Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Six

Ang Basahon ni Daniel - Gatus Ug Katloan ug Unom

The Prophetic Transition of Republicanism and Protestantism: From Death to Resurrection

Ang Propetikong Transisyon sa Republikano ug Protestantehanismo: Gikan sa Kamatayon ngadto sa Pagkabanhaw

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

There is a transition of both the Republican and the true Protestant horn of the earth beast that began in the year 2020. The true Protestant horn was slain on July 18, 2020, and the Republican horn was slain on November 3, 2020. According to Revelation chapter eleven, after three and a half symbolic days they will once again stand upon their feet. When they stand, the true Protestant horn will transition from Laodiceans to Philadelphians. They will have been taken out of a church, and brought into a movement. They have been taken out of the experience of the seventh church, into the experience of the sixth church. They have become the eighth, that is of the seven.

Adunay usa ka pagbalhin sa duha ka sungay sa mananap sa yuta—ang Republikano ug ang tinuod nga Protestante—nga nagsugod sa tuig 2020. Ang tinuod nga Protestante nga sungay gipatay niadtong Hulyo 18, 2020, ug ang Republikano nga sungay gipatay niadtong Nobyembre 3, 2020. Sumala sa Pinadayag kapitulo onse, human sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw, sila motindog pag-usab ibabaw sa ilang mga tiil. Sa diha nga sila motindog, ang tinuod nga Protestante nga sungay mobalhin gikan sa mga Laodiceanhon ngadto sa mga Filadelfianhon. Kuhaon sila gikan sa usa ka iglesia, ug dad-on ngadto sa usa ka kalihukan. Gikuha sila gikan sa kasinatian sa ikapitong iglesia ngadto sa kasinatian sa ikaunom nga iglesia. Nahimo silang ikawalo, nga iya sa pito.

The movement at the beginning of Adventism was the Philadelphian movement, and the Philadelphian movement is restored at the end. The work of the three angels of Revelation chapter fourteen, began as a movement, and it will end as a movement. The Philadelphian movement, represented by the sixth church of Philadelphia died in 1856, and beginning at the end of July in 2023, it is now being resurrected as the eighth, that is of the seven.

Ang kalihokan sa sinugdanan sa Adventismo mao ang Filadelfianhong kalihokan, ug ang Filadelfianhong kalihokan igapahiuli sa katapusan. Ang buhat sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse, nagsugod isip usa ka kalihokan, ug kini matapos usab isip usa ka kalihokan. Ang Filadelfianhong kalihokan, nga girepresentahan sa ikaunom nga iglesia sa Filadelfia, namatay niadtong 1856, ug sugod sa katapusan sa Hulyo sa 2023, kini karon ginabanhaw ingon nga ikawalo, nga mao ang usa sa pito.

In the same history, the Republican horn is experiencing a parallel death and resurrection, with the sixth president since Reagan at the time of the end in 1989 becoming the eighth president, who is of the seven. The process of transitioning for the Republican horn is represented by its merging together with the horn of apostate Protestantism, which is spiritual fornication and the image of the beast. The Republican horn becomes the eighth, that is of the seven, for it represents an image of the beast of Catholicism, that is the eighth head, that is of the seven heads, in Revelation chapter seventeen, and in Daniel chapter two.

Sa maong kasaysayan, ang sungay nga Republikano nagaagi sa usa ka kaparihong kamatayon ug pagkabanhaw, diin ang ikaunom nga presidente sukad kang Reagan sa panahon sa katapusan niadtong 1989 nahimong ikawalo nga presidente, nga gikan sa pito. Ang proseso sa pagbalhin sa sungay nga Republikano girepresentahan pinaagi sa iyang paghiusa uban sa sungay sa apostatang Protestanismo, nga mao ang espirituhanong pakighilawas ug ang larawan sa mapintas nga mananap. Ang sungay nga Republikano nahimong ikawalo, nga gikan sa pito, kay kini nagrepresentar sa usa ka larawan sa mapintas nga mananap sa Katolisismo, nga mao ang ikawalong ulo, nga gikan sa pito ka mga ulo, diha sa Pinadayag kapitulo disi-siyete, ug sa Daniel kapitulo dos.

The political transition of the horn of Republicanism is represented in the period of preparation from 1776 unto 1798. That prophetic period is a necessary key to recognize the unsealing of the hidden secret of Nebuchadnezzar’s image of the beasts. That period of preparation is represented by the period of a thirty-year preparation for both Christ and the antichrist.

Ang politikal nga transisyon sa sungay sa Republicanismo girepresentahan sa yugto sa pagpangandam gikan sa 1776 hangtod sa 1798. Kana nga propetikong yugto usa ka gikinahanglang yawi aron maila ang pag-abli sa tinagong sekreto sa hulagway sa mga mananap ni Nebuchadnezzar. Kana nga yugto sa pagpangandam girepresentahan sa yugto sa katloan ka tuig nga pagpangandam alang kang Cristo ug alang usab sa anticristo.

The sealing time from September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law is the prophetic period where the effect of every vision is accomplished. It represents the period that ends with the papacy returning to the throne of the earth as the eighth kingdom, that is of the seven, at the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. It has therefore been typified by the period that preceded the first time the papacy was enthroned in 538. In 538 the papacy passed a Sunday law at the Council of Orleans, identifying the end of the thirty years of preparation, and typifying the soon coming Sunday law. Jesus never changes, so there must be a period that precedes the Sunday law where the deadly wound is healed, as there was the first time the papacy was enthroned.

Ang panahon sa pagtimri gikan sa Septyembre 11, 2001 hangtod sa haduol nang pag-abot sa balaod sa Domingo mao ang propetikong yugto diin ang epekto sa matag panan-awon matuman. Kini nagrepresentar sa yugto nga matapos sa pagbalik sa pagkapapa ngadto sa trono sa yuta ingon nga ikawalong gingharian, nga gikan sa pito, sa takna sa “dakong linog” sa Pinadayag kapitulo onse. Busa kini gitipoan pinaagi sa yugto nga miuna sa unang higayon nga ang pagkapapa gipalingkod sa trono niadtong 538. Niadtong 538 ang pagkapapa mipasa ug balaod sa Domingo sa Konseho sa Orleans, nga nagtimaan sa katapusan sa katloan ka tuig nga pagpangandam, ug naglarawan sa haduol nang umaabot nga balaod sa Domingo. Si Jesus dili gayud mausab, busa kinahanglan adunay yugto nga mouna sa balaod sa Domingo diin ang makamatay nga samad mamaayo, maingon nga nahitabo sa unang higayon nga ang pagkapapa gipalingkod sa trono.

