Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirteen

Ang Basahon ni Joel ug ang Iglesia sa Laodicea nga Seventh-day Adventist - Numero Trese

Number Thirteen

Numero Trese

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are currently addressing the prophetic symbol of 1863. We have been focusing our attention on the biblical Kadesh as the symbol on ancient Israel’s rebellion against the “rest” that brought about their death over a period that culminated at Kadesh, thus illustrating the rejection of Jeremiah’s “old paths” in 1863 when the “seven times” of Leviticus twenty-six was rejected.

Karon atong gihisgutan ang simbolong manalagnaon sa 1863. Atong gipunting ang atong pagtagad sa Kadesh sa Biblia ingon nga simbolo sa pagsukol sa karaang Israel batok sa “kapahulayan” nga maoy nagdala sa ilang kamatayon sulod sa usa ka yugto sa panahon nga miabot sa iyang kinatumyan didto sa Kadesh, sa ingon naghulagway sa pagsalikway sa “daan nga mga agianan” ni Jeremias niadtong 1863 sa dihang gisalikway ang “pito ka mga panahon” sa Levitico 26.

In pursuing the light associated with Kadesh and 1863, we have been identifying the ten tests that reached to Kadesh. We have identified the first three tests as the test of the manna. Those three steps can be represented as miracles or tests, and the Sabbath rest being the first of the ten tests corresponds to the tenth test, which is identified so clearly by Paul in Hebrews as the “rest.” The ten tests possess an alpha rest and an omega rest.

Sa pagtinguha sa kahayag nga nalangkit sa Kadesh ug 1863, atong giila ang napulo ka mga pagsulay nga miabot hangtod sa Kadesh. Atong giila ang unang tulo ka mga pagsulay ingon nga pagsulay sa manna. Kining tulo ka mga lakang mahimong ilarawan ingon nga mga milagro o mga pagsulay, ug ang pahulay sa Igpapahulay, nga mao ang nahaunang sa napulo ka mga pagsulay, nagtugbang sa ikanapulong pagsulay, nga sa hilabihan ka dayag giila ni Pablo diha sa Hebreohanon ingon nga ang “pahulay.” Ang napulo ka mga pagsulay adunay usa ka alpha nga pahulay ug usa ka omega nga pahulay.

It does not matter how a student of prophecy wishes to define “the rest” that the Hebrews rejected at Kadesh—for prophetically every “rest,” (line upon line) is referring to “the rest and the refreshing” that is the latter rain. Kadesh is a premier symbol of the rejection of the latter rain message and also the latter rain experience, for the sealing which is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand at Kadesh is a settling into the truth both “intellectually and spiritually.”

Dili mahinungdanon kon sa unsang paagi ang usa ka estudyante sa tagna nagtinguha sa paghubit sa “kapahulayan” nga gisalikway sa mga Hebreohanon didto sa Kadesh—kay sa pagkatagnaon ang matag “kapahulayan,” (linya ibabaw sa linya) nagatumong sa “kapahulayan ug sa pagpaul-uli” nga mao ang ulahing ulan. Ang Kadesh maoy pangunang simbolo sa pagsalikway sa mensahe sa ulahing ulan ug usab sa kasinatian sa ulahing ulan, kay ang pagpatik nga matuman ibabaw sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo didto sa Kadesh maoy usa ka pagkapahimutang sa kamatuoran, sa “panghunahuna ug sa espiritu.”

> “Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

> “Sa diha-diha nga ang katawohan sa Dios patik-an sa ilang mga agtang—dili kini bisan unsang patik o timaan nga makita sa mata, kondili usa ka pagpahimutang diha sa kamatuoran, sa panghunahuna ug sa espiritu, aron dili na sila matarog—sa diha-diha nga ang katawohan sa Dios mapatik-an ug maandam alang sa pag-uyog, kini moabot. Sa pagkatinuod, nagsugod na kini; ang mga paghukom sa Dios anaa na karon sa yuta, aron sa paghatag kanato ug pasidaan, aron kita mahibalo sa moabot.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

To settle “into the truth” “intellectually” represents the acceptance of the methodology of line upon line as the one and only sanctified approach in the study of God’s Word. This narrow approach was confirmed as the correct approach in August of 1840, when “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement.” The “wonderful impetus,” represents the manifestation of the power of the Holy Spirit that sent the first angel’s message around the world in 1840.

Ang pagpahiluna “diha sa kamatuoran” “sa pangisip” nagrepresentar sa pagdawat sa pamaagi sa linya ibabaw sa linya ingon nga usa ug bugtong gibalaan nga pamaagi sa pagtuon sa Pulong sa Dios. Kining hiktin nga pamaagi gipamatud-an nga mao ang husto nga pamaagi niadtong Agosto sa 1840, sa dihang “daghan kaayo ang nakombinsir sa pagkahusto sa mga prinsipyo sa paghubad sa tagna nga gisagop ni Miller ug sa iyang mga kauban, ug usa ka kahibulongang kusog ang gihatag sa kalihokan sa pag-anhi.” Ang “kahibulongang kusog” nagrepresentar sa pagpakita sa gahum sa Balaang Espiritu nga maoy nagpadala sa mensahe sa nahaunang manolunda sa tibuok kalibotan niadtong 1840.

Those who participated in the work representing the “wonderful impetus” were empowered to do that very work by the power of the Holy Spirit. The Holy Spirit only manifested His power among those who had accepted the sacred methodology. The Holy Spirit only manifested His power within those who had accepted the sacred methodology.

Kadtong miapil sa buhat nga nagrepresentar sa “katingalahang pagdasig” gihatagan ug gahum sa pagbuhat gayod niana nga buluhaton pinaagi sa gahum sa Balaang Espiritu. Ang Balaang Espiritu mipadayag lamang sa Iyang gahum taliwala sa mga midawat sa balaang pamaagi. Ang Balaang Espiritu mipadayag lamang sa Iyang gahum sulod sa mga midawat sa balaang pamaagi.

Settling into the truth intellectually is the acceptance of the line upon line methodology and the ‘acceptance’ of the line upon line methodology is represented to a Laodicean as the opening of the heart-door for the entrance of the Messenger to Laodicea in the person of the Holy Spirit. The acceptance of the sacred methodology brings the power of the Holy Spirit into the mind of those settling into the truth intellectually. The acceptance of that methodology produces a spirituality that is represented as the combination of Divinity with humanity. The application of the biblical methodology of line upon line, when mixed with faith is represented as settling into the truth intellectually, and the truth (message) which is produced by the methodology, cannot be separated from Jesus, who is the Word. To accept the message of His Word is to accept the Holy Spirit into your mind. Thus, settling into the truth intellectual produces the spiritual experience that receives God’s seal of approval.

Ang pagpahiluna sa kamatuoran sa intelektuwal nga paagi mao ang pagdawat sa metodolohiya sa “linya ibabaw sa linya,” ug ang “pagdawat” sa metodolohiya sa linya ibabaw sa linya girepresentar ngadto sa usa ka Laodiceano ingon nga pag-abli sa pultahan sa kasingkasing alang sa pagsulod sa Mensahero ngadto sa Laodicea diha sa persona sa Balaang Espiritu. Ang pagdawat sa balaan nga metodolohiya nagadala sa gahum sa Balaang Espiritu ngadto sa hunahuna niadtong nagapahiluna sa kamatuoran sa intelektuwal nga paagi. Ang pagdawat nianang metodolohiya nagamugna og espirituwalidad nga girepresentar ingon nga paghiusa sa pagka-Dios uban sa pagkatawo. Ang paggamit sa biblikanhong metodolohiya sa linya ibabaw sa linya, sa dihang masagolan sa pagtuo, girepresentar ingon nga pagpahiluna sa kamatuoran sa intelektuwal nga paagi, ug ang kamatuoran (mensahe) nga ginamugna pinaagi sa metodolohiya dili mabulag kang Jesus, nga mao ang Pulong. Ang pagdawat sa mensahe sa Iyang Pulong mao ang pagdawat sa Balaang Espiritu ngadto sa imong hunahuna. Busa, ang pagpahiluna sa kamatuoran sa intelektuwal nga paagi nagamugna sa espirituwal nga kasinatian nga nagadawat sa timri sa pag-uyon sa Dios.

