Article

# Ang Basahon ni Daniel - Gatus ug Napulog-Upat

Ang Kataposang Kaliwatan: Pagpadayag sa Katumanan sa Propesiya ni Ezekiel ug sa Pagpatik sa 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Ang kaliwatan nga nakasaksi sa pag-abot sa ikatulong kaalaut, niadtong Septiyembre 11, 2001, mao ang kataposang kaliwatan sa kasaysayan sa yuta. Ang teksto gikan sa Ezekiel nga nagpamatuod niini nga kamatuoran gisabtan sa mga Millerite nga direktang nalambigit sa sambingay sa napulo ka ulay, ug busa sa Habakkuk kapitulo dos. Niana nga kasaysayan, ang panan-awon sa Habakkuk kapitulo dos, nga “dili na malangan,” ug nga natuman niadtong Oktubre 22, 1844, naghulagway daan sa haduol nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa. Apan ang tagna ni Ezekiel mahitungod sa panan-awon nga dili na paglanganon natuman sa hingpit sa kasaysayan sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga nagsugod sa pag-abot sa ikatulong kaalaut, niadtong Septiyembre 11, 2001.

> Ug miabut kanako ang pulong ni Jehova, nga nagaingon: Anak sa tawo, unsa ba kana nga sambingay nga anaa kaninyo sa yuta sa Israel, nga nagaingon, Ang mga adlaw nagadugay, ug ang tanang panan-awon mapakyas? Busa ingna sila: Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Pahunongon ko kining sambingaya, ug dili na nila kini gamiton ingon nga sambingay sa Israel; kondili isulti mo kanila: Haduol na ang mga adlaw, ug ang katumanan sa matag panan-awon. Kay wala nay bisan unsang walay pulos nga panan-awon ni malimbongong pagtagna sulod sa balay sa Israel. Kay ako mao si Jehova: mosulti ako, ug ang pulong nga akong igasulti matuman; dili na kini pagalanganon pa; kay sa inyong mga adlaw, Oh masupilon nga balay, isulti ko ang pulong, ug pagabuhaton ko kini, nagaingon ang Ginoong Jehova. Ug miabut na usab kanako ang pulong ni Jehova, nga nagaingon: Anak sa tawo, tan-awa, sila sa balay sa Israel nagaingon, Ang panan-awon nga iyang nakita alang pa sa daghang mga adlaw nga moabot, ug siya nagapanagna mahitungod sa mga panahong halayo pa. Busa ingna sila: Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Wala nay bisan usa sa akong mga pulong nga pagalanganon pa, kondili ang pulong nga akong gipamulong pagabuhaton, nagaingon ang Ginoong Jehova. Ezekiel 12:21–28.

Ang tanang mga manalagna nagsulti mahitungod sa kaulahiang mga adlaw, ug ang “walay kapuslanan nga panan-awon” ug ang “maulotong pagtagna” “sa sulod sa balay sa Israel,” mao ang peke nga ulahing ulan, usa ka mensahe sa “kalinaw ug kaluwasan,” nga nangatarongan nga “ang panan-awon nga iyang nakita alang pa sa daghang mga adlaw nga moabot, ug siya nagapanagna mahitungod sa mga panahong halayo pa.” Mao kini ang “lalis” ni Habakuk, kay kadtong nagapadayag sa “walay kapuslanan nga panan-awon” nangatarongan batok sa “panan-awon nga iyang nakita.” Ila kining giangkon: “Ang panan-awon nga iyang nakita alang pa sa daghang mga adlaw nga moabot, ug siya nagapanagna mahitungod sa mga panahong halayo pa.” Ang mga mensahero sa mensahe sa kalinaw ug kaluwasan nagaingon, “ang mga adlaw gipadugay, ug ang tagsatagsa ka panan-awon mapakyas,” kay, sa pagkatinuod, wala ba niya gitagna ang Hulyo 18, 2020? Ang mga mensahero sa “walay kapuslanan nga panan-awon” giila usab ni Ezequiel diha sa unang duha ka mga bersikulo sa maong kapitulo.

