Article

# What is Truth? - Number Four

Unsa ang Kamatuoran? - Numero Kuwatro

Let not Your Heart be Troubled

Ayaw Patugoti nga Maguliyang ang Imong Kasingkasing

Author

Jeff Pippenger

Published

September 9, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

At the beginning of Millerite history in 1798, the vision of the Ulai River in the book of Daniel was unsealed, producing an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers. The Ulai vision represents the internal message for God’s people as represented by the seven churches of Revelation chapters two and three. At the end of the prophetic history that began in 1798, at the Exeter camp meeting from August 12–17, 1844, the message of the Midnight Cry was unsealed when the Lion of the tribe of Judah removed His hand from a hidden truth, which produced an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers.

Sa sinugdanan sa kasaysayan sa mga Millerite niadtong 1798, ang panan-awon sa Suba sa Ulai diha sa basahon ni Daniel gibuksan, nga nagpatungha ug pagdugang sa kahibalo nga misulay ug mipadayag sa duha ka hut-ong sa mga magsisimba. Ang panan-awon sa Ulai nagrepresentar sa sulodnong mensahe alang sa katawhan sa Dios ingon nga gilarawan sa pito ka mga iglesia sa Pinadayag kapitulo dos ug tres. Sa katapusan sa profetikanhong kasaysayan nga nagsugod niadtong 1798, sa camp meeting sa Exeter gikan sa Agosto 12–17, 1844, ang mensahe sa Taliwala sa Gabii nga Singgit gibuksan sa dihang ang Leon sa banay ni Juda mikuha sa Iyang kamot gikan sa usa ka tinagong kamatuoran, nga nagpatungha ug pagdugang sa kahibalo nga misulay ug mipadayag sa duha ka hut-ong sa mga magsisimba.

In 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States, the vision of the Hiddekel River in the book of Daniel was unsealed, producing an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers. The Hiddekel vision represents the external message of the enemies of God’s people as represented by the seven seals in the book of Revelation. At the end of the prophetic history that began in 1989, beginning in the last couple of weeks of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began the process of unsealing the message of the Midnight Cry by removing His hand from a hidden truth, which is producing an increase of knowledge that is testing and will ultimately manifest two classes of worshippers among God’s people.

Niadtong 1989, sa dihang, sumala sa gihulagway sa Daniel onse, bersikulo kwarenta, ang mga nasod nga nagrepresentar sa kanhing Unyon Sobyet gilampaso sa kapapahan ug sa Tinipong Bansa sa Amerika, ang panan-awon sa Suba sa Hiddekel sa basahon ni Daniel giablihan, nga mipahinabo ug pag-uswag sa kahibalo nga misulay ug mipadayag sa duha ka matang sa mga magsisimba. Ang panan-awon sa Hiddekel nagrepresentar sa gawasnong mensahe sa mga kaaway sa katawhan sa Dios, ingon sa girepresentahan sa pito ka mga timri sa basahon sa Pinadayag. Sa katapusan sa matagnaong kasaysayan nga nagsugod niadtong 1989, sugod sa katapusang duha ka semana sa Hulyo, 2023, ang Leon sa banay ni Juda misugod sa proseso sa pag-abli sa mensahe sa Tunga-tungang Pagtu-aw pinaagi sa pagkuha sa Iyang kamot gikan sa usa ka tinagong kamatuoran, nga nagapahinabo ug pag-uswag sa kahibalo nga nagasulay ug sa katapusan mopadayag sa duha ka matang sa mga magsisimba taliwala sa katawhan sa Dios.

In the first verse of John chapter fourteen, Christ encourages the disciples to let not their hearts be troubled.

Sa unang bersikulo sa Juan kapitulo katorse, giawhag ni Cristo ang mga tinun-an nga dili mabalaka ang ilang mga kasingkasing.

> Let not your heart be troubled: ye believe in God, believe also in me. John 14:1.

> Ayaw pagpakaguol ang inyong kasingkasing: kamo nagatoo sa Dios, magtoo usab kamo kanako. Juan 14:1.

Within hours Christ was arrested and shortly thereafter He was crucified, buried and resurrected. After ascending to the Father, He returned to His disciples.

Sulod sa pipila ka oras si Cristo gidakop, ug wala madugay pagkahuman Siya gilansang sa krus, gilubong, ug nabanhaw. Human sa Iyang pagkayab ngadto sa Amahan, mibalik Siya sa Iyang mga tinun-an.

> And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you. But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit. And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts? Luke 24:36–38.

> Ug samtang sila naghisgot pa niini, si Jesus gayud mitindog sa ilang taliwala ug miingon kanila, Ang kalinaw maanaa kaninyo. Apan nangahadlok sila ug nangalisang, ug naghunahuna nga sila nakakita ug usa ka espiritu. Ug siya miingon kanila, Nganong nangaguol kamo? ug nganong may mga hunahuna nga motungha sa inyong mga kasingkasing? Lucas 24:36–38.

The first disappointment in a reform line occurs when God’s people forget a previously revealed truth. The disciples had forgotten what Jesus had told them less than a week before their fear and disappointment was manifested at the crisis of the cross. The first disappointment is followed by a time of tarrying, which in the parable of the ten virgins is represented by the absence of the Bridegroom. Jesus had directly told the disciples He was going to His Father but would be back. The foreknowledge He had provided the disciples did not prevent them from being overwhelmed by the crisis. In the context of the parable of the ten virgins, a crisis is where character is manifested, but never developed. Jesus had chosen and ordained the disciples, and he told them that very truth before the crisis.

Ang nahaunang kapakyasan sa usa ka linya sa reporma mahitabo sa dihang ang katawhan sa Dios makalimot sa kamatuoran nga gipadayag na kaniadto. Ang mga tinun-an nakalimot sa gisulti kanila ni Jesus wala pay usa ka semana sa wala pa ang ilang kahadlok ug kapakyasan napadayag sa krisis sa krus. Ang nahaunang kapakyasan sundan sa usa ka panahon sa paglangan, nga sa sambingay sa napulo ka mga ulay girepresentahan pinaagi sa pagkawala sa Pamanhonon. Si Jesus sa diretso nagsulti sa mga tinun-an nga Siya moadto sa Iyang Amahan apan mobalik ra. Ang kahibalo daan nga Iyang gihatag sa mga tinun-an wala makapugong kanila sa pagkabuntog sa krisis. Sa konteksto sa sambingay sa napulo ka mga ulay, ang usa ka krisis mao ang dapit diin ang kinaiya mapadayag, apan dili gayod mapalambo. Gipili ug gitugyanan ni Jesus ang mga tinun-an, ug gisultihan Niya sila nianang maong kamatuoran sa wala pa ang krisis.

> Ye have not chosen me, but I have chosen you, and ordained you, that ye should go and bring forth fruit, and that your fruit should remain: that whatsoever ye shall ask of the Father in my name, he may give it you. John 15:16.

> Dili kamo ang nagpili kanako, kondili ako ang nagpili kaninyo, ug gitugyanan ko kamo, aron kamo manglakaw ug mamunga, ug aron ang inyong bunga magapabilin: aron ang bisan unsa nga inyong pangayoon sa Amahan sa akong ngalan, igahatag niya kini kaninyo. Juan 15:16.

Yet even though they were chosen, it did not prevent them from being overwhelmed by the crisis.

Bisan pa man nga sila gipili, wala kini makapugong kanila nga mapukan tungod sa krisis.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> Ang kinaiya mapadayag pinaagi sa usa ka krisis. Sa dihang ang mainiton nga tingog mipahibalo sa tungang gabii, “Tan-awa, ang pamanhonon nagaanhi; manggawas kamo sa pagsugat kaniya,” ang mga dalagang nangatulog namukaw gikan sa ilang pagkatulog, ug nakita kon kinsa ang nakaandam alang sa maong hitabo. Ang duha ka pundok nasikop nga walay pagpahimangno, apan ang usa nakaandam alang sa kalit nga panginahanglan, ug ang usa nakita nga walay pagpangandam. Ang kinaiya mapadayag pinaagi sa mga kahimtang. Ang mga kagamhanang kalit mopagawas sa tinuod nga metal sa kinaiya. Ang pipila ka kalit ug wala damha nga katalagman, kasubo tungod sa pagkawala, o krisis, ang pipila ka wala damha nga sakit o pag-antos, ang usa ka butang nga magapaatubang sa kalag nawong sa nawong sa kamatayon, magapadayag sa tinuod nga kinahiladman sa kinaiya. Mahimong dayag kon adunay tinuod nga pagtuo sa mga saad sa pulong sa Dios o wala. Mahimong dayag kon ang kalag gipalig-on ba sa grasya, kon adunay lana sa sudlanan uban sa suga.

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> “Ang mga panahon sa pagsulay moabot sa tanan. Unsaon nato pagdumala sa atong kaugalingon ilalom sa pagsulay ug pagpamatuod sa Dios? Mapalong ba ang atong mga lampara? o padayon ba nato kining gipadagkot? Andam ba kita sa matag emerhensiya pinaagi sa atong kadugtongan Kaniya nga puno sa grasya ug kamatuoran? Ang lima ka manggialamong ulay dili makahatag sa ilang kinaiya ngadto sa lima ka buang nga mga ulay. Ang kinaiya kinahanglan maporma pinaagi kanato ingon nga tagsa-tagsa ka mga indibiduwal.” Review and Herald, Oktubre 17, 1895.

The Revelation of Jesus Christ that is identified in the first verses of the book of Revelation is the final warning message to the church and thereafter to the world. That revelation is unsealed just before the close of probation by the Lion of the tribe of Judah who has been identified in Revelation chapter five as the only one who is worthy to open the book that was sealed.

Ang Kapadayagan ni Jesu-Cristo nga giila sa unang mga bersikulo sa basahon sa Pinadayag mao ang katapusang mensahe sa pasidaan ngadto sa iglesia ug pagkahuman ngadto sa kalibutan. Kana nga kapadayagan pagabuksan sa dili pa ang pagsira sa panahon sa grasya pinaagi sa Leon sa banay ni Juda, nga giila diha sa Pinadayag kapitulo singko ingon nga mao lamang ang takos sa pag-abli sa basahon nga pinatikan.

> And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:5.

> Ug usa sa mga anciano miingon kanako, Ayaw paghilak: ania karon, ang Leon sa banay ni Juda, ang Gamut ni David, midaog aron sa pag-abli sa basahon, ug sa pagtangtang sa pito ka mga timri niini. Pinadayag 5:5.

The Lion of the tribe of Judah is also the “root of David,” and He is also “the son of David” and He is also the Lord of David. The connection represented by the Lion of the tribe of Judah identifies that when the Lion of the tribe of Judah seals or unseals a truth, he does so by employing the rule of first mention, that identifies the end of a thing by the beginning of a thing as represented by Jesus as the “root of David.” When a truth is unsealed at ‘a’ time of the end, a purification process is initiated as represented in Daniel twelve.

