Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Six

Ang Basahon ni Daniel - Numero Usa ka Gatos ug Kalim-an ug Unom

Unveiling Daniel’s Last Vision: A Millerite Perspective on Prophetic Truths for Today

Pagpadayag sa Katapusang Panan-awon ni Daniel: Usa ka Millerite nga Panglantaw sa mga Kamatuoran sa Tagna alang sa Karon

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

We are beginning our consideration of Daniel’s last vision by applying the principle represented by Alpha and Omega, that identifies that He always identifies the ending with the beginning. Therefore Belteshazzar, who is Daniel in the very first verse of Daniel’s last vision would also be represented in the last portion of that very same vision. We have identified that Belteshazzar represents God’s covenant people of the last days, who understand the “chazon,” vision of prophetic history, as represented by the word “thing,” in verse one. That vision of prophetic history is the “seven times,” of Leviticus twenty-six that equates to twenty-five hundred and twenty years. Belteshazzar also understands the “vision” in verse one, which is the “mareh” vision of twenty-three hundred years, which represents the sudden appearance of Christ.

Nagsugod kita sa atong pagpalandong sa ulahing panan-awon ni Daniel pinaagi sa paggamit sa prinsipyo nga girepresentahan sa Alpha ug Omega, nga nagpaila nga Siya sa kanunay nagpaila sa katapusan pinaagi sa sinugdanan. Busa si Belteshazzar, nga mao si Daniel diha sa unang bersikulo sa ulahing panan-awon ni Daniel, igarepresentar usab sa ulahing bahin nianang maong panan-awon. Atong nailhan nga si Belteshazzar nagarepresentar sa katawohan sa tugon sa Dios sa kaulahiang mga adlaw, nga nakasabut sa “chazon,” nga panan-awon sa matagnaong kasaysayan, ingon nga girepresentahan sa pulong nga “butang,” diha sa bersikulo uno. Kana nga panan-awon sa matagnaong kasaysayan mao ang “pito ka mga panahon,” sa Levitico 26 nga katumbas sa duha ka libo lima ka gatus ug baynte ka tuig. Si Belteshazzar nakasabut usab sa “panan-awon” diha sa bersikulo uno, nga mao ang “mareh” nga panan-awon sa duha ka libo tulo ka gatus ka tuig, nga nagarepresentar sa kalit nga pagpakita ni Cristo.

In chapter twelve, Daniel represents the movement of the first angel and also the movement of the third angel, for both movements fulfill the parable of the ten virgins. In chapter twelve there are at least five truths that were part of the Millerite movement, that represent truths which the movement of the third angel must also experience and understand. Both movements fulfill the parable of the ten virgins, and the wise virgins of both movements are required to understand that prophetic fact. Both movements must understand the first prophetic truth Miller was led to recognize, as represented by Leviticus twenty-six’s “seven times.” The other three parallel experiences and understandings are found in the last few verses of the chapter.

Sa ikanapulog-duha nga kapitulo, si Daniel nagrepresentar sa kalihokan sa unang manulonda ug usab sa kalihokan sa ikatulong manulonda, kay ang duha ka kalihokan nagtuman sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Sa ikanapulog-duha nga kapitulo aduna labing menos lima ka mga kamatuoran nga nahimong kabahin sa kalihokang Millerite, nga nagrepresentar sa mga kamatuoran nga ang kalihokan sa ikatulong manulonda kinahanglan usab nga masinati ug masabtan. Ang duha ka kalihokan nagtuman sa sambingay sa napulo ka mga ulay, ug ang mga maalamong ulay sa duha ka mga kalihokan gikinahanglan nga makasabot nianang kamatuorang propetiko. Ang duha ka mga kalihokan kinahanglan makasabot sa unang kamatuorang propetiko nga si Miller gitultolan sa pag-ila, sumala sa girepresentar sa “pito ka mga panahon” sa Levitico 26. Ang laing tulo ka managsama nga mga kasinatian ug mga pagsabot makita sa kataposang pipila ka mga bersikulo sa maong kapitulo.

> And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:11–13.

> Ug sukad sa panahon nga ang adlaw-adlaw nga halad pagakuhaon, ug ang makalilisang nga butang nga nagapahimong biniyaan igatindog, may usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka adlaw. Bulahan siya nga magapaabot, ug makaabot sa usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka adlaw. Apan umadto ka sa imong dalan hangtod sa katapusan moabut: kay ikaw mopahulay, ug motindog sa imong bahin sa katapusan sa mga adlaw. Daniel 12:11–13.