> Miabut usab kanako ang pulong ni Jehova, nga nagaingon, Anak sa tawo, ikaw nagapuyo sa taliwala sa usa ka masukihong panimalay, nga may mga mata sa pagtan-aw, apan wala makakita; sila may mga dalunggan sa pagpamati, apan wala makadungog: kay sila usa ka masukihong panimalay. Ezekiel 12:1, 2.

Nagkauyon ang tanang mga propeta sa usag usa, ug silang tanan nagsulti mahitungod sa ulahing mga adlaw; ug sa dihang gisultihan ni Cristo ang mga Judiong mapanghimaraot sa kasaysayan sa Iyang ministeryo, mikutlo Siya kang Isaias aron ilhon ang mga Judiong mapanghimaraot nga niadtong panahona ginabulagan na gikan sa Dios, ingon nga may mga mata sa pagtan-aw, apan dili makakita, ug may mga igdulungog sa pagpamati, apan dili makadungog. Karon, maingon kaniadto, si Ezekiel naghisgot sa mga taong mapanamayon sa Laodiceanong Adventismo, ang mga Judiong mapanghimaraot sa atong kapanahonan, nga nagatudlo ug mensahe sa pakigdait ug kaluwasan nga supak sa mensahe sa ulahing ulan. Si Jesus gigamhan sa mga lagda nga Iyang gibutang sa Iyang Pulong, busa ang Iyang mga tagna naghisgot usab sa ulahing mga adlaw sa mas piho pa kay sa mga adlaw diin Iyang gisultihan ang mga Judiong mapanghimaraot.

> Busa nagsulti Ako kanila pinaagi sa mga sambingay, kay bisan nagtan-aw sila, dili sila makakita; ug bisan namati sila, dili sila makadungog ni makasabut. Ug diha kanila natuman ang tagna ni Isaias, nga nagaingon: Sa pagpaminaw kamo makadungog, apan dili makasabut; ug sa pagtan-aw kamo makakita, apan dili makamatikod. Kay ang kasingkasing niining katawhan nahimong mabaga, ug ang ilang mga dalunggan bungol sa pagpaminaw, ug gipiyong nila ang ilang mga mata; kay tingali unta makakita sila pinaagi sa ilang mga mata, ug makadungog pinaagi sa ilang mga dalunggan, ug makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug mobalik, ug Akoa silang ayohon. Apan bulahan ang inyong mga mata, kay sila makakita; ug ang inyong mga dalunggan, kay sila makadungog. Kay sa pagkatinuod nagaingon Ako kaninyo, nga daghang mga propeta ug mga matarung nga tawo nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala makakita niini; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala makadungog niini. Mateo 13:13–17.

Ang panghitabo sa usa ka katawhan nga makadungog, apan dili makadungog, ug makakita, apan dili makakita, mao ang kinaiyang ilhanan sa usa ka kanhing katawhan sa Dios nga anaa sa proseso nga hikalimtan. Kining mahimatikdang panghitabo mao ang katumanan sa tagna ni Isaias mahitungod sa maong kahimtang. Sama sa tanan nga mga propeta, si Isaias, uban kang Cristo, naghisgot bahin sa ulahing mga adlaw.

