Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Nine

Ang Basahon ni Joel ug ang Laodicean nga Iglesia Adventista sa Ikapitong Adlaw - Numero Baynte-Nuwebe

Number Twenty-Nine

Numero Kaluhaan ug Siyam

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The fifth Messianic prophecy in the book of Matthew is the waymark of disappointment and death. On July 18, 2020, the false prediction of the destruction of Nashville, slew Elijah and Moses.

Ang ikalimang Mesyanikong tagna sa basahon ni Mateo mao ang timailhan sa kasagmuyo ug kamatayon. Niadtong Hulyo 18, 2020, ang bakak nga tagna sa pagkalaglag sa Nashville mipatay kang Elijah ug kang Moses.

## The Fifth Messianic Waymark is the Disappointment of July 18, 2020

Ang Ikalimang Mesianikong Timailhan mao ang Kapakyasan sa Hulyo 18, 2020

> Then was fulfilled that which was spoken by Jeremiah the prophet, saying, In Rama was there a voice heard, lamentation, and weeping, and great mourning, Rachel weeping for her children, and would not be comforted, because they are not. Matthew 2:17, 18.

> Unya natuman ang gisulti pinaagi ni Jeremias nga manalagna, nga nagaingon: Sa Rama nadungog ang usa ka tingog, pagminatay, ug paghilak, ug dakong pagbangotan; si Raquel naghilak tungod sa iyang mga anak, ug dili magpadalaag lipay, kay sila wala na. Mateo 2:17, 18.

## Prediction

Tagna

> Thus saith the Lord; A voice was heard in Ramah, lamentation, and bitter weeping; Rahel weeping for her children refused to be comforted for her children, because they were not. Jeremiah 31:15.

> Mao kini ang giingon sa Ginoo; Usa ka tingog nadungog didto sa Rama, pagminatay, ug mapait nga paghilak; si Rahel nga naghilak tungod sa iyang mga anak midumili sa paglipay alang sa iyang mga anak, kay sila wala na. Jeremias 31:15.

Moses and Elijah are slain in the streets of Sodom and Egypt. The last statement of the Old Testament identifies that Elijah would come before the great and dreadful day of the Lord. That dreadful day begins when Michael stands up in Daniel twelve, and announces in Revelation twenty-two that, “he that is just and he who is unjust” will remain in that condition for eternity.

Si Moises ug si Elias gipamatay sa kadalanan sa Sodoma ug Egipto. Ang katapusang pahayag sa Daang Tugon nagpaila nga si Elias moanhi sa dili pa ang daku ug makahahadlok nga adlaw sa Ginoo. Kanang makahahadlok nga adlaw magsugod sa dihang motindog si Miguel diha sa Daniel dose, ug mopahibalo diha sa Pinadayag baynte dos nga, “ang matarong ug ang dili matarong” magapabilin niana nga kahimtang hangtod sa kahangturan.

> And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 12:1.

> Ug niadtong panahona motindog si Miguel, ang dakung prinsipe nga nagapanalipod sa mga anak sa imong katawhan; ug moabot ang usa ka panahon sa kagul-anan, nga wala gayud mahitabo sukad sa dihang may nasod hangtod niadtong maong panahona; ug niadtong panahona ang imong katawhan pagaluwason, ang matag-usa nga hikaplagan nga nahisulat sa basahon. Daniel 12:1.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> Ang dili matarong, padayonon siya sa pagkadili matarong; ug ang mahugaw, padayonon siya sa pagkahugaw; ug ang matarong, padayonon siya sa pagkamatarong; ug ang balaan, padayonon siya sa pagkabalaan. Pinadayag 22:11.

Elijah must appear before probation closes, and he gets slain and resurrected in Revelation eleven, just before probation closes. He is resurrected and presents his message until probation closes, where there is then another resurrection, of righteous and wicked.

Si Elias kinahanglan magpakita sa dili pa ang panahon sa probation matapos, ug siya pagapatyon ug pagabanhawon diha sa Pinadayag onse, sa dili pa gayod ang probation matapos. Siya pagabanhawon ug ipahayag niya ang iyang mensahe hangtod nga matapos ang probation, diin adunay unya laing pagkabanhaw, sa mga matarong ug sa mga daotan.

> And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. Daniel 12:2.

> Ug daghan kanila nga nangatulog diha sa abog sa yuta mamata; ang uban ngadto sa kinabuhing dayon, ug ang uban ngadto sa kaulaw ug dayong pagtamay. Daniel 12:2.

That special resurrection is followed by the Second Coming of Christ, where the righteous dead are resurrected and then a thousand years where the saints judge the lost. At the end of the thousand years there is another resurrection and the third coming of Christ. The line of prophetic resurrections includes the resurrection of the papal beast, but each of the resurrections are a specific subject of God’s prophetic Word. On July 18, 2020, the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand committed suicide by rebelling against Christ’s command forbidding time applications beyond 1844.

Kana nga pinasahi nga pagkabanhaw pagasundan sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo, diin ang mga matarong nga minatay pagabanhawon ug unya ang usa ka libo ka tuig diin ang mga balaan magahukom sa mga nangawala. Sa katapusan sa usa ka libo ka tuig may laing pagkabanhaw ug ang ikatulong pag-anhi ni Cristo. Ang laray sa mga profetikanhong pagkabanhaw naglakip sa pagkabanhaw sa mapapal nga mananap, apan ang matag usa sa mga pagkabanhaw maoy usa ka piho nga hilisgutan sa profetikanhong Pulong sa Dios. Niadtong Hulyo 18, 2020, ang kalihukang Laodicean sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo naghikog pinaagi sa pagsukol sa sugo ni Cristo nga nagadili sa mga pag-aplikar sa panahon lapas sa 1844.

A voice was then heard in Rama, meaning pride and self-exaltation. Rachel meaning a good traveler is in mourning because Moses and Elijah are not, and more importantly, they cannot be comforted. They have no comfort, and the Holy Spirit is the Comforter, that would be sent when the voice in the wilderness began in July of 2023.

Unya may usa ka tingog nga nadungog sa Rama, nga nagpasabot sa garbo ug pagpasidungog sa kaugalingon. Si Rachel, nga nagpasabot ug maayong magpapanaw, anaa sa pagbangotan tungod kay si Moises ug si Elias wala didto, ug labaw pa kaimportante, dili sila mahimong malipay. Wala silay kalipay, ug ang Balaang Espiritu mao ang Maglilipay, nga ipadala sa dihang ang tingog sa kamingawan nagsugod niadtong Hulyo sa 2023.

These things happen just before probation closes, and according to Revelation, just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed. That unsealing is what resurrects Moses and Elijah, who are also Rachel, the good traveler, who had been weeping and mourning for her children, could not be comforted. Her mourning turns to joy when those children are resurrected.

Kining mga butanga mahitabo sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay, ug sumala sa Pinadayag, sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay ang Pinadayag ni Jesu-Cristo maablihan gikan sa pagkabinatonan. Kadtong pag-abli gikan sa pagkabinatonan mao ang nagapabangon kang Moises ug Elias, nga mao usab si Raquel, ang maayong magpapanaw, nga nagahilak ug nagabalata alang sa iyang mga anak, ug dili malipayag. Ang iyang pagbalata mahimong kalipay sa dihang mabanhaw na kadtong mga anak.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. Revelation 22:10.

> Ug siya miingon kanako, Ayaw pagtimri ang mga pulong sa tagna niining basahona: kay ang panahon haduol na. Pinadayag 22:10.

Moses and Elijah were dead in the streets of Sodom and Egypt, and just as with Christ, the one hundred and forty-four thousand would be called out of Egypt, when the gathering began in July of 2023.

Si Moises ug Elias patay didto sa kadalanan sa Sodoma ug Egipto, ug sama kang Cristo, ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagatawgon gawas sa Egipto sa dihang ang pagtigom nagsugod niadtong Hulyo sa 2023.

