Article

# Rome Establishes the Vision - Number Fifteen

Gitukod sa Roma ang Panan-awon — Numero Kinse

The Final Test: Awakening to the Prophetic Controversy of the Image of the Beast

Ang Katapusang Pagsulay: Pagmata ngadto sa Propetikong Panaglalis mahitungod sa Larawan sa Mapintas nga Mananap

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are now in the testing period of the image of the beast, and the first prophetic controversy in Adventism’s history is now being repeated. In July of 2023, Michael the archangel descended to awaken Ezekiel’s dead dry bones, who were lying slain in the street of that great city of Sodom and Egypt. There in chapter eleven of Revelation, they are brought out of their sleep of death by the impartation of the Spirit. In chapter thirty-seven of Ezekiel, the message of the four winds is identified as the message that turns the dead dry bones, which is identified as the whole house of Israel, into the Lord’s army. The prophet Daniel represents John’s two slain witnesses, and he also represents those in the valley of dead dry bones as well as the wise virgins in the parable.

Anaa kita karon sa panahon sa pagsulay sa dagway sa mananap, ug ang unang propetikong kontrobersiya sa kasaysayan sa Adventismo karon gisubli na. Niadtong Hulyo sa 2023, si Miguel nga arkanghel mikunsad aron pukawon ang nangamatay ug mamala nga mga bukog ni Ezequiel, nga naghigda nga pinatay sa dalan niadtong dakong siyudad sa Sodoma ug Ehipto. Didto sa kapitulo onse sa Pinadayag, sila gipagula gikan sa ilang pagkatulog sa kamatayon pinaagi sa pagpahat sa Espiritu. Sa kapitulo traynta’y-siyete sa Ezequiel, ang mensahe sa upat ka hangin giila ingon nga mao ang mensahe nga nagapabalhin sa nangamatay ug mamala nga mga bukog, nga giila ingon nga tibook balay sa Israel, ngadto sa kasundalohan sa Ginoo. Ang propeta Daniel nagrepresentar sa duha ka pinatay nga mga saksi ni Juan, ug nagrepresentar usab siya niadtong atua sa walog sa nangamatay ug mamala nga mga bukog maingon man sa manggialamon nga mga ulay sa sambingay.

When the Millerites fulfilled the parable, they recognized that their experience was represented in the parable. The one hundred and forty-four thousand will also need to recognize that they had been in the tarrying time. Like Daniel in chapter nine, they will need to recognize that they have been scattered into the enemies’ land as represented by the seven times of Leviticus twenty-six, and also understand Nebuchadnezzar’s secret image of beasts.

Sa dihang gituman sa mga Millerite ang sambingay, ilang naila nga ang ilang kasinatian gihulagway diha sa sambingay. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo kinahanglan usab nga makaila nga sila diay atua sa panahon sa paglangan. Sama kang Daniel sa kapitulo nuebe, kinahanglan nilang maila nga sila nangkatibulaag ngadto sa yuta sa mga kaaway, sumala sa gihulagway sa pito ka mga panahon sa Leviticus 26, ug usab masabtan ang tinagong hulagway ni Nebuchadnezzar mahitungod sa mga mananap.

In each of these lines a prophetic test from God’s Word is represented. The two witnesses dead in the street are filled with the Spirit as they are resurrected. Ezekiel’s dead bones needed to hear a prophetic message. Daniel had been studying the writings of Moses and Jeremiah when he was awakened to his scattered condition. In chapter two Daniel and the three worthies were metaphorically awakened to the fact that they had been placed under a death decree, and then the prophetic light which had been hidden and then unsealed rescued Daniel and his three friends. The virgins of the parable are awakened by a “cry” at midnight. The Millerites were awakened when Christ removed His hand from the figures on the chart. In all six witnesses it is a prophetic message that awakens the dead or sleeping ones. It then produces a testing where two classes are manifested at the conclusion of the testing process.

Sa matag usa niining mga linya gilarawan ang usa ka matagnaong pagsulay gikan sa Pulong sa Dios. Ang duha ka mga saksi nga patay sa dalan napuno sa Espiritu sa dihang sila gibanhaw. Ang mga patay nga bukog ni Ezequiel nanginahanglan sa pagpamati sa usa ka matagnaong mensahe. Si Daniel nagtoon sa mga sinulat ni Moises ug Jeremias sa dihang siya gipukaw ngadto sa iyang nagkatibulaag nga kahimtang. Sa ikaduhang kapitulo si Daniel ug ang tulo ka takus nga mga lalaki sa mahulagwayong paagi gipukaw ngadto sa kamatuoran nga sila gibutang ilalom sa usa ka sugo sa kamatayon, ug unya ang matagnaong kahayag nga natago ug unya giablihan maoy nagluwas kang Daniel ug sa iyang tulo ka mga higala. Ang mga ulay sa sambingay gipukaw pinaagi sa usa ka “singgit” sa tungang gabii. Ang mga Millerita gipukaw sa dihang gikuha ni Cristo ang Iyang kamot gikan sa mga hulagway sa tsart. Sa tanang unom ka mga saksi, usa ka matagnaong mensahe ang nagapukaw sa mga patay o nangatulog. Unya kini nagpatungha ug usa ka pagsulay diin ang duha ka mga hut-ong mapadayag sa katapusan sa proseso sa pagsulay.

Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, it is Ezekiel’s message of the four winds, and of Moses’ scattering of seven times in Leviticus twenty-six. It is the message of the resurrection that is brought by Michael the archangel. It is the message of Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts.

Pinasukad niining mga pahayag, napalig-on nga sa dihang ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo pagapukawon sa kataposang mga adlaw, mao kini ang mensahe ni Ezekiel bahin sa upat ka hangin, ug sa pagsabwag ni Moises sa pito ka pilo diha sa Levitico beinte-sais. Mao kini ang mensahe sa pagkabanhaw nga gidala ni Miguel nga arkanghel. Mao kini ang mensahe sa tinago nga damgo ni Nebukadnezar bahin sa larawan sa mga mananap.

The virgins are tested based upon whether they have oil, which is identified as “the messages of God’s spirit.” The Millerites were awakened when they realized they were identified within God’s prophetic Word, and also when they saw the same evidence that first led them to predict 1843 actually predicted October 22, 1844. Based upon these lines, it is established that when the one hundred and forty-four thousand are awakened in the last days, they will be awakened to a prophetic testing message which produces two classes of worshippers.

Ang mga ulay pagasulayan base sa kong aduna ba silay lana, nga giila nga “ang mga mensahe sa espiritu sa Dios.” Ang mga Millerite napukaw sa dihang ilang naamgohan nga sila giila sulod sa pulong nga matagnaon sa Dios, ug usab sa dihang ilang nakita nga ang mao rang ebidensiya nga unang mitultol kanila sa pagtagna sa 1843, sa pagkatinuod nagtudlo sa Oktubre 22, 1844. Pinasukad niining mga linya, natukod nga sa dihang ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagapukawon sa katapusang mga adlaw, sila pagapukawon ngadto sa usa ka matagnaong mensahe sa pagsulay nga mopamunga ug duha ka hut-ong sa mga magsisimba.

All of these lines find their perfect and final fulfillment in the period of prophetic testing represented by the formation of the image to and of the beast. That test is finished when probation closes upon the virgins at the Sunday law. Therefore, the image of the beast testing process that is repeatedly represented as a test that manifests who have understood the message that was unsealed, is represented by all these prophetic lines. In Daniel twelve the wise who understand the increase of knowledge navigate a three-step testing process represented as being made pure, white and tried. Those three steps are the steps of conviction brought by the Holy Spirit, representing a conviction of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the courtyard, the holy place and the Most Holy Place. Those three steps are also represented in the three angels of Revelation fourteen as well as in the experience of Daniel and the three worthies in chapter one. There they first passed a dietary test, then a visual test and finally they passed the third test given by the king of the north—represented by Nebuchadnezzar.

Kining tanan nga mga linya nakakaplag sa ilang hingpit ug kataposang katumanan sa panahon sa mapasikadong pagsulay sa pagtagna nga girepresentahan sa pagporma sa hulagway ngadto sa ug sa mananap. Kining pagsulay matapos sa dihang ang panahon sa grasya sa mga ulay mosira sa balaod sa Domingo. Busa, ang proseso sa pagsulay sa hulagway sa mananap, nga sa kanunay girepresentahan ingon nga usa ka pagsulay nga nagapadayag kon kinsa ang nakasabot sa mensahe nga giablihan, girepresentahan sa tanan niining mga linya sa pagtagna. Sa Daniel dose, ang mga manggialamon nga nakasabot sa pagdugang sa kahibalo moagi sa usa ka tulo ka ang-ang nga proseso sa pagsulay nga girepresentahan ingon nga ginaputli, ginapaputi, ug ginatintal. Kining tulo ka mga lakang mao ang mga lakang sa pagpanghimaraut nga gidala sa Espiritu Santo, nga nagarepresentar sa pagpanghimaraut mahitungod sa sala, sa pagkamatarong, ug sa paghukom. Kining tulo ka mga lakang mao ang hawanan, ang balaang dapit, ug ang Labing Balaang Dapit. Kining tulo ka mga lakang girepresentahan usab sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag katorse, maingon man sa kasinatian ni Daniel ug sa tulo ka takus diha sa kapitulo uno. Didto una nilang naagian ang usa ka pagsulay bahin sa pagkaon, unya usa ka pagsulay sa panan-aw, ug sa katapusan ilang nalabyan ang ikatulong pagsulay nga gihatag sa hari sa amihanan—nga girepresentahan ni Nabucodonosor.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> Mahitungod niining upat ka mga batan-on, gihatagan sila sa Dios ug kahibalo ug kaabtik sa tanang pagtoon ug kaalam; ug si Daniel may salabutan sa tanang mga panan-awon ug mga damgo. Ug sa katapusan sa mga adlaw nga gisulti sa hari nga sila dad-on ngadto kaniya, gidala sila sa punoan sa mga eunuco ngadto sa atubangan ni Nabucodonosor. Ug ang hari nakigsulti kanila; ug taliwala kanilang tanan walay hingkaplagang sama nila kang Daniel, Hananiah, Misael, ug Azariah: busa nanagbarug sila sa atubangan sa hari. Ug sa tanang mga butang nga may kalabotan sa kaalam ug salabutan, nga gipangutana sa hari kanila, iyang hingkaplagan sila nga napulo ka pilo ang pagka-maayo kay sa tanang mga salamangkero ug mga astrologo nga atua sa tibuok niyang gingharian. Daniel 1:17–20.