The remnant people of God in the book of Revelation possess three primary prophetic characteristics. They keep God’s commandments, have the faith of Jesus and uphold the Spirit of Prophecy.

Ang salin nga katawhan sa Dios diha sa basahon sa Pinadayag nagbaton ug tulo ka pangunang mga kinaiyang matagnaon. Gituman nila ang mga sugo sa Dios, adunay pagtoo ni Jesus, ug ginatuboy ang Espiritu sa Tagna.

> And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:9, 10.

> Ug miingon siya kanako, Isulat: Bulahan sila nga mga tinawag ngadto sa panihapon sa kasal sa Cordero. Ug miingon siya kanako, Kini mao ang tinuod nga mga pulong sa Dios. Ug mihapa ako sa iyang tiilan aron sa pagsimba kaniya. Ug miingon siya kanako, Tan-awa nga dili mo kana buhata: ako mao ang imong kaubang ulipon, ug sa imong mga igsoon nga may pagpamatuod ni Jesus: simbaha ang Dios: kay ang pagpamatuod ni Jesus mao ang espiritu sa tagna. Pinadayag 19:9, 10.

The Millerites correctly understood that “the daily,” in the book of Daniel represented paganism, and that the “time that the daily” was “taken away,” was the year 508. To reject that truth is to reject the authority of “the testimony of Jesus,” which “is the Spirit of Prophecy,” for the Spirit of Prophecy clearly identifies that the Millerites were correct in their understanding of “the daily.”

Husto nga nasabtan sa mga Millerite nga ang “adlaw-adlaw,” diha sa basahon ni Daniel, nagrepresentar sa paganismo, ug nga ang “panahon nga ang adlaw-adlaw” “gikuha,” mao ang tuig 508. Ang pagsalikway niana nga kamatuoran mao ang pagsalikway sa awtoridad sa “pagpamatuod ni Jesus,” nga “mao ang Espiritu sa Tagna,” kay ang Espiritu sa Tagna sa tin-aw nag-ila nga husto ang mga Millerite sa ilang pagsabot sa “adlaw-adlaw.”

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “Unya nakita ko, maylabot sa ‘Kaninunayong Pag-alagad,’ nga ang pulong nga ‘halad’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto; ug nga gihatag sa Ginoo ang husto nga pagsabot niini ngadto niadtong mipahibalo sa singgit sa takna sa paghukom. Sa diha nga may panaghiusa pa, sa wala pa ang 1844, hapit ang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa ‘Kaninunayong Pag-alagad;’ apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, gidawat ang ubang mga panglantaw, ug misunod ang kangitngit ug kalibog.” Review and Herald, Nobyembre 1, 1850.

The Millerites understood that the resistance of paganism against the rise of the papacy to power in 538, was removed in the year 508. The Millerites were correct, but their understanding was limited. God’s last day people, who are represented by Belteshazzar in verse one, will see that from the year 508 to 538 represents a prophetic period that was typified by the thirty years of preparation in the history of Christ that preceded His empowerment at His baptism. They will see that the prophetic period also represents the prophetic period from 1776 unto 1798, and that all three of those periods represent the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and concludes at the soon-coming Sunday law.

Ang mga Millerita nakasabut nga ang pagsukol sa paganismo batok sa pagtungha sa kapapahan ngadto sa gahum niadtong 538, gikuha sa tuig 508. Husto ang mga Millerita, apan limitado ang ilang pagsabut. Ang mga katawhan sa Dios sa katapusang mga adlaw, nga girepresentahan ni Belteshazzar diha sa bersikulo uno, makakita nga gikan sa tuig 508 ngadto sa 538 nagarepresentar ug usa ka propetikong yugto nga gitipohan sa traynta ka tuig sa pagpangandam sa kasaysayan ni Cristo nga miuna sa paghatag Kaniya ug gahum sa Iyang bautismo. Ilang makita nga ang propetikong yugto nagarepresentar usab sa propetikong yugto gikan sa 1776 ngadto sa 1798, ug nga kining tulo ka mga yugto tanan nagarepresentar sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatos kap-atan ug upat ka libo nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, ug matapos sa haduol na nga balaod sa Domingo.