Kadesh was the final test for ancient Israel. The two classes of wine drinkers in the book of Joel are separated and distinguished from each other based upon the rejection or acceptance of the latter rain message which Joel identifies as “new wine” in contrast with the fermented wine being consumed by the other class. Joel’s “new wine” is Paul’s “rest,” in Hebrews three and four. It is also what Isaiah’s “drunkards of Ephraim” refuse to “hear”—to “whom he said, ‘This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing’: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”

Ang Kadesh mao ang katapusang pagsulay alang sa karaang Israel. Ang duha ka matang sa mga moinom og bino sa basahon ni Joel gibulag ug gipalahi gikan sa usag usa pinasikad sa pagsalikway o pagdawat sa mensahe sa ulahing ulan nga giila ni Joel ingon nga “bag-ong bino” sa pagpakigkontra sa binuro nga bino nga giinom sa laing matang. Ang “bag-ong bino” ni Joel mao ang “kapahulayan” ni Pablo, diha sa Hebreohanon tres ug upat. Mao usab kini ang gidumili sa “mga hubog sa Ephraim” ni Isaias sa “pagpatalinghug”—kang “kinsa siya miingon, ‘Kini mao ang kapahulayan diin kamo makapapahulay sa gikapuyan; ug kini mao ang pagpabag-o’: apan sila wala mamati. Apan ang pulong sa Ginoo nahimong alang kanila sugo ibabaw sa sugo, sugo ibabaw sa sugo; linya ibabaw sa linya, linya ibabaw sa linya; dinhi diyutay, ug didto diyutay; aron sila manglakaw, ug mapukan paatras, ug mabali, ug maibit sa lit-ag, ug madakpan.’”

We have identified that Aaron’s golden calf rebellion represents ‘two’ of the ten tests that conclude at Kadesh. The division of that test into two tests is in agreement with the testing period of the latter rain that is represented by the “image of the beast test,” which is the test that determines the destiny of God’s people. Revelation thirteen identifies ‘rebellion’ for the number ‘thirteen’ represents rebellion.

Amonggiila na nato nga ang pagrebelde ni Aaron pinaagi sa bulawang nating baka nagrepresentar sa ‘duha’ sa napulo ka mga pagsulay nga naghinapos didto sa Kadesh. Ang pagbahin nianang pagsulaya ngadto sa duha ka mga pagsulay nahiuyon sa panahon sa pagsulay sa ulahing ulan nga ginarepresentahan sa “pagsulay sa larawan sa mananap,” nga mao ang pagsulay nga nagbuot sa padulngan sa katawohan sa Dios. Ang Pinadayag 13 nag-ila sa ‘pagrebelde’ kay ang numero nga ‘trese’ nagrepresentar sa pagrebelde.

The chapter begins with the papal sea beast, premier symbol of rebellion upon earth as Daniel identifies it as the power that speaks great words against the Most High. That rebellion is followed by the rebellion of the earth beast, the United States, who then forces the entire world to follow their example of rebellion. The pattern for the third rebellion in the chapter is found in the first of the three rebellions, represented as the sea beast, the symbol of the Vatican. In verse eleven the United States speaks as a dragon and thus forms an image to the beast—image of the Vatican. Verse twelve onward the United States forces the world to do the same. Aaron’s rebellion is twofold representing the rebellion of the United States and then the rebellion of the entire world when the world image of the Vatican is enforced.

Ang kapitulo nagsugod pinaagi sa mapapal nga mananap sa dagat, ang pangunang simbolo sa pagsukol ibabaw sa yuta, ingon nga giila kini ni Daniel ingon nga gahum nga nagsulti ug dagkung mga pulong batok sa Labing Hataas. Kana nga pagsukol gisundan sa pagsukol sa mananap sa yuta, ang Tinipong Bansa sa Amerika, nga unya nagpugos sa tibuok kalibotan sa pagsunod sa ilang panig-ingnan sa pagsukol. Ang sumbanan alang sa ikatulong pagsukol diha sa kapitulo makita sa nahaunang usa sa tulo ka mga pagsukol, nga girepresentar ingon nga mananap sa dagat, ang simbolo sa Vatican. Sa bersikulo onse ang Tinipong Bansa sa Amerika nagsulti ingon sa usa ka dragon ug sa ingon nagaporma ug larawan ngadto sa mananap—larawan sa Vatican. Gikan sa bersikulo dose padayon ang Tinipong Bansa sa Amerika nagpugos sa kalibotan sa pagbuhat sa mao usab. Ang pagsukol ni Aaron may duha ka bahin, nga nagarepresentar sa pagsukol sa Tinipong Bansa sa Amerika ug dayon sa pagsukol sa tibuok kalibotan sa dihang ang pangkalibotang larawan sa Vatican ipatuman.

Aaron’s rebellion identifies both periods, represented as idolatry when Moses was not there, followed by idolatry when Moses was there. Moses had been receiving the Law, and therefore represents the Law of God as the diving point in the rebellion. The test represented by Aaron’s golden image of a calf-beast is the test of 1863.

Ang pagrebelde ni Aaron nagpaila sa duha ka mga yugto, nga gihulagway ingong idolatriya sa dihang wala didto si Moises, nga gisundan sa idolatriya sa dihang didto na si Moises. Si Moises nagadawat sa Balaod, ug busa nagrepresentar sa Balaod sa Dios ingon nga punto sa pagbahin sa maong pagrebelde. Ang pagsulay nga girepresentahan sa bulawang hulagway ni Aaron sa usa ka nating baka-mananap mao ang pagsulay sa 1863.

It is the Sunday law test, representing a dividing line between life and death. It’s the dividing line between the Promised Land or death in the wilderness, the dividing line between the mark of the beast or the seal of God, the dividing line between the fate of Shebna the Laodicean or Eliakim the Philadelphian. The first three tests, represented by the manna symbolize the Sabbath or Sunday controversy, as does the tenth test. The dividing line in Aaron’s golden calf rebellion representing both the fifth and sixth tests—and is the Sunday law.

Kini mao ang pagsulay sa balaod sa Domingo, nga nagrepresentar sa usa ka linya sa pagkabahin tali sa kinabuhi ug kamatayon. Kini mao ang linya sa pagkabahin tali sa Yutang Saad o kamatayon didto sa kamingawan, ang linya sa pagkabahin tali sa marka sa mananap o sa selyo sa Dios, ang linya sa pagkabahin tali sa kapalaran ni Shebna nga Laodicean o ni Eliakim nga Philadelphian. Ang unang tulo ka mga pagsulay, nga girepresentar sa manna, nagsimbolo sa kontrobersiya mahitungod sa Igpapahulay o Domingo, maingon man usab ang ikanapulo nga pagsulay. Ang linya sa pagkabahin diha sa pagrebelde ni Aaron pinaagi sa bulawang nating baka, nga nagrepresentar sa ikalima ug ikaunom nga mga pagsulay—mao ang balaod sa Domingo.

The fourth test is the water at Massah, meaning ‘testing’ and ‘Meribah’ meaning the “ensign of Jehovah” and is located in Exodus 17:1–7, where it is directly identified as “testing the Lord”.

Ang ikaupat nga pagsulay mao ang tubig sa Massah, nga nagkahulogan og “pagsulay,” ug sa “Meribah,” nga nagkahulogan sa “bandila ni Jehova,” ug makita kini diha sa Exodo 17:1–7, diin kini direkta nga giila ingon nga “pagsulay sa Ginoo.”