The last of three tests for Daniel and the three worthies was a test carried out by Nebuchadnezzar, thus typifying the final prophetic test Daniel and the three worthies typify is about Babylon, for Nebuchadnezzar was the king, which in Isaiah chapter seven, verses eight and nine establishes a king, a capital of a nation and a “head” which are interchangeable symbols. The “head” is representing the head of Modern Babylon in the last days. That “head” in the last days is the whore of Revelation seventeen, who has written upon her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.”

Ang katapusan sa tulo ka mga pagsulay alang kang Daniel ug sa tulo ka mga matarong mao ang usa ka pagsulay nga gihimo ni Nabucodonosor, sa ingon nagatipo nga ang katapusang matagnaong pagsulay nga gipatipohan ni Daniel ug sa tulo ka mga matarong mahitungod sa Babilonia, kay si Nabucodonosor mao ang hari, nga sa Isaias kapitulo pito, bersikulo walo ug siyam nagapahimutang sa usa ka hari, usa ka kapital sa usa ka nasod, ug usa ka “ulo” nga mga simbolo nga mapulihanay. Ang “ulo” nagarepresentar sa ulo sa Modernong Babilonia sa kaulahiang mga adlaw. Kana nga “ulo” sa kaulahiang mga adlaw mao ang bigaon sa Pinadayag disisiyete, nga may nasulat sa iyang agtang, “TINAGO, ANG DAKONG BABILONIA, ANG INAHAN SA MGA BIGAON UG SA MGA MAKALILISON NGA BUTANG SA YUTA.”

The one hundred and forty-four thousand’s last prophetic test is associated with a correct or incorrect understanding of the “head” of modern Babylon in the last days. Their last test also includes understanding that modern Babylon and Modern Rome are interchangeable symbols, and therefore modern Babylon’s “head” is the same “head” in either line, for they are interchangeable symbols.

Ang katapusang propetikong pagsulay sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo nalangkit sa husto o sayop nga pagsabot sa “ulo” sa modernong Babilonia sa katapusang mga adlaw. Ang ilang katapusang pagsulay naglakip usab sa pagsabot nga ang modernong Babilonia ug ang Modernong Roma mga simbolo nga mapulihan sa usag usa, ug busa ang “ulo” sa modernong Babilonia mao ra ang mao nga “ulo” sa bisan hain nga linya, kay sila mga simbolo nga mapulihan sa usag usa.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> “Ang kalibotan napuno sa unos ug gubat ug panagbingkil. Apan ilalom sa usa ka ulo—ang gahum sa kapapahan—ang mga katawhan mahiusa sa pagsupak sa Dios diha sa persona sa Iyang mga saksi.” Testimonies, tomo 7, 182.

Daniel and the three worthies illustrate that the final prophetic test, for it is always a test upon prophecy, is a test over the subject of Rome, for the head in the last days is the papal power, who is typified by Nebuchadnezzar, the first head of Babylon, who personally tested Daniel and the three worthies. The controversy typified by Daniel and the three worthies, is also prefigured by the first controversy in the foundational history of Adventism, as represented upon the 1843 chart, which was directed by the hand of the Lord, and was not to be altered. The controversy represented upon the 1843 chart was based upon identifying Antiochus Epiphanes or pagan Rome as the power who established the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.

Si Daniel ug ang tulo ka takus nga mga lalaki naglarawan nga ang katapusang mahinungdanong pagsulay sa tagna, kay kini sa kanunay usa ka pagsulay nga may kalabotan sa tagna, usa ka pagsulay bahin sa hilisgutan sa Roma; kay ang ulo sa katapusang mga adlaw mao ang gahum sa pagka-papa, nga gitipo pinaagi kang Nabucodonosor, ang unang ulo sa Babilonia, nga sa iyang kaugalingon nagsulay kang Daniel ug sa tulo ka takus nga mga lalaki. Ang kontrobersiya nga gitipo pinaagi kang Daniel ug sa tulo ka takus nga mga lalaki, gipakita usab nang daan sa unang kontrobersiya sa pundasyonal nga kasaysayan sa Adventismo, ingon sa girepresentahan sa 1843 chart, nga gimandoan sa kamot sa Ginoo, ug dili angay usbon. Ang kontrobersiya nga girepresentahan sa 1843 chart gibase sa pag-ila kang Antiochus Epiphanes o sa pagano nga Roma ingon nga maong gahum nga nagpatindog sa panan-awon diha sa bersikulo katorse sa Daniel kapitulo onse.