Ang Leon sa banay ni Juda mao usab ang “gamut ni David,” ug Siya usab “ang anak ni David” ug Siya usab ang Ginoo ni David. Ang kalambigitan nga girepresentar sa Leon sa banay ni Juda nagpaila nga sa dihang ang Leon sa banay ni Juda magtimri o mag-abli sa usa ka kamatuoran, buhaton Niya kini pinaagi sa paggamit sa lagda sa unang paghisgot, nga nagpaila sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang ingon nga girepresentar ni Jesus isip “gamut ni David.” Sa dihang ang usa ka kamatuoran maablihan sa ‘usa ka’ panahon sa katapusan, ang usa ka proseso sa paghinlo igasugdan ingon sa girepresentar diha sa Daniel dose.

> “It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days. Daniel stood in his lot to bear his testimony, which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days, but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’” Manuscript Releases, volume 18, 14, 15.

> “Ang Leon sa banay ni Juda mao ang mibuka sa mga selyo sa basahon ug mihatag kang Juan sa pinadayag mahitungod sa unsay mahitabo niining ulahing mga adlaw. Si Daniel mitindog diha sa iyang bahin aron magdala sa iyang pagpamatuod, nga gitimbrihan hangtod sa panahon sa katapusan, sa dihang ang mensahe sa unang manulonda kinahanglan igamantala ngadto sa atong kalibotan. Kining mga butanga adunay walay kinutob nga kahinungdanon niining ulahing mga adlaw, apan samtang ‘daghan ang pagaputlihon, ug pagapapution, ug pagasulayan,’ ‘ang mga dautan magapadayon sa pagkamadautan: ug walay usa sa mga dautan ang makasabut.’” Manuscript Releases, bolyum 18, 14, 15.

The work of Jesus as the Lion of the tribe of Judah is of infinite importance, but “none” of the “wicked shall understand” his work or the message that is unsealed.

Ang buhat ni Jesus ingon nga Leon sa banay ni Juda walay kinutban ang kahinungdanon, apan “walay usa” sa mga “dautan ang makasabut” sa iyang buhat o sa mensahe nga gibuksan.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Ug siya miingon, Lakaw sa imong dalan, Daniel; kay ang mga pulong gitakpan ug gipatikan hangtud sa panahon sa katapusan. Daghan ang pagahinloan, ug pagapapution, ug pagasulayan; apan ang mga dautan magapadayon sa pagbuhat ug kadautan; ug walay bisan kinsa sa mga dautan ang makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Daniel 12:9, 10.

The testing process is represented by three steps; “purified, made white, and tried.” These three steps represent the three steps of “the everlasting gospel,” which in the first angel’s message is represented as fear God (purified), give him glory (made white) for the hour of His judgment is come (tried). Those three steps are the ‘truth,’ as represented by the first letter, thirteenth letter and last letter of the Hebrew alphabet and when those letters are brought together in that order, the Hebrew word “truth” is created.

Ang proseso sa pagsulay gilarawan pinaagi sa tulo ka lakang: “naputli, napaputi, ug nasulayan.” Kining tulo ka mga lakang nagrepresentar sa tulo ka mga lakang sa “walay-katapusang maayong balita,” nga diha sa mensahe sa unang manulonda gilarawan ingon nga kahadloki ang Dios (naputli), ihatag Kaniya ang himaya (napaputi), kay miabut na ang takna sa Iyang paghukom (nasulayan). Kining tulo ka mga lakang mao ang “kamatuoran,” sumala sa gilarawan sa unang letra, sa ikanapulog-tulo nga letra, ug sa katapusang letra sa Hebreohanon nga alpabeto, ug sa dihang kining mga letraha pagadugtongon nianang han-ay, mamugna ang Hebreohanong pulong nga “kamatuoran.”

Those three steps are the ‘way,’ for God’s way, according to Asaph in Psalms 77:13 is in the sanctuary where in the courtyard a sinner is purified by the shedding of blood. The blood is thereafter taken into the holy place which represents sanctification which is the process of being “made white.”

Kadtong tulo ka mga lakang mao ang “dalan,” kay ang dalan sa Dios, sumala kang Asaph sa Salmo 77:13, anaa sa balaang puloy-anan diin, sa sawang, ang usa ka makasasala ginahinloan pinaagi sa pag-ula sa dugo. Ang dugo unya dad-on ngadto sa balaang dapit nga nagrepresentar sa pagkabalaan, nga mao ang proseso sa “pagkahimong maputi.”

> And one of the elders answered, saying unto me, What are these which are arrayed in white robes? and whence came they? And I said unto him, Sir, thou knowest. And he said to me, These are they which came out of great tribulation, and have washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb. Revelation 7:13, 14.

> Ug usa sa mga anciano mitubag, nga nagaingon kanako, Kinsa ba kining mga sinul-oban ug mapuputi nga mga kupo? ug diin ba sila gikan? Ug ako miingon kaniya, Ginoo, ikaw nahibalo. Ug siya miingon kanako, Kini sila mao ang nanggula gikan sa dakung kasakitan, ug nanglaba sa ilang mga kupo, ug nagpaputi niini diha sa dugo sa Cordero. Pinadayag 7:13, 14.

The justified and sanctified sinner is then prepared to be “tried” in the judgment represented by the Most Holy Place. Jesus is the “way”, the “truth” and the “life”. The way is the beginning, the truth is the middle and the life is the end. If we are purified by the first step, we are on the way, which is the path of the justified.

Ang makasasala nga gipakamatarong ug gibalaan andam na dayon nga “sulayan” diha sa paghukom nga gisimbolohan sa Labing Balaan nga Dapit. Si Jesus mao ang “dalan”, ang “kamatuoran” ug ang “kinabuhi”. Ang dalan mao ang sinugdanan, ang kamatuoran mao ang taliwala, ug ang kinabuhi mao ang katapusan. Kon kita maputli pinaagi sa unang lakang, atua kita sa dalan, nga mao ang agianan sa mga gipakamatarong.

> But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. Proverbs 4:18.

> Apan ang dalan sa mga matarung sama sa masanag nga kahayag, nga nagadan-ag pa gayod ug labaw pa hangtod sa hingpit nga adlaw. Proverbio 4:18.

The second step is the manifestation of righteousness that is accomplished by His truth, for His Word is truth.

Ang ikaduhang lakang mao ang pagpadayag sa pagkamatarung nga natuman pinaagi sa Iyang kamatuoran, kay ang Iyang Pulong mao ang kamatuoran.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Balaan mo sila pinaagi sa imong kamatuoran: ang imong pulong mao ang kamatuoran. Juan 17:17.

Those justified are represented by step one, the sanctified are represented by step two. The first two steps prepare those who are justified and sanctified to enter into judgment and receive eternal life. Jesus is the way, the truth and the life.

Kadtong gipakamatarong girepresentahan sa unang lakang; kadtong gibalaan girepresentahan sa ikaduhang lakang. Ang unang duha ka mga lakang nag-andam niadtong gipakamatarong ug gibalaan aron mosulod sa paghukom ug modawat sa kinabuhing dayon. Si Jesus mao ang dalan, ang kamatuoran, ug ang kinabuhi.

> “Righteousness within is testified to by righteousness without. He who is righteous within is not hard-hearted and unsympathetic, but day by day he grows into the image of Christ, going on from strength to strength. He who is being sanctified by the truth will be self-controlled, and will follow in the footsteps of Christ until grace is lost in glory. The righteousness by which we are justified is imputed; the righteousness by which we are sanctified is imparted. The first is our title to heaven, the second is our fitness for heaven.” Review and Herald, June 4, 1895.

> “Ang pagkamatarong sa sulod gipanghimatuoran pinaagi sa pagkamatarong sa gawas. Siya nga matarong sa sulod dili tikigkasingkasing ug walay kalooy, kondili adlaw-adlaw motubo ngadto sa dagway ni Cristo, magpadayon gikan sa kusog ngadto sa kusog. Siya nga ginabalaan pinaagi sa kamatuoran magbaton ug pagpugong sa kaugalingon, ug magasunod sa mga tunob sa tiil ni Cristo hangtod nga ang grasya mawala diha sa himaya. Ang pagkamatarong nga pinaagi niini kita gipakamatarong giisip alang kanato; ang pagkamatarong nga pinaagi niini kita ginabalaan gihatag nganhi kanato. Ang nahauna mao ang atong katungod ngadto sa langit, ang ikaduha mao ang atong kahingpitan alang sa langit.” Review and Herald, June 4, 1895.

John chapter fourteen through chapter seventeen repeatedly addresses the issues of the disciple’s reaction when Christ leaves them to go to His Father. He promises to return, and he understood, (though the disciples did not), that the soon-coming crisis would produce a profound disappointment. Woven into the four chapters is the identification and definition of the Holy Spirit as the “Comforter.” The Holy Spirit is identified four times as the “Comforter” in the gospel of John, and once in first John, but there the word is translated as “advocate.” It is located nowhere else in the New Testament.

Ang kapitulo katorse hangtod sa kapitulo disisiyete sa Juan sa makadaghang higayon naghisgot sa mga isyu sa reaksyon sa tinun-an sa dihang biyaan sila ni Cristo aron moadto sa Iyang Amahan. Nagsaad Siya sa pagbalik, ug nasabtan Niya, (bisan pa nga wala kini masabti sa mga tinun-an), nga ang umaabot sa dili madugay nga krisis magahatag ug hilabihan ka lawom nga kasagmuyo. Hinabol sa sulod niining upat ka mga kapitulo ang pag-ila ug paghubad sa Espiritu Santo ingon nga “Magalilipay.” Ang Espiritu Santo giila upat ka higayon ingon nga “Magalilipay” diha sa ebanghelyo ni Juan, ug kausa sa unang Juan, apan didto ang pulong gihubad nga “manlalaban.” Wala kini makita sa bisan asa pa sa Bag-ong Tugon.

The Old Testament has a Hebrew word that has been translated as “comforter” in Ecclesiastes four verse one and in Lamentations chapter one verses nine and sixteen. All three of those references identify that oppressors have oppressed God’s people and they have no comforter to support them in the distress and disappointment they find themselves in.

Ang Daang Tugon adunay usa ka Hebreohanong pulong nga gihubad ingon nga “maghuhupay” sa Ecclesiastes 4:1 ug sa Lamentations 1:9 ug 16. Kining tulo ka mga pakisayran nagpaila nga ang mga malupigon nagdaugdaug sa katawhan sa Dios ug wala silay maghuhupay nga mosuporta kanila diha sa kalisdanan ug kapakyasan nga ilang hingkaplagan ang ilang kaugalingon.

The identification of the Holy Spirit as the “Comforter” is placed in the passage that Jesus is seeking to prepare the disciples for the great disappointment that lies just hours ahead. In that context He emphasizes that even in His absence the Holy Spirit will be present to provide them with comfort. In identifying the Holy Spirit in the context of the Comforter, Jesus specifies the characteristics of the work that the Comforter will accomplish.

