Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Four

Ang Basahon ni Daniel - Usa ka Gatos ug Katloan ug Upat

The Prophetic Unfolding: From September 11, 2001, to the Impending Sunday Law in the United States

Ang Propetikong Pagpadayag: Gikan sa Septiyembre 11, 2001, ngadto sa Nagkaduol nga Balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika

Author

Jeff Pippenger

Published

March 13, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand from September 11, 2001, unto the soon coming Sunday law in the United States is the prophetic period where every vision of God’s Word is fulfilled in the last days.

Ang panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sukad sa Septiyembre 11, 2001, hangtod sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos mao ang propetikong yugto diin natuman ang matag panan-awon sa Pulong sa Dios sa kaulahiang mga adlaw.

> Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. Ezekiel 12:23.

> Busa sultihi sila, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: Pahunongon ko kining sambingay, ug dili na nila kini gamiton ingon nga sambingay sa Israel; kondili ingna sila, Haduol na ang mga adlaw, ug ang katumanan sa matag panan-awon. Ezekiel 12:23.

In that line, the third angel arrives again, and in so doing, it is represented by the arrival of the third angel on October 22, 1844, unto the rebellion of 1863. The rebellion of 1863 was represented by the first rebellion of ancient Israel at Kadesh, and therefore is represented by the whole history from the Red Sea crossing until the first Kadesh rebellion. The first Kadesh rebellion typified the second Kadesh rebellion, and thus the line from the death of Aaron to the second Kadesh rebellion is repeated in the line of the sealing.

Niana nga linya, ang ikatulong manulunda miabot na usab, ug sa pagbuhat niini, kini girepresentahan pinaagi sa pag-abot sa ikatulong manulunda niadtong Oktubre 22, 1844, ngadto sa rebelyon sa 1863. Ang rebelyon sa 1863 girepresentahan pinaagi sa unang rebelyon sa karaang Israel didto sa Kadesh, ug busa girepresentahan kini sa tibuok kasaysayan sukad sa pagtabok sa Mapulang Dagat hangtod sa unang rebelyon sa Kadesh. Ang unang rebelyon sa Kadesh maoy tipo sa ikaduhang rebelyon sa Kadesh, ug sa ingon ang linya gikan sa kamatayon ni Aaron hangtod sa ikaduhang rebelyon sa Kadesh gisubli diha sa linya sa pagpatik.

It is repeated in the history of the Millerites, from 1840 unto 1844, which was typified by Christ’s baptism unto the cross, which also represented the history of the cross to the stoning of Stephen. Line upon line, each of the ancient prophets spoke about this period of time more than the days in which they lived.

Kini gisubli sa kasaysayan sa mga Millerite, gikan sa 1840 hangtod sa 1844, nga gihulagway pinaagi sa bautismo ni Cristo hangtod sa krus, nga nagrepresentar usab sa kasaysayan gikan sa krus hangtod sa pagbato kang Esteban. Tul-id ibabaw sa tul-id, ang matag usa sa karaang mga propeta misulti mahitungod niining yugtoa sa panahon labaw pa kay sa mga adlaw diin sila nagpuyo.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “Ang matag usa sa mga karaang manalagna misulti dili kaayo alang sa ilang kaugalingong panahon kondili alang sa ato, aron ang ilang pagpanagna magpabilin nga may gahum alang kanato. ‘Karon kining tanan nga mga butang nahitabo kanila ingon nga mga panig-ingnan: ug kini gisulat alang sa atong pagpahimangno, kang kinsa ang mga katapusan sa kalibotan miabut.’ 1 Corinto 10:11. ‘Dili alang sa ilang kaugalingon, kondili alang kanato sila nangalagad sa mga butang, nga karon gikapadayag kaninyo pinaagi niadtong mga nagwali sa maayong balita kaninyo pinaagi sa Espiritu Santo nga gipadala gikan sa langit; mga butang nga bisan ang mga manulonda nangandoy sa pagsud-ong.’ 1 Pedro 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Ang Biblia nagtigum ug naghiusa sa iyang mga bahandi alang niining katapusang kaliwatan. Ang tanang dagkong mga panghitabo ug mga maligdong nga panghitabo sa kasaysayan sa Daang Tugon nangahitabo na, ug nagapadayon sa pagbalik sa ilang kaugalingon diha sa iglesia niining ulahing mga adlaw.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The “last generation” is Peter’s chosen generation, which is the one hundred and forty-four thousand, and they are chosen from September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law, where they are then lifted up as an ensign. “All,” not some, but “all the great events and solemn transactions” of God’s Word, are “repeating themselves” in the “last generation” of “the church” of the “last days.” In the line of the sealing, all the books of the Bible meet and end.

