Article

# Ang Takna sa Paghukom sa Dios Miabot Na—Numero Uno

Ang Paghukom sa mga Buhi ug ang Propetikanhong Kahulogan sa 9/11

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

Sulod sa hataas na nga panahon, sa pagkatinuod sukad dayon human sa 9/11, kami sa makanunayon nagtudlo nga ang paghukom sa mga buhi nagsugod sa 9/11. Nasabtan namo kining kamatuoran pinaagi sa daghang mga saksi sa Biblia, nga nagpalig-on niini gikan sa hingpit nga nagkalainlaing mga direksiyon. Sukad Hulyo 2023, mas nasabtan pa namo ang dugang nga mga detalye sa paghukom sa mga buhi, nga nagsugod sa 9/11, kon itandi sa mga detalyeng nadiskobrehan sa wala madugay human sa 9/11. Ngano nga ang paghukom sa mga buhi nagsugod sa 9/11? Unsa ang biblikanhong paghukom sa mga buhi?

Sa unang kapitulo sa basahon sa Pinadayag, ang nag-unang kinaiya nga giila mahitungod kang Cristo mao nga Siya ang Alpha ug Omega, ang Sinugdan ug ang Katapusan, ang Una ug ang Ulahi. Naghatag Siya ug panig-ingnan nianang maong kinaiya sa Iyang pagkalalang sa dihang gisugo Niya si Juan sa pagsulat sa mga butang nga mao kaniadto, ug sa pagbuhat niana si Juan usab magasulat sa mga butang nga umalabot. Si Jesus kanunay naglarawan sa katapusan pinaagi sa sinugdanan. Mao kana gayud ang Iyang pagkaanaa.

Ang Biblia nagaila kang Jesus ingon nga ang Pulong. Ang unang basahon sa Biblia, ang Genesis, nagpasabot ug “sinugdanan.” Ang ulahing basahon sa Biblia mao ang basahon sa Pinadayag, ug ang mga kamatuoran nga unang gipadayag sa basahon sa Genesis gihisgotan sa basahon sa Pinadayag. Ang Genesis mao ang Alpha ug ang Pinadayag mao ang Omega, ug silang duha mao ang Pulong, ug ang Pulong mao si Jesus, nga mao ang Alpha ug Omega. Ang pirma sa Dios, o ang Iyang ngalan, nahisulat sulod sa matag pahayag sa biblikanhong tagna. Kana nga pirma nagapamatuod nga ang kahayag diha sa pahayag mao ang kamatuoran.

Kon ang usa ka paghubad sa usa ka pahayag sa tagna dili magdala sa pirma sa Dios, nga mao ang Iyang ngalan, nga mao ang Iyang kinaiya; busa, ang maong paghubad sayop. Adunay uban pang mga pagsulay nga angay ipatuman sa paghubad sa matagnaong Pulong sa Dios, apan bisan unsang pagsulay ang gamiton sa usa ka tawo, ang maong pagsulay kinahanglan mahubit sulod sa Pulong sa Dios. Kon walay mga pagsulay nga hinimo sa tawo, moubos ang mga paghubad nga hinimo sa tawo. Busa, ngano? Ug unsa? Mao ba ang biblikanhong paghukom sa mga buhi nga nagsugod niadtong 9/11?

Sa dihang gipaila ni Cristo ang Iyang kaugalingon diha sa basahon sa Pinadayag, Iyang giila ang Iyang kaugalingon ingon nga sinugdan ug katapusan, ug gigamit Niya ang manalagna nga si Juan aron sa paghulagway kon unsay gipasabot nianang kinaiya sa Iyang pagkalalang. Iyang giila ang mensahe sa tibuok basahon ingon nga usa ka pagpadayag sa Iyang kaugalingon. Iyang gisugo si Juan sa pagsulat sa mga butang nga anaa niadtong panahona sa kalibotan ni Juan, ug sa pagbuhat niana si Juan magarekord sa mahitabo sa katapusan sa kalibotan. Si Juan usa sa napulog-duha ka mga pangulo sa sinugdanan sa Cristohanong iglesia, ug busa si Juan naghulagway sa katapusan sa Cristohanong iglesia, nga girepresentahan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ug sa dakong panon diha sa Pinadayag kapitulo 7.

Ang lohika sa Biblia mao kini: si Jesus mao ang Pulong, pinaagi kang kinsa gibuhat ang tanang butang, ang Pulong nga sukad pa sa walay sinugdan anaa na uban sa Iyang Amahan, ug Siya usab mao ang Biblia, kay Siya mao ang Pulong sa Dios. Ang unang kinaiya sa pagkamatarong ni Cristo nga gipaila diha sa katapusang mensahe sa Pulong sa Dios mao nga Iyang gilarawan ang katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan nianang maong butanga. Kon kining kamatuoran mahitungod sa kinaiya sa Dios dili iaplikar sa pagtuon sa usa ka tawo sa Biblia, dili niya sa tinuod maila kon unsa ang paghukom sa mga buhi, ug nganong kini nagsugod niadtong 9/11, ug labaw sa tanan, nganong hapit na kini matapos.

Ingon usa ka ehemplo sa prinsipyo sa Alpha ug Omega, ang karaang Israel naghulagway sa modernong Israel, nga maoy usa ka matagnaong kamatuoran nga mahimo usab ilhon ingon nga ang literal nga Israel naghulagway sa espirituwal nga Israel. Bisan unsaon pa kini pagpahayag, ang karaang literal nga Israel ug ang modernong espirituwal nga Israel adunay usa ka sinugdanang kasaysayan ug usa ka katapusang kasaysayan. Tulo sa upat ka kasaysayan anaa na sa nangagi, ug kita karon anaa na sa ikaupat ug katapusang kasaysayan.

Ang tulo ka nangaging mga kasaysayan nagrepresentar sa tulo ka mga saksi sa katapusang kaliwatan sa kasaysayan sa yuta. Kining tulo ka nangaging mga kasaysayan nag-ila sa kaliwatan nga gihulagway ingong usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo diha sa basahon sa Pinadayag. Anaa pay ubang mga propetikong linya sa kasaysayan nga naghisgot usab sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, apan ang gidaghanon sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo naglangkob sa propetikong simbolismo nga ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao kadtong mga, sa propetikong paagi, girepresentar pinaagi sa pagpadaghan sa napulog-duha ka mga banay sa karaang literal nga Israel uban sa napulog-duha ka mga tinun-an sa modernong espirituwal nga Israel.