That period is represented by the histories associated with the waymarks of the years 508, 533 and 538. In the year 508 the period of preparation, or the setting up of the papacy began. The fourth kingdom of pagan Rome, a dragon power, had been subdued, and in 533, Justinian decreed that the papacy was the “head of the churches, and also the corrector of heretics.” All that was left in order for the papacy to take control in 538, was the removal of the Goths from the City of Rome, and that took place in the year 538. That thirty-year line of history ran parallel to the birth of Christ, that was followed by the ministry of John, that led to the empowerment of Jesus as the Messiah at His baptism.

Kana nga yugto gilarawan pinaagi sa mga kasaysayan nga nahilambigit sa mga timaan sa mga tuig 508, 533 ug 538. Sa tuig 508 nagsugod ang yugto sa pagpangandam, o ang pagpahaluna sa pagka-papa. Ang ikaupat nga gingharian sa paganong Roma, usa ka gahum nga dragon, napailalom na, ug sa 533, si Justinian nagmando nga ang pagka-papa mao ang “ulo sa mga iglesia, ug usab ang magtutul-id sa mga erehe.” Ang nahibilin na lamang aron ang pagka-papa makadumala sa 538 mao ang pagpahawa sa mga Goth gikan sa Siyudad sa Roma, ug kana nahitabo sa tuig 538. Kana nga katloan ka tuig nga linya sa kasaysayan midagan nga kaparis sa pagkatawo ni Cristo, nga gisundan sa ministeryo ni Juan, nga mitultol sa paghatag ug gahum kang Jesus ingon nga Mesiyas sa Iyang bautismo.

The period of preparation in the history of Christ runs parallel with the sealing time, and it addresses the internal line of the Protestant horn, while the period of preparation for the antichrist addresses the external line of the Republican horn. Those two periods provide two witnesses of September 11, 2001, October 7, 2023, and the soon coming Sunday law. One period is emphasizing the external and the other the internal testimony of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Ang yugto sa pagpangandam diha sa kasaysayan ni Cristo nagdagan nga kaangay sa panahon sa pagselyo, ug kini naghisgot sa sulodnong linya sa Protestante nga sungay, samtang ang yugto sa pagpangandam alang sa antikristo naghisgot sa gawasnong linya sa Republikano nga sungay. Kining duruha ka mga yugto nagahatag ug duha ka mga saksi sa Septiyembre 11, 2001, Oktubre 7, 2023, ug sa maabot na nga balaod sa Domingo. Ang usa ka yugto nagapasiugda sa gawasnon ug ang usa sa sulodnong pagpamatuod sa panahon sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

The work of John, as the voice in the wilderness who prepared the way for the Messenger of the Covenant, paralleled the decree of Justinian that prepared the way for the man of sin, who is the messenger of the covenant of death. October 7, 2023 was the warning of what is going to happen when the Sunday law is enforced, as it was in 538. October 7, 2023 parallels 533 in the period of preparation for the first time the papacy was placed on the throne of the earth. It is the warning that at the soon-coming Sunday law, as in 538, the pope will once again become both the head of the churches, and also the corrector of heretics. It is also the warning of the escalating warfare of Islam of the third woe.

Ang buluhaton ni Juan, ingon nga tingog sa kamingawan nga nag-andam sa dalan alang sa Mensahero sa Pakigsaad, nagkatakdo sa sugo ni Justinian nga nag-andam sa dalan alang sa tawo sa sala, nga mao ang mensahero sa pakigsaad sa kamatayon. Ang Oktubre 7, 2023 maoy pasidaan sa mahitabo sa dihang ipatuman ang balaod sa Domingo, ingon sa nahitabo niadtong 538. Ang Oktubre 7, 2023 nagkatakdo sa 533 sulod sa yugto sa pagpangandam alang sa unang higayon nga ang kapapahan gibutang sa trono sa yuta. Kini mao ang pasidaan nga sa haduol na nga balaod sa Domingo, sama sa 538, ang papa mahimong pag-usab dili lamang ulo sa mga simbahan, kondili usab ang magtutul-id sa mga erehe. Kini usab mao ang pasidaan sa nagkakusog nga pakiggubat sa Islam sa ikatulong kaalautan.

It is the warning identifying Islam (tidings of the east), and the warning of the restoration of the pope (tidings of the north). That warning coincides with the work of the messenger who prepares the way in the last days, for the Messenger of the Covenant, who is to then enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

Kini mao ang pasidaan nga nag-ila sa Islam (mga balita gikan sa sidlakan), ug ang pasidaan bahin sa pagpasig-uli sa papa (mga balita gikan sa amihanan). Kana nga pasidaan nagtakdo sa buhat sa mensahero nga nagaandam sa dalan sa ulahing mga adlaw, alang sa Mensahero sa Tugon, nga unya mosulod sa tugon uban sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo.

The three periods of preparation (the thirty years of Christ and the antichrist, and the sealing time), are also typified by the period of 1776 unto 1798. The ending of the earth beast has a specific period which precedes its ending as the sixth kingdom of Bible prophecy, therefore, the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy must have a prophetic period that precedes the beginning of that kingdom. Alpha and Omega always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

Ang tulo ka mga yugto sa pagpangandam (ang katloan ka tuig ni Cristo ug sa antikristo, ug ang panahon sa pagpatik), gipakita usab pinaagi sa hulagway sa yugto gikan sa 1776 hangtod sa 1798. Ang pagkatapus sa mananap sa yuta adunay piho nga yugto nga nagauna sa iyang pagkatapus isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia; busa, ang sinugdanan sa mananap sa yuta isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia kinahanglan adunay usa ka matagnaong yugto nga nagauna sa sinugdanan nianang ginghariana. Ang Alpha ug Omega kanunay nagalarawan sa katapusan sa usa ka butang, uban sa sinugdanan sa usa ka butang.