> Sa tuig nga namatay si Haring Uzziah nakita ko usab ang Ginoo nga nagalingkod sa ibabaw sa usa ka trono, hataas ug tinuboy; ug ang lugas sa iyang bisti mipuno sa templo. Sa ibabaw niini mitindog ang mga serapin: ang matag usa may unom ka pako; sa duruha gitabonan niya ang iyang nawong, ug sa duruha gitabonan niya ang iyang mga tiil, ug sa duruha siya milupad. Ug ang usa misinggit ngadto sa usa, ug miingon, Balaan, balaan, balaan, mao ang Ginoo sa mga panon: ang tibook yuta napuno sa iyang himaya. Ug ang mga haligi sa pultahan nangurog tungod sa tingog niya nga misinggit, ug ang balay napuno sa aso. Unya miingon ako, Alaut ako! kay ako nawagtang; tungod kay ako usa ka tawo nga mahugaw ug mga ngabil, ug ako nagpuyo sa taliwala sa usa ka katawohan nga mahugaw ug mga ngabil: kay ang akong mga mata nakakita sa Hari, sa Ginoo sa mga panon. Unya milupad nganhi kanako ang usa sa mga serapin, nga may baga nga baga sa iyang kamot, nga iyang gikuha pinaagi sa mga kompit gikan sa halaran: Ug iyang gihikap kini sa akong baba, ug miingon, Tan-awa, kini nakahikap sa imong mga ngabil; ug ang imong kasal-anan gikuha na, ug ang imong sala hinloi na. Nadungog ko usab ang tingog sa Ginoo, nga nagaingon, Kinsa ang akong ipadala, ug kinsa ang moadto alang kanamo? Unya miingon ako, Ania ako; ipadala ako. Ug siya miingon, Lakaw, ug isulti niining katawohan, Sa pagkatinuod makadungog kamo, apan dili makasabut; ug sa pagkatinuod makakita kamo, apan dili makamatikod. Patamboka ang kasingkasing niining katawohan, ug pabug-ata ang ilang mga dalunggan, ug ipiyong ang ilang mga mata; tingali unya makakita sila pinaagi sa ilang mga mata, ug makadungog pinaagi sa ilang mga dalunggan, ug makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug mobalik, ug mamaayo. Isaias 6:1–10.

Si Isaias, si Ezequiel, ug si Cristo tanan nagarepresentar niadtong ginatatakan sa kataposang mga adlaw, sa panahon sa ulahing ulan, sa dihang ang tinuod ug bakak nga mensahe sa ulahing ulan ginadebatehan, ingon nga katumanan sa Habacuc kapitulo dos. Sumala kang Jesus, sa yugto sa panahon nga kini matuman, ang mga matarung “nakakita” sa mga sambingay, nga usa ka simbolo sa propesiya. Ang “maalamon” nakasabot sa mensaheng profetiko sa ulahing ulan, apan kadtong girepresentahan sa mga Judiong mapakiglalis dili makakita ni makadungog, ug sumala kang Ezequiel sila nagapadayag ug mensahe sa kalinaw ug kasigurohan nga nangatarongan nga ang katumanan sa mga panagna atua pa sa halayong umaabot. Wala nila isalikway ang mga panagna; ang mga Judiong mapakiglalis mihatag lamang ug pormal nga pag-angkon sa panagna mahitungod sa umaabot nga Mesias; apan ilang gibutang lamang ang maong hitabo ngadto sa halayong umaabot. Apan si Jesus nagpahayag ug panalangin ibabaw niadtong “makakita” sa mensaheng profetiko sa ilang panahon.

Sa mga adlaw ni Cristo, mao kini ang mensahe nga miabot sa Iyang bautismo, sa dihang mikunsad ang Balaang Espiritu. Ang pagkunsad sa Balaang Espiritu sa Iyang bautismo maoy nagalarawan nang daan sa pagkunsad sa manulonda sa Pinadayag 10 niadtong Agosto 11, 1840. Ang langitnong pagkunsad sa matag usa ka kasaysayan maoy nagtimaan sa pag-abot sa mensahe sa kamatuoran alang nianang panahona; alang kang Jesus, kini mao ang mensahe sa Iyang kamatayon ug pagkabanhaw, sumala sa gihulagway sa Iyang bautismo. Alang sa mga Millerita, kini mao ang mensahe sa Islam sa nahauna ug ikaduhang kaalautan nga nagpamatuod sa mensahe sa pagsulay sa tagna bahin sa panahon. Kining duha ka kasaysayan nagakauyon sa pag-abot sa mensahe sa pagsulay sa ulahing ulan niadtong Septiyembre 11, 2001. Mao kini ang hinungdan nga si Sister White nagrekord sa mosunod:

> “Ang tanan nga mga mensahe nga gihatag gikan sa 1840–1844 kinahanglan karon ipahayag sa may dakong gahum, kay daghan ang mga tawo nga nawad-an sa ilang baruganan. Ang mga mensahe kinahanglan ipaabot ngadto sa tanang mga iglesia. ”

> Miingon si Cristo, “Bulahan ang inyong mga mata, kay sila nakakita; ug ang inyong mga dalunggan, kay sila nakadungog. Kay sa pagkatinuod magaingon ako kaninyo, Nga daghang mga propeta ug mga matarong nga tawo ang nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala nila kini makita; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala nila kini madunggi” [Mateo 13:16, 17]. Bulahan ang mga mata nga nakakita sa mga butang nga nakita niadtong 1843 ug 1844.

> “Ang mensahe gihatag na. Ug kinahanglan nga walay paglangan sa pagsubli sa mensahe, kay ang mga ilhanan sa mga panahon nagakatuman na; ang panapos nga buluhaton kinahanglan pagatumanon. Usa ka daku nga buluhaton pagabuhaton sa hamubo nga panahon. Sa dili madugay igahatag ang usa ka mensahe pinaagi sa pagtudlo sa Dios nga motubo ngadto sa usa ka makusog nga singgit. Unya si Daniel motindog sa iyang bahin, sa paghatag sa iyang pagpamatuod.

> “Ang pagtagad sa atong mga iglesia kinahanglan mapukaw. Nagabarog kita sa mga utlanan sa labing daku nga hitabo sa kasaysayan sa kalibutan, ug si Satanas dili gayod tugotan nga magbaton ug gahum ibabaw sa katawhan sa Dios, nga maoy hinungdan nga sila matulog sa pagkatulog sa espiritu. Ang pagkapapa mopakita sa iyang gahum. Ang tanan kinahanglan karon mapukaw ug magsusi sa mga Kasulatan, kay ipahibalo sa Dios sa Iyang mga matinumanon kon unsa ang mahitabo sa ulahing panahon. Ang pulong sa Ginoo kinahanglan moabot sa Iyang katawhan uban sa gahum....”

> “Mao kini ang gipadayag kanako—nga kita natulog, ug wala makaila sa panahon sa atong pagduaw. Apan kon magmapainubsanon kita sa atubangan sa Dios, ug mangita Kaniya sa tibuok kasingkasing, Siya makaplagan nato.” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

Ang mensahe nga gihulagway na pinaagi sa mensahe sa kamatuoran karon sa Mesiyas diha sa kasaysayan ni Cristo, ug sa mensahe sa kamatuoran karon gikan sa 1840 ngadto sa 1844, nagatudlo ngadto sa kataposang mga adlaw sa dihang ang mensahe sa mga Millerite pagausbon. Kadtong anaa sa mga kasaysayan nga gihulagway ingon nga dili makahimo sa “pagkakita ug pagpamati” “wala makaila sa panahon sa ilang pagduaw.” Sa dihang gipresentar ni Isaias ang unang reperensiya sa mga mensahero sa peke nga mensahe sa ulahing ulan, nga makakita apan dili makakita, iyang gimarkahan ang panahon sa dihang kining maong yugto nagsugod, ang yugto nga giingon ni Sister White, “usa ka mensahe nga tinudlo sa Dios nga motubo ngadto sa usa ka makusog nga singgit.” Ang “tinudlo sa Dios” nagrepresentar sa usa ka piho nga panahon sa dihang ang mensahe moabot, ug diha sa bersikulo tres sa ikaunom nga kapitulo sa Isaias, tukma nga gitudlo ni Isaias kana nga panahon.