Ang pag-ila sa Balaang Espiritu ingon nga “Maglilipay” gibutang diha sa maong teksto diin si Jesus nagtinguha sa pag-andam sa mga tinun-an alang sa dakong kapakyasan nga anaa na lamang pipila ka oras sa unahan. Niini nga kahimtang Iyang gipasiugda nga bisan sa Iyang pagkawala ang Balaang Espiritu magpabilin nga anaa aron sa paghatag kanila ug kalipay. Sa pag-ila sa Balaang Espiritu sulod sa kahulogan sa Maglilipay, gihisgotan ni Jesus sa tukma ang mga kinaiya sa buluhaton nga pagabuhaton sa Maglilipay.

Jesus’ repeated references of His departure and return, places that very subject at the top of the list in terms of the primary theme of the passage.

Ang subob nga mga paghisgot ni Jesus mahitungod sa Iyang pagbiya ug pagbalik nagbutang niana mismong hilisgutan sa kinatumyan sa talaan ingon nga pangunang tema sa maong teksto.

John 14:2–4, 18, 19, 28, 16:5–7, 10, 28, 17:11–13 are verses that directly address the tarrying time in the parable of the ten virgins. Included with the previous verses is the following passage that through repetition emphasizes the tarrying time, for “the Lord does not repeat things that are of no great consequence.”

Ang Juan 14:2–4, 18, 19, 28, 16:5–7, 10, 28, 17:11–13 mao ang mga bersikulo nga direkta nga naghisgot sa panahon sa paglangan diha sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Inubanan sa miaging mga bersikulo mao ang mosunod nga teksto nga pinaagi sa pag-usab nagpasiugda sa panahon sa paglangan, kay “ang Ginoo dili mag-usab sa mga butang nga walay dakong kahinungdanon.”

> A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me, because I go to the Father. Then said some of his disciples among themselves, What is this that he saith unto us, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me: and, Because I go to the Father? They said therefore, What is this that he saith, A little while? we cannot tell what he saith. Now Jesus knew that they were desirous to ask him, and said unto them, Do ye inquire among yourselves of that I said, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me? Verily, verily, I say unto you, That ye shall weep and lament, but the world shall rejoice: and ye shall be sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy. A woman when she is in travail hath sorrow, because her hour is come: but as soon as she is delivered of the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world. And ye now therefore have sorrow: but I will see you again, and your heart shall rejoice, and your joy no man taketh from you. John 16:16–22.

> Sa dili madugay, ug dili na ninyo ako makita; ug unya, sa dili madugay, makita na usab ninyo ako, kay moadto ako sa Amahan. Unya miingon ang pipila sa iyang mga tinun-an sa usag usa, Unsay buot niyang ipasabot niini nga iyang giingon kanato, Sa dili madugay, ug dili na ninyo ako makita; ug unya, sa dili madugay, makita na usab ninyo ako: ug, Kay moadto ako sa Amahan? Busa miingon sila, Unsay buot niyang ipasabot niining iyang giingon, Sa dili madugay? Wala kami makasabut sa iyang gisulti. Karon nahibalo si Jesus nga buot unta nila siyang pangutan-on, ug miingon siya kanila, Nangutana ba kamo sa usag usa mahitungod niining akong giingon, Sa dili madugay, ug dili na ninyo ako makita: ug unya, sa dili madugay, makita na usab ninyo ako? Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, magaingon ako kaninyo, nga kamo magahilak ug magabakho, apan ang kalibutan magakalipay: ug kamo magamasulub-on, apan ang inyong kasubo mahimong kalipay. Ang babaye, sa diha nga nagaanak na, may kasubo, kay miabut na ang iyang takna: apan sa diha nga makaanak na siya sa bata, dili na niya hinumdoman pa ang kagul-anan, tungod sa kalipay nga may tawong natawo sa kalibutan. Ug busa kamo karon may kasubo: apan makita ko kamo pag-usab, ug ang inyong kasingkasing magakalipay, ug ang inyong kalipay walay bisan kinsa nga makakuha gikan kaninyo. Juan 16:16–22.

At least twenty-one verses in chapter fourteen through chapter seventeen identify the period of time in which the disciples would need to wait for Christ to return. That period of time would begin at Christ’s death and continue until His return from His Father. The time they were to wait for His return symbolizes the tarrying time in the parable of the ten virgins. As with Luke’s account of the disciples of Emmaus, the disappointment of the cross is prophetically typifying the beginning of the tarrying time that follows the first disappointment.

Labing-usa ka mga bersikulo gikan sa kapitulo katorse hangtod sa kapitulo disi-siyete nag-ila sa yugto sa panahon diin ang mga tinun-an kinahanglan maghulat sa pagbalik ni Cristo. Kana nga yugto sa panahon magsugod sa kamatayon ni Cristo ug magpadayon hangtod sa Iyang pagbalik gikan sa Iyang Amahan. Ang panahon nga ilang pagahulaton alang sa Iyang pagbalik nagsimbolo sa panahon sa paglangan diha sa sambingay sa napulo ka mga ulay. Sama sa asoy ni Lucas mahitungod sa mga tinun-an sa Emaus, ang kapakyasan tungod sa krus sa matagnaong paagi naghulagway sa sinugdanan sa panahon sa paglangan nga mosunod sa unang kapakyasan.

In the first passage of the first book of the Bible we find the creation story and we recognize the three persons of the heavenly trio. In the first passage of the last book of the Bible we find the three persons of the heavenly trio. In the four chapters we are considering we find the three persons of the heavenly trio. Recognizing this fact allows us to lay John’s four chapters over the prophetic line of Genesis chapter one verse one through to chapter two verse three and over Revelation chapter one verses one through eleven.

Sa unang bahin sa unang basahon sa Biblia atong makita ang asoy sa paglalang ug atong maila ang tulo ka persona sa langitnong trio. Sa unang bahin sa kataposang basahon sa Biblia atong makita ang tulo ka persona sa langitnong trio. Sa upat ka mga kapitulo nga atong ginatan-aw, atong makita ang tulo ka persona sa langitnong trio. Ang pag-ila niini nga kamatuoran nagtugot kanato sa pagpatong sa upat ka mga kapitulo ni Juan ibabaw sa propetikong linya sa Genesis kapitulo 1 bersikulo 1 hangtod sa kapitulo 2 bersikulo 3 ug ibabaw sa Pinadayag kapitulo 1 mga bersikulo 1 hangtod 11.

In the passage Jesus says to Thomas that if a person has seen Jesus, they have seen the Father. The passage also identifies that Christ is the one who comforted the disciples by his presence, but that when he leaves, He would send “another” “comforter.” The Holy Spirit is the comforter, but Christ was also the comforter.

Diha sa maong teksto, giingnan ni Jesus si Tomas nga kon ang usa ka tawo nakakita kang Jesus, nakita usab niya ang Amahan. Gipaila usab sa maong teksto nga si Cristo mao ang naglipay ug naghatag ug kalipay sa mga tinun-an pinaagi sa Iyang presensya, apan sa dihang mobiya Siya, magapadala Siya ug “lain” nga “maglilipay.” Ang Espiritu Santo mao ang maglilipay, apan si Cristo usab mao ang maglilipay.

> If ye had known me, ye should have known my Father also: and from henceforth ye know him, and have seen him. Philip saith unto him, Lord, show us the Father, and it sufficeth us. Jesus saith unto him, Have I been so long time with you, and yet hast thou not known me, Philip? he that hath seen me hath seen the Father; and how sayest thou then, Show us the Father? John 14:7–9.

> Kon nakaila pa kamo kanako, nakaila usab unta kamo sa akong Amahan: ug sukad karon nakaila na kamo kaniya, ug nakita na ninyo siya. Miingon si Felipe kaniya, Ginoo, ipakita kanamo ang Amahan, ug igo na kana kanamo. Miingon si Jesus kaniya, Dugay na kaayo ako nga uban kaninyo, ug wala pa ba gihapon mo ako hiilhi, Felipe? Ang nakakita kanako nakakita sa Amahan; ug ngano man diay nga nagaingon ka, Ipakita kanamo ang Amahan? Juan 14:7–9.

Thomas represents those in Adventism that refuse to see the testimony of the relationship of the heavenly trio, in spite of the fact that they probably have read the testimonies which uphold that truth over and over.

Si Tomas nagrepresentar niadtong mga anaa sa Adventismo nga nagdumili sa pagtan-aw sa pagpamatuod mahitungod sa relasyon sa langitnong tulo, bisan pa sa kamatuoran nga sila tingali nakabasa sa mga pagpamatuod nga nagpalig-on niana nga kamatuoran sa makadaghan na kaayo.

> And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever; Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you. I will not leave you comfortless: I will come to you. Yet a little while, and the world seeth me no more; but ye see me: because I live, ye shall live also. John 14:16–19.

> Ug ako magaampo sa Amahan, ug Siya magahatag kaninyo ug laing Manlalaban, aron Siya magapabilin uban kaninyo hangtod sa kahangtoran; bisan ang Espiritu sa kamatuoran; nga dili madawat sa kalibotan, tungod kay kini dili makakita Kaniya, ni makaila Kaniya: apan kamo nakaila Kaniya; kay Siya nagapuyo uban kaninyo, ug anha sa sulod ninyo. Dili ko kamo biyaan nga walay kahupayan: moanhi Ako kaninyo. Sa hamubo pa nga panahon, ug ang kalibotan dili na makakita Kanako; apan kamo makakita Kanako: tungod kay Ako buhi, kamo usab mabuhi. Juan 14:16–19.

If we have seen Jesus, we have seen the Father. Jesus is the “Comforter” and the Holy Spirit is “another Comforter.” If we have seen Jesus, we have seen the Father and we have seen the Comforter. Of the five times the word comforter is used in the Bible, they are all employed by the apostle John. In the fifth reference the word is translated as “advocate.”

Kon nakita nato si Jesus, nakita nato ang Amahan. Si Jesus mao ang “Maglilipay,” ug ang Balaang Espiritu mao ang “laing Maglilipay.” Kon nakita nato si Jesus, nakita nato ang Amahan ug nakita nato ang Maglilipay. Sa lima ka higayon nga gigamit ang pulong nga maglilipay diha sa Biblia, silang tanan gigamit sa apostol nga si Juan. Sa ikalimang paghisgot, ang pulong gihubad ingon nga “manlalaban.”

> My little children, these things write I unto you, that ye sin not. And if any man sin, we have an advocate with the Father, Jesus Christ the righteous. 1 John 2:1.

> Akong gagmayng mga anak, kining mga butanga gisulat ko kaninyo, aron kamo dili makasala. Ug kon may usa ka tawo nga makasala, kita adunay manlalaban ngadto sa Amahan, si Jesu-Cristo ang matarong. 1 Juan 2:1.

If any man sin, we have a Comforter, Jesus Christ the righteous. An advocate is one who intercedes in behalf of the sinner. Paul identifies Jesus’ work as our advocate.

Kon adunay bisan kinsang makasala, aduna kita’y Manlalaban, si Jesu-Cristo nga matarung. Ang usa ka manlalaban mao ang usa nga nagpataliwala alang sa makasasala. Giila ni Pablo ang buluhaton ni Jesus ingon nga atong manlalaban.

> Who is he that condemneth? It is Christ that died, yea rather, that is risen again, who is even at the right hand of God, who also maketh intercession for us. Romans 8:34.

