Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Fourteen

Ang Basahon ni Joel ug ang Laodiceanong Iglesia Adventista sa Ikapitong Adlaw - Numero Katorse

Number Fourteen

Numero Katorse

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The history of “God’s marvelous works,” is also represented by the prophetic question of “how long.” The history represented in those two, and many other symbols, represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period there is a debate over the true and the many other false latter rain messages. There is only one genuine latter rain message. The story line of the sacred history where God performs His marvelous works is placed within the context of the book of Joel where the “new wine” is cut off from one class while being poured out upon the other class.

Ang kasaysayan sa “makapahibulong nga mga buhat sa Dios” girepresentahan usab pinaagi sa propetikong pangutana nga “hangtod kanus-a.” Ang kasaysayan nga girepresentahan niadtong duha, ug sa daghang uban pang mga simbolo, nagarepresenta sa panahon sa pagsilyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Nianang panahona adunay usa ka panaglalis mahitungod sa tinuod ug sa daghang uban pang mini nga mga mensahe sa ulahing ulan. Adunay usa lamang ka tinuod nga mensahe sa ulahing ulan. Ang hulwaran sa sagradong kasaysayan diin ang Dios nagabuhat sa Iyang makapahibulong nga mga buhat gibutang sulod sa konteksto sa basahon ni Joel diin ang “bag-ong bino” giputol gikan sa usa ka pundok samtang gibubo ngadto sa laing pundok.

There are a few contrasts in the book of Joel that are to be noted. The root of the word “parable” means “placing beside” and inherently involves a contrast of two classes. We have touched some of the ‘contrasts’ in the book of Joel previously, pointing out that the crown of pride that is worn by the drunkards that rule Jerusalem is contrasted with those who wear the crown of glory. We have not yet shared how the symbol of joy is the opposite, but a counterpart of being ashamed, but it is, and we intend to show that. The subject of alpha and omega is also located in the book of Joel and that principle of the first illustrating the last is also confirmed by Peter’s two sermons in the book of Acts.

Adunay pipila ka mga pagtandi diha sa basahon ni Joel nga angayng mamatikdan. Ang gamot sa pulong nga “sambingay” nagpasabot ug “pagbutang sa kiliran” ug sa iyang kinaiya naglakip sa usa ka pagtandi sa duha ka matang. Nahisgotan na nato kaniadto ang pipila sa mga “pagtandi” diha sa basahon ni Joel, sa pagtimaan nga ang purongpurong sa garbo nga gisul-ob sa mga palahubog nga nagmando sa Jerusalem gitandi sa mga nagsul-ob sa purongpurong sa himaya. Wala pa nato ikapahayag sa pagkakaron kon giunsa nga ang simbolo sa kalipay mao ang kaatbang, apan kaangay usab, sa pagkaulawan, apan mao kana, ug tuyo namong ipakita kana. Ang hilisgutan sa alpha ug omega anaa usab diha sa basahon ni Joel ug kana nga prinsipyo nga ang nahauna naghulagway sa naulahi gipamatud-an usab sa duha ka wali ni Pedro diha sa basahon sa Mga Buhat.

Acts chapter two takes place on Pentecost at 9 AM (the third hour) and chapter three is the ninth hour (3 PM) the time of the evening sacrifice. In Acts two the message Peter proclaims is in the upper room of a private residence, but his sermon in chapter three is given in the temple. They are tied together by the call to repentance in both meetings. Same message, two geographical places representing the symbol of a doubling within the Pentecostal message that is divided between the courtyard and the temple. In Revelation eleven John is told to measure the temple, but leave off the courtyard for it was given to the Gentiles.

Ang Mga Buhat kapitulo dos nahitabo sa Pentecostes sa alas nuwebe sa buntag (ang ikatulong takna), ug ang kapitulo tres sa ikasiyam nga takna (alas tres sa hapon), ang panahon sa halad sa kagabhion. Sa Mga Buhat dos ang mensahe nga gimantala ni Pedro didto sa sulod nga lawak sa usa ka pribadong puloy-anan, apan ang iyang wali sa kapitulo tres gihatag sa templo. Nagkahiusa sila pinaagi sa tawag ngadto sa paghinulsol sa maong duruha ka panagtigum. Mao ra nga mensahe, duha ka dapit sa heyograpiya nga nagrepresentar sa simbolo sa pagdoble sulod sa mensaheng Pentecostal nga nabahin tali sa hawanan ug sa templo. Sa Pinadayag onse si Juan gisugo sa pagsukod sa templo, apan biyaa ang hawanan, kay gihatag kini ngadto sa mga Hentil.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> Ug gihatagan ako ug usa ka bagakay nga sama sa usa ka sungkod; ug ang manolunda mitindog, nga nagaingon: Tindog, ug sukda ang templo sa Dios, ug ang halaran, ug sila nga nanagsimba didto. Apan ang hawanan nga anaa sa gawas sa templo pasagdi lamang, ug ayaw kini sukda; kay kini gihatag ngadto sa mga Hentil: ug ang balaang siyudad ilang yatakan sulod sa kap-atan ug duha ka bulan. Pinadayag 11:1, 2.

Thus, the doubling of the two sermons and the division of the two sermon’s location, identifies two audiences for the latter rain in the book of Joel. One audience is the Gentiles outside the temple and the other is the Jews in the temple. In the judgment of the living the house of God is judged first, and from 9/11 unto the Sunday law the temple is judged, and from the Sunday law until the close of human probation the Gentiles are judged. That judgment occurs during the latter rain identified by Peter as being set forth in the book of Joel. What the courtyard (the Gentiles) and the temple (God’s church) in the division represented in Acts chapters two and three, is also the distinction in Joel of the former rain and the latter rain. The former rain arrived at 9/11 and is poured out while God’s temple is being judged. When that process is finished the latter rain is poured out upon the Gentiles in the courtyard.

Busa, ang pagdoble sa duha ka mga wali ug ang pagbahin sa dapit sa duha ka mga wali nagpaila sa duha ka mga tumatan-aw alang sa ulahing ulan diha sa basahon ni Joel. Ang usa ka pundok mao ang mga Hentil sa gawas sa templo, ug ang usa mao ang mga Judio sulod sa templo. Sa paghukom sa mga buhi, ang balay sa Dios maoy hukman una, ug gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo ang templo ginahukman, ug gikan sa balaod sa Domingo hangtod sa pagtapos sa tawhanong panahon sa pagpasig-uli ang mga Hentil maoy hukman. Kana nga paghukom mahitabo sulod sa ulahing ulan nga gipaila ni Pedro nga gipadayag diha sa basahon ni Joel. Ang girepresentahan sa hawanan (ang mga Hentil) ug sa templo (ang iglesia sa Dios) diha sa pagbahin nga makita sa Mga Buhat kapitulo dos ug tulo, mao usab ang kalainan diha kang Joel sa nahaunang ulan ug sa ulahing ulan. Ang nahaunang ulan miabot sa 9/11 ug gibubo samtang ang templo sa Dios ginahukman. Sa dihang mahuman na kana nga proseso, ang ulahing ulan ibubo ibabaw sa mga Hentil sa hawanan.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.

> Busa, anak sa Zion, pagmaya kamo ug paglipay diha sa Ginoo nga inyong Dios; kay gihatag niya kaninyo ang nahaunang ulan sa hustong sukod, ug paulanon niya alang kaninyo ang ulan, ang nahaunang ulan, ug ang ulahing ulan sa nahaunang bulan. Joel 2:23.

It is not my point currently to identify the prophetic distinction between joy and being ashamed, but the verse informs God’s people to “be glad” because of the latter rain message. The latter rain message produces prophetic joy in God’s people. That being said the subject of the former or early rain, followed by the latter rain is an illustration of the stone of stumbling that was set aside and marveled at. The symbol of the corner stone that ultimately becomes the cap stone is what is marvelous in the eyes of both God and His people.

