Article

# Rome Establishes the Vision - Number Nine

Gitukod sa Roma ang Panan-awon - Numero Nueve

Rejecting the Foundations: The Controversy of ‘The Daily’ and the Consequences of Denying Truth in Adventist Prophecy

Pagsalikway sa mga Pundasyon: Ang Kontrobersiya sa ‘Ang Matag‑adlaw’ ug ang mga Sangputanan sa Paglimod sa Kamatuoran diha sa Adbentistang Tagna

Author

Jeff Pippenger

Published

August 21, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are currently addressing the prophetic line of the controversies within Advent history that have taken place concerning the various symbols of Rome. We are currently addressing “the daily” in the book of Daniel. That controversy represents a rejection of the foundations of Adventism, the rejection of the authority of the Spirit of Prophecy, and the rejection of the messenger that was chosen by God. Rejecting the work of Miller also represents a rejection of the instruction that had been given to Miller by heavenly angels, who led Miller to his understanding of the message produced by the increase of knowledge when the book of Daniel was unsealed in 1798.

Sa pagkakaron atong gitagad ang propetikong linya sa mga kontrobersiya sulod sa kasaysayan sa Adventismo nga nahitabo may kalabotan sa nagkalainlaing mga simbolo sa Roma. Sa pagkakaron atong gitagad ang “adlaw-adlaw” diha sa basahon ni Daniel. Kana nga kontrobersiya nagrepresentar sa pagsalikway sa mga patukoranan sa Adventismo, sa pagsalikway sa awtoridad sa Espiritu sa Tagna, ug sa pagsalikway sa mensahero nga gipili sa Dios. Ang pagsalikway sa buluhaton ni Miller nagrepresentar usab sa pagsalikway sa pahimangno nga gihatag kang Miller pinaagi sa langitnong mga manolunda, nga maoy nangulo kang Miller ngadto sa iyang pagsabot sa mensahe nga nahimo pinaagi sa pagdugang sa kahibalo sa dihang ang basahon ni Daniel giablihan sa 1798.

Those that reject the truth identifying the power (pagan Rome) that restrained the papal power from being revealed in 2 Thessalonians, manifest that they do not love the truth, and for rejecting the love of truth, they receive a lie. The lie in turn brings strong delusion upon them. The lie is the cause, and the strong delusion they receive is the effect. The lack of love of the truth is their motivation. The lie represents the choice of a pluralistic acceptance of biblical doctrine, as opposed to those who believe in absolute truth. This is why Isaiah’s representation of Paul’s strong delusion is represented as delusions, not simply a delusion. The other class are those who do love the truth, accept the premise of absolute truth, and are identified by Isaiah as those who tremble at God’s Word.

Kadtong mosalikway sa kamatuoran nga nag-ila sa gahum (pagano nga Roma) nga nagpugong sa gahum sa pagkapapa aron kini mapadayag diha sa 2 Tesalonica, nagapakita nga sila wala mahigugma sa kamatuoran, ug tungod sa ilang pagsalikway sa gugma sa kamatuoran, sila makadawat ug bakak. Ang bakak, sa baylo, nagadala kanila ug kusog nga paglimbong. Ang bakak mao ang hinungdan, ug ang kusog nga paglimbong nga ilang madawat mao ang epekto. Ang kakulang sa gugma sa kamatuoran mao ang ilang pagdasig. Ang bakak nagrepresentar sa pagpili sa usa ka pluralistiko nga pagdawat sa biblikanhong doktrina, sukwahi niadtong nagatuo sa hingpit nga kamatuoran. Mao kini ang hinungdan nga ang representasyon ni Isaias sa kusog nga paglimbong ni Pablo gihulagway ingon nga mga paglimbong, dili lamang usa ka paglimbong. Ang laing hut-ong mao kadtong tinuod nga nahigugma sa kamatuoran, midawat sa prinsipyo sa hingpit nga kamatuoran, ug giila ni Isaias ingon nga kadtong nangurog sa Pulong sa Dios.

> Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest? For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not. Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.

> Mao kini ang giingon sa Ginoo: Ang langit mao ang akong trono, ug ang yuta mao ang tumbanan sa akong mga tiil: hain man ang balay nga inyong tukoron alang kanako? ug hain man ang dapit sa akong kapahulayan? Kay kining tanang mga butanga gibuhat sa akong kamot, ug pinaagi niini nangahimo ang tanang mga butang, nagaingon ang Ginoo: apan niining tawhana ako motan-aw, kaniya nga kabus ug mapainubsanon ang espiritu, ug nagakurog sa akong pulong. Ang nagapatay ug vaca daw sama sa usa nga nagapatay ug tawo; ang nagahalad ug nating karnero, daw sama sa usa nga nagaputol sa liog sa iro; ang nagahalad ug halad-nga-kalan-on, daw sama sa usa nga nagahalad ug dugo sa baboy; ang nagsunog ug incienso, daw sama sa usa nga nagapanalangin sa diosdios. Oo, gipili nila ang ilang kaugalingong mga dalan, ug ang ilang kalag nalipay sa ilang mga dulumtanan. Ako usab mopili sa ilang mga limbong, ug dad-on ko kanila ang ilang mga kahadlok; tungod kay sa diha nga nagtawag ako, walay mitubag; sa diha nga misulti ako, sila wala mamati: kondili nagbuhat sila ug dautan sa akong mga mata, ug gipili nila kadtong wala ko kahimut-i. Pamati kamo sa pulong sa Ginoo, kamo nga nagakurog sa iyang pulong; Ang inyong mga igsoon nga nagdumot kaninyo, nga nagsalikway kaninyo tungod sa akong ngalan, miingon, Hinaut nga ang Ginoo pagahimayaon: apan siya magapakita alang sa inyong kalipay, ug sila mamaulaw. Isaias 66:1–5.

Those who tremble at God’s Word are the outcasts of Israel, who in the last days are those who are represented as the ensign.

Kadtong nangurog sa Pulong sa Dios mao ang mga sinalikway sa Israel, nga sa ulahing mga adlaw mao kadtong girepresentar ingon nga bandila.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.

> Ug iyang ibutang ang usa ka bandila alang sa mga nasud, ug pagatigumon niya ang mga hiningilin sa Israel, ug pagahipuson ang mga nangkatag sa Juda gikan sa upat ka tumoy sa yuta. Isaias 11:12.

God identifies that it is He who made the house that the class who are presenting corrupted offerings claim to have made. It is that house they trust in when they proclaim “the temple of the Lord are these.”

Gipaila sa Dios nga Siya mao ang naghimo sa balay nga giangkon sa pundok nga naghalad ug mga halad nga dinautan nga sila kuno maoy naghimo. Mao kana ang balay nga ilang gisaligan sa dihang ilang gipahayag, “ang templo sa Ginoo mao kini.”

> Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these. Jeremiah 7:2–4.

> Tumindog ka sa ganghaan sa balay ni Jehova, ug didto imantala kining pulonga, ug ingna: Pamati kamo sa pulong ni Jehova, kamong tanan sa Juda nga mosulod niining mga ganghaana aron sa pagsimba kang Jehova. Mao kini ang giingon ni Jehova sa mga panon, ang Dios sa Israel: Usba ninyo ang inyong mga dalan ug ang inyong mga binuhatan, ug papuy-on ko kamo niining dapita. Ayaw kamo pagsalig sa malimbongong mga pulong, nga nagaingon: Ang templo ni Jehova, Ang templo ni Jehova, Ang templo ni Jehova, mao kini. Jeremias 7:2–4.

Those who “trust” in lying words, are those who believe a lie. The house which the Lord built was raised upon the foundation which He also made. The class who refused to answer when God called, chose their own ways and delighted in abominations. They chose “ways,” and “abominations,” in the plural, when Jeremiah stated that there was only one way to walk within.

Kadtong “misalig” sa malimbongong mga pulong mao ang mga motuo sa bakak. Ang balay nga gitukod sa Ginoo gipatindog ibabaw sa patukoranan nga Iyang gihimo usab. Ang pundok nga midumili sa pagtubag sa dihang nanawag ang Dios, mipili sa ilang kaugalingong mga dalan ug nahimuot sa mga dulumtanan. Ilang gipili ang “mga dalan” ug “mga dulumtanan,” sa plural, samtang si Jeremias nag-ingon nga usa lamang ang dalan nga pagalakwan sa sulod.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. To what purpose cometh there to me incense from Sheba, and the sweet cane from a far country? your burnt offerings are not acceptable, nor your sacrifices sweet unto me. Jeremiah 6:16–20.

> Mao kini ang giingon sa Ginoo: Tindog kamo sa mga dalan, ug tan-awa, ug pangutan-a ang karaang mga agianan, kon hain ang maayong dalan, ug lumakaw kamo niana, ug kamo makakaplag ug kapahulayan alang sa inyong mga kalag. Apan miingon sila: Dili kami molakaw niana. Usab nagbutang Ako ug mga magbalantay ibabaw kaninyo, nga nagaingon: Pamatia ang tingog sa trumpeta. Apan miingon sila: Dili kami mamati. Busa pamati, kamong mga nasod, ug hibaloi, O katilingban, kon unsa ang anaa sa ilang taliwala. Pamati, O yuta: tan-awa, dad-an Ko ug kadautan kining katawohan, bisan ang bunga sa ilang mga hunahuna, tungod kay wala sila mamati sa Akong mga pulong, ni sa Akong balaod, kondili gisalikway kini. Alang sa unsang katuyoan nga moanhi pa Kanako ang incienso gikan sa Sheba, ug ang humot nga bagakay gikan sa halayong yuta? Ang inyong mga halad-nga-sinunog dili madawat, ni ang inyong mga halad makapahimuot Kanako. Jeremias 6:16–20.

