Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-One

Ang Basahon ni Daniel - Numero Otsenta ug Usa

Unveiling the Historical Revisionism in Laodicean Adventism: Examining the Controversy Over the Daily

Pagpadayag sa Historikal nga Rebisyunismo sulod sa Laodiceanong Adventismo: Pagsusi sa Kontrobersiya Mahitungod sa “Daily”

Author

Jeff Pippenger

Published

February 14, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Reasoning from cause to effect is worthless if you define the effect incorrectly, as has been done by Laodicean Adventist historians who pontificate on the circumstances and personalities associated with the 1888 General Conference at Minneapolis. The inspired commentary identifies the event as a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which was motivated by the judgment that assigned them to wander in the wilderness for forty years until they died. That same judgment had been pronounced upon Laodicean Adventism.

Ang pagpangatarongan gikan sa hinungdan ngadto sa epekto walay kapuslanan kon sayop ang imong paghubit sa epekto, ingon sa gibuhat sa mga historyador nga Laodicean Adventist nga nagapahimulos sa pagpanulti mahitungod sa mga kahimtang ug mga personalidad nga nalambigit sa 1888 General Conference sa Minneapolis. Ang dinasig nga komentaryo nagaila sa maong hitabo ingon nga pag-usab sa pagsukol nila ni Korah, Dathan ug Abiram, nga gimandoan sa paghukom nga nagtakda kanila sa paglatagaw sa kamingawan sulod sa kap-atan ka tuig hangtod sila nangamatay. Kining mao gihapong paghukom gipahayag batok sa Laodicean Adventism.

The rebellion included secret discussions where the rebels were in such extreme Laodicean blindness that it prevented them from understanding that God was aware of their closed-door planning and rebellion. As Korah, Dathan and Abiram hid in their tents and made their plans and spread their rebellion against Moses, so too did the ancient men of 1888, hide behind the closed doors of their houses, to plot against Sister White, her son and the chosen messengers. From that point Sister White, Jones and Waggoner were to be attacked.

Ang pagrebelde naglakip ug tinagong mga panaghisgot diin ang mga rebelde diha sa hilabihang pagkabuta nga Laodiceano, nga nakapugong kanila sa pagsabut nga ang Dios nahibalo sa ilang mga plano ug pagrebelde nga gihimo luyo sa siradong mga pultahan. Maingon nga si Korah, si Dathan, ug si Abiram mitago sa ilang mga tolda ug naghimo sa ilang mga plano ug mipakaylap sa ilang pagrebelde batok kang Moises, sa ingon usab ang karaang mga tawo sa 1888 mitago luyo sa siradong mga pultahan sa ilang mga balay aron sa paglaraw batok kang Sister White, sa iyang anak, ug sa pinili nga mga mensahero. Gikan niadtong puntoha si Sister White, si Jones, ug si Waggoner pagaatakehon.

The four generations of Adventism progressively grew in its rebellion, as illustrated in Ezekiel chapter eight. The chambers of imagery within the physical temple and human temple had become entrenched with wicked imaginations, and spiritualism settled upon the ancient men who were appointed to protect the people. Leading up to 1888, the ancient men both cast dispersions upon the authority of the Bible and then the Spirit of Prophecy, and in 1884, the open visions ceased. Kellogg’s pantheistic spiritualism began to make its way in the history preceding 1888, and 1888 marks the arrival of the second generation. The Adventist historians may have not recorded the actual historical testimony of the rebellion manifested at the meeting, but according to inspiration the heavenly Watchers “heard every word and registered” the “words in the books of heaven.”

Ang upat ka kaliwatan sa Adventismo sa hinay-hinay mitubo diha sa ilang pagsukol, sumala sa gipakita sa Ezekiel kapitulo otso. Ang mga lawak sa hulagway sulod sa pisikal nga templo ug sa tawhanong templo nalig-on na diha sa daotang mga handurawan, ug ang espiritismo mipahiluna ibabaw sa mga tigulang nga mga tawo nga gitudlo sa pagpanalipod sa katawhan. Sa panahon nga nag-una ngadto sa 1888, ang mga tigulang nga mga tawo una nga nagbutang ug mga pagpasipala batok sa awtoridad sa Biblia ug dayon batok sa Espiritu sa Tagna, ug sa 1884, ang dayag nga mga panan-awon mihunong. Ang espiritismong panteistiko ni Kellogg misugod na sa pagsulod sa kasaysayan nga nag-una sa 1888, ug ang 1888 nagtimaan sa pag-abot sa ikaduhang kaliwatan. Ang mga historyador sa Adventista tingali wala makarekord sa aktuwal nga makasaysayanong pagpamatuod sa pagsukol nga napadayag sa maong tigom, apan sumala sa inspirasyon ang langitnong mga Magbalantay “nakadungog sa matag pulong ug nagtala” sa “mga pulong diha sa mga basahon sa langit.”

The rebellion represented by Ezekiel’s “secret chambers of imagery,” represented an attack upon the true foundations. It represented an attack upon the prophetess and the chosen messengers, and it marked the arrival of spiritualism. In that generation the next major attack was going to be carried out by Satan against the very foundation of William Miller’s foundations.

Ang pagrebelde nga gilarawan sa “mga tinagong lawak sa mga hulagway” ni Ezekiel nagpasabot ug usa ka pag-atake batok sa matuod nga mga patukoranan. Nagpasabot kini ug usa ka pag-atake batok sa propetisa ug sa pinili nga mga mensahero, ug kini nagtimaan sa pag-abot sa espiritismo. Niadtong kaliwatana, ang mosunod nga dakong pag-atake pagahimoon ni Satanas batok sa mismong pundasyon sa mga patukoranan ni William Miller.