In chapter twelve, Daniel represents the Millerites and the five important truths and experiences that are to be repeated in those represented by Belteshazzar. The third truth and experience of the Millerites is “the correct view of the ‘daily,’ … the Lord gave … to those who gave the judgment hour cry.” To reject that truth is to reject the writings of Ellen White, which is the Spirit of Prophecy. The fourth truth and experience of the Millerites, and the messengers of the third angel, is the prophecy of the thirteen hundred and thirty-five years, which began in the year “the daily,” was taken away, in 508.

Sa ikanapulog-duha nga kapitulo, si Daniel nagrepresentar sa mga Millerita ug sa lima ka mahinungdanong mga kamatuoran ug mga kasinatian nga pagausabon diha niadtong girepresentahan ni Belteshazzar. Ang ikatulong kamatuoran ug kasinatian sa mga Millerita mao ang “ang husto nga pagsabot sa ‘adlaw-adlaw,’ … gihatag sa Ginoo … ngadto niadtong mihatag sa pagtuaw sa takna sa paghukom.” Ang pagsalikway niana nga kamatuoran mao ang pagsalikway sa mga sinulat ni Ellen White, nga mao ang Espiritu sa Tagna. Ang ikaupat nga kamatuoran ug kasinatian sa mga Millerita, ug sa mga mensahero sa ikatulong manulonda, mao ang tagna sa usa ka libo tulo ka gatus ug traynta’y singko ka tuig, nga nagsugod sa tuig nga ang “adlaw-adlaw” gikuha, sa 508.

Beginning in 508, thirteen hundred and thirty-five years takes you to 1843, but not simply 1843, for the prophecy actually pinpoints the very last day of 1843, for it states, “Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.” The Hebrew word translated as “cometh,” is “naga,” and it means “to touch”, or “lay hands on”. The prophecy therefore means, “blessed is he that waiteth, and” touches or lays hands upon 1843.

Sugod sa 508, ang usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka tuig moabot kanimo sa 1843, apan dili lamang sa 1843, kay ang tagna sa pagkatinuod nagtudlo sa katapusang adlaw gayud sa 1843, kay kini nagaingon, “Bulahan siya nga maghulat, ug moabut sa usa ka libo tulo ka gatus ug lima ug katloan ka adlaw.” Ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “moabut” mao ang “naga,” ug kini nagpasabot og “paghikap,” o “pagpandong sa mga kamot.” Busa ang kahulogan sa tagna mao kini: “bulahan siya nga maghulat, ug” makahikap o makapandong sa mga kamot ibabaw sa 1843.

The blessing of waiting in Millerite history was for those wise virgins who experienced the first disappointment, but waited for the vision that tarried. As the Millerites waited for the “vision that tarried” in fulfillment of the parable of the ten virgins, and Habakkuk chapter two, they were blessed. In that tarrying time they then saw they were fulfilling the parable, and that at the end the vision would “speak”. Their tarrying time and disappointment was based upon the incorrect identification that the twenty-three hundred years would terminate in 1843, but the vision was really for 1844. Their disappointment was based upon their experience that had been produced when the year 1843, ended with no return of Christ. Their disappointment, and the blessing pronounced upon those who thereafter chose to wait, was all based upon the very last day of the year 1843, which “touches” or “cometh to” 1844.

Ang panalangin sa kasaysayan sa mga Millerita alang niadtong mga maalamong ulay nga nakasinati sa unang kapakyasan, apan mihulat sa panan-awon nga nalangan. Samtang ang mga Millerita naghulat sa “panan-awon nga nalangan” sa katumanan sa sambingay sa napulo ka mga ulay, ug sa Habakkuk kapitulo dos, sila gipanalanginan. Niadtong panahona sa paglangan ilang nakita nga ilang gituman ang sambingay, ug nga sa katapusan ang panan-awon “mosulti”. Ang ilang panahon sa paglangan ug kapakyasan nagagikan sa sayop nga pag-ila nga ang duha ka libo ug tulo ka gatus ka tuig matapos sa 1843, apan ang panan-awon sa pagkatinuod alang sa 1844. Ang ilang kapakyasan nagagikan sa ilang kasinatian nga namugna sa dihang ang tuig 1843 natapos nga walay pagbalik ni Cristo. Ang ilang kapakyasan, ug ang panalangin nga gipahibalo alang niadtong misunod nga mipili sa paghulat, tanan nagasukad sa kataposang adlaw mismo sa tuig 1843, nga “mihikap” o “miabut ngadto sa” 1844.

