Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number One

Ang Basahon ni Joel ug ang Iglesiang Laodiceano sa Ikapitong-adlaw nga Adbentista - Numero Uno

Testing Present Truth

Pagsulay sa Karong Kamatuoran

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> “Adunay pipila ka mga butang diha sa Kasulatan nga malisod sabton ug nga, sumala sa pulong ni Pedro, ang mga walay kahibalo ug mga dili malig-on gituis ngadto sa ilang kaugalingong kalaglagan. Tingali dili kita makahimo, niining kinabuhia, sa pagpatin-aw sa kahulogan sa matag pahayag sa Kasulatan; apan walay mahinungdanon nga mga punto sa praktikal nga kamatuoran nga mapalandongan sa misteryo. Sa diha nga moabot ang panahon, diha sa pagdumala sa Dios, nga ang kalibutan pagasulayan mahitungod sa kamatuoran alang nianang panahona, ang mga hunahuna pagalihokon sa Iyang Espiritu sa pagsusi sa Kasulatan, bisan pa uban sa pagpuasa ug pag-ampo, hangtud nga ang usa ka sumpay sunod sa usa ka sumpay pagatultolon ug pagahiusahon ngadto sa usa ka hingpit nga kadena. Ang matag kamatuoran nga may dayon nga kalabutan sa kaluwasan sa mga kalag himoon nga matin-aw gayod sa pagkaagi nga walay usa nga kinahanglan masayop o maglakaw sa kangitngit.”

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> “Samtang atong gisubay ang kadena sa panagna, ang gipadayag nga kamatuoran alang sa atong kapanahonan tin-aw nga nakita ug gipatin-aw. Kita may tulubagon tungod sa mga kahigayonan nga atong natagamtam ug tungod sa kahayag nga nagadan-ag ibabaw sa atong agianan. Kadtong nangabuhi sa nangaging mga kaliwatan may tulubagon tungod sa kahayag nga gitugotan nga modan-ag ibabaw kanila. Ang ilang mga hunahuna gipagamit may kalabutan sa nagkalainlaing mga punto sa Kasulatan nga misulay kanila. Apan wala nila masabti ang mga kamatuoran nga atong nasabtan. Wala sila manubag sa kahayag nga wala nila maangkon. Anaa kanila ang Biblia, maingon usab kanato; apan ang panahon alang sa pagpadayag sa pinasahi nga kamatuoran may kalabutan sa panapos nga mga hitabo sa kasaysayan niining kalibotana mao ang kataposang mga kaliwatan nga mangabuhi ibabaw sa yuta.”

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume 2, 692, 693.

> “Ang pinasahi nga mga kamatuoran gipahaom ngadto sa mga kahimtang sa nagkalainlaing mga kaliwatan sumala sa ilang paglungtad. Ang kamatuoran alang sa karon, nga usa ka pagsulay sa katawhan niining kaliwatana, dili maoy pagsulay sa katawhan sa mga kaliwatan sa halayong nangagi. Kon ang kahayag nga karon nagadan-ag sa ibabaw nato mahitungod sa Igpapahulay sa ikaupat nga sugo gihatag pa ngadto sa mga kaliwatan sa nangagi, pagahuptan unta sila sa Dios nga manubag alang nianang kahayaga.” Testimonies, tomo 2, 692, 693.

## New and Old

Bag-o ug Tigulang

> “In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.

> “Sa matag kapanahonan adunay bag-ong paglambo sa kamatuoran, usa ka mensahe sa Dios ngadto sa mga tawo sa maong kaliwatan. Ang mga daang kamatuoran ngatanan mahinungdanon; ang bag-ong kamatuoran dili bulag gikan sa daan, kondili usa ka pagladlad niini. Pinaagi lamang sa pagsabut sa mga daang kamatuoran kita makahimo sa pagsabot sa bag-o. Sa dihang gitinguha ni Cristo nga ablihan ngadto sa Iyang mga tinun-an ang kamatuoran sa Iyang pagkabanhaw, nagsugod Siya ‘gikan kang Moises ug sa tanang mga manalagna’ ug ‘gipasabot kanila diha sa tanang Kasulatan ang mga butang mahitungod sa Iyang kaugalingon.’ Lucas 24:27. Apan ang kahayag nga nagadan-ag diha sa bag-ong pagladlad sa kamatuoran mao ang nagahimaya sa daan. Ang mosalikway o magpasagad sa bag-o wala gayud sa tinuod nagapanag-iya sa daan. Alang kaniya, mawagtangan kini sa iyang buhing gahum ug mahimong usa na lamang ka porma nga walay kinabuhi.”

> “There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.

> “Adunay mga tawo nga nagaangkon nga sila nagatoo ug nagatudlo sa mga kamatuoran sa Daang Tugon, samtang ilang gisalikway ang Bag-ong Tugon. Apan sa ilang pagdumili sa pagdawat sa mga pagtulon-an ni Cristo, ilang gipakita nga wala sila motoo niana nga gisulti sa mga patriarka ug sa mga propeta. ‘Kon mitoo kamo kang Moises,’ miingon si Cristo, ‘motoo usab unta kamo Kanako; kay siya nagsulat mahitungod Kanako.’ Juan 5:46. Busa walay tinuod nga gahum sa ilang pagtudlo bisan pa sa Daang Tugon.”

> “Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.

> “Daghan ang nagaangkon nga nagatuo ug nagatudlo sa ebanghelyo apan anaa sa susamang kasaypanan. Isinasalikway nila ang mga Kasulatan sa Daang Tugon, mahitungod niini si Cristo miingon, ‘Mao kini sila nga nagpamatuod mahitungod Kanako.’ Juan 5:39. Sa pagsalikway sa Daan, sa pagkatinuod ilang gisalikway ang Bag-o; kay silang duruha mga bahin sa usa ka bug-os nga dili mabulag. Walay tawo nga makahimo sa hustong pagpahayag sa balaod sa Dios nga walay ebanghelyo, ni sa ebanghelyo nga walay balaod. Ang balaod mao ang ebanghelyo nga nagpakatawo, ug ang ebanghelyo mao ang balaod nga gipadayag. Ang balaod mao ang gamot, ang ebanghelyo mao ang mahumot nga bulak ug bunga nga ginadala niini.

> “The Old Testament sheds light upon the New, and the New upon the Old. Each is a revelation of the glory of God in Christ. Both present truths that will continually reveal new depths of meaning to the earnest seeker.” Christ’s Object Lessons, 128.

> “Ang Daang Tugon nagahatag ug kahayag ibabaw sa Bag-ong Tugon, ug ang Bag-ong Tugon ibabaw sa Daang Tugon. Ang matag usa usa ka pinadayag sa himaya sa Dios diha kang Cristo. Silang duha nagapresentar ug mga kamatuoran nga sa walay hunong magapadayag ug bag-ong mga giladmon sa kahulogan ngadto sa mainiton nga tigpangita.” Christ’s Object Lessons, 128.