In the history of the last days the one hundred and forty-four thousand will be tested upon their prophetic understanding. Prophetic understanding is established by the several lines of prophecy that uphold the final test as prophetic in nature. The test will be progressive and will reach its conclusion with a manifestation of two classes of worshippers.

Sa kasaysayan sa katapusang mga adlaw, ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagasulayan diha sa ilang tagnaong pagsabot. Ang tagnaong pagsabot ginatukod pinaagi sa nagkalainlaing mga linya sa tagna nga nagapadayon sa katapusang pagsulay ingon nga tagnaon sa kinaiya. Ang pagsulay mahimong progresibo ug moabut sa iyang pagkatapos uban sa pagpakita sa duha ka hut-ong sa mga magsisimba.

As represented in Daniel chapter twelve, the testing begins when new prophetic light is unsealed, and the first test is then whether to eat the message or reject the message. That test is represented by Daniel as “purified,” and the next test Daniel called, “made white,” and the process ended at the third and final test represented as “tried.” The third and final test is where the two classes are “tried,” and it is there they manifest whether they have oil, or not.

Sumala sa girepresentar diha sa Daniel kapitulo dose, ang pagsulay nagsugod sa dihang ang bag-ong kapahayagan sa tagna mabuksan, ug ang unang pagsulay mao dayon kon dawaton ba ang mensahe o isalikway ang mensahe. Kana nga pagsulay girepresentar ni Daniel ingon nga “maputli,” ug ang sunod nga pagsulay gitawag ni Daniel nga “mapaputi,” ug ang proseso natapos sa ikatulo ug kataposang pagsulay nga girepresentar ingon nga “masulayan.” Ang ikatulo ug kataposang pagsulay mao ang dapit diin ang duha ka hut-ong “masulayan,” ug didto ilang ipadayag kon sila adunay lana, o wala.

Daniel chapter one directly identifies the last test, and therefore Daniel is identifying the test which is represented as “the formation of the image of the beast” which is the “test God’s people must pass,” both before “they are sealed” and also before “probation closes” at the soon-coming Sunday law.

Ang unang kapitulo sa Daniel sa diretso nga paagi nag-ila sa katapusang pagsulay, ug busa si Daniel nag-ila sa pagsulay nga gihulagway isip “ang pagpahimo sa larawan sa mananap,” nga mao ang “pagsulay nga kinahanglan malabyan sa katawohan sa Dios,” sa dili pa “sila matimrihan” ug usab sa dili pa “mosira ang panahon sa pagsulay” sa haduol na nga balaod sa Dominggo.

The test of how the image of the beast is formed involves the prophetic test of understanding the threefold union’s prophetic structure. The dragon, the beast and the false prophet have a specific prophetic structure that is established upon a multitude of prophetic witnesses. To understand how the threefold union comes together as a single prophetic power in the last days is to understand how the image of the beast is formed.

Ang pagsulay kung giunsa pagporma ang larawan sa mananap nagalakip sa profetikong pagsulay sa pagsabut sa profetikong estruktura sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa. Ang dragon, ang mananap, ug ang mini nga manalagna adunay usa ka piho nga profetikong estruktura nga gitukod ibabaw sa daghang mga profetikong mga saksi. Ang pagsabut kung giunsa ang tulo-ka-pilo nga panaghiusa mahiusa ingon nga usa ka nag-inusarang profetikong gahum sa kataposang mga adlaw mao ang pagsabut kung giunsa pagporma ang larawan sa mananap.

A simple, but complex illustration of the importance of understanding how the image of the beast is formed in the last days is Paul’s testimony of the man of sin in chapter two of 2 Thessalonians. Paul addresses the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome, and when he does so, he identifies that “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome” is a subject that manifests two classes of worshippers.

Usa ka yano, apan masalimuot nga hulagway sa kamahinungdanon sa pagsabot kon giunsa pagporma ang larawan sa mananap sa kaulahang mga adlaw mao ang pagpamatuod ni Pablo mahitungod sa tawo sa sala diha sa ikaduhang kapitulo sa 2 Thessalonians. Gitagad ni Pablo ang profetikanhong relasyon sa paganong Roma ug sa papadong Roma, ug sa dihang gibuhat niya kini, iyang gipaila nga “ang profetikanhong relasyon sa paganong Roma ug sa papadong Roma” mao ang usa ka hilisgutan nga nagapadayag ug duha ka matang sa mga magsisimba.