> Kinsa ba siya nga magahukom sa silot? Si Cristo mao ang namatay, oo hinoon, ang nabanhaw pag-usab, nga anaa usab sa too sa Dios, nga usab nagapangamuyo alang kanato. Roma 8:34.

Jesus is the sinner’s advocate, which includes that He is the comforter. In the same chapter Paul had previously identified that the Holy Spirit also makes intercession for us.

Si Jesus mao ang manlalaban alang sa makasasala, nga nagalakip nga Siya mao ang maghuhupay. Sa mao rang kapitulo si Pablo kaniadto nagpaila nga ang Espiritu Santo usab nagapangamuyo alang kanato.

> Likewise the Spirit also helpeth our infirmities: for we know not what we should pray for as we ought: but the Spirit itself maketh intercession for us with groanings which cannot be uttered. And he that searcheth the hearts knoweth what is the mind of the Spirit, because he maketh intercession for the saints according to the will of God. Romans 8:26, 27.

> Sa ingon man usab ang Espiritu nagatabang sa atong mga kaluyahon; kay kita wala mahibalo kon unsa ang angay natong iampo sumala sa kinahanglan: apan ang Espiritu gayud mao ang nagapangamuyo alang kanato uban sa mga pag-agulo nga dili malitok. Ug siya nga nagasusi sa mga kasingkasing nahibalo kon unsa ang hunahuna sa Espiritu, tungod kay siya nagapangamuyo alang sa mga balaan sumala sa kabubut-on sa Dios. Roma 8:26, 27.

Jesus and the Holy Spirit are both identified as the Comforter, and therefore they are both advocates that make intercession for us. The three persons of the heavenly trio are all represented in the passage of John we are considering, and when brought together with the first testimony of the first book of the Bible and the first testimony of the last book of the Bible the light concerning the relationship and work of the three persons of the godhead is magnified.

Si Jesus ug ang Balaang Espiritu kapuwa giila ingon nga ang Maglilipay, ug busa silang duha mga manlalaban alang kanato nga nagapangamuyo puli kanato. Ang tulo ka persona sa langitnong trio tanan girepresentahan diha sa pahayag sa Juan nga atong ginatagad, ug sa dihang ipahiusa kini uban sa nahaunang pagpamatuod sa nahaunang basahon sa Biblia ug sa nahaunang pagpamatuod sa ulahing basahon sa Biblia, ang kahayag mahitungod sa relasyon ug buluhaton sa tulo ka persona sa pagka-Dios gipadaku.

> “The Father cannot be described by the things of earth. The Father is all the fullness of the Godhead bodily, and is invisible to mortal sight. The Son is all the fullness of the Godhead manifested. The word of God declares Him to be ‘the express image of His person.’ ‘God so loved the world that He gave His only begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish, but have everlasting life.’ Here is shown the personality of the Father.

> “Ang Ama dili mahulagway pinaagi sa mga butang sa yuta. Ang Ama mao ang bug-os nga kahupnganan sa pagka-Dios sa lawasnon nga paagi, ug dili makita sa panan-aw sa kamatayonon nga tawo. Ang Anak mao ang bug-os nga kahupnganan sa pagka-Dios nga gipadayag. Ang pulong sa Dios nagpahayag mahitungod Kaniya nga Siya mao ang ‘hingpit nga dagway sa Iyang pagka-persona.’ ‘Kay gihigugma pag-ayo sa Dios ang kalibutan nga gihatag Niya ang Iyang bugtong nga Anak, aron ang bisan kinsa nga motoo Kaniya dili malaglag, kondili may kinabuhing dayon.’ Dinhi gipakita ang personalidad sa Amahan.”

> “The Comforter that Christ promised to send after He ascended to heaven, is the Spirit in all the fullness of the Godhead, making manifest the power of divine grace to all who receive and believe in Christ as a personal Saviour. There are three living persons of the heavenly trio. In the name of these three powers,—the Father, the Son, and the Holy Ghost, those who receive Christ by living faith are baptized, and these powers will cooperate with the obedient subjects of heaven in their efforts to live the new life in Christ.

> “Ang Maghuhupay nga gisaad ni Cristo nga ipadala human Siya mokayab ngadto sa langit mao ang Espiritu diha sa tibuok kapun-on sa Pagka-Dios, nga nagapadayag sa gahum sa balaanong grasya ngadto sa tanan nga modawat ug motuo kang Cristo ingon nga personal nga Manluluwas. Adunay tulo ka buhing persona sa langitnong tuloan. Sa ngalan niining tulo ka mga gahum,—ang Amahan, ang Anak, ug ang Espiritu Santo, kadtong midawat kang Cristo pinaagi sa buhing pagtoo ginabautismohan, ug kining mga gahuma magtinabangay uban sa masinugtanon nga mga sakop sa langit diha sa ilang mga paningkamot sa pagkinabuhi sa bag-ong kinabuhi diha kang Cristo.”

> “What is the sinner to do?—Believe in Christ. He is Christ’s property, bought with the blood of the Son of God. Through test and trial the Saviour redeemed human beings from the slavery of sin. What then must we do to be saved from sin?—Believe on the Lord Jesus Christ as the sin-pardoning Saviour. He who confesses his sin and humbles his heart will receive forgiveness. Jesus is the sin-pardoning Saviour as well as the only begotten Son of the infinite God. The pardoned sinner is reconciled to God through Jesus Christ our Deliverer from sin. Keeping in the path of holiness, he is a subject of the grace of God. There is brought to him full salvation, joy, and peace, and the true wisdom that comes from God.

> “Unsa may buhaton sa makasasala?—Motoo kang Cristo. Siya iya ni Cristo, nga pinalit pinaagi sa dugo sa Anak sa Dios. Pinaagi sa pagsulay ug kalisdanan giluwas sa Manluluwas ang mga tawo gikan sa pagkaulipon sa sala. Unsa man, busa, ang atong buhaton aron maluwas gikan sa sala?—Motoo sa Ginoong Jesu-Cristo ingon nga Manluluwas nga nagapasaylo sa sala. Siya nga magasugid sa iyang sala ug magpaubos sa iyang kasingkasing makadawat ug kapasayloan. Si Jesus mao ang Manluluwas nga nagapasaylo sa sala ingon man ang bugtong Anak sa walay kinutoban nga Dios. Ang makasasala nga napasaylo napauli sa pakigdait sa Dios pinaagi kang Jesu-Cristo, ang atong Manluluwas gikan sa sala. Sa pagpadayon diha sa dalan sa pagkabalaan, siya nahimong sakop sa grasya sa Dios. Gidala kaniya ang hingpit nga kaluwasan, kalipay, ug kalinaw, ug ang matuod nga kaalam nga nagagikan sa Dios.”

> “Faith in the atoning blood of Jesus Christ is the assurance of pardon. Christ can cleanse away all sin. Simple reliance on that power day by day will give the human agent keen wisdom to discern what will keep the soul in these last days from the bondage of sin. By faith and prayer, through the knowledge of Christ, he is to work out his own salvation.

> “Ang pagtoo sa nag-ula nga dugo ni Jesu-Cristo isip halad-pasig-uli mao ang kasigurohan sa kapasayloan. Si Cristo makahimo sa paghinlo sa tanang sala. Ang yano nga pagsalig nianang gahom ad-adlaw magahatag sa tawhanong galamiton ug matngon nga kaalam sa pag-ila kon unsa ang magabantay sa kalag niining ulahing mga adlaw gikan sa pagkaulipon sa sala. Pinaagi sa pagtoo ug pag-ampo, pinaagi sa kahibalo kang Cristo, kinahanglan niyang buhaton ang iyang kaugalingong kaluwasan.”

> “The Holy Spirit recognizes and guides us into all truth. God has given His only begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish but have everlasting life. Christ is the sinner’s Saviour. Christ’s death has redeemed the sinner. This is our only hope. If we make a full surrender of self, and practice the virtues of Christ, we shall gain the prize of eternal life.

> “Ang Balaang Espiritu nag-ila ug nagamando kanato ngadto sa tanang kamatuoran. Gihatag sa Dios ang Iyang bugtong Anak, aron ang bisan kinsa nga motoo Kaniya dili malaglag kondili makabaton sa kinabuhing walay katapusan. Si Cristo mao ang Manluluwas sa makasasala. Ang kamatayon ni Cristo nagtubos sa makasasala. Mao kini ang atong bugtong paglaum. Kon magahimo kita sa hingpit nga pagtugyan sa kaugalingon, ug magabuhat sa mga hiyas ni Cristo, madawat nato ang ganti sa kinabuhing dayon.

> “‘He that believeth in the Son, hath the Father also.’ He who has continual faith in the Father and the Son has the Spirit also. The Holy Spirit is his comforter, and he never departs from the truth.” Bible Training School, March 1, 1906.

> “‘Ang nagatoo sa Anak, anaa usab kaniya ang Amahan.’ Ang may padayonng pagtoo sa Amahan ug sa Anak anaa usab kaniya ang Espiritu. Ang Balaang Espiritu mao ang iyang maglilipay, ug dili gayod siya mobiya gikan sa kamatuoran.” Bible Training School, Marso 1, 1906.

Beyond the added light of the work and relationship of the heavenly trio, the identification of the heavenly trio in the passage provides a witness that these four chapters are to be aligned with the message that is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah.

Gawas sa dugang nga kahayag mahitungod sa buhat ug relasyon sa langitnong tulo, ang pag-ila sa langitnong tulo diha sa maong pahayag naghatag ug pamatuod nga kining upat ka mga kapitulo pagahan-ay uban sa mensahe nga karon giablihan na sa Leon sa banay ni Juda.

The witness in the story of the disciples of Emmaus, represents three testimonies that identify that the disappointment and tarrying times that followed the cross represents the disappointment and tarrying time that follows the first disappointment. There is another witness that upholds that the history represented in John’s four chapters represents the circumstances of the first disappointment.

Ang pagpamatuod diha sa sugilanon sa mga tinun-an sa Emaus nagrepresentar sa tulo ka mga pagpamatuod nga nagpaila nga ang kapakyasan ug ang panahon sa paglangan nga misunod sa krus nagrepresentar sa kapakyasan ug panahon sa paglangan nga misunod sa unang kapakyasan. Aduna pay laing pagpamatuod nga nagpalig-on nga ang kasaysayan nga girepresentahan sa upat ka mga kapitulo ni Juan nagrepresentar sa mga kahimtang sa unang kapakyasan.

The final verse of the creation story that is the first truth mentioned in God’s Word ends with three words, and each of those words begin with one of the three letters that create the word truth, and they do so in the correct order. The creation story in Genesis begins with the words, “In the beginning” and it ends with the three words “God created and made.”

Ang katapusang bersikulo sa sugilanon sa paglalang—nga mao ang unang kamatuoran nga gihisgotan sa Pulong sa Dios—natapos sa tulo ka mga pulong, ug ang matag usa nianang mga pulonga nagsugod sa usa sa tulo ka mga letra nga naglangkob sa pulong nga kamatuoran, ug kini gibuhat nila sa husto nga han-ay. Ang sugilanon sa paglalang sa Genesis nagsugod sa mga pulong, “Sa sinugdan,” ug natapos kini sa tulo ka mga pulong, “Ang Dios nagbuhat ug naghimo.”