1776, 1789 and 1798 represent September 11, 2001, October 7, 2023, and the soon-coming Sunday law. From 1776 unto 1798 the prophetic preparation of the setting up of the sixth kingdom was accomplished, just as the years 508, 533, and 538 represented the preparation of the setting up of the fifth kingdom. They must have these same prophetic characteristics, for the sixth kingdom is to be the image of the fifth kingdom.

Ang 1776, 1789, ug 1798 nagrepresentar sa Setyembre 11, 2001, Oktubre 7, 2023, ug sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo. Gikan sa 1776 hangtod sa 1798 natuman ang matagnaong pagpangandam alang sa pagtukod sa ikaunom nga gingharian, maingon nga ang mga tuig 508, 533, ug 538 nagrepresentar sa pagpangandam alang sa pagtukod sa ikalimang gingharian. Kinahanglan nga anaa kanila kining mao rang matagnaong mga kinaiya, kay ang ikaunom nga gingharian mamahimong larawan sa ikalimang gingharian.

The thirty years of Christ’s preparation leading to His baptism represent the same period, for when Christ came to confirm the covenant for one week, beginning at His baptism, He was setting up His kingdom of grace. In setting up His kingdom of grace in those seven years, He shed His blood to confirm that kingdom, and in so doing, He left the example of when He would set up His kingdom of glory. That kingdom of glory is the kingdom of Daniel two, that is represented as a stone that is cut out of a mountain without hands. That kingdom Sister White informs us is set up during the latter rain, and the latter rain began on September 11, 2001.

Ang katloan ka tuig sa pag-andam ni Cristo nga miuna sa Iyang bautismo nagrepresentar sa mao gihapong yugto, kay sa dihang mianhi si Cristo aron lig-onon ang pakigsaad sulod sa usa ka semana, sugod sa Iyang bautismo, Iyang gipahimutang ang Iyang gingharian sa grasya. Sa pagpahimutang sa Iyang gingharian sa grasya sulod niadtong pito ka tuig, Iyang giula ang Iyang dugo aron sa paglig-on niana nga gingharian, ug sa pagbuhat niana, Iyang gibiyaan ang panig-ingnan kon kanus-a Niya pagapahimutangon ang Iyang gingharian sa himaya. Kana nga gingharian sa himaya mao ang gingharian sa Daniel dos, nga girepresentahan ingon nga usa ka bato nga naputol gikan sa usa ka bukid nga walay mga kamot. Niana nga gingharian, gipahibalo kanato ni Sister White nga kini mapahimutang sa panahon sa ulahing ulan, ug ang ulahing ulan nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “Ang ulahing ulan moabot ibabaw niadtong mga putli—unya silang tanan makadawat niini sama sa kaniadto.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> “Sa dihang buhian sa upat ka mga anghel, si Cristo magatukod sa Iyang gingharian. Walay makadawat sa ulahing ulan gawas niadtong nagabuhat sa tanan nilang mahimo. Si Cristo motabang kanato. Ang tanan mahimong mga mananaug pinaagi sa grasya sa Dios, pinaagi sa dugo ni Jesus. Ang tibuok langit may kalabutan sa buluhaton. Ang mga anghel may kalabutan usab.” Spalding and Magan, 3.

On September 11, 2001 the four winds, which are represented as an angry horse (Islam) were released, and then held in check, while the one hundred and forty-four thousand are being sealed. 1776, 1789 and 1798 represent the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the three dates represent legal enactments that led to the sixth kingdom of Bible prophecy being established. The second date of 1789 identifies the Constitution of the United States, and therefore it was the message that identified the Constitution as the twofold power that was to arrive in 1798, just as 533 was the announcement of the twofold power that would arrive in 538, and as John the Baptist announced the twofold power which would arrive at Christ’s baptism.

Niadtong Setyembre 11, 2001, ang upat ka hangin, nga girepresentar ingon nga usa ka masuko nga kabayo (Islam), gibuhian, ug unya gipugngan, samtang ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gitatakan. Ang 1776, 1789 ug 1798 nagrepresentar sa panahon sa pagtatak sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang tulo ka petsa nagrepresentar sa mga legal nga pagpatuman nga miresulta sa pagkatukod sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia. Ang ikaduhang petsa nga 1789 nagtimaan sa Konstitusyon sa Estados Unidos, ug busa mao kadto ang mensahe nga nagtimaan sa Konstitusyon ingon nga duruha ka gahum nga moabot sa 1798, maingon nga ang 533 mao ang pagpahibalo sa duruha ka gahum nga moabot sa 538, ug maingon usab nga si Juan Bautista mipahibalo sa duruha ka gahum nga moabot sa bautismo ni Cristo.

The two powers that make up the twofold power of Christ was His example that divinity combined with humanity does not sin. The two powers that make up the twofold power of the antichrist was his enthronement as the head of the churches, and his enthronement as the corrector of heretics. The two powers of that make up the twofold power of the earth beast are the two horns of Republicanism and Protestantism.

Ang duha ka gahom nga naglangkob sa duruha ka pilo nga gahom ni Cristo mao ang Iyang panig-ingnan nga ang pagka-Dios inubanan sa pagkatawo dili makasala. Ang duha ka gahom nga naglangkob sa duruha ka pilo nga gahom sa anticristo mao ang iyang paglingkod sa trono ingon nga pangulo sa mga iglesia, ug ang iyang paglingkod sa trono ingon nga magtatul-id sa mga erehe. Ang duha ka gahom nga naglangkob sa duruha ka pilo nga gahom sa mananap sa yuta mao ang duha ka sungay sa Republikanoismo ug Protestantismo.

> “‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.” The Great Controversy, 441.

