Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Fourteen

Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo - Numero Katorse

The Seventh Seal

Ang Ikapitong Selyo

Author

Jeff Pippenger

Published

November 11, 2023

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The probationary war of angels, that began with Lucifer in the third heaven represented in Revelation chapter twelve, typifies the probationary war of men and angels, that ends in the first heaven. When Satan and his angels were cast out of the third heaven, Satan opened a new battle front in the garden of Eden. As in the war of the third heaven with Lucifer, God also instituted a period of probation for mankind. The war in the first heaven that begins in earnest at the soon-coming Sunday law represents the end of probationary time for mankind.

Ang mapanulayong gubat sa mga manulonda, nga nagsugod uban kang Lucifer didto sa ikatulong langit nga gihulagway diha sa Pinadayag kapitulo dose, nagtimaan sa mapanulayong gubat sa mga tawo ug sa mga manulonda, nga matapos sa unang langit. Sa dihang si Satanas ug ang iyang mga manulonda gipapahawa gikan sa ikatulong langit, si Satanas nagbukas ug bag-ong panggubatan didto sa tanaman sa Eden. Maingon sa gubat sa ikatulong langit uban kang Lucifer, ang Dios usab nagtukod ug usa ka panahon sa pagsulay alang sa katawhan. Ang gubat sa unang langit nga sa tinuod gayod magsugod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo nagrepresentar sa katapusan sa panahon sa pagsulay alang sa katawhan.

In Revelation chapters twelve and thirteen the dragon, the beast and the false prophet are represented. Customarily, those three powers are understood to represent primarily past history of those three powers, but John was told to write the “things that will be,” and the entire book of Revelation speaks of the “last days,” so we are employing the biblical principle that the end is illustrated by the beginning, and applying the symbols of Revelation as present, not past truth.

Sa Pinadayag kapitulo dose ug trese, ang dragon, ang mapintas nga mananap, ug ang mini nga propeta gipakita. Sa naandan, kadtong tulo ka mga gahum sabton sa kasagaran nga nagrepresentar una sa tanan sa nangaging kasaysayan niadtong tulo ka mga gahum, apan si Juan gisugo sa pagsulat sa “mga butang nga mahitabo unya,” ug ang tibuok basahon sa Pinadayag naghisgot sa “ulahing mga adlaw,” busa among gigamit ang biblikanhong prinsipyo nga ang katapusan gihulagway pinaagi sa sinugdanan, ug gipadapat ang mga simbolo sa Pinadayag ingon nga kamatuoran sa karon, dili sa nangagi.

Satan has been identified in both the war he began in the third heaven, and the first battle that he brought to men in the garden of Eden as employing “hypnotism” to convey his corrupted communications in order to accomplish his warfare.

Si Satanas giila sa duha ka panghitabo—sa gubat nga iyang gisugdan sa ikatulong langit, ug sa unang pakig-away nga iyang gidala ngadto sa mga tawo didto sa tanaman sa Eden—ingon nga naggamit sa “hypnotism” aron ipasa ang iyang dunot nga mga pahayag, aron sa pagtuman sa iyang pakiggubat.

> “Satan tempted the first Adam in Eden, and Adam reasoned with the enemy, thus giving him the advantage. Satan exercised his power of hypnotism over Adam and Eve, and this power he strove to exercise over Christ. But after the word of Scripture was quoted, Satan knew that he had no chance of triumphing.

> “Gitintal ni Satanas ang unang Adan didto sa Eden, ug si Adan nakiglalis sa kaaway, sa ingon niana gihatagan niya kini og kaayohan. Gigamit ni Satanas ang iyang gahum sa paghipnotismo ibabaw kang Adan ug Eva, ug kini nga gahum iyang gipaningkamotan nga gamiton usab ibabaw kang Cristo. Apan human makutlo ang pulong sa Kasulatan, nasayran ni Satanas nga wala siyay higayon sa pagdaug.

> “Men and women are not to study the science of how to take captive the minds of those who associate with them. This is the science that Satan teaches. We are to resist everything of the kind. We are not to tamper with mesmerism and hypnotism—the science of the one who lost his first estate and was cast out of the heavenly courts.” Mind, Character and Personality, 713.

> “Ang mga lalaki ug mga babaye dili angay magtuon sa siyensiya sa paagi sa pagbihag sa mga hunahuna niadtong nakig-uban kanila. Kini mao ang siyensiya nga gitudlo ni Satanas. Kinahanglan natong sukdan ang tanang butang nga sama niini. Dili kita angay nga maghilabot sa mesmerismo ug hipnotismo—ang siyensiya sa usa nga nawad-an sa iyang unang kahimtang ug gipapahawa gikan sa langitnong mga sawang.” Mind, Character and Personality, 713.

The “science that Satan teaches” has been perfected by the globalist merchants, and is carried out through the “information super highway” in the “last days.” Satan is the father of lies, and the media giants, not only promote falsehoods, but they also screen out truth, they track those they deem as heretics, and they employ the most sophisticated form of hypnotism ever practiced in the history of planet earth. The war that began in the third heaven emphasizes this attribute of Satan’s warfare, in order that the faithful living when the war of the first heaven gets under way might be forewarned by foreknowledge. When we understand that the control center for the worldwide web, and the “information super highway” is managed and controlled in the United States, we have a view of what it means that the United States, calls fire down out of heaven and deceives the entire world. “Fire” in the book of Revelation represents a message.