One group that loves the truth of “the prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome,” and another group that doesn’t love that truth and therefore receive strong delusion. The prophetic relationship of pagan Rome and papal Rome that Paul set forth is but one of many prophetic passages that represent the relationship of those two powers, and also the relationship of those two powers with the United States.

Usa ka pundok nga nahigugma sa kamatuoran sa “ang propetikong relasyon sa pagano nga Roma ug sa papal nga Roma,” ug laing pundok nga wala mahigugma niana nga kamatuoran ug busa makadawat ug kusog nga limbong. Ang propetikong relasyon sa pagano nga Roma ug sa papal nga Roma nga gipadayag ni Pablo usa lamang sa daghang mga propetikong pahayag nga nagrepresentar sa relasyon nianang duha ka mga gahom, ug usab sa relasyon nianang duha ka mga gahom sa Tinipong Bansa sa Amerika.

Pagan Rome is the dragon, papal Rome is the beast and the United States is the false prophet. Ahab is the dragon king of ten kings, who is married to Jezebel the whore, who rules over a twofold set of false prophets. The male prophets were the prophets of Baal, and the priests of the grove represented the female goddess Ashtaroth. Together they typify the false prophet of the last days who forms and image of the beast as represented by the female priests and the male prophets.

Ang pagano nga Roma mao ang dragon, ang papal nga Roma mao ang mananap, ug ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang mini nga propeta. Si Ahab mao ang haring dragon sa napulo ka mga hari, nga naminyo kang Jezebel nga bigaon, nga nagagahom ibabaw sa usa ka duha-ka-bahin nga pundok sa mga mini nga propeta. Ang mga lalaking propeta mao ang mga propeta ni Baal, ug ang mga saserdote sa kakahoyan nagrepresentar sa babayeng diyosa nga si Ashtaroth. Sa tingub, sila naghulagway sa mini nga propeta sa katapusang mga adlaw nga nagaporma ug larawan sa mananap, ingon sa girepresentahan sa mga babayeng saserdote ug sa mga lalaking propeta.

The dragon is Ahab, who is a symbol of the ten kings of Revelation seventeen, and is the seventh kingdom of eight kingdoms. The sixth kingdom is the United States, Jezebel’s false prophets; the seventh kingdom is the ten kings, the United Nations, the dragon power, and the eighth kingdom, that is of the seven is the fifth kingdom that received a deadly wound, who is resurrected as the eighth and final kingdom which is the beast, that the United States and thereafter the entire world makes an image to and of.

Ang dragon mao si Ahab, nga usa ka simbolo sa napulo ka mga hari sa Pinadayag disi-siyete, ug mao ang ikapitong gingharian sa walo ka mga gingharian. Ang ikaunom nga gingharian mao ang Tinipong Bansa sa Amerika, ang mini nga mga propeta ni Jezebel; ang ikapitong gingharian mao ang napulo ka mga hari, ang Tinipong mga Nasod, ang gahom sa dragon, ug ang ikawalong gingharian, nga gikan sa pito, mao ang ikalimang gingharian nga nakadawat ug makamatay nga samad, nga gibanhaw pag-usab ingon nga ikawalo ug katapusang gingharian nga mao ang mapintas nga mananap, nga gihimuan ug larawan sa Tinipong Bansa sa Amerika ug sa ulahi sa tibuok kalibotan.

Daniel chapter one identifies a final prophetic test that involves understanding Rome as represented within God’s Word. 2 Thessalonians identifies that the final prophetic test includes light concerning the structure of Modern Rome, as represented by the prophetic and political relationship between pagan and papal Rome.

Ang unang kapitulo sa Daniel nagaila sa kataposang propetikong pagsulay nga naglakip sa pagsabot sa Roma sumala sa representasyon niini sulod sa Pulong sa Dios. Ang 2 Tesalonica nagaila nga ang kataposang propetikong pagsulay naglakip sa kahayag mahitungod sa estruktura sa Modernong Roma, sumala sa representasyon niini pinaagi sa propetiko ug politikanhong relasyon tali sa pagano ug papal nga Roma.

Daniel chapter two illustrates that there is a secret that is unsealed in the last days that tests the one hundred and forty-four thousand, for Daniel and the three worthies in chapter two represent God’s last-day people. The prophetic secret that is unsealed, and therefore tests them, is Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of the beasts, thus representing the last test for the one hundred and forty-four thousand which is, as Sister White recorded, “the formation of the image of the beast.”

Ang ikaduhang kapitulo sa Daniel naghulagway nga adunay usa ka tinago nga gibuksan sa kataposang mga adlaw nga mosulay sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kay si Daniel ug ang tulo ka mga takus diha sa ikaduhang kapitulo nagarepresentar sa katawhan sa Dios sa kataposang mga adlaw. Ang matagnaong tinago nga gibuksan, ug busa maoy mosulay kanila, mao ang tinagong damgo ni Nabucodonosor bahin sa larawan sa mga mapintas nga mananap, sa ingon nagarepresentar sa kataposang pagsulay alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga mao, sumala sa gitala ni Sister White, “ang pagporma sa larawan sa mananap.”