Ang “katapusang kaliwatan” mao ang piniling kaliwatan ni Pedro, nga mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug sila gipili sukad sa Septiyembre 11, 2001 hangtod sa haduol na nga balaod sa Domingo, diin unya sila pagabayawon ingon nga usa ka timaan. “Ang tanan,” dili ang uban, kondili “ang tanan nga dagkong mga hitabo ug mabug-at nga mga transaksiyon” sa Pulong sa Dios, “nagbalikbalik sa ilang kaugalingon” diha sa “katapusang kaliwatan” sa “iglesia” sa “katapusang mga adlaw.” Diha sa linya sa pagpatik, ang tanang mga basahon sa Biblia magkatagbo ug matapos.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> “Diha sa Pinadayag nagtagbo ug natapos ang tanang mga basahon sa Biblia. Ania dinhi ang katimbang sa basahon ni Daniel. Ang usa maoy usa ka profesiya; ang usa maoy usa ka pinadayag. Ang basahon nga gitimrihan dili ang Pinadayag, kondili kadtong bahin sa profesiya ni Daniel nga may kalabutan sa ulahing mga adlaw. Ang manulonda nagsugo, ‘Apan ikaw, O Daniel, tak-oma ang mga pulong, ug timrihi ang basahon, bisan hangtod sa panahon sa katapusan.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

The “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that was unsealed, is the visions given to Daniel by the two great rivers of Shinar, the Ulai and the Hiddekel. Those visions represent Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, and chapter eleven verses forty through forty-five. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history where Christ, as the heavenly High Priest, eternally seals the chosen of the final generation into a relationship consisting of divine and human. Verse forty of Daniel eleven, identifies the relationship of the dragon, the beast and false prophet who together are now leading the world to Armageddon, as represented by the history of the horn of Republicanism on the earth beast that rules as the sixth kingdom of Bible prophecy during the history of verse forty. Verse forty also identifies the separation of the wise and foolish that defines the history of the horn of Protestantism in the same history, beginning in 1798 unto the soon-coming Sunday law.

Ang “bahin sa tagna ni Daniel nga may kalabotan sa katapusang mga adlaw,” nga gibuksan ang silyo, mao ang mga panan-awon nga gihatag kang Daniel tupad sa duruha ka dagkong suba sa Shinar, ang Ulai ug ang Hiddekel. Kining mga panan-awon nagrepresentar sa Daniel kapitulo walo, bersikulo trese ug katorse, ug sa kapitulo onse bersikulo kuwarenta hangtod kuwarenta ug singko. Ang panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang kasaysayan diin si Cristo, ingon nga langitnong Labaw’ng Sacerdote, sa walay katapusan nagtimri sa mga pinili sa katapusang kaliwatan ngadto sa usa ka relasyon nga naglangkob sa langitnon ug tawhanon. Ang bersikulo kuwarenta sa Daniel onse nag-ila sa relasyon sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga manalagna nga karon nagtinabangay sa pagdumala sa kalibotan padulong sa Armagedon, sumala sa girepresentahan sa kasaysayan sa sungay sa Republikanismo diha sa mananap sa yuta nga nagahari ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia sulod sa kasaysayan sa bersikulo kuwarenta. Ang bersikulo kuwarenta nag-ila usab sa pagbulag sa manggialamon ug buang nga naghulagway sa kasaysayan sa sungay sa Protestanteismo sa maong samang kasaysayan, sugod sa 1798 hangtod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo.

All “the books of the Bible” “meet and end” in the book of Revelation, and when they meet, the book of Revelation “complements” the book of Daniel, and the word “complement” means to bring to perfection. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, as represented in the book of Revelation, the prophecies of Daniel that were unsealed in the last days are brought to perfection, when they are brought together line upon line, over the line of history represented in chapter eighteen of Revelation, that begins with the voice in verses one through three, and ends with the second voice of verse four.

Ang tanang “mga basahon sa Biblia” “magtagbo ug matapos” diha sa basahon sa Pinadayag, ug sa dihang sila magtagbo, ang basahon sa Pinadayag “mukompleto” sa basahon ni Daniel, ug ang pulong nga “mukompleto” nagpasabot sa pagdala ngadto sa kahingpitan. Sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, sumala sa gihulagway diha sa basahon sa Pinadayag, ang mga tagna ni Daniel nga giablihan sa ulahing mga adlaw gidala ngadto sa kahingpitan, sa dihang sila gihiusa nga laray ibabaw sa laray, ibabaw sa laray sa kasaysayan nga gihulagway sa ikanapulog-walo nga kapitulo sa Pinadayag, nga nagsugod sa tingog sa bersikulo uno hangtod tres, ug natapos sa ikaduhang tingog sa bersikulo upat.

The perfection of the prophetic vision represented by the Hiddekel River in the book of Daniel, represents the perfection of the external vision of the enemies of God’s people who trample down the sanctuary and host. The perfection of the prophetic vision represented by the Ulai River in the book of Daniel, represents the perfection of the internal vision of Christ appearing within His people when He accomplishes the covenant promise of joining divinity with humanity upon the final chosen generation.

Ang pagkahingpit sa profetikong panan-awon nga gisimbolo sa Suba sa Hiddekel diha sa basahon ni Daniel, nagrepresentar sa pagkahingpit sa panggawas nga panan-awon sa mga kaaway sa katawhan sa Dios nga nagatamak sa balaang puloy-anan ug sa panon. Ang pagkahingpit sa profetikong panan-awon nga gisimbolo sa Suba sa Ulai diha sa basahon ni Daniel, nagrepresentar sa pagkahingpit sa sulodnon nga panan-awon ni Cristo nga nagapakita sulod sa Iyang katawhan sa dihang Iyang tumanon ang saad sa pakigsaad sa paghiusa sa pagka-Dios ug sa pagkatawo ibabaw sa katapusang pinili nga kaliwatan.