In chapter fifteen, Jeremiah calls the evil congregation that would not hearken, though they had ears, the “assembly of mockers.” This congregation was given a “watchman” in both the history of the first and second angels’ messages, and again in the history of the third angel, but they refused to walk in the good way, which is the old paths. Instead, they walked in the “ways.” For this reason, Isaiah identifies that God will choose multiple delusions, for they chose a plurality of false paths instead of the absolute way of the old paths. As with Isaiah’s testimony the assembly of mockers’ worship is rejected by the Lord. Sister White directly associates Isaiah’s plurality of delusions with Paul’s strong delusion, and she places it in the context of the rejection of the foundational truths, the foundation which the Lord built and builds His house upon.

Sa ikanapulog-lima nga kapitulo, gitawag ni Jeremias ang daotang katilingban nga dili maminaw, bisan pa may mga dalunggan sila, nga “katiguman sa mga mayubiton.” Kining katilingban gihatagan ug “magbalantay” sa kasaysayan sa nahaunang ug ikaduhang mga mensahe sa mga manulonda, ug usab sa kasaysayan sa ikatulong manolonda, apan midumili sila sa paglakaw diha sa maayong dalan, nga mao ang karaang mga alagianan. Hinunoa, naglakaw sila sa “mga dalan.” Tungod niini, gipaila ni Isaias nga pagapilion sa Dios ang daghang mga pagpahisalaag, kay ilang gipili ang pagkanaglainlain sa bakak nga mga alagianan imbis sa hingpit nga dalan sa karaang mga alagianan. Sama sa pagpamatuod ni Isaias, ang pagsimba sa katiguman sa mga mayubiton gisalikway sa Ginoo. Si Sister White sa dayag nagdugtong sa daghang mga pagpahisalaag ni Isaias ngadto sa kusganong pagpahisalaag ni Pablo, ug iyang gibutang kini sulod sa konteksto sa pagsalikway sa mga pundasyonal nga mga kamatuoran, ang patukoranan nga sa ibabaw niini gitukod sa Ginoo ug gitukod ang Iyang balay.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “Siya nga nakakita ilalom sa nawong, nga nagabasa sa mga kasingkasing sa tanang tawo, nagaingon mahitungod niadtong nakabaton ug dakong kahayag: ‘Sila wala masakit ug matingala tungod sa ilang kahimtang sa moral ug espirituwal.’ Oo, gipili nila ang ilang kaugalingong mga dalan, ug ang ilang kalag nagakalipay sa ilang mga dulumtanan. Ako usab mopili sa ilang mga limbong, ug ipaabot ko kanila ang ilang mga kahadlok; tungod kay sa dihang nagtawag Ako, walay mitubag; sa dihang misulti Ako, sila wala mamati: kondili nagbuhat sila ug dautan sa atubangan sa Akong mga mata, ug gipili ang butang nga wala Ko kahimut-i.’ ‘Ang Dios magapadala kanila ug kusgan nga paglimbong, aron motoo sila sa bakak,’ tungod kay wala nila dawata ang gugma sa kamatuoran, aron sila maluwas,’ ‘hinonoa nagkalipay sa pagkadili-matarong.’ Isaias 66:3, 4; 2 Tesalonica 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> Nangutana ang langitnong Magtutudlo: “Unsa pa bang mas kusgan nga limbong nga makapahisalaag sa hunahuna kay sa pagpakaaron-ingnon nga kamo nagatukod diha sa husto nga pundasyon ug nga gidawat sa Dios ang inyong mga buhat, samtang sa tinuod nagabuhat kamo sa daghang butang sumala sa palisiya sa kalibutan ug nagapakasala batok kang Jehova? Oh, dako gayod kini nga paglimbong, usa ka makapadani nga ilusyon, nga nagakuha sa mga hunahuna sa mga tawo sa dihang sila nga kaniadto nakaila sa kamatuoran masayop sa pag-isip sa dagway sa pagkadiosnon nga mao na ang espiritu ug ang gahum niini; sa dihang magdahom sila nga sila dato ug napanag-iya sa daghang mga butang ug wala nay kulang kanila, apan sa pagkatinuod nanginahanglan sila sa tanang butang.”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> “Ang Dios wala mausab sa Iyang pagtratar ngadto sa Iyang mga matinumanong alagad nga nagabantay sa ilang mga bisti nga walay buling. Apan daghan ang nagsinggit, ‘Pakigdait ug kaluwasan,’ samtang kalit nga pagkalaglag nagaabot ibabaw kanila. Gawas kon adunay hingpit nga paghinulsol, gawas kon ang mga tawo magpaubos sa ilang mga kasingkasing pinaagi sa pagsugid ug modawat sa kamatuoran ingon niini anaa kang Jesus, dili gayud sila makasulod sa langit. Sa diha nga ang paghinlo mahitabo na sa taliwala sa atong mga laray, dili na kita magpabiling mahimayaon sa kaugalingon, nga nagapangandak nga adunahan ug nadugangan sa mga bahandi, nga walay kakulangan sa bisan unsa.”

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “Kinsa ba ang makasulti sa tinuod: ‘Ang among bulawan gisulayan sa kalayo; ang among mga bisti walay buling gikan sa kalibotan’? Akong nakita ang among Magtutudlo nga nagtudlo ngadto sa mga bisti sa gitawag nga pagkamatarong. Sa paghukas Niya niini, Iyang gibutyag ang kahugawan nga anaa sa ilawom. Unya miingon Siya kanako: ‘Dili ba ninyo makita kon giunsa nila sa pagpakaaron-ingnon pagtabon ang ilang kahugawan ug pagkadunot sa kinaiya? “Naunsa na nga ang matinumanong siyudad nahimong usa ka bigaon!” Ang balay sa Akong Amahan gihimong balay sa patigayon, usa ka dapit diin ang balaang presensya ug himaya mipahawa na! Tungod niini anaa ang kahuyang, ug ang kusog kulang.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

In the passage, Jeremiah’s assembly of mockers is identified as Laodiceans, who are foolish virgins.

Sa maong teksto, ang panagtigom ni Jeremias sa mga mayubiton giila nga mga Laodiceano, nga mao ang mga buang nga ulay.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Ang kahimtang sa Iglesia nga girepresentahan sa mga buang nga mga ulay, gihisgotan usab ingon nga kahimtang sa Laodicea.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

The foolish virgins manifest their lack of oil at the arrival of the Midnight Cry, when they receive a delusion that aligns with their own previous choice of which way to take, while rejecting Jeremiah’s old paths. The old paths are where rest and refreshing are to be found, and the rest and refreshing is the latter rain.

Ang mga buang nga ulay nagapakita sa ilang kakulang sa lana sa pag-abot sa Pagsinggit sa Tunga‑tungang Gabii, sa diha nga sila modawat sa usa ka paglimbong nga nahiuyon sa ilang kaugalingong nangaging pagpili kon unsang dalan ang ilang pagaadtoan, samtang gisalikway nila ang karaang mga alagianan ni Jeremias. Ang karaang mga alagianan mao ang dapit diin makita ang kapahulayan ug pagpabag-o, ug ang kapahulayan ug pagpabag-o mao ang ulahing ulan.

> “I was pointed down to the time when the third angel’s message was closing. The power of God had rested upon His people; they had accomplished their work and were prepared for the trying hour before them. They had received the latter rain, or refreshing from the presence of the Lord, and the living testimony had been revived. The last great warning had sounded everywhere, and it had stirred up and enraged the inhabitants of the earth who would not receive the message.” Early Writings, 279.

> “Gitudloan ako ngadto sa panahon sa dihang ang mensahe sa ikatulong manulonda hapit na matapos. Ang gahum sa Dios mitunhay ibabaw sa Iyang katawhan; natuman nila ang ilang buluhaton ug naandam sila alang sa takna sa pagsulay nga anaa sa ilang atubangan. Nadawat nila ang ulahing ulan, o kahupayan gikan sa presensya sa Ginoo, ug ang buhing pagpamatuod nabuhi pag-usab. Ang katapusang dakong pasidaan mitingog sa tanang dapit, ug kini nakapukaw ug nakapasuko sa mga pumoluyo sa yuta nga dili modawat sa mensahe.” Early Writings, 279.

It is during the outpouring of the Holy Spirit that the strong delusion is poured out upon the foolish Laodicean virgins who do not love the truth, and therefore chose a lie to believe instead of the truth. The rejection of the truth is equated with rejecting the law, for God’s law is embodied in His prophetic rules.

Sa panahon sa pagbubo sa Espiritu Santo, ang gamhanang limbong ginabubo ibabaw sa mga buang nga ulay nga Laodicean, nga wala mahigugma sa kamatuoran, ug busa mipili sa pagtuo sa usa ka bakak imbis sa kamatuoran. Ang pagsalikway sa kamatuoran giisip nga sama sa pagsalikway sa kasugoan, kay ang kasugoan sa Dios nalangkob diha sa Iyang mga lagda nga pinadayag pinaagi sa propesiya.