> “‘Ug siya may duha ka sungay nga sama sa nating karnero.’ Ang mga sungay nga sama sa nating karnero nagapaila sa pagkabatan-on, pagka-inosente, ug pagkamalumo, nga tukmang nagrepresentar sa kinaiya sa Tinipong Bansa sa Amerika sa dihang kini gipakita sa propeta nga ‘nagatungha’ niadtong 1798. Sa mga Kristohanong biniyaan nga unang mikalagiw ngadto sa Amerika ug nangita didto og dangpanan gikan sa paglupig sa mga hari ug sa pagkadili-matugoton sa mga pari, daghan ang nakahukom sa pagtukod og usa ka kagamhanan ibabaw sa halapad nga patukoranan sa sibil ug relihiyosong kagawasan. Ang ilang mga panglantaw nakakaplag og dapit diha sa Deklarasyon sa Kagawasan, nga nagapadayag sa dakong kamatuoran nga ‘ang tanang tawo gibuhat nga managsama’ ug gihatagan sa dili mabalhin nga katungod sa ‘kinabuhi, kagawasan, ug pagpangita sa kalipay.’ Ug ang Konstitusyon nagagarantiya sa katawhan sa katungod sa kaugalingong paggobiyerno, pinaagi sa paglatid nga ang mga representante nga pinili pinaagi sa boto sa katawhan mao ang magahimo ug magapatuman sa mga balaod. Gihatag usab ang kagawasan sa relihiyosong pagtoo, nga ang matag tawo gitugotan sa pagsimba sa Dios sumala sa mando sa iyang konsensiya. Ang republikanismo ug Protestantismo nahimong mga saligang prinsipyo sa nasod. Kini nga mga prinsipyo mao ang tinago sa iyang gahom ug kauswagan. Ang mga dinaugdaug ug gipakaubos sa tibuok Cristianidad midangop niining yutaa uban ang interes ug paglaom. Milyon-milyon ang nangita sa iyang kabaybayonan, ug ang Tinipong Bansa sa Amerika mitindog ngadto sa usa ka kahimtang taliwala sa labing gamhanang mga nasod sa yuta.” The Great Controversy, 441.

1776, 1789 and 1798 represent three histories that emphasize that the eighth, is of the seven. 1776 represents the publication of the Declaration of Independence, and the history of the First and Second Continental Congresses. 1789 represents the publication of the Constitution and the History of the Articles of Confederation. 1798 represents the publication of the Alien and Sedition Acts, and the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ang 1776, 1789, ug 1798 nagrepresentar sa tulo ka mga kasaysayan nga nagpasiugda nga ang ikawalo, gikan sa pito. Ang 1776 nagrepresentar sa pagmantala sa Declaration of Independence, ug sa kasaysayan sa Una ug Ikaduhang Continental Congresses. Ang 1789 nagrepresentar sa pagmantala sa Constitution ug sa Kasaysayan sa Articles of Confederation. Ang 1798 nagrepresentar sa pagmantala sa Alien and Sedition Acts, ug sa sinugdanan sa mananap sa yuta isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia.

The First Continental Congress occurred in 1774, and was a pivotal institution in the early history of the United States, serving as a governing body during the American Revolutionary War. The Continental Congresses are divided into two prophetic periods of the first congress and the last congress. The First Continental Congress had two presidents and convened in Philadelphia from September 5 to October 26, 1774. Peyton Randolph was the first president of the meeting from September 5 to October 22, and then Henry Middleton presided for the next five days until October 26, 1774.

Ang Unang Continental Congress nahitabo niadtong 1774, ug usa ka mahinungdanong institusyon sa sayong kasaysayan sa Estados Unidos, nga nag-alagad ingon nga usa ka nagdumalang lawas sa panahon sa American Revolutionary War. Ang mga Continental Congress gibahin ngadto sa duha ka propetikong yugto sa unang kongreso ug sa ulahing kongreso. Ang Unang Continental Congress adunay duha ka mga presidente ug nagpulong sa Philadelphia gikan sa Septyembre 5 hangtod Oktubre 26, 1774. Si Peyton Randolph mao ang unang presidente sa maong tigom gikan sa Septyembre 5 hangtod Oktubre 22, ug dayon si Henry Middleton maoy nangulo sa misunod nga lima ka adlaw hangtod Oktubre 26, 1774.

The Second Continental Congress occurred from 1775 until 1781. The Second Continental Congress had six presidents during its existence. Peyton Randolph presided as president from May 10, 1775 until May 24, 1775. He was the first president of both the First and also of the Second Continental Congresses. There was a total of eight presidents during the history of the First and Second Continental Congresses.

Ang Ikaduhang Continental Congress nahitabo gikan sa 1775 hangtod sa 1781. Ang Ikaduhang Continental Congress adunay unom ka mga presidente sulod sa tibuok panahon sa paglungtad niini. Si Peyton Randolph nangulo isip presidente gikan sa Mayo 10, 1775 hangtod sa Mayo 24, 1775. Siya ang unang presidente sa Unang Continental Congress ug usab sa Ikaduhang Continental Congress. Adunay kinatibuk-ang walo ka mga presidente sa kasaysayan sa Unang ug Ikaduhang Continental Congress.

The second president of the Second Continental Congress was John Hancock, and Hancock presided from May 24, 1775 until October 31, 1777. Henry Laurens presided from November 1, 1777 until December 9, 1778. John Jay presided from December 10, 1778 until September 28, 1779. Samuel Huntington presided from September 28, 1779 until July 9, 1781. Thomas McKean presided from July 10, 1781 until November 4, 1781.

Ang ikaduhang pangulo sa Ikaduhang Continental Congress mao si John Hancock, ug si Hancock ang nangulo gikan sa Mayo 24, 1775 hangtod sa Oktubre 31, 1777. Si Henry Laurens ang nangulo gikan sa Nobyembre 1, 1777 hangtod sa Disyembre 9, 1778. Si John Jay ang nangulo gikan sa Disyembre 10, 1778 hangtod sa Septiyembre 28, 1779. Si Samuel Huntington ang nangulo gikan sa Septiyembre 28, 1779 hangtod sa Hulyo 9, 1781. Si Thomas McKean ang nangulo gikan sa Hulyo 10, 1781 hangtod sa Nobyembre 4, 1781.