Miller based the framework of all his prophetic applications upon the understanding that the two desolating powers in Daniel chapter eight, verse thirteen, represented paganism followed by papalism. In 1901, Lewis Conradi, a leader of Laodicean Adventism in Germany, re-introduced the fallen Protestant view that the “the daily” in the book of Daniel represented Christ’s sanctuary ministry.

Gibase ni Miller ang balangkas sa tanan niyang mga pag-aplikar sa tagna ibabaw sa pagsabot nga ang duha ka mga gahom nga makalilisang sa Daniel kapitulo otso, bersikulo trese, nagrepresentar sa paganismo nga gisundan sa papismo. Sa 1901, si Lewis Conradi, usa ka lider sa Laodicean Adventism sa Alemanya, mipasulod pag-usab sa nahulog nga Protestante nga panglantaw nga ang “ang adlaw-adlaw” diha sa basahon ni Daniel nagrepresentar sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo.

During the period of history following the 1888 Minneapolis meeting, the spiritualism of the leader of the health work escalated, alienation continued between leaders as the fallout of the rejection of the message of Jones and Waggoner continued to take its toll. In the beginning of the new century W. W. Prescott, a Laodicean Adventist leader who had received theological credentials from the schools of apostate Protestantism, took up the satanic mantle to promote Conradi’s view of “the daily,” and as is always the case “the victors write the history.”

Sa panahon sa kasaysayan nga misunod sa tigom sa Minneapolis niadtong 1888, misamot ang espirituwalismo sa pangulo sa buluhaton sa panglawas, ug nagpadayon ang pagkabulingit taliwala sa mga pangulo samtang ang mga sangpotanan sa pagsalikway sa mensahe nila Jones ug Waggoner nagpadayon sa pagkuha sa iyang kadaot. Sa sinugdanan sa bag-ong siglo si W. W. Prescott, usa ka Laodiceanong Adventistang pangulo nga nakadawat ug teolohikanhong kredensiyal gikan sa mga tulunghaan sa apostatang Protestantismo, mikuha sa satanikong kupo aron ipadayon ang panglantaw ni Conradi mahitungod sa “adlaw-adlaw,” ug ingon sa kanunayng mahitabo, “ang mga mananaog maoy nagsulat sa kasaysayan.”

The holy angels recorded the true history, but Laodicean Adventism produced a historical position of the controversy over the rejection of the Millerite understanding of “the daily,” that leaves any of the “unlearned” in Laodicean Adventism to believe that the definition of “the daily,” which Sister White identified as coming from “angels that were expelled from heaven,” is actually a true doctrine. During the early years of the twentieth century W. W. Prescott led out in producing a publication titled, The Protestant. The entire premise of the publication was to teach that Miller’s understanding of “the daily” was incorrect, and that apostate Protestantism, where he had obtained his theological credentials, was correct in assigning a satanic symbol to Christ. In that history A. G. Daniells (General Conference President), joined forces with Prescott in the satanic attack against truth, in spite of the fact that Sister White had directly endorsed Miller’s view of “the daily” as correct.

Ang mga balaang manulonda nagtala sa tinuod nga kasaysayan, apan ang Laodiceanong Adventismo nagmugna og usa ka historikal nga baruganan sa kontrobersiya mahitungod sa pagsalikway sa Millerite nga pagsabot sa “ang adlaw-adlaw,” nga nagbilin sa bisan kinsa sa mga “wala makakat-on” sulod sa Laodiceanong Adventismo nga motoo nga ang kahulogan sa “ang adlaw-adlaw,” nga giila ni Sister White nga nagagikan sa “mga manulonda nga giabog gikan sa langit,” sa pagkatinuod usa ka matuod nga doktrina. Sa unang mga tuig sa ikakaluhaan nga siglo si W. W. Prescott nangulo sa paghimo og usa ka publikasyon nga may ulohang, The Protestant. Ang tibuok pasikaran sa maong publikasyon mao ang pagtudlo nga ang pagsabot ni Miller sa “ang adlaw-adlaw” sayop, ug nga ang apostatang Protestantismo, diin niya nakuha ang iyang mga kredensyal sa teolohiya, husto sa pag-assignar og usa ka satanikong simbolo kang Cristo. Niadtong maong kasaysayan si A. G. Daniells (Pangulo sa General Conference) nakighiusa kang Prescott sa satanikong pag-atake batok sa kamatuoran, bisan pa sa kamatuoran nga si Sister White sa direkta nag-uyon sa panglantaw ni Miller sa “ang adlaw-adlaw” ingon nga husto.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> “Gipakita sa Ginoo kanako nga ang tsart sa 1843 gimandoan sa iyang kamot, ug nga walay bisan unsang bahin niini ang angay usbon; nga ang mga numero mao gayod ang iyang gitinguha. Nga ang iyang kamot diha sa ibabaw niini ug nagtago sa usa ka sayop sa pipila sa mga numero, aron walay usa nga makakita niini, hangtod nga ang iyang kamot gikuha na.”

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “Unya nakita ko, maylabot sa ‘Adlaw-adlaw,’ nga ang pulong nga ‘halad’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto; ug nga gihatag sa Ginoo ang husto nga pagsabot niini ngadto kanila nga naghatag sa singgit sa takna sa paghukom. Sa dihang may panaghiusa pa, sa dili pa ang 1844, hapit ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa ‘Adlaw-adlaw;’ apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, gidawat ang ubang mga panglantaw, ug misunod ang kangitngit ug kalibog.” Review and Herald, November 1, 1850.