Dili karon mao ang akong tuyo ang pag-ila sa manalagnong kalainan tali sa kalipay ug sa pagkaulaw, apan ang bersikulo nagpahibalo sa katawhan sa Dios nga “magmaya” tungod sa mensahe sa ulahing ulan. Ang mensahe sa ulahing ulan nagpatunghag manalagnong kalipay diha sa katawhan sa Dios. Bisan pa niana, ang hilisgutan sa nahaunang ulan o sayong ulan, nga gisundan sa ulahing ulan, maoy usa ka hulagway sa bato nga kapangdolan nga gisalikway ug gikatingalahan. Ang simbolo sa batong pamag-ang nga sa katapusan nahimong batong pang-ibabaw mao ang butang nga kahibulongan sa mga mata sa Dios ug sa Iyang katawhan.

The marvelous stone represents the Alpha and Omega of prophecy. The principle of the alpha and omega in terms of prophetic application is identified by Alpha and Omega repeatedly in His Word, and He is the Word. For this reason, that what has been revealed of this principle has been revealed to us and our children forever. The year 1863 is the cap stone of Bible prophecy, and it is the cap stone of the period of the third angel from 1844 unto 1863. 1844 was the foundation stone 1863 the cap stone of that prophetic period. 1844 to 1863 is an established prophetic period, just as established as 538 unto 1798. The fact that mankind does not know something which God has established, does not make that thing un-established!

Ang kahibulongang bato nagrepresentar sa Alpha ug Omega sa tagna. Ang prinsipyo sa alpha ug omega sa kahulogan sa tagnaong pag-aplikar gipaila sa Alpha ug Omega sa makatulo-balik diha sa Iyang Pulong, ug Siya mao ang Pulong. Tungod niini, ang gipadayag mahitungod niining prinsipyoha gipadayag na kanato ug sa atong mga anak sa walay katapusan. Ang tuig 1863 mao ang pang-ibabawng bato sa tagna sa Biblia, ug kini mao ang pang-ibabawng bato sa yugto sa ikatulong manulonda gikan sa 1844 hangtod sa 1863. Ang 1844 mao ang patukoranan nga bato, ang 1863 mao ang pang-ibabawng bato nianang tagnaong yugtoha. Ang 1844 ngadto sa 1863 usa ka malig-ong natukod nga tagnaong yugto, sama ka malig-on sa 538 hangtod sa 1798. Ang kamatuoran nga ang katawhan wala makahibalo sa usa ka butang nga gitukod na sa Dios, wala magpasabot nga kana nga butanga dili na natukod!

We ended the previous article with the following passage.

Gitapos nato ang miaging artikulo pinaagi sa mosunod nga tudling.

> “I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.

> “Gipakita kanako nga ang iyang kalabutan ngadto sa katawhan sa Dios susama, sa pipila ka bahin, nianang kang Moises ngadto sa Israel. Adunay mga mabinululhon batok kang Moises sa dihang anaa sa malisod nga mga kahimtang, ug may mga mabinululhon usab batok kaniya.” Testimonies, tomo 3, 85.

In 1863, James White represented “in some respects” “Moses to Israel.”

Sa 1863, si James White nagrepresentar “sa pipila ka bahin” kang “Moises ngadto sa Israel.”

The period of 1844 unto 1863 was typified in the period of the Red Sea deliverance unto the first Kadesh. The first Kadesh is an alpha and the second Kadesh is the omega—providing two forty-year periods that lead to Kadesh and both ended in rebellion.

Ang yugto gikan sa 1844 ngadto sa 1863 gihulagway pinaagi sa yugto gikan sa kaluwasan didto sa Dagat nga Mapula hangtod sa unang Kadesh. Ang unang Kadesh mao ang alpha ug ang ikaduhang Kadesh mao ang omega—nga naghatag ug duha ka kap-atan ka tuig nga mga yugto nga paingon sa Kadesh, ug silang duha natapos sa pagrebelde.

The Spirit of Prophecy aligns the Red Sea crossing with the great disappointment of 1844. The Bible aligns the Red Sea crossing with the cross, and Sister White confirms the disappointment of the disciples at the cross was typifying the great disappointment of 1844. It was the Lord’s will to go directly into the Promise Land, and the geographical marker of the entrance into the Promise Land was Jericho, which is where in this second week of December, 2025, that the archeologists just dug out ancient Jericho—only to find to their dismay that the fallen walls they discovered there had all fallen outward, not inward as they always do during a siege. In an ancient siege the walls were beaten down and pushed over towards the inside. Not so with Jericho.

Ang Espiritu sa Tagna nag-uyon sa pagtabok sa Mapulang Dagat ngadto sa dakong kapakyasan sa 1844. Ang Biblia nag-uyon sa pagtabok sa Mapulang Dagat ngadto sa krus, ug si Sister White nagpamatuod nga ang kapakyasan sa mga tinun-an diha sa krus nagatipolohia sa dakong kapakyasan sa 1844. Kabubut-on sa Ginoo nga moadto dayon ngadto sa Yutang Saad, ug ang heograpikanhong timaan sa pagsulod ngadto sa Yutang Saad mao ang Jerico, nga mao usab ang dapit diin niining ikaduhang semana sa Disyembre, 2025, ang mga arkeologo bag-o lang nakakalot sa karaang Jerico—aron lamang ilang makaplagan, sa ilang dakong kasubo, nga ang nangapukan nga mga kuta nga ilang nadiskobrehan didto nangapukan tanan paingon sa gawas, dili paingon sa sulod ingon sa naandan kanunay panahon sa paglikos. Sa karaang paglikos, ang mga kuta pagabunalan aron mapukan ug matumba paingon sa sulod. Dili ingon niana ang nahitabo sa Jerico.

> So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city. Joshua 6:20.

> Busa misinggit ang katawhan sa dihang ang mga sacerdote mihuyop sa mga trumpeta; ug nahitabo nga sa pagkadungog sa katawhan sa tingog sa trumpeta, ug sa dihang ang katawhan misinggit sa usa ka dakung singgit, ang kuta nahugno nga patag, mao nga ang katawhan misaka ngadto sa siyudad, ang tagsatagsa ka tawo diretso sa iyang atubangan, ug ilang nakuha ang siyudad. Josue 6:20.

The archeologists also found jars with food, identifying that when the walls came down it was not a long drawn-out siege. It also answered a question among the archeological group as to why the biblical record of the fall of Jericho identifies them going “up” into Jericho over a hill or ramp, which they now know was created when the walls fell outward.

Ang mga arkeologo nakakaplag usab ug mga tadyaw nga may pagkaon, nga nagpakita nga sa dihang nangahugno ang mga kuta, dili kini resulta sa usa ka hataas ug malungtarong paglikos. Nahatagan usab niini ug tubag ang usa ka pangutana taliwala sa mga arkeologo kon nganong ang biblikanhong talaan sa pagkapukan sa Jerico nag-ingon nga misaka sila “paingon sa itaas” ngadto sa Jerico agi sa usa ka bungtod o rampa, nga ilang nasayran karon nga naporma sa dihang ang mga kuta nangatumba paingon sa gawas.

The first obstacle which announced the entrance into the Promised Land was Jericho, a city of influence and wealth. Jericho is 1863, and Jericho is a subject of Bible prophecy, not only as an illustration of the Sunday law time period, but also in connection with its fall and rise. Jericho also had its own specific prophetic curse pronounced upon it. Joshua pronounced a curse upon the man who rebuilt Jericho, and in so doing identified that the man who rebuilt Jericho would lose his youngest and oldest sons in the re-building of that cursed city. One son was to be lost at the laying of the foundation and the other at the raising of the gate. That prophecy was fulfilled, and the record of its fulfillment is recorded in the Bible, making Jericho an established biblical symbol.