Ang “siyensiya nga ginatudlo ni Satanas” gihingpit sa mga globalistang magpapatigayon, ug ginapatuman pinaagi sa “information super highway” sa “ulahing mga adlaw.” Si Satanas mao ang amahan sa kabakakan, ug ang mga higanteng media dili lamang nagapasiugda sa mga kabakakan, kondili ila usab gisala ang kamatuoran, ilang gisubay kadtong ilang giisip nga mga erehe, ug ilang gigamit ang labing masalimuot nga porma sa hipnotismo nga sukad natuman sa kasaysayan sa kalibotan nga yuta. Ang gubat nga nagsugod sa ikatulong langit nagapasiugda niini nga kinaiya sa pakiggubat ni Satanas, aron nga ang mga matinumanon nga buhi sa dihang ang gubat sa unang langit mosugod mapahimangnoan pinaagi sa nahibaloang daan. Sa dihang atong masabtan nga ang sentro sa pagkontrolar sa worldwide web, ug sa “information super highway,” gidumala ug gikontrolar sa United States, makakita kita sa kahulogan nga ang United States nagapakanaog ug kalayo gikan sa langit ug nagalimbong sa tibuok kalibotan. Ang “kalayo” sa basahon sa Pinadayag nagarepresentar sa usa ka mensahe.

The symbolism of Revelation chapter thirteen, and verse thirteen is drawn from the battle of mount Carmel where the prophets of Baal and the prophets of the groves, were unable to call fire down out of heaven to confirm that Baal and Ashtaroth were true gods. Baal, being a male deity and Ashtaroth a female deity represents the image of the beast, the unholy combination of church and state. They were the prophets of Jezebel, who was in an unholy relationship with Ahab. Those two prophetic witnesses of the image of the beast in the story of Mount Carmel, identify the role of the United States in first forming an image of the papal system in the United States, and thereafter in the world. The “fire” at Carmel was to be the evidence of who the true God really was. It represented a revelation from heaven identifying the true God, and the same issue exists when the United States calls fire down from heaven.

Ang simbolismo sa Pinadayag kapitulo trese, ug bersikulo trese, gikuha gikan sa gubat sa Bukid sa Carmel diin ang mga propeta ni Baal ug ang mga propeta sa kalasangan, wala makahimo sa pagtawag ug kalayo nga mokunsad gikan sa langit aron pagpamatuod nga si Baal ug si Ashtaroth tinuod nga mga dios. Si Baal, ingon nga usa ka lalaking diyos, ug si Ashtaroth, ingon nga usa ka babaeng diyos, nagrepresentar sa larawan sa mananap, ang dili balaang panaghiusa sa iglesia ug estado. Sila mao ang mga propeta ni Jezebel, nga diha sa usa ka dili balaang relasyon uban kang Ahab. Kining duha ka propetikong mga saksi sa larawan sa mananap sa sugilanon sa Bukid sa Carmel, nagaila sa papel sa Estados Unidos sa pag-una sa pagporma ug usa ka larawan sa sistemang papal diha sa Estados Unidos, ug unya pagkahuman niana sa kalibotan. Ang “kalayo” sa Carmel mao unta ang ebidensiya kon kinsa gayod ang tinuod nga Dios. Kini nagrepresentar sa usa ka pagpadayag gikan sa langit nga nagaila sa tinuod nga Dios, ug ang maong samang isyu anaa usab sa dihang ang Estados Unidos motawag ug kalayo nga mokunsad gikan sa langit.

In the book of Isaiah, the God who identifies the end from the beginning, addresses the very setting of Mount Carmel of old, and also the prophetic setting that is represented when the United States calls down fire out of heaven.

Sa basahon ni Isaias, ang Dios nga nagpaila sa katapusan sukad pa sa sinugdanan, naghisgot sa maong kahimtang sa karaang Bukid sa Carmel, ug usab sa mahimungaanong kahimtang nga girepresentahan sa dihang ang Estados Unidos magapakanaog ug kalayo gikan sa langit.

> Produce your cause, saith the Lord; bring forth your strong reasons, saith the King of Jacob. Let them bring them forth, and show us what shall happen: let them show the former things, what they be, that we may consider them, and know the latter end of them; or declare us things for to come. Show the things that are to come hereafter, that we may know that ye are gods: yea, do good, or do evil, that we may be dismayed, and behold it together. Behold, ye are of nothing, and your work of nought: an abomination is he that chooseth you. I have raised up one from the north, and he shall come: from the rising of the sun shall he call upon my name: and he shall come upon princes as upon mortar, and as the potter treadeth clay. Who hath declared from the beginning, that we may know? and beforetime, that we may say, He is righteous? yea, there is none that showeth, yea, there is none that declareth, yea, there is none that heareth your words. The first shall say to Zion, Behold, behold them: and I will give to Jerusalem one that bringeth good tidings. Isaiah 41:21–27.

> Ipahayag ninyo ang inyong baruganan, nagaingon ang Ginoo; dad-a ninyo ang inyong malig-ong mga katarongan, nagaingon ang Hari ni Jacob. Ipaanhi sila, ug ipakita kanamo kon unsa ang mahitabo: ipakita nila ang nangaging mga butang, kon unsa ba sila, aron among palandungon sila, ug mahibaloan ang ilang katapusang sangpotanan; o ipahayag kanamo ang mga butang nga umalabot. Ipakita ang mga butang nga mangahitabo sa umaabot, aron among mahibaloan nga kamo mga dios: oo, pagbuhat ug maayo, o pagbuhat ug dautan, aron mangalisang kami, ug magatan-aw niini sa tingub. Tan-awa, kamo walay kapuslanan, ug ang inyong buhat walay bili: dulumtanan siya nga nagpili kaninyo. Nagpatindog ako ug usa gikan sa amihanan, ug siya moanhi: gikan sa sidlakan sa adlaw siya motawag sa akong ngalan: ug siya moduol sa mga prinsipe sama sa lusong, ug ingon sa magkokolon nga nagatamak sa kulonon. Kinsa ang nagpahayag sukad sa sinugdan, aron mahibalo kami? ug sa wala pa kini, aron makaingon kami, Matarung siya? oo, walay usa nga nagapakita, oo, walay usa nga nagpahayag, oo, walay usa nga nakadungog sa inyong mga pulong. Ang nahauna magaingon sa Sion, Tan-awa, tan-awa sila: ug sa Jerusalem akong ihatag ang usa nga nagadala ug maayong balita. Isaias 41:21–27.