> “Revelation is not the creation or invention of something new, but the manifestation of what was, until revealed, unknown to human beings. The great and eternal truths contained in the gospel are revealed through diligent searching and humbling of ourselves before God. The divine Teacher leads the mind of the humble seeker for truth; and by the Holy Spirit’s guidance, the truths of the Word are made known to him. And there can be no more certain and efficient way of knowledge than in being thus guided. The promise of the Saviour was, ‘When he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth.’ It is through the impartation of the Holy Spirit that we are made to understand the Word of God.

> “Ang pagpadayag dili mao ang paghimo o pag-imbento sa usa ka bag-ong butang, kondili ang pagpakita sa nahisubay na, apan hangtod nga mapadayag, wala mailhi sa mga tawo. Ang dagku ug walay katapusang mga kamatuoran nga anaa sa maayong balita gipadayag pinaagi sa matinguhaong pagpangita ug sa pagpaubos sa atong kaugalingon sa atubangan sa Dios. Ang langitnong Magtutudlo nagamando sa hunahuna sa mapaubsanong tigpangita sa kamatuoran; ug pinaagi sa giya sa Espiritu Santo, ang mga kamatuoran sa Pulong gipaila kaniya. Ug walay laing paagi sa kahibalo nga labi pang sigurado ug mabungahon kay sa pagiya sa ingon niana. Ang saad sa Manluluwas mao kini, ‘Apan sa moanhi na siya, ang Espiritu sa kamatuoran, siya magamando kaninyo ngadto sa tanang kamatuoran.’ Pinaagi sa pagpaambit sa Espiritu Santo kita mapahimo sa pagsabot sa Pulong sa Dios.”

> “The psalmist writes, ‘Wherewithal shall a young man cleanse his way? by taking heed thereto according to thy word. With my whole heart have I sought thee: O let me not wander from thy commandments. . . . Open thou mine eyes, that I may behold wondrous things out of thy law.’

> Ang magsusulat sa mga Salmo nagaingon, “Unsaon man sa usa ka batan-ong lalaki sa paghinlo sa iyang dalan? Pinaagi sa pagtahod niana sumala sa imong pulong. Sa tibuok kong kasingkasing gipangita ko ikaw: O ayaw itugot nga mahisalaag ako gikan sa imong mga sugo.... Ablihi ang akong mga mata, aron makita ko ang mga kahibulongang butang gikan sa imong balaod.”

> “We are admonished to seek for the truth as for hid treasure. The Lord opens the understanding of the true seeker after truth; and the Holy Spirit enables him to grasp the truths of revelation. This is what the psalmist means when he asks that his eyes may be opened to behold wondrous things out of the law. When the soul pants after the excellencies of Jesus Christ, the mind is enabled to grasp the glories of the better world. Only by the aid of the divine Teacher can we understand the truths of the Word of God. In Christ’s school we learn to be meek and lowly because there is given to us an understanding of the mysteries of godliness.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “Gitambagan kita sa pagpangita sa kamatuoran sama sa pagpangita sa tinagong bahandi. Ablihan sa Ginoo ang salabutan sa tinuod nga nangita sa kamatuoran; ug ang Balaang Espiritu nagahatag kaniya ug abilidad sa pagsabut sa mga kamatuoran sa pagpadayag. Mao kini ang buot ipasabot sa salmista sa dihang siya nagahangyo nga ang iyang mga mata maablihan aron makita ang kahibulongang mga butang gikan sa Kasugoan. Sa dihang ang kalag uhaw nga nagaapas sa mga kahalangdon ni Jesu-Cristo, ang hunahuna ginahatagan ug gahum sa pagsabut sa mga himaya sa labi pang maayong kalibotan. Pinaagi lamang sa tabang sa langitnong Magtutudlo nga atong masabtan ang mga kamatuoran sa Pulong sa Dios. Sa tulunghaan ni Cristo kita makakat-on nga mamahimong maaghop ug mapaubsanon tungod kay gihatag kanato ang pagsabut sa mga tinago sa pagka-diosnon.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

To reject the message or the methodology of the latter rain is to reject the law of God. When Jeremiah stated that “they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it,” he is agreeing with Hosea.

Ang pagsalikway sa mensahe o sa pamaagi sa ulahing ulan mao ang pagsalikway sa balaod sa Dios. Sa dihang miingon si Jeremias nga “wala sila mamati sa akong mga pulong, ni sa akong balaod, kondili gisalikway kini,” nagkauyon siya kang Oseas.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Ang Akong katawhan nangalaglag tungod sa kakulang sa kahibalo; tungod kay imong gisalikway ang kahibalo, isalikway ko usab ikaw, aron dili ka na mahimong pari alang Kanako; tungod kay imong hingkalimtan ang kasugoan sa imong Dios, hingkalimtan ko usab ang imong mga anak. Oseas 4:6.

The knowledge the foolish reject is the increase of knowledge, identified by Daniel as occurring at the time of the end. At the time of the end in 1798, and then again at the time of the end in 1989, there was an increase of knowledge that was formalized by the messenger which God chose to employ as He erected the foundation for each of those two parallel generations. Those foundational truths were organized by certain biblical rules which were revealed to the chosen messengers of their respective histories, and those foundational truths are Jeremiah’s old paths, and they are the truths which ultimately represent the oil of the midnight and the loud cry messages. The latter rain, produces the Midnight Cry message in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and thereafter produces the loud cry message in the history of the gathering of God’s other flock that is still in Babylon. The latter rain is both a message and the methodology that produces the message. Daniel’s increase of knowledge initiates a three-step testing process.

Ang kahibalo nga gisalikway sa mga buang mao ang pagdugang sa kahibalo, nga giila ni Daniel nga mahitabo sa panahon sa katapusan. Sa panahon sa katapusan niadtong 1798, ug unya pag-usab sa panahon sa katapusan niadtong 1989, may pagdugang sa kahibalo nga gipormalisar pinaagi sa mensahero nga gipili sa Dios nga gamiton sa dihang Iyang gitukod ang patukoranan alang sa matag usa niadtong duha ka magkaparehong kaliwatan. Kining mga patukoranan nga mga kamatuoran giorganisar pinaagi sa piho nga mga lagda sa Biblia nga gipadayag ngadto sa piniling mga mensahero sa ilang tagsatagsa ka kasaysayan, ug kining mga patukoranan nga mga kamatuoran mao ang karaang mga agianan ni Jeremias, ug mao kini ang mga kamatuoran nga sa katapusan nagrepresentar sa lana sa mga mensahe sa tungang gabii ug sa makusog nga singgit. Ang ulahing ulan nagpatungha sa mensahe sa Tunga nga Singgit sa kasaysayan sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug human niana nagpatungha sa mensahe sa makusog nga singgit sa kasaysayan sa pagtigom sa laing panon sa Dios nga anaa pa sa Babilonia. Ang ulahing ulan mao ang usa ka mensahe ug ang pamaagi nga nagpatungha sa maong mensahe. Ang pagdugang sa kahibalo ni Daniel maoy nagpasugod sa usa ka tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Ug siya miingon, Lakaw sa imong dalan, Daniel; kay ang mga pulong gitakpan ug gipatikan hangtod sa panahon sa katapusan. Daghan ang pagaputlihon, ug pagapapution, ug pagasulayan; apan ang mga daotan magapadayon sa pagkadaotan; ug walay bisan kinsa sa mga daotan ang makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Daniel 12:9, 10.

Daniel’s wicked are Matthew’s foolish virgins who choose to retain their Laodicean condition. Their condition is manifested in the third step of Daniel’s three tests, when both the wise and wicked are tried. The final test is where judgment is executed, and both classes manifest whether they have the oil.

Ang mga daotan ni Daniel mao ang mga buang nga ulay ni Mateo nga mipili sa pagpadayon sa ilang kahimtang nga Laodicean. Ang ilang kahimtang gipadayag diha sa ikatulong lakang sa tulo ka pagsulay ni Daniel, sa dihang ang mga manggialamon ug ang mga daotan pagasusihon. Ang katapusang pagsulay mao ang dapit diin ang paghukom ipatuman, ug ang duruha ka hut-ong magapadayag kon sila ba adunay lana.

> “Again these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “Usab kining mga sambingay nagtudlo nga wala nay panahon sa pagtilaw human sa paghukom. Sa diha nga mahuman ang buluhaton sa ebanghelyo, dayon mosunod ang pagbulag tali sa maayo ug sa daotan, ug ang padulngan sa matag pundok mapalig-on na sa walay kataposan.” Christ’s Object Lessons, 123.

The manifestation of character at the third test identifies the worshippers as either a foolish Laodicean or a wise Philadelphian. The final test is accomplished in conjunction with the latter rain message, which has been brought to light by the methodology of the latter rain. To reject the methodology of the latter rain places a soul in the position where they cannot understand the message of the latter rain. The message and methodology are identified by Isaiah as the final test.