## The Sixth Messianic Waymark is the calling out of Egypt in July of 2023

Ang Ikaunom nga Mesiyanikong Timaan sa Dalan mao ang pagtawag paggawas gikan sa Egipto niadtong Hulyo 2023.

> And was there until the death of Herod: that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Out of Egypt have I called my son. Matthew 2:15.

> Ug nagpabilin didto hangtod sa kamatayon ni Herodes, aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta, nga nagaingon, Gikan sa Ehipto gitawag ko ang akong Anak. Mateo 2:15.

## Prediction

Tagna】

> When Israel was a child, then I loved him, and called my son out of Egypt. Hosea 11:1.

> Sa diha nga ang Israel usa pa ka bata, nan gihigugma ko siya, ug gitawag ko ang akong anak gikan sa Egipto. Hosea 11:1.

Dead in the Egyptian street, a heavenly voice from the wilderness calls Ezekiel’s valley of dead bones to life. That voice began to sound in July of 2023.

Patay sa dalan sa Ehipto, ang usa ka langitnong tingog gikan sa kamingawan nagtawag sa walog ni Ezekiel nga puno sa mga patay nga bukog ngadto sa kinabuhi. Kana nga tingog misugod sa pagpalanog niadtong Hulyo 2023.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Ug human sa tulo ka adlaw ug tunga, ang Espiritu sa kinabuhi nga gikan sa Dios misulod kanila, ug sila mitindog sa ilang mga tiil; ug dakong kahadlok miabut ibabaw niadtong nakakita kanila. Ug sila nakadungog ug usa ka dakong tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila, Saka kamo dinhi. Ug sila mitungas ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug ang ilang mga kaaway nakakita kanila. Pinadayag 11:11, 12.

God calls His Son out of Egypt and He also called Moses out of Egypt, for Moses as the alpha and Jesus as the omega represent the experience of the one-hundred and forty-four thousand, who sing the song of Moses and the Lamb. That song includes the call out of Egypt. In Ezekiel there is represented two steps, that were prefigured by the two steps in the creation of Adam. First the body is formed, and then the breath of life is breathed into the body and it then lives. In Revelation eleven the first step is the entrance of the Spirit of God into the slain, and they then stood upon their feet. When they stand, they are God’s army. What conveys the Spirit in chapter eleven is represented by Ezekiel’s first prophecy. The voice in the wilderness is the prophetic message accompanied by the Holy Spirit.

Gipatawag sa Dios ang Iyang Anak gikan sa Egipto ug gitawag usab Niya si Moises gikan sa Egipto, kay si Moises ingon nga alpha ug si Jesus ingon nga omega nagrepresentar sa kasinatian sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga nag-awit sa awit ni Moises ug sa Cordero. Kadtong awita naglakip sa pagtawag paggawas sa Egipto. Diha sa Ezekiel girepresentar ang duha ka lakang, nga gipasundayag daan pinaagi sa duha ka lakang sa paglalang kang Adan. Una naporma ang lawas, ug unya ang gininhawa sa kinabuhi gihuypan ngadto sa lawas ug unya kini nabuhi. Diha sa Pinadayag onse ang unang lakang mao ang pagsulod sa Espiritu sa Dios ngadto sa mga pinatay, ug unya mibarog sila ibabaw sa ilang mga tiil. Sa dihang mibarog sila, sila mao ang kasundalohan sa Dios. Ang nagdala sa Espiritu diha sa kapitulo onse girepresentar sa unang panagna ni Ezekiel. Ang tingog sa kamingawan mao ang mensaheng matagnaon nga inubanan sa Balaang Espiritu.

The book of Matthew contains the twelve chapters that are the omega to the twelve chapters in Genesis that provide two witnesses which represent the covenant with the one hundred and forty-four thousand. Those men and women are sealed for eternity in a relationship of Divinity combined with their humanity. They become the sign for the eleventh-hour workers.

Ang basahon ni Mateo naglangkob sa napulog-duha ka mga kapitulo nga mao ang omega sa napulog-duha ka mga kapitulo sa Genesis nga naghatag ug duha ka mga saksi nga nagrepresentar sa tugon uban sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kadtong mga lalaki ug mga babaye gitimrihan alang sa walay kataposan diha sa usa ka relasyon sa Pagka-Dios nga inubanan sa ilang pagkatawo. Sila nahimong timaan alang sa mga mamumuo sa ikanapulo ug usa nga takna.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “Ang buluhaton sa Balaang Espiritu mao ang pagconvict sa kalibutan mahitungod sa sala, sa pagkamatarong ug sa paghukom. Ang kalibutan mapasidan-an lamang pinaagi sa pagtan-aw nga kadtong nagatoo sa kamatuoran ginabalaan pinaagi sa kamatuoran, nagabuhat sumala sa hataas ug balaan nga mga prinsipyo, nga nagapakita sa hataas, halangdon nga diwa, sa tin-aw nga linya sa pagkalahi tali sa mga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa mga nagatamay kanila ug nagatumban niini ilalom sa ilang mga tiil. Ang pagbalaan sa Espiritu nagailhan sa kalainan tali sa mga adunay selyo sa Dios, ug sa mga nagabantay sa usa ka mini nga adlaw nga pahulay. Sa diha nga moabot ang pagsulay, dayag kaayo nga igapakita kon unsa ang marka sa mapintas nga mananap. Kini mao ang pagbantay sa Domingo. Kadtong human makadungog sa kamatuoran, magapadayon sa pagtagad niining adlawa nga balaan, nagadala sa timaan sa tawo sa sala, nga naghunahuna sa pag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod.” Bible Training School, December 1, 1903.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand when they are called up to heaven in chapter eleven of Revelation, they are first called out of Egypt, which is where they were slain. A voice from the wilderness calls them out of Egypt, that they would be the sign for the eleventh-hour workers. Their resurrection in 2024 is also represented as a birth, and an awakening depending on which illustration is being identified. In terms of a birth, they are those who fulfill the parable of the ten virgins, and in this sense, their birth is a virgin birth, and they are the sign.

Ang bandila sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa dihang sila pagatawgon ngadto sa langit diha sa kapitulo onse sa Pinadayag, una silang pagatawgon gikan sa Egipto, nga mao ang dapit diin sila gipamatay. Usa ka tingog gikan sa kamingawan nagtawag kanila paggawas sa Egipto, aron sila mahimong timaan alang sa mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna. Ang ilang pagkabanhaw sa 2024 gihulagway usab ingon nga usa ka pagkatawo, ug usa ka pagpukaw, sumala sa unsang hulagway ang giila. Sa bahin sa usa ka pagkatawo, sila mao kadtong nagtuman sa sambingay sa napulo ka mga ulay, ug niini nga diwa, ang ilang pagkatawo mao ang usa ka ulaynon nga pagkatawo, ug sila mao ang timaan.

## The Seventh Messianic Waymark is 2024

Ang Ikapitong Mesyanikong Timailhan mao ang 2024

> Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Matthew 1:22, 23.

> Karon kining tanan nahitabo aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa propeta, nga nagaingon: Ania karon, ang usa ka ulay manamkon ug magaanak ug usa ka anak nga lalake, ug pagatawgon nila ang iyang ngalan nga Emmanuel, nga kon hubaron mao kini: Ang Dios uban kanato. Mateo 1:22, 23.

## Prediction

Tagnaan

> Therefore the Lord himself shall give you a sign; Behold, a virgin shall conceive, and bear a son, and shall call his name Immanuel. Isaiah 7:14.

> Busa ang Ginoo gayud maoy mohatag kaninyo ug usa ka timaan; Ania karon, ang usa ka ulay manamkon, ug magaanak ug usa ka anak nga lalaki, ug paganganlan ang iyang ngalan nga Emmanuel. Isaias 7:14.

