Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Ten

Ang Basahon ni Joel ug ang Laodiceanong Iglesia sa Ikapitong-adlaw nga mga Adventista - Numero Diez

Number Ten

Numero Napuloan

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are addressing a portion of Isaiah’s vision which begins in chapter seven and continues on to the end of chapter twelve. We are doing so for in 1850 “the Lord stretched forth his hand a second time, to gather” His remnant people. We are putting the waymarks of 1844 to 1863 in place. ‘1850’ and the second gathering is one of those waymarks.

Atong hisgutan ang usa ka bahin sa panan-awon ni Isaias nga nagsugod sa kapitulo pito ug nagapadayon hangtod sa katapusan sa kapitulo dose. Gibuhat nato kini tungod kay niadtong 1850 “ang Ginoo mituy-od pag-usab sa ikaduhang higayon sa iyang kamot, aron tigumon” ang Iyang salin nga katawhan. Atong ibutang sa ilang dapit ang mga timaan sa dalan gikan sa 1844 hangtod sa 1863. Ang “1850” ug ang ikaduhang pagkatigum maoy usa sa maong mga timaan sa dalan.

Once the vision of Isaiah begins in verse one of chapter seven any time an expression similar to “in that day” is a reference, it is to be placed into the established prophetic setting of chapter seven. A key to rightly dividing the vision is to understand that prophecy operates upon the principles of repeat and enlarge, and this rule is active in the vision.

Sa dihang magsugod na ang panan-awon ni Isaias sa bersikulo uno sa kapitulo pito, sa matag higayon nga ang usa ka pahayag nga susama sa “niadtong adlawa” gamiton ingon nga usa ka reperensiya, kini kinahanglan ibutang sulod sa natukod nang profetikong kahimtang sa kapitulo pito. Usa ka yawe sa husto nga pagbahin sa panan-awon mao ang pagsabot nga ang propesiya nagalihok sumala sa mga prinsipyo sa pag-usab ug pagpalapad, ug kining lagda maoy nagalihok sa maong panan-awon.

The various prophetic truths that are identified in the vision of Isaiah, beginning in chapter six are to be approached from the perspective that “first and foremost”, Isaiah is representing a soul that has been anointed at 9/11 to proclaim that the latter rain has arrived. In that sanctified context, chapter seven of Isaiah illustrates the very fear which was represented by the prophet in chapter six when he asked the question, ‘“how long” he would need to give the message of 9/11 to an apostate church that ‘had eyes but refused to see and ears but refused to hear’?

Ang nagkalainlaing mga kamatuorang mapanagnaon nga mailhan diha sa panan-awon ni Isaias, sugod sa kapitulo unom, kinahanglan duolon gikan sa panglantaw nga “una sa tanan ug labaw sa tanan,” si Isaias nagarepresentar sa usa ka kalag nga gidihogan sa 9/11 aron imantala nga ang ulahing ulan miabot na. Sulod nianang gibalaan nga konteksto, ang kapitulo pito sa Isaias naghulagway sa mao gayud nga kahadlok nga girepresentar sa manalagna diha sa kapitulo unom sa dihang iyang gipangutana ang pangutana, ‘“hangtod kanus-a” siya kinahanglan maghatag sa mensahe sa 9/11 ngadto sa usa ka apostatang iglesia nga ‘may mga mata apan nagdumili sa pagtan-aw ug may mga dalunggan apan nagdumili sa pagpaminaw’?

In the vision the wicked and foolish king Ahaz is the symbol of a Laodicean that will not receive the warning of the latter rain message as presented by the watchmen who confront the wicked and foolish Ahaz represented by Isaiah and his sons.

Diha sa panan-awon, ang daotan ug buang nga hari nga si Ahaz mao ang simbolo sa usa ka Laodiceano nga dili modawat sa pasidaan sa mensahe sa ulahing ulan, ingon sa gipahayag sa mga magbalantay nga nag-atubang sa daotan ug buang nga si Ahaz nga girepresentahan ni Isaias ug sa iyang mga anak.

9/11 arrived in the prophetic history of Daniel eleven verse forty, so when Isaiah is located at 9/11 in chapter six, he is located prophetically within verse forty of Daniel eleven, but more significantly he is located within the ‘hidden history of verse forty.’ The hidden history of verse forty began when the verse was fulfilled in 1989 with the collapse of the Soviet Union. From 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is the ‘hidden history of verse forty’ that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in that very ‘hidden history.’ What this identifies in our consideration of Isaiah representing a latter rain messenger after 9/11 is that one part of the latter rain message which Isaiah is proclaiming is—Daniel eleven, verses forty-one through forty-five.

Ang 9/11 miabot sulod sa propetikong kasaysayan sa Daniel onse bersikulo kuwarenta, busa sa dihang ang Isaias gipahimutang sa 9/11 diha sa kapitulo sais, siya gipahimutang sa pagkatinuod sa paagi nga propetiko sulod sa bersikulo kuwarenta sa Daniel onse, apan labaw pa ka mahinungdanon, siya gipahimutang sulod sa “tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta.” Ang tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta nagsugod sa dihang ang maong bersikulo natuman niadtong 1989 uban sa pagkapukan sa Unyong Sobyet. Gikan sa 1989 hangtod sa balaod sa Domingo sa bersikulo kuwarenta ug usa mao ang “tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta” nga gibuksan sa Leon sa banay ni Juda sulod nianang maong “tinagong kasaysayan.” Ang gipaila niini sa atong paghisgot kang Isaias nga nagrepresentar sa usa ka mensahero sa ulahing ulan human sa 9/11 mao nga ang usa ka bahin sa mensahe sa ulahing ulan nga gikaylap ni Isaias mao—Daniel onse, mga bersikulo kuwarenta ug usa hangtod kuwarenta ug singko.

Standing prophetically at 9/11 Isaiah in chapter ten, is presenting a warning that the very next event to happen is the “unrighteous decree” which is the Sunday law, and is represented in verse forty-one of Daniel eleven. Isaiah’s illustration of the latter rain message is set within the ‘hidden history’ of verse forty-post 9/11. The fulfillment of verse forty in 1989 places Isaiah after 1989, at 9/11 where he is anointed with coal from off the alter. Isaiah represents a messenger whose message includes the last six verses of Daniel eleven.

Samtang nagabarog sa tinagnaong paagi didto sa 9/11, si Isaias sa ikanapulong kapitulo nagapahayag ug usa ka pasidaan nga ang sunod gayod nga hitabo mao ang “dili matarong nga sugo,” nga mao ang balaod sa Domingo, ug girepresentahan kini sa bersikulo kwarenta’y uno sa Daniel onse. Ang hulagway ni Isaias sa mensahe sa ulahing ulan gipahimutang sulod sa ‘tinagong kasaysayan’ sa bersikulo kwarenta—human sa 9/11. Ang katumanan sa bersikulo kwarenta niadtong 1989 nagapahimutang kang Isaias human sa 1989, sa 9/11, diin siya gidihogan pinaagi sa baga gikan sa halaran. Si Isaias nagarepresentar sa usa ka mensahero kansang mensahe nagalakip sa kataposang unom ka mga bersikulo sa Daniel onse.