> And all the congregation of the children of Israel journeyed from the wilderness of Sin, after their journeys, according to the commandment of the Lord, and pitched in Rephidim: and there was no water for the people to drink. Wherefore the people did chide with Moses, and said, Give us water that we may drink. And Moses said unto them, Why chide ye with me? wherefore do ye tempt the Lord? And the people thirsted there for water; and the people murmured against Moses, and said, Wherefore is this that thou hast brought us up out of Egypt, to kill us and our children and our cattle with thirst?

> Ug ang tibook nga katilingban sa mga anak sa Israel mipanaw gikan sa kamingawan sa Sin, sumala sa ilang mga panaw, pinasikad sa sugo ni Jehova, ug mipahaluna didto sa Rephidim; ug didto walay tubig nga mainom sa katawohan. Busa ang katawohan nakiglalis kang Moises, ug miingon, Hatagi kami ug tubig aron makainom kami. Ug si Moises miingon kanila, Nganong nakiglalis man kamo kanako? nganong sulayan man ninyo si Jehova? Ug ang katawohan giuhaw didto tungod sa kakulang sa tubig; ug ang katawohan nagbagulbol batok kang Moises, ug miingon, Nganong gikuha man kami nimo gikan sa Egipto, aron patyon kami, ug ang among mga anak ug ang among mga kahayopan, pinaagi sa kauhaw?

> And Moses cried unto the Lord, saying, What shall I do unto this people? they be almost ready to stone me.

> Ug si Moises mitawag ngadto sa Ginoo, nga nagaingon: Unsay akong buhaton niining katawhan? Hapit na nila ako batoha.

> And the Lord said unto Moses, Go on before the people, and take with thee of the elders of Israel; and thy rod, wherewith thou smotest the river, take in thine hand, and go. Behold, I will stand before thee there upon the rock in Horeb; and thou shalt smite the rock, and there shall come water out of it, that the people may drink. And Moses did so in the sight of the elders of Israel.

> Ug ang Ginoo miingon kang Moises, Lumakaw sa unahan sa katawhan, ug dad-a uban kanimo ang pipila sa mga anciano sa Israel; ug ang imong sungkod, nga pinaagi niana imong gihampak ang suba, kuhaa sa imong kamot, ug lumakaw. Ania karon, motindog Ako sa imong atubangan didto sa ibabaw sa bato sa Horeb; ug hampakon mo ang bato, ug mogula gikan niini ang tubig, aron makainom ang katawhan. Ug gibuhat kini ni Moises sa atubangan sa mga anciano sa Israel.

> And he called the name of the place Massah, and Meribah, because of the chiding of the children of Israel, and because they tempted the Lord, saying, Is the Lord among us, or not? Exodus 17:1–7.

> Ug gitawag niya ang ngalan sa dapit nga Massah ug Meribah, tungod sa pagpakiglalis sa mga anak sa Israel, ug tungod kay ilang gitintal ang Ginoo, nga nagaingon, Anaa ba ang Ginoo sa taliwala nato, o wala? Exodo 17:1–7.

The testing represented by “Massah,” and the ensign represented by “Meribah” are a prophetic alpha that meets its prophetic omega when Moses strikes the same Rock a second time. This means the fourth of the ten provocations is represented at Kadesh, for the second Kadesh is where Moses strikes the Rock in rebellion. This identifies that Kadesh, as a symbol, includes the test of water which produces an ensign.

Ang pagsulay nga girepresentahan sa “Massah,” ug ang bandila nga girepresentahan sa “Meribah” mao ang usa ka propetikong alpha nga makigtagbo sa iyang propetikong omega sa dihang gihampak ni Moises ang mao rang Bato sa ikaduhang higayon. Kini nagpasabot nga ang ikaupat sa napulo ka mga paghagit girepresentahan sa Kadesh, kay ang ikaduhang Kadesh mao ang dapit diin gihampak ni Moises ang Bato diha sa pagsukol. Kini nagaila nga ang Kadesh, ingon nga usa ka simbolo, naglakip sa pagsulay sa tubig nga nagmugna ug usa ka bandila.

The test of water which produces the ensign is the test of the latter rain message. 1863 was where the ensign was supposed to have been lifted up, but alas; 1863 was only the first Kadesh, and the second Kadesh is at the soon coming Sunday law. Massah and Meribah represent the final test for the one hundred and forty-four thousand just before they are lifted up as an ensign at the Sunday law. It was not the authority of Rome, or the authority of the Jews that arranged the death of Christ. That authority was authorized in the counsel of Heaven ages before the cross. Moses used his rod, the rod anointed by God Himself to strike the Rock— but only one time. That Rock according to inspiration is represented by the messages of 1840 to 1844, which are the old foundational truths that represent the path of the just. In the testing represented by Massah the water that saves, is the water which comes out of the Rock of the old paths. That water tests and produces two classes; one for the mark of the beast and the other for the seal of God, as is represented by the seal of God upon those lifted up as an ensign, as represented by Meribah.

Ang pagsulay sa tubig nga nagpatungha sa bandera mao ang pagsulay sa mensahe sa ulahing ulan. Ang 1863 mao unta ang panahon diin ang bandera kinahanglan unta ikabayaw na, apan, alaut; ang 1863 mao lamang ang unang Kadesh, ug ang ikaduhang Kadesh anaa sa haduol nang moabot nga balaod sa Dominggo. Ang Massah ug Meribah nagrepresentar sa katapusang pagsulay alang sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo sa dili pa sila ikabayaw ingon nga bandera sa panahon sa balaod sa Dominggo. Dili ang awtoridad sa Roma, ni ang awtoridad sa mga Judio, ang naghan-ay sa kamatayon ni Cristo. Kana nga awtoridad gitugotan pinaagi sa tambag sa Langit sa daghang kapanahonan sa wala pa ang krus. Gigamit ni Moises ang iyang sungkod, ang sungkod nga gidihogan sa Dios Mismo, aron latigohon ang Bato—apan kausa lamang. Kana nga Bato sumala sa inspirasyon girepresentahan pinaagi sa mga mensahe sa 1840 ngadto sa 1844, nga mao ang karaang mga patukoranan nga kamatuoran nga nagrepresentar sa dalan sa mga matarong. Sa pagsulay nga girepresentahan sa Massah ang tubig nga nagluwas mao ang tubig nga mogula gikan sa Bato sa karaang mga alagianan. Kana nga tubig nagasulay ug nagpatungha sa duha ka hut-ong; ang usa alang sa timaan sa mananap ug ang usa alang sa patik sa Dios, maingon sa girepresentahan sa patik sa Dios diha sa mga gibayaw ingon nga bandera, maingon sa girepresentahan sa Meribah.

The temple was finished before the third decree of Artaxerxes, establishing that the Millerite temple which Christ raised up in 46 years from 1798 unto 1844, was finished before the third angel, represented by the arrival of the third decree. The one hundred and forty-four thousand are sealed just before the Sunday law where they are then lifted up as an ensign offering of the first fruits of Pentecost, as in days of old. Massa and Meribah identify the water test represented by the message of the Midnight Cry in the history of the first and third angels.

Ang templo nahuman sa wala pa ang ikatulong sugo ni Artaxerxes, nga nagapahimutang nga ang Millerite nga templo nga gitukod ni Cristo sulod sa 46 ka tuig gikan sa 1798 ngadto sa 1844, nahuman sa wala pa ang ikatulong manulonda, nga girepresentahan sa pag-abot sa ikatulong sugo. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gitimrihan sa dili pa ang balaod sa Domingo diin unya sila ginabayaw ingon nga halad nga bandila sa unang mga bunga sa Pentecostes, maingon sa karaang mga adlaw. Ang Massa ug Meribah nagaila sa pagsulay sa tubig nga girepresentahan sa mensahe sa Tinguha sa Tunga sa Gabii sa kasaysayan sa nahaunang ug ikatulong mga manulonda.