There were signs in the history of Moses and Christ, as there were in Millerite history. In the last days, Laodicean Adventism will be seeking after a sign, and their only sign, is the sign of Jonah. There is also a sign for those who are resurrected in 2024. Their sign is the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Adunay mga timailhan sa kasaysayan ni Moises ug ni Cristo, maingon man usab sa kasaysayan sa mga Millerite. Sa ulahing mga adlaw, ang Laodicean nga Adventismo mangita ug usa ka timailhan, ug ang ilang bugtong timailhan mao ang timailhan ni Jonas. Aduna usab timailhan alang niadtong pagabanhawon sa 2024. Ang ilang timailhan mao ang “pito ka mga panahon” sa Levitico 26.

> And this shall be a sign unto thee, Ye shall eat this year such things as grow of themselves, and in the second year that which springeth of the same; and in the third year sow ye, and reap, and plant vineyards, and eat the fruits thereof. And the remnant that is escaped of the house of Judah shall yet again take root downward, and bear fruit upward. For out of Jerusalem shall go forth a remnant, and they that escape out of mount Zion: the zeal of the Lord of hosts shall do this. 2 Kings 19:29–31.

> Ug kini maoy usa ka timaan alang kanimo: Niining tuiga magakaon kamo sa motubo sa iyang kaugalingon, ug sa ikaduhang tuig sa manalingsing gikan sa mao gihapon; ug sa ikatulong tuig magpugas kamo, ug mag-ani, ug magtanom ug kaparrasan, ug mokaon sa mga bunga niini. Ug ang salin nga nangalagiw sa balay ni Juda mopaubos pag-usab ug gamot, ug mamunga sa itaas. Kay gikan sa Jerusalem mogula ang usa ka salin, ug sila nga nangalagiw gikan sa bukid sa Sion: ang kakugi sa Ginoo sa mga panon maoy magabuhat niini. 2 Mga Hari 19:29–31.

> And if ye shall say, What shall we eat the seventh year? behold, we shall not sow, nor gather in our increase: Then I will command my blessing upon you in the sixth year, and it shall bring forth fruit for three years. And ye shall sow the eighth year, and eat yet of old fruit until the ninth year; until her fruits come in ye shall eat of the old store. Leviticus 25:20–22.

> Ug kon moingon kamo, Unsa man ang among kan-on sa ikapito ka tuig? tan-awa, dili kami makapugas, ni makatigom sa among inani: Nan sugoon Ko ang Akong panalangin sa ibabaw ninyo sa ikaunom nga tuig, ug kini magahatag ug bunga alang sa tulo ka tuig. Ug magpugas kamo sa ikawalo nga tuig, ug magakaon pa gihapon sa daang abot hangtod sa ikasiyam nga tuig; hangtod nga moabot ang iyang bunga magakaon kamo gikan sa daang tipiganan. Levitico 25:20–22.

Those who escape, are also represented as the outcasts of Israel, and they were cast out by their brethren which hated them. Their brethren cast them out, for they hated them because they could not refute the sabbath truth represented by Moses’ “seven times.”

Kadtong mga makagawas, gihulagway usab ingon nga mga sinalikway sa Israel, ug sila gisalikway sa gawas sa ilang mga igsoon nga nagdumot kanila. Ang ilang mga igsoon nagsalikway kanila, kay gidumtan man sila tungod kay dili nila masukol ang kamatuoran sa Igpapahulay nga girepresentar sa “pito ka panahon” ni Moises.

> The Lord doth build up Jerusalem: he gathereth together the outcasts of Israel. Psalms 147:2.

> Gitukod sa Ginoo ang Jerusalem: iyang gitigom pag-usab ang mga sinalikway sa Israel. Salmo 147:2.

The Lord began gathering the remnant in July 2023, and the remnant are the “outcasts” of Israel. In July 2023, He set His hand a second time to gather His outcasts. He set His hand in 1849 a second time, in advance of the omega light of Moses seven times in 1856. The alpha light was represented by Miller’s first prophetic discovery—Moses’ seven times.

Ang Ginoo misugod sa pagtigom sa salin niadtong Hulyo 2023, ug ang salin mao ang “mga sinalikway” sa Israel. Niadtong Hulyo 2023, gibutang Niya pag-usab sa ikaduhang higayon ang Iyang kamot aron tigumon ang Iyang mga sinalikway. Gibutang Niya ang Iyang kamot niadtong 1849 sa ikaduhang higayon, sa wala pa ang omega nga kahayag sa pito ka panahon ni Moises niadtong 1856. Ang alpha nga kahayag girepresentahan sa nahaunang profetikanhong pagkaplag ni Miller—ang pito ka panahon ni Moises.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> Ug niadtong adlawa may motungha nga usa ka gamot ni Jesse, nga motindog ingon nga bandila alang sa katawhan; kaniya mangita ang mga Gentil: ug ang iyang kapahulayan mahimong mahimayaon. Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Ginoo magabakyaw pag-usab sa iyang kamot sa ikaduhang higayon aron kuhaon pagbalik ang salin sa iyang katawhan nga mahabilin, gikan sa Assyria, ug gikan sa Egipto, ug gikan sa Pathros, ug gikan sa Cush, ug gikan sa Elam, ug gikan sa Shinar, ug gikan sa Hamath, ug gikan sa mga pulo sa dagat. Ug magapatindog siya ug usa ka bandila alang sa mga nasud, ug tigumon ang mga sinalikway sa Israel, ug pagatigumon sa tingub ang mga nagkatibulaag sa Juda gikan sa upat ka suok sa yuta. Isaias 11:10–12.

When the outcasts are lifted up as the sign, they will then gather the eleventh-hour workers, who can “only be warned by seeing” “the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day.” The sign for the eleventh-hour workers is the outcasts, and the sign OF the outcasts, is the enigma of, eating “this year such things as grow of themselves, and in the second year that which springeth of the same; and in the third year sow ye, and reap, and plant vineyards, and eat the fruits thereof.”

Sa diha nga ang mga sinalikway pagabayawon ingon nga timaan, ilang tigumon dayon ang mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna, nga “mapasidan-an lamang pinaagi sa pagtan-aw” sa “kalainan tali niadtong adunay timri sa Dios, ug niadtong nagabantay sa mini nga adlaw nga pahulay.” Ang timaan alang sa mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna mao ang mga sinalikway, ug ang timaan SA mga sinalikway mao ang talinghaga sa pagkaon sa “niining tuiga sa mga butang nga motubo sa ilang kaugalingon, ug sa ikaduhang tuig kadtong moturok gikan sa maong sama; ug sa ikatulong tuig magpugas kamo, ug mag-ani, ug magtanom ug kaparrasan, ug mokaon sa mga bunga niana.”

The enigma of the passage is that it represents the “seven times” of Leviticus twenty-five and twenty-six. The Sabbath of the land resting is a component of the covenant that identifies both the blessing or the curse, of either observing or rejecting the seventh-year rest for the promised land. The sign of the one hundred and forty-four thousand is the component of the threefold promise of the covenant that is represented by the seventh-year Sabbath of the land. The foundational truth of the “seven times,” identifies one of three elements of the covenant that promises a new heart and mind, and a new body and also a land to live in.

Ang enigmatikong kahulogan sa maong teksto mao nga kini nagrepresentar sa “pitong panahon” sa Leviticus 25 ug 26. Ang Igpapahulay sa yuta sa pagpahulay niini maoy usa ka bahin sa tugon nga nagtimaan sa panalangin o sa tunglo, pinasikad sa pagsunod o pagsalikway sa pagpahulay sa ikapitong tuig alang sa yutang gisaad. Ang timaan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo maoy usa ka bahin sa tulo ka pilo nga saad sa tugon nga ginarepresentahan sa Igpapahulay sa yuta sa ikapitong tuig. Ang sukaranang kamatuoran sa “pitong panahon” nagaila sa usa sa tulo ka mga bahin sa tugon nga nagsaad ug bag-ong kasingkasing ug hunahuna, ug bag-ong lawas ug usab usa ka yuta nga kapuy-an.