Isaiah states directly that he and his children are for signs and wonders. In chapter seven verse three Isaiah and his son are by the conduit from the upper pool on the highway by the fuller’s field. Isaiah is presenting the message of the latter rain which he was anointed to proclaim in chapter six, and he is standing at three symbols of the latter rain as well as with his child Shearjashub. The upper pool’s conduit is a prophetic allusion to the two pipes filled with the golden oil that Zechariah identifies and Sister White comments on so often, identify the message that comes from the conduit of the upper pool in the message of the latter rain.

Si Isaias nagapahayag sa dayag nga paagi nga siya ug ang iyang mga anak alang sa mga ilhanan ug mga katingalahan. Sa kapitulo siete bersikulo tres, si Isaias ug ang iyang anak atua sa daplin sa agianan sa tubig gikan sa ibabaw nga lim-aw, sa dakong dalan haduol sa umahan sa maglalaba. Gipresentar ni Isaias ang mensahe sa ulahing ulan nga siya gidihogan sa pagmantala diha sa kapitulo sais, ug nagtindog siya sa tulo ka mga simbolo sa ulahing ulan maingon man uban sa iyang anak nga si Shearjashub. Ang agianan sa tubig gikan sa ibabaw nga lim-aw usa ka propetikong pasumbingay ngadto sa duha ka mga tubo nga napuno sa bulawanong lana nga giila ni Zacarias ug nga kanunayng gihisgotan ni Sister White, nga nagaila sa mensahe nga moabot gikan sa agianan sa tubig sa ibabaw nga lim-aw diha sa mensahe sa ulahing ulan.

Isaiah’s conduit connects with Zechariah’s two pipes, and Ellen White’s commentary ties Zechariah together with the parable of the ten virgins. Isaiah is humbled into the dust in chapter six when he sees the glory of the Lord. He agrees to carry the message represented in verse three as the message that lightens the earth with God’s glory. And he is purified with a coal off the altar and then is standing at the pool that is created by the water from the upper pool. In chapter twenty-eight Isaiah defines the latter rain message as “line upon line” and in verse three the upper pool represents several lines of prophecy.

Ang agianan sa tubig ni Isaias nagdugtong sa duha ka tubo ni Zacarias, ug ang komentaryo ni Ellen White naghiusa kang Zacarias uban sa sambingay sa napulo ka ulay. Si Isaias gipaubos ngadto sa abog diha sa kapitulo unom sa dihang iyang nakita ang himaya sa Ginoo. Miuyon siya sa pagdala sa mensahe nga girepresentahan diha sa bersikulo tres ingon nga mensahe nga nagadan-ag sa yuta pinaagi sa himaya sa Dios. Ug siya giputli pinaagi sa usa ka baga nga baga gikan sa halaran ug unya nagatindog siya tupad sa linaw nga namugna pinaagi sa tubig gikan sa ibabaw nga linaw. Diha sa kapitulo baynte-otso, gihubit ni Isaias ang mensahe sa ulahing ulan ingon nga “linya ibabaw sa linya,” ug diha sa bersikulo tres ang ibabaw nga linaw nagarepresentar sa daghang mga linya sa tagna.

Isaiah, representing a soul at 9/11 would only be standing where the golden oil comes down from the upper pool if that soul had asked for the good way which leads to Jeremiah’s old path, which is Isaiah’s “highway (path) by the fuller’s field” where Jeremiah’s “rest” is found. Isaiah’s latter rain message is based not only upon the line of the ten virgins, Zechariah’s line of two golden pipes, Jeremiah’s line of the old path, and Isaiah is also standing at “the fuller’s field” where the Messenger of the Covenant is purifying and purging the sons of Levi as silver and gold.

Si Isaias, nga nagrepresentar sa usa ka kalag sa 9/11, motindog lamang unta sa dapit diin ang bulawanong lana nagakanaug gikan sa ibabaw nga danaw kon kadtong kalaga nangutana sa maayong dalan nga nagamando ngadto sa karaang agianan ni Jeremias, nga mao ang “dalan (agianan) sa daplin sa uma sa magpapaputi” ni Isaias diin makita ang “kapahulayan” ni Jeremias. Ang mensahe ni Isaias bahin sa ulahing ulan nakapatindog dili lamang ibabaw sa linya sa napulo ka mga ulay, sa linya ni Zacarias sa duha ka bulawanong mga tubo, ug sa linya ni Jeremias sa karaang agianan, kondili si Isaias nagatindog usab sa “uma sa magpapaputi” diin ang Mensahero sa Pakigsaad nagapaputli ug nagahinlo sa mga anak ni Levi sama sa salapi ug bulawan.

It is a very easy prophetic task to bring other lines into verse three of chapter seven. The oil of Zechariah and the ten virgins connects to Jacob’s ladder and the first two verses of Revelation for they are all addressing the communication process between God and man. Jeremiah’s old path includes the “watchman” that sound the trumpet which the wicked and foolish king Ahaz refuses to hear. That trumpet pulls all the trumpets of prophecy, as well as the prophetic watchmen into Isaiah’s “highway” where Isaiah and his son stand to convey a message to the leader of Laodicea.

Usa kaayo kini kasayon nga buluhaton sa pagtagna ang pagdala sa ubang mga linya ngadto sa bersikulo tres sa kapitulo pito. Ang lana ni Zacarias ug ang napulo ka ulay nagdugtong ngadto sa hagdanan ni Jacob ug sa unang duha ka bersikulo sa Pinadayag kay silang tanan naghisgot sa proseso sa komunikasyon tali sa Dios ug sa tawo. Ang karaang agianan ni Jeremias naglakip sa “magbalantay” nga mopatingog sa trumpeta nga gidumilian sa daotan ug buang nga hari nga si Ahaz sa pagpaminaw. Kana nga trumpeta nagdala sa tanang mga trumpeta sa pagtagna, maingon man sa mga magbalantay nga manalagna, ngadto sa “dalang halangdon” ni Isaias diin si Isaias ug ang iyang anak nagtindog aron ipahayag ang usa ka mensahe ngadto sa pangulo sa Laodicea.

Isaiah and his son Shearjashub, which means “a remnant shall return” are standing together and they are illustrating the proclamation of the latter rain message that arrived at 9/11. They go to meet wicked king Ahaz and as father and son they represent a symbol of alpha and omega the primary rule of “line upon line” methodology. “Line upon line” is the rule that was typified by the Millerite “day/year” principle.

Si Isaias ug ang iyang anak nga si Shearjashub, nga nagkahulogan og “usa ka salin mobalik,” nagtindog nga mag-uban ug naghulagway sila sa pagmantala sa mensahe sa ulahing ulan nga miabot niadtong 9/11. Miadto sila aron sa pagtagbo sa dautang hari nga si Ahaz, ug isip amahan ug anak sila nagrepresentar sa usa ka simbolo sa alpha ug omega, ang pangunang lagda sa pamaagi nga “linya ibabaw sa linya.” Ang “linya ibabaw sa linya” mao ang lagda nga gitipohan sa Millerite nga prinsipyo sa “adlaw/tuig.”