The history of the sealing that focuses upon the Republican horn of the earth beast, begins with the earth beast speaking the Patriot Act in 2001, and ends with the speaking that was represented by the Alien and Sedition Acts of 1798, which in Revelation chapter thirteen, are represented as the earth beast speaking as a dragon. The Alien and Sedition Acts of 1798, represent the end of a line that began with the speaking of the Declaration of Independence in 1776. In the middle of that period of prophetic history, the earth beast spoke the Constitution into effect in 1789.

Ang kasaysayan sa pagpatik nga nagatutok ibabaw sa Republikano nga sungay sa mananap sa yuta, nagsugod sa dihang ang mananap sa yuta misulti sa Patriot Act niadtong 2001, ug natapos sa pagsulti nga girepresentahan sa Alien and Sedition Acts sa 1798, nga diha sa Pinadayag kapitulo trese, girepresentahan ingon nga ang mananap sa yuta misulti ingon sa usa ka dragon. Ang Alien and Sedition Acts sa 1798 nagarepresentar sa katapusan sa usa ka linya nga nagsugod sa pagsulti sa Declaration of Independence niadtong 1776. Sa taliwala nianang yugto sa propetikong kasaysayan, ang mananap sa yuta misulti sa Constitution aron ikapahigayon niadtong 1789.

The speaking of 1776, aligns with the speaking of the Patriot Act, and the Alien and Sedition Acts represent the soon coming Sunday law in the United States. In the middle of that history there should be another speaking which aligns with 1789. The first voice of Revelation eighteen, verses one through three, is plainly identified as arriving when the great buildings of New York City were thrown down. The second voice of verse four, is also plainly identified as the soon-coming Sunday law. Both of those voices are divine voices, for they are both the voice of the angel who is to lighten the earth with His glory, who Sister White identifies as the first angel of Revelation fourteen. Jesus was the first angel, and He always illustrates the end of a thing with the beginning, so He is also the third angel, who is the angel that lightens the earth with His glory.

Ang pagsulti sa 1776 nagkauyon sa pagsulti sa Patriot Act, ug ang Alien and Sedition Acts nagrepresentar sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos. Sa tunga niadtong kasaysayan kinahanglan adunay laing pagsulti nga nagkauyon sa 1789. Ang unang tingog sa Pinadayag 18, bersikulo 1 hangtod 3, tin-aw nga gipaila nga nagaabot sa dihang ang dagkong mga tinukod sa Siyudad sa New York gipukan. Ang ikaduhang tingog sa bersikulo 4, tin-aw usab nga gipaila ingon nga ang hapit na moabot nga balaod sa Domingo. Kining duha ka mga tingog mga balaan nga mga tingog, kay silang duha mao ang tingog sa manulonda nga magapasanag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya, nga gipaila ni Sister White ingon nga unang manulonda sa Pinadayag 14. Si Jesus mao ang unang manulonda, ug kanunay Niyang ginailustrar ang katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan, busa Siya usab mao ang ikatulong manulonda, nga mao ang manulonda nga nagapasanag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya.

The first angel is also portrayed in Revelation chapter ten, as descending on August 11, 1840, thus typifying the descent of the angel on September 11, 2001. Sister White directly states that the angel who descended in chapter ten, was “no less a personage than Jesus Christ.” The first and second voices of Revelation eighteen, are the voice of Christ. That history is typified by 1776, 1789 and 1798, when the earth beast spoke three times. The voice of Christ that speaks in between the two voices of Revelation eighteen, is when He speaks in Revelation chapter eleven.

Ang unang manulonda gihulagway usab diha sa Pinadayag kapitulo napulo, ingon nga mikunsad niadtong Agosto 11, 1840, sa ingon nagatipo sa pagkunsad sa manulonda niadtong Septiyembre 11, 2001. Si Sister White sa tin-aw nag-ingon nga ang manulonda nga mikunsad sa kapitulo napulo, “dili ubos nga persona kay si Jesu-Cristo.” Ang una ug ikaduhang mga tingog sa Pinadayag dieciocho, mao ang tingog ni Cristo. Kana nga kasaysayan gitipo sa 1776, 1789 ug 1798, sa dihang ang mapintas nga mananap sa yuta misulti sa makatulo. Ang tingog ni Cristo nga mosulti taliwala sa duruha ka mga tingog sa Pinadayag dieciocho, mao ang panahon nga Siya mosulti sa Pinadayag kapitulo onse.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Ug human sa tulo ka adlaw ug tunga, ang Espiritu sa kinabuhi nga gikan sa Dios misulod kanila, ug sila mitindog sa ilang mga tiil; ug daku nga kahadlok miabut ibabaw niadtong mga nakakita kanila. Ug sila nakadungog ug usa ka dakung tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila: Saka kamo dinhi. Ug sila mikayab ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug ang ilang mga kaaway nakakita kanila. Pinadayag 11:11, 12.

In July of 2023, a voice from heaven (the voice of Christ) began raising up the two witnesses who had been slain in the streets by the atheistic dragon from the bottomless pit. At that point, the issues associated with the Constitution of the United States became a prophetic subject, for at the next voice, represented by 1798, the Constitution will be fully overthrown. Each of the three waymarks of 1776, 1789 and 1798, align with the three divine voices that are marked as September 11, 2001, July 2023, and the soon coming Sunday law.