The experience of the first disappointment, as a fulfillment of the parable of the ten virgins, is understood and repeated in those represented by Belteshazzar. The fifth truth and experience that will be recognized by those represented by Belteshazzar is that at “the end of the days”, Daniel would “stand in his lot”.

Ang kasinatian sa nahaunang kapakyasan, ingon nga katumanan sa sambingay sa napulo ka mga ulay, masabtan ug masubli diha sa mga girepresentahan ni Belteshazzar. Ang ikalimang kamatuoran ug kasinatian nga mailhan niadtong mga girepresentahan ni Belteshazzar mao nga sa “kataposan sa mga adlaw”, si Daniel “motindog sa iyang bahin”.

> “Daniel has been standing in his lot since the seal was removed and the light of truth has been shining upon his visions. He stands in his lot, bearing the testimony which was to be understood at the end of the days.” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

> “Si Daniel nagtindog na sa iyang bahin sukad sa pagtangtang sa timri ug sa dihang ang kahayag sa kamatuoran misidlak ibabaw sa iyang mga panan-awon. Nagatindog siya sa iyang bahin, nga nagadala sa pagpamatuod nga pagasaboton sa katapusan sa mga adlaw.” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

The Millerites experienced the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1798. Those represented by Belteshazzar will experience the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1989. They will also understand that the book of Daniel has a special purpose in the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Ang mga Millerita nakaagi sa proseso sa paghinlo nga natuman pinaagi sa pagdugang sa kahibalo nga miabut gikan sa basahon ni Daniel sa dihang kini giablihan niadtong 1798. Kadtong gilarawan ni Belteshazzar makaagi sa proseso sa paghinlo nga natuman pinaagi sa pagdugang sa kahibalo nga miabut gikan sa basahon ni Daniel sa dihang kini giablihan niadtong 1989. Masabtan usab nila nga ang basahon ni Daniel adunay pinasahi nga katuyoan sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> “Sa dihang ang Dios mohatag sa usa ka tawo ug pinasahi nga buluhaton nga pagabuhaton, siya kinahanglan nga motindog sa iyang bahin ug dapit maingon kang Daniel, andam sa pagtubag sa tawag sa Dios, andam sa pagtuman sa Iyang katuyoan.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

As former Laodiceans, those represented by Belteshazzar will recognize that it is through the books of Daniel and Revelation, which are the same book, that the final revival is accomplished.

Ingon sa kanhing mga taga-Laodicea, ang mga girepresentahan ni Belteshazzar makaila nga pinaagi sa mga basahon ni Daniel ug Pinadayag, nga mao ra ang usa ka basahon, matuman ang katapusang pagkapukaw.

> “When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. . . One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.” The Faith I Live By, 345.

> “Sa dihang ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag mas masabtan pag-ayo, ang mga magtutuo makabaton ug hingpit nga lahi nga relihiyosong kasinatian... Usa ka butang ang sa pagkatinuod masabtan gikan sa pagtuon sa Pinadayag—nga ang kalambigitan tali sa Dios ug sa Iyang katawhan suod ug tin-aw.” The Faith I Live By, 345.

As former Laodiceans, they will have recognized their Laodicean condition, and recognized that they were spiritually as dead as a valley of dry bones, and in response to the straight testimony concerning their dead and lost condition they will recognize their need to be alive as the first priority.

Ingon mga kanhing Laodiceanhon, ila nang maila ang ilang kahimtang nga Laodiceanhon, ug maila nga sa espirituwal patay sila sama sa usa ka walog sa mga uga nga bukog, ug agig tubag sa matul-id nga pagpamatuod mahitungod sa ilang patay ug nangalaglag nga kahimtang, ila nang maila nga ang ilang pangunang prayoridad mao ang pagkinabuhi.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

> “Ang pagkapukaw pag-usab sa tinuod nga pagkadiosnon sa atong taliwala mao ang labing dako ug labing madali nga kinahanglanon sa tanan natong mga panginahanglan. Ang pagpangita niini kinahanglan mao ang atong unang buhat.” Selected Messages, book 1, 121.

The Bible promise is that whoever seeks, will find, and the Holy Spirit will then lead them to understand that it is the books of Daniel and Revelation that produces the necessary revival.

