Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Eight

Ang Basahon ni Daniel - Numero Trenta’y Ocho

Unveiling the Jewels: William Miller’s Prophetic Dream and the Restoration of Truth

Pagpadayag sa mga Hiyas: Ang Propetikong Damgo ni William Miller ug ang Pagpahiuli sa Kamatuoran

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

In Miller’s dream he was sent a casket by an unseen hand. In his dream he was led to understand the dimensions of the casket as “six square” by “ten inches.” Ten multiplied by six squared equates to three hundred and sixty, which represents the days in a prophetic year. Miller was given a casket that contained the message he was to proclaim, and the message he was to proclaim was based upon the principle that a day in Bible prophecy represents a year. The casket was the Bible, and for Miller the Bible was to be viewed in the dimension of the “day-for-a-year” principle of Bible prophecy.

Sa damgo ni Miller gipadad-an siya ug usa ka kahon sa dili makita nga kamot. Sa iyang damgo gipasabtan siya sa mga sukod sa maong kahon ingon nga “unom ka parisukat” sa “napulo ka pulgada.” Ang napulo nga gipadaghan sa unom nga gi-square mohatag ug tulo ka gatus ug kan-uman, nga nagakahulogan sa mga adlaw sa usa ka propetikong tuig. Gihatagan si Miller ug usa ka kahon nga naglangkob sa mensahe nga iyang igamantala, ug ang mensahe nga iyang igamantala nakabase sa prinsipyo nga ang usa ka adlaw sa tagna sa Biblia nagarepresentar ug usa ka tuig. Ang kahon mao ang Biblia, ug alang kang Miller ang Biblia pagatan-awon sa sukod sa “adlaw-alang-sa-usa-ka-tuig” nga prinsipyo sa tagna sa Biblia.

> “Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

> “May kalabotan sa Pulong sa Dios ang usa ka yawi nga makabukas sa bililhong kahon, alang sa atong katagbawan ug kalipay. Gibati ko ang pagpasalamat alang sa matag silaw sa kahayag. Sa umaabot, ang mga kasinatian nga karon misteryoso kaayo alang kanato ipatin-aw. Ang pipila ka mga kasinatian tingali dili gayud nato hingpit nga masabtan hangtud nga kining may pagka-mamatayon magsul-ob sa pagka-dili-mamatay.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

There was a “key” attached to the casket in Miller’s dream which represented the methodology that Miller was led to employ.

Adunay usa ka “yawe” nga nalakip sa kabaong diha sa damgo ni Miller nga nagrepresentar sa pamaagi nga gigiyahan si Miller sa paggamit.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:—

> “Kadtong mga nalambigit sa pagpahibalo sa mensahe sa ikatulong manulonda nagsusi sa Kasulatan sumala sa mao rang pamaagi nga gisagop ni Amang Miller. Sa gamayng basahon nga adunay ulohang Mga Panan-aw sa mga Tagna ug sa Kronolohiyang Tagnaon, gihatag ni Amang Miller ang mosunod nga yano apan maalamon ug mahinungdanong mga lagda alang sa pagtoon ug paghubad sa Biblia:—”

> “[Rules one through five quoted.]

> “[Mga lagda usa hangtod lima nga gikutlo.]”

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.” Review and Herald, November 25, 1884.

> “Ang naa sa ibabaw maoy usa ka bahin niining mga lagda; ug sa atong pagtuon sa Biblia kitang tanan magabuhat ug maayo kon atong tagdon ang mga prinsipyo nga gipadayag.” Review and Herald, Nobyembre 25, 1884.

When Miller opened the casket, he found “all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Miller discovered the jewels of truths that make up the foundational truths of Adventism. The truths he found were “arranged” in perfect order and reflected the light of the sun.

Sa dihang giablihan ni Miller ang kabaong, iyang nakita “ang tanang matang ug gidak-on sa mga hiyas, diamante, mahalong mga bato, ug bulawan ug salaping sensilyo sa matag sukod ug bili, nga matahum nga gipahimutang sa ilang tagsatagsa ka dapit sulod sa kabaong; ug sa ingon nga pagkahan-ay sila mipakita ug kahayag ug himaya nga ikatandi lamang sa adlaw.” Nadiskobrehan ni Miller ang mga hiyas sa kamatuoran nga naglangkob sa mga sukaranang kamatuoran sa Adventismo. Ang mga kamatuoran nga iyang nakita “gipahimutang” sa hingpit nga kahusay ug mipakita sa kahayag sa adlaw.