The first letter of those three words when combined create the word truth. The creation story starts with the “beginning” and ends with the word symbolically represented by the letters that represent the Alpha and Omega. So too, in the opening passage of the last book of the Bible Jesus is twice identified as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. Those three letters which represent the Alpha and Omega provide still another witness that the passage in John must be brought together with the prophetic line at the beginning of Genesis and the prophetic line at the beginning of Revelation. That testimony is recognized within the description of the work of the Comforter. The work of the Comforter is the three-step work represented by those same three Hebrew letters. The signature of Alpha and Omega allows us to place these four chapters in the context of the message of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes.

Ang unang mga titik niadtong tulo ka mga pulong, kon pagahiuson, nagamugna sa pulong nga kamatuoran. Ang sugilanon sa paglalang nagsugod sa “sinugdanan” ug natapos sa pulong nga simbolikong girepresentahan sa mga titik nga nagarepresentar sa Alpha ug Omega. Sa ingon usab, sa pangbukas nga bahin sa ulahing basahon sa Biblia si Jesus kaduha nga giila ingon nga Alpha ug Omega, ang sinugdanan ug ang katapusan, ang nahauna ug ang naulahi. Kadtong tulo ka mga titik nga nagarepresentar sa Alpha ug Omega nagahatag pa ug laing pagpamatuod nga ang bahin diha sa Juan kinahanglan pagahiuson uban sa linya nga matagnaon sa sinugdanan sa Genesis ug sa linya nga matagnaon sa sinugdanan sa Pinadayag. Kining pagpamatuod mailhan sulod sa paghulagway sa buluhaton sa Manlalaban. Ang buluhaton sa Manlalaban mao ang tulo-ka-lakang nga buluhaton nga girepresentahan niadtong mao rang tulo ka mga Hebreohanong titik. Ang pirma sa Alpha ug Omega nagtugot kanato sa pagbutang niining upat ka mga kapitulo sulod sa konteksto sa mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga ginabuksan sa dili pa sirhan ang panahon sa pagsulay.

The seven thunders represent four specific waymarks (points in time) and three specific periods of time that begin with the waymark of the descent of an angel that is to lighten the earth with His glory. That waymark was a point in time. The second waymark (point in time) is the first disappointment, that ushers in the period of the tarrying time. The tarrying time leads to the third waymark (point in time) where a truth is unsealed and that produces a movement. The movement concludes at the fourth waymark (point in time) represented as judgment. Those four waymarks and the three periods of time each represent a thunder, totaling seven thunders. They also represent a four-three combination.

Ang pito ka dalugdog nagrepresentar sa upat ka piho nga mga timaan sa panahon (mga punto sa panahon) ug sa tulo ka piho nga mga yugto sa panahon nga nagsugod uban sa timaan sa panahon sa pagkanaog sa usa ka manulonda nga magahayag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya. Kana nga timaan sa panahon usa ka punto sa panahon. Ang ikaduhang timaan sa panahon (punto sa panahon) mao ang unang kapakyasan, nga nagpasulod sa yugto sa panahon sa paglangan. Ang panahon sa paglangan nagdala ngadto sa ikatulong timaan sa panahon (punto sa panahon) diin ang usa ka kamatuoran gibuksan gikan sa pagkaselyado ug kini nagmugna ug usa ka kalihokan. Ang maong kalihokan matapos sa ikaupat nga timaan sa panahon (punto sa panahon) nga girepresentar ingon nga paghukom. Kining upat ka mga timaan sa panahon ug kining tulo ka mga yugto sa panahon ang matag usa nagrepresentar ug usa ka dalugdog, nga sa kinatibuk-an pito ka mga dalugdog. Nagrepresentar usab kini ug usa ka kombinasyon nga upat-tulo.

In earlier articles we have identified that the pioneer understanding of the seven churches, the seven seals and the seven trumpets acknowledge a ‘four-three combination.’ The first four churches, seals and trumpets are distinct from the last three churches, seals and trumpets. The seven thunders represent four waymarks, but within those four waymarks are three periods of time. The divine combination of ‘four and three’ that in the book of Revelation is established upon three witnesses (churches, seals and trumpets), and those witnesses testify to the validity of the ‘four and three’ combination of the book of Revelation’s seven thunders.

Sa nangaging mga artikulo atong gipaila nga ang pagsabot sa mga pioneer mahitungod sa pito ka mga iglesia, sa pito ka mga selyo, ug sa pito ka mga trumpeta nag-ila sa usa ka ‘kombinasyon sa upat ug tulo.’ Ang unang upat ka mga iglesia, mga selyo, ug mga trumpeta lahi gikan sa ulahing tulo ka mga iglesia, mga selyo, ug mga trumpeta. Ang pito ka mga dalugdog nagrepresentar ug upat ka mga timaan sa dalan, apan sulod nianang upat ka mga timaan sa dalan anaa ang tulo ka mga yugto sa panahon. Ang balaang kombinasyon sa ‘upat ug tulo’ nga diha sa basahon sa Pinadayag natukod ibabaw sa tulo ka mga saksi (mga iglesia, mga selyo, ug mga trumpeta), ug kining mga saksi nagpamatuod sa kabalido sa kombinasyon sa ‘upat ug tulo’ sa pito ka mga dalugdog sa basahon sa Pinadayag.

Yet embedded within the line of history represented by the seven thunders is another hidden and distinct line of prophecy that possesses three waymarks that are distinct from the symbol represented as seven thunders. Therefore, when we consider the prophetic relation of the seven thunders with the hidden history that is now being unsealed, we find that the seven thunders present four waymarks (points in time) and the hidden history presents three waymarks (points in time.) Like unto the churches, seals, trumpets and thunders the hidden history represents three waymarks that are connected with the four waymarks of the seven thunders. The hidden history also possesses a three-four combination.

Apan, sulod sa linya sa kasaysayan nga girepresentahan sa pito ka mga dalogdog, adunay laing tinago ug lahi nga linya sa tagna nga may tulo ka mga timaan sa dalan nga lahi gikan sa simbolo nga girepresentahan ingon nga pito ka mga dalogdog. Busa, sa dihang atong tagdon ang profetikanhong kalabutan sa pito ka mga dalogdog uban sa tinagong kasaysayan nga karon ginabuksan na, atong makita nga ang pito ka mga dalogdog nagapresentar ug upat ka mga timaan sa dalan (mga punto sa panahon) ug ang tinagong kasaysayan nagapresentar ug tulo ka mga timaan sa dalan (mga punto sa panahon). Sama sa mga iglesia, mga patik, mga trumpeta ug mga dalogdog, ang tinagong kasaysayan nagarepresentar ug tulo ka mga timaan sa dalan nga nadugtong sa upat ka mga timaan sa dalan sa pito ka mga dalogdog. Ang tinagong kasaysayan usab adunay usa ka kombinasyon nga tulo-upat.

In the hidden history which is embedded within the seven thunders, there are three distinct waymarks that are each a ‘point in time,’ and the first and last of those three waymarks represent a disappointment. There is a distinct ‘period of time’ between the first and second waymarks and a distinct ‘period of time’ between the second and third points in time. The word “disappointment” evolved from the concept of a missed appointment and carries with its definition the emphasis of a point in time. Midnight is also a specific time. The hidden history is portrayed by three points in time separated by two periods of time; the tarrying time and the seventh month movement.

Sa tinagong kasaysayan nga nalakip sulod sa pito ka dalugdog, adunay tulo ka lahi nga mga timaan sa dalan nga ang matag usa mao ang usa ka “takna sa panahon,” ug ang nahauna ug ang naulahi niadtong tulo ka mga timaan sa dalan nagrepresentar sa usa ka kapakyasan sa gipaabot. Adunay usa ka piho nga “panahon” tali sa nahauna ug ikaduhang mga timaan sa dalan ug usa ka lahi usab nga “panahon” tali sa ikaduha ug ikatulong mga takna sa panahon. Ang pulong nga “kapakyasan sa gipaabot” mitungha gikan sa konsepto sa usa ka wala maabot nga tinudlong takna ug gidala sa kahulogan niini ang paghatag og gibug-aton sa usa ka takna sa panahon. Ang tungang gabii usab usa ka piho nga takna. Ang tinagong kasaysayan gihulagway pinaagi sa tulo ka mga takna sa panahon nga gibulag sa duha ka mga panahon; ang panahon sa paglangan ug ang kalihokan sa ikapito nga bulan.

The first waymark of the hidden history identifies a disappointment and the last waymark also identifies a disappointment. Therefore, from the first disappointment on unto the last disappointment is a hidden line of prophecy that possesses the same three steps as do all reform lines. It also possesses the signature of Alpha and Omega, for the three letters that create “truth” correspond to the three waymarks that begin and end with a disappointment. That hidden history within the seven thunders is the truth that the Lion of the tribe of Judah is currently unsealing.

Ang unang ilhanan sa tago nga kasaysayan nagtimaan sa usa ka kapakyasan, ug ang katapusang ilhanan nagtimaan usab sa usa ka kapakyasan. Busa, gikan sa unang kapakyasan hangtod sa katapusang kapakyasan anaa ang usa ka tinagong linya sa tagna nga nagbaton sa samang tulo ka mga lakang sama sa tanan nga mga linya sa reporma. Nagbaton usab kini sa timailhan sa Alpha ug Omega, kay ang tulo ka mga letra nga nagmugna sa “kamatuoran” nagkatumbas sa tulo ka mga ilhanan nga nagsugod ug natapos pinaagi sa usa ka kapakyasan. Kana nga tinagong kasaysayan sulod sa pito ka mga dalugdog mao ang kamatuoran nga sa pagkakaron ginabuksan sa Leon sa banay ni Juda ang mga timri.

The passage in John we are considering is introduced in the previous chapter with the Last Supper, emphasizing that the message of these four chapters is to be eaten. Those four chapters end with the walk to Gethsemane. The narrative takes place in the movement from the eating until the crisis of the cross begins. Prophetically the setting of the four chapters defines the last message that is to be eaten before the judgment. The message that leads to judgment closing, is the message that is unsealed in the book of Revelation, just before judgment closes.

Ang teksto sa Juan nga atong ginasusi gipaila sa miaging kapitulo pinaagi sa Panihapon sa Ginoo, nga nagpasiugda nga ang mensahe niining upat ka mga kapitulo kinahanglan kan-on. Kining upat ka mga kapitulo matapos sa paglakaw paingon sa Getsemani. Ang sugilanon nahitabo sulod sa paglihok gikan sa pagkaon hangtod nga nagsugod ang krisis sa krus. Sa matagnaong paagi, ang kahimtang niining upat ka mga kapitulo naghulagway sa ulahing mensahe nga kinahanglan kan-on sa dili pa ang paghukom. Ang mensahe nga modala ngadto sa pagtapos sa paghukom mao ang mensahe nga gibuklad sa basahon sa Pinadayag, sa wala pa matapos ang paghukom.