In the war of the first heaven that gets under way at the soon-coming Sunday law, the United States, and also Satan himself, will be allowed to “produce” their “cause,” and they will call fire down from heaven in an attempt to prove that the god of Jezebel is the true God. The world will be forced to accept the mark of that god’s day of worship. The fire that is brought down from heaven, through the “information super highway” to all mankind is a work of “nought,” and he that chooses the message conveyed through that medium is an “abomination.”

Sa gubat sa unang langit nga magsugod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo, ang Tinipong Bansa sa Amerika, ug usab si Satanas mismo, tugotan nga “mopasundayag” sa ilang “hinungdan,” ug manaugon nila ang kalayo gikan sa langit sa pagsulay sa pagpamatuod nga ang dios ni Jezebel mao ang tinuod nga Dios. Ang kalibotan pugson sa pagdawat sa timaan sa adlaw sa pagsimba nianang dios. Ang kalayo nga pakanaugon gikan sa langit, pinaagi sa “information super highway” ngadto sa tanang katawhan, usa ka buhat sa “kawalay kapuslanan,” ug siya nga mopili sa mensaheng ipaabot pinaagi nianang paagiha usa ka “dulumtanan.”

In that warfare the one hundred and forty-four thousand, and thereafter the great multitude, will be God’s witnesses in the argument of who is the true God. The messages conveyed from both sides of the war are represented as “fire.” All the nations will be gathered to determine who is the true God, and there will be two classes of witnesses in order to establish the “truth.”

Niadtong pakiggubat, ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug pagkahuman ang dakong panon, mamahimong mga saksi sa Dios diha sa pakiglalis mahitungod sa kon kinsa ang matuod nga Dios. Ang mga mensahe nga ipahayag gikan sa duha ka kilid sa gubat gihulagway nga “kalayo.” Pagatigumon ang tanang mga nasod aron pagahukman kon kinsa ang matuod nga Dios, ug aduna’y duha ka hut-ong sa mga saksi aron sa paglig-on sa “kamatuoran.”

> Let all the nations be gathered together, and let the people be assembled: who among them can declare this, and show us former things? let them bring forth their witnesses, that they may be justified: or let them hear, and say, It is truth. Ye are my witnesses, saith the Lord, and my servant whom I have chosen: that ye may know and believe me, and understand that I am he: before me there was no God formed, neither shall there be after me. I, even I, am the Lord; and beside me there is no saviour. I have declared, and have saved, and I have showed, when there was no strange god among you: therefore ye are my witnesses, saith the Lord, that I am God. Isaiah 43:9–12.

> Patiguma ang tanang mga nasod, ug patiguma ang mga katawhan: kinsa ba kanila ang makapahayag niini, ug makapakita kanato sa nangaging mga butang? ipagula nila ang ilang mga saksi, aron sila mapakamatarung: o patalinghuga sila, ug moingon, Kini mao ang kamatuoran. Kamo mao ang akong mga saksi, nagaingon ang Ginoo, ug akong alagad nga akong gipili: aron kamo makaila ug motoo kanako, ug makasabut nga ako mao siya: sa wala pa ako walay Dios nga naporma, ni may mahiabut pa sunod kanako. Ako, bisan ako, mao ang Ginoo; ug gawas kanako walay manluluwas. Ako nagpahayag, ug nagluwas, ug nagpakita, sa diha nga walay laing dios sa taliwala ninyo: busa kamo mao ang akong mga saksi, nagaingon ang Ginoo, nga ako mao ang Dios. Isaias 43:9–12.

The final manifestation of Mount Carmel, has witnesses for Satan and witnesses for God. The demonstration is to prove who is the true God, but what are God’s faithful witnesses supposed to bear witness to?

Ang kataposang pagpakita sa Bukid Carmel, adunay mga saksi alang kang Satanas ug mga saksi alang sa Dios. Ang pagpakita maoy pagpamatuod kon kinsa ang tinuod nga Dios, apan unsa man ang angayng pagapamatud-an sa matinumanong mga saksi sa Dios?

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. They that make a graven image are all of them vanity; and their delectable things shall not profit; and they are their own witnesses; they see not, nor know; that they may be ashamed. Isaiah 44:6–9.

> Mao kini ang giingon sa Ginoo, ang Hari sa Israel, ug ang iyang Manunubos, ang Ginoo sa mga panon: Ako mao ang una, ug Ako mao ang ulahi; ug gawas Kanako walay Dios. Ug kinsa, sama Kanako, ang motawag, ug magapahayag niini, ug magahan-ay niini alang Kanako, sukad nga Akong gitukod ang karaang katawhan? Ug ang mga butang nga nagasingabot, ug nga moabut pa, ipaagda sila nga ipadayag kini ngadto kanila. Ayaw kamo kahadlok, ni mangalisang: wala ba Ko magsulti kaninyo sukad niadtong panahona, ug nagpahayag niini? Kamo gani mao ang Akong mga saksi. Aduna bay Dios gawas Kanako? Oo, walay laing Dios; wala Ako makaila ug bisan usa. Ang mga naghimo ug linilok nga larawan silang tanan kakawangan; ug ang ilang mga butang nga makalilipay kanila walay kapuslanan; ug sila mao ang ilang kaugalingong mga saksi; sila dili makakita, ni makaila; aron sila maulawan. Isaias 44:6–9.

The faithful in the final confrontation of Mount Carmel are to witness to the truth that God is the first and the last. He is the God that “appointed the ancient people,” in order to identify the “things that are coming.” God’s witnesses are to present the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the final battle of Mount Carmel.