Ingon usa pa ka pananglitan sa Alpha ug Omega, ang tulo ka mga manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse nagrepresentar sa usa ka kasaysayan sa sinugdanan ug katapusan. Ang kalihokang Millerita nagrepresentar sa kasaysayan sa sinugdanan sa tulo ka mga manulonda, ug ang kalihokan sa usa ka gatos kap-atan ug upat ka libo nagrepresentar sa kasaysayan sa katapusan sa mensahe sa ikatulong manulonda. Ang kalihokang alpha nagpahibalo sa pag-abli sa hukom nga pangsusihon niadtong Oktubre 22, 1844. Ang kalihokang omega nagpahibalo sa pag-abli sa paghukom sa mga buhi, nga nagtimaan sa pagsugod niini ingong 9/11.

Ang ikatulong pananglitan sa Alpha ug Omega, nga sayon kaayong mapalig-on pinaagi sa inspirasyon, mao nga sa sinugdan mao ang alpha nga kalihokan sa mga Millerita, ang sambingay sa napulo ka ulay natuman gayod sa matag letra. Gipaila ni Sister White ang kasaysayan sa mga Millerita diha sa basahon nga The Great Controversy sulod sa konteksto nga kana nga sambingay natuman niadtong panahona. Gitudlo niya nga ang omega nga kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo motuman usab sa sambingay sa napulo ka ulay sa matag letra. Tulo ka mubo nga mga saksi ni Cristo nga nag-ila sa katapusan uban sa sinugdanan.

Sa sinugdanan sa karaang Israel, ang Ginoo misulod ngadto sa tugon uban sa mga Hebreohanon ingon nga girepresentahan sa dugo diha sa mga haligi sa pultahan, nga siyempre mao ang labing unang paghisgot sa Tunga-tungang Gabii nga Pagsinggit diha sa Pulong sa Dios. Ang bautismo usa ka simbolo sa usa ka tugon nga pakigrelasyon kang Cristo, ug si Pablo nagtudlo kanato nga ang mga Hebreohanon nga mipahawa sa Egipto nangabautismohan sa tanan “diha sa panganod” ug sa Pulang “Dagat.” Sa dihang nakaabot na sila tabok sa dagat, gihatagan sila ug manna, nga, lakip sa ubang mga butang, usa ka simbolo sa ikapitong-adlaw nga Igpapahulay sa konteksto nga kini usa ka pagsulay.

Ang “manna” nagrepresentar sa ilang unang pagsulay, ug sa dihang napakyas sila sa ilang ikanapulo ug katapusang pagsulay sa dihang gisalikway nila ang mensahe ni Josue ug Caleb, ang Ginoo dayon nagsalikway kanila ingon nga Iyang katawhang adunay tugon ug misulod sa tugon uban kang Josue ug Caleb. Sa dihang sa katapusan misulod sila sa Yutang Saad, ang rito sa pagtuli wala ipahigayon ibabaw niadtong mga lalaking natawo sulod sa kap-atan ka tuig, kay ang rito gitapos sa pagrebelde sa Kadesh, ug gipahiuli sa Kadesh sa wala pa ang pagsulod. Kini usa ka timaan sa Alpha ug Omega.

Ang kap-atan ka tuig nga paglibodlibod sa kamingawan nagsugod sa pagsukol batok sa mensahe ni Josue ug ni Caleb, ug kini natapos sa pagsukol ni Moises pinaagi sa paghampak sa Bato, ug sa ingon pagsayop sa paghulagway sa kinaiya ug buluhaton sa Dios. Ang sinugdanan sa karaang Israel naghulagway sa katapusan sa karaang Israel.

Sa katapusan sa karaang Israel, si Jesus ingon nga ang “Mensahero sa Pakigsaad” diha sa Malakias kapitulo tulo, mianhi aron sa pagtukod sa “pakigsaad” uban sa daghan sulod sa usa ka semana, sa katumanan sa Daniel kapitulo siyam. Ingon nga Mensahero sa Pakigsaad, si Cristo misulod sa pakigsaad uban sa Cristohanong iglesia diha mismo sa kasaysayan diin Iyang gilabyan ang kanhing katawhan sa pakigsaad. Sa sinugdanan sa karaang Israel ingon nga katawhan sa pakigsaad sa Dios, ang Ginoo milabay sa usa ka kanhing katawhan sa pakigsaad ug misulod sa pakigsaad uban sa usa ka bag-ong pinili nga katawhan. Gibuhat Niya gayud ang mao rang butang sa katapusan sa karaang Israel.

Ang kaminyoon maoy usa ka simbolo sa usa ka tugon, ug sukad sa pagkatawo ni Cristo hangtod sa pagkalaglag sa Jerusalem niadtong 70 AD, ang tagna nagapadayag sa usa ka nagkakusog nga panagbulag sa Dios gikan sa karaang literal nga Israel. Busa, kanus-a gayod nagsugod ang panagbulag sa pagkatuman, sa Iyang pagkatawo ba, sa Iyang kamatayon, sa pagbato kang Esteban, o sa pagkalaglag sa Jerusalem?

> Samtang ang mga magsisimba gikan sa tanang nasod nangita sa templo nga gipahinungod sa pagsimba sa Dios. Nagadan-ag sa bulawan ug mga bililhong bato, kini usa ka panan-awon sa katahom ug pagkahalangdon. Apan si Jehova wala na hikaplagi diha nianang palasyo sa katahom. Ang Israel ingon nga usa ka nasod mibulag sa iyang kaugalingon gikan sa Dios. Sa dihang si Cristo, sa hapit na matapos ang Iyang ministeryo dinhi sa yuta, mitan-aw sa kataposang higayon sa sulod sa templo, Siya miingon, “Ania karon, gibiyaan ang inyong balay kaninyo nga biniyaan.” Mateo 23:38. Hangtod niana gitawag Niya ang templo nga balay sa Iyang Amahan; apan sa dihang ang Anak sa Dios migula gikan niadtong mga bungbong, ang presensya sa Dios gikuha sa walay katapusan gikan sa templo nga gitukod alang sa Iyang himaya.” Mga Buhat sa mga Apostoles, 145.

Sa sunod nga adlaw human sa Mahimayaong Pagsulod, gipahibalo ni Cristo nga ang balay sa mga Judio gibiyaan nga kamingawan, ug ang pakigbulag napamatuoran na sa katapusan. Busa, ang pakigbulag napamatuoran na sa katapusan sa pagsalop sa adlaw sa adlaw sa Mahimayaong Pagsulod.