On August 11, 1840 a prophecy of Islam of the second woe of Revelation nine was fulfilled and the Millerite “day/year” principle was confirmed, thus empowering Miller’s prediction about 1843 that was based upon the day/year principle. On September 11, 2001 a prophecy of Islam of the third woe of Revelation nine, ten and eleven was fulfilled and the principle of alpha (8-11-1840) and omega (9/11) was confirmed as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York came down—just as the mighty angel of Revelation ten had came down on August 11, 1840 when the alpha that typified the omega was fulfilled.

Niadtong Agosto 11, 1840, natuman ang usa ka tagna mahitungod sa Islam sa ikaduhang kaalaotan sa Pinadayag 9 ug napamatud-an ang prinsipyo sa “adlaw/tuig” sa mga Millerite, sa ingon naghatag ug kusog sa tagna ni Miller mahitungod sa 1843 nga gibase sa prinsipyo sa adlaw/tuig. Niadtong Septyembre 11, 2001, natuman ang usa ka tagna mahitungod sa Islam sa ikatulong kaalaotan sa Pinadayag 9, 10 ug 11 ug napamatud-an ang prinsipyo sa alpha (8-11-1840) ug omega (9/11) sa dihang mikunsad ang gamhanang manolunda sa Pinadayag 18 sa pagkapukan sa dagkong mga tinukod sa New York—maingon nga ang gamhanang manolunda sa Pinadayag 10 mikunsad niadtong Agosto 11, 1840 sa dihang natuman ang alpha nga maoy hulagway sa omega.

Not only do Isaiah and his son represent the primary principle of “line upon line,” but they represent the Elijah message which represents a message that is portrayed with the relationship of a father and his children. The Elijah message which is proclaimed just before the great and terrible day of the Lord, identifies a message that arrives just before God’s executive judgment begins. God’s executive judgments represent a period that is “the great and terrible day of the Lord.” That period begins at the Sunday law and continues on to the seven last plagues. The period begins with the Sunday law and ends with the seven last plagues. The Elijah message is therefore premised upon the principle of alpha and omega, coupled with the warning of approach of the close of probation. With the message of Elijah is also the various prophetic lines that are based upon Elijah, for Elijah, according to Jesus represented John the Baptist and both Elijah and John, according to Sister White represented William Miller, and together Elijah and John the Baptist represent both the one hundred and forty-four thousand (Elijah), and the great multitude in Revelation seven (John).

Dili lamang si Isaias ug ang iyang anak nagrepresentar sa nag-unang prinsipyo sa “linya ibabaw sa linya,” kondili nagrepresentar usab sila sa mensahe ni Elias, nga nagrepresentar sa usa ka mensahe nga gihulagway pinaagi sa relasyon sa usa ka amahan ug sa iyang mga anak. Ang mensahe ni Elias, nga ginamantala sa wala pa ang daku ug makalilisang nga adlaw sa Ginoo, nagtimaan sa usa ka mensahe nga moabut sa dili pa magsugod ang ehekutibong paghukom sa Dios. Ang mga ehekutibong paghukom sa Dios nagrepresentar sa usa ka yugto nga mao ang “daku ug makalilisang nga adlaw sa Ginoo.” Kana nga yugto magsugod sa balaod sa Dominggo ug mopadayon hangtod sa pito ka ulahing hampak. Ang yugto magsugod sa balaod sa Dominggo ug matapos sa pito ka ulahing hampak. Busa, ang mensahe ni Elias gitukod ibabaw sa prinsipyo sa alpha ug omega, inubanan sa pasidaan sa nagkaduol nga pagkatapus sa panahon sa gracia. Uban sa mensahe ni Elias anaa usab ang nagkalainlaing mga linya sa profesiya nga nagasukad kang Elias; kay si Elias, sumala kang Jesus, nagrepresentar kang Juan Bautista, ug silang duha, si Elias ug si Juan, sumala kang Sister White, nagrepresentar kang William Miller; ug sa tingub, si Elias ug si Juan Bautista nagrepresentar sa usa ka bahin sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo (Elias), ug sa laing bahin sa dakung panon sa Katawhan diha sa Pinadayag pito (Juan).

Isaiah and his son are standing at the old paths, which are the foundations and they are receiving the golden oil, for they are wise virgins who are going through the purification process of the fuller that was fulfilled on October 22, 1844, typifying the Sunday law. Isaiah and the remnant who return, (for that is what his son’s Shearjashub’s name means), represent the remnant that “return” to the old paths at 9/11. The father remnant relationship, which is also the alpha and omega relationship, which is also the Elijah “hearts of the fathers and children” relationship identifies that Father Miller and his relationship to a remnant movement of the first angel was the alpha movement of Philadelphia. In the alpha movement Father Miller was identified as Elijah and John the Baptist who Jesus identified as the messenger who prepared the way for the Messenger of the Covenant. All of those prophetic fulfillments in the alpha history of the first and second angels is repeated in the history of the omega of the third angel.

Si Isaias ug ang iyang anak nagatindog sa mga karaang alagianan, nga mao ang mga patukoranan, ug sila nagadawat sa bulawanong lana, kay sila mga maalamong ulay nga nagaagi sa proseso sa paghinlo sa maglalaba, nga natuman niadtong Oktubre 22, 1844, nga nagatipolohiya sa balaod sa Domingo. Si Isaias ug ang salin nga mobalik, (kay mao kana ang kahulogan sa ngalan sa iyang anak nga si Shearjashub), nagarepresentar sa salin nga “mobalik” ngadto sa mga karaang alagianan sa 9/11. Ang relasyon sa amahan ug salin, nga mao usab ang relasyon sa alpha ug omega, nga mao usab ang relasyon ni Elias sa “mga kasingkasing sa mga amahan ug mga anak,” nagapaila nga si Amahan Miller ug ang iyang relasyon ngadto sa usa ka kalihokan sa salin sa unang manulonda mao ang alpha nga kalihokan sa Philadelphia. Sa alpha nga kalihokan si Amahan Miller gipaila ingon si Elias ug si Juan Bautista nga giila ni Jesus ingon nga mensahero nga nagaandam sa dalan alang sa Mensahero sa Pakigsaad. Ang tanan niadtong mga matagnaong katumanan sa alpha nga kasaysayan sa una ug ikaduhang mga manulonda ginabalik sa kasaysayan sa omega sa ikatulong manulonda.

There are more important facts about Isaiah’s illustration in the vision, but here we are simply identifying that Isaiah is specifically identifying the various truths that make up the heart of the latter rain message of 9/11. All of these lines we have just discussed, and of course many more are located in verse three of chapter seven.

Aduna pay mas hinungdanong mga kamatuoran mahitungod sa ilustrasyon ni Isaias diha sa panan-awon, apan dinhi ato lamang giila nga si Isaias sa piho nag-ila sa nagkalainlaing mga kamatuoran nga naglangkob sa kasingkasing sa mensahe sa ulahing ulan sa 9/11. Kining tanan nga mga linya nga atong bag-o lang gihisgutan, ug sa pagkatinuod daghan pa, anaa sa bersikulo tres sa kapitulo syete.

In verse eight prophetic truth intensifies as it identifies the key that unlocks the “hidden history of verse forty” and amazingly that key is identified within the very same verse that the beginning of both 2520-year time prophecies are marked.