The seventh-day Sabbath is the sign between God and His people, but that seventh-day Sabbath also represents the covenant responsibility given to ancient Israel. They were to be the protectors, the depositaries of the Ten Commandments. Sister White is clear that modern Israel in 1844 in alignment with ancient Israel was made the depositaries of not only the Ten Commandments, but also of God’s prophetic Word.

Ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw mao ang timaan tali sa Dios ug sa Iyang katawohan, apan kana usab nga Igpapahulay sa ikapitong adlaw nagrepresentar sa responsibilidad sa tugon nga gihatag ngadto sa karaang Israel. Sila kinahanglan nga mahimong mga manlalaban ug mga tigbantay sa Napulo ka Sugo. Klaro si Sister White nga ang modernong Israel niadtong 1844, subay sa karaang Israel, gihimong mga tigbantay dili lamang sa Napulo ka Sugo, kondili usab sa profetikong Pulong sa Dios.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth.” Testimonies, volume 5, 455.

> “Gitawag sa Dios ang Iyang iglesia niining panahona, maingon sa Iyang pagtawag sa karaang Israel, aron motindog ingon nga kahayag sa yuta. Pinaagi sa gamhanang pinikas nga galamiton sa kamatuoran, ang mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda, Iyang gipahimulag sila gikan sa mga iglesia ug gikan sa kalibotan aron dad-on sila ngadto sa balaang pagkaduol ngadto Kaniya. Iyang gihimo sila nga mga tigbantay sa Iyang balaod ug gitugyan kanila ang dagkong mga kamatuoran sa tagna alang niining panahona. Sama sa mga balaang pulong nga gitugyan sa karaang Israel, kini maoy usa ka balaang salig nga ipahibalo ngadto sa kalibotan. Ang tulo ka mga manulonda sa Pinadayag 14 nagrepresentar sa mga katawhan nga midawat sa kahayag sa mga mensahe sa Dios ug nanggula ingon nga Iyang mga ahente aron ipatingog ang pasidaan sa tibuok kalapdon ug kahabogon sa yuta.” Testimonies, tomo 5, 455.

The Ten Commandments are represented by the sign of the seventh-day Sabbath, and the laws of prophecy are represented by the seventh-year Sabbath. Laodicean Seventh-day Adventism will be greatly embarrassed when they jump ship and begin worshipping the sun, but the Sabbath commandment they first rejected is Moses’ “seven times.”

Ang Napulo ka mga Sugo gilarawan pinaagi sa ilhanan sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, ug ang mga balaod sa tagna gilarawan pinaagi sa Igpapahulay sa ikapitong tuig. Ang Laodicean nga Seventh-day Adventism mapakaulawan pag-ayo sa diha nga mobiya sila ug magsugod sa pagsimba sa adlaw, apan ang sugo sa Igpapahulay nga ilang unang gisalikway mao ang “seven times” ni Moises.

To win the promised land God’s people must understand and uphold not only the seventh-day Sabbath, but also the seven-year Sabbath. Laodicean Adventism cannot refute this biblical truth, though they cover it with lies. This is the root of their hatred that leads them to cast out those who will be the ensign.

Aron madaug ang yutang saad, ang katawhan sa Dios kinahanglan makasabut ug magasunod dili lamang sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, kondili usab sa Igpapahulay sa pito ka tuig. Ang Laodiceanong Adventismo dili makahimo sa pagsalikway niining kamatuoran sa Biblia, bisan pa man ug gitabonan nila kini sa mga bakak. Kini mao ang gamot sa ilang pagdumot nga nagdala kanila sa paghingilin niadtong mahimong bandila.

> “Most of my father’s family were full believers in the advent, and for bearing testimony to this glorious doctrine seven of us were at one time cast out of the Methodist Church. At this time the words of the prophet were exceedingly precious to us: ‘Your brethren that hated you, that cast you out for My name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but He shall appear to your joy, and they shall be ashamed.’ Isaiah 66:5.

> “Kadaghanan sa pamilya sa akong amahan mga matinud-anong magtutuo sa pag-anhi, ug tungod sa paghatag ug pagpamatuod niini mahimayaong pagtulon-an, pito kanamo ang sa usa ka panahon gipapahawa gikan sa Methodist Church. Niining panahona ang mga pulong sa propeta hilabihan ka bililhon alang kanamo: ‘Ang inyong mga igsoon nga nagdumot kaninyo, nga nagsalikway kaninyo tungod sa Akong ngalan, miingon, Hinaut nga ang Ginoo pagahimayaon: apan Siya magapakita alang sa inyong kalipay, ug sila maulawan.’ Isaias 66:5.”

> “From this time, up to December, 1844, my joys, trials, and disappointments were like those of my dear Advent friends around me. At this time I visited one of our Advent sisters, and in the morning we bowed around the family altar. It was not an exciting occasion, and there were but five of us present, all women. While I was praying, the power of God came upon me as I had never felt it before. I was wrapped in a vision of God’s glory, and seemed to be rising higher and higher from the earth, and was shown something of the travels of the Advent people to the Holy City, as narrated below.” Early Writings, 13.

> “Sukad niining panahona, hangtod sa Disyembre, 1844, ang akong mga kalipay, mga pagsulay, ug mga kapakyasan sama sa mga sa akong mahal nga mga higala sa Advento nga naglibot kanako. Niining panahona mibisita ako sa usa sa among mga igsoong babaye sa Advento, ug sa buntag miluhod kami palibot sa halaran sa pamilya. Dili kadto makapadasig nga higayon, ug lima lamang kami ang diha, tanan mga babaye. Samtang nag-ampo ako, ang gahum sa Dios mikunsad kanako sa paagi nga wala ko gayud mabati kaniadto. Gilibotan ako sa usa ka panan-awon sa himaya sa Dios, ug daw misaka ako ug misaka pa gayud gikan sa yuta, ug gipakita kanako ang pipila sa mga panaw sa katawhan sa Advento paingon sa Balaang Siyudad, sumala sa gisaysay sa ubos.” Early Writings, 13.

Ellen White’s first vision, was given when five women, (representing five wise virgins) were gathered together after being cast out by their brethren that hated them. They hated them for the doctrine of the Second Coming, thus typifying the outcasts of the latter days.

Ang unang panan-awon ni Ellen White gihatag sa dihang ang lima ka babaye, (nga nagrepresentar sa lima ka maalamong ulay) nanagtigom human sila ipapahawa sa ilang mga igsoong lalake nga nagdumot kanila. Gidumtan sila tungod sa doktrina sa Ikaduhang Pag-anhi, sa ingon naghulagway sa mga sinalikway sa ulahing mga adlaw.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> “Nakita ko nga ang pormal lamang nga iglesia ug ang pormal lamang nga mga Adventista, sama kang Judas, nga magabudhì kanamo ngadto sa mga Katoliko aron maangkon ang ilang impluwensiya sa pagpakigbatok sa kamatuoran. Unya ang mga santos mamahimong usa ka walay kadungganang katawhan, diyutay ra ang makaila kanila sa mga Katoliko; apan ang mga iglesia ug ang pormal lamang nga mga Adventista nga nahibalo sa atong pagtuo ug mga batasan (kay gidumtan nila kita tungod sa Igpapahulay, kay dili nila kini mapanghimakak) magabudhì sa mga santos ug mosumbong kanila ngadto sa mga Katoliko ingon nga mao ang mga tawo nga nagtamay sa mga tulomanon sa katawhan; nga mao kini, nga ilang ginabantayan ang Igpapahulay ug ginatamay ang Domingo.