Ang unang babag nga nagpahibalo sa pagsulod ngadto sa Yutang Saad mao ang Jerico, usa ka siyudad nga may impluwensiya ug kadato. Ang Jerico mao ang 1863, ug ang Jerico usa ka hilisgotan sa tagna sa Biblia, dili lamang ingon nga usa ka ilustrasyon sa yugto sa panahon sa balaod sa Domingo, kondili usab may kalabotan sa iyang pagkapukan ug pagbangon. Ang Jerico usab adunay iyang kaugalingong piho nga matagnaong tunglo nga gipamulong batok niini. Si Josue nagpamulong ug usa ka tunglo batok sa tawo nga motukod pag-usab sa Jerico, ug sa pagbuhat niana giila niya nga ang tawo nga motukod pag-usab sa Jerico mawad-an sa iyang kamanghuran ug kamagulangan nga mga anak nga lalake sa pagtukod pag-usab nianang tinunglo nga siyudad. Ang usa ka anak nga lalake mawala sa pagbutang sa patukoranan ug ang usa sa pagpahimutang sa ganghaan. Kana nga tagna natuman, ug ang talaan sa katumanan niini natala sa Biblia, nga naghimo sa Jerico nga usa ka lig-on nang natukod nga biblikanhong simbolo.

Within its historical demise, and in its prophetic curse, followed by the historical fulfillment of that prophecy, we find three witnesses speaking about Jericho in 1863. All three of those testimonies are to be applied to 1863. Those three witnesses stand together just as three Moses’s stand prophetically at the end of their respective forty-year periods. One of those forty-year periods is clearly aligned with Millerite history, establishing that all three representations of Moses at the end of each forty-year period align with the history of 1863—the history of the third angel.

Sulod sa iyang kasaysayanong kapukan, ug sa iyang profetikong tunglo, nga gisundan sa kasaysayanong katumanan nianang tagna, atong makita ang tulo ka mga saksi nga nagsulti mahitungod sa Jerico sa 1863. Kining tulo ka mga pagpanghimatuud ang tanan ipatuman sa 1863. Kining tulo ka mga saksi nagbarug nga nagkahiusa maingon nga ang tulo ka Moises nagbarug sa profetikong paagi sa katapusan sa ilang tagsatagsa ka kap-atan ka tuig nga mga yugto. Usa nianang mga yugto nga kap-atan ka tuig hayag nga nahiuyon sa kasaysayan sa mga Millerita, nga nagpalig-on nga ang tanang tulo ka mga representasyon ni Moises sa katapusan sa matag yugto nga kap-atan ka tuig nahiuyon sa kasaysayan sa 1863—ang kasaysayan sa ikatulong manulunda.

Two of those three witnesses of Moses’ forty years end at Kadesh, the third conclusion of the forty years was the Jordan River, and the conclusion of the second was the Red Sea. The conclusion of the first forty years was Moses fleeing Egypt. All three are describing a flight out of Egypt in fulfillment of Abraham’s four-hundred and thirty year prophecy of bondage in Egypt.

Duha niadtong tulo ka mga saksi sa kap-atan ka tuig ni Moises natapos sa Kades, ang ikatulong katapusan sa kap-atan ka tuig mao ang Suba sa Jordan, ug ang katapusan sa ikaduha mao ang Mapulang Dagat. Ang katapusan sa unang kap-atan ka tuig mao ang pagkalagiw ni Moises gikan sa Egipto. Ang tulo ka bahin naghulagway sa usa ka paggula pinaagi sa pagkalagiw gikan sa Egipto, sa katumanan sa panagna ni Abraham mahitungod sa upat ka gatus ug katloan ka tuig nga pagkaulipon didto sa Egipto.

Moses’ three forty-year periods, whose endings (capstone) represents a type of deliverance from Egypt, were a fulfillment of Abraham’s prophecy of captivity in and deliverance out of Egyptian bondage. As the prophesied deliverer of Abraham’s covenant promise, Moses himself began by being saved out of the water, as his name means. Thereafter Moses led God’s people through the waters of the Red Sea and thereafter to the shore of the deliverance, represented by the Jordan River. The alpha of Moses life was saving from the water of the Nile and omega was the salvation represented by the water of the Jordan River. The alpha of Moses life illustrated by the experience defined by his name and his parents, being godly parents knew that the baby had been sentenced to death, as he would be forty years later after killing the Egyptian. As godly parents who knew their son needed to be saved from the death sentence, prepared for him an ark, that passed from the Hebrew world unto the Egyptian world, just as Moses left at the end of forty years the Egyptian world for the Hebrew world.

Ang tulo ka yugto sa kinabuhi ni Moises nga tagsa ka kap-atan ka tuig, kansang mga katapusan (capstone) nagrepresentar sa usa ka hulagway sa kaluwasan gikan sa Egipto, maoy katumanan sa tagna ni Abraham mahitungod sa pagkabihag sa sulod ug pagkaluwas gikan sa pagkaulipon sa Egipto. Ingon nga gitagna nga manluluwas sa saad sa tugon ni Abraham, si Moises mismo nagsugod pinaagi sa pagkaluwas gikan sa tubig, sumala sa gipasabot sa iyang ngalan. Human niana si Moises nangulo sa katawhan sa Dios latas sa katubigan sa Dagat nga Mapula ug dayon ngadto sa baybayon sa kaluwasan, nga girepresentahan sa Suba sa Jordan. Ang alpha sa kinabuhi ni Moises mao ang pagluwas gikan sa tubig sa Nilo, ug ang omega mao ang kaluwasan nga girepresentahan sa tubig sa Suba sa Jordan. Ang alpha sa kinabuhi ni Moises, nga gihulagway pinaagi sa kasinatian nga gitakda sa iyang ngalan ug sa iyang mga ginikanan, tungod kay ang iyang diosnon nga mga ginikanan nasayod nga ang masuso gihukman na sa kamatayon, maingon usab kaniya kap-atan ka tuig sa ulahi human niya mapatay ang Egiptohanon. Ingon nga mga diosnong ginikanan nga nasayod nga ang ilang anak kinahanglan maluwas gikan sa silot sa kamatayon, giandaman nila alang kaniya ang usa ka arka, nga miagi gikan sa Hebreohanon nga kalibotan ngadto sa Egiptohanon nga kalibotan, maingon nga si Moises mibiya sa katapusan sa kap-atan ka tuig sa Egiptohanong kalibotan alang sa Hebreohanon nga kalibotan.

Moses repeated the story of Noah in his salvation from the water. The very first mention of Moses as the “deliverer” of Abraham’s four-hundred and thirty year covenant prophecy was a repetition of the history where God entered into covenant with mankind, therefore bringing Abraham’s covenant prophecy of a chosen people together with the covenant promise to all mankind. This identifies a baptism in the transfer of the baby Moses to Pharaoh’s daughter, for the death was acknowledged by the parent’s work, the burial is represented by the ark upon the water, and the resurrection is Pharaoh’s daughter.

