Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Eight

Ang Basahon ni Joel ug ang Laodicean nga Iglesia sa Seventh-day Adventist - Numero Traynta’y Otso

Number Thirty-Eight

Numero Traynta y Ocho

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2026

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The test of the Bread of Heaven was the omega test of discipleship in the days of Jesus, and it was also the omega in relation to the manna test that is represented in the alpha of ancient Israel’s covenant history. The beginning was manna; the end was the Bread of Heaven. The omega is always the largest, so the largest desertion of disciples’ marks Capernaum as the omega in the history of Christ and the test of discipleship.

Ang pagsulay sa Tinapay sa Langit mao ang omega nga pagsulay sa pagkatinun-an sa mga adlaw ni Jesus, ug kini usab mao ang omega maylabot sa pagsulay sa manna nga girepresentahan sa alpha sa karaang kasaysayan sa tugon sa Israel. Ang sinugdanan mao ang manna; ang katapusan mao ang Tinapay sa Langit. Ang omega sa kanunay mao ang pinakadako, busa ang labing dakong pagbiya sa mga tinun-an maoy nagtimaan sa Capernaum ingon nga omega sa kasaysayan ni Cristo ug sa pagsulay sa pagkatinun-an.

> Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:24–28.

> Unya miingon si Jesus sa iyang mga tinun-an, Kon may tawo nga buot mosunod kanako, kinahanglan isalikway niya ang iyang kaugalingon, pas-anon niya ang iyang krus, ug mosunod kanako. Kay bisan kinsa nga buot magluwas sa iyang kinabuhi mawad-an niini; ug bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi tungod kanako makakaplag niini. Kay unsay kapuslanan sa usa ka tawo, kon maangkon niya ang tibook kalibotan, apan mapildihan ang iyang kaugalingong kalag? o unsa man ang ikahatag sa usa ka tawo isip baylo sa iyang kalag? Kay ang Anak sa tawo moanhi diha sa himaya sa iyang Amahan uban sa iyang mga manulonda; ug unya gantihan niya ang matag usa sumala sa iyang mga binuhatan. Sa pagkatinuod magaingon ako kaninyo, adunay pipila nga nagatindog dinhi nga dili makatilaw sa kamatayon hangtod nga ilang makita ang Anak sa tawo nga moanhi diha sa iyang gingharian. Mateo 16:24–28.

Capernaum is an omega test. The test at Capernaum is the test of oil in the parable of the ten virgins; that begins at the cry at midnight, and initiates a period that includes the foolish virgins recognizing they have no oil. They then begin to panic as they approach the closing door of the Sunday law, as represented in the crisis at Capernaum in John 6:66. Prophetically they are “ashamed.”

Ang Capernaum mao ang usa ka omega nga pagsulay. Ang pagsulay sa Capernaum mao ang pagsulay sa lana diha sa sambingay sa napulo ka ulay; kini nagsugod sa singgit sa tungang gabii, ug nagpasugod sa usa ka yugto nga naglakip sa pag-ila sa mga buang nga ulay nga sila walay lana. Unya sila magsugod sa pagkalisang sa ilang pagduol sa nagasira nga pultahan sa balaod sa Domingo, ingon sa girepresentahan sa krisis sa Capernaum diha sa Juan 6:66. Sa pagtagna sila “napaulawan.”

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Ania karon, moabot ang mga adlaw, nagaingon ang Ginoong Dios, nga magpadala ako ug gutom sa yuta, dili gutom sa tinapay, ni kauhaw sa tubig, kondili sa pagpatalinghug sa mga pulong sa Ginoo: Ug sila maglatagaw gikan sa usa ka dagat ngadto sa usa ka dagat, ug gikan sa amihan ngadto bisan sa sidlakan, sila magdalagan ngadto-nganhi sa pagpangita sa pulong sa Ginoo, ug dili kini nila hikaplagan. Nianang adlawa ang mga maanyag nga ulay ug ang mga batan-ong lalake mangaluya tungod sa kauhaw. Sila nga manumpa pinaagi sa sala sa Samaria, ug magaingon, Buhi ang imong dios, Oh Dan; ug, Buhi ang pamaagi sa Beersheba; bisan sila mangapukan, ug dili na gayud makabangon pag-usab. Amos 8:11–14.

The omega test at Capernaum typifies the omega test that follows the foundational test of 2024. The omega test is where the bride is sealed in advance of the Sunday law. It is where the separation is forever finalized, for once she is pure, no more strangers (Gentiles) will walk through Jerusalem anymore forever.

Ang omega nga pagsulay sa Capernaum naghulagway sa omega nga pagsulay nga mosunod sa patukorananong pagsulay sa 2024. Ang omega nga pagsulay mao ang dapit diin ang pangasaw-onon matimrihan daan sa dili pa ang balaod sa Dominggo. Mao kini ang dapit diin ang panagbulag pagahimoon nga walay kataposang malig-on, kay sa higayon nga siya mahinlo na, wala nay mga lumalangyaw (mga Hentil) nga moagi pa sa Jerusalem sa walay kataposan.

> The Lord also shall roar out of Zion, and utter his voice from Jerusalem; and the heavens and the earth shall shake: but the Lord will be the hope of his people, and the strength of the children of Israel. So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more.

> Ang Ginoo usab mosinggit gikan sa Zion, ug mopagula sa iyang tingog gikan sa Jerusalem; ug ang mga langit ug ang yuta mangurog: apan ang Ginoo mahimong paglaum sa iyang katawohan, ug ang kusog sa mga anak sa Israel. Busa mahibalo kamo nga ako mao ang Ginoo nga inyong Dios nga nagapuyo sa Zion, ang akong balaang bukid: unya ang Jerusalem mahimong balaan, ug wala nay mga lumalangyaw nga moagi pa pinaagi kaniya hangtod sa kahangtoran.

> And it shall come to pass in that day, that the mountains shall drop down new wine, and the hills shall flow with milk, and all the rivers of Judah shall flow with waters, and a fountain shall come forth of the house of the Lord, and shall water the valley of Shittim.

> Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang kabukiran motulo ug bag-ong bino, ug ang mga bungtod moagay sa gatas, ug ang tanang mga sapa sa Juda moagay sa katubigan, ug usa ka tuboran mogula gikan sa balay sa Ginoo, ug magpatubig sa walog sa Shittim.

> Egypt shall be a desolation, and Edom shall be a desolate wilderness, for the violence against the children of Judah, because they have shed innocent blood in their land. But Judah shall dwell forever, and Jerusalem from generation to generation. For I will cleanse their blood that I have not cleansed: for the Lord dwelleth in Zion. Joel 3:16–21.

> Ang Egipto mahimong usa ka pagkamingawan, ug ang Edom mahimong usa ka awaaw nga kamingawan, tungod sa pagpanlupig batok sa mga anak sa Juda, tungod kay ilang giula ang inosenteng dugo diha sa ilang yuta. Apan ang Juda magapabilin sa walay kataposan, ug ang Jerusalem gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan. Kay hinloan ko ang ilang dugo nga wala ko pa hinloi: kay ang Ginoo nagapuyo sa Sion. Joel 3:16–21.

Jerusalem is cleansed of sin in the final movements of the investigative judgment, which in Zechariah chapter three, is where the white linen Philadelphian garment is given to Joshua to replace the dirty Laodicean garment. “Then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her anymore,” for the wheat has been separated from the tares and gathered as a first fruit offering. This occurs in the omega test, and it occurs when the windows of heaven are opened, and Jesus cast the jewels into the casket and says to the world, “come and see.” “Come and see” the ensign of my kingdom, my bride, my offering of Levites as in days of old. “Come and see” my temple, my casket full of jewels—each prepared as part of the crown of the kingdom of glory.

Ang Jerusalem hinloan gikan sa sala diha sa katapusang mga kalihokan sa hukom nga masusi, nga sa Zacarias kapitulo tres, mao ang dapit diin ang maputing lino nga bisti sa taga-Filadelfia gihatag kang Josue aron pulihan ang mahugaw nga bisti sa taga-Laodicea. “Unya ang Jerusalem mamahimong balaan, ug wala nay mga dumuloong nga moagi pa kaniya pag-usab,” kay ang trigo nabulag na gikan sa mga bunglayon ug natigom ingon nga halad nga unang bunga. Kini mahitabo sa pagsulay nga omega, ug kini mahitabo sa dihang ang mga tamboanan sa langit pagaablihan, ug si Jesus ilabay ang mga mutya ngadto sa sudlanan ug moingon sa kalibotan, “ari ug tan-awa.” “Ari ug tan-awa” ang bandera sa akong gingharian, ang akong pangasaw-onon, ang akong halad nga mga Levihanon sama sa karaang mga adlaw. “Ari ug tan-awa” ang akong templo, ang akong sudlanan nga puno sa mga mutya—ang matag usa giandam ingon nga kabahin sa purongpurong sa gingharian sa himaya.