The disciples and Jesus are at the point in prophetic history where they are being informed of the tarrying time. In Millerite history the Lord removed His hand to produce the understanding of the message of the Midnight Cry, but the understanding that produced the message of Samuel Snow also informed the Millerites that they were in the tarrying time of the ten virgins. The disciples had just eaten the Last Supper and as they were digesting the message Christ explained the tarrying time in John’s four chapters.

Ang mga tinun-an ug si Jesus anaa sa punto sa propetikong kasaysayan diin sila gipahibalo mahitungod sa panahon sa paglangay. Sa kasaysayan sa mga Millerite, gikuha sa Ginoo ang Iyang kamot aron maporma ang pagsabot sa mensahe sa Midnight Cry, apan ang pagsabot nga mipamunga sa mensahe ni Samuel Snow maoy usab nagpahibalo sa mga Millerite nga anaa sila sa panahon sa paglangay sa napulo ka ulay. Ang mga tinun-an bag-o pa lamang mikaon sa Katapusang Panihapon, ug samtang ilang gitunaw ang mensahe, gipatin-aw ni Cristo ang panahon sa paglangay diha sa upat ka mga kapitulo ni Juan.

Samuel Snow’s understanding can be documented as a series of articles, that developed the final understanding represented as the Midnight Cry message. As his message was developing, he also presented the message at a series of camp meetings. The series of articles leading to the camp meetings ultimately brought him to the Exeter camp meeting, which lasted six days. Prophetically the message of the Midnight Cry is progressively developed over a period of time. The four chapters in John take place in the prophetic history where the message is being developed.

Ang pagsabot ni Samuel Snow mahimong madokumento ingon nga usa ka hugpong sa mga artikulo, nga maoy naugmad ngadto sa kataposang pagsabot nga girepresentahan ingon nga mensahe sa Midnight Cry. Samtang ang iyang mensahe nagakahinog, iyang usab gipresentar ang mensahe diha sa usa ka sunod-sunod nga mga camp meeting. Ang hugpong sa mga artikulo nga nag-una ngadto sa mga camp meeting sa katapusan nagdala kaniya ngadto sa Exeter camp meeting, nga milungtad ug unom ka adlaw. Sa matagnaong paagi, ang mensahe sa Midnight Cry anam-anam nga naugmad sulod sa usa ka yugto sa panahon. Ang upat ka mga kapitulo diha sa John nahitabo sa matagnaong kasaysayan diin ang mensahe ginaugmad.

In John’s four chapters we have the work of the Holy Spirit defined as three steps; conviction of sin, righteousness and judgment. These three steps are also the three waymarks of the hidden history embedded within the seven thunders.

Sa upat ka kapitulo ni Juan atong makita ang buluhaton sa Balaang Espiritu nga gihubit ingon nga tulo ka mga lakang: pagpakasad sa sala, pagkamatarong, ug paghukom. Kining tulo ka mga lakang mao usab ang tulo ka mga timailhan sa dalan sa tinagong kasaysayan nga nalakip sulod sa pito ka mga dalugdog.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:7–14.

> Apan sultihan ko kamo sang kamatuoran; ang akon paghalin mapuslanon para sa inyo; kay kon indi ako maghalin, ang Manlilipay indi magkari sa inyo; apang kon ako maglakat, ipadala ko siya sa inyo. Kag kon mag-abot na siya, pakitaan niya sang sala ang kalibutan, kag sang pagkamatarong, kag sang paghukom: Sang sala, tungod kay wala sila nagatoo sa akon; sang pagkamatarong, tungod kay makadto ako sa akon Amay, kag indi na ninyo ako makita; sang paghukom, tungod kay ang prinsipe sang sini nga kalibutan nahukman na. Madamo pa ako sang mga butang nga isugid sa inyo, apang indi pa ninyo ini masarangan subong. Apang kon mag-abot na siya, ang Espiritu sang kamatuoran, siya magamando sa inyo ngadto sa bug-os nga kamatuoran: kay indi siya magahambal halin sa iya kaugalingon; kundi ang bisan ano nga iya mabatian, amo ina ang iya igahambal: kag ipakita niya sa inyo ang mga butang nga magaabot. Siya magahimaya sa akon: kay batunon niya ang akon, kag ipakita niya ini sa inyo. Juan 16:7–14.

In Millerite history, Jesus did not return to end the tarrying time at the Midnight Cry. He removed His hand, and poured out or sent the Holy Spirit. The Holy Spirit represented as the Comforter, came to dispel the disappointment. He came to provide comfort to those who have been chosen, but who were perplexed by the disappointment of a failed prediction.

Sa kasaysayan sa mga Millerite, si Jesus wala mibalik aron tapuson ang panahon sa paglangan sa Tinga sa Tungang Gabii. Gikuha Niya ang Iyang kamot, ug gibubo o gipadala ang Espiritu Santo. Ang Espiritu Santo, nga gihulagway ingon nga ang Manlalaban, mianhi aron wagtangon ang kapakyasan. Mianhi Siya aron maghatag ug kalipay niadtong mga pinili, apan nalibog tungod sa kapakyasan sa usa ka napakyas nga panagna.

We have previously pointed out that the apostle John, Ezekiel and Jeremiah all are illustrated eating the little book that is sweet as honey in the mouth. There is a purposeful distinction between those three prophets, that is often missed.

Gipahinumdom na nato kaniadto nga ang apostol nga si Juan, si Ezequiel, ug si Jeremias, silang tanan gihulagway nga nagakaon sa diyutay nga basahon nga matam-is sama sa dugos diha sa baba. Adunay tinuyo nga kalainan tali niining tulo ka mga propeta, nga kasagaran dili mamatikdan.

Ezekiel is used to illustrate those who ate the little book, and are given a message to take to God’s apostate church. Ezekiel represents that the book that is eaten identifies the work that is then to be accomplished. He represents the message given to the former chosen people of God. His message is what binds the former chosen people into bundles destined for the fire. In John’s four chapters Jesus identifies the purpose of Ezekiel’s work.

Gigamit si Ezekiel aron ilarawan kadtong mikaon sa gamayng basahon, ug gihatagan ug mensahe nga dad-on ngadto sa apostatang iglesia sa Dios. Girepresentar ni Ezekiel nga ang basahon nga ginakaon nagailhan sa buluhaton nga unya pagatumanon. Siya nagarepresentar sa mensahe nga gihatag ngadto sa kanhing piniling katawhan sa Dios. Ang iyang mensahe mao ang nagabugkos sa kanhing piniling katawhan ngadto sa mga bugkos nga gitagana alang sa kalayo. Sa upat ka kapitulo ni Juan, giila ni Jesus ang katuyoan sa buluhaton ni Ezekiel.

> Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. He that hateth me hateth my Father also. If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me. John 15:20–26.

> Hinumdomi ang pulong nga akong giingon kaninyo: Ang ulipon dili labaw sa iyang agalon. Kon gilutos nila ako, pagalutoson usab nila kamo; kon gituman nila ang akong pulong, tumanon usab nila ang inyo. Apan kining tanang mga butanga pagabuhaton nila batok kaninyo tungod sa akong ngalan, kay wala nila hibaloi ang nagpadala kanako. Kon wala pa ako moanhi ug mosulti kanila, wala unta silay sala; apan karon wala na silay ikatabon sa ilang sala. Ang nagadumot kanako nagadumot usab sa akong Amahan. Kon wala pa ako magbuhat sa ilang taliwala sa mga buhat nga wala pa gayud mabuhata ni bisan kinsa nga tawo, wala unta silay sala; apan karon ilang nakita ug gidumtan kaming duha, ako ug ang akong Amahan. Apan kini nahitabo aron matuman ang pulong nga nahisulat sa ilang kasugoan: Gidumtan nila ako sa walay hinungdan. Apan sa pag-abot sa Maglilipay, nga akong ipadala kaninyo gikan sa Amahan, ang Espiritu sa kamatuoran, nga nagagikan sa Amahan, siya magapanghimatuod mahitungod kanako. Juan 15:20–26.

Ezekiel’s work, that began when he ate the book represents the presentation of a message that will be rejected, but the rejection is the evidence that they hate God and have fully filled their cup of probationary time.

Ang buluhaton ni Ezekiel, nga nagsugod sa dihang iyang gikaon ang basahon, nagrepresentar sa pagpahayag sa usa ka mensahe nga isalikway, apan ang maong pagsalikway mao ang ebidensiya nga sila nagdumot sa Dios ug hingpit nang napuno ang ilang takos sa panahon sa pagsulay.

> And he said unto me, Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious nation that hath rebelled against me: they and their fathers have transgressed against me, even unto this very day. For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:3–5.

> Ug siya miingon kanako, Anak sa tawo, ginapadala ko ikaw ngadto sa mga anak sa Israel, ngadto sa usa ka masukihong nasod nga misukol batok kanako: sila ug ang ilang mga amahan nakalapas batok kanako, bisan hangtod niining maong adlawa. Kay sila mga anak nga mabagaon ug kasingkasing nga malig-on sa pagkagahi. Ginapadala ko ikaw ngadto kanila; ug magaingon ikaw kanila, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios. Ug sila, mamati man sila, o dili man sila mamati, (kay sila usa ka masukihong panimalay,) mahibalo gihapon nga adunay usa ka manalagna sa ilang taliwala. Ezekiel 2:3–5.

Ezekiel’s work was as a witness against the former covenant people, as was Christ with the quibbling Jews and thus Ezekiel’s message is the final warning message that binds the former covenant people as tares as a bundle, destined for the fire of destruction.

Ang buluhaton ni Ezekiel nahimong usa ka saksi batok sa kanhing katawohan sa tugon, maingon kang Cristo taliwala sa mga mapakiglalisong Judio; busa ang mensahe ni Ezekiel mao ang katapusang mensahe sa pasidaan nga nagabugkos sa kanhing katawohan sa tugon ingon nga mga bunglayon diha sa usa ka bugkos, gitagana alang sa kalayo sa pagkalaglag.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 118.

> “Unya nakita ko ang ikatulong manulonda. Miingon ang manulonda nga nag-uban kanako, ‘Makahahadlok ang iyang buluhaton. Makalilisang ang iyang misyon. Siya mao ang manulonda nga magapili sa trigo gikan sa mga bunglayon, ug magaselyo, o magahugpong, sa trigo alang sa langitnong dapa. Kining mga butanga kinahanglan maoy magasakop sa tibuok hunahuna, sa tibuok pagtagad.’” Early Writings, 118.

The work represented with the eating of the little book begins when the mighty angel descends with a little book in his hand. In the first angel’s history that took place on August 11, 1840 and in the history of the third angel it took place on September 11, 2001. Both those dates represent fulfillments of prophecies associated with either Islam of the second woe or Islam of the third woe respectively. That is why Isaiah in chapter twenty-two, when describing the crisis in the valley of vision for the Philadelphians and the Laodiceans identifies that the Laodiceans, which were the chosen people of Protestantism in 1840 and Adventism who were the chosen people in 2001 were “bound by the archers.” The archers of Bible prophecy are Islam, and when the vision of Islam was fulfilled in 1840 and in 2001, the former chosen people rejected the prophecy of Islam as presented by those represented by Ezekiel. They were there and then bound as tares. The work of Ezekiel was to remove the “cloak” covering “their sin,” which is represented by Jesus as hatred for God.