Sa bersikulo otso ang kamatuoran sa tagna mipakusog samtang kini nagpaila sa yawi nga nag-abli sa “tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta,” ug katingalahang paagi, kana nga yawi gipaila sulod sa mao gihapong bersikulo diin gimarkahan ang sinugdanan sa duha ka mga tagna sa panahon nga 2520 ka tuig.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son.

> Kay ang ulo sa Siria mao ang Damasco, ug ang ulo sa Damasco mao si Rezin; ug sulod sa kan-uman ug lima ka tuig pagadugmokon ang Ephraim, aron kini dili na mahimong usa ka katawhan. Ug ang ulo sa Ephraim mao ang Samaria, ug ang ulo sa Samaria mao ang anak ni Remalias.

> If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Kon kamo dili motoo, sa pagkatinuod dili kamo malig-on. Isaias 7:8, 9.

Isaiah’s illustration of the latter rain message includes Moses’ “seven times,” for the sixty-five-year prophecy of verse eight identifies the starting point for both the northern and southern kingdoms of Israel’s scattering of 2520 years. In the very same verse, the key that turns the three prophetic lines of Daniel eleven verse forty’s collapse of the Soviet Union in 1989, together with verse ten of Daniel eleven, along with verse eight of Isaiah eight. With these three lines (Isaiah 8:8, Daniel 11:10, 40). The key is the “heads” of verses eight and nine. When the key of the “heads” is applied to those three parallel verses the door to the history of the Ukrainian War and soon coming World War III is unlocked. When that prophetic door is unlocked, verse eleven through sixteen of Daniel eleven are then seen to be parallel history to verse forty of Daniel eleven post 1989’s collapse of the Soviet Union. The unlocking of the “hidden history of verse forty” is a truth that is one of a select few that are identified as being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ just before probation closes.

Ang paghulagway ni Isaias sa mensahe sa ulahing ulan nagalakip sa “pito ka pilo” ni Moises, kay ang tagna sa kan-uman ug lima ka tuig sa bersikulo otso nagaila sa sinugdanan alang sa mga 2520 ka tuig sa pagkapatlaag sa amihanan ug habagatang mga gingharian sa Israel. Sa mao gayud nga bersikulo anaa ang yawi nga nagapaliso sa tulo ka tagnaong mga linya sa Daniel onse bersikulo kap-atan mahitungod sa pagkapukan sa Unyong Sobyet niadtong 1989, inubanan sa bersikulo napulo sa Daniel onse, ug uban sa bersikulo otso sa Isaias otso. Uban niining tulo ka mga linya (Isaias 8:8, Daniel 11:10, 40), ang yawi mao ang mga “ulo” sa mga bersikulo otso ug nuebe. Sa dihang ang yawi sa mga “ulo” iaplikar ngadto niadtong tulo ka managsamang mga bersikulo, maablihan ang pultahan ngadto sa kasaysayan sa Gubat sa Ukraine ug sa haduol na nga Ikatulong Gubat sa Kalibotan. Sa dihang maablihan kana nga tagnaong pultahan, ang bersikulo onse hangtod napulog-unom sa Daniel onse makita dayon nga managsamang kasaysayan sa bersikulo kap-atan sa Daniel onse human sa pagkapukan sa Unyong Sobyet niadtong 1989. Ang pag-abli sa “tinagong kasaysayan sa bersikulo kap-atan” usa ka kamatuoran nga usa sa pipila lamang ka pinili nga mga kamatuoran nga giila nga pagabuksan inubanan sa pag-abli sa Pinadayag ni Jesu-Cristo sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay.

Verse one of chapter eight of Isaiah begins with the word, “Moreover,” identifying that chapter eight is to go over the top of chapter seven. Beyond the first word being “moreover,” chapter eight verse three is tied together with verse three of chapter seven as a second witness that the two chapters are to be applied line upon line. Both verse ‘threes’ identify one of Isaiah’s sons, whose names both speak to the prophetic message within the story. Shearjashub means ‘a remnant shall return’ and Mahershalalhashbaz means ‘quick to the spoil.’ Shearjashub is first mentioned, then Mahershalalhashbaz (which is the longest name in the Bible). The alpha represented by “1” is smaller, and in this case even identified as a “remnant,” and the omega represented by “22” is larger, and is represented by the largest name in the Bible while symbolizing the Sunday law’s rapid movements.

Ang unang bersikulo sa ikawalong kapitulo sa Isaias nagsugod sa pulong nga, “Labut pa,” nga nagaila nga ang ikawalong kapitulo kinahanglan nga moabot ibabaw sa ikapitong kapitulo. Gawas sa kamatuoran nga ang unang pulong mao ang “labut pa,” ang ikawalong kapitulo bersikulo tres nalambigit usab sa bersikulo tres sa ikapitong kapitulo ingon nga ikaduhang saksi nga ang duha ka kapitulo kinahanglan ipatuman linya ibabaw sa linya. Ang duha ka bersikulo nga “tres” nagaila sa usa sa mga anak nga lalaki ni Isaias, kansang mga ngalan silang duha nagasulti mahitungod sa mensaheng matagnaon sulod sa sugilanon. Ang Shearjashub nagpasabot og ‘usa ka salin mobalik’ ug ang Mahershalalhashbaz nagpasabot og ‘matulin ngadto sa inagaw.’ Ang Shearjashub unang gihisgotan, unya ang Mahershalalhashbaz (nga mao ang labing hataas nga ngalan sa Biblia). Ang alpha nga girepresentahan sa “1” mas gamay, ug niini nga kahimtang gani giila ingon nga usa ka “salin,” ug ang omega nga girepresentahan sa “22” mas dako, ug girepresentahan sa labing dako nga ngalan sa Biblia samtang nagsimbolo sa paspas nga mga lihok sa balaod sa Domingo.

The alpha remnant, represented by Shearjashub is with his father Isaiah in verse three. Together they are an alpha and an omega, and they are standing in a place which is made up of three distinct references to the latter rain.

Ang salin sa alpha nga salin, nga gisimbolohan ni Shear-jashub, anaa uban sa iyang amahan nga si Isaias diha sa bersikulo tres. Magkauban sila nga usa ka alpha ug usa ka omega, ug nagtindog sila sa usa ka dapit nga gilangkuban sa tulo ka lahi nga mga reperensiya ngadto sa ulahing ulan.

> Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

> Unya miingon si Jehova kang Isaias, Lakaw karon sa pagsugat kang Ahaz, ikaw ug si Shearjashub nga imong anak, didto sa tumoy sa agianan sa tubig sa ibabaw nga linaw, sa dalan ngadto sa uma sa magpapaputi. Isaias 7:3.

Isaiah is a symbol of the one hundred and forty-four thousand and in representing the call of 9/11, Isaiah is also representing the call of July 2023. At 9/11 Isaiah is a Laodicean represented by Jacob the supplanter, who was going to take Esau’s birthright as Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, and in 2023 Isaiah represents Israel the overcomer. Isaiah represents one who was presenting God’s message who is awakened to the fact that he is a Laodicean and then has a coal purify him into a Philadelphian.