Ang saad sa Biblia mao nga bisan kinsa nga mangita, makakaplag; ug ang Espiritu Santo unya magamando kanila aron masabtan nga ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag mao ang nagahatag sa gikinahanglang pagkapukaw.

> “When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.

> “Sa diha nga kita ingon nga usa ka katawhan makasabut kon unsa ang kahulogan niini nga basahon alang kanato, makita sa atong taliwala ang usa ka dakung pagpukaw.” Testimonies to Ministers, 113.

The end of Daniel’s last vision, as represented in chapter twelve, identifies the experience that produces God’s last day covenant people, as represented by Belteshazzar, in the first verse, of the last vision. There Daniel, represented as Belteshazzar, understands both the internal vision of the twenty-three hundred years and the external vision of the twenty-five hundred and twenty years. He understands the “thing,” and “the vision.” He understands the chazon vision and the mareh vision. He understands the trampling down of the sanctuary and host, and the restoration of the sanctuary and host. He understands both the Ulai and Hiddekel River visions.

Ang katapusan sa ulahing panan-awon ni Daniel, sumala sa girepresentar sa kapitulo dose, nag-ila sa kasinatian nga nagpatungha sa katawohan sa tugon sa Dios sa ulahing mga adlaw, sumala sa girepresentar ni Belteshazzar, diha sa unang bersikulo sa ulahing panan-awon. Didto si Daniel, nga girepresentar ingon nga si Belteshazzar, nakasabot sa sulodnon nga panan-awon sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka mga tuig ug sa gawasnon nga panan-awon sa duha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan ka mga tuig. Nasabtan niya ang “butang,” ug “ang panan-awon.” Nasabtan niya ang panan-awong chazon ug ang panan-awong mareh. Nasabtan niya ang pagyatak sa balaang puloy-anan ug sa panon, ug ang pagpahiuli sa balaang puloy-anan ug sa panon. Nasabtan niya ang duha, ang mga panan-awon sa Suba sa Ulai ug sa Suba sa Hiddekel.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust….

> “Adunay gikinahanglan nga labi pa ka suod nga pagtuon sa pulong sa Dios; ilabina ang Daniel ug ang Pinadayag kinahanglan hatagan ug pagtagad nga wala pa sukad mahatag kaniadto sa kasaysayan sa atong buluhaton. Mahimo nga momenos ang atong isulti sa pipila ka mga linya mahitungod sa gahum sa Roma ug sa pagkapapa; apan kinahanglan natong ipabaling ang pagtagad ngadto sa gisulat sa mga propeta ug sa mga apostoles ilalom sa inspirasyon sa Balaang Espiritu sa Dios. Ang Balaang Espiritu maoy nag-umol sa mga butang, sa paghatag sa tagna ug sa mga hitabo nga gihulagway, sa paagi nga magtudlo nga ang tawhanong kasangkapan kinahanglan dili ipasundayag, kondili matago diha kang Cristo, ug nga ang Ginoong Dios sa langit ug ang Iyang balaod kinahanglan pagabayawon. Basaha ang basahon ni Daniel. Ipasundayag, matag punto, ang kasaysayan sa mga gingharian nga didto girepresentahan. Tan-awa ang mga estadista, ang mga konseho, ang mga gamhanang kasundalohan, ug tan-awa kon giunsa sa Dios ang pagpaubos sa garbo sa mga tawo, ug ang paghulog sa himaya sa tawo ngadto sa abog….”

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

> “Ang kahayag nga nadawat ni Daniel gikan sa Dios gihatag ilabina alang niining ulahing mga adlaw. Ang mga panan-awon nga iyang nakita sa daplin sa Ulai ug sa Hiddekel, ang dagkong mga suba sa Shinar, karon anaa na sa proseso sa katumanan, ug ang tanang mga hitabo nga gitagna sa daan sa dili madugay mahinabo.”

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.

> “Palandunga ang mga kahimtang sa nasod sa mga Judio sa dihang gihatag ang mga tagna ni Daniel.

> “Let us give more time to the study of the Bible. We do not understand the word as we should. The book of Revelation opens with an injunction to us to understand the instruction that it contains. ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy,’ God declares, ‘and keep those things which are written therein: for the time is at hand.’ When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival. We do not understand fully the lessons that it teaches, notwithstanding the injunction given us to search and study it.