Ang pagpakita sa kinaiya diha sa ikatulong pagsulay nag-ila sa mga magsisimba ingon nga usa ka buang nga Laodicean o usa ka maalamon nga Philadelphian. Ang katapusang pagsulay matuman inubanan sa mensahe sa ulahing ulan, nga gipadayag pinaagi sa pamaagi sa ulahing ulan. Ang pagsalikway sa pamaagi sa ulahing ulan nagbutang sa usa ka kalag sa kahimtang diin dili nila masabtan ang mensahe sa ulahing ulan. Ang mensahe ug ang pamaagi giila ni Isaias ingon nga katapusang pagsulay.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> Kinsa man ang iyang tudloan ug kahibalo? ug kinsa man ang iyang pasabton sa pagtulon-an? kadtong mga gilutas na sa gatas, ug gikuha na gikan sa mga suso. Kay ang sugo kinahanglan maibutang ibabaw sa sugo, sugo ibabaw sa sugo; linya ibabaw sa linya, linya ibabaw sa linya; dinhi diyutay, ug didto diyutay: Kay pinaagi sa ngabil nga nangaamang ug pinaagi sa laing sinultihan siya mosulti niining katawohan. Kang kinsa siya miingon, Mao kini ang pahulay nga pinaagi niini inyong mapapahulay ang gikapuyan; ug mao kini ang kahupayan: apan sila dili buot mamati. Apan ang pulong ni Jehova alang kanila mao ang sugo ibabaw sa sugo, sugo ibabaw sa sugo; linya ibabaw sa linya, linya ibabaw sa linya; dinhi diyutay, ug didto diyutay; aron sila manglakaw, ug mapukan paatras, ug madugmok, ug masukod, ug madakpan. Busa pamatia ninyo ang pulong ni Jehova, kamong mga tawo nga may pagbiaybiay, nga nagmando niining katawohan nga anaa sa Jerusalem. Tungod kay kamo miingon, Naghimo kami ug tugon uban sa kamatayon, ug uban sa Sheol kami may panagkasabot; sa diha nga ang nagaawas nga hampak moagi, kini dili moabut kanamo: kay gihimo namo ang kabakakan nga among dangpanan, ug ilalom sa kabakakan nagtago kami sa among kaugalingon: Busa mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova, Ania karon, gibutang ko sa Zion alang sa patukoranan ang usa ka bato, usa ka sinulayan nga bato, usa ka bililhon nga bato sa pamag-ang, usa ka malig-ong patukoranan: siya nga motoo dili magdali. Ang paghukom usab igabutang ko sa pisi, ug ang pagkamatarung sa timbangan nga pisi: ug ang ulan-nga-yelo mopahid sa dangpanan sa kabakakan, ug ang mga tubig moawas sa dapit nga tinaguanan. Ug ang inyong tugon uban sa kamatayon pagawagtangon, ug ang inyong panagkasabot uban sa Sheol dili molungtad; sa diha nga ang nagaawas nga hampak moagi, nan pagatamakan kamo niini. Isaias 28:9–18.

The “overflowing scourge” of Bible prophecy is the progressive Sunday law crisis which begins at the soon-coming Sunday law in the United States. Those foolish, wicked Laodiceans who do not possess the “love of the truth,” and therefore reject the increase of knowledge, believe the “overflowing scourge” will “not come” upon them, for among other things, they chose to accept a false definition of a symbol of Rome in Bible prophecy. In doing so, they produced a false prophetic model based upon their own prophetic foundation. Their foundation is built upon sand, which represents a multitude of tiny crushed rocks. The foundation of the wise is built upon the singular Rock.

Ang “nag-awas nga latigo” sa tagna sa Biblia mao ang nagpadayon nga krisis sa balaod sa Domingo nga nagsugod sa haduol na nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Kadtong mga buangbuang, daotan nga mga Laodiceano nga wala manag-iya sa “gugma sa kamatuoran,” ug busa nagsalikway sa pagdugang sa kahibalo, nagatoo nga ang “nag-awas nga latigo” “dili moabot” ibabaw kanila, kay lakip sa ubang mga butang, ilang gipili ang pagdawat sa usa ka bakak nga kahulogan sa usa ka simbolo sa Roma diha sa tagna sa Biblia. Sa pagbuhat niini, nakagama sila ug usa ka bakak nga propetikong sulondan nga gibase sa ilang kaugalingong propetikong patukoranan. Ang ilang patukoranan gitukod ibabaw sa balas, nga nagrepresentar sa usa ka panon sa gagmay nga mga dinugmok nga bato. Ang patukoranan sa mga manggialamon gitukod ibabaw sa usa ka Bugtong nga Bato.

> According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; Every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is. 1 Corinthians 3:10–13.

> Sumala sa grasya sa Dios nga gihatag kanako, ingon nga usa ka maalamong batid nga magtutukod, akong gipahimutang ang patukoranan, ug may lain nga nagatukod ibabaw niini. Apan magbantay ang matag usa kon giunsa niya ang pagtukod ibabaw niini. Kay walay bisan kinsa nga makapahimutang ug laing patukoranan gawas niadtong napahimutang na, nga mao si Jesu-Cristo. Karon, kon may usa nga magtukod ibabaw niining patukoranan pinaagi sa bulawan, salapi, bililhong mga bato, kahoy, uhot, dagami; ang buhat sa matag usa igapadayag: kay ang adlaw magapadayag niini, tungod kay kini igapadayag pinaagi sa kalayo; ug ang kalayo magaulay sa buhat sa matag usa kon unsa ang matang niini. 1 Corinto 3:10–13.

The false foundations are contrasted with the true foundation, which is Christ Jesus—the Rock. The true or false foundation is revealed in the final of Daniel’s three tests. It is “revealed by fire”—the fire of the Messenger of the Covenant, who will suddenly come to His temple. Then a class is manifested who have made a covenant with death, and a class is manifested who have made a covenant of life.

Ang mini nga mga pundasyon gitandi sa tinuod nga pundasyon, nga mao si Cristo Jesus—ang Bato. Ang tinuod o mini nga pundasyon ikapadayag sa kataposang pagsulay sa tulo ka pagsulay ni Daniel. Kini “ikapadayag pinaagi sa kalayo”—ang kalayo sa Mensahero sa Tugon, nga sa kalit moanhi ngadto sa Iyang templo. Unya may usa ka pundok nga ikapakita nga nakighimo ug tugon uban sa kamatayon, ug may usa ka pundok nga ikapakita nga nakighimo ug tugon sa kinabuhi.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1–5.

> Ania karon, ipadala ko ang akong mensahero, ug siya magaandam sa dalan sa akong atubangan; ug ang Ginoo, nga inyong gipangita, sa kalit moanha sa iyang templo, bisan ang mensahero sa tugon, nga inyong gihimuotan: ania karon, siya moanhi, nagaingon ang Ginoo sa mga panon. Apan kinsa ba ang arang makatugot sa adlaw sa iyang pag-anhi? ug kinsa ba ang makabarog sa diha nga siya magapakita? kay siya sama sa kalayo sa magpupino, ug sama sa sabon sa mga magpapaputi: Ug siya molingkod ingon nga magpupino ug mag-uulay sa salapi: ug iyang pagahinloan ang mga anak ni Levi, ug pagaputlion sila sama sa bulawan ug salapi, aron sila makahalad ngadto sa Ginoo ug halad diha sa pagkamatarung. Unya ang halad sa Juda ug Jerusalem mahimong makapahimuot sa Ginoo, sama sa mga adlaw sa karaan, ug sama sa unang mga tuig. Ug ako moduol kaninyo alang sa paghukom; ug ako mahimong matulin nga saksi batok sa mga salamangkero, ug batok sa mga mananapaw, ug batok sa mga bakakon sa panumpa, ug batok niadtong nagdaugdaug sa sinuholan sa iyang suhol, sa balo nga babaye, ug sa ilo, ug nga nagapahilayo sa dumuloong gikan sa iyang katungod, ug wala mahadlok kanako, nagaingon ang Ginoo sa mga panon. Malakias 3:1–5.

The Messenger of the Covenant comes near in judgment when the testing process of Daniel reaches the third test, and the wise and wicked are tried. The three-step testing process of Daniel begins at the time of the end, when the book of Daniel is unsealed and knowledge is increased. The increase of knowledge is brought into clarity through the work of the chosen messenger who sounds a trumpet. That messenger is addressed by Malachi as the “messenger” that “prepares the way” before the arrival of the Messenger of the Covenant who reveals by fire who has entered into covenant with Him, or who chose to make a covenant with death. In Millerite history Christ came suddenly to His temple on October 22, 1844, a waymark which prefigures the soon-coming Sunday law.

Ang Mensahero sa Pakigsaad moduol diha sa paghukom sa dihang ang proseso sa pagsulay diha kang Daniel moabot sa ikatulong pagsulay, ug ang mga maalamon ug ang mga daotan pagasulayon. Ang tulo ka hugna nga proseso sa pagsulay diha kang Daniel magsugod sa panahon sa katapusan, sa dihang ang basahon ni Daniel pagaablihan ug ang kahibalo modaghan. Ang pagdagsang sa kahibalo mapatin-aw pinaagi sa buluhaton sa pinili nga mensahero nga mopatingog ug trumpeta. Kining mensaheroha gihisgutan ni Malakias ingon nga ang “mensahero” nga “magaandam sa dalan” sa atubangan sa pag-abot sa Mensahero sa Pakigsaad nga pinaagi sa kalayo magapadayag kon kinsa ang misulod sa pakigsaad uban Kaniya, o kinsa ang mipili sa paghimo ug pakigsaad uban sa kamatayon. Sa kasaysayan sa mga Millerita si Cristo miabut sa kalit ngadto sa Iyang templo niadtong Oktubre 22, 1844, usa ka ilhanan nga nagalandong nang daan sa haduol nga pag-abot sa balaod sa Domingo.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “Ang pag-anhi ni Cristo ingon nga atong labawng sacerdote ngadto sa labing balaan nga dapit, alang sa paghinlo sa santuwaryo, nga gipakita diha sa Daniel 8:14; ang pag-anhi sa Anak sa tawo ngadto sa Tigulang sa mga Adlaw, ingon sa gipresentar diha sa Daniel 7:13; ug ang pag-anhi sa Ginoo ngadto sa Iyang templo, nga gitagna ni Malakias, maoy mga paghulagway sa mao rang hitabo; ug kini usab gilarawan pinaagi sa pag-anhi sa pamanhonon ngadto sa kasal, nga gihulagway ni Cristo diha sa sambingay sa napulo ka mga ulay, sa Mateo 25.” The Great Controversy, 426.