Gisubli ni Moises ang kasaysayan ni Noe diha sa iyang kaluwasan gikan sa tubig. Ang labing unang paghisgot kang Moises ingon nga “magliluwas” sa tagna sa pakigsaad ni Abraham nga upat ka gatus ug katloan ka tuig maoy pagsubli sa kasaysayan diin ang Dios misulod sa pakigsaad uban sa katawhan, busa gidugtong ang tagna sa pakigsaad ni Abraham mahitungod sa piniling katawhan uban sa saad sa pakigsaad alang sa tibuok katawhan. Kini nagaila sa usa ka bautismo diha sa pagbalhin sa masuso nga si Moises ngadto sa anak nga babaye ni Faraon, kay ang kamatayon giila pinaagi sa buhat sa mga ginikanan, ang paglubong gihulagway pinaagi sa arka ibabaw sa tubig, ug ang pagkabanhaw mao ang anak nga babaye ni Faraon.

Moses’ life begins with the baptism of Noah’s ark being typified. This then means that from the outset the number “8” is associated with Moses, for the root of his covenant relationship began with the number “8” from the covenant of Noah, and his work was to institute the rite of circumcision on the “eighth” day. He was then tested and he failed on the very rite. Moses life begins with a baptism and forty years later there is a death (of an Egyptian) that marks the point where the Egyptian Moses dies and becomes strictly a son of Abraham. The beginning and ending of Moses’s first forty years is represented by a baptism. The first identified a transition from Hebrew to Egyptian and the last from Egyptian to Hebrew. Forty years after that, Moses takes God’s people through the baptism of the Red Sea, on his way to the baptism at the Jordan, which he never made.

Ang kinabuhi ni Moises nagsugod uban sa pagtipik sa bautismo sa arka ni Noe. Nagpasabot kini, busa, nga sukad pa sa sinugdan ang gidaghanon nga “8” nakig-uban kang Moises, kay ang gamot sa iyang pakigsaad nga relasyon nagsugod sa gidaghanon nga “8” gikan sa pakigsaad ni Noe, ug ang iyang buluhaton mao ang pagpasiugdâ sa rito sa sirkunsisyon sa “ikawalong” adlaw. Dayon gisulayan siya ug napakyas siya diha mismo sa maong rito. Ang kinabuhi ni Moises nagsugod uban sa usa ka bautismo ug kap-atan ka tuig sa ulahi adunay usa ka kamatayon (sa usa ka Ehiptohanon) nga nagtimaan sa punto diin ang Ehiptohanong Moises namatay ug nahimong hugot nga anak ni Abraham. Ang sinugdanan ug katapusan sa unang kap-atan ka tuig ni Moises gilarawan pinaagi sa usa ka bautismo. Ang nahauna nag-ilhan sa usa ka pagbalhin gikan sa Hebreohanon ngadto sa Ehiptohanon ug ang ulahi gikan sa Ehiptohanon ngadto sa Hebreohanon. Kap-atan ka tuig pagkahuman niana, gidala ni Moises ang katawhan sa Dios pinaagi sa bautismo sa Mapulang Dagat, padulong sa bautismo didto sa Jordan, nga wala niya maabut.

God’s people under the guidance of Joshua entered the Promised Land without Moses for he died just before the baptism of the Jordan River arrived. Moses said, and Peter repeated that the Lord thy God would raise up a prophet like unto Moses. The prophet who was typified by Moses was Christ, and He began His work exactly where Moses left off. He began His work at His baptism, and that baptism was the exact place Joshua baptized ancient Israel when they crossed the Jordan into the Promised Land. The gospels inform us that John was baptizing at Bethabara, which is the crossing point, and means ferry crossing.

Ang katawhan sa Dios ubos sa pagpangulo ni Josue misulod sa Yutang Saad nga wala si Moises, kay siya namatay diha-diha sa wala pa moabot ang bautismo sa Suba sa Jordan. Si Moises miingon, ug gisubli ni Pedro, nga ang Ginoo nga imong Dios magapatindog ug usa ka propeta nga sama kang Moises. Ang propeta nga gihulagway pinaagi kang Moises mao si Cristo, ug gisugdan Niya ang Iyang buluhaton sa tukma gayud nga dapit diin mihunong si Moises. Gisugdan Niya ang Iyang buluhaton sa Iyang bautismo, ug kadtong bautismo mao gayud ang dapit diin gibautismohan ni Josue ang karaang Israel sa dihang mitabok sila sa Jordan paingon sa Yutang Saad. Ang mga ebanghelyo nagapahibalo kanato nga si Juan nagapangbautismo didto sa Bethabara, nga mao ang dapit sa pagtabok, ug ang kahulogan niini mao ang tawiran sa lantsa.

The Red Sea is the symbol of the rebellion of Egypt, identifying Moses prophetic testimony in this line as truth. The Nile River to the Red Sea (sometimes called a river) and on to the Jordan. Moses, meaning ‘saved out of the water’ begins and ends his testimony at the water of deliverance, and each of those waters manifest two classes of worshippers.

Ang Mapulang Dagat mao ang simbolo sa pagrebelde sa Ehipto, nga nagpaila sa propetikong pagpamatuod ni Moises niining linya ingon nga kamatuoran. Gikan sa Suba sa Nilo paingon sa Mapulang Dagat (usahay gitawag nga suba) ug padayon ngadto sa Jordan. Si Moises, nga ang kahulogan mao ang “giluwas gikan sa tubig,” nagsugod ug nagtapos sa iyang pagpamatuod diha sa tubig sa kaluwasan, ug ang matag usa niadtong mga tubig nagapadayag sa duha ka matang sa mga magsisimba.

The first forty years of Moses represents the first angel’s message and the second forty years is the second angel, the third being the third. The three angels possess their own peculiar prophetic characteristics such as that all three messages are represented in the first message. We have demonstrated this phenomenon publicly for years in connection with the first three chapters of the book of Daniel.

Ang unang kap-atan ka tuig ni Moises nagrepresentar sa mensahe sa unang manulonda, ug ang ikaduhang kap-atan ka tuig mao ang ikaduhang manulonda, samtang ang ikatulo mao ang ikatulong manulonda. Ang tulo ka mga manulonda nagbaton sa ilang kaugalingong talagsaong mga kinaiyang propetiko, sama sa kamatuoran nga ang tanan nga tulo ka mga mensahe girepresentahan diha sa unang mensahe. Sa sulod sa mga katuigan, kini nga panghitabo among gipakita sa dayag nga paagi, may kalabutan sa unang tulo ka mga kapitulo sa basahon ni Daniel.

Daniel feared God in chapter one and refused to eat the Babylonian diet, and God glorified him in the second and dietary visual test that followed, which led to the judgment and third test carried out by Nebuchadnezzar himself. Daniel chapter one is the first angel of Revelation fourteen who announces “fear God,” “give him glory” as Daniel did in the second dietary and visual test, for “the hour of the judgment” of Nebuchadnezzar has come.

Si Daniel nahadlok sa Dios diha sa unang kapitulo ug nagdumili sa pagkaon sa pagkaon sa Babilonia, ug ang Dios naghimaya kaniya sa ikaduhang pagsulay nga may kalabotan sa pagkaon ug sa panan-aw nga misunod, nga miresulta ngadto sa paghukom ug sa ikatulong pagsulay nga gihimo ni Nebukadnesar mismo. Ang Daniel kapitulo uno mao ang unang manulonda sa Pinadayag katorse nga nagmantala, “kahadloki ninyo ang Dios,” “ihatag kaniya ang himaya,” ingon sa gibuhat ni Daniel sa ikaduhang pagsulay bahin sa pagkaon ug sa panan-aw, kay “miabut na ang takna sa paghukom” ni Nebukadnesar.

The first forty years of Moses’s life began because his parents feared God. When Pharaoh’s daughter saw the ark in the water, Moses had passed the second test, which is a visual test. Then Pharaoh’s daughter judged that he was not to die. Judgment also arrived at the end of the first forty; when He slew the Egyptian and had to flee Egypt.