> “Maghatag kita ug dugang nga panahon sa pagtuon sa Biblia. Wala nato masabti ang pulong sumala sa angay natong pagsabot niini. Ang libro sa Pinadayag nag-abli uban sa usa ka sugo alang kanato nga sabton ang pahimangno nga anaa niini. ‘Bulahan siya nga nagabasa, ug sila nga nagapamati sa mga pulong niining tagna,’ nagaingon ang Dios, ‘ug nagabantay sa mga butang nga nahisulat dinha: kay ang panahon haduol na.’ Sa diha nga kita ingon nga usa ka katawhan makasabot kon unsa ang kahulogan niining libora alang kanato, makita sa atong taliwala ang usa ka dakong pagkapukaw. Wala pa nato hingpit nga masabti ang mga pagtulon-an nga gitudlo niini, bisan pa sa sugo nga gihatag kanato sa pagsusi ug pagtuon niini.”

> “In the past teachers have declared Daniel and the Revelation to be sealed books, and the people have turned from them. The veil whose apparent mystery has kept many from lifting it, God’s own hand has withdrawn from these portions of His word. The very name ‘Revelation’ contradicts the statement that it is a sealed book. ‘Revelation’ means that something of importance is revealed. The truths of this book are addressed to those living in these last days. We are standing with the veil removed in the holy place of sacred things. We are not to stand without. We are to enter, not with careless, irreverent thoughts, not with impetuous footsteps, but with reverence and godly fear. We are nearing the time when the prophecies of the book of Revelation are to be fulfilled….

> “Sa nangagi, ang mga magtutudlo nagpamatuod nga ang Daniel ug ang Pinadayag maoy mga libro nga tinimbrehan, ug ang katawhan mitalikod gikan kanila. Ang tabil kansang daw tinago maoy nakapugong sa daghan sa pagbayaw niini, gikuha sa kaugalingong kamot sa Dios gikan niining mga bahin sa Iyang pulong. Ang mismong ngalan nga ‘Pinadayag’ nagsupak sa pamahayag nga kini usa ka libro nga tinimbrehan. Ang ‘Pinadayag’ nagkahulogan nga usa ka butang nga may kamahinungdanon gipadayag. Ang mga kamatuoran niining basahona gitumong ngadto sa mga nagkinabuhi niining ulahing mga adlaw. Nagatindog kita uban ang tabil nga gikuha na sa balaang dapit sa mga butang nga sagrado. Dili kita angay motindog sa gawas. Kinahanglan kita mosulod, dili uban sa walay pagmatngon, walay pagtahod nga mga hunahuna, dili uban sa mapangahason nga mga lakang, kondili uban sa pagtahod ug diosnon nga kahadlok. Nagkahaduol kita sa panahon nga ang mga tagna sa basahon sa Pinadayag pagatumanon na….”

> “We have the commandments of God and the testimony of Jesus Christ, which is the spirit of prophecy. Priceless gems are to be found in the word of God. Those who search this word should keep the mind clear. Never should they indulge perverted appetite in eating or drinking.

> “Aduna kanato ang mga sugo sa Dios ug ang pagpamatuod ni Jesu-Cristo, nga mao ang espiritu sa tagna. Ang dili masukod sa bili nga mga mutya makita diha sa pulong sa Dios. Kadtong nagasusi niining pulonga kinahanglan magpabilin nga tin-aw ang hunahuna. Dili gayud sila angay motugyan sa baliko nga kailibgon sa pagkaon o sa pag-inom.

> “If they do this, the brain will be confused; they will be unable to bear the strain of digging deep to find out the meaning of those things which relate to the closing scenes of this earth’s history.

> “Kon buhaton nila kini, malibog ang hunahuna; dili sila makahimo sa pagpas-an sa kabug-at sa pag-usisa pag-ayo aron mahibaloan ang kahulogan niadtong mga butang nga may kalabotan sa panapos nga mga talan-awon sa kasaysayan niining kalibutana.

> “When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. They will be given such glimpses of the open gates of heaven that heart and mind will be impressed with the character that all must develop in order to realize the blessedness which is to be the reward of the pure in heart.

> “Sa dihang mas masabtan pag-ayo ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag, ang mga magtutuo makabaton ug hingpit nga lahi nga espirituwal nga kasinatian. Hatagan sila ug maong mga panan-aw sa naablihang mga ganghaan sa langit nga ang kasingkasing ug hunahuna mapailalom sa lawom nga pagdani sa kinaiya nga kinahanglan pauswagon sa tanan aron maangkon ang bulahan nga kahimtang nga mahimong balus sa mga putli ug kasingkasing.