> “Ang Jerusalem mao ang anak sa Iyang pag-atiman, ug maingon nga ang usa ka mahigugmaong amahan nagbangotan tungod sa usa ka anak nga masupilon, mao man si Jesus mihilak tungod sa hinigugmang siyudad. Unsaon Ko man pagtugyan kanimo? Unsaon Ko man pagtan-aw kanimo nga gitagana alang sa pagkalaglag? Kinahanglan ba Nako nga pasagdan ikaw aron mapuno ang copa sa imong kasal-anan? Ang usa ka kalag may bili nga ingon kadako nga, kon itandi niini, ang mga kalibotan mahugno ngadto sa pagkawalay-hinungdan; apan dinhi usa ka tibuok nasod ang mawagtang. Sa diha nga ang paspas nga nagasalop nga adlaw sa kasadpan mawala na sa panan-aw sa mga langit, ang adlaw sa grasya sa Jerusalem matapos na. Samtang ang panon mihunong sa taluktok sa Olivet, dili pa ulahi alang sa Jerusalem ang paghinulsol. Ang manulonda sa kalooy niadtong taknaa nagatiklop sa iyang mga pako aron mokanaog gikan sa bulawanong trono ug mohatag ug luna sa hustisya ug sa paspas nga moabot nga paghukom. Apan ang daku nga kasingkasing sa gugma ni Cristo nagapakilooy gihapon alang sa Jerusalem, nga nagtamay sa Iyang mga kalooy, nagsalikway sa Iyang mga pasidaan, ug hapit na magtina sa iyang mga kamot diha sa Iyang dugo. Kon ang Jerusalem maghinulsol lamang, dili pa ulahi. Samtang ang katapusang mga silaw sa nagasalop nga adlaw nagalangan pa ibabaw sa templo, torre, ug taluktok, dili ba unta adunay maayong manulonda nga magamando kaniya ngadto sa gugma sa Manluluwas ug mopahilayo sa iyang kapalaran? Matahum ug dili balaan nga siyudad, nga nagbato sa mga propeta, nga nagsalikway sa Anak sa Dios, nga pinaagi sa iyang pagkadili-mahinulsolon nagakandado sa iyang kaugalingon diha sa mga gapos sa pagkaulipon,—ang iyang adlaw sa kalooy hapit na mahurot!”

> “Apan ang Espiritu sa Dios misulti pag-usab ngadto sa Jerusalem. Sa dili pa matapos ang adlaw, laing pagpamatuod pagadalaon bahin kang Cristo. Ang tingog sa saksi ginabayaw, nga mitubag sa tawag gikan sa usa ka mapanagnaong kagahapon. Kon paminawon sa Jerusalem ang tawag, kon dawaton niya ang Manluluwas nga misulod sa iyang mga ganghaan, mahimo pa siya nga maluwas.

> “Ang mga taho nakaabot sa mga punoan sa Jerusalem nga si Jesus nagkaduol na sa siyudad uban sa usa ka dakong panon sa mga tawo. Apan wala silay pagdawat alang sa Anak sa Dios. Sa kahadlok nanggula sila aron sa pagsugat Kaniya, nga naglaum nga mapapahawa ang panon. Samtang ang prosesyon hapit na mokanaug sa Bukid sa mga Olibo, kini giatbang sa mga punoan. Gipangutana nila ang hinungdan sa masamokong pagmaya. Sa ilang pagpangutana, ‘Kinsa ba kini?’ ang mga tinun-an, nga napuno sa espiritu sa inspirasyon, mitubag niini nga pangutana. Sa madanihong mga pulong ilang gisubli ang mga tagna mahitungod kang Cristo:”

> “Si Adan mosulti kanimo, Kini mao ang kaliwat sa babaye nga magasamad sa ulo sa serpiyente.

> “Pangutan-a si Abraham, ug siya mosulti kaninyo, Kini mao si ‘Melchizedek Hari sa Salem,’ Hari sa Pakigdait. Genesis 14:18.

> “Si Jacob magaingon kanimo, Siya mao si Shiloh sa banay ni Juda.

> Si Isaias mosulti kanimo, “Emmanuel,” “Katingalahan, Magtatambag, ang Gamhanang Dios, ang Walay Kataposang Amahan, ang Prinsipe sa Pakigdait.” Isaias 7:14; 9:6.

> “Si Jeremias mosulti kaninyo, Ang Sanga ni David, ‘si Jehova nga atong Pagkamatarong.’ Jeremias 23:6.

> “Si Daniel mosulti kanimo, Siya mao ang Mesiyas.

> “Si Oseas mosulti kanimo, Siya mao ‘ang Ginoong Dios sa mga panon; ang Ginoo mao ang Iyang handumanan.’ Oseas 12:5.

> “Si Juan Bautista mosulti kanimo, Siya mao ‘ang Cordero sa Dios, nga nagakuha sa sala sa kalibotan.’ Juan 1:29.

> “Ang dakong Jehova nagpahayag gikan sa Iyang trono, ‘Kini mao ang Akong hinigugmang Anak.’ Mateo 3:17.

> “Kami, ang Iyang mga tinun-an, nagpahayag, Kini mao si Jesus, ang Mesiyas, ang Prinsipe sa kinabuhi, ang Manunubos sa kalibotan.

> “Ug ang prinsipe sa mga gahum sa kangitngit miila Kaniya, nga nagaingon, ‘Nakaila ako Kanimo kon kinsa Ka, ang Balaan sa Dios.’ Marcos 1:24.” The Desire of Ages, 577–579.

Ang kasaysayan sa Madaugong Pagsulod ni Cristo nagtimaan daan sa kasaysayan sa Paghilak sa Tunga-tungang Gabii sa yugto sa panahon sa mga Millerite. Ang pahayag gikan kang Sister White nagpakita nga sa pagsugod sa maong pagsulod ang mga tawo nahidangat ubos sa pagdasig sa Espiritu Santo, ug unya si Cristo mihunong ug mihilak tungod sa Jerusalem. Human niana nagpadayon Siya sa pagsulod, ug dayon giatubang Siya sa pagpangulo sa mga Judio. Buot kong ilain ang pipila ka mga kinaiya niini nga sugilanon aron maila ang mga ilhanan sa dalan nga gisubli sa kasaysayan sa mga Millerite. Apan una gusto kong mopahayag ug usa ka punto mahitungod sa sinugdanan ug katapusan. Ang atong bag-o lang gikutlo gikan kang Sister White nagrepresentar sa katapusan sa usa ka kapitulo, ug ang sinugdanan sa mosunod nga kapitulo nagaingon sa mosunod.

