipasa ug balaod sa Domingo sa Konseho sa Orleans. Si Reagan, ang pangulo sa Tinipong Bansa sa Amerika, maoy nagtimaan sa sinugdanan sa usa ka yugto sa panahon nga nagatultol sa pagka-papa sa makausa pa nga pagpalingkod sa trono sa kalibotan diha sa haduol nang pag-abot nga balaod sa Domingo.

France is the twofold power that placed the papacy in 538, and France, through Napoleon’s General Berthier, took the papacy off the throne in 1798. The United States places the papacy on the throne in the last days, and as the premier king of the ten kings, the United States will ultimately “make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.”

Ang Pransiya mao ang duruha ka pilo nga gahum nga mipahimutang sa kapapahan niadtong 538, ug ang Pransiya, pinaagi kang Heneral Berthier ni Napoleon, mipapahawa sa kapapahan gikan sa trono niadtong 1798. Ang Tinipong Bansa sa Amerika magapahimutang sa kapapahan sa trono sa katapusang mga adlaw, ug isip pangulong hari sa napulo ka mga hari, ang Tinipong Bansa sa Amerika sa katapusan “magahimo kaniya nga biniyaan ug hubo, ug magakaon sa iyang unod, ug magasunog kaniya pinaagi sa kalayo.”

Verse forty contains the history of verse thirty-one, and identifies that the work of placing the papacy back upon the throne of the earth is represented by the period of time beginning with Ronald Reagan, and ending with the final president of the United States. That final president will have been typified by Reagan, for Jesus always illustrates the end with the beginning.

Ang bersikulo kwarenta naglangkob sa kasaysayan sa bersikulo traynta’y uno, ug nagpaila nga ang buluhaton sa pagpahimutang pag-usab sa kapapahan ibabaw sa trono sa yuta girepresentahan sa yugto sa panahon nga nagsugod kang Ronald Reagan, ug nagtapos sa kataposang presidente sa Tinipong Bansa sa Amerika. Kining kataposang presidente matipohan pinaagi kang Reagan, kay si Jesus sa kanunay naghulagway sa katapusan pinaagi sa sinugdanan.

In the first verses in Daniel eleven, that prophetic history is set forth (verse two), we find the history that preceded the history of the kingdom of Greece. Greece is a symbol of the United Nations, and the one-world government of the ten kings of Revelation seventeen. Verse three in Daniel eleven, introduces Alexander the Great, and verse two, represents the history that precedes the one-world government in the last days.

Sa unang mga bersikulo sa Daniel onse, kana nga propetikong kasaysayan gipahayag (bersikulo dos), atong makita ang kasaysayan nga nag-una sa kasaysayan sa gingharian sa Gresya. Ang Gresya usa ka simbolo sa United Nations, ug sa usa-ka-kalibotang kagamhanan sa napulo ka mga hari sa Pinadayag disiyete. Ang bersikulo tres sa Daniel onse nagpaila kang Alejandro ang Bantugan, ug ang bersikulo dos nagrepresentar sa kasaysayan nga nag-una sa usa-ka-kalibotang kagamhanan sa ulahing mga adlaw.

In verse one, Gabriel simply identifies that he had strengthened Darius at the beginning of the kingdom of the Medes and Persians, but Gabriel had come to Daniel in chapter ten, when Cyrus the Persian, not Darius the Mede was then ruling. After clearly tying the kingdom together as a prophetic twofold kingdom of the Medes and Persians (as is France and the United States), Gabriel then introduces the history that precedes the worldwide kingdom of Alexander the Great.

Sa bersikulo uno, yano lamang giila ni Gabriel nga iyang gipalig-on si Dario sa sinugdanan sa gingharian sa mga Medo ug mga Persia, apan mianhi si Gabriel kang Daniel sa kapitulo napulo, sa dihang si Ciro nga Persiahanon, dili si Dario nga Medo, maoy naghari niadtong panahona. Human sa hayag nga pagdugtong sa maong gingharian ingon nga usa ka duha-ka-bahin nga propetikong gingharian sa mga Medo ug mga Persia (sama sa Pransiya ug sa Tinipong Bansa), dayon gipaila ni Gabriel ang kasaysayan nga nag-una sa pangkalibotang gingharian ni Alejandro nga Bantogan.