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> “Unya ang mga Katoliko moagda sa mga Protestante sa pagpadayon, ug magpagula ug usa ka sugo nga ang tanan nga dili motuman sa nahaunang adlaw sa semana, ilis sa ikapito nga adlaw, pagapatyon. Ug ang mga Katoliko, nga daghan ang ilang gidaghanon, motindog pabor sa mga Protestante. Ihatag sa mga Katoliko ang ilang gahum ngadto sa larawan sa mapintas nga mananap. Ug ang mga Protestante molihok sumala sa gihimo sa ilang inahan sa wala pa sila aron sa paglaglag sa mga balaan. Apan sa dili pa ang ilang sugo makadala o makapamunga ug bunga, ang mga balaan pagaluwason pinaagi sa Tingog sa Dios.” Spalding and Magan, 1, 2.

The “nominal” (meaning in name only), “Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics.” They did so because “they hated” the outcasts “on account of the Sabbath.” Nominal Adventists profess to observe the seventh-day Sabbath, so this cannot be the Sabbath that is referenced. They hate the outcasts, for they know that they cannot refute the foundational truth of Moses’ seven times, that was the alpha understanding of Elijah in the person of William Miller.

Ang “nominal” (nagpasabot nga sa ngalan lamang), “ang mga Adventista, sama kang Judas, magbudhi kanato ngadto sa mga Katoliko.” Gibuhat nila kini tungod kay “gikasilagan nila” ang mga sinalikway “tungod sa Igpapahulay.” Ang nominal nga mga Adventista nagaangkon nga nagabantay sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, busa dili kini mao ang Igpapahulay nga gihisgutan. Gikasilagan nila ang mga sinalikway, kay sila nahibalo nga dili nila masukol ang saligang kamatuoran sa pito ka mga panahon ni Moises, nga mao ang alpha nga pagsabot ni Elias diha sa persona ni William Miller.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “Ang Dios wala nagahatag kanato ug bag-ong mensahe. Kinahanglan namo imantala ang mensahe nga niadtong 1843 ug 1844 maoy nagpagula kanamo gikan sa ubang mga iglesia.” Review and Herald, Enero 19, 1905.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “Ang tanang mga mensahe nga gihatag gikan sa 1840–1844 kinahanglan himoong mabaskog karon, kay daghan ang mga tawo nga nawad-an sa ilang giya. Ang mga mensahe kinahanglan ipaabot sa tanang mga simbahan.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “Ang mga kamatuoran nga atong nadawat niadtong 1841, ’42, ’43, ug ’44 kinahanglan karon tun-an ug imantala.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Miabut na ang pasidaan: Walay bisan unsa nga tugotan nga mosulod nga makasamok sa patukoranan sa pagtuo nga atong gitukoran sukad pa sa pag-abot sa mensahe niadtong 1842, 1843, ug 1844. Ako diha niining mensaheha, ug sukad niadto nagatindog ako atubangan sa kalibotan, matinumanon sa kahayag nga gihatag sa Dios kanato. Wala kami magtinguha sa pagtangtang sa among mga tiil gikan sa patukoranan diin kini gibutang samtang sa matag-adlaw nangita kami sa Ginoo uban sa mainiton nga pag-ampo, nga nangita ug kahayag. Naghunahuna ba kamo nga mahimo kong isalikway ang kahayag nga gihatag sa Dios kanako? Kini mamahimong sama sa Bato sa Kapanahonan. Kini nagamando kanako sukad pa nga kini gihatag.” Review and Herald, Abril 14, 1903.

Judas is not a symbol of the Sanhedrin made up of Sadducees and Pharisees, Judas was one of the twelve disciples. He was one of the covenant bride, which Christ was about to marry at Pentecost. The betrayal against the outcasts comes from Judas, the Laodicean Seventh-day Adventist church. They are represented with many symbols, such as the Levites who are rejected by the Messenger of the Covenant in Malachi three. The Levites are separated at that purging, and their number is 25, whether faithful or unfaithful. The Levites are purged in advance of being lifted up as an offering, as in former years.

Si Judas dili simbolo sa Sanhedrin nga gilangkob sa mga Saduceo ug mga Pariseo; si Judas usa sa napulog-duha ka mga tinun-an. Usa siya sa pangasaw-onong sakop sa tugon, nga pagaasaw-on ni Cristo didto sa Pentecostes. Ang pagbudhi batok sa mga sinalikway nagagikan kang Judas, ang iglesiang Laodicea sa Seventh-day Adventist. Sila ginarepresentahan sa daghang mga simbolo, sama sa mga Levita nga gisalikway sa Mensahero sa Tugon sa Malakias tres. Ang mga Levita ginabulag niadtong paghinlo, ug ang ilang gidaghanon mao ang 25, matinumanon man o dili matinumanon. Ang mga Levita hinloan daan sa dili pa sila igabayaw ingon nga halad, sama sa unang mga tuig.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.

> Ug siya molingkod ingon nga mag-uulay ug magaputli sa salapi; ug iya nga pagahinloan ang mga anak ni Levi, ug pagaputlion sila sama sa bulawan ug salapi, aron sila makahalad ngadto sa Ginoo ug halad diha sa pagkamatarung. Unya ang halad sa Juda ug Jerusalem mahimong kahimut-an sa Ginoo, sama sa karaang mga adlaw, ug sama sa nangaging mga tuig. Malakias 3:3, 4.

The Levites are the offering, for they perfectly reflect the character of Christ, who is the great offering. When those twenty-five Levites are lifted up as an offering, the twenty-five counterfeit Levites are bowing to the sun in Ezekiel 8.

Ang mga Levihanon mao ang halad, kay hingpit nilang gipakita ang kinaiya ni Cristo, nga mao ang dakong halad. Sa dihang kadtong kaluhaan ug lima ka Levihanon ginabayaw ingon nga halad, ang peke nga kaluhaan ug lima ka Levihanon nagyukbo sa adlaw diha sa Ezequiel 8.

Judas does not only represent a wicked Levite, but he is also a wicked priest that has been prepared for thirty years, as represented by Judas’ thirty pieces of silver.

Si Judas dili lamang nagrepresentar sa usa ka daotang Levita, kondili usa usab siya ka daotang pari nga giandam sulod sa traynta ka tuig, ingon sa girepresentahan sa traynta ka tipik nga salapi ni Judas.

> Then Judas, which had betrayed him, when he saw that he was condemned, repented himself, and brought again the thirty pieces of silver to the chief priests and elders, Saying, I have sinned in that I have betrayed the innocent blood. And they said, What is that to us? see thou to that. And he cast down the pieces of silver in the temple, and departed, and went and hanged himself. Matthew 27:3–5.

> Unya si Judas, nga mao ang nagbudhi kaniya, sa pagkakita niya nga siya gihukman na, nagbasol sa iyang kaugalingon, ug giuli ang katloan ka salapi ngadto sa mga pangulong saserdote ug sa mga anciano, Nga nagaingon, Nakasala ako tungod kay gibudhian ko ang walay sala nga dugo. Ug sila miingon, Unsay labot namo niana? Ikaw na ang bahala niana. Ug iyang gilabay ang mga salapi sa sulod sa templo, ug milakaw, ug miadto ug mihikog pinaagi sa pagbitay sa iyang kaugalingon. Mateo 27:3–5.

The thirty pieces of silver that Judas cast out, represents the Messenger of the Covenant casting out (purging) the dross (counterfeit silver) in Malachi three. That wicked priesthood was represented by the rebellion of Korah, Dathan and Abiram and the rebels of 1888. The wicked priesthood is swallowed up when the United States, the earth-beast opens up its mouth. Then fire destroys their followers, during the full outpouring of the latter rain, that begins at the Sunday law.