The final of Daniel’s three tests occurs at the soon-coming Sunday law, when the Messenger of the Covenant arrives to reveal by fire who has made a covenant with life or death which is placed in the context of the Levites. When Malachi describes Matthew’s wise and foolish virgins, who are John’s Laodicean's and Philadelphian's, and Daniel’s wise and wicked, both groups are tested by fire, and they then manifest who is, or who is not, a Levite.

Ang kataposang sa tulo ka mga pagsulay ni Daniel mahitabo sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo, sa dihang ang Mensahero sa Pakigsaad moanhi aron ipadayag pinaagi sa kalayo kinsa ang naghimo ug pakigsaad uban sa kinabuhi o sa kamatayon nga gibutang sa kahimtang sa mga Levita. Sa dihang gihulagway ni Malakias ang mga manggialamon ug buang nga mga ulay ni Mateo, nga mao ang mga taga-Laodicea ug taga-Filadelfia ni Juan, ug ang mga manggialamon ug daotan ni Daniel, ang duha ka pundok pagasulayan pinaagi sa kalayo, ug unya ilang ipadayag kinsa ang usa ka Levita, o kinsa ang dili.

The Levites are the symbol of those who stood faithfully in the two rebellions of the golden calves. The first rebellion being that of Aaron, and the second being the rebellion of Jeroboam. In both illustrations the Levites represented the faithful, and both illustrations provide two witnesses of the faithfulness of a group represented by the Levites at the soon coming Sunday law. Aaron made a golden calf. Gold is the symbol of Babylon, and a calf is an image of a beast. He then ordained a feast and the foolish people danced naked around the calf. All their rebellion was premised and motivated in their rejection of Moses, the chosen messenger.

Ang mga Levihanon mao ang simbolo niadtong mga mitindog nga matinumanon diha sa duha ka pagrebelde maylabot sa bulawang mga nating baka. Ang unang pagrebelde mao ang kang Aaron, ug ang ikaduha mao ang pagrebelde ni Jeroboam. Sa duha ka hulagway, ang mga Levihanon nagrepresentar sa mga matinumanon, ug ang duha ka hulagway naghatag og duha ka mga saksi sa pagkamatinumanon sa usa ka pundok nga girepresentahan sa mga Levihanon sa haduol nang moabut nga balaod sa Dominggo. Naghimo si Aaron og bulawang nating baka. Ang bulawan mao ang simbolo sa Babilonya, ug ang nating baka maoy hulagway sa usa ka mananap. Unya nagtukod siya og usa ka pista, ug ang mga buang nga tawo misayaw nga hubo libot sa nating baka. Ang tibuok nilang pagrebelde gibase ug gipalihok sa ilang pagsalikway kang Moises, ang piniling mensahero.

> And Moses said unto Aaron, What did this people unto thee, that thou hast brought so great a sin upon them? And Aaron said, Let not the anger of my lord wax hot: thou knowest the people, that they are set on mischief. For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf. And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:) Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him. And he said unto them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour. And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men. Exodus 32:21–28.

> Ug si Moises miingon kang Aaron, Unsay gibuhat niining katawhan kanimo, nga gidala mo man nila ang ingon kadakong sala? Ug si Aaron miingon, Ayaw ipabukal ang kasuko sa akong ginoo: nasayod ka sa katawhan, nga sila nahimutang sa pagkadautan. Kay sila miingon kanako, Buhata kami ug mga dios, nga mag-una kanamo: kay mahitungod niining Moises, ang tawo nga nagdala kanamo gikan sa yuta sa Egipto, wala kami mahibalo kon unsay nahitabo kaniya. Ug ako miingon kanila, Bisan kinsa nga adunay bulawan, ipaibot nila kini. Busa ilang gihatag kini kanako: unya akong gilabay kini ngadto sa kalayo, ug migula kining nating vaca. Ug sa dihang nakita ni Moises nga ang katawhan hubo; (kay gihimo sila ni Aaron nga hubo ngadto sa ilang kaulawan taliwala sa ilang mga kaaway:) Nan si Moises mitindog sa ganghaan sa campo, ug miingon, Kinsa ang dapig sa Ginoo? paanhia siya kanako. Ug ang tanang mga anak ni Levi nagtigum sa ilang kaugalingon ngadto kaniya. Ug siya miingon kanila, Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Dios sa Israel, Ibutang sa tagsatagsa ka tawo ang iyang espada sa iyang kilid, ug sulod ug gawas kamo gikan sa ganghaan ngadto sa ganghaan sa tibuok campo, ug pamatya sa tagsatagsa ka tawo ang iyang igsoon, ug sa tagsatagsa ka tawo ang iyang kauban, ug sa tagsatagsa ka tawo ang iyang silingan. Ug ang mga anak ni Levi nagbuhat sumala sa pulong ni Moises: ug nangapukan sa katawhan niadtong adlawa mga tulo ka libo ka mga tawo. Exodo 32:21–28.

Those who danced were Laodiceans who manifested the “shame of their nakedness,” which is the warning of the sixth plague, a warning of the necessity to correctly understand the threefold makeup of modern Rome as the dragon, the beast and the false prophet. That warning sharply contradicts Uriah Smith’s private interpretation that destroyed the truths associated with the six plague and Armageddon.

Kadtong misayaw mao ang mga Laodicean nga nagpakita sa “kaulaw sa ilang pagkahubo,” nga mao ang pasidaan sa ikaunom nga hampak, usa ka pasidaan bahin sa panginahanglan sa husto nga pagsabot sa tulo-ka-pilo nga pagkabuhat sa modernong Roma ingon nga ang dragon, ang mapintas nga mananap, ug ang mini nga propeta. Kana nga pasidaan mahait nga mosupak sa pribadong paghubad ni Uriah Smith nga maoy naglaglag sa mga kamatuoran nga nalangkit sa ikaunom nga hampak ug sa Armagedon.

Those who manifested their Laodicean condition had rejected the authority of the chosen messenger and manifested the same confused understanding as those who choose to identify the satanic symbol of “the daily” as the godly symbol of Christ’s sanctuary ministry. They attributed their deliverance to a symbolic god, but the god they chose to worship was a symbol of the god of Egypt, and Egypt is a symbol of the dragon. As with Laodicean Adventism they rejected the truth that “the daily” is a symbol of pagan Rome, the dragon, and identified the satanic symbol as a symbol of Christ.

Kadtong nagpadayag sa ilang kahimtang nga Laodicean nagdumili sa awtoridad sa piniling mensahero ug nagpadayag sa mao rang malibog nga pagsabot sama niadtong mipili sa pag-ila sa satanikong simbolo sa “the daily” ingon nga diosnon nga simbolo sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo. Ila nga giila ang ilang kaluwasan nga naggikan sa usa ka simbolikong dios, apan ang dios nga ilang gipiling simbahon mao ang usa ka simbolo sa dios sa Egipto, ug ang Egipto usa ka simbolo sa dragon. Sama sa Laodicean nga Adventismo, ilang gisalikway ang kamatuoran nga “the daily” usa ka simbolo sa paganong Roma, ang dragon, ug ilang giila ang satanikong simbolo ingon nga usa ka simbolo ni Cristo.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Anak sa tawo, ipaatubang ang imong nawong batok kang Faraon nga hari sa Ehipto, ug managna batok kaniya, ug batok sa tibook Ehipto: Isulti, ug iingon, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Ania karon, ako batok kanimo, Faraon nga hari sa Ehipto, ang dakung dragon nga naghigda sa taliwala sa iyang mga suba, nga nagaingon, Ang akong suba akoa man gayud, ug ako naghimo niini alang sa akong kaugalingon. Ezekiel 29:2, 3.

Aaron’s rebels believed the lie that a symbol of the dragon, represented by the golden calf was the god that had delivered them from the bondage of Egypt. Laodicean Adventism believes the lie that a symbol of pagan Rome (the dragon), represented by “the daily,” is a symbol of Christ whose work is to deliver men from the bondage of sin in His ministry in the heavenly sanctuary. They also rejected the chosen messenger, as did Laodicean Adventism in the controversy over the symbolism of “the daily.”

Ang mga rebelde ni Aaron mituo sa bakak nga ang simbolo sa dragon, nga girepresentahan sa bulawang nating baka, mao ang dios nga nagluwas kanila gikan sa pagkaulipon sa Egipto. Ang Laodiceanong Adventismo mituo sa bakak nga ang simbolo sa pagano nga Roma (ang dragon), nga girepresentahan pinaagi sa “ang adlaw-adlaw,” mao ang simbolo ni Cristo kansang buluhaton mao ang pagluwas sa mga tawo gikan sa pagkaulipon sa sala diha sa Iyang ministeryo sa langitnong santuwaryo. Gisalikway usab nila ang pinili nga mensahero, maingon sa gihimo sa Laodiceanong Adventismo sa panaglalis mahitungod sa simbolismo sa “ang adlaw-adlaw.”