> “Ang madaugon nga pagsulod ni Cristo ngadto sa Jerusalem maoy malawom apan luspad nga timailhan daan sa Iyang pag-abot diha sa mga panganod sa langit uban sa gahum ug himaya, taliwala sa pagdaog sa mga manulunda ug sa pagmaya sa mga balaan. Unya matuman ang mga pulong ni Cristo ngadto sa mga saserdote ug mga Pariseo: ‘Dili na ninyo Ako makita sukad karon, hangtud nga moingon kamo, Bulahan Siya nga nagaanhi sa ngalan sa Ginoo.’ Mateo 23:39. Diha sa matagnaong panan-aw gipakita kang Zacarias kadtong adlaw sa katapusang pagdaog; ug nakita usab niya ang silot niadtong mga nanagsalikway kang Cristo sa nahaunang pag-anhi: ‘Ug sila motan-aw Kanako nga ilang gidunggab, ug sila managminatay tungod Kaniya, ingon sa pagminatay sa usa ka tawo tungod sa iyang bugtong anak, ug magamasulob-on pag-ayo tungod Kaniya, ingon sa usa nga anaa sa kapait tungod sa iyang panganay.’ Zacarias 12:10. Kini nga talan-awon nakita nang daan ni Cristo sa dihang Iyang nakita ang siyudad ug mihilak tungod niini. Sa lumalabay nga pagkalaglag sa Jerusalem nakita Niya ang katapusang kalaglagan niadtong katawhan nga nakasala tungod sa dugo sa Anak sa Dios.”

> “Nakita sa mga tinun-an ang pagdumot sa mga Judio kang Cristo, apan wala pa nila nakita kon ngadto sa unsa kini modala. Wala pa nila masabti ang tinuod nga kahimtang sa Israel, ni makasabut sa silot nga igapahamtang sa Jerusalem. Kini gipadayag kanila ni Cristo pinaagi sa usa ka mahinungdanong pagtulon-an pinaagig simbolikong buhat.”

> “Ang katapusang paghangyo ngadto sa Jerusalem nahimong kawang. Ang mga saserdote ug mga punoan nakadungog sa matagnaong tingog sa nangagi nga gisubli sa panon sa katawhan, agig tubag sa pangutana, ‘Kinsa ba kini?’ apan wala nila kini dawata ingon nga tingog sa Inspirasyon. Sa kasuko ug kahibulong misulay sila sa pagpahilom sa katawhan. Adunay mga opisyal nga Romano sa panon, ug ngadto kanila gisumbong sa Iyang mga kaaway si Jesus ingon nga pangulo sa usa ka pagsukol. Ilang gipasundayag nga hapit na Niya kuhaon ang pagpanag-iya sa templo, ug maghari ingon nga hari sa Jerusalem.” The Desire of Ages, 580.

Ang punto nga dili ko gusto mapalampas mao nga ang Mahimayaong Pagsulod ni Cristo ngadto sa Jerusalem nagtimaan dili lamang sa Tungang-Gabing Singgit sa kasaysayan sa mga Millerita, kondili usab sa katapusan sa kalibotan. Kini nalangkit sa pagbalik ni Cristo sa sinugdanan sa milenyo sa Revelation kapitulo baynte ug usab sa Iyang pagbalik uban sa Bag-ong Jerusalem sa katapusan sa milenyo. Nalambigit usab kini sa kamatayon sa mga daotan sa Iyang ikaduhang pag-anhi, ug sa ilang katapusang paghukom sa katapusan sa milenyo. Ang pag-abli sa ulahing parapo nagaingon: “Ang ulahing paghangyo ngadto sa Jerusalem nahimo nang kawang. Ang mga sacerdote ug mga punoan nakadungog sa matagnaong tingog sa nangagi nga gisubli sa panon sa katawhan, agig tubag sa pangutana, ‘Kinsa ba kini?’ apan wala nila kini dawata ingon nga tingog sa Inspirasyon.”

Ang ulahing paghangyo nahimong kawang, ug ang maong paghangyo gihulagway ingon nga “ang manalagnang tingog sa nangagi.” Ang panon sa katawhan sa mga adlaw ni Cristo misalikway sa ilang ulahing paghangyo, kay ilang gisalikway ang tambag ni Jeremias sa pagbalik ngadto sa karaang mga agianan. Gisalikway usab nila ang pamaagi sa linya ibabaw sa linya, kay ang mga tinun-an mitubag sa pangutana nga “Kinsa ba kini,” pinaagi sa pagdala sa daghang mga saksi nga nagkahiusa, linya ibabaw sa linya, dinhi diyutay ug didto diyutay.

Sa dihang si Cristo nagsugod sa pagsulod ngadto sa Jerusalem, mihunong Siya sa dalan. Nagsugod kini sa katumanan sa profesiya samtang gisiguro sa mga tinun-an ang asno nga pagasakyan ni Cristo. Wala pa gayod Siya makasakay ug mananap, ug ang mananap wala pa usab gayod masakyi. Ang lohika nagaila niini ingon nga usa ka milagro, kay unsang mananapa ang motugot ug magsasakay sa unang higayon, ug kinsa man ang nasayod unsaon pagdumala sa pagsakay sa usa ka asno nga wala pa gayod makabuhat niini kaniadto. Kini susama sa dihang ang mga Filistehanon nagbutang ug halad ibabaw sa karomata, uban sa Arka, ug gipangyugyog ang duha ka baka nga nagapasuso pa sa mga nati, ug nga wala pa gayod makahila ug karomata kaniadto, ug dihadiha ilang gibiyaan ang mga nati ug misugod sa panaw aron ibalik ang Arka ngadto sa mga Hebreohanon. Ang Arka padulong na sa Jerusalem, ug sa dihang sa katapusan gidala kini ni David ngadto sa Jerusalem, iyang gitipo si Cristo sa Iyang malampusong pagsulod.