Present truth is by definition the “revealed truth” for a specific period of time that is “clearly seen and explained.” The generation living at the time when “present truth” is revealed are held “accountable” to accept that truth or die. The combined truths which make up the “present testing truth” for “this generation,” are represented in “the unfolding of special” truths “in relation to the closing scenes of this earth’s history.” Truth, and therefore “present truth” is typified by the New Testament in relation to the Old Testament. Truth is established upon two witnesses and truth has a beginning and an end, a literal and a spiritual, an ancient and a modern, an alpha and an omega, a first and a last.

Ang kamatuoran sa karon, sumala sa kahulugan niini, mao ang “gipadayag nga kamatuoran” alang sa usa ka piho nga yugto sa panahon nga “tin-aw nga makita ug mahubad.” Ang kaliwatan nga buhi sa panahon nga ang “kamatuoran sa karon” gipadayag pagaisipon nga “manubagon” sa pagdawat niana nga kamatuoran o mamatay. Ang hiniusang mga kamatuoran nga naglangkob sa “nagsulay nga kamatuoran sa karon” alang “niining kaliwatan,” gilarawan diha sa “pagbutyag sa pinasahi nga” mga kamatuoran “may kalabutan sa mga panapos nga talan-awon sa kasaysayan niining yutaa.” Ang kamatuoran, ug busa ang “kamatuoran sa karon,” gihulagway sa Bag-ong Tugon diha sa kalambigitan niini sa Daang Tugon. Ang kamatuoran mapalig-on pinaagi sa duha ka mga saksi ug ang kamatuoran adunay sinugdanan ug katapusan, usa ka literal ug usa ka espirituhanon, usa ka karaan ug usa ka moderno, usa ka alpha ug usa ka omega, usa ka nahauna ug usa ka naulahi.

The Millerite foundation of the first angel’s message is the “old” in relation to the “present truth” message of the third angel. Those who are “rejecting the Old,” “virtually reject the New” for both are parts of an inseparable whole.”

Ang Millerite nga pundasyon sa mensahe sa unang manulonda mao ang “daan” diha sa relasyon sa mensahe sa “karon nga kamatuoran” sa ikatulong manulonda. Kadtong mga “nagasalikway sa Daan,” “sa pagkatinuod nagasalikway sa Bago” kay ang duruha mga bahin sa usa ka dili mabulag nga kinatibuk-an.”

> “I saw the necessity of the messengers, especially, watching and checking all fanaticism wherever they might see it rise. Satan is pressing in on every side, and unless we watch for him, and have our eyes open to his devices and snares, and have on the whole armor of God, the fiery darts of the wicked will hit us. There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> “Nakita ko ang kinahanglanon sa mga mensahero, ilabina, sa pagbantay ug pagsusi sa tanang panatisismo bisan asa nila kini makitang motungha. Si Satanas nagapugos sa pagsulong sa matag kilid, ug gawas kon magbantay kita kaniya, ug maabli ang atong mga mata sa iyang mga lalang ug mga lit-ag, ug masul-oban kita sa tibuok hinagiban sa Dios, ang nagadilaab nga mga udyong sa dautan moigo gayod kanato. Adunay daghang bililhon nga mga kamatuoran nga anaa sulod sa Pulong sa Dios, apan mao ang ‘karon nga kamatuoran’ nga gikinahanglan sa panon karon. Nakita ko ang kapeligrohan sa mga mensahero nga mopahilayo gikan sa mahinungdanong mga punto sa karon nga kamatuoran, aron maglangaylangay diha sa mga hilisgutan nga dili arang makapahiusa sa panon ug makapabalaan sa kalag. Dinhi pagagamiton ni Satanas ang tanang posibleng bentaha aron samdan ang buluhaton.”

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “Apan ang mga hilisgutan sama sa santuwaryo, diha sa kalabutan sa 2300 ka mga adlaw, ang mga sugo sa Dios ug ang pagtoo ni Jesus, hingpit nga gikatakda sa pagpasabot sa nangaging kalihokan sa Advento ug sa pagpakita kon unsa ang atong kasamtangang kahimtang, sa paglig-on sa pagtoo sa mga nagduhaduha, ug sa paghatag ug kasigurohan sa mahimayaong kaugmaon. Kini, sa kanunay kong nakita, mao ang mga pangulong hilisgutan nga ang mga mensahero kinahanglan magapuyo niini.” Early Writings, 63.

The “sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus” are the key to explain the “past Advent movement” of the Millerites and in so doing, to explain “perfectly” “what our present position is.” Those who are “doubting” the “past Advent movement,” are “doubting” what gives “certainty to the glorious future.” What gives certainty to the future is the past.

Ang “santuwaryo, diha sa kalambigitan sa 2300 ka adlaw, sa mga sugo sa Dios ug sa pagtuo ni Jesus” mao ang yawe sa pagpasabot sa “nangaging kalihokan sa Advent” sa mga Millerite ug, sa pagbuhat niana, sa pagpasabot “sa hingpit” “kon unsa ang atong kahimtang sa pagkakaron.” Kadtong mga “nagaduhaduha” sa “nangaging kalihokan sa Advent,” “nagaduhaduha” sa nagahatag ug “kasigurohan sa mahimayaong kaugmaon.” Ang nagahatag ug kasigurohan sa kaugmaon mao ang nangagi.

The book of Joel is a message of present testing truth. This is confirmed by multiple witnesses. Joel is identified as “present truth” by the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus.

Ang basahon ni Joel maoy usa ka mensahe sa kamatuoran sa pagsulay alang sa karon. Kini gipamatud-an pinaagi sa daghang mga saksi. Si Joel giila ingon nga “present truth” pinaagi sa Espiritu sa Propesiya, nga sumala kang Juan sa basahon sa Pinadayag mao ang pagpamatuod ni Jesus.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Revelation 1:1, 2.

> Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga gihatag sa Dios kaniya, aron ipakita sa iyang mga ulipon ang mga butang nga kinahanglan mahitabo sa dili madugay; ug iyang gipadala ug gipadayag kini pinaagi sa iyang manolonda ngadto sa iyang ulipon nga si Juan: Nga nagpatotoo sa pulong sa Dios, ug sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo, ug sa tanang mga butang nga iyang nakita. Pinadayag 1:1, 2.