Peyton Randolph was the first president of both the First and Second Continental Congresses. This identifies that during the two periods of the Continental Congresses there were eight presidents, but the president that was the first president of each of the two periods was the same person. Therefore, though there were eight presidential terms, there were actually only seven presidents. The first president was of the seven men who were presidents, but as Randolph presided twice in that history, he also represents the eighth, that was of the seven.

Si Peyton Randolph mao ang unang pangulo sa Unang ug sa Ikaduhang Continental Congresses. Kini nagpakita nga sulod sa duha ka mga yugto sa Continental Congresses adunay walo ka mga pagkapangulo, apan ang pangulo nga maoy unang pangulo sa matag usa sa duha ka mga yugto mao ra ang maong usa ka tawo. Busa, bisan tuod adunay walo ka mga termino sa pagkapangulo, sa pagkatinuod pito lamang ka mga pangulo. Ang unang pangulo usa sa pito ka mga lalaki nga nahimong mga pangulo, apan tungod kay si Randolph mipangulo sa makaduha nianang kasaysayan, siya usab nagrepresentar sa ikawalo, nga gikan sa pito.

In the history of the Continental Congresses, the Revolutionary War was managed by the Congress. For this reason, George Washington was never a president in that period, for he had been appointed as the first Commander and Chief over the military.

Sa kasaysayan sa Continental Congresses, ang Rebolusyonaryong Gubat gidumala sa Kongreso. Tungod niini, si George Washington wala gayod mahimong presidente nianang panahona, kay gitudlo man siya isip unang Commander and Chief ibabaw sa kasundalohan.

Being the first president of both periods Randolph represents two witnesses typifying the first actual president, who was George Washington. Washington is represented by Randolph, and therefore Randolph, as a symbol of Washington, conveys both the prophetic characteristics of Randolph the first president, but also that Randolph was the eighth, that was of the seven. Thus George Washington, as the first president and the first Commander and Chief, was also prophetically the eighth, and was of the seven.

Ingon unang presidente sa duruha ka yugto, si Randolph nagrepresentar sa duruha ka mga saksi nga nagtimaan sa unang tinuod nga presidente, nga mao si George Washington. Si Washington girepresentahan ni Randolph, ug busa si Randolph, isip usa ka simbolo ni Washington, nagdala sa duruha ka propetikanhong mga kinaiya ni Randolph nga unang presidente, apan usab nga si Randolph mao ang ikawalo, nga gikan sa pito. Busa si George Washington, isip unang presidente ug unang Commander in Chief, sa propetikanhong paagi mao usab ang ikawalo, ug gikan sa pito.

Jesus illustrates the end of a thing with the beginning, so the last president and Commander and Chief will be the eighth, that is of the seven. This prophetic fact is established in the history of the First and Second Continental Congresses which is represented by the date of the first waymark of 1776, and publication of the Declaration of Independence.

Gihulagway ni Jesus ang katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan, busa ang ulahing presidente ug Commander and Chief mao ang ikawalo, nga gikan sa pito. Kining mahimatikodong kamatuoran gitukod diha sa kasaysayan sa Una ug Ikaduhang Continental Congresses nga girepresentahan sa petsa sa unang waymark nga 1776, ug sa pagmantala sa Declaration of Independence.

The waymark of 1776 typifies September 11, 2001, and the Patriot Act, where American independence was placed under the authority of Roman law, and no longer under English law. It marks the beginning of the prophetic period that prepares the way for the papacy to once again take the throne of the earth at the soon-coming Sunday law.

Ang timaan sa dalan sa 1776 nagatipolohiya sa Septyembre 11, 2001, ug sa Patriot Act, diin ang independensiya sa Amerika gipailalom sa awtoridad sa balaod Romano, ug dili na ilalom sa balaod Iningles. Kini nagtimaan sa sinugdanan sa profetikanhong yugto nga nagaandam sa dalan alang sa kapapahan aron sa makausa pa makalingkod sa trono sa yuta sa haduol na nga balaod sa Domingo.

As with the prophetic period represented by 1776, the prophetic period represented the history from the conclusion of the Second Continental Congress in 1781 to 1789, which is the date that identifies the waymark associated with the publication of the Constitution. In that history there were also eight presidents. The history of 1781 to 1789 is the history of the Articles of Confederation. The Articles of Confederation represented the first Constitution, but the weakness of the Articles of Confederation led to its replacement, and the ratification of the Constitution in 1789.

Sama sa mahitungod sa propetikong yugto nga girepresentahan sa 1776, ang propetikong yugto nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa pagtapos sa Ikaduhang Continental Congress sa 1781 hangtod sa 1789, nga mao ang petsa nga nagtimaan sa waymark nga nalambigit sa pagmantala sa Konstitusyon. Niining kasaysayana may walo usab ka mga presidente. Ang kasaysayan sa 1781 ngadto sa 1789 mao ang kasaysayan sa mga Artikulo sa Konpederasyon. Ang mga Artikulo sa Konpederasyon nagrepresentar sa unang Konstitusyon, apan ang kahuyang sa mga Artikulo sa Konpederasyon maoy miresulta sa pag-ilis niini, ug sa pagratipika sa Konstitusyon sa 1789.

In that period the eight presidents consisted of seven presidents who were not presidents in the history of the two Continental Congresses, and one who was also a president in that first prophetic period. John Hancock served in both the second Continental Congress, and also in the period represented by the Articles of Confederation. At the prophetic level, there were only seven men who were president during the two Continental Congresses, thus prophetically John Hancock was one of the eight in the period of the Articles of Confederation, but he was also one of the seven men from the previous period. He was therefore the eighth, that was of the seven.

Nianang panahona, ang walo ka mga presidente naglangkob sa pito ka mga presidente nga dili mga presidente sa kasaysayan sa duha ka Continental Congresses, ug usa nga presidente usab sa unang mahimayaong yugto sa tagna. Si John Hancock nag-alagad sa ikaduhang Continental Congress, ug usab sa yugto nga girepresentahan sa Articles of Confederation. Sa lebel sa tagna, pito lamang ka mga lalaki ang nahimong presidente sa panahon sa duha ka Continental Congresses; busa, sa tagna, si John Hancock usa sa walo sa yugto sa Articles of Confederation, apan usa usab siya sa pito ka mga lalaki gikan sa miaging yugto. Busa, siya mao ang ikawalo, nga gikan sa pito.