In the first generation (1844 to 1888) of Laodicean Adventism, they rejected Miller’s work in identifying the seven times. In the second generation (1888 to 1919) they began the process of rejecting the truth of “the daily.” In their third generation (1919 to 1957) they had reverted to the understanding of apostate Protestantism that the robbers of thy people is Antiochus Epiphanes. On September 11, 2001 they rejected the role of Islam in Bible prophecy when the third woe arrived on that date. Each of those four truths were upheld by Miller and are represented upon Habakkuk’s two tables, and each are foundational truths attributed to the work of Miller, who Sister White calls the “chosen one.”

Sa unang kaliwatan (1844 hangtod 1888) sa Laodicean nga Adventismo, ilang gisalikway ang buluhaton ni Miller sa pag-ila sa pito ka mga panahon. Sa ikaduhang kaliwatan (1888 hangtod 1919) gisugdan nila ang proseso sa pagsalikway sa kamatuoran mahitungod sa “ang inadlaw-adlaw.” Sa ilang ikatulong kaliwatan (1919 hangtod 1957) mibalik sila sa pagsabot sa apostatang Protestante nga ang mga tulisan sa imong katawhan mao si Antiochus Epiphanes. Niadtong Septiyembre 11, 2001 ilang gisalikway ang papel sa Islam sa propesiya sa Biblia sa dihang miabot ang ikatulong kaalaotan nianang petsaha. Ang matag usa niadtong upat ka mga kamatuoran gipadayon ni Miller ug girepresentahan diha sa duha ka mga papan ni Habakkuk, ug ang matag usa maoy pundasyonal nga mga kamatuoran nga giila sa buluhaton ni Miller, nga gitawag ni Sister White nga ang “pinili.”

Jeroboam’s rebellion began at the beginning of the northern kingdom which consisted of the ten tribes who made Jeroboam their first king. Jeroboam made two golden calves and placed one in Bethel, meaning house of God, and the other at Dan, meaning judgment. Together Bethel and Dan represent the combination of church (Bethel) and state (Dan.) And as with Aaron’s rebellion the calves were made of gold, a symbol of Babylon, and both were an image of a beast. As with Aaron, Jeroboam ordained an annual feast and identified the calves as the god’s that delivered God’s people out of Egypt.

Ang pagsukol ni Jeroboam nagsugod sa sinugdanan sa amihanang gingharian nga gilangkoban sa napulo ka mga banay nga naghimo kang Jeroboam nga ilang unang hari. Si Jeroboam naghimo ug duha ka bulawang nating baka ug gibutang ang usa sa Bethel, nga nagkahulogan ug balay sa Dios, ug ang usa sa Dan, nga nagkahulogan ug paghukom. Sa tingub, ang Bethel ug Dan nagrepresentar sa panaghiusa sa iglesia (Bethel) ug estado (Dan). Ug sama sa pagsukol ni Aaron, ang mga nating baka gihimo sa bulawan, usa ka simbolo sa Babilonia, ug silang duha maoy hulagway sa usa ka mapintas nga mananap. Sama kang Aaron, si Jeroboam nagtukod ug tinuig nga pista ug giila ang mga nating baka ingon nga mga dios nga maoy nagluwas sa katawohan sa Dios gikan sa Egipto.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> Ug si Jeroboam miingon sa iyang kasingkasing, Karon mobalik ang gingharian ngadto sa balay ni David: Kon kining katawhan motungas aron sa paghalad sa mga halad didto sa balay sa Ginoo sa Jerusalem, nan ang kasingkasing niining katawhan mobalik pag-usab ngadto sa ilang ginoo, mao si Rehoboam nga hari sa Juda, ug ako ilang patyon, ug manumbalik sila ngadto kang Rehoboam nga hari sa Juda. Busa ang hari nagpayo, ug naghimo siya ug duha ka nating baka nga bulawan, ug miingon kanila, Sobra na kaayo alang kaninyo ang pagtungas sa Jerusalem: ania karon ang imong mga dios, O Israel, nga nagkuha kanimo gikan sa yuta sa Egipto. Ug gibutang niya ang usa sa Bethel, ug ang usa gibutang niya sa Dan. Ug kining butanga nahimong sala: kay ang katawhan nangadto aron sa pagsimba sa atubangan sa usa, bisan hangtod sa Dan. Ug naghimo siya ug usa ka balay sa mga hatag-as nga dapit, ug naghimo ug mga sacerdote gikan sa labing ubos sa katawhan, nga dili gikan sa mga anak ni Levi. Ug si Jeroboam nagtukod ug usa ka fiesta sa ikawalong bulan, sa ikanapulo ug lima ka adlaw sa bulan, sama sa fiesta nga didto sa Juda, ug siya mihalad ibabaw sa halaran. Ingon niini ang iyang gibuhat sa Bethel, nga naghalad ngadto sa mga nating baka nga iyang gihimo: ug gibutang niya sa Bethel ang mga sacerdote sa mga hatag-as nga dapit nga iyang gihimo. Busa siya mihalad ibabaw sa halaran nga iyang gihimo sa Bethel sa ikanapulo ug lima ka adlaw sa ikawalong bulan, bisan sa bulan nga iyang gimugna gikan sa iyang kaugalingong kasingkasing; ug nagtukod ug usa ka fiesta alang sa mga anak sa Israel: ug siya mihalad ibabaw sa halaran, ug nagsunog ug incienso. 1 Mga Hari 12:26–33.

Jeroboam “devised in his own heart,” which represents the work of Uriah Smith in introducing a “private interpretation” in which to build his prophetic model. Jeroboam followed the pattern of Aaron and thereby misrepresented a god of Egypt as the true God. The god that both Aaron and Jeroboam produced was based upon a misapplication of a symbol of Rome’s twofold nature as a symbol of statecraft and churchcraft. Aaron and Jeroboam were both identifying an image of the dragon power, with the symbolism of an image of a beast. Thus, both those sacred histories of rebellion represent the great test of the people of God, by which their eternal destiny will be decided. That test according to inspiration is the test of the formation of the image of the beast.

Si Jeroboam “naglalang sulod sa iyang kaugalingong kasingkasing,” nga nagrepresentar sa buhat ni Uriah Smith sa pagpaila sa usa ka “pribadong paghubad” diin patindogon ang iyang modelong profetiko. Gisunod ni Jeroboam ang sulondan ni Aaron ug sa ingon sayop nga girepresentar ang usa ka dios sa Egipto ingon nga tinuod nga Dios. Ang dios nga gipamugos ni Aaron ug ni Jeroboam nagasukad sa usa ka sayop nga pag-aplikar sa usa ka simbolo sa duruha ka kinaiya sa Roma ingon nga simbolo sa pagdumala sa estado ug pagdumala sa iglesia. Si Aaron ug si Jeroboam, silang duha, nagpaila sa usa ka larawan sa gahum sa dragon pinaagi sa simbolismo sa usa ka larawan sa mapintas nga mananap. Busa, kining duruha ka balaang kasaysayan sa pagrebelde nagrepresentar sa dakong pagsulay sa katawohan sa Dios, diin pagabuot-an ang ilang walay kataposang padulngan. Kana nga pagsulay, sumala sa inspirasyon, mao ang pagsulay mahitungod sa pagporma sa larawan sa mapintas nga mananap.

The first controversy over the symbol of Rome as the robbers of thy people, which made its way on to the 1843 pioneer chart argued that Antiochus Epiphanes was the robber, in place of the fact that the robbers are Rome. The first controversy represented the last controversy over the robbers of thy people being Rome, where it is now argued that the United States is the robbers, and not Rome. However, Antiochus is a symbol of the United States in verses ten through fifteen of Daniel eleven, so the beginning lie and the ending lie about who is represented is identical.

Ang unang kontrobersiya bahin sa simbolo sa Roma ingon nga mga tulisan sa imong katawohan, nga miabot ngadto sa tsart sa mga payunir sa 1843, naglalis nga si Antiochus Epiphanes mao ang tulisan, puli sa kamatuoran nga ang mga tulisan mao ang Roma. Ang unang kontrobersiya nagrepresentar sa katapusang kontrobersiya mahitungod sa mga tulisan sa imong katawohan nga mao ang Roma, diin karon gilalis nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang mga tulisan, ug dili ang Roma. Apan, si Antiochus usa ka simbolo sa Tinipong Bansa sa Amerika sa mga bersikulo napulo hangtod napulog-lima sa Daniel onse, busa ang bakak sa sinugdanan ug ang bakak sa katapusan mahitungod sa kon kinsa ang ginarepresentahan managsama ra.

The darkness and confusion over what Antiochus represented in the last days, produces a confusion over the image of the beast, as did the rebellion of Aaron and Jeroboam. The confusion over the image of the beast is occurring at the very time when the great test for the people of God is the formation of the image of the beast.