Sa diha nga si Cristo nakasakay na sa asno, ang mga tawo misugod sa paglaray sa ilang mga kupo diha sa dalan, namutol ug mga sanga sa palma ug naninggit nga nagaingon, “Hosanna sa Anak ni David: Bulahan Siya nga nagaanhi sa ngalan sa Ginoo! Hosanna sa kahitas-an.” (Mateo 21:9) Ang mga pangulo misukol ug nanawag kang Jesus nga pahilomon ang panon. Mipadayon sila, ug si Jesus mihunong aron maghilak tungod sa nawad-an nga katawhan, nga girepresentahan sa Jerusalem. Unya ang prosesyon mipadayon ug ang mga pangulo sa makausa pa nanghilabot, nga nangayo nga mahibaloan kinsa si Jesus. Unya ang mga tinun-an mitubag pinaagi sa linya ibabaw sa linya nga pagpamatuod sa mga propeta.

Ang kasaysayan nga atong ginahunahuna karon giuna sa pagkabanhaw ni Lazaro, nga nagtimaan sa unang kapakyasan sa linya sa tagna nga gihulagway sa sambingay sa napulo ka mga ulay, ug sa paghikap ni Uzza sa Kahon sa Tugon, sa linya sa malampusong pagsulod ni David ngadto sa Jerusalem. Ang unang kapakyasan nalangkit sa usa ka panahon sa paglangan, ug si Cristo naglangan sa dihang una niyang nadungog nga si Lazaro masakiton, maingon nga si David naglangan pinaagi sa pagbilin sa Kahon sa Tugon didto diin namatay si Uzza hangtod sa ulahi iyang gikuha kini pag-usab. Namatay si Lazaro, ug human niana gibanhaw. Si Lazaro mao ang usa nga sa ulahi nagmando sa asno nga gisakyan ni Jesus pagsulod ngadto sa Jerusalem.

Sa kasaysayan sa mga Millerite, ang ikaduhang manulonda miabut niadtong Abril 19, 1844, sa unang kapakyasan sa gipaabot, nga maoy nagtimaan sa sinugdanan sa panahon sa paghulat. Human niana si Samuel Snow misugod sa anam-anamng pagpalambo sa mensahe sa Tunga-tungang Singgit. Ang progresibong pagpalambo nianang mensahe girepresentahan sa pagsulod ni Cristo ngadto sa Jerusalem. Ang pag-uswag sa buluhaton ni Snow girepresentahan usab sa mga pagbiyahe sa Arka, gikan sa mga Filistehanon, ngadto sa karomata, ngadto kang Uzza, ug sa katapusan ngadto sa Jerusalem.

Ang pasiuna adunay sinugdanang pagmantala sa katawohan sa dihang gisultihan sa mga pangulo si Cristo nga pahilumon ang panon, gisundan sa paghilak ni Cristo, ug dayon sa pagmantala sa mga tinun-an sa dihang nangutana ang mga masukihong pangulo kon kinsa si Cristo. Ang pagpadayag sa pagdasig diha sa katawohan nga maoy nakapatungha sa unang tubag sa mga masukihong pangulo, gisubli sa mga tinun-an sa dihang ilang gipagula ang “line upon line” nga usa ka panon sa mga propetikong saksi gikan sa nangagi. Sa pagsalop sa adlaw niadtong adlawa, ang karaang Israel gibulagan sa Dios.

Niadtong kasaysayan gipahibalo kita nga ang mga tinun-an wala “makasabut sa silot nga mahibulag sa Jerusalem.” Ang “silot” nga “mahibulag sa Jerusalem” gipakita ngadto sa mga tinun-an pinaagi sa “usa ka mahinungdanong leksyon pinaagi sa butang.” Ang mahinungdanong leksyon pinaagi sa butang mao ang pagtunglo sa kahoyng igos. Ang pagkalaglag sa Jerusalem, nga wala pa masabti sa mga tinun-an, gipakita pinaagi sa pagtunglo sa kahoyng igos, ug pinaagi usab sa sambingay nga kaniadto gitudlo ni Cristo mahitungod sa kahoyng igos.

> “Ang pahimangno alang sa tanang kapanahonan. Ang buhat ni Cristo sa pagtunglo sa kahoy nga pinaagi sa Iyang kaugalingong gahum gibuhat nagabarog ingon nga usa ka pahimangno ngadto sa tanang mga iglesia ug ngadto sa tanang mga Cristohanon. Walay bisan kinsa nga makabuhi sa kasugoan sa Dios nga dili nag-alagad sa uban. Apan daghan ang wala magkinabuhi sa maloloy-on, dili hakog nga kinabuhi ni Cristo. Ang uban nga naghunahuna sa ilang kaugalingon nga labing maayong mga Cristohanon wala makasabut kon unsay naglangkob sa pag-alagad alang sa Dios. Sila nagplano ug nagtoon aron sa pagpahimuot sa ilang kaugalingon. Sila nagalihok lamang may kalabutan sa kaugalingon. Ang panahon may bili alang kanila lamang kon unsa ang ilang matigum alang sa ilang kaugalingon. Sa tanang mga kalihokan sa kinabuhi, kini mao ang ilang tumong. Dili alang sa uban kondili alang sa ilang kaugalingon nga sila nag-alagad. Gibuhat sila sa Dios aron mabuhi sa usa ka kalibotan diin ang dili hakog nga pag-alagad kinahanglan pagabuhaton. Gituyo Niya sila aron sa pagtabang sa ilang isigka tawo sa tanang posibleng paagi. Apan ang kaugalingon dako kaayo nga wala na silay makita nga bisan unsa pa man. Wala sila mahikap sa katawhan. Kadtong sa ingon niini nagkinabuhi alang sa kaugalingon sama sa kahoyng igos, nga nagpakaaron-ingnon sa tanan apan walay bunga. Sila nagbantay sa mga porma sa pagsimba, apan walay paghinulsol o pagtoo. Sa ilang pag-angkon ilang gipasidunggan ang kasugoan sa Dios, apan kulang ang pagkamasinugtanon. Sila nagaingon, apan wala magbuhat. Diha sa hukom nga gipamulong batok sa kahoyng igos gipakita ni Cristo kon unsa ka dulumtanan sa Iyang mga mata kining kawang nga pagpakaaron-ingnon. Iyang gipahayag nga ang dayag nga makasasala dili kaayo sad-an kay kaniya nga nagaangkon sa pag-alagad sa Dios, apan wala magapamunga alang sa Iyang himaya.

> “Ang sambingay sa kahoyng igos, nga gisulti sa wala pa ang pagduaw ni Cristo sa Jerusalem, may tuwirang kalabutan sa leksiyon nga Iyang gitudlo pinaagi sa pagtunglo sa kahoy nga walay bunga.” The Desire of Ages, 584.