Ang buhat nga girepresentahan pinaagi sa pagkaon sa gamayng basahon nagsugod sa dihang ang gamhanang manulonda mikunsad nga may gamayng basahon diha sa iyang kamot. Sa kasaysayan sa unang manulonda kini nahitabo niadtong Agosto 11, 1840, ug sa kasaysayan sa ikatulong manulonda kini nahitabo niadtong Septiyembre 11, 2001. Kining duha ka mga petsa nagrepresentar sa mga katumanan sa mga tagna nga may kalabutan, matag-usa, sa Islam sa ikaduhang kasakitan o sa Islam sa ikatulong kasakitan. Mao kana ang hinungdan nga si Isaias sa kapitulo baynte-dos, sa paghulagway sa krisis sa walog sa panan-awon alang sa mga taga-Philadelphia ug sa mga taga-Laodicea, nagaila nga ang mga taga-Laodicea, nga mao ang piniling katawohan sa Protestantehanon niadtong 1840 ug ang Adventismo nga mao ang piniling katawohan niadtong 2001, “gigapos sa mga magpapana.” Ang mga magpapana sa tagna sa Biblia mao ang Islam, ug sa dihang natuman ang panan-awon mahitungod sa Islam niadtong 1840 ug niadtong 2001, ang kanhing piniling katawohan misalikway sa tagna mahitungod sa Islam sumala sa gipresentar niadtong mga girepresentahan ni Ezequiel. Didto ug niadtong higayona sila gigapos ingon nga mga bunglayon. Ang buhat ni Ezequiel mao ang pagtangtang sa “tabon” nga nagtabon sa “ilang sala,” nga girepresentahan ni Jesus ingon nga pagdumot batok sa Dios.

> The burden of the valley of vision. What aileth thee now, that thou art wholly gone up to the housetops? Thou that art full of stirs, a tumultuous city, a joyous city: thy slain men are not slain with the sword, nor dead in battle. All thy rulers are fled together, they are bound by the archers: all that are found in thee are bound together, which have fled from far. Isaiah 22:1–3.

> Ang palas-anon mahitungod sa walog sa panan-awon. Unsay nahitabo kanimo karon, nga misaka ka sa kinatibuk-an ngadto sa ibabaw sa mga atop? Ikaw nga napuno sa kasamok, usa ka siyudad nga magubot, usa ka malipayon nga siyudad: ang imong mga pinatay wala mapatay pinaagi sa espada, ni namatay sa gubat. Ang tanan mong mga punoan nangalagiw nga nagkahiusa, sila gigapos sa mga magpapana: ang tanan nga hingkaplagan diha kanimo gigapos nga nagkahiusa, sila nga nangalagiw gikan sa halayo. Isaias 22:1–3.

> And God was with the lad [Ishmael]; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:20.

> Ug ang Dios nag-uban sa bata [Ishmael]; ug siya mitubo, ug mipuyo sa kamingawan, ug nahimong usa ka mamamana. Genesis 21:20.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Diin walay panan-awon, ang katawhan mangawagtang; apan ang nagabantay sa kasugoan, malipayon siya. Proverbio 29:18.

Jeremiah represents those that ate the book when the mighty angel descended that was to lighten the earth with his glory, but who experienced the disappointment of the failed prediction of 1843. Jeremiah considers prophetically if God had lied. That reference connects Jeremiah with Habakkuk two.

Si Jeremias nagrepresentar niadtong mga mikaon sa basahon sa dihang mikunsad ang gamhanang manulonda nga maoy magdan-ag sa yuta pinaagi sa iyang himaya, apan nga nakasinati sa kapakyasan tungod sa napakyas nga panagna sa 1843. Giisip ni Jeremias sa paagi nga profesikanhon kon ang Dios ba namakak. Kana nga reperensiya nagdugtong kang Jeremias sa Habakuk dos.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> Motindog ako sa akong bantayanan, ug magpahiluna ako sa ibabaw sa torre, ug motutok ako aron makita kong unsay iyang igaingon kanako, ug unsay akong itubag sa diha nga pagabadlongon ako. Ug mitubag kanako si Jehova, ug miingon: Isulat ang panan-awon, ug himoa kini nga tin-aw sa ibabaw sa mga papan, aron makadalagan ang magabasa niini. Kay ang panan-awon alang pa sa gitakdang panahon, apan sa katapusan kini mosulti, ug dili magbakak: bisan pa kon kini malangan, hulata kini; kay kini sa pagkatinuod moabot, dili kini malangan. Ania karon, ang iyang kalag nga mapahitas-on dili matarong diha kaniya: apan ang matarong mabuhi pinaagi sa iyang pagtuo. Habakkuk 2:1–4.

John was used to symbolize those who experienced the sweetness and the bitter disappointment, representing the entire history of August 11, 1840 until October 22, 1844.

Gigamit si Juan aron magsimbolo niadtong mga nakasinati sa katam-is ug sa mapait nga kapakyasan, nga nagrepresentar sa tibuok kasaysayan gikan sa Agosto 11, 1840 hangtod sa Oktubre 22, 1844.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:9, 10.

> Ug miadto ako ngadto sa manulonda, ug miingon kaniya, Ihatag kanako ang gamayng basahon. Ug siya miingon kanako, Kuhaa kini, ug kaona kini sa hingpit; ug kini makapapait sa imong tiyan, apan sa imong baba matam-is kini sama sa dugos. Ug gikuha ko ang gamayng basahon gikan sa kamot sa manulonda, ug gikaon ko kini sa hingpit; ug kini sa akong baba matam-is sama sa dugos: ug sa diha-diha nga nakaon ko na kini, mipait ang akong tiyan. Pinadayag 10:9, 10.

Ezekiel represents the work of presenting the prophetic message that binds off the former chosen people that was initiated when the angel descended on August 11, 1840 and September 11, 2001.

Si Ezekiel nagrepresentar sa buluhaton sa pagpresentar sa matagnaong mensahe nga nagbugkos sa nahaunang pinili nga katawohan, nga gisugdan sa dihang ang manulonda mikunsad niadtong Agosto 11, 1840 ug Septyembre 11, 2001.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.

> Apan ikaw, anak sa tawo, pamatia ang akong igasulti kanimo; ayaw pagmasinuklanon sama nianang masinuklanong balay: buka ang imong baba, ug kaona ang akong ihatag kanimo. Ug sa diha nga mitan-aw ako, ania karon, may kamot nga gituy-od nganhi kanako; ug, tan-awa, diha niana ang usa ka linukot nga basahon; Ug gibuklad niya kini sa akong atubangan; ug kini sinulatan sa sulod ug sa gawas: ug didto sinulat ang mga pagminatay, ug pagbangotan, ug kaalaut. Labut pa siya miingon kanako, Anak sa tawo, kaona ang imong hingkaplagan; kaona kining linukot, ug lakaw, isulti sa balay sa Israel. Busa gibuka ko ang akong baba, ug iyang gipakaon kanako kadtong linukot. Ug siya miingon kanako, Anak sa tawo, ipakaon sa imong tiyan, ug pun-a ang imong mga tinae niining linukot nga akong gihatag kanimo. Unya gikaon ko kini; ug kini sa akong baba sama sa dugos tungod sa katam-is. Ezekiel 2:8–3:3.

Jeremiah represents the history of August 11, 1840 until just before the Midnight Cry.

Si Jeremias nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa Agosto 11, 1840 hangtod sa wala pa ang Pagsinggit sa Tunga-tungang Gabii.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.

> Ang imong mga pulong hingkaplagan ko, ug gikaon ko kini; ug ang imong pulong nahimong kalipay ug pagmaya sa akong kasingkasing: kay ako ginatawag sa imong ngalan, O Ginoong Dios sa mga panon. Wala ako molingkod sa katilingban sa mga mayubiton, ni maglipay; milingkod ako nga nag-inusara tungod sa imong kamot: kay imong gipuno ako sa kasuko. Nganong ang akong kasakit walay paghunong, ug ang akong samad dili na mamaayo, nga nagdumili nga ayohon? mahimo ba ikaw gayod kanako sama sa usa ka limbongan, ug sama sa mga tubig nga mapakyas? Busa mao kini ang giingon sa Ginoo, Kon mobalik ka, nan dad-on ko ikaw pag-usab, ug ikaw motindog sa akong atubangan: ug kon ilain mo ang bililhon gikan sa walay kapuslanan, ikaw mamahimong sama sa akong baba: pabalika sila kanimo; apan ayaw ikaw pagbalik ngadto kanila. Ug himoon ko ikaw ngadto niining katawohan nga usa ka kinutaang tumbagang kuta: ug makig-away sila batok kanimo, apan dili sila makadaug batok kanimo: kay ako nagauban kanimo sa pagluwas kanimo ug sa paghatod kanimo, nagaingon ang Ginoo. Ug luwason ko ikaw gikan sa kamot sa mga daotan, ug tubson ko ikaw gikan sa kamot sa mga makalilisang. Jeremias 15:16–21.

Jeremiah represents our current history and message. The current message is the Midnight Cry message that is being progressively developed at the point when God’s people represented by Jeremiah have been “filled” with “indignation” thinking their “pain” was to be “perpetual” and their “wound incurable,” a wound that was never to be healed. They have separated from the “assembly of mockers.” They no longer “rejoice” as they had when they first had eaten the book and it had been the “rejoicing of” their “heart.”

Si Jeremias nagrepresentar sa atong kasamtangang kasaysayan ug mensahe. Ang kasamtangang mensahe mao ang mensahe sa Tungang Gabii nga Paghilak, nga anam-anam nga ginapalambo sa takna nga ang katawhan sa Dios nga girepresentahan ni Jeremias napuno na sa “kapungot,” sa paghunahuna nga ang ilang “kasakit” mahimong “walay katapusan” ug ang ilang “samad dili na matambalan,” usa ka samad nga dili na gayud mamaayo. Sila mibulag gikan sa “katilingban sa mga mayubiton.” Wala na sila “magmaya” sama sa ilang gibuhat kaniadto sa dihang una nilang gikaon ang basahon ug kini nahimong “kalipay sa” ilang “kasingkasing.”

But there is counsel for those in that condition. “If thou return” and also “if thou take forth the precious from the vile” then God will return unto them. In the Hebrew “will I bring thee again” in the passage means, God will return unto them, if they return unto Him.

Apan adunay tambag alang niadtong anaa sa maong kahimtang. “Kon ikaw mobalik” ug usab “kon imong kuhaon ang bililhon gikan sa dautan” nan ang Dios mobalik ngadto kanila. Sa Hebreo, ang “pabalikon ko ikaw pag-usab” diha sa maong pahayag nagpasabot nga, ang Dios mobalik ngadto kanila, kon sila mobalik ngadto Kaniya.