Ang kangitngit ug kalibog mahitungod sa girepresentar ni Antiochus sa kataposang mga adlaw nagahatag ug kalibog mahitungod sa larawan sa mapintas nga mananap, ingon sa gibuhat sa pagrebelde ni Aaron ug ni Jeroboam. Ang kalibog mahitungod sa larawan sa mapintas nga mananap nagakahitabo gayod sa maong panahon nga ang dakong pagsulay alang sa katawhan sa Dios mao ang pagkaporma sa larawan sa mapintas nga mananap.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “Gipakita sa Ginoo kanako sa tin-aw gayud nga ang larawan sa mananap maporma sa dili pa motakop ang panahon sa pagtilaw; kay kini mao ang mahimong dakong pagsulay alang sa katawhan sa Dios, nga pinaagi niini pagahukman ang ilang walay katapusang padulngan. Ang imong baruganan usa ka hilabihang naglibog nga sagol sa mga dili pagkauyonay, mao nga diyutay ra kaayo ang malimbongan.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “Diha sa Pinadayag 13 kini nga hilisgutan sa tin-aw gayud gipadayag; [Pinadayag 13:11–17, gikutlo].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “Kini mao ang pagsulay nga kinahanglan maagian sa katawohan sa Dios sa dili pa sila patikan. Ang tanan nga nagpakita sa ilang pagkamatinumanon ngadto sa Dios pinaagi sa pagbantay sa Iyang kasugoan, ug pagdumili sa pagdawat sa mini nga adlaw nga igpapahulay, mapailalom ubos sa bandila sa Ginoong Dios Jehova, ug makadawat sa patik sa buhing Dios. Kadtong mosugot sa kamatuoran nga gikan sa langitnong tinubdan ug modawat sa Domingo nga adlaw nga igpapahulay, makadawat sa marka sa mananap.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

When Sister White endorsed Miller’s view of “the daily” representing pagan Rome, she stated that since 1844, “other views”, in the plural, have been embraced which produced “darkness and confusion.” The confusion produced by false views of “the daily,” which is a symbol of pagan Rome, as the “robbers of thy people,” produces confusion and darkness concerning the distinction between Rome and Rome’s image.

Sa dihang giuyonan ni Sister White ang panglantaw ni Miller nga ang “ang adlaw-adlaw” nagrepresentar sa paganong Roma, iyang gipahayag nga sukad pa sa 1844, “uban pang mga panglantaw,” sa plural, maoy gisagop nga nagpatungha ug “kangitngit ug kalibog.” Ang kalibog nga gipamunga sa bakak nga mga panglantaw mahitungod sa “ang adlaw-adlaw,” nga usa ka simbolo sa paganong Roma, ingon nga “ang mga tulisan sa imong katawohan,” nagpatungha ug kalibog ug kangitngit mahitungod sa kalainan tali sa Roma ug sa larawan sa Roma.

The first and last controversies over a symbol of Rome occurred between a former covenant people who were being passed by and a people who were then becoming the new covenant people of God. The controversy included an unwillingness to be governed by the established rules of grammar, for the word “also” in verse fourteen, was disallowed by the Protestants, thus claiming that the robbers must be the same power represented within the previous verses.

Ang nahauna ug katapusang mga panaglalis bahin sa usa ka simbolo sa Roma nahitabo tali sa usa ka kanhing katawhan sa tugon nga gipasagdan na, ug sa usa ka katawhan nga niadtong panahona nahimong bag-ong katawhan sa tugon sa Dios. Ang panaglalis naglakip sa dili pag-andam nga pailalom sa gitukod nang mga lagda sa gramatika, kay ang pulong “usab” diha sa bersikulo katorse gidili sa mga Protestante, busa ilang giangkon nga ang mga tulisan kinahanglan mao ra ang samang gahum nga girepresentahan sulod sa nag-unang mga bersikulo.

It represented a wresting of the Scriptures when Antiochus was forced to be the robbers. It was a private interpretation, for any false doctrine in opposition to truth is a private interpretation. The controversy itself became a foundational truth, for it was recorded upon the 1843 pioneer chart. The ratification of the chart by inspiration confirmed and validated “the robbers” as a symbol of Rome, and magnified the seriousness of the truth, for to reject the doctrine was to reject both, the foundations and the authority of the Spirit of Prophecy.

Kini nagrepresentar sa pagpilipit sa Kasulatan sa dihang si Antiochus gipugos nga mahimong “ang mga tulisan.” Kini usa ka pribadong paghubad, kay ang bisan unsang mini nga doktrina nga mosupak sa kamatuoran usa ka pribadong paghubad. Ang kontrobersiya mismo nahimong usa ka pundasyonal nga kamatuoran, kay kini natala sa 1843 pioneer chart. Ang pag-apruba sa chart pinaagi sa inspirasyon nagpamatuod ug nagpalig-on sa “ang mga tulisan” ingon nga simbolo sa Roma, ug nagpadaku sa kabug-aton sa kamatuoran, kay ang pagsalikway sa doktrina mao ang pagsalikway sa duha—sa mga patukoranan ug sa awtoridad sa Espiritu sa Tagna.

The correct understanding of the robbers of thy people representing Rome, added to the prophetic model which angels gave unto William Miller, for it agreed with the prophetic model he came to understand and present, that being: that pagan and papal Rome were the foundation of all his prophetic applications.

Ang husto nga pagsabot sa mga tulisan sa imong katawhan nga naghulagway sa Roma, inubanan sa propetikong sumbanan nga gihatag sa mga manulonda kang William Miller, kay kini nahiuyon sa propetikong sumbanan nga iyang nasabtan ug gipresentar, nga mao kini: nga ang pagano ug papal nga Roma mao ang patukoranan sa tanan niyang mga propetikong paggamit.

Uriah Smith’s private interpretation identifying the king of the north in verse thirty-six of Daniel eleven as France, and then as Turkey in verse forty, consisted of two false identifications of the king of the north. Smith’s rejection of the foundations in 1863, produced a blindness that disallowed him from seeing a most basic rule of prophecy, that being: that roughly at the time of Christ prophecy illustrated the modern spiritual entities that were typified by the ancient literal entities. Paul specifically taught this truth as he identified that what came first was the literal and afterward the spiritual.

Ang pribadong hubad ni Uriah Smith nga nag-ila sa hari sa amihanan sa bersikulo traynta’y sais sa Daniel onse ingon nga Pransiya, ug dayon ingon nga Turquía sa bersikulo kwarenta, naglangkob sa duha ka sayop nga pag-ila sa hari sa amihanan. Ang pagsalikway ni Smith sa mga patukoranan niadtong 1863 nagpatungha ug usa ka pagkabuta nga nakapugong kaniya sa pagtan-aw sa labing sukaranang lagda sa tagna, nga mao kini: nga sa halos panahon ni Cristo, ang tagna naghulagway sa modernong espirituwal nga mga entidad nga gitipoan sa karaang literal nga mga entidad. Si Pablo piho nga nagtudlo niining kamatuoran samtang iyang giila nga ang miuna mao ang literal ug pagkahuman ang espirituwal.

> Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:46.

> Apan dili ang espirituwal ang nahauna, kondili ang kinaiyanhon; ug sa ulahi ang espirituwal. 1 Corinto 15:46.

Smith was of the covenant people who had replaced apostate Protestantism as God’s people, but he championed their rebellion when he rejected the seven times, and introduced his 1863 chart. Applying his private interpretation produced a false understanding of Armageddon in Revelation chapter sixteen, which is another test over the correct understanding of Rome.

Si Smith kabahin sa katawhan sa tugon nga mipuli sa apostatang Protestantismo ingon nga katawhan sa Dios, apan iyang gipasiugda ang ilang pagrebelde sa dihang iyang gisalikway ang pito ka mga panahon, ug gipaila ang iyang tsart sa 1863. Ang paggamit sa iyang kaugalingong paghubad nagpatungha og sayop nga pagsabot sa Armagedon diha sa Pinadayag kapitulo diecisais, nga maoy laing pagsulay maylabot sa husto nga pagsabot sa Roma.

With the first controversy over the robbers, Smith represented those who had been involved with the first fulfillment of the parable of the ten virgins. Thus, with his personal view of the king of the north, he represents a covenant people who were being passed by between 1856 and 1863, as they became the Laodicean Seventh-day Adventist Church. As with the Protestants in the controversy of the robbers, Smith disregarded the grammatical authority of the passage he wrested with his private interpretation, because grammatically the king of the north from verse thirty-one to verse forty-five is always and only the papal power.

Pinaagi sa unang kontrobersiya bahin sa mga tulisan, si Smith nagrepresentar niadtong mga nalambigit sa unang katumanan sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Busa, pinaagi sa iyang personal nga panglantaw mahitungod sa hari sa amihan, siya nagrepresentar sa usa ka katawhan sa tugon nga ginalabyan tali sa 1856 ug 1863, sa dihang nahimo silang Laodicean nga Iglesia Adventista sa Ikapitong Adlaw. Maingon sa mga Protestante sa kontrobersiya sa mga tulisan, gipasagdan ni Smith ang gramatikanhong awtoridad sa maong teksto nga iyang gituis pinaagi sa iyang pribadong hubad, tungod kay sa gramatika ang hari sa amihan gikan sa bersikulo 31 hangtod sa bersikulo 45 sa kanunay ug sa walay lain mao lamang ang gahum sa kapapahan.

With the controversy of “the daily,” lies were introduced into Advent history by Willie White and A. G. Daniells to uphold the old Protestant view that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry. That particular history has been identified in Habakkuk’s Tables, but is important to note the false witness associated with the promotion and establishment of the incorrect view, for the correct understanding was recognized by Miller in 2 Thessalonians, where the issue is the contrast between those who love the truth and those who believe a lie.

Pinaagi sa kontrobersiya mahitungod sa “ang adlaw-adlaw,” ang mga bakak gisulod ngadto sa kasaysayan sa Advent pinaagi kang Willie White ug A. G. Daniells aron palig-onon ang daang Protestante nga panglantaw nga “ang adlaw-adlaw” nagrepresentar sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo. Kining partikular nga kasaysayan naila diha sa mga Lamisa ni Habakkuk, apan importante nga timan-an ang mini nga saksi nga nalangkit sa pagpasiugda ug pagpatukod sa sayop nga panglantaw, kay ang husto nga pagsabot giila ni Miller diha sa 2 Tesalonica, diin ang isyu mao ang kalainan tali niadtong nahigugma sa kamatuoran ug niadtong mituo sa bakak.