Niadtong Hulyo sa 2023, usa ka tingog gikan sa langit (ang tingog ni Cristo) misugod sa pagbangon sa duha ka mga saksi nga gipamatay sa mga kadalanan sa dili motoong dragon gikan sa kahiladman nga walay kinutoban. Nianang tungora, ang mga isyu nga nalangkit sa Konstitusyon sa Tinipong Bansa sa Amerika nahimong usa ka propetikong hilisgutan, kay sa sunod nga tingog, nga girepresentahan sa 1798, ang Konstitusyon bug-os nga pagalaglagon. Ang matag usa sa tulo ka mga timaan sa dalan sa 1776, 1789, ug 1798, nagahiuyon sa tulo ka langitnong mga tingog nga gimarkahan isip Setyembre 11, 2001, Hulyo 2023, ug ang haduol nang umabot nga balaod sa Domingo.

Those three steps align with three steps of the third woe, represented by September 11, 2001, October 7, 2023 and the soon coming Sunday law when the seventh trumpet, which is the third Woe, suddenly arrives in the hour of the “great earthquake”. In 2023, the transition of both horns of the earth beast began, as represented by the secret image dream of Nebuchadnezzar. Nebuchadnezzar’s dream in chapter two, was a secret that only God could reveal, and He revealed it to those who had passed the first test represented in chapter one of Daniel.

Kadtong tulo ka mga lakang motakdo sa tulo ka mga lakang sa ikatulong kaalautan, nga girepresentahan sa Septyembre 11, 2001, Oktubre 7, 2023 ug sa haduol nang moabot nga balaod sa Dominggo sa dihang ang ikapitong trumpeta, nga mao ang ikatulong Kaalautan, sa kalit moabot sa takna sa “dakong linog”. Sa 2023, nagsugod ang pagbalhin sa duha ka mga sungay sa mananap sa yuta, ingon sa girepresentahan sa tinagong damgo nga larawan ni Nabucodonosor. Ang damgo ni Nabucodonosor sa ikaduhang kapitulo usa ka tinago nga ang Dios lamang makahimo sa pagpadayag, ug Iyang gipadayag kini ngadto kanila nga nakaagi na sa unang pagsulay nga girepresentahan sa unang kapitulo sa Daniel.

Daniel and the three worthies in chapter one who passed the first test, were those who chose to eat the heavenly food and reject the diet of Babylon. They are those represented by John in Revelation chapter ten, who take the little book out of the angel’s hand, who is no less a personage than Jesus Christ, and eat the message contained therein. They are those in John chapter six, who chose to eat the flesh and drink the blood of the heavenly manna, that the other class rejected and who then turned away from Christ and walked no more with Him forever, in chapter SIX, verse SIXTY-SIX.

Si Daniel ug ang tulo ka takus sa unang kapitulo nga nakapasar sa unang pagsulay, mao kadtong mipili sa pagkaon sa langitnong kalan-on ug misalikway sa pagkaon sa Babilonia. Sila mao kadtong girepresentahan ni Juan diha sa Pinadayag kapitulo napulo, nga mokuha sa gamayng basahon gikan sa kamot sa manulonda, nga dili ubos sa pagkatawo ni Jesu-Cristo, ug mokaon sa mensahe nga anaa niana. Sila mao usab kadtong diha sa Juan kapitulo unom, nga mipili sa pagkaon sa unod ug pag-inom sa dugo sa langitnong manna, nga gisalikway sa laing pundok ug unya mitalikod kang Cristo ug wala na gayud maglakaw uban Kaniya hangtod sa kahangturan, sa kapitulo UNOM, bersikulo SESENTA Y SEIS.

In that line Christ was teaching in Galilee, which means “a hinge” or “a turning point”. There He presented the message of the heavenly manna, that His disciples were to eat, just as John had eaten in Revelation chapter ten, and as Ezekiel had eaten in chapter three, and Jeremiah had eaten in chapter fifteen. The history represented by John in Revelation chapter ten, when he ate the little book, represented the history of the Millerites from 1840 to 1844, but it more directly represented the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand than the history of the Millerites. This is apparent in the chapter by the directions John was given when told to eat the little book.

Niadtong linya, si Cristo nagtudlo didto sa Galilea, nga nagpasabot og “usa ka bisagra” o “usa ka punto sa pagliko.” Didto Iyang gipadayag ang mensahe sa langitnong manna, nga ang Iyang mga tinun-an kinahanglan mokaon, maingon nga si Juan mikaon sa Pinadayag kapitulo 10, ug maingon nga si Ezequiel mikaon sa kapitulo 3, ug si Jeremias mikaon sa kapitulo 15. Ang kasaysayan nga girepresentahan ni Juan sa Pinadayag kapitulo 10, sa dihang iyang gikaon ang gamayng basahon, nagrepresentar sa kasaysayan sa mga Millerita gikan sa 1840 hangtod sa 1844, apan sa mas direkta kini nagrepresentar sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo kay sa kasaysayan sa mga Millerita. Kini dayag diha sa kapitulo pinaagi sa mga panudlo nga gihatag kang Juan sa dihang gisugo siya sa pagkaon sa gamayng basahon.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.

> Ug miadto ako sa manulunda, ug miingon kaniya, Ihatag kanako ang gamayng basahon. Ug miingon siya kanako, Kuhaa kini, ug kaona kini; ug pahilason niini ang imong tiyan, apan sa imong baba matam-is kini sama sa dugos. Pinadayag 10:9.