The foundational alpha test of 2024, leads to the temple omega test. The omega test occurs when the windows of heaven are opened, which is when the bride makes herself ready. The foolish virgins and their false peace and safety latter rain message are blown out through the open windows by the wind, for the message of this history is the message of the east wind. The message is Isaiah’s rough wind that is stayed, in the day of the east wind; it is John’s four winds that are restrained during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Ang pundasyonal nga alpha nga pagsulay sa 2024 nagadala ngadto sa templo nga omega nga pagsulay. Ang omega nga pagsulay mahitabo sa diha nga maablihan ang mga tamboanan sa langit, nga mao ang panahon sa diha nga ang pangasaw-onon mag-andam sa iyang kaugalingon. Ang mga buangbuang nga ulay ug ang ilang bakak nga mensahe sa ulahing ulan mahitungod sa kalinaw ug kaluwasan igapahuyop pagawas latas sa mga naablihang tamboanan pinaagi sa hangin, kay ang mensahe niini nga kasaysayan mao ang mensahe sa hangin sa sidlakan. Ang mensahe mao ang mapintas nga hangin ni Isaias nga ginapahunong, sa adlaw sa hangin sa sidlakan; kini mao ang upat ka mga hangin ni Juan nga ginapugngan sa panahon sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “Ang mga manulonda nagkupot sa upat ka mga hangin, nga gihulagway ingon sa usa ka masuko nga kabayo nga naninguha sa pagbuak gikan sa pagpugong ug modasmag ibabaw sa nawong sa tibuok kalibotan, nga nagadala ug kalaglagan ug kamatayon diha sa agianan niini.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Matulog ba kita diha sa mismong daplin sa walay kataposang kalibotan? Mahimo ba kitang tapolan ug mabugnaw ug patay? Oh, hinaut nga maangkon nato sa atong mga iglesia ang Espiritu ug gininhawa sa Dios nga gininhawa ngadto sa Iyang katawhan, aron sila makatindog sa ilang mga tiil ug mabuhi.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

Those who reject that message of the east wind of Islam, are blown out the window by the wind—the very symbol of their rebellion. The rubbish of error is forever attached to the foolish class who have no oil. Ephraim has again been joined to its idols. They rejected the increase of the knowledge of the sealing time, and its relation to Islam of the third woe. God will turn the glory of their counterfeit latter rain message into “shame.”

Kadtong nagsalikway nianang mensahe sa hangin sa sidlakan sa Islam, huypon paingon sa gawas sa bintana pinaagi sa hangin—ang mismong simbolo sa ilang pagsukol. Ang basura sa kasaypanan sa walay kataposan nalangkit sa buang-buang nga pundok nga walay lana. Si Ephraim nahisumpay na usab sa iyang mga diosdios. Ilang gisalikway ang pagdugang sa kahibalo sa panahon sa pagtimri, ug ang kalabotan niini sa Islam sa ikatulong kaalaotan. Himoong “kaulawan” sa Dios ang himaya sa ilang peke nga mensahe sa ulahing ulan.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children.

> Ang akong katawohan nangalaglag tungod sa kakulang sa kahibalo; tungod kay gisalikway mo ang kahibalo, isalikway ko usab ikaw, aron dili ka na mahimong pari alang kanako; sanglit hikalimtan mo ang kasugoan sa imong Dios, hikalimtan ko usab ang imong mga anak.

> As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord. Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall.

> Sa ilang pagdaghan, sa ingon niana sila nakasala batok kanako; busa ilisan ko ang ilang himaya ug kaulawan. Gikaon nila ang sala sa akong katawhan, ug ang ilang kasingkasing gitumong nila sa ilang kasal-anan. Ug mahitabo nga, sama sa katawhan, mao man ang pari; ug silotan ko sila tungod sa ilang mga dalan, ug bayran ko sila sumala sa ilang mga binuhatan. Kay sila mokaon, ug dili mabusog; manapaw sila, ug dili modaghan; tungod kay gibiyaan nila ang pagtagad sa Ginoo. Ang pagkamakihilawason ug ang bino ug ang bag-ong bino nagakuha sa kasingkasing. Ang akong katawhan mangayo ug tambag sa ilang mga kahoyng diosdios, ug ang ilang sungkod nagapahibalo kanila; kay ang espiritu sa mga pagkamakihilawason maoy nakapahisalaag kanila, ug sila nanapaw sa pagbiya gikan sa ilalum sa ilang Dios. Nagahalad sila sa mga taluktok sa kabukiran, ug nagsunog ug incienso sa ibabaw sa mga bungtod, ilalom sa mga encina ug mga alamo ug mga olmo, kay maayo ang landong niini; busa ang inyong mga anak nga babaye manapaw, ug ang inyong mga asawa manapaw. Dili ko silotan ang inyong mga anak nga babaye sa diha nga sila manapaw, ni ang inyong mga asawa sa diha nga sila manapaw; kay ang ilang mga kaugalingon nahimulag uban sa mga bigaon, ug sila nagahalad uban sa mga babayeng nagabaligya sa ilang lawas; busa ang katawhan nga walay pagsabot mangapukan.

> Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place.

> Bisan pa man kon ikaw, Israel, magpakighilawas, ayaw unta pagpakasala ang Juda; ug ayaw kamo pag-adto sa Gilgal, ni pagsaka ngadto sa Beth-aven, ni panumpa, Buhi si Jehova. Kay ang Israel misibog sama sa usa ka masimang nga dumalaga nga baka: karon pakan-on sila ni Jehova ingon sa usa ka nating karnero diha sa halapad nga dapit.

> Ephraim is joined to idols: let him alone.

> Ang Ephraim nahigkait sa mga diosdios: pasagdi siya.

> Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:6–19.

> Ang ilang ilimnon maaslom na: sila nagpadayon sa pagpakighilawas sa kanunay: ang iyang mga punoan, uban sa kaulaw, nahigugma sa pag-ingon, Hatagi ninyo. Gibugkos siya sa hangin diha sa iyang mga pako, ug sila maulawan tungod sa ilang mga halad. Oseas 4:6–19.

The rubbish that is removed is both the foolish virgins and their erroneous doctrines which they are joined to. We are what we eat, and they rejected the message of the east wind, chose instead the lie which brings strong delusion in its wake, and became joined to their counterfeit peace and safety latter rain message. Joel’s new wine, is cut off from their mouths, right where Jeremiah becomes God’s mouth.

Ang mga basura nga pagakuhaon mao ang mga buangbuang nga ulay ug ang ilang mga sayop nga doktrina diin sila nahilambigit. Kita mao ang atong gikaon, ug ilang gisalikway ang mensahe sa hangin gikan sa sidlakan; hinoon, ilang gipili ang bakak nga nagadala ug kusganong paglimbong sa iyang ulahi, ug nahilambigit sila sa ilang peke nga mensahe sa ulahing ulan mahitungod sa pakigdait ug kaluwasan. Ang bag-ong bino ni Joel giputol gikan sa ilang mga baba, diha mismo sa dapit diin si Jeremias nahimong baba sa Dios.

> “In rejecting the truth, men reject its Author. In trampling upon the law of God, they deny the authority of the Law-giver. It is as easy to make an idol of false doctrines and theories as to fashion an idol of wood or stone. By misrepresenting the attributes of God, Satan leads men to conceive of Him in a false character. With many, a philosophical idol is enthroned in the place of Jehovah; while the living God, as He is revealed in His word, in Christ, and in the works of creation, is worshiped by but few. Thousands deify nature while they deny the God of nature. Though in a different form, idolatry exists in the Christian world today as verily as it existed among ancient Israel in the days of Elijah. The God of many professedly wise men, of philosophers, poets, politicians, journalists—the God of polished fashionable circles, of many colleges and universities, even of some theological institutions—is little better than Baal, the sun-god of Phoenicia.” The Great Controversy, 583.