The second prophetic period, represented by 1789, also had a president (Hancock) who was the eighth, but of the seven, as was Payton Randolph in the first prophetic period represented by 1776. 1789 aligns with and represents the January 6, 2021 Pelosi trials.

Ang ikaduhang panahong manalagna, nga girepresentahan sa 1789, adunay usab usa ka presidente (Hancock) nga mao ang ikawalo, apan sakop sa pito, maingon kang Payton Randolph sa unang panahong manalagna nga girepresentahan sa 1776. Ang 1789 nagatakdo ug nagarepresentar sa mga pagsulay ni Pelosi sa Enero 6, 2021.

> “The Lord has faithful watchmen on the walls of Zion to cry aloud and spare not, to lift up their voice like a trumpet, and show His people their transgression and the house of Jacob their sins. The Lord has permitted the enemy of truth to make a determined effort against the Sabbath of the fourth commandment. He designs by this means to awaken a decided interest in that question which is a test for the last days. This will open the way for the third angel’s message to be proclaimed with power.

> “Ang Ginoo adunay matinumanong mga magbalantay diha sa mga kuta sa Zion sa pagsinggit sa makusog ug dili pagpugong, sa pagpataas sa ilang tingog sama sa usa ka trumpeta, ug sa pagpaila sa Iyang katawohan sa ilang kalapasan ug sa balay ni Jacob sa ilang mga sala. Gitugotan sa Ginoo ang kaaway sa kamatuoran sa paghimo ug malig-ong paningkamot batok sa Igpapahulay sa ikaupat nga sugo. Gituyo niya pinaagi niini ang pagpukaw ug usa ka tin-awng interes niana nga pangutana nga maoy usa ka pagsulay alang sa katapusang mga adlaw. Kini magaabli sa dalan aron ang mensahe sa ikatulong manulonda ikawali uban sa gahum.”

> “Let not one who believes the truth, be silent now. None should be careless now; let all urge their petitions at the throne of grace, pleading the promise, ‘Whatsoever ye shall ask in my name, that will I do’ (John 14:13). It is a perilous time now. If this land of boasted liberty is preparing to sacrifice every principle which enters into her Constitution, making decrees to suppress religious freedom, and for the enforcing of papal falsehood and delusion, then the people of God need to present their petitions in faith to the Most High. There is every encouragement, in the promises of God, for those who put their trust in Him. The prospect of being brought into personal danger and distress, need not cause despondency, but should quicken the vigor and hopes of God’s people; for the time of their peril is the season for God to grant them clearer manifestations of His power.

> “Ayaw paghiloma karon ang bisan kinsa nga nagatoo sa kamatuoran. Walay usa nga angay magpasagad karon; hinoon, ipatugbaw sa tanan ang ilang mga pangamuyo ngadto sa trono sa grasya, nga nagapakilooy pinaagi sa saad, ‘Bisan unsa ang inyong pangayoon sa akong ngalan, kana akong buhaton’ (Juan 14:13). Karon maoy usa ka panahon sa dakong kapeligrohan. Kon kining yutaa nga nagapasigarbo sa kagawasan nagaandam sa paghalad sa matag baruganan nga nasulod sa iyang Konstitusyon, sa paghimo ug mga sugo aron pugngan ang kagawasan sa relihiyon, ug sa pagpatuman sa bakak nga pagtolon-an ug limbong sa kapapahan, nan ang katawohan sa Dios kinahanglan maghalad sa ilang mga pangamuyo diha sa pagtoo ngadto sa Labing Hataas. Anaa ang hingpit nga pagdasig, diha sa mga saad sa Dios, alang niadtong nagasalig Kaniya. Ang palaaboton nga madala ngadto sa personal nga kapeligrohan ug kasakit, dili angay maoy hinungdan sa pagkaluya sa kasingkasing, kondili angay magpalig-on sa kusog ug mga paglaum sa katawohan sa Dios; kay ang panahon sa ilang katalagman mao ang higayon alang sa Dios sa paghatag kanila ug labi pang tin-aw nga mga pagpadayag sa Iyang gahum.”

> “We are not to sit in calm expectancy of oppression and tribulation, and fold our hands, doing nothing to avert the evil. Let our united cries be sent up to heaven. Pray and work, and work and pray. But let none act rashly. Learn as never before that you must be meek and lowly in heart. You must not bring a railing accusation against any, whether individuals or churches. Learn to deal with minds as Christ did. Sharp things must sometimes be spoken; but be sure that the Holy Spirit of God is abiding in your heart before you speak the clear-cut truth; then let it cut its way. You are not to do the cutting.” Selected Messages, book 2, 370.

> “Dili kita angay molingkod sa malinawon nga pagpaabut sa pagdaugdaug ug kagul-anan, ug magpilo sa atong mga kamot, nga walay pagbuhat aron mapugngan ang dautan. Ipasaka unta sa langit ang atong nagkahiusang mga pagtuaw. Pag-ampo ug pagbuhat, ug pagbuhat ug pag-ampo. Apan walay usa nga molihok sa walay-pagpamalandong nga paagi. Pagkat-on, labaw pa kay sa kaniadto, nga kinahanglan kamo mahimong maaghop ug mapainubsanon sa kasingkasing. Dili kamo angay magpasangil ug mapasipalahon nga sumbong batok kang bisan kinsa, bisan mga indibiduwal o mga iglesia. Pagkat-on sa pag-atubang sa mga hunahuna maingon sa gibuhat ni Cristo. Ang mahait nga mga pulong usahay kinahanglan isulti; apan siguroha nga ang Balaang Espiritu sa Dios nagapuyo sa sulod sa inyong kasingkasing sa dili pa kamo mosulti sa matin-aw ug walay liko nga kamatuoran; unya tugoti kini nga moagi pinaagi sa iyang kaugalingong dalan. Dili kamo maoy maghimo sa pagputol.” Selected Messages, basahon 2, 370.