In the verse, John was told in advance of his taking and eating the little book what experience would be produced by the message he ate. The Millerites did not understand the bitter-sweet experiences in advance of their historical fulfillment of John’s symbolism of their line of prophetic history. But the one hundred and forty-four thousand have been told in advance, and are required to know. When John illustrates either the history of the movement of the first angel or the history of the third angel, the message produces two classes of worshippers, and then ends with the bitter disappointment. When Jeremiah ate the little book, he then refused to associate with the “assembly of the mockers.”

Sa bersikulo, si Juan gisultihan nang daan, sa wala pa siya mokuha ug mokaon sa gamayng basahon, kon unsang kasinatian ang pagamugnaon sa mensahe nga iyang gikaon. Ang mga Millerita wala makasabut sa mapait-matam-is nga mga kasinatian nang daan sa wala pa ang ilang kasaysayanong katumanan sa simbolismo ni Juan mahitungod sa ilang linya sa propetikong kasaysayan. Apan ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo gisultihan nang daan, ug gikinahanglan nga mahibalo. Sa dihang si Juan naghulagway sa kasaysayan sa lihok sa nahaunang manulonda o sa kasaysayan sa ikatulong manulonda, ang mensahe nagamugna ug duha ka mga hut-ong sa mga magsisimba, ug unya matapos diha sa mapait nga kapakyasan. Sa dihang gikaon ni Jeremias ang gamayng basahon, unya midumili siya sa pakig-uban sa “katiguman sa mga mabiaybiayon.”

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> Wala ako molingkod sa katilingban sa mga mayubiton, ni magmaya man; nag-inusara ako tungod sa imong kamot; kay gipuno mo ako sa kapungot. Jeremias 15:17.

When Ezekiel ate the little book, he was told to give the message to the rebels of the house of Israel, who would not listen.

Sa dihang gikaon ni Ezekiel ang gamayng basahon, gisugo siya sa paghatod sa mensahe ngadto sa mga masupilon sa banay sa Israel, nga dili mamati.

> Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. . .. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Ezekiel 3:1,7.

> Dugang giingnan niya ako, Anak sa tawo, kaona ang imong hikaplagan; kaona kining basahon nga linukot, ug umadto ka, isulti sa balay sa Israel.... Apan ang balay sa Israel dili maminaw kanimo; kay sila dili manimati kanako: kay ang tibook balay sa Israel mga masukihon ug matig-a ug kasingkasing. Ezekiel 3:1,7.

When Christ offered the heavenly bread, that was His flesh and His blood, to His home church at Galilee, the class that turned away never walked with Him again, and the fact that this occurred in chapter SIX, verse SIXTY-SIX, identifies that the eating is the first of a three-step testing process, which begins with the descent of the angel. The second test is where the two classes are manifested, whether it be the contrast of Ezekiel with the hard-hearted house of Israel, or the wise and foolish virgins of both the beginning and ending of Adventism, or Jeremiah with the assembly of mockers, or by Daniel and the three worthies in contrast with the wise men of Babylon in chapter two of Daniel.

Sa dihang gihalad ni Cristo ang makalangitnong tinapay, nga mao ang Iyang unod ug ang Iyang dugo, ngadto sa Iyang pinuy-anan nga iglesia sa Galilea, ang pundok nga mitalikod wala na gayud maglakaw uban Kaniya pag-usab, ug ang kamatuoran nga kini nahitabo diha sa kapitulo UNOM, bersikulo SESENTA Y SEIS, nagaila nga ang pagkaon mao ang nahaunang lakang sa usa ka tulo-ka-bahin nga proseso sa pagsulay, nga nagsugod sa pagkanaog sa manulonda. Ang ikaduhang pagsulay mao ang dapit diin ang duruha ka mga pundok gipadayag, bisan pa man kini mao ang pagtandi kang Ezekiel uban sa balay sa Israel nga matig-a ug kasingkasing, o ang mga ulay nga maalamon ug buang sa sinugdan ug sa katapusan sa Adventismo, o si Jeremias uban sa katilingban sa mga mayubiton, o pinaagi kang Daniel ug sa tulo ka halangdon nga mga lalaki sa pagtandi sa mga manggialamong tawo sa Babilonia diha sa ikaduhang kapitulo sa Daniel.

In the line of John chapter six, the arrival at Galilee is September 11, 2001. The message to eat the flesh and drink the blood is the history that ultimately leads to the soon-coming Sunday law. “You are what you eat”, as represented by Daniel and the three worthies in chapter one, and in John six, those who chose to eat Christ’s flesh and drink His blood, became the image of what they ate. They became the image of Christ, while the other class that turned and walked no more with Christ manifested the image of the beast. One class was the image of the Creator, the other the image of the creation. John chapter six adds the meaning of “Galilee” to September 11, 2001, for the meaning is “hinge”, thus marking the turning point for the disciples. Would they turn to the heavenly diet or the diet of Babylon? It is at prophetic turning points that Christ manifests the light for the following period, as represented by His descent in 2001, when the earth was lightened with His glory.