Human sa kataposang komprontasyon uban sa mga pangulo, mipahilayo si Jesus aron mag-ampo sulod sa tibuok gabii; unya sa buntag, sa Iyang paglabay duol sa kahoyng igera, Iya kini gitunglo.

> “Dili pa kadto ang panahon sa hinog nga mga igos, gawas sa pipila ka mga dapit; ug sa kabungtoran sa palibot sa Jerusalem mahimong sa pagkatinuod ikaingon, ‘Ang panahon sa mga igos wala pa moabot.’ Apan sa tanamanan nga gianhaan ni Jesus, may usa ka kahoy nga daw nag-una sa tanang uban. Natabonan na kini sa mga dahon. Kinaiya sa kahoyng igos nga sa dili pa mangabuka ang mga dahon, makita na ang nagtubong nga bunga. Busa kining kahoya nga puno sa dahon naghatag ug saad sa maayong pagkatubo nga bunga. Apan malimbongon ang iyang panagway. Sa pagsusi sa iyang mga sanga, gikan sa labing ubos nga sanga hangtod sa labing taas nga tumoy, si Jesus walay nakaplagan nga ‘walay lain kondili mga dahon.’ Usa lamang kini ka pundok sa mapagpasigarbohong kapungpongan sa mga dahon, ug wala nay lain pa.”

> Gipamulong ni Cristo batok niini ang usa ka makapauga nga tunglo. “Wala nay bisan kinsa nga mokaon ug bunga gikan kanimo sukad karon hangtod sa kahangturan,” miingon Siya. Pagkasunod buntag, samtang ang Manluluwas ug ang Iyang mga tinun-an nagpaingon na usab sa siyudad, ang nalaya nga mga sanga ug ang nangalawos nga mga dahon nakadani sa ilang pagtagad. “Magtutudlo,” miingon si Pedro, “tan-awa, ang kahoyng igos nga Imong gitunglo nalaya na.”

> “Ang buhat ni Cristo sa pagtunglo sa kahoyng igos nakapahibulong sa mga tinun-an. Sa ilang hunahuna, kini daw dili mahiuyon sa Iyang mga pamaagi ug mga buhat. Sa makadaghan ilang nadungog Siya nga nagapahayag nga mianhi Siya dili aron sa paghukom sa kalibotan sa silot, kondili aron nga ang kalibotan pinaagi Kaniya maluwas. Nahinumdom sila sa Iyang mga pulong, ‘Kay ang Anak sa tawo wala moanhi aron sa paglaglag sa mga kinabuhi sa mga tawo, kondili sa pagluwas kanila.’ Lucas 9:56. Ang Iyang kahibulongang mga buhat gibuhat aron sa pagpahiuli, dili gayud aron sa paglaglag. Ang mga tinun-an nakaila Kaniya ingon lamang nga Manunuli, ang Mananambal. Kini nga buhat nag-inusara. Unsa man ang katuyoan niini? nangutana sila.”

> Ang Dios “nagakalipay sa kalooy.” “Ingon nga Ako buhi, nagaingon ang Ginoong Dios, Ako walay kalipay sa kamatayon sa dautan.” Mikas 7:18; Ezequiel 33:11. Alang Kaniya ang buhat sa paglaglag ug ang pagpahibalo sa paghukom maoy usa ka “katingad-an nga buhat.” Isaias 28:21. Apan pinaagi sa kalooy ug gugma gibayaw Niya ang tabil gikan sa umalabot, ug gipadayag sa mga tawo ang mga sangpotanan sa dalan sa sala.

> “Ang pagtunglo sa kahoy nga igos usa ka parabola nga gihimo pinaagi sa buhat. Kadto nga baog nga kahoy, nga nagpakitanghambog sa iyang mapretensiyosong mga dahon sa atubangan gayud ni Cristo, maoy simbolo sa nasod nga Judio. Gitinguha sa Manluluwas nga ipasabot sa dayag ngadto sa Iyang mga tinun-an ang hinungdan ug ang kasigurohan sa kapildihan sa Israel. Alang niini nga katuyoan Iyang gihatagan ang kahoy ug moral nga mga kinaiya, ug gihimo kini nga tigpahayag sa langitnong kamatuoran. Ang mga Judio mitindog nga lahi gikan sa tanang ubang mga nasod, nga nag-angkon sa ilang pagkamatinumanon ngadto sa Dios. Sila gilabiang gipaboran Niya, ug nangangkon sila ug pagkamatarong labaw sa tanang ubang katawhan. Apan nadaot sila pinaagi sa gugma sa kalibotan ug sa kahakog sa ganansiya. Nanghambog sila sa ilang kahibalo, apan wala sila mahibalo sa mga kinahanglanon sa Dios, ug napuno sila sa pagpakaaron-ingnon. Sama sa baog nga kahoy, ilang gibuklad ang ilang mapretensiyosong mga sanga ngadto sa kahitas-an, malinawhon sa dagway, ug matahum tan-awon, apan wala kini mamunga gawas sa ‘mga dahon lamang.’ Ang relihiyon sa mga Judio, uban sa iyang halangdong templo, sa iyang balaan nga mga halaran, sa iyang mga pari nga may mitra ug sa makapadasig nga mga seremonya, tinuod nga maanindot sa gawasnong dagway, apan ang pagpaubos, gugma, ug pagkamabinuligon kulang.” The Desire of Ages, 581, 582.

Nagsugod kita pinaagi sa pagpahinungod ug duha ka pangutana nga atong ginatubag karon. Kadtong mga pangutana mao kini: “Ngano nga ang paghukom sa mga buhi nagsugod niadtong 9/11? Unsa ang biblikanhong paghukom sa mga buhi?”

Ang pipila ka linya sa tagna nga atong gibutang pa lang mao ang biblikanhong mga saksi sa paghukom sa mga buhi. Kadtong mga linya sa tagna naghisgot ug labi pa ka daghan kay sa yano lamang nga “A, B, C” sa paghukom, apan una natong gitubag ang mga pangutana sa 9/11 ug sa paghukom sa mga buhi.

> “‘Nakita ko,’ nagaingon ang manalagna nga si Daniel, ‘hangtud nga ang mga trono gipahimutang, ug may Usa nga Karaan sa mga Kapanahonan nga milingkod: ang Iyang sapot maputi sama sa nieve, ug ang buhok sa Iyang ulo sama sa lunsay nga balhibo sa karnero; ang Iyang trono mga siga sa kalayo, ug ang mga ligid niini nagdilaab nga kalayo. Usa ka suba nga kalayo migula ug miagay gikan sa Iyang atubangan: linibo ka mga linibo ang nanag-alagad Kaniya, ug napulo ka libo sa makapulo ka libo ang nanagtindog sa Iyang atubangan: ang paghukom gitukod, ug ang mga basahon giablihan.’ Daniel 7:9, 10, R.V.