Ang mga matinumanon sa katapusang komprontasyon sa Bukid sa Carmel kinahanglan magpamatuod sa kamatuoran nga ang Dios mao ang nahauna ug ang naulahi. Siya mao ang Dios nga “nagpili sa karaang katawhan,” aron mailhan ang “mga butang nga moabut.” Ang mga saksi sa Dios kinahanglan magpresentar sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga inablihan sa dili pa ang katapusang gubat sa Bukid sa Carmel.

Satan’s Mount Carmel message is represented as fire that comes down out of heaven.

Ang mensahe ni Satanas sa Bukid Carmel gihulagway ingon nga kalayo nga mikunsad gikan sa langit.

> And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, Revelation 13:13.

> Ug siya nagabuhat ug dagkong mga kahibulongan, bisan pa nga iyang gipakanaog ang kalayo gikan sa langit ngadto sa yuta atubangan sa mga tawo, Pinadayag 13:13.

The verse is describing the miracles that the United States accomplishes through the modern science of hypnotism that is conveyed to mankind on “the information super highway.” But the verse is also speaking to the appearance of Satan himself when he personates Christ.

Ang bersikulo naghulagway sa mga milagro nga ginahimo sa Estados Unidos pinaagi sa modernong siyensiya sa hipnotismo nga gipaabot ngadto sa katawhan pinaagi sa “information super highway.” Apan ang bersikulo naghisgot usab sa pagpakita ni Satanas mismo sa dihang siya magpakaaron-ingnon nga si Cristo.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “Ang manulonda nga moapil sa pagmantala sa mensahe sa ikatulong manulonda mao ang magadan-ag sa tibook nga yuta pinaagi sa iyang himaya. Usa ka buluhaton nga pangkalibotan ang gilapdon ug dili kasagarang gahum ang ginatagna dinhi. Ang kalihukan sa pag-abot sa 1840–44 maoy usa ka mahimayaong pagpadayag sa gahum sa Dios; ang mensahe sa nahaunang manulonda gidala ngadto sa matag estasyon sa misyon sa kalibotan, ug sa pipila ka mga nasod dihay labing daku nga relihiyosong interes nga nasaksihan sa bisan unsang yuta sukad sa Repormasyon sa ikanapulog-unom nga siglo; apan kini pagalabwan pinaagi sa gamhanang kalihukan ilalom sa katapusang pasidaan sa ikatulong manulonda.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “Ang buluhaton mahimong susama sa nahitabo sa Adlaw sa Pentecostes. Maingon nga ang ‘unang ulan’ gihatag, diha sa pagbubo sa Balaang Espiritu sa pagsugod sa ebanghelyo, aron magpaturok sa bililhong liso, mao man usab nga ang ‘ulahing ulan’ igahatag sa iyang panapos alang sa pagkapahinog sa anihon. ‘Unya makaila kita, kon magpadayon kita sa pag-ila kang Jehova: ang Iyang paggula natagana sama sa kabuntagon; ug moanhi Siya kanato ingon sa ulan, ingon sa ulahing ulan ug unang ulan ngadto sa yuta.’ Oseas 6:3. ‘Busa pagmaya kamo, mga anak sa Sion, ug paglipay kamo diha kang Jehova nga inyong Dios: kay gihatagan Niya kamo sa unang ulan sa hustong takna, ug mopakanaog Siya alang kaninyo sa ulan, sa unang ulan, ug sa ulahing ulan.’ Joel 2:23. ‘Sa katapusang mga adlaw, nagaingon ang Dios, ibubo Ko ang Akong Espiritu ibabaw sa tanang unod.’ ‘Ug mahitabo nga ang tanan nga motawag sa ngalan sa Ginoo maluwas.’ Mga Buhat 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.

> “Ang dakong buluhaton sa maayong balita dili magatapos uban sa labi ka diyutayng pagpadayag sa gahum sa Dios kay sa nagtimaan sa pagsugod niini. Ang mga tagna nga natuman diha sa pagbubo sa unang ulan sa pagsugod sa maayong balita pagatumanon pag-usab diha sa ulahing ulan sa pagtapos niini. Ania dinhi ang ‘mga panahon sa pagpahayahay’ nga gipaabot sa apostol nga si Pedro sa diha nga siya miingon: ‘Busa paghinulsol kamo, ug mangakabig, aron ang inyong mga sala mapapas, sa diha nga moabut ang mga panahon sa pagpahayahay gikan sa presensya sa Ginoo; ug Siya magapadala kang Jesus.’ Buhat 3:19, 20.”

> “Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works, with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. Revelation 13:13. Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

> “Ang mga ulipon sa Dios, uban ang ilang mga nawong nga nagadan-ag ug nagasidlak tungod sa balaang paghalad sa kaugalingon, magadali gikan sa usa ka dapit ngadto sa lain aron sa pagmantala sa mensahe gikan sa langit. Pinaagi sa linibo ka mga tingog, sa tibuok kalibotan, ang pasidaan igahatag. Mga milagro pagabuhaton, ang mga masakiton pagaayohon, ug ang mga timaan ug mga katingalahan magasunod sa mga magtotoo. Si Satanas usab nagabuhat, uban ang malimbongong mga katingalahan, bisan pa gani sa pagpaubos ug kalayo gikan sa langit sa atubangan sa mga tawo. Pinadayag 13:13. Sa ingon niini ang mga pumoluyo sa yuta madala sa pagkuha sa ilang baruganan.” The Great Controversy, 611, 612.

When we reach the time when Satan calls fire down out of heaven, “the inhabitants of earth will be brought to take their stand.” In that time, God’s witness “will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given.” The work God’s witnesses accomplish “will be similar to that of the Day of Pentecost,” when the “angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory.” At Pentecost, fire was the symbol of the outpouring of the Holy Spirit, and fire is also the symbol of the outpouring of Satan’s unholy spirit.