Ang katloan ka tipik nga salapi nga gilabay ni Judas nagrepresentar sa Mensahero sa Tugon nga naglabay gawas (naghinlo) sa mga hugaw nga salin (peke nga salapi) diha sa Malakias tres. Kadtong dautang pagkasacerdote girepresentahan sa pagrebelde nila Korah, Datan ug Abiram ug sa mga rebelde sa 1888. Ang dautang pagkasacerdote tunlon sa dihang ang Tinipong Bansa sa Amerika, ang mananap nga gikan sa yuta, moabli sa iyang baba. Unya ang kalayo molaglag sa ilang mga sumusunod, sa panahon sa bug-os nga pag-ula sa ulahing ulan, nga magsugod sa balaod sa Dominggo.

The virgin birth as a sign in Christ’s day, represents the sign of the wise virgins in the latter days. In that period the Sanhedrin, the Laodicean Seventh-day Adventist church will seek for a sign, but will be unable to see the only sign given to Laodicea. The sign for the great multitude, the eleventh-hour workers is seeing men and women keeping the seventh-day Sabbath during the Sunday law testing period. The sign of the remnant in their controversy with the former covenant people is the seventh-year Sabbath, representing the foundations of Adventism as identified as the central pillar of both of Habakkuk’s sacred tables. The sign given to Laodicean Adventism is the sign of Jonah, which is addressed in the dialogue between Christ and Peter.

Ang ulay nga pagkatawo isip usa ka timailhan sa adlaw ni Cristo naghulagway sa timailhan sa mga manggialamon nga ulay sa ulahing mga adlaw. Niadtong panahona ang Sanhedrin, ang Laodicean nga Seventh-day Adventist nga iglesia, mangita ug usa ka timailhan, apan dili makahimo sa pagtan-aw sa bugtong timailhan nga gihatag sa Laodicea. Ang timailhan alang sa dakong panon, ang mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna, mao ang pagtan-aw sa mga lalaki ug mga babaye nga nagabantay sa ikapitong-adlaw nga Igpapahulay sa panahon sa pagsulay sa balaod sa Domingo. Ang timailhan sa salin diha sa ilang pakiglantugi batok sa kanhing mga katawhan sa tugon mao ang ikapitong-tuig nga Igpapahulay, nga nagrepresentar sa mga patukoranan sa Adventismo ingon nga giila nga sentral nga haligi sa duruha ka balaan nga lamesa ni Habakkuk. Ang timailhan nga gihatag sa Laodicean nga Adventismo mao ang timailhan ni Jonas, nga gituki diha sa panaghinabi tali ni Cristo ug ni Pedro.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am?

> Sa pag-abot ni Jesus sa mga utlanan sa Cesarea Filipos, nangutana siya sa iyang mga tinun-an, nga nagaingon, Kinsa man ang giingon sa mga tawo nga ako, ang Anak sa tawo? Ug sila miingon, Ang uban nagaingon nga ikaw mao si Juan Bautista; ang uban, si Elias; ug ang uban pa, si Jeremias, o usa sa mga propeta. Siya miingon kanila, Apan kamo, kinsa man ang inyong giingon nga ako?

> And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.

> Ug si Simon Pedro mitubag ug miingon, Ikaw mao ang Cristo, ang Anak sa buhing Dios. Ug si Jesus mitubag ug miingon kaniya, Bulahan ikaw, Simon Barjona; kay dili unod ug dugo ang nagpadayag niini kanimo, kondili ang akong Amahan nga anaa sa langit. Ug ako usab magaingon kanimo, Nga ikaw mao si Pedro, ug ibabaw niining bato pagatukoron ko ang akong iglesia; ug ang mga ganghaan sa hades dili makabuntog batok niini. Ug ihatag ko kanimo ang mga yawi sa gingharian sa langit: ug bisan unsa ang imong pagabugkoson dinhi sa yuta pagaabugkoson didto sa langit: ug bisan unsa ang imong pagaluagan dinhi sa yuta pagaaluagan didto sa langit.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> Unya gimandoan niya ang iyang mga tinun-an nga dili nila isugilon kang bisan kinsa nga siya mao si Jesus ang Cristo. Mateo 16:13–20.

The sign for the Sanhedrin, and therefore Adventism is the sign of Jonah. Simon Barjona is introduced into the passage as a symbol of a covenant man, for his name is about to be changed. Abram’s name was changed at the covenant. Saul’s named was changed to Paul. Jacob’s name was changed to Israel. Those three witnesses establish that when a biblical character’s name is changed, they represent a covenant man, and therefore typify the last covenant people, who are the one hundred and forty-four thousand. Those three witnesses also establish that a covenant man’s name represents the prophetic symbolism associated with the person whose name is changed. Saul means “selected,” for he was selected to carry the gospel to the Gentiles. His name was changed to Paul, meaning small, for he in his own eyes was the smallest of the apostles, for he had persecuted God’s church. Jacob the supplanter, was changed in both name and experience to an overcomer, as Israel means. Peter’s name was Simon, meaning one who hears; and Barjona, meaning the son of Jonah.

Ang timailhan alang sa Sanhedrin, ug busa ang Adventismo mao ang timailhan ni Jonas. Si Simon Barjona gipaila sa maong tudling ingon nga simbolo sa usa ka tawo sa pakigsaad, kay ang iyang ngalan hapit na usbon. Ang ngalan ni Abram giusab sa panahon sa pakigsaad. Ang ngalan ni Saul giusab ngadto kang Pablo. Ang ngalan ni Jacob giusab ngadto sa Israel. Kining tulo ka mga saksi nagapamatuod nga kon ang ngalan sa usa ka biblikanhong kinaiya usbon, siya nagarepresentar sa usa ka tawo sa pakigsaad, ug busa nagatipo sa katapusang katawhan sa pakigsaad, nga mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kining tulo ka mga saksi nagapamatuod usab nga ang ngalan sa usa ka tawo sa pakigsaad nagarepresentar sa propetikong simbolismo nga may kalabotan sa tawo kansang ngalan giusab. Si Saul nagakahulogan og “pinili,” kay siya gipili sa pagdala sa ebanghelyo ngadto sa mga Gentil. Ang iyang ngalan giusab ngadto kang Pablo, nga nagakahulogan og gamay, kay sa iyang kaugalingong panan-aw siya mao ang labing gamay sa mga apostoles, tungod kay gilutos niya ang iglesia sa Dios. Si Jacob, ang mangilog sa dapit sa uban, giusab sa ngalan ug sa kasinatian ngadto sa usa ka mananaog, sumala sa kahulogan sa Israel. Ang ngalan ni Pedro mao ang Simon, nga nagakahulogan ug usa nga nagapatalinghug; ug Barjona, nga nagakahulogan sa anak ni Jonas.

Peter is representing the last generation of Jonah, for he was Jonah’s son. Jonah means “dove,” and Simon is he who heard the message of the dove, and Simon Barjona had heard the message of the anointing of Jesus, when He was baptized and became Jesus Christ, and the Holy Spirit descended in the form of a dove. The message of Jonah was the message of the dove which represented the anointing of Jesus with power at His baptism. The message of Jonah was represented as Jonah being three days in the belly of a whale. Those three days are the three days of Passover to the feast of first fruits, which are typified by Christ’s baptism and by Jonah’s time in the belly of the whale.

Si Pedro nagrepresentar sa katapusang kaliwatan ni Jonas, kay siya anak ni Jonas. Ang Jonas nagkahulogan ug “salampati,” ug si Simon mao ang nakadungog sa mensahe sa salampati, ug si Simon Barjona nakadungog sa mensahe sa pagdihog kang Jesus, sa dihang Siya gibautismohan ug nahimong Jesu-Cristo, ug ang Espiritu Santo mikunsad diha sa dagway sa usa ka salampati. Ang mensahe ni Jonas mao ang mensahe sa salampati nga nagrepresentar sa pagdihog kang Jesus uban sa gahum sa Iyang bautismo. Ang mensahe ni Jonas girepresentar pinaagi sa paglungtad ni Jonas sulod sa tulo ka adlaw sa tiyan sa dakong isda. Kining tulo ka mga adlaw mao ang tulo ka mga adlaw gikan sa Pasko sa Paglabay hangtod sa pista sa unang mga bunga, nga gipatipo pinaagi sa bautismo ni Cristo ug pinaagi sa panahon ni Jonas sa tiyan sa dakong isda.