> Submit yourselves therefore to God. Resist the devil, and he will flee from you. Draw nigh to God, and he will draw nigh to you. Cleanse your hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded. Be afflicted, and mourn, and weep: let your laughter be turned to mourning, and your joy to heaviness. Humble yourselves in the sight of the Lord, and he shall lift you up. James 4:7–10.

> Busa magpasakop kamo ngadto sa Dios. Suklii ang yawa, ug mopahilayo siya kaninyo. Paduol kamo sa Dios, ug moduol Siya kaninyo. Hinloi ang inyong mga kamot, kamong mga makasasala; ug putliha ang inyong mga kasingkasing, kamong mga maduhaduhaon. Pag-antos kamo, ug pagminatay, ug paghilak: ipuli ang inyong katawa sa pagminatay, ug ang inyong kalipay sa kasubo. Ipahiubos ninyo ang inyong kaugalingon sa atubangan sa Ginoo, ug Siya magabayaw kaninyo. Santiago 4:7–10.

If they will draw nigh unto God, He will draw nigh unto them. If they will do these things, then they will “stand before” the Lord and they will be God’s “mouth.” Further he instructs Jeremiah (us) that he will make His people a “fenced brazen wall” for the “wicked” and thereafter the “terrible” are going to bring a war against those represented by Jeremiah. The “wicked” are Daniel’s representation of Matthew’s foolish virgins. The “terrible” represents the three-fold union of modern Babylon during the Sunday law crisis.

Kon moduol sila ngadto sa Dios, moduol usab Siya ngadto kanila. Kon buhaton nila kining mga butanga, nan sila “motindog sa atubangan” sa Ginoo ug sila mahimong “baba” sa Dios. Dugang pa, gitudloan Niya si Jeremias (kita) nga himoon Niya ang Iyang katawohan nga usa ka “kinoralan nga tumbagaong paril” batok sa “mga daotan,” ug human niana ang “mga makahahadlok” magdala ug usa ka gubat batok niadtong girepresentahan ni Jeremias. Ang “mga daotan” mao ang representasyon ni Daniel sa buang nga mga ulay ni Mateo. Ang “mga makahahadlok” nagrepresentar sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa sa modernong Babilonia panahon sa krisis sa balaod sa Domingo.

The three prophets’ testimonies all address the same history, but they address three different aspects of the same history. Jeremiah represents those who have just experienced the first disappointment, but have not yet reached the waymark of the Midnight Cry. This is where we have been since July 18, 2020. The question is whether we will return. If we do, we will “speak” for the Lord at the very time the United States “speaks” as a dragon.

Ang mga pagpamatuod sa tulo ka manalagna tanan naghisgot sa mao rang kasaysayan, apan naghisgot sila sa tulo ka nagkalainlaing aspeto sa mao rang kasaysayan. Si Jeremias nagarepresentar niadtong mga bag-o pa lamang nakaagi sa unang kapakyasan, apan wala pa makaabot sa timailhan sa Midnight Cry. Dinhi kita nahimutang sukad pa niadtong Hulyo 18, 2020. Ang pangutana mao kon mobalik ba kita. Kon buhaton nato kini, kita “mosulti” alang sa Ginoo sa mismong panahon nga ang United States “mosulti” ingon nga usa ka dragon.

The history Jeremiah is illustrating is our current history and it is the history represented by the three hidden waymarks within the seven thunders. It is also the history where the passage in John is prophetically set, for the emphasis of the four chapters in John is the work of the Holy Spirit in comforting Jeremiah who is questioning whether he has believed a lie, and whether the message that tasted so sweet was actually failed waters.

Ang kasaysayan nga ginapakita ni Jeremias mao ang atong kasamtangang kasaysayan, ug kini mao ang kasaysayan nga girepresentahan sa tulo ka tinagong mga timaan sa dalan sulod sa pito ka mga dalogdog. Kini usab mao ang kasaysayan diin ang pahayag diha sa Juan gitakda sa paagi nga manalagnaon, kay ang paghatag og gibug-aton sa upat ka mga kapitulo sa Juan mao ang buluhaton sa Balaang Espiritu sa paglipay kang Jeremias nga nangutana kon siya ba mituo sa usa ka bakak, ug kon ang mensahe nga mitilaw nga matam-is tinuod ba nga mga tubig nga napakyas.

Jeremiah therefore represents the history from September 11, 2001 onward to July 18, 2020 when the tarrying time began as represented by three and a half symbolic days after. When I say “symbolic” I am not referring to a time prediction. I am saying that July 18, 2020 is when the two witnesses, the Bible and the Spirit of Prophecy were slain and their dead bodies were left in the street for three and a half days in Revelation eleven.

Busa si Jeremias nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa Septyembre 11, 2001 padulong sa Hulyo 18, 2020, sa dihang nagsugod ang panahon sa paglangan, ingon sa girepresentahan sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw pagkahuman. Sa dihang moingon ako og “simboliko,” wala ako nagpasabot og usa ka tagna sa panahon. Ang akong gipasabot mao nga ang Hulyo 18, 2020 mao ang panahon nga ang duha ka mga saksi, ang Biblia ug ang Espiritu sa Tagna, gipamatay ug ang ilang mga patayng lawas gibilin sa dalan sulod sa tulo ug tunga ka adlaw diha sa Pinadayag onse.

> And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth. And if any man will hurt them, fire proceedeth out of their mouth, and devoureth their enemies: and if any man will hurt them, he must in this manner be killed. These have power to shut heaven, that it rain not in the days of their prophecy: and have power over waters to turn them to blood, and to smite the earth with all plagues, as often as they will. And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:3–10.

> Ug ihatag ko sa akong duha ka mga saksi ang gahum, ug managna sila sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, nga nanagsul-ob ug sako. Kini sila mao ang duha ka kahoyng olibo, ug ang duha ka mga tangkawan nga nagatindog sa atubangan sa Dios sa yuta. Ug kon adunay bisan kinsa nga magtinguha sa pagdaot kanila, mogula ang kalayo gikan sa ilang baba, ug molamoy sa ilang mga kaaway; ug kon adunay bisan kinsa nga magtinguha sa pagdaot kanila, kinahanglan nga sa ingon niini siya pagapatyon. Kini sila may gahum sa pagsira sa langit, aron dili moulan sa mga adlaw sa ilang pagpanagna; ug may gahum usab sila ibabaw sa mga tubig sa pag-usab niini ngadto sa dugo, ug sa paghampak sa yuta sa tanang mga hampak, sa kanunay nga ilang pagabubut-on. Ug sa diha nga mahuman na nila ang ilang pagpamatuod, ang mapintas nga mananap nga mosaka gikan sa kahiladman nga walay kinutoban makiggubat batok kanila, ug modaog batok kanila, ug mopatay kanila. Ug ang ilang mga minatayng lawas magahigda sa dalan sa dakong siyudad, nga sa espirituhanong kahulogan ginatawag ug Sodoma ug Ehipto, diin usab ang atong Ginoo gilansang sa krus. Ug ang mga tawo gikan sa mga katawohan ug mga kabanayan ug mga pinulongan ug mga nasod motan-aw sa ilang mga minatayng lawas sulod sa tulo ka adlaw ug tunga, ug dili motugot nga ang ilang mga minatayng lawas igabutang sa mga lubnganan. Ug ang mga nanagpuyo sa ibabaw sa yuta magakalipay tungod kanila, ug maghudyaka, ug magpadalag mga gasa ang usa ngadto sa usa; kay kining duha ka mga manalagna nagsakit kanila nga nanagpuyo sa ibabaw sa yuta. Pinadayag 11:3–10.

The witness presented by Jeremiah’s condition is located after the disappointment, but before the Midnight Cry. Jeremiah needed to return before he could be the voice of the message of the Midnight Cry. This is our condition today. It is also the historical setting of the four chapters in John that we are considering, and it is also the history represented by the hidden history within the seven thunders.

Ang pagpamatuod nga gipakita sa kahimtang ni Jeremias nahimutang human sa kapakyasan, apan sa dili pa ang Pagsinggit sa Tungang Gabii. Gikinahanglan nga mobalik si Jeremias sa dili pa siya mahimong tingog sa mensahe sa Pagsinggit sa Tungang Gabii. Mao kini ang atong kahimtang karon. Mao usab kini ang kasaysayanong kahimtang sa upat ka mga kapitulo sa Juan nga atong ginahunahuna, ug mao usab kini ang kasaysayan nga girepresentahan sa tinagong kasaysayan sulod sa pito ka mga dalogdog.

If we consider the light connected with the “Comforter” in John’s four-chapter testimony, we find abundant evidence to recognize the narrative is about July 18, 2020, the disappointment and tarrying time, the message of the Midnight Cry which is unsealed, and the coming judgment of the Sunday law. The chapters are building upon the prophetic structure of the hidden history.

Kon atong tagdon ang kahayag nga nalangkit sa “Maghuhupay” diha sa upat ka kapitulo nga pagpamatuod ni Juan, makakaplag kita ug daghang ebidensiya sa pag-ila nga ang asoy mahitungod sa Hulyo 18, 2020, sa kasagmuyo ug sa panahon sa paglangan, sa mensahe sa Tungang-Gabing Singgit nga gibuksan na, ug sa umaabot nga paghukom sa balaod sa Domingo. Ang mga kapitulo nagatukod ibabaw sa profetikanhong estruktura sa tinagong kasaysayan.

If we are to be as God’s mouth in the soon coming crisis our work now is to “take forth the precious from the vile,” or as James identifies the same work, we are to “cleanse” our “hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded. Be afflicted, and mourn, and weep: let your laughter be turned to mourning, and your joy to heaviness. Humble yourselves in the sight of the Lord, and he shall lift you up” as an ensign in the very near future.

Kon kita mahimong sama sa baba sa Dios sa umaabot nga krisis nga haduol na kaayo, ang atong buluhaton karon mao ang “pagkuha sa bililhon gikan sa walay pulos,” o, sumala sa pag-ila ni Santiago sa maong buluhaton, kinahanglan “hinloan” nato ang atong “mga kamot, kamong mga makasasala; ug putlia ang inyong mga kasingkasing, kamong may duruha ka hunahuna. Pag-antus kamo, ug pagminatay, ug paghilak: himoa nga ang inyong katawa mausab ngadto sa pagminatay, ug ang inyong kalipay ngadto sa kasubo. Paubsa ninyo ang inyong kaugalingon sa atubangan sa Ginoo, ug siya magabayaw kaninyo” ingon nga usa ka bandila sa haduol kaayong umalabot.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.

> Ug iyang ipatindog ang usa ka bandera alang sa mga nasud, ug pagatigumon niya ang mga sinalikway sa Israel, ug pagahipuson ang mga nagkatibulaag sa Juda gikan sa upat ka tumoy sa yuta. Isaias 11:12.

We will bring our consideration of these four chapters to a conclusion in the next article.

Tapuson nato ang atong pagtagad niining upat ka mga kapitulo sa sunod nga artikulo.

Back to Articles