The test represented by chapter two of Daniel is placed under the threat of death. As an illustration of the last days, it is confirming what Paul taught when he identified the strong delusion that comes upon those who do not love the truth. In Daniel’s history, his understanding saved the wise men of Babylon, but there is no probation after the final test of the last days.

Ang pagsulay nga gihulagway sa ikaduhang kapitulo sa Daniel gipahimutang ilalom sa hulga sa kamatayon. Ingon nga usa ka hulagway sa kataposang mga adlaw, kini nagpamatuod sa gitudlo ni Pablo sa dihang iyang giila ang kusog nga paglimbong nga moabot ibabaw niadtong wala mahigugma sa kamatuoran. Sa kasaysayan ni Daniel, ang iyang pagsabot nakaluwas sa mga manggialamon sa Babilonya, apan wala nay panahon sa pagsulay human sa kataposang pagsulay sa kataposang mga adlaw.

Every line of the controversy over Rome as a symbol that we have identified provides direct witness to the controversy that is now under way. As the movement for Sunday legislation is now making its way in darkness, God’s prophetic Word is identifying its approach, though very few souls are children of the day, and those who are not children of the day, are therefore unaware that the sands of probationary time are rapidly running out. This is occurring in the context identified by Sister White, where the final movements will be rapid ones. In July, 2023, Michael descended to bring His mighty army to its feet, but to be part of the army there is a prophetic work that must first be accomplished, and it is accomplished in the political environment where the image of the beast is being formed.

Ang matag linya sa panaglalis mahitungod sa Roma ingon nga usa ka simbolo nga atong nailhan naghatag ug diretso nga pagpamatuod sa panaglalis nga nagapadayon karon. Samtang ang kalihokan alang sa balaod sa Domingo nagapadayon karon sa kangitngit, ang profetikanhong Pulong sa Dios nagaila sa pagduol niini, bisan tuod diyutay kaayo nga mga kalag ang mga anak sa adlaw, ug kadtong dili mga anak sa adlaw, busa wala mahibalo nga ang mga balas sa panahon sa probasyon paspas nang nagakahurot. Kini nagakahitabo sulod sa kahimtang nga giila ni Sister White, diin ang katapusang mga lihok mamahimong mga tulin. Sa Hulyo, 2023, mikunsad si Michael aron patindogon ang Iyang gamhanang kasundalohan, apan aron mahimong kabahin sa maong kasundalohan adunay usa ka profetikanhong buluhaton nga kinahanglan una nga matuman, ug kini matuman diha sa politikanhong palibot diin ang larawan sa mananap nga mapintas ginaporma.

The prophetic work that must be accomplished includes a recognition of the formation of the image of the beast. The student of prophecy must recognize by the events taking place in the current history that the religious and political factors that produce the image of the beast in the United States are under way. The student must also recognize how the image of the beast is prophetically formed as set forth in God’s Word. He must also recognize that as the image of the beast is being formed in the United States, that the image of God is being formed in the one hundred and forty-four thousand. He must understand the parallel of last-day history with the Millerites during the development of the Midnight Cry message in their history, when they were awakened to the fact that they were in the tarrying time of the parable, and therefore they themselves are the virgins. All three elements are part of the prophetic test which began to play out in July of 2023.

Ang buluhaton nga tagnaon nga kinahanglan matuman nagalakip sa pag-ila sa pagporma sa dagway sa mapintas nga mananap. Ang tinun-an sa tagna kinahanglan makaila, pinaagi sa mga panghitabo nga nagakahitabo sa karon nga kasaysayan, nga ang mga butang nga relihiyoso ug politikal nga nagapamunga sa dagway sa mapintas nga mananap sa Tinipong Bansa anaa na sa paglihok. Ang tinun-an kinahanglan usab makaila kon sa unsang paagi ang dagway sa mapintas nga mananap maporma sa tagna ingon sa gipadayag diha sa Pulong sa Dios. Kinahanglan usab niyang maila nga samtang ang dagway sa mapintas nga mananap ginaporma na sa Tinipong Bansa, ang dagway sa Dios ginaporma usab diha sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kinahanglan niyang masabtan ang kaparehoan sa kasaysayan sa katapusang mga adlaw uban sa mga Millerite sa panahon sa pag-uswag sa mensahe sa Tunga-tunga sa Gabii diha sa ilang kasaysayan, sa dihang gipukaw sila ngadto sa kamatuoran nga anaa sila sa panahon sa paglangan sa sambingay, ug busa sila mismo mao ang mga ulay. Kining tulo ka mga bahin kabahin sa tagnaong pagsulay nga misugod sa pagpadayag niadtong Hulyo sa 2023.

“Line upon line” each controversy over Rome that has arisen in Advent history was sacred history that is repeated in the last days. The final controversy over Rome is in direct consequence of God’s people refusing to awaken at the message that arrived in July of 2023.