The sign of Jonah is the sign of the anointing of Christ at His baptism, which typifies the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 9/11 began a three-step testing process as represented by Jonah’s three days. Those three steps are also illustrated in Millerite history. August 11, 1840 marked the test of the first angel, April 19, 1844 the test of the second angel and October 22, 1844 the third test. Those three steps represent 9/11, July 18, 2020 and the Sunday law.

Ang ilhanan ni Jonas mao ang ilhanan sa pagdihog kang Cristo sa Iyang bautismo, nga nagatipo sa pagkanaog sa manulonda sa Pinadayag dieciocho niadtong 9/11. Ang 9/11 nagsugod sa usa ka tulo-ka-hagdan nga proseso sa pagsulay, ingon sa gilarawan sa tulo ka adlaw ni Jonas. Kining tulo ka mga lakang gipakita usab sa kasaysayan sa mga Millerita. Ang Agosto 11, 1840 nagtimaan sa pagsulay sa nahaunang manulonda, ang Abril 19, 1844 sa pagsulay sa ikaduhang manulonda, ug ang Oktubre 22, 1844 sa ikatulong pagsulay. Kining tulo ka mga lakang nagrepresentar sa 9/11, Hulyo 18, 2020, ug sa balaod sa Domingo.

At the Sunday law, Jonah is spat out of the mouth of a fish, right where Christ is spitting Laodicea out of His mouth, which is right where Balaam’s ass opens his mouth and speaks, which is right where John the Baptist’s father Zechariah speaks, which is also where the United States speaks as a dragon. Jonah then gives the final warning to the world as the symbol of those who were resurrected with Moses and Elijah in 2024. Those souls died in the streets of Sodom and Egypt, and are thereafter resurrected as Ezekiel’s mighty army. At their resurrection they become the sign of Jonah, for he represents those who have died and are resurrected to give the final message to Nineveh. Jonah in the belly of the whale, Daniel in the lion’s den, John in the pot of boiling oil represent the one hundred and forty-four thousand who have experienced a symbolic death and resurrection. The anointing at 9/11 unto the resurrection of Ezekiel’s mighty army represents the baptism of Christ unto His resurrection.

Sa balaod sa Domingo, si Jonas isuka gikan sa baba sa usa ka isda, diha mismo sa dapit diin gisuka ni Cristo ang Laodicea gikan sa Iyang baba, nga mao usab ang dapit diin gibuka sa asno ni Balaam ang iyang baba ug misulti, nga mao usab ang dapit diin misulti si Zacarias nga amahan ni Juan Bautista, ug mao usab ang dapit diin ang Estados Unidos mosulti ingon nga usa ka dragon. Unya si Jonas mohatag sa katapusang pasidaan ngadto sa kalibotan ingon nga simbolo niadtong mga gibanhaw uban kang Moises ug Elias niadtong 2024. Kadtong mga kalag nangamatay sa kadalanan sa Sodoma ug Egipto, ug human niana gibanhaw ingon nga gamhanang kasundalohan ni Ezequiel. Sa ilang pagkabanhaw sila nahimong ilhanan ni Jonas, kay siya nagrepresentar niadtong mga nangamatay ug gibanhaw aron sa paghatag sa katapusang mensahe ngadto sa Ninive. Si Jonas sa tiyan sa balyena, si Daniel sa langub sa mga leon, si Juan sa kolon sa nagbukal nga lana nagrepresentar sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nga nakaagi sa usa ka simbolikong kamatayon ug pagkabanhaw. Ang pagdihog niadtong 9/11 ngadto sa pagkabanhaw sa gamhanang kasundalohan ni Ezequiel nagrepresentar sa bautismo ni Cristo ngadto sa Iyang pagkabanhaw.

> The Pharisees also with the Sadducees came, and tempting desired him that he would shew them a sign from heaven. He answered and said unto them, When it is evening, ye say, It will be fair weather: for the sky is red. And in the morning, It will be foul weather to day: for the sky is red and lowring. O ye hypocrites, ye can discern the face of the sky; but can ye not discern the signs of the times? A wicked and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given unto it, but the sign of the prophet Jonas. And he left them, and departed. Matthew 16:1–4.

> Unya miabut usab ang mga Fariseo uban sa mga Saduceo, ug sa pagtintal kaniya nangayo nga siya magpakita kanila ug usa ka ilhanan gikan sa langit. Mitubag siya ug miingon kanila, Sa pagkagabii, nagaingon kamo, Maayo ang panahon: kay mapula ang langit. Ug sa buntag, Daot ang panahon karon: kay mapula ug mangitngit ang langit. O kamo nga mga salingkapaw, makaila kamo sa dagway sa langit; apan dili ba kamo makaila sa mga ilhanan sa mga panahon? Ang usa ka daotan ug mananapaw nga kaliwatan nangita ug ilhanan; ug walay ilhanan nga igahatag kaniya, gawas sa ilhanan ni Jonas nga manalagna. Ug gibiyaan niya sila, ug mipahawa. Mateo 16:1–4.

The crowning miracle was the resurrection of Lazarus.

Ang labing dakong milagro mao ang pagkabanhaw ni Lazaro.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> “Sa paglangan sa pag-anhi ngadto kang Lazaro, si Cristo may usa ka tumong sa kalooy alang kanila nga wala modawat Kaniya. Siya naglangan, aron pinaagi sa pagbanhaw kang Lazaro gikan sa mga patay mahatagan Niya ang Iyang masukihon, dili-matinoohon nga katawhan ug laing pamatuod nga Siya gayud mao ang ‘pagkabanhaw, ug ang kinabuhi.’ Dili Siya buot mobiya sa tanang paglaum alang sa katawhan, ang kabos, naglatagaw nga mga karnero sa banay sa Israel. Ang Iyang kasingkasing nagkabuak tungod sa ilang pagkadili-mabinulsanon. Diha sa Iyang kalooy gituyo Niya ang paghatag kanila ug usa pa ka pamatuod nga Siya mao ang Mag-uuli, ang Usa nga Siya lamang ang makahimo sa pagdala sa kinabuhi ug pagkadili-mamatay ngadto sa kahayag. Kini mamahimong usa ka pamatuod nga dili mahimong sayopon sa paghubad sa mga sacerdote. Mao kini ang hinungdan sa Iyang paglangan sa pag-adto sa Betania. Kining labaw sa tanang milagro, ang pagbanhaw kang Lazaro, maoy mopatik sa selyo sa Dios ibabaw sa Iyang buluhaton ug ibabaw sa Iyang pag-angkon sa pagka-Dios.” The Desire of Ages, 528, 529.

Christ tarried before He resurrected Lazarus, and Lazarus was not only the “crowning miracle,” he was also the “seal” upon God’s work. In the passage the sign of Jonah is the only sign for the adulterous and wicked generation. It is important to see that the timing of the sealing process is very specific. In the passage we are addressing where Peter’s name is changed, it informs us that from that point onward Jesus began to reveal that He was to be put to death, yet in the last verse Matthew records, “Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ.” Then in the very next verse he records, “From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

Naglangan si Cristo sa wala pa Niya pagbanhawa si Lazaro, ug si Lazaro dili lamang ang “koronang milagro,” kondili siya usab ang “selyo” ibabaw sa buluhaton sa Dios. Diha sa maong teksto, ang ilhanan ni Jonas mao lamang ang ilhanan alang sa mananapaw ug dautang kaliwatan. Importante nga makita nga ang panahon sa proseso sa pagpatik sa selyo piho kaayo. Diha sa teksto nga atong gihisgutan diin giusab ang ngalan ni Pedro, gipahibalo kita niini nga sukad niadtong higayona nagsugod si Jesus sa pagpahayag nga Siya igapatay, apan sa katapusang bersikulo nga giulat ni Mateo, “Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ.” Unya sa misunod dayon nga bersikulo iyang giulat, “From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

The passage begins with Jesus asking who men think He is, and then a follow-up question where He asked the disciples who they thought He was.