The work of combining Divinity with humanity is also represented as the combining of two temples. It also represented as marriage where a man and a woman, or a female temple and a male temple are joined and become one flesh. Christ erected the Millerite temple for the purpose of leading them into His Heavenly temple where they would find “rest,” represented in the history of 1844 by the seventh-day Sabbath.

Ang buhat sa paghiusa sa Pagka-Dios uban sa pagkatawo gisimbolo usab ingon nga paghiusa sa duha ka mga templo. Gisimbolo usab kini ingon nga kaminyoon diin ang lalaki ug ang babaye, o ang templong babaye ug ang templong lalaki, ginahiusa ug mahimong usa ka unod. Gitukod ni Cristo ang templong Millerite alang sa katuyoan sa pagdala kanila ngadto sa Iyang langitnong templo diin ilang makaplagan ang “kapahulayan,” nga gisimbolo sa kasaysayan sa 1844 pinaagi sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw.

When this understanding of Massa and Meribah, as the fourth test, is applied between an opening test which also represents three tests, and which is then followed by the Sunday law of the fifth and sixth tests—you can then see, but only if you are willing to see, that the threefold manna test is the first test, followed by a test that proceeds the third twofold test of Aaron’s golden calf. Massa and Meribah are represented together, for it is only in the second angel’s message that a prophetic “doubling,” is located. The first three tests of the manna are the first angel’s message. The test of Massa and Meribah is the second angel’s message and Aaron’s rebellion is the third angel’s message.

Sa diha nga kining pagsabot bahin sa Massa ug Meribah, ingon nga ikaupat nga pagsulay, iaplikar tali sa usa ka pang-abli nga pagsulay nga nagrepresentar usab sa tulo ka mga pagsulay, ug nga unya sundan sa balaod sa Dominggo sa ikalima ug ikaunom nga mga pagsulay—unya imong makita, apan kon andam ka lamang nga makakita, nga ang tulo-ka-bahin nga pagsulay sa manna mao ang unang pagsulay, nga sundan sa usa ka pagsulay nga magauna sa ikatulong duruha-ka-bahin nga pagsulay sa bulawang nating baka ni Aaron. Ang Massa ug Meribah girepresentar nga magkauban, kay sa mensahe lamang sa ikaduhang manulunda nahimutang ang usa ka profetikanhong “pagdoble.” Ang unang tulo ka mga pagsulay sa manna mao ang mensahe sa unang manulunda. Ang pagsulay sa Massa ug Meribah mao ang mensahe sa ikaduhang manulunda ug ang pagsukol ni Aaron mao ang mensahe sa ikatulong manulunda.

The fifth test is the test of Aaron’s golden calf which begins with a manifestation of idolatry when the rebels thought their naked rebellion was concealed from God.

Ang ikalimang pagsulay mao ang pagsulay sa bulawanong nating vaca ni Aaron, nga nagsugod pinaagi sa pagpakita sa idolatriya sa dihang ang mga rebelde naghunahuna nga ang ilang hubo nga pagrebelde natago gikan sa Dios.

> And when the people saw that Moses delayed to come down out of the mount, the people gathered themselves together unto Aaron, and said unto him, Up, make us gods, which shall go before us; for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And Aaron said unto them, Break off the golden earrings, which are in the ears of your wives, of your sons, and of your daughters, and bring them unto me. And all the people brake off the golden earrings which were in their ears, and brought them unto Aaron. And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord.

> Ug sa diha nga nakita sa katawohan nga si Moises nalangan sa pagkanaog gikan sa bukid, ang katawohan nanagtigum ngadto kang Aaron, ug miingon kaniya: Tindog, buhata kami ug mga dios nga mouna kanamo; kay mahitungod niining si Moises, ang tawo nga nagdala kanamo gikan sa yuta sa Egipto, wala kami mahibalo kon unsa na ang nahitabo kaniya. Ug si Aaron miingon kanila: Tangtanga ninyo ang mga ariyos nga bulawan nga anaa sa mga dalunggan sa inyong mga asawa, sa inyong mga anak nga lalake, ug sa inyong mga anak nga babaye, ug dad-a kini kanako. Ug ang tibook katawohan nangtangtang sa mga ariyos nga bulawan nga diha sa ilang mga dalunggan, ug gidala kini ngadto kang Aaron. Ug iyang gidawat kini gikan sa ilang kamot, ug gihulma kini pinaagi sa usa ka galamiton sa pagkulit, sa tapus niya kini himoa nga nating vaca nga tinunaw: ug sila miingon: Kini mao ang imong mga dios, Oh Israel, nga nagdala kanimo gikan sa yuta sa Egipto. Ug sa pagkakita niini ni Aaron, nagtukod siya ug usa ka halaran sa atubangan niini; ug si Aaron nagpahayag, ug miingon: Ugma maoy pista alang kang Jehova.

> And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:1–6.

> Ug sila mibangon pagsayo sa pagkasunod nga adlaw, ug naghalad ug mga halad-nga-sinunog, ug nagdala ug mga halad-sa-pakigdait; ug ang katawhan milingkod aron mokaon ug moinom, ug mingtindog aron magdula. Exodo 32:1–6.

The sixth test is the second part of the golden calf rebellion, when Moses returns from receiving the Ten Commandments. Moses asks, “Who is on the Lord’s side?” the majority remained passive or aligned with idolaters, manifesting the same rebellion openly in the mediator’s presence.

Ang ikaunom nga pagsulay mao ang ikaduhang bahin sa pagrebelde sa bulawang nating baka, sa dihang mipauli si Moises gikan sa pagdawat sa Napulog ka Sugo. Nangutana si Moises, “Kinsa ang dapig sa Ginoo?” ang kadaghanan nagpabiling walay lihok o miuyon sa mga magsisimba sa mga dios-dios, nga dayag nga nagpakita sa maong mao gihapong pagrebelde diha sa atubangan sa tigpataliwala.

The fifth and sixth tests clearly typify and align with the Sunday law. Elijah on Mount Carmel asks a similar question as Moses did. Choose this day who you will serve, points to the test of the Sunday law. The symbolism of the image of the beast test points to the Sunday law. The division of the Levites in Aaron’s story and the division of the twelve tribes in the story of Jeroboam’s two golden calves, identify the division of the wise and foolish at the Sunday law. The Laodiceans are the foolish virgins, as testified to by Sister White, and therefore the division of the virgins at the Sunday law is the division of Laodiceans and Philadelphians. The fifth and sixth tests, which are one twofold test, align with the Sunday law, which means they align with 1863, and Kadesh.

Ang ikalima ug ikaunom nga mga pagsulay sa dayag nagatipolohiya ug nagakahisubay sa balaod sa Dominggo. Si Elias didto sa Bukid Carmel nangutana sa susamang pangutana sama sa gihimo ni Moises. Pilia niining adlawa kon kinsa ang inyong alagaron, nagatudlo ngadto sa pagsulay sa balaod sa Dominggo. Ang simbolismo sa pagsulay sa larawan sa mananap nagatudlo ngadto sa balaod sa Dominggo. Ang pagbahin sa mga Levihanon sa kasaysayan ni Aaron ug ang pagbahin sa napulog-duha ka mga banay sa kasaysayan sa duha ka bulawanong nating baka ni Jeroboam, nagaila sa pagbahin sa mga manggialamon ug mga buang diha sa balaod sa Dominggo. Ang mga Laodiceanhon mao ang mga buang nga ulay, sumala sa gipanghimatuoran ni Sister White, ug busa ang pagbahin sa mga ulay diha sa balaod sa Dominggo mao ang pagbahin sa mga Laodiceanhon ug mga Philadelphianhon. Ang ikalima ug ikaunom nga mga pagsulay, nga usa ka duha-ka-bahin nga pagsulay, nagakahisubay sa balaod sa Dominggo, nga nagapasabot nga nagakahisubay usab kini sa 1863, ug sa Kadesh.