> Ug ang usa mitawag sa usa, ug miingon: Balaan, balaan, balaan, ang Ginoo sa mga panon; ang tibook yuta napuno sa iyang himaya. Isaias 6:3.

Gipaila ni Sister White nga sa dihang ang mga manulonda naninggit ang usa ngadto sa usa, “Balaan, Balaan, Balaan” sa maong teksto diin si Isaias naghulagway niadtong adunay mga mata, nga makakita, apan dili makakita, kini natuman niadtong Septiyembre 11, 2001.

> “Samtang ilang [ang mga manulonda] makita ang umalabot, sa dihang ang tibuok yuta mapuno sa Iyang himaya, ang madaugong awit sa pagdayeg ginatubag gikan sa usa ngadto sa usa sa malinawong pag-awit, ‘Balaan, balaan, balaan, ang Ginoo sa mga Panon.’ Sila hingpit nga matagbaw sa paghimaya sa Dios; ug diha sa Iyang presensya, ilalom sa Iyang pahiyom sa pag-uyon, wala na silay gitinguha pa. Sa pagdala sa Iyang dagway, sa pagbuhat sa Iyang pag-alagad ug sa pagsimba Kaniya, ang ilang labing hataas nga tinguha hingpit nang natuman.” Review and Herald, December 22, 1896.

Niadtong Septiyembre 11, 2001 nagsugod ang pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang ulahing ulan misugod sa pagwisik, ug ang pakiglalis ni Habakkuk misugod samtang ang sambingay sa napulo ka mga ulay ginasubli. Niadtong higayona ang tagna ni Ezekiel nakaabot sa hingpit nga katumanan niini. Ang Tagnaong Pulong dili na pagaulangan pa, ug ang kaliwatan nga nakasaksi sa Septiyembre 11, 2001 mao ang ulahing kaliwatan sa planetang yuta, kay ang panan-awon sa katapusan sa Adventismo nagamantala sa panapos sa panahon sa pagsulay sa ikaduhang pag-anhi ni Cristo. Ang ikaduhang saksi niini nga kamatuoran makita sa basahon ni Lucas, kapitulo beynte-uno.

> Sa pagkatinuod magaingon Ako kaninyo, kining kaliwatana dili gayud mahanaw hangtod nga matuman ang tanan. Ang langit ug ang yuta mangahanaw; apan ang Akong mga pulong dili gayud mangahanaw. Lucas 21:32, 33.

Diha sa Lucas kapitulo 21, giila ni Jesus ang ulahing kaliwatan sa kasaysayan sa yuta. Karon pa lamang Siya nakahatag ug usa ka kinatibuk-ang pagtan-aw sa usa ka nagpadayon nga kasaysayan gikan sa pagkalaglag sa Jerusalem sa tuig 70, hangtod sa kasaysayan sa mga Millerita. Unya mibulag Siya gikan sa pagsaysay nga direkta nga nag-ila sa matagnaong kasaysayan ug mipresentar ug usa ka sambingay nga yano lamang nga nagbalik ug nagpalapad sa matagnaong kasaysayan nga Iyang gipresentar. Busa, naghatag Siya ug duha ka sulodnong mga saksi ngadto sa mao rang sugilanon, ug nagtapos Siya pinaagi sa pag-ila nga ang “kaliwatan” nga nakasaksi niining mga panghitabo mabuhi hangtod sa Iyang pagbalik, sa ingon, pinaagi sa konteksto, giila ang kaliwatan nga girepresentahan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Ang kasaysayan sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang kataposang kaliwatan, ug sila dili makatilaw sa kamatayon, bisan pa nga sila nagpuyo sa panahon sa dihang ang langit ug ang yuta moagi na.