Ang unang kap-atan ka tuig sa kinabuhi ni Moises nagsugod tungod kay ang iyang mga ginikanan nahadlok sa Dios. Sa dihang nakita sa anak nga babaye ni Faraon ang arka sa tubig, nalampasan na ni Moises ang ikaduhang pagsulay, nga mao ang usa ka panan-awong pagsulay. Unya ang anak nga babaye ni Faraon mihukom nga siya dili angay mamatay. Ang paghukom miabut usab sa katapusan sa unang kap-atan; sa dihang iyang gipatay ang Egiptohanon ug napugos sa pagkalagiw gikan sa Egipto.

In the second forty years, the second angel of Revelation fourteen announcing the fall of Babylon was typified by the fall of Egypt. In that fall, at the end of the forty years there was a tremendous manifestation of the power of God, as there was at the end of the second angel’s message during the Midnight Cry of 1844.

Sa ikaduhang kap-atan ka tuig, ang ikaduhang manulonda sa Pinadayag 14 nga nagpahibalo sa pagkapukan sa Babilonia gipaila pinaagi sa pagkapukan sa Egipto. Niining pagkapukana, sa katapusan sa kap-atan ka tuig, dihay dako kaayong pagpadayag sa gahum sa Dios, maingon nga diha usab sa katapusan sa mensahe sa ikaduhang manulonda panahon sa Midnight Cry sa 1844.

The third forty years begins with the judgment of death being pronounced on virtually the entire congregation, and it ends with the judgment of death upon the leader of that congregation.

Ang ikatulong kap-atan ka tuig nagsugod sa pagpahayag sa hukom sa kamatayon ibabaw sa halos tibuok nga katilingban, ug natapos kini sa hukom sa kamatayon ibabaw sa pangulo nianang katilingban.

Sister White identifies that our work is to combine the three angels’ messages.

Gipaila ni Sister White nga ang atong buluhaton mao ang paghiusa sa mga mensahe sa tulo ka mga manulunda.

> “The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

> “Ang Ginoo hapit na magsilot sa kalibutan tungod sa iyang kasal-anan. Hapit na Niya silotan ang mga relihiyosong lawas tungod sa ilang pagsalikway sa kahayag ug kamatuoran nga gihatag kanila. Ang dakong mensahe, nga naghiusa sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda, igahatag ngadto sa kalibutan. Kini mao ang mahimong dakong palas-anon sa atong buluhaton.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, 950.

Moses’ first forty years represents the first angel of Revelation fourteen, and his second period of forty years is the second angel and the third forty-year period is the third angel. Our “great message” is to combine “the first, second, and third angels’ messages” which places all three symbols of Moses’ in 1863, and therefore three Moses’ at the Sunday law.

Ang unang kap-atan ka tuig ni Moises nagrepresentar sa unang manulonda sa Pinadayag 14, ug ang iyang ikaduhang yugto sa kap-atan ka tuig mao ang ikaduhang manulonda, ug ang ikatulong yugto sa kap-atan ka tuig mao ang ikatulong manulonda. Ang atong “dakong mensahe” mao ang paghiusa sa “mga mensahe sa unang, ikaduhang, ug ikatulong mga manulonda,” nga nagapahimutang sa tanang tulo ka mga simbolo ni Moises sa 1863, ug busa tulo ka mga Moises sa balaod sa Domingo.

1844 to 1863 includes two witnesses of both forty-year periods that led to Kadesh. Inspiration identifies that a third cannot exist without a first and a second, the first forty years of Moses’ life must also represent 1844 to 1863. Moses is killing the Egyptian in 1863, along with Moses striking the Rock with his rod of authority and also when Moses asks to see God’s glory in the history of the rebellion of the golden calf. There are three Moses’ at 1863 and the Sunday law, and they are all forty years old.

Ang 1844 ngadto sa 1863 naglakip sa duha ka mga saksi sa duruha ka yugto nga kap-atan ka tuig nga midala ngadto sa Kadesh. Gipaila sa Inspirasyon nga ang ikatulo dili mahimong anaa gawas kon adunay nahauna ug ikaduha; busa, ang unang kap-atan ka tuig sa kinabuhi ni Moises kinahanglan usab magrepresentar sa 1844 ngadto sa 1863. Si Moises nagpatay sa Egiptohanon sa 1863, ingon man si Moises nga misumbag sa Bato pinaagi sa iyang baras sa awtoridad, ug usab sa dihang si Moises nangayo nga makita ang himaya sa Dios sa kasaysayan sa rebelyon sa bulawang nating baka. Adunay tulo ka Moises sa 1863 ug sa balaod sa Dominggo, ug silang tanan kap-atan ka tuig ang panuigon.

Moses’ three periods each contain a deliverance by water; Moses in the basket aligns with Moses through the Red Sea which aligns with Moses twice at the Jordan River: the Nile, the Red Sea and twice at the Jordan. Waters of deliverance are represented in each of the three periods, for they all align with the period when the water of deliverance is being poured out during the latter rain period.

Ang tulo ka mga yugto ni Moises matag-usa naglangkob ug usa ka kaluwasan pinaagi sa tubig; si Moises diha sa basket nahiuyon kang Moises pinaagi sa Mapulang Dagat nga nahiuyon usab kang Moises sa makaduha didto sa Suba sa Jordan: ang Nilo, ang Mapulang Dagat, ug sa makaduha didto sa Jordan. Ang mga tubig sa kaluwasan ginarepresentahan sa matag usa sa tulo ka mga yugto, kay silang tanan nahiuyon sa yugto sa dihang ang tubig sa kaluwasan ginabubo sa panahon sa ulahing ulan.

At the end of the third period of forty years Moses struck the Rock with his rod. At the end of the second forty years his rod parted the Red Sea. At the end of the first forty years, he rejected the rod of Egyptian authority, chose to suffer with his people.

Sa katapusan sa ikatulong yugto sa kap-atan ka tuig, gihampak ni Moises ang Bato pinaagi sa iyang sungkod. Sa katapusan sa ikaduhang kap-atan ka tuig, ang iyang sungkod mibahin sa Dagat nga Mapula. Sa katapusan sa unang kap-atan ka tuig, gisalikway niya ang sungkod sa awtoridad sa Ehipto, ug mipili sa pag-antus uban sa iyang katawhan.

At the end of the first period an Egyptian died, and at the end of the second period the military, firstborn and leadership of Egypt died. At the end of the third period the nation of Israel, Aaron and Moses had all died. These are three parallel histories that “line upon line” each represent 1844 unto 1863—the history of the third angel, which in turn represents 9/11 to the Sunday law, and the Pentecostal season when the waters of deliverance are poured out.

Sa katapusan sa unang yugto namatay ang usa ka Ehipsiyano, ug sa katapusan sa ikaduhang yugto nangamatay ang kasundalohan, ang mga panganay, ug ang pagpangulo sa Ehipto. Sa katapusan sa ikatulong yugto ang nasod sa Israel, si Aaron, ug si Moises nangamatay na silang tanan. Kini mao ang tulo ka managpahisubay nga mga kasaysayan nga “linya ibabaw sa linya,” nga ang matag usa naghulagway sa 1844 hangtod sa 1863—ang kasaysayan sa ikatulong manulonda, nga sa baylo nagrepresentar sa 9/11 ngadto sa balaod sa Domingo, ug sa panahon sa Pentecostes sa dihang ang mga tubig sa kaluwasan ginabubo.

Moses is at both rebellions at Kadesh, and the Kadesh rebellions are both capstones in their respective periods. They both represent 1863, which is also the capstone of the period of the third angel, starting with the alpha in 1844 unto the capstone of 1863. When considering the marvelous light of the stone that begins as the foundation and ends as the cap stone it is recognized that the capstone is always prophetically larger. The few drops at the beginning of the Pentecostal season, leading to the full outpouring at the capstone on the day of Pentecost, illustrates this truth.