“Linya ibabaw sa linya” ang matag kontrobersiya mahitungod sa Roma nga mitungha sa kasaysayan sa Advento maoy balaang kasaysayan nga mausab sa kataposang mga adlaw. Ang kataposang kontrobersiya mahitungod sa Roma usa ka diretso nga sangpotanan sa pagdumili sa katawohan sa Dios sa pagmata sa mensahe nga miabot niadtong Hulyo sa 2023.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> “Pukawon sa Dios ang Iyang katawhan; kon mapakyas ang ubang mga paagi, ang mga erehiya mosulod sa ilang taliwala, nga mag-alig-ig kanila, nga magapabulag sa uhot gikan sa trigo. Ang Ginoo nagatawag sa tanang motuo sa Iyang pulong sa pagmata gikan sa pagkatulog. Midangat ang bililhong kahayag, nga angay alang niining panahona. Kini mao ang kamatuoran sa Biblia, nga nagapakita sa mga katalagman nga ania na gayud sa atong atubangan. Kini nga kahayag kinahanglan magdala kanato ngadto sa masinabuton nga pagtuon sa mga Kasulatan ug sa labing maampingong pagsusi sa mga baruganan nga atong gikuptan. Buot sa Dios nga ang tanang kahulugan ug mga baruganan sa kamatuoran pagasusihon sa hingpit ug uban sa pagpadayon, inubanan sa pag-ampo ug pagpuasa. Ang mga magtutuo dili angay mopahulay lamang sa mga pagpanagna ug sa mga hunahuna nga dili matin-aw mahitungod sa unsay naglangkob sa kamatuoran. Ang ilang pagtuo kinahanglan nga lig-on nga matukod ibabaw sa pulong sa Dios aron nga sa dihang moabot ang panahon sa pagsulay ug sila pagatubangon sa mga konseho aron motubag mahitungod sa ilang pagtuo, makahimo sila sa paghatag ug katarongan sa paglaum nga anaa kanila, uban sa kaaghop ug kahadlok.

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

> “Pagpalihok, pagpalihok, pagpalihok. Ang mga hilisgutan nga atong igapresentar ngadto sa kalibotan kinahanglan nga alang kanato usa ka buhing kamatuoran. Importante kaayo nga sa pagpanalipod sa mga doktrina nga atong giisip nga pundamental nga mga artikulo sa pagtoo dili gayod nato tugotan ang atong kaugalingon sa paggamit ug mga pangatarongan nga dili hingpit nga matarong. Kini mahimong makapahilom sa usa ka mosupak, apan dili kini nagpasidungog sa kamatuoran. Kinahanglan nga atong ipresentar ang matarong nga mga pangatarongan, nga dili lamang makapahilom sa atong mga kaatbang, kondili makabarug usab sa labing duol ug labing masinukihong pagsusi. Sa mga nanudlo sa ilang kaugalingon isip mga manlalantugi, anaa ang dakong kapeligrohan nga dili nila pagaatubangon ang pulong sa Dios uban sa pagkamatarong. Sa pag-atubang sa usa ka kaatbang, kinahanglan nga mao ang atong sinserong paningkamot ang pagpresentar sa mga hilisgutan sa ingon nga paagi nga makapukaw ug pagtuo sa iyang hunahuna, inay sa pagpangita lamang sa paghatag ug pagsalig ngadto sa magtotoo.”

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies, Volume 5, 708.

> “Bisan unsa pa man ang mahimong kahimtang sa intelektuwal nga pag-uswag sa tawo, ayaw siya pasagdi bisan sa usa ka gutlo sa paghunahuna nga wala nay kinahanglan alang sa hingpit ug padayon nga pagsusi sa mga Kasulatan aron makabaton ug labaw nga kahayag. Ingon nga usa ka katawhan, kita gitawag sa tagsatagsa nga mahimong mga estudyante sa tagna. Kinahanglan kita magbantay uban ang dakong kaseryoso aron atong maila ang bisan unsang silaw sa kahayag nga igapadayag sa Dios kanato. Kinahanglan atong madakpan ang unang mga sidlak sa kamatuoran; ug pinaagi sa pagtuon nga inubanan sa pag-ampo, mahimong maangkon ang mas tin-aw nga kahayag, nga mahimong ipresentar ngadto sa uban.” Testimonies, Volume 5, 708.

The Protestants of Miller’s time refused to be governed by the rules of grammar, and chose to ignore the word “also” in verse fourteen, which grammatically defines that “the robbers of thy people” represented a new power being introduced to the flow of events that were represented in the verses where verse fourteen is located. Uriah Smith did the very same thing when he ignored the grammatical evidence that proves the king of the north in verse thirty-six and later in verse forty had to be the same king of the north that had been the subject since verse thirty-one.