> “Sa pagsalikway sa kamatuoran, gisalikway sa mga tawo ang Tagsulat niini. Sa pagtamay sa balaod sa Dios, ilang gibalibaran ang awtoridad sa Maghahatag sa Balaod. Sama kasayon ang paghimo ug larawan sa bakak nga mga doktrina ug mga teorya maingon sa paghulma ug larawan gikan sa kahoy o bato. Pinaagi sa sayop nga paghulagway sa mga kinaiya sa Dios, gipangulohan ni Satanas ang mga tawo sa paghunahuna mahitungod Kaniya sa usa ka bakak nga kinaiya. Sa daghan, usa ka pilosopikanhong larawan ang gipalingkod sa dapit ni Jehova; samtang ang buhing Dios, sumala sa Iyang pagkapadayag diha sa Iyang pulong, diha kang Cristo, ug diha sa mga buhat sa paglalang, gisimba lamang sa pipila. Linibo ang naghimong dios sa kinaiyahan samtang ilang gilimod ang Dios sa kinaiyahan. Bisan sa lahi nga porma, ang pagsimba sa mga diosdios naglungtad sa Kristohanong kalibotan karon sa pagkatinuod sama gayud sa paglungtad niini taliwala sa karaang Israel sa mga adlaw ni Elias. Ang Dios sa daghang nag-angkon nga manggialamong mga tawo, sa mga pilosopo, mga magbabalak, mga politiko, mga peryodista—ang Dios sa hapsay ug uso nga mga pundok sa katilingban, sa daghang mga kolehiyo ug mga unibersidad, bisan pa sa pipila ka mga institusyong teolohikal—gamay ra ang kalainan kay kang Baal, ang dios-adlaw sa Fenicia.” The Great Controversy, 583.

At the separation of the genuine and false in Miller’s dream the wind carries the false virgins out, while the Lord seals His bride during the omega internal test of the open window.

Sa pagbulag sa tinuod ug bakak diha sa damgo ni Miller, gidala sa hangin ang mga bakak nga ulay ngadto sa gawas, samtang gisilyohan sa Ginoo ang Iyang pamanhonon nga babaye panahon sa omega nga sulodnong pagsulay sa abli nga bintana.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Ania karon, ipadala Ko ang Akong sinugo, ug siya magaandam sa dalan sa atubangan Ko; ug ang Ginoo, nga inyong gipangita, sa kalit moanhi sa Iyang templo, bisan ang sinugo sa tugon, nga inyong gihiposan sa kalipay: ania karon, siya moanhi, nagaingon ang Ginoo sa mga panon. Apan kinsa man ang makalahutay sa adlaw sa Iyang pag-anhi? ug kinsa ang makatindog sa diha nga Siya magapadayag? kay Siya sama sa kalayo sa magtitinunaw, ug sama sa sabon sa mga mangglalaba: Ug Siya molingkod ingon nga magtitinunaw ug mag-uulay sa salapi: ug Iyang hinloan ang mga anak ni Levi, ug putlion sila sama sa bulawan ug salapi, aron sila makahalad ngadto sa Ginoo ug halad diha sa pagkamatarung. Unya ang halad sa Juda ug Jerusalem mahimong kahimut-an alang sa Ginoo, sama sa mga adlaw sa karaan, ug sama sa nangaging mga tuig. Malakias 3:1–4.

The sons of Levi are the sons of those Levites who were faithful at Aaron’s image of the beast test, and then again at Jeroboam’s image of the beast test. They are those who pass the image of the beast test, which is the test by which their eternal destiny is decided, and the test they must pass—before we are sealed.

Ang mga anak ni Levi mao ang mga anak niadtong mga Levita nga nagpakita ug pagkamatinumanon sa pagsulay sa larawan sa mananap ni Aaron, ug unya pag-usab sa pagsulay sa larawan sa mananap ni Jeroboam. Sila mao kadtong mga makaagi sa pagsulay sa larawan sa mananap, nga mao ang pagsulay diin pagahukman ang ilang walay katapusang kapalaran, ug ang pagsulay nga kinahanglan nilang malampasan—sa dili pa kita pagatimbrihan.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

> “Gipakita sa Ginoo kanako sa tin-aw nga paagi nga ang larawan sa mananap maporma sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay; kay kini mao ang mahimong dakong pagsulay alang sa katawhan sa Dios, diin pinaagi niini pagahukman ang ilang walay katapusang padulngan.

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> “Mao kini ang pagsulay nga kinahanglan maagian sa katawhan sa Dios sa dili pa sila patikan. Ang tanan nga nagpamatuod sa ilang pagkamatinumanon sa Dios pinaagi sa pagbantay sa Iyang kasugoan, ug sa pagdumili sa pagdawat sa mini nga adlaw nga igpapahulay, mailalom sa bandila sa Ginoong Dios nga si Jehova, ug makadawat sa patik sa buhing Dios. Apan kadtong mosurender sa kamatuoran nga langitnong gigikanan ug modawat sa Domingo nga adlaw nga igpapahulay, makadawat sa marka sa mananap.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

The image of the beast test is the test before the mark of the beast test at the Sunday law, and it must be passed before the door closes.

Ang pagsulay bahin sa larawan sa mananap mao ang pagsulay sa wala pa ang pagsulay bahin sa marka sa mananap sa balaod sa Domingo, ug kini kinahanglan malabyan sa dili pa masirhan ang pultahan.

It is the test that purifies the righteous and also separates the righteous from the unrighteous. It is the test where Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego are found to be visually fairer and fatter than those who ate the Babylonian diet. One class had eaten the bread of Heaven and the other the bread of Babylon. It is the test of bread in the synagogue at Capernaum.

Kini mao ang pagsulay nga nagapaputli sa mga matarung ug usab nagapabulag sa mga matarung gikan sa mga dili matarung. Kini mao ang pagsulay diin si Daniel, si Shadrach, si Meshach, ug si Abednego hingkaplagan nga sa panagway mas maanindot ug mas tambok kay sa mga mikaon sa pagkaong Babiloniahanon. Ang usa ka pundok mikaon sa tinapay sa Langit ug ang usa sa tinapay sa Babilonia. Kini mao ang pagsulay sa tinapay sa sinagoga sa Capernaum.

Externally the testing time that we are now in is the test of the image of the beast, the combination of church and state within the United States. The parallel internal testing time identifies a class of virgins who manifest the image of humanity and another class of virgins who manifest the image of Divinity combined with humanity. After Malachi identifies the purification and purging of the Levites, God proposes a test.

Sa gawas, ang panahon sa pagsulay nga atong giagian karon mao ang pagsulay sa larawan sa mananap, ang paghiusa sa iglesia ug sa estado sulod sa Tinipong Bansa. Ang kaparis nga sulodnong panahon sa pagsulay nag-ila sa usa ka pundok sa mga ulay nga nagapadayag sa larawan sa pagkatawhanon ug laing pundok sa mga ulay nga nagapadayag sa larawan sa pagka-Dios inubanan sa pagkatawhanon. Human maila ni Malakias ang paghinlo ug pagputli sa mga Levihanon, ang Dios nagbutang ug usa ka pagsulay.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts.

> Ug moduol Ako kaninyo aron sa paghukom; ug Ako mahimong matulin nga saksi batok sa mga salamangkiro, ug batok sa mga mananapaw, ug batok sa mga bakakon nga nanumpa, ug batok niadtong nagdaugdaug sa sinuholan pinaagi sa pagpugong sa iyang suhol, sa balo, ug sa mga ilo, ug niadtong nagapahisalaag sa dumuloong gikan sa iyang katungod, ug wala mahadlok Kanako, nagaingon ang Ginoo sa mga panon.

> For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:5, 6.

> Kay ako mao ang Ginoo, ako dili mausab; busa kamo, mga anak ni Jacob, wala mangaut-ut. Malakias 3:5, 6.

The first test is to fear God, and the class that failed the testing of the Messenger of the Covenant are then addressed with five condemnations, one for each of the foolish virgins that align with being wretched, miserable, poor, blind, naked; five prophetic attributes for five foolish virgins that summarized under the phrase “and fear not me.” These are those who failed the foundational first alpha test. They failed because they did not understand that God never changes. These are those who failed the foundational external alpha test of 2024.