Si Moises anaa sa duha ka mga pagrebelde didto sa Kadesh, ug ang mga pagrebelde sa Kadesh mao ang duha ka mga batong-purong sa ilang tagsatagsa ka mga yugto. Silang duha nagrepresentar sa 1863, nga mao usab ang batong-purong sa yugto sa ikatulong manulonda, nga nagsugod sa alpha sa 1844 hangtod sa batong-purong sa 1863. Sa dihang palandungan ang kahibulongang kahayag sa bato nga nagsugod ingon nga patukoranan ug natapos ingon nga batong-purong, maila nga ang batong-purong sa kanunay mas dako sa pinasikad sa pagtagna. Ang pipila ka tinulo sa sinugdanan sa panahon sa Pentecostes, nga nagmando ngadto sa bug-os nga pagbubo sa batong-purong sa adlaw sa Pentecostes, naghulagway niini nga kamatuoran.

At 9/11, the sprinkling began and it ends at the full outpouring at the Sunday law. This truth identifies Moses’ sin at the second and omega Kadesh as a greater sin than the rebellion in the first alpha Kadesh rebellion. The alpha rebellion produced the death of an entire nation, and omega rebellion produced the death of one man (Moses), but the one man’s sin was greater than the entire nations corporate sin. The man who sins dies, and at that level there is no distinction between the sins of Moses or any other Israelite, but prophetically Moses’ striking Christ a second time was greater, for it was the capstone of that forty-year period.

Sa 9/11, nagsugod ang pagwisik ug kini matapos sa hingpit nga pagbubo sa balaod sa Domingo. Kining kamatuoran nag-ila sa sala ni Moises sa ikaduhang ug omega nga Kadesh ingon nga labi pang dako nga sala kay sa pagsukol sa nahaunang alpha nga pagsukol sa Kadesh. Ang alpha nga pagsukol miresulta sa kamatayon sa tibuok nasod, ug ang omega nga pagsukol miresulta sa kamatayon sa usa ka tawo (si Moises), apan ang sala nianang usa ka tawo labi pang dako kay sa kolektibong sala sa tibuok nasod. Ang tawo nga makasala mamatay, ug sa maong lebel walay kalainan tali sa mga sala ni Moises o ni bisan unsang laing Israelinhon, apan sa pagtagna, ang paghapak ni Moises kang Cristo sa ikaduhang higayon labi pang dako, kay kini mao ang pangulong bato niadtong kap-atan ka tuig nga yugto.

The rebellion of Moses at the second omega Kadesh was a greater sin than the rebellion of the children of Israel rejecting the message of Joshua and Caleb. Moses prophetically stands at 1863, where he dies in the wilderness for his rebellion. Moses also stands at 1863, where the former covenant people die in the wilderness for their rebellion, but Moses did not participate in that rebellion. 1863 aligns with the Sunday law, as does Aaron’s rebellion of the golden calf. That history, which aligns with Kadesh, 1863, and the Sunday law, Moses is praying to see God’s glory.

Ang pagrebelde ni Moises sa ikaduhang omega Kadesh maoy mas dakong sala kaysa pagrebelde sa mga anak sa Israel sa pagsalikway sa mensahe ni Josue ug Caleb. Si Moises, sa profetikanhong paagi, nagtindog sa 1863, diin siya namatay sa kamingawan tungod sa iyang pagrebelde. Si Moises usab nagtindog sa 1863, diin ang unang katawhan sa tugon nangamatay sa kamingawan tungod sa ilang pagrebelde, apan si Moises wala moapil niana nga pagrebelde. Ang 1863 mohaom sa balaod sa Domingo, maingon man ang pagrebelde ni Aaron mahitungod sa bulawang nating baka. Niadtong kasaysayan, nga mohaom sa Kadesh, 1863, ug sa balaod sa Domingo, si Moises nagaampo nga makita ang himaya sa Dios.

Kadesh represents 1863, and Moses is at both Kadesh’s, so upon two biblical witnesses, who are both cap stones we establish that the third forty-year period which does not end at Kadesh represents 1863 as well. There ‘Moses the unsanctified’ is crucifying Christ afresh, as he rejects the Rock. In 1863, and the giving of the Law at Sinai, ‘Moses the sanctified’ is seeking Gods’ character. In 1863 Moses represents a wise and also a foolish virgin.

Ang Kadesh nagrepresentar sa 1863, ug si Moises anaa sa duha ka Kadesh; busa, ibabaw sa duha ka biblikanhong mga saksi, nga silang duha mga batong-pangulohan, atong mapahimutang nga ang ikatulong kap-atan ka tuig nga yugto, nga dili matapos sa Kadesh, nagrepresentar usab sa 1863. Didto, si “Moises nga wala mabalaan” naglansang pag-usab kang Cristo sa krus, samtang iyang gisalikway ang Bato. Sa 1863, ug sa paghatag sa Kasugoan didto sa Sinai, si “Moises nga nabalaan” nangita sa kinaiya sa Dios. Sa 1863 si Moises nagrepresentar sa usa ka maalamon ug usab usa ka buang nga ulay.

> “The Pharisee and the publican represent two great classes into which those who come to worship God are divided. Their first two representatives are found in the first two children that were born into the world.” Christ’s Object Lessons, 152.

> “Ang Pariseo ug ang maniningil sa buhis nagrepresentar sa duha ka dagkong pundok diin gibahin ang mga moanhi sa pagsimba sa Dios. Ang ilang unang duha ka mga representante makita diha sa unang duha ka mga anak nga natawo dinhi sa kalibotan.” Christ’s Object Lessons, 152.

At Kadesh and 1863, Moses represents “two great classes into which those who” “worship God are divided”. Moses is an example of the one hundred and forty-four thousand as is Peter.

Sa Kadesh ug sa 1863, si Moises nagrepresentar sa “duha ka dagkong hut-ong diin ang mga” “magsisimba sa Dios nabahin.” Si Moises usa ka pananglitan sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, maingon man si Pedro.

> “For each of the classes represented by the Pharisee and the publican there is a lesson in the history of the apostle Peter. In his early discipleship Peter thought himself strong. Like the Pharisee, in his own estimation he was ‘not as other men are.’ When Christ on the eve of His betrayal forewarned His disciples, ‘All ye shall be offended because of Me this night,’ Peter confidently declared, ‘Although all shall be offended, yet will not I.’ Mark 14:27, 29. Peter did not know his own danger. Self-confidence misled him. He thought himself able to withstand temptation; but in a few short hours the test came, and with cursing and swearing he denied his Lord.” Christ’s Object Lessons, 152.

> “Alang sa matag usa sa mga hut-ong nga gilarawan sa Pariseo ug sa maniningil sa buhis, adunay usa ka pagtulon-an diha sa kasaysayan ni apostol Pedro. Sa iyang unang pagkatinun-an, si Pedro naghunahuna nga siya kusgan. Sama sa Pariseo, sa iyang kaugalingong pagtamod sa iyang kaugalingon siya ‘dili sama sa ubang mga tawo.’ Sa dihang si Cristo, sa bisperas sa Iyang pagbudhi, nagpahimangno sa Iyang mga tinun-an, ‘Kamo nga tanan mapandol tungod Kanako niining gabhiona,’ si Pedro masaligon nga mipahayag, ‘Bisan pa man kon ang tanan mapandol, apan dili ako.’ Marcos 14:27, 29. Si Pedro wala makaila sa iyang kaugalingong kapeligrohan. Ang pagsalig sa kaugalingon maoy nagpasalaag kaniya. Naghunahuna siya nga makaarang siya sa pagsukol sa tintasyon; apan sulod sa pipila lamang ka hamubong oras miabot ang pagsulay, ug uban ang pagpamalikas ug panumpa iyang gilimod ang iyang Ginoo.” Christ’s Object Lessons, 152.