At the time of Prescott and Daniells’ attack against the truth of “the daily,” Prescott and Daniells were representing a minority opinion on the subject, and Sister White’s counsel during the controversy towards the two men was that they should shut up, although she said it in more diplomatic terms, such as “in silence is your wisdom.” When she rebuked them for their false view she also emphasized that the subject of “the daily,” was not to be made a test question. The historical revisionists, which revisionism is a historical method that is credited with beginning with the Jesuit order of the Catholic church, have used her statements about “the daily” not being made a test question, in order to prevent an honest evaluation of the doctrine. They misrepresent her statements for they invariably leave out that when she counselled against agitating the subject of “the daily,” she always qualified her statements with statements such as, “at this time,” or “under current circumstances.”

Sa panahon sa pag-atake nila ni Prescott ug Daniells batok sa kamatuoran mahitungod sa “ang adlaw-adlaw,” si Prescott ug si Daniells nagrepresentar sa usa ka minoryang opinyon bahin niana nga hilisgutan, ug ang tambag ni Sister White sa panahon sa kontrobersiya ngadto sa maong duha ka lalaki mao nga sila kinahanglan mohunong sa pagsulti, bisan pa man nga iyang gipahayag kini sa mas diplomatikanhong mga pulong, sama sa “diha sa kahilom anaa ang inyong kaalam.” Sa dihang iyang gibadlong sila tungod sa ilang sayop nga panglantaw, iyang gipasiugda usab nga ang hilisgutan sa “ang adlaw-adlaw” dili pagahimoon nga usa ka pangutanong pagsulay. Ang mga historikal nga rebisyonista, kansang rebisyonismo usa ka historikal nga pamaagi nga giila nga nagsugod sa orden sa mga Heswita sa Simbahang Katoliko, migamit sa iyang mga pahayag mahitungod sa “ang adlaw-adlaw” nga dili himoon nga usa ka pangutanong pagsulay, aron mapugngan ang matinud-anong pagsusi sa maong doktrina. Ilang gisayop ang pagrepresentar sa iyang mga pahayag, kay kanunay nilang gibiyaan nga sa dihang siya mitambag batok sa pagpukaw sa hilisgutan sa “ang adlaw-adlaw,” siya sa kanunay nagtakda sa iyang mga pahayag pinaagi sa mga pulong sama sa, “niining panahona,” o “ubos sa kasamtangang mga kahimtang.”

As a prophetess she was trying to rein in an escalating controversy that was on the verge of causing a great division in the church at large, by a minority of persons who thought that because they were leaders they had the authority to promote whatever they determined to be truth. And the Lord, through her influence, kept the satanic work in check, until she died. Then in 1931, a new push to reject the truth of “the daily” was attempted, and ultimately accomplished. Today the true understanding of the definition of “the daily” is the minority understanding in Laodicean Adventism, and under the current circumstances “the daily,” is now most certainly a test question.

Ingon usa ka manalagna, naningkamot siya sa pagpugong sa nagkagrabeng kontrobersiya nga hapit na makapahinabo ug dakong pagkabahinbahin sa iglesya sa kinatibuk-an, pinaagi sa usa ka minorya nga pundok sa mga tawo nga naghunahuna nga tungod kay sila mga pangulo adunay kagamhanan sila sa pagpasiugda sa bisan unsa nga ilang gitino nga kamatuoran. Ug ang Ginoo, pinaagi sa iyang impluwensiya, nagpabilin sa satanikong buluhaton nga mapugngan, hangtod nga siya namatay. Unya sa 1931, gisulayan pag-usab ang usa ka bag-ong paningkamot sa pagsalikway sa kamatuoran mahitungod sa “the daily,” ug sa katapusan natuman kini. Karon ang tinuod nga pagsabot sa kahulogan sa “the daily” mao ang pagsabot sa minorya sulod sa Laodicean nga Adventismo, ug ubos sa kasamtangang mga kahimtang ang “the daily” karon sa walay pagduhaduha usa na ka pangutana sa pagsulay.

When the majority opinion held the true understanding it was not a test, but when any truth is defined as error, it is then a test. When the compilation of manuscripts that is titled Manuscript Releases, was published in the 1980’s, or there about, there was then recognized an article that is as direct in its opposition to Prescott and Daniells’ view of “the daily,” as is her endorsement of Miller’s view.

Sa dihang ang opinyon sa kadaghanan nagkupot sa tinuod nga pagsabot, dili kana usa ka pagsulay; apan sa dihang ang bisan unsang kamatuoran gihubit ingon nga sayop, nan kini mao ang usa ka pagsulay. Sa dihang ang tinigom nga mga manuskrito nga ginganlan og Manuscript Releases gipatik niadtong dekada 1980, o duol niana, didto dayon nailhan ang usa ka artikulo nga sama ka diretso sa pagsupak sa panglantaw nila Prescott ug Daniells bahin sa “the daily,” ingon man sa iyang pag-uyon sa panglantaw ni Miller.

> “At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.