The “testimony” of John (which he bore “record of”), was portrayed in three parts. He recorded the “word of God,” the “testimony of Jesus” and the “things that he saw.” In the first two verses of Revelation, John represents one who has been given the gift of the “spirit of prophecy.” That gift includes a special revelation of God’s Word, and it also includes special revelations conveyed to the prophet through the words of Christ; (either by Christ directly or through his angelic representatives) and the gift also includes truth presented through the medium of dreams and visions. The spirit of prophecy is the testimony of Christ which is conveyed to the prophet and it bears the same authority as if an angel or Christ spoke the words.

Ang “pagpamatuod” ni Juan (nga iyang “gisulat nga talaan”) gipakita sa tulo ka bahin. Iyang gitala ang “pulong sa Dios,” ang “pagpamatuod ni Jesus” ug ang “mga butang nga iyang nakita.” Sa unang duha ka bersikulo sa Pinadayag, si Juan nagrepresentar sa usa ka tawo nga gihatagan sa gasa sa “espiritu sa pagpanagna.” Kana nga gasa naglakip sa usa ka pinasahi nga pagpadayag sa Pulong sa Dios, ug naglakip usab kini sa mga pinasahi nga pagpadayag nga gipaabot ngadto sa manalagna pinaagi sa mga pulong ni Cristo; (bisan direkta ni Cristo o pinaagi sa iyang mga manolunda nga representante) ug ang gasa naglakip usab sa kamatuoran nga gipahayag pinaagi sa paagi sa mga damgo ug mga panan-awon. Ang espiritu sa pagpanagna mao ang pagpamatuod ni Cristo nga gipaabot ngadto sa manalagna, ug kini nagdala sa mao rang kagahum sa pagbulot-an ingon nga daw usa ka manolunda o si Cristo mismo maoy misulti sa mga pulong.

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> Ug mihapa ako sa iyang mga tiil aron sa pagsimba kaniya. Ug siya miingon kanako, Tan-awa nga dili mo kini buhata: ako imong kaubang-ulipon, ug sa imong mga igsoon nga adunay pagpamatuod ni Jesus: simba sa Dios: kay ang pagpamatuod ni Jesus mao ang espiritu sa pagpanagna. Pinadayag 19:10.

Gabriel identifies that he is a fellowservant with John, and he is not to be worshipped. Gabriel also identifies that the “brethren” that are represented by John “have the testimony of Jesus,” which is the “spirit of prophecy.” The “brethren” which John represents are the one hundred and forty-four thousand, and the brethren all have the “spirit of prophecy.”

Gipaila ni Gabriel nga siya kaubang-ulipon ni Juan, ug dili siya angay simbahon. Gipaila usab ni Gabriel nga ang “mga igsoon” nga girepresentahan ni Juan “adunay pagpamatuod ni Jesus,” nga mao ang “espiritu sa pagpanagna.” Ang “mga igsoon” nga girepresentahan ni Juan mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang tanang mga igsoon adunay “espiritu sa pagpanagna.”

> “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.

> “Ug sayo sa kabuntagon sila mibangon ug nangadto sa kamingawan sa Tekoa; ug sa ilang paggawas, si Jehoshaphat mitindog ug miingon: Pamatia ako, O Juda, ug kamo nga mga pumoluyo sa Jerusalem; tumoo kamo sa Ginoo nga inyong Dios, ug kamo mapalig-on; tumoo kamo sa iyang mga propeta, ug kamo molambo. 2 Cronicas 20:20.

> “‘Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’

> “‘Tumoo kamo sa Ginoo nga inyong Dios, ug kamo pagapalig-onon; tumoo kamo sa iyang mga propeta, ug kamo mouswag.’”

> “Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’

> “Isaias 8:20. ‘Ngadto sa kasugoan ug ngadto sa pagpamatuod; kon sila dili mosulti sumala niining pulonga, kini tungod kay walay kahayag diha kanila.’ Dinhi gipahaluna sa atubangan sa katawohan sa Dios ang duha ka teksto: duha ka kahimtang alang sa kalampusan. Ang kasugoan nga gisulti mismo ni Jehova, ug ang espiritu sa pagpanagna, mao ang duha ka tinubdan sa kaalam aron magiya sa Iyang katawohan sa matag kasinatian. Deuteronomio 4:6. ‘Kini mao ang inyong kaalam ug ang inyong salabutan sa atubangan sa mga nasod, nga magaingon, Sa pagkatinuod kining dakung nasod usa ka maalamon ug masinabuton nga katawohan.’”

> “The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.

> “Ang kasugoan sa Dios ug ang Espiritu sa Tagna nagalakaw nga magkauban aron sa paggiya ug pagtambag sa iglesia, ug sa matag higayon nga ang iglesia nakaila niini pinaagi sa pagtuman sa Iyang kasugoan, ang espiritu sa tagna gipadala aron sa paggiya kaniya diha sa dalan sa kamatuoran.

> “Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.

> “Pinadayag 12:17. ‘Ug ang dragon nasuko sa babaye, ug milakaw aron makiggubat sa salin sa iyang kaliwat, nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug nagbaton sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo.’ Kini nga tagna tin-aw nga nagapakita nga ang salin nga iglesia moila sa Dios diha sa Iyang balaod ug makabaton sa gasa sa pagtagna. Ang pagkamasinugtanon sa balaod sa Dios, ug ang espiritu sa pagtagna, maoy kanunayng nakapalahi sa tinuod nga katawhan sa Dios, ug ang pagsulay sa kasagaran gihatag pinaagi sa mga karon nga pagpadayag.”

> “In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.

> “Sa mga adlaw ni Jeremias ang katawhan walay pagduhaduha mahitungod sa mensahe ni Moises, Elias, o Eliseo, apan ilang giduhaduhaan ug gisalikway ang mensaheng gipadala sa Dios kang Jeremias hangtod nga ang kusog ug gahum niini nausik, ug wala nay laing tambal kondili nga dad-on sila sa Dios ngadto sa pagkabinihag.

> “Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.

> “Sa ingon man, sa mga adlaw ni Cristo ang katawhan nakakat-on nga ang mensahe ni Jeremias tinuod, ug ilang gipangdani ang ilang kaugalingon sa pagtuo nga kon nabuhi pa sila sa mga adlaw sa ilang mga amahan ilang dawaton unta ang iyang mensahe, apan sa maong higayon ilang gisalikway ang mensahe ni Cristo, mahitungod kang kinsa ang tanang mga propeta nanulat.

> “As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.

> “Samtang mitungha sa kalibotan ang mensahe sa ikatulong manulonda, nga mao ang pagpadayag sa kasugoan sa Dios ngadto sa iglesia diha sa iyang kahingpitan ug gahum, ang gasa sa pagpanagna gilayon usab nga gipahiuli. Kini nga gasa adunay dakong inila nga bahin sa paglambo ug pagpauswag sa pagpadayon niining mensahe.”