Si Isaias usa ka simbolo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug sa iyang pagrepresentar sa tawag sa 9/11, si Isaias nagrepresentar usab sa tawag sa Hulyo 2023. Sa 9/11, si Isaias usa ka Laodiceanon nga girepresentahan ni Jacob nga mangilog-ilog, nga mokuha unta sa pagkapanganay ni Esau samtang ang Adventismo igasuka gikan sa baba sa Ginoo, ug sa 2023 si Isaias nagrepresentar sa Israel nga makadaugon. Si Isaias nagrepresentar sa usa ka tawo nga nagapresentar sa mensahe sa Dios nga gipukaw ngadto sa kamatuoran nga siya usa ka Laodiceanon ug unya gilimpyohan siya sa usa ka baga aron mahimong usa ka Filadelfianhon.

> “Isaiah had a wonderful view of God’s glory. He saw the manifestation of God’s power, and after beholding His majesty, a message came to him to go and do a certain work. He felt wholly unworthy for the work. What made him esteem himself unworthy? Did he think himself unworthy before he had a view of God’s glory?—No; he imagined himself in a righteous state before God; but when the glory of the Lord of hosts was revealed to him, when he beheld the inexpressible majesty of God, he said, ‘I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips; for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphim unto me, having a living coal in his hands, which he had taken with the tongs from off the altar, and he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.’ This is the work that as individuals we need to have done for us. We want the living coal from off the altar placed upon our lips. We want to hear the word spoken, ‘Thine iniquity is taken away, and thy sin purged’” Review and Herald, June 4, 1889.

> “Si Isaias may maanindot nga panan-aw sa himaya sa Dios. Iyang nakita ang pagpadayag sa gahum sa Dios, ug human sa pagtan-aw sa Iyang pagkahalangdon, miabut kaniya ang usa ka mensahe nga moadto ug mobuhat sa usa ka piho nga buluhaton. Gibati niya nga siya hingpit nga dili takos alang sa buluhaton. Unsay nakapahimo kaniya sa pag-isip sa iyang kaugalingon nga dili takos? Naghunahuna ba siya nga dili siya takos sa wala pa siya makakita sa himaya sa Dios?—Wala; naghunahuna siya nga anaa siya sa usa ka matarong nga kahimtang sa atubangan sa Dios; apan sa dihang gipadayag kaniya ang himaya sa Ginoo sa mga panon, sa dihang iyang nakita ang dili masukod nga pagkahalangdon sa Dios, miingon siya, ‘Nalaglag ako; kay ako usa ka tawo nga mahugaw ug mga ngabil, ug nagpuyo ako sa taliwala sa usa ka katawohan nga mahugaw ug mga ngabil; kay ang akong mga mata nakakita sa Hari, ang Ginoo sa mga panon. Unya milupad nganhi kanako ang usa sa mga serapin, nga may buhing baga sa iyang mga kamot, nga iyang gikuha pinaagi sa mga kumpit gikan sa halaran, ug iyang gihikap kini sa akong baba, ug miingon, Tan-awa, kini nakatandog sa imong mga ngabil; ug ang imong kasal-anan gikuha na, ug ang imong sala nahinloan na.’ Mao kini ang buhat nga kinahanglan nga mabuhat alang kanato ingon nga tagsatagsa. Gusto nato nga ang buhing baga gikan sa halaran ibutang sa atong mga ngabil. Gusto nato nga madungog ang pulong nga gikasulti, ‘Ang imong kasal-anan gikuha na, ug ang imong sala nahinloan na’” Review and Herald, Hunyo 4, 1889.

How long in Isaiah chapter six is a symbol of 9/11 unto the Sunday law, and chapter six is a representation of 9/11. Chapters seven through nine present the message which Isaiah gave to the apostate leadership of Judah, and the illustration that takes place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the drunkards of Ephraim stumble. In the same vision Isaiah records:

Ang “How long” sa Isaias kapitulo sais usa ka simbolo sa 9/11 ngadto sa balaod sa Domingo, ug ang kapitulo sais usa ka representasyon sa 9/11. Ang mga kapitulo pito hangtod nuwebe nagpresentar sa mensahe nga gihatag ni Isaias ngadto sa apostatang pagpangulo sa Juda, ug sa hulagway nga mahitabo sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa dihang ang mga palahubog sa Efraim mapandol. Sa mao gihapong panan-awon si Isaias nagrekord:

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

> Tan-awa, ako ug ang mga anak nga gihatag kanako sa Ginoo maoy alang sa mga ilhanan ug alang sa mga kahibulongan sa Israel gikan sa Ginoo sa mga panon, nga nagapuyo sa bukid sa Zion. Isaias 8:18.

Isaiah and his children are signs within the enigmas found in chapters seven through nine. Chapters seven through nine are the point of reference of the entire vision, in terms of any reference to “that day” or “that time.” Verse eighteen identifies that Isaiah and his sons are signs, and the verses that surround verse eighteen identify the period of time that the signs are to be recognized.

Si Isaias ug ang iyang mga anak maoy mga timailhan sulod sa mga hiwaga nga makita sa mga kapitulo pito hangtod siyam. Ang mga kapitulo pito hangtod siyam mao ang puntong saligan sa tibuok panan-awon, mahitungod sa bisan unsang paghisgot sa “nianang adlawa” o “nianang panahona.” Ang bersikulo napulog-walo nagpaila nga si Isaias ug ang iyang mga anak maoy mga timailhan, ug ang mga bersikulo nga naglibot sa bersikulo napulog-walo nagpaila sa yugto sa panahon diin ang mga timailhan pagailhon.

> And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him.

> Ug daghan kanila ang mapandol, ug mangapukan, ug madugmok, ug mabitik, ug madakpan. Ihigot ang pagpamatuod, timri ang Kasugoan taliwala sa akong mga tinun-an. Ug ako magahulat sa Ginoo, nga nagtago sa iyang nawong gikan sa banay ni Jacob, ug ako magapaabot kaniya.

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:15–18.

> Tan-awa, ako ug ang mga anak nga gihatag kanako sa Ginoo maoy mga timaan ug mga katingalahan sa Israel gikan sa Ginoo sa mga panon, nga nagapuyo sa bukid sa Zion. Isaias 8:15–18.

Those who “wait upon the Lord” are represented by Isaiah and his two sons. They are those upon whom the Lord had hid “his face,” which is an attribute that those who awaken to the demands of the Leviticus twenty-six prayer, post-July 2023. They awaken to the fact that their confession must include that the Lord had walked contrary to them, which is to say that he hid his face from them.

Kadtong “naghulat sa Ginoo” girepresentahan ni Isaias ug sa iyang duha ka mga anak nga lalaki. Sila mao kadtong gitagoan sa Ginoo sa “iyang nawong,” nga maoy usa ka kinaiya sa mga moduol sa pagkaamgo sa mga gikinahanglan sa pag-ampo sa Levitico 26, human sa Hulyo 2023. Makaamgo sila sa kamatuoran nga ang ilang pagsugid kinahanglan maglakip nga ang Ginoo naglihok nga supak kanila, nga buot ipasabot, gitago niya ang iyang nawong gikan kanila.