Ang unang pagsulay mao ang pagkahadlok sa Dios, ug ang pundok nga napakyas sa pagsulay sa Mensahero sa Pakigsaad dayon pagatubagon pinaagi sa lima ka mga paghukom, usa alang sa matag usa sa mga buang nga ulay nga nagkauyon sa pagkakawangayan, pagkaalaot, kakabus, pagkabuta, pagkahubo; lima ka mga propetikong kinaiya alang sa lima ka buang nga mga ulay nga gisumaryo ilalom sa hugpong sa mga pulong nga “ug wala mahadlok kanako.” Kini sila mao ang mga napakyas sa sukaranang unang alpha nga pagsulay. Napakyas sila tungod kay wala nila masabti nga ang Dios dili gayud mausab. Kini sila mao ang mga napakyas sa sukaranang panggawas nga alpha nga pagsulay sa 2024.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> “Adunay mga pagtulon-an nga angay makuha gikan sa kasaysayan sa nangagi; ug ang pagtagad gitawag ngadto niini, aron ang tanan makasabut nga ang Dios nagabuhat sa samang mga pamaagi karon maingon sa Iyang gibuhat sa tanang panahon. Ang Iyang kamot makita sa Iyang buhat ug taliwala sa mga nasod karon, sa samang paagi gayud nga kini nakita sukad pa sa unang pagmantala sa maayong balita ngadto kang Adan didto sa Eden.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “Adunay mga yugto nga maoy mga punto sa pagbalhin sa kasaysayan sa mga nasud ug sa iglesia. Sa pagdumala sa Dios, sa dihang moabut kining nagkalainlaing mga krisis, ang kahayag alang nianang panahona ihatag. Kon kini pagadawaton, adunay espirituhanong pag-uswag; kon kini isalikway, mosunod ang espirituhanong pagkadunot ug pagkalunod sa barko. Ang Ginoo diha sa Iyang pulong nagpadayag sa masulongong buluhaton sa maayong balita maingon nga kini gipadayon kaniadto, ug pagapadayonon sa umalabot, bisan hangtod sa panapos nga pakigbisog, sa dihang ang mga ahensiya ni Satanas mohimo sa ilang kataposang kahibulongang lihok.” Bible Echo, August 26, 1895.

Laodiceans do not see that God’s dealing with men is ever the same. If the light, or the oil is received, there is a blessing, if not, there is a shipwreck.

Ang mga taga-Laodicea wala makakita nga ang pagpakiglabot sa Dios sa mga tawo kanunay nga mao ra gihapon. Kon ang kahayag, o ang lana, dawaton, adunay panalangin; kon dili, adunay pagkalunod sa pagtuo.

> “In past ages the Lord God of heaven revealed his secrets to his prophets. The present and the future are equally clear to him. The voice of God echoes down the ages, telling man what is to take place. Kings and princes take their places at their appointed time. They think they are carrying out their own purposes, but in reality they are fulfilling the word that God has spoken.

> “Sa nangaging mga kapanahonan ang Ginoong Dios sa langit nagpahayag sa iyang mga tinago ngadto sa iyang mga propeta. Ang karon ug ang umalabot sa samang paagi dayag kaayo kaniya. Ang tingog sa Dios nagadahunog sa tibuok mga kapanahonan, nagsugilon sa tawo sa mahitungod sa mga butang nga mahitabo. Ang mga hari ug mga principe nagapahimutang sa ilang mga dapit sa ilang gitakdang panahon. Naghunahuna sila nga ginatuman nila ang ilang kaugalingong mga tuyo, apan sa pagkatinuod ginatuman nila ang pulong nga gisulti sa Dios.

> “Paul declares that the records of God’s dealings with mankind in the past ‘are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ Daniel’s history is given us for our admonition. ‘The secret of the Lord is with them that fear him.’ Daniel’s God still lives and reigns. He has not closed heaven against his people. As in the Jewish age, so in this age, God reveals his secrets to his servants the prophets.

> Si Pablo nagpahayag nga ang mga talaan sa mga pagpakiglabot sa Dios sa katawhan kaniadto “gisulat alang sa atong pagpahimangno, nga sa ibabaw nato miabut ang mga katapusan sa kalibotan.” Ang kasaysayan ni Daniel gihatag kanato alang sa atong pagpahimangno. “Ang tinago sa Ginoo anaa kanila nga may kahadlok kaniya.” Ang Dios ni Daniel buhi gihapon ug nagahari. Wala niya sirhi ang langit batok sa iyang katawhan. Maingon sa kapanahonan sa mga Judio, mao man usab niining panahona, ginapadayag sa Dios ang iyang mga tinago ngadto sa iyang mga alagad nga mga manalagna.

> “The apostle Peter says: ‘We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day-star arise in your hearts: knowing this first, that no prophecy of the Scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost.’

> Ang apostol nga si Pedro nagaingon: “May labi pa gayod kita kasaligan nga pulong sa tagna; ug maayo ang inyong pagbuhat kon kini inyong pagatagdon, ingon sa suga nga nagasidlak sa mangitngit nga dapit, hangtod nga mosubang ang adlaw, ug ang bitoon sa kabuntagon mosilang diha sa inyong mga kasingkasing: nga inyong masayran una sa tanan, nga walay bisan unsang tagna sa Kasulatan nga mahitungod sa kaugalingong hubad. Kay ang tagna wala moabut kaniadto pinaagi sa kabubut-on sa tawo: kondili ang mga balaang tawo sa Dios namulong samtang sila giagak sa Espiritu Santo.”

> “The unbelieving and godless do not discern the importance of the signs of the times, foretold in the prophetic word. In ignorance they may refuse to accept the inspired record. But when professed Christians speak sneeringly of the ways and means employed by the great I AM to make his purposes known, they show themselves to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. The Creator knows just what elements he has to deal with in human nature. He knows what means to employ to obtain the desired results.

> Ang dili-matinoohon ug walay Dios dili makaila sa kahinungdanon sa mga timailhan sa kapanahonan, nga gitagna sa pulong sa pagpanagna. Tungod sa pagkawalay-hibalo mahimong modumili sila sa pagdawat sa inandam nga talaan. Apan sa dihang ang mga nag-angkon nga mga Kristohanon mosulti nga may pagyubit mahitungod sa mga paagi ug mga pamaagi nga gigamit sa dakong AKO MAO ang AKO aron ipahibalo ang Iyang mga katuyoan, ilang gipakita ang ilang kaugalingon nga walay kahibalo sa Kasulatan ug sa gahum sa Dios. Ang Magbubuhat nasayod gayod kon unsang mga elemento ang Iyang pagaatubangon diha sa tawhanong kinaiya. Nasayod Siya kon unsang mga paagiha ang angay gamiton aron makab-ot ang gitinguhang mga sangpotanan.

> “Man’s word fails. He who makes the assertions of men his dependence, may well tremble; for he will someday be as a shipwrecked vessel. God’s word is infallible, and endures forever. Christ declares, ‘Verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulfilled.’ God’s word will endure throughout the ceaseless ages of eternity.” Youth Instructor, December 1, 1903.

> “Ang pulong sa tawo mapakyas. Siya nga naghimo sa mga pagpamatuod sa mga tawo nga iyang saligan, angay gayod mokurog; kay moabot ang adlaw nga siya mahisama sa usa ka sakayan nga nangalunod tungod sa pagkabungkag. Ang pulong sa Dios dili masayop, ug magapadayon sa walay katapusan. Si Cristo nagapahayag, ‘Sa pagkatinuod nagaingon Ako kaninyo, Hangtud nga molabay ang langit ug ang yuta, bisan usa ka kudlit o usa ka tuldok dili gayod mawala sa kasugoan, hangtud nga ang tanan matuman.’ Ang pulong sa Dios magapadayon sa tibuok walay hunong nga mga kapanahonan sa walay katapusan.” Youth Instructor, December 1, 1903.

God never changes and He works upon the same lines as He has always done.

Ang Dios dili gayud mausab ug Siya nagabuhat subay sa mao ra nga mga pamaagi sama sa Iyang kanunay nang gibuhat.

> “The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.

> “Ang buluhaton sa Dios dinhi sa yuta nagapakita, gikan sa usa ka kapanahonan ngadto sa lain, ug dakong pagkasama sa matag dakong reporma o relihiyosong lihok. Ang mga prinsipyo sa pagpakiglabot sa Dios sa mga tawo sa kanunay mao ra gihapon. Ang mahahalagang mga kalihokan sa karon adunay ilang kaparis niadtong sa nangagi, ug ang kasinatian sa iglesia sa nangaging mga kapanahonan adunay mga leksiyon nga may dakong bili alang sa atong kaugalingong panahon.” The Great Controversy, 343.

Malachi chapter three’s first four verses identify the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, and the purging and purification of the Levites. Then the Lord pronounces judgment upon Laodicea, identifying they fear not God, meaning they failed the foundational alpha test of the third angel. Their lack of fear represents a purposeful rejection of knowledge, and the context of the knowledge they refuse is the acceptance of the history of the messenger who prepares the way and the Divine messenger who follows. All the prophets identify the latter days, and there would be no reason to identify a counterfeit reformatory movement, if there was not a genuine.