> “As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 33, 34.

> “Samtang mitungha ang mga kalainan sa opinyon may kalabotan sa mga paghubad sa Kasulatan ug sa mga pamaagi sa pagpangabudlay, nga makapahuyang sa pagtuo sa mga magtotoo sa mensahe ug modala sa panagkabahinbahin sa buluhaton, ang espiritu sa profesiya sa kanunay naghatag ug kahayag sa kahimtang. Sa kanunay kini nagdala ug panaghiusa sa hunahuna ug panag-uyon sa lihok ngadto sa lawas sa mga magtotoo. Sa matag krisis nga mitungha diha sa pag-uswag sa mensahe ug sa pagtubo sa buluhaton, kadtong mga nagpabiling malig-on tupad sa balaod sa Dios ug sa kahayag sa Espiritu sa profesiya nagmadaugon, ug ang buluhaton miuswag diha sa ilang mga kamot.” Loma Linda Messages, 33, 34.

The book of Joel is directly identified as “present truth” within the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus. It is also endorsed directly within the Word of God. Both the Bible and Spirit of Prophecy directly apply the book of Joel to the last days.

Ang basahon ni Joel tuwirang giila ingon nga “karon nga kamatuoran” sulod sa Espiritu sa Tagna, nga sumala kang Juan diha sa basahon sa Pinadayag mao ang pagpamatuod ni Jesus. Giuyonan usab kini sa dayag sulod sa Pulong sa Dios. Ang Biblia ug ang Espiritu sa Tagna parehong tuwirang nagapadapat sa basahon ni Joel ngadto sa kaulahiang mga adlaw.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. …

> “Ang matag usa sa mga karaang propeta misulti dili kaayo alang sa ilang kaugalingong panahon kondili alang sa ato, aron ang ilang pagpanagna magpabiling may gahum alang kanato. ‘Karon kining tanang mga butanga nahitabo kanila ingon nga mga panig-ingnan: ug kini nahisulat alang sa atong pahimangno, kang kinsa miabut ang mga kinatumyan sa kalibotan.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Dili alang sa ilang kaugalingon, kondili alang kanato sila nag-alagad niining mga butanga, nga karon gikapahibalo kaninyo pinaagi niadtong mga nagwali sa maayong balita kaninyo uban sa Espiritu Santo nga gipadala gikan sa langit; mga butanga nga gitinguha sa mga manulonda nga susihon.’ 1 Peter 1:12. …”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Ang Biblia nagtigom ug gihugpong pag-uban ang iyang mga bahandi alang niining kataposang kaliwatan. Ang tanang dagkong mga hitabo ug solemning mga kalihokan sa kasaysayan sa Daang Tugon nahitabo na, ug nagakahitabo pa, sa iglesia niining kaulahang mga adlaw.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The prophecy of Joel is “in force” “upon” those “whom the ends of the world are come.” “In force” is simply emphasizing that “present truth” is always a test, and those who fail the test are represented by such biblical characters as Judas.

Ang tagna ni Joel “nagapadayon sa pagkatuman” “ibabaw” niadtong “mga dinangatan sa mga katapusan sa kalibotan.” Ang “nagapadayon sa pagkatuman” yano lamang nga nagapasiugda nga ang “kamatuoran alang sa karon” sa kanunay usa ka pagsulay, ug kadtong mapakyas sa maong pagsulay ginarepresentahan sa mga kinaiya sa Biblia sama ni Judas.

> “Lesson after lesson fell unheeded on the ears of Judas. How many today follow in his steps. In the light of God’s law, selfish men see their evil characters, but fail to make the required reformation, and go on from one state of sin to another.

> “Ang usa ka leksiyon human sa lain nahulog nga wala tagda sa mga igdulungog ni Judas. Pagkadaghan karon ang nagsunod sa iyang mga tunob. Diha sa kahayag sa balaod sa Dios, ang mga hakog nga tawo makakita sa ilang daotang kinaiya, apan mapakyas sa paghimo sa gikinahanglang pag-usab, ug magpadayon gikan sa usa ka kahimtang sa sala ngadto sa lain.”

> “The lessons of Christ are applicable to our own time and generation. He said, ‘Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word.’ The same testimony is brought to us in these last days as was brought to Judas. The same lessons which he failed to make practical in his life come to men who hear, and yet make a like failure, because they do not put away their sin.” Review and Herald, March 17, 1891.

> “Ang mga pagtulon-an ni Cristo magamit sa atong kaugalingong panahon ug kaliwatan. Siya miingon, ‘Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word.’ Ang mao rang pagpamatuod gidala nganhi kanato niining ulahing mga adlaw maingon sa gidala kang Judas. Ang mao rang mga leksiyon nga iyang napakyas sa paghimo nga praktikal sa iyang kinabuhi moabot sa mga tawo nga nakadungog, ug bisan pa niana napakyas sa samang paagi, tungod kay wala nila isalikway ang ilang sala.” Review and Herald, March 17, 1891.

John throughout the book of Revelation typifies God’s last day people, and in being banished to Patmos John represents those who are persecuted in the Sunday law crisis. He states why he was incarcerated.

Si Juan, sa tibuok basahon sa Pinadayag, naglarawan sa katawohan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw; ug sa iyang pagkapahawa ngadto sa Patmos, si Juan nagrepresentar niadtong mga gilutos sa krisis sa balaod sa Dominggo. Iyang gipahayag ang hinungdan nganong siya napriso.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> Ako si Juan, nga usab inyong igsoon, ug kauban sa kagul-anan, ug sa gingharian ug pailub ni Jesu-Cristo, didto sa pulo nga gitawag ug Patmos tungod sa pulong sa Dios, ug tungod sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo. Pinadayag 1:9.

John was persecuted for the Bible and the Spirit of Prophecy. Why are the one hundred and forty-four thousand persecuted because of the Spirit of Prophecy? The first truth the prophet Joel identifies is the apostasy of the Seventh-day Adventist church. When the apostle Peter identified that Pentecost was a fulfillment of the book of Joel, Peter did so in response to the Jews attacking the manifestation of “tongues.” The Jews, who then typified Seventh-day Adventists in the last days, were arguing that Peter and those proclaiming the message were “drunk.” Seventh-day Adventists will fight against the message of the latter rain as did the Jews of Peter’s time. They do so for those who are proclaiming the “present truth” testing message of the latter rain have the “old” foundational truths, for new truth is always based upon old truth. Jeremiah called for God’s people in the time of the latter rain to walk in the old paths and hearken to the sound of the watchman’s trumpet, but they refuse. The foundational “old” truth message is symbolically represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six, which sets forth the covenant relationship in terms of the Sabbath for the land.