> “Niining hutdaa sa atong kasinatian, dili angay nga ang atong mga hunahuna mabira palayo gikan sa pinasahi nga kahayag nga gihatag [kanato] aron atong palandungan sa mahinungdanong panagtigom sa atong komperensiya. Ug didto mao si Igsoon nga Daniells, kansang hunahuna gipalihok sa kaaway; ug ang imong hunahuna ug ang hunahuna ni Elder Prescott ginapalihok sa mga manolunda nga gipapahawa gikan sa langit. Ang buluhaton ni Satanas mao ang paglingiw sa inyong mga hunahuna aron ang mga tuldok ug ang labing gagmayng mga detalye ipasulod, nga wala magdasig ang Ginoo kaninyo sa pagpasulod niini. Dili kini kinahanglanon. Apan dako kini ug kahulogan alang sa kawsa sa kamatuoran. Ug ang mga hunahuna sa inyong kasingkasing, kon mahimo kamong mabira ngadto sa mga tuldok o sa labing gagmayng mga detalye, mao kini ang buluhaton nga gilalang ni Satanas. Sa pagtul-id sa gagmayng mga butang diha sa mga basahon nga naisulat, nagtuo kamo nga kamo nagabuhat ug dakong buluhaton. Apan ako gisugo, Ang kahilom mao ang pagkamaabiabihon sa paglitok.”

> “I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

> “Ako isulti ko, Hunonga ang inyong pagpangita ug sayop. Kon kini nga katuyoan sa yawa mapatuman pa lamang, nan [kini] makita kaninyo [nga] ang inyong buluhaton pagaisipon nga labing kahibulongan sa pagpanamkon. Mao kini ang laraw sa kaaway—nga ipatigom ang tanang gituohang salawayong mga bahin didto diin ang tanang matang sa hunahuna wala magkahiusa.

> “And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

> “Ug unsa man dayon? Ang mismong buluhaton nga makapahimuot sa yawa mahinabo gayud. Adunay usa ka pagpakita nga igahatag ngadto sa mga taga-gawas, dili sa atong pagtuo kondili husto gayud kadto nga mohaom kanila, nga makapalambo sa mga kinaiya sa pagkamamugnaon nga maoy hinungdan sa dakung kalibog ug mopuno sa bulawanong mga gutlo nga unta gamiton uban sa mainiton nga kasibot aron ipaatubang ang dakung mensahe ngadto sa katawhan. Ang mga pagpahayag bahin sa bisan unsang hilisgutan nga atong gihagoan dili mahimong tanan magkauyon, ug ang mga sangpotanan mao ang paglibog sa mga hunahuna sa mga magtutuo ug sa mga dili magtutuo. Mao gayud kini ang butang nga giplano ni Satanas nga mahitabo—bisan unsa nga mahimong padak-on ingon nga panagsumpaki.”

> “Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

> “Basaha ang Ezequiel, kapitulo 28. Karon, ania ang usa ka dakung buluhaton, diin ang mga katingalahang espiritu makapahimutang ug representasyon. Apan ang Ginoo adunay buluhaton nga pagabuhaton aron maluwas ang mga nagakahanaw nga mga kalag; ug ang mga dapit nga si Satanas, nga nagpakaaron-ingnon, makapuli ug makasulod, nga magadala ug kalibog sa atong mga laray, iyang pagahimoon kini sa hingpit, ug ang tanan niadtong gagmayng mga kalainan mahimong mapadaku, mahayag, ug makita sa tanan.”

> “And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

> “Ug gipakita kanako sukad pa sa sinugdan nga ang Ginoo wala maghatag kang mga Elder Daniells ni kang Prescott sa palas-anon niining buluhatona. Kinahanglan ba nga pasudlon ang mga limbong ni Satanas, ug nga kining “Adlaw-adlaw” himoon nga usa ka dakong butang aron ipasulod sa paglibog sa mga hunahuna ug pagpugong sa pag-abante sa buluhaton niining mahinungdanong panahona? Dili gayod kini angay, bisan unsa pa man. Kining hilisgutan dili angay ipaila, kay ang espiritu nga mapasulod mahimong makapugong, ug si Lucifer nagbantay sa matag lihok. Ang satanikong mga galamhan magsugod sa iyang buluhaton ug adunay kalibog nga madala sa atong mga laray. Wala kamo’y tawag sa pagpangita sa kalainan sa panghunahuna nga dili usa ka pangutana sa pagsulay; apan ang inyong kahilom maoy pagkamaanyag sa pulong. Ako adunay bug-os nga pagtan-aw sa maong butang sa dayag gayod nga paagi. Kon ang yawa makahimo sa pagdani bisan kang bisan kinsa sa atong kaugalingong katawhan niining mga hilisgutana, sumala sa iyang gituyo nga buhaton, ang katuyoan ni Satanas magmadaugon. Karon ang buluhaton, sa walay langan, kinahanglan pagasugdan, ug dili ipahayag ang usa ka [kalainan] sa panghunahuna.”

> “Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

> “Si Satanas maoy magdasig niadtong mga tawong mipahawa gikan kanato aron makig-usa sa daotang mga anghel ug pugngan ang atong buluhaton pinaagi sa mga pangutanang walay kahinungdan, unsa kalipayha unta didto sa campo sa kaaway. Magpaduol kamo, magpaduol kamo. Ilubong ang matag kalainan. Ang atong buluhaton karon mao ang pagtugyan sa tanan natong kusog sa lawas ug sa utok-ug-ugat sa pagwagtang niining mga kalainan gikan sa dalan, ug nga ang tanan magkauyon. Kon tugotan pa si Satanas nga pinaagi sa iyang dakong walay pagkabalaan nga kaalam makakuha sa labing gamayng paggunit, [siya malipay].”