Miller then placed the truths “on a center table” and called all to “come and see.” “Come and see,” is a symbol drawn from the opening of the seals in the book of Revelation, and Miller represents the wise that understand the message of Daniel that was unsealed in 1798. The truths that Miller placed upon the table, were the unsealed truths from the book of Daniel that had been unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and were to test the generation that was alive when they were unsealed. For this reason, the four beasts of Revelation associated with the first four seals, and Miller, called out for that generation to “come and see.”

Unya gibutang ni Miller ang mga kamatuoran “sa ibabaw sa sentrong lamesa” ug gitawag ang tanan sa “pag-ari ug tan-awa.” Ang “Pag-ari ug tan-awa,” maoy usa ka simbolo nga gikuha gikan sa pag-abli sa mga selyo diha sa basahon sa Pinadayag, ug si Miller nagrepresentar sa mga manggialamon nga nakasabut sa mensahe ni Daniel nga nabuksan pag-usab niadtong 1798. Ang mga kamatuoran nga gibutang ni Miller sa ibabaw sa lamesa mao ang mga kamatuoran nga nabuksan pag-usab gikan sa basahon ni Daniel, nga giablihan sa Leon sa banay ni Juda, ug gituyo aron sulayan ang kaliwatan nga buhi sa dihang kini nabuksan pag-usab. Tungod niini, ang upat ka mananap sa Pinadayag nga may kalabutan sa unang upat ka mga selyo, ug si Miller, misinggit ngadto sa maong kaliwatan sa “pag-ari ug tan-awa.”

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. And I beheld, and lo a black horse; and he that sat on him had a pair of balances in his hand. And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:1–8.

> Ug nakita ko sa dihang giablihan sa Cordero ang usa sa mga selyo, ug nadungog ko, daw sama sa dinahunog sa dalugdog, ang usa sa upat ka mananap nga nagaingon, Umari ka ug tan-awa. Ug nakita ko, ug ania karon ang usa ka maputing kabayo: ug ang nagkabayo niini may pana; ug gihatagan siya ug usa ka purongpurong: ug migula siya nga nagmadaogon, ug aron sa pagdaug. Ug sa dihang giablihan niya ang ikaduhang selyo, nadungog ko ang ikaduhang mananap nga nagaingon, Umari ka ug tan-awa. Ug migula ang laing kabayo nga mapula: ug gihatagan ug gahum ang nagkabayo niini sa pagkuha sa pakigdait gikan sa yuta, aron ang mga tawo magpinatyanay ang usa ug usa: ug gihatagan siya ug usa ka dakung espada. Ug sa dihang giablihan niya ang ikatulong selyo, nadungog ko ang ikatulong mananap nga nagaingon, Umari ka ug tan-awa. Ug nakita ko, ug ania karon ang usa ka maitom nga kabayo; ug ang nagkabayo niini may timbangan sa iyang kamot. Ug nadungog ko ang usa ka tingog sa taliwala sa upat ka mananap nga nagaingon, Usa ka takus nga trigo sa usa ka denario, ug tulo ka takus nga cebada sa usa ka denario; ug ayaw pagdauta ang lana ug ang bino. Ug sa dihang giablihan niya ang ikaupat nga selyo, nadungog ko ang tingog sa ikaupat nga mananap nga nagaingon, Umari ka ug tan-awa. Ug mitan-aw ako, ug ania karon ang usa ka luspad nga kabayo: ug ang ngalan sa nagkabayo niini mao ang Kamatayon, ug ang Hades misunod uban kaniya. Ug gihatagan sila ug gahum ibabaw sa ikaupat ka bahin sa yuta, sa pagpatay pinaagi sa espada, ug pinaagi sa gutom, ug pinaagi sa kamatayon, ug pinaagi sa mga mananap sa yuta. Pinadayag 6:1–8.

It was Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, who unsealed the book sealed with seven seals in the book of Revelation, and it was the Lion of the tribe of Judah that unsealed the jewels that Miller placed upon the table, and then proclaimed for all to “come and see.”

Si Cristo kadto, nga girepresentar ingon nga ang Leon sa banay ni Juda, nga nag-abli sa basahon nga tinimrihan sa pito ka timri diha sa basahon sa Pinadayag; ug ang Leon sa banay ni Juda usab mao ang nag-abli sa mga mutya nga gibutang ni Miller ibabaw sa lamesa, ug unya mipahibalo sa tanan nga “umari ug tan-awa.”

The truths he discovered were graphically illustrated upon the 1843 pioneer chart, which Sister White said was directed by the hand of the Lord, which was the same unseen hand that had brought Miller the casket full of jewels. The three hundred charts that were produced in 1842, were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables. Miller’s table in the center of his room represented the three hundred charts (tables) the Millerite messengers took to the world in 1842 and 1843. That chart, along with the 1850 pioneer chart, were the “tables” of Habakkuk chapter two.

Ang mga kamatuoran nga iyang nadiskobrehan gihulagway sa matin-aw kaayo diha sa tsart sa mga payunir sa 1843, nga giingon ni Sister White nga gimandoan sa kamot sa Ginoo, nga mao usab ang samang dili makita nga kamot nga nagdala kang Miller sa kahon nga puno sa mga mutya. Ang tulo ka gatus ka mga tsart nga gihimo niadtong 1842 maoy katumanan sa sugo ni Habakkuk sa pagsulat sa panan-awon ug sa paghimo niini nga matin-aw ibabaw sa mga papan. Ang lamesa ni Miller sa taliwala sa iyang lawak nagrepresentar sa tulo ka gatus ka mga tsart (mga papan) nga gidala sa mga mensaherong Millerite ngadto sa kalibotan niadtong 1842 ug 1843. Kana nga tsart, uban sa tsart sa mga payunir sa 1850, mao ang mga “papan” sa Habakkuk kapitulo dos.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

> “Ang hiniusang pagpamatuod sa mga magtutudlo ug mga pamantalaan sa Ikaduhang Pag-anhi, sa dihang nanindog sila ibabaw sa ‘orihinal nga pagtoo,’ mao nga ang pagmantala sa chart maoy katumanan sa Habakkuk 2:2, 3. Kon ang chart maoy usa ka hilisgutan sa tagna (ug kadtong nagalimod niini mibiya sa orihinal nga pagtoo), nan nagsunod nga ang BC 457 mao ang tuig nga pagasugdan sa pag-ihap sa 2300 ka mga adlaw. Gikinahanglan nga ang 1843 mao unta ang unang gimantala nga panahon aron nga ‘ang panan-awon’ ‘malangan,’ o nga adunay usa ka panahon sa paglangan, diin ang pundok sa mga ulay magduka ug matulog diha sa dakong hilisgutan sa panahon, sa dili pa sila pukawon pinaagi sa Singgit sa Tunga sa Gabii.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

The people who began to respond to the message (jewels) that was thereafter represented on Habakkuk’s table, were at first a few, but with the confirmation of the day-for-a-year principle on August 11, 1840, the people “increased to a crowd.”

Ang katawhan nga misugod sa pagtubag sa mensahe (mga mutya) nga human niana girepresentar sa lamesa ni Habakkuk, sa sinugdan pipila lamang, apan sa pagpamatuod sa prinsipyo nga usa ka adlaw alang sa usa ka tuig niadtong Agosto 11, 1840, ang katawhan “midaghan ngadto sa usa ka panon.”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “Sa mismong panahong gitino, ang Turkeya, pinaagi sa iyang mga embahador, midawat sa panalipod sa nagkahiusang mga gahom sa Uropa, ug sa ingon gibutang ang iyang kaugalingon ilalom sa pagdumala sa mga nasod nga Kristohanon. Ang hitabo mituman sa tagna sa hingpit gayud. Sa pagkahibalo niini, daghang mga katawhan nakombinsir sa pagkahusto sa mga prinsipyo sa paghubad sa tagna nga gisagop ni Miller ug sa iyang mga kauban, ug usa ka kahibulongang kusog ang gihatag ngadto sa kalihokan sa pag-anhi. Ang mga tawong inalamon ug may kahimtang nahiusa kang Miller, sa pagwali ug sa pagpatik sa iyang mga panglantaw, ug gikan sa 1840 ngadto sa 1844 ang buluhaton mikaylap sa matulin.” The Great Controversy, 334, 335.

Then the crowd began to trouble the jewels. At that point Miller is going to identify the scattering of the jewels. The word “scatter” is one of the primary symbols of Leviticus twenty-six’s “seven times,” and Miller employs some variation of the word “scatter” ten times in the presentation of his dream. “Ten” is the symbol of a test, and marks the correct understanding of the symbolic meaning of Miller’s “scattered” jewels as a prophetic test for those upon whom the ends of the world are come.

Unya ang panon nagsugod sa pagsamok sa mga hiyas. Nianang tungora, ilhon ni Miller ang pagkakatag sa mga hiyas. Ang pulong nga “katag” usa sa mga nag-unang simbolo sa “pito ka mga panahon” sa Levitico 26, ug si Miller naggamit ug usa ka porma sa pulong nga “katag” napulo ka higayon sa pagpasundayag sa iyang damgo. Ang “napulo” mao ang simbolo sa usa ka pagsulay, ug nagtimaan sa husto nga pagsabot sa simbolikong kahulogan sa “nagkatag” nga mga hiyas ni Miller ingon nga usa ka matagnaong pagsulay alang kanila nga ginaabut sa mga kinatumyan sa kalibotan.

The rejection of the jewel of the “seven times” was the first jewel set aside by Laodicean Adventism as they failed the test of Moses’ “scattering,” which had been presented by Elijah (Miller), in 1863. From that point on the jewels were to be increasingly scattered, mixed with counterfeits and ultimately fully covered up. The covering up of the precious jewels would ultimately reach a point where the casket (the Bible) would be destroyed.

Ang pagsalikway sa hiyas sa “pito ka mga panahon” mao ang unang hiyas nga gisalikway sa Laodicean Adventism sa dihang napakyas sila sa pagsulay sa “pagkatibulaag” ni Moises, nga gipadayag ni Elias (Miller), niadtong 1863. Gikan niadtong tungora ug sa unahan, ang mga hiyas labi pang pagatibulaagon, isagol sa mga peke, ug sa katapusan hingpit gayud tabonan. Ang pagtabon sa mahalong mga hiyas sa katapusan moabot sa usa ka kahimtang diin ang kabaong-hiyas (ang Biblia) pagalaglagon.

In Miller’s dream there is a marked distinction between the first “seven times” the word “scatter” is employed by Miller, and the last three times he uses the word. After he mentions “scatter” “seven times,” he “became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

Sa damgo ni Miller adunay tin-aw nga kalainan tali sa unang “pito ka mga panahon” nga gigamit ni Miller ang pulong nga “katag,” ug sa kataposang tulo ka higayon nga iyang gigamit ang maong pulong. Human niya mahisgotan ang “katag” “sa pito ka mga panahon,” siya “nahimong hingpit nga nawad-an sa kadasig ug sa kasingkasing, ug milingkod ug mihilak.”

Before Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, began his work of unsealing the book that was sealed with seven seals in the book of Revelation, John wept. John and Miller both wept when they understood the casket (God’s Word) had been buried up by counterfeit jewels.

Sa wala pa si Cristo, nga gihulagway ingon nga Leon sa banay ni Juda, nagsugod sa iyang buluhaton sa pag-abli sa basahon nga tinimrihan ug pito ka mga timri diha sa libro sa Pinadayag, si Juan mihilak. Si Juan ug si Miller parehong mihilak sa dihang ilang nasabtan nga ang casket (Pulong sa Dios) gilubong ilalom sa mga peke nga mutya.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:1–5.

> Ug nakita ko diha sa tuo nga kamot niya nga nagalingkod sa trono ang usa ka basahon nga sinulatan sulod ug sa likod, tinimrihan sa pito ka mga timri. Ug nakita ko ang usa ka gamhanang manulonda nga nagmantala sa makusog nga tingog, Kinsa ba ang takus sa pag-abli sa basahon, ug sa pagtangtang sa mga timri niini? Ug walay bisan kinsa sa langit, ni sa yuta, ni sa ilalom sa yuta, nga arang sa pag-abli sa basahon, ni bisan sa pagtan-aw niini. Ug mihilak ako sa hilabihan, tungod kay walay hingkaplagang takus sa pag-abli ug sa pagbasa sa basahon, ni bisan sa pagtan-aw niini. Ug miingon kanako ang usa sa mga anciano, Ayaw paghilak: tan-awa, ang Leon sa banay ni Juda, ang Gamut ni David, nakadaug sa pag-abli sa basahon, ug sa pagtangtang sa pito ka mga timri niini. Pinadayag 5:1–5.

Once the escalating rejection of the jewels that Miller discovered and presented to the world reached the point where the Bible (the casket) was destroyed, then Miller wept.

Sa dihang ang nagkadako nga pagsalikway sa mga mutya nga nadiskobrehan ni Miller ug iyang gipaila sa kalibotan miabot na sa punto nga ang Biblia (ang kahon nga sudlanan) gilaglag, nan si Miller mihilak.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> “Unya nakita ko nga taliwala sa mga tinuod nga mga mutya ug mga sensilyo nga ilang gipatibulaag, ilang gisabwag ang dili maihap nga kadaghanon sa mga peke nga mutya ug mga peke nga sensilyo. Hilabihan ang akong kasuko tungod sa ilang ubos nga binuhatan ug kawalay pagpasalamat, ug gibadlongan ko sila ug gisaway tungod niana; apan sa matag dugang nga akong pagbadlong, mas gipatibulaag nila ang mga peke nga mutya ug mga mini nga sensilyo taliwala sa mga tinuod.”

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

> “Unya nasuko ako sa akong pisikal nga kalag ug misugod sa paggamit ug pisikal nga kusog aron itukmod sila paggawas sa lawak; apan samtang gitukmod ko paggawas ang usa, tulo pa ka uban ang mosulod ug magpasulod ug hugaw ug mga kiskis ug balas ug tanang matang sa mga sagol, hangtod nga ilang natabonan ang matag usa sa tinuod nga mga alahas, mga diamante, ug mga sensilyo, nga ang tanan natangtang na sa panan-aw. Ilang gigisi usab ang akong kahon ug gikatag kini taliwala sa mga basura. Naghunahuna ako nga walay bisan kinsa nga mitagad sa akong kasubo o sa akong kapungot. Hingpit gayud ako nga nadiskurahi ug naluya ang kasingkasing, ug milingkod ug mihilak.”

At this point in his dream the word “scatter” has been employed “seven times.” The last three occurrences are distinct, from the first seven, thus placing a prophetic signature upon the seven scatterings as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty six. Miller’s second dream, as with Nebuchadnezzar’s second dream, symbolically identifies the “seven times.”

Niini nga bahin sa iyang damgo ang pulong nga “scatter” gigamit “pito ka higayon.” Ang katapusang tulo ka mga paglitok lahi gikan sa unang pito, sa ingon nagbutang ug usa ka profetikong timaan ibabaw sa pito ka mga pagkapatlaag ingon nga simbolo sa “pito ka mga panahon” sa Levitico 26. Ang ikaduhang damgo ni Miller, sama sa ikaduhang damgo ni Nabucodonosor, sa simbolikong paagi nagaila sa “pito ka mga panahon.”

As with John in Revelation chapter five, when Miller wept, the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah), then “opened a door” and entered the room. The visual representation of the Father holding the book which was sealed with seven seals, that no man could open, and that had caused John to weep, began in verse one of chapter four.

Sama kang Juan diha sa Pinadayag kapitulo singko, sa paghilak ni Miller, ang tawong may sipilyo sa yuta (ang Leon sa banay ni Juda), dayon “miabli ug pultahan” ug misulod sa lawak. Ang makita nga hulagway sa Amahan nga nagkupot sa basahon nga tinimbrihan sa pito ka mga timri, nga walay tawo nga makaabli, ug nga maoy nakapahilak kang Juan, nagsugod sa bersikulo uno sa kapitulo upat.

> After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, Come up hither, and I will show thee things which must be hereafter. Revelation 4:1.

> Human niini mitan-aw ako, ug ania karon, may usa ka pultahan nga naablihan sa langit; ug ang unang tingog nga akong nadungog daw sama sa usa ka trumpeta nga nakigsulti kanako, nga nagaingon, Saka ngari, ug ipakita ko kanimo ang mga butang nga kinahanglan mahitabo sa ulahi. Pinadayag 4:1.

Miller wept and saw a door opened. “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.” The Lion of the tribe of Judah and the dirt brush man arrived at the opening of a door, when John and Miller wept. The opening of a door is a symbol of a dispensational change.

Naghilak si Miller ug nakita ang usa ka pultahan nga naablihan. “Samtang ako sa ingon naghilak ug nagbangotan tungod sa akong dakong kapildihan ug pagkatubag, nahinumdom ako sa Dios, ug sa mainiton nga pag-ampo nangamuyo nga Siya magpadala kanako ug tabang. Diha-diha gilukdo ang pultahan, ug usa ka tawo misulod sa lawak, ug ang tanang mga tawo mipahawa niini; ug siya, nga may hawid nga sipilyo sa hugaw sa iyang kamot, miabli sa mga bintana, ug misugod sa pagsipilyo sa hugaw ug basura gikan sa lawak.” Ang Leon sa banay ni Juda ug ang tawo nga may sipilyo sa hugaw miabut sa pag-abli sa usa ka pultahan, sa dihang si Juan ug si Miller nanghilak. Ang pag-abli sa usa ka pultahan usa ka simbolo sa kausaban sa dispensasyon.

With Miller, he wept and a door was opened, but he also prayed. “I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept. While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

Uban kang Miller, siya mihilak ug usa ka pultahan naablihan, apan siya usab nag-ampo. “Nahimo akong hingpit nga nadiscourage ug nasuboan, ug milingkod ug mihilak. Samtang naghilak ug nagbalata ako tungod sa akong dakong kapildihan ug responsibilidad, nahinumdom ako sa Dios, ug sa kinasingkasing nagaampo nga Siya magpadala kanako ug tabang. Diha-diha dayon ang pultahan naablihan, ug usa ka tawo misulod sa lawak, ug dayon ang tanang mga tawo migawas gikan niini; ug siya, nga may gikuptang brush sa abog diha sa iyang kamot, miabli sa mga bintana, ug misugod sa pagpahid sa abog ug mga hugaw gikan sa lawak.”

The prayer that is a waymark in the history of the last days, is the prayer marked by Daniel and the three worthies in chapter two, and also by Daniel in chapter nine. It is the Leviticus twenty-six prayer of the “seven times,” which the two witnesses of Revelation eleven are to pray when they realize that they had been scattered. The two witnesses are to repeat what Daniel had done in chapter nine, when he recognized that he had been “scattered” in fulfillment of the curse of Moses. The two witnesses are to repeat what Miller illustrated in his dream when he reached the point where his jewels had been scattered “seven times.”

Ang pag-ampo nga usa ka timailhan sa kasaysayan sa katapusang mga adlaw mao ang pag-ampo nga gimarkahan ni Daniel ug sa tulo ka takus nga mga lalaki diha sa ikaduhang kapitulo, ug usab ni Daniel diha sa ikasiyam nga kapitulo. Kini mao ang pag-ampo sa Levitico beinte-sais sa “pito ka mga panahon,” nga pag-aampoon sa duha ka mga saksi sa Pinadayag onse sa dihang ilang mahibal-an nga sila nangatag sa nagkalainlaing dapit. Ang duha ka mga saksi mag-usab sa gibuhat ni Daniel diha sa ikasiyam nga kapitulo, sa dihang iyang nailhan nga siya “nangatag sa nagkalainlaing dapit” sa pagtuman sa tunglo ni Moises. Ang duha ka mga saksi mag-usab sa gihulagway ni Miller sa iyang damgo sa dihang miabot siya sa punto diin ang iyang mga alahas nangatag sa nagkalainlaing dapit sa “pito ka mga panahon.”

When that prayer is marked a door is opened, the dirt brush man arrives, and the room is empty. The wicked crowd were gone, and a new dispensation had arrived. Then the Lion of the tribe of Judah, whose fan is in His hand, “opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room,” and as “he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away.”

Sa dihang namarkahan na kadtong pag-ampo, usa ka pultahan ang naablihan, miabot ang tawo nga may silhig sa hugaw, ug ang lawak nahaw-ang. Ang daotang panon nangawala na, ug miabot na ang usa ka bag-ong dispensasyon. Unya ang Leon sa banay ni Juda, kansang kalos anaa sa Iyang kamot, “miabli sa mga bintana, ug misugod sa pagsilhig sa hugaw ug sa mga basura gikan sa lawak,” ug samtang “Iyang gipanilhig ang hugaw ug ang mga basura, ang mini nga mga hiyas ug ang peke nga salapi, silang tanan mituybo ug migawas sa bintana sama sa usa ka panganod, ug gidala sila sa hangin palayo.”

The open windows also mark a division, for as the rubbish is carried out of the window, those who have fulfilled the command found in Malachi, that directs the “priests” of the last days to, “bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.” The open door and the open windows represent a change in dispensation that is fulfilled at the time the wicked priests are removed, and the righteous priests are being blessed.

Ang mga abli nga bintana usab nagtimaan sa usa ka pagkabahin, kay sa dihang ang mga hugaw ilabay gawas pinaagi sa bintana, kadtong nakatuman sa sugo nga anaa sa Malakias, nga nagmando sa mga “saserdote” sa ulahing mga adlaw nga, “Dad-a ninyo ang tanang ikapulo ngadto sa tipiganan, aron adunay kalan-on sa akong balay, ug sulayi ako karon niining paagiha, nagaingon ang Ginoo sa mga panon, kon dili ba ako moabli alang kaninyo sa mga bintana sa langit, ug moula kaninyo ug panalangin, nga wala nay igong luna sa pagdawat niini.” Ang abli nga pultahan ug ang abli nga mga bintana nagrepresentar sa usa ka kausaban sa dispensasyon nga matuman sa panahon nga ang daotang mga saserdote pagatangtangon, ug ang matarung nga mga saserdote ginapanalanginan.

As the dirt brush man begins to purge his floor, Miller closes his eyes for a moment. “In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.” The precious and the vile were then fully separated.

Sa dihang ang tawo nga nagkiskis sa hugaw misugod sa paghinlo sa iyang salog, gipiyong ni Miller ang iyang mga mata sa makadiyot. “Sa kasamok gipiyong ko ang akong mga mata sa makadiyot; sa dihang akong giablihan kini, ang tanang basura nawala na. Ang bililhong mga alahas, ang mga diamante, ang mga sensilyong bulawan ug salapi, nagkatag sa hilabihang kadagaya sa tibuok lawak.” Unya ang bililhon ug ang daotan hingpit nang nabulag.

The larger casket was then placed upon the table, and the scattered jewels were cast into it. “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.” Miller’s foundational truths were then brought together with not only the Bible, but with the Spirit of Prophecy, and those truths were more beautiful and brighter than they originally were.

Ang mas dako nga kahon dayon gibutang sa ibabaw sa lamesa, ug ang nagkatag nga mga alahas gitambog ngadto niini. “Dayon iyang gibutang sa ibabaw sa lamesa ang usa ka kahon, nga labi pang dako ug labi pang matahum kay sa nahauna, ug iyang gipunit ang mga alahas, ang mga diamante, ang mga sensilyo, pinaagi sa tagsa ka hakop, ug gitambog kini ngadto sa kahon, hangtod nga walay bisan usa nga nahibilin, bisan pa nga ang uban sa mga diamante dili molabaw sa kadako sa tumoy sa usa ka aspili.” Ang mga patukoranan nga kamatuoran ni Miller dayon gipatigom uban dili lamang sa Biblia, kondili usab sa Espiritu sa Tagna, ug kadtong mga kamatuoran nahimong labi pang matahum ug masanagon kay sa ilang orihinal nga kahimtang.

As we evaluate the vision of the Ulai River in the terms of the message that was unsealed in 1798, it is to be understood that some of those truths were limited by the framework given to Miller. It is also to be expected that some of those truths will therefore be larger and more beautiful, even though some of them might appear small or minor.

Samtang atong susihon ang panan-awon sa Suba sa Ulai diha sa mga termino sa mensahe nga nabuksan sa 1798, angay masabtan nga ang pipila niadtong mga kamatuoran gilimitahan sa balangkas nga gihatag kang Miller. Angay usab paaboton nga ang pipila niadtong mga kamatuoran busa mahimong mas halapad ug mas matahum, bisan tuod ang pipila niini mahimong magpakita nga gamay o dili kaayo mahinungdanon.

When the truths are restored, they are cast into a larger casket, then the call is once again made, not by Miller, but by Christ, (who is the dirt brush man, who is the Lion of the tribe of Judah) to, “come and see.” This identifies that an unsealing has just taken place, and the final unsealing is the Revelation of Jesus Christ that takes place just before probation closes, or as Sister White identifies, when the dirt brush man has entered.

Sa dihang ang mga kamatuoran mapasig-uli na, kini igabutang ngadto sa usa ka mas dako nga kabaong, unya ang pagtawag pagahimoon na usab, dili pinaagi kang Miller, kondili pinaagi kang Cristo, (nga mao ang tawo nga may hugawng sipilyo, nga mao ang Leon sa banay ni Juda) sa, “umari ka ug tan-awa.” Kini nagaila nga usa ka paghubad sa selyo bag-o lamang nahitabo, ug ang katapusang paghubad sa selyo mao ang Kapadayagan ni Jesu-Cristo nga mahitabo sa dili pa ang probation mosira, o sumala sa pag-ila ni Sister White, sa dihang ang tawo nga may hugawng sipilyo misulod na.

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.

> “Mitutok ako sa kahon, apan nasilaw ang akong mga mata sa nakita ko. Misidlak sila sa napulo ka pilo sa ilang nahaunang himaya. Nahunahuna ko nga gikuskos sila sa balas pinaagi sa mga tiil niadtong daotang mga tawo nga nagpatibulaag kanila ug nagtumban kanila sa abog. Hapsay kaayo ang ilang pagkahan-ay sulod sa kahon, ang matag-usa diha sa iyang dapit, nga walay makita nga timailhan sa paningkamot sa tawo nga naghulog kanila didto. Misiyagit ako tungod sa hilabihan kong kalipay, ug kana nga pagsiyagit nakapukaw kanako.” Early Writings, 83.

The tarrying time and the first disappointment arrived on July 18, 2020, and since July of 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message of the Revelation of Jesus Christ. That unsealing includes the book of Daniel, and we will finish our consideration of Miller’s dream in the next article.

Ang panahon sa paglangan ug ang unang kapakyasan miabot niadtong Hulyo 18, 2020, ug sukad sa Hulyo 2023, ang Leon sa banay ni Juda nag-abli na sa mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo. Kining pag-abli nagalakip sa basahon ni Daniel, ug tapuson namo ang among pagtagad sa damgo ni Miller sa sunod nga artikulo.

The work of the dirt brush man is carried out in cooperation with the “wise priests”, and the work of those “priests”, who are the two witnesses of Revelation chapter eleven, and who are the resurrected dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven are also represented by other lines of God’s Word. We will employ a few of those lines as second witnesses for what we have identified concerning William Miller’s second dream.

Ang buluhaton sa tawo nga may brush sa abog ginahimo diha sa pakigtambayayong uban sa “manggialamon nga mga pari,” ug ang buluhaton niadtong “mga pari,” nga mao ang duha ka mga saksi sa Pinadayag kapitulo onse, ug nga mao usab ang nabanhaw nga mga patayng bukog sa Ezekiel kapitulo traynta y siete, ginarepresentar usab sa ubang mga linya sa Pulong sa Dios. Gamiton nato ang pipila niadtong mga linya ingon nga ikaduhang mga saksi alang sa atong giila mahitungod sa ikaduhang damgo ni William Miller.

> “The Scriptures are given for our benefit that we may have instruction in righteousness. Precious rays of light have been obscured by the clouds of error, but Christ is ready to sweep away the mists of error and superstition, and to reveal to us the brightness of the Father’s glory, so that we shall say as did the disciples, ‘Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way?’” Publishing Ministry, 68.

> “Ang Kasulatan gihatag alang sa atong kaayohan aron makabaton kita ug pagtulon-an diha sa pagkamatarong. Ang hamili nga mga silaw sa kahayag natabonan sa mga panganod sa kasaypanan, apan si Cristo andam sa pagwagtang sa mga alisngaw sa kasaypanan ug patuotuo, ug sa pagpadayag kanato sa kasidlak sa himaya sa Amahan, aron kita makaingon maingon sa gisulti sa mga tinun-an, ‘Wala ba magdilaab ang among kasingkasing sulod kanamo, sa diha nga nakigsulti siya kanamo sa dalan?’” Publishing Ministry, 68.

Back to Articles