Chapters thirty-two and thirty-three of Exodus are fulfilled on the very same day, just hours apart, and that day typifies 1863 and Kadesh. In chapter thirty-three Moses asks to see God’s glory. Therefore, we see Moses in the fifth and sixth provocations being transformed into the one hundred and forty-four thousand. That same Moses is also at Kadesh striking the Rock a second time, thus representing a class that are crushed by the Rock which they refused to fall upon. That Rock is a message, and there are therefore two symbols of Moses at Kadesh, one manifesting God’s glory and the other rejecting the Rock.

Ang ika-katriyenta ug duha ug ika-katriyenta ug tulo nga mga kapitulo sa Exodo natuman sa mao gayud nga adlaw, pipila lamang ka oras ang gilay-on, ug kana nga adlaw nagasimbolo sa 1863 ug sa Kadesh. Sa kapitulo ika-katriyenta ug tulo, si Moises nangayo nga makita niya ang himaya sa Dios. Busa, atong makita si Moises diha sa ikalima ug ikaunom nga mga paghagit nga ginabag-o ngadto sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana rang si Moises atua usab sa Kadesh nga naghapak sa Bato sa ikaduhang higayon, sa ingon nagrepresentar sa usa ka pundok nga pagadugmokon sa Bato nga ilang gidumiliang kahulugan. Kana nga Bato mao ang usa ka mensahe, ug busa adunay duha ka mga simbolo ni Moises didto sa Kadesh, ang usa nagapadayag sa himaya sa Dios ug ang usa nagasalikway sa Bato.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “Ang mga nagatindog ingon nga mga magbalantay sa Dios diha sa mga kuta sa Sion kinahanglan nga mga tawo nga makahimo sa pagtan-aw sa mga kapeligrohan sa dili pa kini moabot sa katawhan,—mga tawo nga makahimo sa pag-ila sa kalainan tali sa kamatuoran ug kasaypanan, pagkamatarong ug pagkadili-matarong.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Miabot na ang pasidaan: Walay bisan unsa nga tugotan nga mosulod nga makasamok sa patukoranan sa pagtoo nga maoy among gitukoran sukad pa sa pag-abot sa mensahe niadtong 1842, 1843, ug 1844. Anaa ako niining mensahe, ug sukad niadto nagbarug ako atubangan sa kalibotan, matinud-anon sa kahayag nga gihatag kanamo sa Dios. Wala kami magtinguha nga kuhaon ang among mga tiil gikan sa entablado diin kini gipahimutang samtang sa matag adlaw nangita kami sa Ginoo pinaagi sa mainiton nga pag-ampo, nangita ug kahayag. Naghunahuna ba kamo nga biyaan ko ang kahayag nga gihatag sa Dios kanako? Kini mamahimong ingon sa Bato sa mga Kapanahonan. Kini nagmando kanako sukad pa sa paghatag niini.” Review and Herald, Abril 14, 1903.

One of the symbols of ‘Moses at Kadesh’ strikes the Rock with a rod, a symbol of authority. The first time it was God’s authority and the second time it was man’s authority. The class represented by Moses at the second Kadesh are represented as the drunkards of Ephraim, who use their theological authority (rod) to attack the message of the latter rain, which is the message of the old paths of 1840 to 1844.

Usa sa mga simbolo sa “Moses didto sa Kadesh” mao ang paghapak sa Bato pinaagi sa usa ka sungkod, nga simbolo sa awtoridad. Sa unang higayon, kini mao ang awtoridad sa Dios, ug sa ikaduhang higayon, kini mao ang awtoridad sa tawo. Ang pundok nga girepresentahan ni Moises sa ikaduhang Kadesh gihulagway ingon nga mga palahubog sa Ephraim, nga nagagamit sa ilang teolohikal nga awtoridad (sungkod) aron sa pagsulong batok sa mensahe sa ulahing ulan, nga mao ang mensahe sa karaang mga alagianan sa 1840 ngadto sa 1844.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “Ang tanang mga mensahe nga gihatag sukad sa 1840–1844 kinahanglan karon ipahayag sa mabaskog nga paagi, kay daghan ang mga tawo nga nawad-an sa ilang giya. Ang mga mensahe kinahanglan moadto ngadto sa tanang mga iglesia.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Miingon si Cristo, “Bulahan ang inyong mga mata, kay sila nakakita; ug ang inyong mga dalunggan, kay sila nakadungog. Kay sa pagkatinuod nagaingon Ako kaninyo, nga daghang mga propeta ug mga matarung nga tawo nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala makakita niini; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala makadungog niini” [Mateo 13:16, 17]. Bulahan ang mga mata nga nakakita sa mga butang nga nakita sa 1843 ug 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “Ang mensahe gihatag na. Ug kinahanglan nga walay paglangan sa pagsubli sa mensahe, kay ang mga ilhanan sa mga panahon nagakatuman na; ang panapusong buhat kinahanglan matuman. Usa ka dakong buluhaton pagabuhaton sulod sa hamubo nga panahon. Usa ka mensahe sa dili madugay igahatag pinaagi sa pagtudlo sa Dios nga motubo ngadto sa usa ka makusog nga singgit. Unya si Daniel motindog sa iyang bahin, aron sa paghatag sa iyang pagpamatuod.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

The first test of manna is three tests. The last of the ten tests is the test of the third angel. Both first and last represent “rest” as a symbol of the test. The first test is three tests, representing the first angel that is followed by the second angel, but the fourth test, where the sealing and lifting up as an ensign, is represented by Massa and Meribah. The third angel, represented by the fifth and sixth tests, is the third test, which followed the second test of Massa and Meribah, and the first test of manna.

Ang unang pagsulay sa manna mao ang tulo ka mga pagsulay. Ang kataposang sa napulo ka mga pagsulay mao ang pagsulay sa ikatulong manulonda. Ang una ug ang ulahi parehong nagrepresentar sa “kapahulayan” ingon nga usa ka simbolo sa pagsulay. Ang unang pagsulay mao ang tulo ka mga pagsulay, nga nagrepresentar sa unang manulonda nga gisundan sa ikaduhang manulonda, apan ang ikaupat nga pagsulay, diin ang pagselyo ug ang pagpataas ingon nga usa ka bandila, girepresentahan sa Massa ug Meribah. Ang ikatulong manulonda, nga girepresentahan sa ikalima ug ikaunom nga mga pagsulay, mao ang ikatulong pagsulay, nga misunod sa ikaduhang pagsulay sa Massa ug Meribah, ug sa unang pagsulay sa manna.

The provocation at Taberah set forth in Numbers 11:1–3 is the seventh test. The verses that introduce the fiery trial of faith represented by “Taberah,” which means ‘a burning place’ are preceded with verses identifying the movement of God’s people through the wilderness. The impatience manifested in chapter ten is contrasted with the one hundred and forty-four thousand who follow the Lamb whithersoever He goeth. These are those who have the patience of the saints, but ancient Israel was manifesting impatience in chapter ten that leads to their fiery ordeal in chapter eleven.

Ang paghagit sa Tabera nga gipakita sa Numeros 11:1–3 mao ang ikapitong pagsulay. Ang mga bersikulo nga nagpaila sa mapintas nga pagsulay sa pagtoo nga girepresentahan sa “Tabera,” nga nagpasabot ug ‘dapit sa pagdilaab,’ giunhan sa mga bersikulo nga nagaila sa paglihok sa katawhan sa Dios latas sa kamingawan. Ang pagkadili-mapailubon nga napadayag sa kapitulo napulo gikompara sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga nagsunod sa Cordero bisan asa Siya moadto. Kini mao sila ang adunay pailub sa mga balaan, apan ang karaang Israel nagpadayag ug pagkadili-mapailubon sa kapitulo napulo nga maoy nagdala ngadto sa ilang mapintas nga kalisdanan sa kapitulo onse.