> “Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

> “Karon, sa diha nga nakita ko kon sa unsang paagi kamo nagabuhat, nasabtan sa akong hunahuna ang tibuok kahimtang ug ang mga sangpotanan kon mopadayon kamo ug hatagan ang mga partidong mibiya kanamo bisan sa labing diyutay nga higayon sa pagdala ug kalibog ngadto sa atong mga laray. Ang inyong kakulang sa kaalam mao gayud ang gusto unta ni Satanas. Ang inyong kusog nga pagpahibalo wala ilalom sa pagdasig sa Balaang Espiritu. Gitugon kanako sa pag-ingon kaninyo nga ang inyong pagpangita ug sayop sa mga sinulat sa mga tawo nga gimandoan sa Dios dili gikan sa pagdasig sa Dios. Ug kon kini mao ang kaalam nga ihatag ni Elder Daniells ngadto sa katawhan, sa walay bisan unsang paagi ayaw siya hatagi ug opisyal nga posisyon, kay dili siya makahimo sa pagpangatarungan gikan sa hinungdan ngadto sa sangpotanan. Ang inyong paghilom mahitungod niini mao ang inyong kaalam. Karon, ang tanang sama sa pagpangita ug sayop sa mga publikasyon sa mga tawo nga wala na buhi dili mao ang buluhaton nga gihatag sa Dios kang bisan kinsa kaninyo nga buhaton. Kay kon kining mga tawhana—sila si Elder Daniells ug Prescott—misunod pa sa mga panudlo nga gihatag mahitungod sa pagtrabaho sa mga siyudad, daghan, labing daghan pa unta ang nakombinsir sa kamatuoran ug nakabig, mga tawong may katakos nga [karon] anaa na sa mga posisyon diin dili na gayud sila maabot.”

> “All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

> “Ang tibook kalibotan pagailhon ingon nga usa ka dakong pamilya. Ug sa diha nga anaay ingon niana ka tuboran sa kahibalo nga inyong kapupwanan, nganong gipasagdan ninyo ang kalibotan sa pagkapukan sulod sa mga tuig uban sa mga pagpamatuod nga gihatag sa atong Ginoong Jesu-Cristo? Ang tinuod nga relihiyon nagatudlo kanato sa pagila sa matag lalaki ug babaye ingon nga usa ka tawo nga atong mabuhatan ug kaayohan.

> “This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

> “Kini dugay na nga naimprenta: ‘Usa ka Timbang nga Hunahuna,’ pagpamatuod ngadto kang Elder Andrews. Ang hunahuna mahimong mapalambo aron mahimong usa ka gahum sa pagkahibalo kon kanus-a mosulti ug unsang mga palas-anon ang angay pas-anon ug antuson, kay si Cristo mao ang imong magtutudlo. Ug daku gayud ang akong kahadlok alang kanimo [sa dihang nakita ko ikaw] nga nagpasidungog sa imong kaugalingong kaalam ug nagsunod sa usa ka dalan aron makapasulod sa mga kalainan sa opinyon. Ang Ginoo nagatawag sa mga maalamong tawo nga makahibalo sa pagpabiling hilom sa dihang kini [maoy] kaalam alang kanila nga buhaton kini. Kon gusto ka nga mahimong usa ka hingpit nga tawo, nagkinahanglan ka sa pagpagahin alang sa balaan pinaagi kang Jesu-Cristo. Karon adunay usa ka buluhaton nga bag-o pa gayud gisugdan, ug hinaut nga ang kaalam makita sa matag ministro, sa matag presidente sa [usa ka] komperensiya. Apan aniay usa ka buluhaton alang kanimo nga angay unta nimong gukdon sa milabay nang mga tuig diin gikinahanglan ka aron ipataas ang imong tingog alang niining maong buluhaton. Gihatagan ni Cristo ang tanan Niyang katawhan ug pinasahi nga mga pagtulon-an kon unsay ilang pagabuhaton ug ang mga butang nga dili nila pagabuhaton. Ug gamay na lamang nga panahon ang nahibilin kanato aron mapamuhat ang pagkamatarung sa Ginoo. Makasabut ka sa dalan sa Ginoo. Nakita ko ang imong tuyo sa pagdumala sa mga butang sumala sa imong kaugalingong laraw sa tapos ka naibutang ingon nga presidente. Naghunahuna ka nga makahimo ka ug mga kahibulongang butang, nga maoy usa ka buluhaton nga wala ibutang sa Dios sa imong mga kamot aron buhaton. Karon, ang imong buluhaton dili ang pagdaugdaug kondili ang pagpagawas sa matag kinahanglanon kutob sa mahimo kon gidawat ka sa Ginoo sa pag-alagad. Apan sayo kaayo nagpakita ka ug ebidensiya nga ang kaalam ug ang ginabalaang paghukom wala mapadayag pinaagi kanimo. Imong gibutyag ang mga butang nga dili dawaton gawas kon ang Ginoo maghatag ug kahayag.”

> “I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

> “Gitudloan ako nga ang ingon niana nga dinagkog-dagko nga mga lihok dili unta [mahimo] [sama] sa pagpili kanimo ingon nga presidente sa komperensiya bisan sa laing usa pa ka tuig. Apan gidili sa Ginoo ang bisan unsa pa nga sama nianang dinagkog-dagkong mga transaksiyon hangtod nga ang butang madala sa atubangan sa Ginoo diha sa pag-ampo; ug sanglit ang mensahe miabut na kanimo nga ang buluhaton sa Ginoo nga gipahimutang ibabaw sa presidente mao ang labing balaan nga katungdanan, wala ka’y moral nga katungod sa pagsilaob ingon sa imong gibuhat mahitungod sa hilisgutan sa ‘Daily’ ug sa paghunahuna nga ang imong impluwensiya mao ang mopasya sa pangutana. Didto si Elder Haskell, nga nagpas-an sa mabug-at nga mga katungdanan, ug anaa si Elder Irwin ug ang ubang daghang mga lalaki nga akong ikahisgot nga nagpas-an sa mabug-at nga mga katungdanan.