> Apan ang adlaw sa Ginoo moanhi sama sa kawatan sa kagabhion; niana ang mga langit mangahanaw uban sa dakong dinahunog, ug ang mga elemento matunaw tungod sa mapintas nga kainit, ug ang yuta usab ug ang mga buhat nga anaa niana mangasunog. Busa, sanglit kining tanang mga butanga mangawagtang, unsa gayud nga matang sa mga tawo ang angay ninyong mahimo diha sa tanang balaang panggawi ug pagkadiosnon, samtang nagapaabot ug nagadali ngadto sa pag-abot sa adlaw sa Dios, diin ang mga langit nga nagadilaab sa kalayo mangawagtang, ug ang mga elemento matunaw tungod sa mapintas nga kainit? 2 Pedro 3:10–12.

Ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo gilarawan sa pagkabag-ong dagway ni Cristo.

> “Si Moises didto sa bukid sa pagkabag-o sa dagway usa ka saksi sa kadaugan ni Cristo batok sa sala ug sa kamatayon. Siya nagrepresentar niadtong manggula gikan sa lubnganan diha sa pagkabanhaw sa mga matarung. Si Elias, nga gibayaw ngadto sa langit nga wala makakita sa kamatayon, nagrepresentar niadtong mabuhi pa dinhi sa yuta sa ikaduhang pag-anhi ni Cristo, ug nga ‘pagailisan, sa usa ka pagpamilok, sa kalit sa mata, sa ulahing trumpeta;’ sa dihang ‘kining may-kamatayon kinahanglan magasul-ob sa pagkadili-mamatay,’ ug ‘kining madunoton kinahanglan magasul-ob sa pagkadili-madunoton.’ 1 Corinto 15:51–53. Si Jesus gisul-oban sa kahayag sa langit, maingon sa Iyang dagway sa dihang moanhi Siya ‘sa ikaduhang higayon nga walay kalabutan sa sala aron sa kaluwasan.’ Kay moanhi Siya ‘diha sa himaya sa Iyang Amahan uban sa mga balaang manolunda.’ Hebreohanon 9:28; Marcos 8:38. Ang saad sa Manluluwas ngadto sa mga tinun-an natuman na karon. Didto sa bukid ang umalabot nga gingharian sa himaya gilarawan sa gamayng sukod,—si Cristo ang Hari, si Moises representante sa mga nabanhaw nga balaan, ug si Elias sa mga gibayaw nga mga tawo.” The Desire of Ages, 421.

Si Elias, nga wala mamatay, nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga dili mamatay, ug si Moises nagrepresentar niadtong mga mamatay. Sa ulahing mga adlaw, kining duha ka mga hut-ong girepresentahan diha sa Pinadayag kapitulo siyete, ingon nga ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ug ang dakong panon. Sa dihang ang ikalimang timri giablihan diha sa Pinadayag kapitulo sais, kadtong mga gipamatay sa kapapahan sa panahon sa Mangitngit nga Kapanahonan gihatagan ug maputing mga bisti.

> “‘Ug sa dihang gibuksan niya ang ikalimang timri, nakita ko sa ilalom sa halaran ang mga kalag niadtong gipamatay tungod sa pulong sa Dios, ug tungod sa pagpamatuod nga ilang gihuptan: ug misinggit sila sa makusog nga tingog, nga nagaingon, Hangtod anus-a, O Ginoo, Balaan ug Matuod, nga wala pa Ikaw maghukom ug manimalos sa among dugo batok kanila nga nanagpuyo sa yuta? Ug puti nga mga bisti gihatag ngadto sa matag usa kanila [Gipahayag sila nga putli ug balaan]; ug giingnan sila, nga sila mopahulay pa sa diyutayng panahon, hangtod nga ang ilang mga masigkaulipon usab ug ang ilang mga igsoon, nga pagapatyon ingon kanila, matuman’ [Pinadayag 6:9–11]. Dinhi gipakita kang Juan ang mga talan-awon nga dili pa mao ang tinuod sa maong higayon, kondili kadto nga mahitabo sa umaabot nga yugto sa panahon.” Manuscript Releases, tomo 20, 197.