Si Juan gilutos tungod sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna. Nganong gilutos man ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo tungod sa Espiritu sa Tagna? Ang unang kamatuoran nga giila sa propeta nga si Joel mao ang apostasya sa iglesya sa Seventh-day Adventist. Sa dihang giila sa apostol nga si Pedro nga ang Pentecostes maoy usa ka katumanan sa basahon ni Joel, gibuhat kini ni Pedro ingon nga tubag sa mga Judio nga miatake sa pagpakita sa “mga dila.” Ang mga Judio, nga niadto nagtimaan sa mga Seventh-day Adventist sa katapusang mga adlaw, nangatarungan nga si Pedro ug kadtong nagamantala sa mensahe “nahubog.” Ang mga Seventh-day Adventist makig-away batok sa mensahe sa ulahing ulan maingon sa gibuhat sa mga Judio sa panahon ni Pedro. Ilang buhaton kini kay kadtong nagamantala sa masulayong mensahe sa “karon nga kamatuoran” sa ulahing ulan nagbaton sa “daan” nga mga pundasyonal nga kamatuoran, kay ang bag-ong kamatuoran sa kanunay nagasukad sa daang kamatuoran. Si Jeremias nanawag sa katawhan sa Dios sa panahon sa ulahing ulan nga maglakaw sa daang mga alagianan ug mamati sa tingog sa trumpeta sa magbalantay, apan sila nagdumili. Ang pundasyonal nga mensahe sa “daan” nga kamatuoran simbolikong girepresentahan sa “makapito ka higayon” sa Levitico beinte-sais, nga naglatid sa relasyon sa tugon subay sa Igpapahulay alang sa yuta.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> “Nakita ko nga ang ngalanong iglesia ug ang ngalanong mga Adventista, sama kang Judas, magbudhi kanamo ngadto sa mga Katoliko aron maangkon ang ilang impluwensiya sa pagbatok sa kamatuoran. Ang mga balaan unya mahimong usa ka dili-iladong katawhan, diyutay ra ang makaila kanila sa mga Katoliko; apan ang mga iglesia ug ang ngalanong mga Adventista nga nahibalo sa among pagtuo ug mga batasan (kay gidumtan nila kami tungod sa Igpapahulay, kay dili nila kini mapanghimakak) magbudhi sa mga balaan ug magsumbong kanila ngadto sa mga Katoliko ingon nga kadtong mga wala magtagad sa mga institusyon sa katawhan; nga mao kini, nga ilang ginabantayan ang Igpapahulay ug wala magtagad sa Domingo.

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> “Unya ang mga Katoliko mosugo sa mga Protestante sa pagpadayon, ug magpagula ug usa ka sugo nga ang tanan nga dili motuman sa nahaunang adlaw sa semana, ilis sa ikapitong adlaw, pagapatyon. Ug ang mga Katoliko, nga daghan ang ilang gidaghanon, motindog uban sa mga Protestante. Ang mga Katoliko mohatag sa ilang gahum ngadto sa hulagway sa mapintas nga mananap. Ug ang mga Protestante magabuhat sumala sa gibuhat sa ilang inahan sa wala pa kanila aron laglagon ang mga balaan. Apan sa dili pa ang ilang sugo makapamunga o makadala ug bunga, ang mga balaan pagaluwason pinaagi sa Tingog sa Dios.” Spalding ug Magan, 1, 2.

Twice Sister White identifies the “nominal church” and the “nominal Adventists,” while drawing a distinction between the two “nominal groups” and the “Catholics.” The “nominal church” and the “nominal Adventists,” “hated” those represented by Peter and John “on account of the Sabbath, for they could not refute it.” The nominal church and Catholics cannot “refute” the seventh-day Sabbath truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is the Sabbath commandment of the land. The nominal church and Catholics cannot “refute” the fact that the seventh-day Sabbath is a “foundational” biblical truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the fact that the “seven times” of Leviticus twenty-six is a “foundational” Millerite truth.

Sa makaduha si Sister White nag-ila sa “nominal church” ug sa “nominal Adventists,” samtang naghimo ug kalainan tali sa duha ka “nominal groups” ug sa mga “Catholics.” Ang “nominal church” ug ang “nominal Adventists,” “nagdumot” niadtong gilarawan ni Pedro ug Juan “tungod sa Igpapahulay, kay dili nila kini masukol pinaagi sa pagpanghimakak.” Ang nominal church ug ang mga Catholics dili “makasukol pinaagi sa pagpanghimakak” sa kamatuoran sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, ug ang “nominal Adventists” dili “makasukol pinaagi sa pagpanghimakak” sa “seven times” sa Leviticus 26, nga mao ang sugo sa Igpapahulay sa yuta. Ang nominal church ug ang mga Catholics dili “makasukol pinaagi sa pagpanghimakak” sa kamatuoran nga ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw usa ka “foundational” nga kamatuoran sa Biblia, ug ang “nominal Adventists” dili “makasukol pinaagi sa pagpanghimakak” sa kamatuoran nga ang “seven times” sa Leviticus 26 usa ka “foundational” nga kamatuoran sa mga Millerite.

John’s captivity on Patmos represents the one hundred and forty-four thousand who uphold both the Bible and the Spirit of Prophecy, and who are especially persecuted from outside over the seventh-day Sabbath and persecuted from inside over the seventh-year Sabbath for the land. For this reason, John’s testimony of why he was being persecuted in verse nine is followed with verse ten’s Sabbath and the message from the past (“behind”) from the “great voice” as of a “trumpet.”

Ang pagkabinihag ni Juan didto sa Patmos nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga nagatuboy sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna, ug nga ilabina gidaut gikan sa gawas tungod sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw ug ginalutos gikan sa sulod tungod sa Igpapahulay sa ikapitong tuig alang sa yuta. Tungod niini, ang pagpamatuod ni Juan kon nganong siya ginalutos sa bersikulo nuwebe gisundan sa Igpapahulay sa bersikulo dyes ug sa mensahe gikan sa nangagi (“sa luyo”) gikan sa “dakong tingog” nga daw sa usa ka “trumpeta.”

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:9, 10.

> Ako si Juan, nga usab inyong igsoon, ug kauban sa kasakitan, ug sa gingharian ug pailub ni Jesu-Cristo, didto sa pulo nga ginganlag Patmos tungod sa pulong sa Dios ug tungod sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo. Nailalum ako sa Espiritu sa adlaw sa Ginoo, ug nakadungog ako sa akong likod ug dakong tingog, ingon sa usa ka trumpeta. Pinadayag 1:9, 10.