> “Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

> “Diin man ang inyong pagtahod alang sa mga tigulang nga mga lalaki? Unsa nga pagbulot-an ang inyong magamit nga wala ninyo dad-a ang tanang mga responsable nga mga lalaki aron timbang-timbangon ang maong butang? Apan atong susihon karon ang maong butang. Kinahanglan natong usbon karon ang paghunahuna kon kini ba mao ang paghukom sa Ginoo, atubangan sa buluhaton nga napasagdan, sa pagpakita sa inyong kasibot sa pagpadayon sa buluhaton bisan sa laing usa pa ka tuig. Kon ipadayon ninyo ang buluhaton sa laing usa pa ka tuig uban sa tabang nga mahiusa kaninyo, kinahanglan adunay kausaban nga mahitabo diha kaninyo ug kang Elder Prescott. Ug ipaubos ang inyong kaugalingong mga kasingkasing atubangan sa Dios. Kinahanglan makita sa Ginoo diha kaninyo ang pagpakita sa lahi nga kasinatian, kay kon aduna gayoy mga lalaki nga nagkinahanglan nga mahinulsol pag-usab niining karon [nga panahona], kini [mao] si Elder Daniells ug si Elder Prescott.”

> “Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

> “Pito ka mga lalaki ang angay pilion nga mga tawo sa kaalam ug pinaagi sa paglihok sa grasya sa Dios [maghatag] ug ebidensiya [sa] usa ka pagkakabig pag-usab. Kay ang bisan kinsa nga mga tawo nga hilabihan na pagkabuta nga dili na makatarong gikan sa hinungdan ngadto sa sangpotanan, nga ila untang pasagdan ang mga lalaki nga nagpas-an sa mga responsibilidad sa buluhaton ug kining mga presidente sa mga komperensiya, [nga] ang mga tawo [nga] nagdala sa buluhaton sulod sa kapin sa duha ka tuig pagatagdon nga walay bili ug mahitabo ang ingon ka mapugsanon nga sangpotanan nga ang mga tawo mopasagad sa mismong buluhaton nga gitipigan sa ilang atubangan sulod sa mga katuigan—ang pagbuhat sa buluhaton sa mga siyudad—ug walay, o diyotay ra kaayo, nga pagtagad [nga] ihatag sa mga tigulang nga lalaki alang sa tambag, kondili ipahibalo nila ang mga butang nga ilang pilion nga ihatag sa katawhan, nagdala sa iyang kaugalingong pagpamatuod sa pagkadili-luwas sa maong mga tawo nga kasaligan sa ingon ka halangdon ug kahibulongang buluhaton.

> “Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

> “Si Cristo dili patay. Dili gayud Niya tugotan nga ang Iyang buluhaton padayonon niining katingalahang paagi. Pasagdi ang mga libro. Kon adunay bisan unsang kausaban nga kinahanglanon, ang Dios magabaton sa panag-uyon nianang kausaban nga uyon, apan sa dihang ang usa ka mensahe gitugyan ngadto sa mga tawo uban sa dagkung mga responsabilidad nga nalambigit, [ang Dios] nagkinahanglan ug pagkamatinud-anon nga molihok pinaagi sa gugma ug magaputli sa kalag. Ang mga Elder Daniells ug Prescott parehong nagkinahanglan sa pagkakabig pag-usab. Usa ka katingalahang buluhaton misulod, ug kini dili uyon sa buluhaton nga gianhi ni Cristo sa atong kalibutan aron buhaton; ug ang tanan nga tinuod nga nakabig magabuhat sa mga buhat ni Cristo.

> “We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

> “Kita tanan [kinahanglan] magbuhat sa buluhaton nga maghimaya sa Amahan. Miabut na kita sa krisis—mao man ang pagpahiangay sa kinaiya ni Jesu-Cristo dinhi mismo niining panahona sa pagpangandam o dili [na lamang] mosulay [niini]. Elder Daniells, [dili ka] magbati nga gawasnon sa pagpatunog sa imong tingog sa kahitas-an ingon sa imong gibuhat ubos sa susamang mga kahimtang. Ug sabta, ang presidente sa usa ka komperensiya dili usa ka magmamando. Nagabuhat siya diha sa pakigdugtong sa mga manggialamon nga nagkupot sa katungdanan ingon nga mga presidente nga gidawat sa Dios. Wala siyay kagawasan sa pagpanghilabot sa mga sinulat diha sa mga nalimbag nga basahon gikan sa mga pena nga gidawat sa Dios. Dili na sila tugotan nga maghari gawas kon magpakita sila ug labi pang pagkunhod sa gahum sa pagdumala ug pagpangdominar. Miabut na ang krisis, kay ang Dios pagapasipalahan.”

> “How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . .

> “Giunsa sa Ginoo pagtan-aw ang mga siyudad nga wala pagatrabahi? Si Cristo anaa sa langit. Karon ang pag-ila niini mao kini, ‘Walay paghari nga pagmando. Ug karon mao na ang krisis niining kalibutana. Karon Ako mao ang Gahum sa pagluwas o sa paglaglag. Karon mao ang panahon nga ang padulngan sa tanan anaa sa Akong mga kamot. Gihatag Ko ang Akong kinabuhi aron maluwas ang kalibutan. Ug “Ako, kon igaalsa Ako,” ang makaluwas nga grasya nga Akong igahatag magapamatuod nga ang tanan nga pagahulmaon sumala sa langitnong pagkapareha ug mamahimong usa uban Kanako magabuhat maingon sa Akong pagbuhat pinaagi sa Akong gahum sa matuboson nga grasya.’ Bisan kinsa nga buot, [ipasagkup siya] uban sa iyang mga igsoon aron sa pagbuhat sa buluhaton nga gihatag kanila nga pagabuhaton sa diha nga anaa sila sa mga dapit sa katungdanan ilalom sa tambag nga gihatag sa Ginoo, ug mangita sa labing mainiton nga paagi sa pagbuhat sa hingpit nga panag-uyon uban Kaniya nga nahigugma pag-ayo sa kalibutan nga Iyang gihatag ang Iyang kinabuhi ingon nga bug-os nga halad alang sa kaluwasan sa kalibutan. Nagaingon ako sa atong mga ministro, nga sa ilang pagsulod sa buluhaton sa atong mga siyudad aduna untay kalma nga kabalaan nga mag-uban sa ministeryo sa Pulong. Dili kita makahimo sa hustong pagpatik sa mga hunahuna sa katawhan kon kita...”

> “I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

> “Nangopya ako gikan sa akong Talaarawan. Ang kamatuoran sumala sa anaa kini kang Jesus—isulti kini, iampo kini, tuohi ang matag pulong niini diha sa iyang kayano. Unsay imong maangkon kon ang mga kasaypanan dad-on sa atubangan sa mga tawo nga namahawa gikan sa pagtoo ug mihatag ug pagtagad sa mga espiritung makapahisalaag, mga tawo nga dili pa lang dugay kauban nato sa pagtoo? Motindog ba ikaw sa dapig sa yawa? Ihatag ang imong pagtagad sa mga kaumahan nga wala pa matrabaho. Usa ka buluhaton sa tibuok kalibotan anaa sa atong atubangan. Gihatagan ako ug mga paghulagway mahitungod kang John Kellogg.”

> “A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

> “Usa kaayo madanihong personahe ang nagrepresentar sa mga ideya sa malimbongong mga pangatarungan nga iyang gipresentar, mga pagbati nga lahi sa matuod nga kamatuoran sa Biblia. Ug kadtong mga gigutom ug giuhaw sa usa ka butang nga bag-o nagpasulong sa mga ideya [nga hilabihan ka malimbongon] nga si Elder Prescott anaa sa dakong katalagman. Si Elder Daniells anaa sa dakong katalagman [nga] mahisapot sa usa ka limbong nga kon kining mga pagbati ikasulti sa tanang dapit, kini mahimong daw usa ka bag-ong kalibotan.

> “Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

> “OO, mahitabo gayud kini, apan samtang ang ilang mga hunahuna sa ingon niana ka bug-os naangkon niini, gipakita kanako nga sila si Igsoon Daniells ug Igsoon Prescott naghabol sa ilang kasinatian ug mga pagbati nga may espirituwal[istiko] nga panagway ug nagdala sa atong katawhan ngadto sa matahum nga mga pagbati nga makalimbong, kon mahimo, bisan sa mga pinili gayud. Kinahanglan kong isubay pinaagi sa akong pluma [ang kamatuoran] nga kining mga igsoona makakita ug mga depekto sa ilang malimbongong mga ideya nga magbutang sa kamatuoran diha sa pagkawalay-kasigurohan; ug [apan] sila [mobarog] nga daw [ingon nga sila adunay] dakung espirituwal nga pag-ila. Karon gisugo ako sa pagsulti kanila [nga] sa dihang gipakita kanako kining butanga, sa dihang si Elder Daniells nagpatugbaw sa iyang tingog sama sa trompeta sa pagpanalipod sa iyang mga ideya bahin sa ‘Daily,’ ang ulahing mga resulta gipresentar. Ang atong katawhan nagkagubot. Nakita ko ang resulta, ug unya gihatag kanako ang mga pasidaan nga kon si Elder Daniells, nga walay pagtagad sa sangpotanan, mapasidunggan sa ingon niana ug tugotan ang iyang kaugalingon sa pagtuo nga siya nailalom sa inspirasyon sa Dios, ang pagduhaduha ug pagkamaskeptiko igasabwag sa tanang dapit sa atong han-ay, ug mahimutang kita diin si Satanas magdala sa iyang mga mensahe. Lig-ong pagkadili-matuohon ug pagkamaskeptiko igasabwag ngadto sa mga hunahuna sa mga tawo, ug ang katingalahang mga ani sa dautan mopuli sa kamatuoran.” Manuscript Releases, tomo 20, 17–22.

The history of the second generation identifies an escalation of rebellion. The spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery illustrate that “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” The spiritualism associated with the false view of “the daily,” is the symbol of what, if possible, would deceive the very elect. She ties together the spiritualism of pantheism that was being promoted by Kellogg with Prescott and Daniells’ push to define “the daily” as Christ’s sanctuary ministry.