Ang unang upat ka bersikulo sa ikatulong kapitulo sa Malakias nagaila sa mensahero nga nagaandam sa dalan alang sa Mensahero sa Pakigsaad, ug sa paghinlo ug pagputli sa mga Levihanon. Unya ang Ginoo nagapamulong ug paghukom batok sa Laodicea, nga nagaila nga sila wala mahadlok sa Dios, nga nagkahulogan nga napakyas sila sa pundasyonal nga alpha nga pagsulay sa ikatulong manulonda. Ang ilang kakulang sa kahadlok nagrepresentar sa tinuyo nga pagsalikway sa kahibalo, ug ang kahimtang sa kahibalo nga ilang gisalikway mao ang pagdawat sa kasaysayan sa mensahero nga nagaandam sa dalan ug sa langitnong Mensahero nga nagasunod. Ang tanang mga manalagna nagaila sa ulahing mga adlaw, ug walay katarungan sa pag-ila sa peke nga kalihokang repormatibo, kon wala pay tinuod.

> “But Satan was not idle. He now attempted what he has attempted in every other reformatory movement—to deceive and destroy the people by palming off upon them a counterfeit in place of the true work. As there were false Christ’s in the first century of the Christian church, so there arose false prophets in the sixteenth century.” The Great Controversy, 186.

> “Apan si Satanas wala magpabiling tapulan. Karon misulay siya sa pagbuhat sa iyang gisulayan sa matag ubang kalihokang repormatoryo—sa paglimbong ug paglaglag sa mga tawo pinaagi sa pagpasantop kanila ug peke ilis sa tinuod nga buluhaton. Maingon nga dihay mini nga mga Cristo sa unang siglo sa Cristohanong iglesia, mao man usab nga mitungha ang mini nga mga manalagna sa ikanapulog-unom nga siglo.” The Great Controversy, 186.

The context of the first six verses of Malachi three is the purging and purification of the Levites of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Future for America is either that very movement, or one of many counterfeits. Then Malachi states:

Ang kahimtang sa unang unom ka bersikulo sa Malakias tres mao ang paghinlo ug pagputli sa mga Levihanon sa kalihokang repormatoryo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang umaabot alang sa Amerika mao ang usa niadtong maong kalihokan, o usa sa daghang mga peke. Unya miingon si Malakias:

> Even from the days of your fathers ye are gone away from mine ordinances, and have not kept them. Return unto me, and I will return unto you, saith the Lord of hosts. Malachi 3:7.

> Sukad pa sa mga adlaw sa inyong mga amahan kamo mitalikod na gikan sa akong mga kabalaoran, ug wala ninyo kini bantayi. Bumalik kamo kanako, ug ako mobalik kaninyo, nagaingon si Jehova sa mga panon. Malakias 3:7.

The progressive rebellion over the four generations is the introduction and setting of the book of Joel, and Malachi here identifies the same progressive rebellion when he says, “even from the days of your fathers ye are gone away.” From 1863, the days of the fathers of the first generation of rebellion, they have increasingly went further and further away from God. The pronouncement against their continuous sin is tempered with the Laodicean call that in mournful tones promises that if they would but only return, God would return unto them.

Ang nagpadayon nga pagrebelde sulod sa upat ka mga kaliwatan mao ang pasiuna ug hulagway sa kahimtang sa basahon ni Joel, ug dinhi giila ni Malakias ang maong samang nagpadayon nga pagrebelde sa dihang siya miingon, “bisan sukad sa mga adlaw sa inyong mga amahan kamo mipahilayo na.” Sukad sa 1863, ang mga adlaw sa mga amahan sa unang kaliwatan sa pagrebelde, sila nagpadayon sa labi pa nga pagpalayo ug pagpalayo gikan sa Dios. Ang pagpahibalo batok sa ilang padayon nga sala gipaubos sa tawag sa Laodicea nga sa masulub-on nga mga tono nagsaad nga kon sila mobalik lamang, ang Dios mobalik ngadto kanila.

> But ye said, Wherein shall we return? Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed me, even this whole nation.

> Apan miingon, “Sa unsang paagi kami mobalik?” Mangawat ba ang tawo sa Dios? Apan gikawatan ninyo ako. Apan nagaingon kamo, “Sa unsang paagi namo ikaw gikawatan?” Sa mga ikapulo ug sa mga halad. Tinunglo kamo pinaagi sa usa ka tunglo; kay gikawatan ninyo ako, bisan kining tibook nasud.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> Dad-a ninyo ang tanang ikapulo ngadto sa tipiganan, aron adunay kalan-on sa akong balay, ug sulayi ako karon niining paagiha, nagaingon ang Ginoo sa mga panon, kong dili ba buksan ko alang kaninyo ang mga bintana sa langit, ug ibubo ko kaninyo ang panalangin, nga walay igong luna nga makadawat niana.

> And I will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before the time in the field, saith the Lord of hosts. And all nations shall call you blessed: for ye shall be a delightsome land, saith the Lord of hosts. Malachi 3:5–12.

> Ug alang kaninyo pagbadlongon ko ang maglalaglag, ug dili niya laglagon ang mga bunga sa inyong yuta; ni ang inyong kaparrasan maghulog sa iyang bunga sa dili pa ang panahon didto sa uma, nagaingon si Jehova sa mga panon. Ug ang tanang kanasoran motawag kaninyo nga bulahan; kay kamo mamahimong usa ka yutang makapahimuot, nagaingon si Jehova sa mga panon. Malakias 3:5–12.

The alpha foundational external test of 2024 is followed by the capstone internal test of 2026. That capstone test occurs when the windows of heaven are opened, and three places where those open windows are identified in the context of the church triumphant are Malachi three, Miller’s dream and Revelation nineteen. Malachi is the alpha, Miller’s dream is the middle and Revelation is the omega. The test is illustrated by Christ, as the dirt brush man, casting the jewels into the casket. Those jewels are both truths perfectly arranged in their order, and the remnant. The storehouse is where the meat is gathered and distributed. As with the test of manna, the test of Capernaum and the Bread of Heaven—“meat” is the subject.

Ang alpha nga pundasyonal nga gawasnon nga pagsulay sa 2024 gisundan sa capstone nga sulodnon nga pagsulay sa 2026. Kining capstone nga pagsulay mahitabo sa dihang ang mga bintana sa langit pagabuksan, ug ang tulo ka mga dapit diin kining nabuksan nga mga bintana giila sulod sa konteksto sa madaugon nga iglesia mao ang Malakias tres, ang damgo ni Miller, ug Pinadayag disi-nuwebe. Ang Malakias mao ang alpha, ang damgo ni Miller mao ang tunga, ug ang Pinadayag mao ang omega. Ang pagsulay gihulagway pinaagi kang Cristo, ingon nga tawo nga may brush sa abog, nga nagasalibay sa mga mutya ngadto sa kahon. Kining mga mutya mao ang mga kamatuoran nga hingpit nga nahikay sumala sa ilang han-ay, ug ang salin. Ang tipiganan mao ang dapit diin ang kalan-on gitigom ug giapod-apod. Sama sa pagsulay sa manna, sa pagsulay sa Capernaum, ug sa Tinapay sa Langit—“kalan-on” mao ang hilisgutan.

The “meat” is oil in the parable of the virgins, and it represents character, the Holy Spirit and the prophetic message that brings the Holy Spirit into the hearts and minds of those who develop the character of Christ. The “meat” is Joel’s “new wine” that is cut off from the drunkards of Ephraim. To pass the internal capstone temple test of the second angel you must have passed the external first alpha foundational test. If you haven’t accepted the foundation, you cannot be part of the temple which is raised upon the foundation, but if you are not of the number who passed that foundational test, you will build your spiritual counterfeit house upon sand. John calls that counterfeit spiritual house, “the synagogue of Satan” and Jeremiah, “the assembly of mockers.”

Ang “karne” mao ang lana diha sa sambingay sa mga ulay, ug kini nagrepresentar sa kinaiya, sa Balaang Espiritu, ug sa mensaheng profesikanhon nga nagadala sa Balaang Espiritu ngadto sa mga kasingkasing ug mga hunahuna niadtong nagpalambo sa kinaiya ni Cristo. Ang “karne” mao ang “bag-ong bino” ni Joel nga giputol gikan sa mga palahubog sa Ephraim. Aron makapasar sa sulodnong pagsulay sa capstone nga templo sa ikaduhang manulonda, kinahanglan nga nakapasar ka na sa gawasnong unang alpha nga patukorananong pagsulay. Kon wala mo dawata ang patukoranan, dili ka mahimong kabahin sa templo nga gitukod ibabaw sa patukoranan; apan kon dili ka apil sa gidaghanon niadtong nakapasar nianang patukorananong pagsulay, imong tukoron ang imong peke nga espirituhanong balay ibabaw sa balas. Gitawag ni Juan kanang peke nga espirituhanong balay nga “sinagoga ni Satanas” ug ni Jeremias, “ang katilingban sa mga mayubiton.”