> And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

> Ug karon ipakita ko kanimo ang kamatuoran. Ania karon, motindog pa ang tulo ka hari sa Persia; ug ang ikaupat mahimong labi pang adunahan kay kanilang tanan: ug pinaagi sa iyang kusog tungod sa iyang mga bahandi, iyang pagapukawon ang tanan batok sa gingharian sa Grecia. Daniel 11:2.

Alpha and Omega always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing, and verse two speaks to the history that precedes the enforcement of the one-world government, as represented by Alexander the Great’s kingdom of Greece. Verse two, is a line of prophecy concerning the United States, which, as the two-horned power of the last days as typified by the twofold power of the Medes and Persians, and by France. The verse identifies kings that would typify presidents of the United States in the last days, who would stand up in advance of the threefold one-world government of the dragon, the beast and false prophet. Clovis paralleled Reagan as the first president in the beginning of the history that leads to placing antichrist back on the throne.

Ang Alpha ug Omega sa kanunay naghulagway sa katapusan sa usa ka butang, uban sa sinugdanan sa usa ka butang, ug ang bersikulo dos naghisgot sa kasaysayan nga nag-una sa pagpatuman sa usa ka-kalibotan nga kagamhanan, ingon sa girepresentahan sa gingharian sa Gresya ni Alexander the Great. Ang bersikulo dos usa ka linya sa tagna mahitungod sa Estados Unidos, nga, ingon nga gahum nga may duha ka sungay sa ulahing mga adlaw, sama sa gipaila pinaagi sa duruha ka matang nga gahum sa mga Medes ug Persians, ug pinaagi sa France. Gipasabot sa maong bersikulo ang mga hari nga mahimong mga tipo sa mga presidente sa Estados Unidos sa ulahing mga adlaw, nga manindog sa dili pa ang tulo ka pilo nga usa ka-kalibotan nga kagamhanan sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta. Si Clovis mitakdo kang Reagan ingon nga unang presidente sa sinugdanan sa kasaysayan nga modala ngadto sa pagpalingkod pag-usab sa anticristo sa trono.

From the time of Cyrus, in Daniel eleven, there would be three presidents followed by a fourth, who was far richer than they all were. Darius was the first king of the Medo-Persian Empire, and Cyrus, who was ruling when Daniel received the history from Gabriel was the second king. Four kings would follow Cyrus, so the fourth of the following kings would be the sixth king.

Gikan sa panahon ni Ciro, diha sa Daniel onse, may tulo ka mga hari nga mosunod, nga pagasundan sa ikaupat, nga labi pang adunahan kay kanilang tanan. Si Dario mao ang unang hari sa Emperyo sa Medo-Persia, ug si Ciro, nga nagahari sa dihang nadawat ni Daniel ang kasaysayan gikan kang Gabriel, mao ang ikaduhang hari. Upat ka mga hari ang mosunod kang Ciro, busa ang ikaupat sa mga mosunod nga hari mao ang ikaunom nga hari.

The sixth king would be the richest king, and the rich president (king) would stir up all against the realm of Greece. The presidents since Reagan, were Bush the first, Clinton, Bush the second, Obama; so the sixth, and richest, king would be Trump. That king (president) would “stir up” the realm of Greece (globalists). The definition of the Hebrew phrase “stir up,” is quite informative.

Ang ikaunom nga hari mao ang labing adunahang hari, ug ang adunahang presidente (hari) magtukaw sa tanan batok sa gingharian sa Gresya. Ang mga presidente sukad kang Reagan mao sila si Bush ang una, Clinton, Bush ang ikaduha, Obama; busa ang ikaunom, ug labing adunahan, nga hari mao si Trump. Kadtong hari (presidente) “magtukaw” sa gingharian sa Gresya (mga globalista). Ang kahulogan sa Hebreohanon nga pulong nga “magtukaw” maoy hilabihan ka mapadayag.

The Hebrew word translated as “stir up,” in the verse, is a primitive root meaning “to awaken”, or “wake up”. In the history typified by the fourth ruler after Cyrus, a president far richer than any other president would be raised up and through his strength and power an “awakening” would be brought about against Greece. Greece being a symbol of globalism, progressivism and “woke-ism,” would be brought into the spotlight of the history of the sixth, richest president. He would awaken the entire realm of planet earth to the controversy of progressive “woke-ism” and global domination.