> And they departed from the mount of the Lord three days’ journey: and the ark of the covenant of the Lord went before them in the three days’ journey, to search out a resting place for them. And the cloud of the Lord was upon them by day, when they went out of the camp. And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said, Rise up, Lord, and let thine enemies be scattered; and let them that hate thee flee before thee. And when it rested, he said, Return, O Lord, unto the many thousands of Israel. Numbers 10:33–36.

> Ug nanglakat sila gikan sa bukid ni Jehova sa gilay-on sa panaw nga tulo ka adlaw; ug ang arka sa tugon ni Jehova nag-una kanila sulod sa panaw nga tulo ka adlaw, aron sa pagpangita ug dapit nga kapahulayan alang kanila. Ug ang panganod ni Jehova diha sa ibabaw nila sa maadlaw, sa dihang nanggula sila gikan sa kampo. Ug nahitabo, sa dihang misugod sa paglakaw ang arka, nga si Moises miingon, Tindog, O Jehova, ug ipatibulaag ang imong mga kaaway; ug ipapahawa sa imong atubangan kadtong nanagdumot kanimo. Ug sa dihang mipahulay kini, siya miingon, Bumalik ka, O Jehova, ngadto sa daghang mga linibo sa Israel. Numeros 10:33–36.

The next verse introduces the rebellion of Taberah.

Ang sunod nga bersikulo nagpaila sa pagrebelde sa Taberah.

> And when the people complained, it displeased the Lord: and the Lord heard it; and his anger was kindled; and the fire of the Lord burnt among them, and consumed them that were in the uttermost parts of the camp. And the people cried unto Moses; and when Moses prayed unto the Lord, the fire was quenched. And he called the name of the place Taberah: because the fire of the Lord burnt among them. Numbers 11:1–3.

> Ug sa dihang ang katawhan nagbagulbol, kini nakapahasol sa Ginoo; ug ang Ginoo nakadungog niini; ug ang iyang kasuko misilaob; ug ang kalayo sa Ginoo midilaab sa ilang taliwala, ug milamoy kanilang diha sa kinatumyang mga dapit sa campo. Ug ang katawhan mituwaw kang Moises; ug sa dihang si Moises nag-ampo sa Ginoo, ang kalayo napalong. Ug iyang gihinganlan ang dapit nga Tabera: tungod kay ang kalayo sa Ginoo midilaab sa ilang taliwala. Numeros 11:1–3.

The provocation which followed the manifestation of fire, was the longing for flesh food and is the eighth test. This is located in Numbers 11:4–34. The complaining in Taberah represents a corrupted higher nature, a lack of patience, and the rebellion of the lust for the fleshpots of Egypt represents the lower nature. The fire represents purification by fire of the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, for prophetically Taberah means a burning place and the burning place in God’s prophetic Word is located in Malachi three where fire produces an impatient class destined to be purged and a patient class who are purified as an offering that is lifted up.

Ang paghagit nga misunod sa pagpakita sa kalayo mao ang pangibog sa pagkaong unod ug mao kini ang ikawalong pagsulay. Kini makita diha sa Numeros 11:4–34. Ang pagbagulbol sa Tabera nagrepresentar sa usa ka nadaot nga mas hataas nga kinaiya, kakulang sa pagpailub, ug ang pagrebelde sa kailibgon alang sa mga kolon sa unod sa Egipto nagrepresentar sa ubos nga kinaiya. Ang kalayo nagrepresentar sa paghinlo pinaagi sa kalayo sa Mensahero sa Pakigsaad diha sa Malakias kapitulo tres, kay sa pagtagna, ang Tabera nagpasabot ug usa ka dapit nga nagdilaab, ug ang dapit nga nagdilaab diha sa matagnaong Pulong sa Dios makita sa Malakias tres diin ang kalayo nagmugna ug usa ka walay pailub nga pundok nga gitagana aron hinloan pinaagi sa pagpapas, ug usa ka mapailubon nga pundok nga ginahinloan ingon nga halad nga ginabayaw.

Those represented by Moses in the twofold test of Taberah’s higher and lower nature are the one hundred and forty-four thousand who have settled into the truth both intellectually and also spiritually. The intellect identifies the higher nature and spiritually represents the combination of Divinity with humanity. Divinity can only be combined with humanity when the lower nature is crucified and dead. To be settled into the truth intellectually and spiritually represents the experience of the being sealed. The fires of Taberah represent the final separation of wheat and tares in the work of Christ raising the temple of the one hundred and forty-four thousand.

Kadtong girepresentahan ni Moises sa duruha ka pilo nga pagsulay sa hataas ug ubos nga kinaiya sa Tabera mao ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo nga nanagpahimutang na sa kamatuoran sa kinaugalingon sa hunahuna ug usab sa espirituhanon. Ang hunahuna nag-ila sa hataas nga kinaiya ug sa espirituhanon nagarepresentar sa panaghiusa sa Pagka-Dios ug sa pagkatawo. Ang Pagka-Dios mahimo lamang mahiusa sa pagkatawo sa dihang ang ubos nga kinaiya gilansang sa krus ug patay na. Ang pagpahimutang sa kamatuoran sa hunahuna ug sa espirituhanon nagarepresentar sa kasinatian sa pagkatimrihan. Ang mga kalayo sa Tabera nagarepresentar sa katapusang pagbulag sa trigo ug sa mga sagbot sa buhat ni Cristo sa pagpabarog sa templo sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo.

The ninth test is the rebellion of Miriam and Aaron found in Numbers 12. The provocation was not unlike the provocation of Korah, Dathan and Abiram or Minneapolis, in 1888. The issue was not simply the rejection of God’s message, but the rejection of God’s choice of leadership.

Ang ikasiyam nga pagsulay mao ang pagrebelde ni Miriam ug Aaron nga makita diha sa Numeros 12. Ang paghagit dili lahi sa paghagit ni Korah, Dathan ug Abiram o sa Minneapolis, niadtong 1888. Ang isyu dili lamang ang pagsalikway sa mensahe sa Dios, kondili usab ang pagsalikway sa pinili sa Dios nga pagpangulo.

The condemnation of leaders who reject not only the message, but also the messenger precedes the tenth test. The leadership manifest as apostates just before the Sunday law, which is the tenth test. The Sunday law aligns with the cross, and on the way to the cross, which is the Sunday law, the leadership chose Barabbas, a false Christ, for “bar” means ‘son of’ an “abba” means ‘father.’ Approaching the cross (the Sunday law) or Kadesh, the leadership manifests full blown apostasy choosing a counterfeit Christ and also expressing directly to the civil authorities that they have no king, but Caesar.

Ang pagkahinukman sa mga pangulo nga misalikway dili lamang sa mensahe kondili usab sa mensahero nagauna sa ikanapulong pagsulay. Ang pagpangulo magapadayag ingon nga mga apostata sa dili pa ang balaod sa Domingo, nga mao ang ikanapulong pagsulay. Ang balaod sa Domingo nagatugbang sa krus, ug sa dalan paingon sa krus, nga mao ang balaod sa Domingo, ang pagpangulo mipili kang Barabbas, usa ka mini nga Cristo, kay ang “bar” nagakahulogan ug “anak ni” ug ang “abba” nagakahulogan ug “amahan.” Sa pagduol sa krus (ang balaod sa Domingo) o sa Kadesh, ang pagpangulo nagapadayag sa hingpit nga apostasiya pinaagi sa pagpili ug peke nga Cristo ug usab sa direkta nga pagpahayag ngadto sa mga sibil nga awtoridad nga sila walay hari gawas kang Cesar.