Bring ye all the tithes and offerings into the storehouse is the internal test where the seal is impressed. The dirt brush man cast the remnant people of God into the enlarged casket, and in so doing He was illustrating the work of bringing all the tithes into the storehouse. The Levites are the offering that is lifted up when He pours out a blessing from the windows of heaven. The dirt brush man’s jewels are His remnant people and in Isaiah chapter six those remnant people are identified as a tithe.

Dad-a ninyo ang tanang mga ikapulo ug mga halad ngadto sa tipiganan mao ang sulodnong pagsulay diin ang patik gipahamtang. Ang tawo nga may hugawng brush misalibay sa salin nga katawhan sa Dios ngadto sa pinalapad nga lungon, ug sa pagbuhat niana Siya naghulagway sa buluhaton sa pagdad-on sa tanang mga ikapulo ngadto sa tipiganan. Ang mga Levihanon mao ang halad nga ginabayaw sa dihang Iyang ibubo ang panalangin gikan sa mga tamboanan sa langit. Ang mga mutya sa tawo nga may hugawng brush mao ang Iyang salin nga katawhan, ug diha sa Isaias kapitulo sais kining salin nga katawhan giila ingon nga usa ka ikapulo.

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.

> Unya miingon ako, Ginoo, hangtod kanus-a? Ug siya mitubag, Hangtod nga ang mga ciudad mahimong awaaw nga walay nagpuyo, ug ang mga balay walay tawo, ug ang yuta mahimong hingpit nga biniyaan, Ug ang Ginoo magpapahawa sa mga tawo ngadto sa halayo, ug may dakung pagbiya sa kinataliwad-an sa yuta. Apan bisan pa niana adunay ikapulo nga bahin sa sulod niini, ug kini mobalik, ug pagaut-uton: sama sa kahoy nga teil, ug sama sa ensina, kansang kinauyokan anaa kanila, sa diha nga mahulog ang ilang mga dahon: mao man ang balaang binhi maoy mahimong kinauyokan niini. Isaias 6:11–13.

The Lord identifies the question of “how long” on multiple witnesses as pointing to the Sunday law, and in verse three of Isaiah six the angels proclaim “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory.” Sister White connects this with the mighty angel of Revelation eighteen.

Gipaila sa Ginoo ang pangutana nga “hangtod kanus-a” pinaagi sa daghang mga saksi ingon nga nagtudlo ngadto sa balaod sa Domingo, ug sa bersikulo tres sa Isaias sais ang mga manulonda nagmantala, “Balaan, balaan, balaan, ang Ginoo sa mga panon: ang tibook nga yuta napuno sa iyang himaya.” Gikonektar kini ni Sister White sa gamhanang manulonda sa Pinadayag dieciocho.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> “Samtang ilang [ang mga manulonda] makita ang umalabot, sa diha nga ang tibuok yuta mapuno sa Iyang himaya, ang madaugong awit sa pagdayeg ginatugon gikan sa usa ngadto sa usa pinaagi sa malinong ug madungogong pag-awit, ‘Balaan, balaan, balaan, ang Ginoo sa mga Panon.’ Sila hingpit nga matagbaw sa paghimaya sa Dios; ug diha sa Iyang presensya, ilalom sa Iyang pahiyom sa pag-uyon, wala silay gitinguha pa nga labaw niana. Sa pagdala sa Iyang dagway, sa pagbuhat sa Iyang pag-alagad ug sa pagsimba Kaniya, ang ilang kinatas-ang tinguha hingpit nga natuman.” Review and Herald, December 22, 1896.

Isaiah six identifies 9/11, when the earth was lightened with the glory of the first voice of Revelation eighteen’s two voices. When Isaiah asked “how long” the history of the chapter is identified as the period from 9/11 unto the Sunday law, where the second voice arrives. Isaiah informs us that at the Sunday law there will be a remnant—who are a tithe. The remnant has substance within them—oil in their vessels.

Ang Isaias seis nag-ila sa 9/11, sa dihang ang yuta napasanagan sa himaya sa unang tingog sa duha ka mga tingog sa Pinadayag 18. Sa dihang nangutana si Isaias, “hangtod kanus-a,” ang kasaysayan sa maong kapitulo giila ingon nga yugto gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo, diin moabut ang ikaduhang tingog. Gipahibalo kanato ni Isaias nga sa balaod sa Domingo adunay mahibiling salin—nga mao ang ikapulo. Ang salin adunay sulod diha kanila—lana sa ilang mga sudlanan.

> But yet in it shall be a tenth [tithe], and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:13.

> Apan diha niini may ikapulo pa [ikapu], ug kini mobalik, ug pagakan-on: sama sa kahoy nga teil, ug sama sa encina, kansang kinauyokan anaa kanila, sa dihang mangatagak ang ilang mga dahon: mao man ang balaang binhi mao ang mahimong kinauyokan niini. Isaias 6:13.

The “tenth” are those who have “returned” in answer to Malachi’s and also Jeremiah’s call to return. They are trees of humanity, combined with Divinity (the holy seed). They will be eaten, for they are not only the messengers, but they are the ensign of the Pentecostal wave loaves; they are the message which the Gentiles shall eat.

Ang “ikapulo” mao kadtong “mibalik” agig tubag sa tawag ni Malakias ug usab ni Jeremias sa pagbalik. Sila mao ang mga kahoy sa katawhan, inubanan sa pagka-Dios (ang balaang binhi). Sila pagakan-on, kay dili lamang sila mao ang mga mensahero, kondili sila usab mao ang timaan sa mga tinapay nga giwaraywaray sa Pentecostes; sila mao ang mensahe nga pagakan-on sa mga Hentil.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> Busa mao kini ang giingon sa Ginoo: Kon ikaw mobalik, nan pabalikon ko ikaw, ug ikaw motindog sa akong atubangan; ug kon imong ilain ang bililhon gikan sa walay pulos, ikaw mahisama sa akong baba; pasagdi sila nga mobalik kanimo, apan ayaw ikaw pagbalik ngadto kanila. Jeremias 15:19.

Jeremiah represents those who ate the message in the angel’s hand, which was the alpha and foundational test represented by August 11, 1840, 1888, and 9/11, for he says he found the words and did eat them.

Si Jeremias nagrepresentar niadtong mikaon sa mensahe nga diha sa kamot sa manulonda, nga mao ang alpha ug patukoranan nga pagsulay nga girepresentahan sa Agosto 11, 1840, 1888, ug 9/11, kay siya nagaingon nga iyang nakaplagan ang mga pulong ug gikaon kini.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> Ang imong mga pulong hingkaplagan, ug gikaon ko sila; ug ang imong pulong alang kanako nahimong kalipay ug kasadya sa akong kasingkasing: kay ako gitawag pinaagi sa imong ngalan, Oh Ginoong Dios sa mga panon. Jeremias 15:16.

Jeremiah is called by God’s name when he ate the little book in the angel’s hand, and that message produced joy and rejoicing, as opposed to shame. When God’s name is given to Jeremiah, he is representing the one hundred and forty-four thousand who are Philadelphians.

Si Jeremias gitawag pinaagi sa ngalan sa Dios sa dihang gikaon niya ang gamayng basahon diha sa kamot sa manulonda, ug kadtong mensahe mipatungha ug kalipay ug pagmaya, sukwahi sa kaulaw. Sa dihang ang ngalan sa Dios gihatag kang Jeremias, siya nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga mga taga-Filadelfia.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> Ang magmadaugon pagahimoon ko nga haligi sa templo sa akong Dios, ug dili na gayud siya mogula pa gikan didto; ug isulat ko kaniya ang ngalan sa akong Dios, ug ang ngalan sa siyudad sa akong Dios, nga mao ang bag-ong Jerusalem, nga mokanaog gikan sa langit gikan sa akong Dios; ug isulat ko kaniya ang akong bag-ong ngalan. Pinadayag 3:12.

Jeremiah ate the message of 9/11 and suffered the disappointment of July 18, 2020.

Gikaon ni Jeremias ang mensahe sa 9/11 ug giantos niya ang kapakyasan sa Hulyo 18, 2020.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> Wala ako molingkod diha sa katigoman sa mga mayubiton, ni nangalipay man; milingkod ako nga nag-inusara tungod sa imong kamot: kay gipuno mo ako sa kasuko. Nganong ang akong kasakit walay paghunong, ug ang akong samad dili na matambalan, nga nagdumili sa pagkaayo? Mahimo ba nga ikaw alang kanako sama sa usa ka limbongan, ug sama sa katubigan nga mapakyas? Jeremias 15:17, 18.