At the Sunday law, which is 1863, Peter represents two classes. Those who receive the mark of the beast or those who receive the seal of God. When Jesus changed Simon’s name to Peter, it symbolized the one-hundred and forty-four thousand. That understanding is also symbolized by multiplying Peter’s name using the number from the letter position in the English alphabet. If we use that same technique on 1863, we get 144.

Sa balaod sa Dominggo, nga mao ang 1863, si Pedro nagrepresentar sa duha ka mga klase: kadtong modawat sa marka sa mananap o kadtong modawat sa patik sa Dios. Sa dihang giilisan ni Jesus ang ngalan ni Simon ngadto kang Pedro, kini nagsimbolo sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga pagsabot gisagisag usab pinaagi sa pagpadaghan sa ngalan ni Pedro gamit ang numero gikan sa posisyon sa mga letra sa alpabetong Iningles. Kon gamiton nato kana rang pamaagi sa 1863, makuha nato ang 144.

Two of the three symbols of Moses which align with 1863, establish that the third period must align also. The two lines of Kadesh identify the story of the wise and foolish virgins, and the third period identifies an attempt to employ human effort to accomplish a godly work. To trust in human power as did Moses with the Egyptian represents trust in human authority over ordained authority.

Ang duha sa tulo ka mga simbolo ni Moises nga nagkatakdo sa 1863 nagpalig-on nga ang ikatulong yugto kinahanglan usab nga magkatakdo. Ang duha ka linya sa Kadesh nag-ila sa sugilanon sa mga maalamon ug buangbuang nga mga ulay, ug ang ikatulong yugto nag-ila sa usa ka pagsulay sa paggamit sa paningkamot sa tawo aron matuman ang usa ka buluhaton nga diosnon. Ang pagsalig sa gahum sa tawo, ingon sa gibuhat ni Moises uban sa Ehiptohanon, nagrepresentar sa pagsalig sa tawhanong awtoridad labaw sa tinudlo nang awtoridad.

Sister White states her husbands, “relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel.” In 1863, Moses was represented by James White. In 1863, James White is slaying an Egyptian, striking Christ a second time and praying for the rebels who rejected the message of “rest” set forth by Joshua and Caleb. Moses is both a foolish virgin when he struck the Rock a second time and a wise virgin as he interceded for the rebels of Israel.

Si Sister White nagaingon mahitungod sa iyang bana nga ang iyang “kalabutan ngadto sa katawhan sa Dios susama, sa pipila ka bahin, sa kang Moises ngadto sa Israel.” Niadtong 1863, si Moises girepresentar ni James White. Niadtong 1863, si James White nagpatay ug usa ka Ehiptohanon, naghapak kang Cristo sa ikaduhang higayon ug nag-ampo alang sa mga rebelde nga misalikway sa mensahe sa “kapahulayan” nga gipahimutang ni Josue ug Caleb. Si Moises maoy usa ka buang nga ulay sa dihang iyang gihampak ang Bato sa ikaduhang higayon ug usa ka maalamon nga ulay sa dihang siya nangamuyo alang sa mga rebelde sa Israel.

We will close this article with the passage in Numbers fourteen where Moses is at 1863, when he is given a view of God’s glory in the parallel history represented by the golden calf rebellion.

Tapuson nato kining artikulo pinaagi sa pahayag sa Numeros 14 diin si Moises anaa sa 1863, sa dihang gihatagan siya og panan-aw sa himaya sa Dios diha sa managsamang kasaysayan nga gihulagway pinaagi sa pagrebelde sa bulawang nating baka.

In the passage the Lord asks “how long” would he have to deal with the rebels of Israel, which is the same question Isaiah asked the Lord in chapter six. Notice that the book of Numbers places this history in the period when the earth is lightened with God’s glory, as the angels also marked in verse three of Isaiah six. 9/11 was the foundation stone of the history of 1844 to 1863 and the Sunday law is the capstone. The setting in Numbers is nothing less than an illustration of the song or the parable of the vineyard, as ancient Israel is being passed by as the Lord entered into covenant with Joshua.

Niining agianan ang Ginoo nangutana, “hangtod kanus-a” Siya makig-atubang sa mga rebelde sa Israel, nga mao usab ang maong pangutana nga gipangutana ni Isaias sa Ginoo sa ikaunom nga kapitulo. Himatikdi nga ang basahon sa Numeros nagbutang niining kasaysayanha sa panahon nga ang yuta napasidlakan sa himaya sa Dios, sumala usab sa gipaila sa mga manulonda sa bersikulo tres sa Isaias 6. Ang 9/11 mao ang batong patukoranan sa kasaysayan gikan sa 1844 ngadto sa 1863 ug ang balaod sa Dominggo mao ang batong pamutong. Ang kahimtang sa Numeros dili mokulang sa usa ka hulagway sa awit o sa sambingay bahin sa kaparrasan, kay ang karaang Israel ginapahigayonan ug giagian na lamang samtang ang Ginoo misulod sa pakigsaad uban kang Josue.

> And all the congregation lifted up their voice, and cried; and the people wept that night. And all the children of Israel murmured against Moses and against Aaron: and the whole congregation said unto them, Would God that we had died in the land of Egypt! or would God we had died in this wilderness! And wherefore hath the Lord brought us unto this land, to fall by the sword, that our wives and our children should be a prey? were it not better for us to return into Egypt? And they said one to another, Let us make a captain, and let us return into Egypt.

> Ug ang tibook katilingban mipatugbaw sa ilang tingog, ug minghilak; ug ang katawohan minghilak niadtong gabhiona. Ug ang tanan nga mga anak sa Israel nagbagulbol batok kang Moises ug batok kang Aaron; ug ang tibook katilingban miingon kanila, Hinaut pa sa Dios nga nangamatay kami didto sa yuta sa Egipto! o hinaut pa sa Dios nga nangamatay kami niining kamingawan! Ug nganong gidala man kami ni Jehova nganhi niining yutaa, aron mangamatay pinaagi sa espada, aron ang among mga asawa ug ang among mga kabataan mahimong inagaw? dili ba labi pa nga maayo alang kanamo ang mobalik sa Egipto? Ug sila nanag-ingon ang usa sa usa, Magbuhat kita ug usa ka pangulo, ug manguli kita ngadto sa Egipto.

> Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying,

> Unya si Moises ug si Aaron mihapa sa atubangan sa tibook nga katilingban sa kapunongan sa mga anak sa Israel. Ug si Josue nga anak ni Nun, ug si Caleb nga anak ni Jephone, nga mga kauban niadtong nangasusi sa yuta, gigisi ang ilang mga sapot: Ug misulti sila sa tibook nga pundok sa mga anak sa Israel, nga nagaingon,

> The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not.

> Ang yuta nga among gilatasan aron susihon, usa ka hilabihan ka maayong yuta. Kon mahimuot ang Ginoo kanato, nan dad-on niya kita ngadtong yutaa, ug ihatag kini kanato; usa ka yuta nga nagaawas sa gatas ug dugos. Apan ayaw lamang kamo pagrebelde batok sa Ginoo, ni mahadlok kamo sa mga tawo sa yuta; kay sila maoy tinapay alang kanato: ang ilang panalipod mibiya na gikan kanila, ug ang Ginoo ania uban kanato: ayaw sila kahadloki.

> But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them?