The seventh, eighth and ninth test are identifying the sealing process, but the illustration is of the foolish virgins. The tenth of those tests was the first rebellion of Kadesh, typifying 1863. From 1846 the Hebrews were brought to Sinai to receive the Law. The two tables of the Ten Commandments are the symbol of God’s covenant relationship to ancient literal Israel, and the two tables of Habakkuk are the symbol of modern spiritual Israel’s covenant relationship. The second table was set forth in 1850, and just as ancient Israel vowed to keep the Law, by 1856 a final test was brought, as typified by spies visiting the Promised Land. The majority opinion that was reached over the seven years from 1856 unto 1863 was that the Laodicean wilderness is where they wished to die.

Ang ikapito, ikawalo ug ikasiyam nga pagsulay maoy nag-ila sa proseso sa pagpatik, apan ang hulagway mao ang sa mga buangbuang nga ulay. Ang ikanapulo nianang mga pagsulay mao ang unang pagrebelde sa Kadesh, nga nagalarawan sa 1863. Gikan sa 1846 ang mga Hebreohanon gidala ngadto sa Sinai aron modawat sa Balaod. Ang duha ka papan sa Napulo ka Sugo mao ang simbolo sa pakigsaad sa Dios sa karaang literal nga Israel, ug ang duha ka papan sa Habakkuk mao ang simbolo sa pakigsaad sa modernong espirituhanong Israel. Ang ikaduhang papan gipadayag sa 1850, ug maingon nga ang karaang Israel misaad sa pagbantay sa Balaod, sa pag-abot sa 1856 gidala ang katapusang pagsulay, sumala sa gihulagway sa mga maniniid nga mibisita sa Yutang Saad. Ang opinyon sa kadaghanan nga naporma sulod sa pito ka tuig gikan sa 1856 hangtod sa 1863 mao nga ang kamingawan sa Laodicea mao ang dapit diin sila nangandoy nga mamatay.

The period of 1844 to 1863 is typified by the period that begins with baptism at the Red Sea which ended with another baptism at the Jordan River, in the identical location which Jesus would become the Christ, when He was later baptized by John. The baptism at the Red Sea identified a covenant relationship with ancient Israel. That relationship began with a marriage that simultaneously instigated a ten-step testing process. They were then brought to Sinai and promised to keep His law, but didn’t, and then failed the tenth and final test at the first rebellion of Kadesh. After the forty years, and the second and greater rebellion at Kadesh they entered the Promised Land by being baptized into the Jordan River.

Ang yugto gikan sa 1844 ngadto sa 1863 gihulagway pinaagi sa yugto nga nagsugod sa bunyag didto sa Mapulang Dagat ug natapos sa laing bunyag didto sa Suba sa Jordan, sa mao gayod nga dapit diin si Jesus mahimong ang Cristo, sa dihang Siya sa ulahi gibunyagan ni Juan. Ang bunyag didto sa Mapulang Dagat nagpaila sa usa ka pakigsaad nga relasyon uban sa karaang Israel. Kana nga relasyon nagsugod pinaagi sa usa ka kaminyoon nga sa samang higayon nagpasiugda sa usa ka napulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay. Dayon gidala sila ngadto sa Sinai ug misaad sila sa pagtuman sa Iyang balaod, apan wala nila kini buhata, ug unya napakyas sila sa ikapulo ug katapusang pagsulay sa unang pagsukol sa Kadesh. Human sa kap-atan ka tuig, ug sa ikaduha ug mas dakong pagsukol sa Kadesh, misulod sila sa Yutang Saad pinaagi sa pagkabunyag ngadto sa Suba sa Jordan.

All the waymarks of baptism are tied together with the covenant. The history of the omega and second Kadesh, align with the history of the first an alpha Kadesh. Moses’ omega rebellion was far greater than the rebellion of an entire nation in the alpha rebellion of Kadesh. The omega is always greater. Both rebellions together represent the rebellion of Isaiah’s learned and unlearned who refuse to enter into the rest of the latter rain message.

Ang tanang mga timaan sa bautismo nahigot pag-ayo uban sa tugon. Ang kasaysayan sa omega ug sa ikaduhang Kadesh nahiuyon sa kasaysayan sa nahaunang ug alpha nga Kadesh. Ang rebelyon ni Moises sa omega labi pang dako kay sa rebelyon sa tibuok nasod diha sa alpha nga rebelyon sa Kadesh. Ang omega kanunayng mas dako. Ang duha ka rebelyon nga magkahiusa nagrepresentar sa rebelyon sa mga maalamon ug dili maalamon ni Isaias nga nagdumili sa pagsulod ngadto sa pahulay sa mensahe sa ulahing ulan.

Three baptisms (Red Sea, Jordan River and Jordan River), the first of Moses and the last of Christ, thus Moses is the alpha and Christ the omega. The letter between the first and the twenty-second letters of the Hebrew alphabet, the thirteenth letter, when attached and following the first letter that is then attached to the last and twenty-second letter creates the Hebrew word “truth.” The middle baptism was the Jordan River and Kadesh. The first baptism at the Red Sea, was followed by the baptism at the Jordan. But the first baptism at the Jordan was put off for forty years until the second visit to Kadesh and the actual baptism of the Jordan. The third baptism, representing the time of visitation for the Jews had arrived as Christ began His work of confirming the covenant for one week in fulfillment of Daniel nine and verse twenty-seven and it was the hour of judgment for ancient Israel.

Tulo ka bautismo (Dagat nga Mapula, Suba sa Jordan ug Suba sa Jordan), ang nahauna kang Moises ug ang ulahi kang Cristo; busa si Moises mao ang alpha ug si Cristo ang omega. Ang letra nga anaa tali sa nahauna ug sa ikakaluhaan ug duha ka mga letra sa Hebreohanong alpabeto, ang ikapulog tulo nga letra, sa dihang idugtong ug mosunod sa nahaunang letra nga unya idugtong sa ulahi ug sa ikakaluhaan ug duha ka letra, nagmugna sa Hebreohanong pulong nga “kamatuoran.” Ang tunga-tungang bautismo mao ang Suba sa Jordan ug ang Kades. Ang nahaunang bautismo sa Dagat nga Mapula gisundan sa bautismo sa Jordan. Apan ang nahaunang bautismo sa Jordan gilangan sulod sa kap-atan ka tuig hangtod sa ikaduhang pagduaw sa Kades ug sa tinuod nga bautismo sa Jordan. Ang ikatulong bautismo, nga nagrepresentar sa panahon sa pagduaw alang sa mga Judio, miabot na samtang gisugdan ni Cristo ang Iyang buluhaton sa paglig-on sa tugon sulod sa usa ka semana, sa katumanan sa Daniel 9:27, ug kini mao ang takna sa paghukom alang sa karaang Israel.

The first baptism at the Red Sea is the first angel’s message, and the two visits to Kadesh represent a “doubling”, for the first visit to Kadesh and the Jordan River is where the rebellion of God’s covenant people is represented and at the second Kadesh the rebellion of the leadership is manifested. Kadesh and the two visits represent a doubling of the second angel’s message where two classes are manifested, and both classes are represented with citizens and also leadership. The baptism of Christ is the third angel’s message when the wheat and tares are separated as was ancient Israel from the Christian bride Christ married in the hour of ancient Israel’s judgment.

Ang unang bautismo didto sa Mapulang Dagat mao ang mensahe sa unang manulonda, ug ang duha ka pagduaw sa Kadesh nagrepresentar ug usa ka “pagdoble,” kay sa unang pagduaw sa Kadesh ug sa Suba sa Jordan mao ang dapit diin girepresentahan ang pagsukol sa katawhan sa pakigsaad sa Dios, ug sa ikaduhang Kadesh gipadayag ang pagsukol sa pagpangulo. Ang Kadesh ug ang duha ka pagduaw nagrepresentar sa usa ka pagdoble sa mensahe sa ikaduhang manulonda diin gipadayag ang duha ka mga hut-ong, ug ang duha ka mga hut-ong girepresentahan pinaagi sa mga lungsoranon ug usab sa pagpangulo. Ang bautismo ni Cristo mao ang mensahe sa ikatulong manulonda sa dihang gibulag ang trigo ug ang mga bunglayon, maingon nga gibulag ang karaang Israel gikan sa Cristohanong pamanhonon nga gipangasawa ni Cristo sa takna sa paghukom sa karaang Israel.