Jeremiah’s “assembly of the mockers,” is Philadelphia and Smyrna’s “synagogue of Satan,” who say they are Jews, but they are not. Jeremiah did not rejoice for the message he had proclaimed was a false message, producing only shame, not joy. Jeremiah’s “perpetual wound that refused to be healed,” was the three and a half days that the assembly of mockers rejoiced while Jeremiah, Moses and Elijah were dead in the street that ran through the valley of dead dry bones. In the midst of that period of doubt and uncertainty, the Lord asked Jeremiah to return.

Ang “katiguman sa mga mayubiton” ni Jeremias mao ang “sinagoga ni Satanas” sa Philadelphia ug Smyrna, nga nagaingon nga sila mga Judio, apan dili man diay. Si Jeremias wala magkalipay, kay ang mensahe nga iyang gimantala usa ka bakak nga mensahe, nga nagpatungha lamang ug kaulawan, dili kalipay. Ang “walay-kataposang samad nga midumili sa pagkaayo” ni Jeremias mao ang tulo ka adlaw ug tunga diin ang katiguman sa mga mayubiton nagkalipay samtang si Jeremias, si Moises, ug si Elias patay didto sa dalan nga miagi sa walog sa mga patay nga uga nga mga bukog. Sa taliwala nianang yugto sa pagduhaduha ug kawalay-kasegurohan, ang Ginoo nangutana kang Jeremias nga mobalik.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> Busa mao kini ang giingon sa Ginoo: Kon ikaw mobalik, nan pabalikon ko ikaw pag-usab, ug ikaw motindog sa akong atubangan; ug kon imong ipagula ang bililhon gikan sa daotan, ikaw mamahimong sama sa akong baba; pabalika sila nganha kanimo, apan ayaw ikaw pagbalik ngadto kanila. Ug himoon ko ikaw ngadto niining katawohan nga usa ka kinutaang kuta nga tumbaga; ug sila makig-away batok kanimo, apan dili sila makadaug batok kanimo; kay ako nagauban kanimo sa pagluwas kanimo ug sa pagkuha kanimo, nagaingon ang Ginoo. Ug luwason ko ikaw gikan sa kamot sa mga daotan, ug lukaton ko ikaw gikan sa kamot sa makalilisang. Jeremias 15:19–21.

If Jeremiah would return, God would make him an army, represented as a brazen wall that both the “wicked” and the “terrible” will fight against, but not prevail. This is the army of the white horses with horsemen arrayed in uniforms of white linen. That army, or brazen wall is raised up when Jeremiah returns; if and when, he separates the precious from the vile. In Ezekiel thirty-seven, the army that Sister White says is God’s remnant people stands up when they have returned. The remnant returns, then stands up a mighty army, when they separate the precious and the vile and they then become God’s mouth. They must rightly divide the word of truth, separating the chaff from the wheat for they are using the same rules adopted by their father, who was a miller who specialized in preparing the very best bread. If they separate the precious from the vile; the truth from the error, they will be God’s watchman when God separates the wicked and the wise.

Kon si Jeremias mobalik, himoon siya sa Dios nga usa ka kasundalohan, nga gisimbolohan ingon nga usa ka tumbaga nga kuta nga pagpakig-awayan sa “mga daotan” ug sa “mga makalilisang,” apan dili makabuntog. Mao kini ang kasundalohan sa mapuputing mga kabayo uban sa mga magkakabayo nga sinul-oban ug uniporme nga puting lino. Kana nga kasundalohan, o tumbaga nga kuta, pagatukoron sa dihang mobalik si Jeremias; kon ug sa dihang iyang bulagon ang bililhon gikan sa mahugaw. Diha sa Ezekiel treynta y siete, ang kasundalohan nga giingon ni Sister White nga mao ang salin nga katawhan sa Dios motindog sa dihang sila nakabalik na. Ang salin mobalik, unya motindog ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan, sa dihang ilang bulagon ang bililhon ug ang mahugaw ug unya sila mahimong baba sa Dios. Kinahanglan nilang tukmang bahina ang pulong sa kamatuoran, nga nagabulag sa tahop gikan sa trigo, kay ila man nga gigamit ang mao rang mga lagda nga gisagop sa ilang amahan, nga usa ka miller nga nag-espesyalisa sa pag-andam sa labing labing maayong tinapay. Kon ilang bulagon ang bililhon gikan sa mahugaw; ang kamatuoran gikan sa kasaypanan, sila mahimong magbalantay sa Dios sa dihang bulagon sa Dios ang mga daotan ug ang mga manggialamon.

Jeremiah answered the call to return in 2023, then in 2024 he was disappointed as a large group separated at the foundational test of Rome establishing the vision. Jeremiah rightly separated the precious from the vile, the truth from error, and carried on until the omega internal test at the opening of the windows of heaven. When the heavens are opened, the church triumphant has made herself ready. She passed the foundational external alpha test, then she passed the internal omega test of the windows of heaven. She either passes and becomes part of God’s army, or she is blown out of the windows by the wind. She is cast out into a large field, as was Shebna in Isaiah twenty-two or she is cast into the casket. She is either cast into the casket, or cast out of the temple as Nehemiah cast out Tobiah or Christ cast out the money changers. When the dirt brush man casts the jewels into the casket, the casket is either the Word of God in a new framework of truth or the casket is the temple of God, both of which are symbols of Christ, and Christ is not to be divided.

Si Jeremias mitubag sa tawag sa pagbalik niadtong 2023, unya niadtong 2024 nasagmuyo siya sa dihang ang usa ka dakong pundok mibulag sa pundasyonal nga pagsulay sa Roma nga nagapahimutang sa panan-awon. Sa husto, gibulag ni Jeremias ang bililhon gikan sa walay kapuslanan, ang kamatuoran gikan sa sayop, ug mipadayon hangtod sa omega nga sulodnong pagsulay sa pag-abli sa mga bintana sa langit. Sa dihang maablihan na ang mga langit, ang simbahan nga madaugon nakapangandam na sa iyang kaugalingon. Nakalabang siya sa pundasyonal nga gawasnong alpha nga pagsulay, unya nakalabang usab siya sa sulodnong omega nga pagsulay sa mga bintana sa langit. Siya mahimo nga makalabang ug mahimong bahin sa kasundalohan sa Dios, o mapadpad gawas sa mga bintana pinaagi sa hangin. Isalibay siya ngadto sa usa ka dako nga kapatagan, maingon kang Shebna sa Isaias beinte-dos, o isulod siya ngadto sa lungon. Siya mahimo nga isulod ngadto sa lungon, o ipagula gikan sa templo maingon sa pagpahawa ni Nehemias kang Tobias o sa pagpahawa ni Cristo sa mga tigbaylo ug salapi. Sa dihang ang tawo nga may brush sa abog magasalibay sa mga hiyas ngadto sa lungon, ang lungon mahimo nga mao ang Pulong sa Dios sa usa ka bag-ong balangkas sa kamatuoran o ang lungon mao ang templo sa Dios, nga ang duha niini mga simbolo ni Cristo, ug si Cristo dili angay bahinbahinon.

> Is Christ divided? was Paul crucified for you? or were ye baptized in the name of Paul? 1 Corinthians 1:13.

> Nabahin ba si Cristo? si Pablo ba ang gilansang sa krus alang kaninyo? o gibautismohan ba kamo sa ngalan ni Pablo? 1 Corinto 1:13.

Christ is not separated from Paul. Divinity was not separated from the humanity of Paul. When Paul the human baptized in the name of Divinity their was no division, for the human messenger is combined with the Divine message. Paul was joined to Divinity as certainly as Ephraim was joined to its idols.

Si Cristo dili bulag gikan kang Pablo. Ang pagka-Dios dili bulag gikan sa pagka-tawo ni Pablo. Sa dihang si Pablo nga tawo nagbautismo sa ngalan sa Pagka-Dios, walay pagkabahin, kay ang tawhanong mensahero nahiusa sa Balaang mensahe. Si Pablo nadugtong sa Pagka-Dios sa ingon ka-tinuod maingon nga si Efraim nadugtong sa iyang mga dios-dios.

Those in Miller’s dream who are cast into the temple (casket), are the tithes of Malachi three who are to be brought into the storehouse, where the meat is stored and distributed. That storehouse is the temple of the one hundred and forty-four thousand, or as Peter stated, “a spiritual house, an holy priesthood.” The casket is the spiritual house and the jewels are the priesthood. For this reason Miller’s dream is recorded on page “81,” a symbol of the Divine High Priest combined with eighty human priests.