The second waymark in the prophetic period of preparation represented by the Constitution identifies that the Constitution is to be overturned at the next waymark. That second waymark has been typified by John the Baptist, and also by the decree of Justinian, which both identified and presented a warning in connection with the arrival of the last event represented in the period. For John it was the empowerment of Christ as He confirmed His covenant of life with His precious blood, and for Justinian it was the empowerment of the antichrist, who was to ratify his covenant of death with the blood of the martyrs.

Ang ikaduhang timaan sa dalan diha sa propetikong panahon sa pagpangandam nga gisimbolohan sa Konstitusyon nagaila nga ang Konstitusyon pagabalihon sa sunod nga timaan sa dalan. Kining ikaduhang timaan sa dalan gitipo pinaagi ni Juan Bautista, ug usab pinaagi sa mando ni Justinian, nga silang duha nagpaila ug naghatag og pasidaan kalabot sa pag-abot sa katapusang hitabo nga gisimbolohan sulod sa maong yugto. Alang kang Juan, kini mao ang paghatag og gahum kang Cristo samtang Iyang gipamatuoran ang Iyang tugon sa kinabuhi pinaagi sa Iyang bililhong dugo; ug alang kang Justinian, kini mao ang paghatag og gahum sa anticristo, nga magapamatuod sa iyang tugon sa kamatayon pinaagi sa dugo sa mga martir.

The Constitution in 1789 identified the empowerment of the two horns of the earth beast, and in so doing, 1789 identified the soon coming destruction of the earth beast’s two horns of power, as represented by the Alien and Sedition Acts in 1798. When the two witnesses were slain in the streets in the year 2020, they identified and warned of a sustained attack upon the Constitution that are symbolized by the January 6, 2021, Pelosi trials.

Ang Konstitusyon niadtong 1789 nagpaila sa paghatag og gahum sa duha ka sungay sa mananap sa yuta, ug sa pagbuhat niana, ang 1789 nagpaila sa haduol nang pagkalaglag sa duha ka sungay sa gahum sa mananap sa yuta, sumala sa girepresentahan sa Alien and Sedition Acts niadtong 1798. Sa dihang ang duha ka mga saksi gipamatay sa kadalanan niadtong tuig 2020, ilang gipaila ug gipasidan-an ang mahitungod sa usa ka padayon nga pag-atake batok sa Konstitusyon nga gisimbolohan sa mga paglilitis ni Pelosi sa Enero 6, 2021.

January 6, 2021 is the warning about the empowerment of the papacy at the soon-coming Sunday law, as typified by the decree of Justinian in the year 533. January 6, 2021 and the year 533, both give warning of the soon coming Sunday law, as typified by the Sunday law in 538 at the Council of Orleans, and by the Alien and Sedition Acts in 1798, which typified the earth beast speaking as a dragon at the soon coming Sunday law.

Ang Enero 6, 2021 mao ang pasidaan mahitungod sa paghatag og gahum sa kapapahan sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo, sumala sa gipakita sa sugo ni Justinian sa tuig 533. Ang Enero 6, 2021 ug ang tuig 533, silang duha naghatag og pasidaan sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo, sumala sa gipakita sa balaod sa Domingo niadtong 538 sa Konseho sa Orleans, ug sa Alien and Sedition Acts niadtong 1798, nga maoy naghulagway sa mananap sa yuta nga misulti ingon nga dragon sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo.

At the Sunday law the deadly wound of the papacy will be healed, and the eighth head of Revelation chapter seventeen, that is of the seven heads, will be resurrected. The Alien and Sedition Acts of 1798, represents the earth beast speaking as a dragon, when it not only enforces the worship of the sun, but thereafter forces the entire world to accept the authority of the sea beast of Revelation chapter thirteen, as the eighth head that is of the seven heads. Therefore, in each of the three periods represented within the period of preparation by 1776, 1789 and 1798, the prophetic enigma of the eighth, being of the seven is prophetically represented.

Sa balaod sa Domingo, mamaayo ang makamatay nga samad sa kapapahan, ug ang ikawalong ulo sa Pinadayag kapitulo disi-siyete, nga iya sa pito ka mga ulo, banhawon. Ang Alien and Sedition Acts of 1798 nagarepresentar sa mananap sa yuta nga nagsulti ingon sa usa ka dragon, sa dihang dili lamang niini ipatuman ang pagsimba sa adlaw, kondili human niana pugson usab niini ang tibuok kalibotan sa pagdawat sa awtoridad sa mananap sa dagat sa Pinadayag kapitulo trese, ingon nga ikawalong ulo nga iya sa pito ka mga ulo. Busa, sa matag usa sa tulo ka mga yugto nga girepresentahan sulod sa yugto sa pagpangandam pinaagi sa 1776, 1789 ug 1798, ang matagnaong tigmo sa ikawalo, nga iya sa pito, matagnaong girepresentahan.

The first two waymarks (1776 and 1789), that identify the enigma, address the riddle being accomplished within the prophetic history of the earth beast, and the third waymark identifies the enigma being accomplished for the papal power.

Ang unang duha ka mga timaan sa dalan (1776 ug 1789), nga nag-ila sa tinago, naghisgot sa tigmo nga natuman sulod sa propetikong kasaysayan sa mananap sa yuta, ug ang ikatulong timaan sa dalan nag-ila sa tinago nga natuman alang sa gahum sa kapapahan.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “‘Saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast.’ Here is clearly presented a form of government in which the legislative power rests with the people, a most striking evidence that the United States is the nation denoted in the prophecy.