John represents those who at 9/11 heard the trumpet voice of the angel of Revelation eighteen calling for God’s people to return to Jeremiah’s “old paths.” That great voice was also the warning of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Si Juan nagrepresentar niadtong mga, sa 9/11, nakadungog sa tingog sa trompeta sa anghel sa Pinadayag dieciocho nga nagtawag sa katawhan sa Dios sa pagbalik ngadto sa “karaang mga dalan” ni Jeremias. Kana nga dakong tingog mao usab ang pasidaan sa ikapitong trompeta, nga mao usab ang ikatulong kaalautan.

Sister White recorded that the “Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation.” The book of Joel is one of the biblical “treasures” that is present truth in the “last days.” At the time of Pentecost Peter identified that it was the book of Joel that was then being fulfilled. Peter, as with Joel, “spoke less for” the time period of Pentecost than for our “time.” The time period of Pentecost was the early rain for the Christian Dispensation. Pentecost marks the beginning of the Christian Dispensation, and in so doing it illustrates the end of the Christian Dispensation. The end of the Christian Dispensation is the time of the latter rain as typified by Pentecost. Peter is therefore a symbol of God’s people in the end of the Christian Dispensation who identify the fulfillment of the outpouring of the Holy Spirit by employing the book of Joel to do so.

Girekord ni Sister White nga ang “Biblia nagtigom ug nagbugkos pag-uban sa iyang mga bahandi alang niining ulahing kaliwatan.” Ang basahon ni Joel usa sa mga “bahandi” sa Biblia nga mao ang presente nga kamatuoran sa “ulahing mga adlaw.” Sa panahon sa Pentecostes giila ni Pedro nga ang basahon ni Joel mao kadto ang ginatuman niadtong panahona. Si Pedro, maingon usab kang Joel, “misulti dili kaayo alang sa” yugto sa panahon sa Pentecostes kondili alang sa atong “panahon.” Ang yugto sa panahon sa Pentecostes mao ang unang ulan alang sa Kristohanong dispensasyon. Ang Pentecostes nagtimaan sa sinugdanan sa Kristohanong dispensasyon, ug sa pagbuhat niana naghulagway usab kini sa katapusan sa Kristohanong dispensasyon. Ang katapusan sa Kristohanong dispensasyon mao ang panahon sa ulahing ulan sumala sa gipadaghanan sa Pentecostes. Busa, si Pedro usa ka simbolo sa katawhan sa Dios sa katapusan sa Kristohanong dispensasyon nga nagaila sa katumanan sa pagbubo sa Espiritu Santo pinaagi sa paggamit sa basahon ni Joel aron sa pagbuhat niana.

> But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel; And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams: And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit; and they shall prophesy: And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath; blood, and fire, and vapour of smoke: The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before that great and notable day of the Lord come: And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved. Acts 2:14–21.

> Apan si Pedro, nga mitindog uban sa napulo ug usa, mipatugbaw sa iyang tingog ug miingon kanila, Mga tawo sa Judea, ug kamong tanan nga nagapuyo sa Jerusalem, hibaloi ninyo kini, ug patalinghugi ang akong mga pulong: Kay kining mga tawhana dili hubog, sumala sa inyong pagdahom, sanglit ikatulong takna pa lamang sa adlaw. Kondili kini mao kadtong gisulti pinaagi sa manalagna nga si Joel; Ug mahinabo sa ulahing mga adlaw, nagaingon ang Dios, nga ibubo Ko ang Akong Espiritu ibabaw sa tanang unod: ug ang inyong mga anak nga lalaki ug ang inyong mga anak nga babaye managna, ug ang inyong mga batan-ong lalaki makakita ug mga panan-awon, ug ang inyong mga tigulang nga lalaki magadamgo ug mga damgo: Ug ibabaw sa Akong mga ulipon ug ibabaw sa Akong mga alagadng babaye ibubo Ko niadtong mga adlawa ang Akong Espiritu; ug managna sila: Ug magapakita Ako ug mga katingalahan sa langit sa kahitas-an, ug mga ilhanan sa yuta sa ubos; dugo, ug kalayo, ug alisngaw sa aso: Ang adlaw pagahimoon nga kangitngit, ug ang bulan nga dugo, sa dili pa moabot ang daku ug inilang adlaw sa Ginoo: Ug mahinabo nga ang bisan kinsa nga magatawag sa ngalan sa Ginoo mamaluwas. Mga Buhat 2:14–21.

To be a successful student of prophecy requires a settled understanding that the end of the world is illustrated “line upon line” within the historical narrative of Scripture. Connected with this truth is that the prophets themselves represent God’s people in the last days. Joel places his book in the last days for it announces the approach of the “day of the Lord.”

Aron mahimong malampusong tinun-an sa tagna nagkinahanglan ug lig-on nga pagsabot nga ang katapusan sa kalibotan gihulagway “linya ibabaw sa linya” sulod sa historikal nga asoy sa Kasulatan. Nahiangot niini nga kamatuoran mao nga ang mga propeta sa ilang kaugalingon nagrepresentar sa katawohan sa Dios sa katapusang mga adlaw. Gibutang ni Joel ang iyang basahon diha sa katapusang mga adlaw kay kini nagpahibalo sa nagkaduol nga “adlaw sa Ginoo.”

> Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in my holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the Lord cometh, for it is nigh at hand. Joel 2:1.

> Patunoga ninyo ang trumpeta sa Zion, ug ipatingog ang pasidaan sa akong balaang bukid; pakurogona ang tanang pumoluyo sa yuta; kay ang adlaw sa Ginoo nagaanhi, kay haduol na kaayo kini. Joel 2:1.

A “trumpet” as a symbol, among other meanings, represents a warning message. As a symbol a trumpet may represent a period of time or a point in time, or both—based upon context. A trumpet also represents judgment. The feast of trumpets, ten days before the Day of Atonement was a warning of approaching judgment.

Ang “trumpeta” isip usa ka simbolo, taliwala sa ubang mga kahulogan, nagrepresentar sa usa ka mensahe sa pasidaan. Isip simbolo, ang trumpeta mahimong magrepresentar sa usa ka yugto sa panahon o sa usa ka piho nga gutlo sa panahon, o sa duha—sumala sa konteksto. Ang trumpeta nagrepresentar usab sa paghukom. Ang pista sa mga trumpeta, napulo ka adlaw sa wala pa ang Adlaw sa Pagpasig-uli, maoy usa ka pasidaan sa nagakahiduol nga paghukom.

The “day of the Lord” represents either a point in time or a period of time, based upon the context of the passage where the “day of the Lord” is employed. The “day of the Lord” can be a symbol of the executive judgment represented as the seven last plagues, or it can be the executive judgment at the end of the thousand-year millennium. In either case, the trumpet is identifying God’s executive judgment. The “day of the Lord” therefore can represent the point where God’s punishment is delivered or the period of time when God’s punishments are delivered.