To “bind up the testimony, seal the law” is the sealing of the one hundred and forty-four thousand who are contrasted with “many.” “Many” are called, but few are chosen. Many are contrasted with Isaiah and his two sons, represented as the few. The “many” are the five foolish virgins and for this reason five things happen to them, they “stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.” They stumble because they have rejected the latter rain message.

Ang “pagbugkos sa pagpamatuod, ug pagpatik sa balaod” mao ang pagpatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nga gipahimutang nga sukwahi sa “daghan.” “Daghan” ang gitawag, apan pipila ra ang pinili. Ang daghan gipahimutang nga sukwahi kang Isaias ug sa iyang duha ka anak nga lalaki, nga nagrepresentar sa pipila. Ang “daghan” mao ang lima ka buang nga ulay, ug tungod niini lima ka butang ang mahitabo kanila: sila “mapandol, ug mangapukan, ug madugmok, ug mabitik, ug madakpan.” Sila mapandol tungod kay ilang gisalikway ang mensahe sa ulahing ulan.

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:11–13.

> Kay pinaagi sa mga ngabil nga nag-utas-utas ug sa laing pinulongan siya mosulti niining katawhan. Nga kanila siya miingon, Mao kini ang kapahulayan nga pinaagi niini inyong mapapahulay ang gikapoy; ug mao kini ang pagpabaskog: apan sila dili buot mamati. Apan ang pulong ni Jehova alang kanila nahimong sugo ibabaw sa sugo, sugo ibabaw sa sugo; linya ibabaw sa linya, linya ibabaw sa linya; dinhi diyutay, ug didto diyutay; aron sila mangadto, ug mangapukan paatras, ug mangadugmok, ug mangabitik, ug madakpan. Isaias 28:11–13.

In the sealing time of chapter eight Isaiah describes the fall of the wicked, typified by Ahaz, and he identifies the same group in verse thirteen of chapter twenty-eight. The reason they “fall” is they reject the latter rain message which was to them “line upon line” and presented by those represented as having stammering lips. The quibbling Jews at Pentecost charged the disciples with drunkenness for they could not understand the message. In their minds it was being presented by stammering lips.

Sa panahon sa pagtimri sa ikawalong kapitulo, gihulagway ni Isaias ang pagkapukan sa mga daotan, nga gihulagway pinaagi kang Ahaz, ug iyang giila ang maong samang pundok diha sa bersikulo trese sa ikakaluhaan ug walo nga kapitulo. Ang hinungdan nga sila “napukan” mao nga ilang gisalikway ang mensahe sa ulahing ulan, nga alang kanila “linya ibabaw sa linya,” ug gipadayag pinaagi niadtong mga gilarawan nga may ngabil nga nagakakurog. Ang mga Judiong mapakiglantugi sa Pentecostes nagsumbong sa mga tinun-an nga nangahubog, kay wala nila masabti ang mensahe. Sa ilang mga hunahuna, kini gipadayag pinaagi sa mga ngabil nga nagakakurog.

In verse three of chapter seven, Isaiah the prophetic alpha to his son Shearjashub, who in turn is the omega in relation to his father, but also the alpha in the relation to his brother. As representatives of Alpha and Omega they stand where the two golden pipes from the heavenly sanctuary are creating a pool, right at the highway of Jeremiah’s old path in the field where linen gets changed from stains to pure white as the Messenger of the Covenant purifies the sons of Levi, as well as Isaiah and Shearjashub. Once there he presents wicked and foolish king Ahaz with Moses’ old path message of Leviticus twenty-six’s “seven times,” which establishes in the same verse that a “head” is a king, or the kingdom of the king, or the capital city of a kingdom.

Sa bersikulo tres sa kapitulo siyete, si Isaias mao ang propetikong alpha alang sa iyang anak nga si Shearjashub, nga sa baylo mao ang omega diha sa kalambigitan sa iyang amahan, apan mao usab ang alpha diha sa kalambigitan sa iyang igsoon. Ingon nga mga representante sa Alpha ug Omega, sila nagatindog diin ang duha ka bulawanong tubo gikan sa langitnong balaang puloy-anan nagahimo ug danaw, didto mismo sa dakong dalan sa karaang alagianan ni Jeremias sa uma diin ang lino usbon gikan sa mga lama ngadto sa putli nga kaputi samtang ang Mensahero sa Pakigsaad nagaputli sa mga anak ni Levi, ingon man usab kang Isaias ug kang Shearjashub. Sa dihang atua na siya didto, iyang gipresentar sa daotan ug buang nga hari nga si Ahaz ang mensahe sa karaang alagianan ni Moises bahin sa “pito ka pilo” sa Levitico 26, nga nagapahimutang sa maong bersikulo nga ang “ulo” mao ang usa ka hari, o ang gingharian sa hari, o ang ulohang siyudad sa usa ka gingharian.

That key opens the light of God’s Word so that the Ukrainian War that began in 2014 could be seen as a subject of Bible prophecy that is represented as taking place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and the history of the last three presidents of the United States. The latter rain message is represented by Isaiah in chapters ten and eleven, and it describes the internal and external history of the last six verses of Daniel eleven. The first verse, verse forty, is illustrated by Isaiah in chapters six through nine, and then in chapters ten and eleven the message that was unsealed in 1989’s internal and external histories are set forth. Every major element of the latter rain message is represented in the vision.

Kana nga yawi nag-abli sa kahayag sa Pulong sa Dios aron ang Gubat sa Ukraine nga nagsugod niadtong 2014 makita ingon nga usa ka hilisgutan sa tagna sa Biblia nga girepresentar nga nagakahitabo sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo ug sa kasaysayan sa katapusang tulo ka mga pangulo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang mensahe sa ulahing ulan girepresentar ni Isaias diha sa mga kapitulo napulo ug onse, ug kini naghulagway sa sulodnon ug gawasnong kasaysayan sa katapusang unom ka mga bersikulo sa Daniel onse. Ang unang bersikulo, bersikulo kwarenta, gihulagway ni Isaias diha sa mga kapitulo unom hangtod siyam, ug unya sa mga kapitulo napulo ug onse gipadayag ang mensahe nga naablihan niadtong 1989 sa iyang sulodnon ug gawasnong mga kasaysayan. Ang matag dakong bahin sa mensahe sa ulahing ulan girepresentar diha sa panan-awon.

The last verses of chapter ten identify the same prophetic history that the last verses of chapter eleven represent. Chapter ten is the external and eleven is the internal. In the book of Revelation, the seven churches are the internal and the seals are the external. In chapter ten’s final verses, the papal power is shaking its hand against Jerusalem in a parallel passage to the papal power coming to its end with none to help in verse forty-five of Daniel eleven.

Ang katapusang mga bersikulo sa kapitulo napulo nagpaila sa mao rang mahimantalaong kasaysayan nga girepresentar sa katapusang mga bersikulo sa kapitulo onse. Ang kapitulo napulo mao ang gawasnon, ug ang onse mao ang sulodnon. Sa basahon sa Pinadayag, ang pito ka mga iglesia mao ang sulodnon ug ang mga patik mao ang gawasnon. Sa katapusang mga bersikulo sa kapitulo napulo, ang gahum sa pagkapapa nagwagayway sa iyang kamot batok sa Jerusalem diha sa usa ka kaparis nga pahayag ngadto sa gahum sa pagkapapa nga moabut sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya sa bersikulo kap-atan ug lima sa Daniel onse.