> Apan ang tibuok katilingban miingon nga sila batuhon pinaagi sa mga bato. Ug ang himaya sa Ginoo mipakita sa tabernakulo sa katilingban sa atubangan sa tanang mga anak sa Israel. Ug ang Ginoo miingon kang Moises, Hangtud anus-a ba kini nga katawhan magahagit kanako? ug hangtud anus-a ba nga sila motuo kanako, tungod sa tanang mga ilhanan nga akong gipakita sa ilang taliwala?

> I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they.

> Hampakon ko sila sa kamatay tungod sa peste, ug panag-iyahon ko sila; ug himoon ko ikaw nga usa ka nasod nga labi pang dako ug labi pang makagagahum kay kanila.

> And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them;) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness.

> Ug si Moises miingon ngadto sa Ginoo, Nan, ang mga Ehiptohanon makadungog niini, (kay sa imong gahom gikuha mo kini nga katawohan gikan sa taliwala nila;) Ug ilang isugilon kini ngadto sa mga pumoluyo niining yutaa: kay nakadungog sila nga ikaw, Ginoo, ania sa taliwala niining katawohan, nga ikaw, Ginoo, makita sa nawong ug nawong, ug nga ang imong panganod nagatindog sa ibabaw nila, ug nga ikaw nagauna kanila, sa maadlaw diha sa usa ka haligi nga panganod, ug sa usa ka haligi nga kalayo sa gabii. Karon kon laglagon mo kining tibook nga katawohan ingon sa usa ka tawo, nan ang mga nasod nga nakadungog sa imong kabantog mosulti, nga magaingon, Tungod kay ang Ginoo wala makahimo sa pagdala niining katawohan ngadto sa yuta nga iyang gipanumpaan kanila, busa gipamatay niya sila didto sa kamingawan.

> And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now.

> Ug karon, nangamuyo ako kanimo, himoa nga daku ang gahum sa akong Ginoo, sumala sa imong gipamulong, nga nagaingon, Ang Ginoo mapailubon, ug daku sa kalooy, nga nagapasaylo sa kasal-anan ug kalapasan, apan sa walay paagi magapawalay-sala sa sad-an, nga nagadu-aw sa kasal-anan sa mga amahan ngadto sa mga anak hangtod sa ikatulo ug ikaupat nga kaliwatan. Pasayloa, nangamuyo ako kanimo, ang kasal-anan niining katawohan sumala sa kadak-on sa imong kalooy, ug maingon nga gipasaylo mo kining katawohan sukad sa Egipto hangtod karon.

> And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord.

> Ug ang Ginoo miingon, Gipasaylo ko sumala sa imong pulong: Apan sa pagkatinuod nga ako buhi, ang tibuok yuta mapuno sa himaya sa Ginoo.

> Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. (Now the Amalekites and the Canaanites dwelt in the valley.) Tomorrow turn you, and get you into the wilderness by the way of the Red sea.

> Tungod kay silang tanang mga tawong nakakita sa akong himaya ug sa akong mga milagro, nga akong gibuhat didto sa Ehipto ug didto sa kamingawan, ug nakasulay kanako karon niining napulo ka higayon, ug wala mamati sa akong tingog; sa pagkatinuod dili nila makita ang yuta nga akong gipanumpa sa ilang mga amahan, ni may usa kanila nga nakapahagit kanako nga makakita niana: Apan ang akong alagad nga si Caleb, tungod kay diha kaniya ang laing espiritu, ug misunod siya kanako sa hingpit, siya akong dad-on ngadto sa yuta diin siya miadto; ug ang iyang kaliwat makapanag-iya niana. (Karon ang mga Amalecanhon ug ang mga Canaanhon nagpuyo sa walog.) Ugma manlakaw kamo, ug pumaingon kamo ngadto sa kamingawan agi sa dalan paingon sa Mapulang Dagat.

> And the Lord spake unto Moses and unto Aaron, saying, How long shall I bear with this evil congregation, which murmur against me? I have heard the murmurings of the children of Israel, which they murmur against me. Say unto them, As truly as I live, saith the Lord, as ye have spoken in mine ears, so will I do to you: Your carcases shall fall in this wilderness; and all that were numbered of you, according to your whole number, from twenty years old and upward, which have murmured against me, Doubtless ye shall not come into the land, concerning which I sware to make you dwell therein, save Caleb the son of Jephunneh, and Joshua the son of Nun. But your little ones, which ye said should be a prey, them will I bring in, and they shall know the land which ye have despised. But as for you, your carcases, they shall fall in this wilderness. And your children shall wander in the wilderness forty years, and bear your whoredoms, until your carcases be wasted in the wilderness. After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise.

> Ug ang Ginoo misulti kang Moises ug kang Aaron, nga nagaingon: Hangtud anus-a ko paantuson kining daotang katilingban, nga nagbagulbol batok kanako? Nadungog ko ang mga pagbagulbol sa mga anak sa Israel, nga ilang ginabagulbol batok kanako. Isulti kanila: Ingon sa pagkatinuod nga ako buhi, nagaingon ang Ginoo, sumala sa inyong gisulti sa akong mga igdulungog, mao usab ang akong pagabuhaton kaninyo: Ang inyong mga patayng lawas mangapukan niining kamingawan; ug ang tanan nga naihap gikan kaninyo, sumala sa tibuok ninyong gidaghanon, gikan sa may kaluhaan ka tuig ang panuigon ug pataas, nga nagbagulbol batok kanako, sa pagkatinuod dili kamo makasulod sa yuta nga akong gipanumpaan nga akong papuy-on kamo didto, gawas kang Caleb nga anak ni Jephunneh, ug kang Josue nga anak ni Nun. Apan ang inyong mga gagmayng kabataan, nga inyong giingon nga mahimong tulokbonon, sila ang akong dad-on pasulod, ug ilang mahibaloan ang yuta nga inyong gitamay. Apan mahitungod kaninyo, ang inyong mga patayng lawas mangapukan niining kamingawan. Ug ang inyong mga anak manlaaglaag sa kamingawan sulod sa kap-atan ka tuig, ug magapas-an sa inyong mga pagpakighilawas, hangtud nga ang inyong mga patayng lawas mangahanaw sa kamingawan. Sumala sa gidaghanon sa mga adlaw diin inyong gisusi ang yuta, bisan kap-atan ka adlaw, ang matag adlaw usa ka tuig, magapas-an kamo sa inyong mga kasal-anan, bisan kap-atan ka tuig, ug inyong mahibaloan ang akong paglapas sa saad.

> I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. And the men, which Moses sent to search the land, who returned, and made all the congregation to murmur against him, by bringing up a slander upon the land, Even those men that did bring up the evil report upon the land, died by the plague before the Lord.

> Ako Ako, ang Ginoo, namulong; sa pagkatinuod buhaton ko kini ngadto niining tibook dautang katilingban nga nanaghiusa batok Kanako: niining kamingawan sila pagahutdon, ug didto sila mangamatay. Ug ang mga tawo nga gipadala ni Moises sa pagsusi sa yuta, nga mibalik ug nagpahinungod sa tibook nga katilingban sa pagbagulbol batok kaniya pinaagi sa pagpasaka ug dautang taho mahitungod sa yuta, bisan kadtong mga tawhana nga nagpasaka sa dautang taho mahitungod sa yuta, nangamatay tungod sa hampak sa atubangan sa Ginoo.

> But Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of the men that went to search the land, lived still. Numbers 14:1–38.

> Apan si Josue nga anak ni Nun, ug si Caleb nga anak ni Jephunneh, nga kauban sa mga tawo nga miadto sa pagsusi sa yuta, nagpabilin nga buhi. Mga Numeros 14:1–38.

We will continue these thoughts in the next article.

Padayonon nato kining mga hunahuna sa sunod nga artikulo.

Back to Articles