Kadtong anaa sa damgo ni Miller nga gilabay ngadto sa templo (kasket), mao ang mga ikapulo sa Malakias tres nga pagadad-on ngadto sa tipiganan, diin ang pagkaon gitipigan ug ginapanghatag. Kana nga tipiganan mao ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, o sumala sa gipahayag ni Pedro, “usa ka espirituhanong balay, usa ka balaang pagkapari.” Ang kasket mao ang espirituhanong balay ug ang mga mutya mao ang pagkapari. Tungod niini ang damgo ni Miller natala sa panid “81,” usa ka simbolo sa Balaang Labawng Saserdote nga inubanan sa kawaloan ka tawhanong mga saserdote.

In Miller’s dream the dirt brush man illustrates bringing the jewels, (which are Isaiah’s tithes and Malachi’s offerings), when He casts the jewels into the temple, which is the storehouse, which is the casket. There are often two questions involved with the second angel, and the omega test is the second angel in relation to the alpha test and the third litmus test. The call is to return, and the return is demonstrated by bringing all the tithes and offerings into the storehouse, that there might be meat in His house. The two questions here are what is the “meat?” and what is the “storehouse?”

Sa damgo ni Miller, ang lalaki nga may hugawng brush naghulagway sa pagdala sa mga mutya, (nga mao ang mga ikapulo ni Isaias ug ang mga halad ni Malakias), sa diha nga Iyang ilabay ang mga mutya ngadto sa templo, nga mao ang tipiganan, nga mao ang kahon. Sa kanunay adunay duha ka mga pangutana nga nalangkit sa ikaduhang manulonda, ug ang omega nga pagsulay mao ang ikaduhang manulonda may kalabutan sa alpha nga pagsulay ug sa ikatulong litmus nga pagsulay. Ang tawag mao ang pagbalik, ug ang pagbalik gipakita pinaagi sa pagdala sa tanang mga ikapulo ug mga halad ngadto sa tipiganan, aron adunay kalan-on sa Iyang balay. Ang duha ka mga pangutana dinhi mao: unsa ang “kalan-on?” ug unsa ang “tipiganan?”

If the jewels are the messengers, or if the jewels are the message determines how those two questions are answered. If it is the messengers, then they are the tithe that make up the temple, that is always erected in the second step. If it is the message, it is the message of the Midnight Cry that is brought to perfection as the capstone of the temple, and of the empowerment of the second angel’s message.

Kon ang mga hiyas mao ang mga mensahero, o kon ang mga hiyas mao ang mensahe, maoy nagbuot kon unsaon pagtubag niadtong duha ka mga pangutana. Kon kini mao ang mga mensahero, nan sila mao ang ikapulo nga naglangkob sa templo, nga sa kanunay ginapatindog diha sa ikaduhang lakang. Kon kini mao ang mensahe, kini mao ang mensahe sa Tunga-tungang Panawag nga gidala ngadto sa kahingpitan ingon nga pangulong bato sa templo, ug sa paghatag ug gahum sa mensahe sa ikaduhang manulonda.

> And said, For this cause shall a man leave father and mother, and shall cleave to his wife: and they twain shall be one flesh? Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:5, 6.

> Ug miingon, Tungod niini biyaan sa usa ka lalaki ang iyang amahan ug inahan, ug makig-usa sa iyang asawa: ug silang duruha mahimong usa ka unod? Busa dili na sila duruha, kondili usa na ka unod. Busa ang gikahiusa sa Dios, ayaw bulaga sa tawo. Mateo 19:5, 6.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “Gipahinumdoman ako balik ngadto sa pagmantala sa unang pag-anhi ni Cristo. Si Juan gipadala diha sa espiritu ug gahum ni Elias aron pag-andam sa dalan ni Jesus. Kadtong misalikway sa pagpamatuod ni Juan wala makabenepisyo gikan sa mga pagtulon-an ni Jesus. Ang ilang pagsupak sa mensahe nga nagtagna sa Iyang pag-abot nagbutang kanila sa kahimtang nga dili nila sa madali madawat ang labing kusgan nga pamatuod nga Siya mao ang Mesiyas. Gipadayon ni Satanas ang paggiya sa mga misalikway sa mensahe ni Juan aron mopadayon pa gayud sila sa ilang pagsalikway, hangtod sa pagsalikway ug paglansang kang Cristo sa krus. Sa pagbuhat niini gibutang nila ang ilang kaugalingon sa kahimtang nga dili nila madawat ang panalangin sa adlaw sa Pentecostes, nga unta nagtudlo kanila sa dalan paingon ngadto sa langitnong santuwaryo. Ang pagkagisi sa tabil sa templo nagpakita nga ang mga Judio nga mga halad ug mga tulomanon dili na pagadawaton. Ang daku nga Halad nahalad na ug nadawat na, ug ang Balaang Espiritu nga mikunsad sa adlaw sa Pentecostes nagdala sa mga hunahuna sa mga tinun-an gikan sa yutan-ong santuwaryo ngadto sa langitnong santuwaryo, diin si Jesus misulod pinaagi sa Iyang kaugalingong dugo, aron ibubo ngadto sa Iyang mga tinun-an ang mga kaayohan sa Iyang pagpasig-uli. Apan ang mga Judio nahibilin sa hingpit nga kangitngit. Nawala kanila ang tanang kahayag nga unta ilang maangkon mahitungod sa plano sa kaluwasan, ug nagpadayon gihapon sila sa pagsalig sa ilang walay kapuslanan nga mga halad ug mga paghalad. Ang langitnong santuwaryo mipuli na sa yutan-ong santuwaryo, apan sila walay kahibalo mahitungod sa maong kausaban. Busa dili sila makabenepisyo pinaagi sa pagpataliwala ni Cristo didto sa balaang dapit.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “Daghan ang nagatan-aw uban sa kalisang sa dagan sa mga Judio sa ilang pagsalikway ug paglansang kang Cristo sa krus; ug sa ilang pagbasa sa kasaysayan sa Iyang makauulaw nga pagmaltrato, naghunahuna sila nga sila nahigugma Kaniya, ug nga dili unta nila Siya ilimod sama kang Pedro, ni ilansang Siya sa krus sama sa gibuhat sa mga Judio. Apan ang Dios, nga nagasusi sa mga kasingkasing sa tanan, nagdala sa pagsulay nianang gugma alang kang Jesus nga ilang giangkon nga ilang gibati. Ang tibuok langit mitan-aw uban sa labing lalom nga interes sa pagdawat sa mensahe sa nahaunang manulonda. Apan daghan nga nagaangkon nga nahigugma kang Jesus, ug nga nagpaagay ug mga luha sa ilang pagbasa sa sugilanon sa krus, mibiaybiay sa maayong balita sa Iyang pag-anhi. Inay nga dawaton ang mensahe uban sa kalipay, ilang gipahayag nga kini usa ka limbong. Gidumtan nila kadtong mga nahigugma sa Iyang pagpakita ug ilang gipapahawa sila gikan sa mga iglesia. Kadtong misalikway sa nahaunang mensahe dili mahimong mapahimuslan sa ikaduha; ni mapahimuslan sila sa singgit sa tungang gabii, nga maoy pag-andam kanila aron pinaagi sa pagtuo makasulod uban kang Jesus ngadto sa labing balaan nga dapit sa balaang puloy-anan sa langit. Ug pinaagi sa pagsalikway sa duha ka nahaunang mga mensahe, ilang gipaitom pag-ayo ang ilang salabutan aron dili na sila makakita ug kahayag diha sa mensahe sa ikatulong manulonda, nga nagapakita sa dalan ngadto sa labing balaan nga dapit. Nakita ko nga maingon nga gilansang sa mga Judio si Jesus sa krus, mao usab nga gilansang sa pormal lamang nga mga iglesia kining mga mensahe, ug busa wala silay kahibalo sa dalan paingon ngadto sa labing balaan, ug dili sila mahimong mapahimuslan sa pagpataliwala ni Jesus didto. Sama sa mga Judio, nga naghalad sa ilang walay kapuslanan nga mga halad, ilang ihalad ang ilang walay kapuslanan nga mga pag-ampo ngadto sa lawak nga gibiyaan na ni Jesus; ug si Satanas, nga nalipay sa maong paglimbong, nagbaton ug usa ka relihiyosong kinaiya, ug ginadani ang mga hunahuna niining mga nagaangkon nga mga Cristiano ngadto sa iyang kaugalingon, nga nagabuhat uban sa iyang gahum, sa iyang mga ilhanan ug bakak nga mga katingalahan, aron hugot silang mabitik sa iyang lit-ag.” Early Writings, 259–261.

Back to Articles