> As yet shall he remain at Nob that day: he shall shake his hand against the mount of the daughter of Zion, the hill of Jerusalem. Behold, the Lord, the Lord of hosts, shall lop the bough with terror: and the high ones of stature shall be hewn down, and the haughty shall be humbled. And he shall cut down the thickets of the forest with iron, and Lebanon shall fall by a mighty one. Isaiah 10:32–34.

> Niadtong adlawa mopabilin pa siya sa Nob; iuyog niya ang iyang kamot batok sa bukid sa anak nga babaye sa Zion, sa bungtod sa Jerusalem. Ania karon, ang Ginoo, ang Ginoo sa mga panon, magaputol sa sanga uban ang kalisang; ug ang mga hataas sa tindog pagapukanon, ug ang mga mapahitas-on pagapaubson. Ug pagaputlon niya ang mabagang kalibonan sa lasang pinaagi sa puthaw, ug ang Lebanon mapukan pinaagi sa usa ka gamhanan. Isaias 10:32–34.

The end of chapter ten is the close of human probation, and that is where the end of Daniel eleven also closes.

Ang katapusan sa kapitulo napulo mao ang pagsira sa panahon sa pagsulay sa tawo, ug didto usab nagakahuman ang katapusan sa Daniel onse.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> Ug iyang itanom ang mga tolda sa iyang palasyo taliwala sa mga dagat diha sa mahimayaong balaang bukid; apan siya moabut sa iyang katapusan, ug walay motabang kaniya. Ug niadtong panahona motindog si Miguel, ang dakong principe nga nagatindog alang sa mga anak sa imong katawohan: ug mahitabo ang usa ka panahon sa kagul-anan, nga sukad wala pa gayud mahitabo ingon niana sukad pa nga may usa ka nasud hangtod niadtong maong panahona: ug niadtong panahona maluwas ang imong katawohan, ang tagsatagsa nga hikaplagan nga nahisulat diha sa basahon. Daniel 11:45, 12:1.

Chapter ten begins in verse one with the “unrighteous decree” which Sister White identifies as the Sunday law.

Ang ikanapulong kapitulo nagsugod sa bersikulo uno uban sa “dili matarung nga sugo,” nga giila ni Sister White nga mao ang balaod sa Domingo.

> Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed. Isaiah 10:1.

> Alaut sila nga nagmando ug dili matarong nga mga sugo, ug nga nagsulat sa kabug-aton nga ilang gitakda. Isaias 10:1.

Chapter ten begins at the Sunday law, which aligns with verse forty-one of Daniel chapter eleven, and it ends with a parallel to Michael standing up in the history of verse forty-five of Daniel eleven.

Ang kapitulo napulo nagsugod sa balaod sa Domingo, nga nahiuyon sa bersikulo kap-atan ug usa sa Daniel kapitulo onse, ug kini natapos uban sa usa ka kaparis sa pagtindog ni Michael sa kasaysayan sa bersikulo kap-atan ug lima sa Daniel onse.

> “An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

> “Usa ka igdudulo nga adlawng igpapahulay sa diosdios ang gipahimutang, maingon nga ang bulawanong larawan gipahimutang didto sa kapatagan sa Dura. Ug maingon nga si Nabucodonosor, ang hari sa Babilonia, nagpagula ug usa ka sugo nga ang tanan nga dili moyukbo ug mosimba niining larawan pagapatyon, sa ingon usab usa ka pagpahibalo pagahimoon nga ang tanan nga dili motahod sa institusyon sa Domingo pagasilotan pinaagi sa pagkabilanggo ug kamatayon. Sa ingon niini ang Igpapahulay sa Ginoo ginatamak-ilalom sa tiil. Apan ang Ginoo nagpamatuod, ‘Alaut sila nga nagamando ug dili matarong nga mga sugo, ug nga nagasulat sa kasakit nga ilang gimando’ [Isaias 10:1]. [Sofonias 1:14–18; 2:1–3, kinutlo.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

In Revelation eleven’s “great earthquake,” representing the Sunday law in verse thirteen, there are three symbols of Islam connected with the “earthquake” that shakes the earth beast of Revelation thirteen, when it speaks as a dragon. In Isaiah chapter ten, the Sunday law is represented as an “unrighteous decree” that has a “woe” pronounced upon it. In Revelation eleven’s “great earthquake” from verse thirteen through to verse eighteen Islam of the third woe is identified with four symbols of Islam and the strike it makes against the United States at the Sunday law; “And the same hour was there a great earthquake,” and “the second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded” “and the nations were angry.”

Sa “dakong linog” sa Pinadayag onse, nga nagrepresentar sa balaod sa Domingo diha sa bersikulo trese, adunay tulo ka mga simbolo sa Islam nga nalambigit sa “linog” nga nag-uyog sa mananap sa yuta sa Pinadayag trese, sa dihang mosulti kini ingon nga usa ka dragon. Sa Isaias kapitulo diez, ang balaod sa Domingo girepresentar ingon nga usa ka “dili matarung nga sugo” nga adunay “kaalaut” nga gipahayag batok niini. Diha sa “dakong linog” sa Pinadayag onse sukad sa bersikulo trese hangtod sa bersikulo dieciocho ang Islam sa ikatulong kaalaut giila pinaagi sa upat ka mga simbolo sa Islam ug sa hampak nga gihimo niini batok sa Tinipong Bansa sa Amerika sa panahon sa balaod sa Domingo; “Ug niadtong maong taknaa miabut ang usa ka dakong linog,” ug “ang ikaduhang kaalaut milabay na; ug, ania karon, ang ikatulong kaalaut moanhi sa madali. Ug ang ikapitong manulonda mipatingog” “ug ang mga nasud nangasuko.”

Chapter ten is portraying the papal power from verse forty-one in Daniel eleven unto verse forty-five when the papacy comes to its end. Verse forty is not part of the narrative in chapter ten, for Isaiah is illustrating verse forty’s ‘hidden history’ when the latter rain message is presented to an apostate church represented by Ahaz. Chapter eleven’s conclusion is showing the deliverance from the papal power in the same history.

Ang ikanapulong kapitulo naghulagway sa gahum sa kapapahan gikan sa bersikulo 41 sa Daniel 11 hangtod sa bersikulo 45, sa dihang moabot ang katapusan sa kapapahan. Ang bersikulo 40 dili kabahin sa sugilanon sa ikanapulong kapitulo, kay si Isaias naglarawan sa “tinagong kasaysayan” sa bersikulo 40 sa dihang ang mensahe sa ulahing ulan gipresentar ngadto sa usa ka apostatang iglesia nga girepresentahan ni Ahaz. Ang konklusyon sa kapitulo 11 nagapakita sa kaluwasan gikan sa gahum sa kapapahan sulod sa mao gihapong kasaysayan.

> And the Lord shall utterly destroy the tongue of the Egyptian sea; and with his mighty wind shall he shake his hand over the river, and shall smite it in the seven streams, and make men go over dryshod. And there shall be an highway for the remnant of his people, which shall be left, from Assyria; like as it was to Israel in the day that he came up out of the land of Egypt. Isaiah 11:15, 16.