> “Sa ingon niini gipakita sa panan-awon sa manalagna ang daku ug maligdong nga adlaw diin ang mga kinaiya ug ang mga kinabuhi sa mga tawo paga-usisahon sa atubangan sa Maghuhukom sa tibook nga yuta, ug sa matag tawo igahatag ‘sumala sa iyang mga buhat.’ Ang Tigulang sa mga Kapanahonan mao ang Dios nga Amahan. Miingon ang salmista: ‘Sa wala pa mapahamutang ang kabukiran, o sa wala pa Nimo maporma ang yuta ug ang kalibotan, bisan gikan sa walay sinugdanan hangtod sa walay katapusan, Ikaw mao ang Dios.’ Salmo 90:2. Siya, ang tinubdan sa tanang kinabuhi, ug ang tuboran sa tanang balaod, mao ang magapangulo sa paghukom. Ug ang balaang mga manolonda ingon nga mga sulogoon ug mga saksi, nga ang gidaghanon ‘napulo ka libo ka pilo sa napulo ka libo, ug linibo ka mga linibo,’ motambong niining dakung hukmanan.”

> “‘Ug ania karon, may usa nga sama sa Anak sa tawo nga miabut uban sa mga panganod sa langit, ug miadto sa Tigulang sa mga Adlaw, ug Siya gidala nila sa haduol sa Iyang atubangan. Ug gihatagan Siya ug kagahum, ug himaya, ug gingharian, aron ang tanang mga katawohan, mga nasud, ug mga pinulongan magaalagad Kaniya: ang Iyang kagahum maoy walay kataposang kagahum, nga dili gayud mahanaw.’ Daniel 7:13, 14. Ang pag-abut ni Cristo nga gihulagway dinhi dili mao ang Iyang ikaduhang pag-anhi sa yuta. Moadto Siya sa Tigulang sa mga Adlaw sa langit aron modawat ug kagahum ug himaya ug gingharian, nga igahatag Kaniya sa kataposan sa Iyang buluhaton ingon nga tigpataliwala. Kini nga pag-abut, ug dili ang Iyang ikaduhang pag-anhi sa yuta, mao ang gitagna sa propesiya nga mahitabo sa pagtapos sa 2300 ka adlaw niadtong 1844. Inubanan sa mga manulonda sa langit, ang atong dakung Labawng Sacerdote mosulod sa labing balaan nga dapit ug didto motungha sa presensya sa Dios aron sa paghimo sa katapusang mga buhat sa Iyang pagpangalagad alang sa tawo—sa pagbuhat sa buluhaton sa pangsusi nga paghukom ug sa paghimo sa pagpasig-uli alang sa tanan nga mapakita nga may katungod sa mga kaayohan niini.

> “Sa hulagwaynong pag-alagad, kadto lamang nga mingduol sa atubangan sa Dios uban ang pagsugid ug paghinulsol, ug kansang mga sala, pinaagi sa dugo sa halad-tungod-sa-sala, gibalhin ngadto sa santuwaryo, may bahin sa pag-alagad sa Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala. Busa usab sa dakong adlaw sa katapusang pagtabon-sa-sala ug sa hukom nga masusi, ang bugtong mga kaso nga pagatagdon mao ang sa mga nag-angkon nga katawhan sa Dios. Ang paghukom sa mga daotan usa ka lahi ug bulag nga buhat, ug mahitabo sa ulahi nga panahon. ‘Kay ang paghukom kinahanglan magsugod sa panimalay sa Dios: ug kong kini una magsugod kanato, unsa kaha ang katapusan niadtong mga wala magtuman sa ebanghelyo?’ 1 Pedro 4:17.”

> “Ang mga basahon sa talaan didto sa langit, diin natala ang mga ngalan ug ang mga binuhatan sa mga tawo, mao ang magtakda sa mga desisyon sa paghukom. Miingon ang propeta nga si Daniel: ‘The judgment was set, and the books were opened.’ Ang tigpadayag, sa paghulagway sa mao rang talan-awon, midugang: ‘Another book was opened, which is the book of life: and the dead were judged out of those things which were written in the books, according to their works.’ Revelation 20:12.

> “Ang basahon sa kinabuhi naglangkob sa mga ngalan sa tanan nga nakasulod sukad sa pag-alagad sa Dios. Si Jesus miingon sa Iyang mga tinun-an: ‘Pagmaya kamo, kay ang inyong mga ngalan nahisulat na sa langit.’ Lucas 10:20. Si Pablo nagsulti mahitungod sa iyang matinumanong mga kauban sa buluhaton, ‘nga ang ilang mga ngalan anaa sa basahon sa kinabuhi.’ Filipos 4:3. Si Daniel, sa pagtan-aw ngadto sa ‘panahon sa kalisdanan, nga wala pa gayud mahitabo sukad kaniadto,’ nagpahayag nga ang katawohan sa Dios pagaluwason, ‘ang tagsatagsa nga hikaplagan nga nahisulat sa basahon.’ Daniel 12:1; ug ang mananagna sa Pinadayag nagaingon nga kadto lamang ang makasulod sa siyudad sa Dios kansang mga ngalan ‘nahisulat sa basahon sa kinabuhi sa Cordero.’ Daniel 12:1; Pinadayag 21:27.”

> “Ang ‘usa ka basahon sa handumanan’ gisulat sa atubangan sa Dios, diin natala ang mga maayong binuhatan niadtong ‘nangahadlok kang Jehova, ug namalandong sa Iyang ngalan.’ Malakias 3:16. Ang ilang mga pulong sa pagtoo, ang ilang mga buhat sa gugma, natala sa langit. Si Nehemias nagtumong niini sa dihang siya miingon: ‘Hinumdumi ako, O akong Dios, … ug ayaw pagpapasa ang akong mga maayong binuhatan nga akong gibuhat alang sa balay sa akong Dios.’ Nehemias 13:14. Diha sa basahon sa handumanan sa Dios ang matag buhat sa pagkamatarung gihimo nga dili malimtan. Didto ang matag tintasyon nga gisukol, ang matag dautan nga nabuntog, ang matag pulong sa malumo nga kalooy nga gipadayag, matinud-anong gikatala. Ug ang matag buhat sa paghalad, ang matag pag-antus ug kasubo nga giantos tungod kang Cristo, natala. Miingon ang salmista: ‘Ikaw nag-isip sa akong mga paglaaglaag: ibutang Mo ang akong mga luha sa Imong sudlanan: wala ba sila sa Imong basahon?’ Salmo 56:8.”