> “‘Nagaingon kanila nga nagapuyo sa yuta, nga magbuhat sila ug usa ka larawan alang sa mananap.’ Dinhi sa dayag gayud gipakita ang usa ka porma sa panggamhanan diin ang gahum sa paghimog balaod anaa sa mga tawo, usa ka labing makapakurat nga pamatuod nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang nasud nga gipasabot sa tagna.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “Apan unsa man ang ‘hulagway sa mananap’? ug sa unsang paagi kini maporma? Ang hulagway gihimo sa mananap nga may duruha ka sungay, ug kini maoy hulagway sa mananap. Gitawag usab kini nga hulagway sa mananap. Busa, aron masayran nato kon unsa ang dagway sa hulagway ug sa unsang paagi kini maporma, kinahanglan natong tun-an ang mga kinaiya sa mananap mismo—ang kapapahan.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.

> “Sa dihang ang unang iglesia nahimong dunot tungod sa pagbiya gikan sa kayano sa ebanghelyo ug sa pagdawat sa mga ritwal ug mga batasan nga pagano, nawala kaniya ang Espiritu ug gahum sa Dios; ug aron makontrol ang mga konsensiya sa katawhan, gipangita niya ang pagsuporta sa sekular nga gahum. Ang resulta mao ang kapapahan, usa ka iglesia nga nagdumala sa gahum sa estado ug naggamit niini aron mapauswag ang iyang kaugalingong mga tumong, ilabina alang sa pagsilot sa ‘herehiya.’ Aron ang Tinipong Bansa sa Amerika makahimo ug larawan sa mapintas nga mananap, ang relihiyosong gahum kinahanglan makadumala sa sibil nga panggamhanan sa ingon nga paagi nga ang awtoridad sa estado pagagamiton usab sa iglesia aron matuman ang iyang kaugalingong mga tumong.”

> “Whenever the church has obtained secular power, she has employed it to punish dissent from her doctrines. Protestant churches that have followed in the steps of Rome by forming alliance with worldly powers have manifested a similar desire to restrict liberty of conscience. An example of this is given in the long-continued persecution of dissenters by the Church of England. During the sixteenth and seventeenth centuries, thousands of nonconformist ministers were forced to flee from their churches, and many, both of pastors and people, were subjected to fine, imprisonment, torture, and martyrdom.

> “Sa matag higayon nga ang iglesia nakabaton ug sekular nga gahum, gigamit niya kini aron silotan ang pagsupak sa iyang mga doktrina. Ang mga iglesiang Protestante nga misunod sa mga tunob sa Roma pinaagi sa paghimo ug pakig-alyansa sa mga gahum sa kalibutan nagpakita usab ug susamang tinguha sa pagpugong sa kagawasan sa tanlag. Usa ka pananglitan niini makita sa dugayng pagpanglutos sa mga misupak sa Church of England. Sulod sa ikanapulog-unom ug ikanapulog-pito nga mga siglo, linibo ka mga ministro nga nonconformist ang napugos sa pagkalagiw gikan sa ilang mga iglesia, ug daghan, mga pastor ug mga katawhan, ang gipailalom sa multa, pagkabilanggo, pagsakit, ug pagkamartir.”

> “It was apostasy that led the early church to seek the aid of the civil government, and this prepared the way for the development of the papacy—the beast. Said Paul: ‘There’ shall ‘come a falling away, … and that man of sin be revealed.’ 2 Thessalonians 2:3. So apostasy in the church will prepare the way for the image to the beast.

> “Pagbiya sa pagtuo mao ang nagtultol sa unang iglesia sa pagpangita sa tabang sa sibil nga kagamhanan, ug kini maoy nag-andam sa dalan alang sa pag-uswag sa pagka-papa—ang mananap. Miingon si Pablo: ‘Moaabot ang pagtalikod, … ug ang tawo sa sala ikapadayag.’ 2 Tesalonica 2:3. Busa ang pagbiya sa pagtuo sulod sa iglesia maoy mag-andam sa dalan alang sa larawan sa mananap.

> “The Bible declares that before the coming of the Lord there will exist a state of religious declension similar to that in the first centuries. ‘In the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, trucebreakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof.’ 2 Timothy 3:1–5. ‘Now the Spirit speaketh expressly, that in the latter times some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.’ 1 Timothy 4:1. Satan will work ‘with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ And all that ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ will be left to accept ‘strong delusion, that they should believe a lie.’ 2 Thessalonians 2:9–11. When this state of ungodliness shall be reached, the same results will follow as in the first centuries.” The Great Controversy, 443, 444.

> “Ang Biblia nagpahayag nga sa dili pa ang pag-abot sa Ginoo adunay usa ka kahimtang sa pagkunhod sa relihiyon nga susama nianang diha sa unang mga siglo. ‘Sa kaulahian nga mga adlaw moabot ang malisod nga mga panahon. Kay ang mga tawo mahigugmaon sa ilang kaugalingon, mahakog, mapahitas-on, mapagarbon, mapasipalahon, masupilon sa mga ginikanan, walay pagpasalamat, dili balaan, walay kinaiyanhong paghigugma, dili matinud-anon sa mga kasabutan, mga mabutang-butang, walay pagpugong sa kaugalingon, mabangis, mga dumot sa maayo, mga maluibon, mapatuyangon, mapahitas-on sa hunahuna, mahigugmaon sa mga kalipay labaw pa kay sa mga mahigugmaon sa Dios; nga may dagway sa pagkadiosnon, apan nagalimod sa gahum niini.’ 2 Timoteo 3:1–5. ‘Karon ang Espiritu sa tin-aw nagasulti nga sa ulahing mga panahon ang uban mobulag gikan sa pagtuo, managtagad sa mga espiritung makapahisalaag ug sa mga pagtulon-an sa mga yawa.’ 1 Timoteo 4:1. Si Satanas molihok ‘uban ang tanang gahum ug mga ilhanan ug bakakong mga katingalahan, ug uban ang tanang paglimbong sa kasal-anan.’ Ug ang tanan nga ‘wala modawat sa gugma sa kamatuoran, aron sila maluwas,’ pasagdan sa pagdawat sa ‘kusog nga pagpalimbong, aron motuo sila sa bakak.’ 2 Tesalonica 2:9–11. Sa diha nga maabut na kining kahimtanga sa pagkawalay Dios, ang maong mga sangpotanan mosunod sama sa nahitabo sa unang mga siglo.” The Great Controversy, 443, 444.

Back to Articles