Ang “adlaw sa Ginoo” nagrepresentar alinman sa usa ka takna sa panahon o usa ka yugto sa panahon, sumala sa konteksto sa teksto diin gigamit ang “adlaw sa Ginoo.” Ang “adlaw sa Ginoo” mahimong usa ka simbolo sa ehekutibong paghukom nga ginarepresentar ingon sa pito ka ulahing hampak, o mahimo usab kini nga mao ang ehekutibong paghukom sa katapusan sa linibo ka tuig nga milenyo. Sa bisan hain nga kahimtang, ang trumpeta nag-ila sa ehekutibong paghukom sa Dios. Busa, ang “adlaw sa Ginoo” mahimong magrepresentar sa takna diin ipakanaog ang silot sa Dios o sa yugto sa panahon diin ipakanaog ang mga silot sa Dios.

A “trumpet” as with the “day of the Lord” can represent a point and a period of time as witnessed to in the historical points and periods represented by the seven trumpets of Revelation eight and nine. The “day of the Lord” that Joel is representing with the “trumpet” that is to be blown—is both a point in time and also a period of time which begins when the judgment of the dead ended and the judgment of the living began. On 9/11, a trumpet was blown marking the arrival of the judgment of the living as a point in time, and also marking 9/11 as the beginning of the period of the judgment of the living.

Ang “trumpeta” sama sa “adlaw sa Ginoo” mahimong magrepresentar ug usa ka takna ug usa ka yugto sa panahon, ingon sa gipamatud-an sa mga historikal nga mga takna ug mga yugto nga girepresentahan sa pito ka mga trumpeta sa Pinadayag otso ug nuwebe. Ang “adlaw sa Ginoo” nga girepresentahan ni Joel pinaagi sa “trumpeta” nga pagahuypon—mao ang usa ka takna sa panahon ug usab usa ka yugto sa panahon nga nagsugod sa dihang natapos ang paghukom sa mga patay ug nagsugod ang paghukom sa mga buhi. Sa 9/11, usa ka trumpeta ang gihuyop nga nagtimaan sa pag-abot sa paghukom sa mga buhi ingon nga usa ka takna sa panahon, ug usab nagtimaan sa 9/11 ingon nga sinugdanan sa yugto sa paghukom sa mga buhi.

> Therefore also now, saith the Lord, turn ye even to me with all your heart, and with fasting, and with weeping, and with mourning: And rend your heart, and not your garments, and turn unto the Lord your God: for he is gracious and merciful, slow to anger, and of great kindness, and repenteth him of the evil. Who knoweth if he will return and repent, and leave a blessing behind him; even a meat offering and a drink offering unto the Lord your God? Blow the trumpet in Zion, sanctify a fast, call a solemn assembly. Joel 2:12–15.

> Busa karon usab, nagaingon ang Ginoo, bumalik kamo bisan pa ngadto kanako uban ang bug-os ninyong kasingkasing, ug uban sa pagpuasa, ug uban sa paghilak, ug uban sa pagminatay: Ug pikas-a ang inyong kasingkasing, ug dili ang inyong mga bisti, ug bumalik kamo ngadto sa Ginoo nga inyong Dios: kay siya mapuangoron ug maloloy-on, mahinay sa kasuko, ug daku sa kalolot, ug nagahinulsol sa kadautan. Kinsa ang nahibalo kong siya mobalik ug magahinulsol, ug mobiya ug panalangin sa iyang likod; bisan usa ka halad-nga-kalan-on ug usa ka halad-nga-ilimnon alang sa Ginoo nga inyong Dios? Patungga ang trumpeta didto sa Sion, balaana ang usa ka pagpuasa, tawga ang usa ka balaang katiguman. Joel 2:12–15.

This is the second time Joel commands that a trumpet be blown. The “trumpets” in Joel are both warnings of the approaching executive judgment of the seven last plagues, and are set within the context of the Laodicean call for repentance and the imminent close of probation.

Kini ang ikaduhang higayon nga si Joel nagsugo nga patunogon ang trompeta. Ang “mga trompeta” diha kang Joel mao ang mga pasidaan sa nagakahaduol nga ehekutibong paghukom sa pito ka ulahing hampak, ug gipahimutang sulod sa konteksto sa tawag sa Laodicea alang sa paghinulsol ug sa haduol na nga pagtapos sa panahon sa pagsulay.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Magsinggit ka sa makusog, ayaw pagpugong; ipataas ang imong tingog sama sa usa ka trompeta, ug ipahibalo sa akong katawhan ang ilang kalapasan, ug sa balay ni Jacob ang ilang mga sala. Isaias 58:1.

Isaiah, Joel, John and Peter are all representing the one hundred and forty-four thousand of the last days, as does Jeremiah who identifies when the trumpet is to be sounded.

Si Isaias, Joel, Juan ug Pedro silang tanan nagrepresentar sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo sa kaulahing mga adlaw, maingon man si Jeremias nga nagailhan kon kanus-a pagapatunggon ang trumpeta.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Mao kini ang giingon sa Ginoo: Tindog kamo sa mga dalan, ug tan-awa, ug pangutana mahitungod sa karaang mga alagianan, hain ba ang maayong dalan, ug lakaw kamo niana, ug makakaplag kamo ug kapahulayan alang sa inyong mga kalag. Apan sila miingon: Dili kami molakaw niana. Usab nagbutang Ako ug mga magbalantay ibabaw kaninyo, nga nagaingon: Pamati kamo sa tingog sa trumpeta. Apan sila miingon: Dili kami mamati. Jeremias 6:16, 17.

The trumpet sounded in these last days at 9/11, and the latter rain then began to fall upon those who chose the good way and walked therein. It is then that the angel of Revelation eighteen descended.

Ang trumpeta mitingog niining kaulahiang mga adlaw sa 9/11, ug ang ulahing ulan unya misugod sa pag-ulan ibabaw niadtong nagpili sa maayong dalan ug naglakaw niana. Niadto nga higayona ang manulunda sa Pinadayag 18 mikunsad.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “Ang ulahing ulan igabubo ibabaw sa katawohan sa Dios. Usa ka gamhanang manulonda mokanaug gikan sa langit, ug ang tibook yuta pagadan-agan sa iyang himaya.” Review and Herald, Abril 21, 1891.

When the great buildings of New York were brought down on 9/11, the mighty angel descended and the latter rain began to fall.