The period of 1844 to 1863 is the Red Sea to the first rebellion at Kadesh. 1844 is the Red Sea crossing, 1846 is the manna, symbol of the Sabbath test which the Whites passed in 1846 when they were married. In 1849 the Lord stretched forth his hand a second time to gather His people. He had gathered them during the first angel’s message when the first of Habakkuk’s tables arrived in history, and the second table was designed for the same purpose.

Ang yugto gikan sa 1844 hangtod sa 1863 mao ang Dagat nga Mapula ngadto sa unang pagrebelde sa Kadesh. Ang 1844 mao ang pagtabok sa Dagat nga Mapula, ang 1846 mao ang manna, simbolo sa pagsulay sa Igpapahulay nga napasar sa mga White niadtong 1846 sa dihang sila naminyo. Sa 1849 ang Ginoo mituy-od pag-usab sa Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron tigumon ang Iyang katawhan. Iyang gitigum sila sa panahon sa mensahe sa unang manulonda sa dihang ang nahaunang lamesa ni Habakkuk miabut sa kasaysayan, ug ang ikaduhang lamesa gituyo alang sa maong katuyoan.

The omega 1850 table was to gather and test, for that is what the alpha 1843 table did. The first angel had a table, and the third angel also had a table, for the first is the alpha and the third is the omega. The “two tables” are waymarks of the first and third angel’s—not the second. The prophetic period of the “tables” begins with a table with error and ends with a table with no error. The history between the two tables is the history of the second angel, where the chart is set aside until 1850.

Ang lamesa sa omega 1850 gituyo aron magtigom ug magsulay, kay mao kana ang gibuhat sa lamesa sa alpha 1843. Ang unang manulonda adunay lamesa, ug ang ikatulong manulonda usab adunay lamesa, kay ang una mao ang alpha ug ang ikatulo mao ang omega. Ang “duha ka lamesa” mao ang mga timailhan sa unang ug ikatulong manulonda—dili sa ikaduha. Ang tagnaong yugto sa mga “lamesa” nagsugod sa usa ka lamesa nga adunay sayop ug matapos sa usa ka lamesa nga walay sayop. Ang kasaysayan tali sa duha ka lamesa mao ang kasaysayan sa ikaduhang manulonda, diin ang tsart gisalikway hangtod sa 1850.

After the year 1843 ended on April 19, 1844, the 1843 chart was set aside for it then erroneously predicted the year 1843. From April 19, 1844 unto 1850 there is no Habakkuk’s table. In the history of the second angel, there was no chart and—Babylon fell. The alpha is a table the omega is a table and the middle is the fall of Babylon; a symbol of rebellion which is associated with the period when there was no table. The historical period of Habakkuk’s tables bears the signature of truth.

Human sa matapos ang tuig 1843 niadtong Abril 19, 1844, ang tsart sa 1843 gisalikway tungod kay niadto kini, sa sayop, nagtagna sa tuig 1843. Gikan sa Abril 19, 1844 hangtod sa 1850 walay lamesa ni Habakkuk. Sa kasaysayan sa ikaduhang manulonda, walay tsart ug—nahulog ang Babilonia. Ang alpha mao ang usa ka lamesa, ang omega mao ang usa ka lamesa, ug ang taliwala mao ang pagkapukan sa Babilonia; usa ka simbolo sa pagrebelde nga nalangkit sa kapanahonan sa dihang walay lamesa. Ang historikal nga panahon sa mga lamesa ni Habakkuk nagdala sa timaan sa kamatuoran.

1850 was typified by Sinai and the giving of the Law. That event was commemorated with Pentecost, when two wave loaves were lifted up. The process of lifting up the wave loaves is represented by the printing and promotion of the table in May of 1842, and the history of 1849 when the second chart was prepared and 1850 when it was available. The period is represented in the line of Christ as the fifty days from His resurrection unto Pentecost, a period divided into forty days followed by ten.

Ang 1850 gilarawan pinaagi sa Sinai ug sa paghatag sa Balaod. Kadtong hitabo gisaulog pinaagi sa Pentecostes, sa dihang gidala sa ibabaw ang duha ka tinay nga halad-uyog. Ang proseso sa pagdala sa ibabaw sa mga tinay nga halad-uyog girepresentahan pinaagi sa pag-imprenta ug pagpasiugda sa tsart niadtong Mayo 1842, ug sa kasaysayan sa 1849 sa dihang giandam ang ikaduhang tsart ug sa 1850 sa dihang kini magamit na. Kini nga yugto girepresentahan sa linya ni Cristo ingon sa kalim-an ka adlaw gikan sa Iyang pagkabanhaw hangtod sa Pentecostes, usa ka yugto nga gibahin ngadto sa kap-atan ka adlaw nga gisundan sa napulo.

In 1849 Christ was stretching forth his hand a second time, and in 1850 Habakkuk’s second table was available and the testing process leading to Kadesh moved forward. In 1856 the last of ancient Israel’s ten tests arrived when new light on Miller’s foundational prophetic revelation was published in the movement’s periodical. For twenty-five hundred and twenty prophetic days, from 1856 unto 1863, the spies went in to search the land. In 1863 they chose a new leader to take them back to Egypt.

Niadtong 1849 si Cristo nagbuklad pag-usab sa iyang kamot sa ikaduhang higayon, ug niadtong 1850 ang ikaduhang lamesa ni Habacuc anaa na, ug ang proseso sa pagsulay nga nagdala ngadto sa Kades milampos sa pagpadayon. Niadtong 1856 miabot ang ulahi sa napulo ka mga pagsulay sa karaang Israel sa dihang ang bag-ong kahayag bahin sa pundasyonal nga pinadayag sa tagna ni Miller gimantala sa peryodiko sa kalihukan. Sulod sa duha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan ka mapanagnong mga adlaw, gikan sa 1856 hangtod sa 1863, ang mga espiya misulod aron sa pagsusi sa yuta. Niadtong 1863 mipili sila ug bag-ong pangulo aron sa pagdala kanila pagbalik ngadto sa Egipto.

We will continue these truths in the next article.

Padayonon nato kining mga kamatuoran sa sunod nga artikulo.

> “In a vision given me at Bordoville, Vermont, December 10, 1871, I was shown that the position of my husband has been a very difficult one. A pressure of care and labor has been upon him. His brethren in the ministry have not had these burdens to bear, and they have not appreciated his labors. The constant pressure upon him has taxed him mentally and physically. I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.

> “Sa usa ka panan-awon nga gihatag kanako didto sa Bordoville, Vermont, niadtong Disyembre 10, 1871, gipakita kanako nga ang kahimtang sa akong bana nahimong usa ka hilabihan ka lisod. Usa ka kabug-aton sa pag-atiman ug paghago diha kaniya. Ang iyang mga igsoon sa ministeryo wala makapas-an niining maong mga palas-anon, ug wala nila hatagi ug bili ang iyang mga pagpangabudlay. Ang walay hunong nga kabug-aton nga diha kaniya nakapahago kaniya sa hunahuna ug sa lawas. Gipakita kanako nga ang iyang kalabotan ngadto sa katawhan sa Dios susama, sa pipila ka bahin, sa kang Moises ngadto sa Israel. Adunay mga bagulbol batok kang Moises sa dihang anaa sila sa malisod nga mga kahimtang, ug adunay usab mga bagulbol batok kaniya.” Testimonies, volume 3, 85.

Back to Articles