Sa diha nga maabut kita sa panahon nga si Satanas motawag ug kalayo nga manaog gikan sa langit, “ang mga pumoluyo sa yuta pagadad-on ngadto sa pagkuha sa ilang tindog.” Nianang panahona, ang saksi sa Dios “magadali gikan sa usa ka dapit ngadto sa lain aron sa pagmantala sa mensahe gikan sa langit. Pinaagi sa linibo ka mga tingog, sa tibuok kalibotan, igahatag ang pasidaan.” Ang buhat nga mapatuman sa mga saksi sa Dios “mahisama sa buhat sa Adlaw sa Pentecostes,” sa diha nga ang “anghel nga naghiusa sa pagmantala sa mensahe sa ikatulong anghel mao ang magapasidlak sa tibuok yuta pinaagi sa iyang himaya.” Sa Pentecostes, ang kalayo maoy simbolo sa pagbubo sa Balaang Espiritu, ug ang kalayo mao usab ang simbolo sa pagbubo sa mahugawng espiritu ni Satanas.

After John represents the one hundred and forty-four thousand and the great multitude in Revelation chapter seven, he identifies the opening of the seventh and final seal. The final or seventh seal represents the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, and the only prophecy in the book of Revelation that was to be unsealed just before probation closes. The seventh seal, the seven thunders and the Revelation of Jesus Christ are all symbols of the same truth, that is opened up just before probation closes. The Revelation of Jesus Christ emphasizes Christ’s character and creative power as the Alpha and Omega. The seven thunders identify the history where the one hundred and forty-four thousand are sealed, and the seventh seal identifies the outpouring of the Holy Spirit during the history when the two witnesses are resurrected and receive the creative power of the “truth” of God, that is conveyed from the Father, to the Son, to Gabriel, to the prophet unto those who choose to read, hear and keep the power contained therein.

Human si Juan nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ug sa dakong panon sa Pinadayag kapitulo pito, iyang giila ang pag-abli sa ikapito ug katapusang patik. Ang katapusang, o ikapitong, patik nagrepresentar sa paghubad sa Pinadayag ni Jesucristo, ug mao lamang ang profesiya diha sa basahon sa Pinadayag nga pagabuksan sa dili pa matapos ang panahon sa probation. Ang ikapitong patik, ang pito ka dalugdog, ug ang Pinadayag ni Jesucristo, mga simbolo silang tanan sa mao rang kamatuoran, nga pagaablihan sa dili pa matapos ang panahon sa probation. Ang Pinadayag ni Jesucristo naghatag og paghatag-diin sa kinaiya ni Cristo ug sa iyang gahum sa paglalang ingon nga Alpha ug Omega. Ang pito ka dalugdog nagtimaan sa kasaysayan diin ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ginatimrihan, ug ang ikapitong patik nagtimaan sa pagbubo sa Espiritu Santo sa panahon sa kasaysayan diin ang duha ka mga saksi ginabanhaw ug nakadawat sa gahum sa paglalang sa “kamatuoran” sa Dios, nga ipadayag gikan sa Amahan, ngadto sa Anak, ngadto kang Gabriel, ngadto sa manalagna, alang niadtong mopili sa pagbasa, pagpamati, ug pagtuman sa gahum nga anaa niana.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> Ug sa diha nga gibukhad niya ang ikapitong selyo, dihay kahilom sa langit sa may gidugayon nga tunga sa takna. Ug nakita ko ang pito ka mga manulonda nga nagtindog sa atubangan sa Dios; ug kanila gihatag ang pito ka mga trompeta. Ug miabut ang laing manulonda ug mitindog sa halaran, nga may bulawang incensaryo; ug gihatag kaniya ang daghang incienso, aron ihalad niya kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawang halaran nga anaa sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miuban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mitungas paingon sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda. Ug gikuha sa manulonda ang incensaryo, ug gipuno kini sa kalayo gikan sa halaran, ug gilabay kini ngadto sa yuta: ug dihay mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Pinadayag 8:1–5.

In the verses, “seven angels” “stood before God” with “seven trumpets.” Those seven trumpet angels have been correctly understood customarily to represent God’s judgments against Rome for the enforcement of Sunday worship. Pagan Rome, under Constantine, passed the first Sunday law in the year 321, and by the year 330, his empire was divided into east and west. From that point on the first four trumpets began to sound, and they represented the historical forces which were brought against his empire, and which by the year 476, left the city of Rome where it never again had another Roman ruling over the city, which was the symbol of Rome’s strength and glory. When the papacy passed the Sunday law at the Council of Orleans in the year 538, Mohammed was raised up to bring judgment against the Roman church, as represented by the fifth and sixth trumpets, which were also the first and second woe, and represented Islam. As correct as the traditional understanding of those trumpets are, they are defined in the passage where they are presented in Revelation nine as “plagues.”

Diha sa mga bersikulo, ang “pito ka mga manulonda” “nagatindog sa atubangan sa Dios” uban ang “pito ka mga trumpeta.” Kining pito ka mga manulonda sa trumpeta sa naandan husto nga nasabtan nga nagrepresentar sa mga paghukom sa Dios batok sa Roma tungod sa pagpatuman sa pagsimba sa Dominggo. Ang pagano nga Roma, ilalom ni Constantino, mipasar sa unang balaod sa Dominggo sa tuig 321, ug pag-abot sa tuig 330, ang iyang imperyo nabahin ngadto sa sidlakan ug kasadpan. Gikan niadtong higayona ang unang upat ka mga trumpeta misugod sa pagtunog, ug kini nagrepresentar sa mga puwersang pangkasaysayan nga gipadala batok sa iyang imperyo, ug nga sa tuig 476, mibiya sa siyudad sa Roma ngadto sa kahimtang nga wala na gayud kini pag-usab makabaton og laing Romanhon nga magmamando ibabaw sa siyudad, nga mao ang simbolo sa kalig-on ug himaya sa Roma. Sa dihang ang pagka-papa mipasar sa balaod sa Dominggo sa Konseho sa Orleans sa tuig 538, si Mohammed gipatindog aron magdala og paghukom batok sa Romanhong iglesia, sumala sa girepresentahan sa ikalima ug ikaunom nga mga trumpeta, nga mao usab ang nahaunang ug ikaduhang kaalautan, ug nagrepresentar sa Islam. Bisan pa man ka husto ang tradisyonal nga pagsabot niadtong mga trumpeta, gihubit kini sa pahayag diin kini gipaila sa Pinadayag nueve ingon nga “mga hampak.”