Ang Hebreohanon nga pulong nga gihubad ingong “pagapukawon,” diha sa bersikulo, maoy usa ka unang-ugat nga nagkahulogan ug “pagmata,” o “pagpukaw.” Sa kasaysayan nga gitipohan pinaagi sa ikaupat nga magmamando sunod kang Ciro, usa ka pangulo nga labi pang adunahan kay sa bisan unsang laing pangulo pagapatindogon, ug pinaagi sa iyang kusog ug gahum usa ka “pagpukaw” mahatabo batok sa Grecia. Ang Grecia, nga usa ka simbolo sa globalismo, progresibismo, ug “woke-ism,” ipahimutang sa hayag nga pagtagad sa kasaysayan sa ikaunom, labing adunahang pangulo. Pagapukawon niya ang tibook nga sakop sa yutang planeta ngadto sa kontrobersiya sa progresibong “woke-ism” ug sa tibuok-kalibotang pagdominar.

The awakening to the movement of progressive “woke-ism,” that is brought about in the presidency of the richest president, occurs with the Republican horn, at the very time that the awakening of the ten virgins occurs in the Protestant horn.

Ang pagmata ngadto sa kalihokan sa progresibong “woke-ism,” nga nagakahitabo ilalom sa pagkapresidente sa labing adunahang presidente, mahitabo pinaagi sa sungay nga Republikano, sa mao gayud nga panahon nga ang pagmata sa napulo ka mga ulay mahitabo sa sungay nga Protestante.

We will continue our study of Daniel eleven verse forty in the next article.

Padayonon nato ang atong pagtuon sa Daniel onse bersikulo kwarenta sa sunod nga artikulo.

> “Notwithstanding the widespread declension of faith and piety, there are true followers of Christ in these churches. Before the final visitation of God’s judgments upon the earth there will be among the people of the Lord such a revival of primitive godliness as has not been witnessed since apostolic times. The Spirit and power of God will be poured out upon His children. At that time many will separate themselves from those churches in which the love of this world has supplanted love for God and His word. Many, both of ministers and people, will gladly accept those great truths which God has caused to be proclaimed at this time to prepare a people for the Lord’s second coming. The enemy of souls desires to hinder this work; and before the time for such a movement shall come, he will endeavor to prevent it by introducing a counterfeit. In those churches which he can bring under his deceptive power he will make it appear that God’s special blessing is poured out; there will be manifest what is thought to be great religious interest. Multitudes will exult that God is working marvelously for them, when the work is that of another spirit. Under a religious guise, Satan will seek to extend his influence over the Christian world.” The Great Controversy, 464.

> “Bisan pa sa kaylap nga pagkunhod sa pagtoo ug pagkadiosnon, adunay tinuod nga mga sumusunod ni Cristo sulod niining mga iglesia. Sa dili pa ang katapusang pagduaw sa mga paghukom sa Dios ibabaw sa yuta, adunay taliwala sa katawhan sa Ginoo nga ingon nianang pagpabuhi pag-usab sa unang pagkadiosnon nga wala pa masaksihi sukad sa panahon sa mga apostol. Ang Espiritu ug gahum sa Dios igabubo ibabaw sa Iyang mga anak. Nianang panahona daghan ang magbulag sa ilang kaugalingon gikan niadtong mga iglesia diin ang gugma alang niining kalibutana mipuli sa gugma alang sa Dios ug sa Iyang pulong. Daghan, mga ministro ug mga lumalabay, malipayong modawat niadtong dagkung mga kamatuoran nga gipamantala sa Dios niining panahona aron sa pag-andam sa usa ka katawhan alang sa ikaduhang pag-anhi sa Ginoo. Ang kaaway sa mga kalag nagtinguha sa pagpugong niining buluhatona; ug sa dili pa moabot ang panahon alang sa maong kalihokan, maninguha siya sa pagpugong niini pinaagi sa pagpaila sa usa ka peke. Niadtong mga iglesia nga iyang mapailalom sa iyang malimbongong gahum, iyang ipakita nga daw ang pinasahi nga panalangin sa Dios gibubo; didto makita ang ginahunahuna nga dakung relihiyosong pagtinguha. Daghang mga panon ang magakalipay nga ang Dios nagabuhat ug kahibulongang mga butang alang kanila, sa dihang ang buluhaton iya sa laing espiritu. Ilalom sa usa ka relihiyosong dagway, si Satanas maninguha sa pagpalapad sa iyang impluwensiya sa tibuok kalibutang Cristiano.” The Great Controversy, 464.

Back to Articles