Sa dihang ang dagkong mga tinukod sa New York gipaubos niadtong 9/11, ang gamhanang manulonda mikunsad ug ang ulahing ulan misugod sa pag-ulan.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “Karon moabot ba ang pulong nga akong gipahibalo nga ang New York pagalaglagon pinaagi sa usa ka dakong balod sa dagat? Kini wala ko gayod isulti. Ako miingon, sa akong pagtan-aw sa dagkong mga bilding nga nagatindog didto, andana sunod sa andana, ‘Pagkakuyaw gayod sa mga talan-awon nga mahitabo sa dihang ang Ginoo motindog aron sa makusog nga pag-uyog sa yuta! Unya matuman ang mga pulong sa Pinadayag 18:1–3.’ Ang tibook nga ikanapulog-walo nga kapitulo sa Pinadayag maoy usa ka pasidaan bahin sa umaabot sa ibabaw sa yuta. Apan ako walay kahayag nga piho mahitungod sa moabot sa New York, gawas lamang nga ako nahibalo nga sa usa ka adlaw ang dagkong mga bilding didto igatumpag pinaagi sa pagtuyok ug pagbaliskad sa gahum sa Dios. Gikan sa kahayag nga gihatag kanako, ako nahibalo nga anaa ang kalaglagan sa kalibutan. Usa ka pulong gikan sa Ginoo, usa ka paghikap sa Iyang gamhanang gahum, ug kining dagkung mga estruktura mangapukan. Mahitabo ang mga talan-awon nga ang kahadlok niana dili nato mahunahuna.” Review and Herald, Hulyo 5, 1906.

On 9/11 the latter rain began to sprinkle in advance of its full outpouring at the Sunday law.

Niadtong 9/11, ang ulahing ulan nagsugod sa mahinay nga pag-ulan daan sa wala pa ang hingpit nga pagbubo niini sa balaod sa Domingo.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611, 612.

> “Ang dakong buhat sa ebanghelyo dili pagatapuson uban sa kulang nga pagpadayag sa gahum sa Dios kaysa niadtong nagtimaan sa pagsugod niini. Ang mga panagna nga natuman diha sa pagbubo sa unang ulan sa pagsugod sa ebanghelyo pagatumanon pag-usab diha sa ulahing ulan sa pagtapos niini. Ania ang ‘mga panahon sa kahupayan’ nga gipaabot sa apostol nga si Pedro sa dihang miingon siya: ‘Busa, paghinulsol kamo, ug mangakabig kamo, aron ang inyong mga sala mapapas, sa diha nga moabut ang mga panahon sa kahupayan gikan sa presensya sa Ginoo; ug Iyang ipadala si Jesus.’ Buhat 3:19, 20.” The Great Controversy, 611, 612.

The perfect fulfillment of the “times of refreshing” occurs when you are living, for the warning is to “repent,” which is impossible to do if you are dead. The “times of refreshing” arrives when the “sins” of living souls might still be “blotted out”. The “times of refreshing” began on 9/11, thus identifying the beginning of the judgment of the living. Pentecost is repeated at the close of the gospel dispensation. When the “times of refreshing” arrived, the events typified at Pentecost began to repeat.

Ang hingpit nga katumanan sa “mga panahon sa pagpabag-o” mahitabo samtang ikaw buhi pa, kay ang pasidaan mao ang “paghinulsol,” nga imposible nang buhaton kon patay ka na. Ang “mga panahon sa pagpabag-o” moabot sa dihang ang “mga sala” sa mga buhing kalag mahimo pa nga “mapapas”. Ang “mga panahon sa pagpabag-o” nagsugod niadtong 9/11, sa ingon nagpaila sa sinugdanan sa paghukom sa mga buhi. Ang Pentecostes gisubli sa katapusan sa dispensasyon sa ebanghelyo. Sa pag-abot sa “mga panahon sa pagpabag-o,” ang mga panghitabo nga gitipo sa Pentecostes misugod pag-usab sa pagsubli.

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “Uban sa mainiton nga pangandoy ako nagapaabot sa panahon nga ang mga hitabo sa adlaw sa Pentecostes pagausabon uban sa labi pang dako nga gahum kay sa niadtong higayona. Miingon si Juan, ‘Nakita ko ang laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga adunay dakong gahum; ug ang yuta naid-an sa iyang himaya.’ Unya, maingon sa panahon sa Pentecostes, ang mga tawo makadungog sa kamatuoran nga isulti kanila, ang tagsatagsa ka tawo sa iyang kaugalingong pinulongan.”

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “Ang Dios makahatag ug bag-ong kinabuhi sa matag kalag nga sa kinasingkasing tinguhaon ang pag-alagad Kaniya, ug makahikap sa mga ngabil pinaagi sa nagdilaab nga baga gikan sa halaran, ug magapahimo kanila nga mamulongon sa Iyang pagdayeg. Linibo ka mga tingog pagapun-on sa gahum sa pagpamulong sa kahibulongang mga kamatuoran sa Pulong sa Dios. Ang dila nga nagnganga mahibad-an, ug ang mahadlokon pagapalig-onon aron sa paghatag ug maisugong pagpamatuod ngadto sa kamatuoran. Hinaut nga ang Ginoo motabang sa Iyang katawhan sa paghinlo sa templo sa kalag gikan sa matag kahugawan, ug sa pagbantay sa ingon ka suod nga pakigdugtong Kaniya nga sila mahimong mga umalambit sa ulahing ulan sa diha nga kini igaula na.” Review and Herald, July 20, 1886.

We will continue in the next article.

Padayonon nato sa sunod nga artikulo.

> And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof.

> Ug ang manolunda nga nakigsulti kanako mibalik pag-usab, ug gipukaw ako, ingon sa usa ka tawo nga gipukaw gikan sa iyang pagkatulog, Ug miingon siya kanako, Unsay imong nakita? Ug ako miingon, Nitan-aw ako, ug ania karon, usa ka tangkawan nga hinimog bulawan sa tibuok, nga may usa ka panaksan sa ibabaw niini, ug ang pito ka suga niini diha niana, ug pito ka tubo paingon sa pito ka suga, nga anaa sa ibabaw niini: Ug may duha ka kahoyng olibo tupad niini, ang usa diha sa tuong kilid sa panaksan, ug ang usa diha sa wala nga kilid niini.

> So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord.

> Busa mitubag ako ug misulti sa manulonda nga nakigsulti kanako, nga nagaingon, Unsa ba kini, ginoo ko? Unya ang manulonda nga nakigsulti kanako mitubag ug miingon kanako, Wala ba ikaw mahibalo kon unsa kini? Ug ako miingon, Wala, ginoo ko.

> Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Zechariah 4:1–6.

> Unya mitubag siya ug misulti kanako, nga nagaingon: Kini mao ang pulong ni Jehova ngadto kang Zerubbabel, nga nagaingon: Dili pinaagi sa kusog, ni pinaagi sa gahum, kondili pinaagi sa akong Espiritu, nagaingon si Jehova sa mga panon. Zacarias 4:1–6.

Back to Articles