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk: Neither repented they of their murders, nor of their sorceries, nor of their fornication, nor of their thefts. Revelation 9:20, 21.

> Ug ang nahibilin sa mga tawo nga wala mapatay pinaagi niining mga hampak wala gihapon maghinulsol sa mga buhat sa ilang mga kamot, aron dili unta sila mosimba sa mga yawa, ug sa mga diosdios nga bulawan, ug salapi, ug tumbaga, ug bato, ug kahoy; nga dili makakita, ni makadungog, ni makalakaw: Wala usab sila maghinulsol sa ilang mga pagpatay, ni sa ilang mga pagpanglamat, ni sa ilang pakighilawas, ni sa ilang mga pagpangawat. Pinadayag 9:20, 21.

The perfect and final fulfillment of the seven trumpets is the seven last plagues of Revelation chapter sixteen. Even a casual survey of the prophetic characteristics of the seven trumpets of Revelation chapter nine demonstrates they possess parallel characteristics of the seven last plagues. The opening of the seventh seal takes place in the history when probation is about to close and the wrath of God, as represented by the seven last plagues, is about to be poured out.

Ang hingpit ug katapusang katumanan sa pito ka trumpeta mao ang pito ka ulahing mga hampak sa Pinadayag kapitulo disesais. Bisan ang yano lamang nga pagsusi sa mga propetikanhong kinaiya sa pito ka trumpeta sa Pinadayag kapitulo nuwebe nagapakita nga kini may managkatugbang nga mga kinaiya sa pito ka ulahing mga hampak. Ang pag-abli sa ikapito nga selyo mahitabo sa kasaysayan sa panahon nga ang takna sa kaluoy hapit na matapos ug ang kapungot sa Dios, ingon sa girepresentahan sa pito ka ulahing mga hampak, hapit nang igaula.

When Christ, as the Lion of the tribe of Judah, “opened the seventh seal” an angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand.” The outpouring of the Holy Spirit on Pentecost was preceded by the unified prayer of the believers that were assembled in Jerusalem.

Sa dihang si Cristo, ingon nga ang Leon sa banay ni Juda, “miabli sa ikapitong selyo,” usa ka manulonda miabut ug mitindog sa halaran, nga may bulawang insensaryo; ug gihatag kaniya ang daghang incienso, aron ihalad niya kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan ibabaw sa bulawang halaran nga atua sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miuban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mikayab sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda.” Ang pagbubo sa Espiritu Santo sa Pentecostes giunhan sa hiniusang pag-ampo sa mga magtotoo nga nagtigum sa Jerusalem.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer.” Selected Messages, book 1, 121.

> “Ang usa ka pagkapukaw sa tinuod nga pagkadiosnon diha kanato mao ang labing dako ug labing dinalian sa tanan natong mga panginahanglan. Ang pagpangita niini kinahanglan mao ang atong unang buluhaton. Kinahanglan adunay mainiton nga paningkamot aron maangkon ang panalangin sa Ginoo, dili tungod kay ang Dios dili andam sa paghatag sa Iyang panalangin kanato, kondili tungod kay kita dili andam sa pagdawat niini. Ang atong langitnong Amahan labi pang andam sa paghatag sa Iyang Balaang Espiritu kanila nga mangayo Kaniya, kay sa mga ginikanan dinhi sa yuta nga mohatag ug maayong mga gasa sa ilang mga anak. Apan kini mao ang atong buluhaton, pinaagi sa pagsugid, pagpaubos sa kaugalingon, paghinulsol, ug mainitong pag-ampo, sa pagtuman sa mga kahimtang diin ang Dios nagsaad sa paghatag kanato sa Iyang panalangin. Ang usa ka pagkapukaw angay lamang paabuton ingon nga tubag sa pag-ampo.” Selected Messages, basahon 1, 121.

The opening of the seventh seal is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The sealing is initiated by prayer, but not simply by the activity of prayer, but by a specific prayer. The specific prayer is identified in the book of Daniel, which is of course, also the book of Revelation.

Ang pag-abli sa ikapitong selyo nag-ila sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang pagpatik gisugdan pinaagi sa pag-ampo, apan dili lamang pinaagi sa buhat sa pag-ampo, kondili pinaagi sa usa ka piho nga pag-ampo. Ang maong piho nga pag-ampo giila diha sa basahon ni Daniel, nga sa pagkatinuod mao usab ang basahon sa Pinadayag.

John in the Revelation and Daniel in his book, represent the one hundred and forty-four thousand in the “last days.” In the “last days” those who are to be God’s witnesses during the battle of the first heaven will bear witness to the prophecy that is unsealed just before probation closes. This is represented as the seventh seal in the verses we are now considering. The prayers that come to the angel with the “golden censer” are represented by Daniel’s prayer in chapter nine of his book. That prayer is a specific prayer, which was outlined by Moses in connection with the prophecy of the “seven times.” The prayer is two-fold, and Daniel places the context of his two-fold prayer in the terms of “the curse” and “the oath” of Moses. The books of Daniel and Revelation are the same book, and the same lines of prophecy that are in the book of Daniel are taken up in the book of Revelation.

Si Juan diha sa Pinadayag ug si Daniel diha sa iyang basahon nagrepresentar sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo sa “kataposang mga adlaw.” Sa “kataposang mga adlaw” kadtong mamahimong mga saksi sa Dios panahon sa gubat sa unang langit magapamatuod sa tagna nga ginabuksan sa dili pa matapos ang panahon sa pagpasulay. Kini ginarepresentar ingon nga ikapitong selyo sa mga bersikulo nga atong ginatagad karon. Ang mga pag-ampo nga miadto sa manulonda nga may “bulawanong insensaryo” ginarepresentar sa pag-ampo ni Daniel diha sa ikasiyam nga kapitulo sa iyang basahon. Kana nga pag-ampo usa ka piho nga pag-ampo, nga gilatid ni Moises may kalabutan sa tagna sa “pito ka mga panahon.” Ang maong pag-ampo may duha ka bahin, ug gibutang ni Daniel ang konteksto sa iyang duha ka bahin nga pag-ampo sa mga pulong nga “ang tunglo” ug “ang panumpa” ni Moises. Ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag mao ang mao rang basahon, ug ang mao rang mga linya sa tagna nga anaa sa basahon ni Daniel gisubli diha sa basahon sa Pinadayag.

The prayer that brings about the outpouring of holy fire in the movement of the mighty angel of Revelation eighteen, is Daniel’s prayer of the “seven times.” It is the prayer that brought the angel Gabriel down from heaven to explain the prophecies to Daniel. At the conclusion of his prayer, which covers the first twenty verses of Daniel nine, Gabriel came down about the time of the evening oblation. The prayers that ascend that the angel with the golden censer receives are prayers that ascend as the sun is setting, in the evening of “the last days.”

Ang pag-ampo nga nagadala sa pagbubo sa balaang kalayo diha sa kalihokan sa gamhanang manulonda sa Pinadayag 18, mao ang pag-ampo ni Daniel mahitungod sa “pito ka mga panahon.” Kini mao ang pag-ampo nga nagpakanaug sa manulonda nga si Gabriel gikan sa langit aron sa pagpasabot sa mga tagna kang Daniel. Sa pagtapos sa iyang pag-ampo, nga naglangkob sa unang kaluhaan ka mga bersikulo sa Daniel 9, mikanaug si Gabriel duol sa takna sa panggabii nga halad. Ang mga pag-ampo nga mosaka nga madawat sa manulonda nga may bulawanong insensaryo, mao ang mga pag-ampo nga mosaka samtang nagasalop ang adlaw, sa kagabhion sa “ulahing mga adlaw.”

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. Daniel 9:20, 21.

> Ug samtang ako nagsulti, ug nag-ampo, ug nagsugid sa akong sala ug sa sala sa akong katawhan nga Israel, ug naghalad sa akong pangamuyo sa atubangan sa Ginoo nga akong Dios tungod sa balaang bukid sa akong Dios; Oo, samtang ako nagsulti diha sa pag-ampo, bisan ang tawo nga si Gabriel, nga akong nakita sa panan-awon sa sinugdan, nga gipaabtik sa paglupad, mihikap kanako sa hapit na ang takna sa halad sa kagabhion. Daniel 9:20, 21.

Daniel’s prayer was a confession of not only his sins, but also the sins of God’s people. His prayer is the blueprint of the prayer of repentance connected with the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Ang pag-ampo ni Daniel usa ka pagsugid dili lamang sa iyang kaugalingong mga sala, kondili usab sa mga sala sa katawhan sa Dios. Ang iyang pag-ampo mao ang sumbanan sa pag-ampo sa paghinulsol nga nalangkit sa “pito ka mga panahon” sa Levitico 26.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> Ug ang mga mahibilin kaninyo mangahanaw sa ilang kasal-anan didto sa kayutaan sa inyong mga kaaway; ug usab sa mga kasal-anan sa ilang mga amahan mangahanaw sila uban kanila. Kon ilang isugid ang ilang kasal-anan, ug ang kasal-anan sa ilang mga amahan, uban sa ilang paglapas nga ilang nahimo batok kanako, ug nga sila usab naglakaw nga supak kanako; Ug nga ako usab naglakaw nga supak kanila, ug gidala ko sila ngadto sa kayutaan sa ilang mga kaaway; kon unya ang ilang mga kasingkasing nga walay sirkunsisyon mapaubsanon, ug unya dawaton nila ang silot sa ilang kasal-anan: Nan hinumdoman ko ang akong tugon kang Jacob, ug usab ang akong tugon kang Isaac, ug usab ang akong tugon kang Abraham akong hinumdoman; ug hinumdoman ko ang yuta. Leviticus 26:39–42.

After Moses sets forth the punishment associated with the “seven times,” which he calls the “quarrel of” God’s “covenant,” he identifies what God’s people are to do if and when they become aware that they are slaves in the enemy’s land, such as Daniel was. They needed, as Daniel represented, to confess their sins, and also the sins of their fathers.

Human nga human ni Moises ang silot nga may kalabutan sa “pito ka panahon,” nga iyang gitawag nga “panaglalis sa” “pakigsaad” sa Dios, iyang gipaila kon unsay angay buhaton sa katawohan sa Dios kon ug sa dihang sila makaila nga sila mga ulipon diha sa yuta sa kaaway, sama kang Daniel. Kinahanglan nila, sumala sa gihawasan ni Daniel, ang pagsugid sa ilang mga sala, ug usab sa mga sala sa ilang mga amahan.

When this specific prayer is offered by those called to be the one hundred and forty-four thousand, the angel with the golden censer will take “the censer, and” fill “it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” The holy fire that represents the message of “truth” in contrast with the counterfeit message of “fire”, that the United States and Satan call down out of heaven, takes place in the hour of the “earthquake” that is the Sunday law.

Sa diha nga kining piho nga pag-ampo ihalad niadtong gitawag aron mahimong usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, ang manulonda nga may bulawang insensaryo mokuha “sa insensaryo, ug” pun-on “kini sa kalayo gikan sa halaran, ug igasalibay kini ngadto sa yuta: ug didto may mga tingog, ug mga dalugdog, ug mga kilat, ug usa ka linog.” Ang balaang kalayo nga nagrepresentar sa mensahe sa “kamatuoran” sukwahi sa mini nga mensahe sa “kalayo”, nga ang Tinipong Bansa sa Amerika ug si Satanas maoy nagapakanaog gikan sa langit, mahitabo sa takna sa “linog” nga mao ang balaod sa Dominggo.

In the book of Zechariah, we are informed that Zerubbabel laid both the foundation and the headstone of the temple in the history of the rebuilding of the temple and Jerusalem after the return from the slavery that Daniel was part of.

Sa basahon ni Zacarias, gipahibalo kita nga si Zorobabel maoy nagbutang sa patukoranan ug sa pangulong bato sa templo sa kasaysayan sa pagtukod pag-usab sa templo ug sa Jerusalem human sa pagbalik gikan sa pagkaulipon diin si Daniel nahimong kabahin.

> Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it. Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Zechariah 4:6–10.

> Unya mitubag siya ug misulti kanako, nga nagaingon, Kini mao ang pulong ni Jehova alang kang Zerubbabel, nga nagaingon: Dili pinaagi sa kusog, ni pinaagi sa gahum, kondili pinaagi sa akong Espiritu, nagaingon si Jehova sa mga panon. Kinsa ka man, O daku nga bukid? Sa atubangan ni Zerubbabel ikaw mahimong patag; ug iyang igapagula ang batong-ulo niana uban sa mga singgit, nga nagaingon: Grasya, grasya alang niini. Labut pa, ang pulong ni Jehova miabot kanako, nga nagaingon: Ang mga kamot ni Zerubbabel maoy nagpahimutang sa patukoranan niining balaya; ang iyang mga kamot usab maoy motapos niini; ug ikaw masayod nga si Jehova sa mga panon mao ang nagpadala kanako nganhi kaninyo. Kay kinsa man ang nagtamay sa adlaw sa gagmayng mga butang? kay sila magakalipay, ug makakita sa hulug-anan sa kamot ni Zerubbabel uban niadtong pito; sila mao ang mga mata ni Jehova, nga nagasuroysuroy sa tibuok yuta. Zacarias 4:6–10.

Zerubbabel means “offspring of Babylon”, and is a symbol of the second angel’s message, which when combined with the message of the Midnight Cry, laid the “foundation” in the beginning movement of Adventism. Zerubbabel also represents the repetition of the second angel’s message in the ending movement of Adventism in the movement of Future for America, when the “headstone” is placed.

Ang Zerubbabel nagkahulugán ug “kaliwat sa Babilonia,” ug usa ka simbolo sa mensahe sa ikaduhang manulunda, nga sa dihang gihiusa sa mensahe sa Pagsinggit sa Tunga sa Gabii, maoy nagpatukod sa “pundasyon” sa sinugdanang kalihukan sa Adventismo. Ang Zerubbabel usab nagrepresentar sa pag-usab sa mensahe sa ikaduhang manulunda sa katapusang kalihukan sa Adventismo sulod sa kalihukan sa Future for America, sa dihang ibutang na ang “pangulong bato.”

The world rejoiced over the two witnesses that had been slain in the valley of dead bones in the street that is the “information super highway.” When those two witnesses were brought back to life the world feared, and the heavens rejoiced. Zechariah, like all prophets, is identifying the “last days” when God’s people rejoice. Zechariah informs us that they rejoice at the resurrection of the two witnesses, when they see “those seven.” “Those seven” is the same Hebrew word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six. The movement of the first angel placed the foundation stone of Moses’ seven times, and that “truth” is also to be the headstone of the movement of the third angel, in spite of its rejection in 1863.

Ang kalibotan nagmaya tungod sa duha ka mga saksi nga gipatay didto sa walog sa mga bukog nga nangamatay sa dalan nga mao ang “information super highway.” Sa dihang kining duha ka mga saksi gibanhaw pag-usab ngadto sa kinabuhi, ang kalibotan nahadlok, ug ang mga langit nagmaya. Si Zacarias, sama sa tanang mga propeta, nagtimaan sa “ulahing mga adlaw” sa dihang ang katawhan sa Dios magmaya. Gipahibalo kita ni Zacarias nga sila nagmaya sa pagkabanhaw sa duha ka mga saksi, sa dihang ilang makita ang “those seven.” Ang “those seven” mao ra nga Hebreohanong pulong nga gihubad nga “seven times” diha sa Levitico 26. Ang kalihokan sa unang manulonda maoy nagbutang sa batong patukoranan sa “seven times” ni Moises, ug kana nga “kamatuoran” mao usab ang mahimong batong pamusong sa kalihokan sa ikatulong manulonda, bisan pa sa pagsalikway niini niadtong 1863.

When it is recognized and fulfilled, and acted upon with the appropriate two-fold prayer, the true fire will be cast to the earth, as it was at Pentecost.

Sa diha nga kini maila ug matuman, ug pagabuhaton uban sa angay nga duha-ka-bahin nga pag-ampo, ang tinuod nga kalayo igasalibay ngadto sa yuta, maingon sa nahitabo sa Pentecostes.

We will continue to address the opening of the seventh seal in the next article.

Padayon natong hisgutan ang pagbukas sa ikapitong selyo sa sunod nga artikulo.

Back to Articles