> Ug ang Ginoo magalaglag gayod sa dila sa dagat sa Egipto; ug pinaagi sa iyang gamhanang hangin iyang iwasiwas ang iyang kamot ibabaw sa suba, ug iyang hampakon kini ngadto sa pito ka sapa, ug papalakwon ang mga tawo sa pagtabok nga uga ang ilang mga tiil. Ug didto adunay usa ka halapad nga dalan alang sa salin sa iyang katawhan, nga manghibilin, gikan sa Asiria; maingon sa nahitabo sa Israel sa adlaw nga siya mitungas gikan sa yuta sa Egipto. Isaias 11:15, 16.

Isaiah chapter ten is the external and chapter eleven is the internal of the same history. The external and internal parallels abound in God’s Word, and these two parallel chapters represent the warning of the third angel as represented by Isaiah. The warning of the third angel has been summarized in many ways through inspiration, but a very helpful breakdown of the warning of the third angel is that it represents the events connected with the close of probation and it also emphasizes the need of personal preparation. Isaiah ten are the events, and chapter eleven in the preparation.

Ang ikanapulog kapitulo sa Isaias mao ang gawasnon, ug ang ikanapulog-usa nga kapitulo mao ang sulodnon sa mao rang kasaysayan. Ang mga pagkaparis sa gawasnon ug sulodnon nagadagaya sa Pulong sa Dios, ug kining duha ka managsamang kapitulo nagrepresentar sa pasidaan sa ikatulong manulunda sumala sa pagrepresentar ni Isaias. Ang pasidaan sa ikatulong manulunda gisumaryo sa daghang paagi pinaagi sa inspirasyon, apan ang usa ka mapuslanon kaayong pagbahinbahin sa pasidaan sa ikatulong manulunda mao nga kini nagrepresentar sa mga hitabo nga may kalabutan sa panapos sa panahon sa pagpasulay, ug nagpasiugda usab kini sa panginahanglan sa personal nga pagpangandam. Ang Isaias 10 mao ang mga hitabo, ug ang kapitulo 11 mao ang pagpangandam.

> “The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.

> “Ang mga hitabo nga nalangkit sa pagkatapos sa panahon sa grasya ug sa buluhaton sa pagpangandam alang sa panahon sa kagul-anan, tin-aw nga gipadayag. Apan ang daghang mga tawo walay labaw pang pagsabot niining mahinungdanong mga kamatuoran kay sa daw wala gayod kini ikapadayag kanila. Si Satanas nagbantay aron kuhaon ang matag impresyon nga makapahimo kanila nga manggialamon ngadto sa kaluwasan, ug ang panahon sa kagul-anan makakaplag kanila nga dili andam.

> “When God sends to men warnings so important that they are represented as proclaimed by holy angels flying in the midst of heaven, He requires every person endowed with reasoning powers to heed the message. The fearful judgments denounced against the worship of the beast and his image (Revelation 14:9–11), should lead all to a diligent study of the prophecies to learn what the mark of the beast is, and how they are to avoid receiving it. But the masses of the people turn away their ears from hearing the truth and are turned unto fables. The apostle Paul declared, looking down to the last days: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine.’ 2 Timothy 4:3. That time has fully come. The multitudes do not want Bible truth, because it interferes with the desires of the sinful, world-loving heart; and Satan supplies the deceptions which they love.

> “Sa diha nga ang Dios magpadala ngadto sa mga tawo ug mga pahimangno nga hilabihan ka mahinungdanon nga ginahulagway ingon nga gimantala sa mga balaang manulonda nga naglupad sa taliwala sa langit, nagkinahanglan Siya sa matag tawo nga gitugahan ug gahum sa pangatarungan nga magpatalinghug sa maong mensahe. Ang makahahadlok nga mga hukom nga gipahayag batok sa pagsimba sa mananap ug sa iyang larawan (Pinadayag 14:9–11), kinahanglan magdala sa tanan ngadto sa masinabuton nga pagtuon sa mga tagna aron mahibaloan kon unsa ang timaan sa mananap, ug sa unsang paagi nila malikayan ang pagdawat niini. Apan ang kadaghanan sa mga tawo mosalikway sa ilang mga dalunggan gikan sa pagpatalinghug sa kamatuoran ug mangadani ngadto sa mga sugilanon. Ang apostol nga si Pablo mipahayag, samtang nagtan-aw ngadto sa ulahing mga adlaw: ‘Kay moabot ang panahon nga dili nila antuson ang himsog nga pagtulon-an.’ 2 Timoteo 4:3. Kana nga panahon miabut na gayud. Ang mga panon sa katawhan dili buot sa kamatuoran sa Biblia, tungod kay kini mosupak sa mga tinguha sa makasasalaon, mahigugmaon-sa-kalibotan nga kasingkasing; ug si Satanas nagahatag sa mga limbong nga ilang gihigugma.”

> “But God will have a people upon the earth to maintain the Bible, and the Bible only, as the standard of all doctrines and the basis of all reforms. The opinions of learned men, the deductions of science, the creeds or decisions of ecclesiastical councils, as numerous and discordant as are the churches which they represent, the voice of the majority—not one nor all of these should be regarded as evidence for or against any point of religious faith. Before accepting any doctrine or precept, we should demand a plain ‘Thus saith the Lord’ in its support.

> “Apan ang Dios adunay usa ka katawhan dinhi sa yuta nga magapadayon sa Biblia, ug sa Biblia lamang, ingon nga sukdanan sa tanang mga doktrina ug pundasyon sa tanang mga reporma. Ang mga opinyon sa mga tawong inalam, ang mga konklusyon sa siyensiya, ang mga kredo o mga paghukom sa mga konsehong eklisyastiko, nga sama sa kadaghanon ug pagkasupakay sa mga iglesia nga ilang girepresentahan, ang tingog sa kadaghanan—wala ni usa ni silang tanan ang angay pagaisipon nga pamatuod pabor o batok sa bisan unsang bahin sa relihiyosong pagtoo. Sa dili pa dawaton ang bisan unsang doktrina o sugo, kinahanglan kita mangayo ug tin-aw nga ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo’ aron mosuporta niini.”

> “Satan is constantly endeavoring to attract attention to man in the place of God. He leads the people to look to bishops, to pastors, to professors of theology, as their guides, instead of searching the Scriptures to learn their duty for themselves. Then, by controlling the minds of these leaders, he can influence the multitudes according to his will.” The Great Controversy, 594, 595.

> “Si Satanas sa walay hunong naningkamot sa pagpabaling sa pagtagad ngadto sa tawo puli sa Dios. Iyang giagda ang katawhan sa pagtan-aw ngadto sa mga obispo, ngadto sa mga pastor, ngadto sa mga propesor sa teolohiya, ingon nga ilang mga giya, imbis nga susihon ang Kasulatan aron ilang mahibaloan ang ilang katungdanan alang sa ilang kaugalingon. Unya, pinaagi sa pagkontrolar sa hunahuna niining mga pangulo, mahimo niyang maimpluwensiyahan ang mga panon sumala sa iyang kabubut-on.” The Great Controversy, 594, 595.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

Back to Articles