> “Aduna usab ang talaan sa mga sala sa mga tawo. ‘Kay ang Dios magadala sa paghukom sa matag buhat, uban sa matag tinagong butang, bisan kini maayo, o bisan kini daotan.’ ‘Ang matag walay pulos nga pulong nga isulti sa mga tawo, ilang pagasaysayan niini sa adlaw sa paghukom.’ Miingon ang Manluluwas: ‘Pinaagi sa imong mga pulong ikaw pagamatarongon, ug pinaagi sa imong mga pulong ikaw pagahukman nga silotan.’ Ecclesiastes 12:14; Matthew 12:36, 37. Ang tinagong mga tinguha ug mga motibo makita diha sa dili masayop nga talaan; kay ang Dios ‘magapadayag sa mga tinagong butang sa kangitngit, ug magapadayag sa mga tambag sa mga kasingkasing.’ 1 Corinthians 4:5. ‘Ania karon, kini nahisulat sa akong atubangan, … ang inyong mga kasal-anan, ug ang mga kasal-anan sa inyong mga amahan nga naghiusa, nagaingon ang Ginoo.’ Isaiah 65:6, 7.”

> “Ang buhat sa matag tawo ginarepaso sa atubangan sa Dios ug ginatala alang sa pagkamatinumanon o pagkadili-matinumanon. Atbang sa matag ngalan diha sa mga basahon sa langit ginatala uban sa makalilisang nga kasukmahan ang matag sayop nga pulong, ang matag hakog nga binuhatan, ang matag katungdanan nga wala matuman, ug ang matag tinagong sala, uban sa matag malalangong pagpanapaw sa kamatuoran. Ang mga pahimangno o pagbadlong nga gikan sa langit nga gipasagdan, ang mga gutlo nga nausik, ang mga kahigayonan nga wala mapahimusli, ang impluwensiya nga gigamit alang sa kaayohan o sa kadautan, uban sa halapad kaayong mga sangpotanan niini, ang tanan ginakronika sa manulondong tigrekord.”

> “Ang balaod sa Dios mao ang sukdanan nga pagasulayan sa paghukom ang kinaiya ug ang mga kinabuhi sa mga tawo. Miingon ang manggialamon nga tawo: ‘Kahadloki ang Dios, ug bantayi ang Iyang mga sugo: kay kini mao ang bug-os nga katungdanan sa tawo. Kay ang Dios magadala sa matag buhat ngadto sa paghukom.’ Ecclesiastes 12:13, 14. Ang apostol nga si Santiago nagpasidaan sa iyang mga igsoon: ‘Busa manulti kamo, ug magbuhat kamo, ingon kanila nga pagahukman pinaagi sa balaod sa kagawasan.’ James 2:12.”

> “Ang mga sa paghukom ‘giisip nga takus’ adunay bahin sa pagkabanhaw sa mga matarung. Miingon si Jesus: ‘Sila nga pagaisipon nga takus sa pag-angkon nianang kalibotan, ug sa pagkabanhaw gikan sa mga patay, … sama na sa mga manulonda; ug mga anak sila sa Dios, sanglit sila mga anak man sa pagkabanhaw.’ Lucas 20:35, 36. Ug usab nagpahayag Siya nga ‘ang mga nanagbuhat ug maayo’ manggula ‘ngadto sa pagkabanhaw sa kinabuhi.’ Juan 5:29. Ang mga patay nga matarung dili banhawon hangtod human sa paghukom diin sila giisip nga takus sa ‘pagkabanhaw sa kinabuhi.’ Busa dili sila motambong sa ilang kaugalingon didto sa hukmanan sa diha nga ang ilang mga talaan susihon ug ang ilang mga kahimtang pagahukman.”

> “Si Jesus mopakita ingon nga ilang manlalaban, aron mangamuyo alang kanila sa atubangan sa Dios. ‘Kon adunay usa ka tawo nga makasala, kita adunay usa ka Manlalaban uban sa Amahan, si Jesu-Cristo nga matarong.’ 1 Juan 2:1. ‘Kay si Cristo wala mosulod ngadto sa mga balaang dapit nga hinimo sa mga kamot, nga mga hulagway lamang sa tinuod; kondili ngadto sa langit gayud, aron karon magpakita sa atubangan sa Dios alang kanato.’ ‘Busa Siya makahimo usab sa pagluwas sa hingpit gayud niadtong moduol sa Dios pinaagi Kaniya, sanglit Siya nagapadayon sa pagkabuhi sa walay katapusan aron sa pagpangamuyo alang kanila.’ Hebreohanon 9:24; 7:25.

> “Samtang ginabuksan ang mga basahon sa talaan diha sa paghukom, ang kinabuhi sa tanan nga mituo kang Jesus ginarepaso sa atubangan sa Dios. Nagsugod sa mga unang nabuhi sa ibabaw sa yuta, ang atong Manlalaban nagpresentar sa mga kahimtang sa matag sunod-sunod nga kaliwatan, ug gitapos kini sa mga buhi. Ang matag ngalan ginahisgotan, ang matag kahimtang gisusi pag-ayo. Adunay mga ngalan nga dawaton, ug adunay mga ngalan nga isalikway. Kon adunay mga sala nga nagpabilin sa mga basahon sa talaan, nga wala paghinulsoli ug wala pasayloa, ang ilang mga ngalan pagapalaon gikan sa basahon sa kinabuhi, ug ang talaan sa ilang mga maayong binuhatan pagapapason gikan sa basahon sa handumanan sa Dios. Ang Ginoo mipahayag kang Moises: ‘Bisan kinsa nga nakasala batok Kanako, siya Mao ang Akong papalaon gikan sa Akong basahon.’ Exodo 32:33. Ug nagaingon ang manalagna nga si Ezekiel: ‘Sa diha nga ang matarung mobiya sa iyang pagkamatarung, ug magabuhat ug kasal-anan, … ang tanan niyang pagkamatarung nga iyang nahimo dili na hisgutan.’ Ezekiel 18:24.” The Great Controversy, 479–483.

Padayonon nato kining pagtuon ug tubagon ang mga pangutana nga gipatugbaw sa sunod nga artikulo niining serye.

Back to Articles