Ang teksto nagsugod sa pagpangutana ni Jesus kon kinsa Siya sumala sa hunahuna sa mga tawo, ug unya gisundan kini sa laing pangutana diin Iyang gipangutana ang mga tinun-an kon kinsa Siya sumala sa ilang pagtuo.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? Matthew 16:13–15.

> Sa diha nga miabot si Jesus sa mga utlanan sa Cesarea Filipos, nangutana siya sa iyang mga tinun-an, nga nagaingon, Kinsa man ang giingon sa mga tawo nga ako nga Anak sa tawo? Ug sila miingon, Ang uban nagaingon nga ikaw mao si Juan Bautista; ang uban, si Elias; ug ang uban pa, si Jeremias, o usa sa mga propeta. Siya miingon kanila, Apan kamo, kinsa man ang nagaingon kamo nga ako? Mateo 16:13–15.

When Peter answers he identifies that Jesus was the Christ and the son of the living God. The word Christ is the Greek word for the Hebrew word Messiah. Jesus raises the question about who He is, and leads the disciples to the fact that He is the Messiah, but immediately informs them that they should tell no man. From that time, He began to teach that He would fulfill the twenty-three waymarks in the last three chapters of Matthew, but it was of necessity the truths associated with the Christ should be opened up in a step-by-step fashion.

Sa dihang mitubag si Pedro, iyang giila nga si Jesus mao ang Cristo ug ang Anak sa buhing Dios. Ang pulong nga Cristo mao ang Griegong pulong alang sa Hebreohanong pulong nga Mesiyas. Gipasaka ni Jesus ang pangutana mahitungod sa kon kinsa Siya, ug gidala Niya ang mga tinun-an ngadto sa kamatuoran nga Siya mao ang Mesiyas, apan dihadiha Iyang gipahibalo kanila nga dili nila kini isulti kang bisan kinsa. Gikan niadtong panahona, misugod Siya sa pagtudlo nga Iyang tumanon ang kaluhaan ug tulo ka mga timaan sa dalan diha sa katapusang tulo ka mga kapitulo sa Mateo, apan pinaagi sa kinahanglanon, ang mga kamatuoran nga may kalabutan sa Cristo kinahanglan nga ipadayag sa usa ka hinayhinay ug sunod-sunod nga paagi.

We will continue these Messianic waymarks in the next article.

Padayonon nato kining mga Mesiyanikong timaan sa dalan sa sunod nga artikulo.

## Alpha light of the third angel

Kahayag nga Alpha sa ikatulong manulonda

> “In the autumn of 1846 we began to observe the Bible Sabbath, and to teach and defend it. My attention was first called to the Sabbath while I was on a visit to New Bedford, Massachusetts, earlier in the same year. I there became acquainted with Elder Joseph Bates, who had early embraced the advent faith, and was an active laborer in the cause. Elder B. was keeping the Sabbath, and urged its importance. I did not feel its importance, and thought that Elder B. erred in dwelling upon the fourth commandment more than upon the other nine. But the Lord gave me a view of the heavenly sanctuary. The temple of God was opened in heaven, and I was shown the ark of God covered with the mercy seat. Two angels stood, one at each end of the ark, with their wings spread over the mercy seat, and their faces turned toward it. My accompanying angel informed me that these represented all the heavenly host looking with reverential awe toward the holy law which had been written by the finger of God. Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> “Sa tinghunlak sa 1846 nagsugod kami sa pagtuman sa Igpapahulay sa Biblia, ug sa pagtudlo ug pagpanalipod niini. Ang akong pagtagad unang nadani ngadto sa Igpapahulay samtang didto ako sa usa ka pagduaw sa New Bedford, Massachusetts, sa sayo pa nianang maong tuiga. Didto nakaila ako kang Elder Joseph Bates, nga sa sayo pa midawat sa pagtuo mahitungod sa pag-anhi, ug usa ka aktibong mamumuo sa maong buluhaton. Si Elder B. nagtuman sa Igpapahulay, ug nagpasiugda sa kahinungdanon niini. Wala ko mabati ang kahinungdanon niini, ug naghunahuna ako nga nasayop si Elder B. sa paghatag ug dakong pagtagad sa ikaupat nga sugo labaw pa sa ubang siyam. Apan gihatagan ako sa Ginoo ug usa ka panan-aw sa langitnong santuwaryo. Ang templo sa Dios naablihan didto sa langit, ug gipakita kanako ang arka sa Dios nga gitabonan sa lingkoranan sa kalooy. Duha ka mga manulonda ang nagtindog, usa sa matag tumoy sa arka, uban sa ilang mga pako nga gibuklad ibabaw sa lingkoranan sa kalooy, ug ang ilang mga nawong nga nakatutok niini. Ang manulonda nga nag-uban kanako nagpahibalo kanako nga kini nagrepresentar sa tibuok panon sa langit nga nagatan-aw uban sa mahadlokon nga pagtahod ngadto sa balaang kasugoan nga gisulat sa tudlo sa Dios. Gibayaw ni Jesus ang tabon sa arka, ug nakita ko ang mga papan nga bato diin nahisulat ang Napulo ka mga Sugo. Natingala gayod ako sa dihang nakita ko ang ikaupat nga sugo sa tinuod gayod nga taliwala sa napulo ka mga lagda, uban sa usa ka malumo nga halo sa kahayag nga naglibot niini. Miingon ang manulonda: ‘Kini lamang ang usa sa napulo nga naghulagway sa buhing Dios nga nagbuhat sa mga langit ug sa yuta ug sa tanang mga butang nga anaa niini. Sa dihang gibutang ang mga patukoranan sa yuta, didto usab gibutang ang patukoranan sa Igpapahulay.’” Testimonies, volume 1, 75.

## Omega light of the third angel

Omega nga kahayag sa ikatulong manulonda

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> “Ang mga nakig-uban sa Dios nagalakaw diha sa kahayag sa Adlaw sa Pagkamatarung. Wala nila gipakaulawan ang ilang Manunubos pinaagi sa pagdaot sa ilang dalan sa atubangan sa Dios. Ang langitnong kahayag nagasidlak ibabaw kanila. Sa nagkaduol sila sa katapusan sa kasaysayan niining yutaa, ang ilang kahibalo mahitungod kang Cristo, ug sa mga tagna nga may kalabutan kaniya, daku gayod ang pagdugang. Sila adunay walay kinutoban nga bili sa pagtan-aw sa Dios; kay sila anaa sa panaghiusa uban sa iyang Anak. Alang kanila ang pulong sa Dios adunay hilabihang katahom ug kahalandumon. Ilang nakita ang kamahinungdanon niini. Ang kamatuoran gipadayag kanila. Ang doktrina sa pagkaunod sa unod naputos sa malumo nga kasanag. Ilang nakita nga ang Kasulatan mao ang yawi nga nagaabli sa tanang mga tinago ug nagasulbad sa tanang mga kalisdanan. Kadtong dili buot modawat sa kahayag ug molakaw diha sa kahayag dili makasabut sa tinago sa pagkadiosnon, apan kadtong wala magduhaduha sa pagpasan sa krus ug sa pagsunod kang Jesus, makakita sa kahayag diha sa kahayag sa Dios.” The Southern Watchman, Abril 4, 1905.

Back to Articles