“The daily” controversy adds to the line upon line understanding that the final controversy of Rome takes place in the time of the outpouring of the Holy Spirit. As the Holy Spirit is being poured out from above, a power from beneath is rising up and possessing those who receive it as the power of God, though it is a strong delusion.

Ang kontrobersiya sa “adlaw-adlaw” nagdugang sa linya ibabaw sa linya nga pagsabot nga ang katapusang kontrobersiya sa Roma mahitabo sa panahon sa pagbubo sa Balaang Espiritu. Samtang ang Balaang Espiritu ginabubo gikan sa kahitas-an, usa ka gahum gikan sa kahiladman nagatindog ug nagapanag-iya niadtong mga modawat niini ingon nga mao ang gahum sa Dios, bisan pa nga kini usa ka kusgan nga limbong.

> “The two great powers in controversy are working, one from beneath, the other from above. Every man is under the secret influence of the one or the other, and his acts will reveal the character of the inspiration from which they proceed. Those who are united with Christ will work always in Christ’s lines. Those who are in union with Satan will work under the inspiration of their leader, opposed to the Holy Spirit’s power and action. The will of man is left free to act, and by action is revealed what spirit is moving upon the heart. ‘By their fruits ye shall know them.’” The 1888 Materials, 1508.

> “Ang duha ka dagkong gahum nga nagkasangka nagapanglihok, ang usa gikan sa ubos, ang usa gikan sa itaas. Ang matag tawo anaa ilalom sa tago nga impluwensya sa usa o sa usa, ug ang iyang mga buhat magapadayag sa kinaiya sa inspirasyon diin kini nanggikan. Kadtong mga nahiusa kang Cristo magabuhat sa kanunay diha sa mga linya ni Cristo. Kadtong anaa sa panaghiusa kang Satanas magabuhat ilalom sa inspirasyon sa ilang pangulo, nga supak sa gahum ug lihok sa Balaang Espiritu. Ang kabubut-on sa tawo gibilin nga gawasnon sa paglihok, ug pinaagi sa lihok ginapadayag kon unsang espiritu ang nagalihok ibabaw sa kasingkasing. ‘Sa ilang mga bunga maila ninyo sila.’” The 1888 Materials, 1508.

The prophetic contrast in the controversy of “the daily” is the identification of a symbol of the dragon as a symbol of Christ. Those who reject the truth, are also rejecting the role of Miller who discovered this truth, and in so doing they are rejecting the Holy Spirit and accomplishing the unpardonable sin.

Ang mapanagnaong pagkasukwahi sa lalis mahitungod sa “ang adlaw-adlaw” mao ang pag-ila sa usa ka simbolo sa dragon ingon nga simbolo ni Cristo. Kadtong mosalikway sa kamatuoran, nagasalikway usab sa papel ni Miller nga nakadiskobre niining kamatuoran, ug sa pagbuhat niana ilang ginabalibaran ang Espiritu Santo ug ginatuman ang sala nga dili mapasaylo.

We will take up a controversy over Rome that occurred shortly after September 11, 2001 in the next article.

Pagahisgutan nato sa sunod nga artikulo ang usa ka kontrobersiya mahitungod sa Roma nga nahitabo wala madugay human sa Septiyembre 11, 2001.

> “We are living in a time when life is most precious and most interesting. The end of all things is at hand. Startling developments will be continually unfolding before us; for unseen agencies are at work, manifesting intense activity. The powers of darkness from beneath are moving upon human agents, and evil men are cooperating with evil angels to war against the commandments of God and the faith of Jesus; at the same time a power from above is moving upon those who will yield to divine influences, and the people of God are cooperating with heavenly intelligences. Nothing short of real, genuine faith will survive the strain that will come upon every soul of man in these last days to test and try him. God must be our refuge; we cannot trust in form, profession, ceremony, or position, or think that because we have a name to live, we shall be able to stand in the day of trial. Everything that can be shaken will be shaken, and those things that cannot be shaken by the deceptions and delusions of these last days, will remain. Rivet the soul to the eternal Rock; for in Christ alone there will be safety. Jesus described the days in which we are living as days of peril. He said, ‘As the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be.’ ‘Likewise also as it was in the days of Lot; they did eat, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded; but the same day that Lot went out of Sodom it rained fire and brimstone from heaven, and destroyed them all. Even thus shall it be in the day when the Son of man is revealed.’ ‘When the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him, then shall he sit upon the throne of his glory: and before him shall be gathered all nations: and he shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats: and he shall set the sheep on his right hand, but the goats on the left. Then shall the King say unto them on his right hand, Come, ye blessed of my Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ Our course in this life will decide our eternal destiny there; it is left with us to say whether we shall be with those who inherit the kingdom of God, or with those who go away into outer darkness. God has made every provision for our salvation; then let us avail ourselves of that which has been purchased at infinite cost. ‘For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.’” Youth Instructor, August 3, 1893.

> “Nagakinabuhi kita sa usa ka panahon diin ang kinabuhi labing bililhon ug labing makaiikag. Ang katapusan sa tanang mga butang haduol na. Ang makapakurat nga mga kalamboan magapadayon sa pagpadayag sa atong atubangan; kay ang dili makita nga mga gahum nagalihok, nga nagapakita ug hilabihan nga kalihokan. Ang mga gahum sa kangitngit gikan sa ubos nagalihok ibabaw sa mga tawhanong himan, ug ang mga dautang tawo nagapakigtambayayong sa dautang mga manulonda sa pagpakiggubat batok sa mga sugo sa Dios ug sa pagtuo ni Jesus; sa samang higayon ang usa ka gahum gikan sa itaas nagalihok ibabaw sa mga motugyan sa balaang mga impluwensiya, ug ang katawohan sa Dios nagapakigtambayayong sa langitnong mga kinaadman. Walay bisan unsa gawas sa tinuod, putli nga pagtuo ang makalahutay sa kagul-anan nga moabot sa tagsatagsa ka kalag sa tawo niining ulahing mga adlaw aron sa pagsulay ug pagsusi kaniya. Ang Dios kinahanglan nga maoy atong dalangpanan; dili kita makasalig sa porma, pagpahayag sa pagtoo, seremonya, o katungdanan, ni maghunahuna nga tungod kay kita adunay ngalan nga buhi, makahimo kita sa pagbarog sa adlaw sa pagsulay. Ang tanang mahimong uyogon pagauyogon, ug kadtong mga butang nga dili mahimong uyogon sa mga paglimbong ug mga pagpalimbong niining ulahing mga adlaw, magapabilin. Ilansang ang kalag ngadto sa walay katapusang Bato; kay diha lamang kang Cristo may kaluwasan. Gihulagway ni Jesus ang mga adlaw diin kita nagakinabuhi ingon nga mga adlaw sa katalagman. Siya miingon, ‘Maingon sa mga adlaw ni Noe, mao man usab ang pag-anhi sa Anak sa tawo. Kay sama sa mga adlaw sa wala pa ang lunop sila nanagkaon ug nanag-inom, nanagpamana ug nanagpamana sa kaminyoon, hangtud sa adlaw nga misulod si Noe sa arka, ug wala makasabut hangtud miabut ang lunop, ug gilaglag silang tanan; mao man usab ang pag-anhi sa Anak sa tawo.’ ‘Sa ingon man usab sa nahitabo sa mga adlaw ni Lot; sila nanagkaon, nanag-inom, nanagpamili, nanagbaligya, nanagtanom, nanagtukod; apan sa maong adlaw nga migula si Lot gikan sa Sodoma miulan gikan sa langit ug kalayo ug asupre, ug gilaglag silang tanan. Sa ingon usab kini sa adlaw nga ikapadayag ang Anak sa tawo.’ ‘Sa diha nga moanhi ang Anak sa tawo diha sa iyang himaya, ug ang tanang balaang mga manulonda uban kaniya, nan molingkod siya sa trono sa iyang himaya: ug sa iyang atubangan pagatigumon ang tanang mga nasud: ug sila iyang pagabulagon ang usa gikan sa usa, maingon sa usa ka magbalantay sa mga carnero nga nagabulag sa iyang mga carnero gikan sa mga kanding: ug ibutang niya ang mga carnero sa iyang too, apan ang mga kanding sa wala. Unya ang Hari moingon kanila sa iyang too, Umari kamo, mga pinanalanginan sa akong Amahan, panundon ninyo ang gingharian nga giandam alang kaninyo sukad pa sa pagkatukod sa kalibutan.’ Ang atong dalan niining kinabuhia magabuot sa atong walay katapusang kapalaran didto; gitugyan kini kanato sa pag-ingon kon kita ba mahiuban niadtong managpanunod sa gingharian sa Dios, o niadtong mangadto sa kangitngit sa gawas. Gihimo na sa Dios ang tanang kahikayan alang sa atong kaluwasan; busa gamiton nato ang maong butang nga napalit sa walay kinutoban nga bili. ‘Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan sa ingon nga iyang gihatag ang iyang bugtong Anak, aron ang bisan kinsa nga motuo kaniya dili mawala, kondili makabaton sa kinabuhing dayon.’” Youth Instructor, Agosto 3, 1893.

Back to Articles