Ang mga Protestante sa panahon ni Miller midumili sa pagpasakop sa mga lagda sa gramatika, ug mipili sa pagpasagad sa pulong nga “usab” diha sa bersikulo katorse, nga sa gramatika naglatid nga “ang mga tulisan sa imong katawohan” nagrepresentar sa usa ka bag-ong gahum nga gipaila sa dagan sa mga hitabo nga girepresentahan sa mga bersikulo diin nahimutang ang bersikulo katorse. Si Uriah Smith naghimo sa maong sama nga butang sa dihang iyang gipasagdan ang gramatikanhong ebidensiya nga nagpamatuod nga ang hari sa amihanan diha sa bersikulo traynta’y sais ug sa ulahi diha sa bersikulo kwarenta kinahanglan mao ra gihapon ang maong hari sa amihanan nga maoy hilisgutan sukad pa sa bersikulo traynta’y uno.

Today those who teach the United States is the “robbers” employ a passage from Sister White that identifies the papal power and the United States as the two primary persecuting powers of the last days, and twist the grammar to argue that the reference of “old world” which Sister White uses to define Europe actually represents past history. The grammar in the passage proves this to be an incorrect assumption, and the way in which Sister White uses “old world” in the passage agrees with how she uses it other places in her writings. When she does so she is also in agreement with historians who use the expression “old world” in relation to the “new world” to make a distinction between Europe and the Americas.

Karon adlawa kadtong nagtudlo nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang “mga tulisan” nagagamit ug usa ka pahayag gikan kang Sister White nga nagaila sa gahum sa pagkapapa ug sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga duha ka pangunang gahum sa paglutos sa katapusang mga adlaw, ug gituyok ang gramatika aron mangatarungan nga ang reperensiya sa “old world” nga gigamit ni Sister White sa paghubit sa Europa sa tinuod nagrepresentar sa nangaging kasaysayan. Ang gramatika sa maong pahayag nagapamatuod nga kini usa ka sayop nga pagtuo, ug ang paagi nga gigamit ni Sister White ang “old world” sa maong pahayag nahiuyon sa iyang paggamit niini sa ubang mga dapit sa iyang mga sinulat. Sa pagbuhat niya niini, nahiuyon usab siya sa mga historyador nga nagagamit sa pulong nga “old world” kalabot sa “new world” aron paghimo ug kalainan tali sa Europa ug sa mga Amerika.

> “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.

> “Ang Romanismo sa Daang Kalibotan ug ang apostatang Protestantismo sa Bag-ong Kalibotan mosunod sa susamang pamaagi batok niadtong nagatahod sa tanang balaang mga sugo.” The Great Controversy, 615.

Grammatically the expression “will pursue” identifies that both powers represented by the “old world” and the “new” both “pursue” the persecution of God’s people in the last days, and it is grammatically flawed to claim this sentence is referring to the “old world” as past history, and “new” as the last days. “Line upon line” all the old controversies of Rome inform the student of prophecy of the last days that when they are awakened to the image of the beast test, it will include an environment where the correct identification of the robbers of thy people is manifested. The correct understanding of the “robbers,” is set forth upon the 1843 pioneer chart, and is therefore a foundational truth, that was confirmed by the authority of the Spirit of Prophecy. This identifies that when the students of prophecy awaken to their final test, the subject of the “robbers,” will also represent the final attack upon the foundational truths, and the Spirit of Prophecy.

Sa gramatika, ang pahayag nga “magalutos” nagaila nga ang duha ka gahum nga girepresentar sa “daan nga kalibotan” ug sa “bag-o” kapuwa “magalutos” sa paglutos sa katawohan sa Dios sa kataposang mga adlaw, ug sayop kini sa gramatika ang pag-angkon nga kining tudling-pulong nagtumong sa “daan nga kalibotan” ingon nga nangaging kasaysayan, ug sa “bag-o” ingon nga sa kataposang mga adlaw. “Linya ibabaw sa linya” ang tanang daang mga kontrobersiya sa Roma nagpahibalo sa estudyante sa tagna mahitungod sa kataposang mga adlaw nga sa dihang sila mapukaw ngadto sa pagsulay sa larawan sa mananap, maglakip kini ug usa ka kahimtang diin ang husto nga pag-ila sa mga tulisan sa imong katawohan mapadayag. Ang husto nga pagsabot sa “mga tulisan” gipadayag sa 1843 pioneer chart, ug busa usa kini ka pundasyonal nga kamatuoran, nga gipamatud-an pinaagi sa awtoridad sa Espiritu sa Tagna. Kini nagaila nga sa dihang ang mga estudyante sa tagna mapukaw ngadto sa ilang kataposang pagsulay, ang hilisgutan sa “mga tulisan” magarepresentar usab sa kataposang pag-atake batok sa mga pundasyonal nga mga kamatuoran, ug sa Espiritu sa Tagna.

We will continue these thoughts in the next article.

Padayonon nato kining mga hunahuna sa sunod nga artikulo.

Back to Articles