> “The Lord will bless all who will seek humbly and meekly to understand that which is revealed in the Revelation. This book contains so much that is large with immortality and full of glory that all who read and search it earnestly receive the blessing to those ‘that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> “Panalanginan sa Ginoo ang tanan nga sa mapainubsanon ug maaghop nga paagi mangita sa pagsabot niana nga gipadayag diha sa Pinadayag. Kining basaha naglangkob ug daghan kaayo nga butang nga puno sa pagka-imortal ug napuno sa himaya, nga ang tanan nga mobasa ug mosusi niini sa kinasingkasing makadawat sa panalangin alang niadtong ‘nga makadungog sa mga pulong niining tagna, ug magabantay sa mga butang nga nahisulat diha niini.’”

> “One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.

> “Usa ka butang ang sa pagkatinuod masabtan gikan sa pagtuon sa Pinadayag—nga ang kadugtongan tali sa Dios ug sa Iyang katawhan suod ug tin-awng napalig-on.

> “A wonderful connection is seen between the universe of heaven and this world. The things revealed to Daniel were afterward complemented by the revelation made to John on the Isle of Patmos. These two books should be carefully studied. Twice Daniel inquired, How long shall it be to the end of time?

> “Makita ang usa ka kahibulongang koneksiyon tali sa uniberso sa langit ug niining kalibotana. Ang mga butang nga gipadayag kang Daniel sa ulahi gidugangan pinaagi sa pagpadayag nga gihatag kang Juan didto sa Isla sa Patmos. Kining duha ka mga basahon kinahanglan nga tun-an pag-ayo. Kaduha nangutana si Daniel, Hangtod anus-a pa man kini ngadto sa katapusan sa panahon?

> “‘And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And He said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

> “‘Ug ako nakadungog, apan wala ako makasabut; unya miingon ako, O akong Ginoo, unsa man ang mahimong katapusan niining mga butanga? Ug Siya miingon, Lakaw sa imong dalan, Daniel: kay ang mga pulong gitakpan ug gitimrihan hangtod sa panahon sa katapusan. Daghan ang maputli, ug mapaputi, ug sulayan; apan ang mga daotan magapadayon sa pagkadaotan: ug walay bisan usa sa mga daotan ang makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Ug sukad sa panahon nga ang adlaw-adlaw nga halad pagakuhaon, ug ang kangil-ad nga makapahimong biniyaan ipahamutang, may usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka adlaw. Bulahan siya nga nagapaabut, ug makaabut sa usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka adlaw. Apan lumakaw ka sa imong dalan hangtod sa katapusan: kay ikaw mopahulay, ug motindog sa imong bahin sa katapusan sa mga adlaw.’”

> “It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.

> “Ang Leon sa banay ni Juda mao ang nag-abli sa pinatikan nga basahon ug mihatag kang Juan sa pagpadayag sa mahitabo niining mga ulahing mga adlaw.

> “Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.

> “Si Daniel nagtindog diha sa iyang bahin aron magdala sa iyang pagpamatuod nga gitimrihan hangtod sa panahon sa katapusan, sa dihang ang mensahe sa nahaunang manulonda igamantala na sa atong kalibotan. Kining mga butanga adunay walay kinutuban nga kahinungdanon niining ulahing mga adlaw; apan samtang ‘daghan ang pagaputlion, ug pagapapution, ug pagatintalon,’ ‘ang mga dautan magapadayon sa pagkadautan: ug walay bisan kinsa sa mga dautan ang makasabut.’ Pagkamatinuoron gayod niini! Ang sala mao ang paglapas sa balaod sa Dios; ug kadtong dili modawat sa kahayag mahitungod sa balaod sa Dios dili makasabut sa pagmantala sa mensahe sa nahauna, ikaduha, ug ikatulong manulonda. Ang basahon ni Daniel giablihan sa pinadayag kang Juan, ug gidala kita niini ngadto sa ulahing mga talan-awon sa kasaysayan niining yuta.”

> “Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 112–115.

> “Hinumdumi ba sa atong mga igsoon nga kita nagkinabuhi taliwala sa mga kapeligrohan sa katapusang mga adlaw? Basaha ang Pinadayag sa kadugtong sa Daniel. Itudlo kining mga butanga.” Testimonies to Ministers, 112–115.

Back to Articles