Ang kasaysayan sa ikaduhang kaliwatan nagtimaan sa usa ka paglala sa pagrebelde. Ang espiritismo nga girepresentahan sa mga lawak sa mga larawan diha kang Ezekiel naghulagway nga “Si Igsoon nga Daniells ug si Igsoon nga Prescott nagahabol sa ilang kasinatian ug mga pagbati nga may dagway sa espiritismo ug nagadala sa atong katawhan ngadto sa matahum nga mga pagbati nga makalimbong, kon mahimo, bisan sa mismong mga pinili.” Ang espiritismo nga nalangkit sa sayop nga pagtan-aw sa “ang adlaw-adlaw,” mao ang simbolo sa unsa nga, kon mahimo, makalimbong bisan sa mismong mga pinili. Iyang gidugtong ang espiritismo sa panteismo nga gipasiugdahan ni Kellogg uban sa pagduso nila Prescott ug Daniells sa paghubit sa “ang adlaw-adlaw” ingon nga ministeryo ni Cristo sa santuwaryo.

She informs them to leave the books alone, by which she was addressing the push by Prescott and Daniells to re-write Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation, in order to remove his teaching that identified “the daily,” just as Miller identified it. The historical revisionists of Laodicea, who Isaiah identifies as “the learned”, have accomplished a wonderful work upon the unlearned of Adventism, for they have misrepresented the testimony of the history to lead those with itching ears and shallow study habits to think that the subject of “the daily,” is unimportant, and that Miller was incorrect on the subject. That work of revision is part of the rubbish Miller was shown that was to be swept away by the dirt brush man, in the time when the manifestation of the power of God in the Midnight Cry is repeated.

Gipahibalo niya sila nga pasagdan ang mga libro, diin pinaagi niana iya’ng gitubag ang paningkamot ni Prescott ug Daniells sa pagsulat pag-usab sa basahon ni Uriah Smith, Daniel and the Revelation, aron kuhaon ang iyang pagtulon-an nga nag-ila sa “the daily,” maingon nga giila usab kini ni Miller. Ang mga makasaysayang rebisyonista sa Laodicea, nga giila ni Isaias ingon nga “the learned”, nakahimo ug kahibulongang buhat ibabaw sa mga walay kinaadman sa Adventismo, kay ilang gisayop paghulagway ang pagpamatuod sa kasaysayan aron dad-on ang mga may makatingalungad nga mga dalunggan ug mabaw nga mga batasan sa pagtuon sa paghunahuna nga ang hilisgutan sa “the daily,” dili importante, ug nga si Miller nasayop mahitungod niana nga hilisgutan. Kana nga buluhaton sa rebisyon kabahin sa mga hugaw nga gipakita kang Miller nga pagapanilhigon sa tawo nga may silhig nga abog, sa panahon nga ang pagpadayag sa gahum sa Dios sa Midnight Cry pagausbon.

We will continue our consideration of the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

Padayonon nato ang atong paghisgot sa ikaduhang henerasyon sa Laodiceanong Adventismo sa sunod nga artikulo.

> “The message ‘Go forward’ is still to be heard and respected. The varying circumstances taking place in our world call for labor which will meet these peculiar developments. The Lord has need of men who are spiritually sharp and clear-sighted, men worked by the Holy Spirit, who are certainly receiving manna fresh from heaven. Upon the minds of such, God’s Word flashes light, revealing to them more than ever before the safe path. The Holy Spirit works upon mind and heart. The time has come when through God’s messengers the scroll is being unrolled to the world. Instructors in our schools should never be bound about by being told that they are to teach only what has been taught hitherto. Away with these restrictions. There is a God to give the message His people shall speak. Let not any minister feel under bonds or be gauged by men’s measurement. The gospel must be fulfilled in accordance with the messages God sends. That which God gives His servants to speak today would not perhaps have been present truth twenty years ago, but it is God’s message for this time.” The 1888 Materials, 133.

> “Ang mensahe nga ‘Padayon sa pag-abante’ kinahanglan sa gihapon madungog ug tahuron. Ang nagkalainlaing mga kahimtang nga nagakahitabo sa atong kalibotan nagkinahanglan ug buluhaton nga motubag niining talagsaong mga kalamboan. Ang Ginoo nagkinahanglan ug mga tawo nga espirituhanong mahait ug matin-aw ug panan-aw, mga tawo nga ginabuhat sa Balaang Espiritu, nga sa pagkatinuod nagadawat ug manna nga presko gikan sa langit. Sa mga hunahuna sa maong mga tawo, ang Pulong sa Dios nagapasidlak ug kahayag, nga nagapadayag kanila labaw pa kay kaniadto sa luwas nga dalan. Ang Balaang Espiritu nagabuhat ibabaw sa hunahuna ug kasingkasing. Miabot na ang panahon nga pinaagi sa mga mensahero sa Dios ang linukot nga basahon ginabuklad ngadto sa kalibotan. Ang mga magtutudlo sa atong mga tulunghaan dili gayud angay gaposan pinaagi sa pagsultihan nga sila magtudlo lamang sa nahisgutan na kaniadto. Isalikway kining mga pagpugong. Adunay Dios nga mohatag sa mensahe nga isulti sa Iyang katawhan. Ayaw tugoti nga ang bisan kinsang ministro mobati nga binilanggo o husayon sumala sa sukod sa mga tawo. Ang maayong balita kinahanglan matuman uyon sa mga mensahe nga gipadala sa Dios. Ang gihatag sa Dios sa Iyang mga alagad aron isulti karon tingali dili mao ang kamatuoran nga angay sa maong panahon kaluhaan ka tuig na ang milabay, apan mao kini ang mensahe sa Dios alang niining panahona.” The 1888 Materials, 133.

Back to Articles