Ang mga martir nangutana kon kanus-a panimalosan sa Dios ang ilang pagpatay. Ang usa ka martir may pagtoo ni Jesus sa wala pa siya mapatay, kay mao gayud ang pagpakita nianang maong pagtoo nga nag-aghat sa kapapahan sa pagpatay kaniya. Ang mapuputing bisti nagrepresentar sa pagkamatarong ni Cristo, apan ang mapuputing bisti nga gihatag niining mga kalag nga gipamatay na, gihatag kanila human sa ilang pagkamartir. Ang mga bisti maoy usa ka simbolo sa pagkamartir, dili lamang sa pagkamatarong ni Cristo. Ang usa ka martir adunay bisti sa pagkamatarong ni Cristo sa wala pa siya mapatay. Ang dakong panon diha sa Pinadayag 7 gihatagan ug mapuputing bisti, sa ingon nagrepresentar kanila nga mamatay panahon sa umaabot nga pagpaagas ug dugo tungod sa balaod sa Domingo. Busa ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo girepresentar ni Elias, ug ang mga matinumanon nga mangamatay diha sa Ginoo girepresentar ni Moises didto sa bukid sa pagbag-o sa dagway.

Ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo mao ang kaliwatan nga dili mamatay, ug sila mao ang kaliwatan nga gipasabot ni Cristo nga buhi pa sa dihang ang mga langit ug ang yuta mangahanaw, sumala sa Lucas kapitulo baynte-uno.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “Ang pagpatay kang Abel mao ang unang panig-ingnan sa pagdumot nga gipahayag sa Dios nga maglungtad tali sa bitin ug sa kaliwat sa babaye—tali kang Satanas ug sa iyang mga sakop ug kang Cristo ug sa Iyang mga sumusunod. Pinaagi sa sala sa tawo, si Satanas nakaangkon ug pagdumala ibabaw sa kaliwatan sa tawo, apan si Cristo magahatag kanila sa gahum sa pagsalikway sa iyang yugo. Sa matag higayon nga, pinaagi sa pagtoo sa Cordero sa Dios, ang usa ka kalag mosalikway sa pag-alagad sa sala, ang kapungot ni Satanas modilaab. Ang balaan nga kinabuhi ni Abel nagpamatuod batok sa pag-angkon ni Satanas nga dili mahimo alang sa tawo ang pagtuman sa balaod sa Dios. Sa dihang si Cain, nga gimaneho sa espiritu sa daotan, nakakita nga dili niya mapugngan si Abel, napuno siya sa hilabihang kapungot nga iyang gilaglag ang kinabuhi niini. Ug bisan asa may mga motindog aron sa pagpanalipod sa pagkamatarung sa balaod sa Dios, ang mao rang espiritu igapadayag batok kanila. Mao kini ang espiritu nga sa tanang kapanahonan nagpatindog sa pasungan ug nagpasiga sa nagdilaab nga tapok sa kahoy alang sa mga tinun-an ni Cristo. Apan ang mga kalupigan nga gitapok ibabaw sa sumusunod ni Jesus gidasig ni Satanas ug sa iyang mga panon tungod kay dili nila siya mapugos sa pagpasakop sa ilang pagpugong. Kini mao ang kasuko sa usa ka napildi nga kaaway. Ang matag martir ni Jesus namatay nga usa ka mananaog. Nagaingon ang manalagna, “Ila siyang gidaog [‘kanang daang bitin, nga ginganlan ug yawa, ug Satanas’] pinaagi sa dugo sa Cordero, ug pinaagi sa pulong sa ilang pagpamatuod; ug wala nila higugmaa ang ilang mga kinabuhi bisan ngadto sa kamatayon.’ Pinadayag 12:11, 9.” Patriarchs and Prophets, 77.

Back to Articles