Sa linya sa Juan kapitulo sais, ang pag-abot sa Galilea mao ang Setyembre 11, 2001. Ang mensahe sa pagkaon sa unod ug pag-inom sa dugo mao ang kasaysayan nga sa katapusan modala ngadto sa haduol na nga balaod sa Domingo. “Ikaw mao ang imong gikaon,” ingon sa girepresentahan ni Daniel ug sa tulo ka takus diha sa kapitulo uno, ug sa Juan sais, kadtong mipili sa pagkaon sa unod ni Cristo ug pag-inom sa Iyang dugo, nahimong larawan sa ilang gikaon. Nahimo silang larawan ni Cristo, samtang ang laing pundok nga mitalikod ug wala na maglakaw uban ni Cristo nagpaila sa larawan sa mananap. Ang usa ka pundok mao ang larawan sa Magbubuhat, ang usa mao ang larawan sa binuhat. Ang Juan kapitulo sais nagdugang sa kahulogan sa “Galilea” ngadto sa Setyembre 11, 2001, kay ang kahulogan niini mao ang “bisagra,” sa ingon nagtimaan sa punto sa pagliko alang sa mga tinun-an. Motalikod ba sila ngadto sa langitnong pagkaon o sa pagkaon sa Babilonia? Anaa kini sa mga propetikong punto sa pagliko nga si Cristo nagapadayag sa kahayag alang sa mosunod nga yugto, ingon sa girepresentahan sa Iyang paglugsong niadtong 2001, sa dihang ang yuta napasidlakan sa Iyang himaya.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> “Adunay mga leksyon nga angay makat-onan gikan sa kasaysayan sa nangagi; ug ang pagtagad gitumong niini, aron ang tanan makasabut nga ang Dios nagabuhat karon sa mao rang mga pamaagi nga sa kanunay Iyang gibuhat. Ang Iyang kamot makita sa Iyang buluhaton ug taliwala sa mga nasud karon, sa ingon gihapon nga kini nakita sukad pa sa unang pagmantala sa ebanghelyo kang Adan didto sa Eden.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “Adunay mga panahon nga maoy mga takna sa pagbag-o sa kasaysayan sa mga nasud ug sa iglesya. Diha sa pagdumala sa Dios, sa dihang moabot kining nagkalainlaing mga krisis, ang kahayag alang nianang panahona igahatag. Kon kini pagadawaton, aduna’y espirituhanong pag-uswag; kon kini isalikway, mosunod ang espirituhanong pagkunhod ug pagkalunod sa barko. Ang Ginoo diha sa Iyang pulong nagpasantop sa masulongong buluhaton sa ebanghelyo sumala sa pagpadayon niini kaniadto, ug sa umaabot, bisan pa ngadto sa panapusang pakigbisog, sa dihang ang mga ahensiya ni Satanas mohimo sa ilang katapusang kahibulongang kalihokan.” Bible Echo, Agosto 26, 1895.

God always works upon the same lines of past history, and He never changes. There are “turning points” (Galilee), that are “crises,” and at those “turning points” the “light for that time is given.” The light for the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was given at the crisis that began on September 11, 2001. If that light “is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” The light produces two classes of worshippers. The light that follows the turning point represents the message which produces two classes of worshippers.

Ang Dios sa kanunay nagabuhat subay sa mao gihapong mga linya sa nangaging kasaysayan, ug Siya wala gayud mausab. Adunay mga “turning points” (Galilea), nga mga “krisis,” ug niadtong mga “turning points” ang “kahayag alang nianang panahona ginahatag.” Ang kahayag alang sa yugto sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gihatag sa krisis nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001. Kon kana nga kahayag “madawat, adunay espirituhanong pag-uswag; kon kini isalikway, mosunod ang espirituhanong pagkunhod ug pagkalunod sa pagtoo.” Ang kahayag nagamugna ug duha ka matang sa mga magsisimba. Ang kahayag nga mosunod sa maong turning point nagrepresentar sa mensahe nga nagamugna ug duha ka matang sa mga magsisimba.

Daniel chapter two illustrates the second test, the test which follows the dietary test of chapter one. In verse one of chapter one of Daniel, Judah had just been conquered by Nebuchadnezzar, who then became the first kingdom of Bible prophecy. It was a turning point in both the history of nations and of the church, it was a great crisis and the light of a dietary test was then given. Daniel and the three worthies passed the test, and then in chapter two, they again represented those who passed the second test. The second test was a test over a secret that no man, not even Nebuchadnezzar knew.

Ang ikaduhang kapitulo sa Daniel naghulagway sa ikaduhang pagsulay, ang pagsulay nga misunod sa pagsulay mahitungod sa pagkaon sa unang kapitulo. Sa bersikulo usa sa unang kapitulo sa Daniel, ang Juda bag-o pa lang napildi ni Nabucodonosor, nga unya nahimong unang gingharian sa tagna sa Biblia. Kini usa ka mahukmanong punto sa kasaysayan sa mga nasod ug sa iglesia; kini usa ka dakong krisis, ug ang kahayag sa usa ka pagsulay mahitungod sa pagkaon gihatag niadto. Si Daniel ug ang tulo ka mga takus nakapasar sa maong pagsulay, ug unya sa ikaduhang kapitulo, sila nausab nagrepresentar niadtong nakapasar sa ikaduhang pagsulay. Ang ikaduhang pagsulay maoy usa ka pagsulay mahitungod sa usa ka tinago nga walay tawo, bisan si Nabucodonosor, ang nahibalo.

The symbol of the test was the image of Nebuchadnezzar’s dream. It was a life and death test over an image that no one knew. The image identified the kingdoms of Bible prophecy, and in chapters seven and eight of Daniel, the same kingdoms of Daniel two are represented as beasts. Nebuchadnezzar’s test was the test of “the image of the beasts”, that in the last days, occurs during the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Ang simbolo sa pagsulay mao ang hulagway sa damgo ni Nebukadnezar. Kini usa ka pagsulay sa kinabuhi ug kamatayon mahitungod sa usa ka hulagway nga walay bisan kinsa nga nakaila. Ang hulagway nagpaila sa mga gingharian sa tagna sa Biblia, ug sa kapitulo pito ug walo sa Daniel, ang mao rang mga gingharian sa Daniel dos girepresentar ingon nga mga mananap. Ang pagsulay ni Nebukadnezar mao ang pagsulay sa “hulagway sa mga mananap,” nga, sa kataposang mga adlaw, mahitabo sulod sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

In the last days, the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, represented by Daniel and the three worthies. It is the test they must pass, before they are sealed, so it is the sealing-testing message that either produces a class that receives the seal of God and reflects the image of God, or a class that receives the seal of the beast, and therefore reflects the image of the beast. In Daniel chapter two the message of the image of the beast was sealed until the history when it became a life and death question. Nebuchadnezzar’s image was understood correctly by the Millerites, but in the history of the sealing a secret truth that is connected with Nebuchadnezzar’s image is unsealed, but only to those who have taken the message that was to be eaten when the turning point arrived.

Sa katapusang mga adlaw, ang pagkaporma sa larawan sa mananap maoy dakong pagsulay alang sa katawohan sa Dios, nga girepresentahan ni Daniel ug sa tulo ka takus. Mao kini ang pagsulay nga ilang kinahanglan malabyan sa dili pa sila timrihan, busa kini mao ang mensahe sa pagtimri ug pagsulay nga mahimong mopamunga ug usa ka pundok nga modawat sa timri sa Dios ug mopakita sa larawan sa Dios, o usa ka pundok nga modawat sa timri sa mananap, ug busa mopakita sa larawan sa mananap. Sa Daniel kapitulo dos, ang mensahe sa larawan sa mananap gitimrihan hangtud sa kasaysayan sa dihang nahimo kini nga usa ka pangutana sa kinabuhi ug kamatayon. Ang larawan ni Nabucodonosor nasabtan sa husto sa mga Millerite, apan sa kasaysayan sa pagtimri usa ka tinagong kamatuoran nga may kalabutan sa larawan ni Nabucodonosor ang ginabuksan, apan alang lamang niadtong midawat sa mensahe nga pagakan-on sa dihang miabot ang punto sa pagliko.

That food is the latter rain message that began when the angel of Revelation eighteen descended, and the latter rain message is the methodology of line upon line. Without eating that truth, the secret message of the formation of the image of the beast cannot be seen.

Kana nga pagkaon mao ang mensahe sa ulahing ulan nga nagsugod sa dihang mikunsad ang manulonda sa Pinadayag 18, ug ang mensahe sa ulahing ulan mao ang pamaagi sa linya ibabaw sa linya. Kon walay pagkaon nianang kamatuoran, ang tinago nga mensahe sa pagporma sa larawan sa mananap dili makita.

Ellen White was “clearly shown, that the image of the beast would be formed before probation closes.” The message of the formation of the image of the beast in Daniel two, represents a formation of the image that would only been seen in the history that followed the “turning point”, when the light would then be given. What is now understood about Nebuchadnezzar’s image is that it did not simply identify the first four kingdoms of Bible prophecy, it identified all eight kingdoms, and that understanding produces a new formation of the image-beast.

Si Ellen White “tin-aw nga gipakita, nga ang larawan sa mananap maporma sa dili pa ang panahón sa pagsulay mahuman.” Ang mensahe mahitungod sa pagkaporma sa larawan sa mananap diha sa Daniel dos, nagrepresentar sa usa ka pagkaporma sa larawan nga makita lamang sa kasaysayan nga misunod sa “turning point,” sa dihang ang kahayag igahatag na unta. Ang karon nasabtan bahin sa larawan ni Nabucodonosor mao nga kini wala lamang magpaila sa unang upat ka gingharian sa tagna sa Biblia, kondili nagpaila kini sa tanang walo ka gingharian, ug kana nga pagsabot nagmugna ug usa ka bag-ong pagkaporma sa larawan-manánap.

That truth identifies that the eighth beast, is of the seven, and it further identifies that the United States, who first forms an image of the beast, and thereafter forces the entire world to do the same, will possess the prophetic characteristic of the beast which it forms an image of. That image includes that it is the eighth, that is of the seven, and in the history of the three voices of Christ, it is marking the turning point of September 11, 2001, the voice of 2023 calling the dead, dry bones of the two witnesses to their feet, and the voice of the call out of Babylon.

Kana nga kamatuoran nag-ila nga ang ikawalong mapintas nga mananap gikan sa pito, ug kini dugang pang nag-ila nga ang Tinipong Bansa sa Amerika, nga maoy unang nagporma ug larawan sa mapintas nga mananap, ug unya mopugos sa tibuok kalibotan sa pagbuhat sa mao gihapon, makabaton sa propetikanhong kinaiya sa mapintas nga mananap nga iyang gipormahan ug larawan. Kana nga larawan nagalakip nga kini mao ang ikawalo, nga gikan sa pito, ug sa kasaysayan sa tulo ka mga tingog ni Cristo, kini nagtimaan sa puntong-pagbalhin sa Septiyembre 11, 2001, ang tingog sa 2023 nga nagtawag sa mga patay, mamala nga mga bukog sa duha ka mga saksi aron makatindog, ug ang tingog sa tawag paggula gikan sa Babilonia.

The voice of 2023 is the voice that identifies the secret of Nebuchadnezzar’s image and when it speaks.

Ang tingog sa 2023 mao ang tingog nga nag-ila sa tinago sa larawan ni Nabucodonosor ug sa panahon nga kini mosulti.

September 11, 2001 represents the period that begins there, and ends on July 18, 2020. The period of the second voice from chapter eleven, represents the period from July 18, 2020, unto the third voice at the soon-coming Sunday law. The second period that begins on July 18, 2020, includes the waymark of November 3, 2020, and the waymark of January 6, 2021, when those that had slain the two witnesses and began to rejoice and send gifts, and it includes July, 2023, when the voice in the wilderness began to sound the warning of the seventh trumpet.

Ang Septiyembre 11, 2001 nagrepresentar sa yugto nga nagsugod didto, ug natapos sa Hulyo 18, 2020. Ang yugto sa ikaduhang tingog gikan sa kapitulo onse nagrepresentar sa yugto gikan sa Hulyo 18, 2020, ngadto sa ikatulong tingog sa haduol na nga balaod sa Domingo. Ang ikaduhang yugto nga nagsugod sa Hulyo 18, 2020, naglakip sa timaan sa dalan sa Nobyembre 3, 2020, ug sa timaan sa dalan sa Enero 6, 2021, sa dihang kadtong nagpatay sa duha ka mga saksi misugod sa pagmaya ug sa pagpadala ug mga gasa, ug naglakip usab kini sa Hulyo, 2023, sa dihang ang tingog sa kamingawan misugod sa pagpatingog sa pasidaan sa ikapitong trumpeta.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

> “Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

> “Sa daplin sa suba sa Chebar, nakita ni Ezequiel ang usa ka alimpulos nga daw nagagikan sa amihanan, ‘usa ka dakung panganod, ug usa ka kalayo nga nagaputos sa iyang kaugalingon, ug may kahayag sa palibot niini, ug gikan sa taliwala niini daw ang kolor sa ambar.’ Usa ka gidaghanon sa mga ligid, nga nagasumpaki ang usa sa usa, gipalihok sa upat ka buhing binuhat. Hataas ibabaw kanilang tanan ‘mao ang dagway sa usa ka trono, nga ingon sa dagway sa usa ka batong sapiro: ug sa ibabaw sa dagway sa trono mao ang dagway nga ingon sa panagway sa usa ka tawo sa ibabaw niini.’ ‘Ug diha mipakita sa mga querubin ang porma sa kamot sa usa ka tawo ilalom sa ilang mga pako.’ Ezequiel 1:4, 26; 10:8. Ang mga ligid hilabihan kakomplikado sa pagkahan-ay nga sa unang tan-aw daw nagakahugaw kini; apan nagalihok sila diha sa hingpit nga panag-uyon. Ang mga binuhat sa langit, nga ginapalig-on ug ginamandoan sa kamot ilalom sa mga pako sa mga querubin, mao ang nagaduso niining mga ligid; sa ibabaw nila, sa ibabaw sa trono nga sapiro, mao ang Walay Katapusan; ug nagalibot sa trono ang usa ka balangaw, ang timaan sa balaang kalooy.

> “As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

> “Maingon nga ang mga kalisdanan nga sama sa mga ligid nailalom sa pagmando sa kamot nga anaa ilalom sa mga pako sa mga querubin, mao man usab ang komplikadong dagan sa mga hitabo sa katawhan nailalom sa balaang pagpugong. Sa taliwala sa panagbingkil ug kaguliyang sa mga nasod, Siya nga nagalingkod sa ibabaw sa mga querubin mao gihapon ang nagamando sa mga kalihokan sa yuta.

> “The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> “Ang kasaysayan sa mga nasod nga sunod-sunod nga nag-okupar sa panahon ug dapit nga gitagana alang kanila, nga sa walay panimuot nagpanghimatuod sa kamatuoran nga wala nila masabti ang kahulogan, nagasulti kanato. Sa matag nasod ug sa matag indibiduwal karong panahona gitudlo sa Dios ang usa ka dapit diha sa Iyang dakong laraw. Karon ang mga tawo ug ang mga nasod ginatimbang pinaagi sa hulog nga pisi diha sa kamot Niya nga dili gayud masayop. Ang tanan, pinaagi sa ilang kaugalingong pagpili, nagapahukom sa ilang kapalaran, ug ang Dios nagadumala sa tanan aron matuman ang Iyang mga katuyoan.

> “The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 177, 178.

> “Ang kasaysayan nga gimarkahan sa dakong AKO MAO sa Iyang pulong, nga nagdugtong sa matag sumpay sa profetikong kadena, gikan sa walay kataposan sa kagahapon ngadto sa walay kataposan sa umalabot, nagasulti kanato kon hain kita karon sa panulondon sa mga kapanahonan, ug unsay mahitabo nga mapaabot sa panahong moabot. Ang tanang gisulti nang daan sa tagna nga mahitabo, hangtod sa karon nga panahon, nasubay na sa mga panid sa kasaysayan, ug kita makasalig nga ang tanan nga anaa pa sa umalabot matuman sa husto niyang pagkasunodsunod.